Shoud 7 ( Aσπεκτολογία, ανθρώπινες πεποιθήσεις, πτυχές, massion ή ελευθερία, επιτρέπω, άγγελος, Η Γη, Η λήθη, Απώλεια της Χάρης, Απώλεια της Αξιοπρέπειας,Επιλέγοντας την Αξιοπρέπεια, Επιστροφή στην Αξιοπρέπεια Μεράμπ )

Shoud 7  Ανάδυση
2 Μαρτίου 2019

Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους Σεν-Ζερμαίν.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή στη συνάθροισή μας. Σας καλωσορίζω όλους. Είτε είστε εδώ στο στούντιο του Βυσσινί Κύκλου, είτε παρακολουθείτε διαδικτυακά, ας πάρουμε μια μεγάλη βαθιά αναπνοή συγκεντρώνοντας όλες μας τις ενέργειες.
Α! Τί συναρπαστική εποχή αυτή που ζείτε.

Μερικές φορές εύχομαι να μπορούσα να είμαι πίσω μαζί σας σε ανθρώπινη μορφή αυτή τη στιγμή, να περνάω τις εμπειρίες που βιώνετε, βιώνοντας τόση αισθαντικότητα με κάθε τρόπο, με κάθε τρόπο. Όμως μετά σκέφτομαι, “Όχι, όχι, όχι!” (γέλια) “Θα μείνω εδώ!” (Ο Αντάμους γελάει) Δεν είναι ανάγκη να επιστρέψω. Και ειλικρινά πιστεύω ότι μπορώ να κάνω καλύτερη δουλειά υπηρετώντας όλους εσάς από εδώ, παρά αν ήμουν μαζί σας σε υλικό σώμα.

Υπάρχουν κάνα δυό πράγματα. Αυτός είναι ο μήνας της Ασπεκτολογίας. Είναι η περίοδος της χρονιάς που ο Βυσσινί Κύκλος κάνει την Ασπεκτολογία, αλλά είναι πολλά περισσότερα απ’ αυτό. Είτε την έχετε κάνει είτε όχι, αυτός είναι ο μήνας σας της Ασπεκτολογίας – ο Μάρτιος του 2019, να το θυμάστε – κι όλο αυτό συνδέεται με το δράκο. Το δράκο. Δράκος – μιλήσαμε γι αυτόν στο Prognost πρόσφατα, θα μιλάμε γι αυτόν όλο και περισσότερο στις συναθροίσεις μας. Α! Ο Δράκος.

Ο δράκος είναι εδώ για να σας βοηθήσει να βρείτε όλα όσα είναι ακόμα πτυχές, ακόμα σε μορφή πτυχής. Ο δράκος είναι εδώ για να βοηθήσει να αναδειχτούν αυτές οι πτυχές ώστε να μπορέσουν να ενσωματωθούν βαθιά, βαθιά μέσα σας. Όχι απλά διανοητική ενσωμάτωση, αλλά εκείνη τη βαθιά αληθινή ενσωμάτωση.

Τώρα, εσείς μπορεί να έχετε ακόμη κάποιες τσαντισμένες πτυχές (κάποιος λέει “Ναι”). Ε, ναι! Ναι! Κάποιος μόλις με αποκάλεσε μάστερ του προφανούς (κι άλλα γέλια). Κάποιοι από σας μπορεί ακόμα να έχετε μερικές τσαντισμένες πτυχές, που απλά δεν θέλουν να αφεθούν. Περνάνε πολύ καλά με τα παιχνίδια και θα σας πω κάτι τώρα – απλά ένα μικρό στοιχείο για όταν παίζετε με το δράκο και με τις πτυχές σας, κι όπως κυλούν τα πράγματα αυτό το μήνα με τις πτυχές- στις πτυχές αρέσει να κρύβονται πίσω από τις πεποιθήσεις.
ΛΙΝΤΑ: Μμμμ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό ήταν καλό (γέλια). Επιτρέψτε μου να το ξαναπώ αυτό κι ας το κάνουμε όλοι μαζί. Θα κάνουμε Kumbaya (κι άλλα γέλια). Στις πτυχές αρέσει να κρύβονται πίσω από τις πεποιθήσεις.
ΛΙΝΤΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟ: Μμμμ!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: (γελώντας) Μμ. Πολύ βαθύ. Και είναι πραγματικά βαθύ. Θα μιλήσουμε γι αυτό λιγάκι σήμερα.

Τώρα έχετε το δράκο – είτε έχετε κάνει το Threshold είτε όχι, έχετε το δράκο- που έρχεται και βοηθάει να βρείτε αυτές τις πτυχές, γιατί απλά δεν μπορούν να πάνε στην Πραγμάτωση. Και βρισκόμαστε στο σημείο αυτό, ξέρετε, είναι 11:59. Ξέρετε πού είναι οι πτυχές σας; (λίγα γέλια) Κι αν δεν ξέρετε, ο δράκος θα τις βρει και θα τις φέρει μπροστά σας. Γιατί; Για να κάνετε τί; Για να τις ενσωματώσετε. Ναι. Όχι για να τις ενθαρρύνετε, όχι για να προσπαθήσετε να τις εξαναγκάσετε, ούτε για να τις τσακίσετε όπως μερικοί από σας θα ήθελαν να κάνουν, αλλά πραγματικά να τις ενσωματώσετε.

Λοιπόν, αυτός είναι ο μήνας της Ασπεκτολογίας και θα νιώσετε τη δραστηριότητα των πτυχών με κάθε τρόπο στη ζωή σας. Όμως θέλω να καταλάβετε τώρα, δεν πρόκειται για κάτι κακό. Είναι κάτι απαραίτητο. Δεν είναι κακό πράγμα. Μπορεί πραγματικά να έχει πλάκα. Καθώς τώρα αντιλαμβάνεστε, πώς τις ενσωματώνετε ώστε να είναι δικές σας πλευρές, όχι πια πτυχές που σας βασανίζουν μερικές φορές. Τώρα όμως ενσωματώνονται -ξέρουν ότι είναι 11.59 και δεν θέλουν σώνει και καλά να αποσυρθούν, να επιστρέψουν. Άρα θα υπάρξει αντίσταση – θα είναι ένας όμορφος μήνας για να παρατηρήσετε πώς το διαχειρίζεστε, πώς θα τις επαναφέρετε, πώς θα φέρετε πίσω αυτή την ενσωμάτωση.

Σήμερα, πρόκειται να μιλήσουμε για κάνα δυό πράγματα που θα σας βοηθήσουν σ’ αυτό συγκεκριμένα. Δύο πράγματα. Παρεμπιπτόντως, αυτό είναι ένα Shoud -όπως έλεγε στις διαφάνειες σας, σχετικό με το ότι η ζωή είναι επίπεδα. Η ζωή έχει επίπεδα -πολύχρωμα, αισθησιακά επίπεδα. Αφορά το να ζεις έτσι. Το σήμερα έχει σχέση με τα επίπεδα. Συμβαίνουν πολλά, πολλά διαφορετικά πράγματα. Για το ασυνείδητο ή για ένα πιο απλοϊκό μυαλό, πρόκειται να μιλήσουμε για μερικά πράγματα και μετά θα παίξουμε μια μεράμπ, μετά θα τελειώσουμε και θα πάτε να κάνετε ότι κάνετε πάντα (μερικά γέλια), ή μπορεί να αισθανθείτε ….
ΣΑΡΤ: Γιαιιι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: …. τα επίπεδα αυτού που συμβαίνει.

Θα κάνουμε το Shoud σε δύο μέρη. Υπάρχουν δύο διακριτά μέρη και το πιο απλοϊκό μυαλό μπορεί να μη τα συσχετίσει ή να μη τα συνδέσει καν -”Γιατί μιλάμε για δύο εντελώς ξεχωριστά πράγματα;” – όμως συμβαίνουν πολύ περισσότερα. Σήμερα ήρθα σε σάς σαν Αντάμους και σαν Αντάμους θα σας ψυχαγωγήσω. Θα ακούσω τα “ωω” και τα “αα” και ίσως τα “μπου” και τα “αχ” (μερικά γέλια). Έρχομαι σε σας σαν Αντάμους, αλλά έρχομαι σε σας και σαν Σεν-Ζερμαίν. Σήμερα λειτουργούν δύο επίπεδα εδώ.

Επιτρέψτε στον εαυτό σας να αρχίσει να το νιώθει αυτό, γιατί η ζωή πραγματικά είναι σε επίπεδα και θα έπρεπε να είναι. Θα συνειδητοποιήσετε ότι το να ζεις σε ένα και μόνο επίπεδο, σε ένα μόνο είδος φασματικής ζωής είναι αδιάφορο και βαρετό.

Όλο αυτό, ό,τι κάνουμε στα Shouds, στα εργαστήρια και τις συναθροίσεις μας, ιδιαίτερα στα Keahak, ό,τι κάνουμε τώρα σας προετοιμάζει για κάτι που ελάχιστοι έχουν κάνει ποτέ, δηλαδή να παραμείνετε στον πλανήτη σαν ενσωματωμένοι Μάστερς. Θα μιλούσαμε για κάτι εντελώς διαφορετικό αν επρόκειτο απλά για την Πραγμάτωσή σας. Όμως το γεγονός ότι επιλέξατε να μείνετε σε αυτά τα σώματα, να μείνετε στον πλανήτη, αλλάζει τελείως το πρόγραμμα, αλλάζει τελείως αυτό που κάνουμε. Έτσι, τώρα μιλάμε, τώρα ετοιμαζόμαστε για παραμονή, για όσο διάστημα εσείς θέλετε να μείνετε στον πλανήτη αυτό.

Έτσι σήμερα – αυτό το μήνα, το μήνα Ασπεκτολογίας – νιώστε όλα τα διαφορετικά επίπεδα του τί συμβαίνει. Μερικοί μπορεί να τα αντιλαμβάνεστε αμέσως. Μερικοί μπορεί να χρειαστείτε εβδομάδες ή να πάτε πίσω και να το δείτε αυτό ξανά αρκετές φορές, όμως υπάρχουν τόσα πολλά επίπεδα. Και αυτό είναι που σας ζητώ να συνηθίσετε στη ζωή σας, όλα αυτά τα όμορφα, όμορφα επίπεδα

1ο Μέρος

Λοιπόν, μέρος πρώτο. Ας μιλήσουμε για κάτι πολύ, πολύ όμορφο, που είπε ο Κουτχούμι στη μεγάλη μας συνάθροιση στο Μπλεντ της Σλοβενίας. Α, πριν το κάνουμε, θα απομακρυνθώ από το θέμα για λίγο.

Μια μεγάλη δημόσια συζήτηση

Έχουμε, λοιπόν, αυτή την λυσσαλέα διαμάχη στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων. Και υπάρχουν 9,751 Αναληφθέντες Δάσκαλοι μέχρι στιγμής. Έχουμε αυτή την λυσσαλέα διαμάχη κι εγώ είμαι σε θέση Προέδρου, CEO (γέλια) -αυτό δεν ήταν αστείο – και ως Επικεφαλής Αναληφθείς Δάσκαλος, είμαι στη θέση εκείνου που θα “σπάσει” την ισοπαλία γιατί είμαστε χωρισμένοι ακριβώς στη μέση. Εγώ πρέπει να ρίξω την αποφασιστική ψήφο. Και τους είπα “Θα φέρω το ζήτημα στους Σώμπρα και θα έχουν ένα μήνα. Θα αρχίσουμε τη συζήτηση τώρα, αλλά θα έχουν ένα μήνα.” Η κατάσταση έχει ως εξής. Ένας από τους Αναληφθέντες Δασκάλους με πλησίασε πρόσφατα και μου είπε “Παρατηρώ τους Σώμπρα και ό,τι κάνουν και ξέρω τώρα ότι θα τα καταφέρουν.”
ΛΙΝΤΑ: Χμ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν υπάρχει “αν”, υπάρχει “πώς”.
ΛΙΝΤΑ: Χμ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Παρατηρήσατε ότι δεν είπα “πότε”, είπα ότι δεν υπάρχει “αν”, υπάρχει “πώς”. Πώς θα το κάνετε; Πώς σκοπεύετε να φτάσετε εκεί; Κι αυτός ο Αναληφθείς Δάσκαλος μου είπε “Όμως το ζήτημα είναι -κάτι που εμείς δεν χρειάστηκε να αντιμετωπίσουμε όταν προχωρούσαμε στην Πραγμάτωσή μας- το ζήτημα είναι ότι, όταν φτάσεις σε πλήρη Πραγμάτωση, και τότε είναι που συνειδητοποιείς ότι είσαι στην πραγμάτωση, τότε δεν αμφιβάλλεις γι αυτό πια. Λες “Ω ναι, είμαι στην πραγμάτωση.” Συνειδητοποίηση της Πραγμάτωσης και μετά τι ; Επιφανειακά, δεν ακούγεται σαν μεγάλο ζήτημα, όμως έχει προκαλέσει τη μεγαλύτερη λυσσαλέα διαμάχη στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων σχετικά με το τί θα ακολουθήσει. Έτσι λοιπόν, οι μισοί από τους Αναληφθέντες Δασκάλους λένε ότι, όταν φτάσετε σ ‘αυτή την Πραγμάτωση, θα ξυπνήσετε ένα πρωί και θα πείτε “Τι θα κάνω;” Μερικοί από τους Αναληφθέντες Δασκάλους λένε “Μπορεί να βαρεθούν και ίσως να δημιουργήσουν ένα μικρό χάος στη ζωή τους απλά επειδή μπορούν.” Μερικοί από τους Αναληφθέντες Δασκάλους λένε “Αλλά αν ήμουν στη θέση τους, θα ήθελα να έχω κάποιο είδος αποστολής.” Κι εγώ είπα “Αποστολή; Από ποιόν;” Αυτοί είπαν “Θα μπορούσαμε να τους βοηθάμε στην αποστολή τους.”

Εγώ είπα “Δεν ξέρω. Η λέξη “αποστολή” δεν θα κάνει καλή εντύπωση.” (μερικά γέλια) “Δηλαδή”, είπα, “ξέρω τί λες, ένα συμβόλαιο. Όχι, η λέξη συμβόλαιο δεν είναι σωστή. Ένα σχέδιο, κάτι να κάνεις, κάτι να ασχοληθείς, κάτι να …” είπα, “Λοιπόν, δεν είναι πραγματικά πιο πολύ κάτι σαν πάθος?”
Α! Κι όλοι χειροκρότησαν…
ΛΙΝΤΑ: Ω (η Λίντα χειροκροτά).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … όπως κάνουν εκεί πάνω. Ευχαριστώ. Εκεί πάνω (κάποιος σφυρίζει).
ΛΙΝΤΑ: Κι εμείς μπορούμε! Δεν μπορούμε κι εμείς?
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι.
ΛΙΝΤΑ: ΟΚ, ευχαριστούμε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και είπα “Ναι, πραγματικά είναι περισσότερο ένα πάθος. Όχι ότι πρέπει να το κάνετε, αλλά είναι ένα πάθος να το κάνετε.” Και ξέρετε πώς επινοώ λέξεις πότε πότε και είπα “Ξέρετε, θα το ονομάσω massion  (mission+passion, δηλ. αποστολή + πάθος).
ΛΙΝΤΑ: Ααα! (χασκογελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν είχα αυτή την αντίδραση εκεί πάνω. Εκεί πάνω είχα “Οοο! Οοο!”
ΛΙΝΤΑ: Οοοοο!

Μassion

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αποστολή και πάθος, μια παθιασμένη αποστολή. Όχι ότι πρέπει να την κάνετε, ούτε ότι θα υποφέρετε, ένα είδος πάθους, όμως σας δίνει κάτι να κάνετε. Σας δίνει ένα λόγο να ξυπνάτε το πρωί και να λέτε “Θα πάω στο αεροδρόμιο κι απλά θα στέκομαι εκεί με ένα πολύ ανόητο βλέμμα και θα φωτίζω με το φως μου όλους τους ταξιδιώτες. Γιατί όχι;” Ή ένα πάθος και μια αποστολή “Θα γράψω ένα βιβλίο, μόνο και μόνο επειδή το θέλω. Θέλω να εισχωρήσω στη δική μου ζωή. Θέλω να την εξερευνήσω. Δεν θέλω να την μοιραστώ με άλλους, ποιά ήταν η ζωή μου”.

Ή massion, δημιουργώντας όμορφη μουσική, μουσική που πραγματικά σε πάει -εννοώ, πραγματικά σε πάει- σε έναν άλλο κόσμο.  Ή massion, “Θα ανοίξω μια καφετέρια, γιατί μου αρέσει ο καφές, αλλά φαντάζομαι όλους τους ανθρώπους να μπαίνουν μέσα και να τους αγγίζω”, δεν εννοώ με τον παράνομο τρόπο, φυσικά (μερικά γέλια) “αλλά μπορώ να συνδεθώ, έχω την ακτινοβολία μου και φτιάχνω τον καφέ τους, όπως κάνουν εδώ στο κλαμπ στον Βυσσινί Κύκλο. Όμως αυτό που πραγματικά μπαίνει εκεί μέσα είναι άφθονη αγάπη και μετά τους σερβίρω χειροποίητα κεράσματα μαζί με τον καφέ.” Τί καταπληκτική massion! ( Η Λίντα χασκογελάει) Ξέρετε, κάτι … (κι άλλα χαχανητά) Κάτι να κάνετε.

Κι έτσι έχουμε ακριβώς -εννοώ, επακριβώς- τους μισούς Αναληφθέντες Δασκάλους να  λένε “Ναι, αυτό θα ήταν καταπληκτικό” γιατί το επιχείρημά τους είναι ότι έφυγαν επειδή δεν το είχαν αυτό. Δεν υπήρχε αποστολή, ούτε πάθος. Έφτασαν στην Πραγμάτωση και συνειδητοποίησαν “Γιατί θέλω να μείνω;” και δεν έμειναν. Δηλαδή, μερικοί από αυτούς έμειναν μερικές εβδομάδες, μερικούς μήνες. Ο Κουτχούμι παρέμεινε μερικά χρόνια. Μερικοί από αυτούς έμειναν για λίγο, αλλά απλά ένιωθαν ότι “Γιατί; Γιατί να μείνω εδώ σ αυτό τον πλανήτη; Δεν συνδέομαι πια μαζί του.”

Δεν είχαν δεσμευτεί ποτέ, ότι όταν θα έφταναν στην Πραγμάτωση, θα παρέμεναν. Εσείς το έχετε κάνει. Συνεχίζετε να έρχεστε τόσα χρόνια τώρα κι έχετε δεσμευτεί απέναντι στον εαυτό σας. “Θα μείνω. Θα το φτάσω ως το τέλος. Πρώτον, θέλω να φτάσω εκεί. Δεύτερον, απλά θέλω να βρίσκομαι σ αυτόν τον πλανήτη για λίγο, αυτή την Εποχή των Μηχανών. Και ναι, ξέρω πως θα είναι δύσκολο και θα υπάρξουν μέρες που η μαζική συνείδηση και οι άνθρωποι και η κίνηση κι ο θόρυβος κι όλα τα άλλα θα με τρελαίνουν.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έτσι, εκείνοι που έχουν επιχειρήματα υπέρ του massion λένε ότι “Ξέρεις, αν οι Σώμπρα έχουν κάτι, αυτό θα τους δίνει δημιουργική έκφραση, αλλά και θα επιτρέπει στην ακτινοβολία τους να συνεχίζει να ακτινοβολεί. Τους επιτρέπει να είναι στο φως και ταυτόχρονα να είναι και στον πλανήτη. Δεν θα είναι πιο ευτυχισμένοι; Δεν θα προτιμήσουν να παραμείνουν στο σώμα; Η δυναμική της ενέργειας τους δεν θα είναι ακόμα πιο εναρμονισμένη;”

Εγώ θα μπορούσα να το υποστηρίξω αυτό. Θα μπορούσα να δώσω τη γνώμη μου και να πω, ότι πιθανώς θα έπρεπε να αρχίσουμε το Πρόγραμμα Μassion. Και αυτό θα ήταν, σύμφωνα με εκείνους που το υποστηρίζουν, σαν να εργαζόμαστε μαζί σας. Δεν λέμε “Ιδού το συμβόλαιό σας γι αυτή τη ζωή.” Δεν λέμε “Ιδού η πνευματική σας αποστολή.” Αυτά τα έχετε κάνει. Αυτά έχουν γίνει και από άλλους ανθρώπους που σας το έδωσαν λέγοντας “Ιδού τι θα κάνεις σ αυτή τη ζωή” ιδιαίτερα όταν ήσασταν στα θρησκευτικά τάγματα. Σας έλεγαν τί να κάνετε. Αλλά είχατε επίσης και τα πνευματικά συμβόλαια ερχόμενοι σ αυτή τη ζωή -ή μάλλον σε άλλες ζωές- να γίνετε αυτοί που κρατάνε την  ενέργεια για τον πλανήτη, ό,τι κι αν θα γινόταν αυτός. Αυτά έχουν γίνει. Και θα μπορούσατε να το συζητήσετε με τους Αναληφθέντες Δασκάλους, που θα σας βοηθούν στο massion σας, να βρείτε τί πραγματικά υπάρχει στον πυρήνα σας -δεν θα σας δώσουν την απάντηση, αλλά θα σας βοηθήσουν να βρείτε ποιό είναι αυτό το εσωτερικό πάθος- αυτό θα ήταν μια εξαιρετική υπηρεσία.

Η άλλη πλευρά λέει “Μα έχουν φτάσει στην Πραγμάτωση. Αφήστε τους να είναι ελεύθεροι. Αφήστε τους απλά να ξυπνούν το πρωί χωρίς να ξέρουν. Αφήστε τους να βιώσουν οτιδήποτε θέλουν να βιώσουν. Αφήστε τους να είναι ολοκληρωτικά ελεύθεροι. Κι αν ξαφνικά νιώσουν ότι δεν θέλουν να μείνουν άλλο στον πλανήτη, ας είναι. Θα πάμε στην κηδεία.” (γέλια) Εντάξει, εγώ το πρόσθεσα αυτό. Δεν το είπαν εκείνοι. Προσπαθώ να τους κρατήσω όλους ξύπνιους εδώ, σε περίπτωση που παρακολουθείτε διαδικτυακά. Όχι, η άλλη πλευρά λέει “Σίγουρα όχι. Ας δούμε τί θα συμβεί χωρίς να τους βοηθήσουμε με το massion. Τι ανόητη λέξη”, λέει η άλλη ομάδα (μερικά γέλια). “Ας δούμε τι θα συμβεί. Δεν είναι όλο αυτό μια τεράστια εμπειρία;
Ο άνθρωπος και ο Μάστερ μαζί, επιτέλους σε πραγμάτωση στον πλανήτη. Τι θα συμβεί μετά; Και είναι δίκαιο,” λένε “να μην ανακατευτούμε καθόλου. Δεν ερχόμαστε ούτε για βοήθεια. Καθόμαστε εδώ, καπνίζουμε πούρα, πίνουμε καλό ουίσκι και παρακολουθούμε τί συμβαίνει, γελάμε που και που και μετά σας χαιρετάμε όταν έρθετε από εδώ.”

Έτσι, εγώ είπα …. Έχω την τελική ψήφο. Στην πραγματικότητα, εσείς έχετε την τελική ψήφο.
ΛΙΝΤΑ: Μμμμ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα ρίξω την ψήφο μου με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αλλά είπα “Όχι χωρίς πληροφορίες από εκείνους που θα το κάνουν αυτό.” Άρα, δεν χρειάζεται να το απαντήσουμε τώρα, αλλά να το νιώσουμε. Μιλήστε γι αυτό μεταξύ σας. Μοιραστείτε το στα κοινωνικά σας δίκτυα. Θα μπούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες τον επόμενο μήνα, αλλά θα είναι massion  ή ολοκληρωτική ελευθερία;
ΛΙΝΤΑ:Ωω!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχω ακούσει και τις δύο πλευρές πολύ προσεκτικά, κι αυτό είναι στην πραγματικότητα αρκετή διάσπαση. Αυτό είναι πραγματικά πολύ αληθινό, πολύ αληθινό, γιατί θα φτάσετε στο σημείο που θα λέτε “Είμαι εδώ, είμαι σε πραγμάτωση, και συνειδητοποίησα ότι είμαι σε πραγμάτωση και τώρα γιατί να μείνω; Εκτός από το να δω πώς είναι να παραμένεις.” Και θα μπορούσατε επίσης να υποστηρίξετε οτι με λίγη βοήθεια να βρείτε το αληθινό σας πάθος, αυτό θα γίνει κάτι σαν σχέδιο, μια αποστολή, αυτό που πραγματικά σας κρατάει συνδεδεμένους με τον πλανήτη. Άρα, είναι massion ή ολοκληρωτική ελευθερία;
Και θα ήθελα να ακούσω μερικές απόψεις, Λίντα, αν θα μπορούσες …
ΛΙΝΤΑ: Ουαου, ναι. Βέβαια..
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτή θα είναι πραγματική Σοφία των Σώμπρα.
ΛΙΝΤΑ: ΟΚ.
ΣΑΡΤ: Σίγουρα περισσότερο πάθος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πάθος. Είσαι στην πλευρά του massion.
ΣΑΡΤ: Είμαι στην πλευρά του massion.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Άρα δεν θα σε πείραζε αν υπήρχε κάποια βοήθεια, καθοδήγηση, οτιδήποτε το ονομάζετε, που να λέει “Εδώ είναι κάποια πράγματα που θα μπορούσες να κάνεις, Σαρτ, ως ύπαρξη σε πραγμάτωση.” Και ξαναλέω, τίποτα δεν θα σας επιβληθεί και προφανώς μπορείτε να πείτε “Δεν ενδιαφέρομαι” αλλά πραγματικά κάτι να κάνετε όσο είστε εδώ.
ΣΑΡΤ: Ω, ναι. Κάτι νέο που δεν έχω δει ή κάνει: … που πρέπει κάτι να έχει απομείνει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Άρα, είσαι στο mas- … θα μπορούσε κάποιος να το εντοπίσει αυτό;
ΣΑΡΤ: Είμαι στο massion.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μισέλ, θα μπορούσες να γράψεις μια μικρή σημείωση. Λοιπόν, massion, έχουμε έναν. ΟΚ.
ΛΙΝΤΑ: ΟΚ. Να δούμε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και δεν θα πάρουμε απόφαση τώρα, τελικά η απόφαση είναι δική σας.
ΑΛΙΣ: Μπορώ να πω και τα δύο;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπορείς να πεις ό,τι θέλεις.
ΑΛΙΣ: Ναι, επειδή σκέφτομαι ότι θέλω ολοκληρωτική ελευθερία και ίσως πότε πότε ένα μικρό όφελος, ξέρεις.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ένα μικρό όφελος (εκείνη γελάει). ΟΚ.
ΑΛΙΣ: Όχι, όχι, σοβαρά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Βέβαια, βέβαια. Λοιπόν, αυτό έχει νόημα.
ΑΛΙΣ: Εντέλει, εγώ είμαι Μάστερ σε πραγμάτωση, είμαι αυτή με τη σοφία, άρα θα είναι δικό μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΑΛΙΣ: Όχι δικό σας, όχι δικό τους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΑΛΙΣ: Σωστά. άρα, ναι, θέλω πάθος. Συμφωνώ απόλυτα με το πάθος παρόλο που η ολοκληρωτική ελευθερία θα είναι η επιλογή μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΑΛΙΣ: Γι αυτό απαντώ “και τα δύο”.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτή είναι μια πολύ καλή απάντηση, και τα δύο, γιατί μπορείς να παίξεις πότε πότε. Είναι σα να λες “ΟΚ, καθοδήγησέ με στο πάθος μου.” Και η θεωρία λέει ότι παρόλο που είσαι Μάστερ σε πραγμάτωση, εξακολουθείς να κολλάς στη μαζική συνείδηση. Ακόμα δέχεσαι αυτό το είδος αργής ενέργειας που προέρχεται από τη μαζική συνείδηση. Και κάπως ξεχνάς καμιά φορά και μετά κάθεσαι και παρακολουθείς τηλεόραση όλη μέρα, και λες “Γιατί παραμένω σ’ αυτόν τον πλανήτη;” Ίσως, λοιπόν, λίγη καθοδήγηση με το πάθος.
ΑΛΙΣ: Μμ χμμ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ΟΚ. Λοιπόν και τα δύο. Κανείς άλλος δεν μπορεί να πει και τα δύο (ο Αντάμους γελάει), γιατί τώρα όλοι θα πουν και τα δύο.
ΒΙΝΣ: Εγώ θα πω “Και”. Δεν χρειάζεται να είναι δυαδική επιλογή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι σωστό.
ΒΙΝΣ: Μπορείτε να δοκιμάσετε όποιο θέλετε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΒΙΝΣ: Κι έχω επίσης να πω, ότι έχω πραγματικό πρόβλημα με τη μεγάλη ιδέα κάποιου άλλου για μένα
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι.
ΒΙΝΣ: … σε όλα τα επίπεδα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΒΙΝΣ: Άρα αυτό αμέσως με οδηγεί, θα ξεκινήσω ελεύθερα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ελεύθερα, ΟΚ. Θα ξεκινήσεις -άρα μπορούμε να σε βάλουμε στη στήλη της ελευθερίας;
ΒΙΝΣ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ΟΚ. Και μπορείς να αλλάξεις όποτε θέλεις. Μπορείς να πεις “Ε, Αναληφθέντες Δάσκαλοι, ας μαζευτούμε κι ας μιλήσουμε λιγάκι, ξέρετε, σχετικά με το τί θα μπορούσα να κάνω για τον πλανήτη. Τί θα μπορούσα να κάνω για τον εαυτό μου; Ξέρετε, ας βάλουμε και λίγο πάθος.” Ναι.
ΚΕΙΤ: ΟΚ. Κι εγώ θα επιλέξω ελευθερία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ελευθερία. ΟΚ.
ΚΕΙΤ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και δεν θέλεις αυτή τη διέγερση, αυτό το πάθος, τί να κάνεις με όλες τις μέρες που έχεις μπροστά σου;
ΚΕΙΤ: Ναι, το θέλω αυτό, όμως θέλω να μπω μέσα και να το πάρω από μέσα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ΟΚ. Κι αν δεν μπορέσεις να το βρεις μέσα, για κάποιο λόγο είναι κάπως συγκεχυμένο, θα ήθελες να φωνάξεις μερικά φιλαράκια να σε βοηθήσουν κάπως να το φέρεις εις πέρας;
ΚΕΙΤ: Ω, πάντα. Αυτό είναι πάντα μια επιλογή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ΟΚ. ΟΚ. Καλό. Καλό. Λοιπόν έχουμε μια στήλη για την ελευθερία. ΟΚ. Κάνα δυο ακόμα.
ΛΙΝΤΑ: Ορίστε, αδερφούλη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ήξερες ότι αυτό θα συνέβαινε (γελάνε). Το ήξερες αυτό.
ΤΟΜ: ΟΚ. Αν είχες εκατό τοις εκατό απο το καθένα, είναι εξοντωτικό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι εξοντωτικό, ΟΚ.
ΤΟΜ: Γιατί αν ακολουθείς το πάθος σου κάθε μέρα ή μέρα τη μέρα για πάντα, είναι …
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσε να είναι. Ίσως ως Μάστερ σε πραγμάτωση, ίσως κι όχι. Δεν ξέρω.
ΤΟΜ: Ναι, να είχα ελευθερία και είχα πάθος και μου αρέσουν και τα δύο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Λοιπόν, ποιά είναι η απάντησή σου;
ΤΟΜ: Και τα δύο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και τα δύο. ΟΚ.
ΤΟΜ: Συγγνώμη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ναι. Θα έχουμε μια σπουδαία βραδιά στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων. Ξέρω ήδη πώς θα δώσω αναφορά (λίγα γέλια). Ναι.
ΜΟΝΙΚΑ: Είναι δύσκολο, ε;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΜΟΝΙΚΑ: Εδώ και μερικά χρόνια αναρωτιέμαι “Τι μπορώ να κάνω;” Αγαπώ το πάθος. Αγαπώ να βρίσκω κάτι που να με ενδιαφέρει και να το ολοκληρώνω. Επίσης αγαπώ να έχω πολύ χρόνο για τον εαυτό μου. Έτσι, πάντα έλεγα στους ανθρώπους, ιδανικά θα μου άρεσε να ακολουθήσω το πάθος μου, να το εκφράζω σωματικά έξι ώρες την ημέρα, τέσσερις μέρες την εβδομάδα, για να έχω μια ισορροπημένη ζωή..
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ενδιαφέρον. Καλά.
ΜΟΝΙΚΑ: Και θα ήθελα ακόμα να ανακαλύψω τί είναι αυτό που μου φέρνει το περισσότερο πάθος αυτή τη στιγμή. Δεν ξέρω αν θα είναι το ίδιο πράγμα σε δύο χρόνια ή σε τρία χρόνια, αλλά να είμαι ανοιχτή να λαμβάνω μηνύματα και καθοδήγηση σχετικά με αυτό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Καλό. Εξαιρετικό. Ακόμα ένα.
ΚΑΡΟΛ: Λοιπόν, συμφωνώ με αυτή, αλλά μου αρέσει το πάθος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, το πάθος. Άρα είσαι στην πλευρά του massion;
ΚΑΡΟΛ: Ναι, αλλά με στιγμές ελευθερίας.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ΟΚ. Και ναι, θα μπορούσες να έχεις και τα δύο. Εννοώ ότι θα μπορούσες να έχεις γκαζώσει το πάθος και μετά –ωω– αργότερα μέσα στην ημέρα, το ηρεμείς λιγάκι.
ΚΑΡΟΛ: Σωστά! Αυτό ακούγεται καλό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αλλά εξακολουθείς να έχεις το πάθος, επειδή η αλήθεια είναι ότι μπορείς να έχεις και τα δύο, τότε είσαι κατα κάποιο τρόπο στην πλευρά του πάθους, γιατί ακόμα επιλέγεις αυτό το πάθος και ίσως λίγη βοήθεια.
ΚΑΡΟΛ: Ίσως την ειρήνη στη Γη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ειρήνη στη Γη. Ναι. Ω, αυτό είναι πραγματικά συναρπαστικό (αρκετά γέλια), αν η δουλειά σου έχει σχέση με τις ευχετήριες κάρτες (περισσότερα γέλια). Καλά. ΟΚ, σ ευχαριστώ.
ΚΑΡΟΛ: Ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ευχαριστώ.
Λοιπόν, η συζήτηση πήρε μπρος. Βάλαμε σε κίνηση λίγη ενέργεια και θα γίνουν κάποιες πραγματικά ενδιαφέρουσες συζητήσεις σχετικά. Και το γεγονός είναι ότι μιλάμε γι αυτό στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων. Αυτή είναι μια πολύ αληθινή ιστορία και είναι ακριβώς στη μέση, μισοί από αυτούς να λένε “Ξέρεις, αν είχα μείνει στον πλανήτη, θα ήθελα πραγματικά αυτό το πάθος. Κι αν δεν το έβρισκα μέσα μου, αν ήταν κάπως συγκεχυμένο, πραγματικά δεν θα με πείραζε λίγη βοήθεια από Αναληφθέντες Δασκάλους, να έλεγαν ίσως “Ορίστε μερικά πράγματα να λάβεις υπόψη ότι θα μπορούσες να κάνεις, χωρίς να είσαι υποχρεωμένος. Να μερικά πράγματα που, βλέποντας την ενέργειά σου, νομίζουμε ότι πραγματικά θα σε πυροδοτήσουν και θα κάνουν τη ζωή σου πολύ πιο πλήρη.” Και, ναι, προφανώς θα θελήσετε λίγο ελεύθερο χρόνο και ησυχία κι όλα τα σχετικά.

Όμως το γεγονός είναι, ότι δεν ήταν πραγματικά Αναληφθείς Δάσκαλος αυτός που ήρθε σε μένα και έθεσε το ερώτημα αρχικά. Ήταν ο δικός σας Μάστερ που ήρθε σε μένα, γιατί συναντιόμαστε και μιλάμε για σας (λίγα γέλια). Ο Μάστερ των Σώμπρα ήρθε και είπε “Τί θα κάνουμε; Καθώς παραμένουμε στο σώμα, καθώς μαθαίνουμε τα πάντα σχετικά με την ενέργεια, καθώς γινόμαστε αληθινοί πρωτοπόροι και εξερευνητές της ενέργειας, τί θα κάνουμε με αυτά; Πού πηγαίνουμε; Υπάρχει εξάντληση του ανθρώπινου πάθους στους Σώμπρα, μια παλιά εξάντληση που οδήγησε σε παντελή έλλειψη πάθους και αποστολής, σχεδίου, οδήγησε σε αποχή από την εμπλοκή σε οτιδήποτε για πολύ καιρό.
Όχι όλοι, αλλά πολλοί Σώμπρα που έμειναν χωρίς αρκετή σύνδεση, ενώ το χρειαζόσασταν. Είτε ήταν στις σχέσεις σας, σε μια δουλειά, σε ένα σχέδιο, μείνατε στην αφάνεια για ένα διάστημα. Δεν επιτρέψατε στον εαυτό σας να εμπλακεί βαθιά σε κάτι, επειδή θα σας αποσπούσε. Η εμπλοκή σας, το πάθος σας, το ανθρώπινο πάθος σας ήταν η Πραγμάτωσή σας.

Όμως ο Μάστερ των Σώμπρα ήρθε σε μένα, κατά κάποιο τρόπο εκπροσωπώντας όλους τους Σώμπρα και είπε “Εφόσον μένουμε στον πλανήτη, ποιο είναι το πάθος; Τι θα κάνουμε;” Η λέξη “πάθος” φοβίζει και γοητεύει, γιατί είχατε τα ανθρώπινα πάθη σας και μετά αυτά χάθηκαν. Μετά την αφύπνιση. Και υπάρχει ακόμα μια νοσταλγία να ξαναέχετε το πάθος, αλλά ξέρετε ότι δεν μπορεί να είναι σαν το παλιό. Όμως υπάρχει ακόμα νοσταλγία για αυτή την εσωτερική αναταραχή. Και θα μπορούσε κανείς να πει, ναι, είναι απλά το να ζεις. Να υπάρχεις. Να βιώνεις εμπειρίες. Λοιπόν, θέλετε κάτι πιο ουσιαστικό από αυτό.
“Τι θα κάνουμε με όλο αυτό; Τι θα κάνουμε με αυτά που μαθαίνουμε, με αυτά που βιώνουμε; Τι θα κάνουμε με την ενέργεια τώρα που αρχίζουμε να επιτρέπουμε στην ενέργεια να μας υπηρετήσει; Τι θα κάνουμε μ’ αυτήν; Να ανοίξουμε εκείνη την καφετέρια ή απλά να κάνουμε μακρινούς περιπάτους και να αγνοήσουμε τους πάντες; Να γράψουμε μερικά βιβλία βασισμένα στο ταξίδι που να μην είναι πληκτικά, βαρετά βιβλία”, ξέρετε τι εννοώ, προσθέστε τους λίγο αλατοπίπερο, στολίστε τα, γίνετε λίγο θεατρικοί. Μην το γράψετε από τη μελαγχολική ανθρώπινη σκοπιά. Γράψτε το από τη σκοπιά του Μάστερ που διασκεδάζει.

Όμως αυτό είναι ένα πάθος. Και παρόλο που λέτε “Ποτέ δεν έγραψα βιβλίο”, ε, δεν πειράζει. Το ξεκινάς και τώρα ζεις μέσα σ αυτό το βιβλίο. Αυτό ζωντανεύει. Είναι ένα δημιούργημα, αλλά ζεις μέσα και έξω απ αυτό ταυτόχρονα. Υπάρχει ένα πάθος, ένας λόγος για να μείνεις.

Είναι, λοιπόν, ο Μάστερ που ρωτάει τώρα και μιλάμε γι αυτό στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, αλλά ο Μάστερ λέει “Σαρτ,τι θα κάνουμε; Θέλεις απλά να αράζεις όλη μέρα; Τι θέλεις να κάνεις; Θέλεις να κάνεις πολλά μπάνια και ντους ή … ;  Πόσες φορές μπορείς να βάλεις ηλεκτρική σκούπα; (μερικά γέλια) “Δηλαδή, τι κάνουμε;”

Αλλά ο Μάστερ το λέει αυτό με κάποια λάμψη στα μάτια του ή της, γιατί ο Μάστερ γνωρίζει ότι άνθρωπος ίσον εμπειρία. Ο Μάστερ ήδη γνωρίζει ότι ο άνθρωπος θα θελήσει να βιώσει κάτι, πιθανώς περισσότερο από ελευθερία μόνο .
(κάποια λέει “Πούρα”). Πούρα (αυτή συνεχίζει λέγοντας “Πούρα και ουίσκι”) και ουίσκι κι όλα τα υπόλοιπα, ναι. Ο άνθρωπος θα θελήσει να βιώσει κάτι, να κάνει κάτι, γιατί αυτό είναι που κάνει καλύτερα ο άνθρωπος. Άρα είναι κάτι για να νιώσετε πραγματικά, επειδή ο Μάστερ ρωτάει τώρα τον καθένα από εσάς “Τι ακολουθεί; Τι θα κάνουμε; Θα βρούμε ένα massion; Ξέρεις, το πάθος μας, αυτό το κάτι-να-κάνω; Ή απλά αράζουμε; Ξέρεις, απλά τριγυρίζουμε όλη μέρα, κάνουμε μακρινούς περιπάτους μονάχοι μας;”

Υπάρχει κι ένα άλλο μικρό κομμάτι αυτού του ζητήματος. Προσπαθήστε να βγείτε από τον παλιό ανθρώπινο νου, όταν το εξετάζετε αυτό, γιατί πραγματικά σας περιμένουν κάποια πράγματα τα οποία ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε καν να φανταστεί τώρα, κι αυτό οφείλεται σε κάτι που ονομάζεται πεποιθήσεις. Ο άνθρωπος δεν μπορεί καν να το φανταστεί τώρα.

Άρα αυτό που κάνουμε εδώ είναι σαν να βάζουμε φωτιά κάτω από όλο αυτό το “τι ακολουθεί”, το πάθος σας, αλλά όχι με τους παλιούς ανθρώπινους όρους. Ο Μάστερ λέει “Τι θα κάνουμε Ήντιθ, όσο βρισκόμαστε στον πλανήτη μαζί, καθώς είσαι μια ύπαρξη σε πραγμάτωση; Θέλεις να ξαναφέρεις το πάθος; Ή θέλεις μόνο να προχωράς χωρίς τίποτα, βλέποντας τί θα συμβεί;” Καλή ερώτηση, ερώτηση την οποία οι άλλοι Αναληφθέντες Δάσκαλοι δεν χρειάστηκε να αντιμετωπίσουν. Στην περίπτωσή τους “Πραγμάτωση –μπουμ! – και φύγανε.” Εσείς – “Πραγμάτωση, και μετά τι;”

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό. Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε, να ακούσουμε μερικές από τις συζητήσεις κι όλα όσα ακολουθούν.

Πού βρίσκόμαστε τώρα; Άκουγα μια συζήτηση ανάμεσα στον Αλεν και τον Κώλντρε χθες -ήξερε ότι άκουγα- και μιλούσαν για τις διάφορες εποχές του Βυσσινί Κύκλου. Υπάρχει η εποχή του Τοβία, φυσικά, και η πρώιμη εποχή με εμένα, κι ονομαζόταν Προσβλητική εποχή (γέλια). Ήταν. Και αυτό οδήγησε στην εποχή Όχι Άλλο Makyo, κι αυτή κράτησε αρκετό χρόνο. Έπρεπε να απαλλαγείτε από το makyo, έπρεπε να πάτε πέρα από αυτό, γιατί απλά δεν πρόκειται να πάτε στη φώτιση με πολύ makyo. Και makyo για μένα είναι η πνευματική ανωριμότητα.

Περάσαμε, λοιπόν, την εποχή “απαλλαγής από το makyo”. Και τώρα στη δουλειά που κάνουμε μαζί, ερχόμαστε στο σημείο του αληθινού “επιτρέπω”, ερχόμαστε προφανώς στο σημείο της Πραγμάτωσης, αλλά ερχόμαστε στο σημείο του “επιτρέπω”, στο σημείο μερικών από τις τελικές ενσωματώσεις με τις πτυχές που βρίσκονται εδώ γύρω. Κι ένα από τα πράγματα που πραγματικά χρειάζεται να κοιτάξετε είναι οι πεποιθήσεις. Οι πεποιθήσεις.

 Οι πεποιθήσεις

Λοιπόν, θυμηθείτε τον Κουτχούμι στην μεγάλη σας συνάθροιση στη Σλοβενία*. Ο Κουτχούμι είχε μια καταπληκτική ιστορία με την ψυχή του όπως αποκαλούσε το Ah-Kir-Rah, και στην ιστορία αυτή κατέληξε στο συμπέρασμα -ή όπως πιστεύω εγώ, το Ah-Kir-Rah τον οδήγησε στο συμπέρασμα- που λέει “Το θέμα δεν είναι τι πιστεύεις, αλλά τι επιτρέπεις.” Δεν είναι τι πιστεύεις.
(Αναφέρεται στο Magic of the Masters)

Τώρα, έχουμε φτάσει στο σημείο -δεν θα μπορούσαμε να μιλήσουμε γι αυτό πριν από πέντε χρόνια, γιατί οι πεποιθήσεις ήταν ακόμα, θα μπορούσατε να πείτε, κάπως σημαντικές- όμως τώρα ερχόμαστε στο σημείο αυτό όπου ακόμα και οι πεποιθήσεις φεύγουν. Ακόμα και οι πεποιθήσεις φεύγουν.

Οι πεποιθήσεις είναι πτυχές. Οι πεποιθήσεις κατά κάποιο τρόπο είναι πτυχές προερχόμενες από τον ανθρωπο, πτυχές που έχουν σα βάση τον άνθρωπο. Είναι πτυχές του νου. Είναι τα συστήματα πεποιθήσεων, και το πρόβλημα με τις πεποιθήσεις είναι ότι οι άνθρωποι τις πιστεύουν.

Ξέρετε, για ένα παιδί οι πεποιθήσεις είναι σαν τα παιχνίδια σε μια παιδική χαρά, οι κούνιες, οι τραμπάλες και το γύρω-γύρω-όλοι και κάθε τι άλλο και οι πεποιθήσεις είναι καταπληκτικές. Δίνεται στο παιδί κάτι για να παίξει και να βιώσει. “Πώς είναι να πηγαίνεις στην παιδική χαρά και να είσαι στην άμμο με τα άλλα παιδιά;” Οι πεποιθήσεις είναι σαν τις κούνιες “Ας ανέβω σ αυτήν να κάνω κούνια και να δω πώς είναι και να ζήσω την εμπειρία.” Έτσι, για ένα παιδί οι πεποιθήσεις είναι παιχνίδι και χαρά.

Έπειτα όμως καθώς το παιδί ωριμάζει κι αρχίζει να πιστεύει την πεποίθηση ότι η κούνια είναι ένα συγκεκριμένο πράγμα και θα είναι πάντα έτσι, τότε ξαφνικά οι  πεποιθήσεις … Το βλέπω κάπως σαν ένα μονόλιθο, σαν μια μεγάλη, γκρίζα μονολιθική κατασκευή μέσα στην οποία ο άνθρωπος μπορεί πραγματικά να κολλήσει. Αλλά αν ο άνθρωπος δεν κολλήσει, τουλάχιστον είναι ένα εμπόδιο στην πορεία του. Και δεν είναι μόνο μια πεποίθηση, ένας μονόλιθος, γιατί θα ήταν πραγματικά εύκολο να τον παρακάμψει και να συνεχίσει. Όμως οι πεποιθήσεις είναι αυτοί οι μεγάλοι μονόλιθοι που σχεδόν σε παρασύρουν να μπεις, κι όταν μπεις είναι πολύ δύσκολο να βγεις. Και δεν υπάρχει μόνο μια πεποίθηση, υπάρχουν πολλοί μονόλιθοι που υψώνονται από το έδαφος, κάπως σαν την Οδύσσεια του Διαστήματος 2001, όλοι υψώνονται από το έδαφος και τώρα ολόκληρο το τοπίο της πραγματικότητας σου είναι αυτοί οι μονόλιθοι, αυτές οι πεποιθήσεις που δεν ξέρεις καν από που προήλθαν. Απλά βρίσκονται εκεί. Δεν ρωτάτε από που ήρθαν, βρίσκονται εκεί. Και εμποδίζουν τη θέα, γιατί τώρα έχετε όλους αυτούς τους μονόλιθους, αυτές τις γκρίζες, παλιές πεποιθήσεις που απλά στέκονται εκεί και εμποδίζουν τη θέα του τι μπορεί να υπάρξει και όλων των δυναμικών σας.

Οι  πεποιθήσεις είναι πολλές και μετά αρχίζετε να τις πιστεύετε. Αυτό που συμβαίνει τώρα, εδώ που βρισκόμαστε, είναι ότι ο δράκος μπαίνει μέσα και λέει “Ιδού αυτή η πεποίθηση. Ίσως δεν ξέρατε καν ότι την είχατε, αλλά είναι εκεί και είναι αυτό το μεγάλο εμπόδιο. Είστε έτοιμοι να το γκρεμίσετε ή να το ενσωματώσετε ή να το διαλύσετε; Είστε έτοιμοι να απελευθερώσετε αυτή την πεποίθηση;”

Βλέπετε, είπα πριν ότι οι πτυχές κρύβονται πίσω από τις πεποιθήσεις. Έτσι, σε κάθε μονόλιθο, υπάρχει μια πτυχή από πίσω. Και η πτυχή δεν θέλει απαραίτητα να αφήσει αυτή την πεποίθηση, γιατί η πτυχή δεν θέλει να φύγει και νιώθει ότι εσείς χρειάζεστε την πεποίθηση για να δημιουργήσετε μια κατασκευή του εαυτού σας -την ταυτότητα σας, το ποιοι είστε και την καθοδήγηση σας στη ζωή. Έχετε, λοιπόν, όλους αυτούς τους μονόλιθους, όλες αυτές τις πεποιθήσεις οι οποίες είναι στην πραγματικότητα πτυχές και μερικές από αυτές φυτεύτηκαν εκεί πριν από πολύ, πολύ καιρό.
Πεποιθήσεις του είδους “Όλοι οι άντρες είναι γουρούνια.” Εντάξει, κάποιος μόλις είπε “Ε, είναι αλήθεια.” (γέλια κι ο Αντάμους γελάει)

Μια πεποίθηση ότι όλοι οι άντρες είναι γουρούνια. Άρα τι συμβαίνει; Για τον άνθρωπο αυτή είναι μια εξαιρετική εμπειρία για να δοκιμάσει. Μπαίνετε μέσα σ αυτό τον μονόλιθο, στην πεποίθηση, σ αυτή την πτυχή και είναι μια εξαιρετική εμπειρία ως ένα σημείο. Και την υποδύεσαι και τη βιώνεις, ναι, και μετά οι άντρες γίνονται γουρούνια. Κι αν έτσι πιστεύεις, τότε αυτό θα συμβεί, γιατί προς τα εκεί θα ελκύεσαι γενικά και τότε συμβαίνει.

“Πρέπει να δουλεύεις σκληρά για να προχωρήσεις στη ζωή.” Αυτή είναι μια πεποίθηση με πολύ βαθιές ρίζες στις κουλτούρες από τις οποίες προέρχονται οι περισσότεροι Σώμπρα – “Η σκληρή δουλειά ισούται με επιτυχία”- και για λίγο καιρό έχει πλάκα. Ο άνθρωπος ρίχνεται σ αυτό και λέει “Ω, σκοπεύω να εργαστώ σκληρά.” Παρόλο που παραπονιέστε γι’ αυτό, το αγαπάτε, διαφορετικά δεν θα το κάνατε. Τελεία και παύλα. Αυτό έχει εφαρμογή σε όλα στη ζωή σας. Αν το κάνετε, είναι επειδή το αγαπάτε, παρόλο που παραπονιέστε γι αυτό.

Έτσι, ασπάζεστε αυτή την πεποίθηση -πρέπει να δουλεύεις σκληρά και πολλές ώρες για να πετύχεις. Ίσως να μην επιλέξεις να το κάνεις. Μπορεί να πεις “Δεν θα το κάνω. Δεν θα δουλέψω σκληρά, ατέλειωτες ώρες.” Όμως εξακολουθεί να είναι μια πεποίθηση. Από την άλλη πλευρά λέτε “Λοιπόν, πιθανώς δεν θα βγάλω πολλά χρήματα και μάλλον δεν θα γίνω επιτυχημένος, ίσως όμως να μη με νοιάζει.” Όμως εξακολουθεί να είναι μια πεποίθηση που εμποδίζει το οπτικό πεδίο σας. Και το οπτικό πεδίο σας, φυσικά, είναι το “επιτρέπω”. Αν και είναι δύσκολο να επιτρέψεις, όταν έχεις όλους αυτούς τους μονόλιθους, όλους αυτούς, σαν μεγάλες, γκρίζες, ψυχρές κατασκευές στη μέση. Είναι πολύ, πολύ δύσκολο να επιτρέπεις.

Λέτε επιτρέπω, σκέφτεστε επιτρέπω, θέλετε να βάλετε το επιτρέπω σαν ακόμα μια πεποίθηση σ αυτό το τοπίο της πραγματικότητας, αλλά δεν είναι πεποίθηση. Δεν είναι πτυχή. Είναι ένας τρόπος ύπαρξης. Είναι τόσο απλό. Δεν υπάρχει πεποίθηση στο “επιτρέπω”. Δεν υπάρχει δομή στο “επιτρέπω”. Ρέει ελεύθερα. Είναι “Όλα όσα Εγώ Είμαι” κι όχι “Όλα εκείνα στα οποία περιορίζομαι.”

Ανθρώπινες πεποιθήσεις

Λοιπόν, ποιές είναι μερικές από τις άλλες ανθρώπινες πεποιθήσεις; Λίντα, σε παρακαλώ το μικρόφωνο. Ποιές είναι μερικές από τις άλλες πεποιθήσεις που υπάρχουν εκεί έξω ή που εσείς ίσως έχετε; Μια πεποίθηση.
ΣΙΛΒΙΑ: Μια πεποίθηση είναι ότι χρειαζόμαστε εξωτερική βοήθεια για να θεραπευτούμε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σίγουρα. “Η βοήθεια έρχεται από έξω. Είσαι απαίσιος άνθρωπος και δεν μπορείς να το κάνεις μόνος σου. Άρα, ναι, πρέπει να την πάρεις απ’ έξω.” Καλά. Καλά. Κάνα δυο ακόμα. Ποιές είναι μερικές από τις πεποιθήσεις;
ΡΕΜΠΕΚΚΑ: Θα έλεγα τα όρια, ότι μπορείς να κάνεις μόνο ορισμένα πράγματα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σίγουρα, αλλά δώσε μου χειροπιαστό παράδειγμα μιας πεποίθησης. Τις αντιμετωπίζεις συνεχώς.
ΡΕΜΠΕΚΚΑ: Υπάρχει όριο στο πόσο μπορείς να ταξιδέψεις. (γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Συγγνώμη;
ΡΕΜΠΕΚΚΑ: Μπορείς να ταξιδέψεις ως ένα σημείο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: “Μπορείς να ταξιδέψεις ως ένα σημείο.” ΟΚ. Σίγουρα.
ΡΕΜΠΕΚΚΑ: Θα ήθελα να ταξιδέψω πολύ περισσότερο. Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ΟΚ. Έχεις περιορισμό εξαιτίας τίνος πράγματος -χρημάτων, ενέργειας, χρόνου;
ΡΕΜΠΕΚΚΑ: Υποθέτω ότι είναι η γνώμη ή η κουλτούρα των άλλων, τι μου έχουν πει και τι προγραμματισμός μου έχει γίνει και …
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ΟΚ, άρα υπάρχει πραγματικά μια γκρίζα πεποίθηση εκεί έξω και να θυμάστε λέω ότι οι πεποιθήσεις είναι πτυχές. Ωραία. Κάνα δυο ακόμα πεποιθήσεις. Ποιές είναι μερικές από τις κοινές ανθρώπινες πεποιθήσεις; (κάποιος λέει “Ω, προσοχή!”)
ΛΙΝΤΑ: Ναι! Διευκόλυνε με! Ευχαριστώ!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ:΄Ολοι οι άντρες είναι γουρούνια! (γέλια)
ΛΙΝΤΑ: Εγώ δεν το ορίζω έτσι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, αυτό το είπα εγώ (κι άλλα γέλια)
ΛΙΝΤΑ: …. θα μπορούσε να είναι πραγματικός ορισμός, αλλά όχι αυτό!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Παρακαλώ.
ΣΚΟΤ: Συλλογιζόμουν πολύ πάνω σ αυτό στο ταξίδι μου τα τελευταία τρία χρόνια, γιατί αυτό που με βοήθησε πραγματικά ήταν η δύναμη του Και. Γιατί όταν συμβαίνει κάτι σοβαρό στη ζωή σου, αμέσως, νομίζω, είσαι “εκπαιδευμένος” να πεις “Ω, θεέ μου, αυτό θα χειροτερέψει. Θα έχουμε θέμα με τα λεφτά.” Για όσους με ξέρουν, αναφέρομαι στην υγεία του Σαμ, του συντρόφου μου. Όταν παρουσίασε επιδείνωση, είπα “Ω, δεν γίνεται να μπω στην ενέργεια του, τα πράγματα δεν θα γίνουν καλύτερα.” Και τώρα βρίσκω ότι χάρη σ’ αυτή τη γείωση, είναι σαν η ενέργεια του Και να με βοηθάει να λέω “Όχι, η ζωή μας γίνεται καλύτερη και πιο αληθινή απ’ ότι ήταν πριν.”
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Γιατί συμβαίνει αυτό;Τι υπάρχει μέσα στο Και που το κάνει αυτό;
ΣΚΟΤ: Το γεγονός ότι σταματάς τον εαυτό σου. Εγώ θα σταματούσα τον εαυτό μου, θάλεγα “ΟΚ, μόλις έκανα μια σκέψη, που ήταν συνδεδεμένη με μια πεποίθηση την οποία ίσως είχα ασυνείδητα ‘Ω, αυτό θα χειροτερέψει, γιατί όλοι υποθέτουν ότι θα χειροτερέψει.’” Και μετά βάζεις το Και μέσα εκεί “Λοιπόν, γιατί πρέπει να χειροτερέψει; Γιατί δεν μπορεί να καλυτερέψει; Ε, δεν μπορούμε να έχουμε περισσότερη ελευθερία ή ευελιξία και μάθηση, τα πάντα, τα πάντα; Και
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το Και φωτίζει δυναμικά που βρίσκονται πάντα εκεί.
ΣΚΟΤ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά όταν είσαι σ’ αυτό τον γραμμικό ανθρώπινο ρυθμό ή τον ρυθμό των υψηλών πεποιθήσεων ή όπως αλλιώς θέλεις να το ονομάσεις, (τα δυναμικά) δεν φωτίζονται. Δεν γνωρίζεις καν ότι είναι εκεί. Υπάρχει ένα πράγμα – “Τρέχουμε στην κατηφόρα, κρατήσου γιατί θα είναι δύσκολο.”

