Shoud 3, Ανάδυση

SHOUD 3 – Ανάδυση
3 Νοεμβρίου 2018

Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους της Κυρίαρχης Περιοχής.
Αισθησιακό. Πολύ αισθησιακό. Α! Έχει τόσο πολλά στρώματα μέσα του ( το βίντεο με το τραγούδι Fall On Me που μόλις ακούσαμε). Πολύ, πολύ αισθησιακό και με κάνει να αναρωτιέμαι – και ίσως κι εσείς να αναρωτιέστε – γιατί αντιστεκόσασταν στον αισθησιασμό τόσο καιρό; Πραγματικά συναισθήματα, ομορφιά, πλούτος. Πόσος καιρός πέρασε, από τότε που νοιώσατε αυτά τα βαθιά αισθησιακά συναισθήματα, και πόσος καιρός έχει περάσει από τότε που πραγματικά επιτρέψατε στον εαυτό σας να νοιώσει την μεγαλύτερη ιστορία αγάπη, που δεν έχει ακόμα ειπωθεί; Την ιστορία αγάπης ανάμεσα στον εαυτό σας – τον άνθρωπο, τον Μάστερ και το Εγώ Είμαι. Πόσο όμορφο, πανέμορφο μουσικό ξεκίνημα για την σημερινή μας συγκέντρωση. Α!

Νοιώστε το για μια στιγμή και ρίξτε μια ματιά σε αυτό που σας συμβαίνει. Θα μπορούσατε να δείτε το ίδιο αυτό βίντεο πριν  πέντε χρόνια, ακόμα και πριν από ένα χρόνο, και να μην νοιώθατε τα ίδια συναισθήματα. Ξυπνάτε. Ανοίγεστε σε κάτι που βρίσκεται  μέσα σας. Επιτρέπετε τον αισθησιασμό μετά από μια πολύ, πάρα πολύ  γκρίζα, ανούσια περίοδο της ζωής σας. Επιτέλους τον επιτρέπετε.

Σήμερα θα μπούμε σε αυτό – τί συμβαίνει και γιατί. Θα ήθελα να κοιτάξετε την σημερινή μέρα με μια οπτική για το πού βρίσκεστε. Όχι σαν μια διάλεξη, στην ουσία δεν μαθαίνετε κάτι καινούργιο , αλλά ανακαλύπτετε πραγματικά πού βρίσκεστε αυτή τη στιγμή, κι ένα από τα σπουδαία πράγματα είναι η επιστροφή στον αισθησιασμό. Αλλά προκύπτει το ερώτημα, γιατί σας πήρε τόσον καιρό; Πού ήταν; Γιατί αφήσατε τον εαυτό σας στο γκρίζο και στο ανούσιο για τόσο πολύ καιρό; Και μάλλον θα πρέπει να ρωτήσω, « Είστε έτοιμοι για βαθύ αισθησιασμό στη ζωή σας»;

Μου αρέσει αυτή η έναρξη επίσης, επειδή είναι ένα υπέροχο παράδειγμα επικοινωνίας.
Ο Σαμ μας μίλησε αρκετά γι αυτό το θέμα πρόσφατα στην Σλοβενία ( στο Magic of the Masters) , και η συγκέντρωση έγινε αρκετά κοντά από το μέρος που ήταν οι Σχολές Μυστηρίου στο παρελθόν, περίπου 30 χιλιόμετρα μακριά. Δεν υπάρχουν πια, αλλά ήταν όμορφο που γυρίσαμε πίσω, γι άλλη μια φορά, σε εκείνη την εποχή και σε εκείνη την περιοχή, και πόσο διαφορετικά ήταν! Αληθινά, πραγματικά, οι Σχολές Μυστηρίου είναι υπέροχες, αλλά πόσο διαφορετικές είναι τώρα οι ενέργειες των Σώμπρα.

Ο Σαμ μίλησε για το να επικοινωνούμε. Βλέπετε, εκείνος, σαν Αναληφθείς Δάσκαλος, συνειδητοποιεί ότι όλη η ενέργεια είναι επικοινωνία. Είναι η ψυχή που επικοινωνεί. Σας τραγουδάει. Όπως αυτό το τραγούδι που ακούσατε, σας τραγουδάει. Κάθε κομμάτι ενέργειας σε οτιδήποτε, ακόμα και αυτά που θεωρούσατε άσχημα ή αρνητικά, είναι απλά ενέργεια και όλα είναι επικοινωνίες.

Το τραγούδι που μόλις ακούσαμε ήταν μια επικοινωνία μαζί σας. Η μουσική, φυσικά, είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους επικοινωνίας.  Είναι μουσική, αλλά είναι και «επικοινωνώ» σε πολλά διαφορετικά επίπεδα. Δεν ακούγατε απλά τις νότες, το τραγούδι στα αυτιά σας. Πήγε πολύ πέρα από αυτό. Είναι σχεδόν, θα έλεγα, δεν θέλω να το πω τεστ, αλλά είναι ένα ερώτημα που σας τέθηκε, «Είστε έτοιμοι να νοιώσετε βαθιά κάθετί »; Ένα τραγούδι σαν αυτό. « Είστε έτοιμοι να νοιώσετε βαθιά μέσα στην δική σας ζωή, σε όλα όσα κάνετε»; Επειδή εκεί πηγαίνουμε, στον βαθύ αισθησιασμό.

Ο Σαμ μίλησε για την επικοινωνία. Βλέπετε, είναι ένας Αναληφθείς Δάσκαλος που επέστρεψε με ανθρώπινη μορφή, και όπως κι εσείς, εξακολουθεί να δέχεται τις ανθρώπινες προκλήσεις. Εξακολουθεί να ανέχεται την καθημερινή μαζική συνείδηση. Αυτό που κάνει είναι να επικοινωνεί. Ακούει και νοιώθει όλες τις ενέργειες. Δεν είναι πια ο θόρυβος μιας δυνατής μηχανής του γείτονα. Είναι μια επικοινωνία ενεργειών. Έτσι το αντιμετωπίζει.

Ο άνθρωπος σκέφτεται, «Ω, αυτή η μηχανή του γείτονα είναι τόσο δυνατή και θορυβώδης» ή το κυκλοφοριακό ή οτιδήποτε κι αν είναι αυτό. Ο άνθρωπος το βλέπει σαν ενόχληση,  και ξέρετε πώς είναι. Σας ενοχλούν πολύ οι ενέργειες των άλλων. Ο Σαμ δεν το βλέπει έτσι. Όλες οι ενέργειες επικοινωνούν και δεν είναι ούτε καλές ούτε κακές. Απλά τραγουδούν, μια διαρκής γιορτή που βρίσκονται σε υπηρεσία. Αυτό κάνει η ενέργεια.

Και μετά ο Σαμ επικοινωνεί κι εκείνος. Δεν μιλάει στα δέντρα. Ανοίγει τον εαυτό του και αφήνει την ενέργειά του και τη συνείδησή του να ανταποκριθούν . Δεν προσπαθεί να στείλει κάποιο μήνυμα νοητικά. Δεν προσπαθεί να πει με λέξεις, «Αυτό είναι υπέροχο» ή «Αυτό με εμπνέει». Απλά ανοίγεται. Υπάρχει μια φυσική επικοινωνία που γίνεται , όταν ανοίγεσαι, όταν αφήνεσαι, όταν επιτρέπεις. Και μετά έχετε μια ροή, που πηγαίνει από εσάς, τον άνθρωπο με τις εμπειρίες του, σε όλες τις ενέργειες γύρω σας, και αυτές επικοινωνούν. Σας επιστρέφουν το τραγούδι. Και, θα το πω ξανά, δεν χρειάζεται καν να το βάλετε σε λέξεις. Παρακαλώ, μην το κάνετε. Παρακαλώ, μην το ορίσετε. Επιτρέψτε αυτή την ανοιχτή επικοινωνία και θα ανακαλύψετε την ομορφιά της ενέργειας, που είναι εδώ για να σας υπηρετεί.

Τιμήστε αυτή την επικοινωνία. Αναγνωρίστε ότι όλες οι ενέργειες σας μιλούν – επικοινωνώντας, τραγουδώντας – και μετά ανοιχτείτε. Αυτό είναι το επόμενο βήμα. Πιστεύω ότι κάποιοι από εσάς, έχετε ήδη αρχίσει να νοιώθετε αυτή την επικοινωνία που συμβαίνει. Ίσως δεν είστε σίγουροι, για το πώς να την ορίσετε ή τί είναι, αλλά νοιώθετε κάτι. Το επόμενο βήμα είναι να ανοιχτείτε. Είναι ένα μεγάλο βήμα. Έχετε κλειστεί για πολύ καιρό.  Είναι ένα μεγάλο, ένα πολύ μεγάλο βήμα, το να εκθέσετε τον εαυτό σας. Καθώς μπαίνουμε στο σημερινό μας Shoud , θα σας εξηγήσω γιατί μπορείτε να το κάνετε αυτό τώρα, γιατί θα ήταν τόσο δύσκολο πριν από μερικά χρόνια.

Α, ναι, ο αγαπητός Σαμ, στην ομιλία του για την επικοινωνία, είπε ότι είναι μια καινούργια αναπνοή. Πάρτε μια βαθιά αναπνοή τώρα και επικοινωνήστε. Είχε τόσο δίκιο, πραγματικά με εντυπωσίασε. Μακάρι να το είχα σκεφτεί εγώ αυτό ( λίγα γέλια). Πάμε πέρα από το να παίρνουμε απλά μια βαθιά αναπνοή, με άλλα λόγια, απλά να επιζούμε και να είμαστε παρόντες, τώρα πάμε στην αλληλεπίδραση, και επιπλέον, στην δημιουργική αλληλεπίδραση με όλες τις ενέργειες.
Οπότε, ας πάρουμε μια βαθιά επικοινωνία με αυτό.

Α, ναι. Ο Σαμ με την ομιλία του για την επικοινωνία, που είναι η νέα αναπνοή, και ο αγαπητός μας φίλος, ο Κουτχούμι, ο Κουτχούμι. Μου άρεσαν επίσης αυτά που είπε στην συνάντηση που είχε με τον Α- Κιρ- Ρα, με την ψυχή του. Ω, ήταν τόσο έξαλλος  με την ψυχή του. Το φαντάζεστε αυτό να είναι κάποιος έξαλλος με την ψυχή του; Ναι!
Σας κάνει πολύ καλό! Ήταν έξαλλος με την ψυχή του. Το κανόνισε έτσι ώστε η ψυχή του να είναι ο εχθρός. Θέλω να πω, ήταν πραγματικά ο εχθρός. Και υπήρξαν φορές όπου συνειδητοποιούσε, ότι η ψυχή του ήταν ο εχθρός, αλλά κάποιες άλλες φορές πίστευε ότι ήταν ο διάβολος, ένας δαίμονας και κανόνισε η ψυχή του να είναι ο εχθρός. Αλλά τελικά, εντάξει, τελικά έκανε κάποια από αυτά που θα πούμε σήμερα. Τελικά έφτασε στο σημείο να μπορεί να ακούσει την επικοινωνία της ψυχής του, που του έλεγε, «Κουτχούμι, δεν είναι αυτό που πιστεύεις, είναι αυτό που επιτρέπεις», και υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σ’αυτά τα δύο.. Πολύ μεγάλη διαφορά.

Δεν είναι αυτό που πιστεύεις. Το μυαλό μπορεί να επινοήσει πολλές πεποιθήσεις. Δεν αφορούν εσάς. Οι πεποιθήσεις σας δεν πρόκειται να σας βγάλουν πουθενά, παρά μόνο μέσα σε ένα κουτί. Είναι μάλλον αυτά που επιτρέπετε, αυτά στα οποία είστε πρόθυμοι να ανοιχτείτε. Και επιτρέπω, φυσικά, είναι το άνοιγμα ανάμεσα σε εσάς και στο Εγώ Είμαι, σε εσάς και στον Μάστερ, επιτρέπω αυτή την ενσωμάτωση να συμβεί, τους επιτρέπετε να μπουν στην ζωή σας. Δεν είναι αυτά που πιστεύετε.

Οι πεποιθήσεις είναι εμπλοκές, ως επί το πλείστον , είναι αυταπάτες. Οι πεποιθήσεις είναι περιορισμένες,  οι πεποιθήσεις είναι πολύ προσωρινές. Δεν είναι αυτά που πιστεύετε, είναι αυτά που επιτρέπετε. Και αυτό που πραγματικά επιτρέπετε, είναι να ειπωθεί η μεγαλύτερη ιστορία αγάπης. Όχι η μεγαλύτερη ιστορία αγάπης που ειπώθηκε ποτέ, αλλά να ειπωθεί η μεγαλύτερη ιστορία αγάπης ανάμεσα σε εσάς και σε Εσάς, σε εσάς και στο Εγώ Είμαι.

Δεν είμαι πάντα οπαδός της μουσικής που επιλέγετε, αλλά αγαπώ αυτό το βίντεο, επειδή περιγράφει την ομορφιά, την απόλυτη ομορφιά. Και είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε εδώ – δεν είχε σχεδιαστεί έτσι, αλλά έγινε έτσι στην πορεία – ξέρετε, ο πατέρας είναι τυφλός. Ο πατέρας είναι τυφλός,  το ίδιο και ο Μάστερ. Ο Μάστερ είναι τυφλός στις ανθρώπινες αδυναμίες, στις ανθρώπινες προτιμήσεις. Ο Μάστερ είναι τυφλός σε οτιδήποτε έκανε ο άνθρωπος στο παρελθόν. Δεν τον νοιάζει. Δεν κρίνει. Δεν προσπαθεί καν να διδάξει. Δεν προσπαθεί να βελτιώσει τον άνθρωπο. Ο Μάστερ είναι τυφλός σε οτιδήποτε εκτός από την χαρά και την αγάπη που έχει για τον άνθρωπο. Μπορεί να το παίξουμε ξανά το βίντεο πριν το τέλος της συνεδρίας μας. Εξαρτάται από το πόσο πολύ θα προχωρήσουμε.

Η Ερώτηση της Ημέρας
Λίντα, στο μικρόφωνο, παρακαλώ.
ΛΙΝΤΑ: Ω, μάνα μου. Ω, μάνα μου.
AΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι η ώρα για την πρώτη μας αλληλεπίδραση.
ΛΙΝΤΑ: Να φοβάστε ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι κάπως ενδιαφέρον, και θα το πω ξανά, δεν είναι τεστ. Είναι περισσότερο μια οριοθέτηση, να δούμε πού βρισκόμαστε. Τρεις επιγνώσεις που έχετε αυτή την στιγμή. Τρεις επιγνώσεις.
Οπότε, Λίντα, ας ξεκινήσουμε. Όλοι είστε σαν να λέτε, «Τι εννοεί»; Ααα! Πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Τρεις επιγνώσεις ( γέλια) που υπάρχουν αυτή την στιγμή στην ζωή σας. Στην ζωή σας τώρα. Τρεις επιγνώσεις. Σκέφτεστε πάρα μα πάρα πολύ, αγαπητή.
ΑΛΑΓΙΑ: Ααα!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σ αγαπάω, αλλά σκέφτεσαι πάρα πολύ ( η Αλάγια αναστενάζει βαθιά). Βλέπω τις σκέψεις σου.
ΑΛΑΓΙΑ: Είμαι τόσο ζωντανή!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΑΛΑΓΙΑ: ( με συναίσθημα) Και νοιώθω τόσο αισθησιακή και ευτυχισμένη και στα όρια. Ορίστε. Σου είπα τρία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Μου αρέσει αυτό. Ωραία. Και τα έβγαλες από μέσα σου. Ωραία, ωραία. Σε ευχαριστώ.
Τρεις επιγνώσεις που έχετε στην ζωή σας. Μην τις πολυσκέφτεστε.
ΜΙΣΕΛ ( νεαρή γυναίκα):Ότι όλα σύντομα  θα αλλάξουν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Πώς το νοιώθεις;
ΜΙΣΕΛ: ( γελάει) Μου δίνει την αίσθηση ότι όλα διαλύονται.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λέω καλά. Θα το εξηγήσω σε λίγο.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι καλό αυτό. Είναι θαυμάσιο. Φοβάσαι;
ΜΙΣΕΛ : Όχι και πολύ… ( γελάνε). Η ανησυχία…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, η ανησυχία.
ΜΙΣΕΛ: …. Πάει κι έρχεται. Μερικές φορές νοιώθω ανοιχτή σε αυτό και μέσα στην χάρη. Άλλες φορές νοιώθω ανησυχία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Ω,  τέλεια. Μου αρέσει αυτό ( η Μισέλ γελάει). Ναι. Οπότε, αυτή είναι η μία επίγνωση.
ΜΙΣΕΛ: Οπότε, αναπνέω στην αλλαγή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τα πράγματα θα αλλάξουν, και θεωρώ ότι κανείς δεν μπορεί να το πει αυτό, αλλά εσύ γνωρίζεις ότι πραγματικά θα αλλάξουν.
ΜΙΣΕΛ: Μεγάλες στιγμές. Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μεγάλες στιγμές. Ναι. Ωραία. Επόμενος. Τρεις επιγνώσεις.
ΜΙΣΕΛ: ( μένει για λίγο σιωπηλή). Ότι σίγουρα νοιώθω περισσότερο τώρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε τρομάζει αυτό;
ΜΙΣΕΛ: Με ηρεμεί.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πολλοί από τους Σώμπρα που επισκέπτομαι τελευταία, νοιώθουν να τους τρομάζει. Νοιώθουν πάρα πολύ. Δεν ξέρουν πώς να το διαχειριστούν όλο αυτό, ενώ είναι πολύ απλό. Όταν νοιώθετε  πάρα πολύ και το σκέφτεστε,  το μυαλό σας κολλάει. Μην το σκέφτεστε.
ΜΙΣΕΛ: Το απολαμβάνω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία.
ΜΙΣΕΛ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οι τελευταίες διάσημες λέξεις ( γέλια).
ΜΙΣΕΛ: Ωχ- ωχ!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι άλλο; Τρεις επιγνώσεις.
ΜΙΣΕΛ: Ενσωματώνω αρκετά πράγματα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Οπότε, έχουμε  πολλή κινητικότητα. Κίνηση, κινητικότητα.
ΜΙΣΕΛ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Θα τα πας μια χαρά.
ΜΙΣΕΛ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, θα εξηγήσω το γιατί.
Ναι. Ωραία. Πάει πολύ καλύτερα από όσο πίστευα.
ΛΙΝΤΑ: Κι άλλους;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τρεις επιγνώσεις.
ΛΙΝΤΑ: Κι άλλους;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, βέβαια, βέβαια.
Αυτό το ύφος. Αυτό το ύφος που λέει, «Σε αγαπάω Λίντα» ( γέλια). Τρεις επιγνώσεις.
ΓΚΑΡΥ: Η υγεία μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι συμβαίνει με την υγεία σου;
ΓΚΑΡΥ: Ε να, είχα θέματα τον περασμένο χρόνο που δεν τα είχα πριν… που δημιούργησαν ερωτηματικά γύρω από την θνητότητά μου και την επιλογή μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η θνητότητά σου είναι περιορισμένη.
ΓΚΑΡΥ: Ναι, το καταλαβαίνω αυτό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΓΚΑΡΥ: Αλλά αυτό το Εγώ Είμαι, ξέρεις, επιλέγω να ζήσω και…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιο ήταν το πρόβλημα υγείας; Αν δεν σε πειράζει.
ΓΚΑΡΥ: Να, είχα κάνα δυό επεισόδεια, αλλά πριν από δύο μήνες έβαλα βηματοδότη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ουάου.
ΓΚΑΡΥ: Επειδή η καρδιά μου ήταν αδύναμη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΓΚΑΡΥ: Και μετά έβγαλα έναν όζο στον θυρεοειδή και θα πάω σε έναν χειρούργο της Τρίτη. Και κάνα δυο μικρότερα θέματα που έφεραν την υγεία μου στο…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ ΚΑΙ ΓΚΑΡΥ: Focus ( * εστίαση, επίκεντρο).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ωραία. Αυτή είναι η μία επίγνωση. Ποια είναι η άλλη;
ΓΚΑΡΥ: Το γεγονός ότι είμαι σε μια ομάδα όπου νοιώθω εντελώς άνετα και αποδεκτός.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Εδώ; Ή …
ΓΚΑΡΥ: Εδώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, εδώ. Ωραία. Και η Τρίτη επίγνωση;
ΓΚΑΡΥ: Το γεγονός ότι έχω μεγαλύτερη ικανότητα να βιώνω την αγάπη από όση είχα πριν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Α! Ωραία.
ΛΙΝΤΑ: Ωωω!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, τώρα, προφανώς δεν υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στο πρόβλημα της καρδιάς σου με την αγάπη ( μερικά γέλια και η Λίντα γελάει δυνατά).
ΓΚΑΡΥ: Είναι πιθανόν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι . Είμαι σίγουρος ότι δεν έχει, αλλά  σκέψου ότι ίσως να ξεφορτώνεσαι κάποια πολύ παλιά σου ζητήματα σχετικά με την αγάπη, και έζησες μερικές εμπειρίες, ενδιαφέρουσες εμπειρίες, και ορισμένες από αυτές ήταν τόσο  δύσκολες, που πραγματικά μπλόκαραν και συσσωρεύτηκαν μέσα σου. Οπότε ξαφνικά έχεις μια κρίση στην υγεία σου, που σε βάζει να σκεφτείς ότι σε περιβάλλει η αγάπη, και να αρχίσεις να νοιώθεις αγάπη. Και – υπάρχουν κι άλλα, δεν είναι μόνο η αγάπη που αρχίζεις να νοιώθεις – αλλά είναι πολύ συνδεδεμένα μεταξύ τους, κι εδώ είσαι ασφαλής. Οπότε, θα πρέπει να πω, και ο άνθρωπος μπορεί να με βρίσει, αλλά αυτά τα ζητήματα υγείας είναι ό,τι καλύτερο μπορούσε να σου συμβεί.
ΓΚΑΡΥ: Συμφωνώ.
ΛΙΝΤΑ: Σπφφ!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Ω, βρίζει εκείνη για σένα ( γέλια).
ΓΚΑΡΥ: Όχι, όντως συμφωνώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ωραία. Και περνάς μια κόλαση κατά καιρούς, ειδικά όταν σκέφτεσαι «Τι πρόβλημα έχω»; Αλλά αν πεις, «Αα! Καταλαβαίνω τί μου συμβαίνει», αυτό είναι το θέμα για το οποίο θα μιλήσουμε σήμερα.
ΓΚΑΡΥ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τέλεια. Τέλεια. Πάει καλύτερα από όσο πίστευα.
ΛΙΝΤΑ: Κι άλλοι, κι άλλοι;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Βέβαια. Θα ακούσουμε κάνα δυο ακόμα.
ΕΡΙΕΤΑ ( γυναίκα): Ε λοιπόν, είμαι ζωντανή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, καλό αυτό. Θέλω να πω….
ΕΡΙΕΤΑ: Αναπνέω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ..αλλά το νοιώθεις πραγματικά ή απλά το λες; Θέλω να πω, νοιώθεις πραγματικά αυτό το «Είμαι ζωντανή»! ( η Εριέτα γελάει)
ΕΡΙΕΤΑ: Αυτό που μου συμβαίνει τώρα είναι, ότι βγαίνει στην επιφάνεια κάτι  και είναι απαίσιο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Τι βγαίνει στην επιφάνεια;
ΕΡΙΕΤΑ: Μια κατάσταση τριών ετών σχετικά με ένα σενάριο στην δουλειά μου, που με  κυνηγούσε αδιάκοπα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, ποια είναι η επίγνωση που βγαίνει από αυτό; Είσαι ζωντανή, κάτι βγαίνει στην επιφάνεια.
ΕΡΙΕΤΑ: Ίσως το γεγονός ότι βγαίνω από τους παλιούς κύκλους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΕΡΙΕΤΑ: Και δημιουργώ νέα…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ή είναι ή δεν είναι. Δεν έχει ίσως. Οκ.
ΕΡΙΕΤΑ: Δημιουργώ το καινούργιο. Δεν βλέπω την ώρα για ένα ολοκαίνουργιο σενάριο, που μάλλον υπάρχει πιθανότητα να προκύψει αυτή την εβδομάδα και είναι 180 μοίρες μακριά από αυτό που ζω τώρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Ξέρεις κάτι; Πρέπει να σε διακόψω εδώ. Σχεδιάζεις υπερβολικά πολύ . Απλά  σκέφτεσαι και σχεδιάζεις, και σου έχω μια έκπληξη σήμερα
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ποια είναι η  τρίτη σου επίγνωση;
ΕΡΙΕΤΑ: Η αγάπη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και πώς;
ΕΡΙΕΤΑ: Βγαίνοντας από το γκρίζο και όντας σε θέση να θεραπεύσω και…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θέλω να πω, δέχεσαι αγάπη ή ζητάς;
ΕΡΙΕΤΑ: Και τα δυο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δίνεις αγάπη. Με ποιο τρόπο;
ΕΡΙΕΤΑ: Ξέρει αυτός ( γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, θέλω να πω, έχει καινούργιο σύντροφο ή τι συμβαίνει με την αγάπη;
ΕΡΙΕΤΑ: Αγαπώ αληθινά τον εαυτό μου και ξέρω τι είναι αυτό. Τι είναι αυτό τέλος πάντων; Απλά ανακάλυψη. Είναι ένα νέο πεδίο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Συνειδητοποιείς ότι είμαι πολύ καλός στην ανίχνευση των makyo.
( makyo : πνευματικά σκουπίδια, πλατειασμοί για απόσπαση, πολυλογία, απόκρυψη αλήθειας, )

Ω, μου αρέσει πολύ! Έπεσες μέσα στην παγίδα μου σήμερα. Κι αυτό είναι καλό. Άφησε τον εαυτό σου να πέσει μέσα στην παγίδα. Άφησε τον εαυτό σου να βγει προς τα έξω ή οτιδήποτε τέτοιο. Άφησε τον εαυτό σου να προσγειωθεί μαλακά και δεν θα έχεις πρόβλημα . Ναι. Ναι.

Ξέρεις,  νοιώθω την επιθυμία σου, κι αυτό είναι καλό. Μπορώ πραγματικά να νοιώσω την ανθρώπινη επιθυμία. Αλλά μπορώ επίσης να νοιώσω την ανθρώπινη εξάντληση και απογοήτευση και αυτό το «Πότε θα τελειώσει όλο αυτό»; Σήμερα μπορείς να πεις ότι ( το Shoud) έγινε για σένα. Ναι.
ΕΡΙΕΤΑ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Αλλά ας κόψουμε τις βλακείες .Όχι, το εννοώ. Ξέρεις, στην πρόσφατη συγκέντρωση που είχαμε  στην Σλοβενία , έκανα μια δήλωση στους Σώμπρα. Είμαστε περίπου 97 τοις εκατό ελεύθεροι από makyo. Ενενήντα επτά τοις εκατό. Διανύσαμε μεγάλη απόσταση ( το κοινό επευφημεί και χειροκροτεί). Αλλά πριν πανηγυρίσετε πολύ, και μόνο το τρία τοις εκατό είναι αρκετό για να δημιουργήσει σύγχυση ( η Λίντα αναστενάζει), τρόπος του λέγειν.
ΛΙΝΤΑ: Ουάου!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, δεν χρειάζεται πολύ makyo. Το makyo είναι τόσο σαγηνευτικό και τόσο διεισδυτικό , που και μόνο λίγο από αυτό είναι αρκετό για να καταστρέψει πολλά. Έτσι λοιπόν, φτάνουμε εκεί, αλλά τρία τοις εκατό κατά την γνώμη μου εξακολουθεί να είναι 2.9999 τοις εκατό υπερβολικά μεγάλο νούμερο. Πρέπει να φτάσουμε στο 0  σχεδόν makyo. Οπότε, ας κόψουμε τα makyo. Ξέρεις, ας τα κόψουμε επειδή ξέρουμε γιατί είμαστε εδώ….
ΛΙΝΤΑ: Πες μας ξανά τι σημαίνει makyo( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι μια πνευματική απόσπαση. Είναι κάπως παραπλανητική. Είναι μια κουβέρτα που σκεπάζει την αλήθεια, αλλά δεν ξέρω γιατί να μην θέλει κάποιος να τραβήξει την κουβέρτα και να δει την αλήθεια. Αλλά ξέρουμε γιατί είμαστε εδώ. Ξέρουμε τι κάνουμε σε αυτή την ενσάρκωση. Δεν είναι δύσκολο. Τα συζητάμε όλη την ώρα. Ξέρουμε τι θα συμβεί στην συνέχεια.

Ξέρουμε τι θα συμβεί στην συνέχεια. Με κοίταξες με εκείνο το ύφος, «Τι στην ευχή είναι αυτά που λες»; Θα μιλήσω γι αυτά σήμερα. Θα σου δείξω σήμερα. Ξέρουμε τί θα συμβεί στη συνέχεια και δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό. Δεν εμπίπτει  καν στην διττότητα. Απλά συμβαίνει στην συνέχεια. Είναι, εντάξει, θα εξηγήσω. Και, αν θες, απλά επικοινώνησε. Κάνε μια καλή βαθιά επικοινωνία. Μην σχεδιάζεις τόσο πολύ. Μην ανησυχείς τόσο πολύ. Θα ανακαλύψεις ότι θα τα πας απίστευτα καλά, αν βγεις από την μέση ( η Εριέτα γελάει). Όχι, όντως. Όντως. Ωραία. Σε ευχαριστώ.
ΕΡΙΕΤΑ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε ευχαριστώ που με άφησες να είμαι ο κλασσικός χειριστικός εαυτός μου. Δεν μπόρεσα να το κάνω αυτό στην Σλοβενία ( γέλια). Έχω μέσα μου αποθηκευμένα απωθημένα δυο μηνών ( κι άλλα γέλια). Τρεις επιγνώσεις.
ΣΩΜΠΡΑ 1 ( γυναίκα) : Χαρά, ενθουσιασμό και φόβο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ωραία. Χαρά για ποιο πράγμα;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Χαρά που είμαι εδώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Χαρά που είσαι εδώ. Ναι. Τι θα γίνει όταν θα φύγεις από εδώ; Θα φύγει η χαρά;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ωραία. Και τι φοβάσαι; Να είσαι εδώ ( γελάνε). Ναι.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Το άγνωστο που πιστεύω ότι έχω ανάγκη να το ξέρω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Παρόλα αυτά υπάρχουν κάποια πράγματα στην ζωή σου αυτή την στιγμή, όπως είναι οι επιγνώσεις. Υπάρχει μια επίγνωση που την βλέπω πεντακάθαρα.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Πολλές αλλαγές τελευταίως.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ωραία. Ναι. Και έχεις ποτέ αναρωτηθεί αν αυτές οι αλλαγές θα τελειώσουν ποτέ;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Οι αλλαγές εξακολουθούν συμβαίνουν  πάντα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, όντως . Ναι. Αναρωτιέσαι καμιά φορά,  «Πότε θα σταματήσουν αυτές οι αλλαγές; Πότε θα τακτοποιηθώ στον νέο μου υψηλότερο εαυτό, στον εαυτό του ενσωματωμένου Μάστερ»;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Πιστεύω ότι πάντα  θα υπάρχουν κομμάτια μου που θα κινούνται. Αυτή την αίσθηση έχω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, καλή αίσθηση. Καλή επίγνωση. Πολλά κομμάτια που θα κινούνται. Ναι, αλλά τα κομμάτια μπορούν να κινούνται αρμονικά,  μπορούν να κινούνται ενώ επικοινωνούν ή κάποια κομμάτια μπορούν να συγκρούονται μεταξύ τους. Ναι.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ισχύει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και πιστεύω ότι αυτό που επιθυμούμε είναι, αυτά το κομμάτια να κινούνται αρμονικά. Δεν θέλεις την μη- κίνηση ή την μη- αλλαγή. Κίνηση, όπως συμβαίνει σε μια ορχήστρα, δεν τα θέλεις ακίνητα. Αλλά θέλεις με κάποιο τρόπο όλα να ενώνονται και να κινούνται σε μια υπέροχη απρογραμμάτιστη δημιουργία.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι. Το καταλαβαίνω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Οκ. Σε ευχαριστώ.
Ωραία. Άλλος ένας. Άλλος ένας και καλός. Ω, η Λίντα κρατάει το μικρόφωνο. Τρέχει. Τρέχει.
ΣΩΜΠΡΑ 2 ( άντρας): Νοιώθω τηλεπαθητικά ότι θα έρθει σε μένα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γεια χαρά.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Πιστεύω ότι η πρώτη επίγνωση είναι, να είσαι απλά αυθεντικός και προσπαθώντας να ακολουθήσω κάποιες αντιλήψεις, που έχετε εσείς εδώ παιδιά, και άλλοι, μου πρόσφεραν εξαιρετική εσωτερική ηρεμία. Είμαι καλά και πραγματικά ευτυχισμένος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Το άλλο είναι ότι, όσοι επιλέχθηκαν εδώ νοιώθουν αγάπη, και είναι πολύ δύσκολο να το εξηγήσω ή να πω τι είναι αυτό. Απλά νοιώθω χαρούμενος μέσα μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κάθε μέρα συνέχεια;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Συνέχεια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ουάου.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Συνέχεια. Και το τρίτο που θα έλεγα είναι, ότι νοιώθω κάπως υπεύθυνος και έχω επίγνωση ότι υπάρχει φως και ενέργεια και αγάπη, πράγματα  που μπορεί επίσης  να αποκλειστούν. Και νοιώθω αυτή την ευθύνη, θα έλεγα, και προσπαθώ να το διαχειριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Παρόλα αυτά θέλω να σε ρωτήσω. Γιατί πιάνω μια αίσθηση απογοήτευσης;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Όχι, είμαι απλά λίγο νευρικός που στέκομαι εδώ με το μικρόφωνο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι, δεν μιλάω για τώρα με το μικρόφωνο. Στην ζωή σου, ας πούμε, ξέρεις, γενικά τον τελευταίο μήνα, μου δίνεις μια αίσθηση απογοήτευσης.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Όχι, καθόλου. Δεν είμαι απογοητευμένος. Είμαι ευτυχισμένος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπορεί να κάνω λάθος ( γέλια καθώς κάνει μια γκριμάτσα).
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ευτυχισμένος μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Λοιπόν, εντάξει, από την στιγμή που το έπιασες, πιστεύω ότι η απογοήτευση έχει να κάνει με…. ( ο Αντάμους σηκώνει τους ώμους του και γελάνε κι άλλο). Όχι, πιστεύω ότι είναι αυτό που έχουμε όλοι μας- προσπαθούμε σκληρά να συνδεθούμε με τον Μάστερ – πιστεύω ότι είναι η μόνη απογοήτευση που έχω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ανυπομονησία, ίσως. Θα έπρεπε να πω…
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ανυπομονησία, πιθανόν, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν  έπρεπε να πω απογοήτευση. Είναι ανυπομονησία.
Απογοήτευση και ανυπομονησία.
ΣΩΜΠΡΑ 2:…ότι οι άνθρωποι πρέπει να δουλεύουν κατά την διάρκεια της διαδικασίας και υποθέτω ότι όλοι νοιώθουμε, ότι θα έπρεπε να έρθει λίγο πιο γρήγορα από την ώρα που πιθανόν θα έρθει. Κι αυτό είναι το μόνο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Α! Θέλετε να συμβεί πιο γρήγορα; ( λίγα γέλια).
ΣΩΜΠΡΑ 2: ( βαθύς αναστεναγμός) Δεν έχει σημασία στην πραγματικότητα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν έχει σημασία αλλά…
ΣΩΜΠΡΑ 2: Πραγματικά δεν έχει σημασία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Όπως…
ΣΩΜΠΡΑ 2: Απλά ο άνθρωπος λέει, «Ναι, ας το επισπεύσουμε».
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ας πούμε ότι κανείς δεν μας βλέπει, κανείς δεν μας ακούει, πόσοι από εσάς θέλατε κρυφά να γίνει πιο γρήγορα; Άντε πείτε το…( κάποια χέρια σηκώνονται), ναι. Πόσοι θέλουν να παραμείνει έτσι, ξέρετε, στο στάδιο ανάμεσα στην αφύπνιση και στην κυριαρχία, για, ας πούμε, για ακόμα 20, 30 χρόνια; ( το κοινό λέει ¨Όχι¨) Νομίζω ότι όλοι θέλετε να πάει πιο γρήγορα. Ναι.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Δεν είμαι ο μόνος. Οπότε , ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ωραία.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Αυτές είναι οι τρεις επιγνώσεις μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εντάξει, σε ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Οπότε, ζήτησα να ξεκινήσουμε με τις τρεις επιγνώσεις. Ήθελα να δω πόσο συνειδητοί είστε. Ήθελα να δω πόσο επιφανειακοί είστε ή πόσο συνειδητοί, και πρέπει να πω ότι έχετε πολλή μεγάλη επίγνωση.

Άλλος ένας λόγος που ξεκίνησα με αυτή την ερώτηση – τις τρεις επιγνώσεις – είναι για να σταματήσετε να σκέφτεστε μονοδιάστατα. Να σταματήσετε να σκέφτεστε μόνο σε ένα  επίπεδο. Κάποιος λέει, «Πώς είσαι»; «Ω, είμαι καλά», ενώ δεν είστε. Αλλά δώστε τους τρεις απαντήσει. Θα τους μπερδέψετε πολύ, επειδή… ( γέλια). «Για να δω, νοιώθω χαρά, αγάπη και φόβο. Πώς είναι δυνατόν»;

Αρχίζετε να νοιώθετε τα πράγματα σε πολλαπλά επίπεδα συνέχεια. Συνέχεια. Και ο άνθρωπος θα αντισταθεί. Δεν θα του αρέσει. Του αρέσει το μονοδιάστατο, το επίπεδο, ξέρετε, «Τι γνωρίζεις»; «Γνωρίζω ότι, ξέρεις, ότι είμαι κουρασμένος και βαριέμαι κάπως». Αρχίστε να νοιώθετε, επειδή θα είστε σε αυτά τα επίπεδα – αυτό είναι το Και- θα είστε στο επίπεδο της απογοήτευσης ή της ενόχλησης, αλλά επίσης θα είστε σε επίπεδα, όπου θα συνειδητοποιείτε ότι συντελείται μια τρομακτική αλλαγή αυτή την στιγμή.

Το μεγαλύτερο πράγμα που ξέρω για όλους εσάς είναι, ότι νοιώθετε να διαλύονται όλα ή να κινούνται, να καταρρέουν ή να φεύγουν όλα. Νοιώθετε ότι όλα επιδεινώνονται με γρήγορους ρυθμούς, και δεν μοιάζει με το συναίσθημα που είχατε πριν , όταν κάνατε τις απελευθερώσεις σας. Αυτό εδώ είναι λίγο διαφορετικό. Αυτό εδώ σας κάνει να νοιώθετε ότι διαλύονται κάποια κομμάτια σας ή ότι όλα αποσυνδέονται, και είναι πολύ φυσιολογικό συναίσθημα αυτή την στιγμή. Νοιώθετε έτσι ενώ παράλληλα προσπαθείτε να ανακαλύψετε, «Πού είμαι; Πού είναι ο πυρήνας μου; Τι είναι όλα αυτά»;

Υπάρχει τρομακτική κίνηση αυτή την στιγμή, ειδικά καθώς ο Μάστερ και ο άνθρωπος ενσωματώνονται. Πολλά παλιά θέματα αποχωρούν. Πολλές από τις μάσκες που φορούσατε, η ταυτότητα του εαυτού σας, αλλάζουν με ραγδαίους ρυθμούς, καταρρέουν. Στο παρελθόν κάτι τέτοιο θα σας τρόμαζε και θα λέγατε, «Τι συμβαίνει; Γιατί καταρρέει όλη μου η ζωή»; Αυτή την στιγμή, έχετε περισσότερη σοφία, κι έτσι συνειδητοποιείτε, ότι αυτά που συμβαίνουν αυτή την στιγμή, αυτή η κατεδάφιση του εαυτού σας , στην πραγματικότητα είναι πολύ, πολύ κατάλληλη, στην πραγματικότητα  έτσι ήταν να γίνει. Είναι πραγματικά μια ένδειξη, ότι είστε ακριβώς εκεί που θα έπρεπε να είστε αυτή την στιγμή.

Οπότε, όλοι σας νοιώθετε τις αλλαγές σε κάποιο επίπεδο. Δεν το είπατε όλοι σας, αλλά αρκετοί από εσάς το κάνατε. Νοιώθετε αλλαγές, επειδή όλα κινούνται. Όλα ρέουν. Συντελείται μια απίστευτη μεταμόρφωση, σχεδόν αδύνατη θα λέγατε, μια μετάβαση, μια ενσωμάτωση και όλα αυτά ταυτόχρονα, και ο άνθρωπος θα νοιώθει ότι δεν είναι στα καλά του . Ο άνθρωπος θα αναρωτιέται κατά καιρούς  τί συμβαίνει και άλλες φορές θα το χαίρεται. Ο άνθρωπος , θα έλεγα, θα έχει ανάγκη να κάνει ένα καυτό μπάνιο, να φάει τα αγαπημένα του φαγητά, να κάθεται μπροστά στην τηλεόραση τυλιγμένος μέσα στην κουβέρτα του μια στο τόσο, ενόσω όλα αυτά θα συμβαίνουν.

Είναι μια εντυπωσιακή μεταμόρφωση, αλλά αυτό που θέλω να τονίσω ,και  είμαι ιδιαίτερα ευχαριστημένος γι’αυτό είναι , ότι αν όλο αυτό συνέβαινε στο παρελθόν, θα είχατε φρικάρει και θα αναρωτιόσασταν τί δεν πάει καλά και θα μπλοκάρατε. Τώρα συνειδητοποιείτε , έχετε μια επίγνωση σε ένα επίπεδο, ότι κάτι αλλάζει. Και δεν αφορά μόνο το πού θα ζήσετε ή ποια είναι η επόμενη σας δουλειά, αλλά εννοώ ότι  κάτι αλλάζει σε κοσμοϊστορικό επίπεδο, και εσείς είστε αρκετά εντάξει με όλο αυτό. Έχετε κάποιες στιγμές πανικού και ανησυχίας, αλλά τα πάτε αρκετά καλά σε γενικές γραμμές.

Είναι υπέροχο. Σημαίνει ότι έχουμε κάνει μια πολύ μεγάλη διαδρομή. Και, λοιπόν, ας μεταφερθούμε στο επόμενο μέρος της συζήτησής μας. Μείνετε με αυτό για λίγο. Επικοινωνήστε με όλες τις αλλαγές, που είναι σε εξέλιξη.

Πεπρωμένο
Επόμενο μέρος της συζήτησης. Ο άνθρωπος μπορεί να εκνευρίζεται κάπως με αυτά ( λίγα γέλια και κάποιος λέει, «Ω, όχι»!). Ναι, πρώτη φορά του συμβαίνει, σωστά;

Έχω πει παλιότερα, ότι πράγματι, δεν έχετε πεπρωμένο, ξέρετε, και μου άρεσε η αστρολογία. Την μελέτησα σε πάρα πολλές ενσαρκώσεις. Την αγάπησα, αλλά ξέρετε – είναι η πρώτη φορά που το ομολογώ δημόσια – τελικά πέταξα όλα τα βιβλία. Τα πέταξα μακριά, ξεφορτώθηκα τα πάντα γύρω από την αστρολογία, επειδή απογοητεύτηκα πολύ. Μετά από τόση βαθιά μελέτη σε τόσες ενσαρκώσεις, απογοητεύτηκα  επειδή δεν εξηγούσε τα πάντα. Δεν ήταν μια όμορφη, τακτοποιημένη, εύκολη, καθαρή μαθηματική εξίσωση. Και έβρισκα συνέχεια πράγματα που ήταν λανθασμένα. «Γιατί δεν λειτουργεί; Αν είσαι Ιχθείς ή αν είσαι Καρκίνος και έχεις γεννηθεί εκείνες τις ημερομηνίες», κι έκανα όλους εκείνους τους χάρτες, και όλα τα υπόλοιπα.
Εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχαν οι κομψοί  σας υπολογιστές, έπρεπε να τα κάνω όλα με το χέρι. Έκανα τους χάρτες αλλά και πάλι δεν έβγαζε νόημα. Τελικά αναγκάστηκα να τα πετάξω όλα. Βαρέθηκα και μπούχτισα. Αν ίσως κάποιοι από εσάς παίζετε γκολφ, ξέρετε, παίζετε  όλη σας την ζωή και μια μέρα απλά απογοητεύεστε, και παίρνετε τον σάκο με τα μπαστούνια και τον πετάτε στην λίμνη και λέτε, «Ποτέ ξανά! Βαρέθηκα να κυνηγάω μια χαζή μπάλα». Μια τέτοια στιγμή ήταν όταν τελείωσα με την αστρολογία.

Αργότερα συνειδητοποίησα, για πολλούς λόγους, ότι , πρώτα από όλα, η αστρολογία δεν υπολογίζει πολλά πράγματα, όπως οι προηγούμενες ζωές. Η αστρολογία δεν υπολογίζει τα Σημεία Διαχωρισμού, την αφύπνιση, για παράδειγμα. Πραγματικά πρέπει κανείς να λάβει υπόψη του αυτό τον παράγοντα, γιατί αλλάζει τα πάντα. Και η αστρολογία δεν υπολογίζει τις κρυμμένες δυνατότητες – δυνατότητες  που βρίσκονται πίσω από τα άστρα, σαν να λέμε – που θα μπορούσαν να βγουν στην επιφάνεια με μια μόνο μικρή κίνηση, με ένα μικρό ταρακούνημα.

Αλλά επίσης με ενοχλούσε η αστρολογία ,επειδή πολλοί άνθρωποι, όπως κι εγώ πριν λίγο καιρό, πίστευαν ότι υπάρχει ένα αστρικό πεπρωμένο, σύμφωνα με το οποίο την πορεία σας την καθόριζαν τα αστέρια και βασίζονταν στην ημερομηνία γέννησής σας και στα υπόλοιπα. Πραγματικά συνειδητοποίησα αρκετά γρήγορα, ότι όλο αυτό δεν ήταν ένα αμετάκλητο  πεπρωμένο, αλλά παραήταν αμετάκλητο για τα δικά μου γούστα. Γιατί θα έπρεπε κάποιος να γεννηθεί κάτω από την επιρροή των άστρων;  Και ξέρω ότι κάποιοι από τους αστρολόγους σας εκεί έξω αυτή τη στιγμή ουρλιάζουν, αλλά ξεπεράστε την αστρολογία. Εγώ το έκανα. Παρατήστε την.

Συνειδητοποίησα ότι περιόριζε ένα άτομο, ειδικά αν πίστευε πραγματικά σε αυτήν και σκεφτόταν, «Αυτά είναι τα εργαλεία που έχω. Αυτό θα μου συμβεί στην ζωή μου. Αυτό είμαι προορισμένος να κάνω».

Πριν από κάνα δυο χρόνια σας είπα, «Δεν υπάρχει πεπρωμένο». Δεν υπάρχει πεπρωμένο. Δεν υπάρχουν άστρα που… είστε όλα τα ζώδια και πολλά ακόμα. Ξέρετε, μιλάνε για 12 ζώδια στην αστρολογία; Εγώ ανακάλυψα – δεν εκδόθηκε ποτέ, αλλά ανακάλυψα ότι στην πραγματικότητα υπήρχαν 144 και πιθανόν πολλά περισσότερα.

Οπότε, δεν μου άρεσε η ιδέα ότι κάποιος είχε  ένα πεπρωμένο, και ξέρω ότι κάποιοι από εσάς σκέφτεστε, « Λοιπόν, όχι, είναι μόνο επιρροές». Ναι, αλλά οι άνθρωποι που πραγματικά μελετάνε αστρολογία ή που κοιτάνε το προσωπικό τους ωροσκόπιο το εκλαμβάνουν σαν πεπρωμένο. Είπα, «Δεν υπάρχει πεπρωμένο. Είστε ελεύθεροι». Είστε ελεύθερες υπάρξεις να διαλέξετε ό,τι θέλετε.

Αλλά παρέλειψα να σας πω κάτι. Υπάρχει μια εξαίρεση, εντάξει, στην ουσία μιάμιση εξαίρεση σε αυτό τον κανόνα, και είναι ένα από τα πράγματα που θέλω να σας πω σήμερα – ένα πεπρωμένο ψυχής. Και δεν είναι τόσο κακό. Κάποιοι από εσάς νοιώθετε κάπως ανήσυχοι.

Ένα πεπρωμένο ψυχής. Ας ξεκινήσουμε με τις προϋποθέσεις που ήρθατε στον πλανήτη, αναλάβατε να έχετε πολλές ενσαρκώσεις. Ο άνθρωπος ανέλαβε να κάνει πολλές ενσαρκώσεις εμπειρίας. Τελικά φτάσατε στο σημείο, ίσως στην προηγούμενή σας ενσάρκωση , κάποιοι σε αυτή την ενσάρκωση, φτάσατε στο σημείο όπου είπατε, «Όχι άλλο πια. Αυτό είναι. Έζησα ό,τι  εμπειρία είχα να ζήσω. Πέρασα από την αγάπη  και πέρασα από το μίσος. Υπήρξα άπορος, υπήρξα προφήτης. Υπήρξα…» Δεν υπάρχει κάποιο τραγούδι με αυτά τα λόγια; «Υπήρξα όλα αυτά και φτάνει». Τις περισσότερες φορές που το είπατε αυτό, ήταν σαν να το λέγατε με απέχθεια. Δεν ήταν ένα συναίσθημα ευχαρίστησης και εκπλήρωσης. Ήταν κάπως σαν, « Αυτό είναι. Αυτός ο πλανήτης είναι χάλια. Δεν θέλω να βρίσκομαι πια εδώ».

Αυτό δημιούργησε αυτήν την ενσάρκωση, άλλαξε τα δυναμικά του πότε θα ερχόσασταν, την οικογένεια, τον δρόμο που θα ακολουθούσατε και όλα τα άλλα. Κάποιοι από εσάς δεν φτάσατε σε αυτό το σημείο της απέχθειας πριν από αυτή την ενσάρκωση, ίσως στο τέλος της εφηβείας σας, στα πρώτα χρόνια της ενηλικίωσης ή οποτεδήποτε. Και είπατε, «Αυτό είναι. Τελείωσα. Τελείωσα». Ήταν το κάλεσα του ανθρώπου προς τον Μάστερ και προς το Πνεύμα, παρόλο που δεν το είχε συνειδητοποιήσει εκείνη την εποχή, τους καλούσε λέγοντας, « Finé! Τελείωσα με αυτά». Και είχατε κάθε δικαίωμα να το κάνετε. Ο άνθρωπος έχει κάθε δικαίωμα να πει, «Τελείωσα με αυτά», γιατί ο Μάστερ και το Εγώ Είμαι ποτέ δεν θα έλεγαν, «Όχι, πρέπει να επιστρέψεις για περισσότερα». Αφορά τον άνθρωπο να πει, «Τελείωσα».

Αυτό ξεκίνησε την αφύπνιση. Αυτό ξεκίνησε την αφύπνιση, και ήταν, κατά κάποιον τρόπο, για πολλούς από εσάς στην δική σας αφύπνιση, ένα συναίσθημα απελευθέρωσης και ανακούφισης, επειδή τελειώσατε. Αυτό είναι. Τώρα το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να μαζέψετε τα υπάρχοντά σας και να φύγετε…. Κάπως.

Μετά ξεκινήσατε όλο αυτό το μονοπάτι,  που εγώ αποκαλώ κυριαρχία. Είναι το ότι επιτρέπετε την σοφία. Τελειώσατε, , αλλά πριν φύγετε,  έπρεπε να επιτρέψετε την σοφία, τον Μάστερ. Ένα κομμάτι σας – βρίσκεστε σε σύγκρουση – επειδή ένα κομμάτι σας είναι σαν, «Εγώ απλά θέλω να φύγω από εδώ και να επιστρέψω στην Κυρίαρχη Περιοχή μου». Και ένα άλλο κομμάτι σας είναι σαν, «Ωωω, ναι! Μπορώ να είμαι άνθρωπος και Μάστερ. Μπορώ να ξέρω τα πάντα. Μπορώ να δημιουργήσω ό,τι θέλω. Ίσως μείνω λίγο ακόμα και δω περί τίνος πρόκειται». Αλλά ας επιστρέψουμε στο θέμα μου.

Ποτέ πριν δεν είχατε πεπρωμένο, παρόλα αυτά, όλον αυτό τον καιρό από την αφύπνιση μέχρι την κυριαρχία, υπάρχει πεπρωμένο. Υπάρχει ένα πεπρωμένο. Το πεπρωμένο έρχεται με πολλούς τρόπους, αλλά πρώτα, από την στιγμή που θα πείτε, «Τελείωσα. Άνθρωπε, άκου με!  Μάστερ, Εγώ Είμαι,  ο άνθρωπος τελείωσε με όλα αυτά». Την στιγμή που θα τα πείτε αυτά, έχετε πραγματωθεί. Λέγοντας πραγματωθεί, εννοώ ότι έχει συμβεί – όλη η ενσωμάτωση , όλη η φώτιση, όλη η Πραγμάτωση. Έχετε πραγματωθεί, με την έννοια ότι εκείνη την στιγμή που τα είπατε αυτά, δημιουργείται αυτό που αποκαλώ η δυνατότητα – μπορείτε να το πείτε και μέλλον – αλλά έχει ήδη συμβεί. Είναι εκεί. Οπότε, όντως τελειώσατε με όλες σας τις ενσαρκώσεις. Σε αυτό το σημείο έχετε πραγματωθεί. Έχετε πραγματικά  φωτιστεί.

Ο Τοβίας πριν από καιρό, νομίζω ότι ήταν στην δεύτερη ή στην τρίτη σειρά που κάνατε μαζί του. Είχε πει, «Έχετε ήδη αναληφθεί. Τώρα απλά ανακαλύπτετε πώς είναι η διαδρομή για να φτάσεις μέχρι εκεί». Για πολλούς εξακολουθεί να είναι ένα διανοητικό θέμα, αλλά είναι πολύ, πολύ αληθινό. Έχετε ήδη αναληφθεί.

Οπότε αυτό έχει γίνει. Δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτε άλλο. Αλλά το αστείο είναι, ότι ο άνθρωπος εξακολουθεί να πιστεύει, ότι υπάρχει κάτι ακόμα να κάνει, ότι δεν έχετε μάθει κάτι, ότι υπάρχει ένα μάθημα, ότι υπάρχει ένα μυστικό κλειδί που πρέπει να το βρείτε. Τίποτα απολύτως. Τίποτα απολύτως.

Οπότε, τώρα, έχετε πραγματωθεί αλλά δεν το έχετε συνειδητοποιήσει ακόμα. Με άλλα λόγια, είστε ακόμα ο άνθρωπος, που προσπαθεί να φτάσει στην φώτιση, που προσπαθεί ακόμα να την σχεδιάσει και να την δημιουργήσει και να την καθοδηγήσει και να την διευθύνει και όλα τα άλλα. Μια μέρα θα γελάτε με τον εαυτό σας, αν όχι σήμερα, και θα λέτε, «Εεε! Το μόνο που χρειαζόμουν ήταν να φύγω από την μέση και να το επιτρέψω».
Αλλά ο άνθρωπος δεν μπορεί να αντισταθεί στον πειρασμό, οπότε εξακολουθεί να ασχολείται. Και κάνετε – βλέπω αυτό το νέο φαινόμενο – να κάνετε αυτό που λέτε «Επιτρέπω μάντρας». Βλέπω Σώμπρα που πάνε για ύπνο το βράδυ, «Εγώ επιτρέπω. Εγώ επιτρέπω. Εγώ επιτρέπω». ( γέλια). Τους βλέπω όμως να κάνουν «Δεν επιτρέπεις. Ο σφιγκτήρας σου είναι σφιχτός». ( γέλια και η Λίντα φωνάζει ¨Ωω¨! ). Επιστρέφετε στις προσευχές. Επιστρέφετε σε όλα τα υπόλοιπα. Απλά επιτρέψτε. Ξέρετε πόσο εύκολο είναι το Επιτρέπω; Απλά επιτρέψτε! Αυτό είναι. Έλεος!

Παρόλα αυτά λαμβάνει χώρα ένα συγκεκριμένο πεπρωμένο – και ειλικρινά δεν ήθελα να μιλήσω γι αυτό μέχρι σήμερα, επειδή θα νευριάζατε πολύ μαζί μου ή θα το παρεξηγούσατε – αλλά αυτό το υπέροχο πεπρωμένο λαμβάνει χώρα την στιγμή θα πείτε, «Τελείωσα, αυτή είναι η τελευταία μου ενσάρκωση», και περνάτε από την αφύπνιση στην κυριαρχία.
Το πεπρωμένο τώρα είναι ότι ο Μάστερ αρχίζει να εισέρχεται, και φυσικά ο Μάστερ – καλώ τον Μάστερ να έρθει μέσα – είναι στην πραγματικότητα σοφία. Αυτό είναι όλο. Η σοφία όλων των ενσαρκώσεων και αυτής εδώ. Ο Μάστερ εισέρχεται και, κατά μία έννοια, καθοδηγεί την ζωή σας, κατά κάποιον τρόπο. Ο Μάστερ εισέρχεται και δεν θα επιτρέψει να συμβούν πράγματα στην ζωή σας , όπως θα έκανε  ίσως ο άνθρωπος. Βλέπετε , ο άνθρωπος, πολύ συχνά βασίζει την ζωή του σε ανάγκες και επιθυμίες. Η ανθρώπινη ζωή βασίζεται στο εγώ και στην ταυτότητα. Η ανθρώπινη ζωή βασίζεται σε πράγματα όπως, «Πρέπει να βρω μια καλύτερη δουλειά. Πρέπει να δείχνω νεότερος. Πρέπει, λοιπόν, να κάνω ανθρώπινα πράγματα», και τον Μάστερ δεν τον νοιάζει αυτή την στιγμή. Ο Μάστερ είναι τυφλός. Τον Μάστερ δεν τον νοιάζει.

Αλλά τώρα εισέρχεται ο Μάστερ, κατά κάποιον τρόπο, για να διαμορφώσει το πεπρωμένο σας. Θα καταφέρετε να φτάσετε στην Πραγμάτωση, επειδή ανοιχτήκατε. Είπατε, «Έχω τελειώσει με τις ανθρώπινες ζωές», επιτρέποντας , ως έναν βαθμό, τον Μάστερ, και ο Μάστερ εισέρχεται.

Είναι απογοητευτικό για τον άνθρωπο κατά καιρούς, επειδή σχεδιάζετε διάφορα και πιστεύετε ότι θα γίνουν. Υπάρχουν πράγματα, που ο άνθρωπος λέει ότι τα χρειάζεται, χρήματα, σύντροφο – πφφ!-  περισσότερη ενέργεια. Όχι. Δεν χρειάζεστε περισσότερη ενέργεια. Καθόλου. Απλά πρέπει να είστε πιο αποτελεσματικοί με αυτά που έχετε.

Οπότε, ο άνθρωπος σχεδιάζει την ζωή του, και ο Μάστερ απλά – δεν θέλω να πω ότι δεν πρόκειται να το επιτρέψει – ο Μάστερ επεμβαίνει και εμποδίζει τον άνθρωπο από την απόσπαση,  κατά την διάρκεια της πορείας του προς την κυριαρχία. Αυτός είναι ο λόγος που μερικές φορές οι ανθρώπινες επιθυμίες δεν πραγματοποιούνται. Αυτός είναι ο λόγος που ο άνθρωπος απογοητεύεται, «Γιατί δεν έχει αποτέλεσμα; Πίστευα ότι ήμουν δημιουργός»; Όχι αυτή την στιγμή. Θέλω να πω, είστε, αλλά όχι αυτή την στιγμή. Εσείς το βάλατε εκεί . Κάνατε την  επιλογή να φτάσετε στην Πραγμάτωση και κατά κάποιον τρόπο, θα λέγατε, υπογράψατε μια συμφωνία με τον Μάστερ, με την σοφία σας σύμφωνα με την οποία θα αφήνατε τον Μάστερ να σας προφυλάξει, από το να είστε  μόνο ολοκληρωτικά άνθρωποι αυτή την στιγμή.

Είναι μια πολύ ευαίσθητη εποχή, πολύ, πολύ ευαίσθητη. Είναι μια εποχή όπου τα makyo, έστω και ένα ελάχιστο ποσοστό makyo, μπορεί να σας πετάξει από τον δρόμο. Είναι μια εποχή όπου ο άνθρωπος αρχίζει να ουρλιάζει, « Τι συμβαίνει με αυτό; Τι συμβαίνει με εκείνο; Νοιώθω απαίσια. Δεν ξέρω τι να κάνω». Ο Μάστερ δεν θα σας αφήσει να αποσπαστείτε αυτή την στιγμή, μέσα σε μια κακή σχέση ή σε μια κακή δουλειά ή οτιδήποτε παρόμοιο. Οπότε, όντως υπάρχει ένα πεπρωμένο.

Είναι ένα από τα επίπεδα, που αναρωτιόμουν αν κάποιος ήταν ενήμερος αυτή την στιγμή. «Νοιώθω σχεδόν σαν να με τραβάει ένας μαγνήτης. Νοιώθω σαν να υπάρχει κάτι άλλο που το ελέγχει όλο αυτό, που φέρνει όλα αυτά τα γεγονότα. Δεν ξέρω τί είναι ή από πού έρχεται, αλλά το νοιώθω, και, κατά κάποιον τρόπο, μου αρέσει πολύ, αλλά από την άλλη, γαμώτο, επεμβαίνει στην ελευθερία μου. Παραβιάζει την ελευθερία μου». Απόλυτα, έτσι είναι, επειδή εσείς του δώσατε την άδεια. Και με την ευκαιρία, να σας πω ότι ήταν άδεια – μονόδρομος. Δεν μπορείτε να την πάρετε πίσω . Όχι, δεν μπορείτε. Δεν μπορείτε  να πείτε την μια μέρα ότι δίνετε αυτή την άδεια, στην τελευταία σας ενσάρκωση, ότι δίνετε την άδεια στον Μάστερ να σας καθοδηγήσει αυτή την στιγμή. Θέλω να πω, ο Μάστερ δεν πρόκειται να έρθει και να σας δώσει χρήματα ή οτιδήποτε τέτοιο, αλλά ο Μάστερ θα διασφαλίσει ώστε να μην ξεφύγετε από τα όρια. Να μην πέσετε σε κάποια τεράστια απόσπαση. Είναι πραγματικά αρκετά όμορφο, αν το σκεφτείτε, αν το νοιώσετε.

Οπότε υπάρχει ένα πεπρωμένο, που συμβαίνει αυτή την στιγμή με έναν πολύ όμορφο τρόπο. Υπάρχει αυτός ο μαγνητισμός, σαν κάτι να σας τραβάει, που σας περνάει μέσα από διάφορα. Κάποιοι από εσάς είχατε την εμπειρία πρόσφατα, κατά κάποιον τρόπο, να προσπαθείτε να σχεδιάσετε όλα αυτά τα πράγματα και να διαλύονται συνέχεια και να μην λειτουργούν και όταν απλά αφεθήκατε, να σας καθοδηγεί κάτι και μερικές φορές θέλετε να πείτε, ότι σας οδηγεί το πνεύμα ή ένα ΟΥΦΟ ή οτιδήποτε παρόμοιο ( γέλια). Στην πραγματικότητα είναι το πεπρωμένο της ψυχής , είναι ο Μάστερ που σας καθοδηγεί, διασφαλίζοντας ότι δεν θα αποσπαστείτε και επίσης δεν θα σκοτωθείτε αυτή την στιγμή, ότι δεν θα κάνετε κάτι τόσο παράτολμο,  που να θέτει σε κίνδυνο αυτή την υπέροχη νέα ζωή που γεννιέται.

Οπότε, θα πρέπει να σας ρωτήσω σ’ αυτό το σημείο, κάνα δυο ερωτήσεις, υπάρχει μια ..- την προηγούμενη φορά που είχατε ένα τέτοιο πεπρωμένο, σε όλες σας τις ενσαρκώσεις στην Γη, ήταν όταν ήρθατε εδώ για πρώτη φορά. Τις πρώτες δυο ζωές, υπήρχε ένα πεπρωμένο σύμφωνα με το οποίο θα ενσωματωνόσασταν με την ύλη. Ήταν επειδή το συμφωνήσατε, οπότε υπήρχαν κάποια πράγματα που αναιρούσαν τις ανθρώπινες επιλογές σας. Αυτή είναι η μοναδική άλλη φορά, που υπήρχε αυτό το πεπρωμένο ψυχής. Και το λέω επειδή τώρα είστε απογοητευμένοι σε κάποιο βαθμό, «Γιατί να μην λειτουργεί διαφορετικά; Γιατί δεν φέρνει αποτέλεσμα όταν το δοκιμάζω εγώ»; Σταματήστε για ένα λεπτό. Επικοινωνήστε με το Εγώ Είμαι, με τον Μάστερ. Βοηθούν  στην καθοδήγησή σας προς την Πραγμάτωση αυτού που έχει ήδη πραγματωθεί, σε αυτό που αποκαλείτε μέλλον, στην Πραγμάτωσή σας.

Είναι κάτι πραγματικά πανέμορφο, κατά κάποιον τρόπο. Συνειδητοποιείτε ότι, «Δεν χρειάζεται να δουλέψω με αυτό. Απλά θα ζήσω την εμπειρία. Δεν χρειάζεται να το γεμίσω με ένα σωρό φιλοσοφίες και makyo, και δεν χρειάζεται να ανησυχώ για το αύριο. Δεν χρειάζεται να ανησυχώ για το τί θα συμβεί στην συνέχεια. Δεν χρειάζεται να ανησυχώ καθόλου. Καθόλου.» Καθοδηγείστε.

Το Ανθρώπινο Μονοπάτι
Οπότε, πρέπει να σας κάνω την ερώτηση, έτσι για πλάκα. Πού θα ήσασταν αυτή την στιγμή αν δεν είχατε αυτό το πεπρωμένο; Αν όλα εξαρτιόταν από τον άνθρωπο στην Πραγμάτωση, πού θα ήσασταν αυτή την στιγμή; Λίντα, με το μικρόφωνο παρακαλώ.
ΛΙΝΤΑ: Εκλιπαρούσε για το μικρόφωνο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Πού θα ήσουν αν ήταν στο χέρι του ανθρώπου;
ΤΖΙΝ: Μάλλον θα οδηγούσα μια Φερράρι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω! Ω, θα οδηγούσες μια Φερράρι. Ωραία, ωραία.
ΤΖΙΝ: Αλλά κυρίως θα ήμουν – πώς να το πω- σαν καθοδηγητής ή σαν αρχηγός ή σε κάποιο κίνημα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κάτι σαν γκουρού;
ΤΖΙΝ: Ναι, κάτι τέτοιο. Ή διευθύνων σύμβουλος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ω, διευθύνων σύμβουλος. Ναι. Υψηλός στόχος.
ΤΖΙΝ: Ναι, υψηλός στόχος που θα έκανε κάτι από την ανθρώπινη οπτική, θα ήταν – πώς να το πω – θα βοηθούσε πολύ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, σωστά. Ναι, οκ. Οπότε, θα ήσουν πάνω στο πνευματικό σου μονοπάτι;
ΤΖΙΝ: Σαν να μην μπορώ να ξεφύγω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Οπότε θα ήσουν διευθύνων σύμβουλος, που θα οδηγούσες μια Φερράρι, αλλά θα ήσουν στο πνευματικό σου μονοπάτι.
ΤΖΙΝ: Ή έτσι νομίζω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ή έτσι νομίζεις. Καλή απάντηση, επειδή υπάρχει ένα παράλληλο μονοπάτι, το μονοπάτι που θα έπαιρνε ο άνθρωπος, που δεν το έχει ζήσει, αλλά υπάρχει. Είναι το παράλληλο μονοπάτι, όπου ο άνθρωπος προσπαθεί να σχεδιάσει την δική του φώτιση, και είναι διασκεδαστικό για ένα διάστημα. Οδηγεί  Φερράρι.  Και ξέρεις πού είναι η πραγματική διασκέδαση σε όλο αυτό; Η εξουσία.
ΤΖΙΝ: Ακριβώς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις όλη αυτή την εξουσία!
ΤΖΙΝ: Ακριβώς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, Θεέ μου, είναι τόσο εθιστική, και ο άνθρωπος την αγαπάει. Και μετά πιστεύει ότι πράγματι κάνει κάτι.
ΤΖΙΝ: Ναι, χρησιμοποιώντας την εξουσία για να καλυτερεύσει τον κόσμο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αλλά να καλυτερεύσει τον κόσμο, θέλω να πω, έχω ξανακούσει αυτά τα λόγια ( ο Τζιν γελάει). Δεν έχω γνωρίσει πολλούς, συμπεριλαμβανομένης και της Μητέρας Τερέζας, που να προσπαθούν να καλυτερεύσουν τον κόσμο. Στην πραγματικότητα προσπαθούν να….
ΤΖΙΝ: Ενισχύσουν τον εγώ τους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ:… να καλυτερεύσουν τον εαυτό τους. Ξέρεις, δεν έχω γνωρίσει πολλούς που να προσπαθούν να καλυτερεύσουν πραγματικά τον κόσμο. Είναι μια μεγάλη μαλ…κία, ξέρεις, να προσπαθείς να σώσεις τον κόσμο. «Θα σε  πείραζε να μου δώσεις λίγα χρήματα; Προσπαθώ να καλυτερεύσω τον κόσμο». Είναι πολύ εγωιστικό. Και ποιος μη γαμ… προσπαθεί να καλυτερεύσει…
ΛΙΝΤΑ: Ωωω!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν το είπα! ( ο Τζιν γελάει, το ίδιο και το κοινό). Ποιος προσπαθεί να καλυτερεύσει τον κόσμο;; Τι έχουν πάθει αυτοί οι άνθρωποι που προσπαθούν να καλυτερεύσουν τον κόσμο;!
ΤΖΙΝ: Θέλουν απλά να κερδίσουν την αποδοχή του κόσμου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Είναι μέσα στο παιχνίδι της εξουσίας. « Θα κάνω τον κόσμο καλύτερο».
ΤΖΙΝ: «Λατρέψτε με».
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Αλλά, ξέρεις τι πραγματικά συμβαίνει; Την στιγμή που προσπαθείς να καλυτερεύσεις τον κόσμο, ο κόσμος θα προσπαθήσει να καλυτερεύσει εσένα.
ΛΙΝΤΑ: Ουπς!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ουπς. Αυτό είναι το αξίωμα της συμπόνοιας. Η πραγματική συμπόνοια είναι να επιτρέπεις να είναι όλα όπως είναι, να επιτρέπεις στον κόσμο να είναι αυτό που είναι. Θέλω να πω, εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες, ξέρω ότι είστε στο μέσον των εκλογών, επειδή ο Κόλντρε και η Λίντα έχουν αναμμένη την τηλεόραση και όλα αυτά ακούω! Και υπάρχει μεγάλη έλλειψη συμπόνοιας. Ξέρεις,  την στιγμή που προσπαθείς να αλλάξεις τους άλλους ή τον κόσμο, αυτό θα αλλάξει εσένα. Είναι ένα  παράξενο είδος καθρεφτίσματος, οπότε θα επιστρέψει σε σένα. Ο αληθινός Μάστερ έχει ολοκληρωτική συμπόνοια,  που σημαίνει αποδοχή – από τον ζητιάνο στην γωνία του δρόμου μέχρι τον οποιοδήποτε – ολοκληρωτική συμπόνοια.  «Έι, είναι το ταξίδι σου φίλε. Αν θες να το αλλάξεις, κάνε ό,τι έκανα κι εγώ. Είπα, ¨Τελευταία ενσάρκωση¨ και μετά όλα άρχισαν να αλλάζουν πραγματικά».
Οπότε, πού ήμασταν;
ΤΖΙΝ: Στην Φερράρι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στην Φερράρι!  Οκ, στην Φερράρι. Οκ, είναι μεγάλο πράγμα. Οκ. Σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ. Οπότε, θα ήσουν στο πνευματικό σου μονοπάτι, αλλά θα ήταν διαφορετικό από αυτό.
ΤΖΙΝ: Ναι ,θα ήταν πολύ περισσότερο γύρω από τον άνθρωπο, από το εγώ και κυρίως από την εξουσία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κυρίως γύρω από την εξουσία μεταμφιεσμένη σε….
ΤΖΙΝ: Εξ ολοκλήρου ζήτημα εξουσίας, εννοώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μεταμφιεσμένη σε «Είμαι πάνω στο πνευματικό μου μονοπάτι».
ΤΖΙΝ: Ακριβώς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, οκ. Δεν είναι και τόσο κακό. Είναι μια ενδιαφέρουσα εμπειρία.
ΛΙΝΤΑ: Για να δούμε. Ω, οκ. Ψάχνω για κάποιον που να εκλιπαρεί να πάρει το μικρόφωνο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έτσι λοιπόν, αν ήταν στο χέρι του ανθρώπου, πού θα ήσασταν αυτή την στιγμή;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η Λίντα ψάχνει για καινούργιο θύμα. Πού θα ήσασταν αυτή την στιγμή, αν το θέμα ήταν στο χέρι του ανθρώπου;
ΤΖΟΥΛΙ: Οπωσδήποτε Νομίζω ότι θα ήταν πολύ διανοητικό θα δούλευα πολύ, θα ήμουν πολύ σοβαρή, τόνοι χρήματα, στον κόσμο των επιχειρήσεων.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και τι θα γινόταν με το πνευματικό σου μονοπάτι;
ΤΖΟΥΛΙ:. Το ξέρω ότι θα ήταν πολύ διανοητικό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Ναι. Ναι. Ωραία. Και θα ήταν καλύτερα από το μονοπάτι που είσαι τώρα;
ΤΖΟΥΛΙ: Θα ήταν διαφορετικά!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα ήταν διαφορετικά . Ναι. Τι θα έκανες με τόσα χρήματα;
ΤΖΟΥΛΙ: Μάλλον θα ξόδευα περισσότερα, θα είχα περισσότερο στρες και θα ήθελα περισσότερα…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα ήσουν πιο ευτυχισμένη;
ΤΖΟΥΛΙ: …και εγωισμό…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα ήσουν πιο ευτυχισμένη;
ΤΖΟΥΛΙ: Είναι διαφορετικό, ξέρεις. Μπορεί να ήταν μια άλλη οπτική ευτυχίας.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσε. Ναι. Και δεν κάνω κριτική. Έχω δει πολλούς που έχουν ακολουθήσει αυτό το μονοπάτι, αυτό τον δρόμο, που, ξέρετε, για λίγο καιρό είναι πολύ διασκεδαστικό, και έχει να κάνει με την εξουσία και είναι ένα σπουδαίο παιχνίδι. Αλλά μια μέρα καταρρέει. Ανατινάζεται  , επειδή δεν είναι αυθεντικό και θα εξηγήσω σε λίγο γιατί καταρρέει. Αλλά έτσι γίνεται, μεγάλη στιγμή. Ωραία. Ένας ακόμα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω,  το ήξερες ότι θα σου φέρει το μικρόφωνο. Οπότε, τι θα γινόταν αν ο άνθρωπος σκηνοθετούσε όλο αυτό το πράγμα;
ΤΖΟΥΛ: Λοιπόν, μάλλον θα ήμουν μέσα σε αυτό τον κύκλο, να επιχειρώ σχέσεις έξω από τον εαυτό μου για να αποδείξω, ότι δεν ήμουν αρκετά καλή για να τις κρατήσω και ότι ποτέ δεν θα με αγαπούσαν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ω, ουάου, ουάου! Και πώς θα είναι το πνευματικό σου μονοπάτι όλον αυτό τον καιρό;
ΤΖΟΥΛ: Θα εξακολουθούσα να είμαι πάνω στο πνευματικό μου μονοπάτι, προσπαθώντας να αποδείξω στους άλλους ότι αξίζει τον κόπο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα ήσουν στο πνευματικό και θα πήγαινες στους άλλους για απαντήσεις.
ΤΖΟΥΛ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και εδώ δεν τα επιτρέπουμε αυτά. Δεν σου δίνω, σε κανέναν από εσάς, δεν δίνω απαντήσεις. Σας προκαλώ και σας ενοχλώ διαβολεμένα, αλλά κάθε απάντηση, οτιδήποτε εμφανίζεται βγαίνει από μέσα σας. Και επίσης, αυτό που έχω δει να συμβαίνει, σε αυτή την ψεύτικη υλοποίηση, είναι  ότι υπάρχει μια ροπή, μια εξάρτηση από τις ομάδες, και ιδιαίτερα ομάδες που σας λένε τί να κάνετε και πώς να σκέφτεστε, και πώς να ντύνεστε και πόσες δωρεές να κάνετε. Είναι κάτι που σας αποσπά από το να κοιτάτε μέσα σας αληθινά, επειδή τώρα είναι αν, « Μπορώ να ακολουθήσω όλους τους κανόνες; Μπορώ να φοράω τα κατάλληλα ρούχα; Μπορώ να ψέλνω σωστά τα μάντρα; Μπορώ ν διαλογίζομαι σωστά; Μπορώ να αναπνέω σωστά»; Είναι μια πολύ μεγάλη απόσπαση, επειδή ο άνθρωπος πιστεύει, «Βλέπεις; Είμαι πνευματικός. Υποφέρω, οπότε πρέπει να είμαι πνευματικός». Και είναι εντελώς διαφορετικά.
Τι άλλο θα σου συνέβαινε αν δεν είχες αυτό το πνευματικό πεπρωμένο, το πεπρωμένο της ψυχής;
ΤΖΟΥΛ: Θα πίστευα ότι υπάρχει κάτι ακόμα εκεί έξω, που χρειάζομαι για να αποδείξω τον εαυτό μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα το πιστεύεις;
ΤΖΟΥΛ: Όχι, δεν το πιστεύω τώρα.
Θέλω να πω, το έκανα για πολλή καιρό. Εννοώ ότι, ένα σχέδιο- «Ω, Θεέ μου. Δεν είμαι αρκετά καλή. Δεν το έχω τελειώσει. Δεν ολοκληρώνω τίποτα» – ξέρεις.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, «Τι δεν πάει καλά με μένα»;
ΤΖΟΥΛ: Και όταν κάθισα εδώ, σκεφτόμουν ότι, «Είναι η πρώτη φορά που επέστρεψα σε μια ομάδα εδώ και πολύ καιρό», επειδή έφυγα. Επειδή ήμουν σε αυτές τις ομάδες και πάντα πίστευα ότι υπήρχε κάτι περισσότερο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, πρέπει να σε ρωτήσω, θα μείνει μεταξύ μας , τι πιστεύεις γι αυτή την ομάδα;
ΤΖΟΥΛ: Είναι ευτυχισμένοι. Αυτή η ομάδα είναι ευτυχισμένη. Χαμογελάνε. Υπάρχει αγάπη στα μάτια τους. Είναι φιλόξενοι. Είναι υπέροχοι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι πιστεύει – δεν… δεν ξέρω αν είναι ευτυχισμένοι ( γέλια).
ΤΖΟΥΛ: Ίσως λίγο ενοχλημένοι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό που ήθελα να πω – αυτό που έχω προσέξει στους Σώμπρα είναι ότι έχουν επίγνωση. Υπάρχει μια επίγνωση, που δεν την βλέπεις στους άλλους ανθρώπους, και μου αρέσει αυτό, ξέρεις, επειδή είναι πιο συνειδητοποιημένοι. Ναι.
ΤΖΟΥΛ: Απόλυτα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ωραία.
ΤΖΟΥΛ: Υπήρξα Σώμπρα…
ΛΙΝΤΑ: ( φωνάζει) Σε ευχαριστούμε Αντάμους! Σε ευχαριστούμε! Έλεος!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σας ευχαριστώ πολύ.

