Shoud 1, Aνάδυση

H Σειρά της Ανάδυσης
Shoud 1,  4- 8 – 2018

ΛΙΝΤΑ ΚΑΙ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ: «Happy birthday to you, happy birthday to you, happy birthday Αντάμους, happy birthday to you!” ( τραγουδάνε το τραγούδι των γενεθλίων, επευφημούν  και χειροκροτάνε, καθώς η Λίντα μπαίνει μέσα με μια τούρτα και μπαλόνια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( γελώντας) Α! Είμαι αυτό που Είμαι, είμαι λίγο συγκινημένος  αυτή την υπέροχη μέρα ( γέλια καθώς η Λίντα του περνάει στο λαιμό ένα μενταγιόν). Λίγο συγκινημένος. Σας ευχαριστώ. Α! ( Η Λίντα φέρνει ένα κρυστάλλινο ποτήρι και μια κανάτα) Ω, α! Νερό. Νερό;

ΛΙΝΤΑ: Μάλιστα, κύριε. Pérignon.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και ο καημένος ο Κώλντρε που είναι έτοιμος να με αφήσει να βγω έξω, και τώρα αυτό; Α! Πρέπει να σας πω ότι σας αγαπάω- τον καθένα ξεχωριστά και όλους μαζί. ( κι άλλα γέλια). Ειλικρινά.

Ξέρετε, χθες το βράδυ ήμουν στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων και συζητούσαμε, και μου είπαν, «Αντάμους, είσαι πραγματικά έτοιμος να κάνεις αυτό το πράγμα με την Ανάδυση αύριο; Είσαι πραγματικά έτοιμος για κάτι τέτοιο; Είναι έτοιμοι γι αυτό οι Σώμπρα»;

Και λύθηκα στα γέλια. Λύθηκα στα γέλια, και η απάντησή μου ήταν, «Απόλυτα». Μάλλον η πραγματική απάντηση είναι, «Γιατί να περιμένουμε κι άλλο; Γιατί να περιμένουμε κι άλλο;»Και μετά, ήξερα ότι θα ερχόμουν εδώ σήμερα για να είμαι μαζί σας, γνωρίζοντας τι πραγματικά κάνουμε. Κάνουμε το πέρασμα. Κάνουμε το πέρασμα. Περάσαμε μέσα από μια σειρά ενσαρκώσεων και τώρα κάνουμε το πέρασμα, και το χαιρετίζουμε με αυτό τον τρόπο; Είναι…

ΛΙΝΤΑ: Κάνε μια ευχή!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ:… αρκετό για να φέρει δάκρια στα μάτια ενός Αναληφθέντα Δάσκαλου, πολλά δάκρια, και δεν βλέπω την ώρα να γυρίσω πίσω στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων απόψε-  αν μπορούσαν να βγουν  μερικές φωτογραφίες στα πολύ γρήγορα– για να τους τις πάω και να τους πω, «Κοιτάξτε! Δείτε τί έκαναν οι Σώμπρα. Δείτε την ομορφιά αυτού που έκαναν». Και, ναι, ήταν τα γενέθλιά μου χθες, και είμαι Λέων, φυσικά. Έχουμε άλλους Λέοντες εκεί έξω; Ξέρετε πώς είναι. Ξέρετε πώς είναι ( κι άλλα γέλια και κάποιος λέει, «Σβήσε τα κεράκια»).Πρέπει να κάνω…. ( κάποιος φωνάζει «Κάνε μια ευχή») πρέπει να κάνω μια ευχή.

ΛΙΝΤΑ: Κάνε γρήγορα πριν σβήσει και το τελευταίο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πρέπει να κάνω μια ευχή και τι θα μπορούσα να ευχηθώ; Όλα όσα υπάρχουν στον κόσμο, όλα όσα υπάρχουν στο σύμπαν.

ΤΖΟΑΝ: Λοιπόν, η Έντιθ άλλαξε την θέση της ( γέλια).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αυτή ήταν… η πρώτη μου ευχή ήταν να αλλάξει η Έντιθ θέση. Μετακινήθηκε μια ολόκληρη σειρά .Οπότε θα… ( το τελευταίο κεράκι έσβησε)…. ω, εντάξει, θα το ανάψουμε ξανά. Θα το ανάψουμε ξανά.

