Shoud 6, Aνάδυση

Shoud 6, Aνάδυση
2 – 2 – 19

Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους  Σαιν- Ζερμαίν.

Ααα! Παίρνω μια καλή βαθιά αναπνοή, μαζί με αυτές που έπαιρνε η Λίντα με όλους εμάς. Παίρνω μια καλή βαθιά αναπνοή σε αυτό τον υπέροχο αέρα , εδώ στην Βίλλα Ahmyo, στο Big Island της Χαβάη . Και όποτε έρχομαι για τα εργαστήρια ή για τα Should σας καθώς ταξιδεύουμε στον κόσμο μαζί, μου αρέσει να αναπνέω τον αέρα και να νοιώθω την ουσία της ενέργειας. Όλη η ενέργεια ενός τόπου, όπου κι αν είναι αυτός, βρίσκεται στον αέρα. Βρίσκεται και στο έδαφος επίσης, αλλά μπορείς να την νοιώσεις πραγματικά όταν την φέρνεις μέσα σου με την αναπνοή.

Τώρα, φυσικά, αναπνέω μέσω του Κώλντρε, κι όμως μπορώ και νοιώθω αυτά που νοιώθει, ακόμα κι αν δεν έχει επίγνωση όλων του των συναισθημάτων. Μυρίζω τα φρούτα στον αέρα, φρούτα που φυτρώνουν στα δέντρα εδώ γύρω μας. Μυρίζω τον καφέ, όχι μόνο του Κώλντρε,  μάλλον είναι ο δικός μου καφές, αλλά από τις φυτείες καφέ που υπάρχουν στην γύρω περιοχή. Μυρίζω τον ωκεανό.

Μυρίζω τον πνεύμα της Πελ. Α! Η Πελ, το πνεύμα της είναι τόσο  κυρίαρχο στο νησί, αλλά ειδικά εδώ στο νησί με το μεγάλο ηφαίστειο. Είναι αληθινή, επειδή υπάρχουν αυτοί που την πιστεύουν. Και, ξέρετε, μία οντότητα μπορεί να γίνει πιστευτή ή να μην γίνει. Αν κάποιοι πιστέψουν την οντότητα, τότε αυτή υπάρχει. Γίνεται πραγματική. Κι έτσι, υπήρξε ένας ικανός αριθμός ατόμων,  που πίστεψαν στην Πελ, και έγινε πραγματική.

Είναι όπως οι Σώμπρα. Οι Σώμπρα είναι μια οντότητα. Δεν είναι απλά μια ομάδα από εσάς από όλο τον κόσμο, οι Σώμπρα είναι μια οντότητα. Και δεν είναι μια έμψυχη ύπαρξη, παρόλα αυτά είναι μια ομαδική συνείδηση, και έτσι παίρνει υπόσταση. Κι έτσι, υπάρχει κάτι που ονομάζεται Σώμπρα στις άλλες σφαίρες και εδώ σε αυτό τον πλανήτη.

Οπότε, μου αρέσει να μυρίζω οντότητες όπως η Πελ, που βρίσκεται εδώ στον πλανήτη, κι όλες τις καταπληκτικές ιστορίες που υπάρχουν εδώ. Ω, μπορώ να μυρίσω τους τουρίστες επίσης. Δεν μυρίζουν το ίδιο ωραία όπως κάποια πράγματα της φύσης εδώ, αλλά φέρνουν μαζί τους μια διαφορετική ενέργεια , όταν έρχονται εδώ από την ενδοχώρα.

Κι έτσι, έρχομαι εδώ στην Βίλλα Ahmyo. Μυρίζω την Άμυο στον αέρα, και είναι ιδιαίτερα δυνατή και υπέροχη, επειδή αυτό φυτρώνει εδώ, εδώ στην Βίλλα Άμυο, σε αυτά τα υπέροχα εδάφη. Αρκετοί Σώμπρα έχουν έρθει εδώ για να ξεκινήσουν μια ενέργεια και να την κάνουν να εξελιχθεί και να επεκταθεί. Και ακόμα κι αν δεν έχετε έρθει εδώ αυτοπροσώπως, μπορείτε να συντονιστείτε με την ομορφιά της Άμυο.

Η Ahmyo Ζωή

Άμυο  (Ahmyo ), είναι η καλή ζωή, η ζωή του Μάστερ. Και ξέρετε, μιλάμε για τόσα πράγματα αυτή την στιγμή στις συνεδρίες του Keahak, στα Shoud μας, στα εργαστήριά μας, για τόσα διαφορετικά πράγματα, αλλά κατά κάποιον τρόπο, θα μπορούσατε να πείτε, ότι όλα οδηγούν στην Άμυο Ζωή. Μιλάμε για την νέα σχέση με την ενέργεια. Μιλάμε για το πώς η ενέργεια δουλεύει για εσάς. Μιλάμε για την φυσική της συνείδησης και της ενέργειας. Μιλάμε για τόσα πολλά και διαφορετικά πράγματα, αλλά τελικά, όλα σχετίζονται με την Άμυο Ζωή.

Η λέξη Άμυο σημαίνει ότι πραγματικά η ενέργεια έρχεται σε σας. Είναι φίλος σας. Σας υπηρετεί. Είναι η καλή ζωή. Δεν χρειάζεται πια να βασανίζεστε ή να υποφέρετε για την ενέργεια. Δεν είναι πλέον κάτι εκεί έξω, που σας μάχεται, που προσπαθεί να σας διαμορφώσει ή να σας μεταμορφώσει ή να σας εναντιωθεί. Το Άμυο είναι αυτή η υπέροχη συνείδηση προς την οποία κατευθυνόμαστε.

Ήταν ιδιαίτερα σημαντικό να γνωρίσετε το Άμυο, πριν από λίγα χρόνια, επειδή – γνωρίζοντας ότι θέλατε να μείνετε εδώ στον πλανήτη, κάτι που το ήθελε ένας εκπληκτικά μεγάλος αριθμός  – και ξέροντας ότι επιλέξατε να μείνετε στο φυσικό σας σώμα, το οποίο από μόνο του είναι βραχνάς, δεν είναι πολύ φυσιολογικό. Και ξέροντας ότι θα περνούσατε υπερβολικά πάρα πολλά χρόνια στον πλανήτη σαν Πρότυπα, αλλά παράλληλα θα χαιρόσασταν την ζωή σας και τελικά όλο αυτό θα το φέρνατε στις άλλες σφαίρες, θα χαιρόσασταν την ζωή σας σε αυτό τον πλανήτη – ήταν πολύ σημαντικό να φέρουμε στο προσκήνιο το θέμα του Άμυο. Η ενέργεια έρχεται σε σας, μια ενέργεια που αναπνέετε και αισθάνεστε, μια ενέργεια που είναι φίλη, μια ενέργεια που σας υπηρετεί. Την Άμυο Ζωή.

Εδώ η Βίλλα Άμυο είναι ένα τέλειο παράδειγμα. Υπάρχει ενέργεια που ρέει ελεύθερα. Υπάρχει μια χαλαρωτική ενέργεια. Υπάρχει μια ενέργεια που είναι σε υπηρεσία. Κι έτσι ακόμα κι εκείνοι που έρχονται εδώ για λίγες μόλις μέρες, για τα εργαστήρια και τις συγκεντρώσεις, νοιώθουν ότι έχουν φροντίδα και υποστήριξη, και αυτό εξαιτίας του Άμυο που έχει εγκατασταθεί εδώ , που γίνεται επίσης μέρος της ζωής σας.

Έτσι λοιπόν αναπνεύστε το Άμυο. Άμυο, είτε έρθετε ποτέ στην Βίλλα Άμυο είτε όχι, όπου κι αν είστε, αναπνεύστε το Άμυο. Είναι η ενέργεια που σας υπηρετεί. Είναι η καλή ζωή. Είναι εκεί που δεν έχετε πια πιέσεις ,για όλα αυτά τα άλλα θέματα.

Ξέρετε, έχουμε φτάσει τόσο μακριά όλα αυτά τα χρόνια, ξεπεράσαμε πολλά τραύματα και ενσωματώσαμε πολλές πτυχές, σε μικρό σχετικά χρονικό διάστημα. Ξέρω ότι κάποιοι από εσάς, δεν το θεωρείτε μικρό διάστημα, αλλά ήταν σχετικά μικρό. Δέκα χρόνια για την απελευθέρωση τραυμάτων,  που δημιουργήθηκαν από την ζωή σας στον πλανήτη, για την απελευθέρωση του όλου θέματος του κάρμα, επειδή δεν το θέλετε αυτό το κάρμα. Δεν θέλετε να συνεχίζετε μέσα σε όλους αυτούς τους κύκλους και τα μοτίβα και τα βάσανα και τις απόπειρες εξιλέωσης. Δέκα χρόνια για να ξεπεράσετε τραύματα χιλιάδων ενσαρκώσεων. Αν το δείτε από στατιστική άποψη, δεν είναι τόσο πολύ. Δέκα χρόνια για να απελευθερώσετε όλα τα τραύματα χιλιάδων ενσαρκώσεων, και νάμαστε τώρα εδώ στο κατώφλι της Άμυο Ζωής.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό. Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή στην ομορφιά και σε όσα δημιουργείτε στην δική σας ζωή.

Τώρα, ξέρω ότι υπάρχουν ακόμα κάποια κατάλοιπα, κάποια θέματα που προσπαθείτε να λύσετε, αλλά τελικά θα τα απελευθερώσετε. Ξέρω ότι κάποιοι από εσάς έχετε ακόμα το θέμα της έλλειψης αφθονίας, αλλά αυτά περνάνε. Εφόσον τα καταφέρατε να φτάσετε μέχρι εδώ, εφόσον θεωρείτε τον εαυτό σας Σώμπρα, αυτά περνάνε. Μειώνονται και πολύ σύντομα δεν θα βρίσκονται  καν στην ζωή σας.

Τελευταία έχουμε πει αρκετές φορές να αφήσετε τις προσπάθειες και την μάχη. Ποτέ δεν θα λύσετε τα προβλήματά σας, θέλω να πω, τα ανθρώπινα συναισθηματικά προβλήματα. Το μυαλό δεν το θέλει, επειδή το μυαλό τρέφεται, ζει από την ενασχόλησή του με τα προβλήματα. Κι έτσι ποτέ δεν θα τα λύσετε, αλλά μπορείτε να τα αφήσετε να φύγουν. Ποτέ δεν θα θεραπεύσετε τις πτυχές σας, αλλά μπορείτε να τους επιτρέψετε να ενσωματωθούν πίσω στο σπίτι μαζί σας.

Και, ναι, υπάρχουν ακόμα κάποια κατάλοιπα εκεί έξω, αλλά πιστεύω ότι αν πραγματικά τα νοιώσετε, θα αισθανθείτε ότι γίνονται όλο και μικρότερα καθημερινά. Η ζωή γίνεται λιγότερο δύσκολη. Τώρα, για κάποιους από εσάς ίσως είναι λίγο βαρετά αυτή την στιγμή, αλλά είναι απλά μια μεταβατική φάση από τα μια ζωή γεμάτη βάσανα στην Άμυο Ζωή.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή και ας νοιώσουμε, θέλω να πω, πραγματικά να αισθανθούμε την Άμυο Ζωή για εσάς. Για εσάς. Σημαίνει πολλά και διάφορα, υπάρχουν πολλές διαφορετικές αλήθειες σχετικά με το τί είναι, για πολλούς και διάφορους ανθρώπους, αλλά η Άμυο Ζωή είναι για εσάς.

Κατά κάποιον τρόπο, είναι να βρίσκεσαι  σε γαλήνη με το σώμα σου και το μυαλό σου. Όχι άλλες μάχες, που σημαίνει ότι δεν θα υπάρχει αυτή η συνεχής εσωτερική διαμάχη. Γίνεται παρελθόν. Στην ουσία, γίνεται σοφία.

Γίνεται σοφία, οπότε ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή, σε όλη την σοφία που αποστάζεται από όλους σας τους αγώνες, από όλες σας τις προκλήσεις. Καλή βαθιά αναπνοή.
(παύση)
Α! Νοιώθω τις ενέργειες να αλλάζουν καθώς καθόμαστε εδώ.

Φίλοι και Επικοινωνία

Στο τελευταίο μας Shoud, μιλήσαμε για το 2019, αλλά μιλήσαμε ειδικά για τους καινούργιους σας φίλους. Δεν θα ξεχάσω ποτέ όταν ανέφερα για πρώτη φορά ότι μπαίνουν καινούργιοι φίλοι στην ζωή σας, ακούστηκαν αρκετά μουγκρητά από το ακροατήριο. Ίσως κάποιες από τις αναμνήσεις φίλων δεν είναι και τόσο καλές ή ίσως υπήρξε ενεργειακή κλέψιμο από φίλους. Αλλά αυτοί οι καινούργιοι φίλοι που έρχονται, είναι ένας διαφορετικός τύπος φίλου.

Οι καινούργιοι φίλοι που έρχονται, θυμάστε, μιλήσαμε για τον Μάστερ. Τον Μάστερ σαν φίλο, όχι μια αεράτη θεωρία, όχι κάποιο θεϊκό ον που βρίσκεται κάπου αλλού, αλλά κυριολεκτικά εσείς και ο Μάστερ περπατάτε μαζί, συνειδητοί  ο ένας για τον άλλον. Θέλω να πω, έχετε επίγνωση, είτε είναι η φωνή του Μάστερ, η ουσία του Μάστερ, αλλά έχετε συνείδηση αυτού.

Μετά μιλήσαμε για τοWego. Θυμάστε, περάσαμε δύσκολες ώρες με την αγαπητή Λίντα Ίσσα και τον Πίτερ να προσπαθούν να γράψουν στον πίνακα, αλλά ήταν απλά μια τεχνική παρέμβαση του Τζων Κιουντέρκα. Αλλά τελικά το βρήκαμε – Wego.
Σαν το εγώ, αλλά «εμείς» – ο Μάστερ, το Εγώ Είμαι – είναι η νέα ταυτότητα. Όχι πια η ταυτότητα ενός  μοναχικού ανθρώπου που αγωνίζεται στην ζωή, αλλά ένα Wego. «Εμείς πάμε, επίσης πάμε μέσα στις καινούργιες μας δημιουργίες για περισσότερες εξερευνήσεις και μετά για περισσότερες δημιουργίες» Wego, κάτι σαν ένα νέο εγώ.

Μετά από την τελευταία μας συνεδρία πέρασα από τον Σίγκμουντ  Φρόυντ, επειδή ήμουν λίγο σκληρός μαζί του στο τελευταίο μας Shoud, λέγοντας ότι είχε δαιμονοποιήσει το εγώ, κάτι για το οποίο συμφώνησε. Και του μίλησα για το θέμα του Wego. Τον δυσκόλεψε κάπως – είναι ακόμα κολλημένος σε κάποιους ψυχαναλυτικές μεθόδους – αλλά τελικά το ένοιωσε και άρχισε να το κατανοεί.

Τώρα, δεν χρησιμοποιεί την ίδια ορολογία με εμάς σχετικά με τον Μάστερ, με το Εγώ Είμαι, αλλά είχε την αίσθηση του υποσυνείδητου και του υπερσυνείδητου. Και άρχισε να το  νοιώθει και να συνειδητοποιεί ότι, αντί για τον μοναχικό άνθρωπο στο ταξίδι του στην εμπειρία, ήταν το «we», το εμείς, το Εγώ Είμαι, ο Μάστερ, ο άνθρωπος. Και πριν φύγω, συμφώνησε ότι αυτό το Wego είναι η νέα ταυτότητα, το νέο εγώ. Κι έτσι, του είπα ότι θα πετάγομαι από καιρό σε καιρό ,να μου λέει την άποψή του πάνω στο θέμα.

Μιλήσαμε για το Wego, την νέα ταυτότητα, και είπαμε ότι ο τρίτος φίλος σας είναι η ενέργεια. Είναι κάτι πολύ σημαντικό αυτή την στιγμή- η ενέργεια. Θέλω να πω, η ενέργεια είναι παντού. Η ενέργεια είναι αυτή που καθορίζει τα πάντα – την Γη, την πραγματικότητα, όλα τα υπόλοιπα. Είπα ότι η ενέργεια θα γίνει φίλος σας, και ξέρω ότι πολλοί από εσάς αναρωτιούνται πώς θα συμβεί αυτό, «Λοιπόν, πώς θα το κάνουμε αυτό; Πώς θα περάσω από το θεωρητικό μέρος της ενέργειας» ή από την άποψη ότι η ενέργεια είναι κάτι που σας εναντιώνεται « σε μια υπέροχη φιλία με την ενέργεια»;

Μετά, αργότερα στο Shoudμας, φέραμε εκείνον που είναι γνωστός σαν Τζων Κιουντέρκα, και σας υπενθυμίσαμε, ότι εργαζόταν πάνω σε ένα ιδιαίτερο σύνδεσμο, κάτι που, ω, θα συνέδεε ή θα άνοιγε έναν δρόμο επικοινωνίας ανάμεσα στον άνθρωπο και στον Μάστερ ειδικά, αλλά τελικά και ανάμεσα στο Εγώ Είμαι. Και ήταν πολύ ευχάριστο για τον Τζων που ήρθε εδώ, και φυσικά, έκανε κάποιες σκανταλιές με τον τεχνολογικό εξοπλισμό του στούντιο, απλά και μόνο για να αποδείξει ότι πραγματικά ήταν εδώ.

Από τότε, ο Τζων μας ζήτησε να τον φωνάζουμε με το καινούργιο του όνομα, FM, F-M. Και στην αρχή νόμιζα ότι ήταν μια λέξη, αλλά είναι μόνο τα δυο γράμματα, σύμφωνα με τον Τζων- F-M. Δεν είμαι σίγουρος τι σημαίνει αυτό. Φαντάζομαι ότι όλοι σας υποθέτετε ή το συνδέετε με τα κοινωνικά σας δίκτυα, αλλά FM, και μπορεί να είναι όπως το FM του ραδιοφώνου, το αντίθετο δηλαδή του AM, ή μια συχνότητα ή, εντάξει, ο Τζων λέει, ότι είναι δικό σας θέμα να προσπαθήσετε να καταλάβετε τί σημαίνει το ψευδώνυμό του, FM ( ο Αντάμους γελάει).

Κι έτσι ο Τζων ήρθε και μας μίλησε για τον τρόπο που δουλεύει πάνω σε αυτό το καινούργιο λινκ. Κάναμε μια υπέροχη μεράμπ, νοιώθοντας αυτή την καινούργια επικοινωνιακή σύνδεση ανάμεσα στον Μάστερ, στον άνθρωπο και στο Εγώ Είμαι.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Ήταν μια υπέροχη μεράμπ. Και αρχίζετε να συνειδητοποιείτε ότι ο Μάστερ δεν χρειάζεται να σας μιλάει με λόγια. Δεν είναι απαραίτητο το Εγώ Είμαι να βάλει ξαφνικά μια φωτιά σε έναν θάμνο μπροστά σας ή κάτι τέτοιο. Αλλά συνειδητοποιείτε ότι ξαφνικά υπάρχει μια παρουσία. Ότι ανοίχτηκε ένας δρόμος ανάμεσα σε εσάς, ανάμεσα σε ολόκληρο το Wego. Ένας καινούργιος δρόμος επικοινωνίας.

Και να θυμάστε ότι ο κεντρικός πυρήνας όλου αυτού είναι, ότι η ενέργεια από μόνη της είναι επικοινωνία. Η ενέργεια είναι απλά το τραγούδι του Εγώ Είμαι. Απλά και μόνο μια επικοινωνία. Οπότε, όταν νοιώθετε τί είναι αυτό που κάνουμε αυτή την στιγμή με αυτό τον δρόμο επικοινωνίας με τον Μάστερ, τον άνθρωπο και το Εγώ Είμαι, και όταν συνειδητοποιήσετε ότι η ενέργεια είναι απλά και μόνο επικοινωνία, όλα θα δέσουν μεταξύ τους. Είναι όλα πολύ όμορφα.

Ας νοιώσουμε για μια στιγμή, την μεράμπ του περασμένου μήνα, υπό την παρουσία του FM,  αυτόν που πριν γνωρίζαμε ως Τζων Κιουντέρκα.
( παύση)
Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή και νοιώστε το άνοιγμα αυτής της επικοινωνίας. Και ειλικρινά, πιστεύω ότι όλο αυτό σημαίνει ότι ανοίγουν παράλληλα και οι ενέργειες , ανάμεσα στον άνθρωπο, τον Μάστερ και το Εγώ Είμαι.

Ξέρετε, υπήρχαν πολλά εμπόδια ανάμεσα στον άνθρωπο και στα υπόλοιπα μέρη του Εαυτού, ανάμεσα στον άνθρωπο και στη φύση ακόμα, στον άνθρωπο και στο συνολικό Σώμα Συνείδησης, και τώρα ανοίγονται αυτοί οι δρόμοι. Και, θα το πω ξανά, μην περιμένετε να ακούσετε λόγια ή να δείτε σημάδια ή οτιδήποτε παρόμοιο. Είναι ένα πολύ λεπτοφυές συναίσθημα, ένα πολύ απαλό συναίσθημα. Είναι σαν μια συνήχηση. Δεν θέλω να πω δόνηση, αλλά είναι κάτι σαν μουρμουρητό. Και θα νοιώσετε να πλησιάζετε όλο και πιο κοντά του.
(παύση)
Οπότε, αυτό το καινούργιο επικοινωνιακό κύκλωμα, αυτός ο καινούργιος δρόμος που φτιάξαμε με την μεράμπ του περασμένου μήνα, περιέχει ένα σημαντικό στοιχείο. Κάποιοι από εσάς ρωτήσατε, «Γιατί δεν συνέβη νωρίτερα»; Ή «Τί ακριβώς είναι αυτό το λινκ»; Και σας είπα, στο Shoudτου προηγούμενου μήνα ότι δεν είναι απαραίτητα κάτι καινούργιο. Δεν σημαίνει ότι το σχεδίασε ο FM ή ότι  δημιούργησε κάτι καινούργιο στο εργαστήριό του, αλλά μέσω των αισθήσεών του, μπόρεσε να ανακαλύψει αυτόν τον δρόμο.

Υπάρχει κάτι σημαντικό μέσα του, κι αυτό το σημαντικό είναι ένα θέμα που εμείς το αποκαλούμε αλήθεια. Αλήθεια! Α! Μια αλήθεια είναι κάτι πονηρό. Η αλήθεια μπορεί να αποπροσανατολίσει. Η αλήθεια μπορεί να σας τραβήξει μέσα σε κουνελότρυπες και σε αδιέξοδα. Η αλήθεια γίνεται πολύ, πάρα πολύ φιλοσοφική χωρίς να βγάζει  απαραίτητα νόημα. Αλλά αυτό το λινκ που μας έφερε  ο Κιουντέρκα, ο FM, έχει βασικά να κάνει με την αλήθεια. Με την Αλήθεια.

Αλήθεια

Τώρα, ξέρετε, οι άνθρωποι αναζητούσαν την αλήθεια για πολύ, πολύ καιρό. Όχι πάντα, όχι πάντα. Αν πάτε πίσω στους Λεμούριους ή στις μέρες της Ατλαντίδας, δεν υπήρχε κάποια λέξη για την αλήθεια. Δεν υπήρχε στην συνείδηση. Δεν γινόταν συζήτηση για την αλήθεια. Θα μπορούσατε να πείτε ότι την εποχή των Λεμούριων ήσασταν πολύ απασχολημένοι με την εξερεύνηση – εξερευνούσατε αυτό τον πλανήτη, εξερευνούσατε πώς συγκλίνει και πώς λειτουργεί η ενέργεια εδώ σε αυτή την σφαίρα .Ήσασταν απασχολημένοι καθώς εξερευνούσατε τα διάφορα βασίλεια της Γης, το βασίλειο με της νεράιδες, το βασίλειο του δάσους, το ζωικό βασίλειο, το βασίλειο του νερού – ήσασταν πολύ απασχολημένοι με τις ενσαρκώσεις σας, με τις ιστορίες σας, τόσο που το θέμα της αλήθειας ποτέ δεν απέκτησε συνείδηση. Δεν υπήρχε στο λεξιλόγιό σας. Δεν συζητιόταν.

Και συνεχίστηκε μέχρι λίγο πριν το τέλος της Ατλαντίδας, ειδικά όταν οι άνθρωποι προσπαθούσαν να ανακαλύψουν την Πηγή. Δεν είχαν κάποια λέξη για τον Θεό. Δεν είχαν καμία συνείδηση για τον Θεό, αλλά προσπαθούσαν να βρουν την Πηγή. Από πού προήλθαν όλα; Δεν είχαν κάποια λέξη για την ενέργεια, αλλά από πού ήρθε η ενέργεια; Οπότε , στην αναζήτησή τους για την Πηγή, για να ανακαλύψουν την Πηγή, άρχισαν να επινοούν την λέξη, που εμείς σήμερα γνωρίζουμε ως αλήθεια. « Τι είναι η αλήθεια; Πού βρίσκεται το πραγματικό νόημα και η αλήθεια όλων των θεμάτων της ζωής»;

Το όλο θέμα της αλήθειας σταμάτησε να υφίσταται για πολύ, πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Λίγο μετά την πτώση της Ατλαντίδας, καθώς υπήρχαν όντα που ζούσαν υπόγεια και τελικά βγήκαν στην επιφάνεια της γης σε ολόκληρο τον κόσμο, δεν υπήρχε συνείδηση, για μία ακόμα φορά, της αλήθειας, ήταν τα σκοτεινά χρόνια της αλήθειας. Και μόνο κατά τους νεώτερους Αιγυπτιακούς χρόνους, για μια ακόμα φορά, έκανε την εμφάνισή του το ζήτημα της αλήθειας. Η αλήθεια είχε χαθεί για πάρα πολύ καιρό  ή έστω η αναζήτηση της αλήθειας.

Μετά στους Ελληνιστικούς χρόνους – ααα!- η αλήθεια έγινε μόδα. Οι Ελληνιστικοί χρόνοι ήταν πολύ φιλοσοφημένοι και σημειώθηκε μεγάλη επέκταση της συνείδησης εκείνη την εποχή. Οπότε η αλήθεια έγινε, για μια ακόμα φορά, μια λέξη που την χρησιμοποιούσαν. Μπήκε ξανά μέσα στην συνείδηση. Αλλά έγινε μάλλον φιλοσοφική έννοια. Υπήρξαν πολλές συζητήσεις σχετικά με τις αλήθειες. Υπήρξαν πολλές διαφωνίες και λογομαχίες γύρω από το τι είναι η αλήθεια, και το αστείο είναι ότι, παρά το πλήθος των συζητήσεων γύρω από την αλήθεια και τελικά των βιβλίων που γράφτηκαν για την αλήθεια, κανείς και ποτέ δεν βρήκε την αλήθεια. Δεν βρήκαν την αλήθεια.

Κάτι που είναι πολύ ενδιαφέρον πάνω στο θέμα της αλήθειας είναι, ότι όσο περισσότερο συνειδητός είναι κάποιος, τόσο περισσότερο επιθυμεί την αλήθεια. Όσο περισσότερο συνειδητή είναι μια κοινωνία, τόσο περισσότερο επιθυμεί την αλήθεια. Ξεκινάνε μια αναζήτηση της αλήθειας, προσπαθώντας να βρουν απαντήσεις, νόημα, την αλήθεια στα πράγματα. Και είναι ενδιαφέρον, από την στιγμή που θα ασχοληθείς με το ζήτημα της αλήθειας και θα μπει μέσα στο μυαλό σου, γίνεται διανοητικό θέμα, και δεν ήταν αυτός ο σκοπός. Το μυαλό έχει έναν δικό του τρόπο να παίζει με αυτήν. Έχει ένα δικό  του τρόπο να συζητάει με τον εαυτό του. Έχει έναν τρόπο να τραβολογιέται σε κουνελότρυπες, κατά κάποιον τρόπο γνωρίζοντας ότι ποτέ δεν θα βρει μια απάντηση, όμως , παρόλα αυτά προσπαθεί.

Οπότε η αλήθεια είναι ένα μεγάλο διανοητικό παιχνίδι, ένα μεγάλο παιχνίδι για το μυαλό, ίσως ακόμα και το τελικό παιχνίδι του μυαλού. Αλλά όπως ακριβώς το μυαλό δημιουργεί τεχνητά συναισθήματα – πραγματικά δεν έχει αληθινά δικά του συναισθήματα – η αναζήτησή του για την αλήθεια δεν είναι αληθινή. Είναι μια διανοητική απόπειρα. Αλλά το μυαλό ουσιαστικά γνωρίζει ότι δεν πρόκειται να βρει την αλήθεια. Βασικά, δεν θέλει πραγματικά να βρει την αλήθεια, παρόλο που η αλήθεια είναι πιο πολύ ένας παιχνιδότοπος για τους συνειδητούς παρά για τους μη συνειδητούς.

Αν το νοιώσετε, αν το δείτε για μια στιγμή, αν γνωρίζετε ανθρώπους που είναι – κι αυτό δεν το λέω υποτιμητικά, αλλά είναι σχετικά μη συνειδητοί, το μόνο που γνωρίζουν είναι να περνάνε απλά τον χρόνο τους – αν τους νιώσετε για μια στιγμή, δεν έχουν θέμα με την αλήθεια, παρά μόνο την απλοϊκή άποψη που λέει, ότι υπάρχει αλήθεια και ψέμα. Αλλά εγώ μιλάω για ένα βαθύτερο επίπεδο της αλήθειας, ένα νόημα, έναν σκοπό.

Οπότε, η αλήθεια γίνεται ένα μεγάλο παιχνίδι του μυαλού και μπορεί να γίνει πραγματικά μια μεγάλη απόσπαση στον δρόμο σας προς την Πραγμάτωση. Είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους δεν σας έχω μιλήσει για την αλήθεια ή για την αγάπη, κάτι που θα κάνουμε σε μια ξεχωριστή συζήτηση, αλλά δεν σας έχω μιλήσει πολύ για την αλήθεια μέχρι τώρα, μέχρι αυτό τον καινούργιο επικοινωνιακό σύνδεσμο ανάμεσα στον Μάστερ, στον άνθρωπο και στο Εγώ Είμαι.
Νοιώστε το για μια στιγμή, νοιώστε την αλήθεια.
(παύση)
Αλήθεια. Είναι αυτό, που τελικά είναι αυτός ο υπέροχος επικοινωνιακός σύνδεσμος ανάμεσα στον Μάστερ, στον άνθρωπο και στο Εγώ Είμαι. Αλήθεια. Κάτι που οι άνθρωποι έψαχναν για πολύ καιρό, αλλά ποτέ δεν την βρήκαν πραγματικά.

Βλέπετε, η αλήθεια, για μένα, είναι δύο πράγματα. Υπάρχουν οι εξωτερικές αλήθειες και  στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία αλήθεια.  Όλα είναι αλήθεια. Το γεγονός ότι υπάρχει ένας ωκεανός πίσω μου, είναι μια αλήθεια και τα δέντρα πίσω μου είναι μια αλήθεια. Η αλήθεια μπορεί να είναι πολύ εξωτερική και βασικά η αλήθεια είναι αυτό που γίνεται αντιληπτό , και αυτό μπορεί να είναι κυριολεκτικό, φυσικό, να αντιλαμβάνεστε τον ωκεανό και τα φοινικόδεντρα. Η αλήθεια μπορεί να είναι αυτό που γίνεται αντιληπτό ή ουσιαστικά αυτό που είναι πιστευτό.

Η αλήθεια είναι, κατά κάποιο τρόπο, ένα επίπεδο συνείδησης. Υπάρχει αλήθεια σύμφωνα με την οποία μπορεί να είστε είτε αρσενικό είτε θηλυκό, και αλήθεια σύμφωνα με την οποία  μπορεί να είστε μιας ορισμένης ηλικίας ή βάρους. Αλήθεια σύμφωνα με την οποία χρειάζεστε συγκεκριμένο χρόνο ύπνου την νύχτα και αλήθεια για το γεγονός ότι οδηγείτε αυτοκίνητο, ότι υπάρχουν μανάβικα. Όλες αυτές είναι αλήθειες, αλλά δεν είναι η αλήθεια, και είναι όλες εξωτερικές. Και όταν οι άνθρωποι ψάχνουν την αλήθεια, τις περισσότερες φορές ψάχνουν εξωτερικά. Τις περισσότερες φορές  βγαίνουν εκεί έξω και ψάχνουν την αλήθεια. Και όταν δεν την βρίσκουν εδώ στον πλανήτη, ψάχνουν στις άλλες σφαίρες. Πηγαίνουν έξω στα αστέρια, στο σύμπαν και ακόμα πιο πέρα, αναζητώντας την αλήθεια. Και υπάρχουν αλήθειες, αλλά όχι η αλήθεια που ψάχνει ένα συνειδητό πλάσμα.

Υπάρχει αλήθεια στις άλλες σφαίρες, και από την στιγμή που θα πάτε πέρα από το σύμπαν και τα αστέρια και δεν θα έχετε βρει την αλήθεια, θα αρχίσετε να ψάχνετε σε άλλες σφαίρες. Ψάχνουν την αλήθεια μέσω ενός Θεού, που δεν γνωρίζουν πραγματικά, μέσω αγγελικών υπάρξεων, που μπορεί να τους έχουν επισκεφτεί, αλλά μπορεί και όχι. Ψάχνουν την αλήθεια σε όλα – στα πνεύματα, στις νεράιδες. Ψάχνουν την αλήθεια στην επιστήμη και στην φυσική. Ψάχνουν την αλήθεια εξωτερικά. Αλλά το αστείο είναι ότι ποτέ δεν θα βρουν την αλήθεια, επειδή όλα είναι αλήθειες. Όλα είναι αλήθεια κατά κάποιο τρόπο, αλλά όχι η αλήθεια που πραγματικά ψάχνει κάποιος.

Μετά έχουμε την εσωτερική αλήθεια, για την οποία θα πούμε περισσότερα σε λίγο, η δική σας αλήθεια. Και είναι ενδιαφέρον το γεγονός, ότι καθώς μια συνειδητή ύπαρξη μπαίνει περισσότερο μέσα στην αλήθεια, αρχίζει και ψάχνει εξωτερικά. Αλλά τελικά δεν θα την βρει, και μετά θα αρχίσει να πηγαίνει προς τα μέσα, «Ποια είναι η εσωτερική αλήθεια; Ποια είναι η αλήθεια μέσα μου»; Α, κι εδώ ξεκινάει ένα μακρύ και κοπιαστικό ταξίδι προς την ανακάλυψη της αλήθειας.

Και εδώ στην αλήθεια, έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με τους μεγαλύτερους από όλους τους καθρέφτες. Έρχονται αντιμέτωποι με το ότι πρέπει να κοιτάξουν τον εαυτό τους και να ρωτήσουν αν ήταν αληθινός. Και όλες τους οι πτυχές, όλες οι προηγούμενες ζωές τους, όλες όσες θεωρούν αδυναμίες τους, τους κοιτούν, «Είναι αυτή η αλήθεια; Είναι αυτή η δική μου αλήθεια ή δεν είναι η δική μου αλήθεια»;
Ξέρετε, σας έχω πει πολλές φορές,  ότι οι περισσότερες από τις σκέψεις που περνάνε από το μυαλό και το σώμα σας, το φυσικό σας σώμα, δεν είναι πραγματικά δικές σας. Οι σκέψεις προέρχονται από την μαζική συνείδηση και από τους προγόνους και από τις προηγούμενες ζωές, και το σώμα, κυρίως από τους προγόνους. Κι έτσι ψάχνετε εσωτερικά, μέσα στις σκέψεις  σας , ακόμα και μέσα στο σώμα σας, για την αλήθεια, και αυτό που βρίσκετε είναι  αρκετά αναληθές. Εξακολουθεί να είναι μια αλήθεια, και , θα το πω ξανά, να θυμάστε ότι ορίζω την αλήθεια σύμφωνα με το τί αντιλαμβάνεστε. Αυτό που αντιλαμβάνεστε, ιδιαίτερα αν σχετίζεται με τον έξω κόσμο, αλλά κατά έναν μεγάλο βαθμό στον εσωτερικό σας κόσμο. Η αλήθεια σας είναι αυτό που αντιλαμβάνεστε για τον εαυτό σας.

Τώρα, για να γίνει ακόμα πιο μπερδεμένο το θέμα της αλήθειας, προστίθεται το γεγονός ότι ο κόσμος είναι γεμάτος ψέματα. Θα τα αποκαλέσω ειλικρινή  ψέματα.  Ο κόσμος είναι γεμάτος αληθινά ψέματα. Ζείτε σε έναν πλανήτη μαζί με άλλους ανθρώπους  και το ψέμα θεωρείται δεδομένο. Θέλω να πω, το ψέμα είναι αρκετά αποδεκτό. Όχι απαραίτητα επειδή αρέσει στους ανθρώπους, αλλά αποδέχονται το ψέμα.

Θα το συναντήσετε παντού. Θα το δείτε στους φίλους σας. Ποιος δεν είχε ένα φίλο ή ακόμα έναν συγγενή που να του είπε ψέματα; Και είναι πολύ καταστροφικό όταν το ανακαλύπτετε, επειδή χάνετε κάθε εμπιστοσύνη στο άτομό τους. Κατά κάποιον τρόπο, μάθατε στην διαδρομή σας να εμπιστεύεστε όλο και λιγότερο τον εξωτερικό κόσμο, τους άλλους ανθρώπους, και μετά δέχεστε όλη αυτή την πίεση να πιστεύετε περισσότερο τον εαυτό σας. Αλλά ακόμα και εσείς είστε γεμάτοι ψέματα. Ω, έχετε πει ψέματα στους άλλους, φυσικά. Έχετε πει ψέματα τον εαυτό σας για πολλά πράγματα.

Κι έτσι, ζείτε σε έναν κόσμο γεμάτο ψέματα, και πώς είναι δυνατόν να είναι εύκολα για σας; Πώς είναι δυνατόν να βρείτε ακόμα την αλήθεια, αν όλα είναι γεμάτα ψέματα; Οι ειδήσεις στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ,  είναι κατά κάποιον τρόπο αληθινές, αλλά παράλληλα είναι μια διαστρέβλωση. Ένα ψέμα. Οι διαφημίσεις σας – πόσες φορές  δεν είδατε ή ακούσατε μια διαφήμιση για ένα προϊόν, και μετά το αγοράσατε και δεν ήταν ακριβώς όπως έλεγε η διαφήμιση;

Κι έτσι , είστε εδώ, σε έναν κόσμο αναλήθειας, και ξέρετε ότι ανά πάσα στιγμή οποιοσδήποτε θα σας πει ψέματα, για να προστατεύσει τον εαυτό του. Οπότε το όλο θέμα της αναζήτησης της αλήθειας γίνεται πολύ, πολύ προκλητικό, πολύ διαστρεβλωμένο. Και θα ήθελα να σταθώ για μια στιγμή και να σας πω ότι ακόμα κι ένα ψέμα είναι μια αλήθεια. Είναι μια διαστρέβλωση, αλλά ακόμα και τότε γίνεται μια αλήθεια, επειδή υπάρχει πίσω του μια συνείδηση. Υπάρχει πίσω του μια πεποίθηση.  Α, ακόμα κι αν κάποιος λέει ψέματα, και το ξέρουν ότι λέει ψέματα – δημιουργούν μια ιστορία, μια εναλλακτική ιστορία, την ψεύτικη ιστορία – αλλά αρχίζουν ουσιαστικά να την πιστεύουν. Κι ένας πραγματικά καλός ψεύτης πιστεύει όλα του τα ψέματα και τα ζει. Οπότε, κατά κάποιον τρόπο, θα μπορούσα να διαφωνήσω σε φιλοσοφική βάση ότι όλα είναι αλήθεια, παρόλο που βασίστηκε σε ένα ψέμα.

Μεγάλο μέρος της προσωπικής σας ζωής, του προσωπικού σας ταξιδιού, ήταν ένα αληθινό ψέμα. Αν σκεφτείτε ότι θα ερχόσασταν σε αυτή την ζωή – θα βρίσκατε μια δουλειά, θα αποκτούσατε μόρφωση, θα κάνατε οικογένεια, θα προσπαθούσατε να ζήσετε μια φυσιολογική ζωή – αυτό ήταν ένα αληθινό ψέμα.
Και το ξέρατε με κάποιον τρόπο, και ξέρατε ότι στην πραγματικότητα δεν ήσασταν εσείς, αλλά προχωρούσατε και το κάνατε. Οπότε, κατά κάποιον τρόπο, λέγατε ψέματα στον εαυτό σας. Και δεν σας κάνω κριτική ,όταν χρησιμοποιώ την λέξη «ψέμα», απλά λέω ότι ήταν μια διαστρέβλωση της αλήθειας.

Κι έτσι, ζείτε σε έναν κόσμο γεμάτο ψέματα. Ζείτε σε μια εσωτερική πραγματικότητα βασισμένη σε πολλά ψέματα.

Και όμως, κατά κάποιο τρόπο, γίνεται η αλήθεια σας. Είναι αυτό που ζείτε. Αλλά- και αυτό είναι ένα μεγάλο αλλά – ξέρετε ότι δεν είναι αληθινό. Ξέρετε ότι δεν είστε εσείς. Ξέρετε ότι δεν είναι η  αλήθεια.

Τώρα, θυμάστε που είπα, ότι στις εξωτερικές αλήθειες, δεν θα βρείτε ποτέ την αλήθεια. Αν επιθυμείτε να βγείτε εκεί έξω και να βρείτε έναν Θεό που κουμαντάρει τα πάντα, δεν θα τον βρείτε. Αν προσπαθείτε να βρείτε το νόημα της ζωής εκεί έξω μέσω της φιλοσοφίας ή το νόημα της ζωής μέσα σε ένα ειδικό μαγικό φίλτρο ή σε οτιδήποτε άλλο, δεν πρόκειται. Δεν σχεδιάστηκε έτσι ώστε να βρείτε την αλήθεια εκεί έξω.

Οι φυσικοί και οι επιστήμονες μπορεί να μαθαίνουν όλο και περισσότερα για την φυσική σας πραγματικότητα, αλλά ποτέ δεν πρόκειται να ανακαλύψουν την αλήθεια. Οι θεολόγοι, οι φιλόσοφοι, μπορεί να ανακαλύπτουν όλο και περισσότερο γύρω από την συνείδηση, την επίγνωση, αλλά ποτέ δεν θα βρουν την αλήθεια εκεί έξω, επειδή η μόνη αλήθεια που υπάρχει κατοικεί μέσα σας. Η μόνη αλήθεια.

Οπότε, όταν ο FM, ο Τζων Κιουντέρκα, κοιτούσε τον επικοινωνιακό του σύνδεσμο, και ξέρετε, ήταν προγραμματιστής λογισμικού και ηλεκτρολόγος μηχανικός στο περισσότερο μέρος της πρόσφατης ζωής του. Όταν λοιπόν έψαχνε τον τρόπο να δημιουργήσει αυτό το αποτελεσματικό σύνδεσμο ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Μάστερ και το Εγώ Είμαι, αυτό τον επικοινωνιακό σύνδεσμο, όταν κοιτούσε την ουσία της ενέργειας, τελικά είδε την αλήθεια. Την αλήθεια, και έχουμε κοντά μας τον σκύλο της Βίλλας μας, την Μπέλ, που έρχεται να μας κάνει μια επίσκεψη αυτή την στιγμή της αλήθειας ( ο Αντάμους την χαϊδεύει και η Μπελ γαυγίζει μαλακά). Α! Βλέπετε, πόση αλήθεια και πόση ομορφιά σε αυτό τον υπέροχο σκύλο.

Βλέπετε, η Μπελ, η οποία, σύμφωνα με την Λίντα και τον Κώλντρε, ανήκει στους γείτονες, αλλά εγώ αρχίζω να αμφιβάλλω. Η Μπελ αρχίζει να – δεν θέλω να πω κρατάει – αλλά αρχίζει να εκπέμπει την ενέργεια Άμυο. Την μάζεψε πάνω της, καθώς έτρεχε γύρω- γύρω στο σπίτι, καθώς κοιμόταν εδώ στην Βίλλα πολλές ώρες. Αρχίζει να μαζεύει πάνω της την ενέργεια του Άμυο και γίνεται το Άμυο σκυλί. Ίσως να της αλλάζατε το όνομα, αγαπητή Λίντα Ίσσα, να το κάνατε Άμυο, ή τουλάχιστον, Μπέλλα Άμυο. Ναι. Ωραία. Κι  έτσι, μια μικρή απόσπαση εδώ, καθώς συζητάμε για την αλήθεια.

Η μόνη πραγματική αλήθεια βρίσκεται μέσα σας. Τώρα, αυτό δεν κάνει όλα τα υπόλοιπα αναληθή, επειδή όλα είναι αλήθειες εκεί έξω, ακόμα κι αν είναι ψέματα. Είναι όλα ιστορίες, ακόμα κι αν δεν βασίζονται πάνω  σε αυτό που αποκαλείτε πραγματικότητα. Ας επιστρέψουμε στο θέμα.

Η αλήθεια είναι αντίληψη, πώς αντιλαμβάνεστε κάτι. Η αντίληψη είναι επίγνωση. Η επίγνωση είναι συνείδηση.

Ας το δούμε ξανά. Η αλήθεια είναι αντίληψη, πώς αντιλαμβάνεστε τον εξωτερικό κόσμο – και τον αντιλαμβάνεστε με όποιον τρόπο θέλετε  – πώς αντιλαμβάνεστε τον εαυτό σας. Η αντίληψη είναι απλά επίγνωση, να έχεις την επίγνωση για κάτι. Κάποιοι άνθρωποι έχουν περιορισμένη αντίληψη, περιορισμένη επίγνωση, και πιστεύω ότι σε κάποιο σημείο σας είπα την ιστορία ενός ιθαγενή Αμερικανού Ινδιάνου και κάποιων άλλων ιθαγενών από όλο τον κόσμο. Δεν έβλεπαν καράβια να έρχονται, επειδή δεν είχαν αυτή την επίγνωση. Καράβια που πλησίαζαν, επειδή δεν είχαν αυτή την αντίληψη. Και σας είπα πώς , ακόμα και στην εποχή της Ατλαντίδας,  τα πρώτα χρόνια της Ατλαντίδας, δεν βλέπατε τα αστέρια στον ουρανό την νύχτα. Και είναι δύσκολο να το πιστέψετε σήμερα, επειδή κοιτάτε τον νυχτερινό ουρανό και είναι γεμάτος αστέρια. Αλλά τότε δεν υπήρχε αυτή η επίγνωση. Δεν υπήρχε, ας πούμε , το εύρος ζώνης για να το αντιληφθείτε καν. Κι έτσι απλά δεν υπήρχαν, παρόλο που ήταν εκεί. Η αλήθεια ήταν ότι δεν υπήρχαν αστέρια, επειδή αυτό αντιλαμβανόσασταν – όχι αστέρια.

Οπότε, έχουμε την αντίληψη. Η αλήθεια είναι αντίληψη. Η αντίληψη είναι επίγνωση. Η επίγνωση είναι συνείδηση, η ικανότητα να έχεις επίγνωση, να αντιλαμβάνεσαι κάτι. Έχετε επίγνωση της πραγματικότητας, της φυσικής πραγματικότητας που ζείτε, αλλά δεν έχετε μεγάλη επίγνωση για τις άλλες σφαίρες που βρίσκονται γύρω σας. Και δεν είναι εκεί έξω. Όλες οι άλλες σφαίρες  και διαστάσεις σας διαπερνούν ακριβώς εδώ. Απλά δεν το γνωρίζετε, κατά ένα μέρος επειδή ακόμα δεν είστε έτοιμοι. Θα ήταν μια κάποια απόσπαση, και κατά ένα άλλο μέρος επειδή το μυαλό το μπλοκάρει.

Τώρα, σας λέω ότι το μυαλό το μπλοκάρει. Και τώρα θα σας πω επίσης, ότι το μυαλό, κατά κάποιον τρόπο, σας υπηρετεί με το να το μπλοκάρει, και επίσης, το μυαλό τώρα, σε αυτή την αλλαγή προς την Άμυο Ζωή, αρχίζει να χαλαρώνει, αφήνει μεγάλο μέρος του ελέγχου, αφήνει πολλούς από τους περιορισμούς, σε σημείο  να σας επιτρέψει να αντιληφθείτε πράγματα πέρα από τα μάτια και τα αυτιά και τις ανθρώπινες αισθήσεις, αλλά επίσης πέρα από την μνήμη του μυαλού, την qualia του μυαλού. Θα είστε σε θέση να αντιλαμβάνεστε πράγματα στις άλλες σφαίρες με πραγματικά υπέροχο τρόπο. Δεν θα είναι τρομακτικό ή ανησυχητικό. Με πολύ απλούς και όμορφους τρόπους.

Οπότε, ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό, με την αλήθεια, την αντίληψη, την επίγνωση, την συνείδηση, την ικανότητα να αντιλαμβάνεστε όλα όσα βρίσκονται έξω από εσάς, επειδή στην πραγματικότητα όλα έρχονται από μέσα.

Αυτό είναι το θαυμάσιο πράγμα. Όλα έρχονται από μέσα. Εσείς τα αντιλαμβάνεστε σαν να έρχονται από έξω, αλλά στην πραγματικότητα όλα γίνονται αντιληπτά από μέσα. Τα αστέρια την νύχτα, το σύμπαν, οι γαλαξίες, ο αχανής ωκεανός εκεί έξω, όλα έχουν να κάνουν με την εσωτερική αντίληψη και ουσιαστικά όλα είναι η δική σας ενέργεια. Όλα είναι η δική σας ενέργεια.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Έτσι λοιπόν, ας επιστρέψουμε πίσω στον σύνδεσμο, στον επικοινωνιακό σύνδεσμο ανάμεσα στον άνθρωπο, τον Μάστερ και το Εγώ Είμαι, κάτι που δεν υπήρχε για αρκετό καιρό. Ήταν εκτός επικοινωνίας. Ουσιαστικά ήταν εκτός αντίληψης, εκτός συνείδησης.

Ο Δράκος

Τώρα, ας αλλάξουμε ταχύτητα λίγο και ας μιλήσουμε για το ProGnost, το πρόσφατο ProGnost μας. Ήταν διαφορετικό από τα άλλα ProGnost  που κάναμε. Αφορούσε τον κόσμο, αλλά είχε να κάνει και με εσάς. Ήταν πολύ περισσότερο προσωπικό από τα άλλα ProGnost.

Έπρεπε να μιλήσουμε σχετικά με το πού πάει ο κόσμος, σχετικά με την τεχνολογία, σχετικά με τα νέα είδη ανθρώπων που έρχονται. Έπρεπε να μιλήσουμε γύρω από την ροή και την κατεύθυνση αυτή την στιγμή στον πλανήτη, πού βρίσκεται η συνείδηση, προκειμένου να φτάσουμε στο σημείο να μιλήσουμε για την είσοδο του δράκου. Στο ProGnost, είπαμε ότι ο δράκος εισέρχεται όχι μόνο στον πλανήτη, όχι μόνο στον πλανήτη αυτή την στιγμή, αλλά παράλληλα εισέρχεται στην ζωή σας,  με πολύ, πολύ διαφορετική επίδραση από ό,τι στον υπόλοιπο πλανήτη. Αλλά ο δράκος εισέρχεται, μπαίνει μέσα.

Ο δράκος είναι κάτι που μάλλον άγγιξε περισσότερους Σώμπρα ,από οτιδήποτε άλλο, εδώ και καιρό. Οι συμβολισμοί του δράκου, η συγγένεια, η εγγύτητα στον δράκο, άγγιξε τους Σώμπρα σε ολόκληρο τον κόσμο, και πολλοί από εσάς είχατε τις προσωπικές  σας ιστορίες για την είσοδο του δράκου, για το παρελθόν σας με τον δράκο.

Οπότε, στο ProGnost  μιλήσαμε για την είσοδο του δράκου που γίνεται τώρα, και για το ότι ο  ρόλος του δράκου στην προσωπική σας ζωή είναι, να ξεκαθαρίσει πολλές από τις παλιές ενοχές και ντροπές. Ενοχή και ντροπή από άλλες ζωές, αλλά και από αυτήν. Ενοχή και ντροπή που απλά δεν μπορείτε να πάρετε μαζί σας στην Πραγμάτωσή σας. Δεν μπορείτε. Έχουμε μιλήσει διεξοδικά γι αυτό το θέμα και επίσης είχαμε και πολλές εμπειρίες στα σεμινάρια του Threshold.

Δεν μπορείτε να φέρετε μαζί σας ενοχή και ντροπή στην Πραγμάτωσή σας, κάποιοι προσπάθησαν και τους πέταξε έξω – τους μάσησε και τους έφτυσε. Και είναι κάτι πολύ πιο βάναυσο ακόμα κι από τότε που περάσατε μέσα από το Τείχος της Φωτιάς πριν από αιώνες. Δεν μπορείτε να φέρετε μαζί σας αυτή την ενοχή και ντροπή.

Ο δράκος επίσης μπαίνει μέσα και βρίσκει πού κρύβονται τα ψέματα, πού κρύβονται τα ψέματα και οι διαστρεβλώσεις, και βλέπετε, αν μπορείτε να το νοιώσετε για μια στιγμή, οι μεγαλύτεροι γεννήτορες του ψέματος είναι η ενοχή και η ντροπή. Οι άνθρωποι χτίζουν τα ψέματά τους γύρω από τις ενοχές και την ντροπή τους. Τα αρχικά ψέματα, θα μπορούσατε σχεδόν να πείτε, ήταν γύρω από την ντροπή και ίσως  ακόμα κι από την ντροπή του να είστε άνθρωποι, και τότε είναι που ξεκίνησαν τα ψέματα. Όταν κάποιος νοιώθει τρομερά ένοχος και ντρέπεται, λέει ψέματα στον εαυτό του, και μετά λέει ψέματα στους άλλους  και δημιουργεί μια διαστρεβλωμένη πραγματικότητα, μια διαστρεβλωμένη αλήθεια.

Τώρα, δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητα κακό, αλλά αυτό που έχετε τώρα, είναι πολλά και διαφορετικά στρώματα αντίληψης, τα οποία μερικές φορές είναι αλληλοσυγκρουόμενα. Δημιουργείτε ένα ψέμα, υπήρχε ακόμα η αρχική, ας την πούμε έτσι, αλήθεια, κι αυτό συνεχίστηκε. Αλλά τώρα έχετε την ψεύτικη ιστορία, οπότε υπάρχουν δυο ιστορίες η μία ενάντια στην άλλη, η μια να αναιρεί την άλλη. Μετά προσθέτετε κι άλλα ψέματα και μετά κι άλλα, το ένα μετά το άλλο, και πολύ σύντομα έχετε ένα παλιό ανθρώπινο εγώ βασισμένο σε πολλές διαφορετικές ιστορίες, συχνά γύρω από το ίδιο πράγμα, αλλά βασισμένο σε στρεβλώσεις ή ψέματα που προκύπτουν.

Μπορεί να νοιώθετε αυτή την στιγμή τί συμβαίνει. Έχετε όλες αυτές τις ιστορίες, κάποιες βασισμένες σε εσκεμμένα ψέματα, κάποιες άλλες βασισμένες σε ημι-συνειδητά ψέματα. Αλλά έχετε σε εξέλιξη όλες αυτές τις ιστορίες ταυτόχρονα, και προσπαθείτε να βρείτε την αλήθεια, επειδή αυτό κάνει κάποιος που γίνεται πιο συνειδητός. Προσπαθεί να βρει την αλήθεια. Είναι κάτι πολύ βαθύ και επιτακτικό μέσα στους ανθρώπους καθώς έρχονται στην συνείδηση.

Ξέρετε, σας είπα ότι ήταν ένα πολύ δύσκολο ταξίδι από πολλές απόψεις, πολύ δύσκολο. Και μέσα από όλες τις δοκιμασίες και τις ταλαιπωρίες, τις φορές που θέλατε να τα παρατήσετε, τις φορές που θέλατε να κρυφτείτε στην άμμο, υπήρχε κάτι που σας επανέφερε, κάτι που σας έφτασε σε αυτό το σημείο.
Είναι το γνωρίζειν. Είναι μια λέξη για την οποία έχω πει αρκετά πράγματα, το γνωρίζειν. Υπάρχει αυτό το  τόσο βαθύ εσωτερικό γνωρίζειν κάπου. Δεν μπορείτε να το εκλογικεύσετε με το μυαλό σας. Δεν μπορείτε να το δικαιολογήσετε. Δεν μπορείτε να το προσδιορίσετε, αλλά είναι ένα εσωτερικό γνωρίζει. Και θα λέγατε  ότι, «Λοιπόν, είναι απλά , ξέρω ότι υπάρχουν περισσότερα πράγματα». Πώς σας φαίνεται αυτό, «Ξέρω ότι υπάρχει η δική μου αλήθεια. Ξέρω ότι υπάρχει η δική μου αλήθεια. Είναι κάπου εκεί. Το νοιώθω. Είναι εκεί. Στις ήσυχες στιγμές μου, το νοιώθω».

Αυτό το κάτι, αυτό το γνωρίζειν, είναι το γνωρίζειν της εσωτερικής αλήθειας. Και αυτό που συμβαίνει είναι ότι, καθώς εισέρχεται ο δράκος στην ζωή σας, κυνηγάει αυτά τα πράγματα που σας εμποδίζουν να δείτε την αλήθεια σας, να την νοιώσετε.

Η Δική σας Αλήθεια

Τώρα, ας μιλήσουμε για την δική σας αλήθεια για λίγο.
Το πιθανότερο είναι ότι δεν θα είστε σε θέση να την καθορίστε με λέξεις, ούτε θα σας ενθάρρυνα να κάνετε κάτι τέτοιο. Είναι πέρα από τις λέξεις. Το μυαλό δεν θα είναι σε θέση να κάνει qualia (* συσχέτιση). Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει διανοητικός σύνδεσμος. Αλλά θα φτάσετε να συνειδητοποιήσετε, ότι η αλήθεια είναι ένα απόλυτο συναίσθημα, ένα γνωρίζειν, ένα συναίσθημα. Σας κατακλύζει, η αλήθεια σας που είναι διαφορετική από την αλήθεια οποιουδήποτε άλλου, διαφορετική από οποιαδήποτε παγκόσμια αλήθεια, διαφορετική από όλες τις εξωτερικές αλήθειες.

Υπάρχει μια αλήθεια μέσα σας. Δεν είναι η ιστορία σας. Όχι, δεν είναι ένα ιστορικό σχετικά με το ποιος είστε. Είναι απλά μια αλήθεια, και ήταν πάντα, μα πάντα, ένα δικό σας κομμάτι. Ακόμα κι όταν δεν βρισκόσασταν στην αλήθεια, εξακολουθούσε να είναι εκεί. Ακόμα κι όταν η αντίληψή σας ήταν περιορισμένη, εξακολουθούσε να είναι εκεί. Υπάρχει εκείνη η αλήθεια μέσα σας, και με αυτήν συνδέθηκε ο FM όταν είπε ότι, «Πώς ανοίγουμε  αυτή την πόρτα, αυτή την επικοινωνιακή πύλη; Πώς την ανοίγουμε ανάμεσα στον άνθρωπο, τον Μάστερ και το Εγώ Είμαι; Πώς μπορούμε να φέρουμε αυτή την ψυχική επικοινωνία σε ανθρώπινο επίπεδο, στο καθημερινό επίπεδο»; Και πράγματι, εκεί πήγε, κάτι που βασικά  δεν μοιάζει πολύ με προγραμματισμό λογισμικού, αλλά πήγε στην αλήθεια.

Όταν κάποιος αποκτάει επίγνωση της αλήθειας του, κάτι που είναι πολύ μεγαλύτερο από οποιεσδήποτε λέξεις ειπωθούν, όταν κάποιος επιτρέψει στην αλήθεια του να τον αγγίξει, τότε αποκτάει πολύ μεγάλη , πολύ όμορφη επίγνωση της επικοινωνίας με τον Μάστερ. Και, θα το πω ξανά, μην περιμένετε λόγια, αλλά να  περιμένετε το τραγούδι, το συναίσθημα, το γνωρίζειν.

Η αλήθεια στην πραγματικότητα είναι μια αίσθηση. Είναι μια από τις πιο μπερδεμένες αισθήσεις όλων. Ξέρετε, μιλήσαμε για τις αγγελικές αισθήσεις, 200.000 ή και παραπάνω,  και νοιώσαμε κάποιες στα Shouds και φυσικά στο Keahak. Αλλά η Αλήθεια είναι πραγματικά μια αίσθηση, αλλά είναι πολύ, πολύ διαφορετική από τις άλλες. Θυμάστε,  η αίσθηση είναι ένας τρόπος αντίληψης της πραγματικότητας. Και μην την μπερδεύετε με τα ανθρώπινα συναισθήματα ή ακόμα με τις ανθρώπινες φυσικές αισθήσεις. Η αίσθηση είναι ένας τρόπος αντίληψης της πραγματικότητας και υπάρχουν πολλοί, πάρα μα πάρα πολλοί τρόποι για να το κάνετε αυτό, και μπορείτε να το κάνετε, όχι απλά και μόνο χρησιμοποιώντας μια αίσθηση την φορά, αλλά πολλαπλές αισθήσεις.

Αλλά η Αλήθεια γίνεται, αυτό που λέω, η πιο οικεία αίσθηση από όλες. Είναι η αίσθηση του Εσείς.

Η αλήθεια είναι η πιο μοναδική αίσθηση από όλες. Η αλήθεια είναι αυτό που ψάχνει κάποιος, όταν γίνεται πιο συνειδητός και έχει μεγαλύτερη επίγνωση. Είναι το εσωτερικό κάλεσμα που νοιώσατε στην αφύπνισή σας, κάτι βαθύ, κάτι  που σας καλεί εσωτερικά, και είναι απλά η αλήθεια. Η δική σας αλήθεια. Όχι η αλήθεια για το σύμπαν. Κανείς και ποτέ δεν πρόκειται να την βρει αυτήν, επειδή δεν υπάρχει. Είναι μια μεγάλη απόσπαση, ένα μεγάλο makyo, να προσπαθείτε να βρείτε την αλήθεια έξω από εσάς.

Αλλά θα φτάσετε σ’ αυτό το σημείο και θα συνειδητοποιήσετε ότι υπάρχει μια αλήθεια μέσα σας, και πάνω σε αυτήν έπεσε ο  FM στην έρευνά του. Πώς ανοίγουμε αυτό τον επικοινωνιακό σύνδεσμο με τον Μάστερ και με το Εγώ Είμαι; Μέσω του δρόμου της αίσθησης της Αλήθειας, της δικής σας αλήθειας.

Ο δράκος θα σας βοηθήσει  να ξεκαθαρίσετε όλα αυτά που δεν είναι αληθινά. Ο δράκος θα σας βοηθήσει να αναγνωρίσετε τί σημαίνει να είναι μια ιστορία βασισμένη σε ένα ψέμα. Και ναι, μπορεί να διαφωνείτε φιλοσοφικά, ότι όλα είναι ένα ψέμα και ότι ταυτόχρονα όλα είναι αληθινά. Ας συμφωνήσουμε ότι είναι ζήτημα τοποθέτησης του θέματος. Όλα είναι ψέμα και όλα είναι αλήθεια. Αλλά είναι διαφορετικό από την δική σας εσωτερική αλήθεια.

Αυτό που κάναμε με την μεράμπ του περασμένου μήνα ήταν να την φέρουμε εδώ – την αλήθεια σας – και, θα ήθελα να το  συνεχίσω στην μεράμπ αυτού του Should.

Η Μεράμπ της Δικής σας Αλήθειας

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή, και θα βάλουμε λίγη μουσική στο βάθος ( η μουσική ξεκινάει)

Όλα έχουν να κάνουν με την αλήθεια σας, με το γνωρίζειν, με μια αίσθηση αλήθειας.

Η αλήθεια είναι μια αίσθηση, ένας τρόπος αντίληψης της πραγματικότητας, ξεκινώντας πρώτα από την δική σας πραγματικότητα και μετά προεκτείνεται προς τα έξω. Η αλήθεια γίνεται το πιο απλό, το πιο βαθύ από όλα τα πράγματα.

Καθώς θα νοιώθετε την αλήθεια σας, την προσωπική σας αλήθεια, να θυμάστε , ούτε καν να προσπαθήσετε να την βάλετε σε λέξεις. Σας ζητάω να την αισθανθείτε, να την νοιώσετε, να ξέρετε ότι είναι εκεί.

Μην προσπαθήσετε να την ντύσετε με λέξεις, επειδή το μόνο που θα καταφέρετε θα είναι να πάτε στο μυαλό. Θα μπερδέψει το μυαλό. Θα αρχίσει να σας τραβολογάει κάτω στις κουνελότρυπες και σε αδιέξοδους δρόμους, οπότε μην προσπαθήσετε να την ντύσετε με λέξεις.

Να πάτε πέρα από αυτό και να την νοιώσετε.
Την δική σας αλήθεια.
( παύση)
Δεν χρειάζεται να ξέρετε ακριβώς τί πρέπει να προσδιορίσετε αυτή την στιγμή. Σίγουρα, μην το ντύσετε με λέξεις ή με διανοητικές δομές, αλλά απλά να ξέρετε ότι είναι εκεί.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή, νοιώστε την αλήθεια σας, μια αλήθεια που δεν ανήκει σε κανέναν άλλον, σε τίποτε άλλο.

Και μια αλήθεια , που δεν μπορεί ποτέ και κανείς να σας την πάρει. Δεν μπορεί. Ακόμα και με όλα τα ψέματα, που θα σας πει ο εαυτός σας και ο κόσμος γύρω σας, αυτή την αλήθεια δεν μπορεί κανείς να σας την πάρει.
(παύση)
Πάρτε μια βαθιά αναπνοή, καθώς η αλήθεια ανοίγει παράλληλα την επικοινωνία ανάμεσα στον Μάστερ, στον άνθρωπο και στο Εγώ Είμαι.
(παύση)
Και δεν χρειάζεται, θα το πω ξανά, να προσδιορίσετε την αλήθεια σας, παρά μόνο να ξέρετε απλά ότι είναι εκεί. Αυτό είναι αρκετό – να ξέρετε ότι είναι εκεί.
(παύση)
Και είναι. Περάσατε πολύ καιρό , πάρα μα πάρα πολλές ζωές ψάχνοντας την αλήθεια εξωτερικά ή ακόμα και προσπαθώντας να φτάσετε στην αλήθεια εσωτερικά, αλλά χανόσασταν μέσα στο χάος και στην πολυπλοκότητα όλων των ιστοριών, όλων των ψεμάτων, όλων των διαστρεβλώσεων.

Η αλήθεια είναι μια αίσθηση, η πιο οικεία και προσωπική όλων των αισθήσεων.

Και σας ζητάω να πάρετε μια βαθιά αναπνοή και απλά να γνωρίζετε ότι είναι εκεί. Αυτό είναι όλο, να ξέρετε ότι είναι εκεί.

Και να ξέρετε ότι κάποια μέρα, κάποια μέρα σύντομα, αυτή η αλήθεια  όχι μόνο θα σας συνδέσει σε πολύ βαθιά επίπεδα με τον Μάστερ και με όλη την σοφία και με το Εγώ Είμαι, αλλά αυτή η αλήθεια θα σας συνδέσει με την ενέργεια, με την ενέργεια την ίδια.

Αυτή η αλήθεια θα δημιουργήσει αυτή την σχέση, επειδή είναι αλήθεια. Και η αλήθεια και η ενέργεια, ω! είναι ένα πανέμορφο ζευγάρι. Είναι σύντροφοι. Ξέρουν πώς να χορεύουν μαζί, πολύ, πολύ καλά.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και να ξέρετε ότι η αλήθεια είναι εκεί. Ποτέ δεν έφυγε. Απλά ξεχάστηκε.

Ποτέ δεν μειώθηκε. Απλά την παραβλέψατε.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και να ξέρετε .ότι η αλήθεια σας επιστρέφει τώρα.
(παύση)
Και με αυτή την αλήθεια, ανοίγουν όλες οι επικοινωνίες. Με αυτή την αλήθεια έρχεται επίσης αυτή η καινούργια σχέση με την ενέργεια, με την Άμυο Ζωή.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και να ξέρετε ότι η αλήθεια σας είναι μαζί σας ξανά.
(παύση)
Και επιτρέψτε στον εαυτό σας να μην την προσδιορίσει καν.. Αυτή είναι η ομορφιά της αίσθησης της Αλήθειας.