Ωριμότητα

Οπότε, ας το νοιώσουμε για λίγο, και σε ευχαριστώ Λίντα. Ας το νοιώσουμε για λίγο, όλο αυτό το θέμα με το πεπρωμένο της ψυχής, από την στιγμή που θα πείτε, «Όχι πια. Τελευταία ενσάρκωση. Τελείωσα με τις εμπειρίες», έχετε τον Μάστερ, όχι για να σας λέει τι να κάνετε – δεν είναι πνευματικός οδηγός ή οτιδήποτε τέτοιο – αλλά ο Μάστερ σας κρατάει στο μονοπάτι, σας προφυλάσσει από τις αποσπάσεις, από το να βγείτε από το δρόμο σας. Μερικές φορές είναι πολύ, πολύ απογοητευτικό επειδή θέλετε την ελευθερία σας. Θέλετε να πιστεύετε ότι εσείς κάνετε όλες τις επιλογές. Θέλετε να πιστεύετε ότι μπορείτε να κάνετε ό,τι στο διάβολο θέλετε.

Αλλά νοιώστε το για μια στιγμή, παρόλη την πιθανή σας απογοήτευση.  Όταν είπατε, «Τελείωσα, αυτό είναι. Καιρός για Πραγμάτωση», και ο Μάστερ, η σοφία μπήκε μέσα σας και σας έχει προφυλάξει από τρομακτικά πολλούς πόνους, τελικά, δεν είναι υπέροχο πράγμα; Δεν είναι πραγματικά υπέροχο; Θα επιστρέψω στο βίντεο που παρακολουθήσαμε πριν. Δεν είναι πραγματικά υπέροχο που έχετε αυτό το επίπεδο καθοδήγησης και προστασίας; Θεωρώ ότι θα ήταν καλύτερη αυτή η λέξη, το επίπεδο προστασίας που θα σας διασφαλίσει ότι θα φτάσετε στην Πραγμάτωση, να σας διασφαλίσει ότι θα ενσωματωθεί με ο Μάστερ με τον άνθρωπο. Τι υπέροχο πράγμα!

Μας οδηγεί σε μια συζήτηση γύρω από το πνευματικό – όχι το πνευματικό – λάθος λέξη, Κώλντρε. Μας οδηγεί σε μια συζήτηση γύρω από την ωριμότητα. Ωριμότητα. Μέχρι τώρα, ή έστω μέχρι σχετικά πρόσφατα, δεν είχατε την ωριμότητα να κάνετε πολλά πράγματα. Την ωριμότητα, και αυτό που συμβαίνει στην διαδρομή από την αφύπνιση προς την κυριαρχία είναι, ότι η ανωριμότητα μέσα σας εκτίθεται πολύ. Πολύ και πονάει κατά καιρούς. Αυτό ήταν ένα άλλο θέμα, που πίστευα ότι πιθανόν θα αντιμετωπίζαμε, όταν συζητούσαμε γύρω από τα επίπεδα της επίγνωσης. Τελευταία είναι πολύ υψηλά στα επίπεδα της πραγμάτωσης. Εμφανίζεται στα όνειρά σας. Η ανωριμότητα ξεσκεπάζεται.

Η ανωριμότητα είναι βασικά έλλειψη σοφίας. Δεν είναι κακό πράγμα, είναι απλά ανώριμο. Η ανωριμότητα είναι μια έλλειψη ή ένας περιορισμός της αντίληψης και της οπτικής, το να είστε τόσο στενοί – να βλέπετε με τόση στενότητα τα πράγματα – που δεν αισθάνεστε όλα τα διαφορετικά επίπεδα. Δεν έχετε επίγνωση όλων όσων πραγματικά συμβαίνουν. Αυτός είναι ο δικός μου ορισμός για την ανωριμότητα.

Πάει πίσω στο αξίωμα ότι δεν υπάρχει πραγματικότητα, δεν υπάρχει ζωή παρά μόνο όταν είναι παρούσα η αντίληψη. Τίποτα δεν υπάρχει παρά μόνο όταν υπάρχει συνείδηση. Αλλά η συνείδηση ή η αντίληψη μπορεί να εμφανιστούν σε διάφορα επίπεδα. Δεν είναι όλα ή τίποτα. Μπορεί να υπάρχουν πολύ περιορισμένα επίπεδα αντίληψης – αυτοεπιβαλλόμενα, περιορισμένα επίπεδα αντίληψης – τα οποία θα τα ονόμαζα  ανωριμότητα. Τόσο εστιασμένα μόνο στην επιβίωση , τόσο εστιασμένα στο εγώ, τόσο εστιασμένα στους πόνους σας, στα τραύματά σας και σε όλα τα υπόλοιπα που σας κάνουν πολύ ανώριμους, σας περιορίζουν πολύ την αντίληψη.

Αυτό που συμβαίνει αυτή την στιγμή, στην κίνηση για την οποία μιλήσαμε νωρίτερα, νοιώθετε όλες αυτές τις αλλαγές να έρχονται, και είναι για να κάνουν χώρο για τον Μάστερ, αλλά επίσης βγάζουν στην επιφάνεια την ανωριμότητα. Βγάζουν στην επιφάνεια τα μέρη εκείνα,  όπου είχατε αυτό- περιορίσει την συνείδησή σας.
Τώρα ανοίγουν, και αν το καταλαβαίνετε αυτό, τότε δεν είναι και τόσο τρομακτικό.
Αν το επιτρέψετε, θα αρχίσετε να συνειδητοποιείτε γιατί υπάρχει εκεί και τι συμβαίνει. Αλλά χωρίς αυτό, χωρίς το γνωρίζειν, μπορεί να σας αναστατώσει πολύ αυτή την στιγμή. Γι αυτό, ειδικά , τα όνειρα αυτή την στιγμή έρχονται από παντού και νοιώθετε ότι όλα αλλάζουν και τι συμβαίνει. Η ανωριμότητά σας βγαίνει στην επιφάνεια.

Στον άνθρωπο δεν αρέσει ιδιαίτερα να του λένε ότι έχει πεπρωμένο – όχι εσείς, όχι ο δικός σας τύπος. Στους άλλους  ανθρώπους,  ναι, τους αρέσει, αλλά όχι σε εσάς. Επαναστατείτε. «Δεν πρόκειται να αφήσω κανέναν να μου λέει τι να κάνω» , μια τέτοια νοοτροπία έχετε.

Αλλά δώσατε στον εαυτό σας αυτή την ευκαιρία για καθοδήγηση, επειδή μέσα από αυτή την προστασία – δεν είναι αρκετά κατάλληλη λέξη – αλλά είναι μια διαβεβαίωση. Έχετε μια πολιτική διασφάλισης για την δική σας Πραγμάτωση. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι αρχίζετε να αναπτύσσεστε, αρχίζετε να επιτρέπετε στην σοφία να μπεί. Την αποκαλώ Μάστερ, αλλά είναι απλά η σοφία και εσείς την επιτρέπετε στην ζωή σας, και καθώς το κάνετε αυτό, αναπτύσσετε την ωριμότητα, την ικανότητα να ανοίγεστε για να αντιλαμβάνεστε μια πολλαπλή ποικιλία επιπέδων και επιγνώσεων στην ζωή σας.

Καθώς φέρνετε την σοφία μέσα σας, φέρνετε επίσης και την ωριμότητα, και με την ωριμότητα, αρχίζετε να απελευθερώνετε το πεπρωμένο της ψυχής σας. Με άλλα λόγια, δεν χρειάζεται να σας προφυλάσσει από τα λάθη, να μην ξεφύγετε από τον δρόμο ή όπως θέλετε πείτε το. Ξαφνικά, αυτό το πεπρωμένο αντικαθίσταται από την αγνή σοφία, την αγνή υπέροχη σοφία. Και τότε απελευθερώνεστε από το πεπρωμένο της ψυχής ή το αφήνετε να φύγει. Δεν χρειάζεται πια. Και ξαφνικά, φέρνετε στην ζωή σας την ωριμότητα – η σοφία σε συνδυασμό με την ανθρώπινη εμπειρία, φτιάχνουν μια ολοκαίνουργια ωριμότητα – και αυτό συμβαίνει αυτή την στιγμή.

Και θα είναι τέλεια ισορροπημένο, τέλεια ισορροπημένο στο επίπεδο του πεπρωμένου της ψυχής, αυτού που είναι η διασφάλισή σας ότι δεν πρόκειται να σας συμβεί κάποια φρικτή απόσπαση. Καθώς φέρνετε την σοφία μέσα σας, αυτό το επίπεδο αυτού του πεπρωμένου απελευθερώνεται. Αφαιρείται. Εξαφανίζεται. Αυτό είναι  άλλο ένα πράγμα που νοιώθετε αυτή την στιγμή, σε αυτή την απομάκρυνση  και τις αλλαγές, και αντικαθίσταται από την σοφία σας. Θέλω να πω «το δικό σας» νόημα « ο Μάστερ μέσα σας». Αντικαθίσταται από την σοφία, και με αυτό, θα το πω ξανά, δεν μπορείτε να κάνετε λάθη. Δεν μπορεί να σας πάει κάτι στραβά. Είναι ένας παλιός ανθρώπινος φόβος , «Θα κάνω λάθος». Αυτή την στιγμή, δεν μπορείτε. Εε, έχετε ένα ιστορικό με τα λάθη, αλλά αυτή την στιγμή δεν μπορείτε. Είστε στην λειτουργία  προστασίας, στην λειτουργία διασφάλισης.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό και ας επικοινωνήσουμε με αυτή την σοφία που εισέρχεται.

Και μια από τις πρώτες σοφίες ,που αρχίζετε να νοιώθετε πραγματικά, είναι το «απλά Επιτρέπω». Επιτρέπω. Αυτό είναι που επιτρέπει περισσότερη σοφία να μπει. Αυτό είναι. Είναι πραγματικά αρκετά απλό.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό και ας το νοιώσουμε πραγματικά.

Tο τραγούδι
Πριν προχωρήσουμε , ας ξαναπαίξουμε το βίντεο, που είδατε στην αρχή εδώ. Ας το ξαναπαίξουμε. Αλλά πριν το κάνουμε, αισθανθείτε το πραγματικά σε διάφορα επίπεδα. Νιώστε το αυτό τώρα, ειδικά σ’ αυτό το επίπεδο του ανθρώπου και του Μάστερ, και αφήστε τον εαυτό σας να είναι πολύ, πολύ αισθησιακός. Αφήστε τον εαυτό σας να αισθάνεται σε πολύ βαθιά επίπεδα και αυτό σημαίνει ότι είναι ανοιχτός και επιτρέπει.
Ας το παίξουμε ξανά.
( παύση, καθώς το βίντεο δείχνει σιωπηλά , μια πόρτα που ανοίγει)

Λοιπόν, εντάξει ακριβώς εδώ. Εδώ. Το είδατε. Τι συμβαίνει?  ( το ακροατήριο λέει:  «Ανοίγει την πόρτα» ). Ανοίγει την πόρτα. Επιτρέπει. Τόσο απλό. Ανοίγει την πόρτα. Και όταν η πόρτα ανοίγει, σ’αυτή την περίπτωση, επιτρέπει στον Μάστερ και στον άνθρωπο να ενωθούν, επιτρέπει την σοφία. Δεν χρειάζεται να μάχεστε τη ζωή άλλο πια. Αυτό που σημαίνει είναι, ότι τώρα έχετε την ωριμότητα. Ο άνθρωπος δεν πρόκειται να κάνει λάθος. Βασικά, ο άνθρωπος μπαίνει τώρα σε μια νέα αισθησιακή εμπειρία.
Παρακολουθείστε τι συμβαίνει.
(το βίντεο συνεχίζεται)

I thought sooner or later the lights up above
Will come down in circles and guide me to love

Νόμιζα ότι αργά ή γρήγορα τα φώτα από ψηλά
Θα κατέβουν σε κύκλους και θα με οδηγήσουν στην αγάπη

Μπουμ ! Σταμάτα εδώ ! Θα σας τρελάνω εκεί πίσω. Μπορείτε να πάτε πίσω στον αρχικό στίχο? Μου αρέσει αυτό. Είναι καλό !!  (Γέλια)

Ο.Κ. «Νόμιζα ότι αργά ή γρήγορα τα φώτα από ψηλά
Θα κατέβουν σε κύκλους και θα με οδηγήσουν στην αγάπη».
Εδώ είναι ο Μάστερ που μπαίνει. Είναι η σοφία που μπαίνει. Είναι η γνώση που πάντα ήταν εκεί, αλλά με αυτήν ήρθε το πεπρωμένο. Επιτρέπετε στον Μάστερ να μπει ή προχωράτε μαζί με τον Μάστερ και λέτε, « Τελευταία ζωή», και επιτρέπετε σε αυτό το πεπρωμένο να συμβεί.

Ο άνθρωπος , κατά καιρούς, θύμωνε πολύ, ήταν πολύ αναστατωμένος. « Τί στο διάολο μου συμβαίνει?» και «Πώς γίνεται να μη μπορώ να το κάνω?» και « Γιατί δεν γίνεται πιο γρήγορα?» Ας ευχαριστήσουμε το θεό για αυτό το πεπρωμένο του Μάστερ.
«Δεν ξέρω τι είναι σωστό για μένα. Δεν μπορώ να δω καθαρά.» Σας χτυπάει κουδούνι αυτό ? Τώρα , δεν έγραψα εγώ τους στίχους, αλλά κατά κάποιον τρόπο βοήθησα. Ας συνεχίσουμε. Συγγνώμη σε εσάς εκεί πίσω στην παραγωγή .

(Το βίντεο συνεχίζει)

I cannot see straight
I’ve been here too long and I don’t want to wait for it

Δεν μπορώ να δω καθαρά
Βρίσκομαι εδώ τόσον πολύ καιρό και δεν θέλω να περιμένω γι’αυτό

Ο,κ.  Ο Αντάμους το σταματάει εδώ ). Σταματείστε εδώ, εντάξει. Λίγο πιο πίσω. Ο.κ.
Αυτό τα λέει όλα ή τί ακριβώς?  Ναι. «Είμαι εδώ τόσο πολύ καιρό. Δεν θέλω να περιμένω γι’αυτό.» Σας ακούγεται… ναι, ναι . Έβαλα λίγο το χεράκι μου για τους στίχους, αλλά ας συνεχίσουμε . ( πολλά γέλια).

(Το βίντεο συνεχίζεται)

Fly like a cannonball straight to my soul
Tear me to pieces and make me feel whole

Πέσε σαν βολίδα στην ψυχή μου
Κόψε με κομμάτια και κάνε με να αισθάνομαι ολόκληρος

Ο.κ. σταματάμε εδώ. Λοιπόν , τώρα, δεν είπατε πραγματικά, «Κόψε με κομμάτια», αλλά …  Κάτι για το κόψε με κομμάτια. Κάπως συμφωνήσατε σε αυτό και συνέβη. Και ξέρετε, αυτό ήταν μέρος του πεπρωμένου σας, του πεπρωμένου της ψυχής σας.

Ξέρετε, ο άνθρωπος θα συνέχιζε μόνος του να φτιάχνεται όλο και πιο πάνω και πιο πάνω. Θα αγόραζε Μαζεράτι και θα γινόταν πλούσιος και θα προσπαθούσε να γίνει γκουρού τελικά.  Είναι όλα ένα γαμημένο παιχνίδι εξουσίας, και δεν υπάρχει εξουσία, πουθενά τελικά , αλλά κυρίως δεν υπάρχει δύναμη στην Πραγμάτωση.

Ωραία . Λέτε λοιπόν, « Είμαι πρόθυμος να πολεμήσω γι’αυτήν και να μεταφέρω τα φορτία της.» Δεν το νομίζω. Αλλά προσπαθήσατε.
(το βίντεο συνεχίζεται)

But with every step I keep questioning what is true

Αλλά με κάθε βήμα συνεχίζω να αμφισβητώ τί είναι αλήθεια

Ο.κ.  Αυτό είναι τόσο αληθινό. Εννοώ είναι αληθινό, να αμφισβητείτε  κάθε βήμα του δρόμου. Εννοώ, να τι θα έπρεπε να μπει σε εκείνον τον στίχο εκεί «Και συνεχίσαμε να ενοχλούμε τον Adamus κάθε νύχτα (περισσότερο γέλιο), θέλοντας να απαντήσει στις ερωτήσεις μας και να τα πάρουμε στο κρανίο με τον Adamus». Έπρεπε να βγάλω αυτούς τους στίχους , γιατί θα ήταν πολύ μακρύ το τραγούδι.

Αλλά, εντάξει. Και όχι «Έλα σε μένα , ας είμαστε μαζί, ας πιούμε έναν καφέ.»
Fall on me.  Έλα σε μένα. Εννοώ, «Αγαπητέ Μάστερ , απλά έλα σε μένα , γιατί δεν ξέρω άλλον τρόπο να το κάνω , εκτός από αυτόν. Ας μην είμαστε τόσο μαλακοί με αυτό, απλά  -μπουμ – πέσε πάνω μου.» Και έγινε, και πραγματικά πονάει πολλές φορές, και ο άνθρωπος θυμώνει και λέει «Τι στο διάολο συμβαίνει ? Ασφυκτιώ με αυτό το πελώριο πράγμα πάνω από μένα!». Ήταν ο Μάστερ.

«Πέσε πάνω μου .» Με άλλα λόγια, «Έλα με όλη τη φόρα, διαφορετικά, θα μείνω στην ανθρώπινη κατάσταση που βρίσκομαι. Τελείωσα με αυτήν . Είμαι έτοιμος.» ο.κ. ας συνεχίσουμε.
( το βίντεο συνεχίζεται)

Fall on me with open arms
Fall on me

Πέσε πάνω μου, με ανοιχτή αγκαλιά
Πέσε πάνω μου

Και ξανά…, ο Μάστερ είναι τυφλός, όπως εδώ, ο πατέρας είναι τυφλός. Ο Μάστερ είναι τυφλός. Είναι μια τόσο όμορφη μεταφορική έννοια, που λέει ότι δεν υπάρχει επίκριση. Δεν χρειάζεται να κρύβεστε από τίποτα.

Τελικά, αν ο άνθρωπος επρόκειτο να κάνει οτιδήποτε, αν αισθανθήκατε ότι έπρεπε να κυριαρχείτε  στον εαυτό σας και να τον κάνετε να αξίζει, αυτό είναι να δώστε συγχώρεση, γιατί ο άνθρωπος αισθάνεται ενοχή για όλα. Ο άνθρωπος νομίζει ότι ακόμη και ο Μάστερ θα τον κρίνει λέγοντας: «Ω ! έκανες κακό σε αυτή τη ζωή. Σε παρακολουθούσα.» Ο Μάστερ είναι τυφλός σε όλα αυτά. Αν κάτι πρέπει να κάνετε , αυτό είναι να δεχθείτε συγχώρεση, που είσαστε άνθρωπος. Απλά να την λάβετε από το Εγώ Είμαι. Να την λάβετε , επειδή βρίσκεστε στην ανθρώπινη κατάσταση, γιατί το Εγώ Είμαι δεν το νοιάζει και τον Μάστερ δεν τον νοιάζει. Πραγματικά δεν ενδιαφέρονται, μόνο ο άνθρωπος. Ας συνεχίσουμε.

(το βίντεο συνεχίζεται )

from where you are
Fall on me

Boom! Like that.

With all your light
With all your light
With all your light

Presto una luce ti illuminerà
(A light will soon shine on you)

Seguila sempre, guidarti saprà
(Follow it, always and it will guide you)

.. από εκεί που είσαι
Πέσε πάνω μου

Μπουμ !!  κάπως έτσι.

Με όλο το φως σου
Με όλο το φως σου
Με όλο το φώς σου

Ένα φως σύντομα θα λάμψει πάνω σου

Ακολούθησέ το, πάντα και θα σε οδηγήσει

Έτσι τώρα ο Μάστερ του τραγουδάει  «Ένα φως σύντομα θα λάμψει πάνω σου», αλλά ο Μάστερ αναρωτιέται αν πραγματικά θα τον αφήσεις να μπει. Αισθάνεσαι ότι το αξίζεις  αρκετά ? Και ο Μάστερ λέει « Θα φέρω εκτυφλωτικό φως». Φως, σε αυτή την περίπτωση, είναι η σοφία.» Θα το φέρω σε σένα. Θα το παραδώσω σε σένα. Είσαι έτοιμος γι’αυτό ?»

«Ακολούθησέ το, πάντα και θα σε οδηγήσει». Και γι’αυτό σας μίλησα, το πνευματικό , -όχι η λέξη πνευματικό , Κώλντρε – το πεπρωμένο σας, το πεπρωμένο της ψυχής σας. Ακολουθήστε το και επιτρέψτε το. Θα σας οδηγήσει. Και είναι σίγουρο ότι θα συμβεί σε αυτή τη ζωή, η Πραγμάτωση.  Πραγμάτωση είναι κάτι που ήδη έχει ενεργοποιηθεί, έχει ήδη γίνει.  Ας συνεχίσουμε .

Tu non arrenderti, attento a non perdertiην παρα
(Don’t give up, be careful, don’t get lost)

Mην παραιτείσαι, πρόσεχε , μην χαθείς

Ο.κ. σταματείστε εδώ. Για αναλύστε το. Κάποιος που να σχετίζεται με αυτό ?
«Μην χαθείς», και δεν πρόκειται να χαθείτε. Με αυτό το όμορφο πεπρωμένο της ψυχής , δεν πρόκειται. Συνεχίζουμε.

E il tuo passato avrà senso per te
(and your past will make sense to you)

Και το παρελθόν σου θα έχει νόημα για σένα

Σταματάμε εδώ ! «Και το παρελθόν σου θα έχει νόημα για σένα.»
Δεν ξέρω πώς θα το επεξεργαστείτε εδώ, αλλά αυτή τη στιγμή, πραγματικά δεν έχει νόημα, το παρελθόν σας. Ξέρετε, είναι μια σειρά ηλίθιων γεγονότων που συνέβησαν.
Είναι εμπειρίες και δεν έχουν νόημα, αλλά ο Μάστερ λέει, « Είμαι η σοφία. Θα την φέρω μέσα. Και θα έχει νόημα όλο αυτό.» Εννοώ, θα αποκτήσει νόημα. Δεν θα το διανοητικοποιήσουμε, αλλά ξαφνικά, θα ξυπνήσετε  ένα πρωί, και θα είναι έτσι , « Ω ! θεέ μου! Ήταν τόσο απλό. Αυτό ήταν όλο.
Ας συνεχίσουμε

Vorrei che credessi in te stesso, ma sì
(I’d like you to believe in yourself, yes indeed)

In ogni passo che muoverai qui
(In every step you’ll take here)

È un viaggio infinito, sorriderò se
(It’s an endless journey – I’ll smile if)

Nel tempo che fugge mi porti con te
In the fleeting time you take me with you

Θα ήθελα να πιστεύεις στον εαυτό σου, ναι οπωσδήποτε

Σε κάθε βήμα που κάνεις εδώ

Είναι ένα ατελείωτο ταξίδι- Θα χαμογελάω αν

Στον φευγαλέο χρόνο με παίρνεις μαζί σου

Ο.κ. Ο Μάστερ λέει ξανά, «Πάρε με μαζί σου. Πάρε με μαζί σου σε αυτό το όμορφο ταξίδι. Επέτρεψέ μου να μπω. Ας βαδίσουμε μαζί σε αυτό. Ας φέρουμε μαζί σοφία και ανθρώπινη εμπειρία.»
( το βίντεο συνεχίζει μέχρι το τέλος)

Fall on me
Ascoltami
(Listen to me)

Fall on me
Abbracciami
(Embrace me)

Fall on me
Finché vorrai
(As long as you want)

Finché vorrai
(As long as you want)

Finché vorrai
(As long as you want)

Finché vorrai
(As long as you want)

I close my eyes and I’m seeing you everywhere
I step outside, it’s like I’m breathing you in the air

I can feel you’re there

Fall on me
Ascoltami
(Listen to me)

Fall on me
Abbracciami
(Embrace me)

Fall on me with all your light
With all your light
With all your light

Πέσε πάνω μου
(Άκουσέ με)

Πέσε πάνω μου
( Αγκάλιασέ με)

Πέσε πάνω μου
(Για όσο θέλεις)

Για όσο θέλεις

Για όσο θέλεις

Κλείνω τα μάτια μου και σε βλέπω παντού
βγαίνω έξω, και είναι σαν να σε αναπνέω στον αέρα

Μπορώ να σε αισθανθώ εκεί

Πέσε πάνω μου
(Άκουσέ με)

Πέσε πάνω μου
( Αγκάλιασέ με)

Πέσε πάνω μου με όλο το φως σου
με όλο το φως σου
με όλο το φως σου

Μμμμ. Και ο Μάστερ και ο άνθρωπος ακόμη μαζί μέχρι το τέλος. Η πόρτα έχει κλείσει αλλά ο Μάστερ και ο άνθρωπος είναι μαζί, όπως εσείς, ο άνθρωπος και εσείς, η σοφία του Μάστερ ενώνονται.

Σε όλο αυτό είχατε ένα πεπρωμένο, που τώρα απελευθερώνεται, ίσως μια από τις μεγαλύτερες μετατοπίσεις , που αισθάνεστε μέσα στην ύπαρξή σας. Όλον αυτόν τον καιρό, από τότε που είπατε , «Τελευταία ζωή, όχι άλλες εμπειρίες σε άλλες ενσαρκώσεις σ’ αυτόν τον πλανήτη», είχατε αυτό το πράγμα που σας καθοδηγούσε.( το πεπρωμένο)

Η ανωριμότητα, οι περιορισμοί, θα σας εμπόδιζαν από αυτό που πραγματικά επιθυμούσατε πάνω απ’ όλα, πάνω από αυτοκίνητα και χρήματα και φήμη και ότι άλλο, η ανωριμότητα θα σας εμπόδιζε από αυτό. Έτσι , το πεπρωμένο της ψυχής,  σας οδήγησε σε αυτό το σημείο. Και σε αυτό το σημείο τώρα, ο Μάστερ και ο άνθρωπος, έρχονται μαζί, εμπειρία και σοφία, απελευθέρωση της ανάγκης, ναι, φυσικά, της ανάγκης να έχετε αυτό το πεπρωμένο.

Τώρα θα γυρίσετε πίσω στο σημείο , του να κάνετε πραγματικά ώριμες επιλογές για τον εαυτό σας.

Θα γυρίσετε πίσω , στο να κάνετε ώριμες επιλογές και εκεί πηγαίνουμε, αυτό θα συζητήσουμε τώρα, να κάνετε πραγματικές επιλογές στη ζωή σας, με έναν νέο τύπο ελευθερίας, αλλά και με σοφία επίσης. Είναι μαζί, ο Μάστερ και ο άνθρωπος, όχι πια να έρχεται ο άνθρωπος από ένα χώρο περιορισμών, από ανασφάλεια , ανάγκες και θέλω, τώρα βρίσκεστε σε αυτό το σημείο , που έχετε ξεπεράσει το ενεργειακό κλέψιμο.
Έπρεπε να εγκαταλείψουμε αυτούς που επέμεναν στο ενεργειακό θρέψιμο, έπρεπε να τους αφήσουμε απέξω.

Τώρα πηγαίνετε πέρα από το σημείο του makyo (  makyo ** πνευματικά σκουπίδια, υποκρισία, πνευματική πολυλογία, πλατειασμοί για εντυπώσεις, απόσπαση από την ουσία).  Δεν έχει μείνει πολύ makyo, και δεν υπάρχει χώρος για αυτή την ανωριμότητα, που οδηγεί στον περιορισμό της συνείδησης. Απλά , καθόλου χώρος γι’αυτό.

Μεράμπ – Από το πεπρωμένο στη Σοφία

Σ’αυτό το σημείο, ας βάλουμε λίγη μουσική και ας κάνουμε μια μεράμπ, ενώνοντας όλα αυτά μαζί.
(η μουσική αρχίζει )

Βρισκόμαστε στο σημείο τώρα – ω! είναι ένα τόσο όμορφο σημείο – που  τελικά να κάνετε αληθινές επιλογές , αληθινές αποφάσεις στη ζωή σας.

Ήταν σαν να ήσασταν περιορισμένοι τελευταία, από την ομορφιά του πεπρωμένου, και ξέρω πολλές φορές είναι λίγο απογοητευτικό για σας. Αλλά τώρα, καθώς ο Μάστερ μπαίνει στην ζωή σας φέρνοντας όλη τη σοφία , τώρα αληθινές επιλογές θα γίνουν διαθέσιμες για σας, ξανά.

Καθώς κάνετε επιλογές στη ζωή σας, θα υπάρχει διαύγεια σε αυτές, και πολλή σοφία.

Ένα μεγάλο θέμα που συμβαίνει με την ανωριμότητα, που εκτίθεται τώρα, είναι ότι αναρωτιέστε , αν μπορείτε να την χειριστείτε. Αναρωτιέστε αν θα τα ξανακάνετε χάλια, αν θα ξανακάνετε λάθη.  Αυτή είναι μια τόσο διαβρωτική σκέψη, ένα διάχυτο συναίσθημα , για τόσον καιρό σε αυτό το πνευματικό ταξίδι, « Θα τα κάνω χάλια, θα αποτύχω ?» Δεν μπορείτε. Όχι με την σοφία. Δεν μπορούσατε και πριν, εξ’ αιτίας αυτού του πεπρωμένου, επίσης.

Ναι , αυτού του πεπρωμένου, από τη στιγμή που είπατε, « Τέλειωσα με τον παλιό τρόπο των ανθρώπινων εμπειριών», το πεπρωμένο είχε κάπως περιορίσει τις επιλογές , ώστε να φέρει στην επιφάνεια την αληθινή σας επιθυμία την ολοκλήρωση και την Πραγμάτωση.

Τώρα , αυτό το πεπρωμένο ανοίγει τον δρόμο στην αληθινή σοφία. Ο πατέρας μπορεί να μείνει στο πλάι, για να αφήσει τον γιο ή την κόρη να έχουν την δική τους ζωή.
(παύση)

Θα σας δώσω ένα πολύ περίεργο παράδειγμα ωριμότητας, τουλάχιστον ο Κώλντρε έτσι νομίζει. Με διπλοτσεκάρει τώρα. ( εννοεί για αυτά που θα πει ).

Ωριμότητα. Θα χρησιμοποιήσω τη μαριχουάνα σαν παράδειγμα, αρκετά παράξενο.
Ίσως 10,20,30 χρόνια πριν, χρησιμοποιήσατε μαριχουάνα.  Την καπνίσατε για να φτιαχτείτε, για να ενθουσιαστείτε , για εμπειρία. Και ήταν παράνομο. Ήταν αυτοί , που έλεγαν, ότι αν καπνίσεις μαριχουάνα θα γίνεις εξαρτώμενος από τα ναρκωτικά και την πορνογραφία και οτιδήποτε άλλο στον κόσμο, και ότι ήταν διαβολικό κατασκεύασμα.
Μην την αγγίζετε. Αλλά το κάνατε , έτσι κι αλλιώς.

Πολλοί φτιαχτήκατε , κατά διαστήματα. Πολλοί συνεχίσατε να φτιαχνόσαστε συνέχεια.
Θα μπορούσατε να πείτε , ότι ήταν , καλά, προσπαθούσατε να πάτε σε άλλες πραγματικότητες, κάπου πιο πέρα. Αλλά με την ανωριμότητα, απλά φτιαχνόσασταν, απλά φεύγατε . Ανακαλύψατε ότι ήταν μια ωραία μικρή απόδραση από την καθημερινή ζωή, έτσι απλά φεύγατε. Αυτό είναι πραγματικά ανώριμο.  Διασκεδαστικό, αλλά ανώριμο, και τελικά , πιθανόν να μην σας έδινε αληθινά κάποιες σημαντικές ανακαλύψεις ή ενοράσεις ή ότι άλλο.

Τώρα προχωράμε στην δική μας εποχή σήμερα. Συνειδητοποιείτε, τελικά , όλα τα πλεονεκτήματα της μαριχουάνας?  Απελευθερώνει πόνους, σταθεροποιεί παιδιά με επιληψία.  Θα δείξει τελικά, ότι στις μη παραισθησιογόνες μορφές της, μειώνει πολύ τα συμπτώματα του Αλτσχάιμερ. Και δεν μιλάω για το ότι σας ανεβάζει απαραίτητα, αλλά, βλέπετε , αυτά ήταν πάντα εκεί. Ήταν πάντα εκεί , μέσα στην μαριχουάνα.
Αλλά το ανώριμο άτομο ή κοινωνία την έβλεπαν απλά σαν εργαλείο για να φτιάχνονται.

Ενώ η ώριμη ύπαρξη , αυτός που έχει την σοφία του Μάστερ και την εμπειρία του ανθρώπου  αναγνωρίζει ότι δεν είναι διαβολικό κατασκεύασμα. Δεν είναι μόνο για να φτιάχνεσαι και να αποφεύγεις τη ζωή. Υπάρχουν τόσα πολλά περισσότερα σε αυτήν.
Έχει θαυμάσια ιατρικά οφέλη για το σώμα και το μυαλό. Δεν χρειάζεται να παίρνετε τα ισχυρά συστατικά, που απλά σας πάνε σε άλλη κατάσταση. Μπορείτε να το κάνετε αυτό , χωρίς τη μαριχουάνα. Αυτό είναι ωριμότητα. Αυτό είναι συναίσθηση. Αλλά 30, 20 χρόνια πριν , δεν είχατε τη συνείδηση, την αντίληψη, την ωριμότητα να το καταλάβετε, έτσι ήταν απλά μια ψυχαγωγική ουσία.

Χρησιμοποιώ αυτό το περίεργο παράδειγμα, για τη διαφορά ανάμεσα στην ανώριμη και την ώριμη ύπαρξη. Θα αρχίστε να βλέπετε πράγματα , που δεν βλέπατε πριν, γιατί είχατε μια περιορισμένη αντίληψη. Και όχι, δεν διαφημίζω τη μαριχουάνα εδώ. Απλά λέω ότι είναι ένα παράδειγμα. Υπάρχουν τόσο πολύ περισσότερα, που μόνο μια ύπαρξη με σοφία μπορεί να αισθανθεί και να βιώσει. Υπάρχουν τόσο πολύ περισσότερα σε κάθε τι στη ζωή, που ίσως δεν γίνονταν αντιληπτά από μια ανώριμη ύπαρξη.

Επιτρέποντας την σοφία του Μάστερ – αληθινά, ένα πιo τα πιο βαθιά πράγματα , που κάνατε ποτέ – φέρνοντας σοφία, ενσυναίσθηση, ωριμότητα. Αυτό φέρνει πολλά, πολλά επίπεδα συνείδησης και φέρνει αισθησιασμό, απίστευτο αισθησιασμό.

Χωρίς αυτή τη σοφία, που επιτρέψατε αυτά τα τελευταία χρόνια, χωρίς αυτήν, δεν θα είχατε την ισορροπία να διαχειριστείτε μια αισθησιακή ζωή, Θα αισθανόσασταν απλά έναν μεγάλο αισθησιασμό, απλά προσωρινά μεγάλο, και δεν θα κατανοούσατε όλη την ομορφιά σε αυτόν.

Όταν επιτρέψατε στον Μάστερ να μπει, όπως το φως έχει μπει, καθώς επιτρέψατε σε αυτόν να πέσει πάνω σας, κατανοήσατε  ότι δεν χρειάζεται ο άνθρωπος να απαιτήσει την σοφία ή την ευφυία ή υπερδυνάμεις. Ο άνθρωπος μόνο χρειάζεται να βαδίζει χέρι-χέρι , να τραγουδά καρδιά σε καρδιά με τον Μάστερ.

Με αυτή την σοφία που έρχεται, συνειδητοποιείτε ότι δεν χρειάζεται ο άνθρωπος να προσπαθεί να τακτοποιήσει και να ελέγξει τα πάντα. Λειτουργεί. Λειτουργεί , όταν ο άνθρωπος συνεχίζει με την εμπειρία, αλλά αφήνει το κομμάτι του Μάστερ μέσα του να φέρει την σοφία, την συγχρονικότητα, την ευθυγράμμιση, την αντήχηση.

Κάνατε δύο πράγματα που είναι θεμελιώδη.

Το ένα, όταν είπατε, « Έχω τελειώσει με την επαναλαμβανόμενη διαδικασία  των ενσαρκώσεων στον πλανήτη. Τέλειωσα μ’ αυτό .» Δεν είπατε ούτε , «Θέλω περισσότερα». Απλά είπατε , « Θέλω να βγω.»

Και μετά το πιο σημαντικό πράγμα ήταν ότι ανοίξατε τον εαυτό σας, επιτρέψατε τον Μάστερ, την σοφία.

Λίγοι άνθρωποι το έχουν κάνει αυτό . Φοβούνται να αφήσουν κάτι τόσο μεγάλο, το οποίο είναι ο εαυτός τους , να μπει στη ζωή τους.

Ω ! Είναι πρόθυμοι να αφήσουν κάποιες άλλες οντότητες ή αγγέλους να μπουν , αλλά λίγοι είναι πρόθυμοι να αφήσουν κάτι τόσο μεγάλο- που είναι επίσης κομμάτι του εαυτού τους-  να μπει στη ζωή τους . Δεν εμπιστεύονται τον εαυτό τους.
Επιτρέψατε τον Εαυτό σας στη ζωή σας, και αυτό έφερε την σοφία.

Είναι ακόμα δύσκολο για σας να το καθορίσετε, τί σημαίνει, τί ακριβώς είναι – αλλά έχετε μια αίσθηση γι’αυτό.

(παύση)
Και κάνοντάς το, αυτό απελευθερώνει – τώρα αμέσως , καθώς μιλάμε – απελευθερώνει αυτό το πεπρωμένο της ψυχής.

Ω! Δεν ήταν καθόλου κακό . Όχι. Ήταν πολύ καλό. Ήταν σαν σωσίβιο. Αλλά το έκανε έτσι, ώστε μερικές από τις ανθρώπινες επιλογές δεν επρόκειτο να γίνουν, δεν επρόκειτο να εκπληρωθούν.

Με αυτό το πεπρωμένο της ψυχής,  σήμαινε  ότι ορισμένες ανθρώπινες ανάγκες και θέλω, ανώριμες ανάγκες και θέλω, απλά δεν θα εκπληρώνονταν.

Αλλά τώρα αυτό αλλάζει.

Αυτή η μετατόπιση που αισθάνεστε, αυτά τα πράγματα που σαν να διαχωρίζονται, να απομακρύνονται, αυτή η κίνηση που αισθάνεστε σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο αντίληψης, είναι απλά το πεπρωμένο της ψυχής, που δεν χρειάζεται πια να υπάρχει.
Αντικαθίσταται από σοφία , από ωριμότητα.

(παύση)
Δεν είμαι σίγουρoς ,αν ο άνθρωπος είναι ευτυχισμένος ή λυπημένος με όλο αυτό. Δεν είμαι σίγουρος αν ο άνθρωπος δυσανασχετεί κάπως με αυτό το πεπρωμένο. Ξέρω ότι οι άνθρωποι θέλουν να αισθάνονται, ότι είναι ελεύθεροι, αλλά πολύ λίγοι τελικά είναι.
Στους ανθρώπους αρέσει να θεωρούν ότι έχουν επιλογές , αλλά πολύ λίγοι πραγματικά κάνουν επιλογές στη ζωή τους .

Είχατε αυτό το πεπρωμένο, που σας εμπόδισε από το να περιπλανιόσαστε , να χαθείτε.
Τώρα αποκτήσατε σοφία.

(παύση )
Δεν χρειάζεστε αυτό το σωσίβιο προστασίας πια. Αυτό σιγά , σιγά ξεθωριάζει. Δεν το χρειάζεστε. Έχετε αποκτήσει την ωριμότητα τώρα.

Επικοινωνείστε με αυτήν για λίγο. Αισθανθείτε την.
( παύση)

Και δεν μπορώ να το τονίσω αρκετά : Δεν μπορείτε να το κάνετε λάθος. Δεν μπορείτε να κάνετε λάθη. Κάθε τι , που συμβαίνει στη ζωή σας αυτή τη στιγμή, είναι όλα ένα κομμάτι της Πραγμάτωσής σας. Είτε είναι ένα πρόβλημα υγείας, ή οικονομικό ή απλά να μάχεστε τον εαυτό σας, είναι όλα κομμάτι της Πραγμάτωσης , η οποία τελικά έχει ήδη γίνει.

Έτσι, αγαπητέ άνθρωπε, σταμάτα. Σταμάτα να δουλεύεις γι’αυτήν. Σταμάτα να την σχεδιάζεις. Σταμάτα να την φοβάσαι.  Αυτό είναι που θέλω πραγματικά να πω, σταμάτα να την φοβάσαι.
(παύση)
Τώρα , φαντάσου – φαντάσου κάτι που είναι εδώ – να κάνεις αληθινές επιλογές στη ζωή σου.

Όχι επιλογές για το τί καφέ θα παραγγείλεις ή τί χρώμα παπούτσια θα φορέσεις. Εννοώ , αληθινές επιλογές στη  ζωή σου.

Όχι επιλογές με φόβο. Όχι επιλογές ανάμεσα σε μαύρο και άσπρο, αλλά επιλογές δυνατοτήτων – τί θα εμπειραθείς μετά,  σε τί ανοίγεσαι μετά.

Αληθινές επιλογές , πως θα μπεις βαθειά στο Εγώ Είμαι και πώς θα το αφήσεις να μπει βαθειά μέσα σου. Αληθινές επιλογές.

Επιλογές που φοβόσουν να κάνεις πριν . Ναι, μερικές επιλογές – μεγάλες, όπως καριέρα και που θα ζήσεις και σύντροφοι, ναι, μερικές από αυτές – αλλά ακόμα μεγαλύτερες επιλογές στη ζωή σου .

Επιλογές που, κατά κάποιον τρόπο, δεν ήταν πραγματικά διαθέσιμες σε σένα πριν, εξ’ αιτίας αυτού του παράγοντα του πεπρωμένου. Αλλά τώρα είναι, με ωριμότητα, με σοφία.

Αισθανθείτε το για μια στιγμή – την ωριμότητα, την σοφή ύπαρξη που είστε, πραγματικά ικανοί τώρα να επιλέγετε συνειδητά χωρίς φόβο, χωρίς πολλή εσωτερική ανησυχία – να επιλέγετε τι θέλετε να εμπειραθείτε μετά .

Ας πάρουμε μια βαθειά αναπνοή με αυτό.

Θα έχετε την ευκαιρία στη ζωή σας, ανάμεσα στο τώρα και στο επόμενο shoud μας, βέβαια, για αυτού του τύπου τις επιλογές. Όχι πού θα πάτε για δείπνο ή τι θα παρακολουθήσετε στην t.v., αλλά αληθινές επιλογές ξανά.  Θα είναι λίγο άβολο.
Αυτές ήταν κάπως έξω από το «ντουλάπι των δυνατοτήτων» σας για λίγο, μη διαθέσιμες. Τώρα επιστρέφουν ξανά.

(παύση)
Αν αισθάνεστε ανησυχία, όταν συνειδητοποιείτε ότι η επιλογή είναι εκεί, αν υπάρχει ανησυχία, πάρτε μια βαθιά αναπνοή και επικοινωνείστε μετά με την σοφία, την δική σας σοφία.

Βαθειά αναπνοή.
(Η μουσική τελειώνει)

Τι όμορφη μέρα που περάσαμε μαζί. Ξεκίνησε με τα τρία επίπεδα συνειδητοποίησης.
Πρώτα , η συνειδητοποίηση για το πεπρωμένο της ψυχής. Δεύτερον, η συνειδητοποίηση , ότι αυτό έχει αντικατασταθεί τώρα από μια βαθιά υπάρχουσα και ενσωματωμένη σοφία, ανάμεσα σε σας και τον Μάστερ, όπως ακριβώς στο βίντεο.
Και τελικά, η συνειδητοποίηση ότι ένα νέο επίπεδο να κάνετε επιλογές θα είναι διαθέσιμο σε σας. Και θα μπορούσε να είναι λίγο καταιγιστικό στην αρχή, αλλά μετά το εισπνέετε και αναγνωρίζετε ότι η σοφία είναι ακριβώς εδώ.
Η ωριμότητα που δεν είχατε ,ακόμη και μερικά χρόνια πριν, είναι εδώ.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή μαζί, αγαπητοί φίλοι, μια καλή βαθιά αναπνοή μαζί.

Τι μέρα κι αυτή ! Τι μέρα ! Πολύ αισθησιακή με πολλούς τρόπους.

Με αυτό, είμαι ο Αντάμους, σε υπηρεσία προς εσάς. Ευχαριστώ.

Και θυμηθείτε….

Το ακροατήριο : Όλα είναι καλά σε όλη τη δημιουργία.

Αντάμους :Ευχαριστώ. Όλα είναι καλά σε όλες τις δημιουργίες σας.

 

 

Μετάφραση : Καλλιόπη Παγούδη,  Μαρία Γρηγοράκη

Επιμέλεια κειμένου: Μαρία Γρηγοράκη

Σπόνσορας της μετάφρασης: Μαρία Κωδωνάκη

Shoud 2, Ανάδυση

Shoud 2, Ανάδυση
1-9-2018

Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους του Σαιν Ζερμαίν.
Α! Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή, καθώς ξεκινάμε αυτή την εμπειρία.
Και για να σχολιάσω αυτά που έλεγε η Λίντα…
ΛΙΝΤΑ: Ω, όχι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … όλον αυτό τον καιρό, ότι δηλαδή φαίνεται πως είμαι κοντά σας περισσότερο από ποτέ. Νοιώθω λίγο μη ευπρόσδεκτος  με όλο αυτό ( γέλια).
ΛΙΝΤΑ: Όχι, όχι, όχι! Μην το παρεξηγείς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Υπάρχουν πολλοί που θα πλήρωναν πολλά λεφτά για να έχουν έναν Αναληφθέντα Δάσκαλο να περιφέρεται στην κουζίνα και στο υπνοδωμάτιό τους ( κι άλλα γέλια). Ειδικά στο υπνοδωμάτιό τους. Όχι. Όχι , αγαπητή Λίντα, και όλοι εσείς που μπορεί να σκέφτεστε το ίδιο πράγμα, δεν είμαι κοντά σας ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο από πριν. Είναι το γεγονός ,ότι εσείς αποκτάτε περισσότερη επίγνωση. Αποκτάτε περισσότερη επίγνωση…
ΛΙΝΤΑ: Ω, φυσικά! Φυσικά! ( γέλια)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … των πραγμάτων που δεν αντιλαμβάνονται απαραίτητα τα μάτια ή τα αυτιά. Όλοι σας αποκτάτε περισσότερη επίγνωση. Γίνεστε περισσότερο ευαίσθητοι φυσικά, αλλά επίσης αποκτάτε περισσότερη επίγνωση. Ξέρετε γιατί; Επειδή εμπιστεύεστε τον εαυτό σας περισσότερο από ποτέ.
ΛΙΝΤΑ: Ωω!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξέρετε γιατί; Δεν έχετε πού αλλού να πάτε!  Ω! είναι μια αληθινή δήλωση. Δεν έχετε πού αλλού να πάτε. Σας είχαν καλλιεργήσει την δυσπιστία στον εαυτό σας. Πάψατε να εμπιστεύεστε. Εμπιστευόσασταν όλα τα άλλα και έτσι μάθατε να μην εμπιστεύεστε τον εαυτό σας. Σας είχαν κυριεύσει τόσο πολύ οι αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα για τον εαυτό σας, να ανησυχείτε μήπως και κάνετε τα ίδια παλιά λάθη, ώστε  πάψατε να εμπιστεύεστε. Και όταν πάψατε να εμπιστεύεστε, κατεβάσατε ρολά. Όταν κατεβάσατε ρολά, μειώθηκε η επίγνωσή σας. Όταν μειώθηκε η επίγνωσή σας , μειώθηκε η συνείδηση στις εμπειρίες της ζωής σας. Όταν μειώθηκε η συνείδηση στην εμπειρία, μετά βαρεθήκατε. Όταν βαρεθήκατε, θέλατε να φύγετε. Όταν θέλατε να φύγετε, εγώ σας είπα, «Όχι! Πρέπει να μείνετε»! Πρέπει να μείνετε. Όλο αυτό είναι μέρος της εμπειρίας του να είστε εδώ. Οπότε, όχι, απλά αποκτάτε περισσότερη επίγνωση.

Στην αρχή, είναι κάπως ενοχλητικό. Ο άνθρωπος κλωτσάει και λέει, «Ω! ο Αντάμους είναι συνέχεια εδώ. Δεν έχω χρόνο για μένα». Όχι, είμαι αρκετό καιρό δίπλα σας. Θυμάμαι πριν από εννιά χρόνια ,όταν ήρθα στον Βυσσινί Κύκλο, ήταν Σεπτέμβριος όπως τώρα. Ήταν πάνω στα βουνά τότε , και  σας είπα, « Είμαι δίπλα σας σε κάθε σας βήμα του δρόμου» ή μέχρι να σας πετάξω έξω με τις κλωτσιές. Αλλά είμαι μαζί σας σε κάθε σας βήμα του δρόμου, και αυτή είναι μια αληθινή δήλωση. Κάναμε μια συμφωνία. Έχω μια δέσμευση με τον καθέναν από εσάς.

Θα είμαι μαζί σας. Δεν σημαίνει ότι κρυφοκοιτάζω κάτω από τα σκεπάσματά σας ή οτιδήποτε τέτοιο. Δεν με νοιάζει τί τρώτε. Δεν με νοιάζει αν καπνίζετε. Δεν με νοιάζει τί κάνετε. Είμαι δίπλα σας σε κάθε σας βήμα.

ΛΙΝΤΑ: Αν καπνίζουμε τι πράγμα;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οτιδήποτε ( γέλια). Αλλά αν καπνίζετε κάνναβη, το δυσκολεύετε. Πάτε σε άλλα μέρη, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Αυτό που προσπαθώ να σας πω είναι, ότι είμαι δίπλα σας σε κάθε σας βήμα του δρόμου, και δεν σας κρίνω καθόλου, και προσπαθώ να σας βοηθήσω να δείτε με τον ίδιο τρόπο τον εαυτό σας. Χωρίς κριτική. Είναι απλά μια πολύ μεγάλη, μια τεράστια εμπειρία. Αυτό είναι όλο. Αυτό είναι. Και ξέρω ότι το γνωρίζετε νοητικά, αλλά όταν σας κάνει πραγματικά κλικ, όταν πραγματικά το νοιώθετε – «Είναι απλά μια πολύ μεγάλη εμπειρία»- νοιώθετε μεγάλη ανακούφιση από όλη την κριτική, τα σκουπίδια, που σας εμπόδιζαν να είστε συνειδητοί.
Οπότε, όχι, αγαπητή Λίντα, δεν είμαι δίπλα σας περισσότερο από ποτέ. Απλά εσείς έχετε περισσότερη επίγνωση από πριν.

ΛΙΝΤΑ: Σε ευχαριστούμε.

Ασφαλής Χώρος

 ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε σήμερα, ας ξεκινήσουμε δημιουργώντας έναν ασφαλή χώρο, επειδή σήμερα θα ζήσουμε μια εμπειρία.

ΛΊΝΤΑ:  Ω, μάνα μου! ( κάποιος λέει, «Ουάου»! και κάποιος άλλος λέει «Καλύτερα να προσέχουμε»! ) ( ο Αντάμους γελάει) Ω μάνα μου!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Άκουσα κάποιες επευφημίες και κάποια γιουχαΐσματα.

ΛΙΝΤΑ: Ω, μάνα μου!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξέρετε, λέω την λέξη «εμπειρία»  και υπάρχει ένας ενθουσιασμός ,επειδή υπάρχει πλήξη, αλλά επίσης παρατηρείται κι ένα, «Ω, όχι! Τι εμπειρία θα ζήσω πάλι»; Θα σας πω κάτι ευθύς αμέσως-  δεν θα το πιστέψετε απαραίτητα ,αλλά θα το καταλάβετε με τον καιρό και θα το πιστέψετε: Δεν γίνεται να έχετε άσχημες  εμπειρίες από εδώ και στο εξής.

ΛΙΝΤΑ: Χμ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν γίνεται. Μπορείτε ακόμα και να το προσπαθήσετε να ζήσετε άσχημες εμπειρίες, αλλά απλά δεν θα τις έχετε ,επειδή , αφού πάρετε μια βαθιά αναπνοή και συνειδητοποιήσετε πραγματικά, ότι όλα αυτά συμπεριλαμβάνονται μέσα στην δική σας δημιουργία – δεν προσπαθείτε πια να αναλύσετε τα επί μέρους στοιχεία , τώρα βλέπετε πώς ολόκληρη η εικόνα ξεδιπλώνεται,  πώς είστε ο δημιουργός μέσα στην δική σας δημιουργία – και μπορείτε να επιλέξετε ποια εμπειρία θέλετε να βιώσετε. Είναι τόσο απλό και αυτό ακριβώς κάνουμε εδώ.

Ας ξεκινήσουμε επιλέγοντας τον ασφαλή χώρο. Επιλέγοντας τον ασφαλή χώρο.
Εδώ και πολύ καιρό ο Τοβίας είπε, «Επιλέγετε έναν ασφαλή χώρο – ο ασφαλής χώρος υπάρχει όταν τον επιλέγετε». Όταν τον επιλέγετε. Είναι τόσο απλό. Ας μην το κάνουμε πολύπλοκο. Ας μην αναρωτηθείτε αν μπορείτε ή αν υπάρχει περίπτωση να τον διαπεράσουν σκοτεινές δυνάμεις ή οτιδήποτε τέτοιο. Όχι, απλά επιλέγετε αυτό τον ασφαλή   χώρο. Αυτό είναι. Ένα , δύο, τρία ( βαθιά αναπνοή), «Ασφαλής χώρος»! Χρειαζόμαστε έναν μικρό ασφαλή χώρο με την βοήθεια του  ήχου- «Ασφαλής Χώρος»! ( γέλια) Αυτό είναι.

Θα προσθέσω λίγα πράγματα πάνω σε αυτά που είπε ο Τοβίας. Ο ασφαλής χώρος είναι μια επιλογή. Είναι μια εμπειρία. Ένα πράγμα είναι αυτό, που δίνει υπόσταση στον ασφαλή χώρο: Το ότι τοποθετείτε  εκεί την συνείδησή σας.  Τοποθετείτε εκεί την επίγνωσή σας. Συνεπώς, γίνεται ασφαλής χώρος.

Τίποτε δεν υπάρχει σε ολόκληρη την δημιουργία, τίποτε  δεν υπάρχει μέχρι την στιγμή που η συνείδηση είναι παρούσα. Το φυσικό σας σύμπαν, δεν υπήρχε, μέχρι την στιγμή που η συνείδηση εμφανίστηκε. Τί στο διάολο πιστεύετε ότι ήταν το Big Bang; Ήταν απλά- μπουμ!- η τοποθέτηση της συνείδησης μέσα στο κενό- και ξαφνικά όλο αυτό το σύμπαν παίρνει υπόσταση. Αυτό είναι.

Η συνείδηση δεν σκέφτεται βάσει του αχανούς ή του μικρού. Η συνείδηση δεν λέει, «Ω, αυτό είναι ένα μεγάλο σύμπαν. Πρέπει να το ελαττώσω λιγάκι». Όχι. Απλά είναι εκεί, και μετά, αφού εμφανιστεί η συνείδηση, το ανθρώπινο μυαλό  στο τέλος κάνει την αξιολόγηση και λέει, «Πόσο μεγάλο είναι; Πόσο αχανές είναι; Πόσο μικρό είναι»;  Αλλά όταν εμφανίζεται για πρώτη φορά η συνείδηση στον ασφαλή χώρο, δεν λέει, «Θα δημιουργήσω αυτό τον μεγάλο ασφαλή χώρο» ή «θα τον δημιουργήσω για μένα και για τους φίλους μου» τίποτε από όλα αυτά. Απλά, «είμαι παρών μέσα στον ασφαλή χώρο που δημιούργησα». Μπουμ! Big bang. Αυτό είναι.

Και μετά μπαίνετε μέσα του. Εισέρχεστε μέσα σε αυτόν τον ασφαλή χώρο, αποβάλλοντας όλες τις αμφιβολίες και τους φόβους. Οι αμφιβολίες και οι φόβοι το μόνο που θα κάνουν, είναι να μολύνουν την εμπειρία σας. Αφήστε τα όλα να φύγουν. Πώς μπορεί να πάει στραβά, όταν έχετε επιλέξει και μετά δημιουργήσει τον ασφαλή σας χώρο, χωρίς περιορισμούς όσον αφορά στο μέγεθος και στην ηλικία ή στην σπουδαιότητα ή σε οτιδήποτε άλλο; Είστε απλά μέσα στον δικό σας ασφαλή χώρο. Δεν μπορεί να πάει τίποτε στραβά, εκτός κι αν επιτρέψετε σε εκείνη την παλιά φωνή, την φωνή σας, να σας πει, «Ω, κι αν όμως; Κι αν  δεν είναι 100 τοις εκατό ασφαλής; Κι αν είναι μόνο 40 τοις εκατό ασφαλής»; Λοιπόν, τι πιστεύετε ότι θα συμβεί; Θα είστε μόνο κατά 40 τοις εκατό ασφαλείς. Οπότε, ας ξεκινήσουμε τώρα επιλέγοντας συνειδητά και ζώντας ολοκληρωτικά μέσα στον ασφαλή χώρο. Αυτό είναι. Δεν μπορεί να πάει τίποτε στραβά.

Ένα από τα προβλήματα που όλοι σας θα βιώσετε μπαίνοντας μέσα στην Ανάδυση, είναι η ιστορία σας, το παρελθόν σας. Όλες οι αναμνήσεις με όσα λάθη κάνατε, με όσα πήγαν στραβά. Όλα όσα κουβαλάτε ακόμα στους ώμους σας, γύρω από τις άσχημες εμπειρίες και η ανησυχία ότι θα τα ξανακάνετε, θα επαναλάβετε αυτά τα λάθη. Και έχετε κάνει πολλούς όρκους στον εαυτό σας. Έχετε πολλούς αυτό- επιβαλλόμενους κανόνες σχετικά με το πόσο μακριά θα φτάσετε, πόσο μεγάλοι θα γίνετε. Όλα αυτά τελικά σας περιόρισαν. Σήμερα θα τα αποβάλλουμε όλα αυτά. Σήμερα. Και ο Κώλντρε αναρωτιέται αν μιλάω μεταφορικά, συμβολικά. Όχι, διάολε. Απλά θα τα αποβάλλουμε. Αυτό είναι.

Η ζωή…. ξέρετε, στο τέλος της προηγούμενης συνάντησής μας, στην μεράμπ, είπα, «Αν πρόκειται να το κάνετε, κάντε το καλά». Η ζωή δεν αξίζει αν έχετε σκοπό να την ζήσετε ανεπαρκώς, αν έχετε σκοπό να την ζήσετε  φοβισμένα, αν έχετε σκοπό να την ζήσετε περιορισμένα.

Η ζωή δεν αξίζει αν έχετε σκοπό να την ζήσετε λειψά, περιορισμένα, φτωχά, φοβισμένα. Δεν αξίζει. Μπορείτε επίσης να μαζέψετε τα πράγματά σας και να έρθετε στην άλλη πλευρά. Περνάμε πολύ καλά εδώ στην άλλη πλευρά και διασκεδάζουμε. Αλλά μπορεί επίσης να κάνετε το πέρασμα αν σκοπεύετε να ζήσετε έτσι. Απλά… ( η Λίντα τον κοροϊδεύει) Τι;!

ΛΙΝΤΑ: Με τρομάζεις.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μήπως είπα κάτι παράνομο;

ΛΙΝΤΑ: Είσαι στα όρια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στα όρια. Μπορεί επίσης να μην είστε εδώ, αν έχετε σκοπό να ζήσετε με μετριότητα. Και το λέω αυτό επειδή τους κάνω channeling ( δείχνει τους Σώμπρα). Το ξέρουν. Το ξέρετε. Δεν αξίζει, αν είναι να ζήσετε μια μέτρια ζωή. Έτσι λοιπόν, ο ασφαλής χώρος.

Εδώ σήμερα θα ζήσουμε μια εμπειρία, και θα την ζήσουμε ολοκληρωτικά. Θα έχει ενδιαφέρον, θα είναι διασκεδαστική, θα βουτήξουμε μέσα της στην αρχή και μετά – ω, πώς το λέτε αυτό το « θα προσπαθήσουμε να το κατανοήσουμε»-  αλλά θα βουτήξουμε μέσα της στην αρχή χωρίς ερωτήσεις.

ΛΙΝΤΑ: Επιτρέπουμε.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επιτρέψτε. Επιτρέψτε το. Βουτήξτε μέσα του τώρα, και θα το κατανοήσετε μετά. Ναι. Είναι το αντίθετο από αυτό που κάνουν οι άνθρωποι. Θέλουν πρώτα να το κατανοήσουν- «Λοιπόν, τι είναι ο ασφαλής χώρος; Τι εμπειρία θα ζήσω σήμερα»; – Όχι. Τελειώσαμε με αυτό. Οι δημιουργοί βουτάνε μέσα στις δημιουργίες τους και μετά εντυπωσιάζονται με αυτό που πραγματικά δημιούργησαν. Οπότε σήμερα, μια εμπειρία.

Θα σας μιλάω πολύ, γύρω από την εμπειρία. Είπαμε λίγα πράγματα γι αυτό το θέμα στο Keahak , λίγα πράγματα στις μηνιαίες μας συγκεντρώσεις, αλλά στην Ανάδυση όλα αφορούν τις νέες  εμπειρίες. Νέες εμπειρίες με έναν τρόπο που δεν έχετε ξαναζήσει για πολύ καιρό, αν όχι ποτέ, σε όλες σας τις ενσαρκώσεις.

Ξέρετε, η ανθρώπινη τριαδική σύσταση – έχετε το Εγώ Είμαι, που κάποιοι το αποκαλούν ψυχή, τον Μάστερ, που είναι η σοφία όλων των ενσαρκώσεων αλλά και των μελλοντικών, και μετά έχετε τον άνθρωπο – ο άνθρωπος πιστεύω ότι έχει την πιο διασκεδαστική δουλειά, επειδή όλα έχουν να κάνουν με την εμπειρία. Και το ωραίο είναι, ότι όταν δημιουργήθηκαν όλα αυτά, ξέρετε, αυτό το πράγμα το Εγώ Είμαι/Μάστερ/άνθρωπος , το Εγώ Είμαι έβγαλε στην επιφάνεια μια έκφραση του εαυτού του, να έρθει στη Γη σαν άνθρωπος, το θυμάστε, το Εγώ Είμαι – που κάποιοι το αποκαλούν ψυχή – το Εγώ Είμαι είπε, «Ξέρεις, είσαι το εμπειρικό μου κομμάτι. Είσαι εκείνη η όψη μου, που προχωρήσει να συγκεντρώσει εμπειρίες. Όχι να μάθει κάποιο μάθημα. Δεν υπάρχει τίποτε να μάθει. Απλά να ζήσει την εμπειρία, για την χαρά του Εγώ Είμαι, της ύπαρξης». Βλέπετε, το Εγώ Είμαι είναι σαν ένας μεγάλος και συνεχής οργασμός ( η Λίντα βαριανασαίνει). Δεν είναι και τόσο κακό . Δοκίμασέ το. Πρέπει να είμαι πολύ προσεκτικός με αυτά τα οικογενειακά θέματα…

Το Εγώ Είμαι βρίσκεται  σ’αυτή τη διαρκή κατάσταση χαρούμενης έκφρασης. Το δισκοπότηρο  του Εγώ Είμαι γεμίζει ξανά και ξανά και ξεχειλίζει. Είναι αυτή η συνεχής κατάσταση χαράς του «Εγώ Υπάρχω». Ξέρετε, το Εγώ Είμαι δεν είναι πολύπλοκο. Η ψυχή, δεν είναι πολύπλοκη. Είναι σε μια συνεχή κατάσταση του «Εγώ Υπάρχω!» και μετά μπουμ! Πνευματικός οργασμός. Και μετά Εγώ Υπάρχω! Μπουμ! Νοιώθει συνεχώς έτσι.

Όταν δουλεύω με πολλούς  από εσάς και σας λέω , «Πάμε πίσω στο ¨Εγώ Υπάρχω¨», θέλω να σας κάνω να συντονιστείτε με αυτή την χαρά της ψυχής, που υπήρχε ανέκαθεν. Ποτέ δεν δημιουργήθηκε. Δεν μπορεί ποτέ να από- δημιουργηθεί. Βρίσκεται απλά μέσα σε μια αγνή χαρά του «Εγώ Υπάρχω». Και έστειλε ένα κομμάτι του εαυτού της, το οποίο τελικά έγινε άνθρωπος και είναι εδώ στην εμπειρία της ύπαρξης.

Αλλά ξέρετε, στην διαδρομή ο άνθρωπος άρχισε να φοβάται την εμπειρία.  Ο άνθρωπος κλείστηκε μέσα του, αλλά κι αυτό από μόνο του είναι μια εμπειρία. Ο άνθρωπος εγκατέλειψε τις άλλες του αισθήσεις- τον τρόπο που αντιλαμβανόταν την πραγματικότητα, τον αισθησιασμό- και μπήκε μέσα στην αίσθηση της Εστίασης. Μόνο Εστίαση. Και θα έλεγε κανείς ότι είναι κάτι πολύ περιορισμένο, και είναι, αλλά είναι μέρος της εμπειρίας.

Τώρα στην Ανάδυση, γυρνάμε πίσω – όχι δεν γυρνάμε πίσω – μπαίνουμε μέσα στην πραγματική εμπειρία για μια ακόμα φορά. Όχι απλά να επιβιώνουμε, όχι απλά να περνάμε τον καιρό μας, αλλά να ζούμε την εμπειρία. Μερικοί από εσάς θα κατατρομάξουν, επειδή έχετε κρύψει τον εαυτό σας πολύ βαθιά. Συρθήκατε κάτω από αυτό τον βράχο και πήγατε πολύ βαθιά μέσα του.

Ξέρετε, υπήρχε αυτός ο πολύ ενδιαφέρον παραλληλισμός με τις μετά- Ατλάντιες μέρες, όπου ο πληθυσμός της Γης , πολλοί επιζήσαντες από την πτώση, μπήκανε κάτω από την Γη. Έζησαν κάτω από την Γη γιαπολύ καιρο, χρησιμοποιώντας την ενέργεια των κρυστάλλων, για να καλλιεργούν την τροφή τους, για τον φωτισμό τους , και πιστεύω ότι πολλές φορές, αρκετοί από εσάς, μέσα στην καρδιά σας, επιστρέφετε εκεί, προσπαθώντας να ζήσετε υπόγεια, προσπαθώντας να παραμείνετε καλυμμένοι. Ξέρετε, ήταν πολύ ενδιαφέρουσες μέρες για εσάς που ήσασταν τότε εκεί, αλλά δεν είναι πραγματική ζωή. Πρέπει να ζείτε και πάνω και κάτω. Όχι μόνο κάτω.

Θα σας μιλάω πολύ γύρω από τις εμπειρίες. Θα ζούμε εμπειρίες. Θα ανακαλύψετε, κάποιοι από εσάς, ότι φοβάστε πολύ, και αυτό είναι καλό. Το να φοβάστε είναι μια εμπειρία, σαν να λέμε, «Ω, θεούλη μου»! Το να έχετε την ελευθερία να επιλέξετε έναν ασφαλή χώρο και μια εμπειρία, είναι κάπως τρομακτικό, κάπως συγκλονιστικό. Αλλά, έι, είστε εδώ στον πλανήτη. Αυτό επιλέξατε και εκεί πηγαίνουμε.

Εμπειρία

Έτσι λοιπόν ας ξεκινήσουμε ευθύς αμέσως. Θα χρειαστούμε την μουσική της μεράμπ και εσείς θα χρειαστείτε μια καλή βαθιά αναπνοή. Επιλέξαμε τον ασφαλή χώρο, και έτσι είναι. Έτσι είναι.

( η μουσική ξεκινάει)

Είμαστε μαζί σε αυτό τον υπέροχο ασφαλή χώρο.

Έχουμε λοιπόν τον άνθρωπο ο οποίος πραγματικά, πιστεύω, έχει τον πιο διασκεδαστικό ρόλο της τριάδας.

Ο άνθρωπος θα μπει βαθιά μέσα στην εμπειρία, στην ανακάλυψη,  στην ευχαρίστηση.
Εμπειρία. Εμπειρία και ζωή είναι ουσιαστικά η ίδια λέξη, γραμμένη λίγο διαφορετικά.

Και το Εγώ Είμαι είπε στον άνθρωπο, «Μπες μέσα στην εμπειρία. Δεν θα σε κρίνω ποτέ μα ποτέ». Το Εγώ Είμαι, η ψυχή είναι ανίκανη να κρίνει, ανίκανη να ξεχωρίσει το σωστό από το λάθος.

Φανταστείτε το για μια στιγμή.

Τώρα, μερικέ φορές λέτε, «Λαχταράω τόσο πολύ να γνωρίσω ξανά την θεϊκότητά μου, την ψυχή μου. Έχω μεγάλη επιθυμία γι αυτή την ένωση». Αλλά, βλέπετε, όσο στρέφεστε ενάντια στον εαυτό σας, γυρνάτε την πλάτη σας στο Εγώ Είμαι, στην ψυχή. Την ψυχή δεν την νοιάζει, επειδή η ψυχή είναι πάντα παρούσα. Την ψυχή δεν την νοιάζει. Είναι απλά μέρος της εμπειρίας της ψυχής. το να προσποιείται ότι δεν είναι συνδεδεμένη,

Ο άνθρωπος παίζει έναν πολύ ενδιαφέροντα ρόλο σε αυτή την όψη της,  είναι το κομμάτι εκείνο της ψυχής που βιώνει εμπειρίες. Η ψυχή ούτε για μια στιγμή δεν ανησυχεί για τον θάνατο. Δεν υπάρχει θάνατος. Ούτε κρίνει, ούτε θεωρεί κάποια μέρα καλύτερη από την άλλη, κάποια ενσάρκωση καλύτερη από την άλλη.

Τώρα έχουμε τον άνθρωπο γεμάτο εμπειρίες, αλλά δεν ξέρει τί να τις κάνει. Μια ολόκληρη ζωή γεμάτη εμπειρίες και δεν ξέρει τί να τις κάνει. Και ο τυπικός άνθρωπος λέει, « Τι πρέπει άραγε να κάνω; Πώς μπορώ άραγε να τα κατανοήσω όλα αυτά; Τι σημαίνουν; Μήπως έκανα κάποιο λάθος»; Και τι κάνει τότε ο άνθρωπος; Επιστρέφει σε μια καινούργια εμπειρία. Θεωρώ ότι είναι μια εμμονή του ανθρώπου ή μπορεί απλά να είναι αυτός ο ρόλος του – να είναι αυτός που βιώνει εμπειρίες.

Παρόλα αυτά, συχνά, αυτό που στην πραγματικότητα δημιούργησε το φαινόμενο , που λέγεται μετενσάρκωση, είναι ότι ο άνθρωπος λέει, «Πρέπει να επιστρέφω ξανά και ξανά στην εμπειρία για να μάθω ένα μάθημα, για να φτάσω σε κάποια φωτισμένη πνευματική αντίληψη. Πρέπει να συνεχίσω να επιστρέφω».

Η μετενσάρκωση είναι μια μη φυσική πραγματικότητα. Στην πραγματικότητα, την δημιούργησε η συνείδηση, το κίνητρο των ανθρώπων. Στην αρχική δημιουργία του πλανήτη, δεν υπήρχε φόρμουλα για την μετενσάρκωση. Εκείνη την εποχή, ακόμα και τα βασίλεια των ζώων και των φυτών, δεν μετενσαρκώνονταν. Αλλά από την στιγμή άρχισαν να το κάνουν οι άνθρωποι, το έκαναν όλα.

Μπήκε μέσα σε αυτό τον τρελό κύκλο, «Συνέχισε να επιστρέφεις». Είναι σαν μια συνείδηση η οποία λέει, «Προκειμένου να κατανοήσω τις εμπειρίες μου, πρέπει να ζήσω περισσότερες εμπειρίες».  Είναι σαν ένας δρόμος που δεν τελειώνει ποτέ, ξέρετε. «Για να μπορέσω να τα κατανοήσω όλα αυτά, θα πρέπει να μπω μέσα σε περισσότερες εμπειρίες, ελπίζοντας ότι ίσως μια νέα εμπειρία μπορεί να μου δώσοει τα στοιχεία, τα κλειδιά, τις απαντήσεις», και δεν ισχύει. Είναι απλά μια ακόμα εμπειρία.

Κι έτσι, φτάσαμε σε αυτό το υπέροχο σημείο. Και μου αρέσει πολύ, επειδή αφήνουμε πίσω μας τις διαλέξεις και τα θέματα και τις θεωρίες, που μιλούσαμε για τόσα χρόνια. Φτάσαμε σε αυτό το σημείο και έχει να κάνει με το να βυθιστούμε μέσα σε μια συνειδητή εμπειρία, αλλά επίσης μια εμπειρία που έχει σοφία.

Κι έτσι, αυτή την στιγμή, ας προσκαλέσουμε αυτή την όψη σας. ήταν για πολύ καιρό κρυμμένη, αλλά, όπως κι εγώ, ήταν πάντα εκεί. Ποτέ δεν έφυγε, απλά την αγνοούσατε. Αυτή η όψη ονομάζεται σοφία.

Η σοφία της κάθε εμπειρίας που ζήσατε σε αυτή την ενσάρκωση. Είναι επίσης αυτό που αποκαλώ Μάστερ. Ξέρετε, ο Μάστερ, είναι μια όψη σας. Είναι πάντα εκεί. Ας τον καλέσουμε αμέσως τώρα.

Πώς να το κάνουμε αυτό; Λοιπόν, είναι όπως όταν επιλέγετε τον ασφαλή χώρο. «Εγώ επιλέγω την επίγνωση του Μάστερ». Και συνεπώς, αυτό είναι.

( παύση)

Κι έτσι, προσκαλούμε την παρουσία της σοφίας της κάθε εμπειρίας αυτής της ενσάρκωσης. Και μετά απλά ζητήστε από τον Μάστερ να μοιραστεί μαζί σας αυτή την σοφία, αλλά χωρίς λόγια.

Δείτε τον εαυτό σας να αιωρείται με τον Μάστερ υπό τους ήχους της μουσικής. Μην του βάλετε λόγια. Μπείτε βαθιά μέσα στην μουσική.

Νοιώστε τί είναι η σοφία, αντί να σκέφτεστε τί είναι η σοφία. Αφήστε τον Μάστερ να μοιραστεί τώρα μαζί σας, όλη την ομορφιά της σοφίας της κάθε εμπειρίας αυτής της ενσάρκωσης. Αλλά κάντε το χωρίς λόγια. Απλά μέσω της μουσικής.