ΣΩΜΠΡΑ 1 ( γυναίκα) Δεν χρειάζεται να τα σβήσει τώρα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Η ζεστασιά που εκπέμπω τα έσβησε ( γέλια). Τι να ευχηθώ από την στιγμή που η Έντιθ μετακίνησε την καρέκλα της; Τι να ευχηθώ όταν κάποιος είναι ήδη Αναληφθείς Δάσκαλος; Τι να ευχηθώ; Υπάρχουν πολύ λίγα πράγματα που επιθυμώ, δεν υπάρχει τίποτε που να έχω ανάγκη, καμιά εμπειρία που να μην την έχω ζήσει. Ξέρετε, είναι όπως εσείς, αν το σκεφτείτε. Δεν θέλετε πραγματικά τίποτε, δεν χρειάζεστε πραγματικά τίποτε, δεν υπάρχει καμιά εμπειρία που δεν την έχετε ζήσει. Εσείς, τι θα ευχόσασταν.

Α! Οπότε, θα προσποιηθώ ότι όλα τα κεράκια είναι αναμμένα, επειδή μπορείτε να το κάνετε αυτό ( κάποιος λέει, «Να την, έρχεται», καθώς η Λίντα βάζει  κι άλλα κεράκια στην τούρτα). Ω, η Λίντα σώνει την κατάσταση. Αλλά η ευχή μου παραμένει η ίδια, και θα την μοιραστώ μαζί σας, αφού πρώτα σβήσω τα κεράκια που έχουν ήδη σβήσει. Ξέρετε, είναι σαν να φτάνεις κάπου πριν πραγματικά φτάσεις. Έχει ήδη συμβεί, αλλά γυρνάτε πίσω και  ζείτε ξανά πώς είναι να σβήνεις τα κεράκια , παρόλο που τα κεράκια  έχουν ήδη σβήσει και η ευχή έχει ήδη πραγματοποιηθεί. Αλλά …. ( η Μπόνι φέρνει στην Λίντα έναν αναπτήρα) Α, αυτό είναι σοβαρό πράγμα…. μοιάζει με όπλο. Νόμιζα ότι είχε σκοπό να σκοτώσει κάποιον (γέλια).

ΛΙΝΤΑ: Μη με προκαλείς!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν έχω συνηθίσει όλα αυτά τα καινούργια… οκ. Θα τα ανάψεις όλα;

ΛΙΝΤΑ: Βεβαίως.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή, ε να, θα έπρεπε να βάλεις περίπου 300.000 κεράκια εκεί πάνω ( κι άλλα γέλια). Οκ, σε τι να ευχηθώ;

ΛΙΝΤΑ: Βλέπεις που γράφει πάνω στην τούρτα, «Happy Birthday Αντάμους»;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το βλέπω. Ναι.

ΛΙΝΤΑ: Θέλεις κι άλλα κεράκια;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι, είναι εντάξει. Πάμε λοιπόν. Ξέρετε, θα μπορούσαμε να καθόμαστε να το συζητάμε αιώνες, όπως συμβαίνει με το θέμα της φώτισής σας, ή απλά ( σβήνει τα κεράκια) να το κάνουμε (επιφωνήματα και χειροκροτήματα).

Ευχήθηκα να είμαστε ευτυχισμένοι μαζί για πολλά χρόνια, με όλους σας. Αυτή την ευχή έκανα, επειδή δεν μπορούσα να σκεφτώ τίποτε άλλο, που να θέλω τόσο πολύ, όσο το να είμαι μαζί σας, να μοιραζόμαστε όλο αυτό το θέμα της ενσωματωμένης φώτισης.

Αυτό Είναι

Ξέρετε, ήμουν στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, όπως σας έλεγα, και συνειδητοποίησα ότι, αυτό είναι. Είμαστε εδώ. Με αμφισβητούσαν και κατά κάποιο τρόπο με πείραζαν κι έλεγαν, «Είσαι πραγματικά εκεί ή μήπως προσπαθείς να μας καπελώσεις»; Ξέρετε, υπήρχαν κάποιοι άλλοι Αναληφθέντες Δάσκαλοι, που κάνουν channeling και διδάσκουν μέσω άλλων ανθρώπων, αλλά ζήλευαν, ξέρετε, και πιστεύουν ότι τα περισσότερα από αυτά είναι μόνο λόγια. Τώρα, τους δίνω αναφορά και τους δείχνω κάποιες από τις μεταμορφώσεις που περνάτε αυτή την περίοδο, αλλά νομίζω ότι πιστεύουν ότι απλά ότι προσπαθώ να τους νικήσω στην Πύλη των Λεόντων. Και δεν είναι έτσι, είναι αληθινό, διαφορετικά δεν θα το έκανα αυτό. Διαφορετικά, δεν θα σας έφερνα σήμερα αυτό το μήνυμα.