Μπορεί αργότερα με έναν ποιητικό τρόπο, να θελήσετε να γράψετε γι αυτήν. Αλλά αυτή την στιγμή, απλά επιτρέψτε στον εαυτό σας να γνωρίσει, ότι η αλήθεια σας είναι εκεί. Είναι μια αίσθηση. Είναι ένας τρόπος αντίληψης της πραγματικότητας. Είναι επίσης ένας τρόπος να αφήσετε την ενέργεια να έρθει σε σας.
(παύση)
Αλήθεια. Ίσως η πιο αποτελεσματική επικοινωνία ανάμεσα στον άνθρωπο, τον Μάστερ και το Εγώ Είμαι.
(παύση)
Αλήθεια, κάτι που είναι πολύ, πολύ δύσκολο να το περιγράψει κανείς με ανθρώπινα λόγια – γιατί τότε θα γίνει ψέμα – οπότε αρκεστείτε στο να ξέρετε, ότι μπορείτε να νοιώσετε την αλήθεια και να ξέρετε ότι είναι εκεί.
(παύση)
Η αλήθεια είναι κάτι που ποτέ, μα ποτέ δεν πρόκεται να βρείτε έξω από εσάς, στο σύμπαν ή θαμμένο κάπου βαθιά μέσα στην Γη. Η αλήθεια έρχεται μόνο από μέσα.

Επιτρέψτε στον εαυτό σας να συνειδητοποιήσει ,ότι η δική σας αλήθεια είναι εκεί. Είναι ακριβώς εκεί.
(παύση)
Ποτέ δεν χάθηκε. Είχε απλά ξεχαστεί.

Και καθώς είχε ξεχαστεί, χάσατε την επαφή με τον Μάστερ και το Εγώ Είμαι.
(παύση)
Μιλήσαμε στο ProGnost , κι επίσης μιλήσαμε διεξοδικά στα σεμινάρια του Threshold, σχετικά με το να κοιτάξετε τον δράκο στα μάτια. Αφορά το να κοιτάξετε την αλήθεια σας κατάματα. Αν υπάρχουν διαστρεβλώσεις, αν κουβαλάτε βάρη από ενοχές και ντροπή, δεν θα αφήσετε τον εαυτό σας να δει την αλήθεια.
(παύση)
Από την στιγμή που θα υπερβείτε την ενοχή και την ντροπή και την ανάγκη να υποφέρετε και το να είστε σκλάβοι της ενέργειας, θα φτάσετε στο σημείο, όπου θα μπορείτε να κοιτάτε την αλήθεια σας, θα αρχίσετε να νοιώθετε την αλήθεια σας, και να ξέρετε ότι η αλήθεια σας είναι μαζί σας. Αυτό φέρνει την Ahmyo Ζωή.

Να θυμάστε, η Αλήθεια είναι μια αίσθηση. Δεν είναι κριτική. Δεν αφορά το σωστό και το λάθος. Είναι απλά μια αίσθηση, ίσως ο πιο αγνός τρόπος να αντιλαμβάνεστε την πραγματικότητα.

Θα αρχίσετε επίσης να συνειδητοποιείτε ότι η αλήθεια δεν είναι κάτι που θέλετε να βγάλετε προς τα έξω, να εξωτερικεύσετε. Είναι η φλόγα που λάμπει μέσα σας. Δεν έχει να κάνει με το να φέρετε την αλήθεια σας στον κόσμο, να επιβάλλετε την αλήθεια σας, κι όμως η ακτινοβολία, το φώς της αλήθειας σας, από την στιγμή που θα μπει μέσα στην συνείδηση, από την στιγμή που θα την θυμηθείτε, θα λάμπει στον υπόλοιπο  κόσμο. Δεν προσπαθείτε να την εξωτερικεύσετε, κι όμως απλά θα λάμπει το φως της στον υπόλοιπο κόσμο.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και να ξέρετε ότι η αλήθεια σας είναι εκεί.

Παρά τις επικαλύψεις όλων των ιστοριών σας και τα ψέματα και τις αυταπάτες και τις αποσπάσεις και τις εξωτερικές αναζητήσεις και όλα τα άλλα, νοιώστε την χαρά της επίγνωσης, ότι η αλήθεια σας είναι εκεί.

Και να θυμάστε, μην προσπαθήσετε να την προσδιορίσετε, να την ντύσετε με λέξεις αυτή την στιγμή. Είναι μια αίσθηση. Είναι ένα συναίσθημα. Αφήστε τον εαυτό σας να τη νοιώσει. Αφήστε τον εαυτό σας να νοιώσει την Αλήθεια σας.
(παύση)
Μην ντρέπεστε γι’ αυτήν. Μην ντρέπεστε για τον εαυτό σας. Μην ντρέπεστε που δεν ήσασταν στην αλήθεια.
(παύση)
Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και να ξέρετε ότι η αλήθεια σας είναι τώρα εδώ.(παύση)
Αυτή η αλήθεια φέρνει επίσης την επικοινωνία με αυτούς τους καινούργιους φίλους, με το καινούργιο εγώ, με αυτό που ονομάζουμε Wego, με τον Μάστερ, με την ενέργεια.
Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και να ξέρετε ότι η αλήθεια σας είναι εδώ.
(παύση)
Κάποιοι από εσάς μπορεί να νοιώθετε, ότι δεν αξίζατε την αλήθεια, την δική σας αλήθεια, μέχρι σήμερα. Κάποιοι από εσάς μπορεί να νοιώθετε, ότι η αλήθεια ήταν τόσο απομακρυσμένη, τόσο καλά κρυμμένη, που μπορεί να μην την βρείτε ποτέ.

Κάποιοι από εσάς μπορεί να πιστεύατε, ότι η αλήθεια ήταν απλά μια φιλοσοφική θεωρία, μέχρι που φτάσατε σ’ αυτό το σημείο του δρόμου, παίρνετε μια βαθιά αναπνοή και συνειδητοποιείτε ότι ή αλήθεια σας είναι εδώ. Επέστρεψε, και ποτέ, μα ποτέ, μα ποτέ δεν θα κρυφτεί ξανά.

Μπορεί να έρθουν κάποιες μέρες, όπου θα έχετε μια μεγαλύτερη επίγνωση της αλήθειας και κάποιες άλλες μέρες μικρότερη, αλλά ποτέ πια δεν θα κρυφτεί ξανά. Ποτέ δεν θα επιστρέψει στο σκοτάδι. Δεν θα χαθεί ποτέ ξανά. Θα είναι μαζί σας στο υπόλοιπο του ταξιδιού σας και στην υπόλοιπη Ahmyo Ζωή σας εδώ στον πλανήτη.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή μαζί εδώ στην Βίλλα Αhmyo
( η μουσική σταματάει). Α, το πρώτο από μια σειρά Shouds, που θα γίνουν σε αυτό το υπέροχο μέρος.

Με αυτό, μια βαθιά αναπνοή στην επίγνωση ότι η αλήθεια σας είναι εδώ.

Και να θυμάστε , όλα είναι καλά σε όλες σας τις δημιουργίες.

Εγώ Είμαι ο Αντάμους. Σας ευχαριστώ.

 

Mετάφραση : Καλλιόπη Παγούδη
Διόρθωση και επιμέλεια κειμένου : Μαρία Γρηγοράκη
Σπόνσορας της μετάφρασης:  Μαρία Κωδωνάκη

Shoud 5, Aνάδυση

Shoud 5, Aνάδυση
5-1-19

Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους της Κυρίαρχης Περιοχής

Α! Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή κι ας καλωσορίσουμε το 2019. Καλωσορίστε στο 2019. Πόσοι από εσάς – ανάψτε αυτά τα φώτα, επειδή θα μιλήσουμε λιγάκι για εσάς – πόσοι από εσάς πιστεύατε πραγματικά ότι θα φτάνατε μέχρι το 2019 ? Πιστεύατε ότι θα τα καταφέρνατε. Πόσοι από εσάς δεν το πιστεύατε, ότι θα τα καταφέρνατε ή απλά αναρωτιόσασταν; 2019, όποτε το σκεφτόσασταν, ακόμα και πριν 20 χρόνια, «Φαίνεται πολύυυυ μακρινό». Πόσοι από εσάς δεν ήσασταν και πολύ σίγουρο ότι θα φτάνατε μέχρι το 2019; Εγώ λέω ότι θα έπρεπε να σηκωθούν περισσότερα χέρια. Ίσως όλοι όσοι παρακολουθούν από το ίντερνετ.

Ξέρετε, είναι ενδιαφέρον. Υπάρχει αυτή η εσωτερική διαμάχη που συνεχίζεται. Ένα μέρος σας σκέφτεται ότι δεν θα ήσασταν εδώ για πολύ, σε αυτή την ενσάρκωση. ( η Λίντα κουνάει τα χέρια της με ενθουσιασμό). Κάποιοι από εσάς σκέφτεστε… ναι
ΛΙΝΤΑ: Μα Αντάμους! Μας είχες πει ότι θα μέναμε! Μας το είχες πει! Δεν θα έπρεπε να σε πιστέψουμε?
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, είχα πει «αν θέλετε να παραμείνετε». Αν θέλετε να παραμείνετε. Γι αυτό επίσης κάποια στιγμή είπα, αν ήταν πέντε από εσάς, επειδή αυτό περίμενα, αλλά..
ΛΙΝΤΑ: Πφφφ!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά τα καταφέρατε. 2019. Μεγάλη χρονιά. Το 2019 θα είναι μεγαλύτερη χρονιά από το 2020. Το 2020 είναι πιο εύηχο, ξέρετε. Αλλά το 2019 θα είναι μεγαλύτερη χρονιά – τολμώ να πω – καλύτερη για εσάς από το 2020. Το 2020 θα είναι λίγο βαρετό μετά από την φετινή χρονιά.
Θα το έχετε ανάγκη, μια γλυκιά χαλάρωση.
Πριν κάνουμε οτιδήποτε άλλο, ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή- τί λέτε για μια κβαντική αναπνοή – μέσα στο Επιτρέπω.
ΛΙΝΤΑ: Μμ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μέσα στο Επιτρέπω. Ίσως το πιο ιερό δώρο, που θα μπορούσατε να χαρίσετε στον εαυτό σας, είναι απλά να επιτρέψετε.

Το ταξίδι είναι μια φυσική διαδικασία. Θα συμβεί. Παίρνοντας μια βαθιά αναπνοή και επιτρέποντας, επιτρέπετε τον εαυτό σας. Επιτρέπετε την θεϊκότητα, τον Μάστερ, όλο σας τον εαυτό να είναι εδώ. Όχι να σκορπίσετε κάπου αλλού. Όχι την θεϊκότητα σε κάποιον απομακρυσμένο παράδεισο. Αλλά όταν παίρνετε μια βαθιά αναπνοή και επιτρέπετε, τα αφήνετε όλα να είναι εδώ. Δεν υπάρχει κανένα μυστήριο σε αυτό, παρά μόνο όταν μπαίνει στην μέση ο άνθρωπος και κάνει παιχνίδια σε αυτή την φυσική διαδικασία, που ονομάζεται Πραγμάτωση. Αργά ή γρήγορα, θα συμβεί σε όλους όσους  περνάνε από την Γη.

Αυτό που πιθανόν μάθατε, αυτό που προσέξατε μέχρι τώρα είναι, ότι όταν ανακατεύστε, όταν προσπαθείτε να βρείτε τί συμβαίνει, όταν δουλεύετε πάνω στην Πραγμάτωσή σας , γίνεται πραγματικό βάσανο. Όλα καταρρέουν. Όταν απλά επιτρέπετε – εννοώ επιτρέπετε τον Εαυτό σας,  επιτρέπετε το ταξίδι σας, επιτρέπετε τις εμπειρίες σας, επιτρέπετε τον Μάστερ – όταν επιτρέπετε, τότε υπάρχει συγχρονικότητα. Όλα μπαίνουν στην θέση τους και απλά συμβαίνει. Και μετά, φυσικά, ο άνθρωπος φρικάρει και λέει, «Ω! Πρέπει να πάρω τον έλεγχο στα χέρια μου. Πρέπει να το διαχειριστώ. Πρέπει να υπαγορεύσω τί θα γίνει». Ας ξεκινήσουμε την φετινή χρονιά με ένα μεγάλο τεράστιο Επιτρέπω.
ΛΙΝΤΑ: Μμ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αφήστε τον εαυτό σας να  απολαύσει αυτή την χρονιά.

Η Νέα Χρονιά

Την φετινή χρονιά, θα την αποκαλέσω χρονιά των νέων φίλων. Η χρονιά για καινούργιες φιλίες Ναι. Ω, κάποιοι από εσάς γελάτε επειδή δεν έχετε φίλους και δεν μπορείτε να το φανταστείτε ( γέλια). Και είναι κάτι το φυσιολογικό επίσης, να έχετε χάσετε κάποιους φίλους στην πορεία, επειδή δεν καταλαβαίνουν. Ήταν κάπως δύσκολο να συζητάτε μαζί τους γι’ αυτά που περνάτε – ( κάποιος λέει «Θεοπάλαβοι») θεοπάλαβοι, ακόμα και κάποιοι  Σώμπρα – οπότε καταλήγετε να μην έχετε πολλούς φίλους στον κύκλο σας. Αλλά η φετινή χρονιά, το 2019, θα είναι η χρονιά για καινούργιους φίλους.

Βλέπω κάποιους από εσάς να σκέφτονται, «Δεν θέλω καινούργιους φίλους». ( ένας Σώμπρα φωνάζει ¨Όχι¨!) «Ε, όχι! Το έχω ζήσει. Θέλει πολλή δουλειά». Αυτοί οι φίλοι είναι διαφορετικοί. Αυτοί οι φίλοι θα είναι πολύ διαφορετικοί και θα τα πούμε στο σημερινό μας Should. Αλλά για την ώρα, τί θα λέγατε για μια καλή βαθιά αναπνοή του Επιτρέπω;
( παύση)
Ήμουν στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Αποφάσισα να περάσω εκεί την βραδιά μου. Ήταν ένας μακρύς χρόνος. Ήμουν κάπως κουρασμένος, ήθελα να ξεκουραστώ λιγάκι, και ένας από τους Αναληφθέντες Δασκάλους με πλησίασε , η Μέζρακ, μια πολύ ελκυστική γυναίκα. Ωωω!μπορώ να τα λέω αυτά στην σημερινή εποχή; Μια γυναίκα;

ΛΙΝΤΑ: Όχι βέβαια! Δεν μπορείς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ένα άτομο, ένα πρώην άτομο με πλησίασε, η Μέζρα. Ξέρετε, όταν μπει κάποιος στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων μπορεί να είναι ό,τι θέλει. Μπορεί να είναι άντρας, γυναίκα, ταυτόχρονα. Γιατί όχι; Μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε, αλλά θα δείτε όταν έρθετε  στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, ότι εξακολουθεί να υπάρχει μια τάση να παρουσιάζονται οι Δάσκαλοι σύμφωνα με το πώς ήταν στην τελευταία τους ενσάρκωση στην Γη. Εξακολουθούν να φέρουν αυτή την ταυτότητα, να την προβάλλουν στους άλλους, επειδή πιστεύω ότι την θεωρούν ως την πιο σημαντική τους ενσάρκωση. Ακόμα κι αυτοί που υπήρξαν διάσημοι, προτιμούν να μην εμφανίζονται με την διάσημη περσόνα τους. Εμφανίζονται με την περσόνα της τελευταίας τους ενσάρκωσης.

Οπότε, υπάρχει αυτή.. αυτό που μου αρέσει γύρω από την Πραγμάτωση, από το Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων και το να είναι κανείς Αναληφθείς Δάσκαλος είναι το γεγονός, ότι μπορείς να παίζεις όποιο παιχνίδι, όποιο ρόλο, όποια ιστορία σου αρέσει. Μπορείς να παίζεις αυτό τον ρόλο. Μπορείς να παίζεις έναν πολύ ανθρώπινο ρόλο στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων. Ξέρετε, πίνουμε πολύ ουίσκι και μπέρμπον και εκλεκτό κρασί και τρώμε πολύ φαγητό. Μπορείς ακόμα να τα κάνεις όλα αυτά, αλλά συνειδητοποιείς ότι όλα είναι μια υπέροχη ιστορία, μια υπέροχη ψευδαίσθηση. Δεν παγιδεύεσαι. Δεν εθίζεσαι.

Πριν συνεχίσω με την ιστορία γύρω από την Μέζρακ, το είπα πριν και θα το πω και τώρα: Δεν υπάρχει απολύτως τίποτα πάνω στον πλανήτη Γη , είτε πρόκειται για χημικές ουσίες, είτε για μεταλλικά στοιχεία, είτε για οτιδήποτε άλλο, που είναι πραγματικά εθιστικό. Δεν είναι εθιστικό για την βιολογία.  Διανοητικά εθιστικό, α, ναι. Και εσείς πιστεύετε ότι έχετε εθιστεί σε κάποια φυσική ουσία, αλλά ο εθισμός είναι απλά και μόνο διανοητικός. Οπότε, με αυτή την κατανόηση, είναι σχετικά εύκολο να ξεπεράσετε τους εθισμούς σας ( γέλια). Νομίζω ότι η αγαπητή Λίντα του Έσσα θα μιλήσει στον Κώλντρε για τον διανοητικό του εθισμό στα τσιγάρα.

Οπότε, δεν μπορείτε ουσιαστικά να εθιστείτε σε οτιδήποτε, και το λέω επειδή θα ήθελα να αρχίσετε να νοιώθετε ελεύθεροι από τους φόβους σας, ότι θα ξαναρχίσετε να πίνετε πολύ ή να καπνίζετε πολύ χόρτο – εντάξει αυτό το κάνετε ούτως ή άλλως- ή από οτιδήποτε κι αν είναι αυτό. Οι εθισμοί θα είναι παρελθόν για τους Σώμπρα, ειλικρινά, επειδή με την καινούργια σας σχέση με την ενέργεια και με την κατανόηση του τι είναι εθισμός, όλα αυτά θα ανήκουν στο παρελθόν. Τώρα είστε ελεύθεροι να απολαύσετε την ζωή χωρίς να ανησυχείτε μήπως εθιστείτε. Δεν είναι πολύ όμορφο; Ναι, ναι. (χειροκροτήματα)!!
Και μετά θα αρχίσετε να συνειδητοποιείτε πραγματικά, για αυτούς  που είναι εθισμένοι, ω, καταδικάζουν τον εαυτό τους να περνάει μια κόλαση και από την ενοχή και από την απελπισία κατά καιρούς, ενώ στην ουσία είναι κάτι διανοητικό.
Είναι μια μορφή ύπνωσης.

Αλλά για να συνεχίσω την ιστορία μου, συζητούσα με την Μέζρα, και μου είπε – ξέρετε με μαλώνουν μερικές φορές επειδή είμαι λίγο πομπώδης μια στο τόσο ( γέλια).
ΛΙΝΤΑ: Όοοχι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι. Όχι, όχι, όχι, όχι. Και είμαι κάπως- ω, ακούω να έρχονται όλων των ειδών τα λόγια, υπερόπτης  ίσως είναι η σωστή λέξη, μια στο τόσο, αλλά περισσότερο από όλα είμαι πολύ περήφανος, πολύ περήφανος για όλα όσα κάνετε εσείς. Και το ξέρω ότι είναι δύσκολο, είναι δύσκολο, και πραγματικά ξέρετε πώς να το κάνετε δύσκολο, αλλά ( κι άλλα γέλια), όχι, είμαι πολύ, πολύ περήφανος για το πόσο μακριά έχουμε φτάσει. Και μου είπε, «Λοιπόν, Αντάμους, τί τρέχει με τους Σώμπρα αυτή την εποχή; Τι θα κάνετε το 2019; Τι είναι αυτό το σπουδαίο που θα κάνετε»; Το σκέφτηκα για λίγο και είπα, «Ξέρεις, Μέζρα, είναι καιρός να κάνουμε καινούργιους φίλους- καινούργιους φίλους – και αυτό θα κάνουμε φέτος, και έτσι θα ξεκινήσουμε σήμερα.

ΛΙΝΤΑ: Ανθρώπινους; Ανθρώπινους φίλους;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν θα το διευκρινίσω ακόμα. Θα αφήσω να υπάρχει το μυστήριο, το σασπένς.
ΛΙΝΤΑ: Χμμ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, και αυτό συμβαίνει πάντα – μου αρέσει να παραδίδω θεατρικά μαθήματα επίσης. Θα γίνετε Μάστερ, ενσωματωμένοι Μάστερ, σε αυτό τον πλανήτη. Ξέρετε, έχετε τακτοποιήσει τα πάντα και τίποτε δεν σας στενοχωρεί, τίποτε δεν σας ενοχλεί, τίποτε δεν σας τρομάζει, εκτός κι αν το θέλετε. Αλλά, σαν Μάστερ μαθαίνετε επίσης, λαμβάνετε την αίσθηση της θεατρικής τέχνης. Θεατρική τέχνη.

Τώρα, ξέρω ότι είχα μια προηγούμενη ενσάρκωση σαν ένας από τους μεγαλύτερους θεατρικούς συγγραφείς του κόσμου (γέλια), από τους μεγαλύτερους που γνώρισε ποτέ ο κόσμος. Αλλά έμαθα πολλά σε εκείνη την ενσάρκωση – ήταν κάπως απερίγραπτος χαρακτήρας, αυτός ο Σαίξπηρ. Έπαιξα. Μπήκα σε ρόλους (μιλώντας με δραματική φωνή). Πέρασα από το γκρίζο στο πολύχρωμο. Είχα την αίσθηση της συγχρονικότητας, η συγχρονικότητα. Ξέρετε τί είναι η συγχρονικότητα; Δεν σημαίνει ότι όλα έρχονται με τον ίδιο τρόπο, συνέχεια ( μιλώντας με μια μονότονη φωνή) και υπάρχει… υπάρχει μια αίσθηση συγχρονικότητας ( με δραματική φωνή).

Να είστε εκφραστικοί, και όταν δουλεύετε με τους μαθητές σας, κάτι που θα κάνετε πολλοί από εσάς, θέλω να πω, όχι απαραίτητα πάνω στο σανίδι, ξέρετε, με την έννοια ότι σας ήρθε κάποια πρακτική μέσω επιφοίτησης, αλλά θα δουλεύετε με άλλους. Πού είναι το βιβλίο; (Αναφέρεται στο  Ιστορίες των Μάστερς ).
ΛΙΝΤΑ: Έπεσε στο πάτωμα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ:  Έπεσε στο πάτωμα. Το βιβλίο είναι μια σπουδαία αρχή. Αυτό ήταν η όλη ιδέα πίσω από το βιβλίο. Δεν ήταν απλά για να έχω τους Keahakers να γράφουν ιστορίες.
ΛΙΝΤΑ: Ορίστε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έλεγε ότι επρόκειτο να διδάξετε, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, ιστορίες, τις δικές σας ιστορίες του Μάστερ. Και σαν Μάστερ, θα αρχίσετε να διασκεδάζετε με τις ιστορίες. Δεν θα σας στεναχωρούν πια, δεν θα σας ρίχνουν και δεν θα σας στοιχειώνουν κι όλα τα υπόλοιπα. Θα αρχίσετε να διασκεδάζετε με τις ιστορίες σας. Αλλά να είστε κάπως θεατρικοί με τους μαθητές σας, όταν έρχονται και σας βρίσκουν. Κάντε αρκετά πράγματα, όπως αυτό ( γέλια καθώς ο Αντάμους κουνάει το κεφάλι του και παίρνει ένα σοβαρό ύφος). Μάθετε να χρησιμοποιείτε τα μάτια σας, «Μμ μμμ» ( τους δείχνει πώς). Μην στέκεστε σαν, «Ω»! ( κι άλλα γέλια καθώς πετάχτηκαν έξω τα μάτια του Αντάμους). Και , ξέρετε, μάθετε κάποιες χειρονομίες, χειρονομίες που όταν θα μιλάτε θα κάνετε τον μαθητή να ενδιαφερθεί πραγματικά, επειδή θα σας πουν κάτι, όπως; «Ω, Σαρτ, δεν ξέρω καν αν θέλω άλλο την ζωή μου». Και η τυπική αντίδραση είναι, «Ω, όχι, όχι! Ειλικρινά, την θέλεις»! Και ο Σαρτ θα είναι κάπως έτσι ( γέλια καθώς ο Αντάμους κουνάει το κεφάλι του). Αυτό θα τους τραβήξει την προσοχή. Οπότε, να είστε λίγο θεατρίνοι.

Οπότε, εκτός από όλα τα άλλα, επίσημα αυτή είναι η χρονιά των καινούργιων φίλων, αλλά σαν υπότιτλο θα βάζαμε: «Άντε λοιπόν! Γίνετε εκφραστικοί. Γίνετε λίγο θεατρίνοι», έστω κι αν  γράφετε μια ιστορία- υπάρχουν καλά θεατρικά σε αυτή την ιστορία. Ξέρετε τί έκαναν οι Σώμπρα; Πήραν τις προσωπικές τους, τις βαρετές και μουντές εμπειρίες τους και τις έκαναν διασκεδαστικές, τις μετέτρεψαν σε ανάλαφρες ιστορίες. Πήραν όσα προέρχονταν από την προσωπική τους ζωή, έστω κι αν επρόκειτο για μια τραγωδία,  και έφτιαξαν μια υπέροχη και διασκεδαστική ιστορία, γεμάτη σοφία, χιούμορ, και κάποια θεατρικά.

Οπότε, αυτή ήταν η αιτία δημιουργίας αυτού του βιβλίου. Και ο λόγος που ήθελα να κυκλοφορήσει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου, στο τέλος της χρονιάς, ήταν για να ξεκινήσουμε την φετινή χρονιά με κάποιες θεατρικές ιστορίες. Διασκεδάστε τις. Δεν τις επινοείτε. Όχι. Απλά τις διανθίζετε. Προσθέτετε λίγο χρώμα σε ένα … είναι σαν να είχε το πιάτο του δείπνου σας ένα καφέ κρέας,  καφέ πατάτες  και καφέ ζουμί και εσείς προσθέτετε λίγο πράσινο και κίτρινο και λίγο κόκκινο με μια σάλτσα από γκράνμπερι. Το φτιάχνετε λίγο πιο διασκεδαστικό.

Οι άνθρωποι γίνονται πολύ ανιαροί όταν μιλάνε για τις ιστορίες τους. Θα ήθελα να δω κάποια μπλουζάκια – πάντα ζητάω μπλουζάκια και ποτέ δεν έρχονται – να γράφουν «Δεν είμαι πια ανιαρός». Ξέρετε, απλά κι ωραία, κάτι σαν ενθύμηση προς τον εαυτό σας, «Δεν είμαι πια ανιαρός». Οκ. Φέτος, βάλτε λίγα θεατρικά στις ιστορίες σας , εντάξει; Μην φοβάστε να παίξετε λίγο θέατρο.

Οπότε, η χρονιά των φίλων. Η χρονιά των πολλών κινήσεων.

Τώρα, θα σας μιλήσω περισσότερο γι αυτά στο ProGnost: Η Είσοδος του Δράκου, μια φοβερή χρονιά. Θα είναι μια τρελή χρονιά. Θέλω να πω, θα είναι μια τρομερή χρονιά. Το βλέπετε ήδη. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς προφήτης, όπως εγώ, για να το δει. Με τα σκαμπανεβάσματά της, με πολύ διαχωρισμό. Δεν θα είναι μια Kumbaya χρονιά σε καμία περίπτωση. Αλλά για εσάς, θα πω ότι θα είναι η καλύτερη χρονιά σας, σε ένα ποσοστό  περίπου 98 τοις εκατό από εσάς( επιφωνήματα και χειροκροτήματα). Γιατί άραγε; Επειδή σας κούρασε ο παλιός τρόπος δράσης. Σας κούρασε ο παλιός τρόπος και ξέρετε ότι μπορεί να γίνει εύκολα. Ξέρετε ότι δεν χρειάζεται να είναι δύσκολο. Ξέρετε ότι όλες αυτές τις εμπειρίες  είναι απλά και μόνο μεγάλες χοντρές ιστορίες.

Οπότε, ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή, μια κβαντική αναπνοή για την έλευση του  Μάστερ, του πνεύματος, της θεϊκότητα στην ζωή σας όπου δεν είστε πια μόνοι, όπου έρχονται όλα αυτά.

Η Σοφία των Σώμπρα

Οκ, Λίντα στο μικρόφωνο, ερώτηση για το κοινό. Η σημερινή ερώτηση δεν έχει μεγάλη σχέση με αυτά που θα συζητήσουμε, αλλά θέλω να μάθω. Πραγματικά θέλω να μάθω κάτι, και είναι μια ενδιαφέρουσα ερώτηση. Νάμαστε στο ξεκίνημα της χρονιάς και η ερώτηση είναι, η ανθρωπότητα, ο πλανήτης είναι εκεί που περιμένατε να είναι; Μήπως είχατε διαφορετικές προσδοκίες σχετικά με το πού θα έπρεπε να βρίσκεται  η ανθρωπότητα, ο πλανήτης τώρα; Το 2019. Περάσαμε το Ημερολόγιο των Μάγιας. Περάσαμε την Αρμονική Σύγκλιση και Αρμονία και όλα τα άλλα. Τα περάσαμε όλα αυτά. Εδώ περιμένατε να βρίσκεται ο πλανήτης; Λίντα, παρακαλώ. Είναι μια βαθυστόχαστη ερώτηση.
ΚΕΛΛΥ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι. Και γιατί όχι;
ΚΕΛΛΥ: Αλλά όταν το σκέφτομαι, βγάζει νόημα, επειδή όλοι μας αποδομούμαστε πριν επαναοικοδομηθούμε…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΚΕΛΛΥ:… και επανασυνδεθούμε. Οπότε με αυτή την έννοια βγάζει νόημα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΚΕΛΛΥ: Αλλά δεν περίμενα να είναι τόσο ταραχώδες ή τόσο…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα, μιλάω για αυτό τον πλανήτη, όχι για την ζωή σας, φυσικά ( γέλια).
ΚΕΛΛΥ: Λοιπόν, ήθελα να πω…ναι! Ναι, απλά μου προκαλούν  εντύπωση όσα γίνονται στον κόσμο και υπάρχει τόσο μίσος και…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, είναι κάπως αλλόκοτα, δεν είναι;
ΚΕΛΛΥ: … κάπως έτσι. Πολύ ένταση, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Οπότε ίσως να περίμενες, ίσως πριν έρθεις σε αυτή την ενσάρκωση ή ίσως πριν από 20 χρόνια ή όταν ήσουν παιδί, ίσως να περίμενες ότι θα υπήρχε κάποια εξέλιξη και θα υπήρχε κάποια συνοχή και…
ΚΕΛΛΥ: Νόμιζα ότι όλοι θα με ακολουθούσαν, κατά κάποιον τρόπο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και πόσοι σε ακολουθούν;
ΚΕΛΛΥ: Δεν ξέρω. Οι Σώμπρα;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν είναι και πολλοί! Ναι, ναι.
ΚΕΛΛΥ: Δεν υπάρχουν πολλοί Σώμπρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, είναι μια καλή άποψη. Είναι μια καλή άποψη. Όχι και τόσο πολλοί.
ΚΕΛΛΥ: Εντάξει. Ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, σε στεναχωρεί αυτό κάποιες φορές;
ΚΕΛΛΥ: Είμαι με τις ώρες μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Οι βλακείες του πλανήτη. Ναι.
ΚΕΛΛΥ: Ναι, και πρέπει να το αποβάλλω κάνοντας αναπνοές ή να πάω για έναν περίπατο. Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι ένα δύσκολο θέμα.
ΚΕΛΛΥ: Είναι βαρύ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ωραία.

Ο πλανήτης, η ανθρωπότητα, είναι εκεί που εσείς περιμένατε ότι θα είναι σήμερα;

ΤΖΟΥΛΙ: Θα έλεγα ότι έχει ανακατευτεί. Έχει γυρίσει τα πάνω κάτω, και νοιώθω σαν να έχω αποσυνδεθεί για ένα διάστημα. Είναι δύσκολο να ακολουθεί κανείς, για παράδειγμα «Τι μέρα είναι σήμερα»;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, σωστά!
ΤΖΟΥΛΙ: Και, «Πού είμαι;!» Και « Τι συμβαίνει αυτή την στιγμή»;! Και…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, όταν ήσουν νέα, όταν ήσουν ας πούμε στο γυμνάσιο και ήσουν κάπως ονειροπόλα, πού πίστευες ότι θα έφτανε ο πλανήτης; Ήσουν στο γυμνάσιο πριν από, πόσα; Πριν από 20 χρόνια; ( η Τζούλι γελάει). Οπότε, πού περίμενες ότι θα έφτανε ο πλανήτης;

ΤΖΟΥΛΙ: Θέλω να πω, θυμάμαι κάποια στιγμή, όπου πίστευα ότι ο πλανήτης θα έφτανε να αυτοκαταστραφεί, ότι οι άνθρωποι θα τον κατέστρεφαν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι.
ΤΖΟΥΛΙ: Οπότε, εγώ – μέχρι στιγμής είμαι αρκετά ευχαριστημένη!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε μάλλον αυτό είναι καλό! ( γελάνε)
ΤΖΟΥΛΙ:  Είμαι κάπως σαν να λέμε «Σούπερ»! Οκ!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Δεν το έχουμε κάνει ακόμα»!
ΤΖΟΥΛΙ: Δεν το έχουμε κάνει ακόμα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, οκ.
ΤΖΟΥΛΙ: Οπότε, για μένα, ξέρεις, υπήρχαν σκαμπανεβάσματα,  κάποιες φορές  τα έβλεπα από διαφορετική οπτική γωνία και ανησυχούσα για το περιβάλλον και μετά περνούσα περιόδους, όπου πίστευα «Όλα είναι καλά ό,τι είναι να γίνει θα γίνει»! ( γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πετάς σακούλες με σκουπίδια από το παράθυρο όταν οδηγάς;
ΤΖΟΥΛΙ: Όχι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και το βρίσκεις λυπηρό ή άσχετο;
ΤΖΟΥΛΙ: Καθόλου. Παίζω με  πολλές υπέροχες ψυχές και έχω σύνδεση με τα πνεύματα της φύσης.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΤΖΟΥΛΙ: Και βλέπω συνέχεια νέους ανθρώπους από διαφορετικά μέρη με διαφορετικές απόψεις και ανθρώπους να μπαίνουν στην πολιτική, οπότε είναι μια μίξη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Είναι μια μίξη.
ΤΖΟΥΛΙ: Υπάρχει σίγουρα μια τρέλα και υπάρχουν περισσότερο από ποτέ άνθρωποι που διηγούνται τις ιστορίες τους και που ζουν τις εμπειρίες τους και παίζουν. Οπότε, σίγουρα είναι μίξη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι γίνεται στην δική σου ζωή; Αν κοιτάξεις πίσω στην ηλικία, ας πούμε, τότε που ήσουν στην τέταρτη τάξη του γυμνασίου, στην πέμπτη τάξη, είσαι εκεί που περίμενες ότι θα είσαι;
( ελαφριά παύση)
Κοίτα την ζωή σου σήμερα…

ΤΖΟΥΛΙ: Ήταν πολύ διαφορετικά. Εγώ…όχι, ήμουν τόσο  (αναστενάζει). Ήμουν τόσο μέσα στην μηχανή, αυτό που αποκαλώ μάτριξ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ενδιαφέρον.
ΤΖΟΥΛΙ: Ήμουν πολύ ασφαλής και πολύ προστατευμένη και πολύ αγαπημένη και πολύ χαϊδεμένη και πολύ αποσυνδεδεμένη με οτιδήποτε…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε γιατί βγήκες από το μάτριξ, αν ήσουν τόσο άνετα;
ΤΖΟΥΛΙ: Και ήμουν τόσο δυστυχισμένη. Ήμουν στριμωγμένη μέσα σε ένα κουτί.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Α! Ενδιαφέρον. Ενδιαφέρον. Ωραία. Τέλεια.

Ωωω! Νοιώθω να βγαίνουν στην επιφάνεια πολλές ιστορίες από τους Μάστερς. Μπορεί να χρειαστεί να γράψουμε ένα ακόμα βιβλίο αρκετά σύντομα. Ναι. Ο πλανήτης, η ανθρωπότητα, πού περίμενες ότι θα ήταν αυτή την στιγμή;

ΕΡΙΝ: Θα είμαι ειλικρινής, δεν το πολυσκέφτομαι. Είμαι πιο εγωκεντρική. Σκέφτομαι μόνο τον εαυτό μου, όχι την ανθρωπότητα…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πραγματικά, μου αρέσει αυτό. Το ενθαρρύνω.
ΕΡΙΝ: … και τον πλανήτη ( γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, να φροντίζεις τον εαυτό σου. Είναι πραγματικά πολύ, πολύ καλό. Πώς λειτουργεί αυτό για σένα;
ΕΡΙΝ: Πάντοτε μου έρχονται καλά πράγματα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε κουράζουν οι άνθρωποι της μαζικής συνείδησης;
ΕΡΙΝ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, θα σε κουράσουν ( γέλια).
ΕΡΙΝ: Είμαι νέα ακόμα! ( γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ωραία. Σε ευχαριστώ πολύ.
Κάνα δυο ακόμα.
ΛΙΝΤΑ: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο πλανήτης είναι εκεί που περιμένατε ότι θα είναι;

ΤΣΕΡΥΛ: Πρέπει να πω ότι νιώθω αρκετά αποστασιοποιημένη από τον πλανήτη γενικότερα, οπότε δεν είχα καμία προσδοκία για αυτόν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο Κώλντρε μου ζητάει να κάνει μια ερώτηση.
ΤΣΕΡΥΛ: Εντάξει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν θα τον παρακάμψω αυτή τη φορά). Πες μου . Σου πέρασε ποτέ από το μυαλό, ότι κάποιος  σαν τον Ντόναλντ Τραμπ θα γινόταν Πρόεδρος της Αμερικής; ( ο Αντάμους γελάει).
Δεν είναι κριτική.
ΤΣΕΡΥΛ: … Πιστεύω ότι έχουμε πολλούς ηλίθιους σε εκείνο το γραφείο και η χώρα κατάφερε να επιζήσει. Οπότε…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι.
ΤΣΕΡΥΛ: Θα το πω ξανά, δεν ψηφίζω. Η ψήφος δεν σημαίνει τίποτα. Έτσι κι αλλιώς, όλα τα αναλαμβάνει το Electoral College (*Το Εκλεκτορικό Κολλέγιο είναι πολιτικός θεσμός των ΗΠΑ, μέσω του οποίου εκλέγεται ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ κάθε τέσσερα χρόνια..)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΤΣΕΡΥΛ: Οπότε εγώ απλά δεν…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όμως  σε κάνει να νοιώθεις καλά όταν ξέρεις, ότι μπορείς να ανοίξεις την κουρτίνα και να ρίξεις την ψήφο σου, έστω κι αν δεν μπορείς να κάνεις την διαφορά.
ΤΣΕΡΥΛ: Όχι σε μένα. Δεν έχω ασχοληθεί εδώ και χρόνια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι. Πραγματικά είναι πολύ συνηθισμένο ανάμεσα στους Σώμπρα – κάποιοι ακόμα πάνε μπρος- πίσω, με αυτό το θέμα – είναι πολύ συνηθισμένο να λένε, «Ξέρεις, δεν με απασχολεί».
ΤΣΕΡΥΛ: Δεν είναι δικό μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Δεν είναι η δική μου μάχη, το δικό μου παιχνίδι», οπότε το αφήνουν.
ΤΣΕΡΥΛ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όμως θέλω να τονίσω εδώ, όλο και περισσότεροι Σώμπρα δεν ασχολούνται με αυτό, συνειδητοποιώντας ότι δεν μπορεί να βοηθήσει σε αυτό το σημείο – αυτό που βοηθάει είναι, να φτάνεις στην Πραγμάτωση, η οποία βοηθάει όσο τίποτα στον κόσμο – αλλά ακόμα πολλοί Σώμπρα εξακολουθούν να επιθυμούν να ξαναγίνουν ενεργειακοί εργάτες του πλανήτη, να επιστρέψουν στην ανάγκη να πέσουν ξανά στην μάχη – για την πολιτική, τον Ντόναλντ Τραμπ, το περιβάλλον, για οτιδήποτε τέτοιο. Ξέρεις, υπάρχει ακόμα, τους τραβάει ακόμα. Το έχω προσέξει. Σε ευχαριστώ. Ωραίες απαντήσεις.

ΛΙΝΤΑ: Να ρωτήσουμε αυτό τον φίλο από το Ισραήλ; Είμαι πολύ περίεργη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αλλά προειδοποίησέ τον να μην κουνάει το κεφάλι του σ’ αυτό το μεγάλο πράγμα στον τοίχο ( στην τηλεόραση).
ΣΑΤΖΥ: Με έχουν προειδοποιήσει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Η ανθρωπότητα είναι εκεί που περίμενες ότι θα είναι σήμερα; Με την ευκαιρία, χαίρομαι που σε βλέπω. Έχω καιρό να σε δω.
ΣΑΤΖΥ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εδώ και τρεις ζωές, νομίζω.
ΣΑΤΖΥ: Τουλάχιστον.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία.
ΣΑΤΖΥ: Δεν είχα καμία προσδοκία. Όχι. Όταν μεγάλωσα, είχα πολλούς φόβους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΣΑΤΖΥ: Και…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξέρεις, με τις βόμβες να πέφτουν πάνω από το κεφάλι σου καθημερινά, θα έλεγα… είναι αυτονόητο.
ΣΑΤΖΥ: Ναι, σωστά. Δεν ήταν μόνο αυτό. Τα έβλεπα όλα μαύρα και μετά άλλαξα τρόπο αντίληψης και τώρα βλέπω και τις δυο πλευρές, και είναι αρκετά καλό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, είναι!
ΣΑΤΖΥ: Και μπορώ ακόμα να νοιώσω εκτίμηση για κάποιον σαν τον Ντόναλντ Τραμπ. Θέλω να πω, είναι μια καρικατούρα. Είναι αρκετά γελοίος, αλλά αντιπροσωπεύει κάποια πράγματα, σωστά?
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς.
ΣΑΤΖΥ: Ναι, και όλα είναι επιχειρήσεις, κατά την δική του άποψη, και εκεί ακριβώς βρίσκεται σήμερα η ανθρωπότητα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και κάτι κινείται τέλος πάντων.
ΣΑΤΖΥ: Σωστά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν είμαστε σίγουροι προς τα πού, αλλά κινείται.
ΣΑΤΖΥ: Σωστά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και είναι καλύτερο παρά να αρχίσει να κολλάει. Οπότε – ας πάμε στην πατρίδα σου – η Μέση Ανατολή είναι εκεί που περίμενες ότι θα είναι, ας πούμε, όταν ήσουν νεότερος ή πριν έρθεις σε αυτή σου την ενσάρκωση;
ΣΑΤΖΥ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι. Πού περίμενες ότι θα ήταν;
ΣΑΤΖΥ: Όχι εκεί που είναι τώρα. Μόνο αυτό μπορώ να πω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εννοείς  εκτός χάρτη ,ας πούμε; Ή όλοι …
ΣΑΤΖΥ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … ότι όλοι συνειδητοποιούν ότι είναι Hapiru, μία οικογένεια;
ΣΑΤΖΥ: Έλπιζα μάλλον  ότι όλοι θα είχαν συνειδητοποιήσει ότι είναι ένα μεγάλο Kumbaya. (* πνευματικός ύμνος).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι.
ΣΑΤΖΥ: Αλλά δεν είναι και επίσης δεν με πειράζει. Είναι σαν…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όμως καταλαβαίνεις ότι στην Μέση Ανατολή, οι περισσότεροι που ζουν εκεί αυτή την στιγμή, κατάγονται από την ίδια πνευματική οικογένεια, που ονομάζεται Hapiru και οι οικογενειακές διαμάχες είναι οι χειρότερες. Και μετά αν μπει κάποιος απέξω και μπλεχτεί  στην οικογενειακή διαμάχη- μπουμ!- τον παίρνει κι αυτόν η μπάλα.
ΣΑΤΖΥ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, ναι, είναι μια παλιά οικογενειακή διαμάχη.
ΣΑΤΖΥ: Σωστά. Γι αυτό τον λόγο είμαι εδώ κι όχι στο Ισραήλ (γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Σε ευχαριστώ. Χαίρομαι που είσαι εδώ. Είναι μεγάλη χαρά να σε έχουμε κοντά μας. Χαίρομαι που σε ξαναείδα.
ΣΑΤΖΥ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μια από αυτές τις μέρες θα μοιραστώ μαζί σας μια ιστορία για μένα και για σένα.
ΣΑΤΖΥ: Σε ευχαριστώ πάρα πολύ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ένας ακόμα. Ο πλανήτης είναι εκεί που περιμένατε να είναι σήμερα;
ΛΙΝΤΑ: Ω, για να δούμε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: 2019.
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι. Ήταν ξεκάθαρο.
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Είναι πολύ ξεκάθαρο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Και πού περίμενες να είναι;
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Πίστευα ότι θα ήταν περισσότερο Kumbaya από ό,τι είναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι, και όταν επέστρεψες σε αυτή την ενσάρκωση, όταν προετοιμαζόσουν και σκεφτόσουν, «Ω, ο πλανήτης σίγουρα θα γίνει καλύτερος, και, ξέρεις, τελειώσαμε με τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Βγήκε από την μέση. Τώρα μπορούμε να ενώσουμε τον κόσμο και…» Ουάου.
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Με σοκάρουν όλα αυτά που βγαίνουν στο φως. Συνειδητοποιώ ότι γίνονταν πολλά από την εποχή ακόμα που ήμουν μικρότερη και δεν τα ήξερα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Αλλά μου κάνει εντύπωση πόσο ανοιχτό είναι όλο αυτό και πώς κανείς δεν δείχνει να νοιάζεται.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Σωστά. Ωραία. Οπότε, πώς θα περιέγραφες το συναίσθημα που σου δημιουργεί όλο αυτό;
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Ποτέ δεν παρακολούθησα σαπουνόπερες, αλλά τώρα νοιώθω σαν να παίζω σε μια τέτοια ( γελάνε). Και είναι κάπως διασκεδαστικό. Μου αρέσει να βλέπω τα σύντομα δελτία ειδήσεων κάθε μέρα, και πιάνω τον εαυτό μου να σοκάρεται με όσα συμβαίνουν.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Όντως, και μερικές φορές είναι θλιβερά, και σε βαραίνουν και μπορεί κάποια κομμάτια σου να πιστεύουν, ότι πρέπει να βγεις εκεί έξω και με κάποιο τρόπο να σώσεις τον πλανήτη, κάτι που δεν το συστήνω. Αλλά υπάρχει αυτή η τάση , «Πρέπει να κάνω κάτι για τον πλανήτη». Και ο λόγος για τον οποίο κάνω αυτή την ερώτηση – σε ευχαριστώ – ο λόγος που έκανα αυτή την ερώτηση για να ξεκινήσουμε την νέα χρονιά, είναι παραπάνω από ένας.

Πολλοί από εσάς ήρθατε εδώ με μεγάλες ελπίδες. Μηδενός εξαιρουμένου, όλοι σας ,είτε εδώ είτε μέσα από το ίντερνετε, το ξέρατε ότι αυτή η ενσάρκωση θα ήταν πολύ σπουδαία. Είχατε μεγάλες προσδοκίες πριν έρθετε, ας πούμε, όταν ήσασταν πολύ νέοι, ότι θα κάνατε κάτι εξαιρετικό για τον πλανήτη. Κάποιοι από εσάς το ονειρεύονταν, θέλω να πω, είτε στον ύπνο τους είτε όταν ήταν ξύπνιοι. Πολλοί από εσάς είχατε την επιθυμία να κάνετε κάτι, να εφεύρετε κάτι που θα βοηθούσε πραγματικά την ανθρωπότητα ή να δημιουργήσετε μια επιχείρηση, που θα είχε τεράστιο αντίκτυπο στον πλανήτη, και δεν συνέβη. Και μετά η ζωή σας εκτροχιάστηκε με πολλούς και διάφορους τρόπους. Και μετά, αυτό το παλιό όνειρο, το συναίσθημα, « Αυτή θα είναι μια σπουδαία ενσάρκωση και θα κάνω κάτι εξαιρετικό για να βοηθήσω τον πλανήτη, να βοηθήσω με έναν Kumbaya τρόπο, να βάλω τέλος στους πολέμους, στην πείνα και στην σκλαβιά».

Και μετά τραβηχτήκατε στην άκρη. Μπορεί να σκεφτήκατε, ότι είχατε κάνει λάθη ή ότι κάτι δεν κάνατε σωστά, και μετά πολλά άρχισαν να καταρρέουν – είτε επρόκειτο για την δουλειά σας ή την οικογένειά σας ή όλα τα υπόλοιπα, άρχισαν να διαλύονται – και μετά εκείνο το όνειρο, εκείνο το γνωρίζειν φαινόταν σαν μια μακρινή ηχώ. Και μετά φτάσατε στο σημείο της επιβίωσης, θέλω να πω, απλά μαζεύατε το κουράγιο σας για να αντέξετε την κάθε ημέρα και προσπαθούσατε να κρατάτε την υγεία σας σε μια ισορροπία και όλα τα υπόλοιπα.

Αλλά δεν θέλω να μείνει απραγματοποίητο αυτό το όνειρο. Δεν θέλω να ξεχαστεί αυτό το όνειρο, επειδή είναι σπουδαιότερο από ποτέ. Μπορεί να μην είναι αυτό που περιμένατε. Μπορεί να μην είναι η θεραπεία του καρκίνου ή κάποιος τρόπος για να τροφοδοτηθούν οι φτωχοί ή κάποια εφεύρεση νέας τεχνολογίας.

Κάνετε κάτι άλλο, και ξέρετε ακριβώς τί είναι αυτό. Επιτρέπετε την Πραγμάτωση. Αυτό νοιώθατε τότε παλιά όταν λέγατε, «Αυτή θα είναι πολύ σημαντική ενσάρκωση. Θα κάνω κάτι πολύ σημαντικό». Και πολλοί από εσάς σκέφτονταν, «Ω, Θεούλη μου! Το εγώ μου μπήκε μπροστά. Ήθελα να γίνω κάποιος σπουδαίος και διάσημος  και όλα τα άλλα». Όχι, στην πραγματικότητα, η πρόθεσή σας ήταν να κάνετε κάτι για τον πλανήτη, κάτι πολύ, πολύ  σημαντικό, αλλά δεν ήταν όπως το περιμένατε. Δεν ήταν να γίνεται Γενικός Διευθυντής ή πρόεδρος  μια μεγάλης εταιρίας ή των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι κάτι που έγινε αθόρυβα. Είναι αυτό που κάνετε αυτή την στιγμή. Αυτή την στιγμή.

Και όσο κι αν κάποιο κομμάτι σας λέει, «Μα δεν κάνω τίποτα», μου έρχεται να ουρλιάξω, όταν λέτε ότι « Δεν κάνω τίποτα. Απλά μένω στο σπίτι, και το όνομά μου δεν είναι στα πρωτοσέλιδα. Και δεν έχω γράψει κάποιο βιβλίο ακόμα και δεν έχω ξεκινήσει την καινούργια μου θεραπευτική πρακτική». Κάνετε αυτό που ήρθατε να κάνετε, και γίνεται αθόρυβα . Πρέπει  να γίνει αθόρυβα. Κάνετε πολλά περισσότερα γ’ αυτόν τον πλανήτη, από κάποιον που ανακαλύπτει μια θεραπεία για τον καρκίνο. Είναι μεγάλη δήλωση, αλλά είναι πολύ αληθινή.

Λίγοι μόνο αρκούν. Ούτε θρησκείες, ούτε ρητορίες. Αρκούν  λίγοι να επιτρέψουν τον εαυτό τους. Αυτό μόνο αρκεί. Θα κάνουμε μια μεγάλη συζήτηση γύρω από αυτό το θέμα, σε μια εβδομάδα στο ProGnost, τί στο διάβολο συμβαίνει αυτή την στιγμή και γιατί. Μόνο λίγοι αρκούν. Αυτό επιφέρει μεγαλύτερη αλλαγή από οτιδήποτε άλλο, και όχι επειδή προσπαθείτε δραστικά  να αλλάξετε τον κόσμο. Να θυμάστε ότι όλο αυτό γίνεται από συμπόνια. Αλλά όταν λάμψει το φως σας, για να το πω απλά, η ακτινοβολία σας φωτίζει δυνατότητες, που δεν θα έχετε ξαναδεί ποτέ πριν.

Θα στέκεστε σε μια καφετέρια περιμένοντας τον καφέ σας και θα σας πλησιάσει ένας εξαρτημένος- αυτό που λέτε ναρκομανής- θα πλησιάσει από πίσω σας για να πάρει τον καφέ του, με χρήματα που μόλις έχει κλέψει, και εσείς δεν χρειάζεται να πείτε τίποτα. Δεν χρειάζεται να τους κάνετε μαγικά ή ρέικι. Η παρουσία σας και μόνο μετράει. Αυτό είναι, επειδή η παρουσία σας είναι – λόγω έλλειψης καλύτερων λέξεων– φως. Είναι επίγνωση, συνείδηση. Και ξαφνικά μπορεί να δει τη δυνατότητα, να μην είναι ναρκομανής, να μην είναι εξαρτημένος, να δει ότι δεν χρειάζεται να κλέψει. Και μπορεί ποτέ να μην μάθει, ότι όλο αυτό προήλθε από εσάς. Απλά γνωρίζει ότι ξαφνικά, ενώ έπινε τον καφέ του , του ήρθε μια αποκάλυψη, και μπορεί να σκέφτηκε ότι κάτι του έριξαν στον καφέ του ή οτιδήποτε, αλλά γι αυτό τον λόγο ήρθατε εδώ. Γι αυτό τον λόγο ήρθατε.

Α, μου αρέσει να γυρίζω πίσω στις επιθυμίες που είχατε σε αυτή την ενσάρκωση, χωρίς να γνωρίζετε πού θα βγει, αλλά γνωρίζοντας ότι θα βγει. Και το κάνετε αυτή τη στιγμή.

Είναι μια από εκείνες τις δηλώσεις που πρέπει να σας λέω ξανά και ξανά, επειδή ακόμα δεν το πιστεύετε. Σαν να λέτε ακόμα, «Ει, ακούγεται πολύ καλό, αλλά μάλλον ο Αντάμους μιλάει στον διπλανό μου, επειδή εγώ δεν τα καταφέρνω τόσο καλά».  Δεν μπορείτε να το φανταστείτε, με την ανθρώπινη λογική, αυτό που κάνετε, και γι’ αυτό μου αρέσει πολύ να δουλεύω μαζί σας. Γι’ αυτό μου αρέσει να σας προκαλώ, να σας ταρακουνάω και ταυτόχρονα να σας αγαπάω.

Ας πάρουμε λοιπόν μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Προσδοκίες. Ο πλανήτης δεν είναι όπως το περιμένατε. Πολλοί από εσάς πιστεύατε ότι θα είχε ήδη ανατιναχτεί. Πολλοί από εσάς πιστεύατε  ότι θα είχαν ενωθεί όλοι, θα ζούσαμε μέσα σε αυτή την υπέροχη, παγκόσμια αγάπη και Kumbaya και τίποτε από αυτά δεν συνέβη, αλλά όμως  συμβαίνουν πολλά.

Το Εγώ

Θα ήθελα να μιλήσω λίγο για το εγώ. Και, ξέρετε, όταν συζητούσαμε γύρω από το τί πραγματικά κάνετε εδώ στον πλανήτη, ένα μέρος του εγώ σας λέει, «Θα γίνω σπουδαίος, μπορεί και διάσημος, μπορεί πλούσιος, αλλά  θα» – η νούμερο ένα προτεραιότητά σας- «θέλω να κάνω κάτι γι αυτό τον πλανήτη». Είναι πολύ κοινό σας γνώρισμα, «Θέλω να κάνω κάτι γι’ αυτόν τον πλανήτη». Και μετά σκέφτεστε, «Λοιπόν, αυτό ήταν το εγώ μου».

Ξέρετε, δούλεψα με τον Σίγκμουντ Φρόυντ, τον ήξερα. Ειλικρινά μιλάω (ο Αντάμους γελάει). Ειλικρινά. Και, ξέρετε, έκανε διάσημο το «εγώ», τον γενικό όρο. Πριν από αυτό, δεν το συζητούσαν πολύ, αλλά εκείνος βοήθησε στον ορισμό του εγώ και το έκανε γνωστό και έβαλε τους ανθρώπους να σκέφτονται το εγώ τους, αλλά επίσης το δαιμονοποίησε. Αυτό ήταν το θλιβερό μέρος της δουλειάς του. Δαιμονοποίησε το εγώ, σαν να ήταν κάτι κακό, σαν να ήταν η σκιά σας. Έκανε το εγώ να φαίνεται κάτι το αρνητικό και ακόμα και σήμερα οι άνθρωποι λένε, «Λοιπόν, έχεις μεγάλο εγώ». Καλά, εντάξει ! Ειλικρινά, ευχαριστώ.

Με την ευκαιρία, το εγώ δεν έχει μέγεθος. Δεν μπορεί να έχεις μεγάλο ή μικρό εγώ. Δεν μπορεί να έχεις κακό εγώ ή οτιδήποτε άλλο. Το εγώ προέρχεται από την Λατινική λέξη, ( Ι go), «Εγώ πάω» ή θα μπορούσε κανείς να το μεταφράσει σαν «κινούμαι μπροστά» ή απλά κινούμαι, κάνω κάτι. Εγώ. Βασικά, το εγώ είναι κάτι το όμορφο με πολλούς τρόπους, αλλά, εντάξει, δαιμονοποιήθηκε, μετετράπηκε σε κάτι κακό.

Ας αφιερώσουμε μια στιγμή για να νοιώσουμε το ανθρώπινο εγώ. Ας αφιερώσουμε μια στιγμή. Απλά στην λέξη. Τι συναισθήματα μας βγάζει στην επιφάνεια; Το Εγώ.
(παύση)
Και η Λίντα στο μικρόφωνο. Είμαι περίεργος, μια λέξη που σας έρχεται στο μυαλό για να ορίσετε το εγώ. Μια λέξη.
ΣΩΜΠΡΑ 1(γυναίκα): Εξουσία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εξουσία. Ναι, οκ. Ωραία. Λίντα, συνέχισε να τρέχεις με το μικρόφωνο. Εγώ, εξουσία.
ΝΤΙΑΝΑ: Εαυτός.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εαυτός, οκ. Τί είδους εαυτός, όμως;
ΝΤΙΑΝΑ: Η ατομική μου ταυτότητα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μμ, οκ. Τι είδους ταυτότητα; Είναι κάτι που θα ήθελες να έχεις σε μεγαλύτερη ποσότητα; Να έχεις περισσότερο εγώ; Λιγότερο εγώ? Κάτι που χρειάζεται να το δουλέψεις – το εγώ σου είναι κάτι που πρέπει να το δουλέψεις;
ΝΤΙΑΝΑ: Δεν νομίζω – δεν δουλεύω με το δικό μου από όσο γνωρίζω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Εντάξει. Άλλοι;
Κατηγόρησες ποτέ κάποιον ότι έχει μεγάλο εγώ ή έστω, σκέφτηκες να το κάνεις;
ΝΤΙΑΝΑ: Σίγουρα το σκέφτηκα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, οκ. Κάποιον συγκεκριμένα;
ΝΤΙΑΝΑ: Ναιιι ( γέλια), που θα παραμείνει ανώνυμος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ωραία, ωραία. Ωραία.
ΛΙΝΤΑ: Δεν βρίσκονται στην σκηνή, έτσι δεν είναι; ( γέλια)
ΝΤΙΑΝΑ: Μπορεί και να είναι! ( η Λίντα γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το Εγώ. Ποια λέξη σας έρχεται στο μυαλό όταν μιλάμε για το εγώ; Το εγώ.
( η Σούζαν στέκεται σκεφτική)
ΛΙΝΤΑ: Η Νάνσι θέλει το μικρόφωνο. Δεν θα διστάσει. Εκεί πέρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι! Θα έδινε καλή απάντηση! Μου άρεσε!
ΛΙΝΤΑ: Ε λοιπό, περίμενε! Η Νάνσι θα δώσει πρώτα την δική της και μετά επιστρέφουμε σε εκείνη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι! Θέλω να ακούσω τι θα έλεγες.
ΣΟΥΖΑΝ: Η ουσία του ανθρώπου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η ουσία, οκ. Ναι.
ΣΟΥΖΑΝ: Ο άνθρωπος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο άνθρωπος. Οκ. Υπάρχουν…οκ, δεν θα προσθέσω δικά μου λόγια ακόμα.
ΝΑΝΣΥ: Για μένα, πιστεύω ότι είναι μέρος της τριάδας… του εαυτού μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, θεϊκότητα, Μάστερ και εγώ.
ΝΑΝΣΥ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Σου αρέσει το εγώ σου
ΝΑΝΣΥ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ας συνεχίσουμε με τις λέξεις. Είμαστε στο ζέσταμα. Το εγώ. Τι σας φέρνει στο μυαλό;
ΤΟΜ: Περηφάνια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Περηφάνια. Οκ. Ας συνεχίσουμε το σκάψιμο. Το εγώ.
ΚΑΡΟΛΥΝ: Έπαρση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έπαρση. Οκ. Είχες ποτέ έπαρση;
ΚΑΡΟΛΥΝ: Έτσι νομίζω ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πολύ πιθανόν και δεν είναι κακό.

Ξέρετε, το ένα θέμα που εξετάζουμε εδώ είναι, ότι έχουν προσδώσει πολλά αρνητικά χαρακτηριστικά στο εγώ – έπαρση και αλαζονεία και όλα τα υπόλοιπα. Καθώς συνεχίζουμε την συζήτησή μας, ας νοιώσουμε πραγματικά όλες αυτές τις λέξεις, όλα όσα συνδέονται με το εγώ.
Παρακαλώ συνεχίστε. Το εγώ.
ΑΛΗ: Αυτοπροβολή .
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Το έχεις κάνει;
ΑΛΗ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ένοιωσες άσχημα;
ΑΛΗ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έφαγες σφαλιάρα;
ΑΛΗ: Εγώ έριξα σφαλιάρα στον εαυτό μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς, αυτό εννοώ.
ΑΛΗ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι. Χαστούκισες τον εαυτό σου. Μπουμ! Ουάου! Θεούλη μου!
ΑΛΗ: Κακέ Αλή!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω! «Κακέ Αλή»! Και τόσο εγώ, και- ω!- είσαι…
ΑΛΗ: Κάτσε φρόνιμα!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, σωστά! Για δες τι γίνεται όταν σηκώνεις ανάστημα! Ναι.
ΑΛΗ: Ναι.
ΛΙΝΤΑ: Δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί απλά  αυτοπεποίθηση;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Άφησέ τους, σε παρακαλώ.
ΛΙΝΤΑ: Είμαι μία από αυτούς ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Είμαι μία από αυτούς», οκ! Ξέρω ποιος θα πάρει μετά το μικρόφωνο.
ΣΑΡΤ: Θα πρέπει να είναι Σαρτ- ιστικό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σαρτ- ιστικό. Ναι ( ο Σαρτ γελάει). Το εγώ.
ΣΑΡΤ: Η κακή πλευρά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, το εγώ. Με ποια λέξη θα το περιέγραφες;
ΣΑΡΤ: ( σκέφτεται) Απλά… ενοχή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ενοχή. Οκ. Ναι, το λέει το ύφος σου. Δείχνεις σαν να , «Εεε..»Τα εγώ. Οκ.
ΣΑΡΤ: Είναι η ενοχή γι’ αυτό που κάνεις στους άλλους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, σωστά. Οκ. Ωραία.
ΣΑΡΤ: Ναι, και αφού το κάνεις, ξέρεις ότι τους έκανες κακό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αυτό πιστεύεις. Ή θέλεις να το πιστεύεις.
ΣΑΡΤ: Οπότε το θέλεις να γίνει έτσι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι, ναι. Οπότε, στη χειρότερη περίπτωση με το εγώ σου, τι συνέβη;
ΣΑΡΤ: Ω, το χειρότερο μου ήταν όταν έπινα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι ( ο Σαρτ γελάει). Ναι. Πώς επηρέασε το ποτό το εγώ σου; ( γέλια)
ΣΑΡΤ: Μου επέτρεψε  να λέω ό,τι μου κατέβαινε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, σωστά, σωστά. Και το έκανες.
ΣΑΡΤ: Ω, το έκανα!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και σου δημιούργησε ποτέ προβλήματα;
ΣΑΡΤ: Ω, ποτέ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, σωστά. Σωστά ( γελάνε). Οπότε, όταν έκοψες το ποτό, το χρέωσες κατά πολύ στο εγώ σου ή οι άλλοι το χρέωσαν στο εγώ σου;
ΣΑΡΤ: Ναι, σίγουρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε τί έκανες με το εγώ σου;
ΣΑΡΤ: Το πέταξα στην βαλίτσα που άφησα πίσω μου και…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, όχι, πρώτα πέταξες τα σκουπίδια. Μετά το πέταξες μέσα στην βαλίτσα που άφησες πίσω σου, και ακόμα εξακολουθείς να τραβάς καμιά κλωτσιά κατά καιρούς.
ΣΑΡΤ: Ναι, μετά πέταξα έξω την βαλίτσα με τις κλωτσιές.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λυτρώθηκες εσύ και το εγώ σου  όταν έκοψες το ποτό;
ΣΑΡΤ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εξακολουθείς να παλεύεις αυτό το εγώ;
ΣΑΡΤ: Ναι, εξακολουθώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Αυτός είναι ο λόγος που πήρες αυτό τον μεγάλο, τον τεράστιο χωματουργικό εξοπλισμό; Είναι σαν να νοιώθεις αυτή την δύναμη που το διαπερνάει κι έτσι μπορείς να σκάβεις κάποιες ακαθαρσίες. (* μιλάει για το επάγγελμα του Σαρτ).
ΣΑΡΤ: Ω, ναι, βοηθάει. Σίγουρα βοηθάει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσες  να φανταστείς τον εαυτό σου Γενικό Διευθυντή μιας μεγάλης εταιρίας; Εγώ όχι.
ΣΑΡΤ: Ο Θεός να λυπηθεί τους υπαλλήλους!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς ( ο Σαρτ γελάει). Ακριβώς, ναι, εξαιτίας αυτού του τεράστιου εγώ! Ω, θεούλη μου! Θα ήσουν στην καρδιά μιας χώρας τροφοδοσίας. Θα ήταν ένας μπουφές για το εγώ.
ΣΑΡΤ: Θα έπρεπε να προσλαμβάνω νέους υπαλλήλους κάθε πρωί.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά! Σωστά! Αλλά με την δουλειά που κάνεις τώρα, είσαι έξω στην φύση και έχεις μεγάλο εξοπλισμό. Κανείς δεν μπορεί να τα βάλει μαζί σου, επειδή ξέρουν ότι αυτός ο γερανός θα τους ξεριζώσει το σπίτι την άλλη μέρα, οπότε…
ΣΑΡΤ: Τους λέω, «Να το θυμάστε, έχω μεγάλα ανατρεπόμενα φορτηγά».
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, ακριβώς ( γελάνε). Ωραία. Σε ευχαριστώ.
Κάνα δυο ακόμα για το εγώ. Τι λέξεις σας έρχονται στο μυαλό;
ΛΙΝΤΑ: Για να δούμε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μας λείπουν κάνα δυο πολύ σημαντικές λέξεις.
ΣΥΛΒΙΑ: Τώρα μπερδεύτηκα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι σου έρχεται στο μυαλό όταν λέω την λέξη εγώ;
ΣΥΛΒΙΑ: Εγώ. Όπως είπες, «Εγώ πάω», ( Ι go ), είναι σαν μια διασφάλιση του εαυτού μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Είναι ο εαυτός σου.
ΣΥΛΒΙΑ: Από την μία, αλλά από την άλλη θα μπορούσε να είναι εγωισμός.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εγωισμός, οκ.
ΣΥΛΒΙΑ: Να σκέφτομαι μόνο τον εαυτό μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το κάνεις συχνά αυτό;
ΣΥΛΒΙΑ: Προσπαθώ. Ή προσπαθώ να μην το κάνω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, προσπαθείς να μην το κάνεις.
ΣΥΛΒΙΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι λυπηρό. Ουάου.
ΣΥΛΒΙΑ: Εγώ είμαι, εγώ είμαι…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το συμπέρασμα από όλο αυτό είναι , ότι είναι κακό να φροντίζεις τον εαυτό σου; Από πού στο διάβολο προέκυψε αυτό; ( κάποιος λέει¨Από την εκκλησία¨) Ακριβώς. Ακριβώς. Δεν έχω σκοπό να ασχοληθώ πια με τα στραβά της εκκλησίας.  Όχι, το ορκίστηκα στο όνομα της Νέας Χρονιάς. Ναι, ναι. Όχι άλλη εκκλησία. Ξέρετε γιατί; Επειδή δεν χρειάζεται να το κάνω πια. Ξέρετε, πέρυσι, πριν από έναν χρόνο, όταν συζητούσαμε εδώ πέρα, και σας ζήτησα να μου πείτε τις παρατηρήσεις σας πάνω σε αυτά που θα συνέβαιναν το 2018, και το συμπέρασμα που έβγαλα ήταν η κατάρρευση της εκκλησίας. Και με τον όρο  ¨εκκλησία¨ εννοώ γενικά όλες τις θρησκείες. Και για μένα αυτό εξακολουθεί να είναι το σπουδαιότερο πράγμα που συνέβη πέρυσι. Όχι αυτό που λένε στις ειδήσεις.