( μεγάλη παύση)
Μην την πολεμάτε. Απλά μπείτε στην ροή της. Αυτό είναι όλο. Κάνατε ήδη την επιλογή να παραλάβετε την σοφία από τον Μάστερ. Κάντε το χωρίς λόγια.
Αγαπώ την μουσική επειδή είναι ένας σπουδαίος φορέας της αγνής συνείδησης.

( μεγάλη παύση)
Χωρίς λόγια είναι πραγματικά πολύ πιο εύκολο παρά με λόγια. Ξέρω ότι το ανθρώπινο μυαλό μάχεται λιγάκι, θέλει λόγια. Προσπαθεί ακόμα και να το περιβάλλει με λόγια αυτή την στιγμή, αλλά στην ουσία θα συνειδητοποιήσετε, ότι παίρνετε τελικά πολύ περισσότερα πράγματα χωρίς τα λόγια. Είναι ένα συναίσθημα. Είναι ένα γνωρίζειν. Είναι μια αίσθηση. Το μυαλό λέει, «Αλλά πρέπει να οριστεί», αλλά εμείς πηγαίνουμε πέρα από το μυαλό. Πηγαίνουμε στη μη σκέψη.

Και ο Μάστερ τότε παραδίδει απαλά όλη την σοφία αυτής της ενσάρκωσης. Δεν χρειάζεται να το κάνετε κάθε μέρα, κάθε χρόνο, σε κάθε εμπειρία. Ο Μάστερ αποστάζει πολύ αποτελεσματικά. Είναι κομμάτι σας. Είναι μια φυσική σας ικανότητα , να το αποστάζετε, να το αναγάγετε σε ένα απλό, αλλά πολύ βαθύ συναίσθημα. Είναι ακριβώς  εκεί.

( παύση)
Αυτό είναι. Όλη η σοφία. Και, ναι, το μυαλό θα πει, «Αλλά τί πήρα; Τί πήρα»; Πήρατε τα πάντα.
Οκ, ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή και χαλαρώστε. Είναι όλα εδώ. Αυτός είναι ο τρόπος , που ο Τοβίας δίδαξε τον Κώλντρε πώς να κάνει channeling.   Όχι σε γραμμικό χρόνο, αλλά να λαμβάνει την όλη ουσία και μετά να την αφήνει απλά να είναι για μια στιγμή. Να την αφήνει να είναι μέσα στο σώμα. Να την αφήνει να είναι μέσα στην συνείδηση. Και μετά, αφού απορροφηθεί, αφού αφομοιωθεί από την ανθρώπινη ύπαρξη, μετά μπορεί να την βάλει σε λέξεις.

Έτσι γίνονται τα channeling.  Ξετυλίγονται και μπαίνουν  σε λόγια. Αλλά όλο το συναίσθημα είναι εκεί. Όταν βλέπαμε το βίντεο προηγουμένως, ήταν όλα εκεί. Τώρα απλά πηγαίνουμε πίσω και ζούμε την εμπειρία και προσδιορίζουμε ίσως αυτά που ήρθαν.

Τώρα, πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή και φέρτε τα μέσα στον άνθρωπο. Όλα όσα νοιώσατε… ακόμα και αν δεν νοιώσατε τίποτα.
Τώρα ας βάλετε εσείς μαζί με τον Μάστερ τα λόγια. Ποια είναι η σοφία όλων των εμπειριών αυτής της ενσάρκωσης; Και τώρα ακούστε προσεκτικά, καθώς έρχονται τα λόγια.

( παύση)

Έρχονται από τον Μάστερ. Μπορεί να μοιάζει με την δική σας φωνή, αλλά έτσι φαίνεται. Αλλά ακούστε. Αφήστε αυτά τα λόγια από τον Μάστερ να έρθουν σε σας μιλώντας σας γι αυτή την ενσάρκωση.

( μεγάλη παύση)
Οκ, καλή βαθιά αναπνοή και αφήστε τα να απορροφηθούν τώρα.

Το μυαλό θα θέλει να τα αναλύσει ή να αναρωτηθεί αν είναι αληθινά ή να αναρωτηθεί αν πραγματικά το καταλάβατε. Απλά σταματήστε. Απλά βρεθείτε μέσα στην εμπειρία για μια στιγμή….
Την εμπειρία να ακούτε τον εαυτό σας…
Να μην χρειάζεται να δημιουργήσετε μιαν ακόμα εμπειρία, για να προσπαθήσετε να το κατανοήσετε όλο αυτό, αλλά να ζείτε την εμπειρία της σύνδεσης με τον Μάστερ, με την σοφία. Αυτό είναι.

( παύση)
Ανοίγοντας την είσοδο ανάμεσα στον άνθρωπο και στην σοφία.
Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή. Μια καλή βαθιά αναπνοή.

Α, στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων τις προάλλες μου είπαν, «Ποτέ να μην ξεκινάς τις συγκεντρώσεις σας , τις μηνιαίες μεταδόσεις σας με μια μεράμπ. Θα τους κοιμίσεις».
( η μουσική σταματάει)
Κι εγώ τους είπα, «Έχω τον τρόπο μου να τους ξυπνάω»!  καθώς ανάβουμε τα φώτα και ζητάω από την Λίντα να αρχίσει να περιφέρεται με το μικρόφωνο. Αυτό και νεκρούς ανασταίνει ( κι άλλα γέλια). Ωραία.
Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή κι απλά ας επιτρέψουμε.

Εισέρχεται ένας χείμαρρος, κάτι σαν ένα πακέτο συνείδησης, πληροφορίας, σοφίας, εισέρχεται τώρα αλλά στην πραγματικότητα ήταν πάντα εκεί. Αλλά το ανθρώπινο μυαλό θα έλεγε, «Αλλά έχω ανάγκη τις λέξεις. Έχω ανάγκη να δω αυτή την αραχνοΰφαντη φιγούρα να περπατάει, να χορεύει. Έχω ανάγκη να δω κάτι». Όχι, απλά αφήστε τον χείμαρρο να εισβάλλει μέσα σας. Και, αγαπητή Λίντα,…( προσαρμόζει πάνω του ένα καλώδιο μικροφώνου) Ω, ο Κώλντρε το πήρε αυτό. Ωραία.

ΛΙΝΤΑ: Άσε με να σε βοηθήσω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, εσύ πρέπει να τρέξεις στο ακροατήριο και να τους κάνεις να τρελαθούν από τον φόβο τους ( γέλια).

ΛΙΝΤΑ: Μπορώ να κάνω και τα δυο μαζί. Είμαι πολυπράγμων.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωχ, ωχ. Ωραία, ωραία. Το φτιάξαμε ! ( κι άλλα γέλια)

Έι, έι, έι. Δεν βγαίνουμε από την αίθουσα τώρα! ( γέλια καθώς μια γυναίκα σηκώθηκε να βγει έξω).

ΛΙΝΤΑ: Πρέπει να πάει στην τουαλέτα. Άφησέ την.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, εντάξει.

Τι Εμπειρία Ζήσατε;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Οπότε ξεκινάμε. Τι εμπειρία ζήσατε; Τι πήρατε; Χωρίς makyo. Απλά μπείτε στο θέμα ( η Λίντα αναστενάζει και μετά γελάει).
Οπότε, όταν σας ζήτησα να μην βάλετε  λόγια, απλά να το αφήσετε να έρθει μέσα σας με την μουσική, πώς τα πήγατε;

ΣΩΜΠΡΑ 1 ( γυναίκα): Περίφημα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Περίφημα. Ωραία, ωραία. Είχες τίποτε δυσκολίες με το μυαλό σου;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Πολλές.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πολλές. Ναι, κι εσύ τι έκανες γι αυτό;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Τις άφησα να φύγουν.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Η μουσική βοήθησε;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Πολύ. Ναι, στην ουσία έκανε τα πάντα. Έτσι νομίζω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία, ωραία. Ωραία. Και μετά ήρθε η ώρα για τα λόγια. Βλέπεις, δημιουργείς έναν ασφαλή χώρο, για παράδειγμα. Επιτρέπεις να εισβάλλει αυτός ο χείμαρρος. Δεν χρειάζεται να το κατανοήσεις αμέσως. Απλά το αφήνεις. Θέλω να πω, η αληθινή αγγελική επικοινωνία δεν γίνεται με λόγια. Είναι απλά, αυτό που θα λέγατε, ροή συνείδησης. Οι άνθρωποι όμως μερικές φορές έχουν ανάγκη τα λόγια, γιατί διαφορετικά, θα ήταν, «Ε λοιπόν, δεν ξέρω αν συνέβη κάτι». Οπότε, τι λόγια άκουσες;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Δεν άκουσα τίποτα, ενώ ένοιωθα πολύ καλά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν άκουσες λόγια.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Όχι. Αυτό που ένοιωθα ήταν να με διαπερνάει ένα κύμα από τις παλιές μου σκέψεις και από τα παλιά μου θέματα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω. Πώς θα το όριζες, αν έπρεπε να το ορίσεις;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Θόρυβο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θόρυβο.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι, που διέκοπτε την όμορφη ενέργεια της μουσικής . Ήταν ενοχλητικό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αν ήταν να μας πεις τώρα, αν ήταν να βάλεις τώρα λόγια στην σοφία του Μάστερ, σε αυτή την επικοινωνία, πώς θα το όριζες;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Ζωή. Ένοιωσα ζωντανή ξανά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Αυτό είναι καλό. Οκ. Και εδώ δεν υπάρχει σωστό ή λάθος. Απλά θέλω να συνηθίσετε στην διαρκή κατάσταση αρμονίας με την σοφία που πάντα ήταν εκεί. Και οι άνθρωποι δεν το έχουν συνηθίσει. Ωραία. Σε ευχαριστώ.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Την τρομοκράτησες με το μικρόφωνο;

ΛΙΝΤΑ: Όχι.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι. Στην πραγματικότητα, είδα ένα χέρι…

ΛΙΝΤΑ: Φαινόσουν μια χαρά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Φαινόσουν πολύ ευδιάθετη και γεμάτη χάρη.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ωραία. Σε ευχαριστώ. Ναι.

ΣΩΜΠΡΑ 2 ( άντρας): Ωωω! Επιτέλους, ήρθε η ώρα μου να λάμψω ( ο Αντάμους γελάει). Ναι. Τελικά ακούω τον Μάστερ αρκετά. Κατά κάποιον τρόπο συνήθισα….

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.

ΣΩΜΠΡΑ 2: …. Με το….

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, τί εισέπραξες όταν δεν υπήρχαν λόγια;

ΣΩΜΠΡΑ 2: Όταν δεν υπήρχαν λόγια – το έχω συνηθίσει αυτό. Το περιγράφω σαν μια φωνή χωρίς ήχο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.

ΣΩΜΠΡΑ 2: Αλλά βασικά μου λέει, «Εσύ Υπάρχεις».

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.

ΣΩΜΠΡΑ 2: Και επαναλαμβάνει διαρκώς ότι ήρθε η ώρα να ζωντανέψω. Είναι μια ζωή πόνου και χαράς, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να ζωντανέψω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Κι έτσι λοιπόν, πώς  θα έλεγες περιληπτικά τα λόγια που σου μεταδόθηκαν, σε σχέση με αυτά που μας είπες, επειδή εδώ υπάρχει και κάτι άλλο.

ΣΩΜΠΡΑ 2 : Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εδώ υπάρχει κάτι ακόμα.

ΣΩΜΠΡΑ 2: Ήταν – είναι μια αλλόκοτη αίσθηση συγχώρεσης προς τον εαυτό μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Γιατί είναι αλλόκοτο;

ΣΩΜΠΡΑ 2: Είναι αλλόκοτο επειδή σε ολόκληρη την ζωή μου ο τρόπος που με έβλεπαν οι άλλοι, ο τρόπος που εγώ έβλεπα τον εαυτό μου, ήταν σαν κάτι να μην πήγαινε καλά….

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσα να σε διακόψω;

ΣΩΜΠΡΑ 2: Ναι, οκ. Βεβαίως.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή δεν μας βγάζει πουθενά όλο αυτό.

ΣΩΜΠΡΑ 2: Ναι ( γελάει).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε – όχι, ισχύει. Και ενώ το κάναμε αυτό, ακόμα και για όλους όσους  μας παρακολουθούσαν από το ίντερνετ – ξέρεις, μπορείς να τους πεις ένα γεια , εκεί που είναι το κόκκινο φωτάκι. Ναι. Ακόμα και για όλους αυτούς που μας παρακολουθούν από το ίντερνετ, ήμουν τόσο παρών με το κομμάτι εκείνο του Μάστερ Εαυτού , όσο ήταν παρών και ο Μάστερ. Για να το πω απλά, ο Μάστερ με την σοφία που μπήκε μέσα σας, μπαίνει πολύχρωμος, πολυδιαστασιακός. Αλλά για να το πω με ανθρώπινα λόγια, αυτό που σου μετέφερε ο Μάστερ ήταν, «Σταμάτα  να προσπαθείς τόσο σκληρά».

ΣΩΜΠΡΑ 2: Ξέρεις, αυτό χτύπησε φλέβα .

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, το φαντάζομαι. Ποια φλέβα χτύπησε;

ΣΩΜΠΡΑ 2: Όλες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, εντάξει. Ναι, σταμάτα να προσπαθείς τόσο σκληρά. Έχεις μεγάλο ταλέντο σ αυτό το θέμα, αλλά προσπαθείς να αποδείξεις κάτι και ο Μάστερ σου λέει, «Δεν είναι ανάγκη να το κάνεις αυτό».

ΣΩΜΠΡΑ 2: Μου είναι πολύ δύσκολο να το παραδεχθώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Αλλά δεν πειράζει. Συνέχισε να προσπαθείς σκληρά αν το θέλεις, αλλά δεν χρειάζεται  να το κάνεις. Έχεις φυσικό ταλέντο σ αυτό το θέμα.

ΣΩΜΠΡΑ 2: Ναι, είμαι ο τύπος που θα ξύνει τον τοίχο με το δάχτυλό του μέχρι να του σπάσουν τα κόκκαλα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς. Και γιατί;

ΣΩΜΠΡΑ 2 : ( αναστενάζει). Είναι παράξενο – έχω αυτή την παράξενη αίσθηση- μάλλον αυτό που νοιώθω είναι ο άνθρωπος. Είναι σαν μια αίσθηση σαδομαζοχισμού που σχεδόν απολαμβάνει την τιμωρία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ωραία. Το τοποθέτησε πολύ καλά. Απολαμβάνει την τιμωρία. Είναι μέσα στην εμπειρία….

ΣΩΜΠΡΑ 2: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … ακόμα κι αν πρόκειται για μια επώδυνη εμπειρία.

ΣΩΜΠΡΑ 2: Πονάει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και πονάει. Αλλά τουλάχιστον είναι μια εμπειρία, σωστά; Σταμάτα το! ( κάποια γέλια και ο Αντάμους γελάει). Ωραία. Σε ευχαριστώ.

ΣΩΜΠΡΑ 2: Επιτέλους πήρα το μικρόφωνο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Και, φυσικά, μου αρέσει, επειδή ο Κρας εδώ πέρα πρέπει να πάρει πλάνα από όλους, την ώρα που τους παραδίδεται το μικρόφωνο, όταν κάθονται δυο μέτρα μακριά και αυτό το ύφος, «Αααα»! Μαίρη Σου, τι ένοιωσες;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Ένοιωσα ότι, ναι, αυτός είναι ο τρόπος. Το μυαλό μου στο τέλος, γαντζώθηκε σε ένα πράγμα, κι αυτό ήταν ότι, είναι πάντα στην διάθεσή μας.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, πάντα. Πάντα. Οπότε, ένα από όλα όσα κάνουμε εδώ με τις εμπειρίες σήμερα, είναι ότι αλλάζουμε αυτό το θέμα, που δεν ήμασταν συγχρονισμένοι με τον Μάστερ ή ότι δεν είχαμε επίγνωση, επειδή είναι πάντα εκεί. Η σοφία είναι πάντα εκεί και είναι προσβάσιμη, και δεν θέλω κανένας από εσάς να ζει μια εμπειρία και μετά να περιμένει το τέλος της ζωής ή την επόμενη ενσάρκωση για να λάβει την σοφία της εμπειρίας αυτής. Θα είναι χέρι με χέρι, σε έναν χορό που θα προκύπτει ταυτόχρονα.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Θεωρώ ότι είναι ζήτημα εμπιστοσύνης….

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: … ότι, όποτε χρειαζόμαστε την σοφία, θα είναι εκεί.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι. Και δεν θέλω να πω ότι το χρειάζεσαι αλλά γιατί όχι; Γιατί να μην πίνεις από αυτή την κούπα συνέχεια;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλάζει την ίδια την φύση της εμπειρίας. Ξέρετε, όταν πρωτοήρθατε στην Γη, η εμπειρία και η σοφία ήταν πιασμένες χέρι με χέρι, και μετά χωρίστηκαν. Και μετά, ζούσατε μια εμπειρία και πολύ αργότερα ερχόταν η σοφία και μερικές φορές ήταν λιγοστή. Όλο αυτό το επανασυγχρονίζουμε.  Οπότε τώρα έχουμε αυτή την υπέροχη συνεργασία ανάμεσα στις όψεις του εαυτού σας. Αντί να είναι αποσυνδεδεμένες  ή εκτός συγχρονισμού, συγχρονίζονται.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Οκ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κάνα δυο ακόμα.

ΛΙΝΤΑ: Οκ.

ΝΑΝΣΥ: Εγώ κοιμήθηκα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κοιμήθηκες. Ωραία ( γέλια). Ναι, ωραία. Ναι. Για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό!  Ναι, ναι. Γιατί κοιμήθηκες;

ΝΑΝΣΥ: Αναρωτιόμουν πάντα – το κάνω συχνά γι αυτό αναρωτιέμαι – μήπως απλά ξεφορτώνομαι τον ανθρώπινο εαυτό μου, για να επιτρέψω να μπουν μέσα όλα τα υπόλοιπα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το είπες μόνη σου. Ήταν πολύ σοφό.

ΝΑΝΣΥ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Βάζεις στην άκρη τον άνθρωπο για λίγο και επιτρέπεις να έλθουν τα άλλα, και ήρθαν. Τώρα, καθώς το φέρνεις στην μνήμη σου, πώς θα μετέφραζες αυτή την σοφία που μπήκε μέσα σου, πώς θα την απέδιδες με ανθρώπινους όρους;

ΝΑΝΣΥ: Πώς θα μετέφραζα τι πράγμα;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι στο διάβολο εισέπραξες; ( γέλια)

ΝΑΝΣΥ: Κοιμήθηκα! ( γελάει)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, κοιμήθηκες , αλλά τώρα δεν κοιμάσαι. Κοιμάσαι;

ΝΑΝΣΥ: Όχι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, τι νοιώθεις; Να ο Μάστερ έλεγε….

ΝΑΝΣΥ: Ολοκληρωμένη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ολοκληρωμένη. Αν ο Μάστερ σου έλεγε κάτι, η σοφία, τί πιστεύεις ότι θα σου έλεγε για όλα αυτά;

ΝΑΝΣΥ: Γύρω από τον ύπνο μου ή γύρω από…. ( γέλια).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, τον Μάστερ δεν τον  νοιάζει…. Μερικές φορές του αρέσει όταν κοιμάστε. Σαν να λέει, «Θεέ μου! Σταμάτα την εμπειρία και απλά κοιμήσου». Τι είδους σοφία πιστεύεις ότι σου μετέδωσε ο Μάστερ; Αν ήταν να το εκφράσεις με ανθρώπινα λόγια, τι είδους σοφία πιστεύεις ότι εισέπραξες;

ΝΑΝΣΥ: Έχω  μια αίσθηση ολοκλήρωσης…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, αυτό είναι.

ΝΑΝΣΥ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επαναφορά των πραγμάτων στην θέση τους, ολοκλήρωση του ταξιδιού, κι όλα τα υπόλοιπα. Ωραία. Τέλεια. Αυτό ήταν. Οπότε δεν κοιμήθηκες πραγματικά.

ΝΑΝΣΥ:Ναι!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ροχάλιζες; ( γέλια)

ΝΑΝΣΥ: Όχι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι. Δεν κοιμόσουν. Απλά… συμβαίνει συχνά στα Shouds. Ενοχλούσε πολύ τον Τοβία. Νόμιζε ότι βαριόντουσαν όλοι, κι εγώ του έλεγα, «Δεν βαριούνται. Απλά νοιώθουν τόσο άνετα που αφήνονται για λίγο». Ναι. Με το που ξεκίνησα να μιλάω για τον ασφαλή χώρο, σας έπιασε νύστα, επειδή νοιώθατε ασφαλείς. Δεν υπήρχε λόγος να είστε σε επιφυλακή. Θα μάθετε να πιστεύετε ότι δεν ήσασταν κοιμισμένοι. Δεν κοιμόσασταν – είχατε μπει βαθιά μέσα σας. Ωραία. Δυο  ακόμα. Δυο ακόμα.

ΛΙΝΤΑ: Θα ζητήσω από την ψυχολόγο να παρέμβει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι εμπειρία έζησες κατά την διάρκεια του μη φραστικού;

ΤΖΟΥΛΙ: Πρώτα από όλα, μου άρεσε η περιγραφή σου για την αιώρηση.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ωραία.

ΤΖΟΥΛΙ: Επειδή υπήρχαν εκείνα τα κύματα και εκείνες οι υπέροχες εικόνες, και ήταν σαν να αιωρούμασταν κυριολεκτικά  υπό τους ήχους της μουσικής. Έτσι λοιπόν ήταν…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, η μουσική είναι ένας σπουδαίος μεταφορέας. Ξέρεις, μερικές φορές  όταν νοιώθεις, «Ω, δεν έχω πραγματική σύνδεση με τον Μάστερ, με την σοφία μέσα μου», βάλε λίγη μουσική- μην σκέφτεσαι, μην προσπαθείς να του βάλεις λόγια, απλά βάλε λίγη μουσική- και ο Μάστερ ξέρει πώς να επικοινωνήσει μέσα από τα κύματα της μουσικής. Και θα το πω ξανά, το κάνω κάθε φορά στο ξεκίνημα ενός Shoud  ή ενός σεμιναρίου- μπουμ!- η μουσική το μεταφέρει, και μετά μπαίνουμε σε αυτή την εκτενή και ανιαρή διαδικασία να το επικοινωνήσουμε και να περάσουμε μέσα από όλα και να εξηγήσουμε ( γέλια). Εσύ το έπιασες ήδη. Το έπιασες ήδη. Οπότε, ωραία.  Υπέροχα.

ΤΖΟΥΛΙ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και μετά όταν ήρθε η ώρα να του βάλεις λόγια, τι συνέβη;

ΤΖΠΥΛΙ: Είχε να κάνει με την χαρά και την ύπαρξη. Ήταν σαν να τα ήξερα όλον αυτό τον καιρό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΤΖΟΥΛΙ: Οπότε είχα αυτό το συναίσθημα ότι επέστρεφα πίσω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Οπότε, με ποια λόγια θα το συσχέτιζες;

ΤΖΟΥΛΙ: Ήταν κάτι σαν να υπάρχεις σε αντίθεση με την σκέψη και την ανησυχία και την προσπάθεια και τον μόχθο και απλά να το κάνεις. Απλά να υπάρχεις. Απλά να ζεις.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Ναι, ωραία σοφία.

ΤΖΟΥΛΙ: Και λίγη χαρά, ξέρεις, πολύ χαρά με λίγη γλαφυρότητα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μμ. Ναι. Ωραία. Και ένα από αυτά που θα ανακαλύψετε είναι ότι, θα σας ενοχλεί να προσπαθείτε να το βάλετε σε λέξεις. Είναι ανεπαρκές. Ξέρετε, μπορεί να έχετε νοιώσει πολύ περισσότερα πράγματα και προσπαθώντας να το βάλετε σε λέξεις είναι κάπως περιοριστικό, αλλά μερικές φορές είναι απαραίτητο, όταν θέλετε να επικοινωνήσετε με τους άλλους ανθρώπους ή μερικές φορές ακόμα και με τον Εαυτό. Ναι.

Έτσι λοιπόν,  πρέπει να σε ρωτήσω κάτι. Έχεις μια λάμψη γύρω σου που δεν υπήρχε πριν από έναν χρόνο. Τι συμβαίνει;

ΤΖΟΥΛΙ: Η ζωή είναι ωραία! ( γέλια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, κι αυτό το χαμόγελο στα χείλη σου. Τι συνέβη; Θέλω να πω, το…

ΤΖΟΥΛΙ: Απλά έκανα πολλές απελευθερώσεις και επέτρεψα πολλά και ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, μεγάλη διαφορά.

ΤΖΟΥΛΙ: Και πολλά από αυτά τα- μπλιαχ!-  σαν να βγαίνω εκτός σύνδεσης και να κάνω επανεκκίνηση.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ωραία, ωραία. Ναι, υπάρχει μεγάλη διαφορά στην ενέργειά σου, που επεκτείνεται και στην εμφάνισή σου, στην φυσική σου εμφάνιση.  Αλλά υπάρχει μια καθαρότητα, που δεν υπήρχε πριν από έναν χρόνο. Ναι. Πολύ εντυπωσιακό. Ωραία. Ωραία. Σε ευχαριστώ. Ένας ακόμα.

ΛΙΝΤΑ: Ουάου! Αυτό ήταν υπέροχο! Δεν το κάνεις και πολύ συχνά ( ο Αντάμους σηκώνει τους ώμους του).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Τι εμπειρία έζησες με την ροή της μουσικής;

ΚΕΗΤ: Στην ροή της μουσικής,  ήταν σαν να ήμουν σε μια ήσυχη ανυπαρξία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μου αρέσει αυτό το μέρος.

ΚΕΗΤ: Είναι όμορφο. Ήταν πολύ γλυκό. Δεν ήταν καθόλου…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Πολλοί άνθρωποι δεν αντέχουν αυτό το μέρος, την ήσυχη ανυπαρξία. Νοιώθουν την ανάγκη να το γεμίσουν με σκουπίδια, με  θόρυβο, με οτιδήποτε. Α, είναι ένα πανέμορφο μέρος να πας. Ναι. Ωραία. Και μετά, όταν ήρθε η ώρα να του βάλεις λέξεις;

ΚΕΗΤ: Αναπνοές  και άνοιγμα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Άνοιγμα. Οκ.

ΚΕΗΤ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και, άλλη μια φορά, ξέρεις…. Μπορείς να το ξαναπείς;

ΚΕΗΤ: Αναπνοές και άνοιγμα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Οπότε τα λόγια είναι απλά λόγια, ξέρετε, και τα λόγια που ακούσαμε όλοι μας πριν,  αλλά όπως το λες, υπάρχουν πολλά περισσότερα μέσα του, περισσότερα συναισθήματα, περισσότερο βάθος.  Θέλω να πω, κάποιος λέει, «Λοιπόν, αυτή είναι η σοφία που εισέπραξα από τον Μάστερ; Θέλω να πω, μετά από 42 χρόνια  στον πλανήτη, τώρα αυτό που παίρνω είναι ¨αναπνοή και άνοιγμα¨;» Υπάρχουν πολλά περισσότερα μέσα του. Πολλά περισσότερα.

ΚΕΗΤ: Απόλυτα. Θέλω να πω, ένοιωσα τόσο συναισθήματα, ακόμα κι όταν μπήκαν τα λόγια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ακριβώς.
Ακριβώς. Οπότε, ωραία. Σε ευχαριστώ, όλους σας ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ.
Ας επιστρέψουμε στην συζήτηση για την εμπειρία. Είναι ένα σημείο καίριας σημασίας,  ένα σημείο αλλαγής για εμάς.
Έτσι λοιπόν, εμπειρία.

Το Ταξίδι των Αγγέλων

 Θα πάω πίσω στην ιστορία του Τοβία, Το Ταξίδι των Αγγέλων. Υπέροχη ιστορία,  που δεν πρέπει να την πάρετε κυριολεκτικά. Είναι ένας τρόπος αφήγησης.  Αλλά μετέφερε όλα τα ενεργειακά σημεία πέρα από τις λέξεις που είπε. Με άλλα λόγια, εκεί μέσα βρίσκονταν όλη η κατάλληλη ενέργεια σχετικά με το ταξίδι σας, αλλά τα είπε με την μορφή μιας ιστορίας. Η όλη ιστορία του Τοβία είναι απλά μια ιστορία. Θέλω να πω, παραδέχεται ακόμα και την βιβλική του ιστορία ,που απορρίπτει την Βίβλο, είναι απλά μια σπουδαία ιστορία, μέρη της οποίας είναι αληθινά, αλλά πολλά είναι κατασκευασμένα. Αλλά επιστρέφουμε στο θέμα μας, στο Ταξίδι των Αγγέλων, μια υπέροχη συζήτηση για το πώς ήρθατε εδώ.

Μια συζήτηση που δεν μοιάζει με καμιά άλλη του είδους της. Δεν θα διαβάσετε τίποτε παρόμοιο πουθενά αλλού. Έδωσε μια πολύ, πολύ κοντινή περιγραφή, αλλά ήταν πολύ ακριβής στο πώς παρέδωσε  την ενέργεια.

Μιλάει για την εποχή που ήσασταν στις αγγελικές σφαίρες, στο μη φυσικό, και χωρίς εγκέφαλο ( ο Αντάμους γελάει). Μερικές φορές είναι δύσκολο να το φανταστείτε, επειδή τώρα συσχετίζεστε πολύ με το σώμα και το μυαλό. Αλλά στις αγγελικές σφαίρες, φανταστείτε το για μια στιγμή, δεν υπάρχει το φυσικό σώμα. Και θα πάω κι ένα βήμα παραπέρα, πολύ δύσκολο να το φανταστείτε, αλλά δεν υπάρχει φωτεινό σώμα. Γίνονται πολλές συζητήσεις αυτές τις μέρες για το φωτεινό σώμα, και δεν είχατε καν ένα φωτεινό σώμα, ούτε ένα φυσικό σώμα , ούτε μυαλό. Αλλά όμως… ω, και κάτι ακόμα , δεν υπήρχε χρόνος. Δεν υπήρχε χρόνος στις αγγελικές σφαίρες, στο παρελθόν σας. Δεν υπήρχε χρόνος.

Φανταστείτε τα όλα αυτά για μια στιγμή. Είναι παράδοξο. Πώς μπορούσατε να υπάρχετε χωρίς σώμα ή μυαλό και χωρίς φωτεινό σώμα, χωρίς χρόνο; Τι στην…;! Αλλά έτσι είχαν τα πράγματα. Στην πραγματικότητα είναι πιο φυσική κατάσταση. Και …. Πρέπει να το μεταφέρω αυτό μέσα από τον Κώλντρε. Ορισμένες φορές με δυσκολεύει.

Αυτό που πήγαινα να πω είναι, ότι υπήρχε μια ομοιότητα, μια ελαφριά  εκδοχή χώρου. Μπορείτε να φανταστείτε κάτι τέτοιο; Δεν υπήρχε χρόνος αλλά μια ελαφριά εκδοχή χώρου και δεν υπήρχε σώμα ή οτιδήποτε άλλο.  Έτσι λοιπόν είστε μια αγγελική ύπαρξη ανάμεσα σε άλλες αγγελικές υπάρξεις. Είστε μια έμψυχη ύπαρξη ανάμεσα σε άλλες έμψυχες υπάρξεις σε ανακάλυψη…. σε ανακάλυψη, σε εμπειρία.  Είναι κάπως δύσκολο να το φανταστείτε. Πώς το κάνετε αυτό χωρίς σώμα; Λοιπόν, η αγγελική ύπαρξη που ήσασταν τότε παλιά ,δεν είχε αναμνήσεις. Αναμνήσεις. Τίποτε. Οπότε πώς θα μπορούσατε… ( ο Αντάμους αναστενάζει) Λοιπόν, είναι δύσκολο να το φανταστείτε, δεν είναι;

Και αν μπορούσατε να φανταστείτε, αν μπορούσατε να ελευθερώσετε τον εαυτό σας για μια στιγμή και να συνειδητοποιήσετε ότι ήσασταν εκεί έξω στην μη φυσική πραγματικότητα, αλλά παρόλα αυτά υπήρχατε και βιώνατε εμπειρίες. Όχι της υλικής φύσης, αλλά αυτό που πραγματικά κάνατε τότε ήταν. ότι δημιουργούσατε κάποιες από τις αρχικές αισθήσεις. Μιλάω για περίπου 200.000 αισθήσεις. Πάνω από τις μισές από αυτές δημιουργήθηκαν τότε στις αγγελικές σφαίρες εκείνη την εποχή,  έξω από τον χρόνο, χωρίς το φυσικό σώμα.

Παίζατε. Δημιουργούσατε όλες αυτές τις αισθήσεις, τρόπους αντίληψης της πραγματικότητας, έτσι ώστε κάποια μέρα, κάποια μέρα , όταν θα επιτρέπατε στον εαυτό σας να γίνει ένας πραγματικός δημιουργός , θα είχατε αυτές τις αισθήσεις για να αντιλαμβάνεστε τις δημιουργίες σας.

Κι έτσι είστε εδώ, έχοντας συλλέξει πολλές εμπειρίες, αλλά χωρίς χρόνο. Όλα- πήγα να πω ότι έγιναν γρήγορα, αλλά δεν υπήρχε χρόνος, οπότε πώς θα μπορούσαν να γίνουν γρήγορα; Δεν υπήρχε δομή. Η μια εμπειρία πίσω από την άλλη. Το ένα οδηγούσε στο άλλο και δεν υπήρχαν αναμνήσεις. Είναι κάπως περίεργο. Είναι κάπως ενδιαφέρον. Και έτσι ήταν τα πράγματα σε ολόκληρη την δημιουργία.

Μέχρι που τελικά, λοιπόν, ο Τοβίας μιλάει γι αυτό και λέει ότι όλη η ενέργεια επιβραδύνθηκε. Έχω μια άλλη άποψη πάνω στο θέμα, απλά έναν άλλο τρόπο για να πω το ίδιο πράγμα. Θα σας πω ότι, αυτό που συνέβη τότε με όλες αυτές τις εμπειρίες εκτός φυσικής πραγματικότητας και χρόνου, με όλες αυτές τις χωρίς αναμνήσεις εμπειρίες, δεν οφείλεται στο ότι επιβραδύνθηκε η ενέργεια. Η ενέργεια σταμάτησε να σας υπηρετεί όπως σας υπηρετούσε μέχρι τότε. Χάσατε την επαφή, χάσατε τον συγχρονισμό με την δική σας ενέργεια.  Σταμάτησε να σας υπηρετεί. Οπότε, θεωρώ ότι ο Τοβίας είχε δίκιο. Φάνηκε σαν να επιβραδύνεται. Υπήρχε επίσης ένας φόβος ότι θα σταματούσε. Υπήρχε ένας φόβος ότι ολόκληρη η δημιουργία θα κατέρρεε, θα έπεφτε στο κενό, στο απόλυτο κενό. Στο σημείο μηδέν.

Κι έτσι δημιουργήθηκε αυτό το πράγμα ,που ονομάζεται η Τάξη του Τόξου – και αυτό όντως είναι αληθινό, δεν είναι μεταφορικό- αλλά εκεί συγκεντρώθηκαν όλες οι αγγελικές οικογένειες και είπαν, «Η ενέργεια δεν μας υπηρετεί πια. Είμαστε εκτός συγχρονισμού. Πάμε να βρούμε λύσεις. Πάμε να  βρούμε τι συμβαίνει εδώ». Οπότε, δημιουργήθηκε η Γη και ήρθατε εδώ.

Τώρα λοιπόν στην φάση νούμερο δύο, είστε στον πλανήτη Γη και παίρνετε ανθρώπινη μορφή. Κατά κάποιον τρόπο, αφήσατε πίσω σας την σοφία, τον Μάστερ, και αφήσατε πίσω το Εγώ Είμαι, την ψυχή. Δεν τους αφήσατε πίσω, αλλά τους κλείσατε την πόρτα έτσι ώστε να μην έχετε  επίγνωση της ύπαρξής τους, έτσι ώστε να απομακρυνθείτε από όλες αυτές τις αισθήσεις που δημιουργήσατε – γιατί τώρα θα ήταν κάπως μπερδεμένο-  και μπήκατε στην αίσθηση της Εστίασης και στην εμπειρία. Μπήκατε βαθιά μέσα στην εμπειρία. Και η εμπειρία με την αίσθηση της Εστίασης είχε να κάνει με την εύρεση απαντήσεων. Απαντήσεις σχετικά με το «Ποιος είμαι»; , αλλά εγώ θα έλεγα ότι υπήρχε και μια πλάγια, μια παράπλευρη ερώτηση της ψυχής : «Είμαι έτοιμος να γίνω δημιουργός»;

Η ψυχή πάντα υπήρχε, πάντα, από την αρχή των χρόνων και ακόμα πιο πριν από τον χρόνο. Η ψυχή υπήρχε πάντα και θα υπάρχει πάντα. Αλλά η ψυχή  δεν ήταν πάντα δημιουργός. Η ψυχή δεν ήταν δημιουργός. Οπότε, παράλληλα με το ταξίδι σας σε αυτό τον πλανήτη, παράλληλα με τις εμπειρίες σας και τις απαντήσεις στο ερώτημα «Ποιος είμαι?» , πιστεύω ότι υπήρχε ένα μεγαλύτερο ερώτημα, «Είμαι έτοιμος να γίνω δημιουργός?»

Και μετά μπήκατε στην εμπειρία. βουτήξατε βαθιά μέσα της. Με αυτή την μοναδική αίσθηση της Εστίασης, μπήκατε μέσα στην εμπειρία και, όπως ανέφερα στο ξεκίνημα της σημερινής μας συνάντησης, αρχίσατε να βιώνετε εμπειρίες και μετά, προσπαθώντας να βρείτε απαντήσεις, βιώνατε κι άλλες εμπειρίες και, καθώς δεν παίρνατε απαντήσεις από αυτές, βιώνατε ακόμα περισσότερες εμπειρίες. Πολύ νωρίς είπατε, « Πρέπει να βιώσω την εμπειρία στα ψηλά και στα χαμηλά. Πρέπει να ζήσω την εμπειρία της κατάθλιψης, του αλκοολισμού, του χαμένου, και πρέπει να ζήσω την εμπειρία του βασιλιά ή της βασίλισσας. Πρέπει να ζήσω την εμπειρία πώς είναι να ξεκινάς μια επιχείρηση. Πρέπει να ζήσω την εμπειρία πώς είναι να ξεκινάς μια θρησκεία, να χάνεσαι μέσα της. Πρέπει να ζήσω την ολοκληρωτική απομάκρυνση από τον εαυτό μου. Πρέπει να ζήσω την εμπειρία στα ψηλά και στα χαμηλά». Αυτό κάνατε.

Ζήσατε μια σειρά από εμπειρίες, αλλά δεν επιτρέπατε στον εαυτό σας την πρόσβαση στην σοφία, στις απαντήσεις, επίτηδες. Επίτηδες, κρατήσατε μακριά τον εαυτό σας από την σοφία που πάντα υπήρχε, επειδή θέλατε, υποθέτω, κι άλλες εμπειρίες. Θέλατε να χτίσετε την δεξαμενή της σοφίας, έτσι ώστε όταν θα ήσασταν έτοιμοι να την λάβετε, η σοφία θα ήταν ολοκληρωμένη, όπως είπε και η Νάνσυ. Η σοφία ήταν ολοκληρωμένη. Και αυτό μας οδηγεί στο σήμερα, εδώ , στην Σειρά της Ανάδυσης.

Αυτό μας οδηγεί στην φάση νούμερο τρία. Ήρθε η ώρα να παραλάβετε την σοφία, επειδή είστε έτοιμοι. Διαφορετικά δεν θα ήσασταν εδώ. Αν έχετε αμφιβολίες σχετικά με το αν είστε ή όχι έτοιμοι, δεν θα ήσασταν εδώ, αν δεν ήσασταν έτοιμοι. Η αντήχηση της συνείδησης δεν θα ήταν εδώ για εσάς. Δεν θα ήσασταν συντονισμένοι μαζί της. Θα είχατε φύγει εδώ και καιρό. Οπότε, ναι, είστε έτοιμοι γι αυτή την σοφία.

Και, την ίδια στιγμή, το υπέροχο μέρος, θεωρώ, το μέρος της πληρωμής, και η αιτία που σας λέω, «Σταματήστε να προσπαθείτε τόσο σκληρά» είναι, επειδή τώρα είμαστε έτοιμοι για την επόμενη φάση, κι αυτή είναι η συνειδητή εμπειρία μαζί με την σοφία, ταυτόχρονα. Χωρίς αναμονή. Ξεχυθείτε με την σοφία και εμπειραθείτε.

ΣΑΡΤ: Ναι!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Χωρίς αναμονή. Ναι, ναι.

Σε αυτήν όμως την περίπτωση, η απάντηση στην ερώτηση «Ποιος είμαι;» υπάρχει, είτε το συνειδητοποιείτε είτε όχι. «Ποιος είμαι;» Κάνατε τα πάντα για να χτίσετε ταυτότητες και μετά, σε αυτή την ενσάρκωση, κάνατε τα πάντα για να σπάσετε τους καθρέφτες. Χτίσατε την ταυτότητα ,για να δείτε τον εαυτό σας μέσα από τον καθρέφτη με ποικίλους τρόπους και μετά σπάσατε τον καθρέφτη, επειδή θέλατε αν δείτε ποιοί πραγματικά είστε.

Και μετά, την ίδια στιγμή, φέρνετε μέσα την σοφία. Αυτή την στιγμή, τώρα, μέσω αυτής, να απαντήσετε στο άλλο μέρος της ερώτησης, «Είμαι έτοιμος να γίνω δημιουργός»; Αυτό προκαλεί φόβο.

Την περασμένη εβδομάδα, δούλευα με όλους τους Σώμπρα, ατομικά και ομαδικά, και σας πλησίασα την ώρα του ύπνου, όπου κάνουμε πολλή δουλειά, και σας ρώτησα αυτή την ερώτηση. Και σας υπόσχομαι ότι πολύ σύντομα θα αλλάξουμε την κατάσταση των ονείρων. Καταλαβαίνω ότι είναι κάπως προκλητικό, βασανιστικό αυτή την στιγμή, αλλά σύντομα θα την αλλάξουμε. Αλλά σας πλησίασα και σας ρώτησα, «Είσαι πραγματικά έτοιμος να γίνεις δημιουργός»;

Εμ, μάλλον δεν θα έπρεπε να είχα κάνει αυτή την ερώτηση, επειδή η απάντηση δεν ήταν και πολύ καλή. Πραγματικά, δεν ήταν καλή.

Σε γενικές γραμμές, αυτό που άκουσα – είναι κάτι που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος περισσότερο από οτιδήποτε άλλο – οι περισσότεροι από εσάς είπατε, « Όχι ,ακόμα» ή «Λίγο μόνο». Τώρα, ένας δημιουργός είναι δημιουργός. Δεν υπάρχει λίγο. Δεν υπάρχει μικρός δημιουργός. Τίποτα τέτοιο, ούτε μαθητευόμενος δημιουργός. Οπότε, έχουμε ένα μικρό θέμα γύρω από την δημιουργία, επειδή έκανα την ερώτηση, «Γκάρυ, είσαι έτοιμος  να γίνεις δημιουργός»;

ΓΚΑΡΥ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αλλά, την προηγούμενη εβδομάδα μου είπες, «Αλλά φοβάμαι μην ανατινάξω ολόκληρο το σύμπαν».

ΓΚΑΡΥ: Λοιπόν, ναι. Θα μπορούσε να συμβεί.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, θα μπορούσε να συμβεί, και ίσως να έχει συμβεί. Αλλά, ξέρετε, η ψυχή δεν σας κρίνει ( γελάνε). Δισεκατομμύρια άλλες υπάρξεις σας κρίνουν, αλλά όχι η ψυχή. Υπάρχει κάποια ανησυχία επειδή ξαφνικά κοιτάτε στο παρελθόν σας, κάτι που  είναι πολύ ενδιαφέρον σε αυτή την ενσάρκωση. Έχετε μνήμη. Έχετε μνήμη, κάτι που δεν είχατε πριν. Κι έτσι πριν, ήσασταν αδέσμευτοι. Μπορούσατε να κάνετε τα πάντα και να μην τα θυμάστε. Τώρα κουβαλάτε τις αναμνήσεις σας σαν μια φθαρμένη τσάντα γεμάτη βάρη. Οπότε, κουβαλάτε τις αναμνήσεις σας  και λέτε, «Αλλά ξέρεις, αν γίνω δημιουργός τι θα συμβεί αν… Τι θα συμβεί αν υπέρ- δημιουργήσω; Τι θα συμβεί αν επέμβω στις δημιουργίες άλλων ανθρώπων; Τι θα συμβεί αν ο Θεός τσαντιστεί μαζί μου, δεν του αρέσουν οι δημιουργίες μου»; Οπότε προκύπτουν πολλές ερωτήσεις.

Έτσι διευθετούμε λοιπόν πολλά θέματα μονομιάς. Πώς να επιλέξετε συνειδητά την εμπειρία σας και πώς να την δημιουργήσετε συνειδητά. Έχουμε μια μικρή ανισορροπία , αλλά θα την αποκαταστήσουμε.

Μια Σούπερ- Αίσθηση

Έτσι λοιπόν τώρα, που είστε σε αυτή την ενσάρκωση, φτάνουμε στο σημείο να μπορούμε κυριολεκτικά να επιλέγουμε την εμπειρία. Αλλά όταν λέμε εμπειρία, μην την ορίσετε με μικροπράγματα , όπως, «Θέλω να εμπειραθώ πώς είναι να  φάω μια μπριζόλα απόψε». Ελάτε τώρα. Αυτά είναι μικροπράγματα. Δεν έχουν να κάνουν με την κυριαρχία. Η εμπειρία είναι συναίσθημα. Η εμπειρία είναι- πώς να το πω… υπάρχουν πάνω από 200.000 αισθήσεις και εσείς έχετε επίγνωση μόνο για μία από αυτές, ίσως για δέκα περίπου. Σας δίνω  πίστωση, δέκα ( κάποιος φωνάζει, ¨πέντε, το λιγότερο!¨ και γελάνε)Δέκα, ναι ( ο Αντάμους γελάει).

Η εμπειρία είναι σαν μια σούπερ αίσθηση, αλλά ακόμα δεν ανήκει στην κατηγορία των αισθήσεων. Οκ, θα σας δώσω ένα παράδειγμα.

Δεν υπήρχε λοιπόν η αίσθηση της Αγάπης , μέχρι την στιγμή που ήρθατε εσείς στον πλανήτη. Και μετά, μέσα από τις εμπειρίες σας με τον εαυτό σας και με τους άλλους, γεννήθηκε ένα βαθύ πάθος, ένα υπέροχο πάθος, που τώρα το ονομάζετε ρομάντζο. Και από αυτό το ρομάντζο , από αυτό το φλογερό πάθος του ρομάντζου, προέκυψε η αίσθηση της Αγάπης. Η αίσθηση της Αγάπης δημιουργήθηκε εδώ, σε αυτό τον πλανήτη. Αλλά δεν έγινε σε μια νύχτα. Χρειάστηκε αρκετός καιρός μέχρι να αναπτυχθεί.

Έτσι λοιπόν, το ίδιο συμβαίνει και με την εμπειρία. Αναπτύσσεται. Η εμπειρία υπάρχει, αλλά έχει ακόμα δρόμο μέχρι να γίνει αίσθηση. Και την ονομάζω σούπερ αίσθηση , επειδή, κατά κάποιον τρόπο, αυτή η αίσθηση της εμπειρίας είναι μακράν σπουδαιότερη από την αίσθηση της Αγάπης ή της Ενότητας ή της Επικοινωνίας ή από κάποιες από τις άλλες αισθήσεις που έχουμε  συζητήσει.

Κι έτσι είμαστε όλοι μαζί εδώ σήμερα, καθώς σας κάνω λίγη απόσπαση, και φέρνουμε την εμπειρία σε μια νέα αίσθηση, αλλά σε μια σούπερ αίσθηση. Έχει πολύ μεγαλύτερο νόημα ή βάθος ή όπως αλλιώς το λέτε από οποιαδήποτε άλλη αίσθηση. Κάποιοι από εσάς θα διαφωνήσουν. Θα πουν, «Όχι, η Αγάπη είναι η σπουδαιότερη αίσθηση». Δεν το πιστεύω καθόλου αυτό. Η Αγάπη είναι ενδιαφέρουσα, αλλά η αίσθηση της Εμπειρίας συμπεριλαμβάνει και την Αγάπη, κι επίσης συμπεριλαμβάνει την Ενότητα και κάποιες από τις άλλες αισθήσεις για τις οποίες έχουμε μιλήσει. Οπότε, τέλος πάντων, την γεννάμε ακριβώς εδώ.

Ενόσω την γεννάτε, ο άνθρωπος , ο οποίος έχει την ευθύνη για το εμπειρικό μέρος της τριάδας, του Μάστερ και του Εγώ Είμαι – επειδή χωρίς εσάς ο Μάστερ δεν θα είχε τίποτα να κάνει. Αν ο άνθρωπος δεν ήταν εδώ για να βιώσει εμπειρίες, ο Μάστερ δεν θα είχε πού να αποστάξει την σοφία και να την χαρίσει στο Εγώ Είμαι – οπότε ο άνθρωπος περνάει μέσα από την εκπληκτική εμπειρία της εμπειρίας. Αλλά η εμπειρία, η ικανότητα να μπορεί κάποιος να βιώσει κάτι, και τελικά η ικανότητα να βιώσει κάτι έξω από τον εαυτό του, είναι αυτό που ο άνθρωπος έμαθε να κάνει πάρα πολύ καλά. Η ικανότητα να βιώνει τον Εαυτό του μέσα στην δική του δημιουργία, τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά, είναι αυτό που κάνουμε τώρα. Ξέρω ότι ζαλίζει το μυαλό, οπότε πάρτε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

( παύση)

Έχετε συνηθίσει να ζείτε εμπειρίες εξωτερικά, στον εξωτερικό κόσμο. Πολύ, πολύ λίγο εσωτερικά, και τώρα όλο αυτό αλλάζει. Επιπλέον μπορούσατε να ζείτε εμπειρίες εξωτερικά για πράγματα που δεν ήταν υποχρεωτικά δικά σας, δικές σας επιλογές. Θα μπορείτε ακόμα να το κάνετε αυτό, αλλά τώρα θα πάμε να ζήσουμε εμπειρίες σχετικά με το πώς είναι να είστε μέσα στην δική σας δημιουργία.

Αν δεν το καταλαβαίνετε αυτό απόλυτα, πάρτε μια βαθιά αναπνοή, επειδή δεν χρειάζεται. Θέλω να πω, δεν χρειάζεται να είστε σε θέση να τα καταλάβετε όλα. Είναι όπως αυτός ο χείμαρρος της συνείδησης , ένας χείμαρρος – δεν είναι ενέργεια- είναι συνείδηση που βγαίνει προς τα έξω, μια ακτινοβολία. Θα το πιάσετε. Θα το πιάσετε.

Έτσι λοιπόν, σήμερα βρισκόμαστε σε αυτό το σημείο της αλλαγής, όπου δεν θα ζείτε πλέον εμπειρίες έξω από τον εαυτό σας. Δεν θα είστε πια το θύμα ή ο δράστης της εμπειρίας. Με άλλα λόγια, χωρίς πεπρωμένο, χωρίς να βγαίνετε έξω και να λέτε, «Οτιδήποτε συμβεί σήμερα θα είναι, ξέρετε, έξω από την δική μου σφαίρα». Θα δώσουμε ένα τέλος σε αυτό το θέμα. Λοιπόν, θα το αντικαταστήσουμε. Θα μπορείτε ακόμα να ζείτε την εμπειρία του  καθημερινού ανθρώπου  που λέει, «Δεν ξέρω τι στο διάβολο συμβαίνει». Αλλά τώρα θα επιλέγουμε επίσης τις εμπειρίες.

Πώς μπορείτε να φτάσετε εκεί; Πώς να το κάνετε αυτό; Απλά επιτρέπετε. Αυτό είναι. Είναι μια φυσική εξέλιξη. Δεν έχει παγίδες. Δεν απαιτείται εξυπνάδα. Είναι, απλά επιτρέπω να συμβεί.

Οπότε ξεκινήσαμε από τις αγγελικές σφαίρες εδώ και πολύ καιρό, όπου δεν υπήρχε φυσικό περιβάλλον, δεν υπήρχε χρόνος, δεν υπήρχαν καν επιπτώσεις της εμπειρίας. Μετά περνάμε στην βαριά ατμόσφαιρα της Γης, αυτού του πλανήτη, σε ανθρώπινη μορφή όπου δεν έχετε επαφή με την σοφία, όπου η εμπειρία μοιάζει να έρχεται από εξωτερικούς παράγοντες, γι αυτό οι άνθρωποι δημιούργησαν τον Θεό και τις θρησκείες για να τους βοηθήσουν να καταλάβουν και να πουν, «Λοιπόν, πρέπει να είναι από τον Θεό. Πρέπει να φταίει το κάρμα μου». Μετά τα περάσαμε όλα αυτά μέσα στην συνειδητή, στην επιλεγμένη εμπειρία. Γι αυτό είμαστε εδώ, για να κάνουμε αυτό το πράγμα.

Αναγνωρίζοντας τον Άνθρωπο

Έτσι λοιπόν, ας διασκεδάσουμε ξανά. Ας βάλουμε την μουσική να παίζει. Να καθίσουμε αναπαυτικά. Ας αφιερώσουμε μια στιγμή για να αναγνωρίσουμε , να τιμήσουμε τον άνθρωπο.

( η μουσική ξεκινάει)

Πριν προχωρήσουμε παρακάτω, ας αναγνωρίσουμε τον άνθρωπο. Τον άνθρωπο τον πέταξαν μέσα σε όλα αυτά και του είπαν, «Έι, τράβα να βγάλεις άκρη από όλα αυτά». Και, με την ευκαιρία να σας πω ότι ο Μάστερ και το Εγώ Είμαι είπαν, «Ναι, πήγαινε εσύ, εμείς θα μείνουμε εδώ». ( γέλια). «Κάλεσέ μας αν χρειαστείς βοήθεια. Και μην μας χρεώσεις την κλήση». ( κι άλλα γέλια)

Ας αναγνωρίσουμε τον άνθρωπο για όλες τις εμπειρίες του. Θέλω να πω, μιλάω για αφθονία ιστοριών. Στην πραγματικότητα, μου αρέσει να σκέφτομαι τις εμπειρίες σαν ένα μάτσο ιστορίες. Και η ψυχή αγαπάει τις ιστορίες. Ο Μάστερ τις αγαπάει επίσης, και ο άνθρωπος  θα τις αγαπήσει με τον καιρό.

Ας αναγνωρίσουμε τον άνθρωπο που πήδηξε εδώ μέσα, που ανέλαβε όλα αυτά τα πράγματα, που είχε μια ανάμνηση να θυμάται. Σας κάνει να θέλετε να γυρίσετε πίσω στην εποχή των αγγέλων όπου δεν υπήρχαν μνήμες.

Με την ευκαιρία , θα πείτε, «Λοιπόν, τι εννοείς όταν λες ότι δεν υπάρχουν μνήμες»; Αυτό που θέλω να σας πω είναι ότι στις αγγελικές σφαίρες εκείνα τα χρόνια, δεν υπήρχε παρελθόν και μέλλον. Το μόνο που ήξεραν οι αγγελικές υπάρξεις ήταν η Τώρα στιγμή, το Παρόν.

Τέλος πάντων, ας αναγνωρίσουμε τον άνθρωπο που μπήκε μέσα στην εμπειρία του χρόνου και του χώρου, του φυσικού σώματος και της κριτικής. Ουάου, τι εμπειρία κι αυτή να μπορείς να κρίνεις τον εαυτό σου. Το Εγώ Είμαι , με την ευκαιρία, δεν μπορεί να κρίνει τον εαυτό του. Ο άνθρωπος  σίγουρα έμαθε πώς να το κάνει αυτό.

Ας δώσουμε πολλά εύσημα στον άνθρωπο που περπάτησε μόνος του, που ήταν μόνος σε αυτό το ταξίδι. Δεν μιλάω για τους άλλους ανθρώπους. Μιλάω για την συνειδητή σύνδεση με τον Μάστερ και με το Εγώ Είμαι.

Βγάζει στην επιφάνεια μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που κάνουμε συνέχεια στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων. Ο άνθρωπος έκανε την επιλογή να απομονωθεί, να μείνει μόνος του; Ή ήταν το Εγώ Είμαι που είπε, «Όχι, αυτό το κομμάτι μου δεν πρέπει να έχει επαφή μαζί μου»; Ακόμα  το συζητάμε σχεδόν κάθε βράδυ.

Ας δώσουμε τα εύσημα στον άνθρωπο για όλες τις εμπειρίες που έζησε, σχεδόν ατελείωτα, την μια ενσάρκωση μετά την άλλη…

Πρωτίστως για το γεγονός ότι δημιούργησε ενσαρκώσεις, ώστε να μπορεί να επιστρέφει στην εμπειρία….

Για το ότι δημιούργησε ένα παρελθόν κι ένα μέλλον.
Αυτό ήταν πανέξυπνο και χαζό ταυτόχρονα. Ο Θεός δεν δημιούργησε παρελθόν και μέλλον. Στην πραγματικότητα  ήταν ανθρώπινη συνείδηση, μαζική συνείδηση. Φανταστείτε το για μια στιγμή. Η μαζική συνείδηση δημιούργησε παρελθόν και μέλλον.

Όταν θα συγκεντρωθούμε σύντομα σε αυτό το μέρος που ονομάζεται Μπλεντ, στην Σλοβενία με 500 Σώμπρα, θα είναι η μεγαλύτερη ομάδα που θα απελευθερώσει συνειδητά την μαζική συνείδηση.  Θα το κάνουμε εκεί. Και θα επηρεάσει όλους τους Σώμπρα. Αλλά θα το κάνουμε εκεί.

Όταν ο άνθρωπος δημιούργησε ένα παρελθόν κι ένα μέλλον και την εμπειρία, ήταν κάτι πανέξυπνο, κατά κάποιον τρόπο, επειδή έτσι είχατε πάντοτε έναν τόπο προέλευσης και είχατε πάντοτε έναν τόπο για να πάτε στο μέλλον. Είναι μια εμπειρία. Αλλά επίσης έγινε ένα αρκετά μεγάλο βάρος με την έννοια ότι το παρελθόν το κουβαλούσατε μαζί σας, και σας έκανε να φοβάστε το μέλλον.  Αλλά, τέλος πάντων, τώρα έχουμε παρελθόν και μέλλον. Τι εμπειρία!

Οπότε τώρα ο Μάστερ, η σοφία των χρόνων σας, όλων σας, από το παρελθόν κι από το μέλλον, ο Μάστερ τώρα έρχεται κοντά σας, κι εγώ συντροφεύω τον Μάστερ στον καθέναν από εσάς.

Και μοιραζόμαστε, όχι με λόγια, αλλά υπό τους ήχους της μουσικής, μοιραζόμαστε μαζί σας αυτά που θα ζήσετε στην ζωή σας τώρα.

Επιλέξατε να μείνετε στον πλανήτη μέσα στο σώμα σας. Θα μοιραστούμε πράγματα μαζί σας. Δεν έχει να κάνει με ημερομηνίες και χρόνια  ή με οτιδήποτε τέτοιο. Είναι ένα συναίσθημα. Είναι ένα αγνό συναίσθημα.

Οπότε ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή και χωρίς λόγια απλά αφήστε τον εαυτό σας να το νοιώσει…. Τι εμπειρίες έρχονται στην ζωή σας.

Να θυμάστε ότι δεν έχει να κάνει με ημερομηνίες ή με χρόνο ή με οτιδήποτε τέτοιο.  Νοιώστε την εμπειρία σαν ένα τεράστιο συναίσθημα, σαν μια τεράστια επίγνωση.

Πηγαίνετε πέρα ακόμα κι από τον ανθρώπινο ορισμό της εμπειρίας.

Μετά, χωρίς λόγια, αφήστε τον Μάστερ κι εμένα να μοιραστούμε μαζί σας αυτό που θα έρθει.

( μεγάλη παύση)
Χωρίς λόγια. Μην προσπαθήσετε  να του βάλετε λόγια ακόμα.

( παύση)
Αφήστε το να έρθει σαν συναίσθημα, σαν αίσθηση.

( μεγαλύτερη παύση)
Υπάρχουν πολλά στρώματα σε αυτά που συμβαίνουν εδώ. Αφορούν σίγουρα την ζωή σας. Έχουν να κάνουν με αυτά που έρχονται μετά. Έχουν να κάνουν με όλους εμάς, που αυτή την στιγμή γεννάμε την Εμπειρία σαν μια σούπερ αίσθηση.

Δεν βλέπω την ώρα να γυρίσω πίσω στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων για να τους πω τί κάνουμε. Το κράτησα μυστικό, ακόμα κι από τον Κάλντρε, μέχρι σήμερα.

Ξέρετε, στην πραγματικότητα γεννάμε την Εμπειρία σας αίσθηση. Χμ! Φανταστείτε το. Μια ομάδα ταπεινών ανθρώπων να γεννάει την Εμπειρία σαν αίσθηση ( ο Αντάμους γελάει).

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή καθώς ο Μάστερ κι εγώ μοιραζόμαστε μαζί σας τις εμπειρίες που θα έρθουν στην ζωή σας καθώς παραμένετε στον πλανήτη, μέσα σε αυτά τα σώματα.
( παύση)
Τώρα, μπορείτε να βάλετε λόγια. Μπορείτε να βάλετε λόγια. Απλά μην το σκέφτεστε. Ξέρω ότι ακούγεται παράξενα, αλλά μην το πιέζετε. Τα λόγια θα έρθουν σε σας.

Ο Μάστερ κι εγώ είμαστε πολύ παρόντες, και τώρα σας έρχονται τα λόγια. Τι εμπειρίες θα ζήσετε…. Τι εμπειρίες θα ζήσετε στην ζωή σας.
( παύση)
Τώρα, κάποιοι από εσάς αντιστέκονται. Το περιορίζετε στη qualia, βασισμένοι στις παλιές σας εμπειρίες. Μην το κάνετε αυτό. Αφήστε το να έρθει, επειδή θα είναι μια εμπειρία πολύ διαφορετική από τις παλιές.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και απλά αφήστε τα λόγια να έρθουν σε σας. Δεν χρειάζεται καν να τα βάλετε στην σειρά. Δεν χρειάζεται να τα βάλετε σε μια πρόταση.
( μεγάλη παύση)
Ο Μάστερ είναι σοφία, αλλά σε αυτή την σοφία ο Μάστερ μπορεί να μιμείται, μπορεί να γίνει πολύ ανθρώπινος, θα έλεγα, οπότε αφήστε τον Μάστερ να σας κρατάει  το χέρι.  Και αφήστε τα λόγια από τις εμπειρίες που θα έρθουν σε εσά,ς σε αυτή σας την ενσάρκωση. Αφήστε τα λόγια να έρθουν τώρα, αφήστε να έρθει η καθαρότητα.
( μεγάλη παύση)
Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή… γιατί  όλα όσα έρχονται σε εσάς τώρα στον ασφαλή μας χώρος  είναι η αλήθεια, είναι η δική σας αλήθεια. Αυτά που έρχονται τώρα είναι αληθινά και αυτά που έρχονται τώρα μπορεί να μοιάζουν κάπως αόριστα με πολλούς τρόπους. Το μυαλό σας ίσως να προσπαθεί ακόμα να τα ερμηνεύσει, αλλά είναι εκεί και θα καταλάβετε το βαθύτερο νόημά τους με τον καιρό. Μπορεί και αργότερα σήμερα, μπορεί αύριο. Δεν βιαζόμαστε.

Αλλά ο Μάστερ ήθελε να ρίξετε μια κλεφτή ματιά, σε αυτά που ακολουθούν, κι αν το προσέξατε, ο Μάστερ δεν μίλησε καθόλου για συνηθισμένα πράγματα. Δεν μίλησε καθόλου για το τι θα φάτε για πρωινό ή για το καινούργιο αυτοκίνητο ,που πρόκειται να αγοράσετε. Ο Μάστερ ξέρει ότι όλα αυτά, τα καθημερινά πράγματα, απλά είναι εκεί.
Ο Μάστερ ενδιαφέρεται περισσότερο γι αυτά που θα ακολουθήσουν ,για την εμπειρία σας σαν άνθρωποι, και σίγουρα δεν θα είναι όπως οι εμπειρίες του παρελθόντος. Σίγουρα θα είναι πολύ, πολύ διαφορετικές. Γι αυτό τον λόγο επιλέξατε να μείνετε.

 Ας πάρουμε και βαθιά αναπνοή μαζί.

Βρισκόμαστε σε ένα σημείο καμπής, σε μια αλλαγή του τρόπου ,που βιώνετε την εμπειρία του εαυτού σας και της ζωής σας.
( η μουσική σταματάει)
Αρκετά απλό, ε; Δεν είναι τίποτα σπουδαίο. Έπρεπε να βγούμε από αυτό το παλιό μονοπάτι της εμπειρίας, από τον παλιό τρόπο δράσης, επειδή ήταν ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο, επαναλάμβανε τον εαυτό του ξανά και ξανά. Έπρεπε να το ξεπεράσουμε.

Οπότε,  αυτό κάναμε εδώ σήμερα παράλληλα με την γέννηση μιας ολοκαίνουργιας αίσθησης για ολόκληρη την δημιουργία.

Με αυτό, αγαπητοί μου φίλοι, Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους.

Ήμουν λίγο σύντομος σήμερα. Δεν βλέπω την ώρα να γυρίσω πίσω στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων και να τους πω πόσο πολύ αγαπάω αυτή την ομάδα που λέγεται Σώμπρα.
Όλα είναι καλά σε ολόκληρη την δημιουργία. Σας ευχαριστώ ( το κοινό χειροκροτάει).

 

Μετάφραση : Καλλιόπη Παγούδη
Διόρθωση και επιμέλεια :Μαρία Γρηγοράκη
Σπόνσορας της μετάφρασης  : Μαρία Κωδωνάκη

 

Σημείωση : Τον Οκτώβριο δεν θα μεταδοθεί μηνιαίο shoud απο τον Αντάμους, λόγω της συγκέντρωσης των Shaumbra στο Bled της Σλοβενίας, όπου θα μιλήσει από εκεί !!
Καλό φθινόπωρο σε όλους !!!

Shoud 1, Aνάδυση

H Σειρά της Ανάδυσης
Shoud 1,  4- 8 – 2018

ΛΙΝΤΑ ΚΑΙ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ: «Happy birthday to you, happy birthday to you, happy birthday Αντάμους, happy birthday to you!” ( τραγουδάνε το τραγούδι των γενεθλίων, επευφημούν  και χειροκροτάνε, καθώς η Λίντα μπαίνει μέσα με μια τούρτα και μπαλόνια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( γελώντας) Α! Είμαι αυτό που Είμαι, είμαι λίγο συγκινημένος  αυτή την υπέροχη μέρα ( γέλια καθώς η Λίντα του περνάει στο λαιμό ένα μενταγιόν). Λίγο συγκινημένος. Σας ευχαριστώ. Α! ( Η Λίντα φέρνει ένα κρυστάλλινο ποτήρι και μια κανάτα) Ω, α! Νερό. Νερό;

ΛΙΝΤΑ: Μάλιστα, κύριε. Pérignon.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και ο καημένος ο Κώλντρε που είναι έτοιμος να με αφήσει να βγω έξω, και τώρα αυτό; Α! Πρέπει να σας πω ότι σας αγαπάω- τον καθένα ξεχωριστά και όλους μαζί. ( κι άλλα γέλια). Ειλικρινά.

Ξέρετε, χθες το βράδυ ήμουν στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων και συζητούσαμε, και μου είπαν, «Αντάμους, είσαι πραγματικά έτοιμος να κάνεις αυτό το πράγμα με την Ανάδυση αύριο; Είσαι πραγματικά έτοιμος για κάτι τέτοιο; Είναι έτοιμοι γι αυτό οι Σώμπρα»;

Και λύθηκα στα γέλια. Λύθηκα στα γέλια, και η απάντησή μου ήταν, «Απόλυτα». Μάλλον η πραγματική απάντηση είναι, «Γιατί να περιμένουμε κι άλλο; Γιατί να περιμένουμε κι άλλο;»Και μετά, ήξερα ότι θα ερχόμουν εδώ σήμερα για να είμαι μαζί σας, γνωρίζοντας τι πραγματικά κάνουμε. Κάνουμε το πέρασμα. Κάνουμε το πέρασμα. Περάσαμε μέσα από μια σειρά ενσαρκώσεων και τώρα κάνουμε το πέρασμα, και το χαιρετίζουμε με αυτό τον τρόπο; Είναι…

ΛΙΝΤΑ: Κάνε μια ευχή!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ:… αρκετό για να φέρει δάκρια στα μάτια ενός Αναληφθέντα Δάσκαλου, πολλά δάκρια, και δεν βλέπω την ώρα να γυρίσω πίσω στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων απόψε-  αν μπορούσαν να βγουν  μερικές φωτογραφίες στα πολύ γρήγορα– για να τους τις πάω και να τους πω, «Κοιτάξτε! Δείτε τί έκαναν οι Σώμπρα. Δείτε την ομορφιά αυτού που έκαναν». Και, ναι, ήταν τα γενέθλιά μου χθες, και είμαι Λέων, φυσικά. Έχουμε άλλους Λέοντες εκεί έξω; Ξέρετε πώς είναι. Ξέρετε πώς είναι ( κι άλλα γέλια και κάποιος λέει, «Σβήσε τα κεράκια»).Πρέπει να κάνω…. ( κάποιος φωνάζει «Κάνε μια ευχή») πρέπει να κάνω μια ευχή.

ΛΙΝΤΑ: Κάνε γρήγορα πριν σβήσει και το τελευταίο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πρέπει να κάνω μια ευχή και τι θα μπορούσα να ευχηθώ; Όλα όσα υπάρχουν στον κόσμο, όλα όσα υπάρχουν στο σύμπαν.

ΤΖΟΑΝ: Λοιπόν, η Έντιθ άλλαξε την θέση της ( γέλια).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αυτή ήταν… η πρώτη μου ευχή ήταν να αλλάξει η Έντιθ θέση. Μετακινήθηκε μια ολόκληρη σειρά .Οπότε θα… ( το τελευταίο κεράκι έσβησε)…. ω, εντάξει, θα το ανάψουμε ξανά. Θα το ανάψουμε ξανά.

ΣΩΜΠΡΑ 1 ( γυναίκα) Δεν χρειάζεται να τα σβήσει τώρα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Η ζεστασιά που εκπέμπω τα έσβησε ( γέλια). Τι να ευχηθώ από την στιγμή που η Έντιθ μετακίνησε την καρέκλα της; Τι να ευχηθώ όταν κάποιος είναι ήδη Αναληφθείς Δάσκαλος; Τι να ευχηθώ; Υπάρχουν πολύ λίγα πράγματα που επιθυμώ, δεν υπάρχει τίποτε που να έχω ανάγκη, καμιά εμπειρία που να μην την έχω ζήσει. Ξέρετε, είναι όπως εσείς, αν το σκεφτείτε. Δεν θέλετε πραγματικά τίποτε, δεν χρειάζεστε πραγματικά τίποτε, δεν υπάρχει καμιά εμπειρία που δεν την έχετε ζήσει. Εσείς, τι θα ευχόσασταν.

Α! Οπότε, θα προσποιηθώ ότι όλα τα κεράκια είναι αναμμένα, επειδή μπορείτε να το κάνετε αυτό ( κάποιος λέει, «Να την, έρχεται», καθώς η Λίντα βάζει  κι άλλα κεράκια στην τούρτα). Ω, η Λίντα σώνει την κατάσταση. Αλλά η ευχή μου παραμένει η ίδια, και θα την μοιραστώ μαζί σας, αφού πρώτα σβήσω τα κεράκια που έχουν ήδη σβήσει. Ξέρετε, είναι σαν να φτάνεις κάπου πριν πραγματικά φτάσεις. Έχει ήδη συμβεί, αλλά γυρνάτε πίσω και  ζείτε ξανά πώς είναι να σβήνεις τα κεράκια , παρόλο που τα κεράκια  έχουν ήδη σβήσει και η ευχή έχει ήδη πραγματοποιηθεί. Αλλά …. ( η Μπόνι φέρνει στην Λίντα έναν αναπτήρα) Α, αυτό είναι σοβαρό πράγμα…. μοιάζει με όπλο. Νόμιζα ότι είχε σκοπό να σκοτώσει κάποιον (γέλια).

ΛΙΝΤΑ: Μη με προκαλείς!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν έχω συνηθίσει όλα αυτά τα καινούργια… οκ. Θα τα ανάψεις όλα;

ΛΙΝΤΑ: Βεβαίως.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή, ε να, θα έπρεπε να βάλεις περίπου 300.000 κεράκια εκεί πάνω ( κι άλλα γέλια). Οκ, σε τι να ευχηθώ;

ΛΙΝΤΑ: Βλέπεις που γράφει πάνω στην τούρτα, «Happy Birthday Αντάμους»;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το βλέπω. Ναι.

ΛΙΝΤΑ: Θέλεις κι άλλα κεράκια;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι, είναι εντάξει. Πάμε λοιπόν. Ξέρετε, θα μπορούσαμε να καθόμαστε να το συζητάμε αιώνες, όπως συμβαίνει με το θέμα της φώτισής σας, ή απλά ( σβήνει τα κεράκια) να το κάνουμε (επιφωνήματα και χειροκροτήματα).

Ευχήθηκα να είμαστε ευτυχισμένοι μαζί για πολλά χρόνια, με όλους σας. Αυτή την ευχή έκανα, επειδή δεν μπορούσα να σκεφτώ τίποτε άλλο, που να θέλω τόσο πολύ, όσο το να είμαι μαζί σας, να μοιραζόμαστε όλο αυτό το θέμα της ενσωματωμένης φώτισης.

Αυτό Είναι

Ξέρετε, ήμουν στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, όπως σας έλεγα, και συνειδητοποίησα ότι, αυτό είναι. Είμαστε εδώ. Με αμφισβητούσαν και κατά κάποιο τρόπο με πείραζαν κι έλεγαν, «Είσαι πραγματικά εκεί ή μήπως προσπαθείς να μας καπελώσεις»; Ξέρετε, υπήρχαν κάποιοι άλλοι Αναληφθέντες Δάσκαλοι, που κάνουν channeling και διδάσκουν μέσω άλλων ανθρώπων, αλλά ζήλευαν, ξέρετε, και πιστεύουν ότι τα περισσότερα από αυτά είναι μόνο λόγια. Τώρα, τους δίνω αναφορά και τους δείχνω κάποιες από τις μεταμορφώσεις που περνάτε αυτή την περίοδο, αλλά νομίζω ότι πιστεύουν ότι απλά ότι προσπαθώ να τους νικήσω στην Πύλη των Λεόντων. Και δεν είναι έτσι, είναι αληθινό, διαφορετικά δεν θα το έκανα αυτό. Διαφορετικά, δεν θα σας έφερνα σήμερα αυτό το μήνυμα.

Είναι πολύ αληθινό. Είμαστε εδώ. Γιατί να περιμένουμε κι άλλο; Δεν έμειναν πολλές διδασκαλίες που να σχετίζονται με την άφιξη στην Πραγμάτωσή σας. Στην πραγματικότητα, δεν έμεινε καμία.  Εκεί που πηγαίνουμε είναι να συζητάμε για το πώς θα ζείτε στην Γη σαν φωτισμένα και συνειδητοποιημένα πλάσματα. Εκεί εστιάζουμε. Δεν έμειναν πολλά να πούμε. Είμαστε εδώ. Αυτό είναι.

Να θυμηθούμε κάνα δυο πράγματα, και ο Τοβίας μου ζήτησε να σας τα μεταφέρω. Είπε ότι καθώς τώρα κάνουμε το πέρασμα, το λέω πέρασμα – ξέρετε, όλες αυτές οι ενσαρκώσεις και μετά τις διαπερνάτε. Δεν τις αποφεύγετε, απλά βουτάτε και μετά αναδύεστε. Οπότε, καθώς μπαίνουμε στο θέμα, μου ζήτησε να σας υπενθυμίσω δυο σημαντικά πράγματα.

Πρώτη Υπενθύμιση από τον Τοβία

Πρώτα από όλα, δεν είστε τρελοί. Πόσες φορές δεν έχετε σκεφτεί ότι είστε τρελοί; Πόσες φορές δεν έχετε ξυπνήσει την νύχτα απορώντας, «Τι στο διάβολο κάνω»; Πόσες φορές δεν έχετε ρωτήσει τον εαυτό σας τόσο βαθιά, για το ποιοί είστε και για αυτό το ταξίδι, και όταν το κάνατε, πολύ συχνά θέλατε να γυρίσετε πίσω – ίσως να ήταν καλύτερα αν ήσασταν απλά ένας κανονικός άνθρωπος. Αλλά δεν μπορείτε. Δεν μπορείτε.  Προσπαθήσατε,  δεν μπορείτε.