Τότε σταματάς. Τότε είσαι αληθινά Μέρλιν και λες “Κρατήσου λιγο εδώ. Θα πάω στο Και. Υπάρχουν πολύ περισσότερα δυναμικά” και δεν χρειάζεται να τα αντιλαμβάνεσαι διανοητικά. Δεν χρειάζεται γιατί θα έρθει σε σένα διαισθητικά, όχι διανοητικά. Λες “Ξέρω ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα δυναμικά γι αυτή την κατάσταση, κι επιπλέον έχω τον Μάστερ εδώ μέσα να δίνει αυτόματα τη σοφία του καθώς γλιστράμε στην κατηφόρα”, που μπορεί να μην είναι καν κατηφόρα. Μπαίνεις στο Και κι απλά επιτρέποντας αλλάζουν τα πάντα. Ακόμα κι αν δεν έχεις αμέσως δέκα λύσεις για το πρόβλημα, ξαφνικά έχει φωτιστεί. Ωραία. Τέλεια. Κάνα δυο ακόμα. Ανθρώπινες πεποιθήσεις.

ΣΩΜΠΡΑ 1(γυναίκα): ΟΚ. Μια άλλη πεποίθηση. Έχω μια κόρη. Μια πεποίθηση που έχω ακούσει είναι, ότι δεν πρέπει να λέμε πολλά καλά πράγματα στα παιδιά μας, γιατί θα γίνουν κακομαθημένα. Δηλαδή, πρέπει κάπως να τα σκληραγωγήσουμε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτή είναι μια παράξενη πεποίθηση.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Είναι μια παράξενη πεποίθηση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Εσύ λες καλά πράγματα στα παιδιά σου?
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι κακομαθημένα;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω. Κατάλαβα. Πέταξε γρήγορα αυτή την πεποίθηση!
ΣΩΜΠΡΑ 1: Μα το έχω ακούσει από άλλους ανθρώπους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό –μπουμ!- ενσωματώθηκε.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ακριβώς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Παράξενη όμως, ναι, παράξενη. Θα αρχίσετε να καταλαβαίνετε αυτό το μήνα, το μήνα της Ασπεκτολογίας, ότι έχετε τόσο πολλές πεποιθήσεις. Πώς βρέθηκαν εκεί και τι κάνουν; Και, ειλικρινά, δεν υπάρχει αρκετός χώρος για τις πεποιθήσεις στην Πραγμάτωση. Δεν είναι αναγκαίες.

Λοιπόν, επόμενη ερώτηση, καθώς είμαστε στο θέμα των πεποιθήσεων -λαμβάνοντας υπόψη όχι τους Σώμπρα, αλλά τον πλανήτη γενικά, παιδιά, ενήλικες, ηλικιωμένους- είναι καλύτερα να έχουν πεποιθήσεις ή να μην έχουν; Δεν μιλάω για τους Σώμπρα, οπότε σταθείτε ένα λεπτό και νιώστε το.

Προτού φτάσετε στην αφύπνιση σας, όταν ήσασταν απλά κανονικά, ευγενικά, συνηθισμένα άτομα (ο Αντάμους γελάει), ήταν καλύτερα για σας με πεποιθήσεις ή χωρίς; Καλή ερώτηση και η απάντηση έρχεται από …
ΜΑΙΡΗ: Ω, θεέ μου (γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν της αρέσει όταν τη φωνάζετε “θεό”.
ΜΑΙΡΗ: Εγώ δεν το άκουσα αυτό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι οι άνθρωποι, οι συνηθισμένοι άνθρωποι -πώς τους ονομάζετε, Μαγκλ- καλύτερα με πεποιθήσεις ή χωρίς;
ΜΑΙΡΗ: Πιθανόν εξαρτάται από την πεποίθηση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αλλά γενικά.
ΜΑΙΡΗ: Γενικά, νομίζω, πιθανόν ναι. Νομίζω ότι οι πεποιθήσεις γενικά δίνουν στους ανθρώπους ένα πλαίσιο αναφοράς και ένα μέρος από όπου να λειτουργούν και κάτι να κρατιούνται και να θεωρούν αληθινό και, ξέρεις, -νομίζω οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να διαχειριστούν, πολλοί Μαγκλ δεν θα μπορούσαν να διαχειριστούν την ιδέα ή τις πιθανότητες των πάντων.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μμ χμμ. Καλά. Κάνα δυο ακόμα. Είναι οι πεποιθήσεις καλό πράγμα για τον κανονικό, συνηθισμένο, μέσο άνθρωπο ή δεν είναι;
ΤΑΝΤ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί;
ΤΑΝΤ: Σκέφτομαι, οι πεποιθήσεις και οι νόμοι, τα συσχετίζω με εκείνο το βιβλίο, νομίζω είναι το “Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος” όπου δεν υπήρχε δομή. Δεν υπήρχε τίποτα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΤΑΝΤ: Και απ’ όσο θυμάμαι, ήταν στο γυμνάσιο, αλλά είχαν μπαστούνια και βημάτιζαν τριγύρω “Σκοτώστε το γουρούνι!” Δεν ξέρω, απλά ήταν πολύ …
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Διαβάζεις ενδιαφέροντα πράγματα, ε! (αυτή γελάει) Αυτό εξηγεί πολλά πάντως (γελάνε).
ΤΑΝΤ: “Σκοτώστε το γουρούνι!” Σκοτώστε το …” μα, ναι, νομίζω για τον κανονικό Μαγκλ, λοιπόν, έχεις πεποιθήσεις, όμως όλοι έχουν διαφορετικές πεποιθήσεις, και μετά είναι …
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, μιλάω για πεποιθήσεις γενικά.
ΤΑΝΤ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οι πεποιθήσεις γενικά είναι εντάξει.
ΤΑΝΤ: Είναι καλό για τη δομή και την τάξη, αν θέλεις.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σίγουρα, και κάποιοι άνθρωποι μπορεί να πάρουν υπερβολική δόση από  πεποιθήσεις, ενώ άλλοι δεν έχουν αρκετές. Αλλά γενικά, είναι οι πεποιθήσεις καλό πράγμα … για τους ανθρώπους;ΤΑΝΤ: Ναι, πιστεύω …
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ΟΚ.
ΤΑΝΤ: … ότι είναι καλό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό πιστεύεις! (ο Αντάμους γελάει).  Ναι, ναι!
ΤΑΝΤ: Ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δύο ακόμα (κάποιος γελά). Οι πεποιθήσεις είναι καλές για τους ανθρώπους;
ΧΕΝΡΙΕΤΤΑ: Λοιπόν, οι πεποιθήσεις δίνουν στους ανθρώπους ένα λόγο για να ζουν, ιδιαίτερα …
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ή καθοδήγηση – ή καθοδήγηση για να ζήσουν. Και τα δύο.
ΧΕΝΡΙΕΤΤΑ: Ιδιαίτερα στον θρησκευτικό τομέα οι πιο δογματικές και αιρετικές, όπως μπορεί να είναι στη θρησκεία. Οι πεποιθήσεις είναι το παν. Ζεις γι αυτές!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσες να φανταστείς μια θρησκεία χωρίς πεποιθήσεις;!
ΧΕΝΡΙΕΤΤΑ: Ω, πω, πω! (γελούν)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, Βυσσινί Κύκλος. ΟΚ (κι άλλα γέλια). Δεν είστε θρησκεία, οπότε δεν μετράει. Ε!
Λοιπόν, είσαι υπέρ των πεποιθήσεων ή …
ΧΕΝΡΙΕΤΤΑ: Αν πιστεύω;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΧΕΝΡΙΕΤΤΑ: Όχι πια! (γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επιλογή!  Θάπρεπε οι άνθρωποι να έχουν πεποιθήσεις ή δεν θάπρεπε;
ΧΕΝΡΙΕΤΤΑ: Εκείνοι που δεν βρίσκονται στο μονοπάτι της φώτισης ή της Πραγμάτωσης ή επιλέγουν να κινηθούν στις κατευθύνσεις, που πολλοί από εμάς έχουν ακολουθήσει, νιώθω ότι είναι πραγματικά … είναι απαραίτητο για τους υπόλοιπους να έχουν “οδοδείκτες”, ξέρεις. Όμως δυσκολεύομαι να το μεταδώσω αυτό γιατί δεν θέλω να ακουστώ σα να μιλάω από το βάθρο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μμ χμμ. Δεν ακούγεσαι έτσι.
ΧΕΝΡΙΕΤΤΑ: Όχι (γελάει). Για τους ανθρώπους που ζουν μια “κανονική” ύπαρξη, νιώθω ότι οι πεποιθήσεις είναι απαραίτητες για να αποτελούν “οδοδείκτες”, και ένα πλαίσιο ζωής γιατί δεν υπάρχει τίποτε άλλο εκεί.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ΟΚ. Σωστά.
ΧΕΝΡΙΕΤΤΑ: Δεν ζουν με το “επιτρέπω” ή με το Και και ίσως να μην έχουν ιδέα ότι αυτά υπάρχουν.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σίγουρα. Για παράδειγμα, στον Ινδουισμό, στην πραγματικότητα αυτή δεν ήταν θρησκεία αρχικά. Ήταν οδηγίες για την κοινότητα -πώς να ζεις, πώς να βουρτσίζεις τα δόντια σου, να πηγαίνεις στην τουαλέτα και όλα τα σχετικά- όμως μετά άρχισαν να δημιουργούν θεούς, ξέρετε, οι περίπου δώδεκα θεοί έγιναν πάνω από 100,000 και πολλές πεποιθήσεις για κάθε θεό, και μετατράπηκε σε θρησκεία αντί για μερικές καλές αξίες για την κοινότητα. Ναι, μετατράπηκε σε πεποιθήσεις.
ΧΕΝΡΙΕΤΤΑ: Λοιπόν, το άλλο είναι να δίνεις τη δύναμη αλλού.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, σωστά.
ΧΕΝΡΙΕΤΤΑ: Αν τη βγάλεις από σένα και τη βάλεις σ’ αυτές τις πεποιθήσεις και στις θεότητες και τον συμβολισμό, αντικείμενα που αποκτούν νόημα, τότε δεν αποδέχεσαι εσένα και τη ζωή σου και τον τρόπο ύπαρξης σου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Άρα λες “Ας επιβάλλουμε πεποιθήσεις στους ανθρώπους. Ας το συνεχίσουμε. Ας μην προσπαθήσουμε να αλλάξουμε. Τους εξυπηρετεί.”
ΧΕΝΡΙΕΤΤΑ: Τους εξυπηρετεί μέχρι να πάψει να το κάνει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μην ακούγεσαι σαν εμένα (γέλιο). Ευχαριστώ.
ΛΙΝΤΑ: Πιστεύω ότι χιονίζει έξω. Αυτό είναι πεποίθηση ή … τι είναι αυτό;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι μια αντίληψη της πραγματικότητας (ένας άντρας λέει “Είναι μια παρατήρηση”). Είναι μια παρατήρηση.
ΧΕΝΡΙΕΤΤΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αν πιστεύετε ότι το χιόνι και το κρύο δεν σας ταιριάζουν κι ότι θα έπρεπε να είστε,ω, ας πούμε στη Χαβάη, αυτό είναι λίγο διαφορετικό (γέλια). Αλλά η παρατήρηση ότι χιονίζει έξω δεν είναι πεποίθηση. Όταν όμως το τυλίγεις με συναισθηματικά πράγματα, τότε γίνεται πεποίθηση. Τότε γίνεται …
ΛΙΝΤΑ: Ναι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: …. μονόλιθος. Και πάλι, θυμηθείτε, είπα ότι για το παιδί οι πεποιθήσεις είναι σαν παιδική χαρά. Μπαίνεις μέσα, περνάς καλά. Μαθαίνεις, έχεις εμπειρίες, πέφτεις κάτω. Σε χτυπάει κάποιος, ξέρεις, πέφτεις από την κούνια ή κάτι άλλο, αλλά περνάς τέλεια. Όμως αργότερα, εκείνες οι πεποιθήσεις μετατρέπονται σε μεγάλους, γκρίζους, ψυχρούς μονόλιθους και κολλάς μέσα τους. Κι αν δεν κολλήσεις σ’αυτούς, απλά εμποδίζουν το μονοπάτι. Είναι στο δρόμο σου. Εμποδίζουν τη ροή.

Λοιπόν, καλή ερώτηση – καλές απαντήσεις, σας ευχαριστώ- είναι οι πεποιθήσεις απαραίτητες για τους ανθρώπους; Δίνουν στους ανθρώπους παραμέτρους, αλλά όταν ο άνθρωπος αρχίζει να πιστεύει τις πεποιθήσεις, τότε γίνονται πτυχές. Έπειτα η πτυχή που κρύβεται πίσω από την πεποίθηση κρατάει συνεχώς τον άνθρωπο ακίνητο και τον περιορίζει. Μερικές πεποιθήσεις πραγματικά είναι ευχάριστες και μπορεί να σας δώσουν εκπληκτικές εμπειρίες. Θέλω, λοιπόν, να το θυμάστε αυτό, ξανά, όταν μιλάτε για όλο αυτό το θέμα του massion έναντι της ολοκληρωτικής ελευθερίας.
Στο massion – είναι όταν ζεις με μεγάλο πάθος, με ένας είδος αποστολής- θα έχεις πεποιθήσεις και οι πεποιθήσεις είναι καλές ως ένα σημείο. Αν οι πεποιθήσεις είναι της δικής σου επιλογής, και όχι κάποιου άλλου. Αν οι πεποιθήσεις είναι όψεις και όχι πτυχές. Και μόλις αρχίσεις να αντιλαμβάνεσαι επίσης ότι οι πεποιθήσεις … θα κάνω λίγο πίσω.

Οι πεποιθήσεις είναι μια αίσθηση. Είναι μια αίσθηση. Ξέρετε, μιλάμε γι αυτές τις 200,000 αισθήσεις, λοιπόν, οι πεποιθήσεις βασίζονται στον άνθρωπο πιο πολύ από τις άλλες αισθήσεις, αλλά οι πεποιθήσεις έχουν γίνει αίσθηση. Είναι ένας τρόπος να αντιλαμβάνεσαι την πραγματικότητα. Αν πιστεύεις ότι το χιόνι και το κρύο είναι βλαβερά ή άβολα (ο Αντάμους γελάει καθώς η Λίντα κουνάει το κεφάλι της έντονα), έτσι θα αντιληφθείς την πραγματικότητα. Όταν αντιλαμβάνεστε την πραγματικότητα με αυτό τον τρόπο εξαιτίας των πεποιθήσεων, αυτό που συμβαίνει μετά είναι ότι έρχεται η ενέργεια και λέει “ΟΚ”. Την ενέργεια δεν την ενδιαφέρει ποιός είναι ο τρόπος. Η ενέργεια λέει “Αυτή είναι η πεποίθηση σου. Αυτήν επιλέγεις. Αυτή είναι η οπτική σου. Θα σου τη δώσουμε και θα σου δώσουμε κρύα, πληκτική, χιονισμένη, δυσάρεστη, άβολη εμπειρία.” Και ο άνθρωπος κλαίει (μερικά γέλια καθώς η Λίντα “κλαίει”), κι όμως κατά κάποιο τρόπο του ανθρώπου του αρέσει, γιατί είναι μια εμπειρία. Είναι απλά κάτι για να βιώσει και κάτι να κάνει. Είναι κάτι για να δοκιμάσει.

Μόλις συνειδητοποιήσετε ότι δεν είστε κολλημένοι σ’ αυτό – μπορείτε να μπείτε στο αεροπλάνο και να πάτε στη Χαβάη, Λίντα-  τότε ξαφνικά λέτε “Ω, λοιπόν η πεποίθηση μπορεί να έχει και γούστο. Δεν έχω παγιδευτεί μέσα της και δεν μου υπαγορεύει τη ζωή μου και ίσως δεν θέλω καν να έχω την πεποίθηση πια, συνεπώς, οι ενέργειες δεν προσπαθούν να υποστηρίξουν αυτή την πεποίθηση.” Ξαφνικά οι πεποιθήσεις είναι στην ελευθερία και εσείς μπορείτε να έχετε εμπειρίες.

Τώρα, ας προσπαθήσουμε να ενώσουμε όλα τα κομμάτια πηγαίνοντας πίσω στο αρχικό ερώτημα, massion έναντι ολοκληρωτικής ελευθερίας. Και πάλι, καταλήγει στο ότι πιθανώς θα δοκιμάσετε κάποια πράγματα. Πιθανώς θα δοκιμάσετε κάποια πράγματα στην Πραγμάτωση σας. Δεν θα καθίσετε απλά κάτω από ένα δέντρο (ο Αντάμους γελάει) σαν το Βούδα να κάνετε διαλογισμό όλη μέρα. Μάλλον όχι. Ακόμα κι ο Βούδας, στο Βούδα δεν άρεσε τόσο πολύ, οπότε μάλλον δεν θα το κάνετε αυτό.
Πιθανόν να δοκιμάσετε εμπειρίες. Το ανθρώπινο κομμάτι σας, τώρα με τον Μάστερ στο πλευρό του. Και οι εμπειρίες δεν θα σας παγιδεύσουν οπωσδήποτε. Δεν θα σας κρατήσουν κάτω. Ξαφνικά, υπάρχει χαρά στην εμπειρία παρά φόβος γι αυτήν, παρά φόβος ότι δεν πρόκειται να βγείτε από αυτήν. Πιθανόν αυτό πρόκειται να συμβεί, επειδή – ο Μάστερ δεν ενδιαφέρεται, ο Μάστερ μπορεί απλά να κάθεται εκεί χωρίς να κάνει τίποτα και μόνο να παρατηρεί όλο αυτό – αλλά ο άνθρωπος πιθανόν θα θελήσει να μπει στο νέο του πάθος και τη νέα εμπειρία. Και αυτό που θέλω να τονίσω, δεν πρόκειται για το τι πιστεύετε. Μπορείτε να έχετε πεποιθήσεις, αλλά τελικά, το θέμα είναι τί επιτρέπετε.

“Επιτρέπω”

Λοιπόν, τι είναι “Επιτρέπω”; Τι είναι “Επιτρέπω”; Δηλαδή, ακούγεται τόσο απλό “Επιτρέπω”, αλλά ξέρω πολλούς Σώμπρα που το κάνουν πεποίθηση (το κοινό λέει “Ω” και “Μμ”), πτυχή. “Χρειάζεται να επιτρέπω. Πιστεύω στο “Επιτρέπω””. Δεν είναι καθόλου πεποίθηση. Το “επιτρέπω” είναι απλά αυτό. “Επιτρέπω” είναι να λες “Θα ησυχάσω για ένα λεπτό και θα ανοίξω τον εαυτό μου στα δυναμικά” – είναι το Και – “εκείνα που ίσως δεν βλέπω τώρα”, γιατί πρόκειται να αντιληφθείτε τόσα πολλά δυναμικά. Και με το “Επιτρέπω”, να βγάλετε μερικές από αυτές τις μονολιθικές παλιές πεποιθήσεις από τη μέση, με τη βοήθεια του δράκου.
Το “επιτρέπω” είναι απλά αυτό. Είναι να ανοιχτείτε σ’αυτό που υπάρχει, αλλά προς το παρόν χωρίς αντίληψη. Το “Επιτρέπω” λέει “Θα αλλάξω πορεία” έτσι το Εγώ Είμαι, ο Μάστερ, η αληθινή έκφραση ενός ανθρώπου, ενός ανθρώπου που δεν τον βαραίνουν οι πτυχές των παλιών πεποιθήσεων, να μπορέσει να αρχίσει να αντιλαμβάνεται, να συνειδητοποιεί πράγματα και να παίζει με την ενέργεια.

“Επιτρέπω” είναι ο άνθρωπος που … Μερικές φορές το βλέπω έτσι. Ο άνθρωπος που έχει φτάσει σε αδιέξοδο, δεν ξέρει τι να κάνει μετά, έχει εξαντληθεί διανοητικά προσπαθώντας να σκεφτεί κάθε ανθρώπινη λύση, αλλά κοιτάζει με τρόπο τόσο επηρεασμένο από τις πεποιθήσεις, τόσο περιορισμένο. Είναι χαμένος. Είναι παγιδευμένος. Είναι σε απόγνωση, βρίσκεται σε αδιέξοδο και μετά παίρνει μια βαθιά αναπνοή και λέει “Α! Απλά επιτρέπω.” Αυτό ανοίγει τις διόδους που ο FM (αναφέρεται στον αείμνηστο John Kuderka) αυτή τη στιγμή βοηθάει όλους σας να ανοίξετε στην επικοινωνία ανάμεσα στο Μάστερ, τον άνθρωπο, το Εγώ Είμαι. Ανοίγει τις διόδους προς τη διαίσθηση και την σοφία που βρίσκεται εκεί τώρα.

Δεν αφορά το τί πιστεύετε. Δεν έχει καμία διαφορά και θα έλεγα ότι είναι καλή περίοδος για να πείτε ότι μπορείτε απελευθερώσετε όλες τις πεποιθήσεις. Σας τρομάζει σαν την κόλαση, γιατί στους ανθρώπους αρέσουν οι πεποιθήσεις. Σας τρομάζει σαν την κόλαση να πείτε “Σκοπεύω να απαλλαγώ από όλες τις πεποιθήσεις μου”, γιατί αυτό είναι η πυξίδα σας, αυτό είναι τώρα το σύστημα καθοδήγησης σας που σας κρατάει -νομίζετε ότι σας κρατάει – ακέραιους. Στην πραγματικότητα όμως σας εμποδίζει. Τι εξαιρετικός μήνας για να αφήσετε το δράκο να μπει σε όλες αυτές τις πεποιθήσεις, γιατί υπάρχουν πολλές παλιές που απλά … μπορούν απλά να εξαφανιστούν μόλις αναγνωρίσετε “Ε! Δεν μου αρέσει αυτό. Δεν επιλέγω αυτό. Κάποια στιγμή πρόκειται να μπω σε ανθρώπινες εμπειρίες, εμπειρίες πραγμάτωσης του Μάστερ στη ζωή μου. Δεν μου χρειάζονται όλες αυτές οι μπούρδες γύρω μου.” Το “επιτρέπω” δεν έχει κάτι το προκαθορισμένο. Δεν λες “Ιδού πώς πρέπει να γίνει.” Το “επιτρέπω” λέει “Δεν έχω ιδέα, ως άνθρωπος, πώς τελειώνει η ιστορία, αλλά επιθυμώ να είμαι εκείνος που θα την βιώσει. Επιτρέπω τη μεγαλύτερη συνειδητότητα και σοφία της ιστορίας. Επιτρέπω όλα τα δυναμικά. Επιτρέπω στον εαυτό μου να απελευθερώσει την παλιά ιδέα. ότι πρέπει να δουλεύεις σκληρά για να φτάσεις οπουδήποτε ή ότι η φώτιση έρχεται μόνο προς το τέλος της ανθρώπινης ζωής ή ότι πρέπει να είσαι πνευματικά μελετημένος για να έχεις φώτιση. Απελευθερώνω όλες αυτές τις πτυχές. Τώρα τις μεταφέρω σε σοφές πλευρές στη ζωή μου και επιτρέπω.”

Το “επιτρέπω” δεν θα έπρεπε να είναι πεποίθηση. Δεν είναι πεποίθηση. Το “επιτρέπω” είναι απλά αυτό -το άνοιγμα στον εαυτό σου. Όχι στον υπόλοιπο κόσμο. Δεν είναι να επιτρέπεις στους άλλους να σε ποδοπατούν ή να σε κλέβουν ή οτιδήποτε παρόμοιο. Είναι ανάμεσα σε σένα, τον εαυτό σου, τον Μάστερ και το Εγώ Είμαι, “Εγώ επιτρέπω όλα όσα Εγώ Είμαι”. Αυτό είναι. Τότε αυτοί οι μονόλιθοι ξαφνικά αλλάζουν και δεν είναι πια αυτά τα μεγάλα, ψυχρά, πέτρινα πράγματα όπου έχετε την τάση να κολλάτε, αλλά ξαφνικά επιστρέφεις στην ενέργεια που είναι απόλυτα στην υπηρεσία σου. Αγνή ενέργεια, ή θα μπορούσε να είναι η ενέργεια του χρήματος. Θα μπορούσε να είναι η ενέργεια άλλων ανθρώπων, οτιδήποτε, πραγματικά δεν έχει σημασία. Όμως ξαφνικά μετουσιώνονται τώρα από την κατάσταση της πεποίθησης σε “Επιτρέπω”, σε όψεις, που είναι στην πραγματικότητα όμορφα δικά σας κομμάτια.

Λοιπόν, ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό, το πρώτο μέρος. Δεν έχει να κάνει με αυτό που πιστεύετε. Δεν νομίζω να έχω ακούσει μια τόσο εξαιρετική δήλωση από τον Κουτχούμι για πολύ καιρό. Χα! Δεν έχει καμία σχέση με αυτό. Οι πεποιθήσεις σας είναι ψεύτικες, κατά κάποιον τρόπο. Έχουν πλάκα όταν είστε παιδιά ή όταν είστε πνευματικά ανώριμοι. Όμως καθώς ωριμάζετε ξαφνικά συνειδητοποιείτε “Αυτές οι πεποιθήσεις πραγματικά με εμποδίζουν.” Δεν πρόκειται για το τι πιστεύετε. Δεν πρόκειται για το αν πιστεύετε ότι θα ζήσετε μια καλή ζωή και θα φωτιστείτε ή οτιδήποτε παρόμοιο ή αν πιστεύετε ότι υπάρχουν πράγματα που σας εμποδίζουν. Πρόκειται για το τι επιτρέπετε. Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό κι ας επιτρέψουμε.

Στο “Επιτρέπω” δεν υπάρχει πίεση για τίποτα. Δεν επαναλαμβάνετε ένα μάντρα. Δεν είναι μια δήλωση. Είναι απλά “Ανοίγομαι σε όλα όσα Εγώ Είμαι. Και εγώ, ως άνθρωπος, δεν χρειάζεται να αναλάβω όλη την ευθύνη και όλο το βάρος και όλο το φόβο πια. Επιτρέπω όλα όσα Εγώ Είμαι.”

Λοιπόν, αυτός ο μήνας, εξαιρετική περίοδος για δραστηριότητες που αφορούν τις πτυχές. Μερικοί από εσάς τις έχετε ήδη στα όνειρα σας (ο Αντάμους γελάει) και δραστηριότητες με πεποιθήσεις. Να θυμάστε, οι πτυχές κρύβονται πίσω από τις πεποιθήσεις.

2ο Μέρος

Μέρος δεύτερο. Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή. Μέρος δεύτερο.

Μέρος δεύτερο, λιγάκι διαφορετικό, αλλά κατά κάποιο τρόπο συνδέονται μεταξύ τους. Θα χρειαστούμε ένα εργαλείο γραφής, ό,τι χρησιμοποιείτε εδώ αυτή την εποχή, αν έχετε το ηλεκτρονικό πράγμα που δεν λειτουργεί ποτέ, ή αλλιώς (γέλια) θα καταλήξουμε να στήσουμε τον πίνακα. Αποδείξτε ότι κάνω λάθος. Αποδείξτε ότι κάνω λάθος (μια γυναίκα λέει “Αυτό είναι πεποίθηση”).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εγώ απλά -ναι, ναι. Ναι (ο Αντάμους γελάει). Όχι ο FM υποσχέθηκε να μην ανακατευτεί ξανά. Ναι.
ΜΑΙΡΗ: Λοιπόν, είναι αυτό πεποίθηση;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ότι δεν πρόκειται να ανακατευτεί;
ΜΑΙΡΗ: Όχι, ότι τα εργαλεία δεν λειτουργούν ποτέ;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι παρατήρηση (κι άλλα γέλια). Και παρατηρώντας το και μετά πιστεύοντας το, γίνεται αλήθεια, επειδή οι ενέργειες το υποστηρίζουν. Λοιπόν, θα αλλάξουμε τις πεποιθήσεις μας; (κάποιος λέει “Ναι”). ΟΚ. Η τεχνολογία λειτουργεί. (Το κοινό λέει “Ωω!” καθώς φωτίζεται η οθόνη). Ναι, αλλά κανείς δεν το πιστεύει πραγματικά. Όλοι έχετε αμφιβολίες γι’αυτό. “Ναι, αλλά ο υπολογιστής μου χάλασε τότε …” ή “Ναι, αλλά μετά έπαθα …” -πώς το λέτε- “… ιός” ή “Τότε μου …” Ποιο είναι το άλλο όταν κάποιος στα κλέψει όλα, την ταυτότητα σου; (κάποιος λέει “Χάκερ”) Ω, ο Μάστερ σας! Χα! Χα!

Λοιπόν, Λίντα, θα υπάρχουν πέντε κουτιά. Με την ευκαιρία, θα πρέπει να κάνω εισαγωγή λέγοντας ότι κάναμε πρόβα σ’ αυτό. Χρειαστήκαμε πρόβα γι’ αυτό. Εσείς δεν ήσασταν εκεί. Το προβάραμε σε ένα πρόσφατο Threshold και το κάναμε γιατί ήθελα οι ενέργειες να είναι εναρμονισμένες όταν θα το κάναμε εδώ. Ξέρετε, μερικές φορές είναι κάπως -ο Κώλντρε λέει- ασταθείς. Είναι κάπως παράξενο. Έτσι, το προβάραμε σε ένα πρόσφατο Threshold. Τους είπα ότι σκόπευα να το φέρω σε όλους τους Σώμπρα. Προσπάθησαν να με πληρώσουν για να μην το κάνω, αλλά δεν δωροδοκούμαι τόσο εύκολα.

Λοιπόν, Λίντα, θα έχουμε πέντε πράγματα από πάνω προς τα κάτω. Θυμάσαι ότι το έχεις ξανακάνει. Η κορυφή της λίστας, πάνω στο πρώτο κουτί, στο πρώτο από τα πέντε κουτιά, απλά γράψε μέσα τη λέξη “Άγγελος.”

– Άγγελος  

Άγγελος. Λοιπόν, αν θυμάστε, και μάλλον θυμάστε, ξεκινήσατε πριν από πολύ καιρό -πολύ, πολύ, πολύ καιρό- σαν “άγγελοι”, κάπως “χνουδωτή” λέξη για ένα άυλο ον. Δεν είχατε μορφή. Δεν είχατε φως. Είχατε ξεκινήσει ένα ταξίδι, μια ανακάλυψη. “Ποιος είμαι;” Μια εμπειρία που αργότερα μετατράπηκε σε ανθρώπινη εμπειρία, όμως βρισκόσαστε εκεί απλά για να ανακαλύψετε, απλά για να παίξετε. Δεν υπήρχαν κανόνες. Δεν υπήρχαν πεποιθήσεις. Δεν υπήρχε τίποτα από αυτά. Ήσασταν αγνά ακτινοβόλα όντα χωρίς μορφή. Είχατε όμως κάτι που δεν έχετε τώρα. Είχατε ένα όνομα. Είχατε ένα όνομα.

Όχι Μπομπ ή Τζειν ή κάτι τέτοιο, αλλά υπήρχε μια συνήχηση θα λέγαμε, ένα ενεργειακό όνομα που είχατε. Από την πρώτη στιγμή που αποτολμήσατε να βγείτε, ονομάζατε τον εαυτό σας έτσι, για δύο λόγους -ώστε να μη χαθείτε ποτέ. Θα βρίσκατε το δρόμο για την εστία με το όνομα σας.

Λοιπόν, – οι άνθρωποι γίνονται γραμμικοί – το όνομα αλλάζει. Η συνήχηση, η συχνότητα, η δόνηση, ο ήχος του ονόματος αλλάζει, αλλά εξακολουθεί να είναι το όνομα. Οπότε μη βγείτε και αρχίσετε να επινοείτε όλα αυτά τα ονόματα New Age λέγοντας “Αυτό είναι το όνομα μου.” Αυτό αλλάζει. Δεν μπορεί να ειπωθεί πραγματικά, αλλά είναι -μερικοί θα το ονόμαζαν ψυχικό εντύπωμα. Βρίσκεται εκεί και είναι εσείς. Ξεκινήσατε μόνο με ένα όνομα, τον εαυτό σας.
Αυτό το όνομα επίσης σας έδωσε ένα είδος ταυτότητας μαζί με άλλα έμψυχα όντα στο ταξίδι τα οποία επίσης δεν είχαν μορφή και ιστορία και μου έδωσε ένα τρόπο να σας γνωρίσω και να ταυτιστώ μαζί σας. Άρα είχατε όνομα, ως αγγελικά όντα. Κάπου στην πορεία, με όλα τα δυναμικά της δημιουργίας, όμορφα δυναμικά, η ενέργεια ακινητοποιήθηκε. Μπορείτε να διαβάσετε ή να παρακολουθήσετε περισσότερα γι’αυτο στο Journey of the Angels (“Ταξίδι των Αγγέλων”) του Τοβία και είναι κάπως μεταφορικό αλλά και κάπως αληθινό. Υπήρξε – υποθέτω ότι θα το παρουσίαζα λίγο διαφορετικά – ένα μεγάλο θέμα σχετικά με τη συνειδητότητα και την ενέργεια. Εσείς ήσασταν όντα με όνομα αλλά χωρίς μορφή, χωρίς καμία πραγματική επιδεξιότητα στην ενέργεια. Ήσασταν παιδιά της συνειδητότητας, αλλά όχι πραγματικά συντονισμένοι με αυτό το πράγμα που προβάλλει από το Εγώ Είμαι. Ονομάζεται ενέργεια. Προέρχεται από την συνειδητότητα. “Τι θα κάνω με αυτό;”

Ο Τοβίας λέει την ιστορία, ότι όλη η ενέργεια και η δημιουργία ακινητοποιήθηκε. Εγώ τη λέω λίγο διαφορετικά. Λέω ότι το θέμα ήταν περισσότερο το τι κάνουμε με αυτό. Δεν ήταν ότι συνέβη αυτό το μεγάλο άσχημο πράγμα κι όλα έγιναν μελάσα. Ήταν “Δεν ξέρω καν τι να κάνω με την μελάσα. Τι να κάνω; Ποια είναι η σχέση μου με την ενέργεια;”

Η Γη

Η Γη, λοιπόν, αυτό το καταπληκτικό μέρος δημιουργήθηκε από το Τάγμα του Τόξου -το επόμενο είναι “Γη” (στη Λίντα)- . Θα έλεγα ότι είναι η σπουδαιότερη εμπειρία/ πείραμα σε όλη τη δημιουργία, επειδή είναι τόσο περιορισμένη. Έχει τόση πολλή βαρύτητα. Είναι τόσο αισθησιακή, και ταυτόχρονα τόσο δύσκολη και γεμάτη προκλήσεις. Είναι μια πεποίθηση που μέσα της μπορείς να χαθείς. Η ίδια η Γη είναι απλά μια πεποίθηση. Δεν μιλάω για τον υλικό πλανήτη, μιλάω για την εμπειρία εδώ, είναι απλά μια πεποίθηση. Γι αυτό λέω ότι δεν πρόκειται για το τι πιστεύετε, αλλά για το τι επιτρέπετε.

Με την ευκαιρία, μερικοί θα έλεγαν “Η Γη είναι επίπεδη. Αυτό ήταν μια πεποίθηση, και τώρα γνωρίζουμε την αλήθεια. Η Γη είναι στρογγυλή.” Ω,΄οχι, αγαπητοί μου φίλοι (κάποιος γελάει). Αυτό είναι πεποίθηση. Όχι , στην πραγματικότητα δεν είναι στρογγυλή (κάποιος λέει “Είναι επίπεδη!”). Γίνεται αντιληπτή ως στρογγυλή και η επιστήμη θα το επαληθεύσει και θα κάνει όλες τις μετρήσεις και θα πει ότι είναι στρογγυλή κι έτσι γίνεται στρογγυλή, και παραδόξως οι άνθρωποι στην Αυστραλία δεν πέφτουν από εκεί.
Εκπληκτικό. Όμως στην πραγματικότητα, δεν είναι στρογγυλή. Αυτό είναι απλά μια πεποίθηση. Κι όμως η επιστήμη λέει “Όχι! Όχι! Είναι στρογγυλή. Πρέπει να είναι στρογγυλή. Την μετρήσαμε.” Πραγματικά, μια πιστή αναλογία είναι ότι η Γη μοιάζει με χορδή. Αν είναι να πούμε ότι μοιάζει με οτιδήποτε, αυτό είναι η χορδή. Ξέρετε, πραγματικά δεν είναι μια στρογγυλή μπάλα, αλλά μπορείτε να συμπεράνετε, να πιστέψτε ότι είναι κι έτσι θα είναι. Όμως, σύντομα θα συνειδητοποιήσετε ότι είναι χορδή. Είναι πολύ ευέλικτη. Μερικές φορές απλά αιωρείται κι άλλες κυλάει. Μερικές φορές τυλίγεται σε κόμπους. Μερικές φορές δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι είναι στρογγυλή κι άλλες ότι είναι επίπεδη. Η Γη πραγματικά μοιάζει με χορδή. Ναι. Τώρα όλοι θα ανησυχείτε γι αυτό απόψε (μερικά γέλια). Κι από κει πήραν την Θεωρία των Χορδών (κι άλλα γέλια).

Λοιπόν, ήρθατε στη Γη. Ήρθατε στη Γη και τί εμπειρία ήταν αυτή. Ήρθατε στη Γη και μετά πραγματικά ξεχάσατε, γιατί αυτό ήταν κάπως – δεν θέλω να πω ότι αυτό ήταν ένα τέχνασμα και δεν ήταν απλά μια πρόκληση, αλλά ήταν κατά κάποιο τρόπο αυτό που επρόκειτο να συμβεί. Υπήρχε η γνώση ότι θα ερχόσασταν εδώ και θα ξεχνούσατε, θα ξεχνούσατε και το όνομα σας. Αυτό ήταν το δυσκολότερο κομμάτι. Άρα, γράψε λήθη ή απλά τη λέξη “ξεχνώ”, ώστε να μη τελειώσει ο χώρος στη στήλη.

-Λήθη

Ήρθατε εδώ και ξεχάσατε. Ξεχάσατε ποιοι ήσασταν. Ξεχάσατε το όνομα σας. Και εννοώ την συνήχηση σας. Δεν υπάρχει ανθρώπινη λέξη γι αυτό. Είναι το φως σας, η δόνηση σας, αυτό που είστε. Ξεχάσατε. Και έχοντας ξεχάσει αρχίσατε να περιπλανιέστε και να δημιουργείτε πεποιθήσεις, γιατί λέγατε “Ξέχασα ποιος είμαι και γιατί βρίσκομαι εδώ” και ξαφνικά βρίσκεστε σε αυτό το υλικό σώμα και είναι σαν …, λοιπόν, μετά αρχίζετε να περιπλανιέστε. Πρέπει κάπου να βρείτε τις απαντήσεις. Και περιπλανιέστε από τη μια ζωή στην επόμενη και μετά στην επόμενη προσπαθώντας να θυμηθείτε, ξεχνώντας, όμως, τι προσπαθούσατε να θυμηθείτε. Και κάνοντας αυτό, μετά αρχίσατε να δημιουργείτε πεποιθήσεις εκεί έξω “Πρέπει να πιστεύω αυτό, γιατί αλλιώς δεν θα έχω τίποτα. Πρέπει να πιστεύω ότι οι άνθρωποι είναι καλοί, οι άνθρωποι είναι κακοί, η Γη είναι στρογγυλή, τα άλογα μπορεί να με πατήσουν …” Τα άλογα σας δείχνουν πόσο καιρό έχω λείψει (γέλια). “Τα αυτοκίνητα μπορεί να με πατήσουν.” “Μη χώνεις το δάχτυλο σου μέσα …” (κάποιος λέει “Στην πρίζα”) “Στην πρίζα.” Ναι. Θα έλεγα στο αυτί κάποιου, αλλά και η πρίζα είναι καλή (μερικά γέλια). Αναπτύξατε όλες αυτές τις πεποιθήσεις στην περιπλάνηση σας για να σας βοηθήσουν να ξαναβρείτε το όνομα σας, αλλά δεν έγινε αυτό. Τώρα έχετε όλες αυτές τις πεποιθήσεις σκόρπιες στο πεδίο της πραγματικότητας να εμποδίζουν τη φυσική ροή του “Επιτρέπω”. Τώρα έχετε όλες αυτές τις πτυχές.

Λοιπόν, αυτό που είναι ενδιαφέρον με τις πεποιθήσεις είναι ότι μετατράπηκαν σε αίσθηση. Δεν ήταν αίσθηση. Στην πραγματικότητα, οι άνθρωποι έφτιαξαν αυτή την αίσθηση. Μετατρέψατε μια πεποίθηση σε τρόπο αντίληψης της πραγματικότητας και μετά την πιστέψατε. Άρα, ξεχάσατε, και μετά το επόμενο πράγμα που συνέβη στον πίνακα μας εδώ, το επόμενο, αγαπητή Λίντα, το ονομάζω “η απώλεια της χάρης.”

Απώλεια της Χάρης

Όταν ξεχάσατε ποιοι είστε, γιατί είστε εδώ, τι κάνατε -όλα μέρος ενός τρόπου να βιώνεις την ύπαρξη-, απωλέσατε τη χάρη. Και για μένα, ξέρετε, όταν δίνω τον ορισμό της χάρης -θυμάται κανείς τι λέω; Η χάρη είναι, η χάρη είναι … ο γείτονας σας. Όχι, αυτό δεν μετράει (κάποιος λέει “Η ικανότητα να λαμβάνεις”). Επιτρέποντας στην ενέργεια να σας υπηρετήσει. Ναι. Το ίδιο πράγμα, ικανότητα να λαμβάνεις. Επιτρέποντας την ενέργεια. Ξεχάσατε το λόγο που ήρθατε εδώ αρχικά – “Ας σκεφτούμε αυτό το θέμα της ενέργειας. Ποια είναι η σχέση ανάμεσα στη συνειδητότητα και την ενέργεια;” Τι μπορείτε να κάνετε με την ενέργεια;

Η ενέργεια είναι το μεγαλύτερο δώρο που φαντάστηκε ποτέ το Εγώ Είμαι, όμως μετά ξεχάσατε. Απωλέσατε τη χάρη. Όχι τη χάρη από το Θεό, όχι τη χάρη από μένα ή οποιονδήποτε άλλον, από την ενέργεια που σας υπηρετεί. Γίνατε σκλάβοι της. “Πρέπει να εργάζομαι σκληρά”, έτσι αναπτύξατε αυτή την πεποίθηση. “Πρέπει να εργάζομαι σκληρά, γιατί η ενέργεια είναι εκεί έξω, πρέπει να την αποκτήσω με κάποιο τρόπο.” Έτσι απωλέσατε τη χάρη, αφού δεν επιτρέπατε πια σε μια πολύ φυσική διαδικασία της ενέργειας να σας υπηρετήσει. Πρόκειται για μια πολύ φυσική διαδικασία. Δεν χρειάζεται να έχεις υψηλό Δείκτη Νοημοσύνης ή κάτι τέτοιο. Ο καθένας μπορεί να το κάνει, να επιτρέπει την ενέργεια. Αλλά όταν έχεις πεποιθήσεις που λένε “Δεν είναι έτσι τα πράγματα” κι ότι πρέπει να εργάζεσαι σκληρά γι αυτό ή ότι η ενέργεια είναι άπιαστη ή “Το έχω δοκιμάσει ήδη και κάθε φορά πέφτω.” Λοιπόν, ναι, το δοκιμάσατε με πολλές πεποιθήσεις και πολλές πτυχές σε λειτουργία και ξεχνώντας ποιοι ήσασταν.

Δοκιμάστε το τώρα χωρίς όλα αυτά, χωρίς τα σκουπίδια. Δοκιμάστε να αφήσετε την ενέργεια να σας υπηρετήσει. Μην πάτε στο παρελθόν να συσχετίσετε τι συνέβη πριν, γιατί αυτό ήταν το παρελθόν κι ακόμα κι αυτό είναι ευμετάβλητο. Όμως απωλέσατε τη … (ακούγεται ένα κινητό, το κοινό λέει “Ωω!”) Δεν κουδούνισε. Ήταν απλά μια ειδοποίηση. Ω! Να πούμε για την απώλεια της χάρης του Αντάμους (μερικά γέλια).

Λοιπόν, απωλέσατε τη χάρη και σταματήσατε να επιτρέπετε στην ενέργεια να σας υπηρετεί. Έπειτα κάτι άρχισε να συμβαίνει σε ένα πολύ κεντρικό επίπεδο. Μπορεί να μην το έχετε αρθρώσει ή σκεφτεί,  “Μα ήρθα εδώ να μάθω για την ενέργεια και τη συνειδητότητα, να παίξω στή μεγάλη παιδική χαρά της ζωής, να δημιουργήσω μερικές πεποιθήσεις για να παίζω και κόλλησα σε αυτές και η ενέργεια δεν με υπηρετεί. Α, ξέρω ποιό είναι το πρόβλημα, όλο αυτό το επινοώ εγώ. Το επινοώ γιατί απλά προσπαθώ να ζήσω την ανθρώπινη ζωή που μπορεί να είναι πολύ βαρετή και πρέπει να δημιουργήσω αυτά, ξέρεις, τα New Age φιλοσοφικά πράγματα.” Απλά σκάσε! (μερικά γέλια) δηλαδή, αυτό συμβαίνει. Το βλέπω να συμβαίνει και το νιώθω να συμβαίνει.

Έτσι, ο νους σας αρχίζει να βαλτώνει, και, όχι, το γεγονός είναι ότι απλά απωλέσατε τη χάρη. Σταματήσατε να επιτρέπετε στην ενέργεια να σας υπηρετήσει. Μπορείτε να το αλλάξετε αυτό σε μια στιγμή. Και να επιστρέψετε στο όνομα σας, να επιστρέψετε στο λόγο που ήρθατε εδώ αρχικά -τη σπουδαία ανακάλυψη της ενέργειας και του πώς σας υπηρετεί και πώς μπορεί να είναι η παιδική χαρά.

Όμως, αυτά είναι λιγότερο σημαντικά θέματα σε σύγκριση με το επόμενο. Έπειτα συνέβη το πιο ενοχλητικό και ανησυχητικό πράγμα, το πιο ενοχλητικό από όλα. Χάσατε την αξιοπρέπεια σας. Έχετε χάσει την αναθεματισμένη αξιοπρέπεια σας – “απώλεια της αξιοπρέπειας” (στη Λίντα)- σε όλη αυτή την κατάσταση και το να χάσεις αυτό είναι ένα από τα πιο λυπηρά πράγματα.

Απώλεια της Αξιοπρέπειας

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αξιοπρέπεια είναι ο αυτοσεβασμός, η εκτίμηση του εαυτού, η αγάπη για τον εαυτό και εσείς χάσατε την αξιοπρέπεια στη διαδρομή. Τώρα, θα το αλλάξουμε αυτό. Θα επαναφέρουμε την αξιοπρέπεια, αλλά … και μετά πέσατε σε ανθρώπινες πεποιθήσεις που πολλαπλασίασαν ή μεγαλοποίησαν τα πράγματα που είναι αναξιοπρεπή.

Πρέπει να παραδεχτώ ότι ζήτησα από τον Κώλντρε να βάλει τα καλά του σήμερα για να έχει αξιοπρέπεια, για να αντιπροσωπεύει την επιστροφή της αξιοπρέπειας στη ζωή σας. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να βάζετε τα καλά σας, αλλά δεν βλάπτει μια στις τόσες να έχετε αξιοπρέπεια. Το ανθρώπινο εγώ ήταν κουρελιασμένο, χωρίς αξιοπρέπεια και εσείς προσπαθείτε να το κρατήσετε ενωμένο; Είδα πόσο σκληρά προσπαθήσατε να το συγκρατήσετε -να το συγκολλήσετε, να το κρατήσετε ενωμένο. Με κάθε τρόπο να το συγκρατήσετε- και απλά δεν επρόκειτο να λειτουργήσει. Κατά τη γνώμη μου, το να είσαι άνθρωπος είναι σχετικά αναξιοπρεπές. Θα μπορούσε να είναι αξιοπρεπές, αλλά δεν είναι. Υπάρχουν πολλά πράγματα που απλά αφαιρούν την αξιοπρέπεια ενός ατόμου. Ανήκουν στα προφανή, στα πρακτικά πράγματα – ιδιαίτερα το να κάθεσαι στην οικονομική θέση στο αεροπλάνο (μερικά γέλια) και το λέω σοβαρά. Ξέρετε, η κακομεταχείριση που δέχεστε στο αεροπλάνο, η έλλειψη αξιοπρέπειας στην ανθρώπινη ζωή και γιατί την ανέχεστε, δεν ξέρω. Γιατί δικαιολογείστε να κάθεστε στην οικονομική θέση, δεν το ξέρω.

Ναι, πηγαίνουμε κάπου, όπου δεν θα χρειάζεται να πετάτε με το αεροπλάνο ή, αν το κάνετε, θα κάθεστε στην πρώτη θέση ή στο δικό σας αεροπλάνο. Αλλά πόσο αναξιοπρεπές να κάθεσαι στριμωγμένος σε ένα μικρό χώρο, για τον οποίο έχεις πληρώσει πολλά χρήματα, να σε μεταχειρίζονται άσχημα όσο βρίσκεσαι σε αυτό το μικρό χώρο. Αυτό είναι αναξιοπρεπές. Λέω στους Σώμπρα εδώ και πολύ καιρό, αν σκοπεύετε να πετάξετε ή ό,τι κάνετε, κάντε το σωστά. Κάντε το σωστά. Και δέχομαι πολλή αντίδραση από μερικούς Σώμπρα γι αυτό. Όπως “Ω, δεν καταλαβαίνεις.” Όχι, καταλαβαίνω πλήρως. Θέλετε να κάθεστε πίσω. Απολαμβάνετε την εμπειρία. Σας αρέσει να είστε ένα αναξιοπρεπές πλάσμα σ αυτόν τον πλανήτη. Θέλετε να συνεχίσετε σ αυτό το σύστημα πεποιθήσεων, σ αυτό το παλιό παιχνίδι. Συνεχίστε. Και επιπλέον παρακολουθείστε πώς θα συγκεντρωθεί όλη σας η ενέργεια και θα καθυστερήσετε την αναθεματισμένη την πτήση για όλους. Θα καθίσετε στο χώρο επιβίβασης ή θα έχετε προβλήματα με τον εξοπλισμό, εξαιτίας της πεποίθησης σας και της έλλειψης αξιοπρέπειας για τον εαυτό σας. Η αξιοπρέπεια είναι σαν ένα φως. Είναι σαν ένα φως.

Λοιπόν, μιλάω για την αξιοπρέπεια σας, όμως απλά και μόνο το να είσαι άνθρωπος είναι αναξιοπρεπές. Έχετε αυτό το ανθρώπινο σώμα. Κάνει αναξιοπρεπή πράγματα (μερικά γέλια και συμφωνίες). Πραγματικά. Είναι πολύ αναξιοπρεπές και κάποιες φορές σας φέρνει σε αμηχανία. Μπαίνετε σε ένα ασανσέρ. Πρόκειται να ανεβείτε 62 ορόφους με το ασανσέρ και ξαφνικά το γεύμα κατεβαίνει. Δηλαδή, κάνετε αυτόν τον ήχο και υπάρχει αυτή η οσμή στον αέρα μέσα στο ασανσέρ (γέλια), κι αν είσαι η Λίντα δείχνεις τον Κώλντρε, “Ουχ!” (κι άλλα γέλια). Οι περισσότεροι από σας δεν θα το έκαναν.

Οι περισσότεροι από σας δεν θα το έκαναν, αλλά είναι έλλειψη αξιοπρέπειας. Το να πρέπει να φας είναι απώλεια αξιοπρέπειας. Το να πρέπει να πληρώνεις φόρους. Ξέρω ότι θα μπούμε σε διάφορα θέματα με αυτό, αλλά να πρέπει να πληρώνεις φόρους. Είναι άλλο πράγμα να το προσφέρεις, να πεις “Ξέρετε, είμαι μέλος της κοινότητας. Σκοπεύω να δώσω αυτό που νιώθω ότι είναι μια δίκαιη συνεισφορά.” Αλλά να πρέπει να πληρώνεις φόρους και μετά να σου τα παίρνουν όλα αν δεν το κάνεις, αυτό είναι έλλειψη αξιοπρέπειας. Να πρέπει να πας να δουλέψεις σε ένα κουβούκλιο με τον τίτλο του υποδιευθυντή ,είναι μια αναξιοπρέπεια από τις χειρότερες που θα μπορούσαν να υπάρξουν.

Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα στην ανθρώπινη ζωή που είναι … η κίνηση … Τώρα, λέτε “Μα έτσι είναι τα πράγματα στον πλανήτη”, τότε ας τα αλλάξουμε. Ας επαναφέρουμε την αξιοπρέπεια στην ανθρώπινη κατάσταση, γιατί τώρα δεν υπάρχει αρκετή. Πώς να υπάρχει όταν υπάρχουν σπρωξιές και σκουντήματα, όταν υπάρχει πολλή εγκληματικότητα, όταν τα πράγματα καταρρέουν, όταν δεν έχετε ενέργεια να σηκωθείτε από το κρεβάτι το πρωί, όταν κοιτάτε στον καθρέφτη και λέτε “Ουχ! Ουχ! Τι συμβαίνει εδώ;”  Γεράματα – έλλειψη αξιοπρέπειας. Ο θάνατος σ’ αυτό τον πλανήτη -απολύτως καμία αξιοπρέπεια σε ολόκληρη τη διαδικασία του θανάτου. Η γέννηση –πραγματικά λείπει η αξιοπρέπεια. Δηλαδή, κοιτάξτε τι συμβαίνει εκεί . Εννοώ ότι δεν μπορεί παρά να υπάρχει καλύτερος τρόπος και ο καθένας από σας ήρθε στον πλανήτη με αυτό τον τρόπο. Δηλαδή, πραγματικά, λείπει η αξιοπρέπεια και υπάρχουν καλύτεροι τρόποι να το κάνετε – ο τρόπος του Σαμ, απλά έρχεστε μέσα σε σώμα κέλυφος.