Αλλά, βλέπετε, όταν μια κοινωνία έχει μύθους – και η θρησκεία είναι ένας μύθος – όταν έχει μύθους, την βοηθάει να σχηματίσει τις κοινωνίες και τις αξίες της και τους κανόνες ηθικής της και τους νόμους της, κάτι που λίγο ως πολύ έχει ο κόσμος. Έχετε πολλούς μύθους- θρησκείες και πεποιθήσεις- που σχηματίζουν αξίες και τελικά νόμους. Οπότε, σας φτάνουν σε αυτό το επίπεδο. Σας προσφέρουν αυτό που αποκαλείτε σταθερότητα στον πλανήτη, στον τρόπο που λειτουργεί. Όλα βασίζονται πάνω σε αυτές τις αξίες που αρχικά προήλθαν από τους μύθους.

Και οι μύθοι, δεν μιλάνε στην πραγματικότητα για την εκκλησία όπως την γνωρίζετε σήμερα. Πάνε πολύ πίσω, πάρα πολύ πίσω. Υπάρχουν μύθοι στους Ίνκας και στους Μάγιας και στους Ιθαγενείς και σε όλες τις άλλες κοινωνίες πριν από τους Χριστιανικούς μύθους, εδώ και 5000 χρόνια. Οι αιγυπτιακοί μύθοι προηγήθηκαν από αυτούς 25000 χρόνια. Οπότε, οι μύθοι χτίζουν τις κοινωνικές αξίες και δομές. Είναι η βαρύτητα που συγκρατεί τα πάντα.

Λοιπόν, τώρα αυτό που συμβαίνει στον πλανήτη με την εκκλησία, είναι το γεγονός ότι παρακμάζει, διαλύεται, είτε πρόκειται για την  Χριστιανική εκκλησία, είτε για την Μουσουλμανική, την Εβραϊκή  ή για οποιαδήποτε άλλη.  Υπάρχει μια τεράστια έλλειψη σεβασμού και πίστης σε πολλές από αυτές τις παλιές θρησκευτικές αξίες. Αν ήμουν επικεφαλής μιας από αυτές τις εκκλησίες, θα έλεγα, «Μήπως να εκσυχρονιζόμασταν κατά καιρούς. Ξέρετε, ας ξεπεράσουμε αυτή την πεποίθηση, ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να γίνουν κληρικοί. Θέλω να πω, είναι πολύ παλιό και τόσο χαζό. Ας το αναβαθμίσουμε κατά καιρούς». Αλλά κρατάνε τόσο πεισματικά τους παλιούς τους τρόπους.

Οπότε τώρα καταρρέουν. Εσείς βλέπετε την επιφάνεια, μια μικρή εικόνα. Το όλο θέμα με την Καθολική Εκκλησία και τους παπάδες και την σεξουαλική κακοποίηση, η οποία λαμβάνει χώρα εδώ και τόσα πολλά, πάρα πολλά χρόνια, που κανένας δεν θέλει να παραδεχθεί. Δεν είναι μια πρόσφατη επιδημία. Συνέβαινε από πάντα. Αυτό προκαλεί έλλειψη εμπιστοσύνης και πίστης στην πίστη, και όταν δεν έχεις πίστη στην πίστη, τότε έχεις μεγάλα προβλήματα.

Οπότε, η βαθύτερη δομή των μύθων παρακμάζει. Ο κόσμος δεν πιστεύει και δεν ακολουθεί πια τις εκκλησίες. Αυτό αρχίζει να τα βγάζει όλα στην επιφάνεια, πώς κτίστηκε η κοινωνία και η χώρα και οι ηθικοί κανόνες και οι αξίες και οι επιχειρήσεις. Οπότε γι’ αυτό λέω, ότι το μεγαλύτερο πράγμα που συνέβη πέρυσι, ήταν η συνεχιζόμενη παρακμή των θρησκευτικών αξιών στον πλανήτη, και θα έχει τεράστιο αντίκτυπο, ειδικά φέτος, καθώς θα καταρρεύσει ακόμα περισσότερο.

Κι’ αυτό, από μόνο του, δεν σημαίνει ότι η Καθολική Εκκλησία θα χρεοκοπήσει ή ότι οι Μεθοδιστές θα βρουν μια διαφορετική μέθοδο. Μπορεί και να το κάνουν. Αλλά σημαίνει ότι δεν έχουν πια την επιρροή στη συνειδησιακή βαρύτητα στον πλανήτη, όπως είχαν κάποτε. Και καθώς αυτοί διαβρώνονται, το ίδιο συμβαίνει και με τις αξίες, κάτι που πιθανόν το έχετε δει στις ειδήσεις. Οι αξίες καταρρέουν. Η βαρύτητα που ενώνει τις πεποιθήσεις και τους νόμους κι όλα τα υπόλοιπα καταρρέει. Αυτά λοιπόν συμβαίνουν.

Και μετά έχετε έναν τύπο, όπως αυτόν του Προέδρου Τραμπ στο κοινοβούλιο και τα κάνει όλα γυαλιά καρφιά. Και δεν εννοώ ότι είναι καλό ή κακό. Απλά λέω ότι αυτό αξίζει στον κόσμο ( γέλια). Όντως! Απόλυτα. Όχι, θα έπρεπε να υπάρχει ένας θεμελιώδης σεβασμός σε αυτό, και δεν το λέω με την έννοια της πολιτικής, καθόλου. Δεν θα ψήφιζα αν ήμουν στον πλανήτη σας αυτή την στιγμή. Θα έκανα αυτό που είπε ο Τοβίας, «Σταθείτε πίσω από τον χαμηλό τοίχο» και γελάστε. Θα γελούσα.

Οπότε, πού ήμασταν; ( κάποιος λέει ¨στο Εγώ¨)
ΛΙΝΤΑ: Στο εγώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Θέλω να ακούσω λίγες ακόμα λέξεις. Ανεβάστε λίγο τα φώτα, επειδή η Λίντα θα τρέχει ανάμεσα στο ακροατήριο.
Το εγώ. Μου λείπουν κάποιες λέξεις εδώ.
ΜΟΝΙΚΑ: Για μένα το εγώ είναι διττότητα…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Διττότητα.
ΜΟΝΙΚΑ:… ή κριτική. Επειδή αν δεν βρίσκομαι στο εγώ, είμαι στην ενότητα και όλα είναι όπως είναι. Θα ήταν όλα, υποθέτω αυτό που λέμε, Επιτρέπω. Οπότε, για μένα υπάρχει το ανθρώπινο μυαλό μου ή το εγώ μυαλό, και το μυαλό του Πνεύματος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ω, ενδιαφέρον.
ΜΟΝΙΚΑ: Κι έτσι, όποτε είμαι στην κριτική λέω, «Ω, είναι απλά το ανθρώπινο μυαλό μου. Τι θα έλεγε το Πνευματικό μου μυαλό»;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, σωστά.
ΜΟΝΙΚΑ: Ναι. Αυτό είναι το ένα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ενδιαφέρον. Τώρα, υπάρχει μια διαμάχη ανάμεσα στα δυο. Πολύ σοφό. Σε ευχαριστώ. Απλά θέλω κάποιος να το πει. Γκάρυ, θα το πεις εσύ;
ΓΚΑΡΥ: Αυτό- επίγνωση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό- επίγνωση. Ναι. Ναι. Καλή ή κακή αυτό- επίγνωση;
ΓΚΑΡΥ: Τίποτε από τα δύο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τίποτε από τα δύο;
ΓΚΑΡΥ: Είναι απλά και μόνο επίγνωση. Είναι το γνωρίζειν του…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τότε βασίζεσαι στο εγώ σου για περισσότερη αυτό- επίγνωση;
ΓΚΑΡΥ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι. Πού βασίζεσαι για περισσότερη αυτό- επίγνωση;
ΓΚΑΡΥ: ( σκέφτεται λίγο) Πού βασίζομαι για περισσότερη αυτό-επίγνωση…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αν δεν την παίρνεις από το εγώ, από πού παίρνεις περισσότερη αυτό- επίγνωση;

ΓΚΑΡΥ: Από αυτά που αισθάνομαι, από αυτά που νοιώθω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, δεκτό. Ωραία, επειδή αυτά προσπερνούν κατά κάποιο τρόπο το εγώ.
ΓΚΑΡΥ: Καλώς εχόντων των πραγμάτων.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Καλή απάντηση. Μέχρι τώρα είχαμε καλές απαντήσεις. Νοσταλγώ τις μέρες που σας πείραζα όταν μου δίνετε κακές απαντήσεις ( γέλια). Μου λείπουν τόσο πολύ. Έφτιαχνα σπουδαίες ιστορίες όταν γυρνούσα στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων.
Θα μπορούσες να σκεφτείς κάποια makyo απάντηση; Όχι, όχι!
ΛΙΝΤΑ: Μην το κάνεις!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσες! ( ο Αντάμους γελάει)
ΜΟΗΣΕ: Θα μπορούσα να κάνω μια προσπάθεια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσες! Άντε λοιπόν.
ΜΟΗΣΕ: Είναι η ανθρώπινη αυτοπεποίθηση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτοπεποίθηση.
ΜΟΗΣΕ: Και πιστεύω ότι οι άνθρωποι το περιφρονούν επειδή περιφρονούν τον εαυτό τους. Αλλά είναι ανθρώπινη αυτοπεποίθηση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ωραία. Πολύ καλά. Δεν το έχω ακόμα. Χρειάζομαι κάνα δυο επιπλέον.
ΛΙΝΤΑ: Η Εριέττα πιστεύει ότι γνωρίζει την λέξη. Ή πιστεύει ότι θέλεις να την πειράξεις.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Αυτοπροστασία. Αυτό είναι. Επειδή όσο μεγαλύτερο είναι το εγώ, τόσο μεγαλύτερη είναι η παρουσία. Ο άνθρωπος προσπαθεί να διασφαλίσει την σταθερότητά του σε αυτή την ανθρώπινη παρουσία του στον κόσμο. Προσπαθεί να διαφυλάξει τον εαυτό του.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και πού είναι το λάθος; Είσαι κοντά στην απάντηση. Οπότε, είναι αυτοπροστασία. Κατά κάποιον τρόπο, υποθέτω, είναι η άμυνά σου.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι η προστασία σου.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Επειδή ο άνθρωπος φοβάται να προχωρήσει στην ανυπαρξία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Φοβάται τα πάντα, αλλά…( γέλια).
Οπότε, έχεις αυτό το εγώ, που το κατασκεύασες και μετά το φούσκωσες. Το παραφούσκωσες και μέρος αυτού είναι αυτοπροστασία, αλλά τότε το εγώ παίρνει τον δικό του δρόμο και αρχίζει να πιστεύει τα δικά του. Αλλά ποιο είναι το πρόβλημα; Ας σταματήσουμε το έργο για ένα λεπτό. Έχεις αυτό το μεγάλο εγώ, ποιο είναι το πρόβλημα;
ΕΡΙΕΤΤΑ: Επειδή πιστεύουν ότι είναι αληθινό. Θέλω να πω, όσο μεγαλύτερο είναι το εγώ, τόσο πιο αληθινό γίνεται σε αυτό το άτομο. Του δίνει σταθερότητα και ανθρώπινη παρουσία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα; Πλησιάζεις πολύ και δίνει έμπνευση σε κάποιον, που θα δώσει την σωστή απάντηση σε λίγο.
ΚΑΡΟΛ: Αυτοκριτική και προβολή.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πλησιάζουμε. Αυτοκριτική και προβολή. Έχετε αυτό το εγώ που είναι παραφουσκωμένο, πομπώδες και αλαζονικό, αλλά είναι η ταυτότητα και είναι εσείς, αλλά πού είναι το πρόβλημα;
ΤΑΝΤ: Ο φόβος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πλησιάζουμε.
ΤΑΝΤ: Ω! Φοβερό!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Εεει, είναι κι αυτό. Η κριτική σας το δημιουργεί, αλλά ψάχνω για μια διαφορετική λέξη. Είστε πολύ κοντά. Πολύ κοντά.
ΑΛΙΣ: Ένα καλό, η αναγνώριση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αναγνώριση. Ναι, οκ. Εγώ θα σκεφτόμουν κάτι διαφορετικό ( γελάνε).
ΑΛΙΣ: Βασικά είχα σκοπό να πω αυτό που είπε ο Γκάρυ, ανθρώπινη αυτό- επίγνωση. Όταν σκέφτομαι το δικό μου εγώ, είναι το ποιος είμαι καθώς…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις εγώ; Έχεις μεγάλο εγώ;
ΑΛΙΣ: Έχω εγώ. Δεν υπάρχει μέγεθος, αλλά έχω επίγνωση αυτής της ανθρώπινης…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις δυναμικό εγώ;
ΑΛΙΣ: Ω, ναι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ναι! ( γέλια). Ω, ναι, ναι, ναι, ναι. Ναι. Ποιο είναι το πρόβλημα με το εγώ σου;
ΑΛΙΣ: Δεν έχω κανένα πρόβλημα με το εγώ μου! ( γέλια και μερικά χειροκροτήματα).
ΛΙΝΤΑ: Αυτό τα είπε όλα! ( η Λίντα γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και θα έπρεπε να προσθέσεις, « Και ποιο είναι το πρόβλημα με το δικό σου;»
ΑΛΙΣ: Ναι! Ναι! Ποιο είναι το πρόβλημα με το δικό σου;!

Ο Ορισμός του Αντάμους για το Εγώ

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το εγώ. Θα σας το δώσω. Ήσασταν τόσο κοντά, ο Ταντ, αλλά το εγώ είναι εύθραυστο. Είναι εύθραυστο! Είναι αυτό το μεγάλο δυναμικό, κάτι σαν makyo αυτοπροστασία, ταυτότητα, κι όλα τα υπόλοιπα, ότι κι αν πείτε. Είναι υπερβολικά εύθραυστο. Είναι τόσο εύθραυστο, πολύ πιο εύθραυστο κι από ένα αυγό. Αν κάποιος το ακουμπήσει, διαλύεται ( κλαψιάρικη φωνή). Δεν ξέρει τι να κάνει! Μετά από τόσο κομπασμό, κάποιος το κοιτάει στραβά και διαλύεται!! Δεν είναι αληθινό. Είναι μια ψευδαίσθηση. Είναι αληθινό, αλλά είναι ψευδαίσθηση και δεν είναι εσείς.

Κι όμως, οι άνθρωποι ταυτοποιούνται – έχω ακόμα ένα παράπονο με τον Φρόυντ. Αν ποτέ προσπαθήσει να έρθει στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, θα τον καταψηφίσω  (γέλια). Όχι, πρέπει να αναθεωρήσει για κάποια πράγματα. Παρουσίασε  το εγώ σαν ένα κακό πράγμα και εύθραυστο και άσχημο κι όλα τα υπόλοιπα. Δαιμονοποίησε το εγώ.

Αλλά το θέμα μου εδώ – ποιο ήταν το θέμα μου σε αυτά που κάνουμε εδώ; Έχω ένα θέμα. Το εγώ. Ορίζω – μπορείς να το γράψεις στον μαγικό σου πίνακα ή ό,τι κι αν είναι αυτό που χρησιμοποιείς;
ΛΙΝΤΑ: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι;
Οκ, το εγώ, ο ορισμός ο δικός μου για το εγώ. Είναι η εμπειρία σας ( παύση και κάποια γέλια καθώς υπάρχουν τεχνικές δυσκολίες) πίστευα πως θα εμφανιστεί στην σκηνή ως δια μαγείας και δεν είναι εκεί. Οπότε η Λίντα γράφει στον εαυτό της Δεν σας αρέσει η τεχνολογία; Ω, είναι τόσο χρήσιμη. Πού είναι ο λευκός μου πίνακας;

(* για λίγα λεπτά ασχολούνται με την επιδιόρθωση του ηλεκτρονικού πίνακα, με τον Αντάμους να τους πειράζει, λέγοντας ότι υπάρχει λόγος που το κάνει)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γράφε: «Η εμπειρία σας βασίζεται στις συναισθηματικές σας ιστορίες» – αυτός είναι ο ορισμός, ο δικός μου ορισμός για το εγώ, που είναι ο μοναδικός ορισμός .«Βασίζεται στις συναισθηματικές σας ιστορίες, έτσι όπως τις βλέπετε μέσω των άλλων».
ΛΙΝΤΑ: Ωωω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Με την ευκαιρία, μου αρέσεις που έρχομαι σαν Αντάμους. Είμαι λίγο πιο ανέμελος από τον Σαιν Ζερμαίν. Και, ξέρετε, κάνω πλάκες. Κατά καιρούς υποδύομαι λίγο τον αλαζονικό και τον πομπώδη. Και μιλάω με πολύ καλά λόγια για τον εαυτό μου, επειδή μπορώ. Αλλά θέλω να σας βάλω στην συνήθεια να είστε σε θέση να το κάνετε κι εσείς. Να μιλάτε με καλά λόγια για τον εαυτό σας, αλλά να μην το παίρνετε πολύ στα σοβαρά. Ξέρετε, όχι ότι, «Είμαι ο πιο εξαιρετικός άνθρωπος στον κόσμο». ( γέλια). Ξέρετε, να μιλάτε με καλά λόγια για τον εαυτό σας ,αλλά με ένα χαμόγελο στο πρόσωπο, εντάξει; Και να αυτοσαρκάζεστε  και να κάνετε τους άλλους να γελάνε, ξέρετε. Και θα σας συμβεί αυτό το πράγμα που λέει, «Ω, αυτό είναι το εγώ μου, και είμαι τόσο αλαζονικός». Ω, ναι. Ω, ναι. Και έχει πλάκα.

Πού είχαμε μείνει; «Η εμπειρία σας βασίζεται πάνω σε συναισθηματικές ιστορίες». Όλες οι ιστορίες είναι συναισθηματικές. Όλες, όσες προέρχονται μέσω του μυαλού είναι συναισθηματικές, Και πρόσφατα είχα μια διαφωνία – εγώ κέρδισα – με έναν φίλο που είναι εδώ σήμερα, θα σας τον συστήσω σε λίγο, κι αυτός ο φίλος μου είπε, «Τι εννοείς Αντάμους, όλα είναι συναισθηματικά; Ας πούμε ένα νούμερο. Είναι συναισθηματικό; Ένα νούμερο κρύβει συναίσθημα»; Και του είπα, «6-6-6» ( κάποιος φωνάζει ¨Ωωω¨και κάποιος άλλος λέει ¨Μπράβο¨), και μετά του είπα, «Δεκατρία» και «Σαράντα – τέσσερα» και «Ένα εκατομμύριο πεντακόσια εβδομήντα δύο», γιατί έτσι.

Όλα είναι συναισθηματικά. Όλες οι ιστορίες που ζήσατε ποτέ, είναι συναισθηματικές. Στην ουσία δεν υπάρχει λογική. Είναι κάπως λάθος να πείτε ότι υπάρχει λογική σ’ αυτό τον πλανήτη. Όλα βασίζονται στο συναίσθημα. Κάθε απόφαση που παίρνετε βασίζεται στο συναίσθημα. Πιστεύετε ότι έχετε κάνει την καλύτερη έρευνα για το αυτοκίνητο που θέλετε να αγοράσετε; Είναι συναίσθημα! Δικαιολογείτε τα συναισθήματά σας μέσω της έρευνας και λέτε, «Είμαι πολύ έξυπνος άνθρωπος, επειδή αγόρασα Prius». (* μοντέλο της Toyota).  Όχι, έγινε βάση του συναισθήματος, επειδή το συναίσθημά σας είναι αυτό που βγαίνει, «Είμαι οικολόγος. Δεν χρησιμοποιώ άνθρακα στο αυτοκίνητό μου». Όλα είναι συναίσθημα. Το αιτιολογείτε και το εκλογικεύετε  και αγοράζετε Prius, το οποίο, με την ευκαιρία, είναι τέλειο αυτοκίνητο. Πού είχαμε μείνει; Ω, οκ.

Το ενδιαφέρον πράγμα γύρω από το εγώ – είναι τόσο εύθραυστο, επειδή όλα βασίζονται στο τί θα πουν οι άλλοι για σας. Το εγώ , κατά το μεγαλύτερο μέρος του, δεν βασίζεται στις δικές σας παρατηρήσεις πάνω στον εαυτό σας. Βασίζεται πάνω στις παρατηρήσεις, στο πώς σας παρατηρούν οι άλλοι. Συνεπώς, το εγώ είναι πολύ, πολύ εύθραυστο, υποτάσσεται στην γνώμη του καθενός, στην εντύπωση του καθενός.

Το εγώ είναι – θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Ξεκινάτε να πείτε ένα ανέκδοτο και οι περισσότεροι από εσάς δεν είστε καλοί αφηγητές. Όχι, δεν είστε, δεν είστε αστείοι . Όχι, είστε ακόμα υπερβολικά σοβαροί, το ξέρετε; Χαλαρώστε, βγάλτε αυτά τα στενά εσώρουχα και μετά μπορείτε να πείτε ανέκδοτα. Κι έτσι, πάτε να πείτε ένα ανέκδοτο, που πιστεύετε ότι είναι πολύ καλό και είχατε ακούσει κάποιον άλλο να το λέει και όλοι γέλασαν, και λέτε το ανέκδοτο και κανένας δεν γελάει. Στην πραγματικότητα, εντελώς ξαφνικά συνειδητοποιείτε, ότι πιστεύουν ότι ήταν λάθος πολιτικής, επειδή δεν λέμε ανέκδοτα για ηλικιωμένους ή οτιδήποτε τέτοιο.  Βασικά, αυτά έχουν την μεγαλύτερη πλάκα. Αλλά ξαφνικά συνειδητοποιείτε ότι κανείς δεν γέλασε. Τώρα το εγώ σας θα σχηματίσει την εντύπωση, «Δεν είμαι αστείος. Ποτέ δεν θα ξαναπώ ανέκδοτο. Ήταν πολύ άσχημο». Μπαίνει μέσα στο εγώ σας, όπως και όλα τα υπόλοιπα.

Το εγώ μέχρι τώρα βασίζονταν στις εμπειρίες σας, που είναι όλες τους υπέροχε – οι εμπειρίες είναι υπέροχες – τώρα γίνεται μια συναισθηματική ιστορία, κι αυτό δεν είναι κακό, αρκεί να του το αναγνωρίσετε. Είναι μια συναισθηματική ιστορία. Αυτό είναι όλο, και η ιστορία μπορεί να αλλάξει. Αλλά αυτό που δεν λειτουργεί τόσο καλά εδώ είναι «όπως το βλέπουν οι άλλοι». Πώς σας αντιλαμβάνονται.

Οπότε, ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό, καθώς σας εκφράζω την άποψή μου ότι το εγώ, εξαιτίας του Φρόυντ και εξαιτίας σας, δεν ήταν φίλος. Δεν ήταν καθόλου φίλος. Ήταν κάτι που θέλατε να φύγετε μακριά του, να του κρυφτείτε, να το ωραιοποιήσετε, να το δουλέψετε, να το καταστρέψετε, να το ανατινάξετε, να το ενισχύσετε, όλα τα υπόλοιπα, γι’ αυτό το πράγμα που ονομάζεται εγώ.

Και η προέλευση του εγώ, στα Λατινικά, Ι Go, «Εγώ πάω. Εγώ πάω μπροστά. Εγώ ζω εμπειρίες. Εγώ επεκτείνομαι. Προχωράω». Έτσι λοιπόν, ο πρώτος σας καινούργιος φίλος γι’ αυτή την χρονιά είναι το εγώ σας. Το εγώ είναι καλό πράγμα. Είναι αυτό- επίγνωση, αλλά όχι πια μέσα από τα μάτια των άλλων, πώς αντιδρούν σε εσάς.

Ξέρετε, πώς είναι όταν ντύνεστε για να κυκλοφορήσετε, φοράτε κάτι και βγαίνετε έξω και κάποιος σας κοιτάζει κάπως έτσι (ρίχνει μια περιφρονητική ματιά), και εσείς τότε, «Ω! Ω! Είναι απαίσιο. Δεν έπρεπε να το φορέσω αυτό. Φοράω ένα πορτοκαλί…» οτιδήποτε… μοιάζει με ένα πουκάμισο εργασίας με μια βασιλική κορώνα ( περιγράφει αυτά που φοράει ο Ταντ). Θέλω να πω, ποιος μπορεί να φοράει κάτι τέτοιο; (γέλια). Και δείχνει υπέροχο. Αλλά το εγώ έει, «Ω! Δεν έπρεπε να το φορέσω αυτό. Θα ξεχωρίζω και αυτό φαίνεται χάλια».

Οπότε, το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε εδώ είναι να πετάξουμε το τρίτο μέρος, «Όπως μας βλέπουν οι άλλοι». Δεν έχει πια καμία σημασία. Δεν έχει πια καμία σημασία.

Το μέρος της συναισθηματικής ιστορίας; Ναι. Μέχρι σήμερα οι ιστορίες ήταν συναισθηματικές και τα συναισθήματα μπορεί να είναι καλά και διασκεδαστικά. Είναι πολύ ανθρώπινα. Αλλά ας το αλλάξουμε αυτό , να μην είναι μόνο «συναισθηματικές ιστορίες», αλλά ας το πούμε, αντί να βασίζονται στο – με ποια λέξη να αντικαταστήσουμε τα συναισθήματα; Πώς θέλετε να είναι οι ιστορίες σας; «Να βασίζονται στο»- τι θα λέγατε; (κάποιος λέει ¨Οι καλύτερες ιστορίες σας¨) Οι καλύτερες ιστορίες σας, εξαιρετικές ιστορίες; Ας το αλλάξουμε αυτό, κι από το «Βασίζονται στο»- τι θα λέγατε για… ( κάποιος λέει ¨Δημιουργικές¨) Δημιουργικές; ( κάποιος λέει ¨Ψυχαγωγικές¨) Ψυχαγωγικές; Τι θα λέγατε να πούμε «Σοφές»;
Πώς σας φαίνεται να η λέξη σοφές; Ξέρετε, η σοφία  θα μπορούσε να περιέχει συναίσθημα. Η σοφία μπορεί να είναι υπέροχη και εξαιρετική, ας βάλουμε λοιπόν μέσα την σοφία. Τώρα βάζουμε μέσα την σοφία. Δεν αντιλαμβανόσαστε πλέον τον εαυτό σας μέσα από την αντίδραση των άλλων σε σας, αλλά τώρα μπαίνει η σοφία σας μέσα στις ιστορίες σας. Και μπορούν να γίνουν αστείες. Μπορούν να γίνουν δραματικές. Μπορούν να γίνουν εγκάρδιες. Μπορούν να γίνουν σκληρές. Δεν έχει σημασία, τώρα έχετε την σοφία.

Οπότε, ενώ είμαστε σε αυτό το θέμα, Λίντα…

ΛΙΝΤΑ: Περίμενε, τελειώνω ( γράφει τον καινούργιο ορισμό του).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( γελώντας) «Φέρνετε τις σοφές σας ιστορίες». Ναι.
ΛΙΝΤΑ: «Σοφία» ή «σοφές ιστορίες»;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Οι εμπειρίες σας βασίζονται στις σοφές σας ιστορίες». Ναι.
Ας το νοιώσουμε αυτή την χρονιά. Θέλω να πω, εκεί πηγαίνετε. Δεν χρειάζεται να δουλέψετε πάνω σ’αυτό.

Οπότε, οι καλύτεροί σας φίλοι γι αυτή την χρονιά, οι καινούργιοι φίλοι που έρχονται, είναι η χρονιά των καινούργιων φίλων. Πρώτα, εσείς. Το εγώ. Ας αναπνεύσουμε το εγώ. Δεν είναι κάτι κακό. Είναι ο άνθρωπος μέσα στην εμπειρία και γι αυτό είναι εδώ ο άνθρωπος, για να ζήσει εμπειρίες. Αλλά καθώς αναπνέετε τον καινούργιο σας φίλο, το εγώ, που δεν είναι καθόλου κακό-μπορείτε να έχετε πολύ από αυτό, θέλω να πω, μπορείτε να είστε γεμάτοι εγώ – απλά σημαίνει, «Εγώ πάω, εγώ ζω εμπειρίες. Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι», αλλά τώρα με την σοφία.

Ένας Δεύτερος Φίλος

Ο δεύτερος φίλος που έρχεται, έχει ξεκινήσει εδώ και λίγο καιρό να έρχεται, αλλά θα τον προσέξετε καλά φέτος, είναι ο Μάστερ. Τον αποκαλώ Μάστερ κι αυτό που πραγματικά είναι, είναι η σοφία. Κάποιοι θα το έλεγαν θεϊκότητα. Ακούγεται κάπως μαγικό. Μου αρέσει η «σοφία» και ο «Μάστερ» , επειδή είναι η ουσία όλων των ιστοριών, είτε είναι συναισθηματικές, είτε τραγικές ή οτιδήποτε άλλο. Είναι η ουσία.

Οπότε, φέτος, αυτός ο Μάστερ – ο οποίος ξεκίνησε να έρχεται πριν από ένα , δύο χρόνια περίπου, εννοώ να ενσωματώνεται – θα παίξει πολύ μεγάλο ρόλο στην ζωή σας φέτος, επειδή Επιτρέπετε. Αυτό είναι. Επιτρέπετε ένα μέρος σας που δεν γνωρίζετε καλά, που δεν έχει φθαρεί από το παλιό εγώ , από το ανθρώπινο εγώ. Ο Μάστερ είναι αγνός και ποτέ- δεν μπορείτε να μολύνετε τον Μάστερ. Ο άνθρωπος συνεχώς ανησυχεί, «Μήπως μολύνω κάτι ή μήπως τα θαλασσώσω; Επειδή όλα τα θαλασσώνω». Δεν μπορείτε. Η σοφία είναι σοφία. Αυτό είναι όλο, και δεν έχει μέσα της κριτική ή οτιδήποτε άλλο.

Οπότε, ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή για τον Μάστερ που έρχεται. Αυτός θα είναι ο επόμενος καινούργιος φίλος με έναν πολύ οικείο τρόπο.

Τώρα, παρόλα αυτά, κάποιοι από εσάς σκέφτεστε, «Οκ, Αντάμους, τα έχουμε ξαναπεί αυτά για τον Μάστερ που έρχεται. Προσπάθησα να του τηλεφωνήσω. Ο Μάστερ σηκώνει το τηλέφωνο και μετά μου το κλείνει». (γέλια) «Δεν καταλαβαίνω όλο αυτό με τον Μάστερ. Μήπως είναι κάτι σαν ένα σούπερ εγώ; Αυτό είναι»; Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι. Όχι, ο Μάστερ δεν είναι ένα σούπερ εγώ. Ο Μάστερ είναι απλά σοφία και υπάρχει σοφία σε όλα όσα κάνετε. Αλλά του αντιστεκόσασταν και τον αποφεύγατε και λέγατε ότι είναι το εγώ σας, ξέρετε, έχετε υπερβολικά μεγάλο εγώ και δεν μπορείτε να διαχειριστείτε τα υπόλοιπα. Αλλά τώρα έχετε την είσοδο του Μάστερ, την είσοδο της σοφίας.

Οπότε, θα επινοήσουμε μια ολοκαίνουργια λέξη εδώ. Λίντα, μπορείς να βάλεις ένα καινούργιο φύλλο…. Στην οθόνη;
ΛΙΝΤΑ: Ω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μια ολοκαίνουργια λέξη. Υπέροχα. Γράψε την λέξη «ΕΓΩ» στην πάνω πλευρά της οθόνης. Υπάρχει λόγος που τα κάνω όλα αυτά. Ζητώ συγνώμη. Θα σας πω σε λίγο. Υπάρχει λόγος, και δεν είναι κάτι που κάνετε εσείς. Θα σας εξηγήσω.

Οπότε, θα επινοήσουμε μια καινούργια λέξη.
(παύση)
Τα γράφει, αλλά δεν εμφανίζονται στον πίνακα… (παύση καθώς ο Πίτερ την βοηθάει ξανά).

Ξέρει κανείς ένα καλό ανέκδοτο; Δεν θα  τολμούσατε να πείτε ένα ανέκδοτο τώρα, έτσι δεν είναι; ( ο Αντάμουςγελάει). Όλοι σας κοιτάζουν σαν να λένε, «Τι πράγμα»;! Ναι. Πόσοι από εσάς θεωρείτε τον εαυτό σας αστείο; Ω, κάνα δυο. Οκ. Ναι. Ναι..
Οπότε, ας φέρουμε τον λευκό πίνακα εδώ πάνω, αυτό το πράγμα με το χαρτί κάνει δουλειά.
ΛΙΝΤΑ: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στην πάνω γωνία γράφουμε, «ΕΓΩ».
(ακολουθεί μια σειρά από προσπάθειες να διορθώσουν την δυσλειτουργία της ηλεκτρονικής οθόνης που χειρίζεται η Λίντα, ο Αντάμους τους πειράζει, τονίζοντας όμως ότι υπάρχει λόγος που γίνονται όλα αυτά. Τελικά η βλάβη διορθώνεται. Στον πίνακα κατάφεραν να γράψουν τα γράμματα EGO, δλδ ΕΓΩ)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γράψε αυτό ( γράφει το γράμμα W μπροστά από το EGO). Wego (κάποιος επαναλαμβάνει «Wego»!)( * στα ελληνικά, σε ελεύθερη απόδοση: Εμείς πάμε) Ο Μάστερ και ο άνθρωπος μαζί. Και όλο αυτό μας οδηγεί… Μας πήρε τόση ώρα! (χειροκροτήματα)
ΛΙΝΤΑ: Λες και ήταν πυρηνική φυσική.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μας πήρε τόση ώρα! Ω, θεούλη μου! Δεν ήταν και τόσο αστείο! Αν είχα Εγώ, θα είχα τώρα θα είχα ξεφουσκώσει. Αλλά έχω Wego ( κι άλλα γέλια). Τώρα μπορούμε να το απομακρύνουμε αυτό το πράγμα ( εννοεί τον πίνακα) Ω, Θεέ μου!

Wego.  Τώρα είναι ακόμα πιο αστείο. Είναι ο Μάστερ και ο άνθρωπος μαζί, ο καινούργιος σας φίλος. Δεν είστε πια μόνοι.

Το εγώ ήταν πολύ, πολύ μοναχικό. Πολύ μοναχικό. Δεν είχε φίλους να παίξει. Δεν είχε κολλητούς. Σε ποιον να μιλήσει το εγώ; Σε σας, και σας κουρέλιασε. Το εγώ δεν έχει φίλους. Αλλά τώρα συνδυάζουμε τον άνθρωπο με τον Μάστερ και γίνεται Wego. είναι η ταυτότητά σας. Είναι η σοφή σας ιστορία. Έχει να κάνει με όλες σας τις εμπειρίες. Είναι υπέροχες ιστορίες της ζωής σας. Είναι το Wego.

Πω ρε μάνα μου, του κόπηκε η μαγκιά, έτσι;( ο Αντάμους γελάει).

Ένας Τρίτος Φίλος

Ο επόμενος που εμφανίζεται στην λίστα των φίλων σας για φέτος. Έχετε τον άνθρωπο και τον Μάστερ. Είναι οι καινούργιοι σας φίλοι κι έχετε κι έναν ακόμα που συνοδεύει, το Wego. Είναι η ενέργεια.
ΛΙΝΤΑ: Ωωω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η ενέργεια. Μιλήσαμε γι αυτήν τους τελευταίους μήνες, συζητάμε γι’ αυτήν εδώ και λίγο καιρό στο Keahak, αλλά η σχέση σας με την ενέργεια είναι κάπως αντιφατική. Είναι κάτι που το σκέφτεστε, κάτι που πιστεύετε ότι το θέλετε, αλλά από την άλλη το φοβάστε, επειδή μπορεί να χειροτερέψει την ζωή σας. Το εγώ δεν ήξερε αν θα κάνει λανθασμένη χρήση της ενέργειας και της εξουσίας και όλων αυτών.

Αυτή την χρονιά θα επιμείνω, αν έχετε σκοπό να παραμείνετε στον Βυσσινί Κύκλο – αραίωση των τάξεων, εγώ είμαι ο κύριος υπεύθυνος του μάρκετινγκ, Αν έχετε σκοπό να παραμείνετε στον Βυσσινί Κύκλο, κάποιοι από τους Σώμπρα φέτος, θα πρέπει να επιτρέψτε στην ενέργεια να γίνει φίλος σας. Αυτό είναι. Τελεία και παύλα. Όχι πια ανταγωνιστική σχέση με την ενέργεια. Όχι πια διαμάχες με την ενέργεια. Πρέπει να επιτρέψετε στην ενέργεια να γίνει φίλος σας, διαφορετικά, μπάι-μπάι.

Εκεί που πηγαίνουμε δεν υπάρχει χώρος για την παλιά λειτουργία της ενέργειας, με τα βάσανα και την σκλαβιά. Δεν υπάρχει  καμία απολύτως θέση.  Οι υπόλοιποι, εσείς που θα επιτρέψετε την ενέργεια να γίνει φίλος σας, θα είναι διασκεδαστικό. Θα είναι εύκολο. Δεν θα ανησυχείτε πια για θέματα αφθονίας κι όλα τα υπόλοιπα. Ένας ολοκαίνουργιος κόσμος ανοίγει μπροστά σας.

Οπότε, έχετε τρία πράγματα. Έχετε ένα καινούργιο εγώ και τον Μάστερ, που θα το λέμε Wego. Αυτό όντως θα κάνει άνω κάτω τον Φρόυντ. Δεν θα ξέρει τί να το κάνει. Ω, θα προσπαθήσει να το διαλύσει. Και μετά, έχετε την ενέργεια.

Ας πάρουμε μια μεγάλη βαθιά αναπνοή με αυτό για φέτος.

Κι έτσι τώρα- ας πιω μια γουλιά- τώρα περνάμε στο διασκεδαστικό μέρος. Περνάμε στην μεράμπ. Είναι η στιγμή που εγώ παύω να μιλάω και εσείς πέφτετε για ύπνο.  Αλλά πριν περάσουμε στην μεράμπ, θέλω να σας εξηγήσω κάτι που συμβαίνει εδώ.

Ο Σημερινός μας Καλεσμένος

Θυμάστε τον καλό μας φίλο, τον Τζων Κουντέρκα; Δεν είναι πολύς ο καιρός από τότε που έφυγε. Ο Τζων δουλεύει στο εργαστήριό του. Είχε μεγάλο πάθος με τους Σώμπρα. Ξέρετε, καθόταν εκεί πίσω στο γραφείο, το νοιώσατε, είχε πολυκοσμία και δημιουργήθηκε χάος εκεί κάτω σήμερα; ( το προσωπικό  γνέφει ¨ναι¨) Ναι. Προσέξατε ότι από την στιγμή που ξεκινήσαμε να δουλεύουμε με την τεχνολογία, ο Τζων χαμογελούσε πλατιά. Είπε, «Θα τους κάνω άνω- κάτω σήμερα» και το έκανε. Όλη αυτή την αναστάτωση εκεί πέρα και τα πήγαινε έλα κι όλα, τα δημιούργησε ο Τζων για να διασκεδάσει. Ήταν πολύ προσανατολισμένος στην μηχανική, ήταν πολύ διανοητικός.

Ο Τζων δεν ήταν αυτό που λέμε  επικοινωνιακός (η Λέσλι γελάει, το ίδιο και ο Αντάμους) σε καμία περίπτωση, αλλά αγαπούσε πολύ τους Σώμπρα και την δουλειά. Το έκανε αυτό εδώ και πολλές ζωές. Δεν ήταν η πρώτη του φορά εδώ.

Όταν έφυγε, ανέλαβε μια δέσμευση. Όταν έφτασε απέναντι είπε,  «Θα δουλέψω πάνω σε αυτό» – το αποκαλούσε τεχνολογία – «σε μια τεχνολογία επικοινωνίας, σε ένα σύνδεσμο», επειδή συνειδητοποίησε ότι  το δυσκολότερο πράγμα γι αυτόν ήταν πώς να επικοινωνήσει , πώς να συνδέσει τον άνθρωπο, το εγώ, με τον Μάστερ, πολύ περισσότερο δε, με το Εγώ Είμαι, με την θεϊκότητα. Πώς το κάνεις αυτό; Επειδή όταν κάποιος έχει εγκλωβιστεί στο μυαλό και είναι περιορισμένος από το εγώ του ή από την έλλειψη πίστης στο εγώ του, πώς μπορεί να κάνει το μεγάλο βήμα και να κάνει την σύνδεση ανάμεσα στον άνθρωπο και στον Μάστερ;

Λοιπόν, έφυγε για τις άλλες σφαίρες κι εκεί ασχολείται με αυτό το θέμα. Έρχεται στα Shouds και είναι εδώ μαζί μας σήμερα, όπως διαπιστώνετε κι εσείς από το – χμμ- τεχνολογικό χάος. Ξέρετε, αυτό που θέλει να σας πει, σε όλους σας, είναι ότι χωρίς εκείνον η τεχνολογία είναι πολύ πιο δύσκολη. Ναι. Ναι. Διακρίνω λίγο εγώ εκεί Τζων. Χαμογελάει και γελάει, επειδή σε αυτή την εργασία για τον σύνδεσμο, σε αυτή την τεχνολογία, βασικά συνεργάζεται λιγάκι με τον Τέσλα, αλλά κάνει πολλά πράγματα μόνος του εξαιτίας της βαθιά κατανόησης που έχει για τους Σώμπρα.

Οπότε, ήθελε να έρθει εδώ σήμερα για να σας το συστήσει, και θα το κάνουμε αμέσως τώρα με την μεράμπ, με το  Wego και με τους καινούργιους φίλους.

Οπότε, δεν είμαι πολύ σίγουρος τί έχει στο μυαλό του κι αυτό ίσως να μπερδεύει κάπως τον Κώλντρε, επειδή θα είμαι εδώ εγώ, αλλά μπορεί να πετάγεται στην μέση κι ο Τζων. Αλλά θα δούμε τί θα γίνει.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή κι ας καλωσορίσουμε και πάλι τον Τζων Κουντέρκα.

Α, περίμενε ότι θα χειροκροτούσατε σε αυτό το σημείο ( το κοινό χειροκροτάει και επευφημεί).

Περίφημα. Ας βάλουμε λίγη μουσική και ας ξεκινήσουμε το σόου.

Η Μεράμπ της Σύνδεσης

Καλή βαθιά αναπνοή.
(η μουσική ξεκινάει)
Σήμερα μιλήσαμε για το εγώ. Δαιμονοποιήθηκε σαν να ήταν κάτι κακό. Δεν είναι. Είναι οι ιστορίες σας. Είναι οι εμπειρίες σας. Μέχρι τώρα, οι περισσότερες από αυτές, ήταν μέσα από τα μάτια των άλλων, μέσα από την αντίληψη που είχατε, για το τί θα σκεφτούν οι άλλοι. Έτσι δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε το εγώ, είτε από τους γονείς σας είτε από τους φίλους σας ή τους συντρόφους σας είτε από οποιονδήποτε άλλον. Κι αυτό το εγώ ήταν πολύ εύθραυστο, εξαιρετικά εύθραυστο, επειδή δεν ήταν δικό σας.

Τώρα, ας επιστρέψουμε στο τί είναι δικό σας- εσείς- οι αίσθηση της επίγνωσης, η αντίληψη για τον εαυτό σας χωρίς την συμμετοχή κανενός.

Αυτή ήταν- τώρα μιλάω για τον Τζων- αυτή ήταν μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις, που είχε πέρυσι ή με την δουλειά που έκανε πάνω σε αυτό που αποκαλεί πρόγραμμα. Ήταν μηχανικός λογισμικού, οπότε γι αυτόν όλα είναι προγράμματα, κι αυτή ήταν μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις του. Πώς μπορείς να υπερβείς το εγώ, την αίσθηση της ταυτότητας που δεν είναι πραγματικά δική σου; Ήταν χτισμένοι από άλλους. Πώς μπορείς να φτάσεις σε Εσένα;

Και Εσύ –  θα το πω ξανά, ήταν κάτι που μπέρδευε τον Τζων – συνειδητοποίησε ότι δεν είσαι καν οι σκέψεις σου. Δεν είναι εσύ. Ταυτίζεσαι μαζί τους. Τις βάζει στο ίδιο καλάθι με το εγώ σου. Αλλά πώς μπορείς να υπερβείς τις σκέψεις, ώστε να επιστρέψεις πίσω στην επαφή με το Εσύ;

Μετά συνειδητοποίησε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν το αληθινό Εσύ. Οι περισσότεροι άνθρωποι εξακολουθούν να ταυτίζονται με τις σκέψεις τους, με το εγώ τους, το παλιό εγώ που ήταν προσκολλημένο πάνω στο πώς σε αντιλαμβάνονταν οι άλλοι.

Και μετά ο Τζων είδε αυτό το θέμα της σύνδεσης με τον Μάστερ, με την σοφία. Πώς μπορείς να το κάνεις αυτό χωρίς τις παλιές σκέψεις και περιορισμούς;  Πώς μπορείς να φέρεις όλα αυτά για τα οποία συζητάμε, τους καινούργιους σου φίλους για την φετινή χρονιά; Και πώς μπορείς να συνδεθείς με την ενέργεια; Αυτό ήταν που τον ενθουσίαζε περισσότερο, πώς μπορείς να συνδεθείς με την ενέργεια;

Ξέρετε, εγώ, ο Αντάμους, λέω ότι η ενέργεια είναι το τραγούδι της ψυχής. Η ενέργεια είναι επικοινωνίες, αλλά πώς μπορείς να συνδεθείς μαζί της; Αν όχι από το εγώ σου και τις σκέψεις σου, πώς να συνδεθείς από την αληθινή σου υπόσταση, την αντίληψή σου, την επίγνωση του εαυτού σου;

Οπότε, ο Τζων μαστόρευε στο εργαστήρι του.

Τον επισκέπτομαι μια στο τόσο και κάνω μια φιλική συζήτηση μαζί του, «Έι, Τζων Κουντέρκα, πώς πάει; Είχε κλειστή την πόρτα, κλειδωμένη. Είσαι εδώ κάτω εδώ και πάρα πολύ καιρό. Πώς πάει»;

Και τότε ο Τζων  γυρνάει, με κοιτάει και λέει, «Ουφ, το δουλεύω». Πολύ επικοινωνιακός. Αλλά το ήξερα, το ήξερα ότι ήταν πολύ επιμελής με αυτό που έκανε.

Τον επισκέφτηκα πριν από έξι εβδομάδες περίπου, χτύπησα την πόρτα, άκουσα την φωνή του, «Δεν είναι κανείς εδώ». Χτύπησα ξανά και του είπα, «Τζων, είμαι ο Αντάμους. Δεν με ξεγελάς».

Είπε: «Έχω δουλειά. Κοντεύω να τελειώσω. Έλα πάλι αύριο».

Κι έτσι  επέστρεψα την επόμενη μέρα και ο Τζων είχε ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπο – θέλω να πω, δεν έχει πραγματικά πρόσωπο, στο περίπου – χαμογελούσε και είπε, «Νομίζω ότι το χω». Είπε, «Έφτιαξα ένα λογισμικό επικοινωνίας (*patch)» – ήταν κομπιουτεράς, οπότε σκεφτόταν με αυτό τον τρόπο – «Ανέπτυξα ένα λογισμικό που συνδέει τον αληθινό άνθρωπο με τον Μάστερ, τον αληθινό άνθρωπο με την ενέργεια».

Του είπα, «Πώς λειτουργεί, Τζων»; Άρχισε να μου λέει και του είπα, «Εε, όχι. Δεν μου χρειάζονται όλα αυτά τα τεχνολογικά. Δουλεύει, Τζων; Δουλεύει»;
Και μου είπε: «Ναι, δουλεύει».
Του είπα, «Πώς το κατάλαβες; Πώς το ξέρεις»;
Και μου είπε, «Ξέρεις, γύρισα πίσω στον εαυτό μου, σαν άνθρωπος στον πλανήτη σε αυτή την ενσάρκωση, όχι πολύ πίσω. Γύρισα πίσω στον εαυτό μου, ας πούμε,  ένα ή δυο χρόνια πριν φύγω, και το δοκίμασα στον εαυτό μου, κάτι σαν να γύρισα πίσω στον χρόνο. Άλλαξε την ζωή μου. Κάτι μετατοπίστηκε. Ήταν περίπου την εποχή που έμαθα ότι δεν θα ήμουν για πολύ πάνω στον πλανήτη, οπότε δεν με ένοιαζε να το δοκιμάσω πάνω μου σε περίπτωση που δεν θα λειτουργούσε. Το πολύ – πολύ να με σκότωνε». Είπε, «Αλλά το δοκίμασα πάνω μου και με άλλαξε. Άρχισα να επικοινωνώ διαφορετικά με μένα, με την πολυαγαπημένη μου Λέσλι… ( ένας κόμπος στάθηκε στον λαιμό του  Αντάμους)…με τους άλλους. Άρχισα να έχω επίγνωση για πράγματα από τις άλλες σφαίρες, και ναι, στην αρχή το παλιό μου εγώ είπε ότι ήμουν απλά τρελός, αλλά μετά συνειδητοποίησα ότι δεν ήμουν».

Κι έτσι του είπα, «Οπότε, Τζων, ας περιμένουμε μετά την αρχή του χρόνου, να έρθεις. Να έρθεις, επειδή έχω σκοπό να τους μιλήσω για καινούργιους φίλους. Θα τους πω για την φίλη ενέργεια και για το καινούργιο εγώ που λέγεται Wego. Πάμε να το κάνουμε». Έτσι, γι’ αυτό είμαστε εδώ.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή και ας επιτρέψουμε.

Τι είναι αυτό; Ο Τζων το αποκαλεί λογισμικό επικοινωνίας ή σύνδεσμο. Πάντοτε επιδιόρθωνε το λογισμικό του Βυσσινί Κύκλου.

Ήταν πολύ καλός σε αυτό, έπαιρνε κάτι που είχε χαλάσει και το διόρθωνε κι έβαζε το ένα κομμάτι να μιλάει στο άλλο. Τον φώναζε η Μπόννι, μπορεί να τον φώναζε η Τζην, «Ω, αυτό το λογισμικό δεν λειτουργεί», κι εκείνος το διόρθωνε. Το έκανε να μιλάει.

Τώρα λοιπόν, ανέπτυξε , θα μπορούσατε να πείτε, ένα λογισμικό επικοινωνίας  της συνείδησης, έναν σύνδεσμο, και σας καλεί, εγώ σας καλώ να πάρετε απλά μια βαθιά αναπνοή και να το επιτρέψετε – δεν θέλει να αφιερώσει χρόνο σε περιγραφές, απλά επιτρέψτε αυτό το πράγμα – που σας ανοίγει την επικοινωνία με τον Μάστερ, οπότε δεν είναι κάτι το αόριστο, δεν βρίσκεται κάπου αλλού. Δεν θα ακούσετε λόγια, αλλά θα αποκτήσετε μεγάλο γνωρίζειν, ότι ο Μάστερ και εσείς είστε μαζί.
Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και επιτρέψτε το.

Ο Τζων βασικά είπε, «Κάντε το δικό σας». Δεν είναι δικό του. Το αποκαλεί δωρεάν λογισμικό. Ανοικτή πηγή. Οποιοσδήποτε είναι έτοιμος μπορεί απλά να το εισπνεύσει. Είναι- πώς θα το έλεγες Τζων;- είναι ένα ενεγειακό λινκ; Όχι.

Ο Τζων λέει, «Απλά δοκιμάστε το. Λειτουργεί. Σταματήστε να προσπαθείτε να το καταλάβετε. Απλά λειτουργεί».

Τι είναι; Είναι αυτός ο σύνδεσμος, που συνδέει τον άνθρωπο και τον Μάστερ. Είναι ένα κύκλωμα, ένα μονοπάτι, μια σύνδεση. Δυο σημεία φωτός που συνδέουν με χάρη κι ευκολία, τον άνθρωπο και τον Μάστερ, χωρίς προσπάθεια, χωρίς σκέψη. Βρήκε ένα είδος κυκλώματος το οποίο επιτρέπει σε κάποιον να υπερβεί την σκέψη.
(παύση)
Και το επόμενο. Το λινκ από τον άνθρωπο Μάστερ, από το Wego, στην ενέργεια.

Η ενέργεια είναι ένα τραγούδι. Είναι μια επικοινωνία, αλλά ήταν σαν να χτύπαγε σε κουφά αυτιά. Σαν να μην μπορούσε να ενσωματωθεί στην ζωή σας. Ήταν ένα τεράστιο θέμα, αλλά πώς μπορείτε πραγματικά να την φέρετε μέσα σας;
Πώς μπορείτε να επικοινωνήσετε πραγματικά;
Πώς μπορείτε να γίνετε φίλοι με κάποιον που είναι ήδη εσείς;
Πώς μπορείτε να προσπεράσετε τις σκέψεις του παλιού εγώ, τις κριτικές και τις επικρίσεις κι όλα τα υπόλοιπα του παλιού εγώ, ώστε τώρα να μπορέσετε να έρθετε σε επικοινωνία με την ενέργεια, να την αφήσετε να γίνει φίλος σας;

Οπότε, ο Τζων σας καλεί να το αναπνεύσετε , αυτό το πανέμορφο – το ονομάζει, ένα κομψό κύκλωμα. Χμ. Φοβερός τεχνικός.
(παύση)
Και ο Τζων πολύ προσεκτικά σας τονίζει ότι δεν του ανήκει. Δεν είναι δικό του. Απλά σας βοηθάει να το γνωρίσετε. Ανακάλυψε, θα λέγατε, το μονοπάτι, το κύκλωμα, το λογισμικό πρόγραμμα, ενεργειακά μιλώντας, το οποίο υπήρχε ήδη μέσα σας, αλλά ήταν βαθιά θαμμένο.

Δεν θα σας γίνει κάποια εμφύτευση ή οτιδήποτε τέτοιο. Απλά αποκτάτε την επίγνωση μιας πολύ φυσιολογικής και πανέμορφης σύνδεσης- του Μάστερ και του ανθρώπου.

Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά λόγια. Αυτή είναι η κομψότητα αυτού του κυκλώματος. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια.

Ξέρετε  πώς είναι όταν είστε με έναν πολύ καλό φίλο και δεν χρειάζεται να μιλάτε συνέχεια; Απλά είναι εκεί.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να το επιτρέψετε.
(παύση)
Αυτό το λινκ ανάμεσα στον Μάστερ και στον άνθρωπο.

Ξέρετε, ξοδέψατε τα δυο τελευταία χρόνια προσπαθώντας να καταλάβετε- «Τι κάνω; Πώς θα φτάσω εκεί; Τι πρέπει να κάνω για να συνδεθώ με τον Μάστερ»; – και ο Τζων κατά κάποιον τρόπο άνοιξε, θα μπορούσατε να πείτε, την επίγνωση, το μονοπάτι, δίνοντας το παράδειγμα έτσι ώστε να μπορείτε να ανοιχτείτε κι εσείς μέσα σας.

Και τώρα κάνουμε το ίδιο, με το σημείο σύνδεσης ανάμεσα στον άνθρωπο, στον Μάστερ και την ενέργεια.

Ο Τζων λέει, στην εργασία του, ότι έπρεπε να έρχεται συνεχώς πίσω στην απόλυτη απλότητα- χρησιμοποιεί τον όρο, σχεδόν  «μηδενική απλότητα»- επειδή κάθε φορά που το περιέπλεκε, κάθε φορά που άρχιζε να το εκλογικεύει, αυτό κατέρρεε. Αλλά έφτασε σε μια σχεδόν μηδενικό σημείο απλότητας, και τότε απόκτησε μια σφοδρή επίγνωση μιας φυσικής σύνδεσης, ενός φυσικού συνδέσμου, που υπήρχε ήδη ανάμεσα σε αυτό τον σοφό άνθρωπο και στην ενέργεια.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Νοιώστε τον κομψό σχεδιασμό αυτής της σύνδεσης..
(παύση)
Οπότε αυτή την χρονιά φέρνουμε τους καινούργιους φίλους τον Μάστερ, την ενέργεια και το εγώ ή Wego. Τα φέρνουμε όλα αυτά φέτος και ανοίγουμε το λινκ. Την σύνδεση, έτσι ώστε να τα έχουμε όλα μαζί, να αλληλεπιδρούν, να ρέουν και να κινούνται μαζί.

Αν ποτέ νοιώσετε ότι χάσατε την σύνδεση με τον Μάστερ ή ότι φεύγει, αν ποτέ νοιώσετε ότι χάνετε την φιλία σας με την ενέργεια, επιστρέψτε σε αυτό.

Είχα σκοπό μου να σας πω, ας το ονομάσουμε Κουντέρκα  Λινκ, αλλά δεν του άρεσε. Είπε ότι είναι δικό σας. Είναι όλο δικό σας.

Επίσης τονίζει ότι δεν είναι ο πρώτος που το βρήκε. Οι άλλοι που το βρήκαν απλά δεν το μοιράστηκαν. Δεν έμειναν στον πλανήτη, δεν ήτανσε θέση να το διοχετεύσουν μέσω κάποιου καναλιού σε κάποιον άλλον άνθρωπο. Δεν είναι ο πρώτος που το βρήκε, αλλά είναι ο πρώτος που έχει την χαρά να το μοιραστεί.
Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή.
Αυτό το λογισμικό αυτό το λινκ ανάμεσα στον άνθρωπο, τον Μάστερ και την ενέργεια.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή καθώς ξεκινάμε μια νέα χρονιά, η καλύτερή σας χρονιά μακράν. Ω, ο κόσμος θα είναι άνω κάτω, αλλά θα είναι η καλύτερη χρονιά σας μακράν.
( η μουσική τελειώνει)
Με αυτό, βαθιές ευχαριστίες στον Τζων Κουντέρκα, που λέει ότι θα επιστρέψει και την επόμενη φορά δεν θα ασχοληθεί με την τεχνολογία. Αλλά ήθελε να αποδείξει ότι ήταν πραγματικά εδώ. Έτσι λοιπόν, σπέσιαλ ευχαριστίες στον Τζων και σε όλους εσάς.

Απλά να θυμάστε, όλα είναι καλά σε όλη την δημιουργία.

Σας ευχαριστώ και Ευτυχισμένος ο Καινούργιος Χρόνος.
Ευτυχισμένος ο Καινούργιος Χρόνος !

 

 

Μετάφραση : Καλλιόπη Παγούδη
Review και επιμέλεια : Μαρία Γρηγοράκη
Σπόνσορας της μετάφρασης : Μαρία Κωδωνάκη

 

 

Shoud 4, Ανάδυση

SHOUD 4,  Ανάδυση
8-12 -2018

Εγώ Είμαι Αυτό που Είμαι, ο Αντάμους της Κυρίαρχης Περιοχής.
Α! Πριν προχωρήσουμε, ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή , εισπνέοντας τις ενέργειες της ημέρας, καθώς εγώ θα πιω μια γουλιά από τον ανθρώπινο καφέ. Μια καλή βαθιά αναπνοή εισπνέοντας τις σημερινές ενέργειες ( ο Αντάμους πίνει μια γουλιά). Α!
Ω, αγαπητή Έντιθ, βλέπω ότι άλλαξες την καρέκλα σου, κατά κάποιον τρόπο. Πήγες μια θέση πίσω. Στην κρατάνε ακόμα την θέση;
ΕΝΤΙΘ: Όχι, δυστυχώς. Θέλεις να μου την ξαναδώσεις πίσω;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι. Αλλά σε ευχαριστώ που προχώρησες λίγο με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Έτσι λοιπόν, αγαπημένοι μου φίλοι, είναι μεγάλη μου χαρά να είμαι εδώ μαζί σας, να σας βλέπω μέσα από ανθρώπνα μάτια. Χρησιμοποιώ τα μάτια του Κώλντρε αυτή την στιγμή- τον έβαλα να βάλει καινούργια μάτια έτσι ώστε να δείχνετε ακόμα καλύτεροι από το κανονικό – αλλά είναι πολύ ευχάριστο να σας αντιλαμβάνομαι μέσα από αυτή την ανθρώπινη όραση. Και πρέπει να σας πω, ότι φαίνεστε πολύ αστείοι ( γέλια). Θέλω να πω, όχι, πραγματικά φαίνεστε πολύ αστείοι. Θέλω να πω, σας ξέρω όλους εδώ και πάρα πολύ καιρό, ακόμα κι αυτούς που μας παρακολουθούν από το ίντερνετ, σας βλέπω από την άλλη μεριά της κάμερας, και φαίνεστε πολύ αστείοι. Θέλω να πω δεν είναι αυτή η φυσιολογική σας κατάσταση, όπως γνωρίζετε. Μέσα σε αυτό ανθρώπινο σώμα, Κρας, δεν είσαι εσύ. Από πού το πήρες αυτό το σώμα;
ΚΡΑΣ ( ΝΤΕΗΒ): Από το Σίαρς. ( *το Sears είναι γνωστή αλυσίδα καταστημάτων στην Αμερική)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Από το Σίαρς! ( γέλια). Από το Σίαρς! Και ο Κώλντρε μου λέει, «Δεν είναι να απορεί κανείς, που πάνε για κλείσιμο»! ( κι άλλα γέλια) Όχι, θέλω να πω- δεν θέλω να φανώ αγενής- αλλά δεν είναι το δικό σου σώμα.
ΚΡΑΣ: Σωστά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι της μητέρας σου και του πατέρα σου και της μητέρας τους και του πατέρας τους και όλων των άλλων. Οπότε, σε κοιτάζω και με πιάνουν τα γέλια, επειδή είσαι ακόμα τόσο δεμένος με το σώμα – θέλω να πω, το ξεπερνάμε – και με την ταυτότητά σου και με όλα τα υπόλοιπα, αλλά δεν είναι εσύ. Αυτό είναι το μόνο που μπορώ να πω. Δεν είναι εσύ, ειλικρινά.

Έχουμε κάνει μεγάλη πρόοδο. Ω, μισό λεπτό. Πρέπει να διακόψουμε τα πάντα. Ένα δώρο έρχεται προς το μέρος μου ( το κοινό λέει, «Ουάου»!) Ω, σε ευχαριστώ. Ω, για δείτε εδώ, ( το κοινό λέει, «Ουάου»), με το ουράνιο τόξο της ιώχρους φλόγας ( αναφέρεται στην κορδέλα). Μπορώ να το ανοίξω τώρα;
ΣΩΜΠΡΑ 1 (γυναίκα): Ναι, φυσικά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ωραία. Μπορείς να με βοηθήσεις; ( στην Λίντα)
ΛΙΝΤΑ: Θα είχε μεγαλύτερη πλάκα  να σε βλέπω να παλεύεις.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, το ξέρω! ( γέλια) το ξέρω! Θα έχει μεγαλύτερη πλάκα να βλέπω εσένα να παλεύεις. Λοιπόν, πολύ όμορφη σκέψη.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα, αυτό μας πάει σε ένα θέμα. Θα λαμβάνετε δώρα στη ζωή σας, ίσως όχι τόσο όμορφα αμπαλαρισμένα. Αλλά όταν λάβετε ένα δώρο, ό,τι κι αν είναι – κάποιος μπορεί να σας δώσει ένα χρηματικό ποσόν, κάποιος να σας αφήσει μια κληρονομιά – όχι από την οικογένειά σας, επειδή δεν έχουν λεφτά – αλλά κάποιος άλλος μπορεί να σας αφήσει μια κληρονομιά – δεχτείτε το. Μην το παίξετε ταπεινοί. Μην το παίξετε, «Ω, δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό». Δεχτείτε το. Πάρτε το.  Είναι για εσάς, αν θέλετε να το φορέσετε (ο Αντάμους δίνει τον φιόγκο στην Λίντα κι εκείνη τον φοράει στο κεφάλι της). Πάρτε το και επιτρέψτε το, επειδή  αυτός θα είναι ο τρόπος ζωής σας. Απλά θα έρχονται διάφορα σε εσάς. ( Κάποιος λέει, «Ναι»! στην Λίντα, κι άλλες επευφημίες και χειροκροτήματα). Ναι. Ναι.
Αυτή την στιγμή υπάρχει μια σύγχυση στο channeling, επειδή προσπαθώ να πείσω τον Κώλντρε να με επικοινωνήσει για όλους σας, αλλά ουσιαστικά δεν κάνει channeling. Τραγουδάει, « Babyit’scoldoutside”. ( * τραγούδι του Ντιν Μάρτιν: Μωρό μου κάνει κρύο εκεί έξω». ) Οπότε είναι πολύ δύσκολο. Μπορεί να καλέσω τον Κουτχούμι να με βοηθήσει λίγο. Και, τί έχουμε εδώ; Έχουμε μια υπέροχη 3D λάμπα νυκτός. Για να δούμε… για να δούμε τι έχει εδώ μέσα.

Οπότε, όταν το λάβετε…ω, ουάου ( ο Αντάμους το ανοίγει). Ω! Είναι – θέλεις να το συναρμολογήσεις;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Φυσικά
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι πολύ όμορφο. Όταν λαμβάνετε αυτά τα δώρα στην ζωή σας, απλά επιτρέψτε τα, δεχτείτε τα. Μην το παίζετε ταπεινοί. Μην μπαίνετε στο τρυπάκι, «Δεν το αξίζω». Ρωτήστε, «Έχεις κάτι ακόμα»; ( γέλια , καθώς ολοκληρώθηκε η συναρμολόγηση).
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ω , Θεούλη μου.
ΛΙΝΤΑ: Είναι ένα παγώνι! Είσαι εσύ!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωωω! Γιατί όλοι με λένε παγώνι; ( το κοινό λέει, «Ωωω»! και γελάνε καθώς ο Αντάμους μιμείται το περπάτημα του παγωνιού). Είναι πανέμορφο.

Θα σου το δώσω, για να συνεχίσω (στην Λίντα). Εδώ δείτε, η Λίντα με την μπαντάνα στα μαλλιά και με το παγώνι, πόσο ταιριάζουν! ( ο Αντάμους γελάει).

Θα σας έρχονται διάφορα, επιτρέψτε τα. Απλά επιτρέψτε τα, και μην νοιώθετε ότι θα πρέπει με κάποιο τρόπο να τα ανταποδώσετε. Ξέρετε, υπάρχει ακόμα αυτός ο ανθρώπινος προγραμματισμός, «Κάποιος μου έδωσε κάτι. Πρέπει κι εγώ να του δώσω κάτι» Δεν χρειάζεται. Δεν χρειάζεται. Αργότερα θα του κάνετε μια αγκαλιά, αλλά απλά έτσι, για κανέναν ιδιαίτερο λόγο. Αυτός θα είναι ο τρόπος ζωής σας, θα σας έρχονται διάφορα πράγματα, οπότε ήταν ένας πολύ κατάλληλος τρόπος για να ξεκινήσουμε την μέρα.