Δεν είστε τρελοί. Κάποιοι μπορεί να σας πουν τρελούς. Από κλινικής άποψης, θεωρώ ότι είστε ( γέλια). Από κλιν.…- ναι, μιλάω πολύ ειλικρινά. Αυτό εδώ είναι ένα πολύ κομψό ποτήρι. Σας ευχαριστώ ( πίνει μια γουλιά). Μμ, έχει πράγματι πολύ ωραία γεύση.

Από κλινικής άποψης, υποθέτω , θα μπορούσατε – έχετε παραισθήσεις, είστε διπολικοί, όπως κι αν το λένε στις μέρες σας, απλά θεοπάλαβοι ( κι άλλα γέλια) – επειδή δεν καταλαβαίνουν. Αλλά όπως σας λέμε πάντα, όσο κι αν σας κριτικάρουν ή όπως κι αν σας συμπεριφέρονται, στην πραγματικότητα θέλουν να είστε αληθινοί. Πραγματικά το θέλουν. Θέλουν να έχουν την ελπίδα, ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή ζωή- ειδικά αυτοί που υποστηρίζουν την μία και μόνη ενσάρκωση – κάτι περισσότερο από αυτή την σύντομη ζωή στον πλανήτη. Θέλουν να πιστέψουν ότι υπάρχει μαγεία, ότι υπάρχουν περισσότερα.

Και έπειτα οι ξανά-γεννημένοι, αυτοί που πιστεύουν στην μετενσάρκωση, ξέρετε, που έχουν γεννηθεί ξανά; Ναι. Ξέρετε, θέλουν κι αυτοί να το πιστέψουν, αλλά πολύ συχνά είναι κολλημένοι στους δικούς τους τρόπους, στα δόγματά τους, στις πνευματικές τους τελετουργίες – και , μπορεί να το έχετε νοιώσει, μερικές φορές σας κοιτούν αφ’ υψηλού, επειδή δεν διαλογίζεστε οκτώ ώρες την ημέρα, επειδή δεν είστε χορτοφάγοι ή vegan και δεν έχετε βωμούς στο σπίτι σας – οι περισσότεροι από εσάς, γιατί κάποιοι έχετε ακόμα, το ξέρω- και δεν λαμβάνετε μέρος σε τελετουργίες.
Όλα έχουν να κάνουν με εσάς, κι έτσι μερικές φορές σκέφτονται, «Λοιπόν είναι κάπως τρελή αυτή η ομάδα. Είναι απλά ένα μάτσο καλοπερασάκηδες, που κάνουν ό,τι θέλουν. Η πνευματικότητα, ξέρετε, πρέπει να έχει αυστηρότητα και πρέπει να έχει πειθαρχία και πρέπει να ακολουθείς κανόνες. Και ιδού, αυτή η ομάδα, που κάνουν ό,τι στο διάβολο θέλουν. Πίνουν, καπνίζουν, βρίζουν». ( το κοινό γελάει και επευφημεί).

Ακόμα και στις άλλες σφαίρες, όχι στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, σε κάποιες άλλες σφαίρες που θα τις λέγαμε ανώτερης συνείδησης, ακόμα κι εκεί ξύνουν το κεφάλι τους και λένε, «Δεν μπορείς να ανεβείς στον ουρανό με αυτό τον τρόπο». Δεν μπορείς να ανεβείς στον ουρανό με το αυτοκίνητο του Ντάμιεν, επειδή αυτή η παλιοσακαράκα δεν μπορεί να φτάσει τόσο μακριά! Απορούν με αυτή την παράξενη ομάδα, κι εμείς ήμασταν κάπως διακριτικοί. Κάναμε την δουλειά μας, κάνατε την δουλειά σας, και όλο αυτό αφορούσε την απελευθέρωση – ουσιαστικά , την απελευθέρωση και το Επιτρέπω. Όχι να αντικαταστήσουμε κάποια τελετουργία, κάποια παγίδα του μυαλού με κάποια άλλη, αλλά απλά τα αφήσουμε όλα να φύγουν. Και τελικά, όταν λέμε ότι τα αφήνουμε να φύγουν, εννοούμε ότι τα αφήνουμε να γίνουν σοφία.

Όταν απελευθερώνετε, αναρωτιέστε πού πάνε όλα αυτά. Όταν απελευθερώνετε τα τραύματα, όταν απελευθερώνετε τις στρώσεις των δομών και των προτύπων, το να κάθεστε στην ίδια καρέκλα, αναρωτιέστε πού πάνε. Πάνε στην σοφία. Και όταν επιτρέπετε, επιτρέπετε σε αυτή την σοφία να έρθει εδώ. Ακριβώς εδώ. Όχι, δεν είστε τρελοί.

Φυσικά, όπως καταλαβαίνετε, προφανώς δεν υπάρχει – πώς το λέτε – μια διασημότητα, ένας πρωτοπόρος, είτε στην επιστήμη, είτε στην τεχνολογία, στην φιλοσοφία ή σε οτιδήποτε άλλο, δεν ξέρω να  υπάρχει ούτε ένας πρωτοπόρος, που να μην είχε θεωρηθεί παρανοϊκός. Θεωρώ ότι πρέπει  να ακολουθήσετε ένα διαφορετικό δρόμο. Πρέπει να έρθετε σε επαφή με το εσωτερικό σας γνωρίζειν. Πρέπει να  το κάνετε διαφορετικά. Δεν θα φτάσετε σε αυτό το σημείο παραμένοντας μέσα στις εκκλησίες ή σε ασκητικά καταλύματα ή σε άσραμ ή οπουδήποτε αλλού. Φτάνετε σε αυτό το σημείο απελευθερώνοντας προς την σοφία, και μετά επιτρέποντας την σοφία να επιστρέψει στην ζωή σας. Αυτό είναι. Δεν είστε τρελοί.

Αυτό ήταν πιθανόν το σημαντικότερο θέμα  που δούλευε μαζί σας ο Τοβίας: Δεν είστε τρελοί. Και εκείνη την εποχή που όλες οι ενέργειες ήταν πολύ χαοτικές, νοιώθατε, « Τι κάνω λάθος»;  ήταν η μόνιμη απορία σας. «Τι πρέπει να διορθώσω»; Τίποτα. Απλά αφήστε το να φύγει. Τίποτε.

Δεύτερη Υπενθύμιση από τον Τοβία

Και μετά, το άλλο πράγμα που ήθελε ο Τοβίας να σας μεταβιβάσω. Δεν είστε μόνοι. Ξέρετε, θυμάστε τότε παλιά – για κάποιους από εσάς δεν ήταν και πολύ παλιά, για κάποιους άλλους ήταν πολλά χρόνια πριν- τότε που νοιώθατε αυτή την βαθιά μοναξιά. Ακόμα κι αν ήσασταν ανάμεσα σε πολλά άτομα, ακόμα κι αν ήσασταν πολύ κοινωνικοί, αν ήσασταν στο γραφείο, με την οικογένεια, εσείς νοιώθατε  αφόρητα μόνοι. Πόσο απαίσια ήταν;

Ήταν ένας ακόμα τρόπος για να επιστρέψετε πίσω, στον εαυτό σας, επειδή εκείνη την εποχή δεν υπήρχε τίποτε άλλο. Να επιστρέψετε μέσα σας, αντί να κοιτάτε τα πάντα, αντί να χρειάζεστε καθρέφτες για να δείτε τον εαυτό σας.
Δεν χρειάζεστε πλέον καθρέφτη για να δείτε τον εαυτό σας. Και αυτό είναι πολύ σπουδαίο.

Σε όλες σας σχεδόν τις ενσαρκώσεις στην Γη, χρησιμοποιούσατε τους άλλους για να δείτε τον εαυτό σας. «Ποιος είμαι»; Μέσω των άλλων. Πώς σας βλέπουν; Και αφορούσε το πώς εσείς βλέπατε τον εαυτό σας. Είτε επρόκειτο για κάποιον δάσκαλο ή για κάποιον φίλο ή για μέλη της οικογένειάς σας ή για εχθρούς σας ή οτιδήποτε, υπήρχε πάντοτε αυτός ο καθρέφτης. Υπήρχε πάντοτε αυτός ο καθρέφτης εξαιτίας των άλλων ανθρώπων, επειδή δεν θέλατε να δείτε τον εαυτό σας στον δικό σας καθρέφτη. Αλλά τώρα πια μπορείτε.

Δεν θέλατε να δείτε τον εαυτό σας σε αυτόν τον καθρέφτη, επειδή μπορεί να ήταν άσχημος. Μπορεί να είχατε κάνει άσχημα πράγματα. Μπορεί να μην ήταν το είδωλο, που θα θέλατε πραγματικά να είστε. Μπορεί να σας είχαν ποδοπατήσει οι άλλοι, και μετά ο ίδιος σας ο εαυτός, σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορούσατε να κρατήσετε αυτόν τον καθρέφτη. Δεν θα μπορούσατε πιθανόν να τον κοιτάξετε, έτσι λοιπόν χρησιμοποιούσατε τους άλλους σαν καθρέφτες. Αυτό που έβλεπαν εκείνοι σε σας, το βλέπατε κι εσείς στον εαυτό σας.

Είναι ενδιαφέρον. Είναι ένας ενδιαφέρον τρόπος αντίληψης της πραγματικότητας. Αλλά τελικά παίρνετε τον καθρέφτη και  βλέπετε τον εαυτό σας. Το λέω μεταφορικά, αλλά ισχύει και στην πραγματικότητα. Τώρα μπορείτε να κοιτάτε  στον καθρέφτη.

Όταν κοιτάτε στον καθρέφτη, που δεν είναι απλά μια προβολή των άλλων, αυτό που βλέπετε εκεί μέσα είναι ο εσωτερικός Θεός, είναι το Εγώ Είμαι Αυτό που Είμαι, είναι η σοφία και η ομορφιά. Δοκιμάστε το τις επόμενες μέρες. Δοκιμάστε το πριν συναντηθούμε ξανά για την επόμενη συνεδρία μας. Κοιταχτείτε στον καθρέφτη. Ξέρετε πόσο δύσκολο είναι αυτό μερικές φορές. Στην πραγματικότητα, μερικές φορές ουσιαστικά αποφεύγετε να κοιταχτείτε στον καθρέφτη. Αλλά τώρα κοιταχτείτε. Θα δείτε κάτι εντελώς διαφορετικό. Δεν χρειάζεστε τους άλλους για καθρέφτες. Αυτό είναι ένα από τα πιο σπουδαία πράγματα τώρα, καθώς μπαίνουμε στην Ανάδυση.

Αλλά είναι γεγονός ότι περάσατε πολλές μοναχικές μέρες, πολύ, πολύ μοναχικές. Ακόμα κι εσείς που είχατε μια οικογένεια κι έναν σύζυγο και όλα τα υπόλοιπα, νοιώθατε μοναξιά, καθώς σκεφτόσασταν ότι είστε ο μοναδικός άνθρωπος που είναι έτσι, και τώρα, ρίξτε μια ματιά σε αυτό που έχουμε εδώ, εδώ στο Κολοράντο, εδώ με όλους εσάς που παρακολουθείτε από το ίντερνετ. Είστε όλοι κυρίαρχοι. Είστε όλοι ανεξάρτητοι. Δεν υπάρχει ολότητα  εδώ, παρά μόνο ότι είστε η δική σας ολότητα. Δεν μπαίνουμε στην συνολική ολότητα. Αυτό θα ήταν το χειρότερο στον κόσμο, το να επιστρέψετε στην ολότητα, από την στιγμή που έχετε διανύσει τόση απόσταση με την κυριαρχία σας. Αυτό που έχουμε εδώ είναι εσείς.

Και ανακαλύπτετε ότι όλο αυτό το διάστημα δεν ήσασταν μόνοι, και έχουμε αυτή την υπέροχη οικογένεια των Σώμπρα, και σας είπα εδώ και αρκετό καιρό, ότι δεν θα  με ένοιαζε ακόμα κι αν ήσασταν μόνο πέντε άτομα. Ήταν το όριό μου κατά κάποιον τρόπο. Αν ήσασταν λιγότεροι, θα είχα φύγει, ήθελα μόνο πέντε. Λοιπόν, κοιτάξτε το τώρα. Δεν είστε μόνοι, κι αυτό σημαίνει ότι έχετε πολλά μέσα σας. Δεν είστε πλέον ένας μοναχικός άνθρωπος. Είστε ο Μάστερ, είστε το Εγώ Είμαι, και είστε ο άνθρωπος. Είναι όλες οι όψεις, που μετατρέψατε από πτυχές σε όψεις. Είναι όλες οι εμπειρίες. Αλλά όλα καταλήγουν στον άνθρωπο, στον Μάστερ και στο Εγώ Είμαι.

Δεν θα μπορώ πια να σας αποκαλώ ανθρώπους. Απλά και μόνο ανθρώπους. Δεν θα μπορώ πια να σας προσφωνώ έτσι. Θα σας προσφωνώ ανθρώπινους Μάστερς, επειδή από εδώ και στο εξής δεν θα έχουμε πια έναν μοναχικό άνθρωπο. Τώρα είναι όλα μαζί.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έτσι λοιπόν, φτάσαμε σε αυτό το ενδιαφέρον σημείο και είπα στους Αναληφθέντες Δασκάλους, «Είμαστε απολύτως έτοιμοι γι αυτό». Τι περισσότερο θα μπορούσαμε να μάθουμε; Τι περισσότερο θα μπορούσαμε να απελευθερώσουμε;  Για ποιο θέμα θα μπορούσαμε να μιλήσουμε περισσότερο; Αφού όλα είναι  προσεγγίσεις του ίδιου πράγματος. Στην πραγματικότητα, δείτε το, όλα είναι αλληλεπιδράσεις αυτών που είπε ο Τοβίας, ειδικά στις πρώτες δύο με τρεις Σειρές. Μπήκαμε πιο βαθιά. Μπήκαμε μέσα στην εμπειρία αντί να ασχοληθούμε με το θέμα διανοητικά.  Τι άλλο μένει να συζητήσουμε; Γιατί να περιμένουμε; Γιατί να περιμένουμε;

Νομίζω ότι υπάρχει μια νευρικότητα, μια ένταση πάνω στο θέμα, ένα συναίσθημα του τύπου, «Λοιπόν, όχι, κάτι δεν έχουμε καταλάβει σωστά. Υπάρχει κάτι που πρέπει να συνεχίσουμε να το συζητάμε. Υπάρχει κάποιος λόγος για να επιστρέψουμε ξανά τον επόμενο μήνα και να συνεχίσουμε να μιλάμε για φτερά και  όλα τα υπόλοιπα». Όχι. Αυτό είναι, Ανάδυση.

Το Τελευταίο Ζήτω του Ανθρώπου

Αυτά που συνέβησαν ειδικά τον τελευταίο μήνα έχουν ενδιαφέρον. Ίσως να νοιώσατε την ένταση τν περασμένη εβδομάδα, ειδικά. Είναι η εποχή του τελευταίου ζήτω του ανθρώπου. Μίλησα γι αυτό τις προάλλες στην διαδικτυακή μετάδοση των Αγγέλων, το τελευταίο ζήτω του ανθρώπου.

Ξέρετε κάτι, ας τον αφήσουμε να κάνει το ζήτω του. Ας τον αφήσουμε να παίξει  την τελευταία πράξη του έργου του. Το αξίζει. Το κέρδισε, κατά κάποιον τρόπο. Το τελευταίο ζήτω του ανθρώπου, που σημαίνει ότι νοιώθετε πιο τρελοί κι από τους τρελούς ( γέλια). Νοιώθετε ότι  μέσα σας επικρατεί χάος. Αλλά το αστείο της υπόθεσης  είναι ότι, όσο χαοτικά και αν είναι εκεί μέσα, υπάρχει ένα μέρος σας που , μέσα σε αυτό το χάος,  κάθεται χαμογελώντας πλατιά και λέει, «Οκ, παίξε τον ρόλο σου , άνθρωπε. Παίξε τον ρόλο σου. Κάνε το. Κάνε τις τρέλες σου. Χόρεψε τον τελευταίο σου χορό». Ναι, βγες και πιες μέχρι σκασμού, αν το θέλεις. Γίνε ένας τελείως ποταπός άνθρωπος. Ξέρεις πολύ καλά πώς να το κάνεις ( γέλια). Το τελευταίο ζήτω.

Το τελευταίο ζήτω είναι ένας δυνατός καυγάς με τον σύντροφό σας, ξέρετε, με κάποιον. Βρίστε και βλασφημείστε. Το τελευταίο ζήτω. Το σώμα αρρωσταίνει και κουράζεται. Το τελευταίο ζήτω, είναι σαν να λέμε, «Τι  κάνω σε αυτό τον πλανήτη; Τι υποτίθεται ότι είμαι…» ( γέλια, καθώς ο Αντάμους μιλάει με γκρινιάρικη  φωνή). Απλά αφήστε τον να ζήσει το τελευταίο του ζήτω. Και ο άνθρωπος τώρα έχει επίγνωση της ύπαρξης του Μάστερ. Ο άνθρωπος φωνάζει στον Μάστερ «Λοιπόν, διόρθωσε αυτό» και « διόρθωσε εκείνο» και «Φέρε μου λεφτά» και « Φέρε μου έναν σύντροφο». Σαν να λέμε, ωωω! Όχι, σας έχω ακούσει.

Αλλά αυτό που είναι διαφορετικό από πριν είναι – σας έχω ακούσει να τα λέτε εδώ και πολύ καιρό τώρα – αλλά τώρα κάθομαι δίπλα σας, και εσείς κι εγώ, ο Μάστερ κι εγώ, καθόμαστε σαν να βλέπουμε ταινία- «Το Τελευταίο Ζήτω του Ανθρώπου». Ξεπεράστε το. Διώξτε το. Γκρινιάξτε για τελευταία φορά. Γίνετε θύμα για τελευταία φορά.  Για τελευταία φορά κάντε, «Πρέπει να βγω έξω, να λυπάμαι τον εαυτό μου, να πιω πάρα πολύ, για να ανέβω», οτιδήποτε παρόμοιο. «Νοιώθω να τρελαίνομαι» και «Ω! δεν έχω καθόλου πάθος και είμαι συνέχεια κουρασμένος».«Ααα! Κανένας δεν με αγαπάει, και δεν με σέβονται, και ήθελα να κάνω τόσα πολλά, αλλά…» Αφήστε το να συμβεί αυτή την στιγμή. Ταυτίζεται κάποιος από εσάς με όλο αυτό ή μόνο κάνα δυο το πάθατε την περασμένη εβδομάδα;

Και ξέρετε, το αστείο είναι ότι τώρα που εμεί ς- εσείς, ο Μάστερ κι εγώ – μπορούμε να καθόμαστε και να το παρακολουθούμε όλο αυτό κατάπληκτοι, και υπάρχει ένα κομμάτι σας που λέει, «Ω, θεέ μου, εγώ ήμουν αυτός»! Ναι, εσύ ήσουν! Ένα κομμάτι σας που λέει, «Ω, δεν μπορώ να το πιστέψω ότι έκανα τέτοια πράγματα. Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι ήμουν έτσι». Και εγώ σας λέω, «Ναι, εσείς  ήσασταν». ( κι άλλα γέλια) .
Και μετά εντελώς ξαφνικά, το πιάνετε. Το συνειδητοποιείτε και σκέφτεστε, «Αλλά δεν είμαι πια έτσι. Αυτό το κομμάτι μου φεύγει. Θα μείνει για πάντα στην μνήμη μου. Θα μείνει για πάντα μια υπέροχη εμπειρία, αλλά δεν θα είμαι πια αυτός ο άνθρωπος, που παλεύει απλά για λίγο αέρα, για λίγο ψωμί, για λίγο τσίρκο. Δεν θα είμαι πια εκείνος ο άνθρωπος που όλη την ώρα φωνάζει, ¨Γιατί αυτό και γιατί εκείνο¨; Εγώ Είμαι Αυτό που Είμαι».

Και μετά βλέπω όλα αυτά να μετατρέπονται από πτυχές σε όψεις, υπέροχες όψεις, που δεν παίζουν πια θέατρο. Δεν είναι πια στο «εγώ ο καημένος». Δεν είναι πια στον πνευματικό δρόμο σαν, « Σε ποιο σημείο του δρόμου μου βρίσκομαι; Πώς και δεν έχω προχωρήσει περισσότερο»; Και όλα τα υπόλοιπα. Τα παρατηρείτε όλα αυτά να μετατρέπονται σε όψεις, σε υπέροχες εκφράσεις. Δεν παλεύετε πια με τον εαυτό σας. Δεν υπάρχει πια πάλη μέσα σας. Τελείωσε. Τώρα όλα έχουν να κάνουν με το να τα πάτε στην σοφία.

Έτσι λοιπόν, διασκεδάστε με αυτό. Το τελευταίο ζήτω, πόσο θα κρατήσει; Δεν ξέρω. «Δεν θέλω πια να είμαι εδώ. Δεν ξέρω…» Αλλά καθίστε αναπαυτικά και παρακολουθείστε το τώρα σε όλο του το μεγαλείο, παίζοντας το θέατρό του καθώς φεύγει, αποχωρεί, προχωράει προς την έξοδο. Αυτό που εισέρχεται τώρα, είναι ένας πολύ σοφός Μάστερ. Ένας πολύ σοφός Μάστερ.

Και ξέρετε, δεν σημαίνει ότι θα εξαφανιστούν όλα σας τα προβλήματα, αλλά θα τα κοιτάτε από μια εντελώς διαφορετική οπτική. Όσο παραμένετε σε αυτό το βιολογικό σώμα, θα υπάρχουν κάποιες προκλήσεις. Όσο υπάρχουν άνθρωποι, άλλοι άνθρωποι πάνω στον πλανήτη κι εσείς παραμένετε στο φυσικό σας σώμα, θα υπάρχουν προκλήσεις. Θα υπάρχουν ακόμα κι από το ίδιο σας το σώμα προκλήσεις, πόνοι ή αρρώστιες ή οτιδήποτε παρόμοιο, αλλά εσείς θα τα κοιτάτε όλα αυτά από μια εντελώς διαφορετική οπτική. Δεν θα λέτε πλέον, «Γιατί σε μένα»; Δεν θα λέτε πλέον, «Τι θα συμβεί αύριο; Θα πεθάνω; Θα πιάσει φωτιά το σπίτι μου»; Είναι μια εντελώς διαφορετική οπτική. Και ξαφνικά όλες οι λύσεις θα έρχονται ευθύς μπροστά σας. Δεν θα χρειάζεται να ξοδεύετε  μήνες ή χρόνια δουλεύοντας πάνω στα θέματά σας. Ξαφνικά- ( σναπ!)- έτσι απλά.  Θα ξέρετε απλά τί να κάνετε και πώς να το φέρετε, ό,τι κι αν είναι αυτό, στην σοφία. Θα συμβαίνει ακαριαία, στο λεπτό.

Παλιότερα αυτή η σοφία συχνά ερχόταν στο τέλος μιας ενσάρκωσης. Πηγαίνατε στις άλλες σφαίρες κι εμείς καθόμασταν μαζί σας μετά την ολοκλήρωση μιας δύσκολης ενσάρκωσης κι εσείς κλαίγατε και νοιώθατε απαίσια και δεν συνειδητοποιούσατε  καν ότι ήσασταν νεκροί και εμείς αναγκαζόμασταν να σας χαστουκίσουμε για να βγείτε από τα σκατά ( γέλια). Ω, το κάναμε, όντως ( ο Αντάμους γελάει). Είπα στον Κώλντρε ότι δεν θα έβριζα σήμερα , αλλά δεν μπορώ να συγκρατηθώ. Όχι, έπρεπε να σας χαστουκίσουμε. Ξέρετε πώς είναι ορισμένες φορές- μπαμ!– ένα πνευματικό χαστούκι. Αλλά , όχι, έπρεπε να σας πούμε, «Ουάου! Πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Ξεπεράστε το! Αφήστε το να φύγει».

Και μετά άρχιζε να μπαίνει η σοφία. Εμείς αρχίζαμε να σας περνάμε μέσα και να σας λέμε, «Οκ, έι, θυμάσαι τότε που σου συνέβη αυτό στην ζωή σου και θυμάσαι» – σαν να σας δείχναμε ολογράμματα και βίντεο από την ζωή σας – « θυμάσαι πότε συνέβη αυτό; Θυμάσαι πόσο απαίσια ένοιωσες; Θυμάσαι πώς το είχες ξεχάσει μέχρι την στιγμή που το αναφέραμε»; Και τότε σας ζητούσαμε να το φέρετε στην σοφία. Είναι κάπως πιο εύκολο να γίνει αυτό στις άλλες σφαίρες, πράγματι, και τότε το κάνατε. Αλλά τώρα, αντί να περιμένετε το τέλος της ενσάρκωσής σας , τώρα συμβαίνει ευθύς αμέσως. Την στιγμή που σταματάτε για λίγο, παίρνετε μια βαθιά αναπνοή, «Ουάου! Είμαι ο Μάστερ» και μετά το φέρνετε στην σοφία. Αυτό είναι.

Τέλος πάντων, επιτρέψτε στον εαυτό σας και τα δυο, την σοφία και την διασκέδαση του τελευταίου ζήτω του ανθρώπου. Αφήστε τον εαυτό σας να τα ζήσει και τα δυο. Κάποιοι από εσάς προσπαθήσατε να το καταπνίξετε, και ειδικά τώρα καθώς φτάνουμε στο σημείο της Ανάδυσης, λέτε, «Ω, πρέπει να, πρέπει να – δεν πρέπει να είμαι έτσι πια». Ε! Είναι δικό σας κομμάτι. Απλά παίζει την τελευταία  πράξη του έργου του και το τελευταίο του έργο, και μετά τέλος. Όχι πια μόνο άνθρωπος. Προχωράμε παρακάτω.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Προχωρώντας παρακάτω

Οπότε, ναι, όντως, είμαστε έτοιμοι για την Ανάδυση, και ξέρετε, το ερώτημα  το έχει κάνει ο Κώλντρε περίπου 8000 φορές αυτή την εβδομάδα «Θα περάσουμε όλοι; Θα περάσουμε όλοι»; Αργά ή γρήγορα, ναι, όλοι. Και όλοι σας θα το κάνετε με διαφορετικό τρόπο. Θα όλοι σας θα το κάνετε στον δικό σας ρυθμό ο καθένας,  στο δικό σας επίπεδο άνεσης. Αλλά , ναι, θα συμβεί στον καθέναν από εσάς που είναι συνδεδεμένος με αυτό, που είναι έτοιμος να προχωρήσει. Ξεφορτωθήκαμε τους περισσότερους από αυτούς που ακόμα παίζουν πνευματικά παιχνιδάκια, τους περισσότερους από αυτούς που κλέβουν ενέργεια. Και ήμασταν υποχρεωμένοι να τους παραμερίσουμε, έτσι ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε  σε αυτά που κάνουμε τώρα.

Κάποιοι από εσάς θα κάνετε το πέρασμα , θα έλεγα, πιο γρήγορα. Δεν είναι αγώνας δρόμου σε καμία περίπτωση, αλλά κάποιοι από εσάς είστε τόσο έτοιμοι γι αυτό, που θα κάνετε γρήγορα το πέρασμα. Κάποιοι από εσάς θα χρειαστείτε το χρόνο σας. Κάποιοι από εσάς θα – πώς το λένε, Κώλντρε; Είναι το ρεύμα – κάποιοι από εσάς θα παρασυρθείτε από το ρεύμα αέρος αυτών που έχουν περάσει πρώτοι. Θα τους αφήσετε να καθαρίσουν τον δρόμο . Ξέρετε, το ρεύμα αέρος, όταν είστε πίσω από ένα φορτηγό στην εθνική οδό και βρίσκεστε ακριβώς πίσω του και δημιουργείται μια επίδραση που σας τραβάει. Και είναι εντάξει. Δεν είναι αγώνας δρόμου, και δεν υπάρχουν βραβεία γι αυτούς που θα φτάσουν πρώτοι.

Κάποιοι από εσάς θα βουτήξουν προσεκτικά το δάκτυλο των ποδιών τους μέσα,  μια το ένα πόδι, μια το άλλο, σαν να βουτάτα σε μια πολύ κρύα πισίνα και μετά, εντελώς ξαφνικά- μπουμ!- θα σας σπρώξουμε μέσα. Αλλά ναι, θα περάσετε όλοι. Θα περάσετε όλοι.

Και  να πούμε λίγα πράγματα για όσους από εσάς κάνετε το πέρασμα, το ξέρετε ήδη, δεν πρόκειται να παλέψετε στήθος με στήθος γι αυτό. Δεν πρόκειται να το ράψετε πάνω στο πουκάμισό σας, ξέρετε, «Χα! Χα! Έκανα πρώτος το πέρασμα». Ξέρετε, είναι κάτι υπέροχα προσωπικό, πολύ ήσυχο. Είναι τόσο προσωπικό που δεν θα κοκορεύεστε γι αυτό. ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΤΕ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ. Αυτό είναι. Πρέπει να σας το υπογραμμίσω τρεις φορές αυτό. Γκέιλ, κάνε το εσύ για μένα, όλα κεφαλαία, έντονα και υπογραμμισμένα.

Δεν πρόκειται να λάβετε αναγνώριση γι’αυτό από εμένα ή από άλλους. Με άλλα λόγια, το όνομά σας δεν θα αναφέρεται στο διαδίκτυο  ή οτιδήποτε τέτοιο, ούτε και θα το θέλετε. Οπότε δεν υπάρχει αναγνώριση, έτσι πάει. Το ξέρετε εσείς και αυτό είναι όλο. Αυτό είναι όλο.

Όσοι από εσάς κάνετε το πέρασμα νωρίς, και το ξέρετε ήδη, αλλά δεν θα κάνετε κήρυγμα στους άλλους. Δεν έχει κήρυγμα ή να πείτε, «Να πώς πρέπει να το κάνεις». Και θα το συνειδητοποιήσετε, αλλά απλά το τονίζω. Δεν έχει κήρυγμα, δεν θα πείτε, «Να πώς πρέπει να το κάνεις».

Ξέρετε, μέσω του Κώλντρε και μια στο τόσο μέσω της Λίντα, μπαίνω στα μέσα  κοινωνικής δικτύωσης και βλέπω πολύ κήρυγμα, και πολλούς που λένε, «Λοιπόν, να πώς το έκανα. Πρέπει κι εσείς να το κάνετε έτσι». Δεν έχει να κάνει με αυτό. Δεν πιέζουμε κανέναν και δεν υποτιμάμε κανέναν. Ξέρετε, «Καημενούλη μου». Απλά τους επιτρέπουμε. Θα κάνουν κι εκείνοι το πέρασμα, μπορεί και με το δικό σας ρεύμα αέρος.

Και για εκείνους που χρειάζονται τον χρόνο τους, έχω κάτι να  πω – αφήστε τους άλλους να κάνουν το πέρασμα και να έρθουν αντιμέτωποι με  τα πιο βραχώδη μονοπάτια. Αλλά εσείς που χρειάζεστε χρόνο, μην πετάτε πέτρες σε αυτούς που πιστεύετε ότι τα κατάφεραν. Και γιατί να τους πετροβολάτε; Για να τους δοκιμάσετε. Αλλά ξέρετε, οι πέτρες πονάνε, ακόμα και έναν Μάστερ, επειδή είναι ακόμα μέσα σε ένα ανθρώπινο σώμα. Μην τους πετάτε πέτρες. Μην τους προσβάλλετε. Μην τους κριτικάρετε. Αυτό που κάνετε, ουσιαστικά, είναι να τους δοκιμάζετε για να δείτε αν πραγματικά τα κατάφεραν ή αν απλά προσποιούνται. Μην το κάνετε αυτό, επειδή όταν κάνετε το πέρασμα στην Ανάδυση,  θα υπάρχει απίστευτη ευαισθησία και αισθησιασμός.

Οπότε, εσείς που κρατιέστε πίσω  λιγάκι και περιμένετε, μην πετάτε πέτρες. Και πάνω σε αυτό θα σας ζητήσω , αν κάτι από όλα αυτά προκύψει στα κοινωνικά δίκτυα, διαγράψτε το ευθύς αμέσως. Διαγράψτε αυτές τις πέτρες. Ξέρω ότι μερικές φορές το προσωπικό του  Βυσσινί Κύκλου προσπαθεί να είναι ανοικτό και να μην λογοκρίνει, αλλά αυτό είναι υπερβολικά ευαίσθητο. Ξεφορτωθείτε το. Πονάει πολύ. Πάει πολύ βαθιά, ακόμα και για έναν ανθρώπινο Μάστερ.

Μια Ερώτηση

Έτσι λοιπόν, είμαστε εδώ. Αυτό είναι. Πρέπει να κάνω μια ερώτηση,  σε ποιο σημείο το νοιώσατε στο σώμα σας περίπου την τελευταία εβδομάδα ; Πολλά πράγματα βγήκαν στην επιφάνεια, εσείς πού το νοιώσατε; Λίντα, θα σε πείραζε; Και θέλω γρήγορες απαντήσεις. Δεν θέλω πολλές ιστορίες, απλά σε ποιο σημείο του σώματός σας το νοιώσατε την περασμένη εβδομάδα; Ή στο μυαλό σας. Θα πρέπει να το συμπεριλάβω και αυτό. Το μυαλό τώρα είναι μέρος του σώματός σας, δεν είναι πια κάτι ξεχωριστό. Ναι, αγαπητή μου, σε ποιο σημείο το ένοιωσες;

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Θέλεις να σηκωθώ όρθια;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Βέβαια! Θα σηκωθώ κι εγώ, ναι.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Πολύ περίεργο που έκανες αυτή την ερώτηση. Λοιπόν, θα έλεγα εδώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πού είναι το εδώ;

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Εδώ , λοιπόν, να γιατί είναι περίεργο. Σε όλη μου την ζωή ένοιωθα αυτό το υπέροχο συναίσθημα εδώ, στην καρδιά μου, κάτι σαν οργασμό της καρδιάς. Θέλω να πω, κύματα αγάπης-  το ένοιωσα και γι αυτό, είχα ένα προαίσθημα ότι υπάρχει κάτι περισσότερο. Να γιατί δεν είναι περίεργο. Την περασμένη εβδομάδα (γελάει), δεν ξέρω αν έφταιγε το τσιγάρο ή το άγχος μου, πονούσε το στήθος μου. Σαν παιδί είχα θέματα αυτού του τύπου. Οπότε, βγήκαν στην επιφάνεια πρόσφατα κάποια πράγματα που πίστευα ότι είχαν τελειώσει. Πολλές αναμνήσεις, σκέψεις, που πίστευα ότι , «Έχω ξεμπερδέψει με όλα αυτά. Τι γυρεύουν εδώ»;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι γυρεύουν εκεί;

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Λοιπόν, μετά άκουσα την υπέροχη επικοινωνία σου στους Αγγέλους και είπα, Αχα! Θέλω να πω, σε ευχαριστώ. Ήταν τόσο όμορφα- θέλω να κλάψω- επειδή μου ξεκαθάρισαν πολλά ( σπάει η φωνή της).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Και το έπιασα. Βγάζει νόημα, επειδή όταν μετακινείσαι σε μιαν άλλη υπαρξιακή επίγνωση, θα συναντήσεις πέτρες στον δρόμο και δόξα τον Θεό έχω αυτές τις αναμνήσεις από τα κύματα της αγάπης στην καρδιά μου. Οπότε, όλα είναι εδώ, απλά έχουν διαφορετικές αποχρώσεις.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, στην καρδιά. Στην καρδιά.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Μάλιστα κύριε.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και, όπως αναλύσαμε σε βάθος στην δικτυακή μετάδοση στους Αγγέλους, είναι το τελευταίο ζήτω.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά αντί να συνδέεστε πολύ ή να εμπλέκεστε συναισθηματικά μαζί του, καθίστε αναπαυτικά σαν να παρακολουθείτε μια ταινία. Είναι πολύ ενδιαφέρον. Είναι το τελευταίο ζήτω, και επίσης, όλα τώρα βγαίνουν στην επιφάνεια για να μεταφερθούν στην σοφία. Γι αυτό τον λόγο στο περασμένο μας Shoud μιλήσαμε γύρω από τις ενοχές και την ντροπή. Όλα βγαίνουν στην επιφάνεια. Και θα είναι σχεδόν τα αντίθετα από ότι νομίζετε. Θα νομίζετε ότι, ω, αυτή την στιγμή όλα θα γίνουν φωτεινά και πουπουλένια.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Σωστά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, αλλά είναι το υλικό που είναι φτιαγμένοι οι πραγματικοί άγγελοι. Είναι το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένοι οι Αναληφθέντες Δάσκαλοι – τα σκουπίδια, οι ρύποι, οι βρωμιές, όλα βγαίνουν στην επιφάνεια για να καθαριστούν , να μεταμορφωθούν.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Σωστά. Υπέροχα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Είναι μια πρωτοφανής διαδικασία και είναι αντίθετη σε πολλές διδασκαλίες – θρησκευτικές και πνευματικές διδασκαλίες – αλλά είναι αληθινή. Είναι αληθινή, και εσείς περνάτε μέσα από αυτήν κι εμείς την καταγράφουμε, την καταγράφουν εκεί πίσω. Είναι η Πραγμάτωση της αληθινής ζωής. Ωραία.
 Σε ευχαριστώ.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και φαντάζεστε πόσο θα βοηθήσει σε βάθος χρόνου κάποιον που θα διαβάζει το βιβλίο σας ή θα διαβάζει ,το Master’s Life, θα παρακολουθεί τα Shouds, και θα έχει εκείνα τα μεγάλα «αχα». Και δεν είναι ρητορικό ή φιλοσοφικό, αλλά προέρχεται από αληθινούς ανθρώπους,  που έγιναν στ αλήθεια πραγματωμένοι Μάστερς. Είναι πολύ πιο σπουδαίο  από όλους τους channelers του κόσμου και από όλους τους γκουρού του κόσμου μαζί, αυτό που εσείς κάνετε. Οι αληθινές ιστορίες της κυριαρχίας είναι πολύ πιο δυναμικές και βαρυσήμαντες. Ωραία. Πού αλλού το νοιώθετε; Ναι.

ΧΟΡΧΕ: Πώς είσαι;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Καλά. Άγιος αδερφός. Άγιος αδερφός.

ΧΟΡΧΕ: Εσύ ή εγώ;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, εγώ ( γελάνε). Όχι, αυτό είναι το όνομά μου.

ΧΟΡΧΕ: Άγιος αδερφός.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Σαιν Ζερμαίν σημαίνει Άγιος Αδερφός.

ΧΟΡΧΕ: Ω!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, όταν με αποκαλείς αδερφό, είμαι, «Ναι!»

ΧΟΡΧΕ: Άγιε Αδερφέ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπορείς να αφαιρέσεις  την λέξη «άγιος», αλλά εντάξει ( ο Χόρχε γελάει). Ναι. Όχι, επέλεξα αυτό το όνομα επίτηδες. Άγιος Αδερφός. Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πώς σε λένε;

ΧΟΡΧΕ: Χόρχε.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Τι σημαίνει;

ΧΟΡΧΕ: Εμ… ( δεν μιλάει για λίγο, και μετά γελάει) δεν έχω καταλάβει ακόμα το πραγματικό νόημα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Α!! Είναι… ( ο Χόρχε εξακολουθεί να γελάει) σημαίνει σοφός άνθρωπος. Ναι. Όχι, πράγματι, αυτό σημαίνει.

ΧΟΡΧΕ: Ακούω εσένα ( γελάνε).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, και κοίτα για το πραγματικό νόημα. Σημαίνει σοφός άνθρωπος ή… όχι έξυπνος, αλλά ναι, σοφός άνθρωπος. Σοφός αδερφός, έτσι θα σε λέω.

ΧΟΡΧΕ: Λοιπόν, θα σου πω μια μικρή ιστορία. Έκανα αναδρομές σε προηγούμενες ζωές…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι πράγμα;

ΧΟΡΧΕ: … ίσως επειδή έτσι μας συμβούλευσες ( γελάνε). Και έτσι σε ανακάλυψα και ανακάλυψα και πολλά άλλα…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μια στιγμή. Πρέπει να σε ρωτήσω κάτι. Λοιπόν, έβαλες κάποιον να σου κάνει αναδρομή σε προηγούμενες ζωές.

ΧΟΡΧΕ: Όχι, το έκανα μόνος μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το έκανες – αυτή την απάντηση ήθελα…

ΧΟΡΧΕ: Ναι, μαζί το κάναμε.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ:… εσύ σοφέ αδερφέ, εσύ.

ΧΟΡΧΕ: Με την διαδικασία της αφύπνισης και με τον τρόπο που μπήκα σε αυτήν.Δεν ήμουν στο πνευματικό μονοπάτι ούτε θρησκόληπτος ούτε τίποτε από αυτά. Αρκετά έξυπνο, νομίζω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Σοφέ αδερφέ.

ΧΟΡΧΕ: Και με κάποιον τρόπο μπήκα μέσα –  είναι ολόκληρη ιστορία, αλλά μπήκα στην αναδρομή των προηγούμενων ζωών και είχα πολλούς ανθρώπους από όλο τον κόσμο…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εμένα με γνώριζες; Από τις Σχολές Μυστηρίου;

ΧΟΡΧΕ: Σε γνώριζα από κάποια άλλη εποχή.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι.

ΧΟΡΧΕ: Και είμαι πολύ σίγουρος ότι εμφανίστηκες σε μια από εκείνες τις συνεδρίες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πολύ πιθανόν. Ναι.

ΧΟΡΧΕ: Και κάποιος μου είπε, «Λοιπόν, υπάρχει λόγος που το όνομά σου είναι Χόρχε». Θυμήθηκα την ιστορία του Σαιν Τζορτζ και αυτή ήταν η απάντησή σου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Οπότε, πού πονάει, Άγιε Αδερφέ;

ΧΟΡΧΕ: Πού με πονάει; Εμένα;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, το σώμα σου. Τι ένοιωθες την περασμένη εβδομάδα; Υπήρχε κάτι αξιοσημείωτο στο σώμα ή στο μυαλό σου;

ΧΟΡΧΕ: Δεν δίνω μεγάλη σημασία σε αυτά που συμβαίνουν….

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είχες φουσκώματα ή οτιδήποτε τέτοιο την περασμένη εβδομάδα; (γέλια)

ΧΟΡΧΕ: Όχι, μερικές φορές είχα…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν ξέρω αν θέλουμε να  ακούσουμε… ω, συνέχισε ( κι άλλα γέλια).

ΧΟΡΧΕ: Ένα κάψιμο στην καρδιά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ένα κάψιμο στην καρδιά. Έκπληξη. Έκπληξη. Σοβαρά;

ΧΟΡΧΕ: Σε αυτή την μεριά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, σε γενικές γραμμές εκεί είναι η καρδιά σου, παρόλο που ξέρω κάποιον που έχει την καρδιά του από την άλλη μεριά.

ΧΟΡΧΕ: … σήμερα και επίσης έχω και κάποιους πόνους στο κεφάλι μου.Κάτι σαν πονοκέφαλοι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εγώ ήμουν ( γελάνε). Ωραία. Οπότε, η καρδιά σου.

ΧΟΡΧΕ: Και το κεφάλι μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ωραία.

ΧΟΡΧΕ: Αυτά λίγο πολύ. Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε ευχαριστώ. Το εκτιμώ. Και Χόρχε, σοφός. Σοφός.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Κάνα δυο ακόμα. Σε ποιο σημείο το νοιώσατε τελευταίως;

ΑΛΙ: Ένοιωθα πολλές αλλόκοτες ενέργειες που δεν τις θυμάμαι πριν καθώς και έλλειψη ενέργειας.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, σοβαρά;

ΑΛΙ: Δεν ήθελα να κάνω τίποτα, δεν με ενδιέφερε  τίποτα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Περίπου σαν αυτό που είπα πριν.Ο άνθρωπος, «Δεν θέλω να κάνω τίποτε και …» ( με γκρινιάρικη φωνή).

ΑΛΙ: Ναι. Ήμουν πολύ βαθιά μέσα του και άκουγα σε ζωντανή μετάδοση το Angel broadcast και ήταν κι αυτό πολύ…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όλα αυτά  είναι μια πολύ καλή διαφήμιση για το Angel broadcast ( γέλια).

ΑΛΙ: Και μίλησα με αρκετούς άλλους Αγγέλους εκείνη την ημέρα και όλοι είπαμε το ίδιο πράγμα. Ήρθε την τέλεια στιγμή.Παρόλα αυτά, ο φόβος που μου δημιουργήθηκε πάνω σε αυτό ήταν, ότι μιλήσαμε για τρία έως πέντε χρόνια. Σκέφτηκα, «Ω, Θεέ μου, θα έχω ακόμα τρία χρόνια  αυτό το συναίσθημα που ένοιωσα σήμερα».

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί τρία έως πέντε χρόνια; Πώς προέκυψε αυτό;

ΑΛΙ: Δεν- λοιπόν, απλά ότι θα μπορούσε να κρατήσει τρία με πέντε χρόνια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι, όχι.

ΑΛΙ: Το πιθανότερο τρία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αφήστε με να το ξεκαθαρίσω. Αυτό που κάνουμε εδώ μαζί, για τα επόμενα τρία με πέντε χρόνια είναι ότι δεν θα προσελκύσουμε πολλούς ανθρώπους από έξω. Είναι μια αρκετά δεμένη ομάδα παγκοσμίως. Δεν είναι μεγάλη ομάδα – σας έδωσα τα νούμερα, νομίζω στο μήνυμα της 14ης Φεβρουαρίου πριν λίγα χρόνια- και αυτή η ομάδα θα παραμείνει περίπου σε αυτό το μέγεθος. Θα έρθουν κάποιοι  ακόμα, θα φύγουν κάποιοι, αλλά είπα επίσης ότι, «Δεν αναλαμβάνω καινούργιους μαθητές. Μόνο αυτούς που δούλεψα μαζί τους στις Σχολές Μυστηρίου, με λίγες εξαιρέσεις, αλλά όχι με  περισσότερους». Τα επόμενα τρία με πέντε χρόνια θα τα καταφέρουμε πολύ καλά. Θέλω να πω, δεν θα υπάρχουν αυτές οι αναταράξεις που περάσαμε παλιά.

ΑΛΙ: Ω, ωραία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα γίνει ολοκληρωτική ενσωμάτωση.Και οι συζητήσεις θα επικεντρώνονται γύρω από, «Οπότε ποιες είναι οι δυσκολίες για έναν ανθρώπινο Μάστερ»; Και – δεν θέλω να μπω σε αυτό τώρα- αλλά θα στήσουμε κάποια σκηνικά γι’ αυτούς που θα έρθουν μετά από εσάς.

Αυτό που θα συμβεί σε τρία με πέντε χρόνια – και έχω ήδη αρχίσει να κάνω κάποιες μετρήσεις, και  έχω μια αίσθηση ότι θα συμβεί λίγο νωρίτερα – αυτό που θα συμβεί είναι,  ότι θα γίνει ένα άνοιγμα σε ευρεία κλίμακα, μία έκρηξη.  Θα μαθευτεί, κι όχι επειδή εμείς θα το επιδιώξουμε.  Αλλά θα κυκλοφορήσουν τα νέα, «Κάτι συμβαίνει εκεί πέρα», και θα επικεντρωθούν με ανανεωμένο ενδιαφέρον στους Σώμπρα. Και θα γίνει με γρήγορους ρυθμούς, θα γίνει με μανία, και θα είναι δύσκολο ως ένα βαθμό, επειδή εσείς, το προσωπικό του Βυσσινί Κύκλου, ο Κώλντρε και η Λίντα  θα θέλετε θα να μείνετε σε αυτή την άνετη αρένα που βρισκόμαστε όλοι μαζί. Και ξαφνικά όλοι θα χτυπάνε την πόρτα ψάχνοντας το μαγικό ελιξίριο.

Αυτό θα είναι το δύσκολο στάδιο. Ξαφνικά, θα βγει προς τα έξω, ότι όχι μόνο ένας ή δύο, αλλά χιλιάδες χιλιάδων άνθρωποι τώρα αφήνουν την ενέργεια να τους υπηρετεί. Δεν το συζητάνε – συμβαίνει. Και, ω, θα έχετε ένα σωρό προσφορές, ακόμα και για ταινίες στο Χόλυγουντ,  κυριολεκτικά – ναι, το φαντάζεστε; ( γέλια) Προσφορές για ταινίες στο Χόλυγουντ, και θα έχετε επίσης άτομα που θα έρχονται σε σας – αυτό ήδη συμβαίνει – και θα σας ζητάνε το υλικό σας- τα Shouds, τα εργαστήριά μας και τις συγκεντρώσεις μας, τα μαθήματά μας- και θα τα αλλοιώνουν. Θα τα εμπορευματοποιούν. Θα  – θα πω την λέξη που ο Κώλντρε δεν θέλει να πω – αλλά θα σας κλέψουν το υλικό, και όταν το κάνουν αυτό, δεν θα έχει την ίδια ουσία με αυτό που κάνουμε εμείς εδώ.

Όλα αυτά  είναι προσεκτικά σχεδιασμένα από όλους εμάς στις άλλες σφαίρες, στο Βυσσινί Συμβούλιο, από εσάς, για να είναι απόλυτα κατάλληλα και πάντα, μα πάντα μα πάντα στην υπηρεσία σας. Ποτέ να μην σας τα κλέψουν, ποτέ να μην προσπαθήσουν να τα γκουρο-ποιήσουν, ποτέ να μην επικεντρωθούν πουθενά αλλού παρά μόνο σε εσάς, σε όλους όσους περνάτε όλα αυτά. Και αυτό θα είναι μια πρόκληση. Θα είναι μια νομική πρόκληση. Θα είναι μια πρόκληση καρδιάς, όταν οι άνθρωποι θα παίρνουν αυτό το υλικό και θα το μετατρέπουν σε κάτι ,που εσείς κι εγώ ξέρουμε καλά ότι δεν είναι σωστό. Ως ενός σημείου το κάνουν και τώρα, αλλά σε πολύ πιο μικρή έκταση σε σχέση με το μέλλον.
Οπότε, θα μείνουμε δεμένοι, σφιχτοί, επικεντρωμένοι σε αυτή την ομάδα, μαζί με όλους εσάς τα επόμενα χρόνια, και μετά – μπουμ!- εκτοξεύεται. Και είναι γραφτό να ανοίξει διάπλατα. Δεν θα γίνει κατά λάθος, είναι γραφτό να εκτοξευτεί. Αλλά θα σας δημιουργήσει πολλές προκλήσεις,  όταν ξαφνικά θα ανάψει ένας προβολέας πάνω από το κεφάλι σας, κι εσείς το μόνο που θα θέλετε είναι, να χαρείτε την ζωή σας. Θα θέλετε να ζήσετε την ζωή σας τώρα σαν συνειδητοί δημιουργοί, και ξαφνικά θα σας χτυπάνε την πόρτα, στην κυριολεξία, και θα θέλουν να μάθουν τί είναι αυτό που έχετε. Θα θέλουν να είστε γκουρού. Και, παρόλο που αυτό είναι δελεαστικό, τελικά θα συνειδητοποιήσετε ότι δεν είναι αυτό που θέλετε, δεν είστε εδώ γι αυτό. Έτσι λοιπόν, αυτό εννοώ όταν μιλάω για « τρία με πέντε χρόνια».

Όλα όσα περάσατε και όλες τις βλακείες που είχαν- πφφ!– τελειώσαμε με αυτά. Ναι. Ωραία.  Αλλά αυτό μου έδωσε την ευκαιρία να σας κάνω μια μικρή διάλεξη. Ένας ακόμα, σε ποιο σημείο του σώματος  το νοιώθετε;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έκανα ένα σχόλιο πριν. Δεν ξέρω αν έγινε αντιληπτό… ( το κοινό λέει «Ω!» σχετικά με το σπασμένο χέρι της Μαίρη Σου). Είπα ότι το σώμα και το μυαλό τώρα πια είναι το ίδιο. Δεν είναι ξεχωριστά. Πάντα πιστεύατε ότι το μυαλό βρισκόταν  κάπου αλλού. Το μυαλό παίρνει τώρα την δικαιωματική του θέση σαν μέρος του βιολογικού σώματος. Θέλω να πω, είναι προσαρμοσμένο στο φυσικό σώμα, χρειάζεται τους ώμους και τα χέρια σας και τα πόδια σας, αλλά τώρα παίρνει φυσική υπόσταση.  Δεν είναι το κέντρο εξουσίας ή η διάνοια ή κάτι τέτοιο. Ενώνεται με το σώμα. Οπότε, ναι.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Μια ακόμα…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θέλεις να μας εξηγήσεις το….

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Ατύχημα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ατύχημα. Ήταν ατύχημα; Τι συνέβη;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Έπεσα από το ποδήλατο.Και έπαθα διάσειση και έσπασα το αριστερό μου χέρι ( ο Αντάμους χειροκροτάει για λίγο, το κοινό γελάει).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πόσο ντρέπομαι! ( ο Αντάμους γελάει)

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Μόνο εσύ χτυπούσες παλαμάκια! ( γελάει)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πότε συνέβη, αγαπητή μου;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Την Τρίτη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Την Τρίτη. Δεν σας έλεγα ότι θα σας συμβούν παράξενα πράγματα αυτή την εβδομάδα; Ναι, ναι. Τι συνέβη; Εννοώ, πραγματικά τι συνέβη;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: «bump and fill», θέλω να ελπίζω. (* εξηγεί παρακάτω, αλλά κυριολεκτικά σημαίνει : χτυπάω και γεμίζω)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς! Ακριβώς ( η Μαίρη Σου γελάει). Ακριβώς. Ξέρεις, μερικές φορές είσαι λίγο διανοητική.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Ναι. Κι έτσι, το μυαλό μου σαν να δέχτηκε ένα χτύπημα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, το μυαλό σου δέχτηκε ένα χτύπημα, αλλά εσύ χαμογελάς.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Οκ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, όχι, ειλικρινά. Δεν χρειάζεται να το κάνετε όλοι έτσι, αλλά όχι, ήταν πραγματικά πανέξυπνο, κατά κάποιον τρόπο. Ήξερες τι θα γινόταν σήμερα εδώ, τι θα κάναμε. Και λες, «Ω θεούλη μου! Μερικές φορές κολλάω τόσο πολύ, και ο άνθρωπός μου τα εκλογικεύει όλα αυτά». Σωστά;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και είναι σαν, «Ξέρω τι θα κάνω. Θα κάνω σαν παιδί. Θα πέσω από το ποδήλατο. Θα…» Έσπασες  το χέρι σου ή απλά…

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Όχι, το έσπασα. Αλλά δεν έπαθα εξάρθρωση.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Και έπαθες και διάσειση. Τι άλλο;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Έχω απίστευτες μελανιές…. Σε όλο μου το σώμα ( γελάει).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, δεν θα σε βάλω να μας τις δείξεις ( η Μαίρη Σου γελάει), αλλά μπορεί αργότερα κάποιοι να ενδιαφέρονται. Ναι, δεν σας συνιστώ το bump and fill αλλά μερικές φορές χρειάζεστε ένα γερό χτύπημα.

ΛΙΝΤΑ: Μπορείς να δώσεις έναν ορισμό για το ¨ bump and fill ¨; Υπάρχουν άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, bump and fill . ( Ο Τοβίας μίλησε για το «bump and fill» στο  The Beauty of Life. * Η ομορφιά της ζωής)

ΚΕΡΡΙ: Δείξε μας! ( γέλια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έλα εδώ! Η αγαπητή Κέρρι λέει, «Ναι. Δείξε μας», και είναι σαν να λέει, οκ, ξέρετε. Οπότε. Είναι όταν στραβοπατάς και πέφτεις .

ΚΕΡΡΙ: Δεν είναι αρκετά καλό ( γέλια). Θέλω να πω, εσύ έχεις τις ικανότητες. Για να δούμε…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και τι θα γίνει αν ο Κάλντρε πάθει διάσειση και δεν μπορεί να ολοκληρώσει αυτό το πράγμα;

ΚΕΡΡΙ: Bump and fill!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, bump and fill .Σε ευχαριστώ. Περαστικά. Όχι, το bump and fill  μιλάει για μια κατάσταση , ένα ξαφνικό ατύχημα – πέφτετε από τις σκάλες, πέφτετε από το ποδήλατο, είστε σε μια εκδρομή με ένα μάτσο Σώμπρα και παθαίνετε ένα ατύχημα και όλοι…. Ξέρετε, ένα ξαφνικό ραγδαίο συμβάν.

Τώρα, σε γενικές γραμμές συμβαίνει σε όλα τα παιδιά, επειδή δεν έχει μπει μέσα σας ακόμα η θεϊκότητά σας, το πνεύμα σας δεν έχει μπει ακόμα μέσα σας, μέχρι την ηλικία των δύο ετών, οπότε κατά κάποιο τρόπο είστε σαν ένα όστρακο. Έχετε λίγη προσωπικότητα και ένα όνομα, κι αυτό είναι όλο. Και μετά , αργά- αργά αρχίζει να μπαίνει μέσα σας και χρειάζεται περίπου 18 με 21 χρόνια για να εισέλθει.

Αλλά, ειδικά σαν παιδί, θα πέσετε από ένα δέντρο. Θα πέσετε  πάνω σε έναν τοίχο χωρίς εμφανή λόγο. Θα φάτε τούμπα. Κάποιος άλλος θα σας κοπανήσει στο κεφάλι, στο προαύλιο του σχολείου. Όλα αυτά είναι bump and fills, και είναι εκείνη η στιγμή που ξαφνικά – σναπ!– βγαίνετε από το σώμα σας, βγαίνετε εκτός λογικής και- γουσσς!-  εισέρχεται μέσα σας μια μεγάλη ποσότητα πνεύματος ή θεϊκότητας, όπως θέλετε πείτε το. Παίρνετε αρκετή ποσότητα, που αποκτά  ανθρώπινη μορφή.

Τώρα, είσαι πάνω στο ποδήλατό σου – σαν να ξανάγινες παιδί- ξέρεις, και πέφτεις από το ποδήλατο. Τι σε έκανε να πέσεις;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Υπήρχε ένα κενό στο οδόστρωμα αρκετά μεγάλο και όταν προσπάθησα να το καβαλήσω, έχασα την ισορροπία μου.Έπεσα στο χαντάκι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Είχε πέτρες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και φυσικά φορούσες κράνος.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Οπωσδήποτε φορούσα κράνος.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Ωραία. Οπότε, σε γενικές γραμμές είσαι καλά. Θα γίνεις καλά.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Σε γενικές γραμμές, ναι.Θα μπορούσε να είναι και χειρότερα! ( γελάει)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσε να είναι πολύ χειρότερα, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να ήταν. Χτύπησες και γέμισες με την σωστή ποσότητα. Βγήκες από το μυαλό σου. Έλαβες μια τεράστια ποσότητα εμφύσησης (* infusion εδώ μιλάει για την εμφύσηση πνεύματος και θεϊκότητας, που διεισδύει μέσα μας όταν συμβαίνει το bump and fill) και είσαι μια χαρά. Στέκεσαι εδώ χαμογελαστή και μου μιλάς γι αυτό το θέμα, κι εγώ σε ενθαρρύνω.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Σε ευχαριστώ ( γελάει).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, έπρεπε να βγεις από την ρουτίνα του μυαλού. Πέρασες πάρα πολλά χρόνια πνευματικών σπουδών σε περασμένες σου ζωές , και παρόλο που είναι συναρπαστικό, προκειμένου να τα μετατρέψεις σε εμπειρία θα πρέπει να σταματήσεις να τα σπουδάζεις και να τα κάνεις πράξη. Και αυτό ακριβώς έκανες.

Οπότε, θα έλεγα ότι σε γενικές γραμμές είσαι μια χαρά. Το μυαλό σου μπερδεύτηκε.

Όχι, είναι καλό αυτό, επειδή χρειαζόταν να επανευθυγραμμιστεί. Θα εξακολουθήσεις να έχεις την ανθρώπινη νοημοσύνη, αλλά το μυαλό σου τώρα θα πάει στα μετόπισθεν, θα πάψει να είναι το κέντρο της συνείδησης. Δεν είναι πια. Το κέντρο συνείδησης είσαι Εσύ, το Εγώ Είμαι. Δεν είναι πια το μυαλό, κι αυτό είναι ένα μεγάλο βήμα για σένα.
Ωραία. Σε ευχαριστώ.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, όλοι σας νοιώσατε κάτι διαφορετικό την περασμένη ή την προπερασμένη εβδομάδα. Κάποιοι από εσάς χτυπήσατε και γεμίσατε, κάποιοι από εσάς απλά νοιώσατε μαζική κατάθλιψη. Κάποιοι από εσάς νοιώσατε εντελώς  κενοί. Κάποιοι από εσάς , πολύ αγχωμένοι – και ξέρω ότι καλύπτω μια ευρεία γκάμα – αλλά υπήρξαν διαφορετικά συναισθήματα. Το κυριότερο πράγμα που παρατήρησα αυτές τις εβδομάδες , σε βιολογικό επίπεδο, αν και όχι σε όλους, παρατήρησα ότι ήταν στην καρδιά, κάτι που ειπώθηκε από την πρώτη στιγμή από την Ελίζαμπεθ. Η καρδιά – ίσως κάποια πίεση, κάποια μελαγχολία, μια αρρυθμία ή οτιδήποτε – και είναι απολύτως κατάλληλο στο σημείο που βρισκόμαστε τώρα.

Η καρδιά, που μπορείτε να την θεωρείτε το κέντρο ενέργειας του φυσικού σώματος και το κέντρο αγάπης και όλα τα υπόλοιπα, αλλά η καρδιά νοιώθει πού βαδίζετε, και έχει λαχτάρα. Μια λαχτάρα τόσο στο να  προχωρήσετε μέσα  στην δημιουργία σας , όσο και στο να πάτε πίσω στις ανθρώπινες αναμνήσεις. Οπότε, όλα ενώνονται στην περιοχή της καρδιάς. Για κάποιους από εσάς ήταν το στομάχι. Παρατηρήσατε περισσότερο το στομάχι, είναι κάτι που καταβάλλει την καρδιά, αλλά το κυριότερο θέμα θα έλεγα είναι η καρδιά.

Και ξέρετε, μετατρέπεται σε μια μελαγχολική εκτίμηση για όλα όσα περάσατε. Σαν να λέμε, «Ω, ουάου. Τώρα φεύγουμε. Τα αφήνουμε πίσω μας όλα αυτά. Πάμε σε ένα καινούργιο μέρος», και υπάρχει αυτό το τσίμπημα στην καρδιά. Αλλά ταυτόχρονα υπάρχει μια λαχτάρα να γυρίσετε πίσω, στον φυσιολογικό σας εαυτό, σε αυτό που πραγματικά είστε. Αυτό θα κάνουμε στην Ανάδυση.

Έτσι λοιπόν, αντιδράσεις του σώματος, χτυπήματα και γεμίσματα. Σημειώθηκαν αρκετά χτυπήματα και γεμίσματα αυτή την εβδομάδα και αν μας ακούτε, αν ζήσατε αυτή την εμπειρία, αν το αναρτήσατε στα κοινωνικά σας δίκτυα για να το δουν κι άλλοι, δεν είστε μόνοι! Μαζί το περνάμε όλο αυτό.

Ανάδυση- Λογότυπο και Παρουσίαση

Οπότε, χωρίς άλλη φασαρία , θέλω να περάσω στον ένα από τους δύο λόγους, για τους οποίους ήρθαμε εδώ σήμερα.

Καθώς μπαίνουμε στην Ανάδυση, θα κάνω κάνα δυο πράγματα πρώτα. Θέλετε να ανεβάσετε την εικόνα  της Ανάδυσης στην οθόνη; Αν μπορούσατε να ακούσετε την ιστορία, που κρύβεται πίσω από αυτά που πέρασε το προσωπικό (* του Βυσσινί Κύκλου), καθώς είχαμε διαφορετικές απόψεις, σχετικά με το ποιο θα ήταν το αντιπροσωπευτικό  λογότυπο , κι αυτό εδώ ( στην οθόνη) είναι το αγαπημένο μου. Μου αρέσει ιδιαίτερα , και μιλάω σαν Αντάμους, αλλά πιστεύω ότι και  η Λίντα και ο Κώλντρε το προτιμούν περισσότερο από τα άλλα. Μου αρέσει, επειδή η Ανάδυση – τι αναδύεται; Τι αναδύεται εδώ πέρα;

Αυτό που έχουμε στην πραγματικότητα είναι οι τρεις τομείς, οι τρεις όψεις  – ο άνθρωπος, ο Μάστερ, το θεϊκό. Και αν το προσέξετε καλά – πώς το λέτε αυτό, Λίντα;
ΛΙΝΤΑ: Άπειρο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι άπειρο;

ΛΙΝΤΑ: Τριάδα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η άπειρη τριάδα ή η άπειρη θεϊκότητα. Δεν είναι πια ξεχωριστά. Στο παρελθόν,  αυτά τα κομμάτια ( στην μια πλευρά) ήταν κρυμμένα από αυτό το κομμάτι ( στην άλλη πλευρά). Τώρα είναι σαν να βλέπετε σχεδόν το άπειρο και είναι στο εσωτερικό μέρος. Δεν φαίνεται από έξω. Μιλάμε για Ανάδυση και οι στιγμιαίες εικόνες κατεδαφίζουν κάτι. Ναι, κατά κάποιον τρόπο, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι αυτό που κάνουμε είναι  συγχώνευση.

Συγχώνευση είναι η σωστή λέξη. Ανάδυση, συγχώνευση, ένωση της συνειδητής επίγνωσης του ανθρώπου, του Μάστερ, του Εγώ Είμαι, και τις ακτίνες του Εγώ Είμαι, την εμπειρία του Εγώ Είμαι. Η κάθε ακτίνα του Εγώ Είμαι αντιπροσωπεύει επίπεδα εμπειρίας. Οι ακτίνες μετά πάνε στον Μάστερ. Μέχρι τώρα, ζούσατε μια εμπειρία και την αναλύατε και την κρίνατε. Ήταν είτε ευτυχισμένη είτε δυσάρεστη. Τώρα πηγαίνει στον Μάστερ και την αποστάζει σε σοφία. Και πολλά και διαφορετικά επίπεδα σοφίας. Η σοφία δεν είναι μονοδιάστατη. Υπάρχουν πολλά και υπέροχα κομμάτια σοφίας. Θα  πούμε αρκετά πράγματα γι’ αυτό στο Keahak και στα Shouds. Υπάρχουν πολλές διαβαθμίσεις. Υπάρχει ένα φάσμα σοφίας. Δεν είναι μόνο ένα πράγμα, κι αυτή είναι η ομορφιά της. Καθώς θα μαθαίνετε πώς να μπαίνετε στην σοφία σας, θα μάθετε ότι υπάρχει σοφία που είναι πολύ αισθησιακή και σοφία που είναι πολύ απλή. Υπάρχει σοφία που τραγουδάει. Θα μπούμε σε αυτό αργότερα.

Έτσι λοιπόν ο Μάστερ τα παίρνει όλα από τον άνθρωπο και τα φέρνει στην σοφία, κι αυτό είναι το δώρο του Εγώ Είμαι. Όχι ότι το Εγώ Είμαι χρειάζεται δώρα, αλλά το Εγώ Είμαι απλά αγαπάει τις εμπειρίες του και την σοφία του, κι έτσι υπάρχει αυτή η ροή επιστροφής στο Εγώ Είμαι.

Φανταστείτε το «Εγώ Είμαι, Εγώ Υπάρχω» να είναι απλά μέσα στην χαρά της ύπαρξης. Δεν χρειάζεται τίποτε, αλλά έχει έναν διαρκή οργασμό Εαυτού, που ξεχειλίζει και ξεχύνεται προς τα έξω και μετά επιστρέφει πάλι μέσα, απλά και μόνο για χάρη της δημιουργίας, απλά και μόνο για χάρη της ύπαρξης. Μόνο για την χαρά. Χωρίς τύψεις, χωρίς θλίψη. Όλα μέσα στην χαρά. Οπότε αυτό διαρκώς γεμίζει την κούπα του Εγώ Είμαι, και μετά το Εγώ Είμαι λάμπει ξανά προς στον άνθρωπο λέγοντας, «Πήγαινε να ζήσεις την εμπειρία ξανά. Πήγαινε να βιώσεις την εμπειρία. Μην ανησυχείς για το παρελθόν. Έχει μετατραπεί σε σοφία. Ζήσε εμπειρίες στην ζωή σου».

Πρόσφατα στο Keahak έκανα μια ερώτηση, «Τι εμπειρία θα θέλατε να ζήσετε»; Επειδή θα έχετε το δικαίωμα επιλογής. Δεν θα σας συμβεί έτσι απλά. Δεν θα ζήσετε ξανά ημέρες πεπρωμένου, όπου θα σας συμβαίνουν διάφορα χωρίς να ξέρετε το γιατί. Θα αρχίσετε να επιλέγετε συνειδητά τις εμπειρίες σας. Και πίεσα πολύ αυτούς που παρακολουθούν το Keahak  και  επανέλαβα την ερώτηση με έμφαση «Τι εμπειρία θέλετε να ζήσετε»; Επειδή τα πιο συνηθισμένα πράγματα είναι «Χρήματα» και «Τα παιδιά μου να μου φέρονται καλά» και «Χρειάζομαι ύπνο». Ααα! ( γέλια).

Τι εμπειρία θέλετε να ζήσετε; Επειδή όταν μπορείτε να φέρετε την συνείδησή σας σε αυτό το επίπεδο – τί εμπειρία θέλετε να ζήσετε; – θέλω να πω, αποστάξτε το αυτό , και όχι μόνο για τις ανθρώπινες ανάγκες. Τί εμπειρία θα θέλατε να ζήσετε με πάθος και με χαρά; Όταν φτάσετε σε αυτό το σημείο, όταν μπορείτε να το ορίσετε, όταν μπορείτε να το δείτε καθαρά, δεν θα χρειάζεται να ανησυχείτε για τα τετριμμένα ανθρώπινα πράγματα πια. Έχουν τακτοποιηθεί, και γιατί; Επειδή οι ενέργεια σας υπηρετεί, αντί να σας επιτίθεται. 

Όταν μπορείτε να ορίσετε, « Έι ! Αυτή την εμπειρία θέλω να ζήσω «, και όχι, «Θέλω να ταξιδέψω σε τρεις διαφορετικές χώρες» ή τότε παλιά που είχα κάνει την ερώτηση, ξέρετε, αν είχατε τρεις ευχές , τι θα ζητούσατε- «Να κάνω καταδύσεις» – οκ, αλλά νομίζω ότι τώρα μάλλον έχουμε ένα ανώτερο κάλεσμα. Αυτά τα πράγματα απλά συμβαίνουν.  Όλες οι ανθρώπινες ανάγκες έχουν τακτοποιηθεί, αλλά τί εμπειρία θα θέλατε να ζήσετε; Θέλετε να ζήσετε την εμπειρία του αισθησιασμού; Θέλετε να ζήσετε την εμπειρία της βαθιά αίσθησης του απλά να είστε; Τέτοια πράγματα. Όταν φτάσετε σε αυτό το σημείο, και είμαστε σε αυτό το σημείο, όλα τα άλλα τακτοποιούνται από μόνα τους. Οι λογαριασμοί σας, το αυτοκίνητό σας, η επιθυμία σας να ταξιδέψετε , οτιδήποτε – όλα μπαίνουν στην θέση τους.

Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι μου αρέσει αυτή η συγκεκριμένη παρουσίαση της Ανάδυσης, επειδή τα συμπεριλαμβάνει όλα. Όλα δένουν μεταξύ τους. Το ένα αναδεικνύει την λάμψη του άλλου. Οπότε – δέχτηκα   κάποια αιτήματα πριν και θα ήθελα να τα ικανοποιήσω – ας ξαναδείξουμε την παρουσίαση. Και αφήστε με να σας πω κάποια πράγματα πριν πάμε στα αιτήματα.

Αν μπορείτε αληθινά να το νοιώσετε, την ενότητα του, την ουσία όλων όσων κάναμε μαζί όλα αυτά τα χρόνια, οπτικά – θέλω να πω , όχι οπτικά, ενεργειακά – όλα μέσα στην σύντομη αυτή παρουσίαση. Θέλω να πω, είναι ευχάριστο να το παρακολουθείς , αλλά το προσωπικό κουράστηκε πολύ για να το φτιάξει. Δεν μπορώ να σας πω πόσο πολύ κουράστηκαν.  Προσπαθούσαν να το κάνουν σωστά από άποψη δημιουργικότητας. Αυτό που δεν είχαν συνειδητοποιήσει είναι ,ότι προσπαθούσαν να το κάνουν σωστά ενεργειακά. «Πώς θα το βγάλουμε εκεί έξω»; Η αντίθεση, και θα το δείτε στις λέξεις, η αντίθεση ανάμεσα στο πώς ήταν παλιά τα πράγματα και στο πώς είναι τώρα. Η ενέργεια που εκπέμπεται από εδώ. Και, ας παίξουμε το βίντεο. Θα σχολιάσω μετά. Σβήστε τα φώτα, παρακαλώ.

( παίζει η εισαγωγή της Ανάδυσης)
Mπορείτε να δείτε αυτό το νέο βίντεο για την Ανάδυση εδώ: 

Χμ ( κάποια χειροκροτήματα). Είναι 19 χρόνια. Δεκαεννιά χρόνια μαζί, και θέλω να γελάσω. Το προσωπικό δυσκολεύτηκε πάρα πολύ με τις λεπτομέρειες. Δεν ξέρω πόσα προσχέδια έκαναν. Ίσως η Τζιν να ξέρει.

ΤΖΙΝ: Σχεδόν 20.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σχεδόν 20 προσχέδια, ξέρετε, κι αναρωτιόντουσαν τι πήγαινε στραβά. Λοιπόν, προσπαθείς να αποστάξεις  τα πάντα μέσα σε αυτό, ενεργειακά, να βάλεις την ενέργεια εκεί μέσα.

Τελειότητα

Θέλω να τονίσω κάτι πολύ σημαντικό και ήμουν αμετακίνητος πάνω σε αυτό με τον Βυσσινί Κύκλο, με το προσωπικό, γύρω από την τελειότητα. Αν πρόκειται να κάνετε κάτι από εδώ και στο εξής στην Ανάδυση, κάντε το καλά. Μην το κάνετε όπως θα το έκανε ο παλαιός άνθρωπος, στα μισά του δρόμου. Αν πρόκειται να ζήσετε, ζήστε καλά. Μπορείτε να το πείτε ποιότητα ή στυλ ή κομψότητα ή οτιδήποτε. Αλλά αν πρόκειται να μείνετε εδώ , μέσα σε αυτό το φυσικό σώμα, κάντε το καλά. Αν πρόκειται να κάνετε κάποιο βίντεο, κάντε το καλά.

Το να το κάνεις καλά δεν σημαίνει να το σκέφτεσαι πάρα πολύ. Σημαίνει να βάλεις την συνείδησή σου σε αυτό, να βάλεις τον Εαυτό σου μέσα. Είναι ο τρόπος του δημιουργού. Ο άνθρωπος μερικές φορές  ήταν τσαπατσούλης ή, στην χειρότερη περίπτωση, χρησιμοποιούσε τις δημιουργίες του για χειρισμό. Αλλά αν πρόκειται να κάνετε κάτι, αν πρόκειται να χτίσετε ένα σπίτι, κάντε το καλά. Ο παλιός άνθρωπος μπορεί να έλεγε, «Λοιπόν, δεν έχω χρήματα». Ο Μάστερ λέει, «Θα πετύχει. Κάνε το καλά». Αν πρόκειται να ταξιδέψετε, κάντε το καλά. Αν πρόκειται να κάνετε ένα πάρτι στο σπίτι σας, κάντε το καλά. Δεν σημαίνει ότι θα σας πάρει περισσότερο χρόνο και προσπάθεια.  Τελικά, θα σας πάρει λιγότερο χρόνο και κόπο. Αλλά βάλτε την συνείδησή σας μέσα σε οτιδήποτε πρόκειται να κάνετε.

Ας πούμε ότι πρόκειται να κάνετε ένα τραπέζι. Ο άνθρωπος θα αναλάμβανε όλες τις λεπτομέρειες, τις προετοιμασίες και το πλάνο και την καθαριότητα και όλα τα υπόλοιπα. Κάντε το καλά σημαίνει, «Εγώ Είμαι Εδώ. Εγώ Είμαι Εδώ σε αυτό το τραπέζι που θα κάνω». Βάλτε μέσα την συνείδησή σας. Όλα τα υπόλοιπα ευθυγραμμίζονται. Όλα τα υπόλοιπα μπαίνουν στην υπηρεσία σας. Η ενέργεια ακολουθεί πάντα από πίσω. Ποτέ δεν θα έρθει από μπροστά να σας επιτεθεί. Πάντοτε θα σας υποστηρίζει. Κάντε το καλά. Και πάλι θα το πω, δεν χρειάζεται κόπο. Δεν χρειάζεται πολύ σκέψη. Βάλτε μέσα στο «Εγώ Είμαι Εδώ» σε οτιδήποτε κι αν κάνετε. Αν πρόκειται να ξεκινήσετε μια επιχείρηση, κάντε το καλά. «Εγώ Είμαι Εδώ».

Και θα αναδυθεί η φυσική χάρη, η φυσική έκφραση.  Μετά θα είστε πολύ περήφανοι όταν το δείτε  το βίντεο, όταν το σπίτι τελειώσει, όταν η επιχείρησή σας απογειωθεί. Θα τα κοιτάτε και θα λέτε, «Το έκανα σαν Μάστερ. Όχι σαν άνθρωπος. Δεν έχει ατέλειες. Δεν εμπόδισα την ενέργειά μου. Το έκανα σαν Μάστερ».