Μπορούμε να συνεχίσουμε για πολύ σχετικά με αυτό. Εγώ θέλω να τονίσω, ότι είναι καιρός να επιστρέψετε στην αξιοπρέπεια, είναι καιρός να επιστρέψετε στην αξιοπρέπεια ως άτομα. Το σημαντικό είναι ότι κανείς, κανείς δεν μπορεί να σας τη δώσει εκτός από τον εαυτό σας. Μπορώ να σας πω γι αυτό. Μπορώ να σας πω τι λείπει στη ζωή σας. Όμως μόνο εσείς μπορείτε να επιστρέψετε την αξιοπρέπεια στον εαυτό σας. Την αξιοπρέπεια πραγματικά σαν – κατά κάποιον τρόπο είναι μια αίσθηση. Την αξιοπρέπεια σαν αντίληψη του εαυτού σας, όχι σαν πεποίθηση, αλλά αξιοπρέπεια για τον εαυτό σας στον πλανήτη, ακόμα κι αν είστε κολλημένοι αυτή τη στιγμή στο σώμα αυτό που πραγματικά δεν είναι δικό σας. Κι αυτό αλλάζει γρήγορα, γρήγορα. Προχωράτε στο δικό σας σώμα – δεν μου αρέσει ο όρος “φωτεινό σώμα”, προχωράτε τώρα στο Ελεύθερο Ενεργειακό Σώμα – και αυτό είναι ένα αξιοπρεπές σώμα, ένα πολύ αξιοπρεπές σώμα. Όμως αυτό το άλλο όχημα που ανήκει στους προγόνους σας; Πολύ αναξιοπρεπές. Να πρέπει να κοιμάσαι και να νιώθεις κουρασμένος αφού έχεις σταματήσει να κοιμάσαι – η αξιοπρέπεια λείπει από όλα αυτά.
Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Επιλέγοντας την Αξιοπρέπεια

Σκοπεύω να κάνω κάτι, θα έχουμε λοιπόν μια μεράμπ. Θα ζητήσω από τη Λίντα να μοιράσει τις κάρτες σε όλους, αν το επιλέξετε και αν παρακολουθείτε διαδικτυακά, μπορείτε απλά να γράψετε σε ένα φύλλο χαρτί. Στο τέλος της μεράμπ -όχι τώρα, στο τέλος της μεράμπ, επειδή θέλω να υπάρχει πάθος και συναίσθημα σε αυτ – γράψτε κάτι απλό στην κάρτα, όπως “Επιλέγω την αξιοπρέπεια”. “Επιλέγω την αξιοπρέπεια”. Δεν χρειάζεται να γνωρίζετε πραγματικά ένα βαθύ ορισμό γι αυτή, όμως η αξιοπρέπεια είναι ο σεβασμός για τον εαυτό σας.

Είστε όλοι μέλη, αρχηγοί αγγελικών οικογενειών. Ήσασταν στο ανώτερο κλιμάκιο των αγγελικών οικογενειών, αλλά βρισκόσαστε εδώ κάτω τόσο καιρό, που χάσατε την αξιοπρέπεια. Στο τέλος της μεράμπ, αν το επιλέξετε, απλά γράψτε στην κάρτα “Επιλέγω την αξιοπρέπεια” ή “Είμαι στην αξιοπρέπεια”, οτιδήποτε συνηχεί με σας όταν θα έχετε τελειώσει. Και μετά, αν θέλετε, αφού θα έχουμε τελειώσει την μεράμπ και όλα τα άλλα – ο Κώλντρε και η Τζην μου λένε και μετά το τέλος του βίντεο, οπότε μείνετε και σε αυτό – τότε, αν θέλετε, όσοι παρακολουθείτε εδώ, ελάτε και βάλτε τις μέσα σε αυτό το καζάνι  μπροστά και αργότερα θα το βγάλουμε έξω και θα τις κάψουμε. Θα τους βάλουμε φωτιά για να τις μεταλλάξουμε, όχι να τις καταστρέψουμε. Για να μετασχηματίσουμε αυτή την ενέργεια, να τη βάλουμε στους αιθέρες, ώστε να είναι μέρος της δικής σας ατμόσφαιρας, ώστε να ενσωματωθεί με σας. Όχι καύση για να καταστρέψουμε, καύση για την ενσωμάτωση, αν έτσι επιλέξετε.
Ας βάλουμε λίγη μουσική και να προχωρήσουμε στη μεράμπ.

Επιστροφή της Αξιοπρέπειας – Μεράμπ
(αρχίζει η μουσική)
Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή εδώ στην όμορφη συνάθροιση μας με όλους εσάς. Μιλήσαμε για πολλά πράγματα σήμερα. Αυτό το ερώτημα σχετικά με το αν μείνετε εδώ στον πλανήτη, αν θα έχετε αυτό το πάθος, αυτό που ονομάζω massion.
Είναι κάπως σαν το παθιασμένο σας σχέδιο, αποστολή με την καλύτερη έννοια της λέξης. Επίσης μιλήσαμε για τις πεποιθήσεις, πώς στην πραγματικότητα είναι ένας συνδυασμός. Πίσω τους κρύβονται πτυχές, αλλά οι πεποιθήσεις είναι επίσης μια αίσθηση, ένας τρόπος να αντιλαμβάνεσαι την πραγματικότητα και υπάρχουν πολλές, πολλές, πολλές πεποιθήσεις αυτή τη στιγμή που απλά δεν χρειάζεστε. Παρατηρήστε τι θα συμβεί καθώς θα απελευθερώνετε τις πεποιθήσεις, ακόμα κι ότι η Γη είναι στρογγυλή. Δεν είναι. Δηλαδή, η επιστήμη λέει ότι είναι και υπάρχει το Και. Σίγουρα, ΟΚ. Αλλά γιατί να είναι αυτό η μοναδική παρατήρηση του πλανήτη;

Θα μάθετε ότι η πραγματικότητα είναι τόσο ευέλικτη και καθώς απελευθερώνετε τις άχρηστες πεποιθήσεις, καθώς καθαρίζετε τις σοφίτες και τα γκαράζ της ζωής σας και απελευθερώνετε πεποιθήσεις, αρχίζετε να συνειδητοποιείτε πώς οι πεποιθήσεις πραγματικά βούλωναν το σύστημα και σας εμπόδιζαν απλά να επιτρέπετε.

Και τώρα, φτάνουμε σε αυτό το μέρος, επιτρέποντας την επιστροφή της αξιοπρέπειας στη ζωή σας. Με όλες τις πεποιθήσεις που είχατε και, ναι, κρίσεις, κι όλα τα υπόλοιπα, πραγματικά δεν υπήρχε καθόλου χώρος για την αξιοπρέπεια ή για σεβασμό του Εγώ Είμαι. Σεβασμό του Εγώ Είμαι και αξιοπρέπεια. Φτάνουμε τώρα εδώ επιτρέποντας την επιστροφή της αξιοπρέπειας στη ζωή σας, επιτρέποντας στο όνομα να επιστρέψει. Χωρίς πια να κάνετε πράγματα επειδή νομίζατε ότι έπρεπε, χωρίς να παλεύετε να φτάσετε στην Πραγμάτωση ή οτιδήποτε άλλο. Απλά επιτρέποντας την αξιοπρέπεια.
Εγώ Είμαι σεβασμός για τον εαυτό μου.”

Και ξέρετε τι συμβαίνει όταν απλά επιτρέπετε κάτι; Λοιπόν, τότε αυτό έρχεται σε σας.

Αξιοπρέπεια, ακόμα κι αν είστε σε ανθρώπινη μορφή και στην ανθρώπινη κατάσταση, ακόμα κι αν δεν θυμάστε το όνομα σας.

Αξιοπρέπεια ως αγγελική ύπαρξη.

Αξιοπρέπεια ως συνειδητή ύπαρξη.

Αξιοπρέπεια για τον εαυτό σας.

Και θα ήθελα να σας ζητήσω να το νιώσετε. Καθώς επιλέγετε την επιστροφή της αξιοπρέπειας στη ζωή σας, γίνετε παρατηρητές για μια στιγμή και αισθανθείτε πώς αυτό αλλάζει την αντίδραση της ενέργειας; Πώς αυτό αλλάζει τον τρόπο που η ενέργεια αντιδρά σε σας, στη συνειδητότητα σας;

Ήρθατε εδώ σ αυτό τον πλανήτη να μάθετε για τη σχέση ανάμεσα στην ενέργεια και τη συνειδητότητα. Ω, μαθαίνετε. Νιώστε για μια στιγμή: Τι συμβαίνει στην ενέργεια καθώς επιτρέπετε την αξιοπρέπεια σας;
(παύση)
Ας νιώσουμε το άλλο. Ας πούμε ότι έχετε πολύ λίγη αξιοπρέπεια. Τώρα νιώστε πώς αλλάζει η ενέργεια.
(παύση)
Υπάρχει άμεση ανταπόκριση σε σχέση με την ενέργεια και την αξιοπρέπεια, άμεση ανταπόκριση. Ξέρετε, μερικές φορές η ενέργεια φαίνεται να χρειάζεται πολύ χρόνο να ανταποκριθεί, για να αλλάξουν τα πράγματα, μα σας ζητάω να νιώσετε αυτό για μια στιγμή.
Πρώτα, στην κατάσταση αξιοπρέπειας για τον εαυτό σας, επιτρέποντας στην αξιοπρέπεια σας να επιστρέψει.
(παύση)
Νιώστε πώς ανταποκρίνεται η ενέργεια.
(μεγαλύτερη παύση)
Ξέρετε, στην πραγματικότητα δεν χρειάζεται να εργαστείτε για την αξιοπρέπεια. Δεν είναι κάτι που το δουλεύετε. Επιτρέπετε. Αυτό είναι. Επιτρέπετε. Γιατί; Επειδή η αξιοπρέπεια είναι μια φυσική κατάσταση ύπαρξης. Είναι αφύσικο να είστε χωρίς αξιοπρέπεια.

Αξιοπρέπεια, που είναι ο σεβασμός, η αγάπη, αποδοχή του εαυτού σας που είναι μια φυσική κατάσταση και γι αυτό δεν χρειάζεται να εργαστείτε για αυτήν. Απλά επιτρέπετε να επιστρέψει. Την επιλέγετε. Καθώς επιτρέπετε στην αξιοπρέπεια να επιστρέψει, η ενέργεια έχει μια εντελώς διαφορετική αντίδραση, υπάρχει μια διαφορετική σχέση με την ενέργεια.

Ας πάμε πίσω, λοιπόν, στον παλιό τρόπο, την απώλεια της αξιοπρέπειας. Δεν νιώθετε άνετοι ή αξιοπρεπείς στην ανθρώπινη κατάσταση. Δεν νιώθετε αξιοπρεπείς σε σχέση με το παρελθόν σας, κι ούτε καν στο ίδιο σας το μυαλό σε σχέση με τον εαυτό σας. Τώρα νιώστε πώς ανταποκρίνεται σε αυτό η ενέργεια.
(παύση)
Η απώλεια της χάρης, το ότι ξεχάσατε ποιοι ήσασταν, ότι δεν επιτρέπατε στην ενέργεια να σας υπηρετήσει. Λέω ότι ένα μεγάλο μέρος αυτών οφειλόταν στο ότι νιώθατε ανάξιοι, αναξιοπρεπείς. Και μετά οι πεποιθήσεις τις οποίες τυλίξατε γύρω σας, απλά ενίσχυσαν όλο αυτό. Πεποιθήσεις που στην πραγματικότητα αρχικά ήταν απλά ενδιαφέρουσες εμπειρίες, όμως μετά μετατράπηκαν σε ψυχρές, σκληρές κατασκευές που μπορούσαν να σας ενταφιάσουν, να σας καλύψουν τελείως. Αυτές οι πεποιθήσεις που προκλήθηκαν από την έλλειψη αξιοπρέπειας, απλά συνέχιζαν να ενισχύουν ξανά και ξανά το γεγονός ότι η ενέργεια δεν θα δούλευε για σας, ότι είχατε απωλέσει τη χάρη.

Ας το σταματήσουμε όλο αυτό εδώ με τους Σώμπρα. Είναι τόσο απλό όσο το να επιτρέψετε ή να επιλέξετε την αξιοπρέπεια. Βρίσκεται στον πυρήνα της ύπαρξης σας.

Υπάρχουν αρκετά πράγματα που είναι φυσικές κεντρικές καταστάσεις ύπαρξης. Θα ασχοληθούμε με αυτό σε προσεχείς συναθροίσεις, υπάρχουν, όμως, κάποια, θα λέγαμε, αναγνωρίσιμα συστατικά στη φυσική κατάσταση της ύπαρξης. Η αξιοπρέπεια είναι ένα από αυτά.

Αγαπητοί μεταφραστές μην στρεσάρεστε γι αυτό. Απλά επιτρέψτε στον εαυτό σας να καθοδηγηθεί καθώς αναζητάτε τις λέξεις για την αξιοπρέπεια.

Ω, πόσο καιρό υπάρχει έλλειψη αξιοπρέπειας στη ζωή σας; Θα έπρεπε να πω πόσες ζωές; Πόσες πολλές, πολλές, πολλές ζωές χωρίς αξιοπρέπεια;
(παύση)
Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή μαζί αυτό τον μήνα των πτυχών, αυτό τον μήνα των πεποιθήσεων. Αρχίζετε να αντιλαμβάνεστε τις πεποιθήσεις τις οποίες μπορείτε απλά να απομακρύνετε γελώντας κυριολεκτικά. Αυτό το μήνα που επιστρέφετε στην αξιοπρέπεια ως υπάρξεις.

Ναι, υπάρχουν ακόμα συγκρούσεις όταν σέρνεις γύρω- γύρω το παλιό ανθρώπινο σώμα, ακόμα και το μυαλό. Όμως καθώς επιτρέπετε την αξιοπρέπεια, αυτά τα πράγματα θα μετασχηματιστούν αρκετά γρήγορα. Να θυμάστε, ότι η αξιοπρέπεια είναι ένας από τους συντομότερους τρόπους για να μετασχηματιστεί η ενέργεια, ένας από τους συντομότερους. Εννοώ ότι δεν μπορείς να το επιβάλλεις. Δεν μπορείς να επιβάλλεις την αξιοπρέπεια. Απλά έχει να κάνει με το “Επιτρέπω”. Δεν μπορείς απλά να πιστεύεις “Είμαι αξιοπρεπής” και να το κουβαλάς σαν θετική δήλωση ή μάντρα. Έχει να κάνει με το ότι επιτρέπεις να είσαι μια αξιοπρεπής ύπαρξη ξανά.

Φανταστείτε τι διαφορά θα υπάρχει όχι μόνο στην ενέργεια αλλά στη ζωή σας, στον τρόπο που περπατάτε, στο πώς πραγματικά διαχειρίζεστε τις πεποιθήσεις ή αποσυνδέετε τις πεποιθήσεις. Φανταστείτε τι βαθιά διαφορά υπάρχει στο πώς θα αναπνέετε. Ναι, η αξιοπρέπεια επηρεάζει την αναπνοή σας.

Έτσι ήρθε η ώρα, αν το επιλέγετε, ήρθε η ώρα -όπως κι αν το γράψετε, ή πείτε “Επιλέγω την αξιοπρέπεια μου. Επιτρέπω στην αξιοπρέπεια μου να επιστρέψει”- με δικά σας λόγια, αν είστε έτοιμοι, προχωρήστε, γράψτε το.
(παύση)
Θα φτάσω στο σημείο να πω, ότι αυτό είναι πολύ βαθύ, είτε το συνειδητοποιήσετε τώρα είτε όχι.

Θα μπορούσατε να φανταστείτε έναν Αναληφθέντα Δάσκαλο χωρίς αξιοπρέπεια; Χα! Δεν είναι δυνατόν. Θα μπορούσατε να φανταστείτε τον εαυτό σας ως Μάστερ σε πραγμάτωση χωρίς αξιοπρέπεια; Όχι. Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή και, αν επιλέγετε, αφήστε την αξιοπρέπεια να επιστρέψει στη ζωή σας. Ξέρω ότι αυτό σημαίνει πολλά διαφορετικά πράγματα για πολλούς ανθρώπους, μερικά σε ένα πολύ πρακτικό επίπεδο, μερικά πολύ πιο απόκρυφα. Δεν πειράζει. Απλά αφήστε την αξιοπρέπεια να επιστρέψει στη ζωή σας. Ας πάρουμε μια καλή, βαθιά αναπνοή και, όπως είπα, αφού τελειώσετε σήμερα, ελάτε μπροστά, ρίξτε τις κάρτες σας στο καζάνι και αργότερα θα το βγάλετε έξω στη χιονοθύελλα που λυσσομανάει (μερικά γέλια) και θα τις κάψετε. Και όταν τις κάψετε, ο συμβολισμός είναι ότι αφήνετε αυτή τη δήλωση, αυτή την επιλογή σας να πάει παντού -στον αέρα, στους αιθέρες, παντού- και μετά να έρθει πίσω σε σας στη ζωή σας.

Με αυτά, αγαπητοί μου φίλοι, ω, πώς προχωράμε αυτό τον καιρό και τί ιστορίες θα έχω να λέω στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων. Κι όταν θα ρωτήσουν τι θα ψηφίσω, τι θα ψηφίσω σε αυτό το ζήτημα του massion έναντι ελευθερίας, τι θα ψηφίσω; Γιατί όλοι περιμένουν να επιστρέψω, έχω μια πολύ σαφή απάντηση να τους δώσω: Και τα δύο.

Με αυτά, να θυμάστε ότι όλα είναι καλά σε όλη τη δημιουργία.

Σας ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ (το κοινό χειροκροτεί).

 

 

Μετάφραση : Μαίρη Πολυχρόνη
Review και επιμέλεια:   Μαρία Γρηγοράκη
Σπόνσορας της μετάφρασης : Μαρία Κωδωνάκη

Shoud 6 ( Η Ahmyo Ζωή, Νέοι φίλοι και επικοινωνία, Αλήθεια, ο Δράκος, Η δική σας αλήθεια, Μεράμπ της αλήθειας σας )

Shoud 6, Aνάδυση
2 – 2 – 19

Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους  Σαιν- Ζερμαίν.

Ααα! Παίρνω μια καλή βαθιά αναπνοή, μαζί με αυτές που έπαιρνε η Λίντα με όλους εμάς. Παίρνω μια καλή βαθιά αναπνοή σε αυτό τον υπέροχο αέρα , εδώ στην Βίλλα Ahmyo, στο Big Island της Χαβάη . Και όποτε έρχομαι για τα εργαστήρια ή για τα Should σας καθώς ταξιδεύουμε στον κόσμο μαζί, μου αρέσει να αναπνέω τον αέρα και να νοιώθω την ουσία της ενέργειας. Όλη η ενέργεια ενός τόπου, όπου κι αν είναι αυτός, βρίσκεται στον αέρα. Βρίσκεται και στο έδαφος επίσης, αλλά μπορείς να την νοιώσεις πραγματικά όταν την φέρνεις μέσα σου με την αναπνοή.

Τώρα, φυσικά, αναπνέω μέσω του Κώλντρε, κι όμως μπορώ και νοιώθω αυτά που νοιώθει, ακόμα κι αν δεν έχει επίγνωση όλων του των συναισθημάτων. Μυρίζω τα φρούτα στον αέρα, φρούτα που φυτρώνουν στα δέντρα εδώ γύρω μας. Μυρίζω τον καφέ, όχι μόνο του Κώλντρε,  μάλλον είναι ο δικός μου καφές, αλλά από τις φυτείες καφέ που υπάρχουν στην γύρω περιοχή. Μυρίζω τον ωκεανό.

Μυρίζω τον πνεύμα της Πελ. Α! Η Πελ, το πνεύμα της είναι τόσο  κυρίαρχο στο νησί, αλλά ειδικά εδώ στο νησί με το μεγάλο ηφαίστειο. Είναι αληθινή, επειδή υπάρχουν αυτοί που την πιστεύουν. Και, ξέρετε, μία οντότητα μπορεί να γίνει πιστευτή ή να μην γίνει. Αν κάποιοι πιστέψουν την οντότητα, τότε αυτή υπάρχει. Γίνεται πραγματική. Κι έτσι, υπήρξε ένας ικανός αριθμός ατόμων,  που πίστεψαν στην Πελ, και έγινε πραγματική.

Είναι όπως οι Σώμπρα. Οι Σώμπρα είναι μια οντότητα. Δεν είναι απλά μια ομάδα από εσάς από όλο τον κόσμο, οι Σώμπρα είναι μια οντότητα. Και δεν είναι μια έμψυχη ύπαρξη, παρόλα αυτά είναι μια ομαδική συνείδηση, και έτσι παίρνει υπόσταση. Κι έτσι, υπάρχει κάτι που ονομάζεται Σώμπρα στις άλλες σφαίρες και εδώ σε αυτό τον πλανήτη.

Οπότε, μου αρέσει να μυρίζω οντότητες όπως η Πελ, που βρίσκεται εδώ στον πλανήτη, κι όλες τις καταπληκτικές ιστορίες που υπάρχουν εδώ. Ω, μπορώ να μυρίσω τους τουρίστες επίσης. Δεν μυρίζουν το ίδιο ωραία όπως κάποια πράγματα της φύσης εδώ, αλλά φέρνουν μαζί τους μια διαφορετική ενέργεια , όταν έρχονται εδώ από την ενδοχώρα.

Κι έτσι, έρχομαι εδώ στην Βίλλα Ahmyo. Μυρίζω την Άμυο στον αέρα, και είναι ιδιαίτερα δυνατή και υπέροχη, επειδή αυτό φυτρώνει εδώ, εδώ στην Βίλλα Άμυο, σε αυτά τα υπέροχα εδάφη. Αρκετοί Σώμπρα έχουν έρθει εδώ για να ξεκινήσουν μια ενέργεια και να την κάνουν να εξελιχθεί και να επεκταθεί. Και ακόμα κι αν δεν έχετε έρθει εδώ αυτοπροσώπως, μπορείτε να συντονιστείτε με την ομορφιά της Άμυο.

Η Ahmyo Ζωή

Άμυο  (Ahmyo ), είναι η καλή ζωή, η ζωή του Μάστερ. Και ξέρετε, μιλάμε για τόσα πράγματα αυτή την στιγμή στις συνεδρίες του Keahak, στα Shoud μας, στα εργαστήριά μας, για τόσα διαφορετικά πράγματα, αλλά κατά κάποιον τρόπο, θα μπορούσατε να πείτε, ότι όλα οδηγούν στην Άμυο Ζωή. Μιλάμε για την νέα σχέση με την ενέργεια. Μιλάμε για το πώς η ενέργεια δουλεύει για εσάς. Μιλάμε για την φυσική της συνείδησης και της ενέργειας. Μιλάμε για τόσα πολλά και διαφορετικά πράγματα, αλλά τελικά, όλα σχετίζονται με την Άμυο Ζωή.

Η λέξη Άμυο σημαίνει ότι πραγματικά η ενέργεια έρχεται σε σας. Είναι φίλος σας. Σας υπηρετεί. Είναι η καλή ζωή. Δεν χρειάζεται πια να βασανίζεστε ή να υποφέρετε για την ενέργεια. Δεν είναι πλέον κάτι εκεί έξω, που σας μάχεται, που προσπαθεί να σας διαμορφώσει ή να σας μεταμορφώσει ή να σας εναντιωθεί. Το Άμυο είναι αυτή η υπέροχη συνείδηση προς την οποία κατευθυνόμαστε.

Ήταν ιδιαίτερα σημαντικό να γνωρίσετε το Άμυο, πριν από λίγα χρόνια, επειδή – γνωρίζοντας ότι θέλατε να μείνετε εδώ στον πλανήτη, κάτι που το ήθελε ένας εκπληκτικά μεγάλος αριθμός  – και ξέροντας ότι επιλέξατε να μείνετε στο φυσικό σας σώμα, το οποίο από μόνο του είναι βραχνάς, δεν είναι πολύ φυσιολογικό. Και ξέροντας ότι θα περνούσατε υπερβολικά πάρα πολλά χρόνια στον πλανήτη σαν Πρότυπα, αλλά παράλληλα θα χαιρόσασταν την ζωή σας και τελικά όλο αυτό θα το φέρνατε στις άλλες σφαίρες, θα χαιρόσασταν την ζωή σας σε αυτό τον πλανήτη – ήταν πολύ σημαντικό να φέρουμε στο προσκήνιο το θέμα του Άμυο. Η ενέργεια έρχεται σε σας, μια ενέργεια που αναπνέετε και αισθάνεστε, μια ενέργεια που είναι φίλη, μια ενέργεια που σας υπηρετεί. Την Άμυο Ζωή.

Εδώ η Βίλλα Άμυο είναι ένα τέλειο παράδειγμα. Υπάρχει ενέργεια που ρέει ελεύθερα. Υπάρχει μια χαλαρωτική ενέργεια. Υπάρχει μια ενέργεια που είναι σε υπηρεσία. Κι έτσι ακόμα κι εκείνοι που έρχονται εδώ για λίγες μόλις μέρες, για τα εργαστήρια και τις συγκεντρώσεις, νοιώθουν ότι έχουν φροντίδα και υποστήριξη, και αυτό εξαιτίας του Άμυο που έχει εγκατασταθεί εδώ , που γίνεται επίσης μέρος της ζωής σας.

Έτσι λοιπόν αναπνεύστε το Άμυο. Άμυο, είτε έρθετε ποτέ στην Βίλλα Άμυο είτε όχι, όπου κι αν είστε, αναπνεύστε το Άμυο. Είναι η ενέργεια που σας υπηρετεί. Είναι η καλή ζωή. Είναι εκεί που δεν έχετε πια πιέσεις ,για όλα αυτά τα άλλα θέματα.

Ξέρετε, έχουμε φτάσει τόσο μακριά όλα αυτά τα χρόνια, ξεπεράσαμε πολλά τραύματα και ενσωματώσαμε πολλές πτυχές, σε μικρό σχετικά χρονικό διάστημα. Ξέρω ότι κάποιοι από εσάς, δεν το θεωρείτε μικρό διάστημα, αλλά ήταν σχετικά μικρό. Δέκα χρόνια για την απελευθέρωση τραυμάτων,  που δημιουργήθηκαν από την ζωή σας στον πλανήτη, για την απελευθέρωση του όλου θέματος του κάρμα, επειδή δεν το θέλετε αυτό το κάρμα. Δεν θέλετε να συνεχίζετε μέσα σε όλους αυτούς τους κύκλους και τα μοτίβα και τα βάσανα και τις απόπειρες εξιλέωσης. Δέκα χρόνια για να ξεπεράσετε τραύματα χιλιάδων ενσαρκώσεων. Αν το δείτε από στατιστική άποψη, δεν είναι τόσο πολύ. Δέκα χρόνια για να απελευθερώσετε όλα τα τραύματα χιλιάδων ενσαρκώσεων, και νάμαστε τώρα εδώ στο κατώφλι της Άμυο Ζωής.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό. Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή στην ομορφιά και σε όσα δημιουργείτε στην δική σας ζωή.

Τώρα, ξέρω ότι υπάρχουν ακόμα κάποια κατάλοιπα, κάποια θέματα που προσπαθείτε να λύσετε, αλλά τελικά θα τα απελευθερώσετε. Ξέρω ότι κάποιοι από εσάς έχετε ακόμα το θέμα της έλλειψης αφθονίας, αλλά αυτά περνάνε. Εφόσον τα καταφέρατε να φτάσετε μέχρι εδώ, εφόσον θεωρείτε τον εαυτό σας Σώμπρα, αυτά περνάνε. Μειώνονται και πολύ σύντομα δεν θα βρίσκονται  καν στην ζωή σας.

Τελευταία έχουμε πει αρκετές φορές να αφήσετε τις προσπάθειες και την μάχη. Ποτέ δεν θα λύσετε τα προβλήματά σας, θέλω να πω, τα ανθρώπινα συναισθηματικά προβλήματα. Το μυαλό δεν το θέλει, επειδή το μυαλό τρέφεται, ζει από την ενασχόλησή του με τα προβλήματα. Κι έτσι ποτέ δεν θα τα λύσετε, αλλά μπορείτε να τα αφήσετε να φύγουν. Ποτέ δεν θα θεραπεύσετε τις πτυχές σας, αλλά μπορείτε να τους επιτρέψετε να ενσωματωθούν πίσω στο σπίτι μαζί σας.

Και, ναι, υπάρχουν ακόμα κάποια κατάλοιπα εκεί έξω, αλλά πιστεύω ότι αν πραγματικά τα νοιώσετε, θα αισθανθείτε ότι γίνονται όλο και μικρότερα καθημερινά. Η ζωή γίνεται λιγότερο δύσκολη. Τώρα, για κάποιους από εσάς ίσως είναι λίγο βαρετά αυτή την στιγμή, αλλά είναι απλά μια μεταβατική φάση από τα μια ζωή γεμάτη βάσανα στην Άμυο Ζωή.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή και ας νοιώσουμε, θέλω να πω, πραγματικά να αισθανθούμε την Άμυο Ζωή για εσάς. Για εσάς. Σημαίνει πολλά και διάφορα, υπάρχουν πολλές διαφορετικές αλήθειες σχετικά με το τί είναι, για πολλούς και διάφορους ανθρώπους, αλλά η Άμυο Ζωή είναι για εσάς.

Κατά κάποιον τρόπο, είναι να βρίσκεσαι  σε γαλήνη με το σώμα σου και το μυαλό σου. Όχι άλλες μάχες, που σημαίνει ότι δεν θα υπάρχει αυτή η συνεχής εσωτερική διαμάχη. Γίνεται παρελθόν. Στην ουσία, γίνεται σοφία.

Γίνεται σοφία, οπότε ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή, σε όλη την σοφία που αποστάζεται από όλους σας τους αγώνες, από όλες σας τις προκλήσεις. Καλή βαθιά αναπνοή.
(παύση)
Α! Νοιώθω τις ενέργειες να αλλάζουν καθώς καθόμαστε εδώ.

Φίλοι και Επικοινωνία

Στο τελευταίο μας Shoud, μιλήσαμε για το 2019, αλλά μιλήσαμε ειδικά για τους καινούργιους σας φίλους. Δεν θα ξεχάσω ποτέ όταν ανέφερα για πρώτη φορά ότι μπαίνουν καινούργιοι φίλοι στην ζωή σας, ακούστηκαν αρκετά μουγκρητά από το ακροατήριο. Ίσως κάποιες από τις αναμνήσεις φίλων δεν είναι και τόσο καλές ή ίσως υπήρξε ενεργειακή κλέψιμο από φίλους. Αλλά αυτοί οι καινούργιοι φίλοι που έρχονται, είναι ένας διαφορετικός τύπος φίλου.

Οι καινούργιοι φίλοι που έρχονται, θυμάστε, μιλήσαμε για τον Μάστερ. Τον Μάστερ σαν φίλο, όχι μια αεράτη θεωρία, όχι κάποιο θεϊκό ον που βρίσκεται κάπου αλλού, αλλά κυριολεκτικά εσείς και ο Μάστερ περπατάτε μαζί, συνειδητοί  ο ένας για τον άλλον. Θέλω να πω, έχετε επίγνωση, είτε είναι η φωνή του Μάστερ, η ουσία του Μάστερ, αλλά έχετε συνείδηση αυτού.

Μετά μιλήσαμε για τοWego. Θυμάστε, περάσαμε δύσκολες ώρες με την αγαπητή Λίντα Ίσσα και τον Πίτερ να προσπαθούν να γράψουν στον πίνακα, αλλά ήταν απλά μια τεχνική παρέμβαση του Τζων Κιουντέρκα. Αλλά τελικά το βρήκαμε – Wego.
Σαν το εγώ, αλλά «εμείς» – ο Μάστερ, το Εγώ Είμαι – είναι η νέα ταυτότητα. Όχι πια η ταυτότητα ενός  μοναχικού ανθρώπου που αγωνίζεται στην ζωή, αλλά ένα Wego. «Εμείς πάμε, επίσης πάμε μέσα στις καινούργιες μας δημιουργίες για περισσότερες εξερευνήσεις και μετά για περισσότερες δημιουργίες» Wego, κάτι σαν ένα νέο εγώ.

Μετά από την τελευταία μας συνεδρία πέρασα από τον Σίγκμουντ  Φρόυντ, επειδή ήμουν λίγο σκληρός μαζί του στο τελευταίο μας Shoud, λέγοντας ότι είχε δαιμονοποιήσει το εγώ, κάτι για το οποίο συμφώνησε. Και του μίλησα για το θέμα του Wego. Τον δυσκόλεψε κάπως – είναι ακόμα κολλημένος σε κάποιους ψυχαναλυτικές μεθόδους – αλλά τελικά το ένοιωσε και άρχισε να το κατανοεί.

Τώρα, δεν χρησιμοποιεί την ίδια ορολογία με εμάς σχετικά με τον Μάστερ, με το Εγώ Είμαι, αλλά είχε την αίσθηση του υποσυνείδητου και του υπερσυνείδητου. Και άρχισε να το  νοιώθει και να συνειδητοποιεί ότι, αντί για τον μοναχικό άνθρωπο στο ταξίδι του στην εμπειρία, ήταν το «we», το εμείς, το Εγώ Είμαι, ο Μάστερ, ο άνθρωπος. Και πριν φύγω, συμφώνησε ότι αυτό το Wego είναι η νέα ταυτότητα, το νέο εγώ. Κι έτσι, του είπα ότι θα πετάγομαι από καιρό σε καιρό ,να μου λέει την άποψή του πάνω στο θέμα.

Μιλήσαμε για το Wego, την νέα ταυτότητα, και είπαμε ότι ο τρίτος φίλος σας είναι η ενέργεια. Είναι κάτι πολύ σημαντικό αυτή την στιγμή- η ενέργεια. Θέλω να πω, η ενέργεια είναι παντού. Η ενέργεια είναι αυτή που καθορίζει τα πάντα – την Γη, την πραγματικότητα, όλα τα υπόλοιπα. Είπα ότι η ενέργεια θα γίνει φίλος σας, και ξέρω ότι πολλοί από εσάς αναρωτιούνται πώς θα συμβεί αυτό, «Λοιπόν, πώς θα το κάνουμε αυτό; Πώς θα περάσω από το θεωρητικό μέρος της ενέργειας» ή από την άποψη ότι η ενέργεια είναι κάτι που σας εναντιώνεται « σε μια υπέροχη φιλία με την ενέργεια»;

Μετά, αργότερα στο Shoudμας, φέραμε εκείνον που είναι γνωστός σαν Τζων Κιουντέρκα, και σας υπενθυμίσαμε, ότι εργαζόταν πάνω σε ένα ιδιαίτερο σύνδεσμο, κάτι που, ω, θα συνέδεε ή θα άνοιγε έναν δρόμο επικοινωνίας ανάμεσα στον άνθρωπο και στον Μάστερ ειδικά, αλλά τελικά και ανάμεσα στο Εγώ Είμαι. Και ήταν πολύ ευχάριστο για τον Τζων που ήρθε εδώ, και φυσικά, έκανε κάποιες σκανταλιές με τον τεχνολογικό εξοπλισμό του στούντιο, απλά και μόνο για να αποδείξει ότι πραγματικά ήταν εδώ.

Από τότε, ο Τζων μας ζήτησε να τον φωνάζουμε με το καινούργιο του όνομα, FM, F-M. Και στην αρχή νόμιζα ότι ήταν μια λέξη, αλλά είναι μόνο τα δυο γράμματα, σύμφωνα με τον Τζων- F-M. Δεν είμαι σίγουρος τι σημαίνει αυτό. Φαντάζομαι ότι όλοι σας υποθέτετε ή το συνδέετε με τα κοινωνικά σας δίκτυα, αλλά FM, και μπορεί να είναι όπως το FM του ραδιοφώνου, το αντίθετο δηλαδή του AM, ή μια συχνότητα ή, εντάξει, ο Τζων λέει, ότι είναι δικό σας θέμα να προσπαθήσετε να καταλάβετε τί σημαίνει το ψευδώνυμό του, FM ( ο Αντάμους γελάει).

Κι έτσι ο Τζων ήρθε και μας μίλησε για τον τρόπο που δουλεύει πάνω σε αυτό το καινούργιο λινκ. Κάναμε μια υπέροχη μεράμπ, νοιώθοντας αυτή την καινούργια επικοινωνιακή σύνδεση ανάμεσα στον Μάστερ, στον άνθρωπο και στο Εγώ Είμαι.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Ήταν μια υπέροχη μεράμπ. Και αρχίζετε να συνειδητοποιείτε ότι ο Μάστερ δεν χρειάζεται να σας μιλάει με λόγια. Δεν είναι απαραίτητο το Εγώ Είμαι να βάλει ξαφνικά μια φωτιά σε έναν θάμνο μπροστά σας ή κάτι τέτοιο. Αλλά συνειδητοποιείτε ότι ξαφνικά υπάρχει μια παρουσία. Ότι ανοίχτηκε ένας δρόμος ανάμεσα σε εσάς, ανάμεσα σε ολόκληρο το Wego. Ένας καινούργιος δρόμος επικοινωνίας.

Και να θυμάστε ότι ο κεντρικός πυρήνας όλου αυτού είναι, ότι η ενέργεια από μόνη της είναι επικοινωνία. Η ενέργεια είναι απλά το τραγούδι του Εγώ Είμαι. Απλά και μόνο μια επικοινωνία. Οπότε, όταν νοιώθετε τί είναι αυτό που κάνουμε αυτή την στιγμή με αυτό τον δρόμο επικοινωνίας με τον Μάστερ, τον άνθρωπο και το Εγώ Είμαι, και όταν συνειδητοποιήσετε ότι η ενέργεια είναι απλά και μόνο επικοινωνία, όλα θα δέσουν μεταξύ τους. Είναι όλα πολύ όμορφα.

Ας νοιώσουμε για μια στιγμή, την μεράμπ του περασμένου μήνα, υπό την παρουσία του FM,  αυτόν που πριν γνωρίζαμε ως Τζων Κιουντέρκα.
( παύση)
Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή και νοιώστε το άνοιγμα αυτής της επικοινωνίας. Και ειλικρινά, πιστεύω ότι όλο αυτό σημαίνει ότι ανοίγουν παράλληλα και οι ενέργειες , ανάμεσα στον άνθρωπο, τον Μάστερ και το Εγώ Είμαι.

Ξέρετε, υπήρχαν πολλά εμπόδια ανάμεσα στον άνθρωπο και στα υπόλοιπα μέρη του Εαυτού, ανάμεσα στον άνθρωπο και στη φύση ακόμα, στον άνθρωπο και στο συνολικό Σώμα Συνείδησης, και τώρα ανοίγονται αυτοί οι δρόμοι. Και, θα το πω ξανά, μην περιμένετε να ακούσετε λόγια ή να δείτε σημάδια ή οτιδήποτε παρόμοιο. Είναι ένα πολύ λεπτοφυές συναίσθημα, ένα πολύ απαλό συναίσθημα. Είναι σαν μια συνήχηση. Δεν θέλω να πω δόνηση, αλλά είναι κάτι σαν μουρμουρητό. Και θα νοιώσετε να πλησιάζετε όλο και πιο κοντά του.
(παύση)
Οπότε, αυτό το καινούργιο επικοινωνιακό κύκλωμα, αυτός ο καινούργιος δρόμος που φτιάξαμε με την μεράμπ του περασμένου μήνα, περιέχει ένα σημαντικό στοιχείο. Κάποιοι από εσάς ρωτήσατε, «Γιατί δεν συνέβη νωρίτερα»; Ή «Τί ακριβώς είναι αυτό το λινκ»; Και σας είπα, στο Shoudτου προηγούμενου μήνα ότι δεν είναι απαραίτητα κάτι καινούργιο. Δεν σημαίνει ότι το σχεδίασε ο FM ή ότι  δημιούργησε κάτι καινούργιο στο εργαστήριό του, αλλά μέσω των αισθήσεών του, μπόρεσε να ανακαλύψει αυτόν τον δρόμο.

Υπάρχει κάτι σημαντικό μέσα του, κι αυτό το σημαντικό είναι ένα θέμα που εμείς το αποκαλούμε αλήθεια. Αλήθεια! Α! Μια αλήθεια είναι κάτι πονηρό. Η αλήθεια μπορεί να αποπροσανατολίσει. Η αλήθεια μπορεί να σας τραβήξει μέσα σε κουνελότρυπες και σε αδιέξοδα. Η αλήθεια γίνεται πολύ, πάρα πολύ φιλοσοφική χωρίς να βγάζει  απαραίτητα νόημα. Αλλά αυτό το λινκ που μας έφερε  ο Κιουντέρκα, ο FM, έχει βασικά να κάνει με την αλήθεια. Με την Αλήθεια.

Αλήθεια

Τώρα, ξέρετε, οι άνθρωποι αναζητούσαν την αλήθεια για πολύ, πολύ καιρό. Όχι πάντα, όχι πάντα. Αν πάτε πίσω στους Λεμούριους ή στις μέρες της Ατλαντίδας, δεν υπήρχε κάποια λέξη για την αλήθεια. Δεν υπήρχε στην συνείδηση. Δεν γινόταν συζήτηση για την αλήθεια. Θα μπορούσατε να πείτε ότι την εποχή των Λεμούριων ήσασταν πολύ απασχολημένοι με την εξερεύνηση – εξερευνούσατε αυτό τον πλανήτη, εξερευνούσατε πώς συγκλίνει και πώς λειτουργεί η ενέργεια εδώ σε αυτή την σφαίρα .Ήσασταν απασχολημένοι καθώς εξερευνούσατε τα διάφορα βασίλεια της Γης, το βασίλειο με της νεράιδες, το βασίλειο του δάσους, το ζωικό βασίλειο, το βασίλειο του νερού – ήσασταν πολύ απασχολημένοι με τις ενσαρκώσεις σας, με τις ιστορίες σας, τόσο που το θέμα της αλήθειας ποτέ δεν απέκτησε συνείδηση. Δεν υπήρχε στο λεξιλόγιό σας. Δεν συζητιόταν.

Και συνεχίστηκε μέχρι λίγο πριν το τέλος της Ατλαντίδας, ειδικά όταν οι άνθρωποι προσπαθούσαν να ανακαλύψουν την Πηγή. Δεν είχαν κάποια λέξη για τον Θεό. Δεν είχαν καμία συνείδηση για τον Θεό, αλλά προσπαθούσαν να βρουν την Πηγή. Από πού προήλθαν όλα; Δεν είχαν κάποια λέξη για την ενέργεια, αλλά από πού ήρθε η ενέργεια; Οπότε , στην αναζήτησή τους για την Πηγή, για να ανακαλύψουν την Πηγή, άρχισαν να επινοούν την λέξη, που εμείς σήμερα γνωρίζουμε ως αλήθεια. « Τι είναι η αλήθεια; Πού βρίσκεται το πραγματικό νόημα και η αλήθεια όλων των θεμάτων της ζωής»;

Το όλο θέμα της αλήθειας σταμάτησε να υφίσταται για πολύ, πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Λίγο μετά την πτώση της Ατλαντίδας, καθώς υπήρχαν όντα που ζούσαν υπόγεια και τελικά βγήκαν στην επιφάνεια της γης σε ολόκληρο τον κόσμο, δεν υπήρχε συνείδηση, για μία ακόμα φορά, της αλήθειας, ήταν τα σκοτεινά χρόνια της αλήθειας. Και μόνο κατά τους νεώτερους Αιγυπτιακούς χρόνους, για μια ακόμα φορά, έκανε την εμφάνισή του το ζήτημα της αλήθειας. Η αλήθεια είχε χαθεί για πάρα πολύ καιρό  ή έστω η αναζήτηση της αλήθειας.

Μετά στους Ελληνιστικούς χρόνους – ααα!- η αλήθεια έγινε μόδα. Οι Ελληνιστικοί χρόνοι ήταν πολύ φιλοσοφημένοι και σημειώθηκε μεγάλη επέκταση της συνείδησης εκείνη την εποχή. Οπότε η αλήθεια έγινε, για μια ακόμα φορά, μια λέξη που την χρησιμοποιούσαν. Μπήκε ξανά μέσα στην συνείδηση. Αλλά έγινε μάλλον φιλοσοφική έννοια. Υπήρξαν πολλές συζητήσεις σχετικά με τις αλήθειες. Υπήρξαν πολλές διαφωνίες και λογομαχίες γύρω από το τι είναι η αλήθεια, και το αστείο είναι ότι, παρά το πλήθος των συζητήσεων γύρω από την αλήθεια και τελικά των βιβλίων που γράφτηκαν για την αλήθεια, κανείς και ποτέ δεν βρήκε την αλήθεια. Δεν βρήκαν την αλήθεια.

Κάτι που είναι πολύ ενδιαφέρον πάνω στο θέμα της αλήθειας είναι, ότι όσο περισσότερο συνειδητός είναι κάποιος, τόσο περισσότερο επιθυμεί την αλήθεια. Όσο περισσότερο συνειδητή είναι μια κοινωνία, τόσο περισσότερο επιθυμεί την αλήθεια. Ξεκινάνε μια αναζήτηση της αλήθειας, προσπαθώντας να βρουν απαντήσεις, νόημα, την αλήθεια στα πράγματα. Και είναι ενδιαφέρον, από την στιγμή που θα ασχοληθείς με το ζήτημα της αλήθειας και θα μπει μέσα στο μυαλό σου, γίνεται διανοητικό θέμα, και δεν ήταν αυτός ο σκοπός. Το μυαλό έχει έναν δικό του τρόπο να παίζει με αυτήν. Έχει ένα δικό  του τρόπο να συζητάει με τον εαυτό του. Έχει έναν τρόπο να τραβολογιέται σε κουνελότρυπες, κατά κάποιον τρόπο γνωρίζοντας ότι ποτέ δεν θα βρει μια απάντηση, όμως , παρόλα αυτά προσπαθεί.

Οπότε η αλήθεια είναι ένα μεγάλο διανοητικό παιχνίδι, ένα μεγάλο παιχνίδι για το μυαλό, ίσως ακόμα και το τελικό παιχνίδι του μυαλού. Αλλά όπως ακριβώς το μυαλό δημιουργεί τεχνητά συναισθήματα – πραγματικά δεν έχει αληθινά δικά του συναισθήματα – η αναζήτησή του για την αλήθεια δεν είναι αληθινή. Είναι μια διανοητική απόπειρα. Αλλά το μυαλό ουσιαστικά γνωρίζει ότι δεν πρόκειται να βρει την αλήθεια. Βασικά, δεν θέλει πραγματικά να βρει την αλήθεια, παρόλο που η αλήθεια είναι πιο πολύ ένας παιχνιδότοπος για τους συνειδητούς παρά για τους μη συνειδητούς.

Αν το νοιώσετε, αν το δείτε για μια στιγμή, αν γνωρίζετε ανθρώπους που είναι – κι αυτό δεν το λέω υποτιμητικά, αλλά είναι σχετικά μη συνειδητοί, το μόνο που γνωρίζουν είναι να περνάνε απλά τον χρόνο τους – αν τους νιώσετε για μια στιγμή, δεν έχουν θέμα με την αλήθεια, παρά μόνο την απλοϊκή άποψη που λέει, ότι υπάρχει αλήθεια και ψέμα. Αλλά εγώ μιλάω για ένα βαθύτερο επίπεδο της αλήθειας, ένα νόημα, έναν σκοπό.

Οπότε, η αλήθεια γίνεται ένα μεγάλο παιχνίδι του μυαλού και μπορεί να γίνει πραγματικά μια μεγάλη απόσπαση στον δρόμο σας προς την Πραγμάτωση. Είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους δεν σας έχω μιλήσει για την αλήθεια ή για την αγάπη, κάτι που θα κάνουμε σε μια ξεχωριστή συζήτηση, αλλά δεν σας έχω μιλήσει πολύ για την αλήθεια μέχρι τώρα, μέχρι αυτό τον καινούργιο επικοινωνιακό σύνδεσμο ανάμεσα στον Μάστερ, στον άνθρωπο και στο Εγώ Είμαι.
Νοιώστε το για μια στιγμή, νοιώστε την αλήθεια.
(παύση)
Αλήθεια. Είναι αυτό, που τελικά είναι αυτός ο υπέροχος επικοινωνιακός σύνδεσμος ανάμεσα στον Μάστερ, στον άνθρωπο και στο Εγώ Είμαι. Αλήθεια. Κάτι που οι άνθρωποι έψαχναν για πολύ καιρό, αλλά ποτέ δεν την βρήκαν πραγματικά.

Βλέπετε, η αλήθεια, για μένα, είναι δύο πράγματα. Υπάρχουν οι εξωτερικές αλήθειες και  στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία αλήθεια.  Όλα είναι αλήθεια. Το γεγονός ότι υπάρχει ένας ωκεανός πίσω μου, είναι μια αλήθεια και τα δέντρα πίσω μου είναι μια αλήθεια. Η αλήθεια μπορεί να είναι πολύ εξωτερική και βασικά η αλήθεια είναι αυτό που γίνεται αντιληπτό , και αυτό μπορεί να είναι κυριολεκτικό, φυσικό, να αντιλαμβάνεστε τον ωκεανό και τα φοινικόδεντρα. Η αλήθεια μπορεί να είναι αυτό που γίνεται αντιληπτό ή ουσιαστικά αυτό που είναι πιστευτό.

Η αλήθεια είναι, κατά κάποιο τρόπο, ένα επίπεδο συνείδησης. Υπάρχει αλήθεια σύμφωνα με την οποία μπορεί να είστε είτε αρσενικό είτε θηλυκό, και αλήθεια σύμφωνα με την οποία  μπορεί να είστε μιας ορισμένης ηλικίας ή βάρους. Αλήθεια σύμφωνα με την οποία χρειάζεστε συγκεκριμένο χρόνο ύπνου την νύχτα και αλήθεια για το γεγονός ότι οδηγείτε αυτοκίνητο, ότι υπάρχουν μανάβικα. Όλες αυτές είναι αλήθειες, αλλά δεν είναι η αλήθεια, και είναι όλες εξωτερικές. Και όταν οι άνθρωποι ψάχνουν την αλήθεια, τις περισσότερες φορές ψάχνουν εξωτερικά. Τις περισσότερες φορές  βγαίνουν εκεί έξω και ψάχνουν την αλήθεια. Και όταν δεν την βρίσκουν εδώ στον πλανήτη, ψάχνουν στις άλλες σφαίρες. Πηγαίνουν έξω στα αστέρια, στο σύμπαν και ακόμα πιο πέρα, αναζητώντας την αλήθεια. Και υπάρχουν αλήθειες, αλλά όχι η αλήθεια που ψάχνει ένα συνειδητό πλάσμα.

Υπάρχει αλήθεια στις άλλες σφαίρες, και από την στιγμή που θα πάτε πέρα από το σύμπαν και τα αστέρια και δεν θα έχετε βρει την αλήθεια, θα αρχίσετε να ψάχνετε σε άλλες σφαίρες. Ψάχνουν την αλήθεια μέσω ενός Θεού, που δεν γνωρίζουν πραγματικά, μέσω αγγελικών υπάρξεων, που μπορεί να τους έχουν επισκεφτεί, αλλά μπορεί και όχι. Ψάχνουν την αλήθεια σε όλα – στα πνεύματα, στις νεράιδες. Ψάχνουν την αλήθεια στην επιστήμη και στην φυσική. Ψάχνουν την αλήθεια εξωτερικά. Αλλά το αστείο είναι ότι ποτέ δεν θα βρουν την αλήθεια, επειδή όλα είναι αλήθειες. Όλα είναι αλήθεια κατά κάποιο τρόπο, αλλά όχι η αλήθεια που πραγματικά ψάχνει κάποιος.

Μετά έχουμε την εσωτερική αλήθεια, για την οποία θα πούμε περισσότερα σε λίγο, η δική σας αλήθεια. Και είναι ενδιαφέρον το γεγονός, ότι καθώς μια συνειδητή ύπαρξη μπαίνει περισσότερο μέσα στην αλήθεια, αρχίζει και ψάχνει εξωτερικά. Αλλά τελικά δεν θα την βρει, και μετά θα αρχίσει να πηγαίνει προς τα μέσα, «Ποια είναι η εσωτερική αλήθεια; Ποια είναι η αλήθεια μέσα μου»; Α, κι εδώ ξεκινάει ένα μακρύ και κοπιαστικό ταξίδι προς την ανακάλυψη της αλήθειας.

Και εδώ στην αλήθεια, έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με τους μεγαλύτερους από όλους τους καθρέφτες. Έρχονται αντιμέτωποι με το ότι πρέπει να κοιτάξουν τον εαυτό τους και να ρωτήσουν αν ήταν αληθινός. Και όλες τους οι πτυχές, όλες οι προηγούμενες ζωές τους, όλες όσες θεωρούν αδυναμίες τους, τους κοιτούν, «Είναι αυτή η αλήθεια; Είναι αυτή η δική μου αλήθεια ή δεν είναι η δική μου αλήθεια»;
Ξέρετε, σας έχω πει πολλές φορές,  ότι οι περισσότερες από τις σκέψεις που περνάνε από το μυαλό και το σώμα σας, το φυσικό σας σώμα, δεν είναι πραγματικά δικές σας. Οι σκέψεις προέρχονται από την μαζική συνείδηση και από τους προγόνους και από τις προηγούμενες ζωές, και το σώμα, κυρίως από τους προγόνους. Κι έτσι ψάχνετε εσωτερικά, μέσα στις σκέψεις  σας , ακόμα και μέσα στο σώμα σας, για την αλήθεια, και αυτό που βρίσκετε είναι  αρκετά αναληθές. Εξακολουθεί να είναι μια αλήθεια, και , θα το πω ξανά, να θυμάστε ότι ορίζω την αλήθεια σύμφωνα με το τί αντιλαμβάνεστε. Αυτό που αντιλαμβάνεστε, ιδιαίτερα αν σχετίζεται με τον έξω κόσμο, αλλά κατά έναν μεγάλο βαθμό στον εσωτερικό σας κόσμο. Η αλήθεια σας είναι αυτό που αντιλαμβάνεστε για τον εαυτό σας.

Τώρα, για να γίνει ακόμα πιο μπερδεμένο το θέμα της αλήθειας, προστίθεται το γεγονός ότι ο κόσμος είναι γεμάτος ψέματα. Θα τα αποκαλέσω ειλικρινή  ψέματα.  Ο κόσμος είναι γεμάτος αληθινά ψέματα. Ζείτε σε έναν πλανήτη μαζί με άλλους ανθρώπους  και το ψέμα θεωρείται δεδομένο. Θέλω να πω, το ψέμα είναι αρκετά αποδεκτό. Όχι απαραίτητα επειδή αρέσει στους ανθρώπους, αλλά αποδέχονται το ψέμα.

Θα το συναντήσετε παντού. Θα το δείτε στους φίλους σας. Ποιος δεν είχε ένα φίλο ή ακόμα έναν συγγενή που να του είπε ψέματα; Και είναι πολύ καταστροφικό όταν το ανακαλύπτετε, επειδή χάνετε κάθε εμπιστοσύνη στο άτομό τους. Κατά κάποιον τρόπο, μάθατε στην διαδρομή σας να εμπιστεύεστε όλο και λιγότερο τον εξωτερικό κόσμο, τους άλλους ανθρώπους, και μετά δέχεστε όλη αυτή την πίεση να πιστεύετε περισσότερο τον εαυτό σας. Αλλά ακόμα και εσείς είστε γεμάτοι ψέματα. Ω, έχετε πει ψέματα στους άλλους, φυσικά. Έχετε πει ψέματα τον εαυτό σας για πολλά πράγματα.

Κι έτσι, ζείτε σε έναν κόσμο γεμάτο ψέματα, και πώς είναι δυνατόν να είναι εύκολα για σας; Πώς είναι δυνατόν να βρείτε ακόμα την αλήθεια, αν όλα είναι γεμάτα ψέματα; Οι ειδήσεις στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ,  είναι κατά κάποιον τρόπο αληθινές, αλλά παράλληλα είναι μια διαστρέβλωση. Ένα ψέμα. Οι διαφημίσεις σας – πόσες φορές  δεν είδατε ή ακούσατε μια διαφήμιση για ένα προϊόν, και μετά το αγοράσατε και δεν ήταν ακριβώς όπως έλεγε η διαφήμιση;

Κι έτσι , είστε εδώ, σε έναν κόσμο αναλήθειας, και ξέρετε ότι ανά πάσα στιγμή οποιοσδήποτε θα σας πει ψέματα, για να προστατεύσει τον εαυτό του. Οπότε το όλο θέμα της αναζήτησης της αλήθειας γίνεται πολύ, πολύ προκλητικό, πολύ διαστρεβλωμένο. Και θα ήθελα να σταθώ για μια στιγμή και να σας πω ότι ακόμα κι ένα ψέμα είναι μια αλήθεια. Είναι μια διαστρέβλωση, αλλά ακόμα και τότε γίνεται μια αλήθεια, επειδή υπάρχει πίσω του μια συνείδηση. Υπάρχει πίσω του μια πεποίθηση.  Α, ακόμα κι αν κάποιος λέει ψέματα, και το ξέρουν ότι λέει ψέματα – δημιουργούν μια ιστορία, μια εναλλακτική ιστορία, την ψεύτικη ιστορία – αλλά αρχίζουν ουσιαστικά να την πιστεύουν. Κι ένας πραγματικά καλός ψεύτης πιστεύει όλα του τα ψέματα και τα ζει. Οπότε, κατά κάποιον τρόπο, θα μπορούσα να διαφωνήσω σε φιλοσοφική βάση ότι όλα είναι αλήθεια, παρόλο που βασίστηκε σε ένα ψέμα.

Μεγάλο μέρος της προσωπικής σας ζωής, του προσωπικού σας ταξιδιού, ήταν ένα αληθινό ψέμα. Αν σκεφτείτε ότι θα ερχόσασταν σε αυτή την ζωή – θα βρίσκατε μια δουλειά, θα αποκτούσατε μόρφωση, θα κάνατε οικογένεια, θα προσπαθούσατε να ζήσετε μια φυσιολογική ζωή – αυτό ήταν ένα αληθινό ψέμα.
Και το ξέρατε με κάποιον τρόπο, και ξέρατε ότι στην πραγματικότητα δεν ήσασταν εσείς, αλλά προχωρούσατε και το κάνατε. Οπότε, κατά κάποιον τρόπο, λέγατε ψέματα στον εαυτό σας. Και δεν σας κάνω κριτική ,όταν χρησιμοποιώ την λέξη «ψέμα», απλά λέω ότι ήταν μια διαστρέβλωση της αλήθειας.