Αλλά όπως σας έλεγα, ξέρετε, δεν έχουμε κάτι τέτοιο στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων. Και θα σκέφτεστε ότι,  σαν Αναληφθείς Δάσκαλος, θα έχετε τα πάντα, όλα θα είναι πολύ νόστιμα, αλλά δεν είναι τόσο περίπλοκα όπως είναι εδώ , σε αυτή την πραγματικότητα. Και περίπλοκα με έναν πολύ περιορισμένο τρόπο, αν μπορείτε να το φανταστείτε. Είναι όπως η ανθρώπινη πραγματικότητα. Είναι πολύ περίπλοκο και παράλληλα είναι μέσα σε ένα λιλυπούτιο  κουτί.
Και μια στο τόσο είναι διασκεδαστικό, ξέρετε, να πίνεις καφέ, να νοιώθεις το βουητό, να νοιώθεις τον Κώλντρε που  διαπερνάει το σώμα του το βουητό   και μετά να γίνεται λαλίστατος και μετά να κάνει το channeling  με ταχύτατους ρυθμούς και η καημένη η Βίλλυ στο βάθος να προσπαθεί να τον προλάβει.
Αυτά είναι μερικά από τα σπουδαία πράγματα του να είσαι άνθρωπος. Αλλά αυτό που είναι πραγματικά υπέροχο είναι, όταν είσαι άνθρωπος και Μάστερ, όταν μπορείς να απολαύσεις μια κούπα καφέ, όταν μπορείς να δεις μέσα από τα ανθρώπινα μάτια και μόνο. Και βλέπεις τα πρόσωπα των ανθρώπων , κοιτάζεις τα μάτια τους και μετά τους παρακολουθείς καθώς περνάνε μέσα από αισθήματα και συναισθήματα, και είναι τέλειο. Είναι πανέμορφο. Αλλά αυτό που είναι πραγματικά εντυπωσιακό, είναι όταν είναι στο Και. Όταν σας κοιτάζω  και μπορώ να δω επίσης τις προηγούμενες ζωές σας, να δω το μέλλον σας, αν θελετε, να δω όλα όσα είστε. Το εντυπωσιακό είναι να ζεις αυτή την ανθρώπινη εμπειρία , η οποία είναι πολύ δύσκολη μερικές φορές , όταν πιστεύετε ότι είναι το μόνο πράγμα, αλλά όταν μπαίνετε στο Και, και όταν αντιλαμβάνεστε τα πράγματα όπως πραγματικά είναι. Αυτό είναι το σημερινό μας θέμα.

Το Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων δεν είναι ένα πραγματικό μέρος. ( ο Αντάμους δίνει το περιτύλιγμα του δώρου στον Άντυ). Ένα δώρο από μένα…

Πέρα από την Φυσική Πραγματικότητα

Το Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων δεν είναι ένα πραγματικό μέρος. Δεν υπάρχει σε κανένα χρόνο ή χώρο. Συνεπώς, η επιστήμη θα αποφανθεί ότι δεν υπάρχει, αλλά στην πραγματικότητα υπάρχει. Θέλω να πω, είναι πολύ πραγματικό, απλά δεν υπάρχει στον χρόνο και στον χώρο. Είναι μια πραγματικότητα, που δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή με τα μάτια ή με τα αυτιά, αλλά όμως υπάρχει.

Στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δσκάλων έχουμε πάνω από 9.000- στην πραγματικότητα, αυτή την εβδομάδα θα ξεπεράσουμε τους 9.800 Αναληφθέντες Δασκάλους ( κάποιος λέει, «Ναι» και κάποιος άλλος λέει, «Ωωω»!) Ναι, αλλά κανέναν από αυτή την ομάδα, φυσικά. Ε λοιπόν, όχι, επειδή δεν θέλετε υποχρεωτικά να είστε εκεί. Θέλετε να είστε εδώ.
ΛΙΝΤΑ: Καλη υπενθύμιση. Καλή υπενθύμιση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, δεν ήταν αγένεια που το είπα, επειδή εσείς παραμένετε εδώ. Θα φτάσουμε τους 9.800, και όμως, κάθε Αναληφθείς Δάσκαλος έχει περάσει από την Γη. Όλοι τους έζησαν μέσα σε ένα ανθρώπινο σώμα, κάτι το οποίο είναι αφύσικο. Καταλαβαίνουν ότι αυτή η πραγματικότητα, 70% αυτής της πραγματικότητας γίνεται αντιληπτή μέσω των ματιών, και κατά ένα μικρότερο μέρος μέσω των αυτιών και των άλλων ανθρώπινων αισθήσεων. Οπότε, έχουν αυτό το υπόβαθρο, το κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων δεν υφίσταται στον χρόνο και στον χώρο, συνεπώς δεν υφίσταται, κι όμως υπάρχει – επειδή όλοι μας έχουμε περάσει από την Γη και έχουμε συνηθίσει τις ανθρώπινες αισθήσεις, είμαστε σε θέση να τις ξαναφέρουμε στην μνήμη μας. Δεν έχουμε σώματα. Δεν τρώμε όπως εσείς εδώ και μετά να πρέπει να χωνέψουμε το φαγητό μας. Αλλά όμως ζήσαμε όλοι μας την ανθρώπινη εμπειρία, οπότε μπορούμε να την ξαναθυμηθούμε, και συνεπώς, να την ζήσουμε. Και παρόλο που υπάρχουν πάνω από 9.800 Αναληφθέντες Δάσκαλοι, ο καθένας με την δική του αντίληψη όσον αφορά στο Κλαπμ των Αναληφθέντων Δασκάλων – έχουν όλοι τους την δική τους αντίληψη σχετικά με το κλαμπ –  όμως κατά κοινή συμφωνία μεταξύ μας, το Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων υπάρχει και, φυσικά, εγώ είμαι ο πρόεδρος ( γέλια)
ΛΙΝΤΑ: Σε ψήφισαν;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι η δική μου αντίληψη για την πραγματικότητα. Δεν είμαι σίγουρος αν είναι και  δική τους, αλλά τουλάχιστον είναι… ( περισσότερα γέλια)
ΛΙΝΤΑ: Πώς έγινες πρόεδρος;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και εφόσον είναι η δική μου αντίληψη για την πραγματικότητα, συνεπώς….
ΑΝΤΑΜΟΥΣ ΚΑΙ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ: Έτσι είναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και μπορεί η πραγματικότητα του Κουτχούμι να είναι εντελώς διαφορετική, αλλά στην δική μου πραγματικότητα, είμαι επικεφαλής.

Οπότε, έχουμε αυτό το μέρος, που πραγματικά δεν υφίσταται, και όμως υπάρχει. Έχουμε ένα μέρος όπου μπορούμε να αναδημιουργήσουμε πολλά από αυτά που αγαπήσαμε στην Γη.

Νούμερο ένα στην λίστα – κατά κοινή συμφωνία ανάμεσα στους Αναληφθέντες Δασκάλους – νούμερο ένα είναι η φύση, οπότε υπάρχει  φύση παντού γύρω μας. Είναι υπέροχη. Αλλά η δική μου εκδοχή για την φύση μπορεί να είναι διαφορετική από εκείνη του Τοβία, κι όμως όλοι βλέπουμε την φύση. Μας αρέσει να κάνουμε μεγάλες συζητήσεις γύρω από την ομορφιά της φύσης στο κλαμπ, επειδή η κάθε άποψη είναι λίγο διαφορετική και καμία δεν είναι σωστή και καμία δεν είναι λάθος.

Οπότε, τρώμε υπέροχα γεύματα και ο σεφ φτιάχνει ένα μενού, όπου εξηγεί τί θα φάμε το βράδυ. Έτσι λοιπόν, έχουμε ένα είδος συμφωνίας-
«Θα έχουμε ένα κοινό δείπνο συμφωνώντας στο ίδιο μενού» – αλλά ο κάθε Αναληφθείς Δάσκαλος θα νοιώσει διαφορετική γεύση, θα το δει διαφορετικά, θα το αντιληφθεί διαφορετικά.

Στην πραγματικότητα, δεν έχουμε καθόλου την αίσθηση της όρασης ή του ήχου. Δεν έχουμε τίποτε από αυτά, επειδή δεν υπάρχει χρόνος και χώρος, και προκειμένου να έχουμε τα χαρακτηριστικά της όρασης ή της ακοής ή οπιασδήποτε ανθρώπινης αίσθησης, θα πρέπει να υπάρχει χρόνος και χώρος.

Οπότε, φανταστείτε ένα μάτσο από 9.800 και κάτι Αναληφθέντες Δασκάλους να μην μπορούμε να δούμε, να μην μπορούμε να ακούσουμε, να μην μπορούμε να νοιώσουμε, να μην μπορούμε να μυρίσουμε. Τίποτε από αυτά. Και θα αναρωτιέστε, «Ε λοιπόν, τότε, είναι πραγματικό; Υπάρχει; Και τί είναι αφού δεν μπορείς να το δεις; Πώς το αντιλαμβάνεσαι; Πώς φτάνετε σε μια κοινή συμφωνία; Μήπως είναι ένα μεγάλο τίποτα»; Και είναι γεγονός ότι, όχι, είναι τα πάντα. Είναι τα πάντα, επειδή δεν χρειαζόμαστε μάτια για να βλέπουμε. Τα είχαμε παλιά, και είναι καλά για ένα διάστημα, αλλά τα μάτια σας κουράζονται και τελικά γερνάνε και δεν λειτουργούν καθόλου. Και μετά είστε σαν χαμένοι επειδή είχατε βασιστεί πολύ στα μάτια σας, και μετά νοιώθετε θύματα, που δεν λειτουργούν τα μάτια σας. Εεε! Αλλά το συμπέρασμα είναι ότι δεν τα χρειάζεστε. Δεν τα χρειάζεστε. Στην πραγματικότητα, σαν Αναληφθέντες Δάσκαλοι, μπορείτε να έχετε καλύτερη αντίληψη χωρίς τις ανθρώπινες αισθήσεις, από ό,τι έχετε με αυτές.

Οπότε, για παράδειγμα, όποτε έρχομαι εδώ, πιστεύετε ότι μπορώ να ακούω την μουσική σας ή ότι μπορώ να σας ακούω όταν μιλάτε στο μικρόφωνο. Δεν μπορώ. Δεν μπορώ. Συντονίζομαι μέσω του Κώλντρε, που εξακολουθεί να έχει αυτιά και μάτια, αλλά δεν μπορώ να σας δω. Έτσι λοιπόν, όταν σηκώνεσαι πάνω Έντιθ, και μου λες πόσο πολύ με αγαπάς, δεν μπορώ να σε ακούσω. Και λες, «Αλλά πώς είναι δυνατόν»; Ε λοιπόν, συντονίζομαι μέσω του Κώλντρε και έχει πλάκα να χρησιμοποιώ τα μάτια του και τα αυτιά του και όλα πάνω του, αλλά ακόμα και τότε είναι μάλλον περιορισμένα, οπότε το κάνω και δεν το κάνω. Σε βλέπω, Μέρρικ, μέσα από τα μάτια του Κώλντρε, αλλά μπορώ να δω πολλά περισσότερα σε σένα μέσα από τις δικές μου αισθήσεις.

Οπότε, κάθε φορά που σας επισκέπτομαι όλους εσάς, όταν σας βλέπω μέσα από την κάμερα στην οθόνη του κομπιούτερ σας στο σπίτι – ναι, σας βλέπω αυτή την στιγμή, σας βλέπω κατάματα – δεν έχω μάτια και δεν βλέπω. Και είναι κάπως δύσκολο να το καταλάβει ο άνθρωπος, επειδή λέει, «Λοιπόν, τότε πώς το κάνεις – τί κάνεις»; Ε λοιπόν εμείς – εγώ – αντιλαμβάνομαι την ενέργεια. Αυτό είναι. Όχι, όχι τα χρώματα ούτε τα φώτα, επειδή η ενέργεια δεν έχει χρώμα ούτε φως. Δεν έχει χρώμα ούτε φως, οπότε ξεπεράστε το γεγονός ότι θα δείτε φώτα να τρεμοπαίζουν, όταν θα έρθετε στην άλλη πλευρά. Όχι βέβαια. Πρέπει να έχει κανείς ανθρώπινα μάτια για τα δει.

Μπορεί να ζήσατε κάποιες εμπειρίες τέτοιου είδους στις άλλες σφαίρες – χρυσά φώτα και βιολετί φλόγες και όλα τα υπόλοιπα – αλλά στην ουσία το συνδέετε με αυτό, που το ανθρώπινο μυαλό πίστευε όταν ήσασταν στην Γη. Και μετά το ξεπερνάτε και συνειδητοποιείτε ότι δεν βλέπετε φώτα να τρεμοπαίζουν, δεν ακούτε υπέροχες αγγελικές χορωδίες ή οτιδήποτε τέτοιο, και για μια στιγμή δεν υπάρχει τίποτα. Περνάτε στην άλλη πλευρά, είτε βρίσκεστε ακόμα στο φυσικό σας σώμα είτε όχι, περνάτε στην άλλη πλευρά- αφού πρώτα περάσετε μέσα από τις αρχικές ψευδαισθήσεις- και, τίποτα. Στην αρχή είναι κάπως τρομακτικό.
Και έχουμε τοποθετήσει Αναληφθέντες Δασκάλους εκεί κοντά για την στιγμή που θα σας συμβεί αυτό, επειδή θα φρικάρετε. Θα – «Δεν υπάρχει τίποτα! Μας είπαν ψέμματα! Δεν υπάρχει τίποτα εδώ! Πίστευα ότι υπήρχε ένα Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, αλλά δεν υπάρχει τίποτα. Δεν υπάρχει ήχος. Δεν υπάρχει φως. Δεν μπορώ ούτε καν να κλάψω!» ( ο Αντάμους ανοιγοκλείνει το στόμα του χωρίς να βγάζει ήχο «Δεν μπορώ να το κάνω! Βοήθεια! Βοήθεια!» και το κοινό γελάει).

Δεν υπάρει τίποτα. Και μετά περιμένουμε υπομονετικά δίπλα σας, αλλά δεν μπορείτε να μας δείτε ούτε να μας ακούσετε, και περιμένουμε υπομονετικά να περάσετε μέσα από το ανθρώπινο δράμα σας, ουρλιάζοντας και κλαίγοντας ( ο Αντάμους κουνάει ξανά το στόμα του χωρί να βγαίνει ήχος «Βοηθήστε με»!) Και ξέρω ότι λέτε, «Βρίσκομαι στην κρυστάλλινη φυλακή, εκεί όπου κετέληξε ο Αντάμους. Τώρα είμια εδώ!» Και μου έρχεται να βάλω τα γέλια ,επειδή τότε, εντελώς ξαφνικά, κάτι συμβαίνει. Κλείνει ο διακόπτης και δεν είστε πια εξαρτημένοι από τις ανθρώπινες αισθήσεις. Δεν χρειάζεται καν να δείτε χρώματα που τρεμοπαίζουν και κύματα ενέργειας, επειδή η ενέργεια δεν έχει χρώμα και, κατά κάποιον τρόπο, δεν έχει καν κύματα. Ξαφνικά, συνειδητοποιείτε ότι, «Αλλά είμαι τόσο συνειδητός γαμώτο! Πώς γίνεται να μην υπάρχει τίποτε κι εγώ να είμαι τόσο συνειδητός»; Προσέξατε ότι ο Κώλντρε δεν είπε άσχημη λέξη, επειδή το Shoud είναι γιορτινό και επειδή η Έντιθ θα ένοιωθε προσβεβλημένη. Ξαφνικά είστε- «Είμαι τόσο συνειδητός. Συνειδητός…»
ΛΙΝΤΑ: Έχει σκοπό να χρησιμοποιήσει την λέξη που αρχίζει από «Γ»;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι σήμερα. Εγώ θα το έκανα, αλλά αυτός είναι κότα.

Ξαφνικά, συνειδητοποιείτε ότι είστε τόσο συνειδητοί, και μέσα σε αυτή την επίγνωση ξεκινάτε να ερευνάτε τον εαυτό σας. Δεν έχετε πια σώμα, δεν έχετε τίποτα – εννοώ τίποτα – αλλά κάνετε μια έρευνα στον εαυτό σας, μια αξιολόγηση. Κάνετε μια έρευνα, «Οκ, πού είναι οι αισθήσεις μου; Είναι καλό αυτό; Είναι κακό; Γαμώτο! Δεν έχω καθόλου συναισθήματα. Δεν έχω προκαταλήψεις». Και μετά προσπαθείτε να βρείτε κάτι να τα συνδέσετε όλα αυτά, επειδή οι άνθρωποι είναι πραγματικά καλοί σε αυτό το πράγμα που λέγεται qualia, σύνδεση, «Λοιπόν, αυτό που συνέβη μοιάζει με εκείνο το πράγμα». Αλλά δεν υπάρχει qualia, δεν υπάρχει σύνδεση, κι όμως εσείς λέτε στον εαυτό σας- επειδή το ξέρω, το πέρασα πρόσφατα με κάποιον που έκανε το πέρασμα – λέτε στον εαυτό σας, «Είμαι τόσο συνειδητός! Σχεδόν υπερσυνειδητός, με έναν τρόπο που δεν ήμουν ποτέ πριν, με τόση διαύγεια, έχω υπέρ- επίγνωση των πάντων. Αλλά δεν υπάρχει καμία αίσθηση. Δεν υπάρχει εικόνα ούτε ήχος. Δεν υπάρχει δύναμη ή πίεση. Δεν μπορώ να δω τίποτα, δεν μπορώ να ακούσω τίποτα. Τι είναι αυτό; Για ποιο πράγμα έχω επίγνωση»; Και μετά θυμάστε τις διδασκαλίες του μεγάλου Μάστερ που έλεγε, «Εγώ Υπάρχω. ΕγώΥπάρχω». Ήμουν εγώ, ο Μάστερ ( γέλια). Ώρα για χειροκρότημα ( το κοινό χειροκροτά και επευφημεί).

Πρέπει να πω στην ομάδα παραγωγής, ειλικρινά, σοβαρά, ότι χρειαζόμαστε σινιάλα για « γέλιο» και  «χειροκρότημα» , επειδή μερικές φορές είμαι τόσο μπροστά, που δεν με προλαβαίνουν, ξέρετε. Αλλά αν το βάλουμε πάνω στην οθόνη, ξέρετε, χειροκρότημα. Ξεχάστε το. Κακή ιδέα.

Οπότε, πού ήμουν; Ω. Το πρώτο πράγμα είναι, «Εγώ Υπάρχω. Αυτή την επίγνωση έχω. Εγώ Υπάρχω. Δεν έχω σώμα. Δεν έχω ταυτότητα, αλλά με κάποιο τρόπο υπάρχω». Και περνάτε μέσα από αυτή την διαδικασία του να κάνετε έρωτα στον εαυτό σας- «Ω Υπάρχω. Είμαι με μένα και αυτό μόνο μετράει» – και μετά, το επόμενο πράγμα που συμβαίνει είναι ότι συνειδητοποιείτε ότι, «Έχω επίγνωση για κάτι. Έχω επίγνωση..» και προσπαθείτε να ανοίξετε να μάτια σας, αλλά δεν έχετε μάτια. Είναι πολύ διασκεδαστικό να το βλέπεις όλο αυτό. Μακάρι να μπορούσαμε να κάνουμε βίντεο στην πλευρά μας , ακόμα και μια αναπαραγωγή ανθρώπινη δεν θα ήταν τόσο καλή.
Αλλά ξαφνικά συνειδητοποιείτε ότι κάτι υπάρχει και προσπαθείτε να ανοίξετε τα μάτια σας, αλλά δεν έχετε μάτια, και – επειδή δεν έχετε σώμα, βλέπετε – και προσπαθείτε να ακούσετε. Αλλά είστε τόσο συνειδητοί, και τόσο πολλά περισσότερα από ό,τι είστε τώρα, και ξαφνικά συνειδητοποιείτε ότι, «Είναι ενέργεια. Απλά έχω επίγνωση του εαυτού μου. Εγώ υπάρχω, και τώρα έχω επίγνωση της ενέργειας στην πιο αγνή μορφή της. Και είναι ουδέτερη. Δεν κινείται. Δεν έχει ζωηρά φώτα. Δεν ασκεί πίεση. Δεν νοιώθω κάτι σωματικό, κι όμως  έχω την επίγνωσή του. Πώς γίνεται αυτό»;, σκέφτεστε.

Τώρα, από την στιγμή που αποκτάτε επίγνωση, περνάτε από μια φάση που μοιάζει σαν να ανοίγετε τα μάτια σας – το λέω μεταφορικά , επειδή δεν έχετε μάτια – από την στιγμή που περνάτε μέσα από αυτό το ξύπνημα και μπαίνετε στο γεγονός, «Έχω επίγνωση της ενέργειας, και για κάποιο λόγο δεν μοιάζει να έρχεται απέξω. Όχι από εκεί έξω. Έχω επίγνωση της ενέργειας, και μου είναι πολύ οικεία. Είναι σαν… είμαι εγώ»; Και μετά περνάτε μέσα από αυτό το πράγμα – στην κυριολεξία, το πέρασα την προηγούμενη εβδομάδα, απλά σας διηγούμαι την ιστορία ενός Αναληφθέντος Δασκάλου που γνώρισα – και ξαφνικά περνάτε μέσα από όλο αυτό και μου γυρνάνε τα μάτια μου ανάποδα. Δεν έχω μάτια, αλλά ξέρετε, το λέω σαν μια προσομοίωση, επειδή κάποτε είχα μάτια. Ξαφνικά μου γυρνάνε τα μάτια ανάποδα κι εσείς περνάτε αυτο, «Όλα είναι ένα. Όλα είναι ένα! Εγώ είμαι ένα. Όλοι είμαστε ένα».

ΛΙΝΤΑ: Τι πράγμα;!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σσς! Άσε με να τελειώσω την ιστορία μου ( λίγα γέλια και η Λίντα αναστενάζει). Λέτε, «Το σύμπαν είναι ένα. Είμαστε ένα με τον Θεό. Όλα τα πράγματα είναι ένα». Κι εγώ στέκομαι εκεί λέγοντας, «Ω». Δεν στέκομαι στ’ αλήθεια, επειδή δεν έχω σώμα, αλλά, ξέρετε, είμαι εκεί λέγοντας, «Ω, ω, ω! Πάμε να τελειώνουμε με αυτό το μέρος. Είναι το λιγότερο αγαπημένο μου μέρος από όλα όσα περνάτε. Ας τελειώνουμε με αυτό το , «Όλοι είμαστε ένα». Οπότε, επιστρέφω πίσω στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων και φτιάχνω με την φαντασία μου ένα φλυτζάνι καφέ – καμία σχέση με τον καφέ που έχετε εσείς εδώ – και επιστρέφω. Συνήθως σας παίρνει περίπου πέντε με έξι μέρες να ξεπεράσετε αυτό το , «Όλα είναι ένα»! Ξέρετε, πολλοί εγκλωβίζονται σε αυτό το σημείο. Δεν θέλουν να το αφήσουν.

Και μετά, αφού το απολαύσετε για λίγο, ξαφνικά περνάτε στο, «Εγώ είμαι ένα και όλο αυτό είναι εγώ. Εγώ είμαι ένα. Να πάνε όλοι οι άλλοι να πνιγούν». ( γέλια) είχα σκοπό να πω μια πολύ κακιά λέξη αλλά, «Εγώ είμαι ένα. Αυτό που αντιλαμβανόμουν ήταν απλά η δική μου ολότητα. Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι»!

Κι εγώ λέω, «Πόσο καιρό προσπαθούσα να στο πω αυτό»;! Κι εσείς εξακολουθείτε να μην με ακούτε, οπότε λέτε, «Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι! Όλα είναι εγώ. Εγώ είμαι η ολότητα. Όλη αυτή η ενέργεια που στέκεται ακίνητη εδώ και είναι έτοιμη να δουλέψει για μένα, όπως εγώ το επιλέξω, το σύμπαν, ολόκληρο το σύμπαν είναι απλά εγώ!» Και μετά η ανθρώπινη νοοτροπία σας μπαίνει στην μέση και πάει κάπως έτσι, «Ω, μα δεν πρέπει να σκέφτομαι έτσι». Κι εγώ λέω, «Όχι, αυτός είναι ο σωστός τρόπος σκέψης, επειδή ολόκληρο το σύμπαν είναι εσύ».

Σαν να λέτε, « Είμαι ένα με τον Θεό. Ένα με τον Θεό, αλλά μήπως είμαι εγώ ο Θεός; Ω! Δεν κάνει να σκέφτομαι έτσι. Μπορεί να πάω στην κόλαση». Δεν πρόκειται να πάτε στην κόλαση!! Είστε καθ’ οδόν για το Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων! ( γέλια) Είναι δέκα μέτρα μακριά! Θα μπορούσατε να δείτε το σήμα αν είχατε μάτια! Όχι, δεν πρόκειται να πάτε στην κόλαση!! Ξεπεράστε το!

Οπότε, τελικά λέτε, «Ε λοιπόν, μπορεί – κανένας δεν με βλέπει, αφού δεν υπάρχει τίποτα εδώ – μπορεί να μπορώ, εντάξει, για μια στιγμή, να είμαι η ολότητα και αυτό είναι ο Θεός». Και μετά, μπουμ! Ξαφνικά ξεφορτώνεστε όλα τα επίμονα makyo, που μπορεί να έχετε, και ξαφνικά συνειδητοποιείτε ότι, «Ω! Αυτά υποτίθεται ότι με δίδασκαν στην Γη στον Βυσσινί Κύκλο και τώρα έπρεπε να πεθάνω για να έρθω εδώ πάνω και να τα ανακαλύψω, και- Αντάμους, είσαι εδώ»;
Κι εγώ λέω, «Ναι, είμαι ακριβώς εδώ».
«Σταμάτα να προσπαθείς να δεις μέσα από τα μάτια σου. Δεν έχεις μάτια»!
«Αντάμους, με ακούς»;
«Αν σε ακούω; Σταμάτα να φωνάζεις! Έχω πονοκέφαλο. Έχω hangover από χθες βράδυ!» ( γέλια)
«Αντάμους»!
«Ναι»;
«Αντάμους, αν με ακούς, γύρισε πίσω στην Γη στο επόμενο Shoud και πες σε όλους εκεί στο Shoud, «Εγώ Υπάρχω. Είμαι αυτό που Είμαι. Εγώ είμαι ένα και εγώ είμαι Θεός».
Κι εγώ λέω, «Ναι, οκ, θα το κάνω, αλλά τους το λέω εδώ και χρόνια. Οπότε, εντάξει, θα τους το επαναλάβω».
Κι εκείνοι λένε, «Αυτό είναι μια αποκάλυψη! Μια πραγματική αποκάλυψη».

Και μετά όλα ησυχάζουν και επιτέλους συνειδητοποιούν όλοι ότι απλά αντιλαμβάνονται τις ενέργειες αυτή την στιγμή – δεν χρησιμοποιούν το μυαλό τους, δεν είναι στην μνήμη τους, δεν χρησιμοποιούν ανθρώπινες αισθήσεις – ξαφνικά επιστρέφουν στην έμφυτη αγγελική – αν το θέλετε- αίσθηση της ενέργειας. Στην ικανότητα να έχουν επίγνωση της ενέργειας. Εκεί βρίσκονται σε αυτό το σημείο.

Τώρα, ξαφνικά, συνειδητοποιούν ότι είμαι ακριβώς εκεί, παρόλο που δεν έχω σώμα, δεν έχω ενέργεια, δεν έχω τίποτα. Είμαι απλά συνείδηση. Είμαι μια έμψυχη ύπαρξη. Και ξαφνικά λένε, «Αντάμους! Εσύ είσαι»! Κι εγώ λέω, «Ναι, ναι, ναι! Εγώ είμαι. Ναι».

«Αντάμους, έπρεπε να δεις αυτή την ιστορία, αυτά που πέρασα»! Κι εγώ λέω, «Ήμουν εκεί συνέχεια, αλλά δεν με αισθάνθηκες. Ήσουν ακόμα απασχολημένος με τόσους πολλούς από τους ανθρώπινους τρόπους περιορισμού, αλλά εγώ ήμου εκεί». Και μετά τους λέω, «Ξέρετε, αργούμε»- παρόλο που δεν υπάρχει χρόνος και χώρος – «Άντε να πάμε στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων». Και βαδίζω ελαφρώς μπροστά τους, ανοίγω την πόρτα και 9.800 Αναληφθέντες Δάσκαλοι ζητωκραυγάζουν για την άφιξή τους στο κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων- πολύ χαριτωμένη  ιστορία.

Οπότε, το ηθικό δίδαγμα αυτής της ιστορίας είναι,  ότι μου αρέσει να είμαι μαζί σας, αλλά δεν έχω μάτια, δεν έχω αυτιά. Δεν σας αντιλαμβάνομαι ούτε εσάς ούτε οτιδήποτε υπάρχει εδώ γύρω με τις ανθρώπινες αισθήσεις. Όλα είναι ενέργεια. Όλα ενέργεια.

Οπότε τώρα ενεργειακά, ειδικά επειδή ήμουν στον πλανήτη, έζησα με ανθρώπινη μορφή- και μέσω των αισθήσεων του Κώλντρε – μπορώ να συνδέω τα κομμάτια και μπορώ να βλέπω πώς είστε ( γέλια). Όχι, επειδή το πραγματικό ενεργειακό σας περιβάλλον είναι πολύ καλύτερο από αυτό που αντιλαμβάνονται τα ανθρώπινα μάτια.

Οπότε, σήμερα θα μπούμε στην αίσθηση της ενέργειας, στην ικανότητα να έχετε επίγνωση της ενέργειας, και δεν είναι κάτι που το κάνετε με τα μάτια ή με τα αυτιά σας ή με οτιδήποτε άλλο, επειδή αυτό δεν είναι ενέργεια. Αυτό που αντιλαμβάνεστε, είναι μια ψευδαίσθηση. Αυτό είναι, μια ψευδαίσθηση που την ονομάζετε πραγματικότητα, αλλά στην ουσία δεν είναι αληθινή. Δεν είναι ούτε ψεύτικη, αλλά δεν είναι αληθινή.

Η Σοφία των Σώμπρα

Οπότε, πριν προχωρήσουμε, νομίζω ότι είναι ώρα να αλλάξουμε ταχύτητες για μια στιγμή, να σας αφήσω να χωνέψετε ενεργειακά αυτά που σας είπα. Νομίζω ότι είναι η ώρα να πάρει η Λίντα το μικρόφωνο.
ΛΙΝΤΑ: Αμάν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αμάν. Και νομίζω ότι είναι η ώρα για την Σοφία των Σώμπρα. Οκ, Λίντα στο μικρόφωνο.

ΛΙΝΤΑ: Το έπιασα.

( Αρχίζει να παίζει το βίντεο Η Σοφία των Σώμπρα)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Α, οκ. Εδώ είμαστε. Η Σοφία των Σώμπρα.

( το βίντεο συνεχίζει)

Οκ. Πρώτη ερώτηση, και σήμερα έχω δυο ερωτήσεις. Πρώτη ερώτηση.

Κάποιο το έχουν και κάποιοι άλλοι δεν το έχουν. Ας ανεβάσουμε λίγο τον φωτισμό εδώ πάνω. Θέλω να βλέπω τον φόβο στα πρόσωπα όλων ( γέλια), ειδικά μετά το σκοτάδι, και…( ανάβουν τα φώτα) Ωωω! Συγνώμη γι’αυτό.
Ο Βινς είναι έτοιμος να λιποθυμήσει από την επίθεση του φωτός. Ίσως να τα χαμηλώναμε λίγο, επειδή- αλλά, εντάξει.

Η ερώτηση είναι- λίγο πιο πάνω. Θέλετε να μας βλέπουν όλοι όσοι παρακολουθούν από το ίντερνετ. Ας … ( τα φώτα ρυθμίστηκαν) Ω! Τέλεια.
ΛΙΝΤΑ: Ω! Κοίτα πόσο όμορφος φαίνεσαι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΛΙΝΤΑ: Ωραία. Κοίτα. Κοίτα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ας βάλουμε τα πρόσωπά τους εδώ πάνω ( στην οθόνη) για να μπορούν να βλέπουν. Μπορείτε να βλέπετε πώς δείχνετε, ξέρετε, θέλω να πω, επειδή πρέπει να σας βλέπω εγώ, ίσως να πρέπει να βλέπετε κι εσείς τον εαυτό σας. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό, να βάλουμε τα πρόσωπά τους στην οθόνη; (κάποιοςλέει, «Ω, όχι!»)Ω, ναι, ναι! Όχι, όλο αυτό είναι μέρος της σημερινής υπέροχης εμπειρίας, σαν να λέμε ¨ τα πράγματα δεν είναι αυτά που βλέπετε¨ Οπότε, στην πραγματικότητα δεν είστε εσείς. Δεν χαίρεστε; Θα περάσουμε αργότερα σε αυτό το θέμα.

Κάποιοι άνθρωποι το έχουν και κάποιοι άλλοι δεν το έχουν. Κάποιο άνθρωποι γεννήθηκαν με ένα ασημένιο κουτάλι στο στόμα και κάποιο άλλοι γεννήθηκαν με ένα κομμάτι κάρβουνο, για να χρησιμοποιήσω κάτι Χριστουγεννιάτικο. Οκ, επιστρέψαμε στο κεφάλαιο  της πεταλούδας. Θέλω να πω, οκ . κάποιοι άνθρωποι το έχουν και κάποιοι…(κι άλλα γέλια καθώς κάποιοι συνεχίζουν τα αστεία).

 – Ερώτηση 1

Κάποιοι άνθρωποι το έχουν και κάποιοι άλλοι δεν το έχουν. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί; Μήπως επειδή – λοιπόν, δεν θα σας δώσω την απάντηση. Κάποιοι απλά κάνουν κρουαζιέρα μέσα στην ζωή και τα έχουν όλα. Κάποιους τους χτυπάει η ζωή. Κάποιοι υποφέρουν, σέρνονται με τα τέσσερα μέσα στην ζωή. Τι είναι αυτό; Ποιοι παράγοντες παίζουν ρόλο; Αγαπητή Λίντα, στο μικρόφωνο, νούμερο ένα.
ΛΙΝΤΑ: Θα πάω κατευθείαν σε έναν φυσικό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κάποιοι το έχουν, κάποιοι δεν το έχουν. Γιατί;

Και δεν είναι απαραίτητα η δική σας άποψη. Είναι η άποψη της μαζικής συνείδησης. Γιατί η μαζική συνείδηση πιστεύει ότι κάποιοι άνθρωποι το έχουν και κάποιοι άλλοι όχι; Θα ήταν πραγματικά εξαιρετικό αν κρατούσες το μικρόφωνο σωστά ( Ο Λίρο το κρατάει ανάποδα – γέλια). Ανάποδα( ο Αντάμους γελάει). Θα είναι μια δύσκολη μέρα. Ναι.
( μικρή παύση)
Ας το αντιστρέψω λίγο. Εσύ το έχεις ή όχι;
ΛΙΡΟ: Μερικές φορές.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Από το ένα ως το δέκα, το έχεις, θέλω να πω, στην ζωή σου; Έχεις το χρυσό κουτάλι ή όχι;
ΛΙΡΟ: Αρκετά συχνά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αρκετά συχνά. Από το ένα ως το δέκα, τι θα έβαζες στον εαυτό σου;
ΛΙΡΟ: Εννιά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εννιά. Αρκετά  καλό. Είναι αρκετά καλό. Οκ. Τώρα, σχετικά με τους άλλους ανθρώπους, με την μαζική συνείδηση, ποια είναι η δικαιολογία τους; Κάποιοι το έχουν και κάποιοι δεν το έχουν.

ΛΙΡΟ: ( μένει λίγο σιωπηλός). Δεν μπορείς να έχεις μόνο τα καλά. Τα έχεις όλα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Εντάξει. Οπότε, πρέπει να έχεις και κάποιοι άσχημα πράγματα. Γιατί κάποιοι άνθρωποι έχουν περισσότερα άσχημα πράγματα στην ζωή τους;
ΛΙΡΟ: Επειδή τα αποφεύγουν,
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Οκ. Θα το δεχτούμε. Δεν υπάρχουν λάθος απαντήσεις εδώ, αλλά υπάρχει μόνο μία σωστή απάντηση ( ο Αντάμους γελάει) όπως πάντα. Σε ευχαριστώ.
Κάποιοι το έχουν και κάποιοι όχι. Γιατί; Πώς; Πώς λειτουργεί; Σύμφωνα με την μαζική συνείδηση. Είστε πιο σοφοί από αυτό. Υπέροχο ντύσιμο έχεις κάνει σήμερα, όπως πάντα.Ίσως θα μπορούσες να έκανες μαθήματα μόδας για διαφορετικές περιόδους, για διαφορετικά στυλ ( χειροκροτήματα). Ναι, ναι.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Θα μου άρεσε πολύ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, και για άντρες. Για τους Σώμπρα άντρες.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Βεβαίως.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι ( η Εριέττα γελάει), επειδή το έχουν ανάγκη ( γέλια). Νια, σύμφωνα στην μαζική συνείδηση, κάποιοι το έχουν , κάποιοι όχι. Γιατί;
ΕΡΙΕΤΤΑ: Απληστία, εγωισμός.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Απληστία, εγωισμός. Οκ. Οκ. Εσύ το έχεις ή όχι;
ΕΡΙΕΤΤΑ: ( κάνει μια μικρή παύση). Εγώ είμαι το Και, οπότε είμαι ο Μάστερ και  ο άνθρωπος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, αλλά δεν απάντησες στην ερώτησή μου. Μιλάς σαν πολιτικός. Σήμερα παίζω το παιχνίδια μου, οπότε, ξέρεις… Εσύ το έχεις ή όχι στην ζωή σου;
ΕΡΙΕΤΤΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Από το ένα ως το δέκα, πόσο πολύ; Μην μου λες makyo. Είδα τί πήγες να πεις. Και μετά – έχεις πολλή πλάκα- είδα τι πήγες να πεις, και μετά ένοιωσα αυτό που ένοιωσες και για μια στιγμή το πάλευες. Πού είσαι; Και δεν πειράζει, επειδή θα το αλλάξουμε όπως και να χει. Πού είσαι;
ΕΡΙΕΤΤΑ: Στο επτά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ .Με το ζόρι στο επτά. Με το ζόρι επτά. Ε, ω, για να δούμε… είσαι περίπου στο πέντε και προσπαθείς να φτάσεις στο 5,2. Και προσπαθείς πολύ σκληρά, σου λέω ευθύς αμέσως. Αυτός είναι ο πυρήνας του προβλήματος. Απλά προσπαθείς πολύ σκληρά.  Το σκέφτεσαι. Το δουλεύεις. Και τί πιστεύεις ότι σε επηρρεάζει περισσότερο, γιατί δεν είσαι στο επτά, στο οκτώ ή στο εννιά; Ποια πιστεύεις ότι είναι η μεγαλύτερη επιρροή, σε τι έχεις κολλήσει;
ΕΡΙΕΤΤΑ: Εγώ. Είναι σαν να έχω κολλήσει στα δικά μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, στην πραγματικότητα δεν είναι δικό σου το κόλλημα. Από πού προέρχεται; Ξέρεις.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Αυτό που μου έρχετα ιστο μυαλό είναι η προγονική μου καταγωγή, αλλά…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι.
ΕΡΙΕΤΤΑ: … το έχω ήδη κάνει αυτό!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό που έρχεται στο μυαλό! Ξέρω, μην το πεις καν ότι προέρχεται από το μυαλό. Είναι απλά αυτό…
ΕΡΙΕΤΤΑ: Έκανα το σεμινάριο. Το έκανα!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αλλά οι προγόνοι σου ήταν δυνατοί μάγοι.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Ωωω, ναι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
Οι πρόγονοί σου σε κρατάνε. Δεν σε αφήνουν να φύγεις. Καθώς μπαίνω μέσα στην ενέργεια βλέπω ότι δεν υπάρχουν πολλοί για να συνεχίσουν την οικογενειακή παράδοση.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Αυτό είναι αλήθεια. Εγώ θα συνέχιζα την παράδοση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Οπότε, κουβαλάς ένα μεγάλο φορτίο στους ώμους σου. Έχεις προγονικά θέματα, και ναι, παρακολούθησες το σεμινάριο κι όλα τα υπόλοιπα, αλλά παρακολούθησέ το ξανά και πες τους – πού θα πεις στους προγόνους σου να πάνε;
ΕΡΙΕΤΤΑ: Δεν μπορώ να πω εδώ μέσα την πρώτη λέξη που μου έρχεται στο μυαλό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και βέβαια μπορείς.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Ειδικά δίπλα στην Έντιθ!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι. Ή Έντιθ τώρα είναι ένας αλλαγμένος άνθρωπος Από την στιγμή που μετακίνησε εκείνη την καρέκλα, δεν έχει πρόβλημα με τις άσχημες λέξεις. Οπότε, τί θα τους πεις; Μην κρατιέσαι. Για το όνομα του Χριστού!
ΕΡΙΕΤΤΑ: … «Άντε….και» ( γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ξέρω ότι είναι τα γενέθλιά του. Γι αυτό  ζήτησα συγνώμη πρώτα από εκείνον, και είναι σαν να λέω, για το όνομα του Χριστού . Αλλά ας σταματήσουμε τα παιχνίδια. Ας τους πούμε απλά να πάνε να γαμηθούν ( το κοινό λέει ¨Ωωω!¨ και η Λίντα βαριαναστενάζει). Όχι, οι πρόγονοι, ειλικρινά, επειδή προσπάθησες να είσαι ευγενική μαζί τους και να το διαπραγματευτείς, «Λοιπόν, πρέπει να σας αφήσω τώρα, επειδή, ξέρετε, απελευθερώνω το προγονικό κάρμα και όλα αυτά τα θέματα». Ξέρεις, απλά γελούσαν και έσφιγγαν ακόμα πιο πολύ τον κλοιό. Απλά πες όχι. Ναι.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Νοιώθω μέσα μου να συμβαίνει κάτι πολύ ενδιαφέρον και καμαρώνω κάπως γνωρίζοντας ότι θέλουν να συνεχίσω, και είναι σαν, «Ωωω! Είναι  τέλειο.» Αλλά το άλλο…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, σίγουρα, και εκείνοι θα…
ΕΡΙΕΤΤΑ: Το Και…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Θα σου πουν ότι είσαι η βασίλισσα της οικογένειας και σε περίμεναν αιώνια και ότι έρχεσαι από κάποιον άλλον πλανήτη για να τους σώσεις.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Οπότε, όλο αυτό είναι κάπως σέξι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ε, σαγηνευτικό, όχι σέξι. Θα σου δείξω τί είναι σέξι, αλλά σαγηνευτικό…
ΕΡΙΕΤΤΑ: Ουάου!!!!!!!!!! Ναι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και ο καημένος ο Κώλντρε, σαν να λέει, «Ωωω! Είναι λες κι ο πατέρας μου…» Ω. Οκ, είναι πολύ μπερδεμένο. Αλλά, έχει κάτι το σαγηνευτικό.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Ναι, έχει. Οπότε, θέλω να το ομολογήσω, ότι υπάρχει σαγήνη, επειδή είναι πραγματικά μεγάλη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πραγματικά μεγάλη.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Και πάει πίσω στον χρόνο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και δεν είσαι εντελώς πρόθυμη να το απελευθερώσεις. Όχι.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Αυτό ισχύει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι! Γι αυτό το είπα! Όχι, δεν είσαι πρόθυμη και έτσι είσαι σε διαμάχη.
Και θα ήθελες να πει ς- σε σχέση με το γεγονός ότι το έχεις και η ζωή σου κυλάει με χάρη – θα έλεγες ότι είσαι περίπου στο επτά, ίσως και στο οκτώ. Όχι, όχι, όχι, όχι. Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι εδώ. Θα μπορούσες πολύ εύκολα να είσαι στο δέκα, αλλά πες τους- αχ!– πες τους ότι δεν είσαι πλέον μέρος της οικογενειακής γραμμής. Πες τους ότι θα πας στο παρελθόν και θα πάρεις ένα τσεκούρι και- μπουμ! μπουμ! μπουμ!- θα κόψεις την σύνδεση και ότι δεν πρόκειται να  βρίσκεσαι μέσα  στο δικό τους μέλλον.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Αυτόνοιώθω ότι είναι σωστό ( κάποιος φωνάζει ¨Ουάου¨) Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακούγεται αρκετά καλό. Ναι, ναι. Ναι. Ναι (χειροκροτήματα).
ΕΡΙΕΤΤΑ: Θα το δέσω κόμπο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι. Ωραία. Σε ευχαριστώ.

Κάνα δυό ακόμα. Κάνα δυο ακόμα. Κάποιοι το έχουν, κάποιοι δεν το έχουν. Τι παίζει; Η εκπαίδευσή σας; Είστε έξυπνοι. Είστε πολύ έξυπνοι.
ΥΒΟΝΑ:Δυστυχώς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δυστυχώς ( γελάνε). Όχι, είσαι έξυπνη. Στην εκπαίδευσή σου το οφείλεις που έφτασες μέχρι εδώ;
ΥΒΟΝΑ: Ναι, πράγματι.Λοιπόν, σε αυτή την ανθρώπινη ζωή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, σωστά. Οπότε, αυτό που κάποιοι έχουν και κάποιοι άλλοι δεν έχουν, είναι η εκπαίδευση;
ΥΒΟΝΑ: Και τα συστήματα πεποιθήσεων, και φυσικά, η πρόλευση του καθενός, η οικογένεια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η προέλευση του καθενός. Όπως λέμε η χώρα του;
ΥΒΟΝΑ: Αλλά η οικογένειά σου, έστω και μέσα στην χώρα τους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί έφυγες από την χώρα σου;
ΥΒΟΝΑ: ( αναστενάζει) Ήταν παγίδα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Ήταν μεγάλη παγίδα.
ΥΒΟΝΑ: Ήταν τεράστια παγίδα! ( γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ! Ναι, ναι. Τεράστια. Ήξερες ότι θα συνέβαινε κάτι τέτοιο.
ΥΒΟΝΑ: Ναι, το ήξερα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά έφυγες από την πατρίδα σου. Γιατί;
ΥΒΟΝΑ: Ήρθα στην Νέα Ατλαντίδα, σωστά;
Για να γνωρίσω τους Σώμπρα. Για να γνωρίσω…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σίγουρα ( η Υβόνα γελάει). Ναι, κάτι τέτοιο.
Ναι, ναι. Επειδή σε καθυστερούσε. Ήξερες ότι…
ΥΒΟΝΑ: Ναι, με καθυστερούσε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Χωρίς να το γνωρίζεις, είσαι πολύ καλός ανιχνευτής ενέργειας. Είσαι πολύ οξυδερκής σχετικά με την ενέργεια, αλλά το μυαλό σου, το οποίο, ξέρεις, το έξυπνο μυαλό σου συνέχεια παρεμβαίνει και το μπλοκάρει.
ΥΒΟΝΑ: ( ψιθυρίζει) όντως.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά, ήξερες διαισθητικά, ότι έπρεπε να φύγεις από εκεί, επειδή δεν θα σου επιτρεπόταν το επίπεδο της χάρης που ήθελες στην ζωή σου, έτσι απλά.
ΥΒΟΝΑ: Χάρη και ομορφιά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Και όχι ότι δεν θα μπορούσες να είχες μείνει εκεί και να τα έχεις κάνει όλα αυτά, αλλά θα ήταν πιο δύσκολα. Απλά πιο δύσκολα. Ωραία. Σε ποιο επίπεδο εύνοιας  βρίσκεσαι τώρα στην ζωή σου, από το ένα μέχρι το δέκα;
ΥΒΟΝΝΑ: Θα έλεγα επτά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επτά. Θα συμφωνήσω. Ναι. Θέλεις να πας στο οκτώ;
ΥΒΟΝΝΑ: Σίγουρα. Στο δέκα!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στο δέκα, οκ. Ουάου! Θεούλη μου! Άπληστοι άνθρωποι . Όχι, όχι, όχι! Αστειεύτηκα! Δέκα, δέκα!
ΥΒΟΝΝΑ: Ναι! Δέκα! Σίγουρα! ( γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ένας ακόμα. Ένας ακόμα. Κάποιοι το έχουν και κάποιοι δεν το έχουν. Περί τίνος πρόκειται; Για τον Βινς, μάλλον έχει να κάνει με την καλή εμφάνιση, σωστά;
ΒΙΝΣ: Ναι, και με αυτό.Και με την εξυπνάδα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είσαι ωραίος άντρας.Στα νιάτα σου, έχω μάθει ότι ήσουν αρκετά… μμμ!

ΒΙΝΣ: Πάλι έλεγε ιστορίες η Σούζυ! ( ο Αντάμυς γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, αυτό το παλιό – «για όλα φταίει η Σούζυ». (γέλια). Οπότε, τί είναι αυτό που κάνει την διαφορά; Κάποιοι το έχουν και κάποιοι άλλοι όχι. Ποιος είναι ο λόγος;
ΒΙΝΣ: Πιστεύω ότι είναι προσωπική απόφαση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Προσωπική απόφαση.
ΒΙΝΣ: Να το κάνουν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα, μιλάμε για την μαζική συνείδηση. Νομίζεις στ’αλήθεια ότι πιστεύουν ότι έχουν επιλογές;
ΒΙΝΣ: Όχι. Δεν πιστεύω καν ότι γνωρίζουν…Τί να σου απαντήσουν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά, ξέρεις, αν έκανες μια έρευνα έξω στον δρόμο και μιλούσες στον μέσο άνθρωπο και του έλεγες, «Γιατί κάποιοι το έχουν και κάποιοι άλλοι όχι»; Σε γενικές γραμμές, τί θα σου απαντούσαν;
ΒΙΝΣ: Δεν ξέρω τί θα απαντούσαν αυτοί. Η δική μου απάντηση θα ήταν…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Άκουσα καλά; Αυτό που άκουσα ήταν μια ξεθωριασμένη ηχώ της ενέργειας που έλεγε, «Δεν ξέρω»; Αλλά θα το προσπεράσω.
ΒΙΝΣ: Πιστεύω ότι η εκκλησία έχει μεγάλη σχέση με αυτό ή με άλλες ενοχές.
Και η σωστή λέξη που θα διάλεγα είναι η «ανικανότητα» να αναλάβει κάποιος τις ευθύνες του.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Αυτό θα έλεγαν ή είναι η δική σου άποψη;
ΒΙΝΣ: Θα έλεγαν, «Κάποιος με έβαλε σε αυτό».
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Έτσι μπράβο. Σε ευχαριστώ. Οκ. Σε ευχαριστώ πολύ. Σε τι επίπεδο εύνοιας είσαι εσύ στην ζωή σου;
ΒΙΝΣ: Στο έξι μισό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στο έξι μισό. Πολύ τίμια εκτίμηση. Ναι. Παλιότερα ήταν πιο πάνω. Τι συνέβη;
ΒΙΝΣ: Η ζωή ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις δίκιο. Οκ. Ωραία. Σε ευχαριστώ πολύ για την απάντησή σου.
Κάνω αυτή την συζήτηση, είναι ένα πολύ ενδιαφέρον σημείο, κάτι που υπάρχει στον πλανήτη Γη – κάποιοι το έχουν και κάποιοι άλλοι όχι. Κάποιοι είναι απλά τυχεροί. Είναι πιθανόν μια από τις μεγαλύτερες δικαιολογίες ( τα φώτα χαμηλώνουν). Ω, αφήστε τα αναμμένα, θα επιστρέψουμε ( το κοινό διαμαρτύρεται). Τώρα ξέρετε τι περνάει ο Κώλντρε. Εκείνος το είπε, όχι εγώ.

Έτσιλοιπόν, στον πλανήτη Γη, υπάρχει αυτό το ¨κάποιοι το έχουν και κάποιοι άλλοι όχι ¨, έκανα λοιπόν μια έρευνα για την νούμερο ένα αιτία που έχουν αυτή την πεποίθηση – τύχη. Είναι πολύ ενδιαφέρον. Δεν θα πήγαινε καθόλου εκεί το μυαλό μου μέχρι που βγήκα έξω, μπήκα σε ένα ανθρώπινο σώμα για λίγο, έκανα βόλτα σε κάποιες πόλεις και ρωτούσα τους ανθρώπους, «Λοιπόν, τι είναι αυτό που κάνει κάποιον πολύ τυχερό και κάποιον άλλον όχι»; Η τύχη. Μια άλλη συνηθισμένη απάντηση είναι η οικογένεια. Ξέρετε, «Η οικογένεια είχε χρήματα. Η δική μου δεν είχε». Η εκπαίδευση είναι μέσα στην βασική δεκάδα. «Στις μέρες μας πρέπει κάποιος να σπουδάσει κάτι. Όχι απλά να πάρει πτυχίο πανεπιστημίου  ή μάστερ, αλλά και διαδακτορικό. Έτσι γίνεται. Και μετά θα γίνει επιτυχημένος». Αλλά η τύχη- είναι το νούμερο ένα. Ήταν πολύ ενδιαφέρον.

Αρκετοί άνθρωποι από διάφορες θρησκείες στον κόσμο πιστεύουν ότι  το Πνεύμα, ο Θεός, ο Αλλάχ, οτιδήποτε, στο χάρισε απλόχερα. Είτε επειδή είσαι καλός άνθρωπος ή κακός, και συνεπώς, είτε ένας καλός άγγελος ή κάποιος ιδιόρρυθμος Θεός, ξέρετε, σας το επέστρεψε, επειή είστε καλός άνθρωπος. Ακολουθείτε τους κανόνες. ( κάποιος φτερνίζεται). Γείτσες.

Έτσι λοιπόν υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα αντίληψη στον πλανήτη σχετικά με το τί φταίει. «Είσαι καλός; Είσαι καλός στα μάτια του Θεού και τώρα λαμβάνεις την εύνοιά του»; Πάντοτε υπάρχει κάποιος. Δεν το καταλαβαίνω. Παράξενο.

Έτσι λοιπόν, οι περισσότερες αιτίες συνδέονται με την ενέργεια του θύματος. «Δεν ήταν πλούσια η οικογένειά μου. Δεν έκανα καλές σπουδές. Είναι ο άντρας». Ξέρετε ότι 99 τοις εκατό του πληθυσμού ζει καταπιεσμένο- το ένα τοις εκατό τα έχει όλα, και συνωμοτεί με τους εξωγήνους για να πάρει ακόμα περισσότερα και σας  ρουφάνε το αίμα την ώρα που κοιμάστε. Στέλνουν ρομποτάκια και σας ρουγφάνε το αίμα και εισχωρούν στο μυαλό σας. Ήταν πολύ πιο συνηθισμένο από ό,τι περίμενα. Αλλά πολλοί άνθρωποι πιστεύουν σε αυτή την συνωμοσία, «Κάποιοι το έχουν, κάποιοι άλλοι όχι. Υπάρχουν ένα σωρό οικογένειες στον πλανήτη που ελέγχουν όλο τον πλούτο και τις τράπεζες και τις καλλιέργειες και τις δημόσιες τουαλέτες ( κι άλλα γέλια). Ελέγχουν τις δημόσιες τουαλέτες του πλανήτη»!

Όλες αυτές είναι ηλιθιες δικαιολογίες. Εντελώς ηλίθιες δικαιολογίες, ανεύθυνες, makyo ολημερίς. Είναι η δική τους αντίληψη, οπότε θεωρώ ότι είναι αληθινή μέχρις ενός ορισμένου σημείου. Υπάρχει μόνο ένα πράγμα, μόνο ένα. Δεν έχει σημασία η οικογένειά σας, η εκπαίδευσή σας, η τύχη σας ή οτιδήποτε άλλο. Είναι- θέλω να παίξουν τα ντραμς εδώ, κάτι τέλος πάντων ( το κοινό κάνει τον ήχο των ντραμς). Ναι, αρκετά καλά ντραμς. Δεν το έχουν, με την ευκαιρία κι έτσι δεν προσπαθούν να το αποκτήσουν. Παρακαλώ, μην προσπαθείτε. Θα περάσει πολύς καιρός μέχρι να το αποκτήσουν, αλλά είναι η σχέση σας με την ενέργεια. Τελεία. Αυτό είναι. Δεν έχει να κάνει με την τύχη. Δεν έχει να κάνε ιμε την οικογένεια ή με οτιδήποτε άλλο – είναι η σχέση σας με την ενέργεια.
Αλλά η σχέση σας  με την ενέργεια θα διαστρεβλωθεί και θα χαλάσει, αν παραμένετε στην ενέργεια του θύματος, αν παραμένετε σε πεποιθήσεις σύμφωνα με τις οποίες κάποιος άλλος έχει τον έλεγχο της ζωής σας.

Ξέρετε, είναι κάπως αστεία συτή η ιστορία για ένα διάστημα- «Φταίει ο άνθρωπος. Είναι αυτές οι 42 οικογένειες που ελέγχουν όλο τον πλούτο στον πλανήτη». Ξέρετε, βρίσκομαι ανάμεσα σε αυτές τις οικογένειες κατά καιρούς. Ξέρετε πόσο δυστυχισμένοι είναι; Είναι άθλιοι! Μέσα σε όλα τους τα πλούτη, είναι άθλιοι. Είναι ένα είδος αλλόκοτης αιμομιξίας- όχι με την σεξουαλική έννοια – αλλά είναι μια αλλόκοτη αιμομικτική εξουσία, γυρνάνε διαρκώς πίσω σε αυτές τις πανίσχυρες οικογένειες και είναι δυστυχισμένοι. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Θα σας πω περισσότερα κάποια άλλη μέρα. Το θέλω πολύ.

Οπότε, τελικά, έχει να κάνει με την σχέση σας με την ενέργεια. Και, θα το πω ξανά, μην προσπαθήσετε να το εξηγήσετε σε κανέναν εκεί έξω. Δεν θα καταλάβουν, και θα αγωνιστούν για να υπερσπιστούν την θυματοποίησή τους. Θα αγωνιστούν , «Λοιπόν, δεν έκανα καλές σπουδές. Οι γονείς μου ήταν αλκοολικοί». Οτιδήποτε κι αν πουν, είναι makyo. Όλα είναι makyo.

~ Ερώτηση 2

Οπότε, περνάμε στην επόμενη ερώτηση, και θα τα συνδέσω όλα αυτά σε κάποιο σημείο, ίσως του χρόνου ( γέλια). Επόμενη ερώτηση. Ω, μου αρέσει αυτή η ερώτηση. Κάποιοι από εσάς θα ενοχληθείτε. Ίσως όχι εσείς εδώ, αλλά κάποιοι από εσάς που παρακολουθείτε από το ίντερνετ. Οπότε- πρέπει να βγάλω το μπουφάν του Κώλντρε, θα μιλήσω άγρια ( το κοινό λέει  «Ωωω»! ) Ναι, ναι, ναι. Ναι.

Οπότε, η επόμενη ερώτηση είναι πόσοι από εσάς ακούσατε το I Am Sleeping, το καινούργιο Master’s Pause, I Am Sleeping; Οκ, υπέροχα. Αρκετοί. Ωραία. Πόσοι από εσάς ακούσατε το μήνυμά μου – όχι του Κώλντρε και όχι του Βυσσινί Κύκλου, το δικό μου μήνυμα στο πάνω μέρος- όπου είπα, «Θα σας πάρει ο διάβολος αν» – Δεν το είπα ακριβώς έτσι, ήθελα να το πω έτσι – «Είναι για εσάς , και αν δεν υπάρξει ενεργειακή ανταλλαγή εδώ, δεν θα υπάρχει ενέργεια για εσάς». Πόσοι από εσάς το ακούσατε;

Ωραία. Εσείς από το ίντερνετ; Ωραία. Πόσοι από εσάς ενοχληθήκατε; ( κάποιος λέει « Καθόλου»)  Ελαφρώς ενοχλημένοι; Πόσοι από εσάς από το ίντερνετ; ( ο Αντάμους αναστενάζει) Πολλοί .

Οπότε, η ερώτηση είναι ότι επίτηδες το έθεσα για να ενοχλήσω κάποιους. Το έθεσα επίτηδες για να απομακρύνω κάποιους. Χα, χα,χα, χα! ( γέλια). Όχι, πρέπει να το κάνουμε. Δεν μπορούμε να πάμε εκεί που πάμε με ένα σωρό παλιά makyo.

Οπότε, το έθεσα επίτηδες  για να ενοχλήσω, και η ερώτηση είναι γιατί το ζήτησα αυτό; Γιατί το έθεσα; Η Λίντα με το μικρόφωνο.

ΛΙΝΤΑ: Οκ. Γιατί το έθεσες αυτό; (* γιατί ζήτησε την ανταλλαγή)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και θα πρέπει να είναι κάποιος που άκουσε το I Am Sleeping.
Γιατί το ζήτησα αυτό;
ΥΒΟΝΝΑ: Για να τους ενοχλήσεις όλους!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σας έδωσα ήδη την απάντηση! Ναι ( ο Αντάμους γελάει)
ΥΒΟΝΝΑ: Και δεν με ενόχλησες εμένα. Συμφωνώ μαζί σου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί συμφωνείς;
ΥΒΟΝΝΑ: Επειδή δεν ταιριάζει σε έναν μάστερ να κλέβει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Γιατί;
ΥΒΟΝΝΑ: Επειδή έχει να κάνει με την σχέση σου με την ενέργεια, όπως είπες.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς. Δεν είναι ηθικό το θέμα εδώ, επειδή είναι επουσιώδες. Έχει να κάνει με την σχέση σας με την ενέργεια. Ωραία. Κάνα δυο ακόμα. Γιατί το ζήτησα αυτό, πέρα από το ότι ήθελα να ενοχλήσω τους Σώμπρα;
ΕΡΙΕΤΤΑ: Έπρεπε να θέσεις ένα πρότυπο. Ήταν αναγκαίο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Έπρεπε να ειπωθεί με λέξεις, επειδή υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που ακούνε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Οπότε το τιμώ και το σέβομαι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά σε ενόχλησε ελαφρώς.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Εμένα, προσωπικά, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί;
( σωπαίνει για λίγο)
ΕΝΤΙΘ: ( της ψιθυρίζει )Επειδή είναι 25 δολάρια.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Όχι. Δεν ήταν τα χρήματα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έντιθ, εσύ το άκουσες;
ΕΝΤΙΘ: Ένα μέρος αυτού, αλλά…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Από πού το πήρες;
ΕΝΤΙΘ: Από το ίντερνετ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Από πού;
ΕΝΤΙΘ: Μπορώ να σου ευχηθώ Καλά Χριστούγεννα, αγαπητέ Αντάμους;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έντιθ; Είναι η ώρατης εξομολόγησης, Έντιθ;
ΕΝΤΙΘ: Δεν ήξερα τι ακριβώς να κάνω, επειδή δεν ήθελα να…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έντιθ, μπήκες στο κατάστημα του Βυσσινί Κύκλου και το παράγγειλες με την κάρτα σου;
ΕΝΤΙΘ: Όχι ( η Λίντα αναστενάζει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί όχι; Γιατί όχι; Και αν πεις, «Είναι επειδή δεν μου έφταναν τα χρήματα», θα πρέπει να σου ζητήσω να πας να κάτσεις στην τουαλέτα.
ΕΝΤΙΘ: Δεν το σκέφτηκα. Συγγνώμη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, πιστεύω ότι ήταν πολύ προμελετημένο. Οπότε, δεν πλήρωσες. Πώς το πήρες;
ΕΝΤΙΘ: Απλά  είδα την διαφήμιση και παρακολούθησα λίγο και μετά συνέχισα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εννοείς ότι είδες απλά – πώς το λέτε εσείς οι άνθρωποι;- είδες απλά το τρέιλερ;
ΕΝΤΙΘ: Το διαφημιστικό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το διαφημιστικό. Ω, αυτό είδες μόνο;
Οπότε δεν παρακολούθησες όλο το σεμινάριο;
ΕΝΤΙΘ: Όχι, δυστυχώς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, τότε εντάξει. Νομίζαμε ότι εννοούσες ότι πήρες κάποιο αντίγραφο από τον Μάικ που κάθεται μπροστά σου.
ΕΝΤΙΘ: Ε λοιπόν, όχι, δεν έκαν κάτι τέτοιο. Ο Μάικ είναι καλύτερα πληροφορημένος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το θέλεις;
ΕΝΤΙΘ: Καλό θα ήταν, νομίζω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί δεν το πήρες;
ΕΝΤΙΘ: Δεν ξέρω. Ω! ( το κοινό λέει ¨Ωωω¨)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι το πρόβλημα όταν δουλεύει κανείς με τους ανθρώπους. Τους λες ξανά και ξανά, « Οκ, απλά, πολύ απλά, μην λες ¨Δεν ξέρω¨. Πες όλα τα άλλα». Αλλά, ω, Θεέ μου! Ω, έχω αγωνία. Ξέρετε πώς είναι να έχει αγωνία ένας Αναληφθείς Δάσκαλος; Ανατινάζονται τα σύμπαντα ( γέλια) Μπουμ! Παύουν να υπάρχουν. Λυπάμαι πραγματικά γι αυτό, σύμπαν, αλλά δυστυχώς το μόνο που υπήρχε σε αυτό το σύμπαν ήταν κατσαρίδες. Αλλά, αλλά…οκ. Έντιθ, στο χαρίζω.
ΕΝΤΙΘ: Ω! Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό μόνο χρειάζεται να πεις. Αυτό μόνο χρειάζεται να πεις. Και, όταν το κάνεις έτσι, υπάρχει η κατάλληλη ενεργειακή ανταλλαγή. Δεν το πληρώνεις, αλλά σου έρχεται σαν δώρο.
Οκ. Ένας ακόμα. Ένας ακόμα πάνω σε αυτό και θα προχωρήσουμε.
ΛΙΝΤΑ: Ποιος άλλος σήκωσε το χέρι; Δεν είδα…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιος άλλος το άκουσε; ( γέλια) Ναι, όχι, Λίντα, πιστεύεις πραγματικά ότι θα σηκώσει κάποιος το χέρι του σε αυτό το σημείο; Ω, Θεέ μου!
ΛΙΝΤΑ:Ναι, το πιστεύω. Ναι, το πιστεύω. Είναι υπέροχο ακροατήριο ( ο Σαρτ κάνει ένα σχόλιο)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί πιστεύεις ότι το ζήτησα αυτό;
ΛΟΥΛΟΥ: Καταλαβαίνω απόλυτα, γιατί βάζεις το ενδιαφέρον σου και την συνειδητή σου ενέργεια, εκεί όπου βρίσκεται το ενδιαφέρον σου ή το επίπεδό σου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΛΟΥΛΟΥ: Οπότε, αν δεν είσαι εκεί και το ακούς, όχι μόνο δεν το εκτιμάς, αλλά δεν το καταλαβαίνεις. Και είναι χάσιμο χρόνου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι χάσιμο χρόνου. Οκ. Ωραία.

Επίγνωση της Ενέργειας

Το έβαλα αυτό εκεί, έτσι ξερά – θα το πω και πάλι, ότι το προσωπικό, η ομάδα της παραγωγής, δεν ήξεραν τίποτα γι αυτό, ο Κώλντρε δεν ήξερε τίποτα και απλά το ζήτησα, και είναι πολύ σημαντικό αυτή την στιγμή- και κάποιοι αντέδρασαν. «Ω! Πολύ άσχημο μήνυμα αυτό που έβαλες εκεί και μας απειλείς». Όχι, δεν σας απειλώ. Σας μιλάω για τις αλήθειες της ζωής.

Η πραγματικότητα είναι, ότι η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί. Και η ενέργεια που είναι εδώ, είναι ελεύθερη, είναι άφθονη και είναι εύκολη και είναι εδώ για να σας υπηρετεί. Αλλά αν εξακολουθείτε να είστε  στην συνειδησιακή κατάσταση του θύματος, αν κλέβετε ακόμα – και δεν το λέω με την έννοια μιας ηθικής αξίας, το λέω σαν μια ενεργειακή πρακτική- αν κλέβετε χρησιμοποιώντας την ενέργεια , δεν είστε έτοιμοι για το επόμενο βήμα μας. Το έβαλα εκεί επίτηδες για να ενοχλήσω, για να διώξω κάποιους, για να βγάλω στην επιφάνεια τα θέματά τους, αν εξακολουθούν να θέλουν να συνεχίσουν, επειδή αν πραγματικά σας ενόχλησε και αν προσπαθήσατε να το δικαιολογήσετε  λέγοντας, «Είμαστε όλοι ένα και δεν θα έπρεπε να χρεώνουμε τίποτα», δεν είστε έτοιμοι για την ενέργεια. Δεν είστε έτοιμοι για την επίγνωση της ενέργειας και δεν είστε έτοιμοι να σας υπηρετήσει η ενέργεια.