Θα βλέπετε τις δημιουργίες σας σαν πραγματικά έργα τέχνης, παρά σαν αγγαρεία. Από εδώ και στο εξής θα σας πιέζω πολύ. Κάντε το καλά. Θα σας ρωτάω, « Το έκανες καλά; Το έκανες σαν Μάστερ»; Και έχω σκοπό να διασφαλίσω ότι αυτός είναι ο προορισμός μας. Αυτό θα είναι ένα από τα πραγματάκια που θα κάνουμε, όπως λέω, στα επόμενα τρία με πέντε χρόνια. Αυτό θα είναι κάτι που θα κάνει τους άλλους να σας προσέξουν, την ομάδα σας και εσάς προσωπικά. «Πώς και τα κάνουν όλα τόσο καλά και φαίνεται να είναι τόσο εύκολο;»

Οπότε, ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή. Θα αφιερώσουμε εδώ λίγη ώρα. Έχουμε ακόμα  να καλύψουμε πολλά. Κάντε το καλά, εντάξει; Οκ. Ωραία. Ωραία. Κάντε το εκεί που νοιώθετε ότι είναι η δική σας δημιουργικότητα, άσχετα με το τι είναι, άσχετα με το αν θα συμπεριλαμβάνει άλλους ανθρώπους. Φέρτε τον Μάστερ σας στην δουλειά .( ο Αντάμους γελάει). Οπότε, εντάξει.

Αποστάζοντας  τα Πάντα  – Μεράμπ

Κοιτάξτε  τώρα τι θα κάνουμε. Θα βάλουμε λίγη μουσική. Να ξεκινήσει η μουσική. Θα κάνουμε μια μεράμπ. Θα πάρουμε όλα όσα κάναμε στις τελευταίες 19 Σειρές και θα τις ενώσουμε σε μία – ναι, ναι. Ε, γιατί όχι;

( η μουσική ξεκινάει)

Το βίντεο ήταν μια αναπαράσταση, οπότε τώρα , καθώς η μουσική θα παίζει, και θα κάνουμε την μεράμπ μας, ας πάρουμε όλα όσα έχουμε κάνει. Ακόμα κι αν δεν ήσασταν εδώ και τα 19 χρόνια, ήσασταν. Το ξέρω ότι το ξέρατε, αλλά ας πούμε ότι ήρθατε στον Βυσσινί Κύκλο πριν ένα χρόνο, ήσασταν εδώ. Ας πάρουμε όλες αυτές τις υπέροχες  διδασκαλίες του Τοβία, τις κεντρικές μας διδασκαλίες, τις κεντρικές σας διδασκαλίες, ουσιαστικά. Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή και ας τα αποστάξουμε όλα αυτά.

(παύση)

Σας είπε για την καταγωγή σας ,ο Τοβίας, από πού προήλθατε, για τις αγγελικές οικογένειες.

Ναι, ήταν εκείνος που είπε, ότι είστε οι εκπρόσωποι των αγγελικών οικογενειών σας. Πιθανόν το ξεχάσατε στην διαδρομή, αλλά όχι, έτσι είναι. Ήλθατε σε αυτό το πράγμα που λέγεται η Τάξη του Τόξου, η πρώτη συγκέντρωση όλων των αγγελικών οικογενειών. Ήταν μια πραγματικά εντυπωσιακή συγκέντρωση.

Στην Τάξη του Τόξου αποφασίστηκε, ότι ο μόνος τρόπος για να μπορέσετε να κατανοήσετε την ενέργεια ήταν να δημιουργήσετε αυτό το μέρος, την Γη. Ο μόνος τρόπος για να κατανοήσετε τι  ήταν πραγματικά η συνείδηση, ήταν αν φτιάξετε αυτό το μέρος , την Γη. Και ο Τοβίας διηγείται  την ιστορία, όπου έγινε αυτή η τεράστια μάχη, η σύγκρουση κάτι σαν τον Πόλεμο των Άστρων, για να δοθεί λύση. Αλλά εγώ επιλέγω να λέω ότι το θέμα δεν ήταν οι πόλεμοι, αλλά η έντονη περιέργεια.

Οπότε, δημιουργήθηκε αυτό το μέρος, η Γη, και οι φυσικοί τομείς , και ήρθατε εδώ. Πρώτα, σαν μία πνευματική ύπαρξη και αργότερα σαν μια ενσωματωμένη βιολογική ύπαρξη. Ας τα πάρουμε όλα αυτά και ας τα ενώσουμε.

Όλες τις ενσαρκώσεις στην Λεμουρία και στην Ατλαντίδα. Ω, η Ατλαντίδα, υπέροχη εποχή αγάπης, αλλά επίσης, μια εποχή καταστροφής και κατάρρευσης.

Ας τα πάρουμε όλα αυτά….

Όλες τις  ενσαρκώσεις που αγκαλιάζουν την ενσάρκωση του Γέσουα…. τις  εποχές των Σχολών Μυστηρίου,  και ας τις ενώσουμε, και μετά να τις ενώσουμε ξανά σε αυτή την ενσάρκωση, με την τόσο δυνατή δέσμευση για την Πραγμάτωσή σας, μακριά από τα συνηθισμένα πνευματικά θρησκευτικά μονοπάτια.

Όλα τα Shouds, όλα τα δάκρυα, όλες τις υπέροχες συγκεντρώσεις των Σώμπρα σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ας τα ενώσουμε όλα μαζί, τώρα.

Οι μέρες που ζήσατε σαν άνθρωποι.

Α! Όλα τα ανθρώπινα. Δεν ξέρω να πρέπει να γελάσω ή να κλάψω σε αυτό το σημείο. Όλα όσα ζήσατε  σαν άνθρωποι –  οι περιορισμοί, τα συναισθήματα, το αίσθημα της σκλαβιάς, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Να σας παίρνουν κάποιοι άλλοι την δύναμη.

Όλες τις εμπειρίες, ουάου! Να κάνετε οικογένειες, να έχετε εραστές. Να βλέπετε  τους αγαπημένους σας να πεθαίνουν, να φεύγουν.

Όλες τις απορίες και όλες τις περιπλανήσεις που ζήσατε σαν άνθρωποι, απορίες, στο πνευματικό σας μονοπάτι, «Τι θα συμβεί μετά»;

Ας τα πάρουμε όλα αυτά και ας γίνουμε οι Μάστερς και ας τα αποστάξουμε, ας τα φέρουμε στην σοφία, ακόμα και όποια απομεινάρια ενοχής ή ντροπής.

Δείτε για μια στιγμή αυτή την εικόνα, αυτό το έργο τέχνης για την καινούργια μας Σειρά. Άπειρη θεϊκότητα. Ο άνθρωπος με την εμπειρία του, τώρα ο Μάστερ να την φέρνει στην σοφία, και μετά το Εγώ Είμαι να εκπέμπει απλά την συνείδησή του , το φως του πάνω στις δημιουργίες του.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

( παύση)

Έτσι λοιπόν, τώρα είναι η ώρα.

Την λένε Ανάδυση. Την λένε  Πραγμάτωση.

Αυτό είναι, μπουμ.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό και τώρα επιτρέψτε. Θέλω να πω, επιτρέψτε το Επιτρέπω. Με άλλα λόγια, έχουμε ένα Κβαντικό Επιτρέπω εδώ….

( παύση)

….όπου ο άνθρωπος  κάνει στην άκρη. Παύει να ανησυχεί και παύει να προσπαθεί. Απλά πάει στην άκρη και επιτρέπει. Αυτό είναι. Δεν χρειάζεται να δουλέψετε με το Επιτρέπω. Απλά επιτρέπετε.

(παύση)

Αντάμους, Αντάμους ( συλλαβίζει « Α- ντα-μους») δεν είναι κάποιο χωριουδάκι στην Ρουμανία. Είναι μια δημιουργία του Σαιν Ζερμαίν, δική μου. Είναι ένας τρόπος για να πλησιάζω τους Σώμπρα. Είναι μια δικιά μας δημιουργία , αυτός ο Αντάμους.

Ίσως να έχετε προσέξει ότι ο Αντάμους είναι λίγο διαφορετικός από τον Σαιν Ζερμαίν. Έχει μια τάση να βρίζει και να βλαστημάει. Έχει μια τάση να προκαλεί, να κεντρίζει, να μετακινεί την καρέκλα σας, να απευθύνεται στα makyo σας.  Σας κάνει να γελάτε. Σας κάνει να κλαίτε. Αλλά είναι μια υπέροχη σύνθεση όλων εμάς.

Αλλά μια στο τόσο, πρέπει να εμφανίζεται ο Σαιν Ζερμαίν, ξέρετε, εγώ, όχι με την εμφάνιση του Αντάμους. Μια στο τόσο δημιουργείται η ανάγκη να παραδοθεί κάποιο μήνυμα. Και, κατά περίεργο τρόπο,  επειδή ο Σαιν Ζερμαίν ήταν αυτός που ήταν μαζί σας στις Σχολές Μυστηρίου, υπάρχει μια μεγάλη ένταση. Ο Σαιν Ζερμαίν δεν είναι, εγώ δεν είμαι – είναι πολύ μπερδεμένο, ποιος είμαι; Ο Σαιν Ζερμαίν δεν αστειεύεται συχνά, θέλει να είναι συνέχεια καλοντυμένος, είναι πιο σοβαρός.

Αλλά μια στο τόσο είναι σημαντικό να  σας επισκέπτομαι  σαν Σαιν Ζερμαίν, που πραγματικά είμαι. Οπότε, προκειμένου να αποφύγουμε μια τεράστια  διπολική διαταραχή με τον Κώλντρε , μετέφερα αυτό το μήνυμα πριν λίγες μέρες, σαν Σαιν Ζερμαίν.

Οπότε, πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή, καθίστε αναπαυτικά και ακούστε τον εαυτό σας σε αυτό το μήνυμα.

Θεμελιώδεις Συνειδητοποιήσεις της Ανάδυσης

ΣΑΙΝ ΖΕΡΜΑΙΝ: Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Πολυαγαπημένος Σαιν Ζερμαίν.

Τώρα ήρθε η ώρα της Ανάδυσης και έρχομαι κοντά σας σαν Σαιν Ζερμαίν. Μου αρέσει η πράξη συνείδησης, όταν έρχομαι κοντά σας σαν Αντάμους. Ο Αντάμους είναι οι Σώμπρα της Νέας Ενέργειας, είναι Σώμπρα, ο καθένας από εσάς ξεχωριστά. Αλλά επιλέγω σε αυτή την περίπτωση, καθώς μπαίνουμε στην Ανάδυση, να έρθω κοντά σας σαν Σαιν Ζερμαίν.

Έρχομαι κοντά σας σαν Σαιν Ζερμαίν, επειδή είναι μια οικεία σας ενέργεια, από τις μέρες των Σχολών Μυστηρίου. Είναι μια ενέργεια που ο καθένας από εσάς μπορεί να νοιώσει, γυρνώντας πίσω στην δικιά μας εποχή του μυστικισμού και των σπουδών και της διασκέδασης και της χαράς στις Σχολές Μυστηρίου, επειδή τώρα είμαστε έτοιμοι για το επόμενο μεγάλο βήμα. Είμαστε έτοιμοι για την Ανάδυση – εδώ είμαστε τώρα – και καθώς το κάνουμε αυτή την στιγμή, σας ζητάω να πάρετε μια βαθιά αναπνοή στον μυστηριακό αέρα.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή στον μυστηριακό αέρα, είναι γύρω σας. Στον μυστικισμό των Σχολών Μυστηρίου. Στον μυστικισμό του ταξιδιού σας. Στον μυστικισμό του επόμενου βήματος, της Ανάδυσης.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή στον μυστηριακό αέρα.

Και πάρτε μια βαθιά αναπνοή στην σοφία. Η σοφία, αυτό που επίσης ονομάζεται ο Μάστερ, η σοφία τώρα μπαίνει μέσα σας. Η σοφία που εξισορροπεί όλες τις εμπειρίες του ανθρώπου. Η σοφία που μετριάζει, που μαλακώνει τις σκληρές γωνίες, που δίνει  νόημα στην εμπειρία.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή στον μυστηριακό αέρα και στην σοφία.

Καθώς μπαίνουμε τώρα στην Ανάδυση, υπάρχουν πολλές θεμελιώδεις αρχές, λαμπρές συνειδητοποιήσεις, αλλά και πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε πολύ καλά, καθώς  προχωράμε στα επόμενα βήματα. Αυτά ήταν σημαντικά . Αυτά είναι μερικές  θεμελιώδεις αρχές του επόμενου προορισμού μας.

Νοιώστε τις. Επιτρέψτε τις να είναι μέρος των δικών σας συνειδητοποιήσεων. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να τις αγκαλιάσει και τις καταλάβει. Οι βασικές σοφίες, καθώς προχωράμε στην Ανάδυση.

~Επιτρέπω

Τις περισσότερες τις έχετε ακουστά, δεν είναι καινούργιες, αλλά μια από τις πρώτες και ίσως η πιο σημαντική είναι το Επιτρέπω. Επιτρέψτε τον Εαυτό σας.

Τώρα, τίποτε δεν έρχεται  με κόπο ή με σκληρή δουλειά. Τίποτα δεν έρχεται με το ζόρι και δεν έχει μέσα του εξουσία. Γίνεται μέσω του Επιτρέπω.

Το Επιτρέπω, από μόνο του, δεν είναι προσπάθεια. Είναι άνοιγμα. Επιτρέψτε  την σοφία, επιτρέψτε  την συνείδηση, επιτρέψτε  τα μέσα στο σώμα σας, μέσα στην ύπαρξή σας, μέσα στην κάθε σας εμπειρία.

Το Επιτρέπω είναι κάτι πολύ προσωπικό. Δεν αφορά τον υπόλοιπο κόσμο. Δεν αφορά κάποιον άλλον άνθρωπο, κάποια  άλλη ύπαρξη. Αφορά τον εαυτό σας. Επιτρέπετε σε εσάς να είστε όλα όσα είστε.

Είναι τόσο βασικό. Είναι τόσο απλό. Επιτρέποντας, ανοίγοντας την καρδιά σας, ανοίγοντας το μυαλό σας, επιτρέποντας το Όνειρο της Ατλαντίδας, επιτρέποντας το όλον σας, να είστε εδώ αυτή την στιγμή.

Επιτρέπω. Πάρτε μια βαθιά αναπνοή στο Επιτρέπω.

Και όπως λέμε τόσο συχνά, είναι μια φυσική εξέλιξη. Είναι φυσική. Δεν χρειάζεται να ασχολείστε μαζί του. Δεν χρειάζεται να το προσπαθείτε. Είναι φυσικό. Είναι κάτι που συμβαίνει στην καθεμιά έμψυχη ύπαρξη, που περνάει από την Γη.

Περνάτε μέσα από τις πρώτες σας ενσαρκώσεις και από όλες τις εμπειρίες σας, και μετά φτάνετε στο σημείο όπου εισέρχεται ο Μάστερ μέσα σας, με φυσικό τρόπο. Μερικές φορές με αντίσταση από τον άνθρωπο, αλλά ο Μάστερ εισέρχεται. Δεν έχει ανάγκη από καλοπιάσματα, από πιέσεις ή από εξαναγκασμούς.

Η αληθινή Πραγμάτωση είναι μια φυσική διαδικασία. Και μετά, θα μπορούσατε να πείτε, επιτρέψτε στον άνθρωπο αυτή την φυσική διαδικασία. Χωρίς διαμάχες, χωρίς διαπραγματεύσεις, χωρίς πίεση. Απλά επιτρέποντας την φυσική διαδικασία.

~ Η Ενέργεια

Μετά είναι πολύ σημαντικό, πολύ σημαντικό για την Πραγμάτωση το γεγονός, ότι όλη η ενέργεια σας υπηρετεί.

Ζήσατε πάρα πολλές ζωές όπου δουλεύατε για την ενέργεια, σκλάβοι της ενέργειας. Αλλά τώρα αυτό αλλάζει και συνειδητοποιείτε, ότι όλες οι ενέργειες σας υπηρετούν. Αυτός ήταν πάντοτε ο σκοπός. Πάντοτε σας υπηρετούσε, αλλά οι περισσότεροι δεν το ξέρουν. Δεν έχουν συνειδητοποιήσει, ότι η ενέργεια είναι εδώ για να τους υπηρετεί.

Η ενέργεια δεν είναι εχθρός. Η ενέργεια ποτέ δεν θα σας σπρώξει προς τα πίσω. Η ενέργεια ποτέ δεν θα σας ξεγελάσει. Η ενέργεια ποτέ δεν θα σας προδώσει, ποτέ δεν θα σας πουλήσει.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Μπορείτε να συνειδητοποιήσετε ότι η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί;

Είναι δικιά σας. Είναι το θεϊκό σας δικαίωμα, είτε εμφανίζεται με την μορφή της αφθονίας, είτε με την μορφή της ειρήνης, είτε με την μορφή της σοφίας, είτε με το να είστε την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο μέρος, είτε με την μορφή άλλων ανθρώπων. Άσχετα με την μορφή της, η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί.

Μέσα σε αυτό, θα ανακαλύψετε ότι συγκεκριμένα πράγματα φεύγουν από το λεξιλόγιό σας. Δεν έχουν κανένα νόημα. Όταν η ενέργεια σας υπηρετεί, δεν χρειάζεται να δυσκολεύεστε με την αφθονία. Απλά υπάρχει. Όταν επιτρέπετε στην ενέργεια να σας υπηρετεί, δεν υπάρχει ανάγκη για θεραπεία. Απλά υπάρχει. Η ισορροπία επανέρχεται από μόνη της.

Όταν συνειδητοποιήσετε ότι η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί, ειλικρινά δεν υπάρχει κόπος. Δεν υπάρχει ανάγκη για στόχους. Δεν υπάρχει η ανάγκη για σκοπούς.

Είστε εδώ τώρα, στην Ανάδυση, για να ζήσετε την εμπειρία – την εμπειρία της επιλογής σας, την εμπειρία που υποστηρίζεται από όλες τις ενέργειες που σας υπηρετούν, την εμπειρία που θα είναι πάντοτε ισορροπημένη και κεφάτη και που ο Μάστερ θα την κάνει πανέμορφη με την σοφία του.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό – όλες οι ενέργειες σας υπηρετούν – και ας είναι έτσι. Ας είναι έτσι.

~Κυριαρχία

Δεν δεσμεύεστε από κανέναν και τίποτα. Δεν δεσμεύεστε από τους προγόνους σας. Δεν δεσμεύεστε από το παρελθόν, από τις προηγούμενες ζωές σας. Δεν δεσμεύεστε από κανέναν άνθρωπο και από καμία κυβέρνηση. Είστε μια κυρίαρχη ύπαρξη, συνεπώς υπεύθυνοι για τις δικές σας εμπειρίες , για τις δικές σας  χαρές , για τις δικές σας δημιουργίες στην ζωή.

Δεν δεσμεύστε από  αγγελικές υπάρξεις, από  αγγελικές οικογένειες ή από αγγελικά συμβούλια. Θα ανακαλύψετε ότι πολλά από αυτά είναι εδώ για να σας υπηρετούν, αλλά εσείς δεν είστε πλέον δεσμευμένοι. Δεν είστε δεσμευμένοι σε κανέναν Θεό ή θεούς. Είστε πραγματικά ελεύθεροι.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή με αυτό, με αυτή την συνειδητοποίηση, και απελευθερώστε τώρα οτιδήποτε σας δεσμεύει, σας κρατάει πίσω, σας κυβερνάει, σας ελέγχει. Δεν είστε πλέον δεσμευμένοι με τίποτε από αυτά, καθώς μπαίνετε στην Ανάδυση.

~Τριάδα
Στην Ανάδυση, θα ανακαλύψετε επίσης ότι το μυαλό δεν είναι η φωνή που σας καθοδηγεί στην ζωή σας. Για πολλούς αιώνες το μυαλό σας καθοδηγούσε, σας μιλούσε, σας έκρινε, έκανες τις επιλογές του. Αλλά τώρα εσείς πάτε πέρα από την εποχή ,που το μυαλό ήταν η φωνή της καθοδήγησης.

Υπάρχει μια νέα φωνή. Υπάρχει ένα νέο συναίσθημα. Υπάρχει μια νέα συνείδηση, και είναι η τριάδα, η ολοκληρωμένη τριάδα του Εγώ Είμαι, του Μάστερ και του ανθρώπου. Ούτε καν το Εγώ Είμαι δεν δίνει κατευθύνσεις. Ούτε ο Μάστερ σας λέει τί να κάνετε.

Είναι η τριάδα του Μάστερ, του Εγώ Είμαι και του ανθρώπου ,που εργάζονται με ομόνοια, γιατί είναι το ίδιο, αλλά εργάζονται ενωμένα. Ο άνθρωπος ζει τις εμπειρίες του, αλλά τώρα είναι εμπειρίες της επιλογής του και της χαράς του, ο Μάστερ πάντα φέρνει σοφία στο κάθετί. Και τώρα, αντί η σοφία να έρχεται  με τον θάνατο ή χρόνια μετά την εμπειρία, η σοφία έρχεται ταυτόχρονα με την εμπειρία. Συνεπώς, δεν δημιουργούνται  τραύματα. Συνεπώς, δεν δημιουργούνται αμφιβολίες. Μεταφέρονται στην σοφία αμέσως.

Και το Εγώ Είμαι, μέσα στην συνεχή ακτινοβολία της χαράς, στο συνεχές γνωρίζειν του Εγώ Υπάρχω, Εγώ Είμαι, συνεχώς μέσα στην δική του δημιουργία, αφού η πραγματική δημιουργία είναι απλά το Εγώ Είμαι στην χαρά, ο άνθρωπος μπαίνει μέσα για να ζήσει αυτή την δημιουργία, και ο Μάστερ πάντα την φέρνει στην σοφία και από εκεί στην καρδιά του Εγώ Είμαι.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

~Πέρα από το Παρελθόν

Μια από τις άλλες θεμελιώδεις συνειδητοποιήσεις είναι ότι συνειδητοποιείτε ότι, σαν άνθρωποι, οι ενοχές και η ντροπή είναι επιεικώς ανθρώπινες παραμορφώσεις  . Δεν υπάρχει χώρος γι αυτές στην Ανάδυση. Δεν υπάρχει χώρος για να μένουμε στο παρελθόν, κουβαλώντας το φορτίο της ενοχής και της ντροπής. Και αυτό μερικές φορές είναι ένα πρόβλημα για τον άνθρωπο, επειδή ο άνθρωπος νοιώθει ότι χρειάζεται να καλύπτεται από ενοχές, για να μην ξανακάνει τα λάθη του παρελθόντος.  Έχει εκπαιδευτεί, έχει υπνωτιστεί να πιστεύει ότι αυτή η ενοχή θα κρατήσει τον άνθρωπο στην θέση του,  να μην κάνει κατάχρηση εξουσίας, να μην βλάψει τους άλλους, να μην καταστρέφει τις δημιουργίες.

Αλλά τώρα δεν μπορείτε να το κάνετε πια. Έχετε την σοφία του Μάστερ. Έχετε την χαρά. Έχετε την συνείδηση του Εγώ Είμαι. Δεν υπάρχει χώρος εκεί που μπαίνετε στην Ανάδυση για καμία ντροπή και ενοχή. Ήρθε ο καιρός να τα απελευθερώσετε όλα αυτά και να προχωρήσετε μπροστά, στην χαρά της εμπειρίας των δημιουργιών σας.

~ Μόνο Τώρα

Τώρα, μπαίνοντας στην Ανάδυση, δεν υπάρχει επιστροφή. Δεν υπάρχει επιστροφή. Μέχρι σήμερα για σας ήταν μια προοπτική, παρόλο που , κατά κάποιον τρόπο, δεν ήταν αληθινή. Αλλά την κρατούσατε σαν μια προοπτική, σαν ένα δυναμικό, ότι θα μπορούσατε να γυρίσετε πίσω, θα μπορούσατε να ακυρώσετε όσα κάνατε σε αυτή την ενσάρκωση. Αλλά δεν μπορείτε.

Δεν υπάρχει επιστροφή, αλλά επίσης, δεν υπάρχει ούτε παρακάτω. Δεν υπάρχει τίποτα παρακάτω. Πραγματικά δεν υπάρχει αύριο. Δεν υπάρχει επόμενο μάθημα ή γνώση.

Οπότε, αφού δεν υπάρχει επιστροφή και αφού δεν υπάρχει παρακάτω, όλα είναι στο Τώρα. Ακριβώς εδώ. Δεν έχει αναβολή μέχρι αύριο, δεν έχει να περιμένετε μιαν άλλη μέρα για την Πραγμάτωσή σας. Δεν έχει προς τα πίσω και δεν έχει προς τα μπροστά. Είναι εδώ. Είναι τώρα. Είναι το «Εγώ Είμαι Εδώ».

~Δεν Κρυβόμαστε Πια

Μπαίνοντας στην Ανάδυση, δεν κρυβόμαστε άλλο πια. Δεν κρυβόμαστε κι αυτό είναι κάτι που πολλοί από εσάς κάνατε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, κρυβόσασταν, και για να το κάνετε αυτό, κρύβατε  την αλήθεια σας. Κρύβατε την επίγνωσή σας. Κρύβατε τον εαυτό σας ακόμα κι από Εσάς.

Τώρα δεν κρυβόμαστε πια. Δεν κρύβεστε από Εσάς. Δεν μένουμε πίσω. Όλα ξεσκεπάζονται – όλα τα μυστήρια, όλος ο μυστικισμός, όλες οι ευλογίες του ποιοι είστε. Δεν κρυβόμαστε πια.

Δεν κρυβόμαστε από τους άλλους. Δεν κρυβόμαστε από τις εκκλησίες. Δεν κρυβόμαστε από τις οικογένειες. Αλλά περισσότερο από όλα, δεν κρυβόμαστε από τον εαυτό μας. Δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό στην Ανάδυση. Όλα γίνονται γνωστά. Όλα  όσα είστε, όλη η ομορφιά, όλη η συνείδηση,  γίνονται γνωστά.

Και όσο κι αν παύετε πια να κρύβεστε από τον εαυτό σας, πρέπει να σας πω ότι , στην Ανάδυση, μπορείτε να γίνετε αόρατοι στους άλλους, όποτε το επιλέξετε. Όταν επιλέξετε να είστε στην δική σας σφαίρα, στον δικό σας χώρο, όταν απλά επιλέξετε να μην αλληλεπιδράτε με την μαζική συνείδηση και με τους άλλους, όταν είστε στη μέση ενός πλήθους και απλά θέλετε να είστε μέσα σας, μπορείτε να γίνετε αόρατοι, με την έννοια ότι μπορείτε να είστε στον δικό σας ασφαλή και ιερό χώρο και οι άλλοι να μην διεισδύουν.

Ναι, κατά καιρούς, το φως σας θα λάμπει πολύ , πολύ δυνατά πάνω στους άλλους, και κατά καιρούς θα δείτε ότι θα σας πλησιάζουν, θα τους προσελκύετε, θα θέλουν να ξέρουν τι συμβαίνει με σας. Αλλά επειδή το να παραμείνετε στον δικό σας χώρο ασφαλείας και ισορροπίας είναι πολύ σημαντικό , θα δείτε ότι μπορείτε να είστε αόρατοι. Και μπορεί να φαίνεται παράξενο, θα λέτε, «Πώς γίνεται να μην κρύβομαι και παρόλα αυτά να είμαι αόρατος»; Επειδή, αγαπημένοι μου φίλοι, είστε μυστικιστές, επειδή όταν επιλέγετε να μην είστε με τους άλλους, όταν επιλέγετε να είστε μόνο στον ιερό σας χώρο, μπορείτε να γίνετε αόρατοι.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

~ Ολοκλήρωση

Και κάτι ακόμα. Όχι άλλη δουλειά με τον εαυτό ας. Όχι άλλη δουλειά πάνω στο «εμένα». Όχι άλλη δουλειά πάνω στην ανθρώπινη ταυτότητα. Αυτό τελείωσε, έφυγε. Δεν χρειάζεται να δουλέψετε με οτιδήποτε. Γιατί θα έπρεπε να το κάνετε αυτό , από την στιγμή που είστε κυρίαρχη  ύπαρξη, αφού τώρα είστε στην συνειδητή κατανόηση και επίγνωση του Εγώ Είμαι, του Μάστερ και του ανθρώπου μαζί;

Όχι άλλη δουλειά πάνω στο «εμένα». Αυτό σημαίνει ότι επιτέλους ήρθε η ώρα για να ζήσετε την εμπειρία της χαρά του Εαυτού. Όχι να προσπαθείτε να τον τελειοποιήσετε, απλά να ζήσετε την εμπειρία. Όχι να βλέπετε τον εαυτό σας κατώτερο από ό,τι είναι , αλλά να τον βλέπετε  στην ολοκληρωμένη κατάσταση του θεϊκού και του ανθρώπινου. Όχι άλλη δουλειά με εσάς, με το «εμένα».

Μπαίνοντας στην Ανάδυση, είστε μια ελεύθερη ύπαρξη, μια κυρίαρχη ύπαρξη, που δεν βασίζεται  σε κανέναν και για τίποτα. Όλα όσα χρειάζεστε στην ζωή σας, έρχονται σε σας. Ναι, ως δια μαγείας. Δεν είστε πια σκλάβοι σε οτιδήποτε ή σε οποιονδήποτε, συμπεριλαμβανομένου και του παρελθόντος σας.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

Αυτές είναι θεμελιώδεις συνειδητοποιήσεις, καθώς μπαίνετε στην Ανάδυση. Να επιστρέφετε σε αυτές, να τις επισκέπτεστε κατά καιρούς, επειδή υπάρχει μια τάση να ξεχνάτε, να ξεχνάτε ότι η ενέργεια σας υπηρετεί, να ξεχνάτε ότι είναι μια φυσική διαδικασία, να ξεχνάτε ότι όλα αφορούν το Επιτρέπω, να ξεχνάτε ότι τώρα πια το μυαλό δεν είναι η φωνή. Στην πραγματικότητα , η φωνή είναι του Εγώ Είμαι, του Μάστερ και του ανθρώπου μαζί.

Είναι τόσο  εύκολο  να ξεχνάτε πολλά, οπότε να επιστρέφετε, να επισκέπτεστε αυτές τις θεμελιώδεις συνειδητοποιήσεις κατά καιρούς, κατά την διάρκεια της Σειράς μας  της Ανάδυσης.

Συνδέομαι μαζί σας από την εποχή των Σχολών μας του Μυστηρίου, από την εποχή όπου συζητούσαμε για μια εποχή που θα έρθει στον πλανήτη, μια εποχή Πραγμάτωσης, μια εποχή αλλαγής, μια εποχή ενσωμάτωσης και, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, μια εποχή που θα ζείτε με έναν τρόπο, που ποτέ πριν δεν θα μπορούσε να φανταστεί από μόνος του ο άνθρωπος. Έρχομαι κοντά σας με αυτή την απευθείας  σύνδεση από τις Σχολές Μυστηρίου.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή  μέσα στον μυστηριακό αέρα.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή μέσα στην σοφία.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή μέσα στο ταξίδι που τώρα μας οδήγησε στην Ανάδυση.

Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Πολυαγαπημένος Σαιν Ζερμαίν.

Σας ευχαριστώ.

Ονειροπερπάτημα Μέσα στην Ανάδυση (* Dream Walk)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα ήρθε η ώρα για ένα Ονειροπερπάτημα  μέσα στην Ανάδυση.

Ένα Ονειροπερπάτημα επειδή ήταν ένα όνειρο.

Ένα Ονειροπερπάτημα επειδή όλες οι ενέργειες είναι κατάλληλες, αυτή την στιγμή. Και σας ζητάω, αυτό το Ονειροπερπάτημα υπό τους ήχους της μουσικής, να μην το απομονώσετε από το υπόλοιπο Shoud για να το ανεβάσετε στα κοινωνικά δίκτυα. Είναι πολύ ιερό, πάρα πολύ πολύτιμο. Δεν θέλουμε να το βγάλουμε εκεί έξω γι αυτούς που θρέφονται ενεργειακά και για όλους τους άλλους. Αυτή είναι η ιερή μας στιγμή.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή, καθώς ξεκινάει η μουσική, μέσα στο Ονειροπερπάτημα, στο Ονειροπερπάτημα των Σώμπρα, μέσα στην Ανάδυση.

( η μουσική ξεκινάει)

Είναι κάτι περισσότερο από μια Σειρά – είναι το αποκορύφωμα όλων των ενσαρκώσεων.

Αναδύεστε από άνθρωποι που είστε, τώρα,  σε  άνθρωπο, Μάστερ και Εγώ Είμαι, αναδύεστε στην τριάδα.

Αναδύεστε, πάτε  πέρα από τα όρια του ανθρώπου, αλλά πάντοτε εκτιμώντας και καταλαβαίνοντας για ποιο λόγο κάνατε αυτό το ταξίδι.

Ας μαζευτούμε όλοι μαζί, κι ας ετοιμαστούμε γι αυτό το Ονειροπερπάτημα. Αλλά, ξέρετε, αυτό εδώ είναι λίγο διαφορετικό. Ξέρετε, στα περισσότερα Ονειροπερπατήματα  ( * Dream Walks) , όταν πηγαίνουμε στις άλλες σφαίρες, επιστρέφουμε πίσω από εκεί που ξεκινήσαμε. Όταν κάνουμε ένα Ονειροπερπάτημα στις άλλες σφαίρες του θανάτου, επιστρέφουμε εκεί από όπου ξεκινήσαμε.

Σε αυτό εδώ, δεν επιστρέφουμε. Σε αυτό εδώ πηγαίνουμε σε μια ολοκαίνουργια σφαίρα, και παίρνουμε μαζί μας όλα όσα είμαστε. Παίρνουμε μαζί μας αυτό τον περιορισμένο άνθρωπο, παίρνουμε μαζί μας όλες μας τις εμπειρίες. Παίρνουμε μαζί μας το ανθρώπινο σώμα και το μυαλό. Τα παίρνουμε μαζί μας.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή κι ας ξεκινήσουμε ένα Σώμπρα  Ονειροπερπάτημα μέσα στην Ανάδυση.

( παύση)

Έχει ενδιαφέρον εδώ, επειδή, κινούμαστε; Ή μήπως κινείται οτιδήποτε άλλο;

Σε αυτό το Ονειροπερπάτημα, χρειάζεται να πάμε κάπου ή όλα τα άλλα κινούνται;

Η παλιά βάση πραγματικότητας, μήπως είναι αυτή που κινείται; Είναι αυτή η πανάρχαια ερώτηση. Σαν να σας ρωτάω, εσείς περνάτε μέσα από τον χρόνο ή ο χρόνος περνάει μέσα από εσάς;

( παύση)

Μήπως όλα τα άλλα αλλάζουν και ανταποκρίνονται σε εμάς;

Σας ζητάω να το νοιώσετε.

( μεγαλύτερη παύση)

Μήπως θα άλλαζαν έτσι κι αλλιώς και τώρα εμείς απλά έχουμε επίγνωση της εμπειρίας;

Μήπως θα άλλαζαν έτσι κι αλλιώς, ακόμα και αν δεν κάναμε ένα Ονειροπερπάτημα;

( παύση)

Τί κινείται και τί αλλάζει; Είμαστε εμείς σε αυτό το Ονειροπερπάτημα, που περνάμε μέσα από ένα Ονειροπερπάτημα; Ή μήπως όλα έχουν ήδη αλλάξει;

( παύση)

Μήπως ήμασταν ήδη εδώ από πριν και τώρα απλά το βιώνουμε με έναν διαφορετικό τρόπο;

( παύση)

Γιατί φαίνεται τόσο οικείο;

( μεγάλη παύση)

Γιατί νοιώθουμε ότι κάναμε αγώνα δρόμου για να φτάσουμε ως εδώ, αλλά παρόλα αυτά μας πήρε τόσο καιρό;

Κάναμε αγώνα δρόμου και θα συνέβαινε έτσι κι αλλιώς.

Τόσο παράδοξο.

( παύση)

Βλέπετε , σε αυτό το Ονειροπερπάτημα της Ανάδυσης, λοιπόν, ο καλύτερος τρόπος για να το περιγράψω είναι η αλλαγή του καθρέφτη. Του καθρέφτη που σας έκανε να πιστεύετε, ότι κινούμασταν και πηγαίναμε κάπου, κάναμε αυτό το ταξίδι στο Ονειροπερπάτημα, αυτός  ο καθρέφτης αλλάζει.

Ο καθρέφτης που μετράει και στηρίζει τα πάντα σε πράγματα έξω από τον εαυτό σας, αλλάζει.

( παύση)

Ο καθρέφτης που λέει, ότι ο άνθρωπος ήταν που δούλεψε σκληρά για να φτάσει εδώ, αυτός το σχεδίασε, αυτός το έκανε να συμβεί, αυτός ο καθρέφτης αλλάζει, επειδή συνειδητοποιείτε ότι ήταν πάντα εδώ.

Όλοι οι καθρέφτες αλλάζουν.

( παύση)

Είναι ίσως το σπουδαιότερο πράγμα στην Ανάδυση.

Κινείστε; Είστε εσείς που φτάνετε εκεί; Είστε εσείς που περπατάτε στο Ονειροπερπάτημα; Ή μήπως όλα τα άλλα αλλάζουν ανταποκρινόμενα σε εσάς;

Η αληθινή κυριαρχία είναι ένα σπίτι με πάρα πολλούς καθρέφτες, και όλοι τους είναι γνήσιοι και αυθεντικοί. Όλοι τους ήταν διαφορετικοί τρόποι αντίληψης  της πραγματικότητας. Όλοι τους ήταν κατάλληλοι.

Ο άνθρωπος είχε ένα σετ από καθρέφτες, ένα να συγκεκριμένο σετ από καθρέφτες. Όσο κι αν αλλάξει κι αν μετατρέψει τον καθρέφτη ο άνθρωπος, την προέλευσή του, θα εξακολουθήσει να είναι ένας πολύ περιορισμένος καθρέφτης.Επομένως,  πολύ περιορισμένη αντίληψη της πραγματικότητας, της ενέργειας , της αλήθειας, και περισσότερο από όλα, του Εαυτού.

Εδώ σε αυτό το Ονειροπερπάτημα στην Ανάδυση, ήρθε πραγματικά ο καιρός να αλλάξουν οι καθρέφτες.

Οι καθρέφτες που θα σας επιτρέπουν να αντιλαμβάνεστε την πραγματικότητα με οποιονδήποτε τρόπο επιλέξετε να την βιώσετε.

Οι καθρέφτες που θα σας επιτρέπουν να είστε στο παρελθόν ή στο μέλλον, ενώ την ίδια στιγμή θα παραμένετε στο Τώρα.

Οι καθρέφτες που θα σας επιτρέπουν να κοιτάτε και να βλέπετε πόση συμπόνοια είναι αληθινά το Εγώ Είμαι, ποιοι πραγματικά είστε.

(παύση)

Και μετά, σε συγκεκριμένα σημεία, δεν θα υπάρχουν καθόλου καθρέφτες.

Όταν επιλέγετε να είστε  αόρατοι, όταν επιλέγετε να μπείτε βαθιά μέσα στον εαυτό σας, δεν θα υπάρχουν καθόλου καθρέφτες.

Ο άνθρωπος θα πίστευε ότι αυτό θα ήταν η μεγαλύτερη μοναξιά – χωρίς καθρέφτες, χωρίς εξωτερική ανταπόκριση, χωρίς καν να βλέπει το δικό του είδωλο. Αλλά ο Μάστερ καταλαβαίνει ότι υπάρχουν ώρες χωρίς καθρέφτη, για να είναι στο δικό του κενό.

( παύση)

Ο Μάστερ δεν χρειάζεται καθρέφτες, αλλά ο Μάστερ ξέρει ότι μπορεί να παίξει με την πραγματικότητα με οποιονδήποτε καθρέφτη επιλέξει τώρα, πολλαπλούς καθρέφτες, καθρέφτες διαφόρων χρωμάτων και σχημάτων, καθρέφτες διαφόρων μεγεθών.

Αυτός είναι ο τρόπος του Μάστερ, ο τρόπος της Ανάδυσης.

Ο Μάστερ ξέρει ότι με έναν καθρέφτη μπορείτε να δείτε τον εαυτό σας σε αυτό το Ονειροπερπάτημα μέσα στην Ανάδυση, σαν να επιπλέουμε σε ένα μεγάλο τούνελ. Αλλά με τον άλλον καθρέφτη , ταυτόχρονα, δεν υπάρχει τούνελ. Τίποτε δεν κινείται. Εσείς δεν κινείστε. Είναι μόνο η πραγματικότητα, που ανταποκρίνεται στην δημιουργία.

Εσείς απλά είστε «Εγώ Είμαι Εδώ» και όλα τα υπόλοιπα αλλάζουν και κινούνται.

Ο Μάστερ έχει πάρα πολλούς καθρέφτες. Δεν φοβάται να τους χρησιμοποιήσει, γιατί  κανένας δεν έχει εξουσία. Είναι απλά τρόποι αντίληψης της πραγματικότητας και της δημιουργίας.

( παύση)

Αυτοί οι καθρέφτες είναι δικές σας όψεις, όψεις του Εγώ Είμαι. Οι όψεις που παλιότερα ήταν γνωστές σας πτυχές, αλλά τώρα έγιναν όψεις, όπως  ένα πετράδι έχει πολλές όψεις, πολλά τμήματα του εαυτού του. Η καθεμιά από αυτές λάμπει, η καθεμιά από αυτές  εκπέμπει φως.

( παύση)

Οι καθρέφτες του Μάστερ είναι οι όψεις του Εγώ Είμαι.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή μέσα στην Ανάδυση.

Ένα απλό Επιτρέπω είναι το μόνο που χρειάζεται εδώ. Ένα απλό Επιτρέπω.

( μεγαλύτερη παύση)

Ο Μάστερ δεν χρειάζεται καθρέφτες για να αντιληφθεί τον εαυτό του. Αλλά ο Μάστερ ξέρει επίσης, ότι μπορεί να επιλέξει όποιον καθρέφτη θέλει, πολλαπλούς καθρέφτες,  για να αντιληφθεί την πραγματικότητα με όποιον τρόπο επιλέξει.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή μέσα στην Ανάδυση.

( η μουσική τελειώνει)

Άλλη μια βαθιά αναπνοή μέσα σε αυτή την γλυκιά Ανάδυση.

Καθώς η μέρα μας φτάνει στο τέλος της, απλά μια σύντομη υπενθύμιση: Δεν είστε τρελοί. Δεν είστε καθόλου τρελοί.

Τρέλα είναι να παραμείνετε σε μια αφύσικη κατάσταση ύπαρξης, τρέλα θα ήταν να μείνετε στην δυστυχία, τρέλα θα ήταν να μείνετε σε αυτό το κλουβί ή σε αυτό τον ζωολογικό κήπο. Και, αγαπημένοι μου φίλοι, όπως θα έλεγε και ο Τοβίας, ποτέ δεν είστε μόνοι. Υπάρχουν πάρα πολλοί που αποκαλούνται Σώμπρα.

Αλλά όχι μόνο αυτό, δεν είστε μόνοι επειδή τώρα υπάρχει το Εγώ Είμαι, ο Μάστερ και ο άνθρωπος, και φυσικά, ξέρετε ότι όλα είναι καλά σε ολόκληρη την δημιουργία.

Με αυτό, Εγώ Είμαι ο Σαιν Ζερμαίν και ο Αντάμους, στις υπηρεσίες σας.

Σας ευχαριστώ.

 

Μετάφραση  : Καλλιόπη Παγούδη , Μαρία Γρηγοράκη
Σπόνσορας της μετάφρασης  : Μαρία Κωδωνάκη

 

 

Shoud 11, Wings

Shoud 11, Wings,  7-7- 2018

Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους Σαιν- Ζερμαίν.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή μαζί καθώς ξεκινάμε αυτό το τελευταίο Shoud της Σειράς των Φτερών.
Α! Η ενέργεια εδώ μέσα με όλους εσάς είναι τόσο πλούσια σήμερα!

Έρχομαι λίγο περισσότερο σαν Σαιν -Ζερμαίν από ό,τι συνήθως. Ξέρετε, ο Αντάμους είναι- όπως εξήγησε ο Κώλντρεν- ο Αντάμους είναι ο Σαιν- Ζερμαίν και όλοι εσείς, ο Κώλντρε, η Λίντα, όλοι σας. Ήταν μια ενδιαφέρουσα πράξη συνείδησης η δημιουργία του Αντάμους. Έπρεπε να είναι κάτι διαφορετικό από τον παλιό Σαιν- Ζερμαίν. Εκείνος εξυπηρετούσε έναν σκοπό. Πολλές και καλές πληροφορίες, πάρα πολλές δεκαετίες πριν. Πολλοί άνθρωποι τα διαβάζουν ακόμα, τα ακολουθούν ακόμα. Αλλά για τους Σώμπρα έπρεπε να φτιάξω κάτι που να είναι λίγο διαφορετικό, κάτι πιο πικάντικο, κάτι που να έχει, πώς το λέτε, την ενέργεια των πειρατών, κάτι πιο ανευλαβές. Αλλιώς, θα σας έπαιρνε ο ύπνος και δεν το θέλουμε αυτό.
Ξέρετε, πόσα πράγματα της Νέας Εποχής κάνατε στο παρελθόν, που σας έφερναν νύστα; Μεγάλη νύστα. Στην πραγματικότητα, σας καλούσαν με πολλούς τρόπους να κλείνετε τα μάτια σας. Εμείς εδώ δεν το κάνουμε αυτό. Μάτια ανοιχτά. Μάτια ορθάνοιχτα, ώστε να βλέπετε ακριβώς πού πηγαίνετε, έτσι ώστε να μπορείτε να είστε μέσα στην εμπειρία. Ακόμα κι αυτές που θεωρείτε άσχημες μέρες, χάλια μέρες, τι εμπειρία! Και πόσες ιστορίες έχετε να πείτε στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων.

Έτσι λοιπόν ο Αντάμους ήταν μια πράξη συνείδησης προσεκτικά σχεδιασμένη, και κάποια μέρα, κάποια μέρα απλά θα τινάξουμε στον αέρα τον Αντάμους. Αυτό είναι. Όχι πια Αντάμους. Δεν θα τον χρειάζεστε. Ο κόσμος δεν θα τον χρειάζεται, επειδή θα έχουν εσάς αντί για τον Αντάμους. Αλλά τί υπέροχη διαδρομή κάναμε μαζί! Έχουμε ακόμα λίγο δρόμο. Τι υπέροχη διαδρομή είχαμε με αυτή την πράξη συνείδησης γνωστή ως Αντάμους.
Όσο για μένα, τον Σαιν Ζερμαίν, ήταν μάλλον πιο διασκεδαστικό- σίγουρα πολύ πιο διασκεδαστικό- από οποιονδήποτε άλλο χαρακτήρα, συμπεριλαμβανομένου και του Σαιξπηρικού μου χαρακτήρα, ειλικρινά, επειδή αυτός ο χαρακτήρας που είστε όλοι εσείς, μαζί με μένα, είναι πιο αυθόρμητος, πιο αστείος, πιο προκλητικός, πιο βαθύς. Α, ήταν καταπληκτικά. Θα είναι δύσκολο να καταργήσουμε αυτό τον χαρακτήρα που παίζουμε όλοι μας. Τον χαρακτήρα του Αντάμους. Αλλά στο μεταξύ, έχουμε πράγματα να κάνουμε. Έχουμε λίγη δουλειά.

Η Νέα Σειρά

Ξέρετε, τελειώνουμε την Σειρά των Φτερών.
Φτερά, σαν να βγαίνουμε από το κουκούλι, να ετοιμαζόμαστε να φύγουμε, η πεταλούδα έχει σχεδόν γεννηθεί.
Τον επόμενο μήνα ξεκινάμε την επόμενη Σειρά μας. Τα πράγματα θα αλλάξουν. Τα ενεργειακά δυναμικά θα αλλάξουν για εσάς, για εμένα. Θα ονομάσω αυτή την επόμενη σειρά- και είναι κάτι που μου πήρε λίγο χρόνο και πραγματικά χρειάστηκε να ζητήσω συμβουλές στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων. Με την ευκαιρία, κάποιοι από εσάς αναρωτιέστε, «Υπάρχει πραγματικά ένα τέτοιο μέρος;» Απόλυτα. Απόλυτα, εκεί όπου  συγκεντρωνόμαστε , ω, πάνω από 9700 από εμάς. Όλοι μας υπήρξαμε άνθρωποι. Ξέρουμε πώς είναι. Μαζευόμαστε για να συζητήσουμε, για να μοιραστούμε, για να πιούμε πολύ χωρίς να πάθουμε hangover, να καπνίσουμε κακά πούρα και καλά πούρα. Αλλά ναι, αυτό το μέρος υπάρχει, και δεν θα σας πάρει πολύ καιρό μέχρι να βρεθείτε κι εσείς στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων.
Αλλά σχεδιάζοντας το μέλλον, κοιτάζοντας τί ακολουθεί, βρήκα ένα όνομα για την επόμενη Σειρά. Μίλησα με κάποιους Αναληφθέντες Δασκάλους γι αυτό και κάποιοι από αυτούς σοκαρίστηκαν κάπως, με την χρήση αυτής της ορολογίας για την επόμενη Σειρά των Shouds  μας, και είπαν, «Είσαι πραγματικά έτοιμος; Είσαι πραγματικά έτοιμος;» Και εγώ είπα, «Λοιπόν, σίγουρα, σίγουρα νοιώθω έτσι.»
Είπαν, «Αλλά, Αντάμους, κάποιοι Σώμπρα φαίνεται ότι θέλουν να εξακολουθήσουν να δουλεύουν πάνω στην επεξεργασία κάποιων θεμάτων.» ( γέλια) «Θέλουν να συνεχίσουν το ψάξιμο.» Εγώ είπα, «Ναι, αυτό ισχύει, αλλά δεν θα τους αφήσουμε, επειδή υπάρχουν αρκετοί Σώμπρα που αληθινά φτάνουν  στην Πραγμάτωσή τους.» Μικροπράγματα ίσως, μεγάλες συνειδητοποιήσεις τη μια μέρα, την επόμενη μέρα στην κατήφεια, φυσικά. Αλλά υπάρχουν αρκετοί που πλησιάζουν και αρκετοί Σώμπρα που έχουν περάσει στην απέναντι μεριά, που είναι εδώ- και το νούμερο, θεωρώ, δεν είναι τυχαίο- καθώς σήμερα, 144 Σώμπρα έχουν περάσει απέναντι και έχουν επιτρέψει την φώτισή τους. Δεν έμειναν στο φυσικό σώμα και δεν το μετανιώνουν. Θέλω να πω, θα ήθελαν να ήταν εδώ με το φυσικό τους σώμα, αλλά όταν φτάνει κανείς στην Πραγμάτωση, ιδιαίτερα την ώρα που είναι στο νεκροκρέβατο, δεν μετανιώνει καθόλου που δεν παρέμεινε.

Αλλά φτάσαμε σε αυτό το σημείο. Υπάρχει αρκετό πλήθος, αρκετό κρίσιμο πλήθος σε αυτά που κάνουμε, είμαστε έτοιμοι. Ακόμα και ο αγγελιοφόρος μου, το κανάλι μου, ο Κώλντρε, ακόμα κι αυτός με αμφισβήτησε, αν θέλετε το πιστεύετε, μου είπε, «Πραγματικά σκοπεύεις να χρησιμοποιήσεις αυτό το όνομα; Είμαστε πραγματικά έτοιμοι;»
Κι εγώ του αντιγύρισα, «Εσείς είστε έτοιμος, κύριε;» Τον σοκάρισε κάπως. Και μετά ξέρετε τι έγινε, κάτι τόσο χαρακτηριστικό για πολλούς από εσάς όταν σας δίνουν το μικρόφωνο, ρωτάω τον Κώλντρε, «Είσαι έτοιμος;» και ξέρετε τι έκανε; Είπε, «Θα το σκεφτώ. Θα το σκεφτώ.» Το μόνο που χρειαζόμουν ήταν ένα ναι ή ένα όχι, αλλά «Θα το σκεφτώ.» Δεν μοιάζει κάπως σαν «Δεν ξέρω;»   Δεν μοιάζει με πολλούς από εσάς; Είναι εδώ. Είναι έτοιμο. Οπότε, ονομάζω την καινούργια σειρά , Σειρά της Ανάδυσης.

Ξέρετε, βυθιστήκατε, τρόπος του λέγειν, μέσα στους κύκλους της ζωής σε αυτό τον πλανήτη. Ήρθατε από τις αγγελικές σφαίρες, βουτήξατε μέσα σε αυτό τον πλανήτη, την Γη- εντάξει, έτσι κι αλλιώς τώρα αποχωρεί, αλλά βουτήξατε εδώ κάτω- για να μπείτε σε ένα φυσικό σώμα, κάτι που είναι υπερβολικά αφύσικο. Το συνηθίσατε μετά από ο Θεός ξέρει πόσα δισεκατομμύρια χρόνια. Συνηθίσατε το ανθρώπινο σώμα αλλά είναι ακόμα αφύσικο. Ξέρετε τις ιδιοτροπίες του, τις ιδιοσυγκρασίες του. Ξέρετε ότι αρρωσταίνει και ότι κλάνει και  κάνει τέτοια πράγματα  (γέλια), αλλά δεν παύει να είναι κάπως αφύσικο. Δεν ήταν φυσιολογική κατάσταση και ευτυχώς τώραβγαίνετε από αυτό.

Αλλά βυθιστήκατε εδώ κάτω. Σαν να ξεκινήσατε από εδώ πάνω ( δείχνει την κορυφή ενός κύκλου) και βουτήξατε στον πλανήτη και αρχίσατε να περνάτε μέσα από μια σειρά ενσαρκώσεων για κανέναν άλλο λόγο παρά μόνο για την εμπειρία. Δεν ήταν δοκιμασίες. Δεν ήταν προσπάθειες για να εξευμενίσετε τον Θεό, επειδή ο Θεός απλά δεν δίνει δεκάρα. Αυτή είναι η ομορφιά του Θεού, όπως ανακάλυψα πριν από πολύ καιρό. Ο Θεός δεν δίνει δεκάρα…. Το λέω για να ταρακουνήσω κάποιους από εσάς. Δεν τον νοιάζει. Αυτά είναι καλά νέα. Αν δεν το καταλαβαίνετε τώρα, θα το καταλάβετε αργότερα. Απλά δεν τον νοιάζει.

Τέλος πάντων, κατεβήκατε εδώ κάτω και είχατε όλες αυτές τις ενσαρκώσεις μόνο για την εμπειρία. Αυτό είναι. Όχι για να αποκτήσετε περισσότερη δύναμη, όχι για να γίνετε κάποιος Θεός από μόνοι σας. Τίποτα τέτοιο, απλά για την εμπειρία. Και μετά φτάσατε στον πάτο και αρχίσατε να ασχολείστε με το πώς θα ανεβείτε, πώς θα βγείτε από τον κύκλο των ενσαρκώσεων. Περάσατε από την αφύπνιση και όλα τα υπόλοιπα του είδους, και τώρα- εδώ που είμαστε- ολοκληρώσατε τον κύκλο και τώρα αναδύεστε από την αφύσικη κατάσταση, αναδύεστε από το φυσικό σώμα, αναδύεστε  από τους περιορισμούς του μυαλού, αναδύεστε από τις παλιές ταυτότητες, υπέροχες ιστορίες, αλλά τώρα αναδύεστε μέσα από αυτά.

Οπότε, ονομάζω την επόμενη Σειρά, που ξεκινάει τον επόμενο μήνα τη Σειρά της Ανάδυσης, και το ερώτημα ξανά από τους Αναληφθέντες Δασκάλους και από τον Κάλντρε είναι, είμαστε πραγματικά έτοιμοι; Θέλω να πω, ήρθε η ώρα για την Πραγμάτωση; Και η απάντηση είναι σίγουρα ναι. Ναι. Γιατί να το συνεχίσουμε κι άλλο; Γιατί να το τραβήξουμε κι άλλο; Υπάρχουν αρκετοί από εσάς που ήδη μπαίνουν στην Πραγμάτωσή τους. Υπάρχει αρκετή, θα λέγαμε, αντιβαρύτητα σε ισχύ αυτή την στιγμή, υπάρχουν αρκετοί από εσάς που δεν είστε πια στον φράχτη. Σαν να ρίχνετε κλεφτές ματιές στην Πραγμάτωση, και μπορεί να έρθω και να σας σπρώξω, αν χρειαστεί.

Γιατί να περιμένουμε κι άλλο; Γιατί να συνεχίσουμε να το σκεφτόμαστε; Γιατί να συνεχίσουμε την επεξεργασία; Κάποια από τα ζητήματα, κάποια από αυτά που μπαίνουν εμπόδιο στον δρόμο σας, απλά θα τα ανατινάξουμε.  Απλά θα τα ανατινάξουμε.  Και πρέπει να σας πω ευθύς αμέσως, ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο στον δρόμο σας είστε εσείς ( ο Αντάμους γελάει), ο ανθρώπινος εαυτός. Και θα το διασκεδάσουμε όταν θα τον τινάζουμε στον αέρα.  Θα το διασκεδάσουμε όταν θα τον βγάλουμε από την μέση. Είναι  σαν μεγάλοι ογκόλιθοι μέσα στον δρόμο, που εμποδίζουν την φυσική ροή. Εμείς απλά θα τους ανατινάξουμε. Ο άνθρωπος θα είναι εντάξει με την διαδικασία. Ο άνθρωπος στην πραγματικότητα, κρυφά, ίσως όχι και τόσο κρυφά, ελπίζει να τους  ανατινάξουμε.

Και ο άνθρωπος, κατά κάποιον τρόπο, ουρλιάζει, «Ω! Δεν μπορεί να τα τινάξεις όλα στον αέρα. Δεν θα έπρεπε να μιλάς έτσι Αντάμους! Να τα τινάζεις όλα στον αέρα και γαλήνη και αγάπη και χαρά.» Ε, εμείς θα τα τινάξουμε στον αέρα , και ο άνθρωπος θα είναι πολύ ευγνώμων γι αυτό, επειδή ο άνθρωπος κάθεται και παρακολουθεί αυτούς  τους ογκόλιθους στον δρόμο εδώ και καιρό, και αναρωτιέται  «Γιατί  βρέθηκαν αυτοί οι ογκόλιθοι εκεί πέρα; Τι προσπαθούν να μου πουν;» «Ίσως αν καλέσω κάποιους άλλους που κι αυτοί έχουν ογκόλιθους να μπορούσαμε να συζητήσουμε το θέμα.» ( κι άλλα γέλια) και δεν βγάζει πουθενά.

Έμειναν πολύ λίγα πια αυτή την στιγμή, είναι κάπως τρομακτικά, αλλά και κάπως διασκεδαστικά. Αλλά ξεκινώντας την επόμενη Σειρά μας, απλά θα το κάνουμε. Νέα ζωή, ανάδυση, αφήνουμε πίσω μας όλα αυτά τα σκουπίδια που ήταν τριγύρω. Ήρθε η ώρα.

Το ξέρω… νοιώστε τις ενέργειες αυτή την στιγμή στον χώρο, στο διαδίκτυο. Απλά νοιώστε τις ενέργειες.

Όταν λέω ότι πρόκειται να μπούμε στην Σειρά της Ανάδυσης- «Ω, γαμώτο! Ω, ναι! Ω, γαμώτο! Ω, ναι! Ω γαμώτο!» ( γέλια). «Είμαστε πραγματικά έτοιμοι; Ναι, είμαστε. Δεν νομίζω» ( κι άλλα γέλια). Είναι μια ενδιαφέρουσα σύγκρουση, αν σταθείτε  και το νοιώσετε για μια στιγμή. Και μετά, φυσικά, ο άνθρωπος, «Τι θα συμβεί;» και ο Μάστερ, «Ποιος νοιάζεται;» Και το Εγώ Είμαι λέει, «Έι, μπες μέσα στην δημιουργία σου.» Αυτό είναι. Αυτό είναι. Δεν έχει σημασία τί θα συμβεί. Η ανάδυση τώρα αφορά το να μπείτε μέσα στην δημιουργία σας. Όχι μέσα στην δημιουργία του Θεού. Στην πραγματικότητα, ο Θεός δεν δημιουργεί. Όχι, ο Θεός δεν δημιουργεί. Είναι λάθος. Θα περπατάτε μέσα στην δικές σας συνειδητές δημιουργίες, οπότε γιατί να ανησυχείτε; Θέλω να πω, είναι δικές σας με την σοφία του Μάστερ, την συνείδηση του Εγώ Είμαι. Αυτό κάνουμε τώρα, την ανάδυση.

Αν υπάρχει κάτι που θα έπρεπε να σας κάνει- όχι να ανησυχείτε- αλλά να έχετε επίγνωση, είναι το γεγονός ότι καθώς μπαίνουμε στην Πραγμάτωση, θα διαχωριστείτε από την μαζική συνείδηση, από τους άλλους ανθρώπους, περισσότερο από ποτέ. Θα σας κάνει να νοιώθετε ακόμα πιο διαφορετικοί από ποτέ άλλοτε, ίσως να έχετε δυσκολίες στην διαχείριση κάποιων θεμάτων. Αλλά αυτό καταλαγιάζει μετά από λίγο, και θα ανακαλύψετε ότι βρίσκεστε σε ένα μέρος, ω, στο μέρος του  Επιτρέπω. Ο Κώλντρε πήγε να πει «της γαλήνης», αλλά δεν μου αρέσει να χρησιμοποιώ αυτή την λέξη.

Θα είστε τόσο πολύ μέσα σε αυτό το μέρος του Επιτρέπω με τον εαυτό σας, με τον άνθρωπο, με τον Μάστερ, με το Εγώ Είμαι, που αρκετά σύντομα οι άλλοι δεν θα σας ενοχλούν πολύ. Κάποιοι από εσάς έχετε γίνει υπερευαίσθητοι στους θορύβους, στην ενέργεια των άλλων, στις πόλεις, στον αέρα, σε όλα γύρω σας, στις αόρατες ενέργειες που βρίσκονται παντού, είτε από το κινητό, είτε από έναν τηλεοπτικό σταθμό, είτε γενικά από θορύβους. Έχετε γίνει πραγματικά υπερευαίσθητοι σε όλα αυτά, αλλά αυτό θα καταλαγιάσει, επειδή μπαίνετε στην βαθιά συνειδητοποίηση- όχι απλά νοητική αλλά πραγματική συνειδητοποίηση- «Αυτό δεν είναι δικό μου. Τίποτε από αυτά δεν είναι δικά μου.» Και μπορείτε να είστε δεκτικοί και δεν χρειάζεται να σας βασανίζει. Δεν χρειάζεται να παλεύετε με αυτές τις ενέργειες και με την ευαισθησία σας. Ξαφνικά, σας διαπερνούν και είναι σαν να νοιώθετε, «Ω, έχω επίγνωση της ύπαρξής τους. Έχω επίγνωση ότι η ενέργεια των άλλων ανθρώπων μερικές φορές είναι χάλια. Έχω επίγνωση, αλλά δεν είναι πια δική μου. Δεν είναι δική μου».

Και μετά από αυτό, ξέρετε, συνειδητοποιείτε ότι μερικές φορές μπορεί να νοσταλγείτε το δράμα, και κάποιες φορές είναι διασκεδαστικό, μια στο τόσο. Μπορεί να συνειδητοποιήσετε ότι, «Πραγματικά μου λείπει λίγο καλό δράμα,»  όπως ας πούμε να παρακολουθείτε αυτά που τρώτε- δεν θα έπρεπε, αλλά αν το κάνατε- και είναι σαν να λέτε, «Ω, μόνο λίγη πίτσα. Πάνε δυο μήνες. Μόνο λίγη πίτσα!» Πώς γίνεται και όλος ο κόσμος λιγουρεύεται τις πίτσες και τις τηγανιτές πατάτες; Τα λατρεύουν. Αλλά ξαφνικά συνειδητοποιείτε ότι, «Ω, μπορώ να φάω λίγη πίτσα. Μπορώ να μπω στο δράμα και να παίξω λιγάκι», αλλά ο Μάστερ λέει, « Θα παίξω μόνο για την διασκέδαση και την εμπειρία, αλλά δεν είναι δικό μου».

Οπότε, κάτι που θα συμβεί στην ανάδυσή σας, είναι ότι θα νοιώθετε λίγο περισσότερο αποτραβηγμένοι από τους άλλους, από την μαζική συνείδηση, για  κάποιο διάστημα, κι αυτό είναι καλό. Είναι καλό. Ξέρετε, μας πήρε πολύ, πάρα πολύ καιρό για να φτάσουμε εκεί. Με άλλα λόγια, ζήσατε πολλές ζωές όπου νοιώθατε περιθωριακοί, πολλές ζωές που νοιώθατε ότι η βιολογική σας οικογένεια δεν ήταν πραγματικά δική σας. Ξέρετε, πόσοι από εσάς νοιώθατε ότι ήσασταν υιοθετημένοι; Πόσοι από εσάς ευχόσασταν να ήσασταν υιοθετημένοι; ( γέλια).
Αλλά έχετε περάσει πολλές ζωές που νοιώθατε αυτή την ¨περιθωριακή¨ ενέργεια, και ξέρετε, μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετώπισε ο Τοβίας όταν εργαζόταν μαζί σας, ήταν να σας κάνει να σταματήσετε να προσπαθείτε να ταιριάξετε μαζί τους. Απλά δεν έχει αποτέλεσμα. Δεν πρόκειται να τα καταφέρετε. Αλλά όπως και να χει εσείς προσπαθούσατε, μέσα από πολλά και διάφορα πράγματα. Ω, πόσοι γάμοι υπάρχουν εκεί έξω, όπου προσπαθείτε να ταιριάξετε και να είστε φυσιολογικοί; Και δεν έφερε αποτέλεσμα, και τώρα νομίζω ότι μπορείτε να αποδεχτείτε αυτό το θέμα. Μπορείτε να το απελευθερώσετε.

Οπότε, θα είναι κάπως αλλόκοτο να βρίσκεστε ανάμεσα στους άλλους ανθρώπους, να είστε ανάμεσα στην ενέργεια της μαζικής συνείδησης, αλλά μετά, ειλικρινά, όλο αυτό απαλύνεται- ειλικρινά απαλύνεται- και δεν μιλάμε ότι θα σας πάρει 20 χρόνια. Μέσα σε ένα μικρό χρονικό διάστημα απαλύνεται και θα αποκτήσετε  ένα αίσθημα αποδοχής των άλλων, χωρίς να τους λυπάστε. Μια αίσθηση του χιούμορ, χωρίς να τους κοροϊδεύετε. Πρώτα, έστω στην αρχή, κάποιοι από εσάς θα σκεφτούν,  «Ω, θέλω να τον πιάσω στα χέρια μου αυτό τον τύπο και να τον ταρακουνήσω και να του πω: Αυτά είναι τα βασικά- επέτρεψε και ανάπνευσε.» «Αυτά είναι τα βασικά,» και μετά θα χαμογελάσετε στον εαυτό σας και θα συνειδητοποιήσετε ότι δεν ωφελεί. Είναι στο δικό τους ταξίδι. Όταν θα είναι έτοιμοι, αν θα είναι ποτέ έτοιμοι, θα έρθουν σε εσάς, ή σε κάποιον σαν κι εσάς και, ω, στις χειρότερες, τις πιο απελπιστικές στιγμές τους, τις πιο σκοτεινές, όταν όλα στην ζωή τους θα διαλύονται- ξέρετε πώς είναι- τότε θα έρθουν σε εσάς και θα σας πουν, «Τι είναι αυτό; Τι είναι αυτό; Είδα την αλλαγή στην ζωή σου, τι έκανες; Ήπιες κάποιον αγιασμό;» ( ο Αντάμους γελάει) « Ή μήπως άκουσες κάποια ιερή μουσική;» Ξέρετε πώς είναι.

Και μετά θα σταματήσετε και θα πάρετε μια βαθιά αναπνοή και θα συνειδητοποιήσετε ότι είναι πραγματικά πολύ απλό. Θα κοιτάξετε πίσω στο δικό σας ταξίδι και θα δείτε ότι είναι αρκετά απλό. Αλλά το κάνατε πολύπλοκο. Είναι πραγματικά αρκετά όμορφα, αλλά εσείς πάντοτε είχατε στραμμένο το βλέμμα  στα απόκρυφα της Πραγμάτωσής σας ή στο να φτάσετε στην Πραγμάτωση.

Και είναι κάπως αστείο, όταν δουλεύει  κάποιος μαζί σας μερικές φορές, ειδικά όταν  ο Τοβίας δούλευε μαζί σας. Ω! Ήταν σαν ένα καθημερινό μπρα- ντε- φερ  Και όλες οι ύβρεις που εισπράξαμε και οι δυο μας, οι άσχημοι χαρακτηρισμοί και ο θυμός και η αδιαλλαξία και… αλλά απλά πήραμε μια βαθιά αναπνοή και χαμογελάσαμε επειδή ξέραμε ότι θα φτάσετε εδώ. Είναι ένα φυσιολογικό ταξίδι. Το ξέραμε ότι θα φτάνατε σε αυτό το σημείο. Επαναλάμβανα τα ίδια και τα ίδια, ξανά και ξανά. Επαναλάμβανα πράγματα που είχε πει ο Τοβίας για χρόνια. Και επαναλάμβανα , « Και και Επιτρέπω. Και και Επιτρέπω Τώρα επιτέλους συμβαίνει. Είμαστε εδώ στην Ανάδυση.

Θα έχει ενδιαφέρον. Οι συναντήσεις μας, τα Shoud μας, όταν βρισκόμαστε όπως τώρα, θα έχουν κάποιες διακυμάνσεις, επειδή δεν θα προσπαθούμε να πετάξουμε έξω τα παλιά σας ζητήματα, αλλά θα έχει να κάνει, ε λοιπόν, είναι ένας νέος τρόπος ζωής, το πώς θα περνάτε, τι θα συμβαίνει. Και θα υπάρχουν ακόμα κατάλοιπα από το παρελθόν. Θα υπάρχουν ακόμα στιγμές όπου ο πειρασμός, η βαρύτητα θα σας τραβάνε πίσω στους παλιούς τρόπους. Ξέρετε, δεν θα τους πολεμάτε. Απλά θα τους παρακολουθούμε με μεγάλη σοφία και χιούμορ.

Σοφία και χιούμορ, θα έλεγα ότι εκεί βαδίζουμε στην Σειρά της Ανάδυσης. Είναι η ποιότητα του Κουτχούμι – σοφία και χιούμορ. Φανταστείτε για μια στιγμή την ζωή σας στο μέλλον, σοφία και χιούμορ- και την ενέργεια να σας υπηρετεί, αλλά σοφία και χιούμορ- τι υπέροχος τρόπος ζωής! Να είστε σοφός και με χιούμορ. Φανταστικό.

Οπότε, όλα αυτά θα συμβούν και είναι καταπληκτικά. Φαίνεται τόσο… μερικές φορές κάποιοι από εσάςνομίζετε, ότι όλα αυτά γίνονται τόσο γρήγορα. Όλα αυτά γίνονται καθώς ο πλανήτης αλλάζει. Ξέρετε, μιλάω για μερικές από τις πλανητικές αλλαγές, κάποιοι άλλοι μιλάνε περισσότερο από μένα γι αυτό, αλλά μιλάω γι’ αυτές τις πλανητικές αλλαγές στο επίπεδο της ανθρώπινης συνείδησης, στον πλανήτη, στο επίπεδο του πράσινου πλανήτη. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, που ακόμα βρίσκονται στην άρνηση. Όχι απαραίτητα Σώμπρα, αλλά γενικότερα άνθρωποι που είναι σε άρνηση για όλα αυτά που συμβαίνουν. Δεν θέλουν αυτές τις αλλαγές. Οι αλλαγές είναι παντού, συμβαίνουν κάθε μέρα και γίνονται όλο και με πιο γρήγορους ρυθμούς.

Πολλοί άνθρωποι κρύβονται στο καβούκι τους, κρύβονται στο σπίτι τους, στην δουλειά τους, στους παλιούς τρόπους. Δεν θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα. Θέλουν τα πράγματα να παραμείνουν όπως ήταν- ίσως λίγο πιο βελτιωμένα, λίγο πιο όμορφα, αλλά βασικά τα ίδια- κι αυτό θα είναι αδύνατον. Θα υπάρξουν πολλοί που θα αγνοήσουν όλες αυτές τις αλλαγές που γίνονται στον κόσμο, αλλαγές που γίνονται ταχύτερα από ποτέ, ποτέ άλλοτε.

Μπορεί να έχετε την τάση μια στο τόσο να μην θέλετε τις αλλαγές στον πλανήτη, να μείνουν όλα όπως ήταν. Δεν πρόκειται να συμβεί. Δεν είναι καλές ούτε κακές. Απλά είναι. Απλά αλλάζουν.

Το θέμα είναι ότι εσείς περάσατε μέσα από αυτές τις αλλαγές. Εσείς πραγματικά οδηγήσατε την συνείδηση σε πολλές από αυτές τις αλλαγές. Τώρα συμβαίνουν παγκόσμια και πολύ σύντομα οι άνθρωποι θα πρέπει να ξυπνήσουν και να συνειδητοποιήσουν ότι, ο κόσμος όπως τον ήξεραν, ο κόσμος που ξόδεψαν πολλές ζωές να τον εμπειραθούν, αλλάζει γρήγορα. Όχι μόνο λόγω της Γαίας που φεύγει, αλλά λόγω της τεχνολογίας. Και, ακόμα περισσότερο, λόγω της συνείδησης των ανθρώπων. Αυτό είναι που αλλάζει τα πράγματα, η συνείδηση των ανθρώπων. Αυτό που θα αλλάξει πραγματικά τον πλανήτη είναι οι άνθρωποι όπως εσείς, που επιλέγουν να μείνουν εδώ ενσωματωμένοι, συνειδητοποιημένοι. Όχι κηρύττοντας πάνω σε άμβωνες, όχι προσπαθώντας να πείσουν κάποιους, όχι γυρνώντας με τα ποδήλατα, χτυπώντας πόρτες, αλλά απλά και μόνο με την ακτινοβολία τους. Αυτό είναι, απλά και μόνο με την ακτινοβολία τους. Αυτό είναι που φέρνει περισσότερες αλλαγές.

Ξέρετε, μίλησα γι αυτό το θέμα πριν πολλά χρόνια σε αυτό που ονομάζετε Κβαντικό Άλμα (Quantum Leap).  Μίλησα για όλες τις αλλαγές συμβαίνουν στον πλανήτη στην ιατρική, στην τεχνολογία, στην οικονομία, στην βιομηχανία, στην ενέργεια, σε όλα, και όλο αυτό εξαιτίας της συνείδησης. Δεν θα συνέβαινε αν δεν υπήρχε η συνείδηση, όχι μόνο σε εσάς, αλλά σε πολλούς ανθρώπους σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Έτσι λοιπόν, ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Μπαίνουμε στην Σειρά της Ανάδυσης. Θα ήθελα ένα πολύ καλό  βίντεο γι αυτή την Σειρά. Η Σειρά της Ανάδυσης, το πραγματοποιούμε. Το πραγματοποιούμε.

Επίσης, χρειάστηκε να κάνουμε λίγη καθαριότητα. Έπρεπε να μείνουμε εστιασμένοι. Αυτοί που ήταν πραγματικά έτοιμοι, που θα επιτρέψουν πραγματικά, πραγματικά, την ενσωματωμένη τους Φώτιση, έπρεπε να απελευθερωθούν από τους άλλους, επειδή- εντάξει, εδώ θα το πω πολύ ξεκάθαρα- επειδή ήταν ενεργειακά θρεφόμενοι. Εκμεταλλεύονταν όλη αυτή την δουλειά, αυτή την αφοσίωση που δείχνετε εδώ. Προσπαθούσαν να τραφούν από τις ενέργειες, έπρεπε να τους ζητήσουμε να φύγουν, και το έκαναν. Οπότε, τα επόμενα δυο χρόνια εσείς, οι άλλοι Σώμπρα, εγώ, θα είμαστε πολύ- εστιασμένοι δεν είναι και η πιο κατάλληλη λέξη – θα μπούμε πολύ μέσα στην εμπειρία. Θα υπάρχει σαφήνεια γύρω από αυτά που θα κάνουμε τα επόμενα χρόνια. Μετά από αυτό, να προσέχετε. Θα παιχτεί ένα τελείως διαφορετικό παιχνίδι εδώ γύρω. Τα επόμενα δυο χρόνια θα είμαστε μια κλειστή, πολύ κλειστή ομάδα με μεγάλη σαφήνεια γύρω από αυτά που θα κάνουμε και αυτά που θα βιώνουμε. Ωραία.
Καλή αναπνοή με αυτό.

Η Σοφία των Σώμπρα

Τώρα, Λίντα στο μικρόφωνο παρακαλώ, επειδή είναι ένα από τα αγαπημένα μου πράγματα. Είναι εκείνη η ώρα όπου κάνουμε την Σοφία των Σώμπρα. Λίντα , παρακαλώ στο μικρόφωνο.