Κι έτσι, ζείτε σε έναν κόσμο γεμάτο ψέματα. Ζείτε σε μια εσωτερική πραγματικότητα βασισμένη σε πολλά ψέματα.

Και όμως, κατά κάποιο τρόπο, γίνεται η αλήθεια σας. Είναι αυτό που ζείτε. Αλλά- και αυτό είναι ένα μεγάλο αλλά – ξέρετε ότι δεν είναι αληθινό. Ξέρετε ότι δεν είστε εσείς. Ξέρετε ότι δεν είναι η  αλήθεια.

Τώρα, θυμάστε που είπα, ότι στις εξωτερικές αλήθειες, δεν θα βρείτε ποτέ την αλήθεια. Αν επιθυμείτε να βγείτε εκεί έξω και να βρείτε έναν Θεό που κουμαντάρει τα πάντα, δεν θα τον βρείτε. Αν προσπαθείτε να βρείτε το νόημα της ζωής εκεί έξω μέσω της φιλοσοφίας ή το νόημα της ζωής μέσα σε ένα ειδικό μαγικό φίλτρο ή σε οτιδήποτε άλλο, δεν πρόκειται. Δεν σχεδιάστηκε έτσι ώστε να βρείτε την αλήθεια εκεί έξω.

Οι φυσικοί και οι επιστήμονες μπορεί να μαθαίνουν όλο και περισσότερα για την φυσική σας πραγματικότητα, αλλά ποτέ δεν πρόκειται να ανακαλύψουν την αλήθεια. Οι θεολόγοι, οι φιλόσοφοι, μπορεί να ανακαλύπτουν όλο και περισσότερο γύρω από την συνείδηση, την επίγνωση, αλλά ποτέ δεν θα βρουν την αλήθεια εκεί έξω, επειδή η μόνη αλήθεια που υπάρχει κατοικεί μέσα σας. Η μόνη αλήθεια.

Οπότε, όταν ο FM, ο Τζων Κιουντέρκα, κοιτούσε τον επικοινωνιακό του σύνδεσμο, και ξέρετε, ήταν προγραμματιστής λογισμικού και ηλεκτρολόγος μηχανικός στο περισσότερο μέρος της πρόσφατης ζωής του. Όταν λοιπόν έψαχνε τον τρόπο να δημιουργήσει αυτό το αποτελεσματικό σύνδεσμο ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Μάστερ και το Εγώ Είμαι, αυτό τον επικοινωνιακό σύνδεσμο, όταν κοιτούσε την ουσία της ενέργειας, τελικά είδε την αλήθεια. Την αλήθεια, και έχουμε κοντά μας τον σκύλο της Βίλλας μας, την Μπέλ, που έρχεται να μας κάνει μια επίσκεψη αυτή την στιγμή της αλήθειας ( ο Αντάμους την χαϊδεύει και η Μπελ γαυγίζει μαλακά). Α! Βλέπετε, πόση αλήθεια και πόση ομορφιά σε αυτό τον υπέροχο σκύλο.

Βλέπετε, η Μπελ, η οποία, σύμφωνα με την Λίντα και τον Κώλντρε, ανήκει στους γείτονες, αλλά εγώ αρχίζω να αμφιβάλλω. Η Μπελ αρχίζει να – δεν θέλω να πω κρατάει – αλλά αρχίζει να εκπέμπει την ενέργεια Άμυο. Την μάζεψε πάνω της, καθώς έτρεχε γύρω- γύρω στο σπίτι, καθώς κοιμόταν εδώ στην Βίλλα πολλές ώρες. Αρχίζει να μαζεύει πάνω της την ενέργεια του Άμυο και γίνεται το Άμυο σκυλί. Ίσως να της αλλάζατε το όνομα, αγαπητή Λίντα Ίσσα, να το κάνατε Άμυο, ή τουλάχιστον, Μπέλλα Άμυο. Ναι. Ωραία. Κι  έτσι, μια μικρή απόσπαση εδώ, καθώς συζητάμε για την αλήθεια.

Η μόνη πραγματική αλήθεια βρίσκεται μέσα σας. Τώρα, αυτό δεν κάνει όλα τα υπόλοιπα αναληθή, επειδή όλα είναι αλήθειες εκεί έξω, ακόμα κι αν είναι ψέματα. Είναι όλα ιστορίες, ακόμα κι αν δεν βασίζονται πάνω  σε αυτό που αποκαλείτε πραγματικότητα. Ας επιστρέψουμε στο θέμα.

Η αλήθεια είναι αντίληψη, πώς αντιλαμβάνεστε κάτι. Η αντίληψη είναι επίγνωση. Η επίγνωση είναι συνείδηση.

Ας το δούμε ξανά. Η αλήθεια είναι αντίληψη, πώς αντιλαμβάνεστε τον εξωτερικό κόσμο – και τον αντιλαμβάνεστε με όποιον τρόπο θέλετε  – πώς αντιλαμβάνεστε τον εαυτό σας. Η αντίληψη είναι απλά επίγνωση, να έχεις την επίγνωση για κάτι. Κάποιοι άνθρωποι έχουν περιορισμένη αντίληψη, περιορισμένη επίγνωση, και πιστεύω ότι σε κάποιο σημείο σας είπα την ιστορία ενός ιθαγενή Αμερικανού Ινδιάνου και κάποιων άλλων ιθαγενών από όλο τον κόσμο. Δεν έβλεπαν καράβια να έρχονται, επειδή δεν είχαν αυτή την επίγνωση. Καράβια που πλησίαζαν, επειδή δεν είχαν αυτή την αντίληψη. Και σας είπα πώς , ακόμα και στην εποχή της Ατλαντίδας,  τα πρώτα χρόνια της Ατλαντίδας, δεν βλέπατε τα αστέρια στον ουρανό την νύχτα. Και είναι δύσκολο να το πιστέψετε σήμερα, επειδή κοιτάτε τον νυχτερινό ουρανό και είναι γεμάτος αστέρια. Αλλά τότε δεν υπήρχε αυτή η επίγνωση. Δεν υπήρχε, ας πούμε , το εύρος ζώνης για να το αντιληφθείτε καν. Κι έτσι απλά δεν υπήρχαν, παρόλο που ήταν εκεί. Η αλήθεια ήταν ότι δεν υπήρχαν αστέρια, επειδή αυτό αντιλαμβανόσασταν – όχι αστέρια.

Οπότε, έχουμε την αντίληψη. Η αλήθεια είναι αντίληψη. Η αντίληψη είναι επίγνωση. Η επίγνωση είναι συνείδηση, η ικανότητα να έχεις επίγνωση, να αντιλαμβάνεσαι κάτι. Έχετε επίγνωση της πραγματικότητας, της φυσικής πραγματικότητας που ζείτε, αλλά δεν έχετε μεγάλη επίγνωση για τις άλλες σφαίρες που βρίσκονται γύρω σας. Και δεν είναι εκεί έξω. Όλες οι άλλες σφαίρες  και διαστάσεις σας διαπερνούν ακριβώς εδώ. Απλά δεν το γνωρίζετε, κατά ένα μέρος επειδή ακόμα δεν είστε έτοιμοι. Θα ήταν μια κάποια απόσπαση, και κατά ένα άλλο μέρος επειδή το μυαλό το μπλοκάρει.

Τώρα, σας λέω ότι το μυαλό το μπλοκάρει. Και τώρα θα σας πω επίσης, ότι το μυαλό, κατά κάποιον τρόπο, σας υπηρετεί με το να το μπλοκάρει, και επίσης, το μυαλό τώρα, σε αυτή την αλλαγή προς την Άμυο Ζωή, αρχίζει να χαλαρώνει, αφήνει μεγάλο μέρος του ελέγχου, αφήνει πολλούς από τους περιορισμούς, σε σημείο  να σας επιτρέψει να αντιληφθείτε πράγματα πέρα από τα μάτια και τα αυτιά και τις ανθρώπινες αισθήσεις, αλλά επίσης πέρα από την μνήμη του μυαλού, την qualia του μυαλού. Θα είστε σε θέση να αντιλαμβάνεστε πράγματα στις άλλες σφαίρες με πραγματικά υπέροχο τρόπο. Δεν θα είναι τρομακτικό ή ανησυχητικό. Με πολύ απλούς και όμορφους τρόπους.

Οπότε, ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό, με την αλήθεια, την αντίληψη, την επίγνωση, την συνείδηση, την ικανότητα να αντιλαμβάνεστε όλα όσα βρίσκονται έξω από εσάς, επειδή στην πραγματικότητα όλα έρχονται από μέσα.

Αυτό είναι το θαυμάσιο πράγμα. Όλα έρχονται από μέσα. Εσείς τα αντιλαμβάνεστε σαν να έρχονται από έξω, αλλά στην πραγματικότητα όλα γίνονται αντιληπτά από μέσα. Τα αστέρια την νύχτα, το σύμπαν, οι γαλαξίες, ο αχανής ωκεανός εκεί έξω, όλα έχουν να κάνουν με την εσωτερική αντίληψη και ουσιαστικά όλα είναι η δική σας ενέργεια. Όλα είναι η δική σας ενέργεια.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Έτσι λοιπόν, ας επιστρέψουμε πίσω στον σύνδεσμο, στον επικοινωνιακό σύνδεσμο ανάμεσα στον άνθρωπο, τον Μάστερ και το Εγώ Είμαι, κάτι που δεν υπήρχε για αρκετό καιρό. Ήταν εκτός επικοινωνίας. Ουσιαστικά ήταν εκτός αντίληψης, εκτός συνείδησης.

Ο Δράκος

Τώρα, ας αλλάξουμε ταχύτητα λίγο και ας μιλήσουμε για το ProGnost, το πρόσφατο ProGnost μας. Ήταν διαφορετικό από τα άλλα ProGnost  που κάναμε. Αφορούσε τον κόσμο, αλλά είχε να κάνει και με εσάς. Ήταν πολύ περισσότερο προσωπικό από τα άλλα ProGnost.

Έπρεπε να μιλήσουμε σχετικά με το πού πάει ο κόσμος, σχετικά με την τεχνολογία, σχετικά με τα νέα είδη ανθρώπων που έρχονται. Έπρεπε να μιλήσουμε γύρω από την ροή και την κατεύθυνση αυτή την στιγμή στον πλανήτη, πού βρίσκεται η συνείδηση, προκειμένου να φτάσουμε στο σημείο να μιλήσουμε για την είσοδο του δράκου. Στο ProGnost, είπαμε ότι ο δράκος εισέρχεται όχι μόνο στον πλανήτη, όχι μόνο στον πλανήτη αυτή την στιγμή, αλλά παράλληλα εισέρχεται στην ζωή σας,  με πολύ, πολύ διαφορετική επίδραση από ό,τι στον υπόλοιπο πλανήτη. Αλλά ο δράκος εισέρχεται, μπαίνει μέσα.

Ο δράκος είναι κάτι που μάλλον άγγιξε περισσότερους Σώμπρα ,από οτιδήποτε άλλο, εδώ και καιρό. Οι συμβολισμοί του δράκου, η συγγένεια, η εγγύτητα στον δράκο, άγγιξε τους Σώμπρα σε ολόκληρο τον κόσμο, και πολλοί από εσάς είχατε τις προσωπικές  σας ιστορίες για την είσοδο του δράκου, για το παρελθόν σας με τον δράκο.

Οπότε, στο ProGnost  μιλήσαμε για την είσοδο του δράκου που γίνεται τώρα, και για το ότι ο  ρόλος του δράκου στην προσωπική σας ζωή είναι, να ξεκαθαρίσει πολλές από τις παλιές ενοχές και ντροπές. Ενοχή και ντροπή από άλλες ζωές, αλλά και από αυτήν. Ενοχή και ντροπή που απλά δεν μπορείτε να πάρετε μαζί σας στην Πραγμάτωσή σας. Δεν μπορείτε. Έχουμε μιλήσει διεξοδικά γι αυτό το θέμα και επίσης είχαμε και πολλές εμπειρίες στα σεμινάρια του Threshold.

Δεν μπορείτε να φέρετε μαζί σας ενοχή και ντροπή στην Πραγμάτωσή σας, κάποιοι προσπάθησαν και τους πέταξε έξω – τους μάσησε και τους έφτυσε. Και είναι κάτι πολύ πιο βάναυσο ακόμα κι από τότε που περάσατε μέσα από το Τείχος της Φωτιάς πριν από αιώνες. Δεν μπορείτε να φέρετε μαζί σας αυτή την ενοχή και ντροπή.

Ο δράκος επίσης μπαίνει μέσα και βρίσκει πού κρύβονται τα ψέματα, πού κρύβονται τα ψέματα και οι διαστρεβλώσεις, και βλέπετε, αν μπορείτε να το νοιώσετε για μια στιγμή, οι μεγαλύτεροι γεννήτορες του ψέματος είναι η ενοχή και η ντροπή. Οι άνθρωποι χτίζουν τα ψέματά τους γύρω από τις ενοχές και την ντροπή τους. Τα αρχικά ψέματα, θα μπορούσατε σχεδόν να πείτε, ήταν γύρω από την ντροπή και ίσως  ακόμα κι από την ντροπή του να είστε άνθρωποι, και τότε είναι που ξεκίνησαν τα ψέματα. Όταν κάποιος νοιώθει τρομερά ένοχος και ντρέπεται, λέει ψέματα στον εαυτό του, και μετά λέει ψέματα στους άλλους  και δημιουργεί μια διαστρεβλωμένη πραγματικότητα, μια διαστρεβλωμένη αλήθεια.

Τώρα, δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητα κακό, αλλά αυτό που έχετε τώρα, είναι πολλά και διαφορετικά στρώματα αντίληψης, τα οποία μερικές φορές είναι αλληλοσυγκρουόμενα. Δημιουργείτε ένα ψέμα, υπήρχε ακόμα η αρχική, ας την πούμε έτσι, αλήθεια, κι αυτό συνεχίστηκε. Αλλά τώρα έχετε την ψεύτικη ιστορία, οπότε υπάρχουν δυο ιστορίες η μία ενάντια στην άλλη, η μια να αναιρεί την άλλη. Μετά προσθέτετε κι άλλα ψέματα και μετά κι άλλα, το ένα μετά το άλλο, και πολύ σύντομα έχετε ένα παλιό ανθρώπινο εγώ βασισμένο σε πολλές διαφορετικές ιστορίες, συχνά γύρω από το ίδιο πράγμα, αλλά βασισμένο σε στρεβλώσεις ή ψέματα που προκύπτουν.

Μπορεί να νοιώθετε αυτή την στιγμή τί συμβαίνει. Έχετε όλες αυτές τις ιστορίες, κάποιες βασισμένες σε εσκεμμένα ψέματα, κάποιες άλλες βασισμένες σε ημι-συνειδητά ψέματα. Αλλά έχετε σε εξέλιξη όλες αυτές τις ιστορίες ταυτόχρονα, και προσπαθείτε να βρείτε την αλήθεια, επειδή αυτό κάνει κάποιος που γίνεται πιο συνειδητός. Προσπαθεί να βρει την αλήθεια. Είναι κάτι πολύ βαθύ και επιτακτικό μέσα στους ανθρώπους καθώς έρχονται στην συνείδηση.

Ξέρετε, σας είπα ότι ήταν ένα πολύ δύσκολο ταξίδι από πολλές απόψεις, πολύ δύσκολο. Και μέσα από όλες τις δοκιμασίες και τις ταλαιπωρίες, τις φορές που θέλατε να τα παρατήσετε, τις φορές που θέλατε να κρυφτείτε στην άμμο, υπήρχε κάτι που σας επανέφερε, κάτι που σας έφτασε σε αυτό το σημείο.
Είναι το γνωρίζειν. Είναι μια λέξη για την οποία έχω πει αρκετά πράγματα, το γνωρίζειν. Υπάρχει αυτό το  τόσο βαθύ εσωτερικό γνωρίζειν κάπου. Δεν μπορείτε να το εκλογικεύσετε με το μυαλό σας. Δεν μπορείτε να το δικαιολογήσετε. Δεν μπορείτε να το προσδιορίσετε, αλλά είναι ένα εσωτερικό γνωρίζει. Και θα λέγατε  ότι, «Λοιπόν, είναι απλά , ξέρω ότι υπάρχουν περισσότερα πράγματα». Πώς σας φαίνεται αυτό, «Ξέρω ότι υπάρχει η δική μου αλήθεια. Ξέρω ότι υπάρχει η δική μου αλήθεια. Είναι κάπου εκεί. Το νοιώθω. Είναι εκεί. Στις ήσυχες στιγμές μου, το νοιώθω».

Αυτό το κάτι, αυτό το γνωρίζειν, είναι το γνωρίζειν της εσωτερικής αλήθειας. Και αυτό που συμβαίνει είναι ότι, καθώς εισέρχεται ο δράκος στην ζωή σας, κυνηγάει αυτά τα πράγματα που σας εμποδίζουν να δείτε την αλήθεια σας, να την νοιώσετε.

Η Δική σας Αλήθεια

Τώρα, ας μιλήσουμε για την δική σας αλήθεια για λίγο.
Το πιθανότερο είναι ότι δεν θα είστε σε θέση να την καθορίστε με λέξεις, ούτε θα σας ενθάρρυνα να κάνετε κάτι τέτοιο. Είναι πέρα από τις λέξεις. Το μυαλό δεν θα είναι σε θέση να κάνει qualia (* συσχέτιση). Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει διανοητικός σύνδεσμος. Αλλά θα φτάσετε να συνειδητοποιήσετε, ότι η αλήθεια είναι ένα απόλυτο συναίσθημα, ένα γνωρίζειν, ένα συναίσθημα. Σας κατακλύζει, η αλήθεια σας που είναι διαφορετική από την αλήθεια οποιουδήποτε άλλου, διαφορετική από οποιαδήποτε παγκόσμια αλήθεια, διαφορετική από όλες τις εξωτερικές αλήθειες.

Υπάρχει μια αλήθεια μέσα σας. Δεν είναι η ιστορία σας. Όχι, δεν είναι ένα ιστορικό σχετικά με το ποιος είστε. Είναι απλά μια αλήθεια, και ήταν πάντα, μα πάντα, ένα δικό σας κομμάτι. Ακόμα κι όταν δεν βρισκόσασταν στην αλήθεια, εξακολουθούσε να είναι εκεί. Ακόμα κι όταν η αντίληψή σας ήταν περιορισμένη, εξακολουθούσε να είναι εκεί. Υπάρχει εκείνη η αλήθεια μέσα σας, και με αυτήν συνδέθηκε ο FM όταν είπε ότι, «Πώς ανοίγουμε  αυτή την πόρτα, αυτή την επικοινωνιακή πύλη; Πώς την ανοίγουμε ανάμεσα στον άνθρωπο, τον Μάστερ και το Εγώ Είμαι; Πώς μπορούμε να φέρουμε αυτή την ψυχική επικοινωνία σε ανθρώπινο επίπεδο, στο καθημερινό επίπεδο»; Και πράγματι, εκεί πήγε, κάτι που βασικά  δεν μοιάζει πολύ με προγραμματισμό λογισμικού, αλλά πήγε στην αλήθεια.

Όταν κάποιος αποκτάει επίγνωση της αλήθειας του, κάτι που είναι πολύ μεγαλύτερο από οποιεσδήποτε λέξεις ειπωθούν, όταν κάποιος επιτρέψει στην αλήθεια του να τον αγγίξει, τότε αποκτάει πολύ μεγάλη , πολύ όμορφη επίγνωση της επικοινωνίας με τον Μάστερ. Και, θα το πω ξανά, μην περιμένετε λόγια, αλλά να  περιμένετε το τραγούδι, το συναίσθημα, το γνωρίζειν.

Η αλήθεια στην πραγματικότητα είναι μια αίσθηση. Είναι μια από τις πιο μπερδεμένες αισθήσεις όλων. Ξέρετε, μιλήσαμε για τις αγγελικές αισθήσεις, 200.000 ή και παραπάνω,  και νοιώσαμε κάποιες στα Shouds και φυσικά στο Keahak. Αλλά η Αλήθεια είναι πραγματικά μια αίσθηση, αλλά είναι πολύ, πολύ διαφορετική από τις άλλες. Θυμάστε,  η αίσθηση είναι ένας τρόπος αντίληψης της πραγματικότητας. Και μην την μπερδεύετε με τα ανθρώπινα συναισθήματα ή ακόμα με τις ανθρώπινες φυσικές αισθήσεις. Η αίσθηση είναι ένας τρόπος αντίληψης της πραγματικότητας και υπάρχουν πολλοί, πάρα μα πάρα πολλοί τρόποι για να το κάνετε αυτό, και μπορείτε να το κάνετε, όχι απλά και μόνο χρησιμοποιώντας μια αίσθηση την φορά, αλλά πολλαπλές αισθήσεις.

Αλλά η Αλήθεια γίνεται, αυτό που λέω, η πιο οικεία αίσθηση από όλες. Είναι η αίσθηση του Εσείς.

Η αλήθεια είναι η πιο μοναδική αίσθηση από όλες. Η αλήθεια είναι αυτό που ψάχνει κάποιος, όταν γίνεται πιο συνειδητός και έχει μεγαλύτερη επίγνωση. Είναι το εσωτερικό κάλεσμα που νοιώσατε στην αφύπνισή σας, κάτι βαθύ, κάτι  που σας καλεί εσωτερικά, και είναι απλά η αλήθεια. Η δική σας αλήθεια. Όχι η αλήθεια για το σύμπαν. Κανείς και ποτέ δεν πρόκειται να την βρει αυτήν, επειδή δεν υπάρχει. Είναι μια μεγάλη απόσπαση, ένα μεγάλο makyo, να προσπαθείτε να βρείτε την αλήθεια έξω από εσάς.

Αλλά θα φτάσετε σ’ αυτό το σημείο και θα συνειδητοποιήσετε ότι υπάρχει μια αλήθεια μέσα σας, και πάνω σε αυτήν έπεσε ο  FM στην έρευνά του. Πώς ανοίγουμε αυτό τον επικοινωνιακό σύνδεσμο με τον Μάστερ και με το Εγώ Είμαι; Μέσω του δρόμου της αίσθησης της Αλήθειας, της δικής σας αλήθειας.

Ο δράκος θα σας βοηθήσει  να ξεκαθαρίσετε όλα αυτά που δεν είναι αληθινά. Ο δράκος θα σας βοηθήσει να αναγνωρίσετε τί σημαίνει να είναι μια ιστορία βασισμένη σε ένα ψέμα. Και ναι, μπορεί να διαφωνείτε φιλοσοφικά, ότι όλα είναι ένα ψέμα και ότι ταυτόχρονα όλα είναι αληθινά. Ας συμφωνήσουμε ότι είναι ζήτημα τοποθέτησης του θέματος. Όλα είναι ψέμα και όλα είναι αλήθεια. Αλλά είναι διαφορετικό από την δική σας εσωτερική αλήθεια.

Αυτό που κάναμε με την μεράμπ του περασμένου μήνα ήταν να την φέρουμε εδώ – την αλήθεια σας – και, θα ήθελα να το  συνεχίσω στην μεράμπ αυτού του Should.

Η Μεράμπ της Δικής σας Αλήθειας

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή, και θα βάλουμε λίγη μουσική στο βάθος ( η μουσική ξεκινάει)

Όλα έχουν να κάνουν με την αλήθεια σας, με το γνωρίζειν, με μια αίσθηση αλήθειας.

Η αλήθεια είναι μια αίσθηση, ένας τρόπος αντίληψης της πραγματικότητας, ξεκινώντας πρώτα από την δική σας πραγματικότητα και μετά προεκτείνεται προς τα έξω. Η αλήθεια γίνεται το πιο απλό, το πιο βαθύ από όλα τα πράγματα.

Καθώς θα νοιώθετε την αλήθεια σας, την προσωπική σας αλήθεια, να θυμάστε , ούτε καν να προσπαθήσετε να την βάλετε σε λέξεις. Σας ζητάω να την αισθανθείτε, να την νοιώσετε, να ξέρετε ότι είναι εκεί.

Μην προσπαθήσετε να την ντύσετε με λέξεις, επειδή το μόνο που θα καταφέρετε θα είναι να πάτε στο μυαλό. Θα μπερδέψει το μυαλό. Θα αρχίσει να σας τραβολογάει κάτω στις κουνελότρυπες και σε αδιέξοδους δρόμους, οπότε μην προσπαθήσετε να την ντύσετε με λέξεις.

Να πάτε πέρα από αυτό και να την νοιώσετε.
Την δική σας αλήθεια.
( παύση)
Δεν χρειάζεται να ξέρετε ακριβώς τί πρέπει να προσδιορίσετε αυτή την στιγμή. Σίγουρα, μην το ντύσετε με λέξεις ή με διανοητικές δομές, αλλά απλά να ξέρετε ότι είναι εκεί.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή, νοιώστε την αλήθεια σας, μια αλήθεια που δεν ανήκει σε κανέναν άλλον, σε τίποτε άλλο.

Και μια αλήθεια , που δεν μπορεί ποτέ και κανείς να σας την πάρει. Δεν μπορεί. Ακόμα και με όλα τα ψέματα, που θα σας πει ο εαυτός σας και ο κόσμος γύρω σας, αυτή την αλήθεια δεν μπορεί κανείς να σας την πάρει.
(παύση)
Πάρτε μια βαθιά αναπνοή, καθώς η αλήθεια ανοίγει παράλληλα την επικοινωνία ανάμεσα στον Μάστερ, στον άνθρωπο και στο Εγώ Είμαι.
(παύση)
Και δεν χρειάζεται, θα το πω ξανά, να προσδιορίσετε την αλήθεια σας, παρά μόνο να ξέρετε απλά ότι είναι εκεί. Αυτό είναι αρκετό – να ξέρετε ότι είναι εκεί.
(παύση)
Και είναι. Περάσατε πολύ καιρό , πάρα μα πάρα πολλές ζωές ψάχνοντας την αλήθεια εξωτερικά ή ακόμα και προσπαθώντας να φτάσετε στην αλήθεια εσωτερικά, αλλά χανόσασταν μέσα στο χάος και στην πολυπλοκότητα όλων των ιστοριών, όλων των ψεμάτων, όλων των διαστρεβλώσεων.

Η αλήθεια είναι μια αίσθηση, η πιο οικεία και προσωπική όλων των αισθήσεων.

Και σας ζητάω να πάρετε μια βαθιά αναπνοή και απλά να γνωρίζετε ότι είναι εκεί. Αυτό είναι όλο, να ξέρετε ότι είναι εκεί.

Και να ξέρετε ότι κάποια μέρα, κάποια μέρα σύντομα, αυτή η αλήθεια  όχι μόνο θα σας συνδέσει σε πολύ βαθιά επίπεδα με τον Μάστερ και με όλη την σοφία και με το Εγώ Είμαι, αλλά αυτή η αλήθεια θα σας συνδέσει με την ενέργεια, με την ενέργεια την ίδια.

Αυτή η αλήθεια θα δημιουργήσει αυτή την σχέση, επειδή είναι αλήθεια. Και η αλήθεια και η ενέργεια, ω! είναι ένα πανέμορφο ζευγάρι. Είναι σύντροφοι. Ξέρουν πώς να χορεύουν μαζί, πολύ, πολύ καλά.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και να ξέρετε ότι η αλήθεια είναι εκεί. Ποτέ δεν έφυγε. Απλά ξεχάστηκε.

Ποτέ δεν μειώθηκε. Απλά την παραβλέψατε.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και να ξέρετε .ότι η αλήθεια σας επιστρέφει τώρα.
(παύση)
Και με αυτή την αλήθεια, ανοίγουν όλες οι επικοινωνίες. Με αυτή την αλήθεια έρχεται επίσης αυτή η καινούργια σχέση με την ενέργεια, με την Άμυο Ζωή.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και να ξέρετε ότι η αλήθεια σας είναι μαζί σας ξανά.
(παύση)
Και επιτρέψτε στον εαυτό σας να μην την προσδιορίσει καν.. Αυτή είναι η ομορφιά της αίσθησης της Αλήθειας.

Μπορεί αργότερα με έναν ποιητικό τρόπο, να θελήσετε να γράψετε γι αυτήν. Αλλά αυτή την στιγμή, απλά επιτρέψτε στον εαυτό σας να γνωρίσει, ότι η αλήθεια σας είναι εκεί. Είναι μια αίσθηση. Είναι ένας τρόπος αντίληψης της πραγματικότητας. Είναι επίσης ένας τρόπος να αφήσετε την ενέργεια να έρθει σε σας.
(παύση)
Αλήθεια. Ίσως η πιο αποτελεσματική επικοινωνία ανάμεσα στον άνθρωπο, τον Μάστερ και το Εγώ Είμαι.
(παύση)
Αλήθεια, κάτι που είναι πολύ, πολύ δύσκολο να το περιγράψει κανείς με ανθρώπινα λόγια – γιατί τότε θα γίνει ψέμα – οπότε αρκεστείτε στο να ξέρετε, ότι μπορείτε να νοιώσετε την αλήθεια και να ξέρετε ότι είναι εκεί.
(παύση)
Η αλήθεια είναι κάτι που ποτέ, μα ποτέ δεν πρόκεται να βρείτε έξω από εσάς, στο σύμπαν ή θαμμένο κάπου βαθιά μέσα στην Γη. Η αλήθεια έρχεται μόνο από μέσα.

Επιτρέψτε στον εαυτό σας να συνειδητοποιήσει ,ότι η δική σας αλήθεια είναι εκεί. Είναι ακριβώς εκεί.
(παύση)
Ποτέ δεν χάθηκε. Είχε απλά ξεχαστεί.

Και καθώς είχε ξεχαστεί, χάσατε την επαφή με τον Μάστερ και το Εγώ Είμαι.
(παύση)
Μιλήσαμε στο ProGnost , κι επίσης μιλήσαμε διεξοδικά στα σεμινάρια του Threshold, σχετικά με το να κοιτάξετε τον δράκο στα μάτια. Αφορά το να κοιτάξετε την αλήθεια σας κατάματα. Αν υπάρχουν διαστρεβλώσεις, αν κουβαλάτε βάρη από ενοχές και ντροπή, δεν θα αφήσετε τον εαυτό σας να δει την αλήθεια.
(παύση)
Από την στιγμή που θα υπερβείτε την ενοχή και την ντροπή και την ανάγκη να υποφέρετε και το να είστε σκλάβοι της ενέργειας, θα φτάσετε στο σημείο, όπου θα μπορείτε να κοιτάτε την αλήθεια σας, θα αρχίσετε να νοιώθετε την αλήθεια σας, και να ξέρετε ότι η αλήθεια σας είναι μαζί σας. Αυτό φέρνει την Ahmyo Ζωή.

Να θυμάστε, η Αλήθεια είναι μια αίσθηση. Δεν είναι κριτική. Δεν αφορά το σωστό και το λάθος. Είναι απλά μια αίσθηση, ίσως ο πιο αγνός τρόπος να αντιλαμβάνεστε την πραγματικότητα.

Θα αρχίσετε επίσης να συνειδητοποιείτε ότι η αλήθεια δεν είναι κάτι που θέλετε να βγάλετε προς τα έξω, να εξωτερικεύσετε. Είναι η φλόγα που λάμπει μέσα σας. Δεν έχει να κάνει με το να φέρετε την αλήθεια σας στον κόσμο, να επιβάλλετε την αλήθεια σας, κι όμως η ακτινοβολία, το φώς της αλήθειας σας, από την στιγμή που θα μπει μέσα στην συνείδηση, από την στιγμή που θα την θυμηθείτε, θα λάμπει στον υπόλοιπο  κόσμο. Δεν προσπαθείτε να την εξωτερικεύσετε, κι όμως απλά θα λάμπει το φως της στον υπόλοιπο κόσμο.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και να ξέρετε ότι η αλήθεια σας είναι εκεί.

Παρά τις επικαλύψεις όλων των ιστοριών σας και τα ψέματα και τις αυταπάτες και τις αποσπάσεις και τις εξωτερικές αναζητήσεις και όλα τα άλλα, νοιώστε την χαρά της επίγνωσης, ότι η αλήθεια σας είναι εκεί.

Και να θυμάστε, μην προσπαθήσετε να την προσδιορίσετε, να την ντύσετε με λέξεις αυτή την στιγμή. Είναι μια αίσθηση. Είναι ένα συναίσθημα. Αφήστε τον εαυτό σας να τη νοιώσει. Αφήστε τον εαυτό σας να νοιώσει την Αλήθεια σας.
(παύση)
Μην ντρέπεστε γι’ αυτήν. Μην ντρέπεστε για τον εαυτό σας. Μην ντρέπεστε που δεν ήσασταν στην αλήθεια.
(παύση)
Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και να ξέρετε ότι η αλήθεια σας είναι τώρα εδώ.(παύση)
Αυτή η αλήθεια φέρνει επίσης την επικοινωνία με αυτούς τους καινούργιους φίλους, με το καινούργιο εγώ, με αυτό που ονομάζουμε Wego, με τον Μάστερ, με την ενέργεια.
Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και να ξέρετε ότι η αλήθεια σας είναι εδώ.
(παύση)
Κάποιοι από εσάς μπορεί να νοιώθετε, ότι δεν αξίζατε την αλήθεια, την δική σας αλήθεια, μέχρι σήμερα. Κάποιοι από εσάς μπορεί να νοιώθετε, ότι η αλήθεια ήταν τόσο απομακρυσμένη, τόσο καλά κρυμμένη, που μπορεί να μην την βρείτε ποτέ.

Κάποιοι από εσάς μπορεί να πιστεύατε, ότι η αλήθεια ήταν απλά μια φιλοσοφική θεωρία, μέχρι που φτάσατε σ’ αυτό το σημείο του δρόμου, παίρνετε μια βαθιά αναπνοή και συνειδητοποιείτε ότι ή αλήθεια σας είναι εδώ. Επέστρεψε, και ποτέ, μα ποτέ, μα ποτέ δεν θα κρυφτεί ξανά.

Μπορεί να έρθουν κάποιες μέρες, όπου θα έχετε μια μεγαλύτερη επίγνωση της αλήθειας και κάποιες άλλες μέρες μικρότερη, αλλά ποτέ πια δεν θα κρυφτεί ξανά. Ποτέ δεν θα επιστρέψει στο σκοτάδι. Δεν θα χαθεί ποτέ ξανά. Θα είναι μαζί σας στο υπόλοιπο του ταξιδιού σας και στην υπόλοιπη Ahmyo Ζωή σας εδώ στον πλανήτη.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή μαζί εδώ στην Βίλλα Αhmyo
( η μουσική σταματάει). Α, το πρώτο από μια σειρά Shouds, που θα γίνουν σε αυτό το υπέροχο μέρος.

Με αυτό, μια βαθιά αναπνοή στην επίγνωση ότι η αλήθεια σας είναι εδώ.

Και να θυμάστε , όλα είναι καλά σε όλες σας τις δημιουργίες.

Εγώ Είμαι ο Αντάμους. Σας ευχαριστώ.

 

Mετάφραση : Καλλιόπη Παγούδη
Διόρθωση και επιμέλεια κειμένου : Μαρία Γρηγοράκη
Σπόνσορας της μετάφρασης:  Μαρία Κωδωνάκη

Shoud 5, Aνάδυση (Τα καταφέρατε, η Νέα Χρονιά, οι Νέοι Φίλοι, πού βρίσκεται ο πλανήτης, το Εγώ και ο ορισμός του Αdamus, merabh της σύνδεσης )

Shoud 5, Aνάδυση
5-1-19

Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους της Κυρίαρχης Περιοχής

Α! Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή κι ας καλωσορίσουμε το 2019. Καλωσορίστε στο 2019. Πόσοι από εσάς – ανάψτε αυτά τα φώτα, επειδή θα μιλήσουμε λιγάκι για εσάς – πόσοι από εσάς πιστεύατε πραγματικά ότι θα φτάνατε μέχρι το 2019 ? Πιστεύατε ότι θα τα καταφέρνατε. Πόσοι από εσάς δεν το πιστεύατε, ότι θα τα καταφέρνατε ή απλά αναρωτιόσασταν; 2019, όποτε το σκεφτόσασταν, ακόμα και πριν 20 χρόνια, «Φαίνεται πολύυυυ μακρινό». Πόσοι από εσάς δεν ήσασταν και πολύ σίγουρο ότι θα φτάνατε μέχρι το 2019; Εγώ λέω ότι θα έπρεπε να σηκωθούν περισσότερα χέρια. Ίσως όλοι όσοι παρακολουθούν από το ίντερνετ.

Ξέρετε, είναι ενδιαφέρον. Υπάρχει αυτή η εσωτερική διαμάχη που συνεχίζεται. Ένα μέρος σας σκέφτεται ότι δεν θα ήσασταν εδώ για πολύ, σε αυτή την ενσάρκωση. ( η Λίντα κουνάει τα χέρια της με ενθουσιασμό). Κάποιοι από εσάς σκέφτεστε… ναι
ΛΙΝΤΑ: Μα Αντάμους! Μας είχες πει ότι θα μέναμε! Μας το είχες πει! Δεν θα έπρεπε να σε πιστέψουμε?
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, είχα πει «αν θέλετε να παραμείνετε». Αν θέλετε να παραμείνετε. Γι αυτό επίσης κάποια στιγμή είπα, αν ήταν πέντε από εσάς, επειδή αυτό περίμενα, αλλά..
ΛΙΝΤΑ: Πφφφ!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά τα καταφέρατε. 2019. Μεγάλη χρονιά. Το 2019 θα είναι μεγαλύτερη χρονιά από το 2020. Το 2020 είναι πιο εύηχο, ξέρετε. Αλλά το 2019 θα είναι μεγαλύτερη χρονιά – τολμώ να πω – καλύτερη για εσάς από το 2020. Το 2020 θα είναι λίγο βαρετό μετά από την φετινή χρονιά.
Θα το έχετε ανάγκη, μια γλυκιά χαλάρωση.
Πριν κάνουμε οτιδήποτε άλλο, ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή- τί λέτε για μια κβαντική αναπνοή – μέσα στο Επιτρέπω.
ΛΙΝΤΑ: Μμ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μέσα στο Επιτρέπω. Ίσως το πιο ιερό δώρο, που θα μπορούσατε να χαρίσετε στον εαυτό σας, είναι απλά να επιτρέψετε.

Το ταξίδι είναι μια φυσική διαδικασία. Θα συμβεί. Παίρνοντας μια βαθιά αναπνοή και επιτρέποντας, επιτρέπετε τον εαυτό σας. Επιτρέπετε την θεϊκότητα, τον Μάστερ, όλο σας τον εαυτό να είναι εδώ. Όχι να σκορπίσετε κάπου αλλού. Όχι την θεϊκότητα σε κάποιον απομακρυσμένο παράδεισο. Αλλά όταν παίρνετε μια βαθιά αναπνοή και επιτρέπετε, τα αφήνετε όλα να είναι εδώ. Δεν υπάρχει κανένα μυστήριο σε αυτό, παρά μόνο όταν μπαίνει στην μέση ο άνθρωπος και κάνει παιχνίδια σε αυτή την φυσική διαδικασία, που ονομάζεται Πραγμάτωση. Αργά ή γρήγορα, θα συμβεί σε όλους όσους  περνάνε από την Γη.

Αυτό που πιθανόν μάθατε, αυτό που προσέξατε μέχρι τώρα είναι, ότι όταν ανακατεύστε, όταν προσπαθείτε να βρείτε τί συμβαίνει, όταν δουλεύετε πάνω στην Πραγμάτωσή σας , γίνεται πραγματικό βάσανο. Όλα καταρρέουν. Όταν απλά επιτρέπετε – εννοώ επιτρέπετε τον Εαυτό σας,  επιτρέπετε το ταξίδι σας, επιτρέπετε τις εμπειρίες σας, επιτρέπετε τον Μάστερ – όταν επιτρέπετε, τότε υπάρχει συγχρονικότητα. Όλα μπαίνουν στην θέση τους και απλά συμβαίνει. Και μετά, φυσικά, ο άνθρωπος φρικάρει και λέει, «Ω! Πρέπει να πάρω τον έλεγχο στα χέρια μου. Πρέπει να το διαχειριστώ. Πρέπει να υπαγορεύσω τί θα γίνει». Ας ξεκινήσουμε την φετινή χρονιά με ένα μεγάλο τεράστιο Επιτρέπω.
ΛΙΝΤΑ: Μμ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αφήστε τον εαυτό σας να  απολαύσει αυτή την χρονιά.

Η Νέα Χρονιά

Την φετινή χρονιά, θα την αποκαλέσω χρονιά των νέων φίλων. Η χρονιά για καινούργιες φιλίες Ναι. Ω, κάποιοι από εσάς γελάτε επειδή δεν έχετε φίλους και δεν μπορείτε να το φανταστείτε ( γέλια). Και είναι κάτι το φυσιολογικό επίσης, να έχετε χάσετε κάποιους φίλους στην πορεία, επειδή δεν καταλαβαίνουν. Ήταν κάπως δύσκολο να συζητάτε μαζί τους γι’ αυτά που περνάτε – ( κάποιος λέει «Θεοπάλαβοι») θεοπάλαβοι, ακόμα και κάποιοι  Σώμπρα – οπότε καταλήγετε να μην έχετε πολλούς φίλους στον κύκλο σας. Αλλά η φετινή χρονιά, το 2019, θα είναι η χρονιά για καινούργιους φίλους.

Βλέπω κάποιους από εσάς να σκέφτονται, «Δεν θέλω καινούργιους φίλους». ( ένας Σώμπρα φωνάζει ¨Όχι¨!) «Ε, όχι! Το έχω ζήσει. Θέλει πολλή δουλειά». Αυτοί οι φίλοι είναι διαφορετικοί. Αυτοί οι φίλοι θα είναι πολύ διαφορετικοί και θα τα πούμε στο σημερινό μας Should. Αλλά για την ώρα, τί θα λέγατε για μια καλή βαθιά αναπνοή του Επιτρέπω;
( παύση)
Ήμουν στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Αποφάσισα να περάσω εκεί την βραδιά μου. Ήταν ένας μακρύς χρόνος. Ήμουν κάπως κουρασμένος, ήθελα να ξεκουραστώ λιγάκι, και ένας από τους Αναληφθέντες Δασκάλους με πλησίασε , η Μέζρακ, μια πολύ ελκυστική γυναίκα. Ωωω!μπορώ να τα λέω αυτά στην σημερινή εποχή; Μια γυναίκα;

ΛΙΝΤΑ: Όχι βέβαια! Δεν μπορείς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ένα άτομο, ένα πρώην άτομο με πλησίασε, η Μέζρα. Ξέρετε, όταν μπει κάποιος στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων μπορεί να είναι ό,τι θέλει. Μπορεί να είναι άντρας, γυναίκα, ταυτόχρονα. Γιατί όχι; Μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε, αλλά θα δείτε όταν έρθετε  στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, ότι εξακολουθεί να υπάρχει μια τάση να παρουσιάζονται οι Δάσκαλοι σύμφωνα με το πώς ήταν στην τελευταία τους ενσάρκωση στην Γη. Εξακολουθούν να φέρουν αυτή την ταυτότητα, να την προβάλλουν στους άλλους, επειδή πιστεύω ότι την θεωρούν ως την πιο σημαντική τους ενσάρκωση. Ακόμα κι αυτοί που υπήρξαν διάσημοι, προτιμούν να μην εμφανίζονται με την διάσημη περσόνα τους. Εμφανίζονται με την περσόνα της τελευταίας τους ενσάρκωσης.

Οπότε, υπάρχει αυτή.. αυτό που μου αρέσει γύρω από την Πραγμάτωση, από το Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων και το να είναι κανείς Αναληφθείς Δάσκαλος είναι το γεγονός, ότι μπορείς να παίζεις όποιο παιχνίδι, όποιο ρόλο, όποια ιστορία σου αρέσει. Μπορείς να παίζεις αυτό τον ρόλο. Μπορείς να παίζεις έναν πολύ ανθρώπινο ρόλο στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων. Ξέρετε, πίνουμε πολύ ουίσκι και μπέρμπον και εκλεκτό κρασί και τρώμε πολύ φαγητό. Μπορείς ακόμα να τα κάνεις όλα αυτά, αλλά συνειδητοποιείς ότι όλα είναι μια υπέροχη ιστορία, μια υπέροχη ψευδαίσθηση. Δεν παγιδεύεσαι. Δεν εθίζεσαι.

Πριν συνεχίσω με την ιστορία γύρω από την Μέζρακ, το είπα πριν και θα το πω και τώρα: Δεν υπάρχει απολύτως τίποτα πάνω στον πλανήτη Γη , είτε πρόκειται για χημικές ουσίες, είτε για μεταλλικά στοιχεία, είτε για οτιδήποτε άλλο, που είναι πραγματικά εθιστικό. Δεν είναι εθιστικό για την βιολογία.  Διανοητικά εθιστικό, α, ναι. Και εσείς πιστεύετε ότι έχετε εθιστεί σε κάποια φυσική ουσία, αλλά ο εθισμός είναι απλά και μόνο διανοητικός. Οπότε, με αυτή την κατανόηση, είναι σχετικά εύκολο να ξεπεράσετε τους εθισμούς σας ( γέλια). Νομίζω ότι η αγαπητή Λίντα του Έσσα θα μιλήσει στον Κώλντρε για τον διανοητικό του εθισμό στα τσιγάρα.

Οπότε, δεν μπορείτε ουσιαστικά να εθιστείτε σε οτιδήποτε, και το λέω επειδή θα ήθελα να αρχίσετε να νοιώθετε ελεύθεροι από τους φόβους σας, ότι θα ξαναρχίσετε να πίνετε πολύ ή να καπνίζετε πολύ χόρτο – εντάξει αυτό το κάνετε ούτως ή άλλως- ή από οτιδήποτε κι αν είναι αυτό. Οι εθισμοί θα είναι παρελθόν για τους Σώμπρα, ειλικρινά, επειδή με την καινούργια σας σχέση με την ενέργεια και με την κατανόηση του τι είναι εθισμός, όλα αυτά θα ανήκουν στο παρελθόν. Τώρα είστε ελεύθεροι να απολαύσετε την ζωή χωρίς να ανησυχείτε μήπως εθιστείτε. Δεν είναι πολύ όμορφο; Ναι, ναι. (χειροκροτήματα)!!
Και μετά θα αρχίσετε να συνειδητοποιείτε πραγματικά, για αυτούς  που είναι εθισμένοι, ω, καταδικάζουν τον εαυτό τους να περνάει μια κόλαση και από την ενοχή και από την απελπισία κατά καιρούς, ενώ στην ουσία είναι κάτι διανοητικό.
Είναι μια μορφή ύπνωσης.

Αλλά για να συνεχίσω την ιστορία μου, συζητούσα με την Μέζρα, και μου είπε – ξέρετε με μαλώνουν μερικές φορές επειδή είμαι λίγο πομπώδης μια στο τόσο ( γέλια).
ΛΙΝΤΑ: Όοοχι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι. Όχι, όχι, όχι, όχι. Και είμαι κάπως- ω, ακούω να έρχονται όλων των ειδών τα λόγια, υπερόπτης  ίσως είναι η σωστή λέξη, μια στο τόσο, αλλά περισσότερο από όλα είμαι πολύ περήφανος, πολύ περήφανος για όλα όσα κάνετε εσείς. Και το ξέρω ότι είναι δύσκολο, είναι δύσκολο, και πραγματικά ξέρετε πώς να το κάνετε δύσκολο, αλλά ( κι άλλα γέλια), όχι, είμαι πολύ, πολύ περήφανος για το πόσο μακριά έχουμε φτάσει. Και μου είπε, «Λοιπόν, Αντάμους, τί τρέχει με τους Σώμπρα αυτή την εποχή; Τι θα κάνετε το 2019; Τι είναι αυτό το σπουδαίο που θα κάνετε»; Το σκέφτηκα για λίγο και είπα, «Ξέρεις, Μέζρα, είναι καιρός να κάνουμε καινούργιους φίλους- καινούργιους φίλους – και αυτό θα κάνουμε φέτος, και έτσι θα ξεκινήσουμε σήμερα.

ΛΙΝΤΑ: Ανθρώπινους; Ανθρώπινους φίλους;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν θα το διευκρινίσω ακόμα. Θα αφήσω να υπάρχει το μυστήριο, το σασπένς.
ΛΙΝΤΑ: Χμμ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, και αυτό συμβαίνει πάντα – μου αρέσει να παραδίδω θεατρικά μαθήματα επίσης. Θα γίνετε Μάστερ, ενσωματωμένοι Μάστερ, σε αυτό τον πλανήτη. Ξέρετε, έχετε τακτοποιήσει τα πάντα και τίποτε δεν σας στενοχωρεί, τίποτε δεν σας ενοχλεί, τίποτε δεν σας τρομάζει, εκτός κι αν το θέλετε. Αλλά, σαν Μάστερ μαθαίνετε επίσης, λαμβάνετε την αίσθηση της θεατρικής τέχνης. Θεατρική τέχνη.

Τώρα, ξέρω ότι είχα μια προηγούμενη ενσάρκωση σαν ένας από τους μεγαλύτερους θεατρικούς συγγραφείς του κόσμου (γέλια), από τους μεγαλύτερους που γνώρισε ποτέ ο κόσμος. Αλλά έμαθα πολλά σε εκείνη την ενσάρκωση – ήταν κάπως απερίγραπτος χαρακτήρας, αυτός ο Σαίξπηρ. Έπαιξα. Μπήκα σε ρόλους (μιλώντας με δραματική φωνή). Πέρασα από το γκρίζο στο πολύχρωμο. Είχα την αίσθηση της συγχρονικότητας, η συγχρονικότητα. Ξέρετε τί είναι η συγχρονικότητα; Δεν σημαίνει ότι όλα έρχονται με τον ίδιο τρόπο, συνέχεια ( μιλώντας με μια μονότονη φωνή) και υπάρχει… υπάρχει μια αίσθηση συγχρονικότητας ( με δραματική φωνή).

Να είστε εκφραστικοί, και όταν δουλεύετε με τους μαθητές σας, κάτι που θα κάνετε πολλοί από εσάς, θέλω να πω, όχι απαραίτητα πάνω στο σανίδι, ξέρετε, με την έννοια ότι σας ήρθε κάποια πρακτική μέσω επιφοίτησης, αλλά θα δουλεύετε με άλλους. Πού είναι το βιβλίο; (Αναφέρεται στο  Ιστορίες των Μάστερς ).
ΛΙΝΤΑ: Έπεσε στο πάτωμα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ:  Έπεσε στο πάτωμα. Το βιβλίο είναι μια σπουδαία αρχή. Αυτό ήταν η όλη ιδέα πίσω από το βιβλίο. Δεν ήταν απλά για να έχω τους Keahakers να γράφουν ιστορίες.
ΛΙΝΤΑ: Ορίστε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έλεγε ότι επρόκειτο να διδάξετε, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, ιστορίες, τις δικές σας ιστορίες του Μάστερ. Και σαν Μάστερ, θα αρχίσετε να διασκεδάζετε με τις ιστορίες. Δεν θα σας στεναχωρούν πια, δεν θα σας ρίχνουν και δεν θα σας στοιχειώνουν κι όλα τα υπόλοιπα. Θα αρχίσετε να διασκεδάζετε με τις ιστορίες σας. Αλλά να είστε κάπως θεατρικοί με τους μαθητές σας, όταν έρχονται και σας βρίσκουν. Κάντε αρκετά πράγματα, όπως αυτό ( γέλια καθώς ο Αντάμους κουνάει το κεφάλι του και παίρνει ένα σοβαρό ύφος). Μάθετε να χρησιμοποιείτε τα μάτια σας, «Μμ μμμ» ( τους δείχνει πώς). Μην στέκεστε σαν, «Ω»! ( κι άλλα γέλια καθώς πετάχτηκαν έξω τα μάτια του Αντάμους). Και , ξέρετε, μάθετε κάποιες χειρονομίες, χειρονομίες που όταν θα μιλάτε θα κάνετε τον μαθητή να ενδιαφερθεί πραγματικά, επειδή θα σας πουν κάτι, όπως; «Ω, Σαρτ, δεν ξέρω καν αν θέλω άλλο την ζωή μου». Και η τυπική αντίδραση είναι, «Ω, όχι, όχι! Ειλικρινά, την θέλεις»! Και ο Σαρτ θα είναι κάπως έτσι ( γέλια καθώς ο Αντάμους κουνάει το κεφάλι του). Αυτό θα τους τραβήξει την προσοχή. Οπότε, να είστε λίγο θεατρίνοι.

Οπότε, εκτός από όλα τα άλλα, επίσημα αυτή είναι η χρονιά των καινούργιων φίλων, αλλά σαν υπότιτλο θα βάζαμε: «Άντε λοιπόν! Γίνετε εκφραστικοί. Γίνετε λίγο θεατρίνοι», έστω κι αν  γράφετε μια ιστορία- υπάρχουν καλά θεατρικά σε αυτή την ιστορία. Ξέρετε τί έκαναν οι Σώμπρα; Πήραν τις προσωπικές τους, τις βαρετές και μουντές εμπειρίες τους και τις έκαναν διασκεδαστικές, τις μετέτρεψαν σε ανάλαφρες ιστορίες. Πήραν όσα προέρχονταν από την προσωπική τους ζωή, έστω κι αν επρόκειτο για μια τραγωδία,  και έφτιαξαν μια υπέροχη και διασκεδαστική ιστορία, γεμάτη σοφία, χιούμορ, και κάποια θεατρικά.

Οπότε, αυτή ήταν η αιτία δημιουργίας αυτού του βιβλίου. Και ο λόγος που ήθελα να κυκλοφορήσει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου, στο τέλος της χρονιάς, ήταν για να ξεκινήσουμε την φετινή χρονιά με κάποιες θεατρικές ιστορίες. Διασκεδάστε τις. Δεν τις επινοείτε. Όχι. Απλά τις διανθίζετε. Προσθέτετε λίγο χρώμα σε ένα … είναι σαν να είχε το πιάτο του δείπνου σας ένα καφέ κρέας,  καφέ πατάτες  και καφέ ζουμί και εσείς προσθέτετε λίγο πράσινο και κίτρινο και λίγο κόκκινο με μια σάλτσα από γκράνμπερι. Το φτιάχνετε λίγο πιο διασκεδαστικό.

Οι άνθρωποι γίνονται πολύ ανιαροί όταν μιλάνε για τις ιστορίες τους. Θα ήθελα να δω κάποια μπλουζάκια – πάντα ζητάω μπλουζάκια και ποτέ δεν έρχονται – να γράφουν «Δεν είμαι πια ανιαρός». Ξέρετε, απλά κι ωραία, κάτι σαν ενθύμηση προς τον εαυτό σας, «Δεν είμαι πια ανιαρός». Οκ. Φέτος, βάλτε λίγα θεατρικά στις ιστορίες σας , εντάξει; Μην φοβάστε να παίξετε λίγο θέατρο.

Οπότε, η χρονιά των φίλων. Η χρονιά των πολλών κινήσεων.

Τώρα, θα σας μιλήσω περισσότερο γι αυτά στο ProGnost: Η Είσοδος του Δράκου, μια φοβερή χρονιά. Θα είναι μια τρελή χρονιά. Θέλω να πω, θα είναι μια τρομερή χρονιά. Το βλέπετε ήδη. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς προφήτης, όπως εγώ, για να το δει. Με τα σκαμπανεβάσματά της, με πολύ διαχωρισμό. Δεν θα είναι μια Kumbaya χρονιά σε καμία περίπτωση. Αλλά για εσάς, θα πω ότι θα είναι η καλύτερη χρονιά σας, σε ένα ποσοστό  περίπου 98 τοις εκατό από εσάς( επιφωνήματα και χειροκροτήματα). Γιατί άραγε; Επειδή σας κούρασε ο παλιός τρόπος δράσης. Σας κούρασε ο παλιός τρόπος και ξέρετε ότι μπορεί να γίνει εύκολα. Ξέρετε ότι δεν χρειάζεται να είναι δύσκολο. Ξέρετε ότι όλες αυτές τις εμπειρίες  είναι απλά και μόνο μεγάλες χοντρές ιστορίες.

Οπότε, ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή, μια κβαντική αναπνοή για την έλευση του  Μάστερ, του πνεύματος, της θεϊκότητα στην ζωή σας όπου δεν είστε πια μόνοι, όπου έρχονται όλα αυτά.