Είναι πολύ αληθινό. Είμαστε εδώ. Γιατί να περιμένουμε κι άλλο; Δεν έμειναν πολλές διδασκαλίες που να σχετίζονται με την άφιξη στην Πραγμάτωσή σας. Στην πραγματικότητα, δεν έμεινε καμία.  Εκεί που πηγαίνουμε είναι να συζητάμε για το πώς θα ζείτε στην Γη σαν φωτισμένα και συνειδητοποιημένα πλάσματα. Εκεί εστιάζουμε. Δεν έμειναν πολλά να πούμε. Είμαστε εδώ. Αυτό είναι.

Να θυμηθούμε κάνα δυο πράγματα, και ο Τοβίας μου ζήτησε να σας τα μεταφέρω. Είπε ότι καθώς τώρα κάνουμε το πέρασμα, το λέω πέρασμα – ξέρετε, όλες αυτές οι ενσαρκώσεις και μετά τις διαπερνάτε. Δεν τις αποφεύγετε, απλά βουτάτε και μετά αναδύεστε. Οπότε, καθώς μπαίνουμε στο θέμα, μου ζήτησε να σας υπενθυμίσω δυο σημαντικά πράγματα.

Πρώτη Υπενθύμιση από τον Τοβία

Πρώτα από όλα, δεν είστε τρελοί. Πόσες φορές δεν έχετε σκεφτεί ότι είστε τρελοί; Πόσες φορές δεν έχετε ξυπνήσει την νύχτα απορώντας, «Τι στο διάβολο κάνω»; Πόσες φορές δεν έχετε ρωτήσει τον εαυτό σας τόσο βαθιά, για το ποιοί είστε και για αυτό το ταξίδι, και όταν το κάνατε, πολύ συχνά θέλατε να γυρίσετε πίσω – ίσως να ήταν καλύτερα αν ήσασταν απλά ένας κανονικός άνθρωπος. Αλλά δεν μπορείτε. Δεν μπορείτε.  Προσπαθήσατε,  δεν μπορείτε.

Δεν είστε τρελοί. Κάποιοι μπορεί να σας πουν τρελούς. Από κλινικής άποψης, θεωρώ ότι είστε ( γέλια). Από κλιν.…- ναι, μιλάω πολύ ειλικρινά. Αυτό εδώ είναι ένα πολύ κομψό ποτήρι. Σας ευχαριστώ ( πίνει μια γουλιά). Μμ, έχει πράγματι πολύ ωραία γεύση.

Από κλινικής άποψης, υποθέτω , θα μπορούσατε – έχετε παραισθήσεις, είστε διπολικοί, όπως κι αν το λένε στις μέρες σας, απλά θεοπάλαβοι ( κι άλλα γέλια) – επειδή δεν καταλαβαίνουν. Αλλά όπως σας λέμε πάντα, όσο κι αν σας κριτικάρουν ή όπως κι αν σας συμπεριφέρονται, στην πραγματικότητα θέλουν να είστε αληθινοί. Πραγματικά το θέλουν. Θέλουν να έχουν την ελπίδα, ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή ζωή- ειδικά αυτοί που υποστηρίζουν την μία και μόνη ενσάρκωση – κάτι περισσότερο από αυτή την σύντομη ζωή στον πλανήτη. Θέλουν να πιστέψουν ότι υπάρχει μαγεία, ότι υπάρχουν περισσότερα.