Προσπαθώ να σας το κάνω ξεκάθαρο, και δίνω μεγάλη έμφαση σε αυτό, για πολλούς λόγους. Εκεί που πηγαίνουμε με αυτή την δουλειά – θέλω να πω, όχι στο μακρινό μέλλον, τώρα αμέσως – εκεί που βρισκόμαστε, απαιτείται ωριμότητα. Η ωριμότητα έρχεται καθώς επιτρέπετε την σοφία. Η σοφία, αυτό που αποκαλώ Μάστερ, είναι η συμπυκνωμένη σοφία όλων σας των ενσαρκώσεων. Εσείς, ο άνθρωπος το επιτρέψατε για να βοηθήσετε στην εξισορρόπηση. Οπότε έχετε τον άνθρωπο που είναι στην εμπειρία, για αυτό είναι ο άνθρωπος, και τον Μάστερ που φέρνει την σοφία. Τώρα έχετε την ωριμότητα για να ασχοληθείτε με κάτι τόσο όμορφο, που δεν περιγράφεται με λόγια. Και έτσι – στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ανθρώπινη λέξη για αυτό που πρόκειται να πω και δεν έχει να κάνει με την εξουσία αλλά είναι τόσο δυνατό – να έχετε την ενέργεια να σας υπηρετεί χωρίς φόβο. Χωρίς φόβο.

Οπότε, αν έχετε ακόμα θέματα, αν ακόμα κλέβετε, θα το πω και πάλι, όχι με την έννοια της ηθικής αξίας. Απλά σημαίνει ότι δεν είστε έτοιμοι. Αν εξακολουθείτε να πιστεύετε ότι πρέπει να πάρετε κάτι από κάποιον άλλον χωρίς ενεργειακή ανταλλαγή, χωρίς ενεργειακή επίγνωση, δεν είστε έτοιμοι να προχωρήσετε.

Οι περισσότεροι από εσάς είστε. Έχουμε περιορίσει τους makyo σε λιγότερο από ένα τοις εκατό στους Σώμπρα. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό ( το κοινό χειροκροτάει). Χειροκροτήστε τον εαυτό σας. Υπάρχουν  ακόμα κάποια υπολείμματα  makyo επειδή δεν μπορεί να γίνει αλλιώς, αλλά οι περισσότεροι makyo έχουν φύγει. Επιτρέπετε την σοφία, και τώρα περνάμε στο επόμενο βήμα της πραγματικής ενεργειακής επίγνωσης, της καινούργιας σας σχεσης με την ενέργεια.

Αν κάποιος δεν είναι πραγματικά έτοιμος γι αυτό, αν ακόμα κρατάει την συνείδηση του θύματος και λέει, «Ω, ναι, υπάρχουν 52 οικογένειες στον πλανήτη που ελέγχουν όλον τον πλούτο», και αν είστε ακόμα στις συνωμοσίες, αν είστε ακόμα στο, «Απλά δεν το έχω. Ποτέ δεν είχα πολλή τύχη» ή οτιδήποτε τέτοιο, αυτά που ακολουθούν στις περιπέτειές μας με την ενέργεια θα σας πονέσουν πολύ. Και αυτό δεν είναι απειλή, ούτε μαγεία, ούτε μαύρη μαγεία, ούτε οποιαδήποτε άλλη βλακεία. Είναι η πραγματικότητα. Αν δεν έχετε αυτή την ωριμότητα, αυτή την σοφία, θα σας πονέσει πολύ, επειδή ξαφνικά θα βρεθείτε να ασχολείστε με κάτι τόσο βαθειά όμορφο, αλλά όμως αν εξακολουθούν να υπάρχουν ανισορροπίες μέσα σας, θα σας χτυπήσει με έναν τρόπο που θα ευχόσασταν ποτέ να μην είχε συμβεί.

τέλος α΄  μέρους,  συνεχίζεται η μετάφραση

β’ μέρος

Έγραψα ένα βιβλίο πριν λίγα χρόνια. Έγραψα ένα βιβλίο όπου ανέπτυξα όλα αυτά τα θέματα – την απληστία, την πνευματική ανωριμότητα – και ξέρετε τον τίτλο, Red Lion ( Κόκκινο Λιοντάρι). Το Κόκκινο Λιοντάρι μιλάει για κάποιον που κλέβει το ελιξήριο από τον Μάστερ και το πίνει, ενώ δεν είναι πραγματικά έτοιμος. Και το αστείο είναι ότι, σκοτώνει τον Μάστερ πρώτα και μετά πίνει το ελιξήριο, και ο Μάστερ γνωρίζει ότι όλα αυτά θα συμβούν και επιτρέπει στον εαυτό του να σκοτωθεί, επειδή δεν έχει σημασία. Ουσιαστικά δεν υπάρχει ζωή και θάνατος. Και στην συνέχεια, ο Χανς, ο μαθητής, περνάει μια κόλαση. Δεν ήταν έτοιμος για αυτά που θα ακολουθούσαν, για την ενέργεια. Και γι αυτό έβαλα αυτή την μικρή ανακοίνωση εκεί μέσα. Μπορεί η επόμενη να είναι ακόμα πιο δυνατή, «Θα τα κάνετε εντελώς χάλια αν…»
ΛΙΝΤΑ: Σσσς!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «…αν δεν κάνετε σωστή ενεργειακή ανταλλαγή».
ΣΑΡΤ: Ναι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Η ζωή σας θα γίνει κόλαση. Πιστεύατε ότι την είχατε άσχημα μέχρι τώρα; Οφείλατε να…» Δεν το κάνω εγώ. Έρχεται από αυτούς που έχουν περάσει τις πύλες, εκείνους που συνάντησαν τον δράκο και επέλεξαν να προχωρήσουν μπροστά. Αν δεν έχουν ισορροπία, πονάει πολύ. Είναι απερίγραπτο. Οπότε, αν κάποιοι από εσάς αναρωτιέστε γιατί βάζω τέτοια πράγματα- δεν είναι απειλή. Από συμπόνοια σας λέω, «Παρακαλώ, μην προχωράτε άλλο».

Τώρα, Έντιθ, σου το έκανα δώρο. Δεν χρειάστηκε να δώσεις τίποτε γι αυτό. Μέσα του έχει την ενεργειακή ανταλλαγή. Αυτό είναι. Κάποιοι άλλοι από εσάς αγοράστε τα προϊόντα και κάποια από αυτά είναι δωρεάν, φυσικά.  Αλλά σε ένα δωρεάν προϊόν, για παράδειγμα, σε ένα δωρεάν μήνυμα, όπως σήμερα, η ενεργειακή ανταλλαγή συμπεριλαμβάνεται μέσα του. Δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα. Αλλά αν σας ζητούσαν να δώσετε ένα συγκεκριμένο ποσόν, τότε η ενεργειακή ανταλλαγή απαιτείται. Δεν υπάρχουν καθόλου δικαιολογίες. Είναι ο άνθρωπος που προσπαθεί να βρει δικαιολογίες για την ενεργειακά ανώριμη συμπεριφορά του.

Αγαπητοί μου φίλοι, είναι όλα εδώ – όλη η ενέργεια, όλα τα χρήματα, ό,τι θέλετε – είναι ήδη εδώ. Τώρα έχετε απελευθερωθεί από αυτά για τα οποία σας μίλησα στο προηγούμενο Should, το πεπρωμένο της ψυχής που δεν θα σας επέτρεπε να τα κάνετε θάλασσα και σας προφύλασσε από αυτό, ακόμα κι αν εσείς πολλές φορές εναντιωνόσασταν.  Είναι όλα εκεί, και είμαστε έτοιμοι  κατά το μεγαλύτερο μέρος, για το επόμενο βήμα.

Υπάρχουν κάποιοι Σώμπρα που δεν είναι αρκετά έτοιμοι, και θα το καταλάβουν. Θα κάψουν τα δάχτυλά τους- μεταφορικά μιλώντας – αλλά θα ανακαλύψουν μετά ότι ήρθε η ώρα να αναλάβουν την κυριαρχία τους. Και μετά υπάρχουν πολλοί που αυτοαποκαλούνται Σώμπρα, αλλά στην ουσία δεν είναι, και δεν ανήκουν εδώ. Πραγματικά δεν ανήκουν εδώ. Και δεν το λέω σαν κάτι αρνητικό. Αυτά που μελετάμε τώρα δεν είναι για το σημείο που βρίσκονται εκείνοι. Εκείνοι βρίσκονται ακόμα στην αλχημεία.

Η αλχημεία ήταν ένα από τα μεγαλύτερα αστεία που έπαιξα με την ανθρωπότητα. «Θα βάλουμε μερικές πέτρες σε έναν φούρνο και θα πετάξουμε μέσα λίγο θειάφι και μετά θα κατουρήσουμε πάνω του και θα πούμε ένα τραγούδι» – ε λοιπόν, το κάναμε, το έκανα με ένα αγόρι κάποτε ( γέλια) – «και θα κάνουμε όλα αυτά τα περίεργα πράγματα. Θα ψάλλουμε και θα πούμε αυτά τα τραγούδια στην πανσέληνο» και οι βλάκες τα πίστευαν και τα ακολουθούσαν.
Υπήρξε ένα ολόκληρο κίνημα αλχημείας εκείνη την εποχή, όλοι κυνηγούσαν να μετατρέψουν μια πέτρα ή μια βρωμιά ή τα ούρα σε χρυσό. Και ήταν μια μεγάλη απόσπαση, επειδή είχαμε δουλειά να κάνουμε τότε. Έπρεπε να τους βγάλουμε από την μέση, ξέρετε, όπως τους νάνους του στρατοπέδου, αυτούς που περιφέρονταν από εδώ κι από εκεί, επειδή θέλουν την ενέργεια. Αγαπούν να τρέφονται από την ενέργεια, οπότε διώξαμε αρκετούς από αυτούς με το κίνημα της αλχημείας.

Ξέρετε κάτι; Δεν χρειάζεστε φωτιά, δεν χρειάζεστε θειάφι, δεν χρειάζεστε κατούρημα, για να δώσετε ζωή σε αυτά που έχετε ανάγκη. Είναι τόσο απλό, και εδώ βρισκόμαστε.
ΛΙΝΤΑ: Αυτό είναι το Χριστουγεννιάτικο δώρο μας;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι. Εσείς οι ίδιοι είστε το δώρο του εαυτού σας! Ε, Χριστούγεννα. Μην μιλάτε για Χριστούγεννα. Δεν είναι πνευματικά  σωστό. Θα πρέπει τότε να μιλάμε και για τις άλλες γιορτές. Με ενδιαφέρει να είμαι πνευματικά σωστός; Όχι γαμώτο! ( το κοινό χειροκροτάει) Οπότε…

ΣΑΡΤ: Εδώ μέσα το πρωτοάκουσες!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, πολλές….( γέλια και ο Αντάμους γελάει κι αυτός). Ναι! Σοκαριστικά νέα. Ντουπ! Ντουπ! Ντουπ! Ντουπ!
«Ο Αντάμους δεν δίνει δεκάρα να είναι πνευματικά σωστός». Αν με ενδιέφερε, δεν θα ήμασταν εδώ, και δεν θα μιλούσαμε για το επόμενο τεράστιο βήμα της ζωής σας.

Ενσωματωμένη  Πραγμάτωση

Πιστεύω ότι ο Κόλντρε έγραψε στο πρόσφατο άρθρο του, ξέρετε – επειδή μιλήσαμε μαζί γι αυτό – « Ξέρεις, το να σας φτάσω στην Πραγμάτωση ήταν αρκετά απλό,» επειδή έτσι κι αλλιώς θα συνέβαινε. Απλά σας λέω με ποιό τρόπο θα συμβεί και σας διαβεβαιώνω ότι έτσι είναι. Αρκετά απλό. Ήρθατε σε αυτή την ενσάρκωση με μια δέσμευση για ενσωματωμένη Πραγμάτωση, που έπρεπε να συμβεί. Ξέρω τις ημερομηνίες. Και είναι κάπως αστείο όταν σε κοιτάζω και εσύ λες, «Ω! Θα τα καταφέρω άραγε ποτέ »; και πετιέται μπροστά μου η ημερομηνία κι εγώ είμαι κάπως έτσι ( ο Αντάμους κάνει μια γκριμάτσα και κάποιοι γελάνε). Ναι. Έτσι λοιπόν, για εκατό δολάρια θα σας πω περισσότερα . Δεν είμαι τόσο φτηνός! Για χίλια! Όχι, δική σας η έκπληξη και η ανακάλυψη. Τέλος πάντων- πού είχαμε μείνει; Ο Κώλντρε κάπου πετάχτηκε. Γύρνα πίσω Κώλντρε! Έλα να συνεχίσουμε το channeling.

Οπότε αυτό ήταν τον εύκολο μέρος, η Πραγμάτωση. Όλοι σας θα φτάσετε εκεί. Ευτυχώς, θα σας συμβεί αργά ή γρήγορα. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, δεν θα το κάνετε όπως ο Τοβίας – δεν θα περιμένετε τρεις μέρες πριν πεθάνετε να σας συμβεί και μετά να πείτε, «Έι, μου μένουν τρείς μέρες στον πλανήτη σαν φωτισμένος». Ας το κάνουμε τώρα. Αλλά αυτό ήταν το εύκολο μέρος. Το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν λίγη απόσπαση, να πω λίγα αστεία και κάποιες βρισιές μια στο τόσο, και μετά απλά συνέβη. Γλιστρήσατε μέσα της.

Αλλά εσείς παιδιά το κάνατε πολύ δύσκολο. Είπατε, «Εεε, περίμενε λίγο, δεν θέλουμε μόνο την φώτιση σε αυτή την ενσάρκωση, έχουμε σκοπό να μείνουμε εδώ». Ω! Τι πράγμα;! Τι πράγμα;! Έχω να κάνω πολλά. Έχω να πάω για ψάρεμα στην λίμνη της φαντασίας μου ( ο Αντάμους αναστενάζει). Και μετά επιμείνατε. Είπατε, «Όχι, θέλουμε να μείνουμε εδώ». Με την ευκαιρία να σας πω ότι, ο όρος ¨Ενσωματωμένη Πραγμάτωση¨ δεν είναι δικός μου αλλά δικός σας. Κι εγώ λέω, «Γιατί δεν παίρνετε την Πραγμάτωση με τον θάνατο»; Είναι πιο εύκολο. Κι εσείς είπατε, «Όχι, ενσωματωμένη Πραγμάτωση». Δικός σας όρος.

Οπότε έπρεπε να επιστρέψω πίσω στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων και στο δωμάτιο ζωγραφικής μου, το αποκαλώ το δωμάτιο του ενεργειακού σχεδιασμού μου, και να πω, «Ω, θέλουν να μείνουν»! Έτρεξα και ρώτησα κάποιους άλλους Αναληφθέντες Δασκάλους και μου είπαν, «Έι, εγώ έφυγα είκοσι λεπτά μετά την φώτισή μου». Ωραία, ευχαριστώ. Κάποιος άλλος είπε, «Λοιπόν, εγώ έφυγα μετά από τριάντα μέρες. Πλήρωσα τους λογαριασμούς μου και είπα στην οικογένειά μου πού να πάνε και έφυγα» . Δεν με βοήθησαν και πολύ.

Τελικά πήγα στον Κουτχούμι και του είπα, «Κουτχούμι, εσύ παρέμεινες για λίγο». Εκείνος είπε, «Ναι».  Τι έκανες; Και είπε, «Λοιπόν, σηκώθηκα από το κρεβάτι του νοσοκομείου και άρχισα να περπατάω». Κι εγώ είπα, «Δεν θα βοηθήσει πολύ αυτό, επειδή εκείνη την εποχή, ξέρεις, τώρα είναι πιο μοντέρνο! Αυτή εδώ είναι διαφορετική εποχή, Κουτχούμι. Αυτή την εποχή, δεν μπορείς απλά να σηκωθείς επάνω και να αρχίσεις να περπατάς».

Πρέπει να έχεις πιστωτική κάρτα, σωστά Μέρικ; Πρέπει να έχεις πιστωτική κάρτα και διαβατήριο. Ξεκινάς να περπατάς, φτάνεις στα σύνορα, θα σου ρίξουν δακρυγόνα και θα σε χτυπήσουν στο κεφάλι. Ξέρετε, έτσι είναι ο Ντόναλντ, αλλά δεν θα πάτε πολύ μακριά. Και μετά θα σας κλείσουν στην φυλακή και θα καταλήξετε σαν τον Τοβία – έφτασε στην Πραγμάτωσή του και πέθανε στην φυλακή.

Οπότε, είπα, «Όχι παιδιά, κανείς σας δεν το χει. Εσείς απλά…γαμώτο! Αυτή η ομάδα των Σώμπρα, τι πρόκληση! Λένε ότι θέλουν να μείνουν. «Ω! ξαφνικά μου πέρασε από το μυαλό- στην πραγματικότητα το είχα σκεφτεί πριν 500 χρόνια, αλλά μου αρέσει να παίζω το παιχνίδι ότι μόλις τώρα μου πέρασε ξαφνικά από το μυαλό – ω, αυτό είναι! Πρέπει να καταλάβουν την ενέργεια. Αν έχουν σκοπό να μείνουν, πρέπει να καταλάβουν πώς λειτουργεί η ενέργεια, διαφορετικά θα χαθούν. Διαφορετικά, θα είναι φτωχοί. Θα χρεωκοπήσουν. Τα σώματά τους θα φθαρούν. Πρέπει να ασχοληθούμε με την ενέργεια.

Κι έτσι κάθισα στο τεράστιο γραφείο μου και άρχισα να δουλεύω πάνω στους  ενεργειακούς  σχεδιασμούς παίζοντας μαζί τους. Άρχισα να δουλεύω πάνω στο πρόγραμμα των μαθημάτων, για τον καιρό που θα φτάναμε σε αυτό το σημείο. Όλα έχουν να κάνουν με την ενέργεια, αλλά όχι με τον παλιό ηλίθιο τρόπο ορισμού της ενέργειας.  Όχι με τον «γου-γου» τρόπο της ενέργειας. Τότε ήταν που σχεδίασα την Φυσική του Αντάμους για την οποία βραβεύτηκα πρόσφατα με το Νόμπελ Ειρήνης. Το έδωσα εγώ στον εαυτό μου . Ήταν μια ψευδαίσθηση, αλλά- γαμώτο!-ήταν τόσο καλή!

Όχι, στην πραγματικότητα τολμώ να πω, κάτι που ο Κώλντρε δεν θέλει να το πω, αλλά εγώ θα το πω. Τολμώ να πω, ότι αυτά που ανακαλύπτουμε γύρω από την φυσική της ενέργειας, τελικά θα φτάσουν να γίνουν πολύ δημοφιλή. Ξέρετε, πολλά από αυτά που συζητάμε τα τελευταία δέκα χρόνια, εμφανίζονται  στις διαφημίσεις στην τηλεόραση! Και δεν μας πληρώνουν γι αυτό, γαμώτο! Εμφανίζονται – κάποιοι άλλοι διδάσκουν  μια πιο μετριοπαθή εκδοχή της. Αλλά όπως και να χει, αυτά που κάνουμε τώρα με την ενέργεια στο τέλος θα μπουν μέσα στην επιστήμη και κάποιος θα πάρει το Νόμπελ Ειρήνης – ή της Επιστήμης ή ό,τι άλλο παίρνουν- βασισμένο πάνω σε αυτά που κάνουμε εδώ, επειδή είναι επαναστατικά.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

Μιλάω γι’ αυτά τελευταίως, σε κάποια από τα, όπως τα λέτε,  εργαστήριά μας, στις συγκεντρώσεις μας. Στην πραγματικότητα, είναι εκκολαπτήρια. Δεν ξέρω γιατί εσείς βρε παιδιά, τα αποκαλείτε εργαστήρια. Αυτό που κάνουμε όταν συγκεντρωνόμαστε σε μικρές ομάδες, είτε των 30  ή των 80 ατόμων ή οτιδήποτε , εκκολάπτουμε, γεννάμε και ανοίγουμε ολοκαίνουργιες ιδέες .

ΛΙΝΤΑ: (χειροκροτώντας) Υπέροχο! Καινούργιο όνομα για τις εκδηλώσεις μας! Μου αρέσει πολύ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, δεν ξέρω αν κανείς θα έκλεινε θέση για εκκολαπτήριο ( γέλια). Αλλά όχι, αυτό που κάνουμε εδώ είναι ότι εκκολάπτουμε. Θα θέλατε να κλείσετε θέση για ένα εκκολαπτήριο; Όχι, προφανώς όχι. Όχι. Όχι.

ΛΙΝΤΑ: Αρκεί να μην είναι τεχνητή νοημοσύνη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έτσι λοιπόν, αυτό που κάνουμε είναι ότι φέρνουμε καινούργιες ιδέες, θέματα, συνείδηση, για τα οποία είναι έτοιμοι οι Σώμπρα, τα φέρνουμε εδώ. Το κάνουμε και στο Keahak και τελικά το φέρνουμε εδώ. Τελευταία μιλάμε πολύ γύρω από την ενέργεια.

Η ενέργεια πρέπει να γίνει φίλος σας, καθώς βαδίζετε προς την ενσωματωένη φώτιση. Πρέπει να γίνει φίλος σας, οπότε ξεκινήστε το τώρα. Αργότερα θα μπω σε λεπτομέρειες, αλλά η ενέργεια είναι φίλος σας και η πραγματικότητα είναι ότι…
(ο Αντάμους σωπαίνει για λίγο μετά αναστενάζει) έχω μια συζήτηση με τον Κώλντρε. Έχασε .

Θα πω κάτι εδώ, το οποίο δεν μπορώ να σας το εξηγήσω πλήρως αυτή την στιγμή, αλλά θα επιστρέψουμε αργότερα σε αυτό. Σας μίλησα γι αυτό το θέμα πρόσφατα, σε μια συνάντηση στην Βίλα Ahmyo, όπου μιλήσαμε με λεπτομέρειες , αλλά είναι γεγονός ότι όλα όσα αντιλαμβάνεστε – όλα ανεξαιρέτως – είναι όλα δικά σας. Κοιτάτε τα αστέρια την νύχτα, απλά αντιλαμβάνεστε τον εαυτό σας. Αυτό είναι. Κοιτάτε το φαγητό που θα φάτε αργότερα, δεν αντιλαμβάνεστε τίποτε έξω από εσάς. Όλα αυτά είστε εσείς. Όλα είστε εσείς. Και θα πω περισσότερα αργότερα, αλλά- δεν είναι αυτός ο σκοπός της σημερινής μας συγκέντρωσης- η ενέργεια είναι φίλος σας, επειδή όλα είναι δικά σας. Όλα όσα αντιλαμβάνεστε – ένα διερχόμενο αυτοκίνητο – δεν είναι έξω από εσάς και δεν ανήκει σε κάποιον άλλον. Είναι η δική σας αντίληψη. Αυτό είναι.

Αισθανόμενοι την Ενέργεια

Αυτό που κάνουμε εδώ σήμερα, είναι ότι καλωσορίζουμε την αίσθηση της ενέργειας, την ικανότητα να έχουμε επίγνωση της ενέργειας. Είναι μια αγγελική αίσθηση, λόγω έλλειψης καλύτερων λέξεων. Είναι μια έμφυτη αίσθηση που έχετε, αλλά δεν την έχετε χρησιμοποιήσει σαν άνθρωποι, εδώ και πολύ καιρό, επειδή οι ανθρώπινες αισθήσεις σας την μπλοκάρουν. Πιστεύετε ότι αυτά που βλέπετε είναι αληθινά.

Υπάρχει ένας τρόπος για να ανιχνεύσετε την ενέργεια, και θα είναι πολύ δύσκολο να σας το εξηγήσω, οπότε θα το κάνουμε σε ένα λεπτό. Και μετά θα μπερδευτείτε πολύ και θα μπείτε στο μυαλό και μετά θα πρέπει να σταματήσουμε και να πάρουμε μια βαθιά αναπνοή  και μετά θα ξαναβουτήξουμε μέσα της μέχρι – όπως η ιστορία που σας είπα πριν με τον αγαπητό μας , που πέρασε απέναντι για να γίνει Αναληφθείς Δάσκαλος – μέχρι να σας έρθει μια μέρα εντελώς ξαφνικά. Θα είναι σαν, «Ω! Ναι, η αίσθηση της ενέργειας , που δεν περνάει μέσα από το μυαλό μου. Δεν περνάει μέσα από τα μάτια μου». Είναι μια αίσθηση. Είναι ένας τρόπος αντίληψης της πραγματικότητας.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

Η ενέργεια είναι ουδέτερη. Δεν έχει δύναμη. Τα έχουμε πει χιλιάδες φορές. Δεν έχει δύναμη. Δεν έχει προτιμήσεις. Δεν είναι ούτε θετική ούτε αρνητική. Απλά είναι εκεί. Είναι ουδέτερη. Η ενέργεια υπάρχει εξαιτίας της συνείδησης. Είναι ένα δώρο της συνείδησης, το δώρο του Εγώ Είμαι στον εαυτό του.

Η ενέργεια, όλη η ενέργεια, είναι ήδη μέσα σας. Δεν υπάρχει τίποτε έξω από εσάς. Είναι μια τεράστια αποκάλυψη για πολλούς ανθρώπους, επειδή έζησαν πιστεύοντας ότι το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας βρίσκεται έξω από αυτούς. Έχω βρεθεί κοντά σε κάποιους από εσάς, όταν κάθεστε την νύχτα, όταν γέρνετε πίσω και κοιτάτε τα αστέρια και λέτε, «Είναι τεράστιο το σύμπαν». Ουσιαστικά , δεν είναι, όχι. Και τίποτε από όλα αυτά δεν είναι έξω από εσάς. Και μετά το μυαλό και τα μάτια πετάγονται και λένε, «Όμως είναι μεγάλο. Είναι 40 δισεκατομμύρια έτη μακριά». Όχι, δεν είναι. Οπωσδήποτε όχι. Ουσιαστικά είναι ακριβώς εδώ. Από την στιγμή που θα αρχίσετε να το κατανοείτε αυτό, θα αρχίσετε να κατανοείτε και τον τρόπο που η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί, θα παραμείνετε στον πλανήτη σαν ενσωματωμένοι Μάστερς και θα κυλάνε όλα ομαλά, επειδή η ενέργεια θα είναι εδώ για να δουλεύει μαζί σας, όχι εναντίον σας.

Στο Keahak μιλήσαμε λίγο για τους φόβους της ενέργειας. Όσο κι αν την θέλουν οι άνθρωποι την ενέργεια, στην ουσία την φοβούνται. Στην ουσία  φοβούνται  να πάρουν περισσότερη από όση ήδη έχουν στην ζωή τους. Κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν ότι αν πάρουν ενέργεια,  ξαφνικά η ζωή τους θα γίνει καλύτερη. Όχι, απλά ενεργοποιούνται περισσότερο τα θέματα και οι ανισορροπίες που έχετε. Αυτό είναι όλο. Οπότε, είτε το κάνουν συνειδητά είτε όχι, περιορίζουν την ενέργεια στην ζωή τους, επειδή δεν μπορούν να διαχειριστούν αυτό που ήδη υπάρχει. Ασχολούνται με τις σωματικές και τις διανοητικές ανισορροπίες, με  τις κακές σχέσεις, με τους κακούς προγόνους, με όλα τα υπόλοιπα. Δεν θέλουν να τους συμβούν τα ίδια ξανά , κι έτσι περιορίζουν την ενέργειά τους.

Υπάρχει κάτι πολύ… τελικά ,μου αρέσει να βλέπω κάποιους Σώμπρα ψυχολόγους να έχουν αρχίσει να δουλεύουν με τους τακτικούς ασθενείς τους πάνω στους ενεργειακούς φόβους. Ενεργειακοί φόβοι, στην αρχή ακούγεται σαν, «Λοιπόν, φόβος για την ενέργεια; Τι πράγμα»; Όχι μόνο,  τεράστιοι ενεργειακοί φόβοι.

Οπότε, είναι γεγονός ότι η ενέργεια είναι ουδέτερη. Δεν έχει δύναμη μέσα της. Δεν έχει μέγεθος. Δεν έχει φως. Θα ήθελα να το ξεπεράσετε αυτό – να πρέπει να βλέπετε την ενέργεια σαν φως, σαν ακτίνες φωτός, σαν μικρές σπίθες φωτός ή ήχου. Δεν είναι έτσι. Και, θα το πω ξανά, όπως στην ιστορία που σας είπα στην αρχή του Should, ο καημένος ο φίλος μας που ερχόταν στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, και ήταν, «Ω, δεν υπάρχει τίποτε εδώ»! αλλά μετά συνειδητοποίησε ότι όλα υπάρχουν εδώ. Τα πάντα. Απλά δεν γίνονται αντιληπτά με τις ανθρώπινες αισθήσεις και με το ανθρώπινο μυαλό.

Επίγνωση της Ενέργειας- Μεράμπ

Χωρίς τίποτε περαιτέρω, ας βάλουμε λίγη μουσική και ας ρυθμίσουμε τα φώτα και ας – θα το πάρω πίσω για λίγο ( παίρνει το μπουφάν του)- ας αναγνωρίσουμε αυτή την ικανότητα, αυτή την επίγνωση της ενέργειας.

(ξεκινάει η μουσική)

Έχετε πολλές αγγελικές αισθήσεις. Την αίσθηση της Ενότητας, που σας επιτρέπει να βλέπετε τα πάντα σαν μια μοναδική εικόνα, παρά σαν κομμάτια αυτής, όπως πραγματικά είναι. Την αίσθηση της Αγάπης, την αίσθηση της Συμπόνοιας. Αυτές είναι οι αγγελικές αισθήσεις για τις οποίες σας είπα. Αλλά περίμενα μέχρι τώρα για να σας μιλήσω για την αίσθηση της ενέργειας.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή, και θα σας ζητήσω να κλείσετε τα μάτια σας, επειδή τα μάτια είναι οι μεγαλύτεροι απατεώνες της πραγματικότητας. Τα μάτια έχουν απευθείας σύνδεση με το μυαλό.

Τα μάτια, με την ευκαιρία, δεν είναι μέρος αυτού που κάποιος θα αποκαλούσε εξελικτική διαδικασία. Η υπόλοιπη βιολογία συνδέεται πολύ με την εξέλιξη ή με την κάθοδο. Περιέργως, τα μάτια δεν είναι έτσι. Με κανέναν τρόπο δεν θα μπορούσαν να εξελιχθούν με τον τρόπο που εξελίχθηκαν, γρηγορότερα από την βασική βιολογία. Με κανένα τρόπο. Αυτό θα έπρεπε να σας λέει κάτι για την ομορφιά των ματιών, αλλά επίσης και για την πλάνη των ματιών.

Έχετε την ικανότητα να αισθάνεσθε την ενέργεια, και δεν χρειάζεται να την μυρίζετε. Δεν χρειάζεται να την ακούτε. Και δεν περνάει μέσα από το ανθρώπινο μυαλό. Το μυαλό δεν θα μπορούσε να το καταλάβει. Δεν υπάρχει qualia. Δεν υπάρχει σύνδεση. Το μυαλό θα το ψάξει, αλλά θα είναι σαν να έχει την γεύση του κοτόπουλου. Και δεν θα υπάρχει τίποτα τέτοιο.

Είναι απογοητευτικό για τον άνθρωπο, αλλά έχετε την σοφία του Μάστερ, οπότε πάρτε μια βαθιά αναπνοή και επιτρέψτε την ικανότητα να αισθανόσαστε την ενέργεια. Ουάου!

Και να θυμάστε, ο άνθρωπος δεν έχει τις ικανότητες να το κάνει αυτό μόνος του. Δεν μπορείτε να το κάνετε με το μυαλό. Οπότε, αυτή την στιγμή, επιβάλλεται απλά να επιτρέψετε το Και του Μάστερ.

( παύση)

Η ενέργεια υπάρχει παντού γύρω σας, είναι ουδέτερη. Δεν χορεύει. Δεν αναβοσβήνει φώτα. Τίποτε από αυτά. Η ενέργεια είναι παντού γύρω σας. Και είναι όλη δική σας. Δεν ανήκει σε αυτόν που κάθεται δίπλα σας. Είναι όλη δική σας.

Δεν είναι υποχρεωτικό να νοιώσετε κάποια φυσική αντίδραση. Μην νομίζετε ότι θα νοιώσετε κεραυνούς ή οτιδήποτε τέτοιο. Και μην ψάχνετε για χρώμα. Απελευθερώστε αυτούς τους περιορισμούς.

Να θυμάστε τί σας λέω για την ενέργεια: είναι το τραγούδι της ψυχής. Η ενέργεια, αν έπρεπε να της βάλουμε κάποια ταμπέλα, θα λέγαμε ότι είναι απλά επικοινωνία, αλλά μια επικοινωνία χωρίς τραγούδια, χωρίς ήχο, χωρίς δύναμη.

Είναι η συμπόνοια της ψυχής και η χαρά, που επιστρέφει για την ευχαρίστηση της ψυχής. Αυτό είναι όλο. Και τίποτε από αυτά δεν βρίσκεται έξω από εσάς. Τίποτα από αυτά.

Είναι όλα δικά σας.

Όσο μακριά κι αν βλέπει το μάτι την ημέρα ή την νύχτα, ή όσο μικρό κι αν είναι αυτό που αντιλαμβάνεστε με το ανθρώπινο μυαλό, είναι όλα δικά σας.

Είναι απλά ενέργεια. Σας περίμενε εδώ και πολύ καιρό για να σας υπηρετήσει. Αυτό είναι όλο. Και πόσο τρέχατε μακριά της! Πόσο την αποφεύγατε! Πόσο την φοβόσασταν! Σας περίμενε για να σας υπηρετήσει.

Πόσο πολύ προσπαθήσατε να την εκλογικεύσετε και πόσες έρευνες και μελέτες κάνατε για αυτήν. Να τις βράσω. Πόσο πολύ προσπαθήσατε να την αιτιολογήσετε. Πόσο πολύ προσπαθήσατε να πάρετε το μερίδιο που σας αναλογούσε από αυτήν.

Οι περισσότερες περιπτώσεις κατάθλιψης στην ανθρωπότητα σήμερα, οφείλονται στην κακή σχέση σας με την ενέργεια. Κάνετε όσες μελέτες θέλετε, εφαρμόστε όσες φαρμακευτικές μεθόδους θέλετε πάνω στην κατάθλιψη. Όταν χάσετε την εύνοια της ενέργειας, θα πάθετε κατάθλιψη.

Οι άνθρωποι που πραγματικά εργάζονται με τα χέρια τους και εργάζονται σκληρά- οι αγρότες, για παράδειγμα – έχουν λιγότερα περιστατικά κατάθλιψης. Και θα κατέληγε κάποιος στο συμπέρασμα ότι, αυτό οφείλεται στο ότι είναι στην φύση ή στο ότι δεν χρειάζεται να σκεφτούν πολλά. Όχι. Στην πραγματικότητα οφείλεται στο γεγονός ότι έχουν μεγαλύτερη επίγνωση της ενέργειας. Δεν την σκέφτονται, όχι διανοητικά. Απλά δουλεύουν με την ενέργεια.

Η επίγνωση της ενέργειας, η ικανότητα να έχει κανείς επίγνωση της ενέργειας σε μια μη-φυσική μορφή χωρίς μόρια, άτομα, κύτταρα, κύματα, χρώμα, ήχο – η ικανότητα να έχει κανείς επίγνωση της παρουσίας της ενέργειας είναι εμφυτευμένη μέσα στην ψυχή του.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και νοιώστε το για μια στιγμή.

(παύση)

Τα μάτια σας και οι ανθρώπινες αισθήσεις σας αντιλαμβάνονταν την ενέργεια σαν σχέδια, σαν μια τηλεφωνική κολώνα, σαν ένα σήμα στοπ, σαν ένα αυτοκίνητο, σαν ένα σπίτι. Αντιλαμβάνονταν ενεργειακά σχέδια. Αλλά αυτό δεν είναι η σχέση σας με την ενέργεια, είναι η αντίληψή σας σχετικά με την ενέργεια.

Λέτε, «Όμως αν είναι όλη δική μου, πώς και βλέπω την κολώνα του τηλεφώνου και ο άνθρωπος που στέκεται δίπλα μου την βλέπει κι αυτός»; Επειδή υπάρχει τόση βαρύτητα σε αυτό τον πλανήτη της μαζικής συνείδησης, μια συμφωνία ότι όλοι σας θα αντιλαμβάνεστε γενικά το ίδιο πράγμα. Αλλά τώρα αυτό κατέρρευσε.

Θυμάστε νωρίτερα σε αυτή την συνεδρία, που είπα ότι στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων φτιάχνουμε ένα μενού για φαγητό, έτσι ώστε να έχουμε όλοι την εντύπωση ότι τρώμε το ίδιο πράγμα, την κοινή συμφωνία. Αλλά εκεί είναι συνειδητά και με σκοπό. Εδώ στην Γη οι άνθρωποι το κάνουν ασυνείδητα.

Ας επιστρέψουμε στην ικανότητα να αισθάνεστε την ενέργεια. Δεν σημαίνει ότι βλέπετε ένα σήμα του στοπ ή ότι τρώτε παγωτό σοκολάτα. Αυτά είναι αντιδράσεις και αντιλήψεις, αλλά υπάρχει κι αυτό που ονομάζεται ενεργειακή αίσθηση.

Δεν σημαίνει ότι εσείς θα πρέπει να κάνετε κάτι. Δεν θα κάνετε τίποτα, αφορά απλά να αναγνωρίσετε, ότι έχετε την ικανότητα να αισθάνεστε την ενέργεια.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή για μια στιγμή. Ας σταματήσει η μουσική.

( η μουσική σταματάει)

Ανάψτε τα φώτα της σκηνής.

Οκ. Τι πιάνω από εσάς εδώ, κι από εσάς από το ίντερνετ; Είστε διαλυμένοι, πολύ διαλυμένοι, έχετε γίνει χίλια κομμάτια. «Τι στο διάβολο μας λέει»;

Δεν πειράζει, πραγματικά. Όλο αυτό είναι μεγάλο μπέρδεμα για το μυαλό και το μυαλό έχει σκορπίσει. Κάποιοι από εσάς σκέφτεστε τί έχετε να κάνετε αύριο. Θέλω να πω, σοβαρά τώρα; Είστε εδώ, και ανησυχείτε για το τί θα κάνετε αύριο. Δεν πειράζει. Απλά ξεκινάμε να αναγνωρίζουμε την ενέργεια, το γεγονός ότι έχετε την ικανότητα να την αισθανθείτε. Δεν έχετε να κάνετε τίποτε με αυτήν, αυτή την στιγμή, αλλά αυτή η όλη διαδικασία της ενσωματωμένης φώτισης, της παραμονής σας στον πλανήτη, ξεκινάει με το να αισθάνεστε την ενέργεια.

Μην ψάχνετε για σωματικές αντιδράσεις. Κάποιοι από εσάς προσπαθείτε να το νοιώσετε. Πάτε πίσω στους παλιούς τρόπους. Αυτό είναι εντελώς διαφορετικό από ό,τι έχετε κάνει μέχρι τώρα. Κανείς από εσάς – κάποιοι από εσάς δηλώνετε ότι, «Ω, το έχω ξανακάνει». Αυτό είναι makyo. Αυτό είναι πολύ makyo. Δεν το έχετε ξανακάνει. Είναι ολοκαίνουργιο για όλους. Δεν έχετε ξανακάνει κάτι παρόμοιο ποτέ πριν, οπότε σβήστε το. Αφήστε το να φύγει, ώστε να πάψετε να κάνετε το qualia, επειδή το μυαλό σας προσπαθεί να το συνδέσει με κάτι. Αφήστε το να φύγει. Είναι καινιούργιο για την ανθρώπινη εμπειρία, παρόλα αυτά  είναι μια αυθεντική, μια έμφυτη αίσθηση της ψυχής, μια αγγελική αίσθηση.

Οπότε, ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή και ας ξεκαθαρίσουμε τα πάντα. Ουου! Ξεκαθαρίζουμε τα πάντα και θα βουτήξουμε ξανά μέσα της. Αφήστε την τώρα να έρθει σε σας, αυτή την ικανότητα να έχετε επίγνωση της ενέργειας, την αίσθηση της ενέργειας. Και δεν θα κάνουμε τίποτε με αυτή. Δεν θα την ενεργοποιήσουμε. Δεν θα τη φουσκώσουμε σαν  μπαλόνι. Είναι η ικανότητα να έχουμε επίγνωση της ενέργειας. Δεν υπάρχουν σωματικές αντιδράσεις, ούτε διανοητική σύνδεση, κι όμως… αν την αφήσετε να έρθει μέσα σας, ιδιαίτερα η Μάστερ σας πλευρά, αν την αφήσετε να έρθει μέσα σας, ξαφνικά, είτε σήμερα είτε σε μια εβδομάδα είτε σε έναν χρόνο, ξαφνικά θα πείτε, «Το πιασα! Είναι ή ενέργεια και είναι παντού γύρω μου». Δεν είναι το δροσερό αεράκι. Δεν είναι μια μυρωδιά. Αυτά όλα είναι ερμηνείες της ενέργειας.

Οπότε, ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή κι αυτή την φορά απλά επιτρέψτε. Βάλτε ξανά την μουσική, παρακαλώ.

( η μουσική ξεκινάει ξανά)

Στην αρχή της ημέρας σας είπα ότι μου αρέσει να έρχομαι, να είμαι δίπλα σας, επειδή περιπλέκετε τα πράγματα με έναν πολύ περιορισμένο τρόπο. Είναι σαν να ζείτε μέσα σε μια λιλιπούτια δαχτυλήθρα. Αλλά, βρε παιδί μου, το έχετε κάνει πολύ πολύπλοκο . Αυτό είναι καλό. Έχει πλάκα.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή κι ας επιτρέψουμε τώρα. Αυτό είναι όλο  κάνετε.

Και , με την ευκαιρία, μην πιέσετε το επιτρέπω. Το επιτρέπω είναι απλά επιτρέπω. Απλά, «Οκ, το αφήνω. Το επιτρέπω».

Αυτή την στιγμή υπάρχουν πολλά, που είναι πέρα από την ανθρώπινη κατανόηση, οπότε απλά επιτρέψτε το, και μετά οι απαντήσεις θα έρθουν από ένα διαφορετικό μέρος.

Η ικανότητα να έχετε επίγνωση της ενέργειας είναι μια φυσική αίσθηση της ψυχής. Και η ψυχή δεν την καθορίζει σε όγκο ή σε βάρος, ούτε σε δύναμη ούτε σε χρώμα.

Δεν χρειάζεται να της επισυνάψει μια εικόνα ή μια φυσική αίσθηση. Αυτά μπορεί να έρθουν κάποια στιγμή, αλλά αυτή την στιγμή επιτρέψτε στον εαυτό σας να αισθανθεί την ενέργεια.
(παύση)
Και αν πιάσετε τον εαυτό σας να παρασκέφτεται, απλά πάρτε μια βαθιά αναπνοή και επιτρέψτε. Θα επιστρέψει, αυτή η αυθεντική αίσθηση.
( παύση)
Καθώς αυτή η επίγνωση της ενέργειας θα επιστρέψει, το ανθρώπινο μυαλό θα προσπαθήσει να πει, «Ω, υπάρχει περισσότερη ενέργεια εδώ και λιγότερη εκεί». Και το ανθρώπινο μυαλό θα πει, «Ω, αυτό μοιάζει με καλή ενέργεια κι αυτό μοιάζει με κακή ενέργεια», οπότε πάρτε μια βαθιά αναπνοή και συνειδητοποιήστε ότι είναι απλά η φασαρία του μυαλού, επειδή η ενέργεια δεν έχει πυκνότητα. Δεν έχει καλό ή κακό.

Θα ήθελα να πω ότι δεν υπάρχει καλή ή κακή ενέργεια, δεν υπάρχουν καλοί ή κακοί άνθρωποι ( γέλια).

Καθώς παραμένετε εδώ στην Γη σαν ενσωματωμένες υπάρξεις, αναπτύσσετε μια ολοκαίνουργια σχέση με την ενέργεια.

Λέω ¨καινούργια¨ αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι. Είναι η ουσία σας. Είναι ο πυρήνας σας. Είναι η προέλευσή σας. Είχε ξεχαστεί για αιώνες, αλλά δεν είναι καινούργια.

Όταν λέω ότι η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί, δεν είναι η ενέργεια κάποιου άλλου, ούτε κάποιο μεγάλο ενεργειακό πεδίο στις άλλες σφαίρες. Όλα αυτά είναι ανθρώπινες υποθέσεις.

Η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί. Είναι όλη δική σας.
( παύση)
Δεν ανήκει σε κανέναν άλλον. Τίποτε από αυτήν.

Αυτό θα είναι ένα θέμα μεγάλου προβληματισμού ανάμεσα στους Σώμπρα και πολλών makyo,
Όλα όσα αντιλαμβάνεστε, όλοι οι ενεργειακοί σχεδιασμοί είναι δικοί σας. Όλοι.

Θα μπορούσατε να πάτε περίπατο σε ένα χωράφι με φράουλες αύριο και να σκέφτεστε πόσο όμορφες, πόσο νόστιμες και πόσο εντυπωσιακό θέαμα αποτελούν και να πιστεύετε ότι όλο αυτό είναι έξω από εσάς. Δεν είναι. Είναι δικό σας, όλη η ενέργειά σας ή η αντίληψή σας.

Αλλά ας επιστρέψουμε σ’ αυτό που πραγματικά κάνουμε εδώ, παίρνοντας μια βαθιά αναπνοή και απλώς επιτρέποντας την ικανότητα να γνωρίζουμε της παρουσίας της ενέργειας. Είναι μια αγγελική αίσθηση.

Δεν είναι κάτι που μπορείτε να το σπουδάσετε ή ακόμα και να το βελτιώσετε. Είναι απλά κάτι το οποίο επιτρέπετε ,στην παλέτα των ανθρώπινων εμπειριών σας.
( παύση)
Η παλέτα, μέχρι τώρα, ήταν πολύ περιορισμένη σε μέγεθος και σε χρώμα και σε ώρα και σε βιολογία και σε συναίσθημα. Αυτά υπήρχαν πάνω στην παλέτα της ανθρώπινης ζωής. Αλλά τώρα, ας βάλουμε και κάποια πράγματα ακόμα, ξεκινώντας από την επίγνωση της ενέργειας.

Θα το πω ξανά, παρακαλώ, μην προσπαθείτε να κάνετε οτιδήποτε με αυτήν αυτή την στιγμή. Απλά μπαίνουμε στην επίγνωση της ενέργειας, της δικής σας ενέργειας. Αυτό είναι.

Απλά πάρτε μια βαθιά αναπνοή και επιτρέψτε. Επιτρέψτε της να έρθει στην παλέτα της ανθρώπινης εμπειρίας.
( μεγαλύτερη παύση)
Όταν μου είπατε ότι σχεδιάζατε να παραμείνετε στον πλανήτη μετά την Πραγμάτωσή σας, σας είπα ότι είστε τρελοί. Και σας είπα, σας προειδοποίησα, σας είπα, «Ξέρετε, πολλοί λίγοι το κατάφεραν αυτό. Όλοι οι άλλοι Αναληφθέντες Δάσκαλοι, έφυγαν». Λοιπόν, δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα άλλο. Δεν ήταν διασκεδαστικό στο δυναμικό της Παλιάς Ενέργειας. Αλλά μάλλον αντλήσατε κάποια γεύση χαράς από τον Τοβία, επειδή είπατε, «Όχι, θέλουμε να μείνουμε. Θέλουμε να μείνουμε σ’ αυτό τον πλανήτη σαν αληθινοί Μάστερς».

Εγώ σας είπα, « Τότε θα πρέπει να καταλάβουμε την ενέργεια». Επειδή χωρίς αυτό, θα έχετε να αντιμετωπίσετε πολλά από τα παλιά σας βάσανα.

Χωρίς αυτή την πραγματική κατανόηση της ενέργειας, τί είναι, από πού προέρχεται, τι κάνει- χωρίς αυτά, θα ζήσετε μια ζωή τόσο αντιφατική, για κάποιον που έφτασε στην Πραγμάτωση, δεν θα έχετε την ενέργεια για την βιολογία σας, για τις ανάγκες σας.

Ξέρετε, κάποιοι από εσάς είχατε ενσαρκώσεις στην Ινδία. Ξέρετε ακριβώς για ποιο πράγμα μιλάω. Πολύ πνευματικοί, μερικώς φωτισμένοι, κι όμως πού είναι η ενέργεια; Ε λοιπόν, σε κάποιες από αυτές τις κουλτούρες υπάρχει ενεργειακή άρνηση. Πού είναι η ενέργεια ενός υγιούς σώματος; Ενός καλού σπιτιού, ενός καλού αυτοκινήτου, των χρημάτων, των ταξιδιών; Αυτό κάνουμε τώρα.

Ας πάρουμε μια καλή  βαθιά αναπνοή. Καλή βαθιά αναπνοή, καθώς βάζουμε την αίσθηση της ενέργειας στην παλέτα.
( η μουσική τελειώνει)
Να θυμάστε, είναι απλά η ικανότητα να αισθανόμαστε να έχουμε επίγνωση της ενέργειας. Δεν θα κάνουμε τίποτε με αυτήν, αυτή την στιγμή. Στην ουσία ποτέ δεν θα κάνουμε κάτι. Απλά θα συνειδητοποιήσετε, ότι είναι πάντα εκεί και πάντα στις υπηρεσίες σας.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή σε αυτή την υπέροχη μέρα γιορτάζοντας αυτό που αποκαλείτε γιορτές, τέλος του χρόνου – «Σκατά! Την βγάλαμε και φέτος . Πώς έγινε αυτό; Καλύτερα να το γιορτάσουμε γιατί μπορεί να είναι η τελευταία μας». Αλλά, με αυτό, αγαπητοί Σώμπρα, πρέπει να σας πω , όχι, έχουμε ακόμα πολλά να κάνουμε προχωρώντας μπροστά μαζί.

Και επιστρέφω στην δήλωσή μου, σχετικά με την δήλωση για το τελευταίο προϊόν του Master’s Pause, Sleeping, πολύ σκόπιμα, και θα το κάνω ξανά και ξανά σε διάφορα μέρη. Ας εξακολουθείτε να είστε ανώριμοι- πνευματικά ανώριμοι, όπως θέλετε πείτε το, αν ακόμη δεν έχετε σοφία στην ζωή σας, αν ακόμα είστε μπλοκαρισμένοι στο μυαλό – εκεί που πηγαίνουμε δεν είναι μέρος για εσάς. Καθόλου. Αν εξακολουθείτε να χειρίζεστε τις ενέργειες, ο Βυσσινί Κύκλος δεν είναι μέρος για εσάς.

Αν πραγματικά επιτρέπετε όλη την σοφία, αν επιτρέπετε στον άνθρωπο να είναι με χαρά στην εμπειρία, με την σοφία του Μάστερ, τότε η ενέργεια είναι εδώ για εσάς. Και εκεί που πηγαίνουμε είναι ακριβώς το μέρος που χρειάζεστε να πάτε.

Οπότε, με αυτό, εύχομαι την καλύτερη εορταστική περίοδο στην Γη. Θα πετάγομαι μια εδώ και μια εκεί. Μου αρέσει αυτή η εποχή του χρόνου.
Θα ταξιδέψω σε διάφορα μέρη του κόσμου και θα κάνω ανθρώπινα πράγματα, οπότε μπορεί να συναντήσω κάποιους από εσάς στον δρόμο ή σε κάποιο εστιατόριο κάπου. Όχι, δεν είναι απειλή! Δεν το εννοούσα έτσι! Θέλω να πω, απλά… ω! άνθρωποι.

Με αυτό, να θυμάστε, ότι όλα είναι καλά σε όλη σας την ενέργεια.

Εγώ Είμαι ο Αντάμους. Σας ευχαριστώ ( το κοινό χειροκροτάει).

Μετάφραση: Καλλιόπη Παγούδη
Review και επιμέλεια : Μαρία Γρηγοράκη
Σπόνσορας της μετάφρασης :

Shoud 3, Ανάδυση

SHOUD 3 – Ανάδυση
3 Νοεμβρίου 2018

Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους της Κυρίαρχης Περιοχής.
Αισθησιακό. Πολύ αισθησιακό. Α! Έχει τόσο πολλά στρώματα μέσα του ( το βίντεο με το τραγούδι Fall On Me που μόλις ακούσαμε). Πολύ, πολύ αισθησιακό και με κάνει να αναρωτιέμαι – και ίσως κι εσείς να αναρωτιέστε – γιατί αντιστεκόσασταν στον αισθησιασμό τόσο καιρό; Πραγματικά συναισθήματα, ομορφιά, πλούτος. Πόσος καιρός πέρασε, από τότε που νοιώσατε αυτά τα βαθιά αισθησιακά συναισθήματα, και πόσος καιρός έχει περάσει από τότε που πραγματικά επιτρέψατε στον εαυτό σας να νοιώσει την μεγαλύτερη ιστορία αγάπη, που δεν έχει ακόμα ειπωθεί; Την ιστορία αγάπης ανάμεσα στον εαυτό σας – τον άνθρωπο, τον Μάστερ και το Εγώ Είμαι. Πόσο όμορφο, πανέμορφο μουσικό ξεκίνημα για την σημερινή μας συγκέντρωση. Α!

Νοιώστε το για μια στιγμή και ρίξτε μια ματιά σε αυτό που σας συμβαίνει. Θα μπορούσατε να δείτε το ίδιο αυτό βίντεο πριν  πέντε χρόνια, ακόμα και πριν από ένα χρόνο, και να μην νοιώθατε τα ίδια συναισθήματα. Ξυπνάτε. Ανοίγεστε σε κάτι που βρίσκεται  μέσα σας. Επιτρέπετε τον αισθησιασμό μετά από μια πολύ, πάρα πολύ  γκρίζα, ανούσια περίοδο της ζωής σας. Επιτέλους τον επιτρέπετε.

Σήμερα θα μπούμε σε αυτό – τί συμβαίνει και γιατί. Θα ήθελα να κοιτάξετε την σημερινή μέρα με μια οπτική για το πού βρίσκεστε. Όχι σαν μια διάλεξη, στην ουσία δεν μαθαίνετε κάτι καινούργιο , αλλά ανακαλύπτετε πραγματικά πού βρίσκεστε αυτή τη στιγμή, κι ένα από τα σπουδαία πράγματα είναι η επιστροφή στον αισθησιασμό. Αλλά προκύπτει το ερώτημα, γιατί σας πήρε τόσον καιρό; Πού ήταν; Γιατί αφήσατε τον εαυτό σας στο γκρίζο και στο ανούσιο για τόσο πολύ καιρό; Και μάλλον θα πρέπει να ρωτήσω, « Είστε έτοιμοι για βαθύ αισθησιασμό στη ζωή σας»;

Μου αρέσει αυτή η έναρξη επίσης, επειδή είναι ένα υπέροχο παράδειγμα επικοινωνίας.
Ο Σαμ μας μίλησε αρκετά γι αυτό το θέμα πρόσφατα στην Σλοβενία ( στο Magic of the Masters) , και η συγκέντρωση έγινε αρκετά κοντά από το μέρος που ήταν οι Σχολές Μυστηρίου στο παρελθόν, περίπου 30 χιλιόμετρα μακριά. Δεν υπάρχουν πια, αλλά ήταν όμορφο που γυρίσαμε πίσω, γι άλλη μια φορά, σε εκείνη την εποχή και σε εκείνη την περιοχή, και πόσο διαφορετικά ήταν! Αληθινά, πραγματικά, οι Σχολές Μυστηρίου είναι υπέροχες, αλλά πόσο διαφορετικές είναι τώρα οι ενέργειες των Σώμπρα.

Ο Σαμ μίλησε για το να επικοινωνούμε. Βλέπετε, εκείνος, σαν Αναληφθείς Δάσκαλος, συνειδητοποιεί ότι όλη η ενέργεια είναι επικοινωνία. Είναι η ψυχή που επικοινωνεί. Σας τραγουδάει. Όπως αυτό το τραγούδι που ακούσατε, σας τραγουδάει. Κάθε κομμάτι ενέργειας σε οτιδήποτε, ακόμα και αυτά που θεωρούσατε άσχημα ή αρνητικά, είναι απλά ενέργεια και όλα είναι επικοινωνίες.

Το τραγούδι που μόλις ακούσαμε ήταν μια επικοινωνία μαζί σας. Η μουσική, φυσικά, είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους επικοινωνίας.  Είναι μουσική, αλλά είναι και «επικοινωνώ» σε πολλά διαφορετικά επίπεδα. Δεν ακούγατε απλά τις νότες, το τραγούδι στα αυτιά σας. Πήγε πολύ πέρα από αυτό. Είναι σχεδόν, θα έλεγα, δεν θέλω να το πω τεστ, αλλά είναι ένα ερώτημα που σας τέθηκε, «Είστε έτοιμοι να νοιώσετε βαθιά κάθετί »; Ένα τραγούδι σαν αυτό. « Είστε έτοιμοι να νοιώσετε βαθιά μέσα στην δική σας ζωή, σε όλα όσα κάνετε»; Επειδή εκεί πηγαίνουμε, στον βαθύ αισθησιασμό.

Ο Σαμ μίλησε για την επικοινωνία. Βλέπετε, είναι ένας Αναληφθείς Δάσκαλος που επέστρεψε με ανθρώπινη μορφή, και όπως κι εσείς, εξακολουθεί να δέχεται τις ανθρώπινες προκλήσεις. Εξακολουθεί να ανέχεται την καθημερινή μαζική συνείδηση. Αυτό που κάνει είναι να επικοινωνεί. Ακούει και νοιώθει όλες τις ενέργειες. Δεν είναι πια ο θόρυβος μιας δυνατής μηχανής του γείτονα. Είναι μια επικοινωνία ενεργειών. Έτσι το αντιμετωπίζει.

Ο άνθρωπος σκέφτεται, «Ω, αυτή η μηχανή του γείτονα είναι τόσο δυνατή και θορυβώδης» ή το κυκλοφοριακό ή οτιδήποτε κι αν είναι αυτό. Ο άνθρωπος το βλέπει σαν ενόχληση,  και ξέρετε πώς είναι. Σας ενοχλούν πολύ οι ενέργειες των άλλων. Ο Σαμ δεν το βλέπει έτσι. Όλες οι ενέργειες επικοινωνούν και δεν είναι ούτε καλές ούτε κακές. Απλά τραγουδούν, μια διαρκής γιορτή που βρίσκονται σε υπηρεσία. Αυτό κάνει η ενέργεια.

Και μετά ο Σαμ επικοινωνεί κι εκείνος. Δεν μιλάει στα δέντρα. Ανοίγει τον εαυτό του και αφήνει την ενέργειά του και τη συνείδησή του να ανταποκριθούν . Δεν προσπαθεί να στείλει κάποιο μήνυμα νοητικά. Δεν προσπαθεί να πει με λέξεις, «Αυτό είναι υπέροχο» ή «Αυτό με εμπνέει». Απλά ανοίγεται. Υπάρχει μια φυσική επικοινωνία που γίνεται , όταν ανοίγεσαι, όταν αφήνεσαι, όταν επιτρέπεις. Και μετά έχετε μια ροή, που πηγαίνει από εσάς, τον άνθρωπο με τις εμπειρίες του, σε όλες τις ενέργειες γύρω σας, και αυτές επικοινωνούν. Σας επιστρέφουν το τραγούδι. Και, θα το πω ξανά, δεν χρειάζεται καν να το βάλετε σε λέξεις. Παρακαλώ, μην το κάνετε. Παρακαλώ, μην το ορίσετε. Επιτρέψτε αυτή την ανοιχτή επικοινωνία και θα ανακαλύψετε την ομορφιά της ενέργειας, που είναι εδώ για να σας υπηρετεί.

Τιμήστε αυτή την επικοινωνία. Αναγνωρίστε ότι όλες οι ενέργειες σας μιλούν – επικοινωνώντας, τραγουδώντας – και μετά ανοιχτείτε. Αυτό είναι το επόμενο βήμα. Πιστεύω ότι κάποιοι από εσάς, έχετε ήδη αρχίσει να νοιώθετε αυτή την επικοινωνία που συμβαίνει. Ίσως δεν είστε σίγουροι, για το πώς να την ορίσετε ή τί είναι, αλλά νοιώθετε κάτι. Το επόμενο βήμα είναι να ανοιχτείτε. Είναι ένα μεγάλο βήμα. Έχετε κλειστεί για πολύ καιρό.  Είναι ένα μεγάλο, ένα πολύ μεγάλο βήμα, το να εκθέσετε τον εαυτό σας. Καθώς μπαίνουμε στο σημερινό μας Shoud , θα σας εξηγήσω γιατί μπορείτε να το κάνετε αυτό τώρα, γιατί θα ήταν τόσο δύσκολο πριν από μερικά χρόνια.

Α, ναι, ο αγαπητός Σαμ, στην ομιλία του για την επικοινωνία, είπε ότι είναι μια καινούργια αναπνοή. Πάρτε μια βαθιά αναπνοή τώρα και επικοινωνήστε. Είχε τόσο δίκιο, πραγματικά με εντυπωσίασε. Μακάρι να το είχα σκεφτεί εγώ αυτό ( λίγα γέλια). Πάμε πέρα από το να παίρνουμε απλά μια βαθιά αναπνοή, με άλλα λόγια, απλά να επιζούμε και να είμαστε παρόντες, τώρα πάμε στην αλληλεπίδραση, και επιπλέον, στην δημιουργική αλληλεπίδραση με όλες τις ενέργειες.
Οπότε, ας πάρουμε μια βαθιά επικοινωνία με αυτό.

Α, ναι. Ο Σαμ με την ομιλία του για την επικοινωνία, που είναι η νέα αναπνοή, και ο αγαπητός μας φίλος, ο Κουτχούμι, ο Κουτχούμι. Μου άρεσαν επίσης αυτά που είπε στην συνάντηση που είχε με τον Α- Κιρ- Ρα, με την ψυχή του. Ω, ήταν τόσο έξαλλος  με την ψυχή του. Το φαντάζεστε αυτό να είναι κάποιος έξαλλος με την ψυχή του; Ναι!
Σας κάνει πολύ καλό! Ήταν έξαλλος με την ψυχή του. Το κανόνισε έτσι ώστε η ψυχή του να είναι ο εχθρός. Θέλω να πω, ήταν πραγματικά ο εχθρός. Και υπήρξαν φορές όπου συνειδητοποιούσε, ότι η ψυχή του ήταν ο εχθρός, αλλά κάποιες άλλες φορές πίστευε ότι ήταν ο διάβολος, ένας δαίμονας και κανόνισε η ψυχή του να είναι ο εχθρός. Αλλά τελικά, εντάξει, τελικά έκανε κάποια από αυτά που θα πούμε σήμερα. Τελικά έφτασε στο σημείο να μπορεί να ακούσει την επικοινωνία της ψυχής του, που του έλεγε, «Κουτχούμι, δεν είναι αυτό που πιστεύεις, είναι αυτό που επιτρέπεις», και υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σ’αυτά τα δύο.. Πολύ μεγάλη διαφορά.

Δεν είναι αυτό που πιστεύεις. Το μυαλό μπορεί να επινοήσει πολλές πεποιθήσεις. Δεν αφορούν εσάς. Οι πεποιθήσεις σας δεν πρόκειται να σας βγάλουν πουθενά, παρά μόνο μέσα σε ένα κουτί. Είναι μάλλον αυτά που επιτρέπετε, αυτά στα οποία είστε πρόθυμοι να ανοιχτείτε. Και επιτρέπω, φυσικά, είναι το άνοιγμα ανάμεσα σε εσάς και στο Εγώ Είμαι, σε εσάς και στον Μάστερ, επιτρέπω αυτή την ενσωμάτωση να συμβεί, τους επιτρέπετε να μπουν στην ζωή σας. Δεν είναι αυτά που πιστεύετε.

Οι πεποιθήσεις είναι εμπλοκές, ως επί το πλείστον , είναι αυταπάτες. Οι πεποιθήσεις είναι περιορισμένες,  οι πεποιθήσεις είναι πολύ προσωρινές. Δεν είναι αυτά που πιστεύετε, είναι αυτά που επιτρέπετε. Και αυτό που πραγματικά επιτρέπετε, είναι να ειπωθεί η μεγαλύτερη ιστορία αγάπης. Όχι η μεγαλύτερη ιστορία αγάπης που ειπώθηκε ποτέ, αλλά να ειπωθεί η μεγαλύτερη ιστορία αγάπης ανάμεσα σε εσάς και σε Εσάς, σε εσάς και στο Εγώ Είμαι.

Δεν είμαι πάντα οπαδός της μουσικής που επιλέγετε, αλλά αγαπώ αυτό το βίντεο, επειδή περιγράφει την ομορφιά, την απόλυτη ομορφιά. Και είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε εδώ – δεν είχε σχεδιαστεί έτσι, αλλά έγινε έτσι στην πορεία – ξέρετε, ο πατέρας είναι τυφλός. Ο πατέρας είναι τυφλός,  το ίδιο και ο Μάστερ. Ο Μάστερ είναι τυφλός στις ανθρώπινες αδυναμίες, στις ανθρώπινες προτιμήσεις. Ο Μάστερ είναι τυφλός σε οτιδήποτε έκανε ο άνθρωπος στο παρελθόν. Δεν τον νοιάζει. Δεν κρίνει. Δεν προσπαθεί καν να διδάξει. Δεν προσπαθεί να βελτιώσει τον άνθρωπο. Ο Μάστερ είναι τυφλός σε οτιδήποτε εκτός από την χαρά και την αγάπη που έχει για τον άνθρωπο. Μπορεί να το παίξουμε ξανά το βίντεο πριν το τέλος της συνεδρίας μας. Εξαρτάται από το πόσο πολύ θα προχωρήσουμε.