Η Σοφία των Σώμπρα

Οκ, Λίντα στο μικρόφωνο, ερώτηση για το κοινό. Η σημερινή ερώτηση δεν έχει μεγάλη σχέση με αυτά που θα συζητήσουμε, αλλά θέλω να μάθω. Πραγματικά θέλω να μάθω κάτι, και είναι μια ενδιαφέρουσα ερώτηση. Νάμαστε στο ξεκίνημα της χρονιάς και η ερώτηση είναι, η ανθρωπότητα, ο πλανήτης είναι εκεί που περιμένατε να είναι; Μήπως είχατε διαφορετικές προσδοκίες σχετικά με το πού θα έπρεπε να βρίσκεται  η ανθρωπότητα, ο πλανήτης τώρα; Το 2019. Περάσαμε το Ημερολόγιο των Μάγιας. Περάσαμε την Αρμονική Σύγκλιση και Αρμονία και όλα τα άλλα. Τα περάσαμε όλα αυτά. Εδώ περιμένατε να βρίσκεται ο πλανήτης; Λίντα, παρακαλώ. Είναι μια βαθυστόχαστη ερώτηση.
ΚΕΛΛΥ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι. Και γιατί όχι;
ΚΕΛΛΥ: Αλλά όταν το σκέφτομαι, βγάζει νόημα, επειδή όλοι μας αποδομούμαστε πριν επαναοικοδομηθούμε…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΚΕΛΛΥ:… και επανασυνδεθούμε. Οπότε με αυτή την έννοια βγάζει νόημα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΚΕΛΛΥ: Αλλά δεν περίμενα να είναι τόσο ταραχώδες ή τόσο…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα, μιλάω για αυτό τον πλανήτη, όχι για την ζωή σας, φυσικά ( γέλια).
ΚΕΛΛΥ: Λοιπόν, ήθελα να πω…ναι! Ναι, απλά μου προκαλούν  εντύπωση όσα γίνονται στον κόσμο και υπάρχει τόσο μίσος και…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, είναι κάπως αλλόκοτα, δεν είναι;
ΚΕΛΛΥ: … κάπως έτσι. Πολύ ένταση, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Οπότε ίσως να περίμενες, ίσως πριν έρθεις σε αυτή την ενσάρκωση ή ίσως πριν από 20 χρόνια ή όταν ήσουν παιδί, ίσως να περίμενες ότι θα υπήρχε κάποια εξέλιξη και θα υπήρχε κάποια συνοχή και…
ΚΕΛΛΥ: Νόμιζα ότι όλοι θα με ακολουθούσαν, κατά κάποιον τρόπο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και πόσοι σε ακολουθούν;
ΚΕΛΛΥ: Δεν ξέρω. Οι Σώμπρα;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν είναι και πολλοί! Ναι, ναι.
ΚΕΛΛΥ: Δεν υπάρχουν πολλοί Σώμπρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, είναι μια καλή άποψη. Είναι μια καλή άποψη. Όχι και τόσο πολλοί.
ΚΕΛΛΥ: Εντάξει. Ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, σε στεναχωρεί αυτό κάποιες φορές;
ΚΕΛΛΥ: Είμαι με τις ώρες μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Οι βλακείες του πλανήτη. Ναι.
ΚΕΛΛΥ: Ναι, και πρέπει να το αποβάλλω κάνοντας αναπνοές ή να πάω για έναν περίπατο. Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι ένα δύσκολο θέμα.
ΚΕΛΛΥ: Είναι βαρύ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ωραία.

Ο πλανήτης, η ανθρωπότητα, είναι εκεί που εσείς περιμένατε ότι θα είναι σήμερα;

ΤΖΟΥΛΙ: Θα έλεγα ότι έχει ανακατευτεί. Έχει γυρίσει τα πάνω κάτω, και νοιώθω σαν να έχω αποσυνδεθεί για ένα διάστημα. Είναι δύσκολο να ακολουθεί κανείς, για παράδειγμα «Τι μέρα είναι σήμερα»;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, σωστά!
ΤΖΟΥΛΙ: Και, «Πού είμαι;!» Και « Τι συμβαίνει αυτή την στιγμή»;! Και…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, όταν ήσουν νέα, όταν ήσουν ας πούμε στο γυμνάσιο και ήσουν κάπως ονειροπόλα, πού πίστευες ότι θα έφτανε ο πλανήτης; Ήσουν στο γυμνάσιο πριν από, πόσα; Πριν από 20 χρόνια; ( η Τζούλι γελάει). Οπότε, πού περίμενες ότι θα έφτανε ο πλανήτης;

ΤΖΟΥΛΙ: Θέλω να πω, θυμάμαι κάποια στιγμή, όπου πίστευα ότι ο πλανήτης θα έφτανε να αυτοκαταστραφεί, ότι οι άνθρωποι θα τον κατέστρεφαν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι.
ΤΖΟΥΛΙ: Οπότε, εγώ – μέχρι στιγμής είμαι αρκετά ευχαριστημένη!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε μάλλον αυτό είναι καλό! ( γελάνε)
ΤΖΟΥΛΙ:  Είμαι κάπως σαν να λέμε «Σούπερ»! Οκ!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Δεν το έχουμε κάνει ακόμα»!
ΤΖΟΥΛΙ: Δεν το έχουμε κάνει ακόμα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, οκ.
ΤΖΟΥΛΙ: Οπότε, για μένα, ξέρεις, υπήρχαν σκαμπανεβάσματα,  κάποιες φορές  τα έβλεπα από διαφορετική οπτική γωνία και ανησυχούσα για το περιβάλλον και μετά περνούσα περιόδους, όπου πίστευα «Όλα είναι καλά ό,τι είναι να γίνει θα γίνει»! ( γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πετάς σακούλες με σκουπίδια από το παράθυρο όταν οδηγάς;
ΤΖΟΥΛΙ: Όχι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και το βρίσκεις λυπηρό ή άσχετο;
ΤΖΟΥΛΙ: Καθόλου. Παίζω με  πολλές υπέροχες ψυχές και έχω σύνδεση με τα πνεύματα της φύσης.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΤΖΟΥΛΙ: Και βλέπω συνέχεια νέους ανθρώπους από διαφορετικά μέρη με διαφορετικές απόψεις και ανθρώπους να μπαίνουν στην πολιτική, οπότε είναι μια μίξη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Είναι μια μίξη.
ΤΖΟΥΛΙ: Υπάρχει σίγουρα μια τρέλα και υπάρχουν περισσότερο από ποτέ άνθρωποι που διηγούνται τις ιστορίες τους και που ζουν τις εμπειρίες τους και παίζουν. Οπότε, σίγουρα είναι μίξη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι γίνεται στην δική σου ζωή; Αν κοιτάξεις πίσω στην ηλικία, ας πούμε, τότε που ήσουν στην τέταρτη τάξη του γυμνασίου, στην πέμπτη τάξη, είσαι εκεί που περίμενες ότι θα είσαι;
( ελαφριά παύση)
Κοίτα την ζωή σου σήμερα…

ΤΖΟΥΛΙ: Ήταν πολύ διαφορετικά. Εγώ…όχι, ήμουν τόσο  (αναστενάζει). Ήμουν τόσο μέσα στην μηχανή, αυτό που αποκαλώ μάτριξ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ενδιαφέρον.
ΤΖΟΥΛΙ: Ήμουν πολύ ασφαλής και πολύ προστατευμένη και πολύ αγαπημένη και πολύ χαϊδεμένη και πολύ αποσυνδεδεμένη με οτιδήποτε…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε γιατί βγήκες από το μάτριξ, αν ήσουν τόσο άνετα;
ΤΖΟΥΛΙ: Και ήμουν τόσο δυστυχισμένη. Ήμουν στριμωγμένη μέσα σε ένα κουτί.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Α! Ενδιαφέρον. Ενδιαφέρον. Ωραία. Τέλεια.

Ωωω! Νοιώθω να βγαίνουν στην επιφάνεια πολλές ιστορίες από τους Μάστερς. Μπορεί να χρειαστεί να γράψουμε ένα ακόμα βιβλίο αρκετά σύντομα. Ναι. Ο πλανήτης, η ανθρωπότητα, πού περίμενες ότι θα ήταν αυτή την στιγμή;

ΕΡΙΝ: Θα είμαι ειλικρινής, δεν το πολυσκέφτομαι. Είμαι πιο εγωκεντρική. Σκέφτομαι μόνο τον εαυτό μου, όχι την ανθρωπότητα…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πραγματικά, μου αρέσει αυτό. Το ενθαρρύνω.
ΕΡΙΝ: … και τον πλανήτη ( γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, να φροντίζεις τον εαυτό σου. Είναι πραγματικά πολύ, πολύ καλό. Πώς λειτουργεί αυτό για σένα;
ΕΡΙΝ: Πάντοτε μου έρχονται καλά πράγματα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε κουράζουν οι άνθρωποι της μαζικής συνείδησης;
ΕΡΙΝ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, θα σε κουράσουν ( γέλια).
ΕΡΙΝ: Είμαι νέα ακόμα! ( γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ωραία. Σε ευχαριστώ πολύ.
Κάνα δυο ακόμα.
ΛΙΝΤΑ: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο πλανήτης είναι εκεί που περιμένατε ότι θα είναι;

ΤΣΕΡΥΛ: Πρέπει να πω ότι νιώθω αρκετά αποστασιοποιημένη από τον πλανήτη γενικότερα, οπότε δεν είχα καμία προσδοκία για αυτόν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο Κώλντρε μου ζητάει να κάνει μια ερώτηση.
ΤΣΕΡΥΛ: Εντάξει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν θα τον παρακάμψω αυτή τη φορά). Πες μου . Σου πέρασε ποτέ από το μυαλό, ότι κάποιος  σαν τον Ντόναλντ Τραμπ θα γινόταν Πρόεδρος της Αμερικής; ( ο Αντάμους γελάει).
Δεν είναι κριτική.
ΤΣΕΡΥΛ: … Πιστεύω ότι έχουμε πολλούς ηλίθιους σε εκείνο το γραφείο και η χώρα κατάφερε να επιζήσει. Οπότε…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι.
ΤΣΕΡΥΛ: Θα το πω ξανά, δεν ψηφίζω. Η ψήφος δεν σημαίνει τίποτα. Έτσι κι αλλιώς, όλα τα αναλαμβάνει το Electoral College (*Το Εκλεκτορικό Κολλέγιο είναι πολιτικός θεσμός των ΗΠΑ, μέσω του οποίου εκλέγεται ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ κάθε τέσσερα χρόνια..)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΤΣΕΡΥΛ: Οπότε εγώ απλά δεν…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όμως  σε κάνει να νοιώθεις καλά όταν ξέρεις, ότι μπορείς να ανοίξεις την κουρτίνα και να ρίξεις την ψήφο σου, έστω κι αν δεν μπορείς να κάνεις την διαφορά.
ΤΣΕΡΥΛ: Όχι σε μένα. Δεν έχω ασχοληθεί εδώ και χρόνια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι. Πραγματικά είναι πολύ συνηθισμένο ανάμεσα στους Σώμπρα – κάποιοι ακόμα πάνε μπρος- πίσω, με αυτό το θέμα – είναι πολύ συνηθισμένο να λένε, «Ξέρεις, δεν με απασχολεί».
ΤΣΕΡΥΛ: Δεν είναι δικό μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Δεν είναι η δική μου μάχη, το δικό μου παιχνίδι», οπότε το αφήνουν.
ΤΣΕΡΥΛ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όμως θέλω να τονίσω εδώ, όλο και περισσότεροι Σώμπρα δεν ασχολούνται με αυτό, συνειδητοποιώντας ότι δεν μπορεί να βοηθήσει σε αυτό το σημείο – αυτό που βοηθάει είναι, να φτάνεις στην Πραγμάτωση, η οποία βοηθάει όσο τίποτα στον κόσμο – αλλά ακόμα πολλοί Σώμπρα εξακολουθούν να επιθυμούν να ξαναγίνουν ενεργειακοί εργάτες του πλανήτη, να επιστρέψουν στην ανάγκη να πέσουν ξανά στην μάχη – για την πολιτική, τον Ντόναλντ Τραμπ, το περιβάλλον, για οτιδήποτε τέτοιο. Ξέρεις, υπάρχει ακόμα, τους τραβάει ακόμα. Το έχω προσέξει. Σε ευχαριστώ. Ωραίες απαντήσεις.

ΛΙΝΤΑ: Να ρωτήσουμε αυτό τον φίλο από το Ισραήλ; Είμαι πολύ περίεργη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αλλά προειδοποίησέ τον να μην κουνάει το κεφάλι του σ’ αυτό το μεγάλο πράγμα στον τοίχο ( στην τηλεόραση).
ΣΑΤΖΥ: Με έχουν προειδοποιήσει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Η ανθρωπότητα είναι εκεί που περίμενες ότι θα είναι σήμερα; Με την ευκαιρία, χαίρομαι που σε βλέπω. Έχω καιρό να σε δω.
ΣΑΤΖΥ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εδώ και τρεις ζωές, νομίζω.
ΣΑΤΖΥ: Τουλάχιστον.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία.
ΣΑΤΖΥ: Δεν είχα καμία προσδοκία. Όχι. Όταν μεγάλωσα, είχα πολλούς φόβους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΣΑΤΖΥ: Και…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξέρεις, με τις βόμβες να πέφτουν πάνω από το κεφάλι σου καθημερινά, θα έλεγα… είναι αυτονόητο.
ΣΑΤΖΥ: Ναι, σωστά. Δεν ήταν μόνο αυτό. Τα έβλεπα όλα μαύρα και μετά άλλαξα τρόπο αντίληψης και τώρα βλέπω και τις δυο πλευρές, και είναι αρκετά καλό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, είναι!
ΣΑΤΖΥ: Και μπορώ ακόμα να νοιώσω εκτίμηση για κάποιον σαν τον Ντόναλντ Τραμπ. Θέλω να πω, είναι μια καρικατούρα. Είναι αρκετά γελοίος, αλλά αντιπροσωπεύει κάποια πράγματα, σωστά?
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς.
ΣΑΤΖΥ: Ναι, και όλα είναι επιχειρήσεις, κατά την δική του άποψη, και εκεί ακριβώς βρίσκεται σήμερα η ανθρωπότητα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και κάτι κινείται τέλος πάντων.
ΣΑΤΖΥ: Σωστά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν είμαστε σίγουροι προς τα πού, αλλά κινείται.
ΣΑΤΖΥ: Σωστά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και είναι καλύτερο παρά να αρχίσει να κολλάει. Οπότε – ας πάμε στην πατρίδα σου – η Μέση Ανατολή είναι εκεί που περίμενες ότι θα είναι, ας πούμε, όταν ήσουν νεότερος ή πριν έρθεις σε αυτή σου την ενσάρκωση;
ΣΑΤΖΥ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι. Πού περίμενες ότι θα ήταν;
ΣΑΤΖΥ: Όχι εκεί που είναι τώρα. Μόνο αυτό μπορώ να πω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εννοείς  εκτός χάρτη ,ας πούμε; Ή όλοι …
ΣΑΤΖΥ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … ότι όλοι συνειδητοποιούν ότι είναι Hapiru, μία οικογένεια;
ΣΑΤΖΥ: Έλπιζα μάλλον  ότι όλοι θα είχαν συνειδητοποιήσει ότι είναι ένα μεγάλο Kumbaya. (* πνευματικός ύμνος).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι.
ΣΑΤΖΥ: Αλλά δεν είναι και επίσης δεν με πειράζει. Είναι σαν…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όμως καταλαβαίνεις ότι στην Μέση Ανατολή, οι περισσότεροι που ζουν εκεί αυτή την στιγμή, κατάγονται από την ίδια πνευματική οικογένεια, που ονομάζεται Hapiru και οι οικογενειακές διαμάχες είναι οι χειρότερες. Και μετά αν μπει κάποιος απέξω και μπλεχτεί  στην οικογενειακή διαμάχη- μπουμ!- τον παίρνει κι αυτόν η μπάλα.
ΣΑΤΖΥ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, ναι, είναι μια παλιά οικογενειακή διαμάχη.
ΣΑΤΖΥ: Σωστά. Γι αυτό τον λόγο είμαι εδώ κι όχι στο Ισραήλ (γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Σε ευχαριστώ. Χαίρομαι που είσαι εδώ. Είναι μεγάλη χαρά να σε έχουμε κοντά μας. Χαίρομαι που σε ξαναείδα.
ΣΑΤΖΥ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μια από αυτές τις μέρες θα μοιραστώ μαζί σας μια ιστορία για μένα και για σένα.
ΣΑΤΖΥ: Σε ευχαριστώ πάρα πολύ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ένας ακόμα. Ο πλανήτης είναι εκεί που περιμένατε να είναι σήμερα;
ΛΙΝΤΑ: Ω, για να δούμε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: 2019.
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι. Ήταν ξεκάθαρο.
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Είναι πολύ ξεκάθαρο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Και πού περίμενες να είναι;
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Πίστευα ότι θα ήταν περισσότερο Kumbaya από ό,τι είναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι, και όταν επέστρεψες σε αυτή την ενσάρκωση, όταν προετοιμαζόσουν και σκεφτόσουν, «Ω, ο πλανήτης σίγουρα θα γίνει καλύτερος, και, ξέρεις, τελειώσαμε με τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Βγήκε από την μέση. Τώρα μπορούμε να ενώσουμε τον κόσμο και…» Ουάου.
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Με σοκάρουν όλα αυτά που βγαίνουν στο φως. Συνειδητοποιώ ότι γίνονταν πολλά από την εποχή ακόμα που ήμουν μικρότερη και δεν τα ήξερα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Αλλά μου κάνει εντύπωση πόσο ανοιχτό είναι όλο αυτό και πώς κανείς δεν δείχνει να νοιάζεται.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Σωστά. Ωραία. Οπότε, πώς θα περιέγραφες το συναίσθημα που σου δημιουργεί όλο αυτό;
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Ποτέ δεν παρακολούθησα σαπουνόπερες, αλλά τώρα νοιώθω σαν να παίζω σε μια τέτοια ( γελάνε). Και είναι κάπως διασκεδαστικό. Μου αρέσει να βλέπω τα σύντομα δελτία ειδήσεων κάθε μέρα, και πιάνω τον εαυτό μου να σοκάρεται με όσα συμβαίνουν.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Όντως, και μερικές φορές είναι θλιβερά, και σε βαραίνουν και μπορεί κάποια κομμάτια σου να πιστεύουν, ότι πρέπει να βγεις εκεί έξω και με κάποιο τρόπο να σώσεις τον πλανήτη, κάτι που δεν το συστήνω. Αλλά υπάρχει αυτή η τάση , «Πρέπει να κάνω κάτι για τον πλανήτη». Και ο λόγος για τον οποίο κάνω αυτή την ερώτηση – σε ευχαριστώ – ο λόγος που έκανα αυτή την ερώτηση για να ξεκινήσουμε την νέα χρονιά, είναι παραπάνω από ένας.

Πολλοί από εσάς ήρθατε εδώ με μεγάλες ελπίδες. Μηδενός εξαιρουμένου, όλοι σας ,είτε εδώ είτε μέσα από το ίντερνετε, το ξέρατε ότι αυτή η ενσάρκωση θα ήταν πολύ σπουδαία. Είχατε μεγάλες προσδοκίες πριν έρθετε, ας πούμε, όταν ήσασταν πολύ νέοι, ότι θα κάνατε κάτι εξαιρετικό για τον πλανήτη. Κάποιοι από εσάς το ονειρεύονταν, θέλω να πω, είτε στον ύπνο τους είτε όταν ήταν ξύπνιοι. Πολλοί από εσάς είχατε την επιθυμία να κάνετε κάτι, να εφεύρετε κάτι που θα βοηθούσε πραγματικά την ανθρωπότητα ή να δημιουργήσετε μια επιχείρηση, που θα είχε τεράστιο αντίκτυπο στον πλανήτη, και δεν συνέβη. Και μετά η ζωή σας εκτροχιάστηκε με πολλούς και διάφορους τρόπους. Και μετά, αυτό το παλιό όνειρο, το συναίσθημα, « Αυτή θα είναι μια σπουδαία ενσάρκωση και θα κάνω κάτι εξαιρετικό για να βοηθήσω τον πλανήτη, να βοηθήσω με έναν Kumbaya τρόπο, να βάλω τέλος στους πολέμους, στην πείνα και στην σκλαβιά».

Και μετά τραβηχτήκατε στην άκρη. Μπορεί να σκεφτήκατε, ότι είχατε κάνει λάθη ή ότι κάτι δεν κάνατε σωστά, και μετά πολλά άρχισαν να καταρρέουν – είτε επρόκειτο για την δουλειά σας ή την οικογένειά σας ή όλα τα υπόλοιπα, άρχισαν να διαλύονται – και μετά εκείνο το όνειρο, εκείνο το γνωρίζειν φαινόταν σαν μια μακρινή ηχώ. Και μετά φτάσατε στο σημείο της επιβίωσης, θέλω να πω, απλά μαζεύατε το κουράγιο σας για να αντέξετε την κάθε ημέρα και προσπαθούσατε να κρατάτε την υγεία σας σε μια ισορροπία και όλα τα υπόλοιπα.

Αλλά δεν θέλω να μείνει απραγματοποίητο αυτό το όνειρο. Δεν θέλω να ξεχαστεί αυτό το όνειρο, επειδή είναι σπουδαιότερο από ποτέ. Μπορεί να μην είναι αυτό που περιμένατε. Μπορεί να μην είναι η θεραπεία του καρκίνου ή κάποιος τρόπος για να τροφοδοτηθούν οι φτωχοί ή κάποια εφεύρεση νέας τεχνολογίας.

Κάνετε κάτι άλλο, και ξέρετε ακριβώς τί είναι αυτό. Επιτρέπετε την Πραγμάτωση. Αυτό νοιώθατε τότε παλιά όταν λέγατε, «Αυτή θα είναι πολύ σημαντική ενσάρκωση. Θα κάνω κάτι πολύ σημαντικό». Και πολλοί από εσάς σκέφτονταν, «Ω, Θεούλη μου! Το εγώ μου μπήκε μπροστά. Ήθελα να γίνω κάποιος σπουδαίος και διάσημος  και όλα τα άλλα». Όχι, στην πραγματικότητα, η πρόθεσή σας ήταν να κάνετε κάτι για τον πλανήτη, κάτι πολύ, πολύ  σημαντικό, αλλά δεν ήταν όπως το περιμένατε. Δεν ήταν να γίνεται Γενικός Διευθυντής ή πρόεδρος  μια μεγάλης εταιρίας ή των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι κάτι που έγινε αθόρυβα. Είναι αυτό που κάνετε αυτή την στιγμή. Αυτή την στιγμή.

Και όσο κι αν κάποιο κομμάτι σας λέει, «Μα δεν κάνω τίποτα», μου έρχεται να ουρλιάξω, όταν λέτε ότι « Δεν κάνω τίποτα. Απλά μένω στο σπίτι, και το όνομά μου δεν είναι στα πρωτοσέλιδα. Και δεν έχω γράψει κάποιο βιβλίο ακόμα και δεν έχω ξεκινήσει την καινούργια μου θεραπευτική πρακτική». Κάνετε αυτό που ήρθατε να κάνετε, και γίνεται αθόρυβα . Πρέπει  να γίνει αθόρυβα. Κάνετε πολλά περισσότερα γ’ αυτόν τον πλανήτη, από κάποιον που ανακαλύπτει μια θεραπεία για τον καρκίνο. Είναι μεγάλη δήλωση, αλλά είναι πολύ αληθινή.

Λίγοι μόνο αρκούν. Ούτε θρησκείες, ούτε ρητορίες. Αρκούν  λίγοι να επιτρέψουν τον εαυτό τους. Αυτό μόνο αρκεί. Θα κάνουμε μια μεγάλη συζήτηση γύρω από αυτό το θέμα, σε μια εβδομάδα στο ProGnost, τί στο διάβολο συμβαίνει αυτή την στιγμή και γιατί. Μόνο λίγοι αρκούν. Αυτό επιφέρει μεγαλύτερη αλλαγή από οτιδήποτε άλλο, και όχι επειδή προσπαθείτε δραστικά  να αλλάξετε τον κόσμο. Να θυμάστε ότι όλο αυτό γίνεται από συμπόνια. Αλλά όταν λάμψει το φως σας, για να το πω απλά, η ακτινοβολία σας φωτίζει δυνατότητες, που δεν θα έχετε ξαναδεί ποτέ πριν.

Θα στέκεστε σε μια καφετέρια περιμένοντας τον καφέ σας και θα σας πλησιάσει ένας εξαρτημένος- αυτό που λέτε ναρκομανής- θα πλησιάσει από πίσω σας για να πάρει τον καφέ του, με χρήματα που μόλις έχει κλέψει, και εσείς δεν χρειάζεται να πείτε τίποτα. Δεν χρειάζεται να τους κάνετε μαγικά ή ρέικι. Η παρουσία σας και μόνο μετράει. Αυτό είναι, επειδή η παρουσία σας είναι – λόγω έλλειψης καλύτερων λέξεων– φως. Είναι επίγνωση, συνείδηση. Και ξαφνικά μπορεί να δει τη δυνατότητα, να μην είναι ναρκομανής, να μην είναι εξαρτημένος, να δει ότι δεν χρειάζεται να κλέψει. Και μπορεί ποτέ να μην μάθει, ότι όλο αυτό προήλθε από εσάς. Απλά γνωρίζει ότι ξαφνικά, ενώ έπινε τον καφέ του , του ήρθε μια αποκάλυψη, και μπορεί να σκέφτηκε ότι κάτι του έριξαν στον καφέ του ή οτιδήποτε, αλλά γι αυτό τον λόγο ήρθατε εδώ. Γι αυτό τον λόγο ήρθατε.

Α, μου αρέσει να γυρίζω πίσω στις επιθυμίες που είχατε σε αυτή την ενσάρκωση, χωρίς να γνωρίζετε πού θα βγει, αλλά γνωρίζοντας ότι θα βγει. Και το κάνετε αυτή τη στιγμή.

Είναι μια από εκείνες τις δηλώσεις που πρέπει να σας λέω ξανά και ξανά, επειδή ακόμα δεν το πιστεύετε. Σαν να λέτε ακόμα, «Ει, ακούγεται πολύ καλό, αλλά μάλλον ο Αντάμους μιλάει στον διπλανό μου, επειδή εγώ δεν τα καταφέρνω τόσο καλά».  Δεν μπορείτε να το φανταστείτε, με την ανθρώπινη λογική, αυτό που κάνετε, και γι’ αυτό μου αρέσει πολύ να δουλεύω μαζί σας. Γι’ αυτό μου αρέσει να σας προκαλώ, να σας ταρακουνάω και ταυτόχρονα να σας αγαπάω.

Ας πάρουμε λοιπόν μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Προσδοκίες. Ο πλανήτης δεν είναι όπως το περιμένατε. Πολλοί από εσάς πιστεύατε ότι θα είχε ήδη ανατιναχτεί. Πολλοί από εσάς πιστεύατε  ότι θα είχαν ενωθεί όλοι, θα ζούσαμε μέσα σε αυτή την υπέροχη, παγκόσμια αγάπη και Kumbaya και τίποτε από αυτά δεν συνέβη, αλλά όμως  συμβαίνουν πολλά.

Το Εγώ

Θα ήθελα να μιλήσω λίγο για το εγώ. Και, ξέρετε, όταν συζητούσαμε γύρω από το τί πραγματικά κάνετε εδώ στον πλανήτη, ένα μέρος του εγώ σας λέει, «Θα γίνω σπουδαίος, μπορεί και διάσημος, μπορεί πλούσιος, αλλά  θα» – η νούμερο ένα προτεραιότητά σας- «θέλω να κάνω κάτι γι αυτό τον πλανήτη». Είναι πολύ κοινό σας γνώρισμα, «Θέλω να κάνω κάτι γι’ αυτόν τον πλανήτη». Και μετά σκέφτεστε, «Λοιπόν, αυτό ήταν το εγώ μου».

Ξέρετε, δούλεψα με τον Σίγκμουντ Φρόυντ, τον ήξερα. Ειλικρινά μιλάω (ο Αντάμους γελάει). Ειλικρινά. Και, ξέρετε, έκανε διάσημο το «εγώ», τον γενικό όρο. Πριν από αυτό, δεν το συζητούσαν πολύ, αλλά εκείνος βοήθησε στον ορισμό του εγώ και το έκανε γνωστό και έβαλε τους ανθρώπους να σκέφτονται το εγώ τους, αλλά επίσης το δαιμονοποίησε. Αυτό ήταν το θλιβερό μέρος της δουλειάς του. Δαιμονοποίησε το εγώ, σαν να ήταν κάτι κακό, σαν να ήταν η σκιά σας. Έκανε το εγώ να φαίνεται κάτι το αρνητικό και ακόμα και σήμερα οι άνθρωποι λένε, «Λοιπόν, έχεις μεγάλο εγώ». Καλά, εντάξει ! Ειλικρινά, ευχαριστώ.

Με την ευκαιρία, το εγώ δεν έχει μέγεθος. Δεν μπορεί να έχεις μεγάλο ή μικρό εγώ. Δεν μπορεί να έχεις κακό εγώ ή οτιδήποτε άλλο. Το εγώ προέρχεται από την Λατινική λέξη, ( Ι go), «Εγώ πάω» ή θα μπορούσε κανείς να το μεταφράσει σαν «κινούμαι μπροστά» ή απλά κινούμαι, κάνω κάτι. Εγώ. Βασικά, το εγώ είναι κάτι το όμορφο με πολλούς τρόπους, αλλά, εντάξει, δαιμονοποιήθηκε, μετετράπηκε σε κάτι κακό.

Ας αφιερώσουμε μια στιγμή για να νοιώσουμε το ανθρώπινο εγώ. Ας αφιερώσουμε μια στιγμή. Απλά στην λέξη. Τι συναισθήματα μας βγάζει στην επιφάνεια; Το Εγώ.
(παύση)
Και η Λίντα στο μικρόφωνο. Είμαι περίεργος, μια λέξη που σας έρχεται στο μυαλό για να ορίσετε το εγώ. Μια λέξη.
ΣΩΜΠΡΑ 1(γυναίκα): Εξουσία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εξουσία. Ναι, οκ. Ωραία. Λίντα, συνέχισε να τρέχεις με το μικρόφωνο. Εγώ, εξουσία.
ΝΤΙΑΝΑ: Εαυτός.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εαυτός, οκ. Τί είδους εαυτός, όμως;
ΝΤΙΑΝΑ: Η ατομική μου ταυτότητα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μμ, οκ. Τι είδους ταυτότητα; Είναι κάτι που θα ήθελες να έχεις σε μεγαλύτερη ποσότητα; Να έχεις περισσότερο εγώ; Λιγότερο εγώ? Κάτι που χρειάζεται να το δουλέψεις – το εγώ σου είναι κάτι που πρέπει να το δουλέψεις;
ΝΤΙΑΝΑ: Δεν νομίζω – δεν δουλεύω με το δικό μου από όσο γνωρίζω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Εντάξει. Άλλοι;
Κατηγόρησες ποτέ κάποιον ότι έχει μεγάλο εγώ ή έστω, σκέφτηκες να το κάνεις;
ΝΤΙΑΝΑ: Σίγουρα το σκέφτηκα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, οκ. Κάποιον συγκεκριμένα;
ΝΤΙΑΝΑ: Ναιιι ( γέλια), που θα παραμείνει ανώνυμος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ωραία, ωραία. Ωραία.
ΛΙΝΤΑ: Δεν βρίσκονται στην σκηνή, έτσι δεν είναι; ( γέλια)
ΝΤΙΑΝΑ: Μπορεί και να είναι! ( η Λίντα γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το Εγώ. Ποια λέξη σας έρχεται στο μυαλό όταν μιλάμε για το εγώ; Το εγώ.
( η Σούζαν στέκεται σκεφτική)
ΛΙΝΤΑ: Η Νάνσι θέλει το μικρόφωνο. Δεν θα διστάσει. Εκεί πέρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι! Θα έδινε καλή απάντηση! Μου άρεσε!
ΛΙΝΤΑ: Ε λοιπό, περίμενε! Η Νάνσι θα δώσει πρώτα την δική της και μετά επιστρέφουμε σε εκείνη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι! Θέλω να ακούσω τι θα έλεγες.
ΣΟΥΖΑΝ: Η ουσία του ανθρώπου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η ουσία, οκ. Ναι.
ΣΟΥΖΑΝ: Ο άνθρωπος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο άνθρωπος. Οκ. Υπάρχουν…οκ, δεν θα προσθέσω δικά μου λόγια ακόμα.
ΝΑΝΣΥ: Για μένα, πιστεύω ότι είναι μέρος της τριάδας… του εαυτού μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, θεϊκότητα, Μάστερ και εγώ.
ΝΑΝΣΥ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Σου αρέσει το εγώ σου
ΝΑΝΣΥ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ας συνεχίσουμε με τις λέξεις. Είμαστε στο ζέσταμα. Το εγώ. Τι σας φέρνει στο μυαλό;
ΤΟΜ: Περηφάνια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Περηφάνια. Οκ. Ας συνεχίσουμε το σκάψιμο. Το εγώ.
ΚΑΡΟΛΥΝ: Έπαρση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έπαρση. Οκ. Είχες ποτέ έπαρση;
ΚΑΡΟΛΥΝ: Έτσι νομίζω ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πολύ πιθανόν και δεν είναι κακό.

Ξέρετε, το ένα θέμα που εξετάζουμε εδώ είναι, ότι έχουν προσδώσει πολλά αρνητικά χαρακτηριστικά στο εγώ – έπαρση και αλαζονεία και όλα τα υπόλοιπα. Καθώς συνεχίζουμε την συζήτησή μας, ας νοιώσουμε πραγματικά όλες αυτές τις λέξεις, όλα όσα συνδέονται με το εγώ.
Παρακαλώ συνεχίστε. Το εγώ.
ΑΛΗ: Αυτοπροβολή .
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Το έχεις κάνει;
ΑΛΗ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ένοιωσες άσχημα;
ΑΛΗ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έφαγες σφαλιάρα;
ΑΛΗ: Εγώ έριξα σφαλιάρα στον εαυτό μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς, αυτό εννοώ.
ΑΛΗ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι. Χαστούκισες τον εαυτό σου. Μπουμ! Ουάου! Θεούλη μου!
ΑΛΗ: Κακέ Αλή!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω! «Κακέ Αλή»! Και τόσο εγώ, και- ω!- είσαι…
ΑΛΗ: Κάτσε φρόνιμα!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, σωστά! Για δες τι γίνεται όταν σηκώνεις ανάστημα! Ναι.
ΑΛΗ: Ναι.
ΛΙΝΤΑ: Δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί απλά  αυτοπεποίθηση;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Άφησέ τους, σε παρακαλώ.
ΛΙΝΤΑ: Είμαι μία από αυτούς ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Είμαι μία από αυτούς», οκ! Ξέρω ποιος θα πάρει μετά το μικρόφωνο.
ΣΑΡΤ: Θα πρέπει να είναι Σαρτ- ιστικό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σαρτ- ιστικό. Ναι ( ο Σαρτ γελάει). Το εγώ.
ΣΑΡΤ: Η κακή πλευρά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, το εγώ. Με ποια λέξη θα το περιέγραφες;
ΣΑΡΤ: ( σκέφτεται) Απλά… ενοχή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ενοχή. Οκ. Ναι, το λέει το ύφος σου. Δείχνεις σαν να , «Εεε..»Τα εγώ. Οκ.
ΣΑΡΤ: Είναι η ενοχή γι’ αυτό που κάνεις στους άλλους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, σωστά. Οκ. Ωραία.
ΣΑΡΤ: Ναι, και αφού το κάνεις, ξέρεις ότι τους έκανες κακό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αυτό πιστεύεις. Ή θέλεις να το πιστεύεις.
ΣΑΡΤ: Οπότε το θέλεις να γίνει έτσι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι, ναι. Οπότε, στη χειρότερη περίπτωση με το εγώ σου, τι συνέβη;
ΣΑΡΤ: Ω, το χειρότερο μου ήταν όταν έπινα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι ( ο Σαρτ γελάει). Ναι. Πώς επηρέασε το ποτό το εγώ σου; ( γέλια)
ΣΑΡΤ: Μου επέτρεψε  να λέω ό,τι μου κατέβαινε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, σωστά, σωστά. Και το έκανες.
ΣΑΡΤ: Ω, το έκανα!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και σου δημιούργησε ποτέ προβλήματα;
ΣΑΡΤ: Ω, ποτέ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, σωστά. Σωστά ( γελάνε). Οπότε, όταν έκοψες το ποτό, το χρέωσες κατά πολύ στο εγώ σου ή οι άλλοι το χρέωσαν στο εγώ σου;
ΣΑΡΤ: Ναι, σίγουρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε τί έκανες με το εγώ σου;
ΣΑΡΤ: Το πέταξα στην βαλίτσα που άφησα πίσω μου και…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, όχι, πρώτα πέταξες τα σκουπίδια. Μετά το πέταξες μέσα στην βαλίτσα που άφησες πίσω σου, και ακόμα εξακολουθείς να τραβάς καμιά κλωτσιά κατά καιρούς.
ΣΑΡΤ: Ναι, μετά πέταξα έξω την βαλίτσα με τις κλωτσιές.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λυτρώθηκες εσύ και το εγώ σου  όταν έκοψες το ποτό;
ΣΑΡΤ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εξακολουθείς να παλεύεις αυτό το εγώ;
ΣΑΡΤ: Ναι, εξακολουθώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Αυτός είναι ο λόγος που πήρες αυτό τον μεγάλο, τον τεράστιο χωματουργικό εξοπλισμό; Είναι σαν να νοιώθεις αυτή την δύναμη που το διαπερνάει κι έτσι μπορείς να σκάβεις κάποιες ακαθαρσίες. (* μιλάει για το επάγγελμα του Σαρτ).
ΣΑΡΤ: Ω, ναι, βοηθάει. Σίγουρα βοηθάει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσες  να φανταστείς τον εαυτό σου Γενικό Διευθυντή μιας μεγάλης εταιρίας; Εγώ όχι.
ΣΑΡΤ: Ο Θεός να λυπηθεί τους υπαλλήλους!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς ( ο Σαρτ γελάει). Ακριβώς, ναι, εξαιτίας αυτού του τεράστιου εγώ! Ω, θεούλη μου! Θα ήσουν στην καρδιά μιας χώρας τροφοδοσίας. Θα ήταν ένας μπουφές για το εγώ.
ΣΑΡΤ: Θα έπρεπε να προσλαμβάνω νέους υπαλλήλους κάθε πρωί.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά! Σωστά! Αλλά με την δουλειά που κάνεις τώρα, είσαι έξω στην φύση και έχεις μεγάλο εξοπλισμό. Κανείς δεν μπορεί να τα βάλει μαζί σου, επειδή ξέρουν ότι αυτός ο γερανός θα τους ξεριζώσει το σπίτι την άλλη μέρα, οπότε…
ΣΑΡΤ: Τους λέω, «Να το θυμάστε, έχω μεγάλα ανατρεπόμενα φορτηγά».
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, ακριβώς ( γελάνε). Ωραία. Σε ευχαριστώ.
Κάνα δυο ακόμα για το εγώ. Τι λέξεις σας έρχονται στο μυαλό;
ΛΙΝΤΑ: Για να δούμε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μας λείπουν κάνα δυο πολύ σημαντικές λέξεις.
ΣΥΛΒΙΑ: Τώρα μπερδεύτηκα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι σου έρχεται στο μυαλό όταν λέω την λέξη εγώ;
ΣΥΛΒΙΑ: Εγώ. Όπως είπες, «Εγώ πάω», ( Ι go ), είναι σαν μια διασφάλιση του εαυτού μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Είναι ο εαυτός σου.
ΣΥΛΒΙΑ: Από την μία, αλλά από την άλλη θα μπορούσε να είναι εγωισμός.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εγωισμός, οκ.
ΣΥΛΒΙΑ: Να σκέφτομαι μόνο τον εαυτό μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το κάνεις συχνά αυτό;
ΣΥΛΒΙΑ: Προσπαθώ. Ή προσπαθώ να μην το κάνω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, προσπαθείς να μην το κάνεις.
ΣΥΛΒΙΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι λυπηρό. Ουάου.
ΣΥΛΒΙΑ: Εγώ είμαι, εγώ είμαι…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το συμπέρασμα από όλο αυτό είναι , ότι είναι κακό να φροντίζεις τον εαυτό σου; Από πού στο διάβολο προέκυψε αυτό; ( κάποιος λέει¨Από την εκκλησία¨) Ακριβώς. Ακριβώς. Δεν έχω σκοπό να ασχοληθώ πια με τα στραβά της εκκλησίας.  Όχι, το ορκίστηκα στο όνομα της Νέας Χρονιάς. Ναι, ναι. Όχι άλλη εκκλησία. Ξέρετε γιατί; Επειδή δεν χρειάζεται να το κάνω πια. Ξέρετε, πέρυσι, πριν από έναν χρόνο, όταν συζητούσαμε εδώ πέρα, και σας ζήτησα να μου πείτε τις παρατηρήσεις σας πάνω σε αυτά που θα συνέβαιναν το 2018, και το συμπέρασμα που έβγαλα ήταν η κατάρρευση της εκκλησίας. Και με τον όρο  ¨εκκλησία¨ εννοώ γενικά όλες τις θρησκείες. Και για μένα αυτό εξακολουθεί να είναι το σπουδαιότερο πράγμα που συνέβη πέρυσι. Όχι αυτό που λένε στις ειδήσεις.

Αλλά, βλέπετε, όταν μια κοινωνία έχει μύθους – και η θρησκεία είναι ένας μύθος – όταν έχει μύθους, την βοηθάει να σχηματίσει τις κοινωνίες και τις αξίες της και τους κανόνες ηθικής της και τους νόμους της, κάτι που λίγο ως πολύ έχει ο κόσμος. Έχετε πολλούς μύθους- θρησκείες και πεποιθήσεις- που σχηματίζουν αξίες και τελικά νόμους. Οπότε, σας φτάνουν σε αυτό το επίπεδο. Σας προσφέρουν αυτό που αποκαλείτε σταθερότητα στον πλανήτη, στον τρόπο που λειτουργεί. Όλα βασίζονται πάνω σε αυτές τις αξίες που αρχικά προήλθαν από τους μύθους.

Και οι μύθοι, δεν μιλάνε στην πραγματικότητα για την εκκλησία όπως την γνωρίζετε σήμερα. Πάνε πολύ πίσω, πάρα πολύ πίσω. Υπάρχουν μύθοι στους Ίνκας και στους Μάγιας και στους Ιθαγενείς και σε όλες τις άλλες κοινωνίες πριν από τους Χριστιανικούς μύθους, εδώ και 5000 χρόνια. Οι αιγυπτιακοί μύθοι προηγήθηκαν από αυτούς 25000 χρόνια. Οπότε, οι μύθοι χτίζουν τις κοινωνικές αξίες και δομές. Είναι η βαρύτητα που συγκρατεί τα πάντα.

Λοιπόν, τώρα αυτό που συμβαίνει στον πλανήτη με την εκκλησία, είναι το γεγονός ότι παρακμάζει, διαλύεται, είτε πρόκειται για την  Χριστιανική εκκλησία, είτε για την Μουσουλμανική, την Εβραϊκή  ή για οποιαδήποτε άλλη.  Υπάρχει μια τεράστια έλλειψη σεβασμού και πίστης σε πολλές από αυτές τις παλιές θρησκευτικές αξίες. Αν ήμουν επικεφαλής μιας από αυτές τις εκκλησίες, θα έλεγα, «Μήπως να εκσυχρονιζόμασταν κατά καιρούς. Ξέρετε, ας ξεπεράσουμε αυτή την πεποίθηση, ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να γίνουν κληρικοί. Θέλω να πω, είναι πολύ παλιό και τόσο χαζό. Ας το αναβαθμίσουμε κατά καιρούς». Αλλά κρατάνε τόσο πεισματικά τους παλιούς τους τρόπους.

Οπότε τώρα καταρρέουν. Εσείς βλέπετε την επιφάνεια, μια μικρή εικόνα. Το όλο θέμα με την Καθολική Εκκλησία και τους παπάδες και την σεξουαλική κακοποίηση, η οποία λαμβάνει χώρα εδώ και τόσα πολλά, πάρα πολλά χρόνια, που κανένας δεν θέλει να παραδεχθεί. Δεν είναι μια πρόσφατη επιδημία. Συνέβαινε από πάντα. Αυτό προκαλεί έλλειψη εμπιστοσύνης και πίστης στην πίστη, και όταν δεν έχεις πίστη στην πίστη, τότε έχεις μεγάλα προβλήματα.

Οπότε, η βαθύτερη δομή των μύθων παρακμάζει. Ο κόσμος δεν πιστεύει και δεν ακολουθεί πια τις εκκλησίες. Αυτό αρχίζει να τα βγάζει όλα στην επιφάνεια, πώς κτίστηκε η κοινωνία και η χώρα και οι ηθικοί κανόνες και οι αξίες και οι επιχειρήσεις. Οπότε γι’ αυτό λέω, ότι το μεγαλύτερο πράγμα που συνέβη πέρυσι, ήταν η συνεχιζόμενη παρακμή των θρησκευτικών αξιών στον πλανήτη, και θα έχει τεράστιο αντίκτυπο, ειδικά φέτος, καθώς θα καταρρεύσει ακόμα περισσότερο.

Κι’ αυτό, από μόνο του, δεν σημαίνει ότι η Καθολική Εκκλησία θα χρεοκοπήσει ή ότι οι Μεθοδιστές θα βρουν μια διαφορετική μέθοδο. Μπορεί και να το κάνουν. Αλλά σημαίνει ότι δεν έχουν πια την επιρροή στη συνειδησιακή βαρύτητα στον πλανήτη, όπως είχαν κάποτε. Και καθώς αυτοί διαβρώνονται, το ίδιο συμβαίνει και με τις αξίες, κάτι που πιθανόν το έχετε δει στις ειδήσεις. Οι αξίες καταρρέουν. Η βαρύτητα που ενώνει τις πεποιθήσεις και τους νόμους κι όλα τα υπόλοιπα καταρρέει. Αυτά λοιπόν συμβαίνουν.

Και μετά έχετε έναν τύπο, όπως αυτόν του Προέδρου Τραμπ στο κοινοβούλιο και τα κάνει όλα γυαλιά καρφιά. Και δεν εννοώ ότι είναι καλό ή κακό. Απλά λέω ότι αυτό αξίζει στον κόσμο ( γέλια). Όντως! Απόλυτα. Όχι, θα έπρεπε να υπάρχει ένας θεμελιώδης σεβασμός σε αυτό, και δεν το λέω με την έννοια της πολιτικής, καθόλου. Δεν θα ψήφιζα αν ήμουν στον πλανήτη σας αυτή την στιγμή. Θα έκανα αυτό που είπε ο Τοβίας, «Σταθείτε πίσω από τον χαμηλό τοίχο» και γελάστε. Θα γελούσα.

Οπότε, πού ήμασταν; ( κάποιος λέει ¨στο Εγώ¨)
ΛΙΝΤΑ: Στο εγώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Θέλω να ακούσω λίγες ακόμα λέξεις. Ανεβάστε λίγο τα φώτα, επειδή η Λίντα θα τρέχει ανάμεσα στο ακροατήριο.
Το εγώ. Μου λείπουν κάποιες λέξεις εδώ.
ΜΟΝΙΚΑ: Για μένα το εγώ είναι διττότητα…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Διττότητα.
ΜΟΝΙΚΑ:… ή κριτική. Επειδή αν δεν βρίσκομαι στο εγώ, είμαι στην ενότητα και όλα είναι όπως είναι. Θα ήταν όλα, υποθέτω αυτό που λέμε, Επιτρέπω. Οπότε, για μένα υπάρχει το ανθρώπινο μυαλό μου ή το εγώ μυαλό, και το μυαλό του Πνεύματος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ω, ενδιαφέρον.
ΜΟΝΙΚΑ: Κι έτσι, όποτε είμαι στην κριτική λέω, «Ω, είναι απλά το ανθρώπινο μυαλό μου. Τι θα έλεγε το Πνευματικό μου μυαλό»;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, σωστά.
ΜΟΝΙΚΑ: Ναι. Αυτό είναι το ένα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ενδιαφέρον. Τώρα, υπάρχει μια διαμάχη ανάμεσα στα δυο. Πολύ σοφό. Σε ευχαριστώ. Απλά θέλω κάποιος να το πει. Γκάρυ, θα το πεις εσύ;
ΓΚΑΡΥ: Αυτό- επίγνωση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό- επίγνωση. Ναι. Ναι. Καλή ή κακή αυτό- επίγνωση;
ΓΚΑΡΥ: Τίποτε από τα δύο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τίποτε από τα δύο;
ΓΚΑΡΥ: Είναι απλά και μόνο επίγνωση. Είναι το γνωρίζειν του…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τότε βασίζεσαι στο εγώ σου για περισσότερη αυτό- επίγνωση;
ΓΚΑΡΥ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι. Πού βασίζεσαι για περισσότερη αυτό- επίγνωση;
ΓΚΑΡΥ: ( σκέφτεται λίγο) Πού βασίζομαι για περισσότερη αυτό-επίγνωση…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αν δεν την παίρνεις από το εγώ, από πού παίρνεις περισσότερη αυτό- επίγνωση;

ΓΚΑΡΥ: Από αυτά που αισθάνομαι, από αυτά που νοιώθω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, δεκτό. Ωραία, επειδή αυτά προσπερνούν κατά κάποιο τρόπο το εγώ.
ΓΚΑΡΥ: Καλώς εχόντων των πραγμάτων.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Καλή απάντηση. Μέχρι τώρα είχαμε καλές απαντήσεις. Νοσταλγώ τις μέρες που σας πείραζα όταν μου δίνετε κακές απαντήσεις ( γέλια). Μου λείπουν τόσο πολύ. Έφτιαχνα σπουδαίες ιστορίες όταν γυρνούσα στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων.
Θα μπορούσες να σκεφτείς κάποια makyo απάντηση; Όχι, όχι!
ΛΙΝΤΑ: Μην το κάνεις!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσες! ( ο Αντάμους γελάει)
ΜΟΗΣΕ: Θα μπορούσα να κάνω μια προσπάθεια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσες! Άντε λοιπόν.
ΜΟΗΣΕ: Είναι η ανθρώπινη αυτοπεποίθηση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτοπεποίθηση.
ΜΟΗΣΕ: Και πιστεύω ότι οι άνθρωποι το περιφρονούν επειδή περιφρονούν τον εαυτό τους. Αλλά είναι ανθρώπινη αυτοπεποίθηση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ωραία. Πολύ καλά. Δεν το έχω ακόμα. Χρειάζομαι κάνα δυο επιπλέον.
ΛΙΝΤΑ: Η Εριέττα πιστεύει ότι γνωρίζει την λέξη. Ή πιστεύει ότι θέλεις να την πειράξεις.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Αυτοπροστασία. Αυτό είναι. Επειδή όσο μεγαλύτερο είναι το εγώ, τόσο μεγαλύτερη είναι η παρουσία. Ο άνθρωπος προσπαθεί να διασφαλίσει την σταθερότητά του σε αυτή την ανθρώπινη παρουσία του στον κόσμο. Προσπαθεί να διαφυλάξει τον εαυτό του.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και πού είναι το λάθος; Είσαι κοντά στην απάντηση. Οπότε, είναι αυτοπροστασία. Κατά κάποιον τρόπο, υποθέτω, είναι η άμυνά σου.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι η προστασία σου.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Επειδή ο άνθρωπος φοβάται να προχωρήσει στην ανυπαρξία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Φοβάται τα πάντα, αλλά…( γέλια).
Οπότε, έχεις αυτό το εγώ, που το κατασκεύασες και μετά το φούσκωσες. Το παραφούσκωσες και μέρος αυτού είναι αυτοπροστασία, αλλά τότε το εγώ παίρνει τον δικό του δρόμο και αρχίζει να πιστεύει τα δικά του. Αλλά ποιο είναι το πρόβλημα; Ας σταματήσουμε το έργο για ένα λεπτό. Έχεις αυτό το μεγάλο εγώ, ποιο είναι το πρόβλημα;
ΕΡΙΕΤΤΑ: Επειδή πιστεύουν ότι είναι αληθινό. Θέλω να πω, όσο μεγαλύτερο είναι το εγώ, τόσο πιο αληθινό γίνεται σε αυτό το άτομο. Του δίνει σταθερότητα και ανθρώπινη παρουσία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα; Πλησιάζεις πολύ και δίνει έμπνευση σε κάποιον, που θα δώσει την σωστή απάντηση σε λίγο.
ΚΑΡΟΛ: Αυτοκριτική και προβολή.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πλησιάζουμε. Αυτοκριτική και προβολή. Έχετε αυτό το εγώ που είναι παραφουσκωμένο, πομπώδες και αλαζονικό, αλλά είναι η ταυτότητα και είναι εσείς, αλλά πού είναι το πρόβλημα;
ΤΑΝΤ: Ο φόβος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πλησιάζουμε.
ΤΑΝΤ: Ω! Φοβερό!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Εεει, είναι κι αυτό. Η κριτική σας το δημιουργεί, αλλά ψάχνω για μια διαφορετική λέξη. Είστε πολύ κοντά. Πολύ κοντά.
ΑΛΙΣ: Ένα καλό, η αναγνώριση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αναγνώριση. Ναι, οκ. Εγώ θα σκεφτόμουν κάτι διαφορετικό ( γελάνε).
ΑΛΙΣ: Βασικά είχα σκοπό να πω αυτό που είπε ο Γκάρυ, ανθρώπινη αυτό- επίγνωση. Όταν σκέφτομαι το δικό μου εγώ, είναι το ποιος είμαι καθώς…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις εγώ; Έχεις μεγάλο εγώ;
ΑΛΙΣ: Έχω εγώ. Δεν υπάρχει μέγεθος, αλλά έχω επίγνωση αυτής της ανθρώπινης…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις δυναμικό εγώ;
ΑΛΙΣ: Ω, ναι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ναι! ( γέλια). Ω, ναι, ναι, ναι, ναι. Ναι. Ποιο είναι το πρόβλημα με το εγώ σου;
ΑΛΙΣ: Δεν έχω κανένα πρόβλημα με το εγώ μου! ( γέλια και μερικά χειροκροτήματα).
ΛΙΝΤΑ: Αυτό τα είπε όλα! ( η Λίντα γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και θα έπρεπε να προσθέσεις, « Και ποιο είναι το πρόβλημα με το δικό σου;»
ΑΛΙΣ: Ναι! Ναι! Ποιο είναι το πρόβλημα με το δικό σου;!

Ο Ορισμός του Αντάμους για το Εγώ

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το εγώ. Θα σας το δώσω. Ήσασταν τόσο κοντά, ο Ταντ, αλλά το εγώ είναι εύθραυστο. Είναι εύθραυστο! Είναι αυτό το μεγάλο δυναμικό, κάτι σαν makyo αυτοπροστασία, ταυτότητα, κι όλα τα υπόλοιπα, ότι κι αν πείτε. Είναι υπερβολικά εύθραυστο. Είναι τόσο εύθραυστο, πολύ πιο εύθραυστο κι από ένα αυγό. Αν κάποιος το ακουμπήσει, διαλύεται ( κλαψιάρικη φωνή). Δεν ξέρει τι να κάνει! Μετά από τόσο κομπασμό, κάποιος το κοιτάει στραβά και διαλύεται!! Δεν είναι αληθινό. Είναι μια ψευδαίσθηση. Είναι αληθινό, αλλά είναι ψευδαίσθηση και δεν είναι εσείς.

Κι όμως, οι άνθρωποι ταυτοποιούνται – έχω ακόμα ένα παράπονο με τον Φρόυντ. Αν ποτέ προσπαθήσει να έρθει στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, θα τον καταψηφίσω  (γέλια). Όχι, πρέπει να αναθεωρήσει για κάποια πράγματα. Παρουσίασε  το εγώ σαν ένα κακό πράγμα και εύθραυστο και άσχημο κι όλα τα υπόλοιπα. Δαιμονοποίησε το εγώ.

Αλλά το θέμα μου εδώ – ποιο ήταν το θέμα μου σε αυτά που κάνουμε εδώ; Έχω ένα θέμα. Το εγώ. Ορίζω – μπορείς να το γράψεις στον μαγικό σου πίνακα ή ό,τι κι αν είναι αυτό που χρησιμοποιείς;
ΛΙΝΤΑ: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι;
Οκ, το εγώ, ο ορισμός ο δικός μου για το εγώ. Είναι η εμπειρία σας ( παύση και κάποια γέλια καθώς υπάρχουν τεχνικές δυσκολίες) πίστευα πως θα εμφανιστεί στην σκηνή ως δια μαγείας και δεν είναι εκεί. Οπότε η Λίντα γράφει στον εαυτό της Δεν σας αρέσει η τεχνολογία; Ω, είναι τόσο χρήσιμη. Πού είναι ο λευκός μου πίνακας;

(* για λίγα λεπτά ασχολούνται με την επιδιόρθωση του ηλεκτρονικού πίνακα, με τον Αντάμους να τους πειράζει, λέγοντας ότι υπάρχει λόγος που το κάνει)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γράφε: «Η εμπειρία σας βασίζεται στις συναισθηματικές σας ιστορίες» – αυτός είναι ο ορισμός, ο δικός μου ορισμός για το εγώ, που είναι ο μοναδικός ορισμός .«Βασίζεται στις συναισθηματικές σας ιστορίες, έτσι όπως τις βλέπετε μέσω των άλλων».
ΛΙΝΤΑ: Ωωω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Με την ευκαιρία, μου αρέσεις που έρχομαι σαν Αντάμους. Είμαι λίγο πιο ανέμελος από τον Σαιν Ζερμαίν. Και, ξέρετε, κάνω πλάκες. Κατά καιρούς υποδύομαι λίγο τον αλαζονικό και τον πομπώδη. Και μιλάω με πολύ καλά λόγια για τον εαυτό μου, επειδή μπορώ. Αλλά θέλω να σας βάλω στην συνήθεια να είστε σε θέση να το κάνετε κι εσείς. Να μιλάτε με καλά λόγια για τον εαυτό σας, αλλά να μην το παίρνετε πολύ στα σοβαρά. Ξέρετε, όχι ότι, «Είμαι ο πιο εξαιρετικός άνθρωπος στον κόσμο». ( γέλια). Ξέρετε, να μιλάτε με καλά λόγια για τον εαυτό σας ,αλλά με ένα χαμόγελο στο πρόσωπο, εντάξει; Και να αυτοσαρκάζεστε  και να κάνετε τους άλλους να γελάνε, ξέρετε. Και θα σας συμβεί αυτό το πράγμα που λέει, «Ω, αυτό είναι το εγώ μου, και είμαι τόσο αλαζονικός». Ω, ναι. Ω, ναι. Και έχει πλάκα.