Και έπειτα οι ξανά-γεννημένοι, αυτοί που πιστεύουν στην μετενσάρκωση, ξέρετε, που έχουν γεννηθεί ξανά; Ναι. Ξέρετε, θέλουν κι αυτοί να το πιστέψουν, αλλά πολύ συχνά είναι κολλημένοι στους δικούς τους τρόπους, στα δόγματά τους, στις πνευματικές τους τελετουργίες – και , μπορεί να το έχετε νοιώσει, μερικές φορές σας κοιτούν αφ’ υψηλού, επειδή δεν διαλογίζεστε οκτώ ώρες την ημέρα, επειδή δεν είστε χορτοφάγοι ή vegan και δεν έχετε βωμούς στο σπίτι σας – οι περισσότεροι από εσάς, γιατί κάποιοι έχετε ακόμα, το ξέρω- και δεν λαμβάνετε μέρος σε τελετουργίες.
Όλα έχουν να κάνουν με εσάς, κι έτσι μερικές φορές σκέφτονται, «Λοιπόν είναι κάπως τρελή αυτή η ομάδα. Είναι απλά ένα μάτσο καλοπερασάκηδες, που κάνουν ό,τι θέλουν. Η πνευματικότητα, ξέρετε, πρέπει να έχει αυστηρότητα και πρέπει να έχει πειθαρχία και πρέπει να ακολουθείς κανόνες. Και ιδού, αυτή η ομάδα, που κάνουν ό,τι στο διάβολο θέλουν. Πίνουν, καπνίζουν, βρίζουν». ( το κοινό γελάει και επευφημεί).

Ακόμα και στις άλλες σφαίρες, όχι στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, σε κάποιες άλλες σφαίρες που θα τις λέγαμε ανώτερης συνείδησης, ακόμα κι εκεί ξύνουν το κεφάλι τους και λένε, «Δεν μπορείς να ανεβείς στον ουρανό με αυτό τον τρόπο». Δεν μπορείς να ανεβείς στον ουρανό με το αυτοκίνητο του Ντάμιεν, επειδή αυτή η παλιοσακαράκα δεν μπορεί να φτάσει τόσο μακριά! Απορούν με αυτή την παράξενη ομάδα, κι εμείς ήμασταν κάπως διακριτικοί. Κάναμε την δουλειά μας, κάνατε την δουλειά σας, και όλο αυτό αφορούσε την απελευθέρωση – ουσιαστικά , την απελευθέρωση και το Επιτρέπω. Όχι να αντικαταστήσουμε κάποια τελετουργία, κάποια παγίδα του μυαλού με κάποια άλλη, αλλά απλά τα αφήσουμε όλα να φύγουν. Και τελικά, όταν λέμε ότι τα αφήνουμε να φύγουν, εννοούμε ότι τα αφήνουμε να γίνουν σοφία.

Όταν απελευθερώνετε, αναρωτιέστε πού πάνε όλα αυτά. Όταν απελευθερώνετε τα τραύματα, όταν απελευθερώνετε τις στρώσεις των δομών και των προτύπων, το να κάθεστε στην ίδια καρέκλα, αναρωτιέστε πού πάνε. Πάνε στην σοφία. Και όταν επιτρέπετε, επιτρέπετε σε αυτή την σοφία να έρθει εδώ. Ακριβώς εδώ. Όχι, δεν είστε τρελοί.

Φυσικά, όπως καταλαβαίνετε, προφανώς δεν υπάρχει – πώς το λέτε – μια διασημότητα, ένας πρωτοπόρος, είτε στην επιστήμη, είτε στην τεχνολογία, στην φιλοσοφία ή σε οτιδήποτε άλλο, δεν ξέρω να  υπάρχει ούτε ένας πρωτοπόρος, που να μην είχε θεωρηθεί παρανοϊκός. Θεωρώ ότι πρέπει  να ακολουθήσετε ένα διαφορετικό δρόμο. Πρέπει να έρθετε σε επαφή με το εσωτερικό σας γνωρίζειν. Πρέπει να  το κάνετε διαφορετικά. Δεν θα φτάσετε σε αυτό το σημείο παραμένοντας μέσα στις εκκλησίες ή σε ασκητικά καταλύματα ή σε άσραμ ή οπουδήποτε αλλού. Φτάνετε σε αυτό το σημείο απελευθερώνοντας προς την σοφία, και μετά επιτρέποντας την σοφία να επιστρέψει στην ζωή σας. Αυτό είναι. Δεν είστε τρελοί.

Αυτό ήταν πιθανόν το σημαντικότερο θέμα  που δούλευε μαζί σας ο Τοβίας: Δεν είστε τρελοί. Και εκείνη την εποχή που όλες οι ενέργειες ήταν πολύ χαοτικές, νοιώθατε, « Τι κάνω λάθος»;  ήταν η μόνιμη απορία σας. «Τι πρέπει να διορθώσω»; Τίποτα. Απλά αφήστε το να φύγει. Τίποτε.