Η Ερώτηση της Ημέρας
Λίντα, στο μικρόφωνο, παρακαλώ.
ΛΙΝΤΑ: Ω, μάνα μου. Ω, μάνα μου.
AΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι η ώρα για την πρώτη μας αλληλεπίδραση.
ΛΙΝΤΑ: Να φοβάστε ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι κάπως ενδιαφέρον, και θα το πω ξανά, δεν είναι τεστ. Είναι περισσότερο μια οριοθέτηση, να δούμε πού βρισκόμαστε. Τρεις επιγνώσεις που έχετε αυτή την στιγμή. Τρεις επιγνώσεις.
Οπότε, Λίντα, ας ξεκινήσουμε. Όλοι είστε σαν να λέτε, «Τι εννοεί»; Ααα! Πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Τρεις επιγνώσεις ( γέλια) που υπάρχουν αυτή την στιγμή στην ζωή σας. Στην ζωή σας τώρα. Τρεις επιγνώσεις. Σκέφτεστε πάρα μα πάρα πολύ, αγαπητή.
ΑΛΑΓΙΑ: Ααα!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σ αγαπάω, αλλά σκέφτεσαι πάρα πολύ ( η Αλάγια αναστενάζει βαθιά). Βλέπω τις σκέψεις σου.
ΑΛΑΓΙΑ: Είμαι τόσο ζωντανή!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΑΛΑΓΙΑ: ( με συναίσθημα) Και νοιώθω τόσο αισθησιακή και ευτυχισμένη και στα όρια. Ορίστε. Σου είπα τρία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Μου αρέσει αυτό. Ωραία. Και τα έβγαλες από μέσα σου. Ωραία, ωραία. Σε ευχαριστώ.
Τρεις επιγνώσεις που έχετε στην ζωή σας. Μην τις πολυσκέφτεστε.
ΜΙΣΕΛ ( νεαρή γυναίκα):Ότι όλα σύντομα  θα αλλάξουν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Πώς το νοιώθεις;
ΜΙΣΕΛ: ( γελάει) Μου δίνει την αίσθηση ότι όλα διαλύονται.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λέω καλά. Θα το εξηγήσω σε λίγο.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι καλό αυτό. Είναι θαυμάσιο. Φοβάσαι;
ΜΙΣΕΛ : Όχι και πολύ… ( γελάνε). Η ανησυχία…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, η ανησυχία.
ΜΙΣΕΛ: …. Πάει κι έρχεται. Μερικές φορές νοιώθω ανοιχτή σε αυτό και μέσα στην χάρη. Άλλες φορές νοιώθω ανησυχία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Ω,  τέλεια. Μου αρέσει αυτό ( η Μισέλ γελάει). Ναι. Οπότε, αυτή είναι η μία επίγνωση.
ΜΙΣΕΛ: Οπότε, αναπνέω στην αλλαγή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τα πράγματα θα αλλάξουν, και θεωρώ ότι κανείς δεν μπορεί να το πει αυτό, αλλά εσύ γνωρίζεις ότι πραγματικά θα αλλάξουν.
ΜΙΣΕΛ: Μεγάλες στιγμές. Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μεγάλες στιγμές. Ναι. Ωραία. Επόμενος. Τρεις επιγνώσεις.
ΜΙΣΕΛ: ( μένει για λίγο σιωπηλή). Ότι σίγουρα νοιώθω περισσότερο τώρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε τρομάζει αυτό;
ΜΙΣΕΛ: Με ηρεμεί.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πολλοί από τους Σώμπρα που επισκέπτομαι τελευταία, νοιώθουν να τους τρομάζει. Νοιώθουν πάρα πολύ. Δεν ξέρουν πώς να το διαχειριστούν όλο αυτό, ενώ είναι πολύ απλό. Όταν νοιώθετε  πάρα πολύ και το σκέφτεστε,  το μυαλό σας κολλάει. Μην το σκέφτεστε.
ΜΙΣΕΛ: Το απολαμβάνω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία.
ΜΙΣΕΛ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οι τελευταίες διάσημες λέξεις ( γέλια).
ΜΙΣΕΛ: Ωχ- ωχ!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι άλλο; Τρεις επιγνώσεις.
ΜΙΣΕΛ: Ενσωματώνω αρκετά πράγματα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Οπότε, έχουμε  πολλή κινητικότητα. Κίνηση, κινητικότητα.
ΜΙΣΕΛ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Θα τα πας μια χαρά.
ΜΙΣΕΛ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, θα εξηγήσω το γιατί.
Ναι. Ωραία. Πάει πολύ καλύτερα από όσο πίστευα.
ΛΙΝΤΑ: Κι άλλους;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τρεις επιγνώσεις.
ΛΙΝΤΑ: Κι άλλους;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, βέβαια, βέβαια.
Αυτό το ύφος. Αυτό το ύφος που λέει, «Σε αγαπάω Λίντα» ( γέλια). Τρεις επιγνώσεις.
ΓΚΑΡΥ: Η υγεία μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι συμβαίνει με την υγεία σου;
ΓΚΑΡΥ: Ε να, είχα θέματα τον περασμένο χρόνο που δεν τα είχα πριν… που δημιούργησαν ερωτηματικά γύρω από την θνητότητά μου και την επιλογή μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η θνητότητά σου είναι περιορισμένη.
ΓΚΑΡΥ: Ναι, το καταλαβαίνω αυτό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΓΚΑΡΥ: Αλλά αυτό το Εγώ Είμαι, ξέρεις, επιλέγω να ζήσω και…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιο ήταν το πρόβλημα υγείας; Αν δεν σε πειράζει.
ΓΚΑΡΥ: Να, είχα κάνα δυό επεισόδεια, αλλά πριν από δύο μήνες έβαλα βηματοδότη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ουάου.
ΓΚΑΡΥ: Επειδή η καρδιά μου ήταν αδύναμη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΓΚΑΡΥ: Και μετά έβγαλα έναν όζο στον θυρεοειδή και θα πάω σε έναν χειρούργο της Τρίτη. Και κάνα δυο μικρότερα θέματα που έφεραν την υγεία μου στο…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ ΚΑΙ ΓΚΑΡΥ: Focus ( * εστίαση, επίκεντρο).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ωραία. Αυτή είναι η μία επίγνωση. Ποια είναι η άλλη;
ΓΚΑΡΥ: Το γεγονός ότι είμαι σε μια ομάδα όπου νοιώθω εντελώς άνετα και αποδεκτός.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Εδώ; Ή …
ΓΚΑΡΥ: Εδώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, εδώ. Ωραία. Και η Τρίτη επίγνωση;
ΓΚΑΡΥ: Το γεγονός ότι έχω μεγαλύτερη ικανότητα να βιώνω την αγάπη από όση είχα πριν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Α! Ωραία.
ΛΙΝΤΑ: Ωωω!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, τώρα, προφανώς δεν υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στο πρόβλημα της καρδιάς σου με την αγάπη ( μερικά γέλια και η Λίντα γελάει δυνατά).
ΓΚΑΡΥ: Είναι πιθανόν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι . Είμαι σίγουρος ότι δεν έχει, αλλά  σκέψου ότι ίσως να ξεφορτώνεσαι κάποια πολύ παλιά σου ζητήματα σχετικά με την αγάπη, και έζησες μερικές εμπειρίες, ενδιαφέρουσες εμπειρίες, και ορισμένες από αυτές ήταν τόσο  δύσκολες, που πραγματικά μπλόκαραν και συσσωρεύτηκαν μέσα σου. Οπότε ξαφνικά έχεις μια κρίση στην υγεία σου, που σε βάζει να σκεφτείς ότι σε περιβάλλει η αγάπη, και να αρχίσεις να νοιώθεις αγάπη. Και – υπάρχουν κι άλλα, δεν είναι μόνο η αγάπη που αρχίζεις να νοιώθεις – αλλά είναι πολύ συνδεδεμένα μεταξύ τους, κι εδώ είσαι ασφαλής. Οπότε, θα πρέπει να πω, και ο άνθρωπος μπορεί να με βρίσει, αλλά αυτά τα ζητήματα υγείας είναι ό,τι καλύτερο μπορούσε να σου συμβεί.
ΓΚΑΡΥ: Συμφωνώ.
ΛΙΝΤΑ: Σπφφ!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Ω, βρίζει εκείνη για σένα ( γέλια).
ΓΚΑΡΥ: Όχι, όντως συμφωνώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ωραία. Και περνάς μια κόλαση κατά καιρούς, ειδικά όταν σκέφτεσαι «Τι πρόβλημα έχω»; Αλλά αν πεις, «Αα! Καταλαβαίνω τί μου συμβαίνει», αυτό είναι το θέμα για το οποίο θα μιλήσουμε σήμερα.
ΓΚΑΡΥ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τέλεια. Τέλεια. Πάει καλύτερα από όσο πίστευα.
ΛΙΝΤΑ: Κι άλλοι, κι άλλοι;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Βέβαια. Θα ακούσουμε κάνα δυο ακόμα.
ΕΡΙΕΤΑ ( γυναίκα): Ε λοιπόν, είμαι ζωντανή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, καλό αυτό. Θέλω να πω….
ΕΡΙΕΤΑ: Αναπνέω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ..αλλά το νοιώθεις πραγματικά ή απλά το λες; Θέλω να πω, νοιώθεις πραγματικά αυτό το «Είμαι ζωντανή»! ( η Εριέτα γελάει)
ΕΡΙΕΤΑ: Αυτό που μου συμβαίνει τώρα είναι, ότι βγαίνει στην επιφάνεια κάτι  και είναι απαίσιο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Τι βγαίνει στην επιφάνεια;
ΕΡΙΕΤΑ: Μια κατάσταση τριών ετών σχετικά με ένα σενάριο στην δουλειά μου, που με  κυνηγούσε αδιάκοπα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, ποια είναι η επίγνωση που βγαίνει από αυτό; Είσαι ζωντανή, κάτι βγαίνει στην επιφάνεια.
ΕΡΙΕΤΑ: Ίσως το γεγονός ότι βγαίνω από τους παλιούς κύκλους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΕΡΙΕΤΑ: Και δημιουργώ νέα…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ή είναι ή δεν είναι. Δεν έχει ίσως. Οκ.
ΕΡΙΕΤΑ: Δημιουργώ το καινούργιο. Δεν βλέπω την ώρα για ένα ολοκαίνουργιο σενάριο, που μάλλον υπάρχει πιθανότητα να προκύψει αυτή την εβδομάδα και είναι 180 μοίρες μακριά από αυτό που ζω τώρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Ξέρεις κάτι; Πρέπει να σε διακόψω εδώ. Σχεδιάζεις υπερβολικά πολύ . Απλά  σκέφτεσαι και σχεδιάζεις, και σου έχω μια έκπληξη σήμερα
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ποια είναι η  τρίτη σου επίγνωση;
ΕΡΙΕΤΑ: Η αγάπη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και πώς;
ΕΡΙΕΤΑ: Βγαίνοντας από το γκρίζο και όντας σε θέση να θεραπεύσω και…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θέλω να πω, δέχεσαι αγάπη ή ζητάς;
ΕΡΙΕΤΑ: Και τα δυο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δίνεις αγάπη. Με ποιο τρόπο;
ΕΡΙΕΤΑ: Ξέρει αυτός ( γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, θέλω να πω, έχει καινούργιο σύντροφο ή τι συμβαίνει με την αγάπη;
ΕΡΙΕΤΑ: Αγαπώ αληθινά τον εαυτό μου και ξέρω τι είναι αυτό. Τι είναι αυτό τέλος πάντων; Απλά ανακάλυψη. Είναι ένα νέο πεδίο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Συνειδητοποιείς ότι είμαι πολύ καλός στην ανίχνευση των makyo.
( makyo : πνευματικά σκουπίδια, πλατειασμοί για απόσπαση, πολυλογία, απόκρυψη αλήθειας, )

Ω, μου αρέσει πολύ! Έπεσες μέσα στην παγίδα μου σήμερα. Κι αυτό είναι καλό. Άφησε τον εαυτό σου να πέσει μέσα στην παγίδα. Άφησε τον εαυτό σου να βγει προς τα έξω ή οτιδήποτε τέτοιο. Άφησε τον εαυτό σου να προσγειωθεί μαλακά και δεν θα έχεις πρόβλημα . Ναι. Ναι.

Ξέρεις,  νοιώθω την επιθυμία σου, κι αυτό είναι καλό. Μπορώ πραγματικά να νοιώσω την ανθρώπινη επιθυμία. Αλλά μπορώ επίσης να νοιώσω την ανθρώπινη εξάντληση και απογοήτευση και αυτό το «Πότε θα τελειώσει όλο αυτό»; Σήμερα μπορείς να πεις ότι ( το Shoud) έγινε για σένα. Ναι.
ΕΡΙΕΤΑ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Αλλά ας κόψουμε τις βλακείες .Όχι, το εννοώ. Ξέρεις, στην πρόσφατη συγκέντρωση που είχαμε  στην Σλοβενία , έκανα μια δήλωση στους Σώμπρα. Είμαστε περίπου 97 τοις εκατό ελεύθεροι από makyo. Ενενήντα επτά τοις εκατό. Διανύσαμε μεγάλη απόσταση ( το κοινό επευφημεί και χειροκροτεί). Αλλά πριν πανηγυρίσετε πολύ, και μόνο το τρία τοις εκατό είναι αρκετό για να δημιουργήσει σύγχυση ( η Λίντα αναστενάζει), τρόπος του λέγειν.
ΛΙΝΤΑ: Ουάου!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, δεν χρειάζεται πολύ makyo. Το makyo είναι τόσο σαγηνευτικό και τόσο διεισδυτικό , που και μόνο λίγο από αυτό είναι αρκετό για να καταστρέψει πολλά. Έτσι λοιπόν, φτάνουμε εκεί, αλλά τρία τοις εκατό κατά την γνώμη μου εξακολουθεί να είναι 2.9999 τοις εκατό υπερβολικά μεγάλο νούμερο. Πρέπει να φτάσουμε στο 0  σχεδόν makyo. Οπότε, ας κόψουμε τα makyo. Ξέρεις, ας τα κόψουμε επειδή ξέρουμε γιατί είμαστε εδώ….
ΛΙΝΤΑ: Πες μας ξανά τι σημαίνει makyo( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι μια πνευματική απόσπαση. Είναι κάπως παραπλανητική. Είναι μια κουβέρτα που σκεπάζει την αλήθεια, αλλά δεν ξέρω γιατί να μην θέλει κάποιος να τραβήξει την κουβέρτα και να δει την αλήθεια. Αλλά ξέρουμε γιατί είμαστε εδώ. Ξέρουμε τι κάνουμε σε αυτή την ενσάρκωση. Δεν είναι δύσκολο. Τα συζητάμε όλη την ώρα. Ξέρουμε τι θα συμβεί στην συνέχεια.

Ξέρουμε τι θα συμβεί στην συνέχεια. Με κοίταξες με εκείνο το ύφος, «Τι στην ευχή είναι αυτά που λες»; Θα μιλήσω γι αυτά σήμερα. Θα σου δείξω σήμερα. Ξέρουμε τί θα συμβεί στη συνέχεια και δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό. Δεν εμπίπτει  καν στην διττότητα. Απλά συμβαίνει στην συνέχεια. Είναι, εντάξει, θα εξηγήσω. Και, αν θες, απλά επικοινώνησε. Κάνε μια καλή βαθιά επικοινωνία. Μην σχεδιάζεις τόσο πολύ. Μην ανησυχείς τόσο πολύ. Θα ανακαλύψεις ότι θα τα πας απίστευτα καλά, αν βγεις από την μέση ( η Εριέτα γελάει). Όχι, όντως. Όντως. Ωραία. Σε ευχαριστώ.
ΕΡΙΕΤΑ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε ευχαριστώ που με άφησες να είμαι ο κλασσικός χειριστικός εαυτός μου. Δεν μπόρεσα να το κάνω αυτό στην Σλοβενία ( γέλια). Έχω μέσα μου αποθηκευμένα απωθημένα δυο μηνών ( κι άλλα γέλια). Τρεις επιγνώσεις.
ΣΩΜΠΡΑ 1 ( γυναίκα) : Χαρά, ενθουσιασμό και φόβο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ωραία. Χαρά για ποιο πράγμα;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Χαρά που είμαι εδώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Χαρά που είσαι εδώ. Ναι. Τι θα γίνει όταν θα φύγεις από εδώ; Θα φύγει η χαρά;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ωραία. Και τι φοβάσαι; Να είσαι εδώ ( γελάνε). Ναι.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Το άγνωστο που πιστεύω ότι έχω ανάγκη να το ξέρω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Παρόλα αυτά υπάρχουν κάποια πράγματα στην ζωή σου αυτή την στιγμή, όπως είναι οι επιγνώσεις. Υπάρχει μια επίγνωση που την βλέπω πεντακάθαρα.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Πολλές αλλαγές τελευταίως.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ωραία. Ναι. Και έχεις ποτέ αναρωτηθεί αν αυτές οι αλλαγές θα τελειώσουν ποτέ;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Οι αλλαγές εξακολουθούν συμβαίνουν  πάντα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, όντως . Ναι. Αναρωτιέσαι καμιά φορά,  «Πότε θα σταματήσουν αυτές οι αλλαγές; Πότε θα τακτοποιηθώ στον νέο μου υψηλότερο εαυτό, στον εαυτό του ενσωματωμένου Μάστερ»;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Πιστεύω ότι πάντα  θα υπάρχουν κομμάτια μου που θα κινούνται. Αυτή την αίσθηση έχω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, καλή αίσθηση. Καλή επίγνωση. Πολλά κομμάτια που θα κινούνται. Ναι, αλλά τα κομμάτια μπορούν να κινούνται αρμονικά,  μπορούν να κινούνται ενώ επικοινωνούν ή κάποια κομμάτια μπορούν να συγκρούονται μεταξύ τους. Ναι.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ισχύει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και πιστεύω ότι αυτό που επιθυμούμε είναι, αυτά το κομμάτια να κινούνται αρμονικά. Δεν θέλεις την μη- κίνηση ή την μη- αλλαγή. Κίνηση, όπως συμβαίνει σε μια ορχήστρα, δεν τα θέλεις ακίνητα. Αλλά θέλεις με κάποιο τρόπο όλα να ενώνονται και να κινούνται σε μια υπέροχη απρογραμμάτιστη δημιουργία.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι. Το καταλαβαίνω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Οκ. Σε ευχαριστώ.
Ωραία. Άλλος ένας. Άλλος ένας και καλός. Ω, η Λίντα κρατάει το μικρόφωνο. Τρέχει. Τρέχει.
ΣΩΜΠΡΑ 2 ( άντρας): Νοιώθω τηλεπαθητικά ότι θα έρθει σε μένα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γεια χαρά.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Πιστεύω ότι η πρώτη επίγνωση είναι, να είσαι απλά αυθεντικός και προσπαθώντας να ακολουθήσω κάποιες αντιλήψεις, που έχετε εσείς εδώ παιδιά, και άλλοι, μου πρόσφεραν εξαιρετική εσωτερική ηρεμία. Είμαι καλά και πραγματικά ευτυχισμένος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Το άλλο είναι ότι, όσοι επιλέχθηκαν εδώ νοιώθουν αγάπη, και είναι πολύ δύσκολο να το εξηγήσω ή να πω τι είναι αυτό. Απλά νοιώθω χαρούμενος μέσα μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κάθε μέρα συνέχεια;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Συνέχεια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ουάου.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Συνέχεια. Και το τρίτο που θα έλεγα είναι, ότι νοιώθω κάπως υπεύθυνος και έχω επίγνωση ότι υπάρχει φως και ενέργεια και αγάπη, πράγματα  που μπορεί επίσης  να αποκλειστούν. Και νοιώθω αυτή την ευθύνη, θα έλεγα, και προσπαθώ να το διαχειριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Παρόλα αυτά θέλω να σε ρωτήσω. Γιατί πιάνω μια αίσθηση απογοήτευσης;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Όχι, είμαι απλά λίγο νευρικός που στέκομαι εδώ με το μικρόφωνο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι, δεν μιλάω για τώρα με το μικρόφωνο. Στην ζωή σου, ας πούμε, ξέρεις, γενικά τον τελευταίο μήνα, μου δίνεις μια αίσθηση απογοήτευσης.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Όχι, καθόλου. Δεν είμαι απογοητευμένος. Είμαι ευτυχισμένος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπορεί να κάνω λάθος ( γέλια καθώς κάνει μια γκριμάτσα).
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ευτυχισμένος μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Λοιπόν, εντάξει, από την στιγμή που το έπιασες, πιστεύω ότι η απογοήτευση έχει να κάνει με…. ( ο Αντάμους σηκώνει τους ώμους του και γελάνε κι άλλο). Όχι, πιστεύω ότι είναι αυτό που έχουμε όλοι μας- προσπαθούμε σκληρά να συνδεθούμε με τον Μάστερ – πιστεύω ότι είναι η μόνη απογοήτευση που έχω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ανυπομονησία, ίσως. Θα έπρεπε να πω…
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ανυπομονησία, πιθανόν, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν  έπρεπε να πω απογοήτευση. Είναι ανυπομονησία.
Απογοήτευση και ανυπομονησία.
ΣΩΜΠΡΑ 2:…ότι οι άνθρωποι πρέπει να δουλεύουν κατά την διάρκεια της διαδικασίας και υποθέτω ότι όλοι νοιώθουμε, ότι θα έπρεπε να έρθει λίγο πιο γρήγορα από την ώρα που πιθανόν θα έρθει. Κι αυτό είναι το μόνο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Α! Θέλετε να συμβεί πιο γρήγορα; ( λίγα γέλια).
ΣΩΜΠΡΑ 2: ( βαθύς αναστεναγμός) Δεν έχει σημασία στην πραγματικότητα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν έχει σημασία αλλά…
ΣΩΜΠΡΑ 2: Πραγματικά δεν έχει σημασία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Όπως…
ΣΩΜΠΡΑ 2: Απλά ο άνθρωπος λέει, «Ναι, ας το επισπεύσουμε».
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ας πούμε ότι κανείς δεν μας βλέπει, κανείς δεν μας ακούει, πόσοι από εσάς θέλατε κρυφά να γίνει πιο γρήγορα; Άντε πείτε το…( κάποια χέρια σηκώνονται), ναι. Πόσοι θέλουν να παραμείνει έτσι, ξέρετε, στο στάδιο ανάμεσα στην αφύπνιση και στην κυριαρχία, για, ας πούμε, για ακόμα 20, 30 χρόνια; ( το κοινό λέει ¨Όχι¨) Νομίζω ότι όλοι θέλετε να πάει πιο γρήγορα. Ναι.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Δεν είμαι ο μόνος. Οπότε , ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ωραία.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Αυτές είναι οι τρεις επιγνώσεις μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εντάξει, σε ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Οπότε, ζήτησα να ξεκινήσουμε με τις τρεις επιγνώσεις. Ήθελα να δω πόσο συνειδητοί είστε. Ήθελα να δω πόσο επιφανειακοί είστε ή πόσο συνειδητοί, και πρέπει να πω ότι έχετε πολλή μεγάλη επίγνωση.

Άλλος ένας λόγος που ξεκίνησα με αυτή την ερώτηση – τις τρεις επιγνώσεις – είναι για να σταματήσετε να σκέφτεστε μονοδιάστατα. Να σταματήσετε να σκέφτεστε μόνο σε ένα  επίπεδο. Κάποιος λέει, «Πώς είσαι»; «Ω, είμαι καλά», ενώ δεν είστε. Αλλά δώστε τους τρεις απαντήσει. Θα τους μπερδέψετε πολύ, επειδή… ( γέλια). «Για να δω, νοιώθω χαρά, αγάπη και φόβο. Πώς είναι δυνατόν»;

Αρχίζετε να νοιώθετε τα πράγματα σε πολλαπλά επίπεδα συνέχεια. Συνέχεια. Και ο άνθρωπος θα αντισταθεί. Δεν θα του αρέσει. Του αρέσει το μονοδιάστατο, το επίπεδο, ξέρετε, «Τι γνωρίζεις»; «Γνωρίζω ότι, ξέρεις, ότι είμαι κουρασμένος και βαριέμαι κάπως». Αρχίστε να νοιώθετε, επειδή θα είστε σε αυτά τα επίπεδα – αυτό είναι το Και- θα είστε στο επίπεδο της απογοήτευσης ή της ενόχλησης, αλλά επίσης θα είστε σε επίπεδα, όπου θα συνειδητοποιείτε ότι συντελείται μια τρομακτική αλλαγή αυτή την στιγμή.

Το μεγαλύτερο πράγμα που ξέρω για όλους εσάς είναι, ότι νοιώθετε να διαλύονται όλα ή να κινούνται, να καταρρέουν ή να φεύγουν όλα. Νοιώθετε ότι όλα επιδεινώνονται με γρήγορους ρυθμούς, και δεν μοιάζει με το συναίσθημα που είχατε πριν , όταν κάνατε τις απελευθερώσεις σας. Αυτό εδώ είναι λίγο διαφορετικό. Αυτό εδώ σας κάνει να νοιώθετε ότι διαλύονται κάποια κομμάτια σας ή ότι όλα αποσυνδέονται, και είναι πολύ φυσιολογικό συναίσθημα αυτή την στιγμή. Νοιώθετε έτσι ενώ παράλληλα προσπαθείτε να ανακαλύψετε, «Πού είμαι; Πού είναι ο πυρήνας μου; Τι είναι όλα αυτά»;

Υπάρχει τρομακτική κίνηση αυτή την στιγμή, ειδικά καθώς ο Μάστερ και ο άνθρωπος ενσωματώνονται. Πολλά παλιά θέματα αποχωρούν. Πολλές από τις μάσκες που φορούσατε, η ταυτότητα του εαυτού σας, αλλάζουν με ραγδαίους ρυθμούς, καταρρέουν. Στο παρελθόν κάτι τέτοιο θα σας τρόμαζε και θα λέγατε, «Τι συμβαίνει; Γιατί καταρρέει όλη μου η ζωή»; Αυτή την στιγμή, έχετε περισσότερη σοφία, κι έτσι συνειδητοποιείτε, ότι αυτά που συμβαίνουν αυτή την στιγμή, αυτή η κατεδάφιση του εαυτού σας , στην πραγματικότητα είναι πολύ, πολύ κατάλληλη, στην πραγματικότητα  έτσι ήταν να γίνει. Είναι πραγματικά μια ένδειξη, ότι είστε ακριβώς εκεί που θα έπρεπε να είστε αυτή την στιγμή.

Οπότε, όλοι σας νοιώθετε τις αλλαγές σε κάποιο επίπεδο. Δεν το είπατε όλοι σας, αλλά αρκετοί από εσάς το κάνατε. Νοιώθετε αλλαγές, επειδή όλα κινούνται. Όλα ρέουν. Συντελείται μια απίστευτη μεταμόρφωση, σχεδόν αδύνατη θα λέγατε, μια μετάβαση, μια ενσωμάτωση και όλα αυτά ταυτόχρονα, και ο άνθρωπος θα νοιώθει ότι δεν είναι στα καλά του . Ο άνθρωπος θα αναρωτιέται κατά καιρούς  τί συμβαίνει και άλλες φορές θα το χαίρεται. Ο άνθρωπος , θα έλεγα, θα έχει ανάγκη να κάνει ένα καυτό μπάνιο, να φάει τα αγαπημένα του φαγητά, να κάθεται μπροστά στην τηλεόραση τυλιγμένος μέσα στην κουβέρτα του μια στο τόσο, ενόσω όλα αυτά θα συμβαίνουν.

Είναι μια εντυπωσιακή μεταμόρφωση, αλλά αυτό που θέλω να τονίσω ,και  είμαι ιδιαίτερα ευχαριστημένος γι’αυτό είναι , ότι αν όλο αυτό συνέβαινε στο παρελθόν, θα είχατε φρικάρει και θα αναρωτιόσασταν τί δεν πάει καλά και θα μπλοκάρατε. Τώρα συνειδητοποιείτε , έχετε μια επίγνωση σε ένα επίπεδο, ότι κάτι αλλάζει. Και δεν αφορά μόνο το πού θα ζήσετε ή ποια είναι η επόμενη σας δουλειά, αλλά εννοώ ότι  κάτι αλλάζει σε κοσμοϊστορικό επίπεδο, και εσείς είστε αρκετά εντάξει με όλο αυτό. Έχετε κάποιες στιγμές πανικού και ανησυχίας, αλλά τα πάτε αρκετά καλά σε γενικές γραμμές.

Είναι υπέροχο. Σημαίνει ότι έχουμε κάνει μια πολύ μεγάλη διαδρομή. Και, λοιπόν, ας μεταφερθούμε στο επόμενο μέρος της συζήτησής μας. Μείνετε με αυτό για λίγο. Επικοινωνήστε με όλες τις αλλαγές, που είναι σε εξέλιξη.

Πεπρωμένο
Επόμενο μέρος της συζήτησης. Ο άνθρωπος μπορεί να εκνευρίζεται κάπως με αυτά ( λίγα γέλια και κάποιος λέει, «Ω, όχι»!). Ναι, πρώτη φορά του συμβαίνει, σωστά;

Έχω πει παλιότερα, ότι πράγματι, δεν έχετε πεπρωμένο, ξέρετε, και μου άρεσε η αστρολογία. Την μελέτησα σε πάρα πολλές ενσαρκώσεις. Την αγάπησα, αλλά ξέρετε – είναι η πρώτη φορά που το ομολογώ δημόσια – τελικά πέταξα όλα τα βιβλία. Τα πέταξα μακριά, ξεφορτώθηκα τα πάντα γύρω από την αστρολογία, επειδή απογοητεύτηκα πολύ. Μετά από τόση βαθιά μελέτη σε τόσες ενσαρκώσεις, απογοητεύτηκα  επειδή δεν εξηγούσε τα πάντα. Δεν ήταν μια όμορφη, τακτοποιημένη, εύκολη, καθαρή μαθηματική εξίσωση. Και έβρισκα συνέχεια πράγματα που ήταν λανθασμένα. «Γιατί δεν λειτουργεί; Αν είσαι Ιχθείς ή αν είσαι Καρκίνος και έχεις γεννηθεί εκείνες τις ημερομηνίες», κι έκανα όλους εκείνους τους χάρτες, και όλα τα υπόλοιπα.
Εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχαν οι κομψοί  σας υπολογιστές, έπρεπε να τα κάνω όλα με το χέρι. Έκανα τους χάρτες αλλά και πάλι δεν έβγαζε νόημα. Τελικά αναγκάστηκα να τα πετάξω όλα. Βαρέθηκα και μπούχτισα. Αν ίσως κάποιοι από εσάς παίζετε γκολφ, ξέρετε, παίζετε  όλη σας την ζωή και μια μέρα απλά απογοητεύεστε, και παίρνετε τον σάκο με τα μπαστούνια και τον πετάτε στην λίμνη και λέτε, «Ποτέ ξανά! Βαρέθηκα να κυνηγάω μια χαζή μπάλα». Μια τέτοια στιγμή ήταν όταν τελείωσα με την αστρολογία.

Αργότερα συνειδητοποίησα, για πολλούς λόγους, ότι , πρώτα από όλα, η αστρολογία δεν υπολογίζει πολλά πράγματα, όπως οι προηγούμενες ζωές. Η αστρολογία δεν υπολογίζει τα Σημεία Διαχωρισμού, την αφύπνιση, για παράδειγμα. Πραγματικά πρέπει κανείς να λάβει υπόψη του αυτό τον παράγοντα, γιατί αλλάζει τα πάντα. Και η αστρολογία δεν υπολογίζει τις κρυμμένες δυνατότητες – δυνατότητες  που βρίσκονται πίσω από τα άστρα, σαν να λέμε – που θα μπορούσαν να βγουν στην επιφάνεια με μια μόνο μικρή κίνηση, με ένα μικρό ταρακούνημα.

Αλλά επίσης με ενοχλούσε η αστρολογία ,επειδή πολλοί άνθρωποι, όπως κι εγώ πριν λίγο καιρό, πίστευαν ότι υπάρχει ένα αστρικό πεπρωμένο, σύμφωνα με το οποίο την πορεία σας την καθόριζαν τα αστέρια και βασίζονταν στην ημερομηνία γέννησής σας και στα υπόλοιπα. Πραγματικά συνειδητοποίησα αρκετά γρήγορα, ότι όλο αυτό δεν ήταν ένα αμετάκλητο  πεπρωμένο, αλλά παραήταν αμετάκλητο για τα δικά μου γούστα. Γιατί θα έπρεπε κάποιος να γεννηθεί κάτω από την επιρροή των άστρων;  Και ξέρω ότι κάποιοι από τους αστρολόγους σας εκεί έξω αυτή τη στιγμή ουρλιάζουν, αλλά ξεπεράστε την αστρολογία. Εγώ το έκανα. Παρατήστε την.

Συνειδητοποίησα ότι περιόριζε ένα άτομο, ειδικά αν πίστευε πραγματικά σε αυτήν και σκεφτόταν, «Αυτά είναι τα εργαλεία που έχω. Αυτό θα μου συμβεί στην ζωή μου. Αυτό είμαι προορισμένος να κάνω».

Πριν από κάνα δυο χρόνια σας είπα, «Δεν υπάρχει πεπρωμένο». Δεν υπάρχει πεπρωμένο. Δεν υπάρχουν άστρα που… είστε όλα τα ζώδια και πολλά ακόμα. Ξέρετε, μιλάνε για 12 ζώδια στην αστρολογία; Εγώ ανακάλυψα – δεν εκδόθηκε ποτέ, αλλά ανακάλυψα ότι στην πραγματικότητα υπήρχαν 144 και πιθανόν πολλά περισσότερα.

Οπότε, δεν μου άρεσε η ιδέα ότι κάποιος είχε  ένα πεπρωμένο, και ξέρω ότι κάποιοι από εσάς σκέφτεστε, « Λοιπόν, όχι, είναι μόνο επιρροές». Ναι, αλλά οι άνθρωποι που πραγματικά μελετάνε αστρολογία ή που κοιτάνε το προσωπικό τους ωροσκόπιο το εκλαμβάνουν σαν πεπρωμένο. Είπα, «Δεν υπάρχει πεπρωμένο. Είστε ελεύθεροι». Είστε ελεύθερες υπάρξεις να διαλέξετε ό,τι θέλετε.

Αλλά παρέλειψα να σας πω κάτι. Υπάρχει μια εξαίρεση, εντάξει, στην ουσία μιάμιση εξαίρεση σε αυτό τον κανόνα, και είναι ένα από τα πράγματα που θέλω να σας πω σήμερα – ένα πεπρωμένο ψυχής. Και δεν είναι τόσο κακό. Κάποιοι από εσάς νοιώθετε κάπως ανήσυχοι.

Ένα πεπρωμένο ψυχής. Ας ξεκινήσουμε με τις προϋποθέσεις που ήρθατε στον πλανήτη, αναλάβατε να έχετε πολλές ενσαρκώσεις. Ο άνθρωπος ανέλαβε να κάνει πολλές ενσαρκώσεις εμπειρίας. Τελικά φτάσατε στο σημείο, ίσως στην προηγούμενή σας ενσάρκωση , κάποιοι σε αυτή την ενσάρκωση, φτάσατε στο σημείο όπου είπατε, «Όχι άλλο πια. Αυτό είναι. Έζησα ό,τι  εμπειρία είχα να ζήσω. Πέρασα από την αγάπη  και πέρασα από το μίσος. Υπήρξα άπορος, υπήρξα προφήτης. Υπήρξα…» Δεν υπάρχει κάποιο τραγούδι με αυτά τα λόγια; «Υπήρξα όλα αυτά και φτάνει». Τις περισσότερες φορές που το είπατε αυτό, ήταν σαν να το λέγατε με απέχθεια. Δεν ήταν ένα συναίσθημα ευχαρίστησης και εκπλήρωσης. Ήταν κάπως σαν, « Αυτό είναι. Αυτός ο πλανήτης είναι χάλια. Δεν θέλω να βρίσκομαι πια εδώ».

Αυτό δημιούργησε αυτήν την ενσάρκωση, άλλαξε τα δυναμικά του πότε θα ερχόσασταν, την οικογένεια, τον δρόμο που θα ακολουθούσατε και όλα τα άλλα. Κάποιοι από εσάς δεν φτάσατε σε αυτό το σημείο της απέχθειας πριν από αυτή την ενσάρκωση, ίσως στο τέλος της εφηβείας σας, στα πρώτα χρόνια της ενηλικίωσης ή οποτεδήποτε. Και είπατε, «Αυτό είναι. Τελείωσα. Τελείωσα». Ήταν το κάλεσα του ανθρώπου προς τον Μάστερ και προς το Πνεύμα, παρόλο που δεν το είχε συνειδητοποιήσει εκείνη την εποχή, τους καλούσε λέγοντας, « Finé! Τελείωσα με αυτά». Και είχατε κάθε δικαίωμα να το κάνετε. Ο άνθρωπος έχει κάθε δικαίωμα να πει, «Τελείωσα με αυτά», γιατί ο Μάστερ και το Εγώ Είμαι ποτέ δεν θα έλεγαν, «Όχι, πρέπει να επιστρέψεις για περισσότερα». Αφορά τον άνθρωπο να πει, «Τελείωσα».

Αυτό ξεκίνησε την αφύπνιση. Αυτό ξεκίνησε την αφύπνιση, και ήταν, κατά κάποιον τρόπο, για πολλούς από εσάς στην δική σας αφύπνιση, ένα συναίσθημα απελευθέρωσης και ανακούφισης, επειδή τελειώσατε. Αυτό είναι. Τώρα το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να μαζέψετε τα υπάρχοντά σας και να φύγετε…. Κάπως.

Μετά ξεκινήσατε όλο αυτό το μονοπάτι,  που εγώ αποκαλώ κυριαρχία. Είναι το ότι επιτρέπετε την σοφία. Τελειώσατε, , αλλά πριν φύγετε,  έπρεπε να επιτρέψετε την σοφία, τον Μάστερ. Ένα κομμάτι σας – βρίσκεστε σε σύγκρουση – επειδή ένα κομμάτι σας είναι σαν, «Εγώ απλά θέλω να φύγω από εδώ και να επιστρέψω στην Κυρίαρχη Περιοχή μου». Και ένα άλλο κομμάτι σας είναι σαν, «Ωωω, ναι! Μπορώ να είμαι άνθρωπος και Μάστερ. Μπορώ να ξέρω τα πάντα. Μπορώ να δημιουργήσω ό,τι θέλω. Ίσως μείνω λίγο ακόμα και δω περί τίνος πρόκειται». Αλλά ας επιστρέψουμε στο θέμα μου.

Ποτέ πριν δεν είχατε πεπρωμένο, παρόλα αυτά, όλον αυτό τον καιρό από την αφύπνιση μέχρι την κυριαρχία, υπάρχει πεπρωμένο. Υπάρχει ένα πεπρωμένο. Το πεπρωμένο έρχεται με πολλούς τρόπους, αλλά πρώτα, από την στιγμή που θα πείτε, «Τελείωσα. Άνθρωπε, άκου με!  Μάστερ, Εγώ Είμαι,  ο άνθρωπος τελείωσε με όλα αυτά». Την στιγμή που θα τα πείτε αυτά, έχετε πραγματωθεί. Λέγοντας πραγματωθεί, εννοώ ότι έχει συμβεί – όλη η ενσωμάτωση , όλη η φώτιση, όλη η Πραγμάτωση. Έχετε πραγματωθεί, με την έννοια ότι εκείνη την στιγμή που τα είπατε αυτά, δημιουργείται αυτό που αποκαλώ η δυνατότητα – μπορείτε να το πείτε και μέλλον – αλλά έχει ήδη συμβεί. Είναι εκεί. Οπότε, όντως τελειώσατε με όλες σας τις ενσαρκώσεις. Σε αυτό το σημείο έχετε πραγματωθεί. Έχετε πραγματικά  φωτιστεί.

Ο Τοβίας πριν από καιρό, νομίζω ότι ήταν στην δεύτερη ή στην τρίτη σειρά που κάνατε μαζί του. Είχε πει, «Έχετε ήδη αναληφθεί. Τώρα απλά ανακαλύπτετε πώς είναι η διαδρομή για να φτάσεις μέχρι εκεί». Για πολλούς εξακολουθεί να είναι ένα διανοητικό θέμα, αλλά είναι πολύ, πολύ αληθινό. Έχετε ήδη αναληφθεί.

Οπότε αυτό έχει γίνει. Δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτε άλλο. Αλλά το αστείο είναι, ότι ο άνθρωπος εξακολουθεί να πιστεύει, ότι υπάρχει κάτι ακόμα να κάνει, ότι δεν έχετε μάθει κάτι, ότι υπάρχει ένα μάθημα, ότι υπάρχει ένα μυστικό κλειδί που πρέπει να το βρείτε. Τίποτα απολύτως. Τίποτα απολύτως.

Οπότε, τώρα, έχετε πραγματωθεί αλλά δεν το έχετε συνειδητοποιήσει ακόμα. Με άλλα λόγια, είστε ακόμα ο άνθρωπος, που προσπαθεί να φτάσει στην φώτιση, που προσπαθεί ακόμα να την σχεδιάσει και να την δημιουργήσει και να την καθοδηγήσει και να την διευθύνει και όλα τα άλλα. Μια μέρα θα γελάτε με τον εαυτό σας, αν όχι σήμερα, και θα λέτε, «Εεε! Το μόνο που χρειαζόμουν ήταν να φύγω από την μέση και να το επιτρέψω».
Αλλά ο άνθρωπος δεν μπορεί να αντισταθεί στον πειρασμό, οπότε εξακολουθεί να ασχολείται. Και κάνετε – βλέπω αυτό το νέο φαινόμενο – να κάνετε αυτό που λέτε «Επιτρέπω μάντρας». Βλέπω Σώμπρα που πάνε για ύπνο το βράδυ, «Εγώ επιτρέπω. Εγώ επιτρέπω. Εγώ επιτρέπω». ( γέλια). Τους βλέπω όμως να κάνουν «Δεν επιτρέπεις. Ο σφιγκτήρας σου είναι σφιχτός». ( γέλια και η Λίντα φωνάζει ¨Ωω¨! ). Επιστρέφετε στις προσευχές. Επιστρέφετε σε όλα τα υπόλοιπα. Απλά επιτρέψτε. Ξέρετε πόσο εύκολο είναι το Επιτρέπω; Απλά επιτρέψτε! Αυτό είναι. Έλεος!

Παρόλα αυτά λαμβάνει χώρα ένα συγκεκριμένο πεπρωμένο – και ειλικρινά δεν ήθελα να μιλήσω γι αυτό μέχρι σήμερα, επειδή θα νευριάζατε πολύ μαζί μου ή θα το παρεξηγούσατε – αλλά αυτό το υπέροχο πεπρωμένο λαμβάνει χώρα την στιγμή θα πείτε, «Τελείωσα, αυτή είναι η τελευταία μου ενσάρκωση», και περνάτε από την αφύπνιση στην κυριαρχία.
Το πεπρωμένο τώρα είναι ότι ο Μάστερ αρχίζει να εισέρχεται, και φυσικά ο Μάστερ – καλώ τον Μάστερ να έρθει μέσα – είναι στην πραγματικότητα σοφία. Αυτό είναι όλο. Η σοφία όλων των ενσαρκώσεων και αυτής εδώ. Ο Μάστερ εισέρχεται και, κατά μία έννοια, καθοδηγεί την ζωή σας, κατά κάποιον τρόπο. Ο Μάστερ εισέρχεται και δεν θα επιτρέψει να συμβούν πράγματα στην ζωή σας , όπως θα έκανε  ίσως ο άνθρωπος. Βλέπετε , ο άνθρωπος, πολύ συχνά βασίζει την ζωή του σε ανάγκες και επιθυμίες. Η ανθρώπινη ζωή βασίζεται στο εγώ και στην ταυτότητα. Η ανθρώπινη ζωή βασίζεται σε πράγματα όπως, «Πρέπει να βρω μια καλύτερη δουλειά. Πρέπει να δείχνω νεότερος. Πρέπει, λοιπόν, να κάνω ανθρώπινα πράγματα», και τον Μάστερ δεν τον νοιάζει αυτή την στιγμή. Ο Μάστερ είναι τυφλός. Τον Μάστερ δεν τον νοιάζει.

Αλλά τώρα εισέρχεται ο Μάστερ, κατά κάποιον τρόπο, για να διαμορφώσει το πεπρωμένο σας. Θα καταφέρετε να φτάσετε στην Πραγμάτωση, επειδή ανοιχτήκατε. Είπατε, «Έχω τελειώσει με τις ανθρώπινες ζωές», επιτρέποντας , ως έναν βαθμό, τον Μάστερ, και ο Μάστερ εισέρχεται.

Είναι απογοητευτικό για τον άνθρωπο κατά καιρούς, επειδή σχεδιάζετε διάφορα και πιστεύετε ότι θα γίνουν. Υπάρχουν πράγματα, που ο άνθρωπος λέει ότι τα χρειάζεται, χρήματα, σύντροφο – πφφ!-  περισσότερη ενέργεια. Όχι. Δεν χρειάζεστε περισσότερη ενέργεια. Καθόλου. Απλά πρέπει να είστε πιο αποτελεσματικοί με αυτά που έχετε.

Οπότε, ο άνθρωπος σχεδιάζει την ζωή του, και ο Μάστερ απλά – δεν θέλω να πω ότι δεν πρόκειται να το επιτρέψει – ο Μάστερ επεμβαίνει και εμποδίζει τον άνθρωπο από την απόσπαση,  κατά την διάρκεια της πορείας του προς την κυριαρχία. Αυτός είναι ο λόγος που μερικές φορές οι ανθρώπινες επιθυμίες δεν πραγματοποιούνται. Αυτός είναι ο λόγος που ο άνθρωπος απογοητεύεται, «Γιατί δεν έχει αποτέλεσμα; Πίστευα ότι ήμουν δημιουργός»; Όχι αυτή την στιγμή. Θέλω να πω, είστε, αλλά όχι αυτή την στιγμή. Εσείς το βάλατε εκεί . Κάνατε την  επιλογή να φτάσετε στην Πραγμάτωση και κατά κάποιον τρόπο, θα λέγατε, υπογράψατε μια συμφωνία με τον Μάστερ, με την σοφία σας σύμφωνα με την οποία θα αφήνατε τον Μάστερ να σας προφυλάξει, από το να είστε  μόνο ολοκληρωτικά άνθρωποι αυτή την στιγμή.

Είναι μια πολύ ευαίσθητη εποχή, πολύ, πολύ ευαίσθητη. Είναι μια εποχή όπου τα makyo, έστω και ένα ελάχιστο ποσοστό makyo, μπορεί να σας πετάξει από τον δρόμο. Είναι μια εποχή όπου ο άνθρωπος αρχίζει να ουρλιάζει, « Τι συμβαίνει με αυτό; Τι συμβαίνει με εκείνο; Νοιώθω απαίσια. Δεν ξέρω τι να κάνω». Ο Μάστερ δεν θα σας αφήσει να αποσπαστείτε αυτή την στιγμή, μέσα σε μια κακή σχέση ή σε μια κακή δουλειά ή οτιδήποτε παρόμοιο. Οπότε, όντως υπάρχει ένα πεπρωμένο.

Είναι ένα από τα επίπεδα, που αναρωτιόμουν αν κάποιος ήταν ενήμερος αυτή την στιγμή. «Νοιώθω σχεδόν σαν να με τραβάει ένας μαγνήτης. Νοιώθω σαν να υπάρχει κάτι άλλο που το ελέγχει όλο αυτό, που φέρνει όλα αυτά τα γεγονότα. Δεν ξέρω τί είναι ή από πού έρχεται, αλλά το νοιώθω, και, κατά κάποιον τρόπο, μου αρέσει πολύ, αλλά από την άλλη, γαμώτο, επεμβαίνει στην ελευθερία μου. Παραβιάζει την ελευθερία μου». Απόλυτα, έτσι είναι, επειδή εσείς του δώσατε την άδεια. Και με την ευκαιρία, να σας πω ότι ήταν άδεια – μονόδρομος. Δεν μπορείτε να την πάρετε πίσω . Όχι, δεν μπορείτε. Δεν μπορείτε  να πείτε την μια μέρα ότι δίνετε αυτή την άδεια, στην τελευταία σας ενσάρκωση, ότι δίνετε την άδεια στον Μάστερ να σας καθοδηγήσει αυτή την στιγμή. Θέλω να πω, ο Μάστερ δεν πρόκειται να έρθει και να σας δώσει χρήματα ή οτιδήποτε τέτοιο, αλλά ο Μάστερ θα διασφαλίσει ώστε να μην ξεφύγετε από τα όρια. Να μην πέσετε σε κάποια τεράστια απόσπαση. Είναι πραγματικά αρκετά όμορφο, αν το σκεφτείτε, αν το νοιώσετε.

Οπότε υπάρχει ένα πεπρωμένο, που συμβαίνει αυτή την στιγμή με έναν πολύ όμορφο τρόπο. Υπάρχει αυτός ο μαγνητισμός, σαν κάτι να σας τραβάει, που σας περνάει μέσα από διάφορα. Κάποιοι από εσάς είχατε την εμπειρία πρόσφατα, κατά κάποιον τρόπο, να προσπαθείτε να σχεδιάσετε όλα αυτά τα πράγματα και να διαλύονται συνέχεια και να μην λειτουργούν και όταν απλά αφεθήκατε, να σας καθοδηγεί κάτι και μερικές φορές θέλετε να πείτε, ότι σας οδηγεί το πνεύμα ή ένα ΟΥΦΟ ή οτιδήποτε παρόμοιο ( γέλια). Στην πραγματικότητα είναι το πεπρωμένο της ψυχής , είναι ο Μάστερ που σας καθοδηγεί, διασφαλίζοντας ότι δεν θα αποσπαστείτε και επίσης δεν θα σκοτωθείτε αυτή την στιγμή, ότι δεν θα κάνετε κάτι τόσο παράτολμο,  που να θέτει σε κίνδυνο αυτή την υπέροχη νέα ζωή που γεννιέται.

Οπότε, θα πρέπει να σας ρωτήσω σ’ αυτό το σημείο, κάνα δυο ερωτήσεις, υπάρχει μια ..- την προηγούμενη φορά που είχατε ένα τέτοιο πεπρωμένο, σε όλες σας τις ενσαρκώσεις στην Γη, ήταν όταν ήρθατε εδώ για πρώτη φορά. Τις πρώτες δυο ζωές, υπήρχε ένα πεπρωμένο σύμφωνα με το οποίο θα ενσωματωνόσασταν με την ύλη. Ήταν επειδή το συμφωνήσατε, οπότε υπήρχαν κάποια πράγματα που αναιρούσαν τις ανθρώπινες επιλογές σας. Αυτή είναι η μοναδική άλλη φορά, που υπήρχε αυτό το πεπρωμένο ψυχής. Και το λέω επειδή τώρα είστε απογοητευμένοι σε κάποιο βαθμό, «Γιατί να μην λειτουργεί διαφορετικά; Γιατί δεν φέρνει αποτέλεσμα όταν το δοκιμάζω εγώ»; Σταματήστε για ένα λεπτό. Επικοινωνήστε με το Εγώ Είμαι, με τον Μάστερ. Βοηθούν  στην καθοδήγησή σας προς την Πραγμάτωση αυτού που έχει ήδη πραγματωθεί, σε αυτό που αποκαλείτε μέλλον, στην Πραγμάτωσή σας.

Είναι κάτι πραγματικά πανέμορφο, κατά κάποιον τρόπο. Συνειδητοποιείτε ότι, «Δεν χρειάζεται να δουλέψω με αυτό. Απλά θα ζήσω την εμπειρία. Δεν χρειάζεται να το γεμίσω με ένα σωρό φιλοσοφίες και makyo, και δεν χρειάζεται να ανησυχώ για το αύριο. Δεν χρειάζεται να ανησυχώ για το τί θα συμβεί στην συνέχεια. Δεν χρειάζεται να ανησυχώ καθόλου. Καθόλου.» Καθοδηγείστε.

Το Ανθρώπινο Μονοπάτι
Οπότε, πρέπει να σας κάνω την ερώτηση, έτσι για πλάκα. Πού θα ήσασταν αυτή την στιγμή αν δεν είχατε αυτό το πεπρωμένο; Αν όλα εξαρτιόταν από τον άνθρωπο στην Πραγμάτωση, πού θα ήσασταν αυτή την στιγμή; Λίντα, με το μικρόφωνο παρακαλώ.
ΛΙΝΤΑ: Εκλιπαρούσε για το μικρόφωνο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Πού θα ήσουν αν ήταν στο χέρι του ανθρώπου;
ΤΖΙΝ: Μάλλον θα οδηγούσα μια Φερράρι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω! Ω, θα οδηγούσες μια Φερράρι. Ωραία, ωραία.
ΤΖΙΝ: Αλλά κυρίως θα ήμουν – πώς να το πω- σαν καθοδηγητής ή σαν αρχηγός ή σε κάποιο κίνημα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κάτι σαν γκουρού;
ΤΖΙΝ: Ναι, κάτι τέτοιο. Ή διευθύνων σύμβουλος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ω, διευθύνων σύμβουλος. Ναι. Υψηλός στόχος.
ΤΖΙΝ: Ναι, υψηλός στόχος που θα έκανε κάτι από την ανθρώπινη οπτική, θα ήταν – πώς να το πω – θα βοηθούσε πολύ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, σωστά. Ναι, οκ. Οπότε, θα ήσουν πάνω στο πνευματικό σου μονοπάτι;
ΤΖΙΝ: Σαν να μην μπορώ να ξεφύγω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Οπότε θα ήσουν διευθύνων σύμβουλος, που θα οδηγούσες μια Φερράρι, αλλά θα ήσουν στο πνευματικό σου μονοπάτι.
ΤΖΙΝ: Ή έτσι νομίζω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ή έτσι νομίζεις. Καλή απάντηση, επειδή υπάρχει ένα παράλληλο μονοπάτι, το μονοπάτι που θα έπαιρνε ο άνθρωπος, που δεν το έχει ζήσει, αλλά υπάρχει. Είναι το παράλληλο μονοπάτι, όπου ο άνθρωπος προσπαθεί να σχεδιάσει την δική του φώτιση, και είναι διασκεδαστικό για ένα διάστημα. Οδηγεί  Φερράρι.  Και ξέρεις πού είναι η πραγματική διασκέδαση σε όλο αυτό; Η εξουσία.
ΤΖΙΝ: Ακριβώς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις όλη αυτή την εξουσία!
ΤΖΙΝ: Ακριβώς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, Θεέ μου, είναι τόσο εθιστική, και ο άνθρωπος την αγαπάει. Και μετά πιστεύει ότι πράγματι κάνει κάτι.
ΤΖΙΝ: Ναι, χρησιμοποιώντας την εξουσία για να καλυτερεύσει τον κόσμο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αλλά να καλυτερεύσει τον κόσμο, θέλω να πω, έχω ξανακούσει αυτά τα λόγια ( ο Τζιν γελάει). Δεν έχω γνωρίσει πολλούς, συμπεριλαμβανομένης και της Μητέρας Τερέζας, που να προσπαθούν να καλυτερεύσουν τον κόσμο. Στην πραγματικότητα προσπαθούν να….
ΤΖΙΝ: Ενισχύσουν τον εγώ τους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ:… να καλυτερεύσουν τον εαυτό τους. Ξέρεις, δεν έχω γνωρίσει πολλούς που να προσπαθούν να καλυτερεύσουν πραγματικά τον κόσμο. Είναι μια μεγάλη μαλ…κία, ξέρεις, να προσπαθείς να σώσεις τον κόσμο. «Θα σε  πείραζε να μου δώσεις λίγα χρήματα; Προσπαθώ να καλυτερεύσω τον κόσμο». Είναι πολύ εγωιστικό. Και ποιος μη γαμ… προσπαθεί να καλυτερεύσει…
ΛΙΝΤΑ: Ωωω!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν το είπα! ( ο Τζιν γελάει, το ίδιο και το κοινό). Ποιος προσπαθεί να καλυτερεύσει τον κόσμο;; Τι έχουν πάθει αυτοί οι άνθρωποι που προσπαθούν να καλυτερεύσουν τον κόσμο;!
ΤΖΙΝ: Θέλουν απλά να κερδίσουν την αποδοχή του κόσμου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Είναι μέσα στο παιχνίδι της εξουσίας. « Θα κάνω τον κόσμο καλύτερο».
ΤΖΙΝ: «Λατρέψτε με».
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Αλλά, ξέρεις τι πραγματικά συμβαίνει; Την στιγμή που προσπαθείς να καλυτερεύσεις τον κόσμο, ο κόσμος θα προσπαθήσει να καλυτερεύσει εσένα.
ΛΙΝΤΑ: Ουπς!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ουπς. Αυτό είναι το αξίωμα της συμπόνοιας. Η πραγματική συμπόνοια είναι να επιτρέπεις να είναι όλα όπως είναι, να επιτρέπεις στον κόσμο να είναι αυτό που είναι. Θέλω να πω, εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες, ξέρω ότι είστε στο μέσον των εκλογών, επειδή ο Κόλντρε και η Λίντα έχουν αναμμένη την τηλεόραση και όλα αυτά ακούω! Και υπάρχει μεγάλη έλλειψη συμπόνοιας. Ξέρεις,  την στιγμή που προσπαθείς να αλλάξεις τους άλλους ή τον κόσμο, αυτό θα αλλάξει εσένα. Είναι ένα  παράξενο είδος καθρεφτίσματος, οπότε θα επιστρέψει σε σένα. Ο αληθινός Μάστερ έχει ολοκληρωτική συμπόνοια,  που σημαίνει αποδοχή – από τον ζητιάνο στην γωνία του δρόμου μέχρι τον οποιοδήποτε – ολοκληρωτική συμπόνοια.  «Έι, είναι το ταξίδι σου φίλε. Αν θες να το αλλάξεις, κάνε ό,τι έκανα κι εγώ. Είπα, ¨Τελευταία ενσάρκωση¨ και μετά όλα άρχισαν να αλλάζουν πραγματικά».
Οπότε, πού ήμασταν;
ΤΖΙΝ: Στην Φερράρι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στην Φερράρι!  Οκ, στην Φερράρι. Οκ, είναι μεγάλο πράγμα. Οκ. Σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ. Οπότε, θα ήσουν στο πνευματικό σου μονοπάτι, αλλά θα ήταν διαφορετικό από αυτό.
ΤΖΙΝ: Ναι ,θα ήταν πολύ περισσότερο γύρω από τον άνθρωπο, από το εγώ και κυρίως από την εξουσία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κυρίως γύρω από την εξουσία μεταμφιεσμένη σε….
ΤΖΙΝ: Εξ ολοκλήρου ζήτημα εξουσίας, εννοώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μεταμφιεσμένη σε «Είμαι πάνω στο πνευματικό μου μονοπάτι».
ΤΖΙΝ: Ακριβώς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, οκ. Δεν είναι και τόσο κακό. Είναι μια ενδιαφέρουσα εμπειρία.
ΛΙΝΤΑ: Για να δούμε. Ω, οκ. Ψάχνω για κάποιον που να εκλιπαρεί να πάρει το μικρόφωνο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έτσι λοιπόν, αν ήταν στο χέρι του ανθρώπου, πού θα ήσασταν αυτή την στιγμή;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η Λίντα ψάχνει για καινούργιο θύμα. Πού θα ήσασταν αυτή την στιγμή, αν το θέμα ήταν στο χέρι του ανθρώπου;
ΤΖΟΥΛΙ: Οπωσδήποτε Νομίζω ότι θα ήταν πολύ διανοητικό θα δούλευα πολύ, θα ήμουν πολύ σοβαρή, τόνοι χρήματα, στον κόσμο των επιχειρήσεων.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και τι θα γινόταν με το πνευματικό σου μονοπάτι;
ΤΖΟΥΛΙ:. Το ξέρω ότι θα ήταν πολύ διανοητικό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Ναι. Ναι. Ωραία. Και θα ήταν καλύτερα από το μονοπάτι που είσαι τώρα;
ΤΖΟΥΛΙ: Θα ήταν διαφορετικά!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα ήταν διαφορετικά . Ναι. Τι θα έκανες με τόσα χρήματα;
ΤΖΟΥΛΙ: Μάλλον θα ξόδευα περισσότερα, θα είχα περισσότερο στρες και θα ήθελα περισσότερα…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα ήσουν πιο ευτυχισμένη;
ΤΖΟΥΛΙ: …και εγωισμό…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα ήσουν πιο ευτυχισμένη;
ΤΖΟΥΛΙ: Είναι διαφορετικό, ξέρεις. Μπορεί να ήταν μια άλλη οπτική ευτυχίας.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσε. Ναι. Και δεν κάνω κριτική. Έχω δει πολλούς που έχουν ακολουθήσει αυτό το μονοπάτι, αυτό τον δρόμο, που, ξέρετε, για λίγο καιρό είναι πολύ διασκεδαστικό, και έχει να κάνει με την εξουσία και είναι ένα σπουδαίο παιχνίδι. Αλλά μια μέρα καταρρέει. Ανατινάζεται  , επειδή δεν είναι αυθεντικό και θα εξηγήσω σε λίγο γιατί καταρρέει. Αλλά έτσι γίνεται, μεγάλη στιγμή. Ωραία. Ένας ακόμα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω,  το ήξερες ότι θα σου φέρει το μικρόφωνο. Οπότε, τι θα γινόταν αν ο άνθρωπος σκηνοθετούσε όλο αυτό το πράγμα;
ΤΖΟΥΛ: Λοιπόν, μάλλον θα ήμουν μέσα σε αυτό τον κύκλο, να επιχειρώ σχέσεις έξω από τον εαυτό μου για να αποδείξω, ότι δεν ήμουν αρκετά καλή για να τις κρατήσω και ότι ποτέ δεν θα με αγαπούσαν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ω, ουάου, ουάου! Και πώς θα είναι το πνευματικό σου μονοπάτι όλον αυτό τον καιρό;
ΤΖΟΥΛ: Θα εξακολουθούσα να είμαι πάνω στο πνευματικό μου μονοπάτι, προσπαθώντας να αποδείξω στους άλλους ότι αξίζει τον κόπο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα ήσουν στο πνευματικό και θα πήγαινες στους άλλους για απαντήσεις.
ΤΖΟΥΛ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και εδώ δεν τα επιτρέπουμε αυτά. Δεν σου δίνω, σε κανέναν από εσάς, δεν δίνω απαντήσεις. Σας προκαλώ και σας ενοχλώ διαβολεμένα, αλλά κάθε απάντηση, οτιδήποτε εμφανίζεται βγαίνει από μέσα σας. Και επίσης, αυτό που έχω δει να συμβαίνει, σε αυτή την ψεύτικη υλοποίηση, είναι  ότι υπάρχει μια ροπή, μια εξάρτηση από τις ομάδες, και ιδιαίτερα ομάδες που σας λένε τί να κάνετε και πώς να σκέφτεστε, και πώς να ντύνεστε και πόσες δωρεές να κάνετε. Είναι κάτι που σας αποσπά από το να κοιτάτε μέσα σας αληθινά, επειδή τώρα είναι αν, « Μπορώ να ακολουθήσω όλους τους κανόνες; Μπορώ να φοράω τα κατάλληλα ρούχα; Μπορώ να ψέλνω σωστά τα μάντρα; Μπορώ ν διαλογίζομαι σωστά; Μπορώ να αναπνέω σωστά»; Είναι μια πολύ μεγάλη απόσπαση, επειδή ο άνθρωπος πιστεύει, «Βλέπεις; Είμαι πνευματικός. Υποφέρω, οπότε πρέπει να είμαι πνευματικός». Και είναι εντελώς διαφορετικά.
Τι άλλο θα σου συνέβαινε αν δεν είχες αυτό το πνευματικό πεπρωμένο, το πεπρωμένο της ψυχής;
ΤΖΟΥΛ: Θα πίστευα ότι υπάρχει κάτι ακόμα εκεί έξω, που χρειάζομαι για να αποδείξω τον εαυτό μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα το πιστεύεις;
ΤΖΟΥΛ: Όχι, δεν το πιστεύω τώρα.
Θέλω να πω, το έκανα για πολλή καιρό. Εννοώ ότι, ένα σχέδιο- «Ω, Θεέ μου. Δεν είμαι αρκετά καλή. Δεν το έχω τελειώσει. Δεν ολοκληρώνω τίποτα» – ξέρεις.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, «Τι δεν πάει καλά με μένα»;
ΤΖΟΥΛ: Και όταν κάθισα εδώ, σκεφτόμουν ότι, «Είναι η πρώτη φορά που επέστρεψα σε μια ομάδα εδώ και πολύ καιρό», επειδή έφυγα. Επειδή ήμουν σε αυτές τις ομάδες και πάντα πίστευα ότι υπήρχε κάτι περισσότερο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, πρέπει να σε ρωτήσω, θα μείνει μεταξύ μας , τι πιστεύεις γι αυτή την ομάδα;
ΤΖΟΥΛ: Είναι ευτυχισμένοι. Αυτή η ομάδα είναι ευτυχισμένη. Χαμογελάνε. Υπάρχει αγάπη στα μάτια τους. Είναι φιλόξενοι. Είναι υπέροχοι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι πιστεύει – δεν… δεν ξέρω αν είναι ευτυχισμένοι ( γέλια).
ΤΖΟΥΛ: Ίσως λίγο ενοχλημένοι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό που ήθελα να πω – αυτό που έχω προσέξει στους Σώμπρα είναι ότι έχουν επίγνωση. Υπάρχει μια επίγνωση, που δεν την βλέπεις στους άλλους ανθρώπους, και μου αρέσει αυτό, ξέρεις, επειδή είναι πιο συνειδητοποιημένοι. Ναι.
ΤΖΟΥΛ: Απόλυτα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ωραία.
ΤΖΟΥΛ: Υπήρξα Σώμπρα…
ΛΙΝΤΑ: ( φωνάζει) Σε ευχαριστούμε Αντάμους! Σε ευχαριστούμε! Έλεος!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σας ευχαριστώ πολύ.

Ωριμότητα

Οπότε, ας το νοιώσουμε για λίγο, και σε ευχαριστώ Λίντα. Ας το νοιώσουμε για λίγο, όλο αυτό το θέμα με το πεπρωμένο της ψυχής, από την στιγμή που θα πείτε, «Όχι πια. Τελευταία ενσάρκωση. Τελείωσα με τις εμπειρίες», έχετε τον Μάστερ, όχι για να σας λέει τι να κάνετε – δεν είναι πνευματικός οδηγός ή οτιδήποτε τέτοιο – αλλά ο Μάστερ σας κρατάει στο μονοπάτι, σας προφυλάσσει από τις αποσπάσεις, από το να βγείτε από το δρόμο σας. Μερικές φορές είναι πολύ, πολύ απογοητευτικό επειδή θέλετε την ελευθερία σας. Θέλετε να πιστεύετε ότι εσείς κάνετε όλες τις επιλογές. Θέλετε να πιστεύετε ότι μπορείτε να κάνετε ό,τι στο διάβολο θέλετε.

Αλλά νοιώστε το για μια στιγμή, παρόλη την πιθανή σας απογοήτευση.  Όταν είπατε, «Τελείωσα, αυτό είναι. Καιρός για Πραγμάτωση», και ο Μάστερ, η σοφία μπήκε μέσα σας και σας έχει προφυλάξει από τρομακτικά πολλούς πόνους, τελικά, δεν είναι υπέροχο πράγμα; Δεν είναι πραγματικά υπέροχο; Θα επιστρέψω στο βίντεο που παρακολουθήσαμε πριν. Δεν είναι πραγματικά υπέροχο που έχετε αυτό το επίπεδο καθοδήγησης και προστασίας; Θεωρώ ότι θα ήταν καλύτερη αυτή η λέξη, το επίπεδο προστασίας που θα σας διασφαλίσει ότι θα φτάσετε στην Πραγμάτωση, να σας διασφαλίσει ότι θα ενσωματωθεί με ο Μάστερ με τον άνθρωπο. Τι υπέροχο πράγμα!

Μας οδηγεί σε μια συζήτηση γύρω από το πνευματικό – όχι το πνευματικό – λάθος λέξη, Κώλντρε. Μας οδηγεί σε μια συζήτηση γύρω από την ωριμότητα. Ωριμότητα. Μέχρι τώρα, ή έστω μέχρι σχετικά πρόσφατα, δεν είχατε την ωριμότητα να κάνετε πολλά πράγματα. Την ωριμότητα, και αυτό που συμβαίνει στην διαδρομή από την αφύπνιση προς την κυριαρχία είναι, ότι η ανωριμότητα μέσα σας εκτίθεται πολύ. Πολύ και πονάει κατά καιρούς. Αυτό ήταν ένα άλλο θέμα, που πίστευα ότι πιθανόν θα αντιμετωπίζαμε, όταν συζητούσαμε γύρω από τα επίπεδα της επίγνωσης. Τελευταία είναι πολύ υψηλά στα επίπεδα της πραγμάτωσης. Εμφανίζεται στα όνειρά σας. Η ανωριμότητα ξεσκεπάζεται.

Η ανωριμότητα είναι βασικά έλλειψη σοφίας. Δεν είναι κακό πράγμα, είναι απλά ανώριμο. Η ανωριμότητα είναι μια έλλειψη ή ένας περιορισμός της αντίληψης και της οπτικής, το να είστε τόσο στενοί – να βλέπετε με τόση στενότητα τα πράγματα – που δεν αισθάνεστε όλα τα διαφορετικά επίπεδα. Δεν έχετε επίγνωση όλων όσων πραγματικά συμβαίνουν. Αυτός είναι ο δικός μου ορισμός για την ανωριμότητα.

Πάει πίσω στο αξίωμα ότι δεν υπάρχει πραγματικότητα, δεν υπάρχει ζωή παρά μόνο όταν είναι παρούσα η αντίληψη. Τίποτα δεν υπάρχει παρά μόνο όταν υπάρχει συνείδηση. Αλλά η συνείδηση ή η αντίληψη μπορεί να εμφανιστούν σε διάφορα επίπεδα. Δεν είναι όλα ή τίποτα. Μπορεί να υπάρχουν πολύ περιορισμένα επίπεδα αντίληψης – αυτοεπιβαλλόμενα, περιορισμένα επίπεδα αντίληψης – τα οποία θα τα ονόμαζα  ανωριμότητα. Τόσο εστιασμένα μόνο στην επιβίωση , τόσο εστιασμένα στο εγώ, τόσο εστιασμένα στους πόνους σας, στα τραύματά σας και σε όλα τα υπόλοιπα που σας κάνουν πολύ ανώριμους, σας περιορίζουν πολύ την αντίληψη.