Πού είχαμε μείνει; «Η εμπειρία σας βασίζεται πάνω σε συναισθηματικές ιστορίες». Όλες οι ιστορίες είναι συναισθηματικές. Όλες, όσες προέρχονται μέσω του μυαλού είναι συναισθηματικές, Και πρόσφατα είχα μια διαφωνία – εγώ κέρδισα – με έναν φίλο που είναι εδώ σήμερα, θα σας τον συστήσω σε λίγο, κι αυτός ο φίλος μου είπε, «Τι εννοείς Αντάμους, όλα είναι συναισθηματικά; Ας πούμε ένα νούμερο. Είναι συναισθηματικό; Ένα νούμερο κρύβει συναίσθημα»; Και του είπα, «6-6-6» ( κάποιος φωνάζει ¨Ωωω¨και κάποιος άλλος λέει ¨Μπράβο¨), και μετά του είπα, «Δεκατρία» και «Σαράντα – τέσσερα» και «Ένα εκατομμύριο πεντακόσια εβδομήντα δύο», γιατί έτσι.

Όλα είναι συναισθηματικά. Όλες οι ιστορίες που ζήσατε ποτέ, είναι συναισθηματικές. Στην ουσία δεν υπάρχει λογική. Είναι κάπως λάθος να πείτε ότι υπάρχει λογική σ’ αυτό τον πλανήτη. Όλα βασίζονται στο συναίσθημα. Κάθε απόφαση που παίρνετε βασίζεται στο συναίσθημα. Πιστεύετε ότι έχετε κάνει την καλύτερη έρευνα για το αυτοκίνητο που θέλετε να αγοράσετε; Είναι συναίσθημα! Δικαιολογείτε τα συναισθήματά σας μέσω της έρευνας και λέτε, «Είμαι πολύ έξυπνος άνθρωπος, επειδή αγόρασα Prius». (* μοντέλο της Toyota).  Όχι, έγινε βάση του συναισθήματος, επειδή το συναίσθημά σας είναι αυτό που βγαίνει, «Είμαι οικολόγος. Δεν χρησιμοποιώ άνθρακα στο αυτοκίνητό μου». Όλα είναι συναίσθημα. Το αιτιολογείτε και το εκλογικεύετε  και αγοράζετε Prius, το οποίο, με την ευκαιρία, είναι τέλειο αυτοκίνητο. Πού είχαμε μείνει; Ω, οκ.

Το ενδιαφέρον πράγμα γύρω από το εγώ – είναι τόσο εύθραυστο, επειδή όλα βασίζονται στο τί θα πουν οι άλλοι για σας. Το εγώ , κατά το μεγαλύτερο μέρος του, δεν βασίζεται στις δικές σας παρατηρήσεις πάνω στον εαυτό σας. Βασίζεται πάνω στις παρατηρήσεις, στο πώς σας παρατηρούν οι άλλοι. Συνεπώς, το εγώ είναι πολύ, πολύ εύθραυστο, υποτάσσεται στην γνώμη του καθενός, στην εντύπωση του καθενός.

Το εγώ είναι – θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Ξεκινάτε να πείτε ένα ανέκδοτο και οι περισσότεροι από εσάς δεν είστε καλοί αφηγητές. Όχι, δεν είστε, δεν είστε αστείοι . Όχι, είστε ακόμα υπερβολικά σοβαροί, το ξέρετε; Χαλαρώστε, βγάλτε αυτά τα στενά εσώρουχα και μετά μπορείτε να πείτε ανέκδοτα. Κι έτσι, πάτε να πείτε ένα ανέκδοτο, που πιστεύετε ότι είναι πολύ καλό και είχατε ακούσει κάποιον άλλο να το λέει και όλοι γέλασαν, και λέτε το ανέκδοτο και κανένας δεν γελάει. Στην πραγματικότητα, εντελώς ξαφνικά συνειδητοποιείτε, ότι πιστεύουν ότι ήταν λάθος πολιτικής, επειδή δεν λέμε ανέκδοτα για ηλικιωμένους ή οτιδήποτε τέτοιο.  Βασικά, αυτά έχουν την μεγαλύτερη πλάκα. Αλλά ξαφνικά συνειδητοποιείτε ότι κανείς δεν γέλασε. Τώρα το εγώ σας θα σχηματίσει την εντύπωση, «Δεν είμαι αστείος. Ποτέ δεν θα ξαναπώ ανέκδοτο. Ήταν πολύ άσχημο». Μπαίνει μέσα στο εγώ σας, όπως και όλα τα υπόλοιπα.

Το εγώ μέχρι τώρα βασίζονταν στις εμπειρίες σας, που είναι όλες τους υπέροχε – οι εμπειρίες είναι υπέροχες – τώρα γίνεται μια συναισθηματική ιστορία, κι αυτό δεν είναι κακό, αρκεί να του το αναγνωρίσετε. Είναι μια συναισθηματική ιστορία. Αυτό είναι όλο, και η ιστορία μπορεί να αλλάξει. Αλλά αυτό που δεν λειτουργεί τόσο καλά εδώ είναι «όπως το βλέπουν οι άλλοι». Πώς σας αντιλαμβάνονται.

Οπότε, ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό, καθώς σας εκφράζω την άποψή μου ότι το εγώ, εξαιτίας του Φρόυντ και εξαιτίας σας, δεν ήταν φίλος. Δεν ήταν καθόλου φίλος. Ήταν κάτι που θέλατε να φύγετε μακριά του, να του κρυφτείτε, να το ωραιοποιήσετε, να το δουλέψετε, να το καταστρέψετε, να το ανατινάξετε, να το ενισχύσετε, όλα τα υπόλοιπα, γι’ αυτό το πράγμα που ονομάζεται εγώ.

Και η προέλευση του εγώ, στα Λατινικά, Ι Go, «Εγώ πάω. Εγώ πάω μπροστά. Εγώ ζω εμπειρίες. Εγώ επεκτείνομαι. Προχωράω». Έτσι λοιπόν, ο πρώτος σας καινούργιος φίλος γι’ αυτή την χρονιά είναι το εγώ σας. Το εγώ είναι καλό πράγμα. Είναι αυτό- επίγνωση, αλλά όχι πια μέσα από τα μάτια των άλλων, πώς αντιδρούν σε εσάς.

Ξέρετε, πώς είναι όταν ντύνεστε για να κυκλοφορήσετε, φοράτε κάτι και βγαίνετε έξω και κάποιος σας κοιτάζει κάπως έτσι (ρίχνει μια περιφρονητική ματιά), και εσείς τότε, «Ω! Ω! Είναι απαίσιο. Δεν έπρεπε να το φορέσω αυτό. Φοράω ένα πορτοκαλί…» οτιδήποτε… μοιάζει με ένα πουκάμισο εργασίας με μια βασιλική κορώνα ( περιγράφει αυτά που φοράει ο Ταντ). Θέλω να πω, ποιος μπορεί να φοράει κάτι τέτοιο; (γέλια). Και δείχνει υπέροχο. Αλλά το εγώ έει, «Ω! Δεν έπρεπε να το φορέσω αυτό. Θα ξεχωρίζω και αυτό φαίνεται χάλια».

Οπότε, το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε εδώ είναι να πετάξουμε το τρίτο μέρος, «Όπως μας βλέπουν οι άλλοι». Δεν έχει πια καμία σημασία. Δεν έχει πια καμία σημασία.

Το μέρος της συναισθηματικής ιστορίας; Ναι. Μέχρι σήμερα οι ιστορίες ήταν συναισθηματικές και τα συναισθήματα μπορεί να είναι καλά και διασκεδαστικά. Είναι πολύ ανθρώπινα. Αλλά ας το αλλάξουμε αυτό , να μην είναι μόνο «συναισθηματικές ιστορίες», αλλά ας το πούμε, αντί να βασίζονται στο – με ποια λέξη να αντικαταστήσουμε τα συναισθήματα; Πώς θέλετε να είναι οι ιστορίες σας; «Να βασίζονται στο»- τι θα λέγατε; (κάποιος λέει ¨Οι καλύτερες ιστορίες σας¨) Οι καλύτερες ιστορίες σας, εξαιρετικές ιστορίες; Ας το αλλάξουμε αυτό, κι από το «Βασίζονται στο»- τι θα λέγατε για… ( κάποιος λέει ¨Δημιουργικές¨) Δημιουργικές; ( κάποιος λέει ¨Ψυχαγωγικές¨) Ψυχαγωγικές; Τι θα λέγατε να πούμε «Σοφές»;
Πώς σας φαίνεται να η λέξη σοφές; Ξέρετε, η σοφία  θα μπορούσε να περιέχει συναίσθημα. Η σοφία μπορεί να είναι υπέροχη και εξαιρετική, ας βάλουμε λοιπόν μέσα την σοφία. Τώρα βάζουμε μέσα την σοφία. Δεν αντιλαμβανόσαστε πλέον τον εαυτό σας μέσα από την αντίδραση των άλλων σε σας, αλλά τώρα μπαίνει η σοφία σας μέσα στις ιστορίες σας. Και μπορούν να γίνουν αστείες. Μπορούν να γίνουν δραματικές. Μπορούν να γίνουν εγκάρδιες. Μπορούν να γίνουν σκληρές. Δεν έχει σημασία, τώρα έχετε την σοφία.

Οπότε, ενώ είμαστε σε αυτό το θέμα, Λίντα…

ΛΙΝΤΑ: Περίμενε, τελειώνω ( γράφει τον καινούργιο ορισμό του).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( γελώντας) «Φέρνετε τις σοφές σας ιστορίες». Ναι.
ΛΙΝΤΑ: «Σοφία» ή «σοφές ιστορίες»;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Οι εμπειρίες σας βασίζονται στις σοφές σας ιστορίες». Ναι.
Ας το νοιώσουμε αυτή την χρονιά. Θέλω να πω, εκεί πηγαίνετε. Δεν χρειάζεται να δουλέψετε πάνω σ’αυτό.

Οπότε, οι καλύτεροί σας φίλοι γι αυτή την χρονιά, οι καινούργιοι φίλοι που έρχονται, είναι η χρονιά των καινούργιων φίλων. Πρώτα, εσείς. Το εγώ. Ας αναπνεύσουμε το εγώ. Δεν είναι κάτι κακό. Είναι ο άνθρωπος μέσα στην εμπειρία και γι αυτό είναι εδώ ο άνθρωπος, για να ζήσει εμπειρίες. Αλλά καθώς αναπνέετε τον καινούργιο σας φίλο, το εγώ, που δεν είναι καθόλου κακό-μπορείτε να έχετε πολύ από αυτό, θέλω να πω, μπορείτε να είστε γεμάτοι εγώ – απλά σημαίνει, «Εγώ πάω, εγώ ζω εμπειρίες. Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι», αλλά τώρα με την σοφία.

Ένας Δεύτερος Φίλος

Ο δεύτερος φίλος που έρχεται, έχει ξεκινήσει εδώ και λίγο καιρό να έρχεται, αλλά θα τον προσέξετε καλά φέτος, είναι ο Μάστερ. Τον αποκαλώ Μάστερ κι αυτό που πραγματικά είναι, είναι η σοφία. Κάποιοι θα το έλεγαν θεϊκότητα. Ακούγεται κάπως μαγικό. Μου αρέσει η «σοφία» και ο «Μάστερ» , επειδή είναι η ουσία όλων των ιστοριών, είτε είναι συναισθηματικές, είτε τραγικές ή οτιδήποτε άλλο. Είναι η ουσία.

Οπότε, φέτος, αυτός ο Μάστερ – ο οποίος ξεκίνησε να έρχεται πριν από ένα , δύο χρόνια περίπου, εννοώ να ενσωματώνεται – θα παίξει πολύ μεγάλο ρόλο στην ζωή σας φέτος, επειδή Επιτρέπετε. Αυτό είναι. Επιτρέπετε ένα μέρος σας που δεν γνωρίζετε καλά, που δεν έχει φθαρεί από το παλιό εγώ , από το ανθρώπινο εγώ. Ο Μάστερ είναι αγνός και ποτέ- δεν μπορείτε να μολύνετε τον Μάστερ. Ο άνθρωπος συνεχώς ανησυχεί, «Μήπως μολύνω κάτι ή μήπως τα θαλασσώσω; Επειδή όλα τα θαλασσώνω». Δεν μπορείτε. Η σοφία είναι σοφία. Αυτό είναι όλο, και δεν έχει μέσα της κριτική ή οτιδήποτε άλλο.

Οπότε, ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή για τον Μάστερ που έρχεται. Αυτός θα είναι ο επόμενος καινούργιος φίλος με έναν πολύ οικείο τρόπο.

Τώρα, παρόλα αυτά, κάποιοι από εσάς σκέφτεστε, «Οκ, Αντάμους, τα έχουμε ξαναπεί αυτά για τον Μάστερ που έρχεται. Προσπάθησα να του τηλεφωνήσω. Ο Μάστερ σηκώνει το τηλέφωνο και μετά μου το κλείνει». (γέλια) «Δεν καταλαβαίνω όλο αυτό με τον Μάστερ. Μήπως είναι κάτι σαν ένα σούπερ εγώ; Αυτό είναι»; Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι. Όχι, ο Μάστερ δεν είναι ένα σούπερ εγώ. Ο Μάστερ είναι απλά σοφία και υπάρχει σοφία σε όλα όσα κάνετε. Αλλά του αντιστεκόσασταν και τον αποφεύγατε και λέγατε ότι είναι το εγώ σας, ξέρετε, έχετε υπερβολικά μεγάλο εγώ και δεν μπορείτε να διαχειριστείτε τα υπόλοιπα. Αλλά τώρα έχετε την είσοδο του Μάστερ, την είσοδο της σοφίας.

Οπότε, θα επινοήσουμε μια ολοκαίνουργια λέξη εδώ. Λίντα, μπορείς να βάλεις ένα καινούργιο φύλλο…. Στην οθόνη;
ΛΙΝΤΑ: Ω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μια ολοκαίνουργια λέξη. Υπέροχα. Γράψε την λέξη «ΕΓΩ» στην πάνω πλευρά της οθόνης. Υπάρχει λόγος που τα κάνω όλα αυτά. Ζητώ συγνώμη. Θα σας πω σε λίγο. Υπάρχει λόγος, και δεν είναι κάτι που κάνετε εσείς. Θα σας εξηγήσω.

Οπότε, θα επινοήσουμε μια καινούργια λέξη.
(παύση)
Τα γράφει, αλλά δεν εμφανίζονται στον πίνακα… (παύση καθώς ο Πίτερ την βοηθάει ξανά).

Ξέρει κανείς ένα καλό ανέκδοτο; Δεν θα  τολμούσατε να πείτε ένα ανέκδοτο τώρα, έτσι δεν είναι; ( ο Αντάμουςγελάει). Όλοι σας κοιτάζουν σαν να λένε, «Τι πράγμα»;! Ναι. Πόσοι από εσάς θεωρείτε τον εαυτό σας αστείο; Ω, κάνα δυο. Οκ. Ναι. Ναι..
Οπότε, ας φέρουμε τον λευκό πίνακα εδώ πάνω, αυτό το πράγμα με το χαρτί κάνει δουλειά.
ΛΙΝΤΑ: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στην πάνω γωνία γράφουμε, «ΕΓΩ».
(ακολουθεί μια σειρά από προσπάθειες να διορθώσουν την δυσλειτουργία της ηλεκτρονικής οθόνης που χειρίζεται η Λίντα, ο Αντάμους τους πειράζει, τονίζοντας όμως ότι υπάρχει λόγος που γίνονται όλα αυτά. Τελικά η βλάβη διορθώνεται. Στον πίνακα κατάφεραν να γράψουν τα γράμματα EGO, δλδ ΕΓΩ)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γράψε αυτό ( γράφει το γράμμα W μπροστά από το EGO). Wego (κάποιος επαναλαμβάνει «Wego»!)( * στα ελληνικά, σε ελεύθερη απόδοση: Εμείς πάμε) Ο Μάστερ και ο άνθρωπος μαζί. Και όλο αυτό μας οδηγεί… Μας πήρε τόση ώρα! (χειροκροτήματα)
ΛΙΝΤΑ: Λες και ήταν πυρηνική φυσική.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μας πήρε τόση ώρα! Ω, θεούλη μου! Δεν ήταν και τόσο αστείο! Αν είχα Εγώ, θα είχα τώρα θα είχα ξεφουσκώσει. Αλλά έχω Wego ( κι άλλα γέλια). Τώρα μπορούμε να το απομακρύνουμε αυτό το πράγμα ( εννοεί τον πίνακα) Ω, Θεέ μου!

Wego.  Τώρα είναι ακόμα πιο αστείο. Είναι ο Μάστερ και ο άνθρωπος μαζί, ο καινούργιος σας φίλος. Δεν είστε πια μόνοι.

Το εγώ ήταν πολύ, πολύ μοναχικό. Πολύ μοναχικό. Δεν είχε φίλους να παίξει. Δεν είχε κολλητούς. Σε ποιον να μιλήσει το εγώ; Σε σας, και σας κουρέλιασε. Το εγώ δεν έχει φίλους. Αλλά τώρα συνδυάζουμε τον άνθρωπο με τον Μάστερ και γίνεται Wego. είναι η ταυτότητά σας. Είναι η σοφή σας ιστορία. Έχει να κάνει με όλες σας τις εμπειρίες. Είναι υπέροχες ιστορίες της ζωής σας. Είναι το Wego.

Πω ρε μάνα μου, του κόπηκε η μαγκιά, έτσι;( ο Αντάμους γελάει).

Ένας Τρίτος Φίλος

Ο επόμενος που εμφανίζεται στην λίστα των φίλων σας για φέτος. Έχετε τον άνθρωπο και τον Μάστερ. Είναι οι καινούργιοι σας φίλοι κι έχετε κι έναν ακόμα που συνοδεύει, το Wego. Είναι η ενέργεια.
ΛΙΝΤΑ: Ωωω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η ενέργεια. Μιλήσαμε γι αυτήν τους τελευταίους μήνες, συζητάμε γι’ αυτήν εδώ και λίγο καιρό στο Keahak, αλλά η σχέση σας με την ενέργεια είναι κάπως αντιφατική. Είναι κάτι που το σκέφτεστε, κάτι που πιστεύετε ότι το θέλετε, αλλά από την άλλη το φοβάστε, επειδή μπορεί να χειροτερέψει την ζωή σας. Το εγώ δεν ήξερε αν θα κάνει λανθασμένη χρήση της ενέργειας και της εξουσίας και όλων αυτών.

Αυτή την χρονιά θα επιμείνω, αν έχετε σκοπό να παραμείνετε στον Βυσσινί Κύκλο – αραίωση των τάξεων, εγώ είμαι ο κύριος υπεύθυνος του μάρκετινγκ, Αν έχετε σκοπό να παραμείνετε στον Βυσσινί Κύκλο, κάποιοι από τους Σώμπρα φέτος, θα πρέπει να επιτρέψτε στην ενέργεια να γίνει φίλος σας. Αυτό είναι. Τελεία και παύλα. Όχι πια ανταγωνιστική σχέση με την ενέργεια. Όχι πια διαμάχες με την ενέργεια. Πρέπει να επιτρέψετε στην ενέργεια να γίνει φίλος σας, διαφορετικά, μπάι-μπάι.

Εκεί που πηγαίνουμε δεν υπάρχει χώρος για την παλιά λειτουργία της ενέργειας, με τα βάσανα και την σκλαβιά. Δεν υπάρχει  καμία απολύτως θέση.  Οι υπόλοιποι, εσείς που θα επιτρέψετε την ενέργεια να γίνει φίλος σας, θα είναι διασκεδαστικό. Θα είναι εύκολο. Δεν θα ανησυχείτε πια για θέματα αφθονίας κι όλα τα υπόλοιπα. Ένας ολοκαίνουργιος κόσμος ανοίγει μπροστά σας.

Οπότε, έχετε τρία πράγματα. Έχετε ένα καινούργιο εγώ και τον Μάστερ, που θα το λέμε Wego. Αυτό όντως θα κάνει άνω κάτω τον Φρόυντ. Δεν θα ξέρει τί να το κάνει. Ω, θα προσπαθήσει να το διαλύσει. Και μετά, έχετε την ενέργεια.

Ας πάρουμε μια μεγάλη βαθιά αναπνοή με αυτό για φέτος.

Κι έτσι τώρα- ας πιω μια γουλιά- τώρα περνάμε στο διασκεδαστικό μέρος. Περνάμε στην μεράμπ. Είναι η στιγμή που εγώ παύω να μιλάω και εσείς πέφτετε για ύπνο.  Αλλά πριν περάσουμε στην μεράμπ, θέλω να σας εξηγήσω κάτι που συμβαίνει εδώ.

Ο Σημερινός μας Καλεσμένος

Θυμάστε τον καλό μας φίλο, τον Τζων Κουντέρκα; Δεν είναι πολύς ο καιρός από τότε που έφυγε. Ο Τζων δουλεύει στο εργαστήριό του. Είχε μεγάλο πάθος με τους Σώμπρα. Ξέρετε, καθόταν εκεί πίσω στο γραφείο, το νοιώσατε, είχε πολυκοσμία και δημιουργήθηκε χάος εκεί κάτω σήμερα; ( το προσωπικό  γνέφει ¨ναι¨) Ναι. Προσέξατε ότι από την στιγμή που ξεκινήσαμε να δουλεύουμε με την τεχνολογία, ο Τζων χαμογελούσε πλατιά. Είπε, «Θα τους κάνω άνω- κάτω σήμερα» και το έκανε. Όλη αυτή την αναστάτωση εκεί πέρα και τα πήγαινε έλα κι όλα, τα δημιούργησε ο Τζων για να διασκεδάσει. Ήταν πολύ προσανατολισμένος στην μηχανική, ήταν πολύ διανοητικός.

Ο Τζων δεν ήταν αυτό που λέμε  επικοινωνιακός (η Λέσλι γελάει, το ίδιο και ο Αντάμους) σε καμία περίπτωση, αλλά αγαπούσε πολύ τους Σώμπρα και την δουλειά. Το έκανε αυτό εδώ και πολλές ζωές. Δεν ήταν η πρώτη του φορά εδώ.

Όταν έφυγε, ανέλαβε μια δέσμευση. Όταν έφτασε απέναντι είπε,  «Θα δουλέψω πάνω σε αυτό» – το αποκαλούσε τεχνολογία – «σε μια τεχνολογία επικοινωνίας, σε ένα σύνδεσμο», επειδή συνειδητοποίησε ότι  το δυσκολότερο πράγμα γι αυτόν ήταν πώς να επικοινωνήσει , πώς να συνδέσει τον άνθρωπο, το εγώ, με τον Μάστερ, πολύ περισσότερο δε, με το Εγώ Είμαι, με την θεϊκότητα. Πώς το κάνεις αυτό; Επειδή όταν κάποιος έχει εγκλωβιστεί στο μυαλό και είναι περιορισμένος από το εγώ του ή από την έλλειψη πίστης στο εγώ του, πώς μπορεί να κάνει το μεγάλο βήμα και να κάνει την σύνδεση ανάμεσα στον άνθρωπο και στον Μάστερ;

Λοιπόν, έφυγε για τις άλλες σφαίρες κι εκεί ασχολείται με αυτό το θέμα. Έρχεται στα Shouds και είναι εδώ μαζί μας σήμερα, όπως διαπιστώνετε κι εσείς από το – χμμ- τεχνολογικό χάος. Ξέρετε, αυτό που θέλει να σας πει, σε όλους σας, είναι ότι χωρίς εκείνον η τεχνολογία είναι πολύ πιο δύσκολη. Ναι. Ναι. Διακρίνω λίγο εγώ εκεί Τζων. Χαμογελάει και γελάει, επειδή σε αυτή την εργασία για τον σύνδεσμο, σε αυτή την τεχνολογία, βασικά συνεργάζεται λιγάκι με τον Τέσλα, αλλά κάνει πολλά πράγματα μόνος του εξαιτίας της βαθιά κατανόησης που έχει για τους Σώμπρα.

Οπότε, ήθελε να έρθει εδώ σήμερα για να σας το συστήσει, και θα το κάνουμε αμέσως τώρα με την μεράμπ, με το  Wego και με τους καινούργιους φίλους.

Οπότε, δεν είμαι πολύ σίγουρος τί έχει στο μυαλό του κι αυτό ίσως να μπερδεύει κάπως τον Κώλντρε, επειδή θα είμαι εδώ εγώ, αλλά μπορεί να πετάγεται στην μέση κι ο Τζων. Αλλά θα δούμε τί θα γίνει.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή κι ας καλωσορίσουμε και πάλι τον Τζων Κουντέρκα.

Α, περίμενε ότι θα χειροκροτούσατε σε αυτό το σημείο ( το κοινό χειροκροτάει και επευφημεί).

Περίφημα. Ας βάλουμε λίγη μουσική και ας ξεκινήσουμε το σόου.

Η Μεράμπ της Σύνδεσης

Καλή βαθιά αναπνοή.
(η μουσική ξεκινάει)
Σήμερα μιλήσαμε για το εγώ. Δαιμονοποιήθηκε σαν να ήταν κάτι κακό. Δεν είναι. Είναι οι ιστορίες σας. Είναι οι εμπειρίες σας. Μέχρι τώρα, οι περισσότερες από αυτές, ήταν μέσα από τα μάτια των άλλων, μέσα από την αντίληψη που είχατε, για το τί θα σκεφτούν οι άλλοι. Έτσι δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε το εγώ, είτε από τους γονείς σας είτε από τους φίλους σας ή τους συντρόφους σας είτε από οποιονδήποτε άλλον. Κι αυτό το εγώ ήταν πολύ εύθραυστο, εξαιρετικά εύθραυστο, επειδή δεν ήταν δικό σας.

Τώρα, ας επιστρέψουμε στο τί είναι δικό σας- εσείς- οι αίσθηση της επίγνωσης, η αντίληψη για τον εαυτό σας χωρίς την συμμετοχή κανενός.

Αυτή ήταν- τώρα μιλάω για τον Τζων- αυτή ήταν μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις, που είχε πέρυσι ή με την δουλειά που έκανε πάνω σε αυτό που αποκαλεί πρόγραμμα. Ήταν μηχανικός λογισμικού, οπότε γι αυτόν όλα είναι προγράμματα, κι αυτή ήταν μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις του. Πώς μπορείς να υπερβείς το εγώ, την αίσθηση της ταυτότητας που δεν είναι πραγματικά δική σου; Ήταν χτισμένοι από άλλους. Πώς μπορείς να φτάσεις σε Εσένα;

Και Εσύ –  θα το πω ξανά, ήταν κάτι που μπέρδευε τον Τζων – συνειδητοποίησε ότι δεν είσαι καν οι σκέψεις σου. Δεν είναι εσύ. Ταυτίζεσαι μαζί τους. Τις βάζει στο ίδιο καλάθι με το εγώ σου. Αλλά πώς μπορείς να υπερβείς τις σκέψεις, ώστε να επιστρέψεις πίσω στην επαφή με το Εσύ;

Μετά συνειδητοποίησε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν το αληθινό Εσύ. Οι περισσότεροι άνθρωποι εξακολουθούν να ταυτίζονται με τις σκέψεις τους, με το εγώ τους, το παλιό εγώ που ήταν προσκολλημένο πάνω στο πώς σε αντιλαμβάνονταν οι άλλοι.

Και μετά ο Τζων είδε αυτό το θέμα της σύνδεσης με τον Μάστερ, με την σοφία. Πώς μπορείς να το κάνεις αυτό χωρίς τις παλιές σκέψεις και περιορισμούς;  Πώς μπορείς να φέρεις όλα αυτά για τα οποία συζητάμε, τους καινούργιους σου φίλους για την φετινή χρονιά; Και πώς μπορείς να συνδεθείς με την ενέργεια; Αυτό ήταν που τον ενθουσίαζε περισσότερο, πώς μπορείς να συνδεθείς με την ενέργεια;

Ξέρετε, εγώ, ο Αντάμους, λέω ότι η ενέργεια είναι το τραγούδι της ψυχής. Η ενέργεια είναι επικοινωνίες, αλλά πώς μπορείς να συνδεθείς μαζί της; Αν όχι από το εγώ σου και τις σκέψεις σου, πώς να συνδεθείς από την αληθινή σου υπόσταση, την αντίληψή σου, την επίγνωση του εαυτού σου;

Οπότε, ο Τζων μαστόρευε στο εργαστήρι του.

Τον επισκέπτομαι μια στο τόσο και κάνω μια φιλική συζήτηση μαζί του, «Έι, Τζων Κουντέρκα, πώς πάει; Είχε κλειστή την πόρτα, κλειδωμένη. Είσαι εδώ κάτω εδώ και πάρα πολύ καιρό. Πώς πάει»;

Και τότε ο Τζων  γυρνάει, με κοιτάει και λέει, «Ουφ, το δουλεύω». Πολύ επικοινωνιακός. Αλλά το ήξερα, το ήξερα ότι ήταν πολύ επιμελής με αυτό που έκανε.

Τον επισκέφτηκα πριν από έξι εβδομάδες περίπου, χτύπησα την πόρτα, άκουσα την φωνή του, «Δεν είναι κανείς εδώ». Χτύπησα ξανά και του είπα, «Τζων, είμαι ο Αντάμους. Δεν με ξεγελάς».

Είπε: «Έχω δουλειά. Κοντεύω να τελειώσω. Έλα πάλι αύριο».

Κι έτσι  επέστρεψα την επόμενη μέρα και ο Τζων είχε ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπο – θέλω να πω, δεν έχει πραγματικά πρόσωπο, στο περίπου – χαμογελούσε και είπε, «Νομίζω ότι το χω». Είπε, «Έφτιαξα ένα λογισμικό επικοινωνίας (*patch)» – ήταν κομπιουτεράς, οπότε σκεφτόταν με αυτό τον τρόπο – «Ανέπτυξα ένα λογισμικό που συνδέει τον αληθινό άνθρωπο με τον Μάστερ, τον αληθινό άνθρωπο με την ενέργεια».

Του είπα, «Πώς λειτουργεί, Τζων»; Άρχισε να μου λέει και του είπα, «Εε, όχι. Δεν μου χρειάζονται όλα αυτά τα τεχνολογικά. Δουλεύει, Τζων; Δουλεύει»;
Και μου είπε: «Ναι, δουλεύει».
Του είπα, «Πώς το κατάλαβες; Πώς το ξέρεις»;
Και μου είπε, «Ξέρεις, γύρισα πίσω στον εαυτό μου, σαν άνθρωπος στον πλανήτη σε αυτή την ενσάρκωση, όχι πολύ πίσω. Γύρισα πίσω στον εαυτό μου, ας πούμε,  ένα ή δυο χρόνια πριν φύγω, και το δοκίμασα στον εαυτό μου, κάτι σαν να γύρισα πίσω στον χρόνο. Άλλαξε την ζωή μου. Κάτι μετατοπίστηκε. Ήταν περίπου την εποχή που έμαθα ότι δεν θα ήμουν για πολύ πάνω στον πλανήτη, οπότε δεν με ένοιαζε να το δοκιμάσω πάνω μου σε περίπτωση που δεν θα λειτουργούσε. Το πολύ – πολύ να με σκότωνε». Είπε, «Αλλά το δοκίμασα πάνω μου και με άλλαξε. Άρχισα να επικοινωνώ διαφορετικά με μένα, με την πολυαγαπημένη μου Λέσλι… ( ένας κόμπος στάθηκε στον λαιμό του  Αντάμους)…με τους άλλους. Άρχισα να έχω επίγνωση για πράγματα από τις άλλες σφαίρες, και ναι, στην αρχή το παλιό μου εγώ είπε ότι ήμουν απλά τρελός, αλλά μετά συνειδητοποίησα ότι δεν ήμουν».

Κι έτσι του είπα, «Οπότε, Τζων, ας περιμένουμε μετά την αρχή του χρόνου, να έρθεις. Να έρθεις, επειδή έχω σκοπό να τους μιλήσω για καινούργιους φίλους. Θα τους πω για την φίλη ενέργεια και για το καινούργιο εγώ που λέγεται Wego. Πάμε να το κάνουμε». Έτσι, γι’ αυτό είμαστε εδώ.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή και ας επιτρέψουμε.

Τι είναι αυτό; Ο Τζων το αποκαλεί λογισμικό επικοινωνίας ή σύνδεσμο. Πάντοτε επιδιόρθωνε το λογισμικό του Βυσσινί Κύκλου.

Ήταν πολύ καλός σε αυτό, έπαιρνε κάτι που είχε χαλάσει και το διόρθωνε κι έβαζε το ένα κομμάτι να μιλάει στο άλλο. Τον φώναζε η Μπόννι, μπορεί να τον φώναζε η Τζην, «Ω, αυτό το λογισμικό δεν λειτουργεί», κι εκείνος το διόρθωνε. Το έκανε να μιλάει.

Τώρα λοιπόν, ανέπτυξε , θα μπορούσατε να πείτε, ένα λογισμικό επικοινωνίας  της συνείδησης, έναν σύνδεσμο, και σας καλεί, εγώ σας καλώ να πάρετε απλά μια βαθιά αναπνοή και να το επιτρέψετε – δεν θέλει να αφιερώσει χρόνο σε περιγραφές, απλά επιτρέψτε αυτό το πράγμα – που σας ανοίγει την επικοινωνία με τον Μάστερ, οπότε δεν είναι κάτι το αόριστο, δεν βρίσκεται κάπου αλλού. Δεν θα ακούσετε λόγια, αλλά θα αποκτήσετε μεγάλο γνωρίζειν, ότι ο Μάστερ και εσείς είστε μαζί.
Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και επιτρέψτε το.

Ο Τζων βασικά είπε, «Κάντε το δικό σας». Δεν είναι δικό του. Το αποκαλεί δωρεάν λογισμικό. Ανοικτή πηγή. Οποιοσδήποτε είναι έτοιμος μπορεί απλά να το εισπνεύσει. Είναι- πώς θα το έλεγες Τζων;- είναι ένα ενεγειακό λινκ; Όχι.

Ο Τζων λέει, «Απλά δοκιμάστε το. Λειτουργεί. Σταματήστε να προσπαθείτε να το καταλάβετε. Απλά λειτουργεί».

Τι είναι; Είναι αυτός ο σύνδεσμος, που συνδέει τον άνθρωπο και τον Μάστερ. Είναι ένα κύκλωμα, ένα μονοπάτι, μια σύνδεση. Δυο σημεία φωτός που συνδέουν με χάρη κι ευκολία, τον άνθρωπο και τον Μάστερ, χωρίς προσπάθεια, χωρίς σκέψη. Βρήκε ένα είδος κυκλώματος το οποίο επιτρέπει σε κάποιον να υπερβεί την σκέψη.
(παύση)
Και το επόμενο. Το λινκ από τον άνθρωπο Μάστερ, από το Wego, στην ενέργεια.

Η ενέργεια είναι ένα τραγούδι. Είναι μια επικοινωνία, αλλά ήταν σαν να χτύπαγε σε κουφά αυτιά. Σαν να μην μπορούσε να ενσωματωθεί στην ζωή σας. Ήταν ένα τεράστιο θέμα, αλλά πώς μπορείτε πραγματικά να την φέρετε μέσα σας;
Πώς μπορείτε να επικοινωνήσετε πραγματικά;
Πώς μπορείτε να γίνετε φίλοι με κάποιον που είναι ήδη εσείς;
Πώς μπορείτε να προσπεράσετε τις σκέψεις του παλιού εγώ, τις κριτικές και τις επικρίσεις κι όλα τα υπόλοιπα του παλιού εγώ, ώστε τώρα να μπορέσετε να έρθετε σε επικοινωνία με την ενέργεια, να την αφήσετε να γίνει φίλος σας;

Οπότε, ο Τζων σας καλεί να το αναπνεύσετε , αυτό το πανέμορφο – το ονομάζει, ένα κομψό κύκλωμα. Χμ. Φοβερός τεχνικός.
(παύση)
Και ο Τζων πολύ προσεκτικά σας τονίζει ότι δεν του ανήκει. Δεν είναι δικό του. Απλά σας βοηθάει να το γνωρίσετε. Ανακάλυψε, θα λέγατε, το μονοπάτι, το κύκλωμα, το λογισμικό πρόγραμμα, ενεργειακά μιλώντας, το οποίο υπήρχε ήδη μέσα σας, αλλά ήταν βαθιά θαμμένο.

Δεν θα σας γίνει κάποια εμφύτευση ή οτιδήποτε τέτοιο. Απλά αποκτάτε την επίγνωση μιας πολύ φυσιολογικής και πανέμορφης σύνδεσης- του Μάστερ και του ανθρώπου.

Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά λόγια. Αυτή είναι η κομψότητα αυτού του κυκλώματος. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια.

Ξέρετε  πώς είναι όταν είστε με έναν πολύ καλό φίλο και δεν χρειάζεται να μιλάτε συνέχεια; Απλά είναι εκεί.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να το επιτρέψετε.
(παύση)
Αυτό το λινκ ανάμεσα στον Μάστερ και στον άνθρωπο.

Ξέρετε, ξοδέψατε τα δυο τελευταία χρόνια προσπαθώντας να καταλάβετε- «Τι κάνω; Πώς θα φτάσω εκεί; Τι πρέπει να κάνω για να συνδεθώ με τον Μάστερ»; – και ο Τζων κατά κάποιον τρόπο άνοιξε, θα μπορούσατε να πείτε, την επίγνωση, το μονοπάτι, δίνοντας το παράδειγμα έτσι ώστε να μπορείτε να ανοιχτείτε κι εσείς μέσα σας.

Και τώρα κάνουμε το ίδιο, με το σημείο σύνδεσης ανάμεσα στον άνθρωπο, στον Μάστερ και την ενέργεια.

Ο Τζων λέει, στην εργασία του, ότι έπρεπε να έρχεται συνεχώς πίσω στην απόλυτη απλότητα- χρησιμοποιεί τον όρο, σχεδόν  «μηδενική απλότητα»- επειδή κάθε φορά που το περιέπλεκε, κάθε φορά που άρχιζε να το εκλογικεύει, αυτό κατέρρεε. Αλλά έφτασε σε μια σχεδόν μηδενικό σημείο απλότητας, και τότε απόκτησε μια σφοδρή επίγνωση μιας φυσικής σύνδεσης, ενός φυσικού συνδέσμου, που υπήρχε ήδη ανάμεσα σε αυτό τον σοφό άνθρωπο και στην ενέργεια.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Νοιώστε τον κομψό σχεδιασμό αυτής της σύνδεσης..
(παύση)
Οπότε αυτή την χρονιά φέρνουμε τους καινούργιους φίλους τον Μάστερ, την ενέργεια και το εγώ ή Wego. Τα φέρνουμε όλα αυτά φέτος και ανοίγουμε το λινκ. Την σύνδεση, έτσι ώστε να τα έχουμε όλα μαζί, να αλληλεπιδρούν, να ρέουν και να κινούνται μαζί.

Αν ποτέ νοιώσετε ότι χάσατε την σύνδεση με τον Μάστερ ή ότι φεύγει, αν ποτέ νοιώσετε ότι χάνετε την φιλία σας με την ενέργεια, επιστρέψτε σε αυτό.

Είχα σκοπό μου να σας πω, ας το ονομάσουμε Κουντέρκα  Λινκ, αλλά δεν του άρεσε. Είπε ότι είναι δικό σας. Είναι όλο δικό σας.

Επίσης τονίζει ότι δεν είναι ο πρώτος που το βρήκε. Οι άλλοι που το βρήκαν απλά δεν το μοιράστηκαν. Δεν έμειναν στον πλανήτη, δεν ήτανσε θέση να το διοχετεύσουν μέσω κάποιου καναλιού σε κάποιον άλλον άνθρωπο. Δεν είναι ο πρώτος που το βρήκε, αλλά είναι ο πρώτος που έχει την χαρά να το μοιραστεί.
Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή.
Αυτό το λογισμικό αυτό το λινκ ανάμεσα στον άνθρωπο, τον Μάστερ και την ενέργεια.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή καθώς ξεκινάμε μια νέα χρονιά, η καλύτερή σας χρονιά μακράν. Ω, ο κόσμος θα είναι άνω κάτω, αλλά θα είναι η καλύτερη χρονιά σας μακράν.
( η μουσική τελειώνει)
Με αυτό, βαθιές ευχαριστίες στον Τζων Κουντέρκα, που λέει ότι θα επιστρέψει και την επόμενη φορά δεν θα ασχοληθεί με την τεχνολογία. Αλλά ήθελε να αποδείξει ότι ήταν πραγματικά εδώ. Έτσι λοιπόν, σπέσιαλ ευχαριστίες στον Τζων και σε όλους εσάς.

Απλά να θυμάστε, όλα είναι καλά σε όλη την δημιουργία.

Σας ευχαριστώ και Ευτυχισμένος ο Καινούργιος Χρόνος.
Ευτυχισμένος ο Καινούργιος Χρόνος !

 

 

Μετάφραση : Καλλιόπη Παγούδη
Review και επιμέλεια : Μαρία Γρηγοράκη
Σπόνσορας της μετάφρασης : Μαρία Κωδωνάκη

 

 

Shoud 4, Ανάδυση

SHOUD 4,  Ανάδυση
8-12 -2018

Εγώ Είμαι Αυτό που Είμαι, ο Αντάμους της Κυρίαρχης Περιοχής.
Α! Πριν προχωρήσουμε, ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή , εισπνέοντας τις ενέργειες της ημέρας, καθώς εγώ θα πιω μια γουλιά από τον ανθρώπινο καφέ. Μια καλή βαθιά αναπνοή εισπνέοντας τις σημερινές ενέργειες ( ο Αντάμους πίνει μια γουλιά). Α!
Ω, αγαπητή Έντιθ, βλέπω ότι άλλαξες την καρέκλα σου, κατά κάποιον τρόπο. Πήγες μια θέση πίσω. Στην κρατάνε ακόμα την θέση;
ΕΝΤΙΘ: Όχι, δυστυχώς. Θέλεις να μου την ξαναδώσεις πίσω;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι. Αλλά σε ευχαριστώ που προχώρησες λίγο με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Έτσι λοιπόν, αγαπημένοι μου φίλοι, είναι μεγάλη μου χαρά να είμαι εδώ μαζί σας, να σας βλέπω μέσα από ανθρώπνα μάτια. Χρησιμοποιώ τα μάτια του Κώλντρε αυτή την στιγμή- τον έβαλα να βάλει καινούργια μάτια έτσι ώστε να δείχνετε ακόμα καλύτεροι από το κανονικό – αλλά είναι πολύ ευχάριστο να σας αντιλαμβάνομαι μέσα από αυτή την ανθρώπινη όραση. Και πρέπει να σας πω, ότι φαίνεστε πολύ αστείοι ( γέλια). Θέλω να πω, όχι, πραγματικά φαίνεστε πολύ αστείοι. Θέλω να πω, σας ξέρω όλους εδώ και πάρα πολύ καιρό, ακόμα κι αυτούς που μας παρακολουθούν από το ίντερνετ, σας βλέπω από την άλλη μεριά της κάμερας, και φαίνεστε πολύ αστείοι. Θέλω να πω δεν είναι αυτή η φυσιολογική σας κατάσταση, όπως γνωρίζετε. Μέσα σε αυτό ανθρώπινο σώμα, Κρας, δεν είσαι εσύ. Από πού το πήρες αυτό το σώμα;
ΚΡΑΣ ( ΝΤΕΗΒ): Από το Σίαρς. ( *το Sears είναι γνωστή αλυσίδα καταστημάτων στην Αμερική)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Από το Σίαρς! ( γέλια). Από το Σίαρς! Και ο Κώλντρε μου λέει, «Δεν είναι να απορεί κανείς, που πάνε για κλείσιμο»! ( κι άλλα γέλια) Όχι, θέλω να πω- δεν θέλω να φανώ αγενής- αλλά δεν είναι το δικό σου σώμα.
ΚΡΑΣ: Σωστά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι της μητέρας σου και του πατέρα σου και της μητέρας τους και του πατέρας τους και όλων των άλλων. Οπότε, σε κοιτάζω και με πιάνουν τα γέλια, επειδή είσαι ακόμα τόσο δεμένος με το σώμα – θέλω να πω, το ξεπερνάμε – και με την ταυτότητά σου και με όλα τα υπόλοιπα, αλλά δεν είναι εσύ. Αυτό είναι το μόνο που μπορώ να πω. Δεν είναι εσύ, ειλικρινά.

Έχουμε κάνει μεγάλη πρόοδο. Ω, μισό λεπτό. Πρέπει να διακόψουμε τα πάντα. Ένα δώρο έρχεται προς το μέρος μου ( το κοινό λέει, «Ουάου»!) Ω, σε ευχαριστώ. Ω, για δείτε εδώ, ( το κοινό λέει, «Ουάου»), με το ουράνιο τόξο της ιώχρους φλόγας ( αναφέρεται στην κορδέλα). Μπορώ να το ανοίξω τώρα;
ΣΩΜΠΡΑ 1 (γυναίκα): Ναι, φυσικά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ωραία. Μπορείς να με βοηθήσεις; ( στην Λίντα)
ΛΙΝΤΑ: Θα είχε μεγαλύτερη πλάκα  να σε βλέπω να παλεύεις.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, το ξέρω! ( γέλια) το ξέρω! Θα έχει μεγαλύτερη πλάκα να βλέπω εσένα να παλεύεις. Λοιπόν, πολύ όμορφη σκέψη.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα, αυτό μας πάει σε ένα θέμα. Θα λαμβάνετε δώρα στη ζωή σας, ίσως όχι τόσο όμορφα αμπαλαρισμένα. Αλλά όταν λάβετε ένα δώρο, ό,τι κι αν είναι – κάποιος μπορεί να σας δώσει ένα χρηματικό ποσόν, κάποιος να σας αφήσει μια κληρονομιά – όχι από την οικογένειά σας, επειδή δεν έχουν λεφτά – αλλά κάποιος άλλος μπορεί να σας αφήσει μια κληρονομιά – δεχτείτε το. Μην το παίξετε ταπεινοί. Μην το παίξετε, «Ω, δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό». Δεχτείτε το. Πάρτε το.  Είναι για εσάς, αν θέλετε να το φορέσετε (ο Αντάμους δίνει τον φιόγκο στην Λίντα κι εκείνη τον φοράει στο κεφάλι της). Πάρτε το και επιτρέψτε το, επειδή  αυτός θα είναι ο τρόπος ζωής σας. Απλά θα έρχονται διάφορα σε εσάς. ( Κάποιος λέει, «Ναι»! στην Λίντα, κι άλλες επευφημίες και χειροκροτήματα). Ναι. Ναι.
Αυτή την στιγμή υπάρχει μια σύγχυση στο channeling, επειδή προσπαθώ να πείσω τον Κώλντρε να με επικοινωνήσει για όλους σας, αλλά ουσιαστικά δεν κάνει channeling. Τραγουδάει, « Babyit’scoldoutside”. ( * τραγούδι του Ντιν Μάρτιν: Μωρό μου κάνει κρύο εκεί έξω». ) Οπότε είναι πολύ δύσκολο. Μπορεί να καλέσω τον Κουτχούμι να με βοηθήσει λίγο. Και, τί έχουμε εδώ; Έχουμε μια υπέροχη 3D λάμπα νυκτός. Για να δούμε… για να δούμε τι έχει εδώ μέσα.

Οπότε, όταν το λάβετε…ω, ουάου ( ο Αντάμους το ανοίγει). Ω! Είναι – θέλεις να το συναρμολογήσεις;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Φυσικά
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι πολύ όμορφο. Όταν λαμβάνετε αυτά τα δώρα στην ζωή σας, απλά επιτρέψτε τα, δεχτείτε τα. Μην το παίζετε ταπεινοί. Μην μπαίνετε στο τρυπάκι, «Δεν το αξίζω». Ρωτήστε, «Έχεις κάτι ακόμα»; ( γέλια , καθώς ολοκληρώθηκε η συναρμολόγηση).
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ω , Θεούλη μου.
ΛΙΝΤΑ: Είναι ένα παγώνι! Είσαι εσύ!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωωω! Γιατί όλοι με λένε παγώνι; ( το κοινό λέει, «Ωωω»! και γελάνε καθώς ο Αντάμους μιμείται το περπάτημα του παγωνιού). Είναι πανέμορφο.

Θα σου το δώσω, για να συνεχίσω (στην Λίντα). Εδώ δείτε, η Λίντα με την μπαντάνα στα μαλλιά και με το παγώνι, πόσο ταιριάζουν! ( ο Αντάμους γελάει).

Θα σας έρχονται διάφορα, επιτρέψτε τα. Απλά επιτρέψτε τα, και μην νοιώθετε ότι θα πρέπει με κάποιο τρόπο να τα ανταποδώσετε. Ξέρετε, υπάρχει ακόμα αυτός ο ανθρώπινος προγραμματισμός, «Κάποιος μου έδωσε κάτι. Πρέπει κι εγώ να του δώσω κάτι» Δεν χρειάζεται. Δεν χρειάζεται. Αργότερα θα του κάνετε μια αγκαλιά, αλλά απλά έτσι, για κανέναν ιδιαίτερο λόγο. Αυτός θα είναι ο τρόπος ζωής σας, θα σας έρχονται διάφορα πράγματα, οπότε ήταν ένας πολύ κατάλληλος τρόπος για να ξεκινήσουμε την μέρα.

Αλλά όπως σας έλεγα, ξέρετε, δεν έχουμε κάτι τέτοιο στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων. Και θα σκέφτεστε ότι,  σαν Αναληφθείς Δάσκαλος, θα έχετε τα πάντα, όλα θα είναι πολύ νόστιμα, αλλά δεν είναι τόσο περίπλοκα όπως είναι εδώ , σε αυτή την πραγματικότητα. Και περίπλοκα με έναν πολύ περιορισμένο τρόπο, αν μπορείτε να το φανταστείτε. Είναι όπως η ανθρώπινη πραγματικότητα. Είναι πολύ περίπλοκο και παράλληλα είναι μέσα σε ένα λιλυπούτιο  κουτί.
Και μια στο τόσο είναι διασκεδαστικό, ξέρετε, να πίνεις καφέ, να νοιώθεις το βουητό, να νοιώθεις τον Κώλντρε που  διαπερνάει το σώμα του το βουητό   και μετά να γίνεται λαλίστατος και μετά να κάνει το channeling  με ταχύτατους ρυθμούς και η καημένη η Βίλλυ στο βάθος να προσπαθεί να τον προλάβει.
Αυτά είναι μερικά από τα σπουδαία πράγματα του να είσαι άνθρωπος. Αλλά αυτό που είναι πραγματικά υπέροχο είναι, όταν είσαι άνθρωπος και Μάστερ, όταν μπορείς να απολαύσεις μια κούπα καφέ, όταν μπορείς να δεις μέσα από τα ανθρώπινα μάτια και μόνο. Και βλέπεις τα πρόσωπα των ανθρώπων , κοιτάζεις τα μάτια τους και μετά τους παρακολουθείς καθώς περνάνε μέσα από αισθήματα και συναισθήματα, και είναι τέλειο. Είναι πανέμορφο. Αλλά αυτό που είναι πραγματικά εντυπωσιακό, είναι όταν είναι στο Και. Όταν σας κοιτάζω  και μπορώ να δω επίσης τις προηγούμενες ζωές σας, να δω το μέλλον σας, αν θελετε, να δω όλα όσα είστε. Το εντυπωσιακό είναι να ζεις αυτή την ανθρώπινη εμπειρία , η οποία είναι πολύ δύσκολη μερικές φορές , όταν πιστεύετε ότι είναι το μόνο πράγμα, αλλά όταν μπαίνετε στο Και, και όταν αντιλαμβάνεστε τα πράγματα όπως πραγματικά είναι. Αυτό είναι το σημερινό μας θέμα.

Το Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων δεν είναι ένα πραγματικό μέρος. ( ο Αντάμους δίνει το περιτύλιγμα του δώρου στον Άντυ). Ένα δώρο από μένα…

Πέρα από την Φυσική Πραγματικότητα

Το Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων δεν είναι ένα πραγματικό μέρος. Δεν υπάρχει σε κανένα χρόνο ή χώρο. Συνεπώς, η επιστήμη θα αποφανθεί ότι δεν υπάρχει, αλλά στην πραγματικότητα υπάρχει. Θέλω να πω, είναι πολύ πραγματικό, απλά δεν υπάρχει στον χρόνο και στον χώρο. Είναι μια πραγματικότητα, που δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή με τα μάτια ή με τα αυτιά, αλλά όμως υπάρχει.

Στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δσκάλων έχουμε πάνω από 9.000- στην πραγματικότητα, αυτή την εβδομάδα θα ξεπεράσουμε τους 9.800 Αναληφθέντες Δασκάλους ( κάποιος λέει, «Ναι» και κάποιος άλλος λέει, «Ωωω»!) Ναι, αλλά κανέναν από αυτή την ομάδα, φυσικά. Ε λοιπόν, όχι, επειδή δεν θέλετε υποχρεωτικά να είστε εκεί. Θέλετε να είστε εδώ.
ΛΙΝΤΑ: Καλη υπενθύμιση. Καλή υπενθύμιση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, δεν ήταν αγένεια που το είπα, επειδή εσείς παραμένετε εδώ. Θα φτάσουμε τους 9.800, και όμως, κάθε Αναληφθείς Δάσκαλος έχει περάσει από την Γη. Όλοι τους έζησαν μέσα σε ένα ανθρώπινο σώμα, κάτι το οποίο είναι αφύσικο. Καταλαβαίνουν ότι αυτή η πραγματικότητα, 70% αυτής της πραγματικότητας γίνεται αντιληπτή μέσω των ματιών, και κατά ένα μικρότερο μέρος μέσω των αυτιών και των άλλων ανθρώπινων αισθήσεων. Οπότε, έχουν αυτό το υπόβαθρο, το κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων δεν υφίσταται στον χρόνο και στον χώρο, συνεπώς δεν υφίσταται, κι όμως υπάρχει – επειδή όλοι μας έχουμε περάσει από την Γη και έχουμε συνηθίσει τις ανθρώπινες αισθήσεις, είμαστε σε θέση να τις ξαναφέρουμε στην μνήμη μας. Δεν έχουμε σώματα. Δεν τρώμε όπως εσείς εδώ και μετά να πρέπει να χωνέψουμε το φαγητό μας. Αλλά όμως ζήσαμε όλοι μας την ανθρώπινη εμπειρία, οπότε μπορούμε να την ξαναθυμηθούμε, και συνεπώς, να την ζήσουμε. Και παρόλο που υπάρχουν πάνω από 9.800 Αναληφθέντες Δάσκαλοι, ο καθένας με την δική του αντίληψη όσον αφορά στο Κλαπμ των Αναληφθέντων Δασκάλων – έχουν όλοι τους την δική τους αντίληψη σχετικά με το κλαμπ –  όμως κατά κοινή συμφωνία μεταξύ μας, το Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων υπάρχει και, φυσικά, εγώ είμαι ο πρόεδρος ( γέλια)
ΛΙΝΤΑ: Σε ψήφισαν;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι η δική μου αντίληψη για την πραγματικότητα. Δεν είμαι σίγουρος αν είναι και  δική τους, αλλά τουλάχιστον είναι… ( περισσότερα γέλια)
ΛΙΝΤΑ: Πώς έγινες πρόεδρος;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και εφόσον είναι η δική μου αντίληψη για την πραγματικότητα, συνεπώς….
ΑΝΤΑΜΟΥΣ ΚΑΙ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ: Έτσι είναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και μπορεί η πραγματικότητα του Κουτχούμι να είναι εντελώς διαφορετική, αλλά στην δική μου πραγματικότητα, είμαι επικεφαλής.

Οπότε, έχουμε αυτό το μέρος, που πραγματικά δεν υφίσταται, και όμως υπάρχει. Έχουμε ένα μέρος όπου μπορούμε να αναδημιουργήσουμε πολλά από αυτά που αγαπήσαμε στην Γη.

Νούμερο ένα στην λίστα – κατά κοινή συμφωνία ανάμεσα στους Αναληφθέντες Δασκάλους – νούμερο ένα είναι η φύση, οπότε υπάρχει  φύση παντού γύρω μας. Είναι υπέροχη. Αλλά η δική μου εκδοχή για την φύση μπορεί να είναι διαφορετική από εκείνη του Τοβία, κι όμως όλοι βλέπουμε την φύση. Μας αρέσει να κάνουμε μεγάλες συζητήσεις γύρω από την ομορφιά της φύσης στο κλαμπ, επειδή η κάθε άποψη είναι λίγο διαφορετική και καμία δεν είναι σωστή και καμία δεν είναι λάθος.