Δεύτερη Υπενθύμιση από τον Τοβία

Και μετά, το άλλο πράγμα που ήθελε ο Τοβίας να σας μεταβιβάσω. Δεν είστε μόνοι. Ξέρετε, θυμάστε τότε παλιά – για κάποιους από εσάς δεν ήταν και πολύ παλιά, για κάποιους άλλους ήταν πολλά χρόνια πριν- τότε που νοιώθατε αυτή την βαθιά μοναξιά. Ακόμα κι αν ήσασταν ανάμεσα σε πολλά άτομα, ακόμα κι αν ήσασταν πολύ κοινωνικοί, αν ήσασταν στο γραφείο, με την οικογένεια, εσείς νοιώθατε  αφόρητα μόνοι. Πόσο απαίσια ήταν;

Ήταν ένας ακόμα τρόπος για να επιστρέψετε πίσω, στον εαυτό σας, επειδή εκείνη την εποχή δεν υπήρχε τίποτε άλλο. Να επιστρέψετε μέσα σας, αντί να κοιτάτε τα πάντα, αντί να χρειάζεστε καθρέφτες για να δείτε τον εαυτό σας.
Δεν χρειάζεστε πλέον καθρέφτη για να δείτε τον εαυτό σας. Και αυτό είναι πολύ σπουδαίο.

Σε όλες σας σχεδόν τις ενσαρκώσεις στην Γη, χρησιμοποιούσατε τους άλλους για να δείτε τον εαυτό σας. «Ποιος είμαι»; Μέσω των άλλων. Πώς σας βλέπουν; Και αφορούσε το πώς εσείς βλέπατε τον εαυτό σας. Είτε επρόκειτο για κάποιον δάσκαλο ή για κάποιον φίλο ή για μέλη της οικογένειάς σας ή για εχθρούς σας ή οτιδήποτε, υπήρχε πάντοτε αυτός ο καθρέφτης. Υπήρχε πάντοτε αυτός ο καθρέφτης εξαιτίας των άλλων ανθρώπων, επειδή δεν θέλατε να δείτε τον εαυτό σας στον δικό σας καθρέφτη. Αλλά τώρα πια μπορείτε.

Δεν θέλατε να δείτε τον εαυτό σας σε αυτόν τον καθρέφτη, επειδή μπορεί να ήταν άσχημος. Μπορεί να είχατε κάνει άσχημα πράγματα. Μπορεί να μην ήταν το είδωλο, που θα θέλατε πραγματικά να είστε. Μπορεί να σας είχαν ποδοπατήσει οι άλλοι, και μετά ο ίδιος σας ο εαυτός, σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορούσατε να κρατήσετε αυτόν τον καθρέφτη. Δεν θα μπορούσατε πιθανόν να τον κοιτάξετε, έτσι λοιπόν χρησιμοποιούσατε τους άλλους σαν καθρέφτες. Αυτό που έβλεπαν εκείνοι σε σας, το βλέπατε κι εσείς στον εαυτό σας.

Είναι ενδιαφέρον. Είναι ένας ενδιαφέρον τρόπος αντίληψης της πραγματικότητας. Αλλά τελικά παίρνετε τον καθρέφτη και  βλέπετε τον εαυτό σας. Το λέω μεταφορικά, αλλά ισχύει και στην πραγματικότητα. Τώρα μπορείτε να κοιτάτε  στον καθρέφτη.

Όταν κοιτάτε στον καθρέφτη, που δεν είναι απλά μια προβολή των άλλων, αυτό που βλέπετε εκεί μέσα είναι ο εσωτερικός Θεός, είναι το Εγώ Είμαι Αυτό που Είμαι, είναι η σοφία και η ομορφιά. Δοκιμάστε το τις επόμενες μέρες. Δοκιμάστε το πριν συναντηθούμε ξανά για την επόμενη συνεδρία μας. Κοιταχτείτε στον καθρέφτη. Ξέρετε πόσο δύσκολο είναι αυτό μερικές φορές. Στην πραγματικότητα, μερικές φορές ουσιαστικά αποφεύγετε να κοιταχτείτε στον καθρέφτη. Αλλά τώρα κοιταχτείτε. Θα δείτε κάτι εντελώς διαφορετικό. Δεν χρειάζεστε τους άλλους για καθρέφτες. Αυτό είναι ένα από τα πιο σπουδαία πράγματα τώρα, καθώς μπαίνουμε στην Ανάδυση.