Οκ. Είναι ανοικτό το μικρόφωνο;

ΛΙΝΤΑ: Όχι ( κι άλλα γέλια).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα προκαλούσε μεγάλη αμηχανία να δώσεις σε κάποιον το μικρόφωνο για να μοιραστεί την σοφία του και…( ο Αντάμους κάνει πως μιλάει χωρίς ήχο) Ωραία. Οπότε…

ΛΙΝΤΑ: Γιατί κοιτάς εμένα;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή εσύ κρατάς το μικρόφωνο.

ΛΙΝΤΑ: Φταίει το χειριστήριο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Οπότε, ερώτηση.

ΛΙΝΤΑ: Είμαι έτοιμη.

~Ερώτηση 1

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στο τέλος της συγκέντρωσής μας τον περασμένο μήνα, μιλήσαμε για κάτι. Είπα, «Ξέρετε τι συμβαίνει. Υπάρχει αυτή η ενέργεια, αυτό το δυναμικό. Ξέρετε, πλησιάζουμε όλο και περισσότερο στην αληθινή αγνή Πραγμάτωση, και τι στο καλό; Γιατί εξακολουθούν όλα να διαλύονται; Γιατί φαίνεται σαν να κάνετε δυο βήματα μπροστά και πέντε πίσω; Γιατί γίνονται όλα αυτά;» Είπα, «Ε λοιπόν, τεστάρετε τον εαυτό σας».

Δεν το κάνει το Πνεύμα. Το Πνεύμα δεν κάνει τίποτα. Εσείς δοκιμάζετε τον εαυτό σας, και είναι ένα φυσικό, αφύσικο φαινόμενο που συμβαίνει σε όλους τους Αναληφθέντες Δασκάλους. Περνάτε μια περίοδο, που πραγματικά τεστάτερε τον εαυτό σας, και δεν το συνειδητοποιείτε καν, αλλά δοκιμάζετε τον εαυτό σας. Είστε τόσο κοντά στην Πραγμάτωση, που μπορείτε σχεδόν να την γευτείτε. Είχατε κάποιες αναλαμπές. Είχατε μια εμπειρία ή ίσως πολλές εμπειρίες. Είχατε πολλές «αχα» στιγμές και απλά το ξέρετε, το ξέρετε ότι υπάρχει. Μπορείτε σχεδόν να την μυρίσετε. Μπορείτε σχεδόν να την νοιώσετε. Είναι τόσο αληθινή που έρχεται στα όνειρά σας. Και αυτό που συμβαίνει στα όνειρά σας αυτή την στιγμή είναι, ότι έρχεται η σοφία του Μάστερ και σοφοποιεί πολλά από αυτά που κρατούσατε  βαθιά μέσα σας. Οπότε φτάνει ακόμα και μέχρι την κατάσταση των ονείρων και καθαρίζει πολλά σκουπίδια. Και ξέρω ότι τα όνειρά σας είναι αρκετά δυσάρεστα αυτές τις μέρες και φαίνεται σαν να συνεχίζουν ξανά και ξανά επειδή κρατούσατε μέσα σας όλα αυτά τα θέματα  ανέκαθεν. Αλλά δοκιμάζετε τον εαυτό σας. Είναι κάτι που έκαναν όλοι οι Αναληφθέντες Δάσκαλοι πριν την Πραγμάτωσή τους. Όταν κάποιος συνειδητοποιήσει ότι ότι η Πραγμάτωση είναι σχεδόν εδώ, η συνειδητοποίηση της Πραγμάτωσης τον κάνει να δοκιμάζει τον εαυτό του.

Έτσι λοιπόν είπα τον περασμένο μήνα, «Εγώ απομακρύνομαι. Κάνω μια παύση.» Τον περισσότερο καιρό είμαι δίπλα σε όλους σας- τον περισσότερο καιρό. Μερικές φορές κάνουμε μεγάλες συζητήσεις, και ξέρω ότι μια στο τόσο με βρίζετε, αλλά δεν πειράζει. Γι αυτό είμαι εδώ. Αλλά έφυγα έτσι ώστε να αναγκαστείτε να ασχοληθείτε με τον εαυτό σας και με τις δοκιμές σας.

Οπότε, η ερώτηση- και θα σας κάνω πολλές ερωτήσεις σήμερα στην Σοφία των Μάστερ- η ερώτηση είναι πώς δοκιμάζετε τον εαυτό σας; Τι κάνατε για να δοκιμάσετε τον εαυτό σας; Λίντα, παρακαλώ.

ΛΙΝΤΑ: Ου! Βγάλε τα χέρια σου από τα δάχτυλα των ποδιών σου. Ου!  (γέλια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Θα χρειαστεί να εφοδιαστούμε με – πώς τα λέτε- αντισηπτικά μαντηλάκια για την Λίντα και το μικρόφωνο, παρακαλώ.

ΣΤΕΦΑΝ: Πολύ αργά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πώς δοκίμασες τον εαυτό σου;

ΣΤΕΦΑΝ: Δεν γνωρίζω ότι δοκίμασα  τον εαυτό μου τον περασμένο μήνα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Δεν ήσουν υποχρεωμένος να δοκιμάσεις τον εαυτό σου, αλλά ας παίξουμε ένα παιχνίδι.

ΣΤΕΦΑΝ: Εντάξει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το ονομάζω Πράξη Συνείδησης. Αν δοκίμαζες τον εαυτό σου, τι θα έκανες; Απλά παίζουμε ένα παιχνίδι.

ΣΤΕΦΑΝ: Σωστά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι θα έκανες;

ΣΤΕΦΑΝ: Σαν να λέμε, αν αποκτήσεις κάτι καινούργιο, ένα καινούργιο λογισμικό, θα θέλεις  να βεβαιωθείς ότι λειτουργεί σωστά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σαφώς.

ΣΤΕΦΑΝ: Οπότε του κάνεις όλα τα τεστ για να δεις αν υπάρχουν δυσλειτουργίες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σαφώς, θα κάνεις κάποιες δοκιμές στο λογισμικό. Όμως τι θα κάνεις με την ζωή σου; Κάνεις κάποια τεστ όπως και στο λογισμικό;

ΣΤΕΦΑΝ: Λοιπόν, κατά κάποιον τρόπο, φαντάζομαι, ξέρεις, σαν να θέλεις να ξεφορτωθείς όλες τις αμφιβολίες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Α χα. Α χα. Σωστά, σωστά. Οπότε, το δοκίμασες αυτό,  δοκίμασες τον εαυτό σου;

ΣΤΕΦΑΝ: Είναι καλή ερώτηση.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι, ξέρεις, σαν να δίνεις την απάντηση, «Δεν έχω ακόμα συνειδητοποιήσει την απάντηση.
ΣΤΕΦΑΝ: Ακριβώς.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Που σημαίνει, «Δεν ξέρω,» αλλά τουλάχιστον δεν χρησιμοποίησες αυτές τις λέξεις. Οπότε, κάνε έστω ότι δοκιμάζεις τον εαυτό σου.

ΣΤΕΦΑΝ: Οπότε, αν δοκίμαζα τον εαυτό μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Πώς θα ήταν;

ΣΤΕΦΑΝ: Πώς να το κάνω αυτό;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και το κάνεις τώρα, εδώ που τα λέμε.

ΣΤΕΦΑΝ: Σωστά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΣΤΕΦΑΝ: Ξέρει, ε να, θεωρώ, ότι το θέμα είναι, ξέρεις, τι να δοκιμάσω;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΣΤΕΦΑΝ: Και μετά συνειδητοποιείς ότι έτσι κι αλλιώς είναι ανώφελο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι.

ΣΤΕΦΑΝ: Σαν να λέμε…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα γίνω λίγο ωμός, γιατί αλλιώς θα συνεχίζεται για πολύ, επειδή…

ΣΤΕΦΑΝ: Το ξέρω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … αυτό είναι το τεστ που κάνεις στον εαυτό σου. Έλλειψη σαφήνειας. «Δεν είμαι σίγουρος που θα με βγάλει, τι θα κάνω. Δεν θα δεσμευτώ. Δεν θα …- δεν θέλω να…» Έλλειψη σαφήνειας. Οπότε, δοκιμάζεις  διαρκώς τον εαυτό σου με το να είσαι ασαφής.

ΣΤΕΦΑΝ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, είσαι σαφής στο ότι δεν είσαι σαφής. Με άλλα λόγια, είναι ένα μεγάλο τεστ που κάποιος κάνει στον εαυτό του. Και δεν σε  πειράζω, αλλά θα το κάνω, επειδή από την στιγμή που κάθεσαι σε αυτές τις καρέκλες, θα σε τσιγκλίσω. Όχι, δεν χρειάζεται να έχεις ενοχές. Είναι  σαν το τεστ να είναι να παραμείνεις ασαφής.

ΣΤΕΦΑΝ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. «Μπορώ να συνεχίσω να είμαι ασαφής;» Και μετά, μια μέρα ξυπνάς και λες, «Μακάρι να είχα τις απαντήσεις. Μακάρι να έρθουν σε μένα. Μακάρι να είχα το γνωρίζειν. Μακάρι να μπορούσα να τα δω όλα αυτά. Ε, θα ξαναγίνω ασαφής.» Είναι ένα είδος τεστ. Είναι σαν ένα αντίστροφο τεστ.

ΣΤΕΦΑΝ: Σωστά. Θέλω να πω,  συμβαίνουν αυτά τα πράγματα και μετά ξαφνικά όλα ξεκαθαρίζουν. Ξέρεις, είναι σαν κάποιες μέρες να είναι…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τότε γιατί επιστρέφεις στην ασάφεια;

ΣΤΕΦΑΝ: Στην ασάφεια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Γιατί επιστρέφεις εκεί; Δεν χρειάζεται να το κάνεις.

ΣΤΕΦΑΝ: Εντάξει, ξέρεις, πιστεύω ότι είναι ανθρώπινο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, δεν είναι. Όχι. Μπορεί να είναι μέρος της δικής σου εμπειρίας.

Αλλά δεν αναφέρεται στο βιβλίο. Έψαξα μέσα στο βιβλίο που γράφει πώς να είσαι άνθρωπος. Δεν γράφει ότι πρέπει να είσαι ασαφής.

ΣΤΕΦΑΝ: Αλλά ξέρεις, είναι αυτά τα υπολείμματα από το παρελθόν.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, είναι ένα μεγάλο τεστ για κάποιον να επιστρέφει στην ασάφεια.

Και να δει αν μπορεί να αποσαφηνίσει την ασάφεια και να γίνει σαφής.

ΣΤΕΦΑΝ: Και να νοιώσει περήφανος.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και δεν είναι κριτική, είναι παρατήρηση, και πολλοί από εσάς το κάνετε αυτό. Σαν να λέτε, «Θα γίνω για λίγο ασαφής.» Είναι ένα παράξενο τεστ. Θέλεις να είσαι σαφής;

ΣΤΕΦΑΝ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Ήσουν σαφής. Ωραία. Ωραία. Οπότε σταμάτα να τεστάρεις τον εαυτό σου πάνω στην έλλειψη της σαφήνειας.

ΣΤΕΦΑΝ: Εύκολα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Εύκολα» λένε ( γελάνε).

ΣΤΕΦΑΝ: Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε ευχαριστώ. Πώς δοκιμάζετε τον εαυτό σας; Πώς δοκιμάζετε τον εαυτό σας;

ΑΛΙΣ: Ναι, το σκεφτόμουν πριν λίγο, ενόσω μιλούσε ο Στέφαν. Θα έλεγα το ίδιο για τον εαυτό μου αρχικά, ότι δεν νομίζω ότι δοκιμάζω τον εαυτό μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σοβαρά;

ΑΛΙΣ: Περίμενε. Περίμενε γι αυτό. Τον περασμένο μήνα, πιθανόν εξαιτίας του Keahak και όλων όσων κάναμε μαζί, είχα πολλές συναισθηματικές συνειδητοποιήσεις.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι.

ΑΛΙΣ: Και μετά υπήρχαν στιγμές που δεν το ένοιωθα, και εκείνες τις στιγμές, έλεγα, «Πώς κι έτσι;» Οπότε σκεφτόμουν, γιατί να μην μπορώ να μείνω σε αυτό; Και μετά ο εαυτός μου , μου έδινε την απάντηση. Είναι επειδή είναι ακόμα πολύ έντονο όταν συμβαίνει για το σώμα, για το ανθρώπινο σώμα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.

ΑΛΙΣ: Και έτσι αν δοκιμάσω τον εαυτό μου, είναι σαν να μπαίνω μέσα στην Πραγμάτωση και είναι σαν, «Ωωω! Ααα! Ε λοιπόν, είναι έντονο. Ουφ! Γύρνα πίσω.»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σίγουρα. Είναι σαν να βουτάς το δάχτυλο του ποδιού σου μέσα στο νερό πριν μπεις ολόκληρη μέσα.

ΑΛΙΣ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο μεγαλύτερος φόβος σου, κι ο φόβος πολλών Σώμπρα- η βιολογία. «Τι θα πάθει το σώμα μου;»

ΑΛΙΣ: Σωστά. Απόλυτα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξέρεις, είσαι καλή στο μυαλό, έχεις ισορροπημένο μυαλό.

Αλλά, «Τι στην ευχή, θα με σκοτώσει;»

ΑΛΙΣ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξέρεις, θα πάθω καρδιακή προσβολή; Κάποια ασθένεια; Κάτι τέτοιο. Είσαι επαγγελματίας στον χώρο της ιατρικής και καταλαβαίνεις την ιδιοσυγκρασία του σώματος, οπότε είναι κάπως τρομακτικό. Θα ήσουν πολύ καλύτερα αν ξεμάθαινες όλα γύρω από την ιατρική, ξέρεις.

ΑΛΙΣ: Ναι, χωρίς πλάκα ( γελάει).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά είναι μεγάλο πράγμα- δοκιμάζεις τον εαυτό σου, «Θα δώσω στον εαυτό μου λίγη επίγνωση και μετά θα κάνω πίσω. Είμαι ακόμα ζωντανή;»

ΑΛΙΣ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Μήπως κόλλησα κάποια αρρώστια;»

Αλλά ας πούμε ότι… το σώμα σου δέχεται πολλά χτυπήματα με όλα αυτά, αλλά ουσιαστικά δέχεται περισσότερα χτυπήματα κάθε φορά που σταματάς, ξεκινάς, σταματάς, ξεκινάς.

Τι θα έλεγες να το αποδεχόσουν έτσι απλά; Όχι άλλα τεστ. Και τι θα γίνει, στην χειρότερη περίπτωση, αν το σώμα σου εξαντληθεί;

ΑΛΙΣ: Ναι. Ναι. Το λέω στα παιδιά μου, «Ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να σας συμβεί; Να πεθάνετε. Θα γυρίσετε πίσω, και θα το κάνετε ξανά.»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι. Δεν χρειάζεται να γυρίσετε πίσω.

ΑΛΙΣ: Δεν θέλω να γυρίσω πίσω ( γελάει). Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά αυτός ο φόβος του θανάτου, είναι τεράστιος, και είναι κι αυτό ένα τεστ κατά κάποιον τρόπο, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Αλλά ο φόβος του θανάτου, αν τον υπερβείτε… να πεθάνετε τώρα. Ξεπεράστε το, το κάναμε σε κάποιες από τις συγκεντρώσεις μας. Βγάλτε τον θάνατο από την μέση. Κατά κάποιον τρόπο, περνάτε μέσα από τον θάνατο, έτσι κι αλλιώς.

ΑΛΙΣ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θέλω να πω, περνάς μέσα από τον θάνατο, είτε σου αρέσει είτε όχι. Αλλά ξεκίνα  να μπαίνεις πραγματικά μέσα στην νέα βιολογία. Έχεις  μεγάλη εναρμόνιση στην κατανόηση της βιολογίας σε ενεργειακό επίπεδο, όχι μόνο από ιατρικής πλευράς. Αλλά θα γίνεις τέλεια στο πώς να καταλαβαίνεις τα δυναμικά αυτού που αποκαλείται φωτεινό σώμα, που εισέρχεται μέσα σου. Και απλά κάνε το. Γίνε το παράδειγμα.

ΑΛΙΣ: Ναι. Ναι. Ναι, ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Με την δική σου γνώση στην ιατρική και στην ενέργεια, γίνε το παράδειγμα. Βάλε το μέσα σου και σταμάτα να δοκιμάζεις.

ΑΛΙΣ: Θα το κάνω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ. Ωω! Ανυπομονώ να το δω. Ναι. Απλά χρειαζόσουν την άδεια. Αυτό είναι. Απλά χρειαζόσουν να ακούσεις, «Μπορείς να το κάνεις. Απλά κάνε το.» Ναι. Κάνα δυο ακόμα. Πώς δοκιμάσατε τον εαυτό σας;

ΑΝΤΥ: Πράγματι, περισσότερο αμφισβητούσα τον εαυτό μου. Ξέρεις, πριν από χρόνια…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, δεν είναι τεστ.

ΑΝΤΥ: Ναι, λοιπόν, πριν χρόνια πίστευα ότι, « Ξέρεις κάτι, πρέπει να ξεφορτωθώ όλους μου τους φόβους.»

Ξέρεις, έλεγα συνέχεια, «Δεν φοβάμαι τίποτα» και μετά έρχεσαι εσύ και  πατάς τα κουμπιά μου ( ο Αντάμους γελάει) και φεύγεις…. Νομίζω ότι φοβάμαι τον εαυτό μου. Πιστεύω ότι φοβάμαι την επιτυχία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Γιατί;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε κάνεις αυτό το αστείο, όπου έχεις λίγη επιτυχία και μετά- μπουμ!- όλα, τα παίρνει και τα σηκώνει;

ΑΝΤΥ: Ναι. Μου έρχονται εικόνες από προηγούμενες ζωές που δεν ήταν ευχάριστες ή πετυχημένες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις πολλά χρήματα στον τραπεζικό σου λογαριασμό;

ΑΝΤΥ: Αυτή την στιγμή έχω λίγα, ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θέλω να πω αρκετά.

ΑΝΤΥ: Ω, όχι πολλά, όχι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σαν να λέμε, εξαψήφιο;

ΑΝΤΥ: Ε, μπορεί ( γέλια).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στα εφτά το πήγαινα.

ΑΝΤΥ:… να έχω κάποια χρήματα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά θέλω να τονίσω κάτι εδώ.

Αυτός ο φόβος για την επιτυχία είναι που σε κάνει να επιτρέπεις στον εαυτό σας να έχει κάποια…

Θα το έλεγα , σχετική άνεση, αλλά όχι πολλή. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για τα χρήματα. Απλά χρησιμοποίησα αυτό το παράδειγμα αλλά…

ΑΝΤΥ: Ναι, ισχύει για όλα, επειδή…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: …στις σχέσεις;

ΑΝΤΥ: Όταν είσαι πολύ επιτυχημένος, γίνεσαι στόχος, «Ω! Ε λοιπόν, ξέρεις, αυτός ο τύπος έχει χρήμα. Πάμε να του πάρουμε χρήματα. Αυτός ο τύπος έχει μεγάλη επιχείρηση, μπορεί να κάνω δουλειές μαζί του.»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κι αυτά είναι μόνο όσα εσύ ακούς.

ΑΝΤΥ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εκεί έξω με πολλά χρήματα που δεν τους ξέρεις επειδή δεν είναι…. Θα έλεγα «μαλάκες» ( η Λίντα αναστενάζει).

ΑΝΤΥ: Πες το. Δεν πειράζει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μα θα το πω. Δεν είναι φιγουρατζήδες. Ξέρεις ότι υπάρχουν  πολλοί πραγματικά πλούσιοι άνθρωποι στον πλανήτη, που είναι χαμηλών τόνων. Δεν ρίχνουν φωτοβολίδες για να το μάθουν όλοι. Επιτρέπουν την αφθονία στην ζωή τους και δεν έχουν ανάγκη να το επιδεικνύουν. Γίνονται γνωστοί από την στιγμή που θα τους στοχοποιήσουν, επειδή το θέλουν, διαφορετικά δεν θα έριχναν φωτοβολίδες για να τους κυνηγάνε όλοι.

ΑΝΤΥ: Μου αρέσει αυτό. Σε ευχαριστώ.

Για την πληροφορία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, καλά, καλά.

ΑΝΤΥ: Είναι μια διαφορετική σκέψη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, δοκιμάζεις τον εαυτό σου με την δύναμή σου, θα μπορούσες να πεις, με την επιτυχία σου, με την προσωπικότητά σου, και αυτό γίνεται ξανά και ξανά. Εκεί ανάμεσα βλέπω και κάποια θέματα σχέσεων.

ΑΝΤΥ: Κάτι ζουμερά θέματα ( γέλια).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Οπότε, γιατί, Άντυ, γιατί δοκιμάζεις έτσι τον εαυτό σου;

ΑΝΤΥ: ( δεν μιλάει για λίγο) Πιστεύω ότι μπορεί να είναι ο φόβος για τον εαυτό.

Ο φόβος της επιτυχίας.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι Όμως η Πραγμάτωση, δεν είναι κι αυτή μια μορφή επιτυχίας; Ξέρεις, κάτι για το οποίο δουλεύεις εδώ και αρκετό καιρό; Πώς θα φτάσεις στην Πραγμάτωση αν φοβάσαι μήπως πετύχεις;

ΑΝΤΥ: Οπότε, θα ήθελα να απαλλαγώ από αυτό τον φόβο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, οκ. Γιατί δεν το  έχεις κάνει; ( γέλια).

ΑΝΤΥ: Μάλλον θα πρέπει να παρακολουθήσω ξανά το βίντεο με το «Σταμάτα το.» (γέλια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό θα ήταν καλό.

ΑΝΤΥ: Ναι, ναι. Ήταν καλό. Μου αρέσει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά όχι, η απάντηση είναι ολοφάνερη: επειδή ακόμα το ευχαριστιέσαι. Αλλιώς δεν θα το έκανες. Είναι το είδος του «συνδυασμός χιούμορ και σοφίας.» Αν κάνεις κάτι που δεν σου αρέσει, είναι επειδή προφανώς σου αρέσει ακόμα. Ακόμα κάτι αποκομίζεις από αυτό. Ακόμα παίρνεις κάτι. Οπότε, άντε και – μα τι σου προσφέρει ακόμα;- άντε και τελείωσέ το.
ΑΝΤΥ: Ναι. Ναι. Μπορεί να είναι η άνεση που σου δίνει- πως ήταν εκείνη η παλιά παροιμία;- ο διάβολος που γνωρίζεις.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Σωστά. Ναι. Και δεν έχει να κάνει με τα χρήματα ή την επιτυχία ή οτιδήποτε, αλλά με την Πραγμάτωση και αν φοβάσαι τον εαυτό σου , αν τον αμφισβητείς, τότε θα εφαρμόσεις το ίδιο πράγμα και στην Πραγμάτωση.

Στάσου λίγο απόμακρα, κοίτα τα ενεργειακά πρότυπα στην ζωή σου- τις σχέσεις, τα χρήματα- και παλιότερα είχες δυσκολευτεί με τα χρήματα και μετά ήρθαν πιο εύκολα.

Οι σχέσεις, τα χρήματα και το σώμα σου, η βιολογία σου, που δεν είναι μεγάλο ζήτημα. Αλλά ρίξε τους μια ματιά και τώρα μπορείς να βγάλεις ένα συμπέρασμα και να πεις, «Αυτό ουσιαστικά θα κάνω στην Ανάδυσή μου. Θα την δοκιμάσω. Θα εφαρμόσω κάποια πράγματα εκεί, και μετά θα σπάσω τα μούτρα μου και θα πρέπει να εξακολουθήσω να το επεξεργάζομαι.»

ΑΝΤΥ: Δεν μου αρέσει αυτή η ιδέα.

Αλλά  μάλλον  αυτό κάνω, έτσι;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μάλλον. Ίσως. Δεν ξέρω. Αλλά το θέμα στο προηγούμενο Shoud ήταν ότι είναι κοινή συνήθεια , όταν φτάνετε στην ανάδυση, στην Πραγμάτωση, να προσπαθείτε να δοκιμάσετε τον εαυτό σας. Κι αυτό είναι που καθυστερεί πολλούς – τεστ και τεστ και τεστ- «Αξίζω; Είμαι έτοιμος;» Και υπάρχει και το άλλο θέμα- σε πολλούς αρέσει να το σκέφτονται, αλλά ουσιαστικά δεν το κάνουν. Ξέρεις, μερικές φορές το όνειρο είναι πιο σπουδαίο από την πραγματικότητα. Ξέρεις, μερικές φορές οι άνθρωποι θέλουν να εξακολουθούν να ονειρεύονται την φώτιση και να μιλάνε γι αυτή και να παρακολουθούν μαθήματα κι όλα τα υπόλοιπα, αντί  απλά να το πράξουν. Και αυτό προσπαθώ να επισημάνω εδώ. Ναι.

ΑΝΤΥ: Σε ευχαριστώ. Ναι. Νομίζω ότι ένοιωθα άνετα μέσα στην μιζέρια μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι. Ωραία. Μέχρι να το επισημαίνω ήταν εντάξει, αλλά τώρα γίνεται πολύ μίζερο ( γελάνε).

ΑΝΤΥ: Τώρα είναι καλύτερα, ναι! Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δυο ακόμα. Πώς δοκιμάζετε τον εαυτό σας; Όου- όου ( ο Αντάμους γελάει).

ΣΩΜΠΡΑ 1 (γυναίκα): Ω, Θεέ μου! ( γέλια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο χειρότερος δυνατόν φόβος ( κι άλλα γέλια), να σου δώσουν το μικρόφωνο σε ένα Shoud.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Σωστά!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα σε πείραζε, επίσης, να σταθείς όρθια;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Ω, θεούλη μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Θα μπορούσα να σε ανεβάσω στην σκηνή, αλλά ας το αφήσουμε έτσι. Πώς δοκιμάζεις τον εαυτό σου;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Χμ. Δεν ξέρω– Κέλλυ, πώς δοκιμάζω τον εαυτό μου;  (γελάει). Δεν ξέρω, απλά…( η Λίντα αναστενάζει και το κοινό λέει «Ωωω!»)

ΛΙΝΤΑ: Ωωω! Είναι η απάντηση της τουαλέτας. ( κάποιος φωνάζει « Ω, όχι!») Ωωω!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπορείς να το δεις σαν μια ευκαιρία για να πας τουαλέτα.

ΛΙΝΤΑ: Δώσε της μια ακόμα ευκαιρία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δώσε το μικρόφωνο σε κάποιον που δεν συμπαθείς. Δώσε το σε οποιονδήποτε

ΛΙΝΤΑ: Ακριβώς μπροστά σου! Ακριβώς μπροστά σου ( κάποιος λέει, «Πλύνε τα χέρια σου».)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δυο λεπτά αρκούν. Θα την βγάλει κάποιος έξω- και θα πρέπει να πάει στις αντρικές τουαλέτες .

ΛΙΝΤΑ: Ωωω! Δεν μπορείς να την υποχρεώσεις να πάει στις αντρικές τουαλέτες!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δυο λεπτά αρκούν, κάποιος να πάει να την βγάλει έξω μετά από δυο λεπτά. Οπότε, ωραία. Τώρα έχεις εσύ το μικρόφωνο. Έτσι λοιπόν, δοκιμές. Πώς δοκίμασες τον εαυτό σου;

ΑΛΑΓΙΑ: Τον δοκίμασα πάνω στα χρήματα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πάνω στα χρήματα.

ΑΛΑΓΙΑ: Σαν να λέμε, «Έχω τα χρήματα να το αγοράσω αυτό; Ή μήπως όχι;»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω!

ΑΛΑΓΙΑ: « Θα πρέπει να το πληρώσω;» Έπαιξα για λίγο με αυτό το θέμα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σοβαρά; Το κάνουν ακόμα αυτό οι άνθρωποι; Ανησυχούν αν έχουν χρήματα;

ΑΛΑΓΙΑ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ουάου! Ουάου, ουάου. Οκ. Ναι. Οπότε, δώσε μου ένα παράδειγμα για κάτι που έκανες πρόσφατα, όταν προσπαθούσες να αποφασίσεις αν θα αγοράσεις ένα πολύ όμορφο καινούργιο αυτοκίνητο ή όχι.

ΑΛΑΓΙΑ: Στην πραγματικότητα, για να αγοράσω σπίτι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Για να αγοράσεις σπίτι, οκ.

Περίφημα.

ΑΛΑΓΙΑ: Αν έπρεπε να…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το αγόρασες;

ΑΛΑΓΙΑ: Όχι ακόμα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί;

ΑΛΑΓΙΑ: Νοιώθω ότι αυτή την στιγμή έχω ανάγκη να είμαι ασταθής, κάπως πιο ρευστή, όχι πολύ συμπαγής ( ο Αντάμους γελάει). Θέλω να είμαι…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Makyo! Αχα!

ΑΛΑΓΙΑ: …διαθέσιμη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι πράγμα; !! Τι πράγμα;!

ΑΛΑΓΙΑ: Απλά διαθέσιμη, ξέρεις. Πιο…

Όχι πολύ συμπαγής.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα το ονομάσω «Αυτή είναι η βλακώδης ζωή σου» ( η Αλάγια γελάει). Πόσο καιρό τώρα το θέλεις αυτό το σπίτι; Πόσον καιρό ήσουν άστεγη;

ΑΛΑΓΙΑ: Δεν είμαι άστεγη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Για πόσο καιρό ήσουν άστεγη;

ΑΛΑΓΙΑ: Μάλλον κάπου έξι μήνες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εδώ και πόσο καιρό ήθελες ένα σπίτι;

ΑΛΑΓΙΑ: Από τον καιρό που είχα ένα μικρό σπίτι στην πίσω αυλή όταν ήμουν μικρή.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, στο θέμα μου.

ΑΛΑΓΙΑ: Μου αρέσει  να έχω ένα σπιτικό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και τώρα μου λες ότι θέλεις να μείνεις ρευστή.

Και απλά να είσαι έτοιμη για όλα.

ΑΛΑΓΙΑ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ολόκληρο το σώμα σου είναι τυλιγμένο μέσα στην ενέργεια του σπιτιού ( η Αλάγια γελάει). Όχι, όντως είναι. Ξέρεις, κάποιοι άνθρωποι είναι νομάδες. Εσύ είσαι άνθρωπος του σπιτιού. Είναι το αγκυροβόλι σου. Είναι το μέρος σου. Είναι ο ναός σου. Και σε όλη σου την ζωή εμπόδιζες τον εαυτό σου να αποκτήσει ένα καταφύγιο.

ΑΛΑΓΙΑ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όλη σου την ζωή.

ΑΛΑΓΙΑ: Θα με κάνεις να κλάψω ( γελάει).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όταν ήσουν μικρή, όταν ήσουν άστεγη, και τώρα που μάλλον έχεις ένα σπίτι να μείνεις, αλλά δεν είναι δικό σου. Ένα ασφαλές σπίτι, που θα είναι το μέρος το δικό σου, που μπορείς να το αποκτήσεις- και θα μπορείς να ταξιδεύεις, θα μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις- αλλά θα έχεις ένα καταφύγιο.  Κοιτάζω μέσα στην καρδιά σου, βρίσκεται εκεί, και τώρα μου μιλάς γι αυτό το χαζό τεστ, «Θέλω να μείνω ρευστή;» Όχι, όχι, όχι.

ΑΛΑΓΙΑ: Διαθέσιμη;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Διαθέσιμη. Το καλύτερο μέρος για να είσαι διαθέσιμη είναι το δικό σου σπίτι. Είναι… Δεν θα σου πω να το κάνεις ή να μην το κάνεις, αλλά….

ΑΛΑΓΙΑ: Με φοβίζει. Με φοβίζει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί;!

ΑΛΑΓΙΑ: Ω, δεν ήρθε η ώρα μου να πάω στην τουαλέτα ( γελάνε).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, ήρθε η ώρα του σπιτιού.

Σταμάτα να δοκιμάζεις τον εαυτό σου.

ΑΛΑΓΙΑ: Οκ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πάρε το σπίτι. Θα έχεις ένα μέρος όπου θα είσαι ασφαλής μέσα στον εαυτό σου. Ε, θα μιλήσω σε λίγο για τα σπίτια.

ΑΛΑΓΙΑ: Ένα σπιτικό. Είναι τόσο καλό πράγμα ένα σπιτικό!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ένα σπιτικό. Ναι, ένα σπιτικό είναι καλό πράγμα.

Οπότε, τι σχέση έχει αυτό με την ελευθερία;

ΑΛΑΓΙΑ: Ήθελα απλά να πω ότι δεν θα αναγκαστώ να περάσω μέσα από…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δοκιμάζεις τον εαυτό σου. Είναι το ίδιο…

ΑΛΑΓΙΑ: Εσύ με ρώτησες! ( γελάει)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είσαι ικανή να επαναλαμβάνεις το ίδιο πράγμα συνέχεια. Άκου με προσεκτικά. Μπορείς να… ω, τελείωσες; ( μιλάει στην Σώμπρα 1 η οποία επιστρέφει από τις τουαλέτες)

ΣΩΜΠΡΑ 1: Ω, ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν άκουσα το καζανάκι ( γέλια), αλλά δεν πειράζει.

Άκου, είσαι ικανή να επαναλαμβάνεις συνέχεια το ίδιο πράγμα, «Σκέφτομαι να αγοράσω ένα σπίτι, αλλά αυτή την στιγμή θέλω να είμαι ρευστή. Θέλω να είμαι ανοιχτή στις ευκαιρίες ή σε οτιδήποτε.» Κάνεις την ίδια βλακεία και με την φώτισή σου, «Λοιπόν, δεν θέλω να δεσμευτώ απέναντι στον εαυτό μου, στο Πνεύμα, στην ζωή, σε οτιδήποτε. Απλά…» Είσαι κότα ( γέλια). Όχι, είσαι. Το χρησιμοποιείς σαν δικαιολογία, και είναι απολύτως, εκατό τοις εκατό makyo. Είναι μαλακίες!

ΑΛΑΓΙΑ: Οκ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, εδώ πέρα βλέπουμε το παιχνίδι με το σπίτι και μπορείς, λες, «Οκ,» αλλά όταν αρχίσεις να το κάνεις αυτό με την Πραγμάτωσή σου- «Λοιπόν, μπορεί να μην έχει έρθει ακόμα η ώρα» ή «Θα περιμένω να δω αν υπάρχει κάτι ακόμα  που πρέπει να κάνω» ή «Απλά θα είμαι ανοιχτή και θα δω τι θα πει ο Μάστερ»- μαλακίες.

ΑΛΑΓΙΑ: Οκ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, πάρε το σπίτι.

ΑΛΑΓΙΑ: Και  γίνε φωτισμένη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πάρε το σπίτι και γίνε φωτισμένη. Μου αρέσει αυτό. Ναι.

ΑΛΑΓΙΑ: Ένα φωτισμένο σπίτι.

Οκ. Άλλαξε την καρέκλα σου! ( γέλια καθώς η Αλάγια κοιτάζει την Έντιθ, που κάνει έναν μορφασμό, και ο Αντάμους της στέλνει ένα φιλί.)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, ένας ακόμα και μετά θα κάνουμε μια άλλη ερώτηση. Θα το τραβήξουμε πολύ σήμερα.

Ένας ακόμα. Πώς δοκιμάσατε τον εαυτό σας τον τελευταίο καιρό; Ω! Ελπίζω να έχει την δυνατότητα η κάμερα να πιάνει το ύφος τους όταν παίρνουν το μικρόφωνο. Πώς δοκίμασες τον εαυτό σου τον τελευταίο καιρό;

ΣΟΥ: Λοιπόν, τους δυο τελευταίους μήνες ασχολούμαι με έναν  απίστευτο θυμό.

Και τον βγάζω προς τα έξω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΣΟΥ: Δεν νομίζω ότι πάει προς τα μέσα, επειδή πραγματικά έκανα το «Σταμάτα το!»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, σωστά. Έτσι λοιπόν, κλωτσάς σκυλιά και κάνεις τέτοια πράγματα;

ΣΟΥ: Όχι. Ουρλιάζω στους οδηγούς και…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε ακούνε; ( γνέφει ναι) Ω, σε ακούνε! ( γέλια) Ναι. Κάνεις και χειρονομίες;

ΣΟΥ: Ε, όχι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι. Απλά ουρλιάζεις.

ΣΟΥ: Ναι, έχω αρκετά δυνατή φωνή.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι τους φωνάζεις; Ποτέ μου δεν οδήγησα. Ανέβηκα σε πολλά άλογα, μα ποτέ δεν οδήγησα αυτοκίνητο. Οπότε, πες μου πώς θα ήταν.

ΣΟΥ: Λοιπόν, είτε λέω, «Δίνε του, μαλάκα.»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πώς σε ακούνε αν έχουν τα παράθυρα….

ΣΟΥ: Εντάξει, τα παράθυρα είναι ανοιχτά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, είναι ανοιχτά . Οπότε, πώς θα το κάνεις; Ας πούμε  ότι εγώ είμαι στο  άλλο αυτοκίνητο και σε κλείνω, τι θα έκανες;

ΣΟΥ: Λοιπόν, όταν τους βλέπω από τον καθρέφτη, είμαι κάπως, «Δίνε του, μαλάκα!»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γυρνάς το κεφάλι;

ΣΟΥ: Εντάξει, όχι. Τους παρακολουθώ από τον καθρέφτη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, εντάξει. Οκ.

ΣΟΥ: Οπότε η ενέργεια κατευθύνεται…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θέλω να σε ακούσω σαν να συμβαίνει στην πραγματικότητα. Οπότε, σε κλείνω ή κάτι άλλο και κολλάω πίσω σου, πολύ κοντά, και μετά τι;

ΣΟΥ: Δίνε του, μαλάκα!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωωω! Οκ, ωραία. Ωραία ( γέλια). Οπότε, θέματα θυμού.

Με ποιο τρόπο όλο αυτό είναι μια δοκιμασία στον εαυτό σου; Νομίζω ότι είναι μια δοκιμασία για τους άλλους.

ΣΟΥ: Λοιπόν, τις προάλλες έκανα μια συνειδητοποίηση. Είναι κάτι που με κρατάει μακριά από εμένα. Ξέρεις, ακόμα προβάλλω αυτά που είναι μέσα μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΣΟΥ: Δεν  μου χρειάζεται ο θυμός, μου χρειάζεται η διαύγεια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Για πόσο καιρό, σε αυτή την ζωή, καταπίεζες τον θυμό σου;

ΣΟΥ: Ω, Θεέ μου! Από τη μέρα που γεννήθηκα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Θέλω να πω, πολύ καταπίεση.

Και επηρεάζει το σώμα, όπως ξέρεις.

ΣΟΥ: Σωστά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν είναι και τόσο καλό.

Οπότε, θα το εκλάβω σαν δοκιμασία, ξέρεις, να ξεσπάς με φωνές. Θέλω να πω, δεν βγαίνει από το αυτοκίνητο κρατώντας το μπαστούνι του μπείζμπολ, έτσι δεν είναι;

ΣΟΥ: ( γελώντας) Όχι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Οπότε ένα μικρό ξέσπασμα με φωνές. Και ξέρεις κάτι; Πολλοί από εσάς αρχίζετε να μαθαίνετε πώς να γίνεστε μερικώς αόρατοι. Με άλλα λόγια, μπορείς να βρίζεις, «Δίνε του…»

ΣΟΥ: Μαλάκα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «…μαλάκα,» το λες  δυνατά, και εκείνοι δεν το αντιλαμβάνονται. Δεν σε βλέπουν. Δεν σε ακούνε. Νοιώθεις  καλά που το βγάζεις  από μέσα σου, αλλά- το πάμε γύρω- γύρω- όχι, δεν είναι αυτός ο τρόπος που δοκιμάζεις τον εαυτό σου. Πώς δοκιμάζεις στ αλήθεια τον εαυτό σου εδώ;

ΣΟΥ: Λοιπόν, ένα άλλο «αχα» που μου ήρθε  ήταν γύρω από την αγάπη εαυτού, και ένοιωσα αυτή την απίστευτα βαθιά αγάπη για μένα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΣΟΥ: Και έβαλα τα χέρια στο πρόσωπό μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δοκιμάζεις τον εαυτό σου με κάτι τέτοιο και μετά το ανεβάζεις στο νοητικό και βλέπεις αν μπορείς να το εξηγήσεις νοητικά, να το κάνεις ένα νοητικό θέμα. Έχεις έναν ενδιαφέροντα τρόπο να γεμίζεις το μυαλό σου με διάφορα, και παίρνεις ακόμα και κάποια από τα σπουδαιότερα «αχα» και προσπαθείς να τα  αρχειοθετήσεις μέσα στο μυαλό σου, αντί να τα αφήσεις να είναι ελεύθερα και ανοιχτά συναισθήματα. Και δοκιμάζεις τον εαυτό σου, κατά κάποιον τρόπο, λέγοντας, «Είμαι αρκετά έξυπνη για να το κάνω όλο αυτό;» Είναι ένα  βασικό ζήτημα στην ζωή σου, «Είμαι αρκετά έξυπνη;»

ΣΟΥ: Λοιπόν, και θα πρόσθετα εδώ, το να ανοίγομαι στο συναίσθημα, να επιτρέπω το συναίσθημα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς. Λοιπόν, αυτά συμβαίνουν όταν πας νοητικά. Όταν παίρνεις  ένα υπέροχο συναίσθημα- ένα φυσικό, ένα ακατέργαστο έμφυτο συναίσθημα, είναι πραγματικά σαν μια συνειδητοποίηση- και το νοιώθεις και μετά ο άνθρωπος τρέχει γρήγορα να το αρχειοθετήσει στο μυαλό. Και αυτός είναι ένας τρόπος να δοκιμάσεις τον εαυτό σου, αλλά είναι επίσης κι ένας μικρός φόβος να ανοιχτείς στο συναίσθημα, ιδιαίτερα όταν σκέφτεσαι ότι θα θυμώσεις, προσπαθείς να το καταπιέσεις. Αλλά προσπάθησε να μην το αρχειοθετείς αμέσως.

ΣΟΥ: Εντάξει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις αυτή την αίσθηση με το θέμα της αγάπης εαυτού, και αντί να το αναλύσεις ή να πεις, «Οκ, η θέση του είναι σε αυτό το αρχείο κάτω από το ¨αγάπη εαυτού¨ και τώρα μπορώ να το αναλύσω και..» Πάψε να το κάνεις. Απλά θα σε καθυστερήσει.

ΣΟΥ: Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Σε ευχαριστώ.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Όλοι σας δοκιμάσατε τον εαυτό σας με πολλούς και διάφορους τρόπους, καθώς μπαίνουμε στην Πραγμάτωση. Είναι πολύ φυσιολογικό, γι αυτό μην νοιώθετε άσχημα. Μην δυσκολεύετε τον εαυτό σας. Το κάνετε, και είναι σαν να ρωτάτε τον εαυτό σας, «Είμαι πραγματικά έτοιμος; Είμαι πραγματικά, πραγματικά, πραγματικά, πραγματικά, πραγματικά έτοιμος;» Και μετά κάνετε άλλο ένα μικρό τεστ στον εαυτό σας.

Οπότε, άρχισε να κοιτάς  τις συνήθειες και τα πρότυπα που έχεις  στην ζωή σας, και, όπως λέγαμε, έχεις κι αυτό το θέμα με το σπίτι. Απλά κάνε το. Ξέρεις, σταμάτα να δοκιμάζεις τον εαυτό σου, και μάλιστα με παράξενους τρόπους. Απλά παράτα τις δοκιμές, εντάξει; Θα αποκτήσεις μεγάλη επίγνωση στις δοκιμές.

Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο που είναι πολύ σημαντικό, και θα το αναφέρω εδώ στο τελευταίο Shoud της Σειράς των Φτερών, επειδή, βλέπετε, τα φτερά σας αρχίζουν να ανοίγουν. Θα αρχίσετε να αναδύεστε από την κατάσταση του κουκουλιού της αφύπνισης. Τα φτερά σας αρχίζουν να ανοίγουν, αλλά υπάρχει κάτι κολλώδες πάνω τους, και πρέπει να το συζητήσουμε εδώ.

~Ερώτηση 2

Έτσι λοιπόν, θα ξεκινήσω κάνοντας την ερώτηση- Λίντα, στο μικρόφωνο, στο βρώμικο μικρόφωνο ( γέλια). Θα ξεκινήσω με την ερώτηση, «Είσαι θύμα;»

Λίντα, στο μικρόφωνο, παρακαλώ. Είσαι θύμα;
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Θα έλεγα απολύτως, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω. Οκ. Εξήγησε.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Μόλις μου έδωσαν το μικρόφωνο! ( πολλά γέλια και κάποια χειροκροτήματα.)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι ένα καλό παράδειγμα σοφίας και χιούμορ μαζί. Ήταν πολύ καλό. Είσαι θύμα;
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Και συνειδητά, όχι.
Αλλά μετά από εκατόν πενήντα ζωές, ξέρεις, πάνω στο καρουζέλ, αρχίζει κανείς να υποψιάζεται ότι μπορεί κάτι να υπάρχει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ ( γέλια). Σε ποιο θέμα νομίζεις ότι είσαι θύμα;
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Λοιπόν, ένα μεγάλο θέμα για μένα ήταν οι αμφιβολίες, αλλά είναι δικές μου δημιουργίες.
Εγώ που πατούσα φρένο στην ζωή μου. Στην πραγματικότητα, δεν είμαι θύμα. Απλά εγώ ο ίδιος φρέναρα την ζωή μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Αλλά νοιώθεις θύμα;
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Πραγματικά, όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥ: Οκ. Ωραία. Έχεις κάνει το SES. Είσαι δάσκαλος του SES, οπότε καταλαβαίνεις πραγματικά το συνολικό θέμα της ενέργειας του θύματος. Αλλά λες ότι δεν είσαι.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Το λέω. Μόλις το είπα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Σε ευχαριστώ. Επόμενος. Είσαι θύμα;
ΣΩΜΠΡΑ 2 ( γυναίκα): Ω, θεέ μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι το βλέμμα του θύματος όταν πήρες το μικρόφωνο. Μπορεί κάποιος παρακαλώ να χαμογελάσει όταν παίρνει το αναθεματισμένο το μικρόφωνο; «Σε ευχαριστώ, Λίντα. Το περίμενα αυτό.» Ναι. Είσαι θύμα;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Δεν είναι αλήθεια ( γελάει). Σόρι. Σκεφτόμουν πριν ότι ήμουν θύμα, επειδή όλο αυτό έχει να κάνει με την μαζική συνείδηση και τώρα στην ζωή μου…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έλεγες πριν στον Κάλντρε ότι ανησυχούσες για τα Αγγλικά σου;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, τα Αγγλικά σου είναι τέλεια. Ναι. Ουφ! Ναι. Κάναμε λοιπόν μια σύντομη απόσπαση , και τώρα επιστρέφουμε στο θέμα. Οπότε, είσαι θύμα;

ΣΩΜΠΡΑ 2: Τώρα πιστεύω ότι όχι. Παλιά, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Παλιά, ποιο ήταν το κυριότερο πράγμα που σε έκανε να νοιώθεις θύμα;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Η μαζική συνείδηση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Είναι μεγάλο θέμα.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ο φόβος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά είσαι από μια πανέμορφη χώρα με πολύ ωραίους ανθρώπους που δέχτηκε επιθέσεις και σφαγές και βιασμούς και γενικά άσχημες καταστάσεις.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Είμαι από την Πολωνία και…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι η καρδιά της σύγκρουσης.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ναι. Έφυγα από την χώρα μου πριν 16 χρόνια. Γι αυτό τώρα νοιώθω πολύ καλά. Με την δουλειά μου υπάρχει πρόβλημα  (γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι δουλειά κάνεις;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ω, δεν θέλω να πω. Συγνώμη, επειδή οι άνθρωποι…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι κατάσκοπος. Είναι κατάσκοπος ( γέλια). Ποτέ δεν το λένε. Ωραία. Οπότε, η ερώτηση είναι, είσαι θύμα; Είσαι από μια χώρα όπου υπάρχει μια τεράστια επίστρωση συνείδησης θύματος. Κάναμε μια συγκέντρωση εκεί. Θα ήθελα να ξαναπάω, επειδή έχουμε ακόμα δουλειά να κάνουμε με του Σώμπρα της Πολωνίας…για να το απελευθερώσουμε όλο αυτό.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ειδικά τώρα με την θρησκεία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, είσαι ή δεν είσαι θύμα;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Όχι, δεν είμαι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ωραία. Ωραία. Χαίρομαι που το ξεπέρασες. Κάνα δυο ακόμα.
ΛΑΡΑ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Υπήρξες πρόσφατα; Ξέρεις, πριν από πέντε, δέκα χρόνια;

ΛΑΡΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ουάου! Σε τι;
ΛΑΡΑ: Μάλλον στην δική μου αβεβαιότητα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το να ζεις με τον Μόφο ( τον σύζυγό της) δεν σε κάνει αυτόματα θύμα.
ΛΑΡΑ: Λοιπόν, αυτό είναι! ( γέλια)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτόματα ( γελάνε). Υπό αμφισβήτηση, αλλά δεν σε κάνει θύμα. Οπότε, σε τι ήσουν θύμα;
ΛΑΡΑ: Στην δική μου αβεβαιότητα και ασάφεια και  ανησυχία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Το παρελθόν σου, η παιδική σου ηλικία ή τίποτε από αυτά;
ΛΑΡΑ: Όχι. Απλά εμπειρίες από την ενήλικη ζωή, μάλλον.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Αλλά το ξεπέρασες;
ΛΑΡΑ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Οπότε υπάρχει κάποιο θύμα…
ΛΑΡΑ: Όχι, απλά δεν νοιώθω πια ότι είμαι θύμα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν νοιώθεις θύμα; Οκ. Αλλά όμως βλέπω μια αντίφαση εδώ.
ΛΑΡΑ: Ναι. Έχω…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν είσαι θύμα, αλλά υπάρχει κάτι λίγο ακόμα. Τι συμβαίνει;
ΛΑΡΑ: ( γελάει) Ένοιωθα μεγάλη αβεβαιότητα και ανησυχία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αβεβαιότητα δεν είναι η σωστή λέξη. Ξέρεις τι είναι;
ΛΑΡΑ: Τι είναι;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι. Θέλω να το πεις εσύ.Γιατί το λες αβεβαιότητα; Έτσι το είπες;

ΛΑΡΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί το λες έτσι; Γιατί το λες έτσι; Ξέρεις τι είναι.
ΛΑΡΑ: Αναποφασιστικότητα;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, δεν είναι αυτό.Το πας γύρω- γύρω. Τι είναι;
ΛΑΡΑ: Φόβος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κοντά έπεσες.
(η Λάρα δεν μιλάει)
Ποια είναι η σωστή λέξη; Είναι ακριβώς εδώ. Ο μισός σου εαυτός το έχει ήδη καταλάβει.
( δεν μιλάει και πάλι)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αν μπορείς να πεις την λέξη, θα ξεκαθαρίσεις πολλά από μέσα σου.
ΛΑΡΑ: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εντάξει. Μιλάμε για την αβεβαιότητα, για την αμφιβολία. Χρησιμοποίησες κάποιες makyo λέξεις. Δεν νοιώθεις πια θύμα.
Πραγματικά δεν σε στοιχειώνουν εξωτερικοί παράγοντες. Αλλά τι συμβαίνει εδώ;  Ποιο είναι το μεγαλύτερο συναίσθημα που είχες τα τελευταία δέκα χρόνια;
ΛΑΡΑ: Η αίσθηση ότι έχω κολλήσει;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι.
ΛΑΡΑ: Η αίσθηση …. Δεν ξέρω, της θλίψης;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Εντάξει .Οκ, ωραία. Αν το πω εγώ, θα έχει την μισή επίδραση πάνω σου στην απελευθέρωση κάποιων πραγμάτων. Αν το πεις εσύ, θα φύγει ( η Λάρα αναστενάζει). Δεν είναι περίεργο το πώς μπλοκάρει το μυαλό κάποια πράγματα; Ξέρεις ακριβώς για ποιο πράγμα μιλάω, αλλά δεν σου έρχεται η λέξη, κι αυτό είναι ένα από τα…
ΛΑΡΑ: Το νοιώθω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το νοιώθεις. Είναι ένα από τα τεστ που κάνετε στον εαυτό σας.
Και θα έλεγα, ε, περίπου 30 με 40 τοις εκατό του εαυτού σου  το έχει καταλάβει, αλλά – ωω!– τι να κάνουμε;
( η Λάρα δεν μιλάει)
Θέλεις να το πω εγώ;
Οκ. Δώσε το μικρόφωνο πίσω στην Λίντα και τελειώσαμε με τις ερωτήσεις για την ώρα και θα μπω στο θέμα. Αλλά πραγματικά, πραγματικά νοιώστε τι λέω, επειδή θα μπορούσε- πφφ!- θα μπορούσατε να  απελευθερώσετε πολλά. Οκ. Χαμηλώστε τα φώτα παρακαλώ.

Υπάρχει ένα θέμα που θα πρέπει να παρουσιάσουμε, ένα πολύ δύσκολο ζήτημα, και είναι ένα από αυτά που θέλετε να απελευθερώσετε, αλλά δεν θα το κάνετε τώρα αμέσως. Θα σας πάρει λίγο καιρό, επειδή είναι πολύ δύσκολο, πολύ βαθιά εμφυτευμένο, πολύ άσχημο, και σας κάνει θύματα. Σας κάνει θύματα.

Όλοι σας κάνατε μεγάλη διαδρομή, αποκτήσατε πολύ σοφία και πάψατε να είστε θύματα των γονιών σας. Δεν σας φαίνεται ότι  έχει περάσει μια αιωνιότητα από τότε που είχατε θέματα με την οικογένεια και τους κατηγορούσατε ότι φταίνε εκείνοι; Πάψατε να είστε τα θύματα των πρώην σας, των πρώην συζύγων και συντρόφων, επειδή συνειδητοποιήσατε ότι ήταν σαν να σέρνετe μαζί σας επιπλέον σκουπίδια. Οπότε, πάψατε να είστε τα θύματά τους.

Πάψατε να είστε θύμα της μαζικής συνείδησης, γενικότερα. Θέλω να πω, συνειδητοποιείτε ότι υπάρχει ακόμα, μπορεί να είναι σαγηνευτική, αλλά δεν σας ενοχλεί πια. Αλλά έχετε αυτό το θέμα με το θύμα, ένα μεγάλο θέμα, και είναι το θύμα που νοιώθει ενοχές, ναι, που νοιώθει ενοχές.

Ενοχές

Αυτό σας κάνει θύμα, «Έχω ενοχές επειδή έκανα κάτι κακό σε κάποιον άλλο. Έχω ενοχές επειδή δεν είμαι καλό άτομο. Έχω ενοχές επειδή ακόμα κουβαλάω πάνω μου πράγματα, που έκανα πολύ καιρό πριν – τα μυστικά μου,» είτε πρόκειται για βρώμικα μυστικά, είτε απλά για μυστικά βαθιά κρυμμένα μέσα σας. Και οι ενοχές θα σας κάνουν θύμα περισσότερο από τους άλλους ανθρώπους, περισσότερο από οποιονδήποτε εξωτερικό παράγοντα. Καθώς ανοίγουμε τα φτερά μας αυτή την στιγμή και είμαστε έτοιμοι να πετάξουμε, να αναδυθούμε, αν κουβαλάτε αυτά τα κολλημένα θέματα στα φτερά σας, δεν θα πετάτε καλά. Θα πέφτετε συχνά. Ήρθε η ώρα να ρίξουμε μια ματιά στα συναισθήματα ενοχής που βρίσκονται μέσα σας.

Τώρα, είναι αστείο γιατί υπάρχουν, το ξέρετε ότι υπάρχουν, γνωρίζετε πραγματικά τι είναι, αλλά το μυαλό παίζει ένα παιχνίδι. Το μυαλό παίζει ένα μεγάλο παιχνίδι και, πρώτα από όλα, θα αρνηθεί ότι είναι θύμα, μέχρι την στιγμή που τελικά θα συνειδητοποιήσετε ότι η δική σας ενοχή είναι η μεγαλύτερη αίσθηση θυματοποίησης, που μπορούσατε ποτέ να έχετε. Η δική σας ενοχή – μακράν μεγαλύτερη από το να είστε το θύμα μιας πολύ κακής οικογένειας ή μιας κακής σχέσης ή δουλειάς ή οτιδήποτε.

Τις κρατήσατε αυτές τις ενοχές. Τις κρατήσατε από ντροπή. Τις κρατήσατε σαν την μεγαλύτερη μορφή αυτό- δοκιμασίας που έχετε. Δεν θα τις απελευθερώσετε επειδή νοιώθετε υπερβολικά πολύ ένοχοι. Νοιώθετε ότι κάνατε κάτι τόσο απίστευτα απαίσιο, που δεν μπορείτε να το απελευθερώσετε. Πώς θα μπορούσατε να το απελευθερώσετε; Πώς θα μπορούσατε έτσι απλά- σναπ!- να το διώξετε μακριά; Υπάρχει κάτι μέσα σας που λέει, «Δεν θα ήταν σωστό να απελευθερώσω έτσι απλά τον εαυτό μου από αυτό. Πρέπει να το κουβαλάω μαζί μου, για να υπενθυμίζει στον εαυτό μου να μην είναι ποτέ ξανά κακός άνθρωπος.» Οπότε έχετε αυτές τις ενοχές, που σας μετατρέπουν σε θύμα του ίδιου σας του εαυτού. Συνήθως, θεωρεί κανείς ότι το θύμα είναι κάτι που οφείλεται σε εξωτερικούς παράγοντες. Αλλά στην πραγματικότητα, το μεγαλύτερο θύμα, η μεγαλύτερη αιτία για να είναι κάποιος θύμα είναι ο εαυτός του, οι ενοχές του.

Εδώ παρουσιάζεται ένα ενδιαφέρον δίλημμα. Τι να κάνετε με αυτό ; Πώς να διαχειριστείτε τις ενοχές; Σας λέω ευθύς αμέσως και οι περισσότεροι από εσάς το ξέρετε καλά, ότι δεν μπορείτε να παλέψετε τις ενοχές. Θα σας νικήσουν. Ξέρουν τα ευάλωτα σημεία σας. Τι να κάνετε  με αυτές;

Δεν μπορείτε να μπείτε στην ενσωματωμένη Πραγμάτωση όντας θύμα. Ξεπεράσατε το θέμα με τα εξωγενή θύματα, αλλά τι γίνεται με τα ενδογενή θύματα; Τι γίνεται με τις ενοχές;

Όσο σας μιλάω, νοιώστε τις ενέργειες του χώρου, τις ενέργειες όλων μας. Υπάρχουν εκπληκτικές σκηνές από το παρελθόν. Απλά νοιώστε την ενέργεια κοιτάζοντας γύρω σας, καθώς όλοι σας βλέπετε τις ενοχές σας. Και είναι περίεργο, το μυαλό έχει τον τρόπο του να τις κρύβει. Το γνωρίζετε ότι υπάρχουν. Το γνωρίζετε ότι υπάρχουν, αλλά δεν μπορείτε να πείτε την λέξη. Ευκολότατη λέξη, αλλά δύσκολο να ειπωθεί.

Αυτό κάνουν οι ενοχές, και, ξέρετε, δεν θα αναλύσουμε τις ενοχές. Ειλικρινά δεν έχω καθόλου υπομονή για κάτι τέτοιο. Απλά θα τις ξεφορτωθούμε. Αλλά αυτό επιφέρει ενοχές, για τις ενοχές.

Μια Ερώτηση

Έτσι λοιπόν, πριν προχωρήσουμε στο θέμα, θέλω να σας κάνω μια ενδιαφέρουσα ερώτηση. Λίντα, ξανά, στο μικρόφωνο. Οπότε, αν οι ενοχές ήταν ένα πράγμα, κάτι σαν ένα πλάσμα, και είχατε ένα πολύ μεγάλο σπίτι ( γέλια καθώς κοιτάζει την Αλάγια). Αν είχατε ένα πολύ μεγάλο σπίτι, που θα έμεναν οι ενοχές; Η Λίντα στο μικρόφωνο, να ανάψουν τα φώτα, παρακαλώ. Πού θα έμεναν οι ενοχές; Σε ποιο δωμάτιο του σπιτιού;
ΤΖΕΗΝ: Στο υπόγειο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στο υπόγειο. Γιατί;
ΤΖΕΗΝ: Επειδή δεν χρειάζονται.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν χρειάζονται. Ναι. Αλλά είναι  ακόμα εκεί, στο υπόγειο, παρόλο που είναι κλειστή η πόρτα και είναι σε μεγάλο βάθος. Έχεις πολλές ενοχές;
ΤΖΕΗΝ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Είναι στο υπόγειο αυτή την στιγμή;
ΤΖΕΗΝ: Είναι εδώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Πώς θα σου φαινόταν να τις βάλεις στο σαλόνι;
ΤΖΕΗΝ: Στην κρεβατοκάμαρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στην κρεβατοκάμαρα, οκ ( γέλια). Σαλόνι και κρεβατοκάμαρα.
ΤΖΕΗΝ: Πολύ κοντά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Λέω στο σαλόνι, επειδή πραγματικά έτσι τις φέρνεις μέσα στην ζωή σου. Ουσιαστικά είναι καλύτερα από το να τις αποθηκεύεις στο υπόγειο, ξέρεις, επειδή όταν είναι στο υπόγειο τις ξεχνάς, αλλά νοιώθεις ακόμα τις αναθυμιάσεις από αυτή την ενέργεια.
Οπότε βρίσκονται στο σαλόνι, στην κρεβατοκάμαρα. Δεν είναι ζωή αυτή.
ΤΖΕΗΝ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι! Και, ξέρεις, θέλω να σε ρωτήσω κάτι, για ποιο πράγμα έχεις ενοχές;
( Η Τζέην δεν μιλάει)
Δεν περιμένω απάντηση, εδώ που τα λέμε ( γέλια). Ήταν εκείνη η έντονη στιγμή, «Δόξα τον Θεό!» ( ο Αντάμους γελάει). Όχι. Ρητορικό το ερώτημα. Για ποιο πράγμα νοιώθεις ενοχές; Ποιος τις δημιουργεί;
ΤΖΕΗΝ: Εγώ τις δημιουργώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ο άνθρωπος.
ΤΖΕΗΝ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο Μάστερ δεν δίνει δεκάρα.
ΤΖΕΗΝ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ούτε και ο Θεός ή το Εγώ Είμαι ή κάποιος από αυτούς. Ο άνθρωπος θέλει να πιστεύει ότι όλοι αυτοί ενδιαφέρονται. Οπότε, έκρινες κάτι στην ζωή σου και μετά το μετέτρεψες σε ενοχή και τώρα την κουβαλάς μαζί σου.
ΤΖΕΗΝ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σκέφτεσαι καθόλου το θέμα με τις ενοχές, εννοώ, σου περνάει από το μυαλό κάνα δυο φορές τον μήνα;
ΤΖΕΗΝ: Τον τελευταίο καιρό, όλο και πιο συχνά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πιο συχνά, γιατί άραγε; Να φταίει το Shoud; ( γελάνε). Ω, έπρεπε να αρχίσουμε να – για όλους εσάς που είστε εδώ, για εσάς που παρακολουθείτε από το ίντερνετ- έπρεπε να βγάλουμε στην επιφάνεια αυτό το θέμα με τις ενοχές. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που χρειάστηκε να απομακρυνθώ για 30 μέρες. Ήταν για να εμφανιστούν οι ενοχές, κάτι πιθανόν δυσάρεστο για σας, αλλά δεν μπορείτε να πετάξετε αν είστε μέσα σε ένα κλουβί με ενοχές. Απλά δεν λειτουργεί. Οπότε, θέλω να πω, το χειρότερο πράγμα που κάνατε ποτέ, δεν είναι τόσο κακό.

Σας αρέσει να πιστεύετε ότι είναι, και  εγώ αυτό το αποκαλώ: το παιχνίδι σας- όχι μόνο το δικό σας αλλά και το δικό σας ( μιλώντας στο κοινό) , το δικό σας (μιλώντας στην κάμερα). Αυτό το αποκαλώ το παιχνίδι σας. Είναι ένα τεράστιο παιχνίδι αυτό που παίζετε, αυτό με τις ενοχές.

Οκ. Θα μιλήσω γι αυτό σε λίγο. Θα επιστρέψουμε σε αυτό το θέμα. οπότε, σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ για την απάντησή σου.

Πού μένουν οι ενοχές σας μέσα σε αυτό το μεγάλο σπίτι; Πού μένουν;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Είναι αποφασισμένη! ( ο Αντάμους γελάει). Λοιπόν, ξέρεις, ακούγοντας…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, πέρασες από το «Δεν ξέρω» στο «Ξέρεις.»
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ήταν καλό.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Τώρα έχω κάτι να πω.
Ακούγοντας διάφορα Shouds , πάντοτε λες, «Αφήστε το να φύγει. Απελευθερώστε το.»
«Δεν σας ανήκει πια.»
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σίγουρα, βέβαια. Πού μένουν οι δικές σου;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Πουθενά. Δεν έχω πια καμιά ενοχή, επειδή έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα  όταν έκανα οτιδήποτε…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είμαι σίγουρος. Είμαι σίγουρος. Και χαίρομαι  που πιστεύεις ότι δεν έχεις, αλλά…
ΣΩΜΠΡΑ 1: Προσπαθώ να μην έχω ( γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … Είμαι σίγουρος ότι έχεις.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Έχω;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, πραγματικά, έχεις. Όλοι έχουν. Όλοι οι άνθρωποι στον πλανήτη έχουν επίπεδα ενοχών. Ναι.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Καταλαβαίνω ότι είμαστε άνθρωποι.
Αυτό που ήθελα να πω , ξέρεις, είναι ότι ανταποκρινόμαστε μπρος και πίσω πότε στην Παλιά Ενέργεια και πότε στην Νέα Ενέργεια, επειδή είμαστε τώρα σε αυτό το σημείο. Είμαστε ο σύνδεσμος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν βγάζω νόημα.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Όχι; Δεν έχει νόημα;
Ξέρεις, για μένα έχει νόημα, οκ…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις καθόλου ενοχές μέσα σου;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Λοιπόν, ξέρεις, αν έχω κάποιες, αυτές θα έλεγα ότι έχουν να κάνουν με την ανυπομονησία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Φέρθηκες ποτέ άσχημα σε κάποιον;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Λοιπόν, μερικές φορές  βάζω τις φωνές στον άντρα μου. ( γελώντας) Βάζω τις φωνές στον άντρα μου. Νοιώθω ενοχές.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Βάζεις τις φωνές στον άντρα σου.Ναι, ναι. Τον αγαπάς;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Οκ, οπότε νοιώθω ενοχές.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Περίμενε λίγο… τον αγαπάς;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Φυσικά και τον αγαπάω! ( η Λίντα αναστενάζει)
Και έτσι, υποθέτω ότι νοιώθω…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν νοιώθεις λιγάκι ότι αυτό κρύβει κάποιες ενοχές;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι, όταν του φωνάζω. Ναι ( γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί του φωνάζεις;
Είναι χαζός μερικές φορές ( γέλια). Όχι πάντα.Μια στο τόσο.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Δεν ήθελα να το πω αυτό ( γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Περίμενε, μένει εδώ κοντά; Είναι μεγαλόσωμος?, επειδή…
ΣΩΜΠΡΑ 1: Λοιπόν, ξέρεις, όλοι έχουν τα θέματά τους.Και, ξέρεις, μερικές φορές, δεν συμφωνώ μαζί του, και έτσι, ξέρεις, μου φαίνεται χαζός, κι έτσι του φωνάζω λιγάκι. Με γεμίζει ενοχές αυτό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πώς του φωνάζεις; Πώς τον λένε;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Μάικλ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μάικλ. Πώς του φωνάζεις; Επειδή είμαι περίεργος να μάθω.ΣΩΜΠΡΑ 1: Ξέρεις, «Γιατί είσαι τόσο βλάκας;!»
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Αλλά λίγο πιο δυνατά μια στο τόσο; Και τι κάνει ο Μάικλ;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Απλά με κοιτάζει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όπως- οκ. Όπως ένας τυπικός σύζυγος ( γέλια). «Δεν άκουσα τίποτα.» Οκ.
Κι έτσι, ας επιστρέψουμε στις ενοχές σου. Δεν είναι αναγκαστικά για τον Μάικλ, αλλά…
ΣΩΜΠΡΑ 1: Λοιπόν, είναι επειδή δεν έπρεπε να φερθώ έτσι. Θα μπορούσα να το είχα διαχειριστεί καλύτερα.Και μετά νοιώθω άσχημα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Δεν θα κάνουμε ψυχανάλυση σήμερα, αλλά…. Θα κάνουνε το ζήτημα των ενοχών που υπάρχει , που θα το ανατινάξουμε, πάει πολύ πιο βαθιά.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ορίστε;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( γελάει) Το θέμα των ενοχών πάει πολύ πιο βαθιά από τις φωνές που βάζεις στον Μάικλ. Υπάρχουν κάποια άλλα ζητήματα. Και δεν θα τα ψυχαναλύσουμε. Θα τα ανατινάξουμε. Αυτή είναι η ψυχανάλυση της Νέας Ενέργειας- φιου!- απλά τα ανατινάζουμε.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι, γι αυτό θα πρέπει να προχωρήσει κανείς μπροστά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Αυτό κάνω κι εγώ. Προσπαθώ να κάνω, οκ, έκανα. Νοιώθω ενοχές γι αυτό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιο δωμάτιο; Σε ποιο δωμάτιο είναι;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ω, δεν ξέρω, στο σαλόνι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στο σαλόνι, οκ ( η γυναίκα γελάει). Ναι. Στην κρεβατοκάμαρα;
Δεν έχεις ενοχές στην κρεβατοκάμαρα;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Εμ, όχι! Είμαστε πολύ γέροι ( γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μοιάζει σαν να λες, «Δεν ξέρω.» Είστε πολύ γέροι; Πολύ γέροι;

Για την ιστορία, ο άνθρωπος θα πρέπει να κάνει καλύτερο σεξ όσο μεγαλώνει.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Α, ούτε καν κοιμόμαστε μαζί.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν κοιμόσαστε… ( η γυναίκα γελάει). Αλλά… δεν κάνετε…
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ω, γίνεται πολύ προσωπικό! ( γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λίντα, εσύ να μην ανακατευτείς! ( γέλια)
Όχι δεν γίνεται προσωπικό. Αυτή είναι η ζωή. Αυτός είναι ο τρόπος ζωής. Ειλικρινά, όσο κανείς νοιώθει πιο άνετα με το σώμα του, με την ηλικία του, με την… με την ενέργειά του, ουσιαστικά, η κρεβατοκάμαρα θα έπρεπε να είναι πολύ καλύτερη μετά τα 50, 60, 80. Φαντάζεστε 100; Μπουμ! ( γέλια)
ΣΩΜΠΡΑ 1: Όχι δεν μπορώ να τα φανταστώ! ( γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί; Γιατί; Ξέρεις, είναι…
ΣΩΜΠΡΑ 1: Θα έπρεπε να ζήσω τόσο πολύ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μακροζωία. Θέλεις μακροζωία; Κάνε σεξ.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Λοιπόν, ναι, υποτίθεται ότι…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, κάνε σεξ με τον εαυτό σου ή με κάποιον άλλο. Είναι ένα από τα κλειδιά για την μακροζωία. Σταματάς να το κάνεις, σταματάς να ζεις  Τέλος πάντων…
ΣΩΜΠΡΑ 1: Είναι… ξέρετε…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, δεν ξέρουμε- μπορείς να το κάνεις με τον εαυτό σου, κατάλαβες;
ΕΝΤΙΘ: Να αυνανιστείς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωωω, Έντιθ! ( πολλά γέλια). Η Έντιθ δεν το είπε και πολύ ψιθυριστά. «Να αυνανιστείς!» Δείτε τι συμβαίνει! Μια απλή αλλαγή καρέκλας και…( ζητωκραυγές, χειροκροτήματα και γέλια). Είναι μια γυναίκα που δεν της άρεσε να με ακούει να λέω «fuck” και τώρα μιλάει για τον αυνανισμό . Δεν είναι το ίδιο πράγμα; ( ο Αντάμους γελάει) Σόρι. Τέλος πάντων, το μικρόφωνο στην Λίντα. Ένας ακόμα. Ένας ακόμα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε ποιο δωμάτιο μένουν στο σπίτι σας;
ΠΩΛ: Γεια σου, Σαιν Ζερμαίν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γεια σου. Μάλλον Αντάμους.
Ναι, έχεις ενοχές;
ΠΩΛ: Σίγουρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Για ποιο πράγμα;
ΠΩΛ: Για τις ευκαιρίες που έχασα, επειδή το επέλεξα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Γιατί νοιώθεις ενοχές για μια χαμένη ευκαιρία;
ΠΩΛ: Λοιπόν, αρχίζεις να κοιτάς πίσω- και είναι χαζό να το κάνεις αυτό σε μια συγκεκριμένη ηλικία- «Πώς αλλιώς θα μπορούσα να είχα πάρει την ζωή μου;» Και πραγματικά, έτσι όπως την έζησα ήταν τέλεια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο Μάστερ κοιτάζει πίσω του και αντί να μετανιώνει γι αυτά που δεν έκανε, ο Μάστερ κοιτάζει πίσω του και συνειδητοποιεί ότι στην πραγματικότητα ήταν το Και. Όλων των ειδών τα πράγματα είχαν συμβεί.
Δεν κοιτάζεις πίσω και λες, «Ω, θα έπρεπε να είχα κάνει αυτό και θα έπρεπε να είχα κάνει εκείνο». Εσύ είπες, «Έκανα αυτό κι επίσης έκανα εκείνο». Παρόλο που μπορεί να πιστεύεις ότι απλά θέλεις να τα διορθώσεις, δεν ισχύει, επειδή είσαι πάντοτε στο Και. Το παρελθόν δεν είναι μονοδιάστατο ούτε γραμμικό, οπότε άσε τον εαυτό σου να πάει στο παρελθόν και να ζήσει την εμπειρία των δυναμικών, που δεν έφερες σε αυτό το επίπεδο. Αλλά σε ποιο δωμάτιο είναι οι ενοχές;
ΠΩΛ: Οι ενοχές είναι στην κουζίνα. Επειδή μεγαλώνοντας με την οικογένειά μας, εκεί ζει η οικογένεια, στην κουζίνα.
Οπότε είναι το μέρος όπου βγαίνουν όλα στην επιφάνεια , κατά την διάρκεια του δείπνου, κάτι που προκαλούσε μεγάλη δυσπεψία  (γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κι εσύ μιλούσες για τα δικά σου θέματα στο δείπνο;
ΠΩΛ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ενοχές, σωστά;
ΠΩΛ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και, κατά κάποιον τρόπο, ήταν πολύ έξυπνο, που δεν έβγαλες την πραμάτεια σου  στο τραπέζι που τρώγατε. Θα είχες ξεπουλήσει ή κάτι τέτοιο.
ΠΩΛ: Υπήρχαν μπόλικα πράγματα,  σε κανέναν δεν έλειψαν τα δικά μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Αλλά όμως, υπάρχουν πολλές εσωτερικές ενοχές, χωρίς να μπούμε στο τι είναι, επειδή δεν είμαστε εδώ γι αυτό. Αλλά ήρθε ο καιρός να τις αφήσεις να φύγουν.
ΠΩΛ: Σωστά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, οκ. Σε ευχαριστώ.

Σταματώντας το Παιχνίδι

Θα ήθελα να το νοιώσετε όλοι σας. Πού μένουν οι ενοχές σας; Αν είχατε ένα μεγάλο σπίτι, κάποιοι από εσάς θα τις είχατε στο υπόγειο, πεταμένες εκεί κάτω. Δεν τις έχετε ξεφορτωθεί. Ξέρετε, τις μισές- όχι, ογδόντα τοις εκατό αυτών που είναι στο υπόγειό σας- πετάξτε τις. Δεν πρόκειται να τις χρησιμοποιήσετε ξανά, αλλά τις κρατάτε σαν ενθύμηση, επειδή δεν είστε πρόθυμοι να τις αφήσετε να φύγουν.

Για πολλούς από εσάς είναι η σοφίτα, στο πάνω μέρος. Αυτό που θα λέγατε υπερσυνείδητο σε αντίθεση με το υποσυνείδητο. Τις έχετε εκεί επάνω στο υπερσυνείδητο και είναι πιο προβληματικό αυτό, επειδή, ξέρετε, δεν σας αρέσει και πολύ η σοφίτα. Αλλά είναι εκεί και μπλοκάρουν. Ξέρετε, το υπερσυνείδητο, το άνοιγμα, μπλοκάρει πολλά. Τις βάζετε εκεί πάνω και τις ξεχνάτε, αλλά αναχαιτίζουν την πορεία σας.