Οπότε, τρώμε υπέροχα γεύματα και ο σεφ φτιάχνει ένα μενού, όπου εξηγεί τί θα φάμε το βράδυ. Έτσι λοιπόν, έχουμε ένα είδος συμφωνίας-
«Θα έχουμε ένα κοινό δείπνο συμφωνώντας στο ίδιο μενού» – αλλά ο κάθε Αναληφθείς Δάσκαλος θα νοιώσει διαφορετική γεύση, θα το δει διαφορετικά, θα το αντιληφθεί διαφορετικά.

Στην πραγματικότητα, δεν έχουμε καθόλου την αίσθηση της όρασης ή του ήχου. Δεν έχουμε τίποτε από αυτά, επειδή δεν υπάρχει χρόνος και χώρος, και προκειμένου να έχουμε τα χαρακτηριστικά της όρασης ή της ακοής ή οπιασδήποτε ανθρώπινης αίσθησης, θα πρέπει να υπάρχει χρόνος και χώρος.

Οπότε, φανταστείτε ένα μάτσο από 9.800 και κάτι Αναληφθέντες Δασκάλους να μην μπορούμε να δούμε, να μην μπορούμε να ακούσουμε, να μην μπορούμε να νοιώσουμε, να μην μπορούμε να μυρίσουμε. Τίποτε από αυτά. Και θα αναρωτιέστε, «Ε λοιπόν, τότε, είναι πραγματικό; Υπάρχει; Και τί είναι αφού δεν μπορείς να το δεις; Πώς το αντιλαμβάνεσαι; Πώς φτάνετε σε μια κοινή συμφωνία; Μήπως είναι ένα μεγάλο τίποτα»; Και είναι γεγονός ότι, όχι, είναι τα πάντα. Είναι τα πάντα, επειδή δεν χρειαζόμαστε μάτια για να βλέπουμε. Τα είχαμε παλιά, και είναι καλά για ένα διάστημα, αλλά τα μάτια σας κουράζονται και τελικά γερνάνε και δεν λειτουργούν καθόλου. Και μετά είστε σαν χαμένοι επειδή είχατε βασιστεί πολύ στα μάτια σας, και μετά νοιώθετε θύματα, που δεν λειτουργούν τα μάτια σας. Εεε! Αλλά το συμπέρασμα είναι ότι δεν τα χρειάζεστε. Δεν τα χρειάζεστε. Στην πραγματικότητα, σαν Αναληφθέντες Δάσκαλοι, μπορείτε να έχετε καλύτερη αντίληψη χωρίς τις ανθρώπινες αισθήσεις, από ό,τι έχετε με αυτές.

Οπότε, για παράδειγμα, όποτε έρχομαι εδώ, πιστεύετε ότι μπορώ να ακούω την μουσική σας ή ότι μπορώ να σας ακούω όταν μιλάτε στο μικρόφωνο. Δεν μπορώ. Δεν μπορώ. Συντονίζομαι μέσω του Κώλντρε, που εξακολουθεί να έχει αυτιά και μάτια, αλλά δεν μπορώ να σας δω. Έτσι λοιπόν, όταν σηκώνεσαι πάνω Έντιθ, και μου λες πόσο πολύ με αγαπάς, δεν μπορώ να σε ακούσω. Και λες, «Αλλά πώς είναι δυνατόν»; Ε λοιπόν, συντονίζομαι μέσω του Κώλντρε και έχει πλάκα να χρησιμοποιώ τα μάτια του και τα αυτιά του και όλα πάνω του, αλλά ακόμα και τότε είναι μάλλον περιορισμένα, οπότε το κάνω και δεν το κάνω. Σε βλέπω, Μέρρικ, μέσα από τα μάτια του Κώλντρε, αλλά μπορώ να δω πολλά περισσότερα σε σένα μέσα από τις δικές μου αισθήσεις.

Οπότε, κάθε φορά που σας επισκέπτομαι όλους εσάς, όταν σας βλέπω μέσα από την κάμερα στην οθόνη του κομπιούτερ σας στο σπίτι – ναι, σας βλέπω αυτή την στιγμή, σας βλέπω κατάματα – δεν έχω μάτια και δεν βλέπω. Και είναι κάπως δύσκολο να το καταλάβει ο άνθρωπος, επειδή λέει, «Λοιπόν, τότε πώς το κάνεις – τί κάνεις»; Ε λοιπόν εμείς – εγώ – αντιλαμβάνομαι την ενέργεια. Αυτό είναι. Όχι, όχι τα χρώματα ούτε τα φώτα, επειδή η ενέργεια δεν έχει χρώμα ούτε φως. Δεν έχει χρώμα ούτε φως, οπότε ξεπεράστε το γεγονός ότι θα δείτε φώτα να τρεμοπαίζουν, όταν θα έρθετε στην άλλη πλευρά. Όχι βέβαια. Πρέπει να έχει κανείς ανθρώπινα μάτια για τα δει.

Μπορεί να ζήσατε κάποιες εμπειρίες τέτοιου είδους στις άλλες σφαίρες – χρυσά φώτα και βιολετί φλόγες και όλα τα υπόλοιπα – αλλά στην ουσία το συνδέετε με αυτό, που το ανθρώπινο μυαλό πίστευε όταν ήσασταν στην Γη. Και μετά το ξεπερνάτε και συνειδητοποιείτε ότι δεν βλέπετε φώτα να τρεμοπαίζουν, δεν ακούτε υπέροχες αγγελικές χορωδίες ή οτιδήποτε τέτοιο, και για μια στιγμή δεν υπάρχει τίποτα. Περνάτε στην άλλη πλευρά, είτε βρίσκεστε ακόμα στο φυσικό σας σώμα είτε όχι, περνάτε στην άλλη πλευρά- αφού πρώτα περάσετε μέσα από τις αρχικές ψευδαισθήσεις- και, τίποτα. Στην αρχή είναι κάπως τρομακτικό.
Και έχουμε τοποθετήσει Αναληφθέντες Δασκάλους εκεί κοντά για την στιγμή που θα σας συμβεί αυτό, επειδή θα φρικάρετε. Θα – «Δεν υπάρχει τίποτα! Μας είπαν ψέμματα! Δεν υπάρχει τίποτα εδώ! Πίστευα ότι υπήρχε ένα Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, αλλά δεν υπάρχει τίποτα. Δεν υπάρχει ήχος. Δεν υπάρχει φως. Δεν μπορώ ούτε καν να κλάψω!» ( ο Αντάμους ανοιγοκλείνει το στόμα του χωρίς να βγάζει ήχο «Δεν μπορώ να το κάνω! Βοήθεια! Βοήθεια!» και το κοινό γελάει).

Δεν υπάρει τίποτα. Και μετά περιμένουμε υπομονετικά δίπλα σας, αλλά δεν μπορείτε να μας δείτε ούτε να μας ακούσετε, και περιμένουμε υπομονετικά να περάσετε μέσα από το ανθρώπινο δράμα σας, ουρλιάζοντας και κλαίγοντας ( ο Αντάμους κουνάει ξανά το στόμα του χωρί να βγαίνει ήχος «Βοηθήστε με»!) Και ξέρω ότι λέτε, «Βρίσκομαι στην κρυστάλλινη φυλακή, εκεί όπου κετέληξε ο Αντάμους. Τώρα είμια εδώ!» Και μου έρχεται να βάλω τα γέλια ,επειδή τότε, εντελώς ξαφνικά, κάτι συμβαίνει. Κλείνει ο διακόπτης και δεν είστε πια εξαρτημένοι από τις ανθρώπινες αισθήσεις. Δεν χρειάζεται καν να δείτε χρώματα που τρεμοπαίζουν και κύματα ενέργειας, επειδή η ενέργεια δεν έχει χρώμα και, κατά κάποιον τρόπο, δεν έχει καν κύματα. Ξαφνικά, συνειδητοποιείτε ότι, «Αλλά είμαι τόσο συνειδητός γαμώτο! Πώς γίνεται να μην υπάρχει τίποτε κι εγώ να είμαι τόσο συνειδητός»; Προσέξατε ότι ο Κώλντρε δεν είπε άσχημη λέξη, επειδή το Shoud είναι γιορτινό και επειδή η Έντιθ θα ένοιωθε προσβεβλημένη. Ξαφνικά είστε- «Είμαι τόσο συνειδητός. Συνειδητός…»
ΛΙΝΤΑ: Έχει σκοπό να χρησιμοποιήσει την λέξη που αρχίζει από «Γ»;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι σήμερα. Εγώ θα το έκανα, αλλά αυτός είναι κότα.

Ξαφνικά, συνειδητοποιείτε ότι είστε τόσο συνειδητοί, και μέσα σε αυτή την επίγνωση ξεκινάτε να ερευνάτε τον εαυτό σας. Δεν έχετε πια σώμα, δεν έχετε τίποτα – εννοώ τίποτα – αλλά κάνετε μια έρευνα στον εαυτό σας, μια αξιολόγηση. Κάνετε μια έρευνα, «Οκ, πού είναι οι αισθήσεις μου; Είναι καλό αυτό; Είναι κακό; Γαμώτο! Δεν έχω καθόλου συναισθήματα. Δεν έχω προκαταλήψεις». Και μετά προσπαθείτε να βρείτε κάτι να τα συνδέσετε όλα αυτά, επειδή οι άνθρωποι είναι πραγματικά καλοί σε αυτό το πράγμα που λέγεται qualia, σύνδεση, «Λοιπόν, αυτό που συνέβη μοιάζει με εκείνο το πράγμα». Αλλά δεν υπάρχει qualia, δεν υπάρχει σύνδεση, κι όμως εσείς λέτε στον εαυτό σας- επειδή το ξέρω, το πέρασα πρόσφατα με κάποιον που έκανε το πέρασμα – λέτε στον εαυτό σας, «Είμαι τόσο συνειδητός! Σχεδόν υπερσυνειδητός, με έναν τρόπο που δεν ήμουν ποτέ πριν, με τόση διαύγεια, έχω υπέρ- επίγνωση των πάντων. Αλλά δεν υπάρχει καμία αίσθηση. Δεν υπάρχει εικόνα ούτε ήχος. Δεν υπάρχει δύναμη ή πίεση. Δεν μπορώ να δω τίποτα, δεν μπορώ να ακούσω τίποτα. Τι είναι αυτό; Για ποιο πράγμα έχω επίγνωση»; Και μετά θυμάστε τις διδασκαλίες του μεγάλου Μάστερ που έλεγε, «Εγώ Υπάρχω. ΕγώΥπάρχω». Ήμουν εγώ, ο Μάστερ ( γέλια). Ώρα για χειροκρότημα ( το κοινό χειροκροτά και επευφημεί).

Πρέπει να πω στην ομάδα παραγωγής, ειλικρινά, σοβαρά, ότι χρειαζόμαστε σινιάλα για « γέλιο» και  «χειροκρότημα» , επειδή μερικές φορές είμαι τόσο μπροστά, που δεν με προλαβαίνουν, ξέρετε. Αλλά αν το βάλουμε πάνω στην οθόνη, ξέρετε, χειροκρότημα. Ξεχάστε το. Κακή ιδέα.

Οπότε, πού ήμουν; Ω. Το πρώτο πράγμα είναι, «Εγώ Υπάρχω. Αυτή την επίγνωση έχω. Εγώ Υπάρχω. Δεν έχω σώμα. Δεν έχω ταυτότητα, αλλά με κάποιο τρόπο υπάρχω». Και περνάτε μέσα από αυτή την διαδικασία του να κάνετε έρωτα στον εαυτό σας- «Ω Υπάρχω. Είμαι με μένα και αυτό μόνο μετράει» – και μετά, το επόμενο πράγμα που συμβαίνει είναι ότι συνειδητοποιείτε ότι, «Έχω επίγνωση για κάτι. Έχω επίγνωση..» και προσπαθείτε να ανοίξετε να μάτια σας, αλλά δεν έχετε μάτια. Είναι πολύ διασκεδαστικό να το βλέπεις όλο αυτό. Μακάρι να μπορούσαμε να κάνουμε βίντεο στην πλευρά μας , ακόμα και μια αναπαραγωγή ανθρώπινη δεν θα ήταν τόσο καλή.
Αλλά ξαφνικά συνειδητοποιείτε ότι κάτι υπάρχει και προσπαθείτε να ανοίξετε τα μάτια σας, αλλά δεν έχετε μάτια, και – επειδή δεν έχετε σώμα, βλέπετε – και προσπαθείτε να ακούσετε. Αλλά είστε τόσο συνειδητοί, και τόσο πολλά περισσότερα από ό,τι είστε τώρα, και ξαφνικά συνειδητοποιείτε ότι, «Είναι ενέργεια. Απλά έχω επίγνωση του εαυτού μου. Εγώ υπάρχω, και τώρα έχω επίγνωση της ενέργειας στην πιο αγνή μορφή της. Και είναι ουδέτερη. Δεν κινείται. Δεν έχει ζωηρά φώτα. Δεν ασκεί πίεση. Δεν νοιώθω κάτι σωματικό, κι όμως  έχω την επίγνωσή του. Πώς γίνεται αυτό»;, σκέφτεστε.

Τώρα, από την στιγμή που αποκτάτε επίγνωση, περνάτε από μια φάση που μοιάζει σαν να ανοίγετε τα μάτια σας – το λέω μεταφορικά , επειδή δεν έχετε μάτια – από την στιγμή που περνάτε μέσα από αυτό το ξύπνημα και μπαίνετε στο γεγονός, «Έχω επίγνωση της ενέργειας, και για κάποιο λόγο δεν μοιάζει να έρχεται απέξω. Όχι από εκεί έξω. Έχω επίγνωση της ενέργειας, και μου είναι πολύ οικεία. Είναι σαν… είμαι εγώ»; Και μετά περνάτε μέσα από αυτό το πράγμα – στην κυριολεξία, το πέρασα την προηγούμενη εβδομάδα, απλά σας διηγούμαι την ιστορία ενός Αναληφθέντος Δασκάλου που γνώρισα – και ξαφνικά περνάτε μέσα από όλο αυτό και μου γυρνάνε τα μάτια μου ανάποδα. Δεν έχω μάτια, αλλά ξέρετε, το λέω σαν μια προσομοίωση, επειδή κάποτε είχα μάτια. Ξαφνικά μου γυρνάνε τα μάτια ανάποδα κι εσείς περνάτε αυτο, «Όλα είναι ένα. Όλα είναι ένα! Εγώ είμαι ένα. Όλοι είμαστε ένα».

ΛΙΝΤΑ: Τι πράγμα;!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σσς! Άσε με να τελειώσω την ιστορία μου ( λίγα γέλια και η Λίντα αναστενάζει). Λέτε, «Το σύμπαν είναι ένα. Είμαστε ένα με τον Θεό. Όλα τα πράγματα είναι ένα». Κι εγώ στέκομαι εκεί λέγοντας, «Ω». Δεν στέκομαι στ’ αλήθεια, επειδή δεν έχω σώμα, αλλά, ξέρετε, είμαι εκεί λέγοντας, «Ω, ω, ω! Πάμε να τελειώνουμε με αυτό το μέρος. Είναι το λιγότερο αγαπημένο μου μέρος από όλα όσα περνάτε. Ας τελειώνουμε με αυτό το , «Όλοι είμαστε ένα». Οπότε, επιστρέφω πίσω στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων και φτιάχνω με την φαντασία μου ένα φλυτζάνι καφέ – καμία σχέση με τον καφέ που έχετε εσείς εδώ – και επιστρέφω. Συνήθως σας παίρνει περίπου πέντε με έξι μέρες να ξεπεράσετε αυτό το , «Όλα είναι ένα»! Ξέρετε, πολλοί εγκλωβίζονται σε αυτό το σημείο. Δεν θέλουν να το αφήσουν.

Και μετά, αφού το απολαύσετε για λίγο, ξαφνικά περνάτε στο, «Εγώ είμαι ένα και όλο αυτό είναι εγώ. Εγώ είμαι ένα. Να πάνε όλοι οι άλλοι να πνιγούν». ( γέλια) είχα σκοπό να πω μια πολύ κακιά λέξη αλλά, «Εγώ είμαι ένα. Αυτό που αντιλαμβανόμουν ήταν απλά η δική μου ολότητα. Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι»!

Κι εγώ λέω, «Πόσο καιρό προσπαθούσα να στο πω αυτό»;! Κι εσείς εξακολουθείτε να μην με ακούτε, οπότε λέτε, «Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι! Όλα είναι εγώ. Εγώ είμαι η ολότητα. Όλη αυτή η ενέργεια που στέκεται ακίνητη εδώ και είναι έτοιμη να δουλέψει για μένα, όπως εγώ το επιλέξω, το σύμπαν, ολόκληρο το σύμπαν είναι απλά εγώ!» Και μετά η ανθρώπινη νοοτροπία σας μπαίνει στην μέση και πάει κάπως έτσι, «Ω, μα δεν πρέπει να σκέφτομαι έτσι». Κι εγώ λέω, «Όχι, αυτός είναι ο σωστός τρόπος σκέψης, επειδή ολόκληρο το σύμπαν είναι εσύ».

Σαν να λέτε, « Είμαι ένα με τον Θεό. Ένα με τον Θεό, αλλά μήπως είμαι εγώ ο Θεός; Ω! Δεν κάνει να σκέφτομαι έτσι. Μπορεί να πάω στην κόλαση». Δεν πρόκειται να πάτε στην κόλαση!! Είστε καθ’ οδόν για το Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων! ( γέλια) Είναι δέκα μέτρα μακριά! Θα μπορούσατε να δείτε το σήμα αν είχατε μάτια! Όχι, δεν πρόκειται να πάτε στην κόλαση!! Ξεπεράστε το!

Οπότε, τελικά λέτε, «Ε λοιπόν, μπορεί – κανένας δεν με βλέπει, αφού δεν υπάρχει τίποτα εδώ – μπορεί να μπορώ, εντάξει, για μια στιγμή, να είμαι η ολότητα και αυτό είναι ο Θεός». Και μετά, μπουμ! Ξαφνικά ξεφορτώνεστε όλα τα επίμονα makyo, που μπορεί να έχετε, και ξαφνικά συνειδητοποιείτε ότι, «Ω! Αυτά υποτίθεται ότι με δίδασκαν στην Γη στον Βυσσινί Κύκλο και τώρα έπρεπε να πεθάνω για να έρθω εδώ πάνω και να τα ανακαλύψω, και- Αντάμους, είσαι εδώ»;
Κι εγώ λέω, «Ναι, είμαι ακριβώς εδώ».
«Σταμάτα να προσπαθείς να δεις μέσα από τα μάτια σου. Δεν έχεις μάτια»!
«Αντάμους, με ακούς»;
«Αν σε ακούω; Σταμάτα να φωνάζεις! Έχω πονοκέφαλο. Έχω hangover από χθες βράδυ!» ( γέλια)
«Αντάμους»!
«Ναι»;
«Αντάμους, αν με ακούς, γύρισε πίσω στην Γη στο επόμενο Shoud και πες σε όλους εκεί στο Shoud, «Εγώ Υπάρχω. Είμαι αυτό που Είμαι. Εγώ είμαι ένα και εγώ είμαι Θεός».
Κι εγώ λέω, «Ναι, οκ, θα το κάνω, αλλά τους το λέω εδώ και χρόνια. Οπότε, εντάξει, θα τους το επαναλάβω».
Κι εκείνοι λένε, «Αυτό είναι μια αποκάλυψη! Μια πραγματική αποκάλυψη».

Και μετά όλα ησυχάζουν και επιτέλους συνειδητοποιούν όλοι ότι απλά αντιλαμβάνονται τις ενέργειες αυτή την στιγμή – δεν χρησιμοποιούν το μυαλό τους, δεν είναι στην μνήμη τους, δεν χρησιμοποιούν ανθρώπινες αισθήσεις – ξαφνικά επιστρέφουν στην έμφυτη αγγελική – αν το θέλετε- αίσθηση της ενέργειας. Στην ικανότητα να έχουν επίγνωση της ενέργειας. Εκεί βρίσκονται σε αυτό το σημείο.

Τώρα, ξαφνικά, συνειδητοποιούν ότι είμαι ακριβώς εκεί, παρόλο που δεν έχω σώμα, δεν έχω ενέργεια, δεν έχω τίποτα. Είμαι απλά συνείδηση. Είμαι μια έμψυχη ύπαρξη. Και ξαφνικά λένε, «Αντάμους! Εσύ είσαι»! Κι εγώ λέω, «Ναι, ναι, ναι! Εγώ είμαι. Ναι».

«Αντάμους, έπρεπε να δεις αυτή την ιστορία, αυτά που πέρασα»! Κι εγώ λέω, «Ήμουν εκεί συνέχεια, αλλά δεν με αισθάνθηκες. Ήσουν ακόμα απασχολημένος με τόσους πολλούς από τους ανθρώπινους τρόπους περιορισμού, αλλά εγώ ήμου εκεί». Και μετά τους λέω, «Ξέρετε, αργούμε»- παρόλο που δεν υπάρχει χρόνος και χώρος – «Άντε να πάμε στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων». Και βαδίζω ελαφρώς μπροστά τους, ανοίγω την πόρτα και 9.800 Αναληφθέντες Δάσκαλοι ζητωκραυγάζουν για την άφιξή τους στο κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων- πολύ χαριτωμένη  ιστορία.

Οπότε, το ηθικό δίδαγμα αυτής της ιστορίας είναι,  ότι μου αρέσει να είμαι μαζί σας, αλλά δεν έχω μάτια, δεν έχω αυτιά. Δεν σας αντιλαμβάνομαι ούτε εσάς ούτε οτιδήποτε υπάρχει εδώ γύρω με τις ανθρώπινες αισθήσεις. Όλα είναι ενέργεια. Όλα ενέργεια.

Οπότε τώρα ενεργειακά, ειδικά επειδή ήμουν στον πλανήτη, έζησα με ανθρώπινη μορφή- και μέσω των αισθήσεων του Κώλντρε – μπορώ να συνδέω τα κομμάτια και μπορώ να βλέπω πώς είστε ( γέλια). Όχι, επειδή το πραγματικό ενεργειακό σας περιβάλλον είναι πολύ καλύτερο από αυτό που αντιλαμβάνονται τα ανθρώπινα μάτια.

Οπότε, σήμερα θα μπούμε στην αίσθηση της ενέργειας, στην ικανότητα να έχετε επίγνωση της ενέργειας, και δεν είναι κάτι που το κάνετε με τα μάτια ή με τα αυτιά σας ή με οτιδήποτε άλλο, επειδή αυτό δεν είναι ενέργεια. Αυτό που αντιλαμβάνεστε, είναι μια ψευδαίσθηση. Αυτό είναι, μια ψευδαίσθηση που την ονομάζετε πραγματικότητα, αλλά στην ουσία δεν είναι αληθινή. Δεν είναι ούτε ψεύτικη, αλλά δεν είναι αληθινή.

Η Σοφία των Σώμπρα

Οπότε, πριν προχωρήσουμε, νομίζω ότι είναι ώρα να αλλάξουμε ταχύτητες για μια στιγμή, να σας αφήσω να χωνέψετε ενεργειακά αυτά που σας είπα. Νομίζω ότι είναι η ώρα να πάρει η Λίντα το μικρόφωνο.
ΛΙΝΤΑ: Αμάν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αμάν. Και νομίζω ότι είναι η ώρα για την Σοφία των Σώμπρα. Οκ, Λίντα στο μικρόφωνο.

ΛΙΝΤΑ: Το έπιασα.

( Αρχίζει να παίζει το βίντεο Η Σοφία των Σώμπρα)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Α, οκ. Εδώ είμαστε. Η Σοφία των Σώμπρα.

( το βίντεο συνεχίζει)

Οκ. Πρώτη ερώτηση, και σήμερα έχω δυο ερωτήσεις. Πρώτη ερώτηση.

Κάποιο το έχουν και κάποιοι άλλοι δεν το έχουν. Ας ανεβάσουμε λίγο τον φωτισμό εδώ πάνω. Θέλω να βλέπω τον φόβο στα πρόσωπα όλων ( γέλια), ειδικά μετά το σκοτάδι, και…( ανάβουν τα φώτα) Ωωω! Συγνώμη γι’αυτό.
Ο Βινς είναι έτοιμος να λιποθυμήσει από την επίθεση του φωτός. Ίσως να τα χαμηλώναμε λίγο, επειδή- αλλά, εντάξει.

Η ερώτηση είναι- λίγο πιο πάνω. Θέλετε να μας βλέπουν όλοι όσοι παρακολουθούν από το ίντερνετ. Ας … ( τα φώτα ρυθμίστηκαν) Ω! Τέλεια.
ΛΙΝΤΑ: Ω! Κοίτα πόσο όμορφος φαίνεσαι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΛΙΝΤΑ: Ωραία. Κοίτα. Κοίτα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ας βάλουμε τα πρόσωπά τους εδώ πάνω ( στην οθόνη) για να μπορούν να βλέπουν. Μπορείτε να βλέπετε πώς δείχνετε, ξέρετε, θέλω να πω, επειδή πρέπει να σας βλέπω εγώ, ίσως να πρέπει να βλέπετε κι εσείς τον εαυτό σας. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό, να βάλουμε τα πρόσωπά τους στην οθόνη; (κάποιοςλέει, «Ω, όχι!»)Ω, ναι, ναι! Όχι, όλο αυτό είναι μέρος της σημερινής υπέροχης εμπειρίας, σαν να λέμε ¨ τα πράγματα δεν είναι αυτά που βλέπετε¨ Οπότε, στην πραγματικότητα δεν είστε εσείς. Δεν χαίρεστε; Θα περάσουμε αργότερα σε αυτό το θέμα.

Κάποιοι άνθρωποι το έχουν και κάποιοι άλλοι δεν το έχουν. Κάποιο άνθρωποι γεννήθηκαν με ένα ασημένιο κουτάλι στο στόμα και κάποιο άλλοι γεννήθηκαν με ένα κομμάτι κάρβουνο, για να χρησιμοποιήσω κάτι Χριστουγεννιάτικο. Οκ, επιστρέψαμε στο κεφάλαιο  της πεταλούδας. Θέλω να πω, οκ . κάποιοι άνθρωποι το έχουν και κάποιοι…(κι άλλα γέλια καθώς κάποιοι συνεχίζουν τα αστεία).

 – Ερώτηση 1

Κάποιοι άνθρωποι το έχουν και κάποιοι άλλοι δεν το έχουν. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί; Μήπως επειδή – λοιπόν, δεν θα σας δώσω την απάντηση. Κάποιοι απλά κάνουν κρουαζιέρα μέσα στην ζωή και τα έχουν όλα. Κάποιους τους χτυπάει η ζωή. Κάποιοι υποφέρουν, σέρνονται με τα τέσσερα μέσα στην ζωή. Τι είναι αυτό; Ποιοι παράγοντες παίζουν ρόλο; Αγαπητή Λίντα, στο μικρόφωνο, νούμερο ένα.
ΛΙΝΤΑ: Θα πάω κατευθείαν σε έναν φυσικό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κάποιοι το έχουν, κάποιοι δεν το έχουν. Γιατί;

Και δεν είναι απαραίτητα η δική σας άποψη. Είναι η άποψη της μαζικής συνείδησης. Γιατί η μαζική συνείδηση πιστεύει ότι κάποιοι άνθρωποι το έχουν και κάποιοι άλλοι όχι; Θα ήταν πραγματικά εξαιρετικό αν κρατούσες το μικρόφωνο σωστά ( Ο Λίρο το κρατάει ανάποδα – γέλια). Ανάποδα( ο Αντάμους γελάει). Θα είναι μια δύσκολη μέρα. Ναι.
( μικρή παύση)
Ας το αντιστρέψω λίγο. Εσύ το έχεις ή όχι;
ΛΙΡΟ: Μερικές φορές.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Από το ένα ως το δέκα, το έχεις, θέλω να πω, στην ζωή σου; Έχεις το χρυσό κουτάλι ή όχι;
ΛΙΡΟ: Αρκετά συχνά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αρκετά συχνά. Από το ένα ως το δέκα, τι θα έβαζες στον εαυτό σου;
ΛΙΡΟ: Εννιά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εννιά. Αρκετά  καλό. Είναι αρκετά καλό. Οκ. Τώρα, σχετικά με τους άλλους ανθρώπους, με την μαζική συνείδηση, ποια είναι η δικαιολογία τους; Κάποιοι το έχουν και κάποιοι δεν το έχουν.

ΛΙΡΟ: ( μένει λίγο σιωπηλός). Δεν μπορείς να έχεις μόνο τα καλά. Τα έχεις όλα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Εντάξει. Οπότε, πρέπει να έχεις και κάποιοι άσχημα πράγματα. Γιατί κάποιοι άνθρωποι έχουν περισσότερα άσχημα πράγματα στην ζωή τους;
ΛΙΡΟ: Επειδή τα αποφεύγουν,
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Οκ. Θα το δεχτούμε. Δεν υπάρχουν λάθος απαντήσεις εδώ, αλλά υπάρχει μόνο μία σωστή απάντηση ( ο Αντάμους γελάει) όπως πάντα. Σε ευχαριστώ.
Κάποιοι το έχουν και κάποιοι όχι. Γιατί; Πώς; Πώς λειτουργεί; Σύμφωνα με την μαζική συνείδηση. Είστε πιο σοφοί από αυτό. Υπέροχο ντύσιμο έχεις κάνει σήμερα, όπως πάντα.Ίσως θα μπορούσες να έκανες μαθήματα μόδας για διαφορετικές περιόδους, για διαφορετικά στυλ ( χειροκροτήματα). Ναι, ναι.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Θα μου άρεσε πολύ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, και για άντρες. Για τους Σώμπρα άντρες.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Βεβαίως.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι ( η Εριέττα γελάει), επειδή το έχουν ανάγκη ( γέλια). Νια, σύμφωνα στην μαζική συνείδηση, κάποιοι το έχουν , κάποιοι όχι. Γιατί;
ΕΡΙΕΤΤΑ: Απληστία, εγωισμός.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Απληστία, εγωισμός. Οκ. Οκ. Εσύ το έχεις ή όχι;
ΕΡΙΕΤΤΑ: ( κάνει μια μικρή παύση). Εγώ είμαι το Και, οπότε είμαι ο Μάστερ και  ο άνθρωπος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, αλλά δεν απάντησες στην ερώτησή μου. Μιλάς σαν πολιτικός. Σήμερα παίζω το παιχνίδια μου, οπότε, ξέρεις… Εσύ το έχεις ή όχι στην ζωή σου;
ΕΡΙΕΤΤΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Από το ένα ως το δέκα, πόσο πολύ; Μην μου λες makyo. Είδα τί πήγες να πεις. Και μετά – έχεις πολλή πλάκα- είδα τι πήγες να πεις, και μετά ένοιωσα αυτό που ένοιωσες και για μια στιγμή το πάλευες. Πού είσαι; Και δεν πειράζει, επειδή θα το αλλάξουμε όπως και να χει. Πού είσαι;
ΕΡΙΕΤΤΑ: Στο επτά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ .Με το ζόρι στο επτά. Με το ζόρι επτά. Ε, ω, για να δούμε… είσαι περίπου στο πέντε και προσπαθείς να φτάσεις στο 5,2. Και προσπαθείς πολύ σκληρά, σου λέω ευθύς αμέσως. Αυτός είναι ο πυρήνας του προβλήματος. Απλά προσπαθείς πολύ σκληρά.  Το σκέφτεσαι. Το δουλεύεις. Και τί πιστεύεις ότι σε επηρρεάζει περισσότερο, γιατί δεν είσαι στο επτά, στο οκτώ ή στο εννιά; Ποια πιστεύεις ότι είναι η μεγαλύτερη επιρροή, σε τι έχεις κολλήσει;
ΕΡΙΕΤΤΑ: Εγώ. Είναι σαν να έχω κολλήσει στα δικά μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, στην πραγματικότητα δεν είναι δικό σου το κόλλημα. Από πού προέρχεται; Ξέρεις.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Αυτό που μου έρχετα ιστο μυαλό είναι η προγονική μου καταγωγή, αλλά…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι.
ΕΡΙΕΤΤΑ: … το έχω ήδη κάνει αυτό!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό που έρχεται στο μυαλό! Ξέρω, μην το πεις καν ότι προέρχεται από το μυαλό. Είναι απλά αυτό…
ΕΡΙΕΤΤΑ: Έκανα το σεμινάριο. Το έκανα!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αλλά οι προγόνοι σου ήταν δυνατοί μάγοι.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Ωωω, ναι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
Οι πρόγονοί σου σε κρατάνε. Δεν σε αφήνουν να φύγεις. Καθώς μπαίνω μέσα στην ενέργεια βλέπω ότι δεν υπάρχουν πολλοί για να συνεχίσουν την οικογενειακή παράδοση.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Αυτό είναι αλήθεια. Εγώ θα συνέχιζα την παράδοση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Οπότε, κουβαλάς ένα μεγάλο φορτίο στους ώμους σου. Έχεις προγονικά θέματα, και ναι, παρακολούθησες το σεμινάριο κι όλα τα υπόλοιπα, αλλά παρακολούθησέ το ξανά και πες τους – πού θα πεις στους προγόνους σου να πάνε;
ΕΡΙΕΤΤΑ: Δεν μπορώ να πω εδώ μέσα την πρώτη λέξη που μου έρχεται στο μυαλό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και βέβαια μπορείς.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Ειδικά δίπλα στην Έντιθ!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι. Ή Έντιθ τώρα είναι ένας αλλαγμένος άνθρωπος Από την στιγμή που μετακίνησε εκείνη την καρέκλα, δεν έχει πρόβλημα με τις άσχημες λέξεις. Οπότε, τί θα τους πεις; Μην κρατιέσαι. Για το όνομα του Χριστού!
ΕΡΙΕΤΤΑ: … «Άντε….και» ( γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ξέρω ότι είναι τα γενέθλιά του. Γι αυτό  ζήτησα συγνώμη πρώτα από εκείνον, και είναι σαν να λέω, για το όνομα του Χριστού . Αλλά ας σταματήσουμε τα παιχνίδια. Ας τους πούμε απλά να πάνε να γαμηθούν ( το κοινό λέει ¨Ωωω!¨ και η Λίντα βαριαναστενάζει). Όχι, οι πρόγονοι, ειλικρινά, επειδή προσπάθησες να είσαι ευγενική μαζί τους και να το διαπραγματευτείς, «Λοιπόν, πρέπει να σας αφήσω τώρα, επειδή, ξέρετε, απελευθερώνω το προγονικό κάρμα και όλα αυτά τα θέματα». Ξέρεις, απλά γελούσαν και έσφιγγαν ακόμα πιο πολύ τον κλοιό. Απλά πες όχι. Ναι.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Νοιώθω μέσα μου να συμβαίνει κάτι πολύ ενδιαφέρον και καμαρώνω κάπως γνωρίζοντας ότι θέλουν να συνεχίσω, και είναι σαν, «Ωωω! Είναι  τέλειο.» Αλλά το άλλο…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, σίγουρα, και εκείνοι θα…
ΕΡΙΕΤΤΑ: Το Και…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Θα σου πουν ότι είσαι η βασίλισσα της οικογένειας και σε περίμεναν αιώνια και ότι έρχεσαι από κάποιον άλλον πλανήτη για να τους σώσεις.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Οπότε, όλο αυτό είναι κάπως σέξι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ε, σαγηνευτικό, όχι σέξι. Θα σου δείξω τί είναι σέξι, αλλά σαγηνευτικό…
ΕΡΙΕΤΤΑ: Ουάου!!!!!!!!!! Ναι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και ο καημένος ο Κώλντρε, σαν να λέει, «Ωωω! Είναι λες κι ο πατέρας μου…» Ω. Οκ, είναι πολύ μπερδεμένο. Αλλά, έχει κάτι το σαγηνευτικό.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Ναι, έχει. Οπότε, θέλω να το ομολογήσω, ότι υπάρχει σαγήνη, επειδή είναι πραγματικά μεγάλη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πραγματικά μεγάλη.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Και πάει πίσω στον χρόνο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και δεν είσαι εντελώς πρόθυμη να το απελευθερώσεις. Όχι.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Αυτό ισχύει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι! Γι αυτό το είπα! Όχι, δεν είσαι πρόθυμη και έτσι είσαι σε διαμάχη.
Και θα ήθελες να πει ς- σε σχέση με το γεγονός ότι το έχεις και η ζωή σου κυλάει με χάρη – θα έλεγες ότι είσαι περίπου στο επτά, ίσως και στο οκτώ. Όχι, όχι, όχι, όχι. Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι εδώ. Θα μπορούσες πολύ εύκολα να είσαι στο δέκα, αλλά πες τους- αχ!– πες τους ότι δεν είσαι πλέον μέρος της οικογενειακής γραμμής. Πες τους ότι θα πας στο παρελθόν και θα πάρεις ένα τσεκούρι και- μπουμ! μπουμ! μπουμ!- θα κόψεις την σύνδεση και ότι δεν πρόκειται να  βρίσκεσαι μέσα  στο δικό τους μέλλον.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Αυτόνοιώθω ότι είναι σωστό ( κάποιος φωνάζει ¨Ουάου¨) Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακούγεται αρκετά καλό. Ναι, ναι. Ναι. Ναι (χειροκροτήματα).
ΕΡΙΕΤΤΑ: Θα το δέσω κόμπο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι. Ωραία. Σε ευχαριστώ.

Κάνα δυό ακόμα. Κάνα δυο ακόμα. Κάποιοι το έχουν, κάποιοι δεν το έχουν. Τι παίζει; Η εκπαίδευσή σας; Είστε έξυπνοι. Είστε πολύ έξυπνοι.
ΥΒΟΝΑ:Δυστυχώς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δυστυχώς ( γελάνε). Όχι, είσαι έξυπνη. Στην εκπαίδευσή σου το οφείλεις που έφτασες μέχρι εδώ;
ΥΒΟΝΑ: Ναι, πράγματι.Λοιπόν, σε αυτή την ανθρώπινη ζωή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, σωστά. Οπότε, αυτό που κάποιοι έχουν και κάποιοι άλλοι δεν έχουν, είναι η εκπαίδευση;
ΥΒΟΝΑ: Και τα συστήματα πεποιθήσεων, και φυσικά, η πρόλευση του καθενός, η οικογένεια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η προέλευση του καθενός. Όπως λέμε η χώρα του;
ΥΒΟΝΑ: Αλλά η οικογένειά σου, έστω και μέσα στην χώρα τους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί έφυγες από την χώρα σου;
ΥΒΟΝΑ: ( αναστενάζει) Ήταν παγίδα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Ήταν μεγάλη παγίδα.
ΥΒΟΝΑ: Ήταν τεράστια παγίδα! ( γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ! Ναι, ναι. Τεράστια. Ήξερες ότι θα συνέβαινε κάτι τέτοιο.
ΥΒΟΝΑ: Ναι, το ήξερα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά έφυγες από την πατρίδα σου. Γιατί;
ΥΒΟΝΑ: Ήρθα στην Νέα Ατλαντίδα, σωστά;
Για να γνωρίσω τους Σώμπρα. Για να γνωρίσω…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σίγουρα ( η Υβόνα γελάει). Ναι, κάτι τέτοιο.
Ναι, ναι. Επειδή σε καθυστερούσε. Ήξερες ότι…
ΥΒΟΝΑ: Ναι, με καθυστερούσε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Χωρίς να το γνωρίζεις, είσαι πολύ καλός ανιχνευτής ενέργειας. Είσαι πολύ οξυδερκής σχετικά με την ενέργεια, αλλά το μυαλό σου, το οποίο, ξέρεις, το έξυπνο μυαλό σου συνέχεια παρεμβαίνει και το μπλοκάρει.
ΥΒΟΝΑ: ( ψιθυρίζει) όντως.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά, ήξερες διαισθητικά, ότι έπρεπε να φύγεις από εκεί, επειδή δεν θα σου επιτρεπόταν το επίπεδο της χάρης που ήθελες στην ζωή σου, έτσι απλά.
ΥΒΟΝΑ: Χάρη και ομορφιά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Και όχι ότι δεν θα μπορούσες να είχες μείνει εκεί και να τα έχεις κάνει όλα αυτά, αλλά θα ήταν πιο δύσκολα. Απλά πιο δύσκολα. Ωραία. Σε ποιο επίπεδο εύνοιας  βρίσκεσαι τώρα στην ζωή σου, από το ένα μέχρι το δέκα;
ΥΒΟΝΝΑ: Θα έλεγα επτά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επτά. Θα συμφωνήσω. Ναι. Θέλεις να πας στο οκτώ;
ΥΒΟΝΝΑ: Σίγουρα. Στο δέκα!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στο δέκα, οκ. Ουάου! Θεούλη μου! Άπληστοι άνθρωποι . Όχι, όχι, όχι! Αστειεύτηκα! Δέκα, δέκα!
ΥΒΟΝΝΑ: Ναι! Δέκα! Σίγουρα! ( γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ένας ακόμα. Ένας ακόμα. Κάποιοι το έχουν και κάποιοι δεν το έχουν. Περί τίνος πρόκειται; Για τον Βινς, μάλλον έχει να κάνει με την καλή εμφάνιση, σωστά;
ΒΙΝΣ: Ναι, και με αυτό.Και με την εξυπνάδα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είσαι ωραίος άντρας.Στα νιάτα σου, έχω μάθει ότι ήσουν αρκετά… μμμ!

ΒΙΝΣ: Πάλι έλεγε ιστορίες η Σούζυ! ( ο Αντάμυς γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, αυτό το παλιό – «για όλα φταίει η Σούζυ». (γέλια). Οπότε, τί είναι αυτό που κάνει την διαφορά; Κάποιοι το έχουν και κάποιοι άλλοι όχι. Ποιος είναι ο λόγος;
ΒΙΝΣ: Πιστεύω ότι είναι προσωπική απόφαση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Προσωπική απόφαση.
ΒΙΝΣ: Να το κάνουν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα, μιλάμε για την μαζική συνείδηση. Νομίζεις στ’αλήθεια ότι πιστεύουν ότι έχουν επιλογές;
ΒΙΝΣ: Όχι. Δεν πιστεύω καν ότι γνωρίζουν…Τί να σου απαντήσουν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά, ξέρεις, αν έκανες μια έρευνα έξω στον δρόμο και μιλούσες στον μέσο άνθρωπο και του έλεγες, «Γιατί κάποιοι το έχουν και κάποιοι άλλοι όχι»; Σε γενικές γραμμές, τί θα σου απαντούσαν;
ΒΙΝΣ: Δεν ξέρω τί θα απαντούσαν αυτοί. Η δική μου απάντηση θα ήταν…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Άκουσα καλά; Αυτό που άκουσα ήταν μια ξεθωριασμένη ηχώ της ενέργειας που έλεγε, «Δεν ξέρω»; Αλλά θα το προσπεράσω.
ΒΙΝΣ: Πιστεύω ότι η εκκλησία έχει μεγάλη σχέση με αυτό ή με άλλες ενοχές.
Και η σωστή λέξη που θα διάλεγα είναι η «ανικανότητα» να αναλάβει κάποιος τις ευθύνες του.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Αυτό θα έλεγαν ή είναι η δική σου άποψη;
ΒΙΝΣ: Θα έλεγαν, «Κάποιος με έβαλε σε αυτό».
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Έτσι μπράβο. Σε ευχαριστώ. Οκ. Σε ευχαριστώ πολύ. Σε τι επίπεδο εύνοιας είσαι εσύ στην ζωή σου;
ΒΙΝΣ: Στο έξι μισό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στο έξι μισό. Πολύ τίμια εκτίμηση. Ναι. Παλιότερα ήταν πιο πάνω. Τι συνέβη;
ΒΙΝΣ: Η ζωή ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις δίκιο. Οκ. Ωραία. Σε ευχαριστώ πολύ για την απάντησή σου.
Κάνω αυτή την συζήτηση, είναι ένα πολύ ενδιαφέρον σημείο, κάτι που υπάρχει στον πλανήτη Γη – κάποιοι το έχουν και κάποιοι άλλοι όχι. Κάποιοι είναι απλά τυχεροί. Είναι πιθανόν μια από τις μεγαλύτερες δικαιολογίες ( τα φώτα χαμηλώνουν). Ω, αφήστε τα αναμμένα, θα επιστρέψουμε ( το κοινό διαμαρτύρεται). Τώρα ξέρετε τι περνάει ο Κώλντρε. Εκείνος το είπε, όχι εγώ.

Έτσιλοιπόν, στον πλανήτη Γη, υπάρχει αυτό το ¨κάποιοι το έχουν και κάποιοι άλλοι όχι ¨, έκανα λοιπόν μια έρευνα για την νούμερο ένα αιτία που έχουν αυτή την πεποίθηση – τύχη. Είναι πολύ ενδιαφέρον. Δεν θα πήγαινε καθόλου εκεί το μυαλό μου μέχρι που βγήκα έξω, μπήκα σε ένα ανθρώπινο σώμα για λίγο, έκανα βόλτα σε κάποιες πόλεις και ρωτούσα τους ανθρώπους, «Λοιπόν, τι είναι αυτό που κάνει κάποιον πολύ τυχερό και κάποιον άλλον όχι»; Η τύχη. Μια άλλη συνηθισμένη απάντηση είναι η οικογένεια. Ξέρετε, «Η οικογένεια είχε χρήματα. Η δική μου δεν είχε». Η εκπαίδευση είναι μέσα στην βασική δεκάδα. «Στις μέρες μας πρέπει κάποιος να σπουδάσει κάτι. Όχι απλά να πάρει πτυχίο πανεπιστημίου  ή μάστερ, αλλά και διαδακτορικό. Έτσι γίνεται. Και μετά θα γίνει επιτυχημένος». Αλλά η τύχη- είναι το νούμερο ένα. Ήταν πολύ ενδιαφέρον.

Αρκετοί άνθρωποι από διάφορες θρησκείες στον κόσμο πιστεύουν ότι  το Πνεύμα, ο Θεός, ο Αλλάχ, οτιδήποτε, στο χάρισε απλόχερα. Είτε επειδή είσαι καλός άνθρωπος ή κακός, και συνεπώς, είτε ένας καλός άγγελος ή κάποιος ιδιόρρυθμος Θεός, ξέρετε, σας το επέστρεψε, επειή είστε καλός άνθρωπος. Ακολουθείτε τους κανόνες. ( κάποιος φτερνίζεται). Γείτσες.

Έτσι λοιπόν υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα αντίληψη στον πλανήτη σχετικά με το τί φταίει. «Είσαι καλός; Είσαι καλός στα μάτια του Θεού και τώρα λαμβάνεις την εύνοιά του»; Πάντοτε υπάρχει κάποιος. Δεν το καταλαβαίνω. Παράξενο.

Έτσι λοιπόν, οι περισσότερες αιτίες συνδέονται με την ενέργεια του θύματος. «Δεν ήταν πλούσια η οικογένειά μου. Δεν έκανα καλές σπουδές. Είναι ο άντρας». Ξέρετε ότι 99 τοις εκατό του πληθυσμού ζει καταπιεσμένο- το ένα τοις εκατό τα έχει όλα, και συνωμοτεί με τους εξωγήνους για να πάρει ακόμα περισσότερα και σας  ρουφάνε το αίμα την ώρα που κοιμάστε. Στέλνουν ρομποτάκια και σας ρουγφάνε το αίμα και εισχωρούν στο μυαλό σας. Ήταν πολύ πιο συνηθισμένο από ό,τι περίμενα. Αλλά πολλοί άνθρωποι πιστεύουν σε αυτή την συνωμοσία, «Κάποιοι το έχουν, κάποιοι άλλοι όχι. Υπάρχουν ένα σωρό οικογένειες στον πλανήτη που ελέγχουν όλο τον πλούτο και τις τράπεζες και τις καλλιέργειες και τις δημόσιες τουαλέτες ( κι άλλα γέλια). Ελέγχουν τις δημόσιες τουαλέτες του πλανήτη»!

Όλες αυτές είναι ηλιθιες δικαιολογίες. Εντελώς ηλίθιες δικαιολογίες, ανεύθυνες, makyo ολημερίς. Είναι η δική τους αντίληψη, οπότε θεωρώ ότι είναι αληθινή μέχρις ενός ορισμένου σημείου. Υπάρχει μόνο ένα πράγμα, μόνο ένα. Δεν έχει σημασία η οικογένειά σας, η εκπαίδευσή σας, η τύχη σας ή οτιδήποτε άλλο. Είναι- θέλω να παίξουν τα ντραμς εδώ, κάτι τέλος πάντων ( το κοινό κάνει τον ήχο των ντραμς). Ναι, αρκετά καλά ντραμς. Δεν το έχουν, με την ευκαιρία κι έτσι δεν προσπαθούν να το αποκτήσουν. Παρακαλώ, μην προσπαθείτε. Θα περάσει πολύς καιρός μέχρι να το αποκτήσουν, αλλά είναι η σχέση σας με την ενέργεια. Τελεία. Αυτό είναι. Δεν έχει να κάνει με την τύχη. Δεν έχει να κάνε ιμε την οικογένεια ή με οτιδήποτε άλλο – είναι η σχέση σας με την ενέργεια.
Αλλά η σχέση σας  με την ενέργεια θα διαστρεβλωθεί και θα χαλάσει, αν παραμένετε στην ενέργεια του θύματος, αν παραμένετε σε πεποιθήσεις σύμφωνα με τις οποίες κάποιος άλλος έχει τον έλεγχο της ζωής σας.

Ξέρετε, είναι κάπως αστεία συτή η ιστορία για ένα διάστημα- «Φταίει ο άνθρωπος. Είναι αυτές οι 42 οικογένειες που ελέγχουν όλο τον πλούτο στον πλανήτη». Ξέρετε, βρίσκομαι ανάμεσα σε αυτές τις οικογένειες κατά καιρούς. Ξέρετε πόσο δυστυχισμένοι είναι; Είναι άθλιοι! Μέσα σε όλα τους τα πλούτη, είναι άθλιοι. Είναι ένα είδος αλλόκοτης αιμομιξίας- όχι με την σεξουαλική έννοια – αλλά είναι μια αλλόκοτη αιμομικτική εξουσία, γυρνάνε διαρκώς πίσω σε αυτές τις πανίσχυρες οικογένειες και είναι δυστυχισμένοι. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Θα σας πω περισσότερα κάποια άλλη μέρα. Το θέλω πολύ.

Οπότε, τελικά, έχει να κάνει με την σχέση σας με την ενέργεια. Και, θα το πω ξανά, μην προσπαθήσετε να το εξηγήσετε σε κανέναν εκεί έξω. Δεν θα καταλάβουν, και θα αγωνιστούν για να υπερσπιστούν την θυματοποίησή τους. Θα αγωνιστούν , «Λοιπόν, δεν έκανα καλές σπουδές. Οι γονείς μου ήταν αλκοολικοί». Οτιδήποτε κι αν πουν, είναι makyo. Όλα είναι makyo.

~ Ερώτηση 2

Οπότε, περνάμε στην επόμενη ερώτηση, και θα τα συνδέσω όλα αυτά σε κάποιο σημείο, ίσως του χρόνου ( γέλια). Επόμενη ερώτηση. Ω, μου αρέσει αυτή η ερώτηση. Κάποιοι από εσάς θα ενοχληθείτε. Ίσως όχι εσείς εδώ, αλλά κάποιοι από εσάς που παρακολουθείτε από το ίντερνετ. Οπότε- πρέπει να βγάλω το μπουφάν του Κώλντρε, θα μιλήσω άγρια ( το κοινό λέει  «Ωωω»! ) Ναι, ναι, ναι. Ναι.

Οπότε, η επόμενη ερώτηση είναι πόσοι από εσάς ακούσατε το I Am Sleeping, το καινούργιο Master’s Pause, I Am Sleeping; Οκ, υπέροχα. Αρκετοί. Ωραία. Πόσοι από εσάς ακούσατε το μήνυμά μου – όχι του Κώλντρε και όχι του Βυσσινί Κύκλου, το δικό μου μήνυμα στο πάνω μέρος- όπου είπα, «Θα σας πάρει ο διάβολος αν» – Δεν το είπα ακριβώς έτσι, ήθελα να το πω έτσι – «Είναι για εσάς , και αν δεν υπάρξει ενεργειακή ανταλλαγή εδώ, δεν θα υπάρχει ενέργεια για εσάς». Πόσοι από εσάς το ακούσατε;

Ωραία. Εσείς από το ίντερνετ; Ωραία. Πόσοι από εσάς ενοχληθήκατε; ( κάποιος λέει « Καθόλου»)  Ελαφρώς ενοχλημένοι; Πόσοι από εσάς από το ίντερνετ; ( ο Αντάμους αναστενάζει) Πολλοί .

Οπότε, η ερώτηση είναι ότι επίτηδες το έθεσα για να ενοχλήσω κάποιους. Το έθεσα επίτηδες για να απομακρύνω κάποιους. Χα, χα,χα, χα! ( γέλια). Όχι, πρέπει να το κάνουμε. Δεν μπορούμε να πάμε εκεί που πάμε με ένα σωρό παλιά makyo.

Οπότε, το έθεσα επίτηδες  για να ενοχλήσω, και η ερώτηση είναι γιατί το ζήτησα αυτό; Γιατί το έθεσα; Η Λίντα με το μικρόφωνο.

ΛΙΝΤΑ: Οκ. Γιατί το έθεσες αυτό; (* γιατί ζήτησε την ανταλλαγή)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και θα πρέπει να είναι κάποιος που άκουσε το I Am Sleeping.
Γιατί το ζήτησα αυτό;
ΥΒΟΝΝΑ: Για να τους ενοχλήσεις όλους!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σας έδωσα ήδη την απάντηση! Ναι ( ο Αντάμους γελάει)
ΥΒΟΝΝΑ: Και δεν με ενόχλησες εμένα. Συμφωνώ μαζί σου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί συμφωνείς;
ΥΒΟΝΝΑ: Επειδή δεν ταιριάζει σε έναν μάστερ να κλέβει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Γιατί;
ΥΒΟΝΝΑ: Επειδή έχει να κάνει με την σχέση σου με την ενέργεια, όπως είπες.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς. Δεν είναι ηθικό το θέμα εδώ, επειδή είναι επουσιώδες. Έχει να κάνει με την σχέση σας με την ενέργεια. Ωραία. Κάνα δυο ακόμα. Γιατί το ζήτησα αυτό, πέρα από το ότι ήθελα να ενοχλήσω τους Σώμπρα;
ΕΡΙΕΤΤΑ: Έπρεπε να θέσεις ένα πρότυπο. Ήταν αναγκαίο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Έπρεπε να ειπωθεί με λέξεις, επειδή υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που ακούνε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Οπότε το τιμώ και το σέβομαι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά σε ενόχλησε ελαφρώς.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Εμένα, προσωπικά, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί;
( σωπαίνει για λίγο)
ΕΝΤΙΘ: ( της ψιθυρίζει )Επειδή είναι 25 δολάρια.
ΕΡΙΕΤΤΑ: Όχι. Δεν ήταν τα χρήματα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έντιθ, εσύ το άκουσες;
ΕΝΤΙΘ: Ένα μέρος αυτού, αλλά…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Από πού το πήρες;
ΕΝΤΙΘ: Από το ίντερνετ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Από πού;
ΕΝΤΙΘ: Μπορώ να σου ευχηθώ Καλά Χριστούγεννα, αγαπητέ Αντάμους;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έντιθ; Είναι η ώρατης εξομολόγησης, Έντιθ;
ΕΝΤΙΘ: Δεν ήξερα τι ακριβώς να κάνω, επειδή δεν ήθελα να…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έντιθ, μπήκες στο κατάστημα του Βυσσινί Κύκλου και το παράγγειλες με την κάρτα σου;
ΕΝΤΙΘ: Όχι ( η Λίντα αναστενάζει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί όχι; Γιατί όχι; Και αν πεις, «Είναι επειδή δεν μου έφταναν τα χρήματα», θα πρέπει να σου ζητήσω να πας να κάτσεις στην τουαλέτα.
ΕΝΤΙΘ: Δεν το σκέφτηκα. Συγγνώμη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, πιστεύω ότι ήταν πολύ προμελετημένο. Οπότε, δεν πλήρωσες. Πώς το πήρες;
ΕΝΤΙΘ: Απλά  είδα την διαφήμιση και παρακολούθησα λίγο και μετά συνέχισα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εννοείς ότι είδες απλά – πώς το λέτε εσείς οι άνθρωποι;- είδες απλά το τρέιλερ;
ΕΝΤΙΘ: Το διαφημιστικό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το διαφημιστικό. Ω, αυτό είδες μόνο;
Οπότε δεν παρακολούθησες όλο το σεμινάριο;
ΕΝΤΙΘ: Όχι, δυστυχώς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, τότε εντάξει. Νομίζαμε ότι εννοούσες ότι πήρες κάποιο αντίγραφο από τον Μάικ που κάθεται μπροστά σου.
ΕΝΤΙΘ: Ε λοιπόν, όχι, δεν έκαν κάτι τέτοιο. Ο Μάικ είναι καλύτερα πληροφορημένος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το θέλεις;
ΕΝΤΙΘ: Καλό θα ήταν, νομίζω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί δεν το πήρες;
ΕΝΤΙΘ: Δεν ξέρω. Ω! ( το κοινό λέει ¨Ωωω¨)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι το πρόβλημα όταν δουλεύει κανείς με τους ανθρώπους. Τους λες ξανά και ξανά, « Οκ, απλά, πολύ απλά, μην λες ¨Δεν ξέρω¨. Πες όλα τα άλλα». Αλλά, ω, Θεέ μου! Ω, έχω αγωνία. Ξέρετε πώς είναι να έχει αγωνία ένας Αναληφθείς Δάσκαλος; Ανατινάζονται τα σύμπαντα ( γέλια) Μπουμ! Παύουν να υπάρχουν. Λυπάμαι πραγματικά γι αυτό, σύμπαν, αλλά δυστυχώς το μόνο που υπήρχε σε αυτό το σύμπαν ήταν κατσαρίδες. Αλλά, αλλά…οκ. Έντιθ, στο χαρίζω.
ΕΝΤΙΘ: Ω! Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό μόνο χρειάζεται να πεις. Αυτό μόνο χρειάζεται να πεις. Και, όταν το κάνεις έτσι, υπάρχει η κατάλληλη ενεργειακή ανταλλαγή. Δεν το πληρώνεις, αλλά σου έρχεται σαν δώρο.
Οκ. Ένας ακόμα. Ένας ακόμα πάνω σε αυτό και θα προχωρήσουμε.
ΛΙΝΤΑ: Ποιος άλλος σήκωσε το χέρι; Δεν είδα…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιος άλλος το άκουσε; ( γέλια) Ναι, όχι, Λίντα, πιστεύεις πραγματικά ότι θα σηκώσει κάποιος το χέρι του σε αυτό το σημείο; Ω, Θεέ μου!
ΛΙΝΤΑ:Ναι, το πιστεύω. Ναι, το πιστεύω. Είναι υπέροχο ακροατήριο ( ο Σαρτ κάνει ένα σχόλιο)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί πιστεύεις ότι το ζήτησα αυτό;
ΛΟΥΛΟΥ: Καταλαβαίνω απόλυτα, γιατί βάζεις το ενδιαφέρον σου και την συνειδητή σου ενέργεια, εκεί όπου βρίσκεται το ενδιαφέρον σου ή το επίπεδό σου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΛΟΥΛΟΥ: Οπότε, αν δεν είσαι εκεί και το ακούς, όχι μόνο δεν το εκτιμάς, αλλά δεν το καταλαβαίνεις. Και είναι χάσιμο χρόνου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι χάσιμο χρόνου. Οκ. Ωραία.