Αλλά είναι γεγονός ότι περάσατε πολλές μοναχικές μέρες, πολύ, πολύ μοναχικές. Ακόμα κι εσείς που είχατε μια οικογένεια κι έναν σύζυγο και όλα τα υπόλοιπα, νοιώθατε μοναξιά, καθώς σκεφτόσασταν ότι είστε ο μοναδικός άνθρωπος που είναι έτσι, και τώρα, ρίξτε μια ματιά σε αυτό που έχουμε εδώ, εδώ στο Κολοράντο, εδώ με όλους εσάς που παρακολουθείτε από το ίντερνετ. Είστε όλοι κυρίαρχοι. Είστε όλοι ανεξάρτητοι. Δεν υπάρχει ολότητα  εδώ, παρά μόνο ότι είστε η δική σας ολότητα. Δεν μπαίνουμε στην συνολική ολότητα. Αυτό θα ήταν το χειρότερο στον κόσμο, το να επιστρέψετε στην ολότητα, από την στιγμή που έχετε διανύσει τόση απόσταση με την κυριαρχία σας. Αυτό που έχουμε εδώ είναι εσείς.

Και ανακαλύπτετε ότι όλο αυτό το διάστημα δεν ήσασταν μόνοι, και έχουμε αυτή την υπέροχη οικογένεια των Σώμπρα, και σας είπα εδώ και αρκετό καιρό, ότι δεν θα  με ένοιαζε ακόμα κι αν ήσασταν μόνο πέντε άτομα. Ήταν το όριό μου κατά κάποιον τρόπο. Αν ήσασταν λιγότεροι, θα είχα φύγει, ήθελα μόνο πέντε. Λοιπόν, κοιτάξτε το τώρα. Δεν είστε μόνοι, κι αυτό σημαίνει ότι έχετε πολλά μέσα σας. Δεν είστε πλέον ένας μοναχικός άνθρωπος. Είστε ο Μάστερ, είστε το Εγώ Είμαι, και είστε ο άνθρωπος. Είναι όλες οι όψεις, που μετατρέψατε από πτυχές σε όψεις. Είναι όλες οι εμπειρίες. Αλλά όλα καταλήγουν στον άνθρωπο, στον Μάστερ και στο Εγώ Είμαι.

Δεν θα μπορώ πια να σας αποκαλώ ανθρώπους. Απλά και μόνο ανθρώπους. Δεν θα μπορώ πια να σας προσφωνώ έτσι. Θα σας προσφωνώ ανθρώπινους Μάστερς, επειδή από εδώ και στο εξής δεν θα έχουμε πια έναν μοναχικό άνθρωπο. Τώρα είναι όλα μαζί.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έτσι λοιπόν, φτάσαμε σε αυτό το ενδιαφέρον σημείο και είπα στους Αναληφθέντες Δασκάλους, «Είμαστε απολύτως έτοιμοι γι αυτό». Τι περισσότερο θα μπορούσαμε να μάθουμε; Τι περισσότερο θα μπορούσαμε να απελευθερώσουμε;  Για ποιο θέμα θα μπορούσαμε να μιλήσουμε περισσότερο; Αφού όλα είναι  προσεγγίσεις του ίδιου πράγματος. Στην πραγματικότητα, δείτε το, όλα είναι αλληλεπιδράσεις αυτών που είπε ο Τοβίας, ειδικά στις πρώτες δύο με τρεις Σειρές. Μπήκαμε πιο βαθιά. Μπήκαμε μέσα στην εμπειρία αντί να ασχοληθούμε με το θέμα διανοητικά.  Τι άλλο μένει να συζητήσουμε; Γιατί να περιμένουμε; Γιατί να περιμένουμε;

Νομίζω ότι υπάρχει μια νευρικότητα, μια ένταση πάνω στο θέμα, ένα συναίσθημα του τύπου, «Λοιπόν, όχι, κάτι δεν έχουμε καταλάβει σωστά. Υπάρχει κάτι που πρέπει να συνεχίσουμε να το συζητάμε. Υπάρχει κάποιος λόγος για να επιστρέψουμε ξανά τον επόμενο μήνα και να συνεχίσουμε να μιλάμε για φτερά και  όλα τα υπόλοιπα». Όχι. Αυτό είναι, Ανάδυση.