Για πολλούς από εσάς, οι ενοχές μένουν στην κρεβατοκάμαρα. Οι σεξουαλικές ενοχές είναι οι πιο ισχυρές από όλες τις άλλες. Οι σεξουαλικές ενοχές στην πραγματικότητα είναι ακόμα πιο ισχυρές από τις ενοχές που έχετε επειδή κάνατε κακό σε κάποιον , ακόμα κι από αυτές αν δολοφονήσετε κάποιον. Και είτε πρόκειται για ενοχές που έχετε, επειδή πιστεύετε ότι είστε διεστραμμένοι, είτε επειδή πιστεύετε ότι είστε χειριστικοί, μπορεί να προέρχονται ακόμα και από προηγούμενες ζωές. Η σεξουαλική μαγεία είναι η πιο αποτελεσματική από όλες. Βάζετε λίγο σεξ στην μαγεία και δημιουργείτε κάτι πανίσχυρο, και κάποιοι από εσάς παίξατε με αυτό το θέμα σε προηγούμενες ζωές σας. Αλλά όταν είναι στην κρεβατοκάμαρα, είναι πραγματικά πολύ κολλημένες, πολύ άσχημες.

Για πολλούς από εσάς, είναι στο σαλόνι. Είναι εκεί. Παρκάρατε τις ενοχές στο σαλόνι και δεν αφήνετε τον εαυτό σας να ζήσει. Χορεύετε συνεχώς γύρω από τις ενοχές, που ζούνε στο σαλόνι σας.

Για κάποιους από εσάς, όπως στον Πωλ, στην κουζίνα. Πώς κατεβάζετε την ενέργεια, πώς φροντίζετε και πώς θρέφετε τον εαυτό σας. Και μετά εμφανίζονται στο σώμα σας, αν οι ενοχές μένουν στην κουζίνα.

Κάποιοι από εσάς τις έχετε στις ντουλάπες. Όχι και τόσο στο μπάνιο. Όχι στο μπάνιο, θα ήταν πολύ αλλόκοτο. Ναι. Θεωρώ ότι έχετε άλλους τρόπους για να ξεφορτώνεστε διάφορα.

Αλλά ρίξτε μια ματιά. Πού βρίσκονται αυτές οι ενοχές; Πού κατοικούν;

Και τώρα, το επόμενο μέρος είναι, δεν θα προσπαθήσουμε να  καταλάβουμε, να ψυχαναλύσουμε τις ενοχές. Ήρθε η ώρα να αναγνωρίσετε, ότι εδώ παίζετε ένα μεγάλο και φριχτό παιχνίδι. Αυτό είναι. Παίζετε το δικό σας παιχνίδι του θύματος. Θύμα με θύμα, άνθρωπος με θύμα. Δεν μπορεί να συνεχιστεί. Τελεία. Δεν μπορείτε να θεραπεύσετε τις ενοχές, γιατί θα τις κάνετε πιο μεγάλες. Θα τις τροφοδοτήσετε με ενέργεια. Αλλά από την στιγμή που θα αναγνωρίσετε, ότι είναι ένα μεγάλο παιχνίδι, ένας πολύ καλός τρόπος για να δοκιμάζετε τον εαυτό σας και ένας πολύ καλός τρόπος για να εμποδίσετε τον εαυτό σας να προχωρήσει και απλά τις ξεφορτωθείτε, θα είστε ελεύθεροι να αναδυθείτε, να πετάξετε, να απογειωθείτε.

Αλλά θα προσπαθήσετε να κρατηθείτε από αυτές. Θα προσπαθήσετε να κρατήσετε ένα σωρό makyo. Τα ακούγατε σήμερα, όλη μέρα. Είχαμε makyo. Είχαμε απόσπαση. Δεν είχαμε απαντήσεις στις ερωτήσεις. Είχαμε πολλά, και θα προσπαθήσετε να συνεχίσετε έτσι. Θα προσπαθείτε να βγάλετε άκρη με το μυαλό σας, «Για ποιο πράγμα έχω ενοχές;» Και σας εγγυώμαι, όλοι σας έχετε θέματα ενοχών. Θυματοποίηση εαυτού. Ήρθε η ώρα να σταματήσετε αυτό το παιχνίδι. Αυτή είναι η ερώτηση που χρήζει απάντησης, «Είμαι έτοιμος να σταματήσω να παίζω το παιχνίδι να είμαι θύμα του εαυτού μου; Είμαι έτοιμος να σταματήσω να δοκιμάζω τον εαυτό μου;»

Οι ενοχές είναι παράξενο πράγμα. Οι ενοχές υπάρχουν μόνο στον άνθρωπο, τουλάχιστον εδώ ξεκίνησαν. Στις άλλες σφαίρες, στα άλλα πλάσματα, δεν θα συναντήσετε ζητήματα ενοχών. Οι άνθρωποι πραγματικά τελειοποίησαν τις ενοχές.

Οι ενοχές ξεκινάνε με την κριτική, το ανθρώπινο μυαλό κρίνει, «Είναι σωστό ή λάθος»; Μετά το μετατρέπει σε ενοχές, και παύει να είναι νοητικό θέμα. Γίνεται συναισθηματικό θέμα και μπαίνει μέσα στις φλέβες σας, κυριολεκτικά μέσα στις φλέβες, αλλά στις φλέβες της ζωής σας, στις φλέβες της ενεργειακής σας ροής και σε όλα τα υπόλοιπα. Και αυτές οι ενοχές σας στραγγίζουν. Σας στραγγίζουν.

Επίσης οι ενοχές γεννάνε το δράμα. Πολλοί από εσάς, αν κοιτάξετε ζωή σας, θα δείτε ότι πάντα πρέπει να σας συμβαίνει κάποιο δράμα. Υπάρχει άμεση σχέση ανάμεσα στις ενοχές και στο δράμα, επειδή από την στιγμή που θα αρχίσετε να έχετε ενοχές, αποκόπτετε την φυσιολογική ροή της ενέργειας της ζωής. Μετά πρέπει να έχετε κάποιο δράμα για να επαναφέρετε την ενέργεια, και μετά έχετε ενοχές για το δράμα και είναι ένα θέμα αυτό- διαιωνιζόμενο.

Το θέμα σε όλο αυτό είναι ότι έχουμε μιλήσει στο παρελθόν, ιδιαίτερα στο SES, γύρω από το πώς είστε θύμα ή βασανιστής στον εξωτερικό κόσμο. Αλλά τώρα θα δούμε πώς παίζετε το παιχνίδι του θύματος με τον εαυτό σας, με τις ενοχές.

Ήρθε η ώρα να αναγνωρίσετε, αν είστε έτοιμοι, ότι ήρθε η ώρα να σταματήσετε να παίζεται αυτό το παιχνίδι. Όχι άλλες ενοχές. Όχι άλλες ενοχές, και ένα μέρος σας θα επιμείνει να το κρατήσει, «Ήμουν κακός άνθρωπος. Πρέπει να νοιώθω ενοχές». Όχι πια. Αυτό είναι. Τέλος. Καθαρίστε το μητρώο σας, και τότε θα εμφανιστεί το θέμα, « Μπορώ πραγματικά έτσι απλά να καθαρίσω το μητρώο μου»; Και μετά οι ενοχές θα μιλήσουν και θα πουν, «Όχι, όχι. Δεν μπορείς. Δεν μπορείς να το ξεπεράσεις τόσο εύκολα. Θα σου πάρει πολύ χρόνο. Πρέπει να το δουλέψουμε. Πρέπει να ασχοληθούμε μαζί του και να το επεξεργαστούμε, το εσωτερικό παιδί κι όλα τα υπόλοιπα». Με άλλα λόγια, όχι. Σταματήστε να παίζετε το παιχνίδι.

Ας το μετατρέψουμε σε μια μεράμπ για να μην το κάνουμε νοητικό. Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή.

Ανατινάζοντας την ενοχή,  Merabh

Η ανθρώπινη εμπειρία έχει πολλά συναισθήματα ενοχής.
(η μουσική αρχίζει)
Και χτίζει και χτίζει και χτίζει, και πραγματικά μετατρέπει κάποιον σε μεγάλο θύμα.

Είμαστε σε αυτό το σημείο, που φθάνουμε σε αληθινή ενσωματωμένη Πραγμάτωση, είμαστε σε αυτό το σημείο και είναι μια απόφαση από την πλευρά σας. Μια συνειδητή απόφαση με τον Μάστερ να περιμένει, το Εγώ Είμαι. Μια συνειδητή απόφαση από την πλευρά σας. Θα σταματήσετε να παίζετε το παιχνίδι του να είστε θύμα του εαυτού σας;

Ξέρετε πώς είναι να είστε θύμα εξωτερικών πραγμάτων – κακές οικογένειες, κακές σχέσεις, χάσιμο δουλειάς, όλα τα υπόλοιπα. Το έχουμε ξεπεράσει αυτό. Τώρα πρέπει να κάνουμε μια στροφή σε σας που είστε θύμα, παίζοντας το θύμα της δικής σας ενοχής. Δείτε πώς η ενοχή σάς έχει προκαλέσει να ζείτε τη ζωή σας, να παίρνετε αποφάσεις. Πώς σάς προκαλεί να μην απολαμβάνετε πολλά πράγματα στη ζωή.

Θα έλεγα, ότι το χειρότερο πράγμα να κάνετε με την ενοχή, είναι να προσπαθήσετε να την επεξεργαστείτε, να την χειριστείτε με οποιοδήποτε τρόπο, να βυθιστείτε σ’ αυτή, να κάνετε  συμβουλευτική. Αυτό ακριβώς θέλει η ενοχή.

Αλλά για να πούμε, «Έχω τελειώσει το παιχνίδι του θύματος με τον εαυτό μου. Τέλος παιχνιδιού. Όχι άλλη ενοχή.» Ανατινάξτε το. Αυτό είναι, που κάνουμε εδώ. Αυτό δεν ισχύει για όλους τους ανθρώπους. Οχι, καθόλου. Αφορά εσάς, εσάς, που είμαστε εδώ τώρα.

Με έναν πολύ περίεργο τρόπο, οι άνθρωποι, οι περισσότεροι άνθρωποι, ακόμα χρειάζονται ενοχή. Την χρειάζονται για την επιβίωσή τους, για την ταυτότητά τους. Χρειάζονται αυτό το στοιχείο της ενοχής, είναι ακόμα βασικό στη ζωή τους.

Οχι για σάς. Δεν το χρειάζεστε πια. Δεν το χρειάζεστε για να ρυθμίσετε τον εαυτό σας, να τον εμποδίσετε από το να είστε κακός άνθρωπος.

Υπάρχουν πολλές ενοχές εθισμού που έχουν οι Shaumbra. Υπάρχουν πολλές ενοχές σχέσεων.
(παύση)
Και είμαστε εδώ, είμαι εδώ για να σας θυμίσω το παιχνίδι σας.
Υπάρχουν κάποιες παράξενες πνευματικές ενοχές, ξέρετε, κυρίως πράγματα προηγούμενων ζωών , πηγαίνοντας πίσω ακόμη και στην εποχή του Yeshua και στη δουλειά που ήρθατε να κάνετε. Περάσατε πολλές ζωές προσπαθώντας να διατηρήσετε την ιερότητα της σοφίας από την εποχή του Yeshua, αισθανόμενοι ένοχοι, ότι δεν το κάνατε σωστό. Αλλά το τί είναι η ενοχή, δεν είναι σημαντικό. Το να προσπαθήσετε να την καταλάβετε δεν είναι σημαντικό.

Αυτό που είναι σημαντικό είναι, πριν φτάσουμε στην Ανάδυση, πριν ανοιχτούμε πραγματικά, πρέπει να σας ρωτήσω – ήμουν μακριά για ένα μήνα – πρέπει να σας ρωτήσω τώρα, εγώ εσάς, έναν- έναν, είστε έτοιμοι να παραιτηθείτε από αυτό το παιχνίδι;

Είναι, είτε ναι είτε όχι. Αυτό είναι. Ναι ή όχι, τίποτα άλλο. Μην πείτε τίποτα ενδιάμεσο.

Είστε έτοιμοι να εγκαταλείψετε την ενοχή, να είστε θύμα του εαυτού σας; Είναι ένα τεράστιο παιχνίδι και θα σας κρατήσει πίσω.

Ίσως πείτε ότι, η ενοχή σάς έχει εμποδίσει από το να επαναλαμβάνετε λάθη. Ίσως πείτε ότι η ενοχή είναι ακόμη και λίγη από τη δική σας αυτοεπιβαλλόμενη τιμωρία. Ίσως πείτε ότι η ενοχή δεν είναι τίποτα, που πραγματικά μπορείτε να ελέγξετε. Είναι ακριβώς εκεί, είναι ένας δαίμονας. Μπορεί να πείτε ότι προέρχεται από κάποιον ή από κάπου αλλού. Όχι. Είναι όλα ένα παιχνίδι.

(παύση)

Και η πολύ απλή ερώτηση που σας κάνω είναι, είστε έτοιμοι να σταματήσετε να είστε θύμα; Αυτό είναι. Μπορείτε να το αφήσετε να φύγει απλά έτσι – πςςςς !
(παύση)
Η λέξη «θύμα» χρησιμοποιείται γενικά αναφερόμενη στις εμπειρίες σας, τις σχέσεις σας, με το έξω από εσάς. Να είστε θύμα κάποιου έξω από εσάς. Δεν την έχω ακούσει ποτέ να αναφέρεται σαν θύμα του εαυτού σας- της δικής σας ενοχής, ντροπής. Ντροπής του να είσαι άνθρωπος. Να έχεις εκπέσει από τη χάρη, ερχόμενος σε αυτόν τον πλανήτη, παίρνοντας ένα φυσικό σώμα.
(παύση)
Σίγουρα δεν σκέφτηκες ποτέ εσένα, να είσαι θύμα του εαυτού σου. Αλλά, ξέρετε, υπάρχει κάτι ακόμα σε αυτό που πραγματικά σάς άρεσε πολύ. Υπάρχει κάτι που πραγματικά σάς άρεσε να είστε ένοχοι.

Είμαι εδώ και σας το λέω τώρα.
(παύση)
Η ενοχή είναι ένα από αυτά τα ενδιαφέροντα, λίγο συναισθηματικά, ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Είναι τόσο κολλημένη και τόσο, ω! βρώμικη, επαίσχυντη, τόσο ύπουλη, μέχρι να σταματήσετε για μια στιγμή και να συνειδητοποιήσετε το παιχνίδι. Σας αρέσει να νομίζετε ότι είναι πραγματικά κολλημένη και βρώμικη και άσχημη και ύπουλη και ανατριχιαστικά να σέρνεται γύρω από το σπίτι σας, το μεταφορικό σπίτι, όπως οι κατσαρίδες, οι τερμίτες. Σας αρέσει να το σκέφτεστε. Σας αρέσει να πιστεύετε ότι είναι δύσκολο να απαλλαγείτε απ’αυτή, ότι δεν το αξίζετε.

Σας αρέσει πραγματικά αυτό το συναίσθημα. Ναι. Ναι. Σας αρέσει το συναίσθημα της ενοχής, αλλιώς δεν θα ήταν εκεί.

Θα σάς πω κάτι άλλο για την ενοχή. Ανάλογα με το πώς την βλέπετε, είναι και σαν το Teflon, ξέρετε, την επιφάνεια που δεν κολλάει. Εάν δεν εμπλακείτε σε αυτή, δεν προσπαθήσετε να την επεξεργαστείτε και να την καταλάβετε, αν δεν μπείτε στην συναισθηματική της αποπλάνηση, είναι σαν το Teflon, τόσο εύκολο. Απλά – schwitt! – έφυγε.

Έτσι, από τη μία πλευρά θα μπορούσατε να την αντιληφθείτε να είναι τόσο κολλώδης, δυσάρεστη, κρυμμένη στις εσοχές του σπιτιού σας. Δεν μπορείτε να την ξεφορτωθείτε. Γίνεστε θύμα της, αν αυτό είναι ένα παιχνίδι, που θέλετε να παίξετε.

Ή, απλά παίρνετε μια βαθιά αναπνοή, σταματάτε να παίζετε το παιχνίδι και έχει φύγει. Έφυγε ,τόσο γρήγορα.

Είναι σαν δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Βρώμικη παλιά ενοχή, να είσαι θύμα, ή απλά αφήστε το να φύγει. Πσσστ !  Έφυγε.

Γι ‘αυτό σας το θέτω άλλη μια φορά. Είναι ένα απλό ναι ή όχι. Έχεις τελειώσει με το παιχνίδι του θύματος στον εαυτό σου;

Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή.

Η ενοχή, η ντροπή, πάνε τόσο βαθιά μερικές φορές. Αλλά όταν είμαστε σε ασφαλή χώρο σαν κι  αυτόν, είναι επίσης πραγματικά πολύ εύκολο να τις εγκαταλείψετε.

Ο άνθρωπος περνάει δύσκολα με αυτό κάποιες φορές. Λοιπόν, αγωνίζονται και λένε, «Δεν μπορώ απλά να τις αφήσω να φύγουν έτσι» ή «Το σύμπαν δεν κρατάει λογαριασμό;» Όχι, δεν το κάνει. Το σύμπαν δεν κρατάει βαθμολογία. Μόνο εσείς.

Λοιπόν, αισθανθείτε το για μια στιγμή. Νιώστε τον Μάστερ. Ο Μάστερ είναι η σοφία όλων των ζωών σας.

Νιώστε το αυτό για μια στιγμή. Ο Δάσκαλος δεν κρατάει βαθμολογία. Ο Μάστερ μετατρέπει τα πάντα σε σοφία. Ο Δάσκαλος δεν κρίνει.

Το Εγώ Είμαι, η ίδια η συνείδηση δεν έχει ένα βιβλίο σωστού και λάθους. Το Εγώ Είμαι δεν ξέρει καν, τί είναι το κάρμα ούτε ότι θα το ένοιαζε. Όλα αυτά είναι ανθρώπινες αντιλήψεις.

Έτσι, ναι, μπορείτε να απομακρυνθείτε από αυτή, αυτή την ενοχή, όποτε θέλετε. Όποτε θέλετε να σταματήσετε το παιχνίδι.
(παύση)
Θέλω να παρακολουθήσετε τον εαυτό σας τον επόμενο μήνα, μέχρι το επόμενο Shoud μας.

Πόσο συχνά θα σκέφτεστε και θα αγωνίζεστε με αυτό το θέμα της ενοχής, της ντροπής; Πρόκειται να το μετατρέψετε σε μια διανοητική άσκηση, για το πόσο μεγάλο θύμα είστε; Θα πάτε να γράψετε ιστορίες, να τις βάλετε στα κοινωνικά δίκτυα για την ενοχή και την θυματοποίηση ; Γιατί αν κάνετε όλα αυτά τα πράγματα, βρίσκεστε ακόμα σ’ αυτή την κολλημένη ενέργεια. Βρίσκεστε ακόμα στο δικό σας παιχνίδι. Και είναι δικό σας. Δεν είναι κανενός άλλου. Βρίσκεστε ακόμα στο δράμα.

Ή μπορείτε απλά να φύγετε. Σταματήστε να παίζετε το παιχνίδι.

Δεν υπάρχουν συνέπειες για τον τερματισμό του παιχνιδιού, όσον αφορά κυρώσεις ή οτιδήποτε άλλο. Εάν τελειώσετε το παιχνίδι τώρα, αυτό δεν σας κάνει καλύτερο ή χειρότερο άτομο ή πνεύμα. Δεν σας ξαναβάζει στο δρόμο για την Φώτιση και δεν σας προάγει.

Απλά σταματάτε να παίζετε το παιχνίδι ή όχι. Αυτό είναι. Αυτό είναι. Καλή βαθιά αναπνοή.

Τον επόμενο μήνα μπαίνουμε στη Σειρά της Ανάδυσης. Αρχίζουμε όχι μόνο να συνειδητοποιούμε ότι έχουμε φτερά, αρχίζουμε να τα χρησιμοποιούμε. Γι’αυτό, στο τελευταίο αυτό Shoud της Σειράς των Φτερών έκανα την ερώτηση: «Είστε έτοιμοι να σταματήσετε να παίζετε το παιχνίδι του ένοχου θύματος;» Αυτό είναι.
(παύση)
Ας πάρουμε μια βαθιά ανάσα.
(παύση)
Απλά αισθανθείτε πώς θα ήταν – πώς θα είναι – να έχετε απελευθερώσει όλη αυτή την ενοχή .Να μην την έχετε άλλο πια.

(παύση)
Οι αποφάσεις σας θα είναι διαφορετικές. Η ενεργειακή σας ροή θα είναι διαφορετική. Η ικανότητά σας να ανοίξετε τα φτερά σας σίγουρα θα αλλάξει.
(παύση)
Και ναι, αρχικά θα αισθανθείτε λίγο κενό μέσα σας, κάποιες τρύπες μέσα σας. Και αν πείτε, «Δεν είμαι πια ένα ένοχο θύμα «, θα υπάρξει κάποιο κενό, επειδή έχει γεμίσει για πολύ καιρό ,πολύ καιρό, με την ενοχή σας.

Αλλά αυτές οι τρύπες, αυτό το κενό θα γεμίσουν γρήγορα από συνείδηση, από πραγματικά συναισθήματα, όχι αυτά τα ψεύτικα συναισθήματα. Από αληθινά συναισθήματα.

Η ενοχή έχει απορροφήσει τόσο πολύ χώρο στον αισθητηριακό σας μηχανισμό, που σας εμπόδισε να αισθανθείτε πραγματικά όλες αυτές τις άλλες αισθήσεις, για τις οποίες έχουμε μιλήσει. Από πραγματικά συναισθήματα, από  πραγματική εμπειρία.
(παύση)
Και μπορείτε να κοιτάξετε την ενοχή με όποιον τρόπο θέλετε. Μπορείτε να  κοιτάξετε από πού μπορεί να προέρχεται ή γιατί είναι εκεί, πώς πήγε εκεί. Τίποτα από αυτά δεν έχει σημασία.

Είναι ώρα να σταματήσετε να παίζετε το παιχνίδι ή όχι. Και είναι ένα τεράστιο παιχνίδι. Ίσως το μεγαλύτερο παιχνίδι που παίζει ο άνθρωπος. Ναι, ενοχή, να είσαι θύμα του εαυτού σου.
(παύση)
Προχωράω λίγο εδώ, καθώς αισθάνομαι όλες τις ενέργειές σας. Και έχουμε φύγει από τη σύγχυση και το να είμαστε άβολα, ακόμα και με κάποιο θυμό – σε αυτή τη merabh – απλά φύγαμε από τη σύγχυση, κάποιο θυμό και λίγη θλίψη.

Και τώρα αισθάνομαι, ότι πολλοί από εσάς παίρνετε μια βαθιά αναπνοή και απλά λέτε, «Το παιχνίδι μόλις τελείωσε.»

Και ακόμα κι αν το μυαλό δεν μπορεί να ξέρει, πού να ταξινομήσει αυτό το παιχνίδι, πώς να το σκεφτεί, έχετε το διαισθητικό, το έμφυτο συναίσθημα αρκετά, ώστε να μπορείτε να πείτε: «Το παιχνίδι τελειώνει. Δεν πρόκειται να συνεχίσω να παίζω.»

Δεν είναι ένα εξωτερικό παιχνίδι. Είναι ένα παιχνίδι στο εσωτερικό. Ενοχή.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή.
(παύση)
Έτσι, θα έλεγα ότι περίπου το 38% από εσάς έχετε απαντήσει με σαφήνεια στην ερώτηση, «Θα σταματήσετε να παίζετε το παιχνίδι;»

Δεν είναι αγώνας δρόμου. Δεν υπάρχει χρονικό όριο για τους υπόλοιπους, αλλά μερικοί από εσάς το σκέφτεστε. Κατόπιν ακούτε τον εαυτό σας λέει «Ναι» και το επόμενο λεπτό να λέει «Όχι», και στη συνέχεια επιστρέφετε ξανά σε ένα παιχνίδι. Αλλά θα σας δώσω 24 ώρες για να πάρετε αυτή την απόφαση, ναι ή όχι.
Και, πάλι, δεν θέλουμε να το επεξεργαστούμε υπερβολικά αυτό, αλλά η ενοχή είναι ένα τεράστιο αυτό-επιβαλλόμενο παιχνίδι. Αυτό είναι. Αυτο-επιβαλλόμενο παιχνίδι. Θα δεσμεύσει την ενέργειά σας και την Φώτισή σας. Μπορείτε να το αφήσετε να φύγει απλά λέγοντας, «Έχω τελειώσει με το παιχνίδι.» Και μετά μην ανησυχείτε γι ‘αυτό. Μην το επεξεργαστείτε. Θα συνεχίσει από μόνο του.  Θα είναι σαν το Teflon. Αλλά αν βουτήξετε σε αυτό και αρχίσετε να το αναλύετε και όλα τα άλλα, είναι πραγματικά, πραγματικά, πραγματικά κολλώδες.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή. Έχετε 24 ώρες για να σκεφτείτε και στη συνέχεια προς τα εμπρός για την Ανάδυση.

Και, με αυτό, ανεξάρτητα από το τί θα αποφασίσετε, θυμηθείτε …

Όλα είναι καλά σε όλη τη δημιουργία.

ADAMUS: Σας ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ (χειροκροτήματα κοινού).

Mετάφραση : Καλλιόπη Παγούδη,   Μαρία Γρηγοράκη
Σπόνσορας της μετάφρασης : Μαρία Κωδωνάκη

Shoud 10, Wings

Shoud 10, Wings
2 Iουνίου 2018

Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους του Σαιν Ζερμαίν.

Είναι πραγματικά μια καταγραφή του ταξιδιού σας. Αυτό είναι όλο, απλά μια καταγραφή του ταξιδιού σας, ενός ταξιδιού χιλιάδων και πλέον ενσαρκώσεων, ενός  ταξιδιού  χαράς, ενός ταξιδιού με πολλές δυσκολίες, με πολύ αναζήτηση, με πολλές απορίες, με πολλά σκοτεινά βράδια.

Αλλά όλο αυτό είναι πραγματικά μια καταγραφή του ιστορικού, και το τελειότερο κομμάτι της καταγραφής είναι αυτό που κάνουμε – αυτό το πολύ ιστορικό ταξίδι μιας ομάδας από ολόκληρο τον κόσμο που εισέρχεται στην ενσωματωμένη της φώτιση, στην καρδιά του ταξιδιού, όπου πραγματικά μπαίνουμε στα καλά κεφάλαια – είναι το Master’s Life. Το Master’s Life. Αν θέλει κάποιος να καταλάβει πραγματικά τί κάνουμε, όταν φτάνουμε σε αυτό το σημείο του ταξιδιού, τότε Master’s Life. Αυτό είναι το όλο θέμα.

Μέχρι τώρα έχουμε ηχογραφήσει επτά. Είναι η δική σας ιστορία. Είναι αυτά που μαθαίνετε. Είναι αυτά που βρίσκονται στην καρδιά σας. Θα έρθουν άλλοι, σε μερικά χρόνια. Όχι τώρα αμέσως, αλλά σε μερικά χρόνια, θα έρθουν άλλοι και θα δουν τί περάσατε. Θα ακούσουν τις ιστορίες πολλών, πολλών ανθρώπων που έχουν περάσει πραγματικά από τα βάθη, τους εκνευρισμούς, τις απογοητεύσεις, τις αγωνίες των ενσαρκώσεων στην Γη και πώς αναδυθήκατε. Είναι μια πανέμορφη ιστορία κι εμείς την απαθανατίζουμε, φυσικά, σε κάθε Shoud. Πόσα Shouds  έχουμε κάνει μαζί  από την εποχή του Τοβία, το 1999, εκατοντάδες; Πόσες συγκεντρώσεις κάναμε; Πόσα  σεμινάρια;

Νοιώθω σαν να πέρασε μόλις ένα λεπτό από την τελευταία μας συγκέντρωση, εκείνη στην Δανία και στην Νορβηγία. Ίσα που προλάβαινα να πάω πίσω στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, να πιώ λίγο καφέ, να πάω τουαλέτα. Ξέρω ότι δεν χρειάζεται πραγματικά να χρησιμοποιώ την τουαλέτα, αλλά μου αρέσει ( γέλια). Ξέρετε,  κάνετε  πολλά πράγματα  εσείς οι άνθρωποι, που τα θεωρείτε δεδομένα. Η χρήση της τουαλέτας, είναι μια όμορφη, γαλήνια ώρα. Είναι ώρα ξεκούρασης και απελευθέρωσης ( γέλια). Κι έτσι, ναι, ακόμα πηγαίνω στην τουαλέτα. Δεν χρειάζεται, αλλά το θέλω.

Λίγο πριν ήμουν στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, και τώρα είμαι εδώ. Ω, και τι  συγκεντρώσεις  ήταν αυτές  στην Σκανδιναβία. Υπέροχες. Υπέροχοι Σώμπρα, υπέροχες πληροφορίες. Και, θα το πω ξανά, οι πληροφορίες δεν προέρχονται από εμένα. Μαζί με τον Κώλντρε και την Λίντα τις βάζω σε λέξεις, αλλά είναι το δικό σας ταξίδι. Είναι η δική σας ιστορία. Είναι συναρπαστικό να βλέπεις πώς ξεδιπλώνεται.

Υπήρχαν κάποια σημεία πριν από κάνα δυο χρόνια ,που ήταν λίγο απογοητευτική. Πέσαμε σε αναποδιές, και δεν μπορούσαμε να τις ξεπεράσουμε. Ενοχλήθηκα λίγο με τους Σώμπρα, πρέπει να σας πω. Δεν το έδειξα ποτέ, είμαι σίγουρος, αλλά… ( γέλια) ενοχλήθηκα κάπως. Ήταν οι δικές μας makyo στιγμές. Είχατε βυθιστεί στα makyo κι εγώ προσπαθούσα να σας τραβήξω έξω. Το makyo είναι η πνευματική λέξη σας για τις μπούρδες, οι αποσπάσεις σας, ο πνευματικός σας θόρυβος. Συμβαίνει στον καθέναν. Στον καθένα  που βαδίζει αυτό τον δρόμο στο πνευματικό του ταξίδι , είναι τα σκουπίδια τους. Αλλά σε αυτές τις τελευταίες συγκεντρώσεις που είχαμε , ακόμα και στα τελευταία Shouds και ιδιαίτερα στο Keahak,  κάνουμε κάτι διαφορετικό. Πάμε σε ένα καινούργιο μέρος.
Αυτές οι συγκεντρώσεις, οι τελευταίες δύο που κάναμε, το Threshold- ήταν τόσο διαφορετικά από όλα τα άλλα Threshold. Και ο νέος Master’s Guide, (* Οδηγός για Μάστερς), νομίζω έτσι τον ονομάσαμε. Λοιπόν, ήταν μια συγκέντρωση με Μάστερ. Με αληθινούς Μάστερς από, πόσες διαφορετικές χώρες, αγαπητή Λίντα;
ΛΙΝΤΑ: Είκοσι τέσσερις.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εικοσιτέσσερις διαφορετικές χώρες συγκεντρώθηκαν σε ένα μέρος, και πραγματικά αλλάξαμε κάποια πράγματα. Πραγματικά ζητήσαμε από τον άνθρωπο να φύγει. Τον βγάλαμε έξω την πρώτη μέρα και μετά έμεινε μόνο ο Μάστερ. Φέραμε πίσω τον άνθρωπο την τρίτη μέρα, παρόλο που κάποιοι Μάστερς δεν το ήθελαν. Φέραμε πίσω τον άνθρωπο και  πραγματικά επιτρέψαμε να συμβεί μια διαδικασία ενσωμάτωσης.

Πήγε πολύ πιο πέρα από εκεί που περίμενα ότι θα έφτανε, όπως ανέφερα στο τελευταίο μας Shoud.  Φθάνουμε  εκεί μέσω του Επιτρέπω. Όχι μέσω της σκληρής δουλειάς, όχι μέσω της σκέψης, αλλά μέσω του Επιτρέπω.

Τριάδα

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Φτάνουμε στο σημείο αυτή την στιγμή όπου συνενώνουμε τον άνθρωπο – θέλεις να γράψεις «άνθρωπος,» , και να φτιάξεις μια σειρά- «άνθρωπος, Μάστερ, Εγώ Είμαι .» Ενσωματώνουμε, συνειδητά ενσωματώνουμε τον άνθρωπο…( σταματάει να μιλάει, λίγα γέλια) βλέπω την Λίντα να γράφει, και δεν βλέπω να εμφανίζεται τίποτα (η συσκευή αντιγραφής δεν λειτουργεί σωστά)  Α, η τεχνολογία. Δεν είναι πολύ μισητή? ( γέλια).

Τώρα φτάνουμε στο σημείο όπου ενώνουμε τον άνθρωπο, και ο άνθρωπος… ει, εδώ πάνω ( έρχεται ο Πίτερ για να φτιάξει το μηχάνημα). Όλοι σας βλέπετε την αναστάτωση!( γέλια). Αυτό είναι makyo. Αυτό είναι απόσπαση. Παρατηρείτε ότι όλοι μετακινούνται εδώ πέρα ( στην Λίντα και στον Πίτερ), σαν αυτό να είναι που συμβαίνει. Υποθέτω ότι θα πρέπει να στέκομαι εδώ μαζί σας ενώ μιλάμε ( κι άλλα γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ε, ναι, ναι, ναι. βγάλε κάτι από το μυαλό σου. Επινόησε κάτι ( κάποιος λέει, «Άνθρωπος, Μάστερ, Εγώ Είμαι»). Άνθρωπος, Μάστερ και Εγώ Είμαι. Αυτό που κάνουμε αυτή την στιγμή είναι μια πολύ βαθιά ενσωμάτωση του ανθρώπου,  που είναι… όχι, όχι, όχι, όχι, όχι. Άνθρωπος, Μάστερ…

Άνθρωπος, που είναι η εμπειρία. Αυτός είναι ο σκοπός του ανθρώπου. Αναρωτιέστε, «Γιατί είμαι εδώ; Ποιο είναι το νόημα της ζωής;» Το μήνυμα της ζωής-  να ζήσεις εμπειρίες. Αυτό είναι. Όπως είπα πρόσφατα, αν εξαρτιόταν από τον άνθρωπο, θα επιστρέφατε για μια ακόμα ενσάρκωση, δέκα ενσαρκώσεις, εκατό ενσαρκώσεις, επειδή  σας παρακινεί η εμπειρία. Ο άνθρωπος αγαπάει την εμπειρία. Ο άνθρωπος αγαπάει να βυθίζεται μέσα της και είτε το πιστεύετε είτε όχι, πραγματικά δεν τον νοιάζει αν είναι καλή ή κακή εμπειρία.
ΛΙΝΤΑ: Χμ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λέτε, «Τώρα θέλω μόνο ευτυχισμένες εμπειρίες. Θέλω μονόκερους και μαλλί της γριάς και όλα τα υπόλοιπα.» Όχι, δεν είναι έτσι. Όχι. Αλλιώς δεν θα κοιτούσατε εκεί ενώ εγώ μιλάω εδώ. Θέλετε λίγο δράμα, λίγη έξαψη- «Τι χάλασε;!»
ΛΙΝΤΑ: Δεν είμαι δράμα!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( γελάει) Δεν μου ακούστηκε πολύ δραματικό ( γέλια). Θέλετε το δράμα και ο άνθρωπος το αγαπάει και πραγματικά, επαινέστε  τον άνθρωπο γι αυτό. Επαινέστε  τον ανθρώπινο εαυτό. Πολύ συχνά είστε σκληροί με τον ανθρώπινο εαυτό . Αγαπάτε την εμπειρία  και λέτε ότι δεν σας αρέσουν οι δυσκολίες, αλλά σας αρέσουν. Είναι κάπως διασκεδαστικό. Είναι κάπως εμπειρικό και φτιάχνει ωραίες ιστορίες.

Ο άνθρωπος είναι το εμπειρικό μέρος του Εγώ Είμαι. Η Εγώ Είμαι Παρουσία, είναι συνείδηση, αλλά χωρίς κάποιες μεγάλες εμπειρίες- μεγάλες, με την έννοια πολύ καλές, πολύ κακές, οτιδήποτε άλλο παρά ανιαρές – τότε ο άνθρωπος κάνει αυτό για το οποίο ήρθε εδώ. Κι αυτό είναι το διασκεδαστικό του πράγματος,  έτσι λοιπόν ευχαριστείστε τον άνθρωπο για όλες τις εμπειρίες του.

Το ενδιαφέρον είναι ότι δεν υπάρχει δοκιμασία  στην ανθρώπινη εμπειρία. Κανείς δεν την κρίνει. Κανείς δεν λέει, «Αυτό είναι καλό ή αυτό είναι κακό.» Μέχρι την στιγμή που οι άνθρωποι άρχισαν να την κρίνουν, και  τότε της έβαλαν πολύ ενέργεια, πολύ βαρύτητα μέσα της. Είπαν: «Ω, αυτό ήταν αμαρτία. Αυτό ήταν κακό κάρμα. Θα πρέπει να γυρίσω και να το κάνω ξανά.» Ξέρετε, και τους βλέπω να γελάνε, «Ω, έχω πραγματικά πολύ κακό κάρμα. Θα πρέπει να επιστρέψω αρκετές φορές ακόμα. Θα πρέπει να ζήσω μερικές ακόμα εμπειρίες, και να δημιουργήσω κι άλλο κάρμα, που θα με ξαναφέρει για περισσότερες εμπειρίες.» Είναι μια εμπειρική ζούγκλα, που διαιωνίζει τον εαυτό της. Αλλά  ο άνθρωπος είναι πολύ καλός σε αυτό.

Τώρα, ο άνθρωπος περνάει μέσα από εντελώς καινούργιες εμπειρίες, πώς είναι να είναι συνειδητοποιημένος, πώς είναι να έχει ενσωματώσει τον Μάστερ. Είναι λίγο τρομακτικό στην αρχή, επειδή  ο άνθρωπος λέει, «Για μισό λεπτό, ποιος είναι το αφεντικό εδώ; Εγώ είμαι ο άνθρωπος , αυτή είναι η δική μου εμπειρία. Είναι ανάμεσα σε μένα και το εγώ μου. Έχω ένα όνομα. Έχω ένα εγώ. Έχω μια ταυτότητα. Τι εννοείς ότι ο Μάστερ έρχεται να μείνει εδώ; Ω, ναι, ο Μάστερ. Ο άνθρωπος θα γίνει Μάστερ.» Όχι, όχι, όχι. Δεν θα γίνει Μάστερ ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος κάνει χώρο για τον Μάστερ και ο Μάστερ είναι το στοιχείο της σοφίας εδώ. Άνθρωπος= εμπειρία. Μάστερ= σοφία.

Και όσο για τον άνθρωπο… στον άνθρωπο αρέσει αυτό- «Ω, θα ζήσω την εμπειρία να είμαι Μάστερ» – όχι βέβαια. Οι εμπειρίες σας τώρα έχουν την σοφία του Μάστερ, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μαστεροποιούμε  τον άνθρωπο.
ΛΙΝΤΑ: Μαστεροποιούμε;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μου επιτρέπεται να επινοώ λέξεις ( γέλια). Και ξέρεις γιατί;
ΛΙΝΤΑ: Επειδή μπορείς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή κάθε λέξη που υπάρχει έχει επινοηθεί ( το κοινό λέει, «Ωωω»)
ΛΙΝΤΑ: Μμμ. Σωστή παρατήρηση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι ο Μάστερ του προφανούς ( ο Αντάμους γελάει).
ΛΙΝΤΑ: Σωστή παρατήρηση. Σωστή παρατήρηση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα θα αρχίσω να φτιάχνω λέξεις.

Έτσι λοιπόν,  το θέμα δεν είναι ο άνθρωπος να μαστεροποιηθεί.  Και στην πραγματικότητα, δεν θέλετε κάτι τέτοιο. Το θέμα είναι να ενωθεί η σοφία, κι αυτό σας δίνει μια εντελώς διαφορετική  εμπειρία. Εσείς που το έχετε πραγματικά επιτρέψει, αρχίζετε να συνειδητοποιείτε ότι οι εμπειρίες είναι διαφορετικές. Είναι πολύ διαφορετικές. Τώρα συνδυάζονται με την σοφία, και δεν είναι απαραίτητο ο άνθρωπος να προσπαθεί να έχει τον έλεγχο ή να αναλάβει την σοφία – έτσι κι αλλιώς δεν μπορείτε – μπορείτε να προσποιηθείτε, αλλά πραγματικά δεν μπορείτε να κυριαρχήσετε την σοφία – και ξαφνικά, οι εμπειρίες αλλάζουν.

Κατά κάποιον τρόπο, ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να φανταστεί πώς θα ήταν. Δεν θα μπορούσατε. Είναι ένας από τους λόγους, που έπρεπε να κάνω πολλές αποσπάσεις όλα αυτά τα χρόνια. Πολλά, «Κοιτάτε εδώ πάνω, ενώ κάνουμε κάτι εδώ κάτω,» επειδή ο άνθρωπος έχει άποψη σχετικά με το περί τίνος πρόκειται. Και κάποιοι από εσάς έχετε αρχίσει να συνειδητοποιείτε ότι με τίποτα δεν είναι όπως θα μπορούσε να το φανταστεί ο άνθρωπος. Δεν θα μπορούσε. Δεν θα μπορούσε.

Ξέρετε, μιλάμε για μοναδικότητα. Η μοναδικότητα είναι ένας όρος, που υποθέτω ότι τον επινόησαν οι φιλόσοφοι και οι μελλοντολόγοι. Η μοναδικότητα είναι μια λέξη που σημαίνει  όταν η ανθρώπινη εμπειρία – η ανθρωπότητα – φτάνει σε ένα κρίσιμο  σημείο, που δεν μπορούσε ποτέ πριν να φανταστεί, και συμβαίνει με την τεχνολογία. Δεν θα μπορούσατε να προβλέψετε , δεν θα μπορούσατε να βγείτε – ο τυπικός άνθρωπος – και να κοιτάξετε 50 χρόνια από σήμερα και να πείτε, «Να πώς θα είναι ο πλανήτης.» Ξέρετε, υπάρχουν ομάδες και οργανισμοί που το κάνουν αυτό. Θα πέσουν πολύ έξω, επειδή από την προοπτική εδώ κάτω, απλά δεν μπορείτε. Δεν μπορείτε να το φανταστείτε. Δεν είναι μέσα στο qualia του μυαλού, στο υπόβαθρό του, στο σημείο αναφοράς του  μυαλού, κι έτσι δεν μπορεί καθόλου.

Περνάτε μέσα από αυτό, μόνοι σας. Δεν θα μπορούσατε να το είχατε φανταστεί όλο αυτό το πράγμα, να είστε ένας Μάστερ. Αν είχατε, ας πούμε, 10, 20 χρόνια πριν – «Εγώ είμαι ένας Μάστερ» – θα φτιάχνατε εικόνες όπου θα περπατούσατε πάνω στο νερό, θα εμφανίζατε  κάτι στα χέρια σας από το πουθενά, τέτοια πράγματα, κι όλα αυτά είναι makyo.  Δεν έχουν να κάνουν με την Πραγμάτωση.

Έτσι λοιπόν, υπάρχουν αρκετοί από εσάς τώρα που πραγματικά ξεκινάνε να επιτρέπουν την σοφία του Μάστερ, όλων των ενσαρκώσεων, να εισέλθει και να συνδυαστεί με την εμπειρία του ανθρώπου. Τώρα έχουμε μια σοφή εμπειρία, έχουμε μια εμπειρία με ένα νέας μορφής βάθος μέσα της.

Ο άνθρωπος το ήθελε αυτό το νέο βάθος, κατά κάποιον τρόπο. Είχε κουραστεί από την μουντή ζωή, είχε κουραστεί από τις μετενσαρκώσεις, που έμοιαζαν η μία με την άλλη. Ήθελε πολύ αυτή την νέα εμπειρία, αλλά δεν μπορούσε να την φανταστεί. Προσπάθησε. Ο άνθρωπος προσπάθησε να φανταστεί τον νέο κόσμο, την νέα ζωή, το νέο οτιδήποτε, αλλά ξέρετε κάτι, δεν ήταν πραγματικά έτσι. Ήταν απλά μια επανάληψη του παλιού. Ήταν, όπως τόσο συχνά σας λέω, κάπως πιο πλούσια, κάπως πιο νέα και κάπως πιο ευτυχισμένη, αλλά δεν ήταν πραγματικά καινούργια.

Τώρα, ο άνθρωπος έχει μια νέα εμπειρία με την σοφία του Μάστερ και με το Εγώ Είμαι – την συνείδηση Εγώ Είμαι, την Παρουσία του. Μου αρέσει η λέξη «Εγώ Είμαι» παρά η λέξη «θεϊκός». Η λέξη «θεϊκός» παραπέμπει σε θέματα του Ιησού και της Νέας Εποχής. Το  Εγώ Είμαι είναι Παρουσία, είναι επίγνωση. Αυτό είναι όλο. Και αυτό που κάνουμε εδώ είναι, ότι ενσωματώνουμε αυτά τα τρία μαζί, και συμβαίνει αυτή την στιγμή. Και, θα το πω ξανά, ο άνθρωπος δεν μπορεί να το φανταστεί. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να το επιτρέψει.

Στην πραγματικότητα είναι ο Μάστερ που επέφερε την όλη διαδικασία. Είναι ο Μάστερ που θέλει την Πραγμάτωση. Ο άνθρωπος θέλει μια νέα εμπειρία, εκτός από τον Μάστερ με την Πραγμάτωση. Έτσι λοιπόν διανύουμε  αυτή  την συναρπαστική εποχή αυτής της ενσωμάτωσης. Θα μιλήσουμε για αυτό περισσότερο σε λίγο, αλλά για τώρα,  απλά πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή και νοιώστε πού είσαστε.
Νοιώστε πού είσαστε, και νοιώστε το από την προοπτική του ανθρώπου και του Μάστερ. Τι αλλαγές, τι προκλήσεις υπάρχουν στην διαδρομή.

Η Πραγμάτωση είναι πράγματι ένα από τα πιο απλά πράγματα. Είναι τόσο απλή. Αλλά εξαιτίας της απλότητάς της, κατά καιρούς γίνεται πολύπλοκη και δύσκολη.  Είναι τόσο απλή αλλά είναι καλυμμένη με makyo  και κακουχίες και δυσκολίες και πολύ αυτοεξέταση σε συνδυασμό με αυτοαπομόνωση.
Είναι πραγματικά πολύ απλή, κι αυτό είναι που θα μάθει από την εμπειρίας σας η επόμενη ομάδα, που θα έρθει μετά από εσάς. Εδώ… εδώ πάνω. Ελάτε εδώ πάνω. Για εσάς που μας παρακολουθείτε από το ίντερνετ, να σας πω ότι υπάρχει μια μικρή αναστάτωση σε αυτή την πλευρά, τεχνικά προβλήματα. Νομίζω ότι σας έχω πει πολλές φορές ότι θα έχετε πολλά προβλήματα με την τεχνολογία.
ΛΙΝΤΑ: Εσύ φταις.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, εγώ φταίω, όπως πάντα. Αλλά… πολλά προβλήματα. Έτσι λοιπόν, έχουμε έναν εφεδρικό, έναν παλιό παραδοσιακό πίνακα, τον οποίο θα τοποθετήσουμε εδώ σε λίγο, πιστεύω ( γέλια).

Είπα και πριν, έκανα μια τολμηρή δήλωση,  ότι αυτή είναι η πρώτη ομάδα ανθρώπων που φτάνουν στην Πραγμάτωση. Με αμφισβήτησαν , όταν έδωσα παραδείγματα από άλλες ομάδες – ούτε κατά διάνοια. Οι άλλες ομάδες με τους γκουρού τους, με τα συστήματά τους, με τους πειθαρχικούς τους κανόνες και τα θέματά τους – ούτε κατά διάνοια. Ήταν στο μονοπάτι , αλλά πολύ πιο πίσω. Αυτή, ειλικρινά, είναι – και το τσέκαρα στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων – είναι πραγματικά η πρώτη των πρώτων ομάδα ανθρώπων  που φτάνουν στην Πραγμάτωση. Και δεν είναι κάτι πνευματικό ή θρησκευτικό. Δεν ξέρω ειλικρινά πώς θα το θέτατε, αλλά είναι ένα γίγνεσθαι. Αυτό είναι. Είναι η πρώτη ομάδα. Όλοι οι άλλοι Αναληφθέντες Δάσκαλοι το έκαναν ατομικά. Είναι η πρώτη φορά όλων των εποχών, εξαιτίας της συγχρονικότητας και πραγμάτων όπως  η τεχνολογία, που κάποιες φορές πετυχαίνει και κάποιες άλλες όχι, εξαιτίας αυτού που αποκαλώ το Όνειρο της Ατλαντίδας, είναι η πρώτη  ομάδα όλων των εποχών που έρχεται στην Πραγμάτωση.

Πολλές άλλες ομάδες έχουν μελετήσει τα πνευματικά και τα άγια και τα ιερά κείμενα. Πολλές άλλες ομάδες έχουν προχωρήσει μαζί σε έναν δρόμο, έχουν προχωρήσει μαζί στον ιερό τους δρόμο, αλλά δεν έχουν φτάσει τόσο μακριά για πολλούς λόγους, κι αυτό πραγματικά μου στρώνει τον δρόμο για την ερώτηση της ημέρας…
ΛΙΝΤΑ: Ωωω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … αυτό που τώρα ονομάζουμε Η Σοφία των Σώμπρα.

Η Σοφία των Σώμπρα

Ξέρετε, μόνο τελευταία αρχίσαμε να την αποκαλούμε σοφία, γιατί πριν δεν μπορούσα να την εντάξω στην κατηγορία της σοφίας. Ήταν απλά απαντήσεις σε ερωτήσεις. Αλλά τώρα την αποκαλούμε…
( παίζει το βίντεο)
Και τώρα είναι η ώρα για την Σοφία των Σώμπρα!

Ωραία. Σαν μια κακή παράσταση, κάτι που μερικές φορές είναι ( γέλια). Οκ, ανάψτε τα φώτα, παρακαλώ. Λίντα, στο μικρόφωνο.

Η ερώτηση είναι, λέω ότι αυτή είναι πραγματικά η πρώτη των πρώτων ομάδων που βαδίζει στην Πραγμάτωση και παραμένει μέσα στο σώμα, παραμένει στον πλανήτη. Γιατί τόσα πολλά συστήματα και προγράμματα αυτοβοήθειας,  γιατί δεν είναι αποτελεσματικά, υπό την έννοια της φώτισης και της Πραγμάτωσης;

Υπάρχουν πολλά συστήματα αυτοβοήθειας, κι όλοι σας έχετε ξοδέψει πολλά χρήματα σε αυτές. Υπάρχουν πολλά  πνευματικά, θα έλεγα,  γκουρού μαθήματα εκεί έξω και κάποιοι από εσάς τα έχετε παρακολουθήσει. Κάποιοι από εσάς ήσασταν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε άσραμ. Κάποιοι από εσάς πληρώσατε πάρα πολλά χρήματα για να έχετε πειθαρχία ,για να υποφέρετε και για να σας λένε πόσο χαζοί είστε. Όχι εδώ, φυσικά, αλλά σε άλλα μέρη. Γιατί δεν είναι αποτελεσματικά υπό την έννοια της Πραγμάτωσης; Λίντα, παρακαλώ.
ΛΙΝΤΑ: Εσύ, με θερμοπαρακαλούσε ( στην Μαίρη Σου).
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: ( γελώντας) Όντως.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, καλή μου.
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Πιστεύω ότι προσεγγίζουν το θέμα από έξω αντί από μέσα, κάτι που είναι καινούργιο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Το προσεγγίζουν από έξω. Οκ, ωραία. Ωραία. Καλή απάντηση. Βλέπετε; Βλέπετε την σοφία; Ω! Ακτινοβολεί. Οκ. Γιατί κάποια από τα μαθήματα αυτοβοήθειας και κάποια πνευματικά μαθήματα δεν είναι τόσο αποτελεσματικά υπό την έννοια της Πραγμάτωσης; Μάλιστα, κύριε;.
ΒΙΝΣ: Έχουν το δικό τους πρόγραμμα για σένα, αντί να έχεις το δικό σου ,για τον εαυτό σου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Τέλεια. Τέλεια. Ωραία. Κάνα δυο ακόμα. Αυτά τα προγράμματα αυτοβοήθειας και τα μαθήματα, πώς και τελικά δεν φέρνουν αποτέλεσμα;
ΤΖΟΕ: Δεν βγάζουν χρήματα έτσι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν βγάζουν  χρήματα έτσι.
ΤΖΟΕ: Δεν βγάζουν χρήματα αν αποκτήσεις επίγνωση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω! Οκ. Σαν να λέμε, έχουν επενδύσει σε αυτό.
ΤΖΟΕ: Λοιπόν, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, δεν φτάνεις ποτέ εκεί.
ΤΖΟΕ: Ε, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ενδιαφέρον. Οπότε, μια επένδυση. Με άλλα λόγια, ο θεραπευτής ποτέ δεν θεραπεύει πλήρως τον κόσμο. τους λέει συνέχεια, «Ω, έχεις ένα καινούργιο πρόβλημα.»
ΤΖΟΕ: Ε, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία, ωραία. Οκ. Ήσουν σε κάποιο τέτοιο μέρος;
ΤΖΟΕ: Ε, ναι! ( γέλια) Όλοι μας ήμασταν, έτσι δεν είναι;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι σε έκανε να φύγεις; Γιατί έφυγες;
ΤΖΟΕ: Η επίγνωση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Ω! Εσείς παιδιά είστε πολύ καλοί. Δεν μπορώ πια να σας παίξω( γέλια). Είναι πολύ ενοχλητικό αυτό. Ξέρετε, δεν έχω κάτι να σας αντικρούσω.
ΛΙΝΤΑ: Θέλεις να σου βρω εγώ κάποιον; Θέλεις να σου βρω κάποιον με  μια διαφορετικού τύπου ενέργεια;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ε, αυτό θα ήταν πολύ προφανές τώρα! ( γελάνε) «Οκ, όχι άλλη σοφία. Τι θα λέγατε για Σώμπρα βλακεία!» Μπουμ! ( γέλια) Δεν θα ήθελα να δώσεις το μικρόφωνο σε κάποιον τέτοιο.  Όχι, ας παραμείνουμε στην σοφία. Είναι πραγματικά πολύ καλές και δείχνουν κάτι, ότι επιτρέπετε την σοφία. Και προσέξτε όταν δίνονται οι απαντήσεις. Παλιότερα, όταν δίνατε απαντήσεις υπήρχε μια διανοητική ανταπόκριση με πολύ τραύλισμα και πολύ – βλέπατε το άτομο  να πηγαίνει εδώ πάνω (στο κεφάλι) για να δώσει μια διανοητική απάντηση. Εσύ, αγαπητέ κύριε, μιλάς κατευθείαν από την καρδιά, όχι  makyo, καθαρή απάντηση. Αυτή είναι η σοφία.
ΤΖΟΕ: Ε, ναι! ( κι άλλα γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και δεν του πήρε  15 λεπτά για να πει την ιστορία του. Θέλω να πω, είναι ακριβώς εδώ. Αυτό είναι σοφία. Θυμάστε τότε παλιά, που μαζευόμασταν , έκανα  μια ερώτηση, και κάποιος μιλούσε και μιλούσε και μιλούσε και μιλούσε, και μετά εγώ τον διέκοπτα με αγένεια λέγοντάς του, «Πίσω στην ερώτηση, στην περίληψη. Ποια είναι η απάντηση;» Εσείς παιδιά, δεν έχετε πια πλάκα ( γέλια), επειδή δεν το κάνετε αυτό. Οπότε, ας συνεχίσουμε. Θα δούμε.
ΛΙΝΤΑ: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Παρακαλώ συνεχίστε. Προγράμματα αυτοβοήθειας, αυτά τα φερόμενα ως πνευματικά μαθήματα. Και, με την ευκαιρία να σας πω, θα κάνω μια στάση εδώ πριν απαντήσετε. Ο Κάλντρε  μου κάνει παράπονα κάθε τρεις και λίγο – καθημερινά – ότι εκείνος και η Λίντα λαμβάνουν άσχημα emails – το ίδιο και η Μπόνι-  ότι κάνω αγενείς δηλώσεις λέγοντας ότι  πολλά από αυτά τα μαθήματα είναι εντελώς…
ΛΙΝΤΑ: Θεέ μου!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … αντιγραφές ( ο Αντάμους γελάει). Χελόου! Ή makyo. Είναι. Είναι. Αλλά μην κατηγορείτε αυτούς που τα κάνουν. Να κατηγορείτε τους ανθρώπους που τα παρακολουθούν. Ναι, τα παρακολουθούν. Γιατί; Λοιπόν, ας συνεχίσουμε. Ναι.
ΑΛΑΓΙΑ: Από την εμπειρία μου ,που μόλις αποφοίτησα από το κολλέγιο, παρακολουθούσα μαθήματα όπου καθόμουν κι έλεγα, «Λοιπόν, αυτό το ξέρω, λοιπόν αυτό το ξέρω»  την ώρα της παράδοσης. Αλλά πάλι, υπήρχαν πράγματα που δεν τα ήξερα καλά. Οπότε ήθελα να εξασκηθώ λίγο περισσότερο. Αλλά πραγματικά ήξερα. Πραγματικά ήξερα, ακριβώς όπως ξέρω την σοφία μου, και δεν θέλω πια να επιστρατεύσω κανέναν άλλον ή να συνεχίσω. Αποφοίτησα. Αποφοίτησα ( το κοινό χειροκροτάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Καταπληκτικό.
ΑΛΑΓΙΑ: Τελείωσα. Τελείωσα, τελείωσα, τελείωσα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Καταπληκτικό. Από τι;
ΑΛΑΓΙΑ: Εγώ Είμαι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εγώ Είμαι. Ωραία. Οπότε αποφοίτ-…
ΑΛΑΓΙΑ: Αποφοίτησα  σαν Εγώ Είμαι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Και πήρες το πτυχίο σου;
ΑΛΑΓΙΑ: Το πήρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το δίπλωμά σου και όλα τα υπόλοιπα;
ΑΛΑΓΙΑ: Πτυχία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε τι πράγμα πήρες πτυχίο;
ΑΛΑΓΙΑ: Ένα πτυχίο στις επιχειρήσεις, ένα πτυχίο στα πληροφοριακά συστήματα υπολογιστών.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, νόμιζα ότι εννοούσες ότι αποφοίτησες από το να είσαι απλά ένας άνθρωπος, ένας μουντός άνθρωπος και τώρα είσαι… α! Νόμιζα…
ΑΛΑΓΙΑ: Εγώ Είμαι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Νόμιζα ότι το «W» ( στο πουκάμισό της) σημαίνει «Wise» (* σοφία) «Wise Master».
ΛΙΝΤΑ: Ουάου!
ΑΛΑΓΙΑ: Ναι, «Wise Master». Μερικές φορές ήταν, «I wonder why?» (γέλια)   ( * Αναρωτιέμαι γιατί). Γιατί;!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί, γιατί, γιατί, γιατί;
ΑΛΑΓΙΑ: Αναρωτιέμαι, αναρωτιέμαι, αναρωτιέμαι, γιατί. Αλλά ναι, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, πήρες ένα ανθρώπινο πτυχίο.
ΑΛΑΓΙΑ: Ανθρώπινο πτυχίο. Ικανοποίησα μια επιθυμία του ανθρώπου και το δημιούργησα χωρίς χρέος. Τι λες γι αυτό;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ουάου. Ουάου.
ΑΛΑΓΙΑ: Κι έτσι ένοιωσα πραγματικά…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Συγχαρητήρια.
ΑΛΑΓΙΑ: Σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά πρέπει να σου κάνω μια ερώτηση.
ΑΛΑΓΙΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πότε θα αποφοιτήσεις στην Πραγμάτωση;
ΑΛΑΓΙΑ: Αυτή την στιγμή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν νομίζω.
ΑΛΑΓΙΑ: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν νομίζω. Κι αυτό είναι πραγματικά το σημερινό μας θέμα συζήτησης – εσείς και η αποφοίτησή σας ( ο Αντάμους γελάει). Θα μιλήσουμε όλοι γι αυτό.
ΑΛΑΓΙΑ: Γι αυτό το ανέφερα. Είπες…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, σήμερα θα μιλήσουμε γύρω από το «γιατί», «γιατί όχι». Ναι. Σας ακούω  όλους σας να λέτε, «Είμαι έτοιμος,» αλλά…
ΑΛΑΓΙΑ: Το λέω ψεύτικα  μέχρι να το καταφέρω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … Δεν είμαι και τόσο σίγουρος. Το λες ψεύτικα…
ΑΛΑΓΙΑ: Το λέω ψεύτικα μέχρι να το καταφέρω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: …. Μου αρέσει αυτό. Το λες ψεύτικα μέχρι να το καταφέρεις.
ΑΛΑΓΙΑ: Το λέω μέχρι να συμβεί.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι οκ, επειδή έτσι απομακρυνόμαστε κάπως  για λίγο και φτάνουμε εκεί. Γι αυτό είμαι ενθουσιασμένος και γι αυτό είμαι τόσο περήφανος μπαμπάκας στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων αυτές τις μέρες, σαν παγώνι. Ω! Πραγματικά ενοχλώ πολύ κάποιους από τους άλλους. Ναι.
ΛΙΝΤΑ: Αυτό είναι πιστευτό ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι όλους. Υπάρχουν μερικοί που με συμπαθούν ( ο Αντάμους γελάει).
ΑΛΑΓΙΑ: Εμείς θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτά που κάνουμε έτσι ώστε εσύ…
Ξέρεις, έτσι ώστε να μπορείς να νοιώθεις περήφανος για εμάς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είμαι!
ΑΛΑΓΙΑ: Και σας έφερα μια τούρτα αποφοίτησης – με πίτσα .Υπάρχει  μια τούρτα αποφοίτησης για να την ευχαριστηθείτε όλοι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι μια τούρτα αποφοίτησης που είναι πίτσα; ( γέλια)
ΑΛΑΓΙΑ: Όχι. Υποθέτω θα έχουμε πίτσα αργότερα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι δυο διαφορετικά πράγματα. Έχω λίγο καιρό εδώ στον πλανήτη, αλλά οι άνθρωπο πραγματικά συνδυάζουν την πίτσα και την τούρτα μέσα σε ένα γεύμα;
ΑΛΑΓΙΑ: Ναι. Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ουφ! Τι θα λέγατε να προσθέτατε λίγο φρέσκο ψάρι και να το κάνετε πραγματικά αλλόκοτο; ( γέλια) Εγώ, εγώ… ντιαξ! Ξέρετε, στην τελευταία μου ενσάρκωση , η αίσθηση ενός γεύματος ήταν νιφάδες βρώμης, μέλι και καρύδια.
ΑΛΑΓΙΑ: Μου αρέσει αυτό. Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κι έτσι, όταν ακούω τους ανθρώπους να λένε, ότι θα φάνε πίτσα και πιθανών όχι καμιά σπουδαία πίτσα – συγνώμη Σάντρα. Όχι πραγματικά σπουδαία πίτσα. Την μύρισα. Ντιάξ!
Δεν την τρώω, αλλά την έχω μυρίσει. Και μετά την συνδυάζετε με τι είδους τούρτα;
ΑΛΑΓΙΑ: Λοιπόν, στην πραγματικότητα η σοκολάτα αρέσει σε όλους εδώ πέρα.  Οπότε η μισή τούρτα είναι σοκολάτα, η άλλη μισή είναι λεμόνι με γέμιση βατόμουρο  και λευκή ζαχαρόπαστα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα συνδυάσετε σοκολάτα και λεμόνι; ( γέλια).
ΑΛΑΓΙΑ: Σοκολάτα και λεμόνι και βατόμουρο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι συνέβη στον πλανήτη από την τελευταία μου ενσάρκωση;
ΑΛΑΓΙΑ: Και βατόμουρο και ζάχαρη!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, το βατόμουρο ταιριάζει με την σοκολάτα.
ΑΛΑΓΙΑ: Το βατόμουρο ταιριάζει και με το λεμόνι.ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στην πραγματικότητα, όχι. Ενεργειακά, δεν ταιριάζουν.
ΑΛΑΓΙΑ: Στην πραγματικότητα, ταιριάζουν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν ταιριάζουν.
ΑΛΑΓΙΑ: Λοιπόν, θα πρέπει να το δοκιμάσεις.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν το έχω δοκιμάσει και, θα το πω ξανά, είμαι ο Κύριος Νιφάδες Βρώμης. Οπότε, ναι.Θα πρέπει να φάμε μαζί κάποια στιγμή. Νιφάδες βρώμης.
ΑΛΑΓΙΑ: Και θα βάλω και  ξερά δαμάσκηνα μέσα, απλά για να το κάνω…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν νομίζω ότι θα έτρωγα  ξερά δαμάσκηνα, αλλά ( η Αλάγια γελάει).
ΑΛΑΓΙΑ: Μεγάλωσα σε μια χώρα με ξερά δαμάσκηνα. Τι να πω;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στα αλήθεια ομολογείς ότι μεγάλωσες σε μια χώρα με ξερά δαμάσκηνα;
ΑΛΑΓΙΑ: Στο Σαιν Χοσέ, στην Καλιφόρνια, με εκείνους τους τρεις στο βάθος, είχαμε μια συζήτηση για το Σαιν Χοσέ. Γεννήθηκα και μεγάλωσα τρεις γενιές στο Σαιν Χοσέ, στην Καλιφόρνια, και καλλιεργούσαμε δαμάσκηνα, που τα αποξηραίναμε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πώς μπορεί κάποιος να αναληφθεί από δαμάσκηνο σε ξερό δαμάσκηνο;
ΑΛΑΓΙΑ: Με την αποξήρανση ( γέλια). Αποξηραίνεις αυτές τις βεντούζες…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είσαι πολύ γρήγορη για μένα!
ΑΛΑΓΙΑ: Εσύ με δίδαξες!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσε να γίνει όπως σε έναν άνθρωπο;
ΑΛΑΓΙΑ: Να τον ξεζουμίσεις!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, μάλλον θα το ορίσω αλλιώς. Έτσι λοιπόν, έχουμε εδώ ένα δαμάσκηνο.
ΑΛΑΓΙΑ: Ένα δαμάσκηνο, ένα υπέροχο δαμάσκηνο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ένα υπέροχο δαμάσκηνο, αλλά κάποια μέρα πέφτει από το δέντρο στο έδαφος, χτυπάει το κεφάλι του και μένει εκεί ξαπλωμένο, και τι μπορεί να κάνει; Σαν να λέει, «Ει, θέλω να ξαναγίνω δαμάσκηνο.» Και πάει κάπως έτσι, «Με τίποτα. Ποτέ πια δεν θα ξαναγίνεις δαμάσκηνο.» Τι να κάνει; Τι να κάνει το δαμάσκηνο; Να πάρει μια βαθιά αναπνοή και να επιτρέψει- «Θα επιτρέψω στον εαυτό μου να γίνω αποξηραμένο δαμάσκηνο.»
ΑΛΑΓΙΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μέσω του Επιτρέπω.
ΑΛΑΓΙΑ: Στην πραγματικότητα, τα συλλέγουν και τα βάζουν σε σχάρες αποξήρανσης στον ήλιο μέχρι να ξεραθούν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε δεν είναι ελεύθερη ποικιλία.
ΑΛΑΓΙΑ: Ναι ( γέλια). Δεν είναι ελεύθερη ποικιλία ( γελάνε). Δεν είναι ελεύθερη ποικιλία. Όχι ( γελάει). Τα φτιάχνουν οι άνθρωποι, οπότε δεν είναι ελεύθερη ποικιλία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Να υποφέρουν στον ήλιο. Πόσο τυπικό για τους ανθρώπους! ( η Αλάγια γελάει)
ΛΙΝΤΑ: Πού το πας;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κατευθείαν  στο μικρόφωνο πίσω σε σένα.
ΑΛΑΓΙΑ: Αυτές οι συζητήσεις μας!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σίγουρα αυτό θα μπει στις κομμένες σκηνές ( γέλια). Με άλλα λόγια, βγάλτε το έξω.
ΑΛΑΓΙΑ: Μην το βγάλετε. Είναι πάρα πολύ καλό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μμ. Όπως και να χει, συγχαρητήρια για την αποφοίτησή σου. Αλλά τώρα που έκανες την ανθρώπινη αποφοίτησή σου, τώρα θα πάμε πραγματικά να κάνουμε την αποφοίτηση. Ωραία. Ωραία.
ΑΛΑΓΙΑ: Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Αλλά η ενέργειά σου έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία τέσσερα  με πέντε χρόνια. Απίστευτο. Ναι, ναι. Ωραία. Θα μπορούσα να πάρω μια φωτογραφία σου να την δείξω απόψε στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων;
ΑΛΑΓΙΑ: Βεβαίως.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, έχει κάποιος – Ω, Ντέιβ! Ναι! Τράβηξέ την! Τι σκεφτόμουν; Έλα εδώ πάνω. Όχι, πρέπει να την πάρω μαζί μου.
ΑΛΑΓΙΑ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πρέπει να την πάρω μαζί μου στο κλαμπ ( το κοινό λέει, «Ωωω» καθώς είναι μια υπέροχη φωτογραφία). Και, θα μπορούσα να φορέσω το καπέλο σου;
ΑΛΑΓΙΑ: Βεβαίως ( γέλια).
ΛΙΝΤΑ: Το κεφάλι σου είναι πολύ μεγάλο.
ΑΛΑΓΙΑ: Αποφοίτησα με επαίνους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω! Ουάου. Ωραία. Σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ για την απόσπαση.
ΑΛΑΓΙΑ: Παρακαλώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πίσω στην ερώτηση. Γιατί όλα αυτά δεν λειτουργούν; Αυτά τα προγράμματα αυτοβοήθειας, αυτά τα πνευματικά μαθήματα, οι πειθαρχίες, είναι αποτελεσματικά μέχρις ενός σημείου. Αλλά γιατί δεν βοηθάνε στην Πραγμάτωση, στο να φτάσει κανείς στην Πραγμάτωση; Μάλιστα, κύριε.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Μπιπ, μπιπ, μπιπ! Μισό λεπτό. Μπιπ, μπιπ, μπιπ! Ω, συγνώμη. Ναι. Ήταν…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το σκουπιδιάρικο που πάρκαρε.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Ήταν ένα σκουπιδιάρικο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το σκουπιδιάρικο. Ο Κουτχούμι, τον περασμένο μήνα. Οκ, περίφημα. Πώς ήταν ο προηγούμενος μήνας για σένα; Ξεφορτώθηκες αρκετά σκουπίδια;
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Ναι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Ωραία. Απλά τσεκάρω την ενέργειά σου. Ναι. Ε, υπάρχει κάτι που πρέπει να το ξεφορτωθούμε σήμερα.
Αλλά είναι εντάξει. Δεν είναι και τόσο μεγάλο. Έτσι λοιπόν γιατί- Ντέιβιντ, εσύ πέρασες από πολλά τέτοια… ξόδεψες αρκετά δολάρια σε  όλα αυτά.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Βέβαια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξόδεψες αρκετό χρόνο.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί δεν είναι ικανά να σε φέρουν στην Πραγμάτωση;
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Είναι  κυρίως διανοητικά.  Σκληρή προσπάθεια, κόπoς.. πειθαρχία…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: … και δεν συμπεριλαμβάνουν το πιο ουσιαστικό συστατικό – Επιτρέπω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν θα μπορούσες να τα πεις καλύτερα. Ο Ντέιβιντ μόλις τα συνόψισε. Είχα σκοπό να το τραβήξω λίγο ακόμα, αλλά δεν μπορώ. Ο Ντέιβιντ συνόψισε αυτά που είπατε όλοι σας.

Πρώτα από όλα, δεν είναι δικά σας. Δεν είναι δικά σας, και είναι μια καλή επισήμανση  για όλους σας, αν είστε θεραπευτές οποιουδήποτε είδους. Πρώτα από όλα, αν θεωρείτε τον εαυτό σας ενεργειακό εργάτη, θεραπευτή, καλό είναι να καταλάβετε τί είναι η ενέργεια  πριν συνεχίσετε την δουλειά σας. Πρέπει να είστε σε θέση να καταλάβετε, να προσδιορίσετε για σας τους ίδιους τί είναι η ενέργεια. Διαφορετικά, παίζετε με κάτι πολύ ισχυρό, που στο τέλος θα σας οδηγήσει στην σαγήνη της εξουσίας. Οπότε, αν είστε ενεργειακός εργάτης, αν έτσι θεωρείτε τον εαυτό σας – δεν έχει κάτι κακό αυτό – αλλά πρέπει να καταλάβετε τι είναι η ενέργεια.

Ο λόγος για τον οποίο δεν είναι αποτελεσματικά αυτά τα μαθήματα είναι ότι δεν είναι δικά σας. Είναι κάποιου άλλου. Είναι το Ρέικι κάποιου άλλου, η εξισορρόπηση της ενέργειας κάποιου άλλου, κάποιου άλλου η φυσική ή ψυχική εξισορρόπηση. ,

Αυτά που μάθατε στα μαθήματα που κάνατε σας έφεραν σε αυτό το σημείο, αλλά δεν θα σας πάνε στην Πραγμάτωση. Πρέπει να είναι δικά σας, κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Είναι ένα από τα σημεία κλειδιά  σήμερα. Όταν φτάνετε σε αυτό το σημείο, δεν μπορείτε να βασίζεστε πια σε κάποιον άλλον- σε κάποιου άλλου τα συστήματα, στους πειθαρχικούς κανόνες κάποιου άλλου, στα ωμ και στους ψαλμούς κάποιου άλλου, σε καταλύματα ιδρώτα ή οτιδήποτε κι αν είναι αυτό- επειδή αυτό το άτομο δεν έχει φτάσει στο σημείο που είστε εσείς. Δεν σας έφερε σε αυτό το σημείο το άτομο που έχει αναπτύξει αυτά τα μαθήματα. Οπότε, γιατί να σπουδάζετε  στο κολλέγιο και να σας κάνει μάθημα  κάποιος που είναι στην Τρίτη λυκείου; Η ενέργεια, η συνείδηση δεν είναι δική σας και δεν θα λειτουργεί πια.

Δεν υπάρχει πια συμβατότητα με το πρόγραμμά τους. Και, όπως ανέφερε ο Ντέιβιντ αλλά και πολλοί από εσάς, είναι πολύ διανοητικό. Είναι πολύ, πολύ διανοητικό. Είναι πειθαρχία. Θα σας εγκλωβίσει μέσα του. Αρχικά, είναι πολύ, πολύ καλό, και θα βάλει σε κίνηση κάποια πράγμα τα. Αλλά μετά θα σας αποπλανήσει, θα σας κάνει να μείνετε εκεί- και όχι πάντα για τα χρήματα, αλλά κάποιες φορές- θα σας κάνει να βασίζεστε πάνω του. Φτάνετε σε αυτό το σημείο του ταξιδιού σας και τα παρατάτε όλα αυτά. Τα τιμάτε, τα ευλογείτε που ήρθαν στην ζωή σας, αλλά συνειδητοποιείτε ότι δεν πρόκειται να σας  πάνε στην Πραγμάτωση.

Επιτρέπω

Υπάρχει κάτι σε αυτό το σημείο, απλά ένα πράγμα κι αυτό είναι το Επιτρέπω. Αυτό είναι. Το Επιτρέπω μπορεί να γίνει  πολύ τρομακτικό, επειδή δεν βασίζεστε σε κάποιον ή σε κάτι άλλο.

Όταν έρχομαι εδώ πάνω στα Shouds ή στα σεμινάρια και στις συγκεντρώσεις, σας λέω μια ιστορία. Δεν σας λέω τι να κάνετε. Δεν αναπτύσσουμε νέα συστήματα. Μερικές φορές σας δείχνω πώς είναι η δομή των πραγμάτων, σας βοηθάω να προσδιορίσετε πράγματα που ήδη ξέρετε, αλλά δεν ήσασταν σίγουροι πώς να τα βάλετε μέσα σε λέξεις. Δεν υπάρχει τίποτε στην δουλειά που κάνουμε μαζί- στον Βυσσινί Κύκλο, στην δουλειά των Σώμπρα, σε τίποτε από αυτά – που να είναι ένα σύστημα το οποίο πρέπει να ακολουθήσετε. Δεν χρειάζεται να ξεκινήσετε από κάπου και να καταλήξετε κάπου, να πάτε σε διαφορετικά επίπεδα ή οτιδήποτε άλλο. Απλά, σε αυτό το σημείο δεν λειτουργούν και μπορεί πραγματικά να στραφούν εναντίον σας.

Το Επιτρέπω είναι – και ξέρω ότι κάποιοι γυρίζετε τα μάτια σας, σας είδα,  και λέτε, «Ω, πάλι θα μιλήσουμε για το Επιτρέπω.» Ναι, επειδή είναι το μοναδικό και πλέον σημαντικό πράγμα που μπορείτε να κάνετε τώρα για τον εαυτό σας. Παλιά, ακολουθούσατε  άλλους. Παρακολουθούσατε τα μαθήματά τους. Παίρνατε τα προγράμματα αυτοβοήθειας τα δικά τους. Όχι, είναι μόνο εσείς. Εσείς, ο Μάστερ, και το Εγώ Είμαι, και επιτρέπετε αυτή την ενσωμάτωση. Δεν είναι τα λόγια που λέω. Δεν σας δίνω συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Απλά επαναλαμβάνω, επανέρχομαι στα Shoud μας και σας λέω αυτά που ήδη ξέρετε, σε ποιο σημείο του δρόμου σας βρίσκεστε.