Επίγνωση της Ενέργειας

Το έβαλα αυτό εκεί, έτσι ξερά – θα το πω και πάλι, ότι το προσωπικό, η ομάδα της παραγωγής, δεν ήξεραν τίποτα γι αυτό, ο Κώλντρε δεν ήξερε τίποτα και απλά το ζήτησα, και είναι πολύ σημαντικό αυτή την στιγμή- και κάποιοι αντέδρασαν. «Ω! Πολύ άσχημο μήνυμα αυτό που έβαλες εκεί και μας απειλείς». Όχι, δεν σας απειλώ. Σας μιλάω για τις αλήθειες της ζωής.

Η πραγματικότητα είναι, ότι η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί. Και η ενέργεια που είναι εδώ, είναι ελεύθερη, είναι άφθονη και είναι εύκολη και είναι εδώ για να σας υπηρετεί. Αλλά αν εξακολουθείτε να είστε  στην συνειδησιακή κατάσταση του θύματος, αν κλέβετε ακόμα – και δεν το λέω με την έννοια μιας ηθικής αξίας, το λέω σαν μια ενεργειακή πρακτική- αν κλέβετε χρησιμοποιώντας την ενέργεια , δεν είστε έτοιμοι για το επόμενο βήμα μας. Το έβαλα εκεί επίτηδες για να ενοχλήσω, για να διώξω κάποιους, για να βγάλω στην επιφάνεια τα θέματά τους, αν εξακολουθούν να θέλουν να συνεχίσουν, επειδή αν πραγματικά σας ενόχλησε και αν προσπαθήσατε να το δικαιολογήσετε  λέγοντας, «Είμαστε όλοι ένα και δεν θα έπρεπε να χρεώνουμε τίποτα», δεν είστε έτοιμοι για την ενέργεια. Δεν είστε έτοιμοι για την επίγνωση της ενέργειας και δεν είστε έτοιμοι να σας υπηρετήσει η ενέργεια.

Προσπαθώ να σας το κάνω ξεκάθαρο, και δίνω μεγάλη έμφαση σε αυτό, για πολλούς λόγους. Εκεί που πηγαίνουμε με αυτή την δουλειά – θέλω να πω, όχι στο μακρινό μέλλον, τώρα αμέσως – εκεί που βρισκόμαστε, απαιτείται ωριμότητα. Η ωριμότητα έρχεται καθώς επιτρέπετε την σοφία. Η σοφία, αυτό που αποκαλώ Μάστερ, είναι η συμπυκνωμένη σοφία όλων σας των ενσαρκώσεων. Εσείς, ο άνθρωπος το επιτρέψατε για να βοηθήσετε στην εξισορρόπηση. Οπότε έχετε τον άνθρωπο που είναι στην εμπειρία, για αυτό είναι ο άνθρωπος, και τον Μάστερ που φέρνει την σοφία. Τώρα έχετε την ωριμότητα για να ασχοληθείτε με κάτι τόσο όμορφο, που δεν περιγράφεται με λόγια. Και έτσι – στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ανθρώπινη λέξη για αυτό που πρόκειται να πω και δεν έχει να κάνει με την εξουσία αλλά είναι τόσο δυνατό – να έχετε την ενέργεια να σας υπηρετεί χωρίς φόβο. Χωρίς φόβο.

Οπότε, αν έχετε ακόμα θέματα, αν ακόμα κλέβετε, θα το πω και πάλι, όχι με την έννοια της ηθικής αξίας. Απλά σημαίνει ότι δεν είστε έτοιμοι. Αν εξακολουθείτε να πιστεύετε ότι πρέπει να πάρετε κάτι από κάποιον άλλον χωρίς ενεργειακή ανταλλαγή, χωρίς ενεργειακή επίγνωση, δεν είστε έτοιμοι να προχωρήσετε.

Οι περισσότεροι από εσάς είστε. Έχουμε περιορίσει τους makyo σε λιγότερο από ένα τοις εκατό στους Σώμπρα. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό ( το κοινό χειροκροτάει). Χειροκροτήστε τον εαυτό σας. Υπάρχουν  ακόμα κάποια υπολείμματα  makyo επειδή δεν μπορεί να γίνει αλλιώς, αλλά οι περισσότεροι makyo έχουν φύγει. Επιτρέπετε την σοφία, και τώρα περνάμε στο επόμενο βήμα της πραγματικής ενεργειακής επίγνωσης, της καινούργιας σας σχεσης με την ενέργεια.

Αν κάποιος δεν είναι πραγματικά έτοιμος γι αυτό, αν ακόμα κρατάει την συνείδηση του θύματος και λέει, «Ω, ναι, υπάρχουν 52 οικογένειες στον πλανήτη που ελέγχουν όλον τον πλούτο», και αν είστε ακόμα στις συνωμοσίες, αν είστε ακόμα στο, «Απλά δεν το έχω. Ποτέ δεν είχα πολλή τύχη» ή οτιδήποτε τέτοιο, αυτά που ακολουθούν στις περιπέτειές μας με την ενέργεια θα σας πονέσουν πολύ. Και αυτό δεν είναι απειλή, ούτε μαγεία, ούτε μαύρη μαγεία, ούτε οποιαδήποτε άλλη βλακεία. Είναι η πραγματικότητα. Αν δεν έχετε αυτή την ωριμότητα, αυτή την σοφία, θα σας πονέσει πολύ, επειδή ξαφνικά θα βρεθείτε να ασχολείστε με κάτι τόσο βαθειά όμορφο, αλλά όμως αν εξακολουθούν να υπάρχουν ανισορροπίες μέσα σας, θα σας χτυπήσει με έναν τρόπο που θα ευχόσασταν ποτέ να μην είχε συμβεί.

τέλος α΄  μέρους,  συνεχίζεται η μετάφραση

β’ μέρος

Έγραψα ένα βιβλίο πριν λίγα χρόνια. Έγραψα ένα βιβλίο όπου ανέπτυξα όλα αυτά τα θέματα – την απληστία, την πνευματική ανωριμότητα – και ξέρετε τον τίτλο, Red Lion ( Κόκκινο Λιοντάρι). Το Κόκκινο Λιοντάρι μιλάει για κάποιον που κλέβει το ελιξήριο από τον Μάστερ και το πίνει, ενώ δεν είναι πραγματικά έτοιμος. Και το αστείο είναι ότι, σκοτώνει τον Μάστερ πρώτα και μετά πίνει το ελιξήριο, και ο Μάστερ γνωρίζει ότι όλα αυτά θα συμβούν και επιτρέπει στον εαυτό του να σκοτωθεί, επειδή δεν έχει σημασία. Ουσιαστικά δεν υπάρχει ζωή και θάνατος. Και στην συνέχεια, ο Χανς, ο μαθητής, περνάει μια κόλαση. Δεν ήταν έτοιμος για αυτά που θα ακολουθούσαν, για την ενέργεια. Και γι αυτό έβαλα αυτή την μικρή ανακοίνωση εκεί μέσα. Μπορεί η επόμενη να είναι ακόμα πιο δυνατή, «Θα τα κάνετε εντελώς χάλια αν…»
ΛΙΝΤΑ: Σσσς!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «…αν δεν κάνετε σωστή ενεργειακή ανταλλαγή».
ΣΑΡΤ: Ναι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Η ζωή σας θα γίνει κόλαση. Πιστεύατε ότι την είχατε άσχημα μέχρι τώρα; Οφείλατε να…» Δεν το κάνω εγώ. Έρχεται από αυτούς που έχουν περάσει τις πύλες, εκείνους που συνάντησαν τον δράκο και επέλεξαν να προχωρήσουν μπροστά. Αν δεν έχουν ισορροπία, πονάει πολύ. Είναι απερίγραπτο. Οπότε, αν κάποιοι από εσάς αναρωτιέστε γιατί βάζω τέτοια πράγματα- δεν είναι απειλή. Από συμπόνοια σας λέω, «Παρακαλώ, μην προχωράτε άλλο».

Τώρα, Έντιθ, σου το έκανα δώρο. Δεν χρειάστηκε να δώσεις τίποτε γι αυτό. Μέσα του έχει την ενεργειακή ανταλλαγή. Αυτό είναι. Κάποιοι άλλοι από εσάς αγοράστε τα προϊόντα και κάποια από αυτά είναι δωρεάν, φυσικά.  Αλλά σε ένα δωρεάν προϊόν, για παράδειγμα, σε ένα δωρεάν μήνυμα, όπως σήμερα, η ενεργειακή ανταλλαγή συμπεριλαμβάνεται μέσα του. Δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα. Αλλά αν σας ζητούσαν να δώσετε ένα συγκεκριμένο ποσόν, τότε η ενεργειακή ανταλλαγή απαιτείται. Δεν υπάρχουν καθόλου δικαιολογίες. Είναι ο άνθρωπος που προσπαθεί να βρει δικαιολογίες για την ενεργειακά ανώριμη συμπεριφορά του.

Αγαπητοί μου φίλοι, είναι όλα εδώ – όλη η ενέργεια, όλα τα χρήματα, ό,τι θέλετε – είναι ήδη εδώ. Τώρα έχετε απελευθερωθεί από αυτά για τα οποία σας μίλησα στο προηγούμενο Should, το πεπρωμένο της ψυχής που δεν θα σας επέτρεπε να τα κάνετε θάλασσα και σας προφύλασσε από αυτό, ακόμα κι αν εσείς πολλές φορές εναντιωνόσασταν.  Είναι όλα εκεί, και είμαστε έτοιμοι  κατά το μεγαλύτερο μέρος, για το επόμενο βήμα.

Υπάρχουν κάποιοι Σώμπρα που δεν είναι αρκετά έτοιμοι, και θα το καταλάβουν. Θα κάψουν τα δάχτυλά τους- μεταφορικά μιλώντας – αλλά θα ανακαλύψουν μετά ότι ήρθε η ώρα να αναλάβουν την κυριαρχία τους. Και μετά υπάρχουν πολλοί που αυτοαποκαλούνται Σώμπρα, αλλά στην ουσία δεν είναι, και δεν ανήκουν εδώ. Πραγματικά δεν ανήκουν εδώ. Και δεν το λέω σαν κάτι αρνητικό. Αυτά που μελετάμε τώρα δεν είναι για το σημείο που βρίσκονται εκείνοι. Εκείνοι βρίσκονται ακόμα στην αλχημεία.

Η αλχημεία ήταν ένα από τα μεγαλύτερα αστεία που έπαιξα με την ανθρωπότητα. «Θα βάλουμε μερικές πέτρες σε έναν φούρνο και θα πετάξουμε μέσα λίγο θειάφι και μετά θα κατουρήσουμε πάνω του και θα πούμε ένα τραγούδι» – ε λοιπόν, το κάναμε, το έκανα με ένα αγόρι κάποτε ( γέλια) – «και θα κάνουμε όλα αυτά τα περίεργα πράγματα. Θα ψάλλουμε και θα πούμε αυτά τα τραγούδια στην πανσέληνο» και οι βλάκες τα πίστευαν και τα ακολουθούσαν.
Υπήρξε ένα ολόκληρο κίνημα αλχημείας εκείνη την εποχή, όλοι κυνηγούσαν να μετατρέψουν μια πέτρα ή μια βρωμιά ή τα ούρα σε χρυσό. Και ήταν μια μεγάλη απόσπαση, επειδή είχαμε δουλειά να κάνουμε τότε. Έπρεπε να τους βγάλουμε από την μέση, ξέρετε, όπως τους νάνους του στρατοπέδου, αυτούς που περιφέρονταν από εδώ κι από εκεί, επειδή θέλουν την ενέργεια. Αγαπούν να τρέφονται από την ενέργεια, οπότε διώξαμε αρκετούς από αυτούς με το κίνημα της αλχημείας.

Ξέρετε κάτι; Δεν χρειάζεστε φωτιά, δεν χρειάζεστε θειάφι, δεν χρειάζεστε κατούρημα, για να δώσετε ζωή σε αυτά που έχετε ανάγκη. Είναι τόσο απλό, και εδώ βρισκόμαστε.
ΛΙΝΤΑ: Αυτό είναι το Χριστουγεννιάτικο δώρο μας;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι. Εσείς οι ίδιοι είστε το δώρο του εαυτού σας! Ε, Χριστούγεννα. Μην μιλάτε για Χριστούγεννα. Δεν είναι πνευματικά  σωστό. Θα πρέπει τότε να μιλάμε και για τις άλλες γιορτές. Με ενδιαφέρει να είμαι πνευματικά σωστός; Όχι γαμώτο! ( το κοινό χειροκροτάει) Οπότε…

ΣΑΡΤ: Εδώ μέσα το πρωτοάκουσες!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, πολλές….( γέλια και ο Αντάμους γελάει κι αυτός). Ναι! Σοκαριστικά νέα. Ντουπ! Ντουπ! Ντουπ! Ντουπ!
«Ο Αντάμους δεν δίνει δεκάρα να είναι πνευματικά σωστός». Αν με ενδιέφερε, δεν θα ήμασταν εδώ, και δεν θα μιλούσαμε για το επόμενο τεράστιο βήμα της ζωής σας.

Ενσωματωμένη  Πραγμάτωση

Πιστεύω ότι ο Κόλντρε έγραψε στο πρόσφατο άρθρο του, ξέρετε – επειδή μιλήσαμε μαζί γι αυτό – « Ξέρεις, το να σας φτάσω στην Πραγμάτωση ήταν αρκετά απλό,» επειδή έτσι κι αλλιώς θα συνέβαινε. Απλά σας λέω με ποιό τρόπο θα συμβεί και σας διαβεβαιώνω ότι έτσι είναι. Αρκετά απλό. Ήρθατε σε αυτή την ενσάρκωση με μια δέσμευση για ενσωματωμένη Πραγμάτωση, που έπρεπε να συμβεί. Ξέρω τις ημερομηνίες. Και είναι κάπως αστείο όταν σε κοιτάζω και εσύ λες, «Ω! Θα τα καταφέρω άραγε ποτέ »; και πετιέται μπροστά μου η ημερομηνία κι εγώ είμαι κάπως έτσι ( ο Αντάμους κάνει μια γκριμάτσα και κάποιοι γελάνε). Ναι. Έτσι λοιπόν, για εκατό δολάρια θα σας πω περισσότερα . Δεν είμαι τόσο φτηνός! Για χίλια! Όχι, δική σας η έκπληξη και η ανακάλυψη. Τέλος πάντων- πού είχαμε μείνει; Ο Κώλντρε κάπου πετάχτηκε. Γύρνα πίσω Κώλντρε! Έλα να συνεχίσουμε το channeling.

Οπότε αυτό ήταν τον εύκολο μέρος, η Πραγμάτωση. Όλοι σας θα φτάσετε εκεί. Ευτυχώς, θα σας συμβεί αργά ή γρήγορα. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, δεν θα το κάνετε όπως ο Τοβίας – δεν θα περιμένετε τρεις μέρες πριν πεθάνετε να σας συμβεί και μετά να πείτε, «Έι, μου μένουν τρείς μέρες στον πλανήτη σαν φωτισμένος». Ας το κάνουμε τώρα. Αλλά αυτό ήταν το εύκολο μέρος. Το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν λίγη απόσπαση, να πω λίγα αστεία και κάποιες βρισιές μια στο τόσο, και μετά απλά συνέβη. Γλιστρήσατε μέσα της.

Αλλά εσείς παιδιά το κάνατε πολύ δύσκολο. Είπατε, «Εεε, περίμενε λίγο, δεν θέλουμε μόνο την φώτιση σε αυτή την ενσάρκωση, έχουμε σκοπό να μείνουμε εδώ». Ω! Τι πράγμα;! Τι πράγμα;! Έχω να κάνω πολλά. Έχω να πάω για ψάρεμα στην λίμνη της φαντασίας μου ( ο Αντάμους αναστενάζει). Και μετά επιμείνατε. Είπατε, «Όχι, θέλουμε να μείνουμε εδώ». Με την ευκαιρία να σας πω ότι, ο όρος ¨Ενσωματωμένη Πραγμάτωση¨ δεν είναι δικός μου αλλά δικός σας. Κι εγώ λέω, «Γιατί δεν παίρνετε την Πραγμάτωση με τον θάνατο»; Είναι πιο εύκολο. Κι εσείς είπατε, «Όχι, ενσωματωμένη Πραγμάτωση». Δικός σας όρος.

Οπότε έπρεπε να επιστρέψω πίσω στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων και στο δωμάτιο ζωγραφικής μου, το αποκαλώ το δωμάτιο του ενεργειακού σχεδιασμού μου, και να πω, «Ω, θέλουν να μείνουν»! Έτρεξα και ρώτησα κάποιους άλλους Αναληφθέντες Δασκάλους και μου είπαν, «Έι, εγώ έφυγα είκοσι λεπτά μετά την φώτισή μου». Ωραία, ευχαριστώ. Κάποιος άλλος είπε, «Λοιπόν, εγώ έφυγα μετά από τριάντα μέρες. Πλήρωσα τους λογαριασμούς μου και είπα στην οικογένειά μου πού να πάνε και έφυγα» . Δεν με βοήθησαν και πολύ.

Τελικά πήγα στον Κουτχούμι και του είπα, «Κουτχούμι, εσύ παρέμεινες για λίγο». Εκείνος είπε, «Ναι».  Τι έκανες; Και είπε, «Λοιπόν, σηκώθηκα από το κρεβάτι του νοσοκομείου και άρχισα να περπατάω». Κι εγώ είπα, «Δεν θα βοηθήσει πολύ αυτό, επειδή εκείνη την εποχή, ξέρεις, τώρα είναι πιο μοντέρνο! Αυτή εδώ είναι διαφορετική εποχή, Κουτχούμι. Αυτή την εποχή, δεν μπορείς απλά να σηκωθείς επάνω και να αρχίσεις να περπατάς».

Πρέπει να έχεις πιστωτική κάρτα, σωστά Μέρικ; Πρέπει να έχεις πιστωτική κάρτα και διαβατήριο. Ξεκινάς να περπατάς, φτάνεις στα σύνορα, θα σου ρίξουν δακρυγόνα και θα σε χτυπήσουν στο κεφάλι. Ξέρετε, έτσι είναι ο Ντόναλντ, αλλά δεν θα πάτε πολύ μακριά. Και μετά θα σας κλείσουν στην φυλακή και θα καταλήξετε σαν τον Τοβία – έφτασε στην Πραγμάτωσή του και πέθανε στην φυλακή.

Οπότε, είπα, «Όχι παιδιά, κανείς σας δεν το χει. Εσείς απλά…γαμώτο! Αυτή η ομάδα των Σώμπρα, τι πρόκληση! Λένε ότι θέλουν να μείνουν. «Ω! ξαφνικά μου πέρασε από το μυαλό- στην πραγματικότητα το είχα σκεφτεί πριν 500 χρόνια, αλλά μου αρέσει να παίζω το παιχνίδι ότι μόλις τώρα μου πέρασε ξαφνικά από το μυαλό – ω, αυτό είναι! Πρέπει να καταλάβουν την ενέργεια. Αν έχουν σκοπό να μείνουν, πρέπει να καταλάβουν πώς λειτουργεί η ενέργεια, διαφορετικά θα χαθούν. Διαφορετικά, θα είναι φτωχοί. Θα χρεωκοπήσουν. Τα σώματά τους θα φθαρούν. Πρέπει να ασχοληθούμε με την ενέργεια.

Κι έτσι κάθισα στο τεράστιο γραφείο μου και άρχισα να δουλεύω πάνω στους  ενεργειακούς  σχεδιασμούς παίζοντας μαζί τους. Άρχισα να δουλεύω πάνω στο πρόγραμμα των μαθημάτων, για τον καιρό που θα φτάναμε σε αυτό το σημείο. Όλα έχουν να κάνουν με την ενέργεια, αλλά όχι με τον παλιό ηλίθιο τρόπο ορισμού της ενέργειας.  Όχι με τον «γου-γου» τρόπο της ενέργειας. Τότε ήταν που σχεδίασα την Φυσική του Αντάμους για την οποία βραβεύτηκα πρόσφατα με το Νόμπελ Ειρήνης. Το έδωσα εγώ στον εαυτό μου . Ήταν μια ψευδαίσθηση, αλλά- γαμώτο!-ήταν τόσο καλή!

Όχι, στην πραγματικότητα τολμώ να πω, κάτι που ο Κώλντρε δεν θέλει να το πω, αλλά εγώ θα το πω. Τολμώ να πω, ότι αυτά που ανακαλύπτουμε γύρω από την φυσική της ενέργειας, τελικά θα φτάσουν να γίνουν πολύ δημοφιλή. Ξέρετε, πολλά από αυτά που συζητάμε τα τελευταία δέκα χρόνια, εμφανίζονται  στις διαφημίσεις στην τηλεόραση! Και δεν μας πληρώνουν γι αυτό, γαμώτο! Εμφανίζονται – κάποιοι άλλοι διδάσκουν  μια πιο μετριοπαθή εκδοχή της. Αλλά όπως και να χει, αυτά που κάνουμε τώρα με την ενέργεια στο τέλος θα μπουν μέσα στην επιστήμη και κάποιος θα πάρει το Νόμπελ Ειρήνης – ή της Επιστήμης ή ό,τι άλλο παίρνουν- βασισμένο πάνω σε αυτά που κάνουμε εδώ, επειδή είναι επαναστατικά.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

Μιλάω γι’ αυτά τελευταίως, σε κάποια από τα, όπως τα λέτε,  εργαστήριά μας, στις συγκεντρώσεις μας. Στην πραγματικότητα, είναι εκκολαπτήρια. Δεν ξέρω γιατί εσείς βρε παιδιά, τα αποκαλείτε εργαστήρια. Αυτό που κάνουμε όταν συγκεντρωνόμαστε σε μικρές ομάδες, είτε των 30  ή των 80 ατόμων ή οτιδήποτε , εκκολάπτουμε, γεννάμε και ανοίγουμε ολοκαίνουργιες ιδέες .

ΛΙΝΤΑ: (χειροκροτώντας) Υπέροχο! Καινούργιο όνομα για τις εκδηλώσεις μας! Μου αρέσει πολύ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, δεν ξέρω αν κανείς θα έκλεινε θέση για εκκολαπτήριο ( γέλια). Αλλά όχι, αυτό που κάνουμε εδώ είναι ότι εκκολάπτουμε. Θα θέλατε να κλείσετε θέση για ένα εκκολαπτήριο; Όχι, προφανώς όχι. Όχι. Όχι.

ΛΙΝΤΑ: Αρκεί να μην είναι τεχνητή νοημοσύνη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έτσι λοιπόν, αυτό που κάνουμε είναι ότι φέρνουμε καινούργιες ιδέες, θέματα, συνείδηση, για τα οποία είναι έτοιμοι οι Σώμπρα, τα φέρνουμε εδώ. Το κάνουμε και στο Keahak και τελικά το φέρνουμε εδώ. Τελευταία μιλάμε πολύ γύρω από την ενέργεια.

Η ενέργεια πρέπει να γίνει φίλος σας, καθώς βαδίζετε προς την ενσωματωένη φώτιση. Πρέπει να γίνει φίλος σας, οπότε ξεκινήστε το τώρα. Αργότερα θα μπω σε λεπτομέρειες, αλλά η ενέργεια είναι φίλος σας και η πραγματικότητα είναι ότι…
(ο Αντάμους σωπαίνει για λίγο μετά αναστενάζει) έχω μια συζήτηση με τον Κώλντρε. Έχασε .

Θα πω κάτι εδώ, το οποίο δεν μπορώ να σας το εξηγήσω πλήρως αυτή την στιγμή, αλλά θα επιστρέψουμε αργότερα σε αυτό. Σας μίλησα γι αυτό το θέμα πρόσφατα, σε μια συνάντηση στην Βίλα Ahmyo, όπου μιλήσαμε με λεπτομέρειες , αλλά είναι γεγονός ότι όλα όσα αντιλαμβάνεστε – όλα ανεξαιρέτως – είναι όλα δικά σας. Κοιτάτε τα αστέρια την νύχτα, απλά αντιλαμβάνεστε τον εαυτό σας. Αυτό είναι. Κοιτάτε το φαγητό που θα φάτε αργότερα, δεν αντιλαμβάνεστε τίποτε έξω από εσάς. Όλα αυτά είστε εσείς. Όλα είστε εσείς. Και θα πω περισσότερα αργότερα, αλλά- δεν είναι αυτός ο σκοπός της σημερινής μας συγκέντρωσης- η ενέργεια είναι φίλος σας, επειδή όλα είναι δικά σας. Όλα όσα αντιλαμβάνεστε – ένα διερχόμενο αυτοκίνητο – δεν είναι έξω από εσάς και δεν ανήκει σε κάποιον άλλον. Είναι η δική σας αντίληψη. Αυτό είναι.

Αισθανόμενοι την Ενέργεια

Αυτό που κάνουμε εδώ σήμερα, είναι ότι καλωσορίζουμε την αίσθηση της ενέργειας, την ικανότητα να έχουμε επίγνωση της ενέργειας. Είναι μια αγγελική αίσθηση, λόγω έλλειψης καλύτερων λέξεων. Είναι μια έμφυτη αίσθηση που έχετε, αλλά δεν την έχετε χρησιμοποιήσει σαν άνθρωποι, εδώ και πολύ καιρό, επειδή οι ανθρώπινες αισθήσεις σας την μπλοκάρουν. Πιστεύετε ότι αυτά που βλέπετε είναι αληθινά.

Υπάρχει ένας τρόπος για να ανιχνεύσετε την ενέργεια, και θα είναι πολύ δύσκολο να σας το εξηγήσω, οπότε θα το κάνουμε σε ένα λεπτό. Και μετά θα μπερδευτείτε πολύ και θα μπείτε στο μυαλό και μετά θα πρέπει να σταματήσουμε και να πάρουμε μια βαθιά αναπνοή  και μετά θα ξαναβουτήξουμε μέσα της μέχρι – όπως η ιστορία που σας είπα πριν με τον αγαπητό μας , που πέρασε απέναντι για να γίνει Αναληφθείς Δάσκαλος – μέχρι να σας έρθει μια μέρα εντελώς ξαφνικά. Θα είναι σαν, «Ω! Ναι, η αίσθηση της ενέργειας , που δεν περνάει μέσα από το μυαλό μου. Δεν περνάει μέσα από τα μάτια μου». Είναι μια αίσθηση. Είναι ένας τρόπος αντίληψης της πραγματικότητας.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

Η ενέργεια είναι ουδέτερη. Δεν έχει δύναμη. Τα έχουμε πει χιλιάδες φορές. Δεν έχει δύναμη. Δεν έχει προτιμήσεις. Δεν είναι ούτε θετική ούτε αρνητική. Απλά είναι εκεί. Είναι ουδέτερη. Η ενέργεια υπάρχει εξαιτίας της συνείδησης. Είναι ένα δώρο της συνείδησης, το δώρο του Εγώ Είμαι στον εαυτό του.

Η ενέργεια, όλη η ενέργεια, είναι ήδη μέσα σας. Δεν υπάρχει τίποτε έξω από εσάς. Είναι μια τεράστια αποκάλυψη για πολλούς ανθρώπους, επειδή έζησαν πιστεύοντας ότι το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας βρίσκεται έξω από αυτούς. Έχω βρεθεί κοντά σε κάποιους από εσάς, όταν κάθεστε την νύχτα, όταν γέρνετε πίσω και κοιτάτε τα αστέρια και λέτε, «Είναι τεράστιο το σύμπαν». Ουσιαστικά , δεν είναι, όχι. Και τίποτε από όλα αυτά δεν είναι έξω από εσάς. Και μετά το μυαλό και τα μάτια πετάγονται και λένε, «Όμως είναι μεγάλο. Είναι 40 δισεκατομμύρια έτη μακριά». Όχι, δεν είναι. Οπωσδήποτε όχι. Ουσιαστικά είναι ακριβώς εδώ. Από την στιγμή που θα αρχίσετε να το κατανοείτε αυτό, θα αρχίσετε να κατανοείτε και τον τρόπο που η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί, θα παραμείνετε στον πλανήτη σαν ενσωματωμένοι Μάστερς και θα κυλάνε όλα ομαλά, επειδή η ενέργεια θα είναι εδώ για να δουλεύει μαζί σας, όχι εναντίον σας.

Στο Keahak μιλήσαμε λίγο για τους φόβους της ενέργειας. Όσο κι αν την θέλουν οι άνθρωποι την ενέργεια, στην ουσία την φοβούνται. Στην ουσία  φοβούνται  να πάρουν περισσότερη από όση ήδη έχουν στην ζωή τους. Κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν ότι αν πάρουν ενέργεια,  ξαφνικά η ζωή τους θα γίνει καλύτερη. Όχι, απλά ενεργοποιούνται περισσότερο τα θέματα και οι ανισορροπίες που έχετε. Αυτό είναι όλο. Οπότε, είτε το κάνουν συνειδητά είτε όχι, περιορίζουν την ενέργεια στην ζωή τους, επειδή δεν μπορούν να διαχειριστούν αυτό που ήδη υπάρχει. Ασχολούνται με τις σωματικές και τις διανοητικές ανισορροπίες, με  τις κακές σχέσεις, με τους κακούς προγόνους, με όλα τα υπόλοιπα. Δεν θέλουν να τους συμβούν τα ίδια ξανά , κι έτσι περιορίζουν την ενέργειά τους.

Υπάρχει κάτι πολύ… τελικά ,μου αρέσει να βλέπω κάποιους Σώμπρα ψυχολόγους να έχουν αρχίσει να δουλεύουν με τους τακτικούς ασθενείς τους πάνω στους ενεργειακούς φόβους. Ενεργειακοί φόβοι, στην αρχή ακούγεται σαν, «Λοιπόν, φόβος για την ενέργεια; Τι πράγμα»; Όχι μόνο,  τεράστιοι ενεργειακοί φόβοι.

Οπότε, είναι γεγονός ότι η ενέργεια είναι ουδέτερη. Δεν έχει δύναμη μέσα της. Δεν έχει μέγεθος. Δεν έχει φως. Θα ήθελα να το ξεπεράσετε αυτό – να πρέπει να βλέπετε την ενέργεια σαν φως, σαν ακτίνες φωτός, σαν μικρές σπίθες φωτός ή ήχου. Δεν είναι έτσι. Και, θα το πω ξανά, όπως στην ιστορία που σας είπα στην αρχή του Should, ο καημένος ο φίλος μας που ερχόταν στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, και ήταν, «Ω, δεν υπάρχει τίποτε εδώ»! αλλά μετά συνειδητοποίησε ότι όλα υπάρχουν εδώ. Τα πάντα. Απλά δεν γίνονται αντιληπτά με τις ανθρώπινες αισθήσεις και με το ανθρώπινο μυαλό.

Επίγνωση της Ενέργειας- Μεράμπ

Χωρίς τίποτε περαιτέρω, ας βάλουμε λίγη μουσική και ας ρυθμίσουμε τα φώτα και ας – θα το πάρω πίσω για λίγο ( παίρνει το μπουφάν του)- ας αναγνωρίσουμε αυτή την ικανότητα, αυτή την επίγνωση της ενέργειας.

(ξεκινάει η μουσική)

Έχετε πολλές αγγελικές αισθήσεις. Την αίσθηση της Ενότητας, που σας επιτρέπει να βλέπετε τα πάντα σαν μια μοναδική εικόνα, παρά σαν κομμάτια αυτής, όπως πραγματικά είναι. Την αίσθηση της Αγάπης, την αίσθηση της Συμπόνοιας. Αυτές είναι οι αγγελικές αισθήσεις για τις οποίες σας είπα. Αλλά περίμενα μέχρι τώρα για να σας μιλήσω για την αίσθηση της ενέργειας.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή, και θα σας ζητήσω να κλείσετε τα μάτια σας, επειδή τα μάτια είναι οι μεγαλύτεροι απατεώνες της πραγματικότητας. Τα μάτια έχουν απευθείας σύνδεση με το μυαλό.

Τα μάτια, με την ευκαιρία, δεν είναι μέρος αυτού που κάποιος θα αποκαλούσε εξελικτική διαδικασία. Η υπόλοιπη βιολογία συνδέεται πολύ με την εξέλιξη ή με την κάθοδο. Περιέργως, τα μάτια δεν είναι έτσι. Με κανέναν τρόπο δεν θα μπορούσαν να εξελιχθούν με τον τρόπο που εξελίχθηκαν, γρηγορότερα από την βασική βιολογία. Με κανένα τρόπο. Αυτό θα έπρεπε να σας λέει κάτι για την ομορφιά των ματιών, αλλά επίσης και για την πλάνη των ματιών.

Έχετε την ικανότητα να αισθάνεσθε την ενέργεια, και δεν χρειάζεται να την μυρίζετε. Δεν χρειάζεται να την ακούτε. Και δεν περνάει μέσα από το ανθρώπινο μυαλό. Το μυαλό δεν θα μπορούσε να το καταλάβει. Δεν υπάρχει qualia. Δεν υπάρχει σύνδεση. Το μυαλό θα το ψάξει, αλλά θα είναι σαν να έχει την γεύση του κοτόπουλου. Και δεν θα υπάρχει τίποτα τέτοιο.

Είναι απογοητευτικό για τον άνθρωπο, αλλά έχετε την σοφία του Μάστερ, οπότε πάρτε μια βαθιά αναπνοή και επιτρέψτε την ικανότητα να αισθανόσαστε την ενέργεια. Ουάου!

Και να θυμάστε, ο άνθρωπος δεν έχει τις ικανότητες να το κάνει αυτό μόνος του. Δεν μπορείτε να το κάνετε με το μυαλό. Οπότε, αυτή την στιγμή, επιβάλλεται απλά να επιτρέψετε το Και του Μάστερ.

( παύση)

Η ενέργεια υπάρχει παντού γύρω σας, είναι ουδέτερη. Δεν χορεύει. Δεν αναβοσβήνει φώτα. Τίποτε από αυτά. Η ενέργεια είναι παντού γύρω σας. Και είναι όλη δική σας. Δεν ανήκει σε αυτόν που κάθεται δίπλα σας. Είναι όλη δική σας.

Δεν είναι υποχρεωτικό να νοιώσετε κάποια φυσική αντίδραση. Μην νομίζετε ότι θα νοιώσετε κεραυνούς ή οτιδήποτε τέτοιο. Και μην ψάχνετε για χρώμα. Απελευθερώστε αυτούς τους περιορισμούς.

Να θυμάστε τί σας λέω για την ενέργεια: είναι το τραγούδι της ψυχής. Η ενέργεια, αν έπρεπε να της βάλουμε κάποια ταμπέλα, θα λέγαμε ότι είναι απλά επικοινωνία, αλλά μια επικοινωνία χωρίς τραγούδια, χωρίς ήχο, χωρίς δύναμη.

Είναι η συμπόνοια της ψυχής και η χαρά, που επιστρέφει για την ευχαρίστηση της ψυχής. Αυτό είναι όλο. Και τίποτε από αυτά δεν βρίσκεται έξω από εσάς. Τίποτα από αυτά.

Είναι όλα δικά σας.

Όσο μακριά κι αν βλέπει το μάτι την ημέρα ή την νύχτα, ή όσο μικρό κι αν είναι αυτό που αντιλαμβάνεστε με το ανθρώπινο μυαλό, είναι όλα δικά σας.

Είναι απλά ενέργεια. Σας περίμενε εδώ και πολύ καιρό για να σας υπηρετήσει. Αυτό είναι όλο. Και πόσο τρέχατε μακριά της! Πόσο την αποφεύγατε! Πόσο την φοβόσασταν! Σας περίμενε για να σας υπηρετήσει.

Πόσο πολύ προσπαθήσατε να την εκλογικεύσετε και πόσες έρευνες και μελέτες κάνατε για αυτήν. Να τις βράσω. Πόσο πολύ προσπαθήσατε να την αιτιολογήσετε. Πόσο πολύ προσπαθήσατε να πάρετε το μερίδιο που σας αναλογούσε από αυτήν.

Οι περισσότερες περιπτώσεις κατάθλιψης στην ανθρωπότητα σήμερα, οφείλονται στην κακή σχέση σας με την ενέργεια. Κάνετε όσες μελέτες θέλετε, εφαρμόστε όσες φαρμακευτικές μεθόδους θέλετε πάνω στην κατάθλιψη. Όταν χάσετε την εύνοια της ενέργειας, θα πάθετε κατάθλιψη.

Οι άνθρωποι που πραγματικά εργάζονται με τα χέρια τους και εργάζονται σκληρά- οι αγρότες, για παράδειγμα – έχουν λιγότερα περιστατικά κατάθλιψης. Και θα κατέληγε κάποιος στο συμπέρασμα ότι, αυτό οφείλεται στο ότι είναι στην φύση ή στο ότι δεν χρειάζεται να σκεφτούν πολλά. Όχι. Στην πραγματικότητα οφείλεται στο γεγονός ότι έχουν μεγαλύτερη επίγνωση της ενέργειας. Δεν την σκέφτονται, όχι διανοητικά. Απλά δουλεύουν με την ενέργεια.

Η επίγνωση της ενέργειας, η ικανότητα να έχει κανείς επίγνωση της ενέργειας σε μια μη-φυσική μορφή χωρίς μόρια, άτομα, κύτταρα, κύματα, χρώμα, ήχο – η ικανότητα να έχει κανείς επίγνωση της παρουσίας της ενέργειας είναι εμφυτευμένη μέσα στην ψυχή του.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και νοιώστε το για μια στιγμή.

(παύση)

Τα μάτια σας και οι ανθρώπινες αισθήσεις σας αντιλαμβάνονταν την ενέργεια σαν σχέδια, σαν μια τηλεφωνική κολώνα, σαν ένα σήμα στοπ, σαν ένα αυτοκίνητο, σαν ένα σπίτι. Αντιλαμβάνονταν ενεργειακά σχέδια. Αλλά αυτό δεν είναι η σχέση σας με την ενέργεια, είναι η αντίληψή σας σχετικά με την ενέργεια.

Λέτε, «Όμως αν είναι όλη δική μου, πώς και βλέπω την κολώνα του τηλεφώνου και ο άνθρωπος που στέκεται δίπλα μου την βλέπει κι αυτός»; Επειδή υπάρχει τόση βαρύτητα σε αυτό τον πλανήτη της μαζικής συνείδησης, μια συμφωνία ότι όλοι σας θα αντιλαμβάνεστε γενικά το ίδιο πράγμα. Αλλά τώρα αυτό κατέρρευσε.

Θυμάστε νωρίτερα σε αυτή την συνεδρία, που είπα ότι στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων φτιάχνουμε ένα μενού για φαγητό, έτσι ώστε να έχουμε όλοι την εντύπωση ότι τρώμε το ίδιο πράγμα, την κοινή συμφωνία. Αλλά εκεί είναι συνειδητά και με σκοπό. Εδώ στην Γη οι άνθρωποι το κάνουν ασυνείδητα.

Ας επιστρέψουμε στην ικανότητα να αισθάνεστε την ενέργεια. Δεν σημαίνει ότι βλέπετε ένα σήμα του στοπ ή ότι τρώτε παγωτό σοκολάτα. Αυτά είναι αντιδράσεις και αντιλήψεις, αλλά υπάρχει κι αυτό που ονομάζεται ενεργειακή αίσθηση.

Δεν σημαίνει ότι εσείς θα πρέπει να κάνετε κάτι. Δεν θα κάνετε τίποτα, αφορά απλά να αναγνωρίσετε, ότι έχετε την ικανότητα να αισθάνεστε την ενέργεια.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή για μια στιγμή. Ας σταματήσει η μουσική.

( η μουσική σταματάει)

Ανάψτε τα φώτα της σκηνής.

Οκ. Τι πιάνω από εσάς εδώ, κι από εσάς από το ίντερνετ; Είστε διαλυμένοι, πολύ διαλυμένοι, έχετε γίνει χίλια κομμάτια. «Τι στο διάβολο μας λέει»;

Δεν πειράζει, πραγματικά. Όλο αυτό είναι μεγάλο μπέρδεμα για το μυαλό και το μυαλό έχει σκορπίσει. Κάποιοι από εσάς σκέφτεστε τί έχετε να κάνετε αύριο. Θέλω να πω, σοβαρά τώρα; Είστε εδώ, και ανησυχείτε για το τί θα κάνετε αύριο. Δεν πειράζει. Απλά ξεκινάμε να αναγνωρίζουμε την ενέργεια, το γεγονός ότι έχετε την ικανότητα να την αισθανθείτε. Δεν έχετε να κάνετε τίποτε με αυτήν, αυτή την στιγμή, αλλά αυτή η όλη διαδικασία της ενσωματωμένης φώτισης, της παραμονής σας στον πλανήτη, ξεκινάει με το να αισθάνεστε την ενέργεια.

Μην ψάχνετε για σωματικές αντιδράσεις. Κάποιοι από εσάς προσπαθείτε να το νοιώσετε. Πάτε πίσω στους παλιούς τρόπους. Αυτό είναι εντελώς διαφορετικό από ό,τι έχετε κάνει μέχρι τώρα. Κανείς από εσάς – κάποιοι από εσάς δηλώνετε ότι, «Ω, το έχω ξανακάνει». Αυτό είναι makyo. Αυτό είναι πολύ makyo. Δεν το έχετε ξανακάνει. Είναι ολοκαίνουργιο για όλους. Δεν έχετε ξανακάνει κάτι παρόμοιο ποτέ πριν, οπότε σβήστε το. Αφήστε το να φύγει, ώστε να πάψετε να κάνετε το qualia, επειδή το μυαλό σας προσπαθεί να το συνδέσει με κάτι. Αφήστε το να φύγει. Είναι καινιούργιο για την ανθρώπινη εμπειρία, παρόλα αυτά  είναι μια αυθεντική, μια έμφυτη αίσθηση της ψυχής, μια αγγελική αίσθηση.

Οπότε, ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή και ας ξεκαθαρίσουμε τα πάντα. Ουου! Ξεκαθαρίζουμε τα πάντα και θα βουτήξουμε ξανά μέσα της. Αφήστε την τώρα να έρθει σε σας, αυτή την ικανότητα να έχετε επίγνωση της ενέργειας, την αίσθηση της ενέργειας. Και δεν θα κάνουμε τίποτε με αυτή. Δεν θα την ενεργοποιήσουμε. Δεν θα τη φουσκώσουμε σαν  μπαλόνι. Είναι η ικανότητα να έχουμε επίγνωση της ενέργειας. Δεν υπάρχουν σωματικές αντιδράσεις, ούτε διανοητική σύνδεση, κι όμως… αν την αφήσετε να έρθει μέσα σας, ιδιαίτερα η Μάστερ σας πλευρά, αν την αφήσετε να έρθει μέσα σας, ξαφνικά, είτε σήμερα είτε σε μια εβδομάδα είτε σε έναν χρόνο, ξαφνικά θα πείτε, «Το πιασα! Είναι ή ενέργεια και είναι παντού γύρω μου». Δεν είναι το δροσερό αεράκι. Δεν είναι μια μυρωδιά. Αυτά όλα είναι ερμηνείες της ενέργειας.

Οπότε, ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή κι αυτή την φορά απλά επιτρέψτε. Βάλτε ξανά την μουσική, παρακαλώ.

( η μουσική ξεκινάει ξανά)

Στην αρχή της ημέρας σας είπα ότι μου αρέσει να έρχομαι, να είμαι δίπλα σας, επειδή περιπλέκετε τα πράγματα με έναν πολύ περιορισμένο τρόπο. Είναι σαν να ζείτε μέσα σε μια λιλιπούτια δαχτυλήθρα. Αλλά, βρε παιδί μου, το έχετε κάνει πολύ πολύπλοκο . Αυτό είναι καλό. Έχει πλάκα.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή κι ας επιτρέψουμε τώρα. Αυτό είναι όλο  κάνετε.

Και , με την ευκαιρία, μην πιέσετε το επιτρέπω. Το επιτρέπω είναι απλά επιτρέπω. Απλά, «Οκ, το αφήνω. Το επιτρέπω».

Αυτή την στιγμή υπάρχουν πολλά, που είναι πέρα από την ανθρώπινη κατανόηση, οπότε απλά επιτρέψτε το, και μετά οι απαντήσεις θα έρθουν από ένα διαφορετικό μέρος.

Η ικανότητα να έχετε επίγνωση της ενέργειας είναι μια φυσική αίσθηση της ψυχής. Και η ψυχή δεν την καθορίζει σε όγκο ή σε βάρος, ούτε σε δύναμη ούτε σε χρώμα.

Δεν χρειάζεται να της επισυνάψει μια εικόνα ή μια φυσική αίσθηση. Αυτά μπορεί να έρθουν κάποια στιγμή, αλλά αυτή την στιγμή επιτρέψτε στον εαυτό σας να αισθανθεί την ενέργεια.
(παύση)
Και αν πιάσετε τον εαυτό σας να παρασκέφτεται, απλά πάρτε μια βαθιά αναπνοή και επιτρέψτε. Θα επιστρέψει, αυτή η αυθεντική αίσθηση.
( παύση)
Καθώς αυτή η επίγνωση της ενέργειας θα επιστρέψει, το ανθρώπινο μυαλό θα προσπαθήσει να πει, «Ω, υπάρχει περισσότερη ενέργεια εδώ και λιγότερη εκεί». Και το ανθρώπινο μυαλό θα πει, «Ω, αυτό μοιάζει με καλή ενέργεια κι αυτό μοιάζει με κακή ενέργεια», οπότε πάρτε μια βαθιά αναπνοή και συνειδητοποιήστε ότι είναι απλά η φασαρία του μυαλού, επειδή η ενέργεια δεν έχει πυκνότητα. Δεν έχει καλό ή κακό.

Θα ήθελα να πω ότι δεν υπάρχει καλή ή κακή ενέργεια, δεν υπάρχουν καλοί ή κακοί άνθρωποι ( γέλια).

Καθώς παραμένετε εδώ στην Γη σαν ενσωματωμένες υπάρξεις, αναπτύσσετε μια ολοκαίνουργια σχέση με την ενέργεια.

Λέω ¨καινούργια¨ αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι. Είναι η ουσία σας. Είναι ο πυρήνας σας. Είναι η προέλευσή σας. Είχε ξεχαστεί για αιώνες, αλλά δεν είναι καινούργια.

Όταν λέω ότι η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί, δεν είναι η ενέργεια κάποιου άλλου, ούτε κάποιο μεγάλο ενεργειακό πεδίο στις άλλες σφαίρες. Όλα αυτά είναι ανθρώπινες υποθέσεις.

Η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί. Είναι όλη δική σας.
( παύση)
Δεν ανήκει σε κανέναν άλλον. Τίποτε από αυτήν.

Αυτό θα είναι ένα θέμα μεγάλου προβληματισμού ανάμεσα στους Σώμπρα και πολλών makyo,
Όλα όσα αντιλαμβάνεστε, όλοι οι ενεργειακοί σχεδιασμοί είναι δικοί σας. Όλοι.

Θα μπορούσατε να πάτε περίπατο σε ένα χωράφι με φράουλες αύριο και να σκέφτεστε πόσο όμορφες, πόσο νόστιμες και πόσο εντυπωσιακό θέαμα αποτελούν και να πιστεύετε ότι όλο αυτό είναι έξω από εσάς. Δεν είναι. Είναι δικό σας, όλη η ενέργειά σας ή η αντίληψή σας.

Αλλά ας επιστρέψουμε σ’ αυτό που πραγματικά κάνουμε εδώ, παίρνοντας μια βαθιά αναπνοή και απλώς επιτρέποντας την ικανότητα να γνωρίζουμε της παρουσίας της ενέργειας. Είναι μια αγγελική αίσθηση.

Δεν είναι κάτι που μπορείτε να το σπουδάσετε ή ακόμα και να το βελτιώσετε. Είναι απλά κάτι το οποίο επιτρέπετε ,στην παλέτα των ανθρώπινων εμπειριών σας.
( παύση)
Η παλέτα, μέχρι τώρα, ήταν πολύ περιορισμένη σε μέγεθος και σε χρώμα και σε ώρα και σε βιολογία και σε συναίσθημα. Αυτά υπήρχαν πάνω στην παλέτα της ανθρώπινης ζωής. Αλλά τώρα, ας βάλουμε και κάποια πράγματα ακόμα, ξεκινώντας από την επίγνωση της ενέργειας.

Θα το πω ξανά, παρακαλώ, μην προσπαθείτε να κάνετε οτιδήποτε με αυτήν αυτή την στιγμή. Απλά μπαίνουμε στην επίγνωση της ενέργειας, της δικής σας ενέργειας. Αυτό είναι.

Απλά πάρτε μια βαθιά αναπνοή και επιτρέψτε. Επιτρέψτε της να έρθει στην παλέτα της ανθρώπινης εμπειρίας.
( μεγαλύτερη παύση)
Όταν μου είπατε ότι σχεδιάζατε να παραμείνετε στον πλανήτη μετά την Πραγμάτωσή σας, σας είπα ότι είστε τρελοί. Και σας είπα, σας προειδοποίησα, σας είπα, «Ξέρετε, πολλοί λίγοι το κατάφεραν αυτό. Όλοι οι άλλοι Αναληφθέντες Δάσκαλοι, έφυγαν». Λοιπόν, δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα άλλο. Δεν ήταν διασκεδαστικό στο δυναμικό της Παλιάς Ενέργειας. Αλλά μάλλον αντλήσατε κάποια γεύση χαράς από τον Τοβία, επειδή είπατε, «Όχι, θέλουμε να μείνουμε. Θέλουμε να μείνουμε σ’ αυτό τον πλανήτη σαν αληθινοί Μάστερς».

Εγώ σας είπα, « Τότε θα πρέπει να καταλάβουμε την ενέργεια». Επειδή χωρίς αυτό, θα έχετε να αντιμετωπίσετε πολλά από τα παλιά σας βάσανα.

Χωρίς αυτή την πραγματική κατανόηση της ενέργειας, τί είναι, από πού προέρχεται, τι κάνει- χωρίς αυτά, θα ζήσετε μια ζωή τόσο αντιφατική, για κάποιον που έφτασε στην Πραγμάτωση, δεν θα έχετε την ενέργεια για την βιολογία σας, για τις ανάγκες σας.

Ξέρετε, κάποιοι από εσάς είχατε ενσαρκώσεις στην Ινδία. Ξέρετε ακριβώς για ποιο πράγμα μιλάω. Πολύ πνευματικοί, μερικώς φωτισμένοι, κι όμως πού είναι η ενέργεια; Ε λοιπόν, σε κάποιες από αυτές τις κουλτούρες υπάρχει ενεργειακή άρνηση. Πού είναι η ενέργεια ενός υγιούς σώματος; Ενός καλού σπιτιού, ενός καλού αυτοκινήτου, των χρημάτων, των ταξιδιών; Αυτό κάνουμε τώρα.

Ας πάρουμε μια καλή  βαθιά αναπνοή. Καλή βαθιά αναπνοή, καθώς βάζουμε την αίσθηση της ενέργειας στην παλέτα.
( η μουσική τελειώνει)
Να θυμάστε, είναι απλά η ικανότητα να αισθανόμαστε να έχουμε επίγνωση της ενέργειας. Δεν θα κάνουμε τίποτε με αυτήν, αυτή την στιγμή. Στην ουσία ποτέ δεν θα κάνουμε κάτι. Απλά θα συνειδητοποιήσετε, ότι είναι πάντα εκεί και πάντα στις υπηρεσίες σας.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή σε αυτή την υπέροχη μέρα γιορτάζοντας αυτό που αποκαλείτε γιορτές, τέλος του χρόνου – «Σκατά! Την βγάλαμε και φέτος . Πώς έγινε αυτό; Καλύτερα να το γιορτάσουμε γιατί μπορεί να είναι η τελευταία μας». Αλλά, με αυτό, αγαπητοί Σώμπρα, πρέπει να σας πω , όχι, έχουμε ακόμα πολλά να κάνουμε προχωρώντας μπροστά μαζί.

Και επιστρέφω στην δήλωσή μου, σχετικά με την δήλωση για το τελευταίο προϊόν του Master’s Pause, Sleeping, πολύ σκόπιμα, και θα το κάνω ξανά και ξανά σε διάφορα μέρη. Ας εξακολουθείτε να είστε ανώριμοι- πνευματικά ανώριμοι, όπως θέλετε πείτε το, αν ακόμη δεν έχετε σοφία στην ζωή σας, αν ακόμα είστε μπλοκαρισμένοι στο μυαλό – εκεί που πηγαίνουμε δεν είναι μέρος για εσάς. Καθόλου. Αν εξακολουθείτε να χειρίζεστε τις ενέργειες, ο Βυσσινί Κύκλος δεν είναι μέρος για εσάς.

Αν πραγματικά επιτρέπετε όλη την σοφία, αν επιτρέπετε στον άνθρωπο να είναι με χαρά στην εμπειρία, με την σοφία του Μάστερ, τότε η ενέργεια είναι εδώ για εσάς. Και εκεί που πηγαίνουμε είναι ακριβώς το μέρος που χρειάζεστε να πάτε.

Οπότε, με αυτό, εύχομαι την καλύτερη εορταστική περίοδο στην Γη. Θα πετάγομαι μια εδώ και μια εκεί. Μου αρέσει αυτή η εποχή του χρόνου.
Θα ταξιδέψω σε διάφορα μέρη του κόσμου και θα κάνω ανθρώπινα πράγματα, οπότε μπορεί να συναντήσω κάποιους από εσάς στον δρόμο ή σε κάποιο εστιατόριο κάπου. Όχι, δεν είναι απειλή! Δεν το εννοούσα έτσι! Θέλω να πω, απλά… ω! άνθρωποι.

Με αυτό, να θυμάστε, ότι όλα είναι καλά σε όλη σας την ενέργεια.

Εγώ Είμαι ο Αντάμους. Σας ευχαριστώ ( το κοινό χειροκροτάει).

Μετάφραση: Καλλιόπη Παγούδη
Review και επιμέλεια : Μαρία Γρηγοράκη
Σπόνσορας της μετάφρασης :

Τί είναι ο Βυσσινί Κύκλος ( Crimson Circle )

Για τον Βυσσινί Κύκλο

Ο Βυσσινί Κύκλος, με έδρα το Γκόλντεν του Κολοράντο, ΗΠΑ, είναι ένας παγκόσμιος σύνδεσμος δασκάλων της Νέας Ενέργειας. Οι δάσκαλοι είναι έμπειροι μεταφυσικοί, θεραπευτές και πνευματικοί σύμβουλοι, που προέρχονται από όλες τις κοινωνικές τάξεις, από διάφορα πνευματικά μονοπάτια και περισσότερες από 130 χώρες σε όλο τον κόσμο. Δείτε περισσότερα Τί είναι ο Βυσσινί Κύκλος ( Crimson Circle )