Το Τελευταίο Ζήτω του Ανθρώπου

Αυτά που συνέβησαν ειδικά τον τελευταίο μήνα έχουν ενδιαφέρον. Ίσως να νοιώσατε την ένταση τν περασμένη εβδομάδα, ειδικά. Είναι η εποχή του τελευταίου ζήτω του ανθρώπου. Μίλησα γι αυτό τις προάλλες στην διαδικτυακή μετάδοση των Αγγέλων, το τελευταίο ζήτω του ανθρώπου.

Ξέρετε κάτι, ας τον αφήσουμε να κάνει το ζήτω του. Ας τον αφήσουμε να παίξει  την τελευταία πράξη του έργου του. Το αξίζει. Το κέρδισε, κατά κάποιον τρόπο. Το τελευταίο ζήτω του ανθρώπου, που σημαίνει ότι νοιώθετε πιο τρελοί κι από τους τρελούς ( γέλια). Νοιώθετε ότι  μέσα σας επικρατεί χάος. Αλλά το αστείο της υπόθεσης  είναι ότι, όσο χαοτικά και αν είναι εκεί μέσα, υπάρχει ένα μέρος σας που , μέσα σε αυτό το χάος,  κάθεται χαμογελώντας πλατιά και λέει, «Οκ, παίξε τον ρόλο σου , άνθρωπε. Παίξε τον ρόλο σου. Κάνε το. Κάνε τις τρέλες σου. Χόρεψε τον τελευταίο σου χορό». Ναι, βγες και πιες μέχρι σκασμού, αν το θέλεις. Γίνε ένας τελείως ποταπός άνθρωπος. Ξέρεις πολύ καλά πώς να το κάνεις ( γέλια). Το τελευταίο ζήτω.

Το τελευταίο ζήτω είναι ένας δυνατός καυγάς με τον σύντροφό σας, ξέρετε, με κάποιον. Βρίστε και βλασφημείστε. Το τελευταίο ζήτω. Το σώμα αρρωσταίνει και κουράζεται. Το τελευταίο ζήτω, είναι σαν να λέμε, «Τι  κάνω σε αυτό τον πλανήτη; Τι υποτίθεται ότι είμαι…» ( γέλια, καθώς ο Αντάμους μιλάει με γκρινιάρικη  φωνή). Απλά αφήστε τον να ζήσει το τελευταίο του ζήτω. Και ο άνθρωπος τώρα έχει επίγνωση της ύπαρξης του Μάστερ. Ο άνθρωπος φωνάζει στον Μάστερ «Λοιπόν, διόρθωσε αυτό» και « διόρθωσε εκείνο» και «Φέρε μου λεφτά» και « Φέρε μου έναν σύντροφο». Σαν να λέμε, ωωω! Όχι, σας έχω ακούσει.

Αλλά αυτό που είναι διαφορετικό από πριν είναι – σας έχω ακούσει να τα λέτε εδώ και πολύ καιρό τώρα – αλλά τώρα κάθομαι δίπλα σας, και εσείς κι εγώ, ο Μάστερ κι εγώ, καθόμαστε σαν να βλέπουμε ταινία- «Το Τελευταίο Ζήτω του Ανθρώπου». Ξεπεράστε το. Διώξτε το. Γκρινιάξτε για τελευταία φορά. Γίνετε θύμα για τελευταία φορά.  Για τελευταία φορά κάντε, «Πρέπει να βγω έξω, να λυπάμαι τον εαυτό μου, να πιω πάρα πολύ, για να ανέβω», οτιδήποτε παρόμοιο. «Νοιώθω να τρελαίνομαι» και «Ω! δεν έχω καθόλου πάθος και είμαι συνέχεια κουρασμένος».«Ααα! Κανένας δεν με αγαπάει, και δεν με σέβονται, και ήθελα να κάνω τόσα πολλά, αλλά…» Αφήστε το να συμβεί αυτή την στιγμή. Ταυτίζεται κάποιος από εσάς με όλο αυτό ή μόνο κάνα δυο το πάθατε την περασμένη εβδομάδα;

Και ξέρετε, το αστείο είναι ότι τώρα που εμεί ς- εσείς, ο Μάστερ κι εγώ – μπορούμε να καθόμαστε και να το παρακολουθούμε όλο αυτό κατάπληκτοι