Τελικά, από εδώ και στο εξής, όλα έχουν να κάνουν με το Επιτρέπω. Και είναι πραγματικά αρκετά εντυπωσιακό, επειδή, θα μπορούσατε να πείτε,  το Επιτρέπω είναι τώρα το εύκολο μοντέλο, το φυσικό, το μοντέλο του αυτόματου πιλότου. Με το Επιτρέπω, δεν χρειάζεται να είστε στην καθημερινή πειθαρχία. Με το Επιτρέπω, δεν χρειάζεται να κάνετε κάποια παράξενη δίαιτα. Δεν χρειάζεται να ακολουθείτε κάποιον γκουρού, τίποτε από όλα αυτά. Είστε απλά και μόνο εσείς και Εσείς και Εσείς- ο εαυτός σας, η ανθρώπινη εμπειρία, ο Μάστερ της σοφίας, η Εγώ Είμαι Παρουσία- φιου!- απλά τα επιτρέπετε όλα. Όχι πια μελέτη, όχι πια δουλειά, όχι πια άγχος, όχι πια makyo. Όλα έχουν να κάνουν με το Επιτρέπω.

Ας αφιερώσουμε ένα λεπτό για να το κάνουμε. Υπήρξαν  πολλές παρεξηγήσεις  γύρω από το Επιτρέπω. Είναι σαν να επιτρέπουμε τα πάντα εκεί έξω. Όχι, όχι. Επιτρέπουμε τον Μάστερ, τον άνθρωπο, το Εγώ Είμαι. Και όσο απλό κι αν ακούγεται, ξέρετε, πολλοί άνθρωποι το φοβούνται, επειδή φοβούνται τον εαυτό τους. Φοβούνται ότι, αν ανοιχτούν, ξαφνικά θα εισβάλλει μέσα τους ο Σατανάς ή κάποια σκοτεινή δύναμη ή εξωγήινοι ή κάτι. Είναι ένας παλιός φόβος. Είναι ένας θρησκευτικός φόβος. Είναι  φόβος για τον εαυτό.

Όταν ανησυχούν για το Επιτρέπω, όταν ανησυχούν μήπως ανοιχτούν, μήπως γκρεμίσουν τους τοίχους, τις άμυνες, όταν ανησυχούν μήπως εισβάλλει κάποια σκοτεινή δύναμη, στην ουσία ανησυχούν για τον εαυτό τους. Θέλω να πω, τελικά, ρίχνουν το φταίξιμο προς τα έξω, σε μια εξωτερική σατανική οντότητα.

Υπάρχουν ακόμα Σώμπρα – όχι πολλοί, αλλά ακόμα υπάρχουν – που επιμένουν ότι υπάρχουν εξωγήινοι που τους κάνουν πρωκτικές εξετάσεις, εξωγήινοι που κολλάνε στο σώμα τους και ότι υπάρχουν εξωτερικές σατανικές σκοτεινές δυνάμεις  που είναι γύρω τους. Όχι. Όχι, όχι, όχι. Αυτό δεν συμβαίνει ποτέ. Ξέρετε, όλο αυτό – ξεχνάω πώς το λέτε, Λίντα, εσύ ξέρεις την λέξη. Κάτι σαν poltergeist…

ΛΙΝΤΑ: Εξορκισμός, δαιμονική κατάληψη – 99.999 τοις εκατό των περιπτώσεων δεν έχουν να κάνουν με εξωτερικές δυνάμεις. Είναι από μέσα. Είναι το εσωτερικό σκοτάδι. Είναι πολύ πιο εύκολο να ασχοληθεί κανείς με αυτά όταν τα τοποθετεί εξωτερικά, όταν λέει, «Μου επιτέθηκαν σκοτεινές εξωγήινες ενέργειες.» Πολύ πιο εύκολο, επειδή τότε είναι θύμα, και συνεχίζει να παίζει με αυτή την ανθρώπινη εμπειρία και τι εμπειρία! Αλλά τελικά αναγνωρίζετε  ότι είναι το δικό σας σκοτάδι.  Αυτοί οι δαίμονες, αυτά τα σκοτεινά όντα, είναι ο δικός σας εαυτός.

Έτσι λοιπόν, όταν κανείς μπαίνει στο Επιτρέπω, είναι μια  τρομακτική αίσθηση εμπιστοσύνης στο Εγώ Είμαι. Μια τρομακτική εμπιστοσύνη. Αλλά επίσης, τώρα είναι εύκολο, σαν να παίρνετε μια βαθιά αναπνοή. Κάνατε όλη την σκληρή δουλειά, είμαστε εδώ, και τώρα απλά Επιτρέπω.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό. Απλά Επιτρέπω.

Είδα και πάλι το μάτι σας να γυρνάει. Ξέρω ότι μιλάμε πολύ για το Επιτρέπω, αλλά είναι το πιο πολύτιμο δώρο που μπορείτε να κάνετε τώρα στον εαυτό σας. Επιτρέπω τον Εαυτό, Επιτρέπω την ενσωμάτωση του Μάστερ με την Εγώ Είμαι Παρουσία. Επιτρέπω σε αυτή την κάμπια που ήταν μέσα στο κουκούλι της να αναδυθεί τώρα. Αυτό είναι.  Δεν έρχεται μέσω σκληρής δουλειάς, διανοητικών ασκήσεων, μάντρας ή οτιδήποτε άλλο σε αυτό το σημείο. Όλα γίνονται μέσω του Επιτρέπω μια πολύ φυσιολογική διαδικασία. Αυτό είναι.

Πολλοί από εσάς θα διδάξετε, όχι απαραίτητα μπροστά σε μια ομάδα, αλλά θα μοιραστείτε την σοφία σας με άλλους. Ίσως ένας προς έναν, ίσως μέσα από ένα βιβλίο ή σε μια τάξη ή κάτι τέτοιο. Μην διδάξετε πειθαρχία, συστήματα. Μην διδάξετε αυστηρούς ιεραρχικούς τύπους του στυλ Επίπεδο Ένα, Επίπεδο Δύο, Επίπεδο Τρία . Στο τέλος, κάτι τέτοιο δεν θα εξυπηρετήσει τον άνθρωπο και μια από τις προκλήσεις που κρύβει μέσα του , ενέχει  μια τρομακτική αποπλάνηση εξουσίας.

Τώρα ξέρουμε, ξέρετε ότι η εξουσία είναι μια ψευδαίσθηση, αλλά η εξουσία είναι μια τεράστια αποπλάνηση, περισσότερο κι από το σεξ, τα χρήματα, όλα αυτά. Η εξουσία. Και η εξουσία τελικά, είναι μια ψευδαίσθηση επειδή  βασικά λέει, «Η ενέργεια βρίσκεται έξω από μένα. Πρέπει να την πάρω από αλλού.» Αυτό είναι στην πραγματικότητα η εξουσία, είτε με την μορφή χρήματος, είτε με τον έλεγχο πάνω στους άλλους, αλλά λέει, «Όλα είναι έξω από μένα, συνεπώς, χρειάζομαι εξουσία.»

Δεν είναι καθόλου αναγκαία, επειδή όλα είναι μέσα σας. Όλα είναι εκεί. Δεν χρειάζεστε καθόλου την εξουσία  και μαθαίνετε να είστε πραγματικοί Μάστερς της ενέργειας. Δεν χρειάζεται αν την πάρετε από κάπου αλλού, και αυτό, θα το πω ξανά, έρχεται από το Επιτρέπω και είναι μεγάλη ανακούφιση.  Είναι πολύ μεγάλη ανακούφιση να μην χρειάζεται να την πάρετε από κάποιον άλλον, να μην χρειάζεται να την πάρετε από τα υπάρχοντά σας, τον έλεγχο ή την σκληρή δουλειά. Απλά υπάρχει. Αλλά επίσης είναι μια τεράστια πρόκληση.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή.
( παύση)

Επιτρέποντας την Αφθονία

Α! Πριν προχωρήσω παρακάτω. Μόλις θυμήθηκα κάτι, κάτι παλιό από την τελευταία μας συγκέντρωση ( ο Αντάμους γελάει, κάποιος λέει, «Ωχ, ωχ»).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωχ- ωχ, σωστά. Η Μις Ωχ-ωχ, εδώ πέρα. Έντιθ! Έντιθ! Σου ζήτησα να μου φέρεις κάτι, ένα μικρό δωράκι για μένα.
ΕΝΤΙΘ: Ναι, όντως, μου το ζήτησες.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και αν μπορούμε , το μικρόφωνο εδώ πέρα παρακαλώ. Έντιθ, θα προτιμούσες να παραμείνεις για  σε αυτή την καρέκλα που κάθεσαι πάντα; Θα μου έκανες μια χάρη; Θα μου έκανες μια χάρη;
ΕΝΤΙΘ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τον επόμενο μήνα μια διαφορετική καρέκλα κι όχι αυτή που βρίσκεται δίπλα σου. Μια διαφορετική καρέκλα.
ΕΝΤΙΘ: Όχι ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Θα αποδείξω κάτι εδώ με αυτό τον διάλογο, γιατί τα πράγματα δεν πρόκειται να αλλάξουν για σένα. Οκ. Έτσι λοιπόν, πού είναι…. ( του δίνει κάποια χρήματα) Οκ. Τώρα, πριν τα πάρω αυτά…
ΕΝΤΙΘ: Ορίστε τα εκατό σου δολάρια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πριν τα πάρω, είναι δικά σου;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έλα εδώ πάνω. Φέρε το εκατοδόλλαρο μαζί σου. Μπορεί να το χρειαστώ. Ετοίμασα μια θέση εδώ για σένα.
ΕΝΤΙΘ: Χριστός κι Απόστολος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Χριστός κι Απόστολος ( γέλια). Ω, Έντιθ, εσύ το ζήτησες.
ΕΝΤΙΘ: Δεν νομίζω να μπορώ να σηκωθώ από αυτή την καρέκλα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έντιθ, πάρε μια βαθιά αναπνοή και πέτα ( κι άλλα γέλια). Α) νούμερο ένα, την έβαλα να καθίσει σε μια διαφορετική καρέκλα ( το κοινό ζητωκραυγάζει και χειροκροτάει). Θεούλη μου!
Έτσι λοιπόν, σου ζήτησα να μου φέρεις εκατό δολάρια.: Και το έκανες..
ΕΝΤΙΘ: Ναι, είναι δικό μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν στο έδωσε κανείς.
ΕΝΤΙΘ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ήταν στον τραπεζικό σου λογαριασμό.
ΕΝΤΙΘ: Ακριβώς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Και στην πραγματικότητα, χρειάζομαι 102 δολάρια. Έχεις δυο ακόμα;
ΕΝΤΙΘ: ( κάνει μια μικρή παύση, και μετά απαντάει στραβωμένα) Ναι  (γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι εκεί κάτω ( στην θέση της). Θα σε εμπιστευτώ ότι θα μου τα δώσεις μέσα  σε πέντε λεπτά. Οπότε, τα εκατό δολάρια είναι δικά σου;
ΕΝΤΙΘ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι ( κάποιος ρωτάει, «Γιατί;») Λοιπόν, ήμουν ο ατζέντης της, και  χρεώνω προμήθεια, με την ευκαιρία. Δέκα τοις εκατό. Γι αυτό μου οφείλεις  102 δολάρια.
ΕΝΤΙΘ: Σίγουρα έχεις ζωηρή φαντασία ( ο Αντάμους γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ζω σύμφωνα με την πραγματικότητα, καλή μου. Οπότε, πόσα χρήματα συγκέντρωσες από το   Πρόγραμμα  του Κόμματος  Ελεήστε  τους Φτωχούς;  ( * Η Έντιθ, μπήκε στο Face book και  ζητούσε απεγνωσμένα  ελεημοσύνη από φίλους και γνωστούς… κάτι που το συνηθίζει…)
ΕΝΤΙΘ: Χίλια  είκοσι δολάρια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τότε μου οφείλεις δυο επιπλέον δολάρια. Παίρνω δέκα τοις εκατό. Τώρα, ήμουν τόσο κοντά. Το ήξερα ότι θα το έκανε αυτό, και έπεσα τόσο κοντά. Έπεσα έξω δυο δολάρια. Της είπα να μου φέρει εκατό δολάρια, επειδή ήξερα ότι θα  μάζευε – πόσα μάζεψες, χίλια είκοσι;

Το  μικρόφωνο κοντά στο στόμα σου, παρακαλώ ( βγάζει δυο δολάρια από την τσάντα της) Δώσε μου ολόκληρο το πορτοφόλι ( ο Αντάμους γελάει).
ΕΝΤΙΘ: Ναι  (ο Αντάμους γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( του δίνει τα δυο δολάρια). Σε ευχαριστώ. Είναι η προμήθειά μου. Παίρνω προμήθεια σαν ατζέντης της, και ήξερα ότι θα μάζευες γύρω στα χίλια δολάρια πριν καν ξεκινήσεις. Είσαι ευτυχισμένη με αυτά τα χίλια δολάρια;
ΕΝΤΙΘ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί όχι;
ΕΝΤΙΘ: Επειδή ήθελα περισσότερα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα, Έντιθ, ξέρεις, θα μπορούσε πολύ εύκολα να είχε μαζέψει δέκα χιλιάδες δολάρια, εύκολα, κι αυτό είναι το θέμα για όλους σας. Έρχεται σε σας. Αλλά εσείς τί επιτρέπετε; Θέλεις να πεις σε όλους για την εκστρατεία που έκανες τον περασμένο μήνα, κάτι για το οποίο ήξερες ότι δεν θα μου άρεσε. Αλλά εγώ έβγαλα 102 δολάρια. Για ποιο πράγμα έκανες εκστρατεία; Εξήγησέ το.
ΕΝΤΙΘ: Ήταν κάτι, εγώ απλά προσπαθούσα να συγκεντρώσω χρήματα για – την τελευταία φορά μάζεψα ένα σωρό, σχεδόν επτά χιλιάδες δολάρια. Ήταν μεγάλο ποσόν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αλλά είχες βασιστεί σε… στον θάνατο ενός από τα παιδιά σου.
ΕΝΤΙΘ: Ναι. Έχασα δυο παιδιά, στην πραγματικότητα, από διαβήτη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και σε αυτό το τελευταίο πρόγραμμα που τρόλαρες στα κοινωνικά δίκτυα.
ΕΝΤΙΘ: Δεν ξέρω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Βέβαια, βέβαια, βέβαια. Έκανες αναρτήσεις.
ΕΝΤΙΘ: Θέλω να πω, δεν μπορώ να το πω αυτό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι έλεγε η ανάρτηση; «Γηραιά…»
ΕΝΤΙΘ: Να μην σε νοιάζει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, όχι, όχι. Είναι εκεί έξω. Είναι δημόσια. Είναι, «Γηραιά κυρία χρειάζεται χρήματα» για να πληρώσει τι; Να πληρώσει για το σπίτι;
( παύση)
Το ήξερες πως θα γινόταν έτσι. Όταν πόσταρες, το ήξερες. Προσπάθησες να κρυφτείς από μένα, σαν να λέμε, Έντιθ μην το κάνεις αυτό.
ΕΝΤΙΘ: Προσπάθησα να σου κρυφτώ;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Μην το κάνεις αυτό. Αναρτήσεις παντού στα κοινωνικά δίκτυα, «Απελπισμένη…» περίπου αυτά ήταν τα λόγια σου ,αλλά «Απελπισμένο θύμα χρειάζεται την ενέργειά σας». Πρώτα από όλα, βγήκες έξω από σένα. Δεύτερον, το απογοητευτικό ήταν ότι θα μπορούσες να είχες μαζέψει πολλά περισσότερα. Πολλά περισσότερα αν είχες ακούσει τον ατζέντη σου, εμένα, Το έκανες βασισμένη στην ηλικία σου. Γηραιά. Θέλεις να είσαι ώριμη ή γηραιά;
ΕΝΤΙΘ: Λοιπόν, προτιμώ την λέξη «ώριμη».
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, τότε θα αρχίσουμε να την χρησιμοποιούμε. Και μετά έλεγες ότι χρειαζόσουν χρήματα, επειδή…. Γιατί;
ΕΝΤΙΘ: Γιατί;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή το έβγαλες στον αέρα.
ΕΝΤΙΘ: Λοιπόν…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και επειδή ήξερα ότι θα το έκανες ( η Έντιθ αναστενάζει).
Έντιθ, εδώ πέρα μιλάμε για το πώς αφήνουμε την ενέργεια να έρθει σε εμάς, κι εσύ το έκανες, αλλά με τον τρόπο του θύματος, με έναν τρόπο που δεν είναι ωραίος, με έναν τρόπο που με κάνει να θέλω να σου δώσω πίσω αυτά τα χρήματα, επειδή ξέρω ότι τα παίρνεις από τους άλλους μέσω αυτού του προγράμματος «Είμαι θύμα» , ενώ δεν είσαι.

Δεν πρόκειται να αλλάξεις. Θα κάθεσαι στην ίδια καρέκλα και θα παίζεις αυτό τον ίδιο ρόλο του θύματος μέχρι που είτε να πεθάνεις ή μέχρι να σε τσαντίσω πολύ ή μέχρι να τσαντίσω κάποιους από εσάς εκεί έξω επίσης που είστε όλο, «Καημένη Έντιθ. Σταμάτα να πειράζεις την Έντιθ.» Το ξέρει η Έντιθ αυτό. Ξέρει τι κάνουμε εδώ. Ξέρω τι κάνουμε εδώ. Δεν σας αρέσει, εγώ το διασκεδάζω, αλλά δεν δουλεύει έτσι η ενέργεια. Δεν προκύπτει έτσι η δημιουργία. Θα μπορούσες να είχες βγάλει δέκα χιλιάδες, είκοσι χιλιάδες.

Έντιθ, είσαι  διάσημη σε ολόκληρο τον κόσμο. Είσαι ένα σύμβολο. Ναι, είσαι. Πόσους φίλους έχεις στο Facebook; Πάνω από δυο χιλιάδες, σωστά; ( κουνάει το κεφάλι της). Οκ. Είναι πολλοί. Ή Έντιθ είναι γνωστή σαν Βυσσινί Κύκλος,  το σύμβολο  του Shoud. Θα μπορούσες να είχες γράψει, «Θα υπογράψω  αυτόγραφα, εκατό δολάρια το ένα,» και θα είχες πάρει –  μιλάω σοβαρά- θα μπορούσες να είχες βγάλει τουλάχιστον εκατό, μπορεί διακόσια με τριακόσια. Θα μπορούσες να είχες κάνει «Πέντε Λεπτά  στο Skype με την Έντιθ» και οι άνθρωποι θα πλήρωναν πολλά λεφτά. Θα μπορούσες  να είχες φτιάξει ένα πολύ, πολύ μικρό κι απλό βιβλίο, κάτι που δεν είναι δύσκολο στις μέρες μας- «Εντιθισμός» ( γέλια)-  υπέροχα μικρά ρητά από την Έντιθ, και υπάρχουν άνθρωποι εδώ που θα προσφέρονταν – όχι  για χάρη της ελεημοσύνης, αλλά για χάρη της δημιουργίας – θα προσφέρονταν να φτιάξουν μικρές εικόνες και να σε βοηθήσουν. Θα μπορούσες να είχες βγάλει πολλά λεφτά και δεν θα καθόμασταν τώρα έτσι εδώ πάνω. Δεν θα είχες πειραχτεί τόσο μαζί μου. Αλλά μου ζήτησες να το κάνω,  οπότε….

Οπότε  Έντιθ, ξέρεις, αυτό σημαίνει ότι δεν αφήνεις την ενέργεια να σε υπηρετήσει. Αυτό σημαίνει ότι επιστρέφεις στην συνείδηση του θύματος, κι εγώ δεν θέλω να σε βλέπω να το περνάς αυτό.
ΕΝΤΙΘ: Ούτε εγώ θέλω να το περνάω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί το κάνεις;
ΕΝΤΙΘ: Καλή ερώτηση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι έμαθες από το Masters Life 7,Εγώ Είμαι Δημιουργία; Τι έμαθες από αυτό;
ΕΝΤΙΘ: Αφού δεν το έχω αγοράσει ακόμα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το ήξερα ( γέλια). Οκ. Εντάξει. Λοιπόν, τότε πες μας τι έμαθες από το Masters Life 6, Όχι Πια;
ΕΝΤΙΘ: ( αναστενάζει) ούτε αυτό το έχω πάρει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί όχι, Έντιθ; Γιατί όχι;
ΕΝΤΙΘ: Δεν βλέπω κανένα νόημα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά θα προτιμούσες να τρολάρεις στα κοινωνικά δίκτυα για να μαζέψεις πόρους συμπάθειας, την στιγμή που θα μπορούσες – Έντιθ, θα μπορούσες να κολυμπάς στο χρήμα, αλλά εσύ δεν κουνάς από την καρέκλα σου. Δεν θα αλλάξεις, και θα συνεχίσεις να κάνεις τέτοια πράγματα. Και κάποιοι Σώμπρα θα ενοχληθούν πολύ με όλο αυτό, επειδή θα συνειδητοποιήσουν ότι η δημιουργία έχει ανοίξει. Ρέει.  Η ενέργεια δουλεύει για σας. Δεν χρειάζεται να την ελεείτε ή να της δίνετε πέντε δολάρια, ή δέκα δολάρια  και να μπαίνετε στα κοινωνικά δίκτυα και να λέτε, «Ω, καημένη Έντιθ.» Αυτό θέλεις Έντιθ;
ΕΝΤΙΘ: Όχι, όχι ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ή μήπως θέλεις να είσαι διευθύντρια στις Διεθνείς Επιχειρήσεις της Έντιθ ( κάποιος λέει, «Ουάου!» και κάποιοι χειροκροτάνε).
ΕΝΤΙΘ: Ναι, προτιμώ να είμαι διευθύντρια στις Διεθνείς Επιχειρήσεις της Έντιθ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έτσι λοιπόν, είσαι το τέλειο παράδειγμα – και σε ευχαριστώ που το κάνεις αυτό για όλους μας – είσαι το τέλειο παράδειγμα κάποιου που δεν αφήνει την ενέργεια να τον υπηρετήσει, βγαίνει προς τα έξω, είτε  βγαίνει προς τα έξω για την σοφία είτε για οτιδήποτε άλλο, για τα λεφτά. Βασίζεσαι στους άλλους ανθρώπους, και παίρνεις  πενταροδεκάρες.
ΕΝΤΙΘ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι πενταροδεκάρες, και πήρες εφτά χιλιάδες δολάρια  από την συμπάθεια που σου έδειξαν για τα παιδιά σου που πέθαναν.
ΕΝΤΙΘ: Για το ένα, μόνο για τον Λον.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μόνο για το ένα. Οκ. Και μετά έβγαλες χίλια είκοσι δολάρια. Είχα υπολογίσει χίλια δολάρια, αλλά έβγαλες τελικά χίλια είκοσι δολάρια απλά για το «Γηραιά  κυρία απελπισμένη. Χρειάζεται λεφτά για το νοικοκυριό της, χρειάζεται να φάει.» Και, Έντιθ, αυτό θέλεις; Και – κοίτα στην κάμερα εδώ πάνω – υπάρχουν Σώμπρα σε ολόκληρο τον κόσμο που σε χειροκροτάνε, που ελπίζουν για σένα- «Έντιθ!  Έντιθ! Έντιθ!»- περιμένοντας να πετύχει αυτό που κάνεις. Αλλά δεν πρόκειται να πετύχει με το να παίρνεις πέντε δολάρια από δω και δέκα από εκεί. Με τι τρόπο θα πετύχει;
ΕΝΤΙΘ: Επιτρέποντας.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, και με το να καθίσεις σε μια διαφορετική ριμάδα καρέκλα ( γέλια). Αλλάζοντας τα πρότυπα, βγαίνοντας από τα παλιά πρότυπα, επιτρέποντας στην ενέργεια να σε υπηρετεί. Αλλά δεν ξέρω αν είσαι έτοιμη.
ΕΝΤΙΘ: Λοιπόν, σε τι καρέκλα πιστεύεις ότι θα έπρεπε να κάθομαι;  (γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε οποιαδήποτε άλλη καρέκλα! Υπάρχουν 59 καρέκλες. Διάλεξε μία τον επόμενο μήνα, εκτός από αυτή της Τζοάνας, επειδή είναι πολύ κοντά σε αυτή που ήδη έχεις. Οποιαδήποτε άλλη καρέκλα.

Μιλάω σε όλους σας, βγείτε από τους παλιούς τρόπους. Αν δεν φέρνουν αποτελέσματα, αν έχετε κολλήσει, αν πρέπει να ζητήσετε χρήματα επειδή είστε ηλικιωμένοι- δεν είσαι ηλικιωμένη! ( η Έντιθ γελάει).

Έντιθ, καθόμαστε εδώ πέρα και βλέπω δυο σενάρια, δυο δυναμικά. Είτε θα πεθάνεις σε περίπου δύο χρόνια και επτά μήνες αν δεν αλλάξεις καρέκλα και το λέω μεταφορικά. Ή, Έντιθ, θα μπορούσες να παραμείνεις στον πλανήτη για άλλα 30, 35 χρόνια ( κάνει μια γκριμάτσα αποστροφής) μέσα στην χαρά .Μέσα στην χαρά και την αφθ…. ( ο Αντάμους γελάει). Εντάξει, μόλις κατέβηκε στα δύο χρόνια και τέσσερις μήνες .Κατεβαίνουμε  πολύ γρήγορα! Μέσα στην χαρά Έντιθ, στην χαρά και στον αισθησιασμό και  (η Έντιθ κάνει άλλη μια γκριμάτσα και το κοινό γελάει). Εντάξει, εντάξει, και λεφτά, πολλά λεφτά. Πολλά λεφτά . Οκ, είναι εντάξει με αυτό.

Και ξέρω ότι το θέμα είναι, δεν θέλεις οπωσδήποτε να ζεις με αυτό τον τρόπο, αλλά δεν ξέρεις πώς να ξεφύγεις από την παγίδα. Δεν ξέρεις πώς να ξεφύγεις από… δεν ξέρεις πώς να εξερευνάς τα δυναμικά. Δεν έχεις πάρει το «Εγώ Είμαι Δημιουργία.» Δεν έχεις το Masters Life,Όχι Πια, επειδή δεν έχεις λεφτά. Δεν θέλεις να πληρώσεις γι αυτά, και χρησιμοποιείς την δικαιολογία των χρημάτων, ενώ, θα μπορούσες απλά να το ζητήσεις. Θα μπορούσες να πεις, «Αγαπητέ Βυσσινί Κύκλε, θα μπορούσα μήπως να πάρω ένα δάνειο και να σας πληρώσω μετά , όταν θα γίνω μεγάλος δημιουργός;» Αλλά δεν είσαι πρόθυμη να βγεις από το κουτάκι ή από την καρέκλα σου.

Θα μπορούσες να ζεις μέσα στην αφθονία και την ευημερία, και όταν λέω, «Έντιθ», μιλάω σε πολλούς από εσάς. Και όταν μιλάμε εδώ πέρα και λέμε να αφήσετε την ενέργεια να σας υπηρετήσει και για την φώτιση και για την Πραγμάτωση, αλλά μερικές φορές αναρωτιέμαι, είναι ένα χόμπι ή ένα παιχνίδι;
ΕΝΤΙΘ: Τίποτε από τα δύο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τίποτε από τα δύο. Τότε τι είναι;
ΕΝΤΙΘ: Είναι μόνο η αληθινή επιθυμία της καρδιάς μου να γίνω δημιουργός – αγαπώ τον Βυσσινί Κύκλο. Έρχομαι εδώ από…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σίγουρα.
ΕΝΤΙΘ: … το 1999 και ….
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σου αρέσει η πίτσα.
ΕΝΤΙΘ: Καλή είναι ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξέρεις,  ας πειράξουμε την λέξη – Λίντα, μπορείς να γράψεις στον μαγικό σου πίνακα εδώ – ας πειράξουμε λίγο την λέξη «create» και ας την κάνουμε «eat».   ( create= δημιουργώ, eat= τρώω.)
ΕΝΤΙΘ: Eat?
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λίντα,  μπορείς να γράψεις την λέξη. Παρακολουθήστε το μόνιτορ καθώς  το γράφει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έτσι λοιπόν, σκεφτείτε το. Η λέξη «create» , πολλοί άνθρωποι λένε, «Δεν μπορώ  να το κάνω επειδή πρέπει να ξοδεύω όλο μου τον χρόνο δουλεύοντας για να έχω αν φάω.» Αλλά, ξέρετε, από την στιγμή που είστε δημιουργοί, τρώτε. Συμπεριλαμβάνεται μέσα στην λέξη «create». C-r-e-a-t -eat ( η Έντιθ γελάει)- Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για το φαγητό, είναι μέσα στην δημιουργία. Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για τα βασικά. Ξέρω ότι αγαπάς τον Βυσσινί Κύκλο και ξέρω ότι αυτή την στιγμή είσαι πολύ θυμωμένη μαζί μου και είμαι πολύ χαρούμενος γι αυτό.

ΕΝΤΙΘ: Δεν είμαι θυμωμένη μαζί σου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τότε είναι εκείνοι εκεί έξω θυμωμένοι; Επειδή κάποιος τα έχει πάρει άγρια μαζί μου αυτή την στιγμή.
ΕΝΤΙΘ: Γιατί να τα πάρω άγρια μαζί σου;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή σου κάνω την ζωή δύσκολη.
ΕΝΤΙΘ: Δεν με νοιάζει ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έντιθ, είναι παιχνίδι, είναι χόμπι ή είναι αληθινό;
ΕΝΤΙΘ: Είναι αληθινό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κάθισε σε μια διαφορετική καρέκλα. Και όχι πια ζητιανιά στο ίντερνετ. Όχι πια ζητιανιά. Θέλω να δημιουργήσεις. Είσαι το παιδί της αφίσας μου εδώ πέρα. Θυμάστε, κάποτε είχαμε ένα άλλο – την Κάθλιν. Δεν έρχεται πια, οπότε έχασα αυτό το παιδί που είχα στην αφίσα! Σόρι, Κάθλιν. Ξέρω ότι είσαι εκεί έξω, αλλά….

ΕΝΤΙΘ: Είναι. Την είδα πριν λίγο καιρό, μια πανέμορφη εικόνα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι πολύ, πολύ αγαπημένη. Αλλά εσύ είσαι το καινούργιο μου παιδί της αφίσας και όλη η υπόθεση είναι να περάσεις από την ζητιανιά στην δημιουργία, να περάσεις από την προσπάθεια να παίρνεις συμπάθεια και ενέργεια από τους άλλους. Αυτά τα λεφτά που πήρες είναι σιχαμένα, ναι είναι. Λυπάμαι για εσάς που της τα δώσατε. Ήταν λάθος. Δεν κάνετε την Έντιθ δημιουργό έτσι, αλλά την ενθαρρύνατε να συνεχίσει στον παλιό της δρόμο, κι αυτό πρέπει να λάβει τέλος, Έντιθ. Ναι. Οκ. Οπότε, τον επόμενο μήνα να μην έρθεις εκτός και αν αλλάξεις καρέκλα. Οκ;
ΕΝΤΙΘ: Τι σε νοιάζει ρε γαμώτο σε τι καρέκλα κάθομαι;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι μεταφορικό. Είναι ένα δείγμα. Αν δεν είσαι πρόθυμη να κάνεις λίγες αλλαγές, δεν θα προκύψουν αλλαγές. Δεν θα προκύψουν. Γιατί επιμένεις στην ίδια καρέκλα;

ΕΝΤΙΘ: Επειδή μου αρέσει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί; ( το κοινό λέει, «Ωωω!» καθώς η Λίντα αρπάζει την καρέκλα της και την τοποθετεί στο βάθος της αίθουσας) Γιατί σου αρέσει; Γιατί σου αρέσει;
ΕΝΤΙΘ: Μπορώ να βλέπω τα πάντα και να ακούω τα πάντα καθαρά και όμορφα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εκείνη εκεί μπροστά είναι μια ωραία καρέκλα.
ΕΝΤΙΘ: Λοιπόν, κάθονται άλλοι εκεί.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι αν κάτσεις εσύ ( γέλια καθώς κάποιος πετάγεται πάνω και της προσφέρει την καρέκλα του). Έντιθ, έρχεσαι εδώ δυο ώρες πριν ξεκινήσουμε για να σιγουρέψεις την καρέκλα σου.
ΕΝΤΙΘ: Όχι, δεν έρχομαι νωρίτερα γι αυτό τον λόγο. Η Τζόαν πρέπει να είναι εδώ για να φτιάξει τον καφέ σου, κι έτσι πάντοτε ερχόμαστε μαζί και περνάμε καλά στην διαδρομή και όλα αυτά επειδή πρέπει να είναι εδώ για να φτιάξει τον καφέ σου!
ΕΝΤΙΘ: Λοιπόν, αυτή είναι η αλήθεια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το ξέρω. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα, Έντιθ. Έντιθ, το θέμα είναι να κάνουμε κάποιες αλλαγές. Θα σου άρεσε από ζητιάνα να γίνεις δημιουργός;
ΕΝΤΙΘ: Ναι, ειλικρινά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είσαι πρόθυμη  να ανεχτείς τις πιέσεις μου;
ΕΝΤΙΘ: Υποθέτω πως ναι ( ο Αντάμους γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είσαι πρόθυμη να μείνεις στον πλανήτη για ακόμα, ας πούμε, 20 χρόνια ( η Έντιθ αναστενάζει και δεν μιλάει)….με αφθονία. Θα πετάξουμε  το παλιό ανθρώπινο κοστούμι.

Ξέρεις, το πρόβλημά μου είναι ότι ο Μάστερ του Εαυτού  θέλει τόσο πολύ να έρθει, να μεταλαμπαδεύσει την σοφία του κι εσύ δεν είσαι πρόθυμη να κουνηθείς. Δεν είσαι πρόθυμη να αλλάξεις- «Θα είμαι η Έντιθ, και δεν πρόκειται να αλλάξω, αλλά θέλω να αλλάξουν όλα τα άλλα.» – και έτσι κολλήσαμε εδώ. Έχω τον Μάστερ σου να με βάζει να σε θυμώνω αρκετά για να κάνεις κάτι.
ΕΝΤΙΘ: Είμαι πρόθυμη να αλλάξω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν το βλέπω Έντιθ. Τότε άλλαξε καρέκλα. Ας ξεκινήσουμε με αυτό.
ΕΝΤΙΘ: Εντάξει!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Εντάξει. Καλή βαθιά αναπνοή, Έντιθ.
ΕΝΤΙΘ: Νομίζω ότι είσαι λίγο νταής ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είμαι ένας απαίσιος, απαίσιος νταής! Γι αυτό με προσέλαβες. Γι αυτό μόλις μου έδωσες 102 δολάρια, για να είμαι νταής.

Οπότε, Έντιθ, είσαι ένα είδωλο και πολλοί άνθρωποι βλέπουν στην Έντιθ τον εαυτό τους, που τόσο πολύ αγαπούν αυτά που κάνουν, αλλά παρόλα αυτά φοβούνται τις αλλαγές. Τόση συμπόνοια, να είσαι εδώ με τους Σώμπρα, αλλά παρόλα αυτά ήρθε ο καιρός της Πραγμάτωσης. Ήρθε ο καιρός για- όχι πια ζητιανιά, ήρθε ο καιρός για δημιουργία. Ήρθε ο καιρός για να επιτρέψεις. Δεν θέλω να σε βλέπω να τρολάρεις στα κοινωνικά δίκτυα. Δεν θέλω κανένας από εσάς να της δώσει ούτε δέκα σεντς πια, επειδή θα εκδηλώσει τα δικά της χρήματα. Οκ;
ΕΝΤΙΘ: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσες να είχες βγάλει τόσα πολλά περισσότερα χρήματα. Την επόμενη φορά να συμβουλευτείς εμένα ή τον Μάστερ. Είναι πολύ εύκολο. Το κεφάλαιό σου  είναι η Έντιθ, το όνομα Έντιθ. Θα έπρεπε να το είχες κατοχυρώσει- Έντιθ- επειδή σημαίνει πολλά για τους Σώμπρα. Αν είχες κάνει πεντάλεπτες συνεδρίες στο skype , απλά και μόνο για την ευχαρίστηση κάποιου να μιλήσει με την Έντιθ που κάθεται εδώ πέρα με τον Αντάμους, θα είχαν πληρώσει, δεν ξέρω- πόσα θα πληρώνατε για… ( κάποιος φωνάζει «Πεντακόσια δολάρια») Πεντακόσια δολάρια για μια συνεδρία. Βλέπεις;  Κοίτα, Έντιθ! Βλέπεις; ( η Έντιθ γελάει).
ΕΝΤΙΘ: ( γελώντας) Ποιος το είπε αυτό;!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, Έντιθ, αν έχεις σκοπό να κάνεις κάτι, να λάβεις υπόψη σου  το κεφάλαιό σου. Να λάβεις υπόψη σου ότι, «Η ενέργεια δουλεύει για μένα.» Επέτρεψε σε ένα επίπεδο που πάει πέρα από το επίπεδο της καρέκλας της Έντιθ, έτσι το λέμε, σαν να λέμε τους περιορισμούς της Έντιθ. Ανοίξου, επέτρεψε. Όλα είναι εκεί. Πεντακόσια, θα μπορούσες να τα είχες πάρει, δεν ξέρω, απλά και μόνο από αυτή την αίθουσα, θα μπορούσες να είχες βγάλει πέντε χιλιάδες, και η προμήθειά μου, πεντακόσια δολάρια κάτω. Θα τα είχαμε πάει καλά και οι δυο. Σε ευχαριστώ , Έντιθ.
ΕΝΤΙΘ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις  κάτι τελευταίο να πεις στους  Σώμπρα που παρακολουθούν  από όλο τον κόσμο; Κάποιοι σε χειροκροτάνε, σε επευφημούν , κάποιοι λένε, «Ω, θεούλη μου.»
ΕΝΤΙΘ: Σας αγαπώ όλους και σας εύχομαι τα καλύτερα. Αγάπη και ευλογία σε όλους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Σε ευχαριστώ, Έντιθ.
ΕΝΤΙΘ: Παρακαλώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε ευχαριστώ. ( το κοινό χειροκροτάει). Και, Έντιθ, ένα βραβείο που ανέβηκες εδώ πάνω στην σκηνή, θα παραιτηθώ από την προμήθειά μου. Θα στα δώσω πίσω. Οπότε, πόσα ήταν, εκατόν δύο δολάρια;
ΕΝΤΙΘ: Ω, σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και μετά, πρόσεξε πώς δουλεύει η ενέργεια για σένα απλά και μόνο αν επιτρέπεις ( της δίνει περισσότερα χρήματα). Μόλις διπλασίασες  σχεδόν τα λεφτά σου!  Ο Κάλντρε σου οφείλει τέσσερα δολάρια, αλλά εσύ μόλις διπλασίασες τα λεφτά σου! Βλέπεις πόσο εύκολο είναι; Έρχεται σε σένα. Έβγαλες περισσότερα εδώ μέσα σε- πόσο κράτησε αυτό το ανιαρό πράγμα, δέκα λεπτά, δεκαπέντε; ( γέλια). Έβγαλες  περισσότερα από όλη αυτή την δουλειά που έκανες στα κοινωνικά δίκτυα. Πάρε μια βαθιά αναπνοή και επέτρεψε στην ενέργεια να σε υπηρετεί. Μην ασχολείσαι άλλο. Επέτρεψε να σε υπηρετεί.
ΕΝΤΙΘ: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και κάτσε σε μια γαμ…νη διαφορετική καρέκλα τον επόμενο μήνα ( γέλια και κάποια χειροκροτήματα).
ΕΝΤΙΘ: Μάλλον θα το κάνω τώρα επειδή κάποιος πήρε την καρέκλα μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν το έκανα εγώ αυτό. Δεν μετακίνησα την καρέκλα της Έντιθ. Το είδατε. Το έγραψε η κάμερα. Δεν το έκανα εγώ. Έτσι λοιπόν, σε ευχαριστώ, Έντιθ. Πού θα καθίσει; Ω! Τι τζέντλεμαν! ( κάποιος της δίνει την καρέκλα του) Όχι, θέλει να κάτσει εκεί πίσω. ( ο Αντάμους γελάει) Ωραία.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή. Έπρεπε να το κάνουμε αυτό. Και, Έντιθ, σε ευχαριστώ που  συμμετείχες στο παιχνίδι, έστω και αν ενοχλήθηκες από μένα.

Έχουμε κάποια πράγματα, και φτάνουμε σε ένα σημείο, που καλώς εχόντων των πραγμάτων θα σας δώσω να καταλάβετε σε λίγο τι εννοώ. Στον πίνακα, παρακαλώ. Θα  το πάω σε τέσσερα στάδια. Δεν είναι και πολύ καλοί οι ορισμοί, αλλά θα σας βοηθήσουν να καταλάβετε.

Πρώτο, περνάτε από… ( γέλια, καθώς ένας νεαρός φέρνει μια καρέκλα και κάθεται εκεί που καθόταν πάντα η Έντιθ). Ω! Η νέα Έντιθ! Η Νέα Έντιθ! Ξέρεις, το πουκάμισο σου ταιριάζει κάπως  ( γέλια). Δεν ξέρω, τσεκαρισμένο πρότυπο. Δεν ξέρω. Κι έτσι, πρέπει να σε ρωτήσω κάτι. Πώς είναι η  αφθονία σου;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Η αφθονία μου είναι μια χαρά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν είναι η Έντιθ. Ωραία ( κι άλλα γέλια).
ΣΩΜΠΡΑ 1: Όλα καλά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Δόξα τον Θεό. Απλά αναρωτιόμουν μήπως αυτή η καρέκλα είχε κάποια μαγνητική βαρυτική επίδραση και… οκ. Φιού! Είναι καλό να ξέρεις.

Το Κάλεσμα

Οπότε, έχουμε τέσσερα βήματα. Πρώτο βήμα, το κάλεσμα. Το κάλεσμα, αν θέλεις γράψε το στον πίνακα. Όλοι σας περάσατε από εκεί. Ξέρετε τι είναι το κάλεσμα. Απλά βαρεθήκατε την ζωή. Ξέρετε ότι κάτι πρέπει να αλλάξει. Είναι αυτή η φωνή που σας στοιχειώνει, μια εσωτερική γρίνια που προσπαθείτε να την αγνοήσετε, και η φωνή λέει, «Ήρθε η ώρα. Ήρθε η ώρα.» Και εσείς προσπαθείτε να το αποφύγετε. Προσπαθείτε να εστιάσετε στην ζωή σας ή καπνίζετε πολύ χασίσι και πίνετε πολύ κρασί, αλλά, το  « Ήρθε η ώρα» είναι ακόμα εκεί. Είναι η προ- αφύπνιση και μερικές φορές μπορεί να πάρει και αρκετές ζωές, αλλά συνήθως κρατάει περίπου τρία, τέσσερα, πέντε χρόνια, ανάλογα με το πού βρίσκεστε στην ζωή σας. Αλλά είναι το κάλεσμα.

Η Αφύπνιση

Από εκεί περνάτε στην αφύπνιση. Αφύπνιση, νούμερο δύο. Και η αφύπνιση, ω! Θα σε χρειαστώ στο μικρόφωνο αφού το γράψεις αυτό. Η αφύπνιση. Θυμάστε την αφύπνισή σας; Σε κάποιους από εσάς ήρθε- μπουμ!–  ακριβώς έτσι. Κάποιοι από εσάς μπήκατε ομαλά. Αλλά θυμάστε την ευφορία, την αθωότητα της αφύπνισης; Ξαφνικά συνειδητοποιήσατε ότι, «Υπάρχουν  περισσότερα πράγματα εκεί έξω. Υπάρχουν περισσότερα στην ζωή από αυτά.»

Ανάψτε τα φώτα. Λίντα στο μικρόφωνο. Πείτε μου στα γρήγορα για την αφύπνισή σας. Θέλω να πω, ήταν γεμάτη χαρά; Ήσασταν ευτυχισμένοι; Πώς ήταν; Ήρθε σαν αστραπή; Ή ….
ΜΟΣ: Ναι, θα έλεγα ότι συνέβη, άρχισε να συμβαίνει με αρκετά γρήγορους ρυθμούς, όταν ξεκίνησε. Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πώς ήταν στην αρχή;
ΜΟΣ: Συναρπαστικά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και ένοιωθες σαν να ήθελες να βγεις και μιλήσεις γι αυτό  σε όλους;
ΜΟΣ: Ναι. Βρήκα ένα καινούργιο πρόγραμμα. Βρήκα μια καινούργια μαθητεία, κάτι καινούργιο για να βελτιώσω τα πάντα – καλύτερο ύπνο, καλύτερα όλα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Καλύτερο σεξ, καλύτερο ύπνο, καλύτερο- ναι.  Και είχαν όλοι  εντυπωσιαστεί πολύ με όλα αυτά ( ο Μος κουνάει το κεφάλι του). Όχι ακριβώς Όχι. Σαν να έλεγαν όλοι «Άιντε, άιντε!»
ΜΟΣ: Κάτι τέτοιο. Δυο χρόνια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σαν να περπατούσες στα σύννεφα για δυο χρόνια.
ΜΟΣ: Ναι, και εκείνη την εποχή επέτρεπα κάποιες αλλαγές στην ζωή μου.Ξέρεις,  δεν ήταν όλα προσποιητά. Αλλά, ναι, ήταν κάνα δυο χρόνια και μετά όλα άρχισαν να καταρρέουν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία, ωραία. Ναι. Ω, κι αυτό είναι ένα τυπικό πρότυπ ο- όλα άρχισαν να καταρρέουν. Αλλά ωραία, σε ευχαριστώ. Καλή απάντηση. Επόμενος. Οπότε, πώς ήταν η αφύπνιση; Το θυμάστε; Ναι. Η δική σας αφύπνιση.
ΣΩΜΠΡΑ 2 ( γυναίκα): ( γελάει) Προσπαθούσα να θυμηθώ την αφύπνισή μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Συνέβη στιγμιαία ή…
ΣΩΜΠΡΑ 2: Νομίζω ότι, κατά κάποιο τρόπο, ναι. Είχα μια παλιά σχέση που έκλαιγε, επειδή δεν ήξερε ποιον δρόμο να πάρει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Και του είπα, «Υπάρχουν πολλοί δρόμοι. Δεν υπάρχει μόνο ένας σωστός δρόμος.» Και νομίζω – δεν ήξερα πώς μου ήρθε αυτό- πίστευα ότι ήταν σοφό εκ μέρους μου ( γελάει). Θέλω να πω, ξέρεις, τώρα μου φαίνεται κάπως χαζό. Αλλά, ξέρεις, νομίζω ότι ήταν τότε που σκέφτηκα, «Ω, ξέρεις, ναι, μπορώ- ξέρω κάποια πράγματα που δεν ήξερα ότι τα ξέρω.»
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και πόσο κράτησε αυτή η αθωότητα της αφύπνισης; Ένα μήνα, ένα χρόνο, πόσο;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Μμ ( αναστενάζει). Πιθανών … πιθανών να κρατάει ακόμα. Νομίζω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν πέρασες μέσα από απώλειες, να πηγαίνει κατά διαόλου η ζωή σου;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ναι, ω, ω! Λοιπόν, ναι. Όχι, θέλω να πω, έκανα…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή θα έπρεπε να το περιμένεις ( γέλια).
ΣΩΜΠΡΑ 2: Όχι- οκ. Έτσι λοιπόν, είχα πολλά σκαμπανεβάσματα. Θέλω να πω, όλοι μας…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σκαμπανεβάσματα και ,ξέρεις, ξαφνικά μια μέρα νοιώθεις, «Ω, φωτίστηκα,» και την επόμενη μέρα εμφανίζεται το σκουπιδιάρικο και…
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ναι ή έξι μήνες αργότερα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί συμβαίνει αυτό;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Νομίζω- μμ- θα έλεγα την λέξη «επίπεδο». Νομίζω ότι υπάρχει ένα άλλο επίπεδο, αλλά ίσως αυτό να είναι makyo,  οπότε… (γελάνε).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιος μιλάει εδώ; Ο Μάστερ; Ο άνθρωπος; Ο Μάστερ; Ο άνθρωπος; Διαμάχη. Ναι, θέλω να πω, απλά πάρε μια βαθιά αναπνοή, Μάστερ, και γιατί συμβαίνει αυτό;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Γιατί είμαστε πότε πάνω και πότε κάτω;;  Επειδή έχουμε εθιστεί στα κάτω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι καλό. Μου αρέσει.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Επειδή αυτό ξέρω να κάνω. Είναι ένα πρότυπό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το δράμα, η εμπειρία, κι όλα τα υπόλοιπα.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ναι. Λοιπόν, και πρέπει να έχουμε τα κάτω μας, έτσι πιστεύουμε, για να μπορούμε να ανεβούμε ξανά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτοί που θα έρθουν μετά από εσάς, θα πρέπει κι αυτοί να περάσουν όλα αυτά τα σκαμπανεβάσματα;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Όχι, ελπίζω πως όχι. Αλλά μπορεί, λιγάκι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπορεί όλοι μας να ευχόμαστε μυστικά να περάσουν λίγο από εκεί ( γέλια). Όχι πολλά πράγματα, αλλά λιγάκι, επειδή διαφορετικά δεν θα έχουν κερδίσει τα φτερά τους.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Σωστά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Σε ευχαριστώ. Ένας ακόμα. Αυτή η αφύπνιση, αυτή η εποχή της αθωότητας. Αυτή η εποχή της… ναι.
ΣΑΡΤ: Της  μαλακίας.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η εποχή της μαλακίας; ( γέλια). Έτσι λοιπόν, η δική σου αφύπνιση, αυτή η χαρούμενη, αθώα εποχή, πώς συνέβη;
ΣΑΡΤ: Μέσα σε έναν χώρο με πολύ κόσμο και σε μια στιγμή συνέβη στο μπροστινό μέρος του χώρου. Κι έτσι ήταν φοβερό. Κράτησε χρόνια. Τώρα το γαμ..νο το φορτηγό παρκάρει μέρα παρά μέρα ( κι άλλα γέλια). Εντάξει, μερικές φορές.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μερικές φορές. Ναι, ναι.
ΣΑΡΤ: Ναι. Μερικές φορές. Πότε πάνω πότε κάτω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξέρεις, θέλω να πω, είναι η αληθινή ιστορία των Σώμπρα παντού στον κόσμο. Ξέρεις,  χτυπάς την αφύπνιση – σε ευχαριστώ – χτυπάς την αφύπνιση. Θα το ονομάσω η καινούργια μέρα. Η καινούργια μέρα. Αν θέλεις γράψε το κάτω από το «αφύπνιση.» Α! Ξαφνικά, συνειδητοποιείς ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα. Είναι μια καινούργια μέρα. Γεμίζεις ευφορία. Και διαρκεί για, δεν ξέρω, μερικές φορές τρεις ή τέσσερις μήνες, μερικές φορές κάνα δυο χρόνια μέχρι όλα να πέσουν στην σκοτεινή νύχτα.

Η Σκοτεινή Νύχτα

Αν θέλεις γράψε το σαν νούμερο τρία, η σκοτεινή νύχτα. Αρχίζεις να ζεις την εμπειρία της σκοτεινής νύχτας και αναρωτιέσαι, αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου, «Τι απέγινε η αφύπνιση; Τι απέγινε η αθωότητα, η αφέλεια, η χαρά;»

Τώρα είσαι στην σκοτεινή νύχτα. Τώρα έχεις να κάνεις με τους εσωτερικούς σου δαίμονες. Κι όπως είπα και πριν, δεν βρίσκονται εκεί έξω. Αυτοί οι δαίμονες έρχονται από μέσα, κι εσύ έχεις να κάνεις μαζί τους. «Γιατί, ω, γιατί, ω, γιατί, γιατί όλες αυτές οι σκοτεινές νύχτες;» καθώς βαδίζεις προς την Πραγμάτωση. Και αναρωτιέσαι, «Είναι αληθινό; Μήπως τα βγάζω από το μυαλό μου;» Αρχίζεις να σκέφτεσαι το παρελθόν, «Ω, αν μπορούσα να φέρω πίσω τις μέρες της αφύπνισης.» Με τίποτα. Έφυγαν. Τώρα είσαι στις σκοτεινές νύχτες.

Αυτοί οι δαίμονες ξεπετιούνται μπροστά σου και σε κάνουν να αναρωτιέσαι, «Είναι αληθινό;» Μήπως είσαι παλαβός, όπως όλοι σου λένε? Μια τρελή μάγισσα, ένας θεοπάλαβος, και μπορεί απλά να είσαι σε παραλήρημα. Μπορεί να τρελαίνεσαι και μπορεί να πρέπει να πας σε εκείνον τον γιατρό ,που σου σύστησαν για λίγο. Γιατί όλες αυτές οι σκοτεινές νύχτες?
Ω! Γιατί όλες αυτές οι σκοτεινές νύχτες; Όπως τα φώτα  του ακροατηρίου που σβήνουν  .Εγώ είμαι ακόμα στο φως. Λυπάμαι για εσάς, αλλά…

Λοιπόν, έχετε θάψει πολλά πράγματα πολύ βαθιά μέσα σας και βγαίνουν έξω. Δεν μπορείτε να τα πάρετε μαζί σας στην Πραγμάτωση. Γι αυτό ο Κουτχούμι  περνάει με το σκουπιδιάρικο και σας βοηθάει μαζεύοντας τα σκουπίδια σας. Απλά δεν γίνεται. Ένα ανάξιο πλάσμα δεν μπορεί να μπει στην Πραγμάτωση.

Υπάρχει ένας δράκος στην πόρτα που φροντίζει να μην περάσετε. Αυτό είναι το θέμα  του Threshold ( ένα σεμινάριο του Αντάμους). Υπάρχει ένας δράκος στην πόρτα, που φροντίζει ότι δεν θα φέρετε μαζί σας στην Πραγμάτωση τα θέματά σας. Είναι ευλογία. Δεν είναι κατάρα. Μερικές φορές θα το νοιώθετε σαν κατάρα, αλλά στην πραγματικότητα είναι ευλογία.

Θα οδηγηθείτε στην τρέλα αν προσπαθήσετε να  μπείτε με το ζόρι στην φώτιση, ενώ έχετε ακόμα θέματα αυτοαξίας. Θα τρελαθείτε. Κάποιοι είχαν προσπαθήσει στο παρελθόν. Προσπάθησαν να παλέψουν με τον δράκο στην πόρτα. Προσπάθησαν να μπουν με το ζόρι, και κάποιοι τα κατάφεραν με ανορθόδοξους τρόπους – με ναρκωτικά και με κάτι εξωφρενικές  τελετές. Προσπάθησαν να κοροϊδέψουν τον δράκο στην πόρτα και κατέληξαν πολύ, πολύ  διανοητικά ανισόρροποι , επειδή αν κάποιος δεν αξίζει- νοιώθει  ότι δεν αξίζει- και προσπαθήσει να φτάσει στην φώτιση- μπουμ!– όλα καταρρέουν.

Η σκοτεινή νύχτα έχει σκοπό να κάνει κάνα δύο πράγματα: Να μπείτε μέσα σας και να βρείτε όλα αυτά τα σκουπίδια, αυτά τα συναισθήματα έλλειψης αυτοεκτίμησης, που είναι απλωμένα σε πολλά στρώματα και επίπεδα.

Προέρχονται από προηγούμενες ζωές. Προέρχονται από αυτή την ζωή. Και μπορείτε να λέτε ολημερίς στον εαυτό σας, να κοιτάζεστε στον καθρέφτη και να λέτε, «Είμαι καλός άνθρωπος. Αγαπάω τον εαυτό μου,» αλλά δεν το πιστεύετε στ αλήθεια. Είναι κάπως makyo. Είναι κάπως σαν να προσπαθείτε να παγώσετε την τούρτα με σκουπίδια. Αυτό ήταν μια ωραία εικόνα. Ω, συγνώμη  γι αυτό. Ω! Συγνώμη για την τούρτα που έφερες ( γέλια). Δεν έπρεπε να το αναφέρω.

Υπάρχει άλλο ένα ενδιαφέρον συστατικό στην σκοτεινή νύχτα που ταιριάζει πολύ με όλα όσα κάνουμε εδώ αυτή την στιγμή. Μιλάμε πολύ σχετικά με το πώς σας υπηρετεί η ενέργεια. Η ενέργεια. Σε αυτό το σημείο είμαστε αυτή την στιγμή, επιτρέπουμε στην ενέργεια να σας υπηρετεί. Είναι η εύκολη ζωή. Έντιθ, εσύ είσαι εκεί στο βάθος; Ω, σε βλέπω! Ναι. Είναι η εύκολη ζωή, όταν επιτρέπετε στην ενέργεια να σας υπηρετεί.

Αλλά πολλοί από εσάς δεν πιστεύετε ότι το αξίζετε. Ακούω τις λέξεις. Λέτε, «Ναι, είμαι έτοιμος για την Πραγμάτωση. Ναι, είμαι έτοιμος να αφήσω την ενέργεια να με υπηρετεί.» Αλλά τον τελευταίο μήνα σας παρακολουθώ , επειδή εδώ πάνω  ενισχύουμε με το Επιτρέπω την ενέργεια να σας υπηρετεί, και βλέπω πολλά συναισθήματα αναξιότητας. Βάζετε ένα δάκτυλο στην δεξαμενή της ενέργειας, αλλά δεν αφήνετε τον εαυτό σας να πηδήξει μέσα.

Είναι ένα τέρας από μόνο του. Είναι ένα τεράστιο θέμα. Έτσι λοιπόν, λέω ότι οι πραγματικοί φυσική  είναι: Υπάρχει συνείδηση, το Εγώ Είμαι-  είναι  το πάθος που δημιουργεί ενέργεια – η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί. Όλα αυτά ακούγονται υπέροχα, αλλά όταν έρχεται η πραγματικότητα, είστε στ αλήθεια έτοιμοι να αφήσετε την ενέργεια να σας υπηρετήσει; Ή μήπως θα βασιστείτε σε εξωτερικούς παράγοντες ; Θα το ονομάσετε «Αφήνω την ενέργεια να με υπηρετεί» τρολάροντας στα κοινωνικά δίκτυα, Έντιθ; Συγνώμη, αλλά πλήρωσα για να τα λέω αυτά. Θα το ονομάσετε «αφήνοντας την ενέργεια να με υπηρετεί»; Δεν είναι έτσι. Αυτό σημαίνει ότι εξακολουθείτε να κοιτάζετε προς τα έξω.

Υπάρχει τόσο πολλή ενέργεια εδώ για να σας υπηρετεί, αλλά αν δεν νοιώθετε ότι αξίζετε, μόνοι σας θα την μπλοκάρετε. Θα την μπλοκάρετε. Θα την σταματήσετε. Αν νοιώθετε ότι θα σας αποπλανήσει η εξουσία, το χρήμα, ο έλεγχος πάνω στους άλλους. Έχετε αυτό τον πλούτο ενέργειας που είναι ακριβώς εδώ, ακριβώς τώρα. Αλλά αυτό που παρατηρώ , αυτό το φαινόμενο στην γη των  Σώμπρα, φυσικά με μερικές εξαιρέσεις,  σας παρατηρώ να του γυρνάτε την πλάτη, να το περιμένετε, να μην το ζητάτε, να λέτε λόγια, αλλά να τα λέτε σαν μάντρας, αλλά δεν πιστεύετε ότι είστε έτοιμοι. Κι αυτή ήταν η αιτία που είχα έναν δύσκολο μήνα, όταν είδα πώς ήταν εδώ, αλλά εσείς αναρωτιέστε, «Αξίζω άραγε; Μήπως κάνω κατάχρηση; Μήπως θα ξαναγυρίσω πίσω στους ανθρώπινους τρόπους;» Περιορίσατε τον εαυτό σας, σταματήσατε τον εαυτό σας από την ροή της ενέργειας, η οποία στην πραγματικότητα είναι μια φυσική διαδικασία.

Πνευματική Ωριμότητα

Είναι όλα εδώ, Έντιθ και είναι όλοι σας. Είναι όλα εδώ, αλλά τώρα πρέπει εσείς να καταλάβετε ότι έχετε πνευματική ωριμότητα.  Πνευματική ωριμότητα  είναι  όταν συνειδητοποιείτε  όλο αυτό το θέμα με την ανθρώπινη εμπειρία, χωρίς κριτική, και ότι ο  Μάστερ που είναι σοφία ενώνεται με το Εγώ Είμαι. Πνευματική ωριμότητα είναι, όταν συνειδητοποιείτε τί είναι πραγματικά η ενέργεια και από πού προέρχεται. Ακριβώς από εδώ μέσα ( δείχνει την καρδιά).

Πνευματική ωριμότητα είναι Επιτρέπω.

Πνευματική ωριμότητα είναι να είστε για πρώτη φορά δημιουργοί, και ξέρετε, αν παρακολουθήσατε το Εγώ Είμαι Δημιουργία θα σκεφτήκατε ότι ήδη γνωρίζατε το θέμα. Αν το παρακολουθήσατε και  καταλάβατε ότι είναι τόσο απλό. Αν δεν μπορείτε να το αγοράσετε για οικονομικούς λόγους, βρείτε έναν τρόπο να το κάνετε. Η πραγματική δημιουργία είναι χαρά και είναι τώρα  η χαρά του ανθρώπου, του Μάστερ, του Εγώ Είμαι , όλα μαζί παρόντα ακριβώς εδώ. Είναι η ακτινοβολία αυτής της χαράς χωρίς ατζέντα, χωρίς προσδιορισμούς, χωρίς περιορισμούς. Απλά η ανοιχτή ακτινοβολία της  έκφρασης αυτής της χαράς. Αυτό είναι. Αυτό είναι δημιουργία. Αυτό είναι.

Η ανωριμότητα λέει, « Λοιπόν, τι δημιούργησα; Πόσο σπουδαίο είναι; Πού είναι; Πόσα θα κερδίσω;» Αυτή είναι η ανωριμότητα. Η πραγματική πνευματική ωριμότητα είναι, « Εγώ δημιουργώ. Και μετά μπαίνω μέσα στην δημιουργία μου. Μπαίνω μέσα σε αυτή την δημιουργία και επιτρέπω να είναι οτιδήποτε, επειδή είναι η δική μου δημιουργία. Κανενός άλλου. Είναι η δική μου ενέργεια που τώρα έρχεται να με υπηρετήσει μέσα στην δημιουργία μου.» Αυτό είναι πνευματική ωριμότητα. Χωρίς προσδιορισμούς. Χωρίς να λέει ποια μέρα θα έρθει ή πόσο σπουδαία θα είναι ή πόσα χρήματα ή οτιδήποτε παρόμοιο, τι αυτοκίνητο θα φέρει. Αυτή είναι πνευματική ωριμότητα. Αυτό είναι αφέλεια. Αυτός είναι ο  λόγος που πολλοί από εσάς εμποδίσατε την ενέργεια να σας υπηρετήσει πραγματικά τον προηγούμενο μήνα.

Αναρωτιόσασταν αν θα μπαίνατε σε αυτό το παιχνίδι. Αναρωτιόσασταν αν θα ήσασταν πνευματικά ανώριμοι και θα κάνατε πράγματα που ίσως να έκανε ο άνθρωπος παλιά, όπως, «Οκ, είμαι δημιουργός. Θα δημιουργήσω καινούργια χρήματα, καινούργιο αυτοκίνητο, καινούργια δουλειά, καλύτερο φυσικό σώμα, καλύτερο μυαλό.» Αφήστε τα να φύγουν όλα αυτά. Πάρτε μια βαθιά αναπνοή μέσα στην πνευματική σας ωριμότητα. Δεν πρόκειται να επιστρέψετε σε αυτά τα παλιά πράγματα.

Μην φοβάστε τον εαυτό σας τώρα, κανένας από εσάς. Έχετε την σοφία του Μάστερ, την παρουσία του Εγώ Είμαι και την ομορφιά της εμπειρίας του ανθρώπου. Μην φοβάστε να αφήσετε την ενέργεια να σας υπηρετεί.

Ξέρω ότι πολλοί από εσάς το εμποδίσατε, σχεδόν αντισταθήκατε. Το αφήσατε να γίνει κάτι διανοητικό , όχι ζωντανό, επειδή δεν ξέρατε αν το αξίζετε. Δεν ξέρατε αν θα σας εμπόδιζε ή θα σας διέφθειρε. Ας κάνουμε την αλλαγή αυτή την στιγμή. Αυτή την στιγμή.

Το αξίζετε. Δεν θα ήσασταν εδώ αν δεν είχατε πνευματική ωριμότητα, και δεν έμεινε τίποτε άλλο πια να μάθετε. Τώρα  όλα έχουν να κάνουν με το να είστε μέσα στην δημιουργία σας. Πραγματικά δεν έχει μείνει τίποτε άλλο να μάθετε.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή και ας τα  βάλουμε όλα αυτά στην συνειδησιακή μετατροπή μιας μεράμπ.

Αληθινό  Επιτρέπω – Μεράμπ

Μας πήρε λίγο χρόνο σήμερα μέχρι να φτάσουμε ως εδώ, και να θυμάστε επίσης,  να το νοιώσετε, αυτά που κάνουμε εδώ σχηματίζουν μια ιστορία, το ιστορικό της Πραγμάτωσης. Να θυμάστε, πολλά από αυτά που μαθαίνετε και κάνετε, θα τα μάθουν και οι άλλοι. Θα το κάνουν με τον δικό τους τρόπο, αλλά θα αποκτήσουν μια συγκεκριμένη σοφία που πηγάζει από αυτό ακριβώς το σημείο, από εδώ , από όλους εσάς.

( η μουσική ξεκινάει)

Αυτό τον μήνα, αυτό τον μήνα που πέρασε, είδα σπουδαίες συγκεντρώσεις των Σώμπρα, αλλά επίσης είδα πολύ καθαρά ότι πολλοί από εσάς εμποδίζατε τις δημιουργίες σας, δεν επιτρέπατε στην ενέργεια να σας υπηρετεί. Και πρέπει να ρωτήσω, γιατί, γιατί;

Έχει τόση ομορφιά, φίλοι μου, τόση μεταμόρφωση  όταν  η ενέργεια σας υπηρετεί, όταν συνειδητοποιείτε ότι δεν χρειάζεται να χειριστείτε τίποτα. Τόση ομορφιά όταν συνειδητοποιείτε ότι – βλέπετε, περπατάτε στην φύση – και συνειδητοποιείτε ότι η ενέργεια σας υπηρετεί. Μην το σκέφτεστε από την άποψη του τι κάνει για την βιολογία σας ή τι κάνει για τα πορτοφόλια σας. Κάντε έναν περίπατο στην φύση στο διάστημα που μεσολαβεί από τώρα μέχρι την επόμενη συνάντησή μας, και συνειδητοποιήστε πώς σας υπηρετεί η ενέργεια, πώς περπατάτε μέσα στην δική σας δημιουργία, πόσο συνειδητοί και σε επίγνωση είστε.
(  παύση)
Κατά κάποιο τρόπο χτυπήσαμε ένα μεγάλο εμπόδιο τον περασμένο μήνα. Όλοι μας είμαστε ενθουσιασμένοι και ευτυχισμένοι  και , «Η ενέργεια θα με υπηρετεί» και μετά – μπουμ!

Ήθελα να σας ρωτήσω γιατί. Στην πραγματικότητα είχα αρκετές υπέροχες συναντήσεις με τον Κουτχούμι, τον Μέτατρον. Ναι, έφερα για λίγο τον Μέτατρον αυτό τον μήνα. Τον  Κουτχούμι, τον  Μέτατρον, τον Τοβία, κάποιους άλλους Αναληφθέντες Δασκάλους. Πώς γίνεται κι ενώ ακούνε τις λέξεις, «Επιτρέψτε στην ενέργεια να σας υπηρετεί,»  δεν το κάνουν; Γιατί;

Αξία Εαυτού. «Είμαι στ αλήθεια έτοιμος;»

Όλη αυτή η ιστορία με τις σκοτεινές νύχτες. Ξέρετε, οι σκοτεινές νύχτες που είναι στην λίστα του πίνακα εδώ πάνω, η σκοτεινή νύχτα, τι πραγματικά είναι; Είναι που ρωτάτε τον εαυτό σας, «Είμαι στ αλήθεια έτοιμος;» Αυτό είναι.

Γι αυτό εμφανίζονται όλες αυτές οι βασανιστικές ώρες, αυτές οι απαίσιες ώρες που νοιώθετε ότι σας ξεσκίζουν. Είστε εσείς που δοκιμάζετε τον εαυτό σας, «Είμαι στ αλήθεια έτοιμος; Είμαι στ’ αλήθεια πνευματικά ώριμος; Άραγε  χρειάζεται να συνεχίσω να περπατάω κι άλλο σε αυτό τον δρόμο και να παλεύω, ή είμαι στ αλήθεια; Είμαι πνευματικά ώριμος;»

Είστε εσείς, που προσπαθείτε  να ανακαλύψετε αν είστε στ αλήθεια έτοιμοι, και επιτίθεστε στον εαυτό σας ξανά και ξανά και ξανά με τις σκοτεινές νύχτες.

Αναρωτιέστε από πού προέρχονται. Αναρωτιέστε γιατί υπάρχουν. Αναρωτιέστε γιατί την μια στιγμή είστε στα πάνω σας και την επόμενη στιγμή  πέφτετε. Είστε εσείς που ρωτάτε τον εαυτό σας, «Είμαι έτοιμος; Αξίζω;» Εσείς, που  τσεκάρετε τον εαυτό σας μέχρι τον πυρήνα. Κι αυτό πρέπει να τελειώσει.

Οι σκοτεινές νύχτες μοιάζουν,  ε, σαν τα μηχανήματα. Εξακολουθούν  να λειτουργούν  συνέχεια και συνέχεια και συνέχεια. Και έρχεται μια στιγμή – κλειδώστε τα μηχανήματα στην ντουλάπα και βάλτε ένα τέλος στο θέμα.

Είναι αυτή εδώ η στιγμή, αγαπητοί μου φίλοι. Σταματήστε να τεστάρετε τον εαυτό σας. Αυτό κάνετε και αυτός είναι ο λόγος που τον προηγούμενο μήνα οι ενέργειες δεν σας δούλεψαν τόσο καλά.  Ω, ναι, το στόμα σας το είπε, αλλά δεν το κάνατε πράξη. Το σκεφτήκατε, αλλά δεν το ζήσατε.

Σταματήστε να τεστάρετε τον εαυτό σας ευθύς αμέσως. Είναι σαν να λέμε, «κάνε το ή πέθανε.»  Είναι σαν ένα πρόγραμμα « μένεις ή πας στο σπίτι σου». Δεν πρόκειται να συνεχίσουμε να παίζουμε με αυτό πια.

Τεστάρατε τον εαυτό σας σε σημείο να νιώσει μεγάλο πόνο και φτώχια, ρωτώντας αν αξίζετε πραγματικά, αν είστε πραγματικά έτοιμοι. Ας τελειώνουμε με αυτό το θέμα.

Ας τελειώνουμε έτσι ώστε να μπορούμε πραγματικά να πάμε στο Επιτρέπω χωρίς παράσιτα και παρεμβολές.

Ας τελειώνουμε με αυτό το θέμα έτσι ώστε η ενέργεια να μπορεί να δουλέψει  στις δημιουργίες σας.

Ας τελειώνουμε με αυτό επειδή υπάρχουν πολλοί άλλοι άνθρωποι στον πλανήτη που θα έρθουν στο δεύτερο κύμα, αλλά εσείς το εμποδίζετε.

Κι αν έχετε σκοπό να συνεχίσετε να τεστάρετε τον εαυτό σας, να συνεχίσετε να παίζετε παιχνίδια, να συνεχίσετε τα θέματα που έχετε με την ενέργεια, θέματα αφθονίας που έχετε κι όλα τα υπόλοιπα, δεν είναι εδώ το κατάλληλο μέρος.

Οι σκοτεινές νύχτες είναι απλά εσείς, που τεστάρετε τον εαυτό σας. θέλετε να ξεφορτωθείτε όλα αυτά τα σκαμπανεβάσματα. Χρειάζεστε κάποια από αυτά όταν μπαίνετε στην αφύπνιση κι από όλα τα υπόλοιπα, υπάρχει μια συγκεκριμένη αξιολόγηση, αλλά μετά σας γίνετε εμμονή.

Ας πάρουμε μια βαθιά ανάσα.

Είναι τόσο απλό, είναι θέμα απόφασης, αγαπητέ άνθρωπε. Αγαπητέ άνθρωπε, είσαι έτοιμος να σταματήσεις να τεστάρεις τον εαυτό σου; Επειδή αυτό είναι όλο, ένα παιχνίδι. «Άραγε αξίζω; Άραγε είμαι ηλίθιος;  Άραγε έχω ακόμα ανισορροπίες;»

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή και ας προχωρήσουμε στο αληθινό Επιτρέπω, το νούμερο τέσσερα στον πίνακα. Αυτή είναι η επόμενη φάση. Σας μιλάω γι αυτό εδώ και χρόνια, και κάνατε πραγματικά μια απίστευτα καλή δουλειά πάνω στο θέμα. Αλλά μετά τις σκοτεινές νύχτες, μετά τις καταιγίδες, γλιστράμε στο πραγματικό Επιτρέπω.  Δεν θα έχει πια ο άνθρωπος τον έλεγχο. Λυπάμαι, αλλά δεν θα έχει  πια ο άνθρωπος τον έλεγχο. Ο άνθρωπος στην εμπειρία, ναι, αλλά μπαίνουμε στο Επιτρέπω την ομορφιά του ανθρώπου, του Μάστερ και του Εγώ Είμαι.

Τον επόμενο μήνα θέλω να δω ότι πολλοί από εσάς σταματήσατε να τεστάρετε τον εαυτό σας και  πραγματικά, αληθινά ξεκινάτε να αφήνετε την ενέργεια να σας υπηρετεί.  Δεν μιλάω για ιστοριούλες, όπως να βρείτε εκατό δολάριο στο πεζοδρόμιο. Αυτά δεν είναι τίποτε. Δεν μιλάω για ιστοριούλες, όπου κάποιος  συμπτωματικά βγαίνει από το πάρκιν την στιγμή που ψάχνατε μια θέση. Αυτά είναι καθρεφτίσματα. Δεν είναι τίποτα. Σαν να ταΐζετε με σταφίδες ένα άλογο. Δεν είναι τίποτα ( γέλια).

Ας μπούμε στο Επιτρέπω κι ας αφήσουμε την ενέργεια να σας υπηρετεί, να δουλεύει για εσάς. Η ενέργειά σας, Έντιθ. Η δικιά σας ενέργεια. Κανενός άλλου.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή.

Και άνθρωπε, που σημαίνει εμπειρία, άνθρωπε, είσαι έτοιμος να σταματήσεις να τεστάρεις; Ο Μάστερ δεν σε τεστάρει. Το Εγώ Είμαι δεν σε τεστάρει. Είναι ανυπόμονοι μαζί σου.  Είσαι έτοιμος να παραδεχτείς ότι αξίζεις; Τελεία. Και μετά μπορούμε να πάμε παρακάτω.

Αυτό το  μήνα που μεσολαβεί , δεν θα έρχομαι κοντά σας. Θα είμαι στο Keehak, φυσικά, αλλά δεν θα έρχομαι κοντά σας για κουβεντούλα. Θέλω να βρείτε τις δικές σας απαντήσεις. Ναι, είμαι ακόμα κοντά σας στο κάθε σας βήμα, μπλα, μπλα, μπλα ( γέλια), αλλά αυτό τον μήνα που μεσολαβεί να σκέφτεστε ότι θα είμαι  διακοπές.

Θέλω να μπείτε μέσα σας και θέλω να συζητήσετε με τον Μάστερ και το Εγώ Είμαι. Θέλω να ακούσετε αυτά που έχουν να σας πουν για το  ότι τεστάρατε τον εαυτό σας.

Εσείς δημιουργείτε τις σκοτεινές νύχτες- «Άραγε αξίζω; Άραγε είμαι έτοιμος για πραγματική δημιουργία; Άραγε είμαι έτοιμος να ζήσω μέσα στις δημιουργίες μου;» Αυτό είναι.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή.

Και με μια πολύ εξαιρετική τιμή στην Έντιθ,που ήταν τόσο καλή παρτενέρ σήμερα, αλλά Έντιθ, ας πάμε παρακάτω, οκ; Καινούργια καρέκλα. Καινούργιος μήνας.

Καλή βαθιά αναπνοή όλοι.

Πάμε πέρα από το να τεστάρουμε τον εαυτό μας για να δούμε,  είστε στα αλήθεια σοβαροί με όλο αυτό;  Είστε πραγματικά έτοιμοι για την φώτιση; Έχετε τα κότσια για κάτι τέτοιο;  Είμαστε έτοιμοι να πάμε παρακάτω. Και θα φανεί με το να αφήσετε την ενέργεια να σας υπηρετεί. Αυτό είναι.

Με αυτό, και με όλο μου το σεβασμό για όλους σας, θα  βρεθούμε ξανά μετά από περίπου 30 μέρες.

Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους της Κυρίαρχης Περιοχής. Σας ευχαριστώ.

( η μουσική τελειώνει)

Και όλα είναι καλά σε ολόκληρη  την δημιουργία. Σας ευχαριστώ ( το κοινό χειροκροτάει).

Μετάφραση : Καλλιόπη Παγούδη
Review και επιμέλεια : Μαρία Γρηγοράκη
Σπόνσορας της μετάφρασης: Μαρία Κωδωνάκη