Αυτό που συμβαίνει αυτή την στιγμή, στην κίνηση για την οποία μιλήσαμε νωρίτερα, νοιώθετε όλες αυτές τις αλλαγές να έρχονται, και είναι για να κάνουν χώρο για τον Μάστερ, αλλά επίσης βγάζουν στην επιφάνεια την ανωριμότητα. Βγάζουν στην επιφάνεια τα μέρη εκείνα,  όπου είχατε αυτό- περιορίσει την συνείδησή σας.
Τώρα ανοίγουν, και αν το καταλαβαίνετε αυτό, τότε δεν είναι και τόσο τρομακτικό.
Αν το επιτρέψετε, θα αρχίσετε να συνειδητοποιείτε γιατί υπάρχει εκεί και τι συμβαίνει. Αλλά χωρίς αυτό, χωρίς το γνωρίζειν, μπορεί να σας αναστατώσει πολύ αυτή την στιγμή. Γι αυτό, ειδικά , τα όνειρα αυτή την στιγμή έρχονται από παντού και νοιώθετε ότι όλα αλλάζουν και τι συμβαίνει. Η ανωριμότητά σας βγαίνει στην επιφάνεια.

Στον άνθρωπο δεν αρέσει ιδιαίτερα να του λένε ότι έχει πεπρωμένο – όχι εσείς, όχι ο δικός σας τύπος. Στους άλλους  ανθρώπους,  ναι, τους αρέσει, αλλά όχι σε εσάς. Επαναστατείτε. «Δεν πρόκειται να αφήσω κανέναν να μου λέει τι να κάνω» , μια τέτοια νοοτροπία έχετε.

Αλλά δώσατε στον εαυτό σας αυτή την ευκαιρία για καθοδήγηση, επειδή μέσα από αυτή την προστασία – δεν είναι αρκετά κατάλληλη λέξη – αλλά είναι μια διαβεβαίωση. Έχετε μια πολιτική διασφάλισης για την δική σας Πραγμάτωση. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι αρχίζετε να αναπτύσσεστε, αρχίζετε να επιτρέπετε στην σοφία να μπεί. Την αποκαλώ Μάστερ, αλλά είναι απλά η σοφία και εσείς την επιτρέπετε στην ζωή σας, και καθώς το κάνετε αυτό, αναπτύσσετε την ωριμότητα, την ικανότητα να ανοίγεστε για να αντιλαμβάνεστε μια πολλαπλή ποικιλία επιπέδων και επιγνώσεων στην ζωή σας.

Καθώς φέρνετε την σοφία μέσα σας, φέρνετε επίσης και την ωριμότητα, και με την ωριμότητα, αρχίζετε να απελευθερώνετε το πεπρωμένο της ψυχής σας. Με άλλα λόγια, δεν χρειάζεται να σας προφυλάσσει από τα λάθη, να μην ξεφύγετε από τον δρόμο ή όπως θέλετε πείτε το. Ξαφνικά, αυτό το πεπρωμένο αντικαθίσταται από την αγνή σοφία, την αγνή υπέροχη σοφία. Και τότε απελευθερώνεστε από το πεπρωμένο της ψυχής ή το αφήνετε να φύγει. Δεν χρειάζεται πια. Και ξαφνικά, φέρνετε στην ζωή σας την ωριμότητα – η σοφία σε συνδυασμό με την ανθρώπινη εμπειρία, φτιάχνουν μια ολοκαίνουργια ωριμότητα – και αυτό συμβαίνει αυτή την στιγμή.

Και θα είναι τέλεια ισορροπημένο, τέλεια ισορροπημένο στο επίπεδο του πεπρωμένου της ψυχής, αυτού που είναι η διασφάλισή σας ότι δεν πρόκειται να σας συμβεί κάποια φρικτή απόσπαση. Καθώς φέρνετε την σοφία μέσα σας, αυτό το επίπεδο αυτού του πεπρωμένου απελευθερώνεται. Αφαιρείται. Εξαφανίζεται. Αυτό είναι  άλλο ένα πράγμα που νοιώθετε αυτή την στιγμή, σε αυτή την απομάκρυνση  και τις αλλαγές, και αντικαθίσταται από την σοφία σας. Θέλω να πω «το δικό σας» νόημα « ο Μάστερ μέσα σας». Αντικαθίσταται από την σοφία, και με αυτό, θα το πω ξανά, δεν μπορείτε να κάνετε λάθη. Δεν μπορεί να σας πάει κάτι στραβά. Είναι ένας παλιός ανθρώπινος φόβος , «Θα κάνω λάθος». Αυτή την στιγμή, δεν μπορείτε. Εε, έχετε ένα ιστορικό με τα λάθη, αλλά αυτή την στιγμή δεν μπορείτε. Είστε στην λειτουργία  προστασίας, στην λειτουργία διασφάλισης.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό και ας επικοινωνήσουμε με αυτή την σοφία που εισέρχεται.

Και μια από τις πρώτες σοφίες ,που αρχίζετε να νοιώθετε πραγματικά, είναι το «απλά Επιτρέπω». Επιτρέπω. Αυτό είναι που επιτρέπει περισσότερη σοφία να μπει. Αυτό είναι. Είναι πραγματικά αρκετά απλό.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό και ας το νοιώσουμε πραγματικά.

Tο τραγούδι
Πριν προχωρήσουμε , ας ξαναπαίξουμε το βίντεο, που είδατε στην αρχή εδώ. Ας το ξαναπαίξουμε. Αλλά πριν το κάνουμε, αισθανθείτε το πραγματικά σε διάφορα επίπεδα. Νιώστε το αυτό τώρα, ειδικά σ’ αυτό το επίπεδο του ανθρώπου και του Μάστερ, και αφήστε τον εαυτό σας να είναι πολύ, πολύ αισθησιακός. Αφήστε τον εαυτό σας να αισθάνεται σε πολύ βαθιά επίπεδα και αυτό σημαίνει ότι είναι ανοιχτός και επιτρέπει.
Ας το παίξουμε ξανά.
( παύση, καθώς το βίντεο δείχνει σιωπηλά , μια πόρτα που ανοίγει)

Λοιπόν, εντάξει ακριβώς εδώ. Εδώ. Το είδατε. Τι συμβαίνει?  ( το ακροατήριο λέει:  «Ανοίγει την πόρτα» ). Ανοίγει την πόρτα. Επιτρέπει. Τόσο απλό. Ανοίγει την πόρτα. Και όταν η πόρτα ανοίγει, σ’αυτή την περίπτωση, επιτρέπει στον Μάστερ και στον άνθρωπο να ενωθούν, επιτρέπει την σοφία. Δεν χρειάζεται να μάχεστε τη ζωή άλλο πια. Αυτό που σημαίνει είναι, ότι τώρα έχετε την ωριμότητα. Ο άνθρωπος δεν πρόκειται να κάνει λάθος. Βασικά, ο άνθρωπος μπαίνει τώρα σε μια νέα αισθησιακή εμπειρία.
Παρακολουθείστε τι συμβαίνει.
(το βίντεο συνεχίζεται)

I thought sooner or later the lights up above
Will come down in circles and guide me to love

Νόμιζα ότι αργά ή γρήγορα τα φώτα από ψηλά
Θα κατέβουν σε κύκλους και θα με οδηγήσουν στην αγάπη

Μπουμ ! Σταμάτα εδώ ! Θα σας τρελάνω εκεί πίσω. Μπορείτε να πάτε πίσω στον αρχικό στίχο? Μου αρέσει αυτό. Είναι καλό !!  (Γέλια)

Ο.Κ. «Νόμιζα ότι αργά ή γρήγορα τα φώτα από ψηλά
Θα κατέβουν σε κύκλους και θα με οδηγήσουν στην αγάπη».
Εδώ είναι ο Μάστερ που μπαίνει. Είναι η σοφία που μπαίνει. Είναι η γνώση που πάντα ήταν εκεί, αλλά με αυτήν ήρθε το πεπρωμένο. Επιτρέπετε στον Μάστερ να μπει ή προχωράτε μαζί με τον Μάστερ και λέτε, « Τελευταία ζωή», και επιτρέπετε σε αυτό το πεπρωμένο να συμβεί.

Ο άνθρωπος , κατά καιρούς, θύμωνε πολύ, ήταν πολύ αναστατωμένος. « Τί στο διάολο μου συμβαίνει?» και «Πώς γίνεται να μη μπορώ να το κάνω?» και « Γιατί δεν γίνεται πιο γρήγορα?» Ας ευχαριστήσουμε το θεό για αυτό το πεπρωμένο του Μάστερ.
«Δεν ξέρω τι είναι σωστό για μένα. Δεν μπορώ να δω καθαρά.» Σας χτυπάει κουδούνι αυτό ? Τώρα , δεν έγραψα εγώ τους στίχους, αλλά κατά κάποιον τρόπο βοήθησα. Ας συνεχίσουμε. Συγγνώμη σε εσάς εκεί πίσω στην παραγωγή .

(Το βίντεο συνεχίζει)

I cannot see straight
I’ve been here too long and I don’t want to wait for it

Δεν μπορώ να δω καθαρά
Βρίσκομαι εδώ τόσον πολύ καιρό και δεν θέλω να περιμένω γι’αυτό

Ο,κ.  Ο Αντάμους το σταματάει εδώ ). Σταματείστε εδώ, εντάξει. Λίγο πιο πίσω. Ο.κ.
Αυτό τα λέει όλα ή τί ακριβώς?  Ναι. «Είμαι εδώ τόσο πολύ καιρό. Δεν θέλω να περιμένω γι’αυτό.» Σας ακούγεται… ναι, ναι . Έβαλα λίγο το χεράκι μου για τους στίχους, αλλά ας συνεχίσουμε . ( πολλά γέλια).

(Το βίντεο συνεχίζεται)

Fly like a cannonball straight to my soul
Tear me to pieces and make me feel whole

Πέσε σαν βολίδα στην ψυχή μου
Κόψε με κομμάτια και κάνε με να αισθάνομαι ολόκληρος

Ο.κ. σταματάμε εδώ. Λοιπόν , τώρα, δεν είπατε πραγματικά, «Κόψε με κομμάτια», αλλά …  Κάτι για το κόψε με κομμάτια. Κάπως συμφωνήσατε σε αυτό και συνέβη. Και ξέρετε, αυτό ήταν μέρος του πεπρωμένου σας, του πεπρωμένου της ψυχής σας.

Ξέρετε, ο άνθρωπος θα συνέχιζε μόνος του να φτιάχνεται όλο και πιο πάνω και πιο πάνω. Θα αγόραζε Μαζεράτι και θα γινόταν πλούσιος και θα προσπαθούσε να γίνει γκουρού τελικά.  Είναι όλα ένα γαμημένο παιχνίδι εξουσίας, και δεν υπάρχει εξουσία, πουθενά τελικά , αλλά κυρίως δεν υπάρχει δύναμη στην Πραγμάτωση.

Ωραία . Λέτε λοιπόν, « Είμαι πρόθυμος να πολεμήσω γι’αυτήν και να μεταφέρω τα φορτία της.» Δεν το νομίζω. Αλλά προσπαθήσατε.
(το βίντεο συνεχίζεται)

But with every step I keep questioning what is true

Αλλά με κάθε βήμα συνεχίζω να αμφισβητώ τί είναι αλήθεια

Ο.κ.  Αυτό είναι τόσο αληθινό. Εννοώ είναι αληθινό, να αμφισβητείτε  κάθε βήμα του δρόμου. Εννοώ, να τι θα έπρεπε να μπει σε εκείνον τον στίχο εκεί «Και συνεχίσαμε να ενοχλούμε τον Adamus κάθε νύχτα (περισσότερο γέλιο), θέλοντας να απαντήσει στις ερωτήσεις μας και να τα πάρουμε στο κρανίο με τον Adamus». Έπρεπε να βγάλω αυτούς τους στίχους , γιατί θα ήταν πολύ μακρύ το τραγούδι.

Αλλά, εντάξει. Και όχι «Έλα σε μένα , ας είμαστε μαζί, ας πιούμε έναν καφέ.»
Fall on me.  Έλα σε μένα. Εννοώ, «Αγαπητέ Μάστερ , απλά έλα σε μένα , γιατί δεν ξέρω άλλον τρόπο να το κάνω , εκτός από αυτόν. Ας μην είμαστε τόσο μαλακοί με αυτό, απλά  -μπουμ – πέσε πάνω μου.» Και έγινε, και πραγματικά πονάει πολλές φορές, και ο άνθρωπος θυμώνει και λέει «Τι στο διάολο συμβαίνει ? Ασφυκτιώ με αυτό το πελώριο πράγμα πάνω από μένα!». Ήταν ο Μάστερ.

«Πέσε πάνω μου .» Με άλλα λόγια, «Έλα με όλη τη φόρα, διαφορετικά, θα μείνω στην ανθρώπινη κατάσταση που βρίσκομαι. Τελείωσα με αυτήν . Είμαι έτοιμος.» ο.κ. ας συνεχίσουμε.
( το βίντεο συνεχίζεται)

Fall on me with open arms
Fall on me

Πέσε πάνω μου, με ανοιχτή αγκαλιά
Πέσε πάνω μου

Και ξανά…, ο Μάστερ είναι τυφλός, όπως εδώ, ο πατέρας είναι τυφλός. Ο Μάστερ είναι τυφλός. Είναι μια τόσο όμορφη μεταφορική έννοια, που λέει ότι δεν υπάρχει επίκριση. Δεν χρειάζεται να κρύβεστε από τίποτα.

Τελικά, αν ο άνθρωπος επρόκειτο να κάνει οτιδήποτε, αν αισθανθήκατε ότι έπρεπε να κυριαρχείτε  στον εαυτό σας και να τον κάνετε να αξίζει, αυτό είναι να δώστε συγχώρεση, γιατί ο άνθρωπος αισθάνεται ενοχή για όλα. Ο άνθρωπος νομίζει ότι ακόμη και ο Μάστερ θα τον κρίνει λέγοντας: «Ω ! έκανες κακό σε αυτή τη ζωή. Σε παρακολουθούσα.» Ο Μάστερ είναι τυφλός σε όλα αυτά. Αν κάτι πρέπει να κάνετε , αυτό είναι να δεχθείτε συγχώρεση, που είσαστε άνθρωπος. Απλά να την λάβετε από το Εγώ Είμαι. Να την λάβετε , επειδή βρίσκεστε στην ανθρώπινη κατάσταση, γιατί το Εγώ Είμαι δεν το νοιάζει και τον Μάστερ δεν τον νοιάζει. Πραγματικά δεν ενδιαφέρονται, μόνο ο άνθρωπος. Ας συνεχίσουμε.

(το βίντεο συνεχίζεται )

from where you are
Fall on me

Boom! Like that.

With all your light
With all your light
With all your light

Presto una luce ti illuminerà
(A light will soon shine on you)

Seguila sempre, guidarti saprà
(Follow it, always and it will guide you)

.. από εκεί που είσαι
Πέσε πάνω μου

Μπουμ !!  κάπως έτσι.

Με όλο το φως σου
Με όλο το φως σου
Με όλο το φώς σου

Ένα φως σύντομα θα λάμψει πάνω σου

Ακολούθησέ το, πάντα και θα σε οδηγήσει

Έτσι τώρα ο Μάστερ του τραγουδάει  «Ένα φως σύντομα θα λάμψει πάνω σου», αλλά ο Μάστερ αναρωτιέται αν πραγματικά θα τον αφήσεις να μπει. Αισθάνεσαι ότι το αξίζεις  αρκετά ? Και ο Μάστερ λέει « Θα φέρω εκτυφλωτικό φως». Φως, σε αυτή την περίπτωση, είναι η σοφία.» Θα το φέρω σε σένα. Θα το παραδώσω σε σένα. Είσαι έτοιμος γι’αυτό ?»

«Ακολούθησέ το, πάντα και θα σε οδηγήσει». Και γι’αυτό σας μίλησα, το πνευματικό , -όχι η λέξη πνευματικό , Κώλντρε – το πεπρωμένο σας, το πεπρωμένο της ψυχής σας. Ακολουθήστε το και επιτρέψτε το. Θα σας οδηγήσει. Και είναι σίγουρο ότι θα συμβεί σε αυτή τη ζωή, η Πραγμάτωση.  Πραγμάτωση είναι κάτι που ήδη έχει ενεργοποιηθεί, έχει ήδη γίνει.  Ας συνεχίσουμε .

Tu non arrenderti, attento a non perdertiην παρα
(Don’t give up, be careful, don’t get lost)

Mην παραιτείσαι, πρόσεχε , μην χαθείς

Ο.κ. σταματείστε εδώ. Για αναλύστε το. Κάποιος που να σχετίζεται με αυτό ?
«Μην χαθείς», και δεν πρόκειται να χαθείτε. Με αυτό το όμορφο πεπρωμένο της ψυχής , δεν πρόκειται. Συνεχίζουμε.

E il tuo passato avrà senso per te
(and your past will make sense to you)

Και το παρελθόν σου θα έχει νόημα για σένα

Σταματάμε εδώ ! «Και το παρελθόν σου θα έχει νόημα για σένα.»
Δεν ξέρω πώς θα το επεξεργαστείτε εδώ, αλλά αυτή τη στιγμή, πραγματικά δεν έχει νόημα, το παρελθόν σας. Ξέρετε, είναι μια σειρά ηλίθιων γεγονότων που συνέβησαν.
Είναι εμπειρίες και δεν έχουν νόημα, αλλά ο Μάστερ λέει, « Είμαι η σοφία. Θα την φέρω μέσα. Και θα έχει νόημα όλο αυτό.» Εννοώ, θα αποκτήσει νόημα. Δεν θα το διανοητικοποιήσουμε, αλλά ξαφνικά, θα ξυπνήσετε  ένα πρωί, και θα είναι έτσι , « Ω ! θεέ μου! Ήταν τόσο απλό. Αυτό ήταν όλο.
Ας συνεχίσουμε

Vorrei che credessi in te stesso, ma sì
(I’d like you to believe in yourself, yes indeed)

In ogni passo che muoverai qui
(In every step you’ll take here)

È un viaggio infinito, sorriderò se
(It’s an endless journey – I’ll smile if)

Nel tempo che fugge mi porti con te
In the fleeting time you take me with you

Θα ήθελα να πιστεύεις στον εαυτό σου, ναι οπωσδήποτε

Σε κάθε βήμα που κάνεις εδώ

Είναι ένα ατελείωτο ταξίδι- Θα χαμογελάω αν

Στον φευγαλέο χρόνο με παίρνεις μαζί σου

Ο.κ. Ο Μάστερ λέει ξανά, «Πάρε με μαζί σου. Πάρε με μαζί σου σε αυτό το όμορφο ταξίδι. Επέτρεψέ μου να μπω. Ας βαδίσουμε μαζί σε αυτό. Ας φέρουμε μαζί σοφία και ανθρώπινη εμπειρία.»
( το βίντεο συνεχίζει μέχρι το τέλος)

Fall on me
Ascoltami
(Listen to me)

Fall on me
Abbracciami
(Embrace me)

Fall on me
Finché vorrai
(As long as you want)

Finché vorrai
(As long as you want)

Finché vorrai
(As long as you want)

Finché vorrai
(As long as you want)

I close my eyes and I’m seeing you everywhere
I step outside, it’s like I’m breathing you in the air

I can feel you’re there

Fall on me
Ascoltami
(Listen to me)

Fall on me
Abbracciami
(Embrace me)

Fall on me with all your light
With all your light
With all your light

Πέσε πάνω μου
(Άκουσέ με)

Πέσε πάνω μου
( Αγκάλιασέ με)

Πέσε πάνω μου
(Για όσο θέλεις)

Για όσο θέλεις

Για όσο θέλεις

Κλείνω τα μάτια μου και σε βλέπω παντού
βγαίνω έξω, και είναι σαν να σε αναπνέω στον αέρα

Μπορώ να σε αισθανθώ εκεί

Πέσε πάνω μου
(Άκουσέ με)

Πέσε πάνω μου
( Αγκάλιασέ με)

Πέσε πάνω μου με όλο το φως σου
με όλο το φως σου
με όλο το φως σου

Μμμμ. Και ο Μάστερ και ο άνθρωπος ακόμη μαζί μέχρι το τέλος. Η πόρτα έχει κλείσει αλλά ο Μάστερ και ο άνθρωπος είναι μαζί, όπως εσείς, ο άνθρωπος και εσείς, η σοφία του Μάστερ ενώνονται.

Σε όλο αυτό είχατε ένα πεπρωμένο, που τώρα απελευθερώνεται, ίσως μια από τις μεγαλύτερες μετατοπίσεις , που αισθάνεστε μέσα στην ύπαρξή σας. Όλον αυτόν τον καιρό, από τότε που είπατε , «Τελευταία ζωή, όχι άλλες εμπειρίες σε άλλες ενσαρκώσεις σ’ αυτόν τον πλανήτη», είχατε αυτό το πράγμα που σας καθοδηγούσε.( το πεπρωμένο)

Η ανωριμότητα, οι περιορισμοί, θα σας εμπόδιζαν από αυτό που πραγματικά επιθυμούσατε πάνω απ’ όλα, πάνω από αυτοκίνητα και χρήματα και φήμη και ότι άλλο, η ανωριμότητα θα σας εμπόδιζε από αυτό. Έτσι , το πεπρωμένο της ψυχής,  σας οδήγησε σε αυτό το σημείο. Και σε αυτό το σημείο τώρα, ο Μάστερ και ο άνθρωπος, έρχονται μαζί, εμπειρία και σοφία, απελευθέρωση της ανάγκης, ναι, φυσικά, της ανάγκης να έχετε αυτό το πεπρωμένο.

Τώρα θα γυρίσετε πίσω στο σημείο , του να κάνετε πραγματικά ώριμες επιλογές για τον εαυτό σας.

Θα γυρίσετε πίσω , στο να κάνετε ώριμες επιλογές και εκεί πηγαίνουμε, αυτό θα συζητήσουμε τώρα, να κάνετε πραγματικές επιλογές στη ζωή σας, με έναν νέο τύπο ελευθερίας, αλλά και με σοφία επίσης. Είναι μαζί, ο Μάστερ και ο άνθρωπος, όχι πια να έρχεται ο άνθρωπος από ένα χώρο περιορισμών, από ανασφάλεια , ανάγκες και θέλω, τώρα βρίσκεστε σε αυτό το σημείο , που έχετε ξεπεράσει το ενεργειακό κλέψιμο.
Έπρεπε να εγκαταλείψουμε αυτούς που επέμεναν στο ενεργειακό θρέψιμο, έπρεπε να τους αφήσουμε απέξω.

Τώρα πηγαίνετε πέρα από το σημείο του makyo (  makyo ** πνευματικά σκουπίδια, υποκρισία, πνευματική πολυλογία, πλατειασμοί για εντυπώσεις, απόσπαση από την ουσία).  Δεν έχει μείνει πολύ makyo, και δεν υπάρχει χώρος για αυτή την ανωριμότητα, που οδηγεί στον περιορισμό της συνείδησης. Απλά , καθόλου χώρος γι’αυτό.

Μεράμπ – Από το πεπρωμένο στη Σοφία

Σ’αυτό το σημείο, ας βάλουμε λίγη μουσική και ας κάνουμε μια μεράμπ, ενώνοντας όλα αυτά μαζί.
(η μουσική αρχίζει )

Βρισκόμαστε στο σημείο τώρα – ω! είναι ένα τόσο όμορφο σημείο – που  τελικά να κάνετε αληθινές επιλογές , αληθινές αποφάσεις στη ζωή σας.

Ήταν σαν να ήσασταν περιορισμένοι τελευταία, από την ομορφιά του πεπρωμένου, και ξέρω πολλές φορές είναι λίγο απογοητευτικό για σας. Αλλά τώρα, καθώς ο Μάστερ μπαίνει στην ζωή σας φέρνοντας όλη τη σοφία , τώρα αληθινές επιλογές θα γίνουν διαθέσιμες για σας, ξανά.

Καθώς κάνετε επιλογές στη ζωή σας, θα υπάρχει διαύγεια σε αυτές, και πολλή σοφία.

Ένα μεγάλο θέμα που συμβαίνει με την ανωριμότητα, που εκτίθεται τώρα, είναι ότι αναρωτιέστε , αν μπορείτε να την χειριστείτε. Αναρωτιέστε αν θα τα ξανακάνετε χάλια, αν θα ξανακάνετε λάθη.  Αυτή είναι μια τόσο διαβρωτική σκέψη, ένα διάχυτο συναίσθημα , για τόσον καιρό σε αυτό το πνευματικό ταξίδι, « Θα τα κάνω χάλια, θα αποτύχω ?» Δεν μπορείτε. Όχι με την σοφία. Δεν μπορούσατε και πριν, εξ’ αιτίας αυτού του πεπρωμένου, επίσης.

Ναι , αυτού του πεπρωμένου, από τη στιγμή που είπατε, « Τέλειωσα με τον παλιό τρόπο των ανθρώπινων εμπειριών», το πεπρωμένο είχε κάπως περιορίσει τις επιλογές , ώστε να φέρει στην επιφάνεια την αληθινή σας επιθυμία την ολοκλήρωση και την Πραγμάτωση.

Τώρα , αυτό το πεπρωμένο ανοίγει τον δρόμο στην αληθινή σοφία. Ο πατέρας μπορεί να μείνει στο πλάι, για να αφήσει τον γιο ή την κόρη να έχουν την δική τους ζωή.
(παύση)

Θα σας δώσω ένα πολύ περίεργο παράδειγμα ωριμότητας, τουλάχιστον ο Κώλντρε έτσι νομίζει. Με διπλοτσεκάρει τώρα. ( εννοεί για αυτά που θα πει ).

Ωριμότητα. Θα χρησιμοποιήσω τη μαριχουάνα σαν παράδειγμα, αρκετά παράξενο.
Ίσως 10,20,30 χρόνια πριν, χρησιμοποιήσατε μαριχουάνα.  Την καπνίσατε για να φτιαχτείτε, για να ενθουσιαστείτε , για εμπειρία. Και ήταν παράνομο. Ήταν αυτοί , που έλεγαν, ότι αν καπνίσεις μαριχουάνα θα γίνεις εξαρτώμενος από τα ναρκωτικά και την πορνογραφία και οτιδήποτε άλλο στον κόσμο, και ότι ήταν διαβολικό κατασκεύασμα.
Μην την αγγίζετε. Αλλά το κάνατε , έτσι κι αλλιώς.

Πολλοί φτιαχτήκατε , κατά διαστήματα. Πολλοί συνεχίσατε να φτιαχνόσαστε συνέχεια.
Θα μπορούσατε να πείτε , ότι ήταν , καλά, προσπαθούσατε να πάτε σε άλλες πραγματικότητες, κάπου πιο πέρα. Αλλά με την ανωριμότητα, απλά φτιαχνόσασταν, απλά φεύγατε . Ανακαλύψατε ότι ήταν μια ωραία μικρή απόδραση από την καθημερινή ζωή, έτσι απλά φεύγατε. Αυτό είναι πραγματικά ανώριμο.  Διασκεδαστικό, αλλά ανώριμο, και τελικά , πιθανόν να μην σας έδινε αληθινά κάποιες σημαντικές ανακαλύψεις ή ενοράσεις ή ότι άλλο.

Τώρα προχωράμε στην δική μας εποχή σήμερα. Συνειδητοποιείτε, τελικά , όλα τα πλεονεκτήματα της μαριχουάνας?  Απελευθερώνει πόνους, σταθεροποιεί παιδιά με επιληψία.  Θα δείξει τελικά, ότι στις μη παραισθησιογόνες μορφές της, μειώνει πολύ τα συμπτώματα του Αλτσχάιμερ. Και δεν μιλάω για το ότι σας ανεβάζει απαραίτητα, αλλά, βλέπετε , αυτά ήταν πάντα εκεί. Ήταν πάντα εκεί , μέσα στην μαριχουάνα.
Αλλά το ανώριμο άτομο ή κοινωνία την έβλεπαν απλά σαν εργαλείο για να φτιάχνονται.

Ενώ η ώριμη ύπαρξη , αυτός που έχει την σοφία του Μάστερ και την εμπειρία του ανθρώπου  αναγνωρίζει ότι δεν είναι διαβολικό κατασκεύασμα. Δεν είναι μόνο για να φτιάχνεσαι και να αποφεύγεις τη ζωή. Υπάρχουν τόσα πολλά περισσότερα σε αυτήν.
Έχει θαυμάσια ιατρικά οφέλη για το σώμα και το μυαλό. Δεν χρειάζεται να παίρνετε τα ισχυρά συστατικά, που απλά σας πάνε σε άλλη κατάσταση. Μπορείτε να το κάνετε αυτό , χωρίς τη μαριχουάνα. Αυτό είναι ωριμότητα. Αυτό είναι συναίσθηση. Αλλά 30, 20 χρόνια πριν , δεν είχατε τη συνείδηση, την αντίληψη, την ωριμότητα να το καταλάβετε, έτσι ήταν απλά μια ψυχαγωγική ουσία.

Χρησιμοποιώ αυτό το περίεργο παράδειγμα, για τη διαφορά ανάμεσα στην ανώριμη και την ώριμη ύπαρξη. Θα αρχίστε να βλέπετε πράγματα , που δεν βλέπατε πριν, γιατί είχατε μια περιορισμένη αντίληψη. Και όχι, δεν διαφημίζω τη μαριχουάνα εδώ. Απλά λέω ότι είναι ένα παράδειγμα. Υπάρχουν τόσο πολύ περισσότερα, που μόνο μια ύπαρξη με σοφία μπορεί να αισθανθεί και να βιώσει. Υπάρχουν τόσο πολύ περισσότερα σε κάθε τι στη ζωή, που ίσως δεν γίνονταν αντιληπτά από μια ανώριμη ύπαρξη.

Επιτρέποντας την σοφία του Μάστερ – αληθινά, ένα πιo τα πιο βαθιά πράγματα , που κάνατε ποτέ – φέρνοντας σοφία, ενσυναίσθηση, ωριμότητα. Αυτό φέρνει πολλά, πολλά επίπεδα συνείδησης και φέρνει αισθησιασμό, απίστευτο αισθησιασμό.

Χωρίς αυτή τη σοφία, που επιτρέψατε αυτά τα τελευταία χρόνια, χωρίς αυτήν, δεν θα είχατε την ισορροπία να διαχειριστείτε μια αισθησιακή ζωή, Θα αισθανόσασταν απλά έναν μεγάλο αισθησιασμό, απλά προσωρινά μεγάλο, και δεν θα κατανοούσατε όλη την ομορφιά σε αυτόν.

Όταν επιτρέψατε στον Μάστερ να μπεί στη ζωή σας, όταν επιτρέψατε στη σοφία να αρχίσει να μπαίνει, ο άνθρωπος θέλησε να προσπαθήσει να κρατήσει την σοφία γι’αυτόν, να απαιτήσει την σοφία, να απαιτήσει την εξυπνάδα.

Όταν επιτρέψατε στον Μάστερ να μπει, όπως το φως έχει μπει, καθώς επιτρέψατε σε αυτόν να πέσει πάνω σας, κατανοήσατε  ότι δεν χρειάζεται ο άνθρωπος να απαιτήσει την σοφία ή την ευφυία ή υπερδυνάμεις. Ο άνθρωπος μόνο χρειάζεται να βαδίζει χέρι-χέρι , να τραγουδά καρδιά σε καρδιά με τον Μάστερ.

Με αυτή την σοφία που έρχεται, συνειδητοποιείτε ότι δεν χρειάζεται ο άνθρωπος να προσπαθεί να τακτοποιήσει και να ελέγξει τα πάντα. Λειτουργεί. Λειτουργεί , όταν ο άνθρωπος συνεχίζει με την εμπειρία, αλλά αφήνει το κομμάτι του Μάστερ μέσα του να φέρει την σοφία, την συγχρονικότητα, την ευθυγράμμιση, την αντήχηση.

Κάνατε δύο πράγματα που είναι θεμελιώδη.

Το ένα, όταν είπατε, « Έχω τελειώσει με την επαναλαμβανόμενη διαδικασία  των ενσαρκώσεων στον πλανήτη. Τέλειωσα μ’ αυτό .» Δεν είπατε ούτε , «Θέλω περισσότερα». Απλά είπατε , « Θέλω να βγω.»

Και μετά το πιο σημαντικό πράγμα ήταν ότι ανοίξατε τον εαυτό σας, επιτρέψατε τον Μάστερ, την σοφία.

Λίγοι άνθρωποι το έχουν κάνει αυτό . Φοβούνται να αφήσουν κάτι τόσο μεγάλο, το οποίο είναι ο εαυτός τους , να μπει στη ζωή τους.

Ω ! Είναι πρόθυμοι να αφήσουν κάποιες άλλες οντότητες ή αγγέλους να μπουν , αλλά λίγοι είναι πρόθυμοι να αφήσουν κάτι τόσο μεγάλο- που είναι επίσης κομμάτι του εαυτού τους-  να μπει στη ζωή τους . Δεν εμπιστεύονται τον εαυτό τους.
Επιτρέψατε τον Εαυτό σας στη ζωή σας, και αυτό έφερε την σοφία.

Είναι ακόμα δύσκολο για σας να το καθορίσετε, τί σημαίνει, τί ακριβώς είναι – αλλά έχετε μια αίσθηση γι’αυτό.

(παύση)
Και κάνοντάς το, αυτό απελευθερώνει – τώρα αμέσως , καθώς μιλάμε – απελευθερώνει αυτό το πεπρωμένο της ψυχής.

Ω! Δεν ήταν καθόλου κακό . Όχι. Ήταν πολύ καλό. Ήταν σαν σωσίβιο. Αλλά το έκανε έτσι, ώστε μερικές από τις ανθρώπινες επιλογές δεν επρόκειτο να γίνουν, δεν επρόκειτο να εκπληρωθούν.

Με αυτό το πεπρωμένο της ψυχής,  σήμαινε  ότι ορισμένες ανθρώπινες ανάγκες και θέλω, ανώριμες ανάγκες και θέλω, απλά δεν θα εκπληρώνονταν.

Αλλά τώρα αυτό αλλάζει.

Αυτή η μετατόπιση που αισθάνεστε, αυτά τα πράγματα που σαν να διαχωρίζονται, να απομακρύνονται, αυτή η κίνηση που αισθάνεστε σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο αντίληψης, είναι απλά το πεπρωμένο της ψυχής, που δεν χρειάζεται πια να υπάρχει.
Αντικαθίσταται από σοφία , από ωριμότητα.

(παύση)
Δεν είμαι σίγουρoς ,αν ο άνθρωπος είναι ευτυχισμένος ή λυπημένος με όλο αυτό. Δεν είμαι σίγουρος αν ο άνθρωπος δυσανασχετεί κάπως με αυτό το πεπρωμένο. Ξέρω ότι οι άνθρωποι θέλουν να αισθάνονται, ότι είναι ελεύθεροι, αλλά πολύ λίγοι τελικά είναι.
Στους ανθρώπους αρέσει να θεωρούν ότι έχουν επιλογές , αλλά πολύ λίγοι πραγματικά κάνουν επιλογές στη ζωή τους .

Είχατε αυτό το πεπρωμένο, που σας εμπόδισε από το να περιπλανιόσαστε , να χαθείτε.
Τώρα αποκτήσατε σοφία.

(παύση )
Δεν χρειάζεστε αυτό το σωσίβιο προστασίας πια. Αυτό σιγά , σιγά ξεθωριάζει. Δεν το χρειάζεστε. Έχετε αποκτήσει την ωριμότητα τώρα.

Επικοινωνείστε με αυτήν για λίγο. Αισθανθείτε την.
( παύση)

Και δεν μπορώ να το τονίσω αρκετά : Δεν μπορείτε να το κάνετε λάθος. Δεν μπορείτε να κάνετε λάθη. Κάθε τι , που συμβαίνει στη ζωή σας αυτή τη στιγμή, είναι όλα ένα κομμάτι της Πραγμάτωσής σας. Είτε είναι ένα πρόβλημα υγείας, ή οικονομικό ή απλά να μάχεστε τον εαυτό σας, είναι όλα κομμάτι της Πραγμάτωσης , η οποία τελικά έχει ήδη γίνει.

Έτσι, αγαπητέ άνθρωπε, σταμάτα. Σταμάτα να δουλεύεις γι’αυτήν. Σταμάτα να την σχεδιάζεις. Σταμάτα να την φοβάσαι.  Αυτό είναι που θέλω πραγματικά να πω, σταμάτα να την φοβάσαι.
(παύση)
Τώρα , φαντάσου – φαντάσου κάτι που είναι εδώ – να κάνεις αληθινές επιλογές στη ζωή σου.

Όχι επιλογές για το τί καφέ θα παραγγείλεις ή τί χρώμα παπούτσια θα φορέσεις. Εννοώ , αληθινές επιλογές στη  ζωή σου.

Όχι επιλογές με φόβο. Όχι επιλογές ανάμεσα σε μαύρο και άσπρο, αλλά επιλογές δυνατοτήτων – τί θα εμπειραθείς μετά,  σε τί ανοίγεσαι μετά.

Αληθινές επιλογές , πως θα μπεις βαθειά στο Εγώ Είμαι και πώς θα το αφήσεις να μπει βαθειά μέσα σου. Αληθινές επιλογές.

Επιλογές που φοβόσουν να κάνεις πριν . Ναι, μερικές επιλογές – μεγάλες, όπως καριέρα και που θα ζήσεις και σύντροφοι, ναι, μερικές από αυτές – αλλά ακόμα μεγαλύτερες επιλογές στη ζωή σου .

Επιλογές που, κατά κάποιον τρόπο, δεν ήταν πραγματικά διαθέσιμες σε σένα πριν, εξ’ αιτίας αυτού του παράγοντα του πεπρωμένου. Αλλά τώρα είναι, με ωριμότητα, με σοφία.

Αισθανθείτε το για μια στιγμή – την ωριμότητα, την σοφή ύπαρξη που είστε, πραγματικά ικανοί τώρα να επιλέγετε συνειδητά χωρίς φόβο, χωρίς πολλή εσωτερική ανησυχία – να επιλέγετε τι θέλετε να εμπειραθείτε μετά .

Ας πάρουμε μια βαθειά αναπνοή με αυτό.

Θα έχετε την ευκαιρία στη ζωή σας, ανάμεσα στο τώρα και στο επόμενο shoud μας, βέβαια, για αυτού του τύπου τις επιλογές. Όχι πού θα πάτε για δείπνο ή τι θα παρακολουθήσετε στην t.v., αλλά αληθινές επιλογές ξανά.  Θα είναι λίγο άβολο.
Αυτές ήταν κάπως έξω από το «ντουλάπι των δυνατοτήτων» σας για λίγο, μη διαθέσιμες. Τώρα επιστρέφουν ξανά.

(παύση)
Αν αισθάνεστε ανησυχία, όταν συνειδητοποιείτε ότι η επιλογή είναι εκεί, αν υπάρχει ανησυχία, πάρτε μια βαθιά αναπνοή και επικοινωνείστε μετά με την σοφία, την δική σας σοφία.

Βαθειά αναπνοή.
(Η μουσική τελειώνει)

Τι όμορφη μέρα που περάσαμε μαζί. Ξεκίνησε με τα τρία επίπεδα συνειδητοποίησης.
Πρώτα , η συνειδητοποίηση για το πεπρωμένο της ψυχής. Δεύτερον, η συνειδητοποίηση , ότι αυτό έχει αντικατασταθεί τώρα από μια βαθιά υπάρχουσα και ενσωματωμένη σοφία, ανάμεσα σε σας και τον Μάστερ, όπως ακριβώς στο βίντεο.
Και τελικά, η συνειδητοποίηση ότι ένα νέο επίπεδο να κάνετε επιλογές θα είναι διαθέσιμο σε σας. Και θα μπορούσε να είναι λίγο καταιγιστικό στην αρχή, αλλά μετά το εισπνέετε και αναγνωρίζετε ότι η σοφία είναι ακριβώς εδώ.
Η ωριμότητα που δεν είχατε ,ακόμη και μερικά χρόνια πριν, είναι εδώ.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή μαζί, αγαπητοί φίλοι, μια καλή βαθιά αναπνοή μαζί.

Τι μέρα κι αυτή ! Τι μέρα ! Πολύ αισθησιακή με πολλούς τρόπους.

Με αυτό, είμαι ο Αντάμους, σε υπηρεσία προς εσάς. Ευχαριστώ.

Και θυμηθείτε….

Το ακροατήριο : Όλα είναι καλά σε όλη τη δημιουργία.

Αντάμους :Ευχαριστώ. Όλα είναι καλά σε όλες τις δημιουργίες σας.

 

 

Μετάφραση : Καλλιόπη Παγούδη,  Μαρία Γρηγοράκη

Επιμέλεια κειμένου: Μαρία Γρηγοράκη

Σπόνσορας της μετάφρασης: Μαρία Κωδωνάκη

Shoud 2, Ανάδυση

Shoud 2, Ανάδυση
1-9-2018

Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους του Σαιν Ζερμαίν.
Α! Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή, καθώς ξεκινάμε αυτή την εμπειρία.
Και για να σχολιάσω αυτά που έλεγε η Λίντα…
ΛΙΝΤΑ: Ω, όχι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … όλον αυτό τον καιρό, ότι δηλαδή φαίνεται πως είμαι κοντά σας περισσότερο από ποτέ. Νοιώθω λίγο μη ευπρόσδεκτος  με όλο αυτό ( γέλια).
ΛΙΝΤΑ: Όχι, όχι, όχι! Μην το παρεξηγείς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Υπάρχουν πολλοί που θα πλήρωναν πολλά λεφτά για να έχουν έναν Αναληφθέντα Δάσκαλο να περιφέρεται στην κουζίνα και στο υπνοδωμάτιό τους ( κι άλλα γέλια). Ειδικά στο υπνοδωμάτιό τους. Όχι. Όχι , αγαπητή Λίντα, και όλοι εσείς που μπορεί να σκέφτεστε το ίδιο πράγμα, δεν είμαι κοντά σας ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο από πριν. Είναι το γεγονός ,ότι εσείς αποκτάτε περισσότερη επίγνωση. Αποκτάτε περισσότερη επίγνωση…
ΛΙΝΤΑ: Ω, φυσικά! Φυσικά! ( γέλια)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … των πραγμάτων που δεν αντιλαμβάνονται απαραίτητα τα μάτια ή τα αυτιά. Όλοι σας αποκτάτε περισσότερη επίγνωση. Γίνεστε περισσότερο ευαίσθητοι φυσικά, αλλά επίσης αποκτάτε περισσότερη επίγνωση. Ξέρετε γιατί; Επειδή εμπιστεύεστε τον εαυτό σας περισσότερο από ποτέ.
ΛΙΝΤΑ: Ωω!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξέρετε γιατί; Δεν έχετε πού αλλού να πάτε!  Ω! είναι μια αληθινή δήλωση. Δεν έχετε πού αλλού να πάτε. Σας είχαν καλλιεργήσει την δυσπιστία στον εαυτό σας. Πάψατε να εμπιστεύεστε. Εμπιστευόσασταν όλα τα άλλα και έτσι μάθατε να μην εμπιστεύεστε τον εαυτό σας. Σας είχαν κυριεύσει τόσο πολύ οι αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα για τον εαυτό σας, να ανησυχείτε μήπως και κάνετε τα ίδια παλιά λάθη, ώστε  πάψατε να εμπιστεύεστε. Και όταν πάψατε να εμπιστεύεστε, κατεβάσατε ρολά. Όταν κατεβάσατε ρολά, μειώθηκε η επίγνωσή σας. Όταν μειώθηκε η επίγνωσή σας , μειώθηκε η συνείδηση στις εμπειρίες της ζωής σας. Όταν μειώθηκε η συνείδηση στην εμπειρία, μετά βαρεθήκατε. Όταν βαρεθήκατε, θέλατε να φύγετε. Όταν θέλατε να φύγετε, εγώ σας είπα, «Όχι! Πρέπει να μείνετε»! Πρέπει να μείνετε. Όλο αυτό είναι μέρος της εμπειρίας του να είστε εδώ. Οπότε, όχι, απλά αποκτάτε περισσότερη επίγνωση.

Στην αρχή, είναι κάπως ενοχλητικό. Ο άνθρωπος κλωτσάει και λέει, «Ω! ο Αντάμους είναι συνέχεια εδώ. Δεν έχω χρόνο για μένα». Όχι, είμαι αρκετό καιρό δίπλα σας. Θυμάμαι πριν από εννιά χρόνια ,όταν ήρθα στον Βυσσινί Κύκλο, ήταν Σεπτέμβριος όπως τώρα. Ήταν πάνω στα βουνά τότε , και  σας είπα, « Είμαι δίπλα σας σε κάθε σας βήμα του δρόμου» ή μέχρι να σας πετάξω έξω με τις κλωτσιές. Αλλά είμαι μαζί σας σε κάθε σας βήμα του δρόμου, και αυτή είναι μια αληθινή δήλωση. Κάναμε μια συμφωνία. Έχω μια δέσμευση με τον καθέναν από εσάς.

Θα είμαι μαζί σας. Δεν σημαίνει ότι κρυφοκοιτάζω κάτω από τα σκεπάσματά σας ή οτιδήποτε τέτοιο. Δεν με νοιάζει τί τρώτε. Δεν με νοιάζει αν καπνίζετε. Δεν με νοιάζει τί κάνετε. Είμαι δίπλα σας σε κάθε σας βήμα.

ΛΙΝΤΑ: Αν καπνίζουμε τι πράγμα;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οτιδήποτε ( γέλια). Αλλά αν καπνίζετε κάνναβη, το δυσκολεύετε. Πάτε σε άλλα μέρη, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Αυτό που προσπαθώ να σας πω είναι, ότι είμαι δίπλα σας σε κάθε σας βήμα του δρόμου, και δεν σας κρίνω καθόλου, και προσπαθώ να σας βοηθήσω να δείτε με τον ίδιο τρόπο τον εαυτό σας. Χωρίς κριτική. Είναι απλά μια πολύ μεγάλη, μια τεράστια εμπειρία. Αυτό είναι όλο. Αυτό είναι. Και ξέρω ότι το γνωρίζετε νοητικά, αλλά όταν σας κάνει πραγματικά κλικ, όταν πραγματικά το νοιώθετε – «Είναι απλά μια πολύ μεγάλη εμπειρία»- νοιώθετε μεγάλη ανακούφιση από όλη την κριτική, τα σκουπίδια, που σας εμπόδιζαν να είστε συνειδητοί.
Οπότε, όχι, αγαπητή Λίντα, δεν είμαι δίπλα σας περισσότερο από ποτέ. Απλά εσείς έχετε περισσότερη επίγνωση από πριν.

ΛΙΝΤΑ: Σε ευχαριστούμε.

Ασφαλής Χώρος

 ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε σήμερα, ας ξεκινήσουμε δημιουργώντας έναν ασφαλή χώρο, επειδή σήμερα θα ζήσουμε μια εμπειρία.

ΛΊΝΤΑ:  Ω, μάνα μου! ( κάποιος λέει, «Ουάου»! και κάποιος άλλος λέει «Καλύτερα να προσέχουμε»! ) ( ο Αντάμους γελάει) Ω μάνα μου!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Άκουσα κάποιες επευφημίες και κάποια γιουχαΐσματα.

ΛΙΝΤΑ: Ω, μάνα μου!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξέρετε, λέω την λέξη «εμπειρία»  και υπάρχει ένας ενθουσιασμός ,επειδή υπάρχει πλήξη, αλλά επίσης παρατηρείται κι ένα, «Ω, όχι! Τι εμπειρία θα ζήσω πάλι»; Θα σας πω κάτι ευθύς αμέσως-  δεν θα το πιστέψετε απαραίτητα ,αλλά θα το καταλάβετε με τον καιρό και θα το πιστέψετε: Δεν γίνεται να έχετε άσχημες  εμπειρίες από εδώ και στο εξής.

ΛΙΝΤΑ: Χμ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν γίνεται. Μπορείτε ακόμα και να το προσπαθήσετε να ζήσετε άσχημες εμπειρίες, αλλά απλά δεν θα τις έχετε ,επειδή , αφού πάρετε μια βαθιά αναπνοή και συνειδητοποιήσετε πραγματικά, ότι όλα αυτά συμπεριλαμβάνονται μέσα στην δική σας δημιουργία – δεν προσπαθείτε πια να αναλύσετε τα επί μέρους στοιχεία , τώρα βλέπετε πώς ολόκληρη η εικόνα ξεδιπλώνεται,  πώς είστε ο δημιουργός μέσα στην δική σας δημιουργία – και μπορείτε να επιλέξετε ποια εμπειρία θέλετε να βιώσετε. Είναι τόσο απλό και αυτό ακριβώς κάνουμε εδώ.

Ας ξεκινήσουμε επιλέγοντας τον ασφαλή χώρο. Επιλέγοντας τον ασφαλή χώρο.
Εδώ και πολύ καιρό ο Τοβίας είπε, «Επιλέγετε έναν ασφαλή χώρο – ο ασφαλής χώρος υπάρχει όταν τον επιλέγετε». Όταν τον επιλέγετε. Είναι τόσο απλό. Ας μην το κάνουμε πολύπλοκο. Ας μην αναρωτηθείτε αν μπορείτε ή αν υπάρχει περίπτωση να τον διαπεράσουν σκοτεινές δυνάμεις ή οτιδήποτε τέτοιο. Όχι, απλά επιλέγετε αυτό τον ασφαλή   χώρο. Αυτό είναι. Ένα , δύο, τρία ( βαθιά αναπνοή), «Ασφαλής χώρος»! Χρειαζόμαστε έναν μικρό ασφαλή χώρο με την βοήθεια του  ήχου- «Ασφαλής Χώρος»! ( γέλια) Αυτό είναι.

Θα προσθέσω λίγα πράγματα πάνω σε αυτά που είπε ο Τοβίας. Ο ασφαλής χώρος είναι μια επιλογή. Είναι μια εμπειρία. Ένα πράγμα είναι αυτό, που δίνει υπόσταση στον ασφαλή χώρο: Το ότι τοποθετείτε  εκεί την συνείδησή σας.  Τοποθετείτε εκεί την επίγνωσή σας. Συνεπώς, γίνεται ασφαλής χώρος.

Τίποτε δεν υπάρχει σε ολόκληρη την δημιουργία, τίποτε  δεν υπάρχει μέχρι την στιγμή που η συνείδηση είναι παρούσα. Το φυσικό σας σύμπαν, δεν υπήρχε, μέχρι την στιγμή που η συνείδηση εμφανίστηκε. Τί στο διάολο πιστεύετε ότι ήταν το Big Bang; Ήταν απλά- μπουμ!- η τοποθέτηση της συνείδησης μέσα στο κενό- και ξαφνικά όλο αυτό το σύμπαν παίρνει υπόσταση. Αυτό είναι.

Η συνείδηση δεν σκέφτεται βάσει του αχανούς ή του μικρού. Η συνείδηση δεν λέει, «Ω, αυτό είναι ένα μεγάλο σύμπαν. Πρέπει να το ελαττώσω λιγάκι». Όχι. Απλά είναι εκεί, και μετά, αφού εμφανιστεί η συνείδηση, το ανθρώπινο μυαλό  στο τέλος κάνει την αξιολόγηση και λέει, «Πόσο μεγάλο είναι; Πόσο αχανές είναι; Πόσο μικρό είναι»;  Αλλά όταν εμφανίζεται για πρώτη φορά η συνείδηση στον ασφαλή χώρο, δεν λέει, «Θα δημιουργήσω αυτό τον μεγάλο ασφαλή χώρο» ή «θα τον δημιουργήσω για μένα και για τους φίλους μου» τίποτε από όλα αυτά. Απλά, «είμαι παρών μέσα στον ασφαλή χώρο που δημιούργησα». Μπουμ! Big bang. Αυτό είναι.

Και μετά μπαίνετε μέσα του. Εισέρχεστε μέσα σε αυτόν τον ασφαλή χώρο, αποβάλλοντας όλες τις αμφιβολίες και τους φόβους. Οι αμφιβολίες και οι φόβοι το μόνο που θα κάνουν, είναι να μολύνουν την εμπειρία σας. Αφήστε τα όλα να φύγουν. Πώς μπορεί να πάει στραβά, όταν έχετε επιλέξει και μετά δημιουργήσει τον ασφαλή σας χώρο, χωρίς περιορισμούς όσον αφορά στο μέγεθος και στην ηλικία ή στην σπουδαιότητα ή σε οτιδήποτε άλλο; Είστε απλά μέσα στον δικό σας ασφαλή χώρο. Δεν μπορεί να πάει τίποτε στραβά, εκτός κι αν επιτρέψετε σε εκείνη την παλιά φωνή, την φωνή σας, να σας πει, «Ω, κι αν όμως; Κι αν  δεν είναι 100 τοις εκατό ασφαλής; Κι αν είναι μόνο 40 τοις εκατό ασφαλής»; Λοιπόν, τι πιστεύετε ότι θα συμβεί; Θα είστε μόνο κατά 40 τοις εκατό ασφαλείς. Οπότε, ας ξεκινήσουμε τώρα επιλέγοντας συνειδητά και ζώντας ολοκληρωτικά μέσα στον ασφαλή χώρο. Αυτό είναι. Δεν μπορεί να πάει τίποτε στραβά.

Ένα από τα προβλήματα που όλοι σας θα βιώσετε μπαίνοντας μέσα στην Ανάδυση, είναι η ιστορία σας, το παρελθόν σας. Όλες οι αναμνήσεις με όσα λάθη κάνατε, με όσα πήγαν στραβά. Όλα όσα κουβαλάτε ακόμα στους ώμους σας, γύρω από τις άσχημες εμπειρίες και η ανησυχία ότι θα τα ξανακάνετε, θα επαναλάβετε αυτά τα λάθη. Και έχετε κάνει πολλούς όρκους στον εαυτό σας. Έχετε πολλούς αυτό- επιβαλλόμενους κανόνες σχετικά με το πόσο μακριά θα φτάσετε, πόσο μεγάλοι θα γίνετε. Όλα αυτά τελικά σας περιόρισαν. Σήμερα θα τα αποβάλλουμε όλα αυτά. Σήμερα. Και ο Κώλντρε αναρωτιέται αν μιλάω μεταφορικά, συμβολικά. Όχι, διάολε. Απλά θα τα αποβάλλουμε. Αυτό είναι.

Η ζωή…. ξέρετε, στο τέλος της προηγούμενης συνάντησής μας, στην μεράμπ, είπα, «Αν πρόκειται να το κάνετε, κάντε το καλά». Η ζωή δεν αξίζει αν έχετε σκοπό να την ζήσετε ανεπαρκώς, αν έχετε σκοπό να την ζήσετε  φοβισμένα, αν έχετε σκοπό να την ζήσετε περιορισμένα.

Η ζωή δεν αξίζει αν έχετε σκοπό να την ζήσετε λειψά, περιορισμένα, φτωχά, φοβισμένα. Δεν αξίζει. Μπορείτε επίσης να μαζέψετε τα πράγματά σας και να έρθετε στην άλλη πλευρά. Περνάμε πολύ καλά εδώ στην άλλη πλευρά και διασκεδάζουμε. Αλλά μπορεί επίσης να κάνετε το πέρασμα αν σκοπεύετε να ζήσετε έτσι. Απλά… ( η Λίντα τον κοροϊδεύει) Τι;!

ΛΙΝΤΑ: Με τρομάζεις.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μήπως είπα κάτι παράνομο;

ΛΙΝΤΑ: Είσαι στα όρια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στα όρια. Μπορεί επίσης να μην είστε εδώ, αν έχετε σκοπό να ζήσετε με μετριότητα. Και το λέω αυτό επειδή τους κάνω channeling ( δείχνει τους Σώμπρα). Το ξέρουν. Το ξέρετε. Δεν αξίζει, αν είναι να ζήσετε μια μέτρια ζωή. Έτσι λοιπόν, ο ασφαλής χώρος.

Εδώ σήμερα θα ζήσουμε μια εμπειρία, και θα την ζήσουμε ολοκληρωτικά. Θα έχει ενδιαφέρον, θα είναι διασκεδαστική, θα βουτήξουμε μέσα της στην αρχή και μετά – ω, πώς το λέτε αυτό το « θα προσπαθήσουμε να το κατανοήσουμε»-  αλλά θα βουτήξουμε μέσα της στην αρχή χωρίς ερωτήσεις.

ΛΙΝΤΑ: Επιτρέπουμε.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επιτρέψτε. Επιτρέψτε το. Βουτήξτε μέσα του τώρα, και θα το κατανοήσετε μετά. Ναι. Είναι το αντίθετο από αυτό που κάνουν οι άνθρωποι. Θέλουν πρώτα να το κατανοήσουν- «Λοιπόν, τι είναι ο ασφαλής χώρος; Τι εμπειρία θα ζήσω σήμερα»; – Όχι. Τελειώσαμε με αυτό. Οι δημιουργοί βουτάνε μέσα στις δημιουργίες τους και μετά εντυπωσιάζονται με αυτό που πραγματικά δημιούργησαν. Οπότε σήμερα, μια εμπειρία.

Θα σας μιλάω πολύ, γύρω από την εμπειρία. Είπαμε λίγα πράγματα γι αυτό το θέμα στο Keahak , λίγα πράγματα στις μηνιαίες μας συγκεντρώσεις, αλλά στην Ανάδυση όλα αφορούν τις νέες  εμπειρίες. Νέες εμπειρίες με έναν τρόπο που δεν έχετε ξαναζήσει για πολύ καιρό, αν όχι ποτέ, σε όλες σας τις ενσαρκώσεις.

Ξέρετε, η ανθρώπινη τριαδική σύσταση – έχετε το Εγώ Είμαι, που κάποιοι το αποκαλούν ψυχή, τον Μάστερ, που είναι η σοφία όλων των ενσαρκώσεων αλλά και των μελλοντικών, και μετά έχετε τον άνθρωπο – ο άνθρωπος πιστεύω ότι έχει την πιο διασκεδαστική δουλειά, επειδή όλα έχουν να κάνουν με την εμπειρία. Και το ωραίο είναι, ότι όταν δημιουργήθηκαν όλα αυτά, ξέρετε, αυτό το πράγμα το Εγώ Είμαι/Μάστερ/άνθρωπος , το Εγώ Είμαι έβγαλε στην επιφάνεια μια έκφραση του εαυτού του, να έρθει στη Γη σαν άνθρωπος, το θυμάστε, το Εγώ Είμαι – που κάποιοι το αποκαλούν ψυχή – το Εγώ Είμαι είπε, «Ξέρεις, είσαι το εμπειρικό μου κομμάτι. Είσαι εκείνη η όψη μου, που προχωρήσει να συγκεντρώσει εμπειρίες. Όχι να μάθει κάποιο μάθημα. Δεν υπάρχει τίποτε να μάθει. Απλά να ζήσει την εμπειρία, για την χαρά του Εγώ Είμαι, της ύπαρξης». Βλέπετε, το Εγώ Είμαι είναι σαν ένας μεγάλος και συνεχής οργασμός ( η Λίντα βαριανασαίνει). Δεν είναι και τόσο κακό . Δοκίμασέ το. Πρέπει να είμαι πολύ προσεκτικός με αυτά τα οικογενειακά θέματα…

Το Εγώ Είμαι βρίσκεται  σ’αυτή τη διαρκή κατάσταση χαρούμενης έκφρασης. Το δισκοπότηρο  του Εγώ Είμαι γεμίζει ξανά και ξανά και ξεχειλίζει. Είναι αυτή η συνεχής κατάσταση χαράς του «Εγώ Υπάρχω». Ξέρετε, το Εγώ Είμαι δεν είναι πολύπλοκο. Η ψυχή, δεν είναι πολύπλοκη. Είναι σε μια συνεχή κατάσταση του «Εγώ Υπάρχω!» και μετά μπουμ! Πνευματικός οργασμός. Και μετά Εγώ Υπάρχω! Μπουμ! Νοιώθει συνεχώς έτσι.

Όταν δουλεύω με πολλούς  από εσάς και σας λέω , «Πάμε πίσω στο ¨Εγώ Υπάρχω¨», θέλω να σας κάνω να συντονιστείτε με αυτή την χαρά της ψυχής, που υπήρχε ανέκαθεν. Ποτέ δεν δημιουργήθηκε. Δεν μπορεί ποτέ να από- δημιουργηθεί. Βρίσκεται απλά μέσα σε μια αγνή χαρά του «Εγώ Υπάρχω». Και έστειλε ένα κομμάτι του εαυτού της, το οποίο τελικά έγινε άνθρωπος και είναι εδώ στην εμπειρία της ύπαρξης.

Αλλά ξέρετε, στην διαδρομή ο άνθρωπος άρχισε να φοβάται την εμπειρία.  Ο άνθρωπος κλείστηκε μέσα του, αλλά κι αυτό από μόνο του είναι μια εμπειρία. Ο άνθρωπος εγκατέλειψε τις άλλες του αισθήσεις- τον τρόπο που αντιλαμβανόταν την πραγματικότητα, τον αισθησιασμό- και μπήκε μέσα στην αίσθηση της Εστίασης. Μόνο Εστίαση. Και θα έλεγε κανείς ότι είναι κάτι πολύ περιορισμένο, και είναι, αλλά είναι μέρος της εμπειρίας.

Τώρα στην Ανάδυση, γυρνάμε πίσω – όχι δεν γυρνάμε πίσω – μπαίνουμε μέσα στην πραγματική εμπειρία για μια ακόμα φορά. Όχι απλά να επιβιώνουμε, όχι απλά να περνάμε τον καιρό μας, αλλά να ζούμε την εμπειρία. Μερικοί από εσάς θα κατατρομάξουν, επειδή έχετε κρύψει τον εαυτό σας πολύ βαθιά. Συρθήκατε κάτω από αυτό τον βράχο και πήγατε πολύ βαθιά μέσα του.

Ξέρετε, υπήρχε αυτός ο πολύ ενδιαφέρον παραλληλισμός με τις μετά- Ατλάντιες μέρες, όπου ο πληθυσμός της Γης , πολλοί επιζήσαντες από την πτώση, μπήκανε κάτω από την Γη. Έζησαν κάτω από την Γη γιαπολύ καιρο, χρησιμοποιώντας την ενέργεια των κρυστάλλων, για να καλλιεργούν την τροφή τους, για τον φωτισμό τους , και πιστεύω ότι πολλές φορές, αρκετοί από εσάς, μέσα στην καρδιά σας, επιστρέφετε εκεί, προσπαθώντας να ζήσετε υπόγεια, προσπαθώντας να παραμείνετε καλυμμένοι. Ξέρετε, ήταν πολύ ενδιαφέρουσες μέρες για εσάς που ήσασταν τότε εκεί, αλλά δεν είναι πραγματική ζωή. Πρέπει να ζείτε και πάνω και κάτω. Όχι μόνο κάτω.

Θα σας μιλάω πολύ γύρω από τις εμπειρίες. Θα ζούμε εμπειρίες. Θα ανακαλύψετε, κάποιοι από εσάς, ότι φοβάστε πολύ, και αυτό είναι καλό. Το να φοβάστε είναι μια εμπειρία, σαν να λέμε, «Ω, θεούλη μου»! Το να έχετε την ελευθερία να επιλέξετε έναν ασφαλή χώρο και μια εμπειρία, είναι κάπως τρομακτικό, κάπως συγκλονιστικό. Αλλά, έι, είστε εδώ στον πλανήτη. Αυτό επιλέξατε και εκεί πηγαίνουμε.

Εμπειρία

Έτσι λοιπόν ας ξεκινήσουμε ευθύς αμέσως. Θα χρειαστούμε την μουσική της μεράμπ και εσείς θα χρειαστείτε μια καλή βαθιά αναπνοή. Επιλέξαμε τον ασφαλή χώρο, και έτσι είναι. Έτσι είναι.

( η μουσική ξεκινάει)

Είμαστε μαζί σε αυτό τον υπέροχο ασφαλή χώρο.

Έχουμε λοιπόν τον άνθρωπο ο οποίος πραγματικά, πιστεύω, έχει τον πιο διασκεδαστικό ρόλο της τριάδας.

Ο άνθρωπος θα μπει βαθιά μέσα στην εμπειρία, στην ανακάλυψη,  στην ευχαρίστηση.
Εμπειρία. Εμπειρία και ζωή είναι ουσιαστικά η ίδια λέξη, γραμμένη λίγο διαφορετικά.

Και το Εγώ Είμαι είπε στον άνθρωπο, «Μπες μέσα στην εμπειρία. Δεν θα σε κρίνω ποτέ μα ποτέ». Το Εγώ Είμαι, η ψυχή είναι ανίκανη να κρίνει, ανίκανη να ξεχωρίσει το σωστό από το λάθος.

Φανταστείτε το για μια στιγμή.

Τώρα, μερικέ φορές λέτε, «Λαχταράω τόσο πολύ να γνωρίσω ξανά την θεϊκότητά μου, την ψυχή μου. Έχω μεγάλη επιθυμία γι αυτή την ένωση». Αλλά, βλέπετε, όσο στρέφεστε ενάντια στον εαυτό σας, γυρνάτε την πλάτη σας στο Εγώ Είμαι, στην ψυχή. Την ψυχή δεν την νοιάζει, επειδή η ψυχή είναι πάντα παρούσα. Την ψυχή δεν την νοιάζει. Είναι απλά μέρος της εμπειρίας της ψυχής. το να προσποιείται ότι δεν είναι συνδεδεμένη,

Ο άνθρωπος παίζει έναν πολύ ενδιαφέροντα ρόλο σε αυτή την όψη της,  είναι το κομμάτι εκείνο της ψυχής που βιώνει εμπειρίες. Η ψυχή ούτε για μια στιγμή δεν ανησυχεί για τον θάνατο. Δεν υπάρχει θάνατος. Ούτε κρίνει, ούτε θεωρεί κάποια μέρα καλύτερη από την άλλη, κάποια ενσάρκωση καλύτερη από την άλλη.

Τώρα έχουμε τον άνθρωπο γεμάτο εμπειρίες, αλλά δεν ξέρει τί να τις κάνει. Μια ολόκληρη ζωή γεμάτη εμπειρίες και δεν ξέρει τί να τις κάνει. Και ο τυπικός άνθρωπος λέει, « Τι πρέπει άραγε να κάνω; Πώς μπορώ άραγε να τα κατανοήσω όλα αυτά; Τι σημαίνουν; Μήπως έκανα κάποιο λάθος»; Και τι κάνει τότε ο άνθρωπος; Επιστρέφει σε μια καινούργια εμπειρία. Θεωρώ ότι είναι μια εμμονή του ανθρώπου ή μπορεί απλά να είναι αυτός ο ρόλος του – να είναι αυτός που βιώνει εμπειρίες.

Παρόλα αυτά, συχνά, αυτό που στην πραγματικότητα δημιούργησε το φαινόμενο , που λέγεται μετενσάρκωση, είναι ότι ο άνθρωπος λέει, «Πρέπει να επιστρέφω ξανά και ξανά στην εμπειρία για να μάθω ένα μάθημα, για να φτάσω σε κάποια φωτισμένη πνευματική αντίληψη. Πρέπει να συνεχίσω να επιστρέφω».

Η μετενσάρκωση είναι μια μη φυσική πραγματικότητα. Στην πραγματικότητα, την δημιούργησε η συνείδηση, το κίνητρο των ανθρώπων. Στην αρχική δημιουργία του πλανήτη, δεν υπήρχε φόρμουλα για την μετενσάρκωση. Εκείνη την εποχή, ακόμα και τα βασίλεια των ζώων και των φυτών, δεν μετενσαρκώνονταν. Αλλά από την στιγμή άρχισαν να το κάνουν οι άνθρωποι, το έκαναν όλα.

Μπήκε μέσα σε αυτό τον τρελό κύκλο, «Συνέχισε να επιστρέφεις». Είναι σαν μια συνείδηση η οποία λέει, «Προκειμένου να κατανοήσω τις εμπειρίες μου, πρέπει να ζήσω περισσότερες εμπειρίες».  Είναι σαν ένας δρόμος που δεν τελειώνει ποτέ, ξέρετε. «Για να μπορέσω να τα κατανοήσω όλα αυτά, θα πρέπει να μπω μέσα σε περισσότερες εμπειρίες, ελπίζοντας ότι ίσως μια νέα εμπειρία μπορεί να μου δώσοει τα στοιχεία, τα κλειδιά, τις απαντήσεις», και δεν ισχύει. Είναι απλά μια ακόμα εμπειρία.

Κι έτσι, φτάσαμε σε αυτό το υπέροχο σημείο. Και μου αρέσει πολύ, επειδή αφήνουμε πίσω μας τις διαλέξεις και τα θέματα και τις θεωρίες, που μιλούσαμε για τόσα χρόνια. Φτάσαμε σε αυτό το σημείο και έχει να κάνει με το να βυθιστούμε μέσα σε μια συνειδητή εμπειρία, αλλά επίσης μια εμπειρία που έχει σοφία.

Κι έτσι, αυτή την στιγμή, ας προσκαλέσουμε αυτή την όψη σας. ήταν για πολύ καιρό κρυμμένη, αλλά, όπως κι εγώ, ήταν πάντα εκεί. Ποτέ δεν έφυγε, απλά την αγνοούσατε. Αυτή η όψη ονομάζεται σοφία.

Η σοφία της κάθε εμπειρίας που ζήσατε σε αυτή την ενσάρκωση. Είναι επίσης αυτό που αποκαλώ Μάστερ. Ξέρετε, ο Μάστερ, είναι μια όψη σας. Είναι πάντα εκεί. Ας τον καλέσουμε αμέσως τώρα.

Πώς να το κάνουμε αυτό; Λοιπόν, είναι όπως όταν επιλέγετε τον ασφαλή χώρο. «Εγώ επιλέγω την επίγνωση του Μάστερ». Και συνεπώς, αυτό είναι.

( παύση)

Κι έτσι, προσκαλούμε την παρουσία της σοφίας της κάθε εμπειρίας αυτής της ενσάρκωσης. Και μετά απλά ζητήστε από τον Μάστερ να μοιραστεί μαζί σας αυτή την σοφία, αλλά χωρίς λόγια.

Δείτε τον εαυτό σας να αιωρείται με τον Μάστερ υπό τους ήχους της μουσικής. Μην του βάλετε λόγια. Μπείτε βαθιά μέσα στην μουσική.

Νοιώστε τί είναι η σοφία, αντί να σκέφτεστε τί είναι η σοφία. Αφήστε τον Μάστερ να μοιραστεί τώρα μαζί σας, όλη την ομορφιά της σοφίας της κάθε εμπειρίας αυτής της ενσάρκωσης. Αλλά κάντε το χωρίς λόγια. Απλά μέσω της μουσικής.

( μεγάλη παύση)
Μην την πολεμάτε. Απλά μπείτε στην ροή της. Αυτό είναι όλο. Κάνατε ήδη την επιλογή να παραλάβετε την σοφία από τον Μάστερ. Κάντε το χωρίς λόγια.
Αγαπώ την μουσική επειδή είναι ένας σπουδαίος φορέας της αγνής συνείδησης.

( μεγάλη παύση)
Χωρίς λόγια είναι πραγματικά πολύ πιο εύκολο παρά με λόγια. Ξέρω ότι το ανθρώπινο μυαλό μάχεται λιγάκι, θέλει λόγια. Προσπαθεί ακόμα και να το περιβάλλει με λόγια αυτή την στιγμή, αλλά στην ουσία θα συνειδητοποιήσετε, ότι παίρνετε τελικά πολύ περισσότερα πράγματα χωρίς τα λόγια. Είναι ένα συναίσθημα. Είναι ένα γνωρίζειν. Είναι μια αίσθηση. Το μυαλό λέει, «Αλλά πρέπει να οριστεί», αλλά εμείς πηγαίνουμε πέρα από το μυαλό. Πηγαίνουμε στη μη σκέψη.

Και ο Μάστερ τότε παραδίδει απαλά όλη την σοφία αυτής της ενσάρκωσης. Δεν χρειάζεται να το κάνετε κάθε μέρα, κάθε χρόνο, σε κάθε εμπειρία. Ο Μάστερ αποστάζει πολύ αποτελεσματικά. Είναι κομμάτι σας. Είναι μια φυσική σας ικανότητα , να το αποστάζετε, να το αναγάγετε σε ένα απλό, αλλά πολύ βαθύ συναίσθημα. Είναι ακριβώς  εκεί.

( παύση)
Αυτό είναι. Όλη η σοφία. Και, ναι, το μυαλό θα πει, «Αλλά τί πήρα; Τί πήρα»; Πήρατε τα πάντα.
Οκ, ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή και χαλαρώστε. Είναι όλα εδώ. Αυτός είναι ο τρόπος , που ο Τοβίας δίδαξε τον Κώλντρε πώς να κάνει channeling.   Όχι σε γραμμικό χρόνο, αλλά να λαμβάνει την όλη ουσία και μετά να την αφήνει απλά να είναι για μια στιγμή. Να την αφήνει να είναι μέσα στο σώμα. Να την αφήνει να είναι μέσα στην συνείδηση. Και μετά, αφού απορροφηθεί, αφού αφομοιωθεί από την ανθρώπινη ύπαρξη, μετά μπορεί να την βάλει σε λέξεις.

Έτσι γίνονται τα channeling.  Ξετυλίγονται και μπαίνουν  σε λόγια. Αλλά όλο το συναίσθημα είναι εκεί. Όταν βλέπαμε το βίντεο προηγουμένως, ήταν όλα εκεί. Τώρα απλά πηγαίνουμε πίσω και ζούμε την εμπειρία και προσδιορίζουμε ίσως αυτά που ήρθαν.

Τώρα, πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή και φέρτε τα μέσα στον άνθρωπο. Όλα όσα νοιώσατε… ακόμα και αν δεν νοιώσατε τίποτα.
Τώρα ας βάλετε εσείς μαζί με τον Μάστερ τα λόγια. Ποια είναι η σοφία όλων των εμπειριών αυτής της ενσάρκωσης; Και τώρα ακούστε προσεκτικά, καθώς έρχονται τα λόγια.

( παύση)

Έρχονται από τον Μάστερ. Μπορεί να μοιάζει με την δική σας φωνή, αλλά έτσι φαίνεται. Αλλά ακούστε. Αφήστε αυτά τα λόγια από τον Μάστερ να έρθουν σε σας μιλώντας σας γι αυτή την ενσάρκωση.

( μεγάλη παύση)
Οκ, καλή βαθιά αναπνοή και αφήστε τα να απορροφηθούν τώρα.

Το μυαλό θα θέλει να τα αναλύσει ή να αναρωτηθεί αν είναι αληθινά ή να αναρωτηθεί αν πραγματικά το καταλάβατε. Απλά σταματήστε. Απλά βρεθείτε μέσα στην εμπειρία για μια στιγμή….
Την εμπειρία να ακούτε τον εαυτό σας…
Να μην χρειάζεται να δημιουργήσετε μιαν ακόμα εμπειρία, για να προσπαθήσετε να το κατανοήσετε όλο αυτό, αλλά να ζείτε την εμπειρία της σύνδεσης με τον Μάστερ, με την σοφία. Αυτό είναι.

( παύση)
Ανοίγοντας την είσοδο ανάμεσα στον άνθρωπο και στην σοφία.
Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή. Μια καλή βαθιά αναπνοή.

Α, στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων τις προάλλες μου είπαν, «Ποτέ να μην ξεκινάς τις συγκεντρώσεις σας , τις μηνιαίες μεταδόσεις σας με μια μεράμπ. Θα τους κοιμίσεις».
( η μουσική σταματάει)
Κι εγώ τους είπα, «Έχω τον τρόπο μου να τους ξυπνάω»!  καθώς ανάβουμε τα φώτα και ζητάω από την Λίντα να αρχίσει να περιφέρεται με το μικρόφωνο. Αυτό και νεκρούς ανασταίνει ( κι άλλα γέλια). Ωραία.
Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή κι απλά ας επιτρέψουμε.

Εισέρχεται ένας χείμαρρος, κάτι σαν ένα πακέτο συνείδησης, πληροφορίας, σοφίας, εισέρχεται τώρα αλλά στην πραγματικότητα ήταν πάντα εκεί. Αλλά το ανθρώπινο μυαλό θα έλεγε, «Αλλά έχω ανάγκη τις λέξεις. Έχω ανάγκη να δω αυτή την αραχνοΰφαντη φιγούρα να περπατάει, να χορεύει. Έχω ανάγκη να δω κάτι». Όχι, απλά αφήστε τον χείμαρρο να εισβάλλει μέσα σας. Και, αγαπητή Λίντα,…( προσαρμόζει πάνω του ένα καλώδιο μικροφώνου) Ω, ο Κώλντρε το πήρε αυτό. Ωραία.

ΛΙΝΤΑ: Άσε με να σε βοηθήσω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, εσύ πρέπει να τρέξεις στο ακροατήριο και να τους κάνεις να τρελαθούν από τον φόβο τους ( γέλια).

ΛΙΝΤΑ: Μπορώ να κάνω και τα δυο μαζί. Είμαι πολυπράγμων.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωχ, ωχ. Ωραία, ωραία. Το φτιάξαμε ! ( κι άλλα γέλια)

Έι, έι, έι. Δεν βγαίνουμε από την αίθουσα τώρα! ( γέλια καθώς μια γυναίκα σηκώθηκε να βγει έξω).

ΛΙΝΤΑ: Πρέπει να πάει στην τουαλέτα. Άφησέ την.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, εντάξει.

Τι Εμπειρία Ζήσατε;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Οπότε ξεκινάμε. Τι εμπειρία ζήσατε; Τι πήρατε; Χωρίς makyo. Απλά μπείτε στο θέμα ( η Λίντα αναστενάζει και μετά γελάει).
Οπότε, όταν σας ζήτησα να μην βάλετε  λόγια, απλά να το αφήσετε να έρθει μέσα σας με την μουσική, πώς τα πήγατε;

ΣΩΜΠΡΑ 1 ( γυναίκα): Περίφημα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Περίφημα. Ωραία, ωραία. Είχες τίποτε δυσκολίες με το μυαλό σου;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Πολλές.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πολλές. Ναι, κι εσύ τι έκανες γι αυτό;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Τις άφησα να φύγουν.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Η μουσική βοήθησε;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Πολύ. Ναι, στην ουσία έκανε τα πάντα. Έτσι νομίζω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία, ωραία. Ωραία. Και μετά ήρθε η ώρα για τα λόγια. Βλέπεις, δημιουργείς έναν ασφαλή χώρο, για παράδειγμα. Επιτρέπεις να εισβάλλει αυτός ο χείμαρρος. Δεν χρειάζεται να το κατανοήσεις αμέσως. Απλά το αφήνεις. Θέλω να πω, η αληθινή αγγελική επικοινωνία δεν γίνεται με λόγια. Είναι απλά, αυτό που θα λέγατε, ροή συνείδησης. Οι άνθρωποι όμως μερικές φορές έχουν ανάγκη τα λόγια, γιατί διαφορετικά, θα ήταν, «Ε λοιπόν, δεν ξέρω αν συνέβη κάτι». Οπότε, τι λόγια άκουσες;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Δεν άκουσα τίποτα, ενώ ένοιωθα πολύ καλά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν άκουσες λόγια.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Όχι. Αυτό που ένοιωθα ήταν να με διαπερνάει ένα κύμα από τις παλιές μου σκέψεις και από τα παλιά μου θέματα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω. Πώς θα το όριζες, αν έπρεπε να το ορίσεις;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Θόρυβο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θόρυβο.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι, που διέκοπτε την όμορφη ενέργεια της μουσικής . Ήταν ενοχλητικό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αν ήταν να μας πεις τώρα, αν ήταν να βάλεις τώρα λόγια στην σοφία του Μάστερ, σε αυτή την επικοινωνία, πώς θα το όριζες;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Ζωή. Ένοιωσα ζωντανή ξανά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Αυτό είναι καλό. Οκ. Και εδώ δεν υπάρχει σωστό ή λάθος. Απλά θέλω να συνηθίσετε στην διαρκή κατάσταση αρμονίας με την σοφία που πάντα ήταν εκεί. Και οι άνθρωποι δεν το έχουν συνηθίσει. Ωραία. Σε ευχαριστώ.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Την τρομοκράτησες με το μικρόφωνο;

ΛΙΝΤΑ: Όχι.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι. Στην πραγματικότητα, είδα ένα χέρι…

ΛΙΝΤΑ: Φαινόσουν μια χαρά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Φαινόσουν πολύ ευδιάθετη και γεμάτη χάρη.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ωραία. Σε ευχαριστώ. Ναι.

ΣΩΜΠΡΑ 2 ( άντρας): Ωωω! Επιτέλους, ήρθε η ώρα μου να λάμψω ( ο Αντάμους γελάει). Ναι. Τελικά ακούω τον Μάστερ αρκετά. Κατά κάποιον τρόπο συνήθισα….

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.

ΣΩΜΠΡΑ 2: …. Με το….

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, τί εισέπραξες όταν δεν υπήρχαν λόγια;

ΣΩΜΠΡΑ 2: Όταν δεν υπήρχαν λόγια – το έχω συνηθίσει αυτό. Το περιγράφω σαν μια φωνή χωρίς ήχο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.

ΣΩΜΠΡΑ 2: Αλλά βασικά μου λέει, «Εσύ Υπάρχεις».

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.

ΣΩΜΠΡΑ 2: Και επαναλαμβάνει διαρκώς ότι ήρθε η ώρα να ζωντανέψω. Είναι μια ζωή πόνου και χαράς, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να ζωντανέψω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Κι έτσι λοιπόν, πώς  θα έλεγες περιληπτικά τα λόγια που σου μεταδόθηκαν, σε σχέση με αυτά που μας είπες, επειδή εδώ υπάρχει και κάτι άλλο.

ΣΩΜΠΡΑ 2 : Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εδώ υπάρχει κάτι ακόμα.

ΣΩΜΠΡΑ 2: Ήταν – είναι μια αλλόκοτη αίσθηση συγχώρεσης προς τον εαυτό μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Γιατί είναι αλλόκοτο;

ΣΩΜΠΡΑ 2: Είναι αλλόκοτο επειδή σε ολόκληρη την ζωή μου ο τρόπος που με έβλεπαν οι άλλοι, ο τρόπος που εγώ έβλεπα τον εαυτό μου, ήταν σαν κάτι να μην πήγαινε καλά….

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσα να σε διακόψω;

ΣΩΜΠΡΑ 2: Ναι, οκ. Βεβαίως.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή δεν μας βγάζει πουθενά όλο αυτό.

ΣΩΜΠΡΑ 2: Ναι ( γελάει).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε – όχι, ισχύει. Και ενώ το κάναμε αυτό, ακόμα και για όλους όσους  μας παρακολουθούσαν από το ίντερνετ – ξέρεις, μπορείς να τους πεις ένα γεια , εκεί που είναι το κόκκινο φωτάκι. Ναι. Ακόμα και για όλους αυτούς που μας παρακολουθούν από το ίντερνετ, ήμουν τόσο παρών με το κομμάτι εκείνο του Μάστερ Εαυτού , όσο ήταν παρών και ο Μάστερ. Για να το πω απλά, ο Μάστερ με την σοφία που μπήκε μέσα σας, μπαίνει πολύχρωμος, πολυδιαστασιακός. Αλλά για να το πω με ανθρώπινα λόγια, αυτό που σου μετέφερε ο Μάστερ ήταν, «Σταμάτα  να προσπαθείς τόσο σκληρά».

ΣΩΜΠΡΑ 2: Ξέρεις, αυτό χτύπησε φλέβα .

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, το φαντάζομαι. Ποια φλέβα χτύπησε;

ΣΩΜΠΡΑ 2: Όλες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, εντάξει. Ναι, σταμάτα να προσπαθείς τόσο σκληρά. Έχεις μεγάλο ταλέντο σ αυτό το θέμα, αλλά προσπαθείς να αποδείξεις κάτι και ο Μάστερ σου λέει, «Δεν είναι ανάγκη να το κάνεις αυτό».

ΣΩΜΠΡΑ 2: Μου είναι πολύ δύσκολο να το παραδεχθώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Αλλά δεν πειράζει. Συνέχισε να προσπαθείς σκληρά αν το θέλεις, αλλά δεν χρειάζεται  να το κάνεις. Έχεις φυσικό ταλέντο σ αυτό το θέμα.

ΣΩΜΠΡΑ 2: Ναι, είμαι ο τύπος που θα ξύνει τον τοίχο με το δάχτυλό του μέχρι να του σπάσουν τα κόκκαλα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς. Και γιατί;

ΣΩΜΠΡΑ 2 : ( αναστενάζει). Είναι παράξενο – έχω αυτή την παράξενη αίσθηση- μάλλον αυτό που νοιώθω είναι ο άνθρωπος. Είναι σαν μια αίσθηση σαδομαζοχισμού που σχεδόν απολαμβάνει την τιμωρία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ωραία. Το τοποθέτησε πολύ καλά. Απολαμβάνει την τιμωρία. Είναι μέσα στην εμπειρία….

ΣΩΜΠΡΑ 2: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … ακόμα κι αν πρόκειται για μια επώδυνη εμπειρία.

ΣΩΜΠΡΑ 2: Πονάει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και πονάει. Αλλά τουλάχιστον είναι μια εμπειρία, σωστά; Σταμάτα το! ( κάποια γέλια και ο Αντάμους γελάει). Ωραία. Σε ευχαριστώ.

ΣΩΜΠΡΑ 2: Επιτέλους πήρα το μικρόφωνο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Και, φυσικά, μου αρέσει, επειδή ο Κρας εδώ πέρα πρέπει να πάρει πλάνα από όλους, την ώρα που τους παραδίδεται το μικρόφωνο, όταν κάθονται δυο μέτρα μακριά και αυτό το ύφος, «Αααα»! Μαίρη Σου, τι ένοιωσες;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Ένοιωσα ότι, ναι, αυτός είναι ο τρόπος. Το μυαλό μου στο τέλος, γαντζώθηκε σε ένα πράγμα, κι αυτό ήταν ότι, είναι πάντα στην διάθεσή μας.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, πάντα. Πάντα. Οπότε, ένα από όλα όσα κάνουμε εδώ με τις εμπειρίες σήμερα, είναι ότι αλλάζουμε αυτό το θέμα, που δεν ήμασταν συγχρονισμένοι με τον Μάστερ ή ότι δεν είχαμε επίγνωση, επειδή είναι πάντα εκεί. Η σοφία είναι πάντα εκεί και είναι προσβάσιμη, και δεν θέλω κανένας από εσάς να ζει μια εμπειρία και μετά να περιμένει το τέλος της ζωής ή την επόμενη ενσάρκωση για να λάβει την σοφία της εμπειρίας αυτής. Θα είναι χέρι με χέρι, σε έναν χορό που θα προκύπτει ταυτόχρονα.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Θεωρώ ότι είναι ζήτημα εμπιστοσύνης….

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: … ότι, όποτε χρειαζόμαστε την σοφία, θα είναι εκεί.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι. Και δεν θέλω να πω ότι το χρειάζεσαι αλλά γιατί όχι; Γιατί να μην πίνεις από αυτή την κούπα συνέχεια;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλάζει την ίδια την φύση της εμπειρίας. Ξέρετε, όταν πρωτοήρθατε στην Γη, η εμπειρία και η σοφία ήταν πιασμένες χέρι με χέρι, και μετά χωρίστηκαν. Και μετά, ζούσατε μια εμπειρία και πολύ αργότερα ερχόταν η σοφία και μερικές φορές ήταν λιγοστή. Όλο αυτό το επανασυγχρονίζουμε.  Οπότε τώρα έχουμε αυτή την υπέροχη συνεργασία ανάμεσα στις όψεις του εαυτού σας. Αντί να είναι αποσυνδεδεμένες  ή εκτός συγχρονισμού, συγχρονίζονται.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Οκ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κάνα δυο ακόμα.

ΛΙΝΤΑ: Οκ.

ΝΑΝΣΥ: Εγώ κοιμήθηκα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κοιμήθηκες. Ωραία ( γέλια). Ναι, ωραία. Ναι. Για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό!  Ναι, ναι. Γιατί κοιμήθηκες;

ΝΑΝΣΥ: Αναρωτιόμουν πάντα – το κάνω συχνά γι αυτό αναρωτιέμαι – μήπως απλά ξεφορτώνομαι τον ανθρώπινο εαυτό μου, για να επιτρέψω να μπουν μέσα όλα τα υπόλοιπα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το είπες μόνη σου. Ήταν πολύ σοφό.

ΝΑΝΣΥ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Βάζεις στην άκρη τον άνθρωπο για λίγο και επιτρέπεις να έλθουν τα άλλα, και ήρθαν. Τώρα, καθώς το φέρνεις στην μνήμη σου, πώς θα μετέφραζες αυτή την σοφία που μπήκε μέσα σου, πώς θα την απέδιδες με ανθρώπινους όρους;

ΝΑΝΣΥ: Πώς θα μετέφραζα τι πράγμα;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι στο διάβολο εισέπραξες; ( γέλια)

ΝΑΝΣΥ: Κοιμήθηκα! ( γελάει)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, κοιμήθηκες , αλλά τώρα δεν κοιμάσαι. Κοιμάσαι;

ΝΑΝΣΥ: Όχι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, τι νοιώθεις; Να ο Μάστερ έλεγε….

ΝΑΝΣΥ: Ολοκληρωμένη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ολοκληρωμένη. Αν ο Μάστερ σου έλεγε κάτι, η σοφία, τί πιστεύεις ότι θα σου έλεγε για όλα αυτά;

ΝΑΝΣΥ: Γύρω από τον ύπνο μου ή γύρω από…. ( γέλια).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, τον Μάστερ δεν τον  νοιάζει…. Μερικές φορές του αρέσει όταν κοιμάστε. Σαν να λέει, «Θεέ μου! Σταμάτα την εμπειρία και απλά κοιμήσου». Τι είδους σοφία πιστεύεις ότι σου μετέδωσε ο Μάστερ; Αν ήταν να το εκφράσεις με ανθρώπινα λόγια, τι είδους σοφία πιστεύεις ότι εισέπραξες;

ΝΑΝΣΥ: Έχω  μια αίσθηση ολοκλήρωσης…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, αυτό είναι.

ΝΑΝΣΥ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επαναφορά των πραγμάτων στην θέση τους, ολοκλήρωση του ταξιδιού, κι όλα τα υπόλοιπα. Ωραία. Τέλεια. Αυτό ήταν. Οπότε δεν κοιμήθηκες πραγματικά.

ΝΑΝΣΥ:Ναι!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ροχάλιζες; ( γέλια)

ΝΑΝΣΥ: Όχι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι. Δεν κοιμόσουν. Απλά… συμβαίνει συχνά στα Shouds. Ενοχλούσε πολύ τον Τοβία. Νόμιζε ότι βαριόντουσαν όλοι, κι εγώ του έλεγα, «Δεν βαριούνται. Απλά νοιώθουν τόσο άνετα που αφήνονται για λίγο». Ναι. Με το που ξεκίνησα να μιλάω για τον ασφαλή χώρο, σας έπιασε νύστα, επειδή νοιώθατε ασφαλείς. Δεν υπήρχε λόγος να είστε σε επιφυλακή. Θα μάθετε να πιστεύετε ότι δεν ήσασταν κοιμισμένοι. Δεν κοιμόσασταν – είχατε μπει βαθιά μέσα σας. Ωραία. Δυο  ακόμα. Δυο ακόμα.

ΛΙΝΤΑ: Θα ζητήσω από την ψυχολόγο να παρέμβει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι εμπειρία έζησες κατά την διάρκεια του μη φραστικού;

ΤΖΟΥΛΙ: Πρώτα από όλα, μου άρεσε η περιγραφή σου για την αιώρηση.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ωραία.

ΤΖΟΥΛΙ: Επειδή υπήρχαν εκείνα τα κύματα και εκείνες οι υπέροχες εικόνες, και ήταν σαν να αιωρούμασταν κυριολεκτικά  υπό τους ήχους της μουσικής. Έτσι λοιπόν ήταν…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, η μουσική είναι ένας σπουδαίος μεταφορέας. Ξέρεις, μερικές φορές  όταν νοιώθεις, «Ω, δεν έχω πραγματική σύνδεση με τον Μάστερ, με την σοφία μέσα μου», βάλε λίγη μουσική- μην σκέφτεσαι, μην προσπαθείς να του βάλεις λόγια, απλά βάλε λίγη μουσική- και ο Μάστερ ξέρει πώς να επικοινωνήσει μέσα από τα κύματα της μουσικής. Και θα το πω ξανά, το κάνω κάθε φορά στο ξεκίνημα ενός Shoud  ή ενός σεμιναρίου- μπουμ!- η μουσική το μεταφέρει, και μετά μπαίνουμε σε αυτή την εκτενή και ανιαρή διαδικασία να το επικοινωνήσουμε και να περάσουμε μέσα από όλα και να εξηγήσουμε ( γέλια). Εσύ το έπιασες ήδη. Το έπιασες ήδη. Οπότε, ωραία.  Υπέροχα.

ΤΖΟΥΛΙ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και μετά όταν ήρθε η ώρα να του βάλεις λόγια, τι συνέβη;

ΤΖΠΥΛΙ: Είχε να κάνει με την χαρά και την ύπαρξη. Ήταν σαν να τα ήξερα όλον αυτό τον καιρό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΤΖΟΥΛΙ: Οπότε είχα αυτό το συναίσθημα ότι επέστρεφα πίσω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Οπότε, με ποια λόγια θα το συσχέτιζες;

ΤΖΟΥΛΙ: Ήταν κάτι σαν να υπάρχεις σε αντίθεση με την σκέψη και την ανησυχία και την προσπάθεια και τον μόχθο και απλά να το κάνεις. Απλά να υπάρχεις. Απλά να ζεις.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Ναι, ωραία σοφία.

ΤΖΟΥΛΙ: Και λίγη χαρά, ξέρεις, πολύ χαρά με λίγη γλαφυρότητα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μμ. Ναι. Ωραία. Και ένα από αυτά που θα ανακαλύψετε είναι ότι, θα σας ενοχλεί να προσπαθείτε να το βάλετε σε λέξεις. Είναι ανεπαρκές. Ξέρετε, μπορεί να έχετε νοιώσει πολύ περισσότερα πράγματα και προσπαθώντας να το βάλετε σε λέξεις είναι κάπως περιοριστικό, αλλά μερικές φορές είναι απαραίτητο, όταν θέλετε να επικοινωνήσετε με τους άλλους ανθρώπους ή μερικές φορές ακόμα και με τον Εαυτό. Ναι.

Έτσι λοιπόν,  πρέπει να σε ρωτήσω κάτι. Έχεις μια λάμψη γύρω σου που δεν υπήρχε πριν από έναν χρόνο. Τι συμβαίνει;

ΤΖΟΥΛΙ: Η ζωή είναι ωραία! ( γέλια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, κι αυτό το χαμόγελο στα χείλη σου. Τι συνέβη; Θέλω να πω, το…

ΤΖΟΥΛΙ: Απλά έκανα πολλές απελευθερώσεις και επέτρεψα πολλά και ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, μεγάλη διαφορά.

ΤΖΟΥΛΙ: Και πολλά από αυτά τα- μπλιαχ!-  σαν να βγαίνω εκτός σύνδεσης και να κάνω επανεκκίνηση.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ωραία, ωραία. Ναι, υπάρχει μεγάλη διαφορά στην ενέργειά σου, που επεκτείνεται και στην εμφάνισή σου, στην φυσική σου εμφάνιση.  Αλλά υπάρχει μια καθαρότητα, που δεν υπήρχε πριν από έναν χρόνο. Ναι. Πολύ εντυπωσιακό. Ωραία. Ωραία. Σε ευχαριστώ. Ένας ακόμα.

ΛΙΝΤΑ: Ουάου! Αυτό ήταν υπέροχο! Δεν το κάνεις και πολύ συχνά ( ο Αντάμους σηκώνει τους ώμους του).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Τι εμπειρία έζησες με την ροή της μουσικής;

ΚΕΗΤ: Στην ροή της μουσικής,  ήταν σαν να ήμουν σε μια ήσυχη ανυπαρξία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μου αρέσει αυτό το μέρος.

ΚΕΗΤ: Είναι όμορφο. Ήταν πολύ γλυκό. Δεν ήταν καθόλου…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Πολλοί άνθρωποι δεν αντέχουν αυτό το μέρος, την ήσυχη ανυπαρξία. Νοιώθουν την ανάγκη να το γεμίσουν με σκουπίδια, με  θόρυβο, με οτιδήποτε. Α, είναι ένα πανέμορφο μέρος να πας. Ναι. Ωραία. Και μετά, όταν ήρθε η ώρα να του βάλεις λέξεις;

ΚΕΗΤ: Αναπνοές  και άνοιγμα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Άνοιγμα. Οκ.

ΚΕΗΤ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και, άλλη μια φορά, ξέρεις…. Μπορείς να το ξαναπείς;

ΚΕΗΤ: Αναπνοές και άνοιγμα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Οπότε τα λόγια είναι απλά λόγια, ξέρετε, και τα λόγια που ακούσαμε όλοι μας πριν,  αλλά όπως το λες, υπάρχουν πολλά περισσότερα μέσα του, περισσότερα συναισθήματα, περισσότερο βάθος.  Θέλω να πω, κάποιος λέει, «Λοιπόν, αυτή είναι η σοφία που εισέπραξα από τον Μάστερ; Θέλω να πω, μετά από 42 χρόνια  στον πλανήτη, τώρα αυτό που παίρνω είναι ¨αναπνοή και άνοιγμα¨;» Υπάρχουν πολλά περισσότερα μέσα του. Πολλά περισσότερα.

ΚΕΗΤ: Απόλυτα. Θέλω να πω, ένοιωσα τόσο συναισθήματα, ακόμα κι όταν μπήκαν τα λόγια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ακριβώς.
Ακριβώς. Οπότε, ωραία. Σε ευχαριστώ, όλους σας ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ.
Ας επιστρέψουμε στην συζήτηση για την εμπειρία. Είναι ένα σημείο καίριας σημασίας,  ένα σημείο αλλαγής για εμάς.
Έτσι λοιπόν, εμπειρία.

Το Ταξίδι των Αγγέλων

 Θα πάω πίσω στην ιστορία του Τοβία, Το Ταξίδι των Αγγέλων. Υπέροχη ιστορία,  που δεν πρέπει να την πάρετε κυριολεκτικά. Είναι ένας τρόπος αφήγησης.  Αλλά μετέφερε όλα τα ενεργειακά σημεία πέρα από τις λέξεις που είπε. Με άλλα λόγια, εκεί μέσα βρίσκονταν όλη η κατάλληλη ενέργεια σχετικά με το ταξίδι σας, αλλά τα είπε με την μορφή μιας ιστορίας. Η όλη ιστορία του Τοβία είναι απλά μια ιστορία. Θέλω να πω, παραδέχεται ακόμα και την βιβλική του ιστορία ,που απορρίπτει την Βίβλο, είναι απλά μια σπουδαία ιστορία, μέρη της οποίας είναι αληθινά, αλλά πολλά είναι κατασκευασμένα. Αλλά επιστρέφουμε στο θέμα μας, στο Ταξίδι των Αγγέλων, μια υπέροχη συζήτηση για το πώς ήρθατε εδώ.

Μια συζήτηση που δεν μοιάζει με καμιά άλλη του είδους της. Δεν θα διαβάσετε τίποτε παρόμοιο πουθενά αλλού. Έδωσε μια πολύ, πολύ κοντινή περιγραφή, αλλά ήταν πολύ ακριβής στο πώς παρέδωσε  την ενέργεια.

Μιλάει για την εποχή που ήσασταν στις αγγελικές σφαίρες, στο μη φυσικό, και χωρίς εγκέφαλο ( ο Αντάμους γελάει). Μερικές φορές είναι δύσκολο να το φανταστείτε, επειδή τώρα συσχετίζεστε πολύ με το σώμα και το μυαλό. Αλλά στις αγγελικές σφαίρες, φανταστείτε το για μια στιγμή, δεν υπάρχει το φυσικό σώμα. Και θα πάω κι ένα βήμα παραπέρα, πολύ δύσκολο να το φανταστείτε, αλλά δεν υπάρχει φωτεινό σώμα. Γίνονται πολλές συζητήσεις αυτές τις μέρες για το φωτεινό σώμα, και δεν είχατε καν ένα φωτεινό σώμα, ούτε ένα φυσικό σώμα , ούτε μυαλό. Αλλά όμως… ω, και κάτι ακόμα , δεν υπήρχε χρόνος. Δεν υπήρχε χρόνος στις αγγελικές σφαίρες, στο παρελθόν σας. Δεν υπήρχε χρόνος.

Φανταστείτε τα όλα αυτά για μια στιγμή. Είναι παράδοξο. Πώς μπορούσατε να υπάρχετε χωρίς σώμα ή μυαλό και χωρίς φωτεινό σώμα, χωρίς χρόνο; Τι στην…;! Αλλά έτσι είχαν τα πράγματα. Στην πραγματικότητα είναι πιο φυσική κατάσταση. Και …. Πρέπει να το μεταφέρω αυτό μέσα από τον Κώλντρε. Ορισμένες φορές με δυσκολεύει.

Αυτό που πήγαινα να πω είναι, ότι υπήρχε μια ομοιότητα, μια ελαφριά  εκδοχή χώρου. Μπορείτε να φανταστείτε κάτι τέτοιο; Δεν υπήρχε χρόνος αλλά μια ελαφριά εκδοχή χώρου και δεν υπήρχε σώμα ή οτιδήποτε άλλο.  Έτσι λοιπόν είστε μια αγγελική ύπαρξη ανάμεσα σε άλλες αγγελικές υπάρξεις. Είστε μια έμψυχη ύπαρξη ανάμεσα σε άλλες έμψυχες υπάρξεις σε ανακάλυψη…. σε ανακάλυψη, σε εμπειρία.  Είναι κάπως δύσκολο να το φανταστείτε. Πώς το κάνετε αυτό χωρίς σώμα; Λοιπόν, η αγγελική ύπαρξη που ήσασταν τότε παλιά ,δεν είχε αναμνήσεις. Αναμνήσεις. Τίποτε. Οπότε πώς θα μπορούσατε… ( ο Αντάμους αναστενάζει) Λοιπόν, είναι δύσκολο να το φανταστείτε, δεν είναι;

Και αν μπορούσατε να φανταστείτε, αν μπορούσατε να ελευθερώσετε τον εαυτό σας για μια στιγμή και να συνειδητοποιήσετε ότι ήσασταν εκεί έξω στην μη φυσική πραγματικότητα, αλλά παρόλα αυτά υπήρχατε και βιώνατε εμπειρίες. Όχι της υλικής φύσης, αλλά αυτό που πραγματικά κάνατε τότε ήταν. ότι δημιουργούσατε κάποιες από τις αρχικές αισθήσεις. Μιλάω για περίπου 200.000 αισθήσεις. Πάνω από τις μισές από αυτές δημιουργήθηκαν τότε στις αγγελικές σφαίρες εκείνη την εποχή,  έξω από τον χρόνο, χωρίς το φυσικό σώμα.

Παίζατε. Δημιουργούσατε όλες αυτές τις αισθήσεις, τρόπους αντίληψης της πραγματικότητας, έτσι ώστε κάποια μέρα, κάποια μέρα , όταν θα επιτρέπατε στον εαυτό σας να γίνει ένας πραγματικός δημιουργός , θα είχατε αυτές τις αισθήσεις για να αντιλαμβάνεστε τις δημιουργίες σας.

Κι έτσι είστε εδώ, έχοντας συλλέξει πολλές εμπειρίες, αλλά χωρίς χρόνο. Όλα- πήγα να πω ότι έγιναν γρήγορα, αλλά δεν υπήρχε χρόνος, οπότε πώς θα μπορούσαν να γίνουν γρήγορα; Δεν υπήρχε δομή. Η μια εμπειρία πίσω από την άλλη. Το ένα οδηγούσε στο άλλο και δεν υπήρχαν αναμνήσεις. Είναι κάπως περίεργο. Είναι κάπως ενδιαφέρον. Και έτσι ήταν τα πράγματα σε ολόκληρη την δημιουργία.

Μέχρι που τελικά, λοιπόν, ο Τοβίας μιλάει γι αυτό και λέει ότι όλη η ενέργεια επιβραδύνθηκε. Έχω μια άλλη άποψη πάνω στο θέμα, απλά έναν άλλο τρόπο για να πω το ίδιο πράγμα. Θα σας πω ότι, αυτό που συνέβη τότε με όλες αυτές τις εμπειρίες εκτός φυσικής πραγματικότητας και χρόνου, με όλες αυτές τις χωρίς αναμνήσεις εμπειρίες, δεν οφείλεται στο ότι επιβραδύνθηκε η ενέργεια. Η ενέργεια σταμάτησε να σας υπηρετεί όπως σας υπηρετούσε μέχρι τότε. Χάσατε την επαφή, χάσατε τον συγχρονισμό με την δική σας ενέργεια.  Σταμάτησε να σας υπηρετεί. Οπότε, θεωρώ ότι ο Τοβίας είχε δίκιο. Φάνηκε σαν να επιβραδύνεται. Υπήρχε επίσης ένας φόβος ότι θα σταματούσε. Υπήρχε ένας φόβος ότι ολόκληρη η δημιουργία θα κατέρρεε, θα έπεφτε στο κενό, στο απόλυτο κενό. Στο σημείο μηδέν.

Κι έτσι δημιουργήθηκε αυτό το πράγμα ,που ονομάζεται η Τάξη του Τόξου – και αυτό όντως είναι αληθινό, δεν είναι μεταφορικό- αλλά εκεί συγκεντρώθηκαν όλες οι αγγελικές οικογένειες και είπαν, «Η ενέργεια δεν μας υπηρετεί πια. Είμαστε εκτός συγχρονισμού. Πάμε να βρούμε λύσεις. Πάμε να  βρούμε τι συμβαίνει εδώ». Οπότε, δημιουργήθηκε η Γη και ήρθατε εδώ.

Τώρα λοιπόν στην φάση νούμερο δύο, είστε στον πλανήτη Γη και παίρνετε ανθρώπινη μορφή. Κατά κάποιον τρόπο, αφήσατε πίσω σας την σοφία, τον Μάστερ, και αφήσατε πίσω το Εγώ Είμαι, την ψυχή. Δεν τους αφήσατε πίσω, αλλά τους κλείσατε την πόρτα έτσι ώστε να μην έχετε  επίγνωση της ύπαρξής τους, έτσι ώστε να απομακρυνθείτε από όλες αυτές τις αισθήσεις που δημιουργήσατε – γιατί τώρα θα ήταν κάπως μπερδεμένο-  και μπήκατε στην αίσθηση της Εστίασης και στην εμπειρία. Μπήκατε βαθιά μέσα στην εμπειρία. Και η εμπειρία με την αίσθηση της Εστίασης είχε να κάνει με την εύρεση απαντήσεων. Απαντήσεις σχετικά με το «Ποιος είμαι»; , αλλά εγώ θα έλεγα ότι υπήρχε και μια πλάγια, μια παράπλευρη ερώτηση της ψυχής : «Είμαι έτοιμος να γίνω δημιουργός»;

Η ψυχή πάντα υπήρχε, πάντα, από την αρχή των χρόνων και ακόμα πιο πριν από τον χρόνο. Η ψυχή υπήρχε πάντα και θα υπάρχει πάντα. Αλλά η ψυχή  δεν ήταν πάντα δημιουργός. Η ψυχή δεν ήταν δημιουργός. Οπότε, παράλληλα με το ταξίδι σας σε αυτό τον πλανήτη, παράλληλα με τις εμπειρίες σας και τις απαντήσεις στο ερώτημα «Ποιος είμαι?» , πιστεύω ότι υπήρχε ένα μεγαλύτερο ερώτημα, «Είμαι έτοιμος να γίνω δημιουργός?»

Και μετά μπήκατε στην εμπειρία. βουτήξατε βαθιά μέσα της. Με αυτή την μοναδική αίσθηση της Εστίασης, μπήκατε μέσα στην εμπειρία και, όπως ανέφερα στο ξεκίνημα της σημερινής μας συνάντησης, αρχίσατε να βιώνετε εμπειρίες και μετά, προσπαθώντας να βρείτε απαντήσεις, βιώνατε κι άλλες εμπειρίες και, καθώς δεν παίρνατε απαντήσεις από αυτές, βιώνατε ακόμα περισσότερες εμπειρίες. Πολύ νωρίς είπατε, « Πρέπει να βιώσω την εμπειρία στα ψηλά και στα χαμηλά. Πρέπει να ζήσω την εμπειρία της κατάθλιψης, του αλκοολισμού, του χαμένου, και πρέπει να ζήσω την εμπειρία του βασιλιά ή της βασίλισσας. Πρέπει να ζήσω την εμπειρία πώς είναι να ξεκινάς μια επιχείρηση. Πρέπει να ζήσω την εμπειρία πώς είναι να ξεκινάς μια θρησκεία, να χάνεσαι μέσα της. Πρέπει να ζήσω την ολοκληρωτική απομάκρυνση από τον εαυτό μου. Πρέπει να ζήσω την εμπειρία στα ψηλά και στα χαμηλά». Αυτό κάνατε.

Ζήσατε μια σειρά από εμπειρίες, αλλά δεν επιτρέπατε στον εαυτό σας την πρόσβαση στην σοφία, στις απαντήσεις, επίτηδες. Επίτηδες, κρατήσατε μακριά τον εαυτό σας από την σοφία που πάντα υπήρχε, επειδή θέλατε, υποθέτω, κι άλλες εμπειρίες. Θέλατε να χτίσετε την δεξαμενή της σοφίας, έτσι ώστε όταν θα ήσασταν έτοιμοι να την λάβετε, η σοφία θα ήταν ολοκληρωμένη, όπως είπε και η Νάνσυ. Η σοφία ήταν ολοκληρωμένη. Και αυτό μας οδηγεί στο σήμερα, εδώ , στην Σειρά της Ανάδυσης.

Αυτό μας οδηγεί στην φάση νούμερο τρία. Ήρθε η ώρα να παραλάβετε την σοφία, επειδή είστε έτοιμοι. Διαφορετικά δεν θα ήσασταν εδώ. Αν έχετε αμφιβολίες σχετικά με το αν είστε ή όχι έτοιμοι, δεν θα ήσασταν εδώ, αν δεν ήσασταν έτοιμοι. Η αντήχηση της συνείδησης δεν θα ήταν εδώ για εσάς. Δεν θα ήσασταν συντονισμένοι μαζί της. Θα είχατε φύγει εδώ και καιρό. Οπότε, ναι, είστε έτοιμοι γι αυτή την σοφία.

Και, την ίδια στιγμή, το υπέροχο μέρος, θεωρώ, το μέρος της πληρωμής, και η αιτία που σας λέω, «Σταματήστε να προσπαθείτε τόσο σκληρά» είναι, επειδή τώρα είμαστε έτοιμοι για την επόμενη φάση, κι αυτή είναι η συνειδητή εμπειρία μαζί με την σοφία, ταυτόχρονα. Χωρίς αναμονή. Ξεχυθείτε με την σοφία και εμπειραθείτε.

ΣΑΡΤ: Ναι!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Χωρίς αναμονή. Ναι, ναι.

Σε αυτήν όμως την περίπτωση, η απάντηση στην ερώτηση «Ποιος είμαι;» υπάρχει, είτε το συνειδητοποιείτε είτε όχι. «Ποιος είμαι;» Κάνατε τα πάντα για να χτίσετε ταυτότητες και μετά, σε αυτή την ενσάρκωση, κάνατε τα πάντα για να σπάσετε τους καθρέφτες. Χτίσατε την ταυτότητα ,για να δείτε τον εαυτό σας μέσα από τον καθρέφτη με ποικίλους τρόπους και μετά σπάσατε τον καθρέφτη, επειδή θέλατε αν δείτε ποιοί πραγματικά είστε.

Και μετά, την ίδια στιγμή, φέρνετε μέσα την σοφία. Αυτή την στιγμή, τώρα, μέσω αυτής, να απαντήσετε στο άλλο μέρος της ερώτησης, «Είμαι έτοιμος να γίνω δημιουργός»; Αυτό προκαλεί φόβο.

Την περασμένη εβδομάδα, δούλευα με όλους τους Σώμπρα, ατομικά και ομαδικά, και σας πλησίασα την ώρα του ύπνου, όπου κάνουμε πολλή δουλειά, και σας ρώτησα αυτή την ερώτηση. Και σας υπόσχομαι ότι πολύ σύντομα θα αλλάξουμε την κατάσταση των ονείρων. Καταλαβαίνω ότι είναι κάπως προκλητικό, βασανιστικό αυτή την στιγμή, αλλά σύντομα θα την αλλάξουμε. Αλλά σας πλησίασα και σας ρώτησα, «Είσαι πραγματικά έτοιμος να γίνεις δημιουργός»;

Εμ, μάλλον δεν θα έπρεπε να είχα κάνει αυτή την ερώτηση, επειδή η απάντηση δεν ήταν και πολύ καλή. Πραγματικά, δεν ήταν καλή.

Σε γενικές γραμμές, αυτό που άκουσα – είναι κάτι που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος περισσότερο από οτιδήποτε άλλο – οι περισσότεροι από εσάς είπατε, « Όχι ,ακόμα» ή «Λίγο μόνο». Τώρα, ένας δημιουργός είναι δημιουργός. Δεν υπάρχει λίγο. Δεν υπάρχει μικρός δημιουργός. Τίποτα τέτοιο, ούτε μαθητευόμενος δημιουργός. Οπότε, έχουμε ένα μικρό θέμα γύρω από την δημιουργία, επειδή έκανα την ερώτηση, «Γκάρυ, είσαι έτοιμος  να γίνεις δημιουργός»;

ΓΚΑΡΥ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αλλά, την προηγούμενη εβδομάδα μου είπες, «Αλλά φοβάμαι μην ανατινάξω ολόκληρο το σύμπαν».

ΓΚΑΡΥ: Λοιπόν, ναι. Θα μπορούσε να συμβεί.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, θα μπορούσε να συμβεί, και ίσως να έχει συμβεί. Αλλά, ξέρετε, η ψυχή δεν σας κρίνει ( γελάνε). Δισεκατομμύρια άλλες υπάρξεις σας κρίνουν, αλλά όχι η ψυχή. Υπάρχει κάποια ανησυχία επειδή ξαφνικά κοιτάτε στο παρελθόν σας, κάτι που  είναι πολύ ενδιαφέρον σε αυτή την ενσάρκωση. Έχετε μνήμη. Έχετε μνήμη, κάτι που δεν είχατε πριν. Κι έτσι πριν, ήσασταν αδέσμευτοι. Μπορούσατε να κάνετε τα πάντα και να μην τα θυμάστε. Τώρα κουβαλάτε τις αναμνήσεις σας σαν μια φθαρμένη τσάντα γεμάτη βάρη. Οπότε, κουβαλάτε τις αναμνήσεις σας  και λέτε, «Αλλά ξέρεις, αν γίνω δημιουργός τι θα συμβεί αν… Τι θα συμβεί αν υπέρ- δημιουργήσω; Τι θα συμβεί αν επέμβω στις δημιουργίες άλλων ανθρώπων; Τι θα συμβεί αν ο Θεός τσαντιστεί μαζί μου, δεν του αρέσουν οι δημιουργίες μου»; Οπότε προκύπτουν πολλές ερωτήσεις.

Έτσι διευθετούμε λοιπόν πολλά θέματα μονομιάς. Πώς να επιλέξετε συνειδητά την εμπειρία σας και πώς να την δημιουργήσετε συνειδητά. Έχουμε μια μικρή ανισορροπία , αλλά θα την αποκαταστήσουμε.

Μια Σούπερ- Αίσθηση

Έτσι λοιπόν τώρα, που είστε σε αυτή την ενσάρκωση, φτάνουμε στο σημείο να μπορούμε κυριολεκτικά να επιλέγουμε την εμπειρία. Αλλά όταν λέμε εμπειρία, μην την ορίσετε με μικροπράγματα , όπως, «Θέλω να εμπειραθώ πώς είναι να  φάω μια μπριζόλα απόψε». Ελάτε τώρα. Αυτά είναι μικροπράγματα. Δεν έχουν να κάνουν με την κυριαρχία. Η εμπειρία είναι συναίσθημα. Η εμπειρία είναι- πώς να το πω… υπάρχουν πάνω από 200.000 αισθήσεις και εσείς έχετε επίγνωση μόνο για μία από αυτές, ίσως για δέκα περίπου. Σας δίνω  πίστωση, δέκα ( κάποιος φωνάζει, ¨πέντε, το λιγότερο!¨ και γελάνε)Δέκα, ναι ( ο Αντάμους γελάει).

Η εμπειρία είναι σαν μια σούπερ αίσθηση, αλλά ακόμα δεν ανήκει στην κατηγορία των αισθήσεων. Οκ, θα σας δώσω ένα παράδειγμα.

Δεν υπήρχε λοιπόν η αίσθηση της Αγάπης , μέχρι την στιγμή που ήρθατε εσείς στον πλανήτη. Και μετά, μέσα από τις εμπειρίες σας με τον εαυτό σας και με τους άλλους, γεννήθηκε ένα βαθύ πάθος, ένα υπέροχο πάθος, που τώρα το ονομάζετε ρομάντζο. Και από αυτό το ρομάντζο , από αυτό το φλογερό πάθος του ρομάντζου, προέκυψε η αίσθηση της Αγάπης. Η αίσθηση της Αγάπης δημιουργήθηκε εδώ, σε αυτό τον πλανήτη. Αλλά δεν έγινε σε μια νύχτα. Χρειάστηκε αρκετός καιρός μέχρι να αναπτυχθεί.

Έτσι λοιπόν, το ίδιο συμβαίνει και με την εμπειρία. Αναπτύσσεται. Η εμπειρία υπάρχει, αλλά έχει ακόμα δρόμο μέχρι να γίνει αίσθηση. Και την ονομάζω σούπερ αίσθηση , επειδή, κατά κάποιον τρόπο, αυτή η αίσθηση της εμπειρίας είναι μακράν σπουδαιότερη από την αίσθηση της Αγάπης ή της Ενότητας ή της Επικοινωνίας ή από κάποιες από τις άλλες αισθήσεις που έχουμε  συζητήσει.

Κι έτσι είμαστε όλοι μαζί εδώ σήμερα, καθώς σας κάνω λίγη απόσπαση, και φέρνουμε την εμπειρία σε μια νέα αίσθηση, αλλά σε μια σούπερ αίσθηση. Έχει πολύ μεγαλύτερο νόημα ή βάθος ή όπως αλλιώς το λέτε από οποιαδήποτε άλλη αίσθηση. Κάποιοι από εσάς θα διαφωνήσουν. Θα πουν, «Όχι, η Αγάπη είναι η σπουδαιότερη αίσθηση». Δεν το πιστεύω καθόλου αυτό. Η Αγάπη είναι ενδιαφέρουσα, αλλά η αίσθηση της Εμπειρίας συμπεριλαμβάνει και την Αγάπη, κι επίσης συμπεριλαμβάνει την Ενότητα και κάποιες από τις άλλες αισθήσεις για τις οποίες έχουμε μιλήσει. Οπότε, τέλος πάντων, την γεννάμε ακριβώς εδώ.

Ενόσω την γεννάτε, ο άνθρωπος , ο οποίος έχει την ευθύνη για το εμπειρικό μέρος της τριάδας, του Μάστερ και του Εγώ Είμαι – επειδή χωρίς εσάς ο Μάστερ δεν θα είχε τίποτα να κάνει. Αν ο άνθρωπος δεν ήταν εδώ για να βιώσει εμπειρίες, ο Μάστερ δεν θα είχε πού να αποστάξει την σοφία και να την χαρίσει στο Εγώ Είμαι – οπότε ο άνθρωπος περνάει μέσα από την εκπληκτική εμπειρία της εμπειρίας. Αλλά η εμπειρία, η ικανότητα να μπορεί κάποιος να βιώσει κάτι, και τελικά η ικανότητα να βιώσει κάτι έξω από τον εαυτό του, είναι αυτό που ο άνθρωπος έμαθε να κάνει πάρα πολύ καλά. Η ικανότητα να βιώνει τον Εαυτό του μέσα στην δική του δημιουργία, τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά, είναι αυτό που κάνουμε τώρα. Ξέρω ότι ζαλίζει το μυαλό, οπότε πάρτε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

( παύση)

Έχετε συνηθίσει να ζείτε εμπειρίες εξωτερικά, στον εξωτερικό κόσμο. Πολύ, πολύ λίγο εσωτερικά, και τώρα όλο αυτό αλλάζει. Επιπλέον μπορούσατε να ζείτε εμπειρίες εξωτερικά για πράγματα που δεν ήταν υποχρεωτικά δικά σας, δικές σας επιλογές. Θα μπορείτε ακόμα να το κάνετε αυτό, αλλά τώρα θα πάμε να ζήσουμε εμπειρίες σχετικά με το πώς είναι να είστε μέσα στην δική σας δημιουργία.

Αν δεν το καταλαβαίνετε αυτό απόλυτα, πάρτε μια βαθιά αναπνοή, επειδή δεν χρειάζεται. Θέλω να πω, δεν χρειάζεται να είστε σε θέση να τα καταλάβετε όλα. Είναι όπως αυτός ο χείμαρρος της συνείδησης , ένας χείμαρρος – δεν είναι ενέργεια- είναι συνείδηση που βγαίνει προς τα έξω, μια ακτινοβολία. Θα το πιάσετε. Θα το πιάσετε.

Έτσι λοιπόν, σήμερα βρισκόμαστε σε αυτό το σημείο της αλλαγής, όπου δεν θα ζείτε πλέον εμπειρίες έξω από τον εαυτό σας. Δεν θα είστε πια το θύμα ή ο δράστης της εμπειρίας. Με άλλα λόγια, χωρίς πεπρωμένο, χωρίς να βγαίνετε έξω και να λέτε, «Οτιδήποτε συμβεί σήμερα θα είναι, ξέρετε, έξω από την δική μου σφαίρα». Θα δώσουμε ένα τέλος σε αυτό το θέμα. Λοιπόν, θα το αντικαταστήσουμε. Θα μπορείτε ακόμα να ζείτε την εμπειρία του  καθημερινού ανθρώπου  που λέει, «Δεν ξέρω τι στο διάβολο συμβαίνει». Αλλά τώρα θα επιλέγουμε επίσης τις εμπειρίες.

Πώς μπορείτε να φτάσετε εκεί; Πώς να το κάνετε αυτό; Απλά επιτρέπετε. Αυτό είναι. Είναι μια φυσική εξέλιξη. Δεν έχει παγίδες. Δεν απαιτείται εξυπνάδα. Είναι, απλά επιτρέπω να συμβεί.

Οπότε ξεκινήσαμε από τις αγγελικές σφαίρες εδώ και πολύ καιρό, όπου δεν υπήρχε φυσικό περιβάλλον, δεν υπήρχε χρόνος, δεν υπήρχαν καν επιπτώσεις της εμπειρίας. Μετά περνάμε στην βαριά ατμόσφαιρα της Γης, αυτού του πλανήτη, σε ανθρώπινη μορφή όπου δεν έχετε επαφή με την σοφία, όπου η εμπειρία μοιάζει να έρχεται από εξωτερικούς παράγοντες, γι αυτό οι άνθρωποι δημιούργησαν τον Θεό και τις θρησκείες για να τους βοηθήσουν να καταλάβουν και να πουν, «Λοιπόν, πρέπει να είναι από τον Θεό. Πρέπει να φταίει το κάρμα μου». Μετά τα περάσαμε όλα αυτά μέσα στην συνειδητή, στην επιλεγμένη εμπειρία. Γι αυτό είμαστε εδώ, για να κάνουμε αυτό το πράγμα.

Αναγνωρίζοντας τον Άνθρωπο

Έτσι λοιπόν, ας διασκεδάσουμε ξανά. Ας βάλουμε την μουσική να παίζει. Να καθίσουμε αναπαυτικά. Ας αφιερώσουμε μια στιγμή για να αναγνωρίσουμε , να τιμήσουμε τον άνθρωπο.

( η μουσική ξεκινάει)

Πριν προχωρήσουμε παρακάτω, ας αναγνωρίσουμε τον άνθρωπο. Τον άνθρωπο τον πέταξαν μέσα σε όλα αυτά και του είπαν, «Έι, τράβα να βγάλεις άκρη από όλα αυτά». Και, με την ευκαιρία να σας πω ότι ο Μάστερ και το Εγώ Είμαι είπαν, «Ναι, πήγαινε εσύ, εμείς θα μείνουμε εδώ». ( γέλια). «Κάλεσέ μας αν χρειαστείς βοήθεια. Και μην μας χρεώσεις την κλήση». ( κι άλλα γέλια)

Ας αναγνωρίσουμε τον άνθρωπο για όλες τις εμπειρίες του. Θέλω να πω, μιλάω για αφθονία ιστοριών. Στην πραγματικότητα, μου αρέσει να σκέφτομαι τις εμπειρίες σαν ένα μάτσο ιστορίες. Και η ψυχή αγαπάει τις ιστορίες. Ο Μάστερ τις αγαπάει επίσης, και ο άνθρωπος  θα τις αγαπήσει με τον καιρό.

Ας αναγνωρίσουμε τον άνθρωπο που πήδηξε εδώ μέσα, που ανέλαβε όλα αυτά τα πράγματα, που είχε μια ανάμνηση να θυμάται. Σας κάνει να θέλετε να γυρίσετε πίσω στην εποχή των αγγέλων όπου δεν υπήρχαν μνήμες.

Με την ευκαιρία , θα πείτε, «Λοιπόν, τι εννοείς όταν λες ότι δεν υπάρχουν μνήμες»; Αυτό που θέλω να σας πω είναι ότι στις αγγελικές σφαίρες εκείνα τα χρόνια, δεν υπήρχε παρελθόν και μέλλον. Το μόνο που ήξεραν οι αγγελικές υπάρξεις ήταν η Τώρα στιγμή, το Παρόν.

Τέλος πάντων, ας αναγνωρίσουμε τον άνθρωπο που μπήκε μέσα στην εμπειρία του χρόνου και του χώρου, του φυσικού σώματος και της κριτικής. Ουάου, τι εμπειρία κι αυτή να μπορείς να κρίνεις τον εαυτό σου. Το Εγώ Είμαι , με την ευκαιρία, δεν μπορεί να κρίνει τον εαυτό του. Ο άνθρωπος  σίγουρα έμαθε πώς να το κάνει αυτό.

Ας δώσουμε πολλά εύσημα στον άνθρωπο που περπάτησε μόνος του, που ήταν μόνος σε αυτό το ταξίδι. Δεν μιλάω για τους άλλους ανθρώπους. Μιλάω για την συνειδητή σύνδεση με τον Μάστερ και με το Εγώ Είμαι.

Βγάζει στην επιφάνεια μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που κάνουμε συνέχεια στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων. Ο άνθρωπος έκανε την επιλογή να απομονωθεί, να μείνει μόνος του; Ή ήταν το Εγώ Είμαι που είπε, «Όχι, αυτό το κομμάτι μου δεν πρέπει να έχει επαφή μαζί μου»; Ακόμα  το συζητάμε σχεδόν κάθε βράδυ.

Ας δώσουμε τα εύσημα στον άνθρωπο για όλες τις εμπειρίες που έζησε, σχεδόν ατελείωτα, την μια ενσάρκωση μετά την άλλη…

Πρωτίστως για το γεγονός ότι δημιούργησε ενσαρκώσεις, ώστε να μπορεί να επιστρέφει στην εμπειρία….

Για το ότι δημιούργησε ένα παρελθόν κι ένα μέλλον.
Αυτό ήταν πανέξυπνο και χαζό ταυτόχρονα. Ο Θεός δεν δημιούργησε παρελθόν και μέλλον. Στην πραγματικότητα  ήταν ανθρώπινη συνείδηση, μαζική συνείδηση. Φανταστείτε το για μια στιγμή. Η μαζική συνείδηση δημιούργησε παρελθόν και μέλλον.

Όταν θα συγκεντρωθούμε σύντομα σε αυτό το μέρος που ονομάζεται Μπλεντ, στην Σλοβενία με 500 Σώμπρα, θα είναι η μεγαλύτερη ομάδα που θα απελευθερώσει συνειδητά την μαζική συνείδηση.  Θα το κάνουμε εκεί. Και θα επηρεάσει όλους τους Σώμπρα. Αλλά θα το κάνουμε εκεί.

Όταν ο άνθρωπος δημιούργησε ένα παρελθόν κι ένα μέλλον και την εμπειρία, ήταν κάτι πανέξυπνο, κατά κάποιον τρόπο, επειδή έτσι είχατε πάντοτε έναν τόπο προέλευσης και είχατε πάντοτε έναν τόπο για να πάτε στο μέλλον. Είναι μια εμπειρία. Αλλά επίσης έγινε ένα αρκετά μεγάλο βάρος με την έννοια ότι το παρελθόν το κουβαλούσατε μαζί σας, και σας έκανε να φοβάστε το μέλλον.  Αλλά, τέλος πάντων, τώρα έχουμε παρελθόν και μέλλον. Τι εμπειρία!

Οπότε τώρα ο Μάστερ, η σοφία των χρόνων σας, όλων σας, από το παρελθόν κι από το μέλλον, ο Μάστερ τώρα έρχεται κοντά σας, κι εγώ συντροφεύω τον Μάστερ στον καθέναν από εσάς.

Και μοιραζόμαστε, όχι με λόγια, αλλά υπό τους ήχους της μουσικής, μοιραζόμαστε μαζί σας αυτά που θα ζήσετε στην ζωή σας τώρα.

Επιλέξατε να μείνετε στον πλανήτη μέσα στο σώμα σας. Θα μοιραστούμε πράγματα μαζί σας. Δεν έχει να κάνει με ημερομηνίες και χρόνια  ή με οτιδήποτε τέτοιο. Είναι ένα συναίσθημα. Είναι ένα αγνό συναίσθημα.

Οπότε ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή και χωρίς λόγια απλά αφήστε τον εαυτό σας να το νοιώσει…. Τι εμπειρίες έρχονται στην ζωή σας.

Να θυμάστε ότι δεν έχει να κάνει με ημερομηνίες ή με χρόνο ή με οτιδήποτε τέτοιο.  Νοιώστε την εμπειρία σαν ένα τεράστιο συναίσθημα, σαν μια τεράστια επίγνωση.

Πηγαίνετε πέρα ακόμα κι από τον ανθρώπινο ορισμό της εμπειρίας.

Μετά, χωρίς λόγια, αφήστε τον Μάστερ κι εμένα να μοιραστούμε μαζί σας αυτό που θα έρθει.

( μεγάλη παύση)
Χωρίς λόγια. Μην προσπαθήσετε  να του βάλετε λόγια ακόμα.

( παύση)
Αφήστε το να έρθει σαν συναίσθημα, σαν αίσθηση.

( μεγαλύτερη παύση)
Υπάρχουν πολλά στρώματα σε αυτά που συμβαίνουν εδώ. Αφορούν σίγουρα την ζωή σας. Έχουν να κάνουν με αυτά που έρχονται μετά. Έχουν να κάνουν με όλους εμάς, που αυτή την στιγμή γεννάμε την Εμπειρία σαν μια σούπερ αίσθηση.

Δεν βλέπω την ώρα να γυρίσω πίσω στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων για να τους πω τί κάνουμε. Το κράτησα μυστικό, ακόμα κι από τον Κάλντρε, μέχρι σήμερα.

Ξέρετε, στην πραγματικότητα γεννάμε την Εμπειρία σας αίσθηση. Χμ! Φανταστείτε το. Μια ομάδα ταπεινών ανθρώπων να γεννάει την Εμπειρία σαν αίσθηση ( ο Αντάμους γελάει).

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή καθώς ο Μάστερ κι εγώ μοιραζόμαστε μαζί σας τις εμπειρίες που θα έρθουν στην ζωή σας καθώς παραμένετε στον πλανήτη, μέσα σε αυτά τα σώματα.
( παύση)
Τώρα, μπορείτε να βάλετε λόγια. Μπορείτε να βάλετε λόγια. Απλά μην το σκέφτεστε. Ξέρω ότι ακούγεται παράξενα, αλλά μην το πιέζετε. Τα λόγια θα έρθουν σε σας.

Ο Μάστερ κι εγώ είμαστε πολύ παρόντες, και τώρα σας έρχονται τα λόγια. Τι εμπειρίες θα ζήσετε…. Τι εμπειρίες θα ζήσετε στην ζωή σας.
( παύση)
Τώρα, κάποιοι από εσάς αντιστέκονται. Το περιορίζετε στη qualia, βασισμένοι στις παλιές σας εμπειρίες. Μην το κάνετε αυτό. Αφήστε το να έρθει, επειδή θα είναι μια εμπειρία πολύ διαφορετική από τις παλιές.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και απλά αφήστε τα λόγια να έρθουν σε σας. Δεν χρειάζεται καν να τα βάλετε στην σειρά. Δεν χρειάζεται να τα βάλετε σε μια πρόταση.
( μεγάλη παύση)
Ο Μάστερ είναι σοφία, αλλά σε αυτή την σοφία ο Μάστερ μπορεί να μιμείται, μπορεί να γίνει πολύ ανθρώπινος, θα έλεγα, οπότε αφήστε τον Μάστερ να σας κρατάει  το χέρι.  Και αφήστε τα λόγια από τις εμπειρίες που θα έρθουν σε εσά,ς σε αυτή σας την ενσάρκωση. Αφήστε τα λόγια να έρθουν τώρα, αφήστε να έρθει η καθαρότητα.
( μεγάλη παύση)
Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή… γιατί  όλα όσα έρχονται σε εσάς τώρα στον ασφαλή μας χώρος  είναι η αλήθεια, είναι η δική σας αλήθεια. Αυτά που έρχονται τώρα είναι αληθινά και αυτά που έρχονται τώρα μπορεί να μοιάζουν κάπως αόριστα με πολλούς τρόπους. Το μυαλό σας ίσως να προσπαθεί ακόμα να τα ερμηνεύσει, αλλά είναι εκεί και θα καταλάβετε το βαθύτερο νόημά τους με τον καιρό. Μπορεί και αργότερα σήμερα, μπορεί αύριο. Δεν βιαζόμαστε.

Αλλά ο Μάστερ ήθελε να ρίξετε μια κλεφτή ματιά, σε αυτά που ακολουθούν, κι αν το προσέξατε, ο Μάστερ δεν μίλησε καθόλου για συνηθισμένα πράγματα. Δεν μίλησε καθόλου για το τι θα φάτε για πρωινό ή για το καινούργιο αυτοκίνητο ,που πρόκειται να αγοράσετε. Ο Μάστερ ξέρει ότι όλα αυτά, τα καθημερινά πράγματα, απλά είναι εκεί.
Ο Μάστερ ενδιαφέρεται περισσότερο γι αυτά που θα ακολουθήσουν ,για την εμπειρία σας σαν άνθρωποι, και σίγουρα δεν θα είναι όπως οι εμπειρίες του παρελθόντος. Σίγουρα θα είναι πολύ, πολύ διαφορετικές. Γι αυτό τον λόγο επιλέξατε να μείνετε.

 Ας πάρουμε και βαθιά αναπνοή μαζί.

Βρισκόμαστε σε ένα σημείο καμπής, σε μια αλλαγή του τρόπου ,που βιώνετε την εμπειρία του εαυτού σας και της ζωής σας.
( η μουσική σταματάει)
Αρκετά απλό, ε; Δεν είναι τίποτα σπουδαίο. Έπρεπε να βγούμε από αυτό το παλιό μονοπάτι της εμπειρίας, από τον παλιό τρόπο δράσης, επειδή ήταν ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο, επαναλάμβανε τον εαυτό του ξανά και ξανά. Έπρεπε να το ξεπεράσουμε.

Οπότε,  αυτό κάναμε εδώ σήμερα παράλληλα με την γέννηση μιας ολοκαίνουργιας αίσθησης για ολόκληρη την δημιουργία.

Με αυτό, αγαπητοί μου φίλοι, Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους.

Ήμουν λίγο σύντομος σήμερα. Δεν βλέπω την ώρα να γυρίσω πίσω στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων και να τους πω πόσο πολύ αγαπάω αυτή την ομάδα που λέγεται Σώμπρα.
Όλα είναι καλά σε ολόκληρη την δημιουργία. Σας ευχαριστώ ( το κοινό χειροκροτάει).

 

Μετάφραση : Καλλιόπη Παγούδη
Διόρθωση και επιμέλεια :Μαρία Γρηγοράκη
Σπόνσορας της μετάφρασης  : Μαρία Κωδωνάκη

 

Σημείωση : Τον Οκτώβριο δεν θα μεταδοθεί μηνιαίο shoud απο τον Αντάμους, λόγω της συγκέντρωσης των Shaumbra στο Bled της Σλοβενίας, όπου θα μιλήσει από εκεί !!
Καλό φθινόπωρο σε όλους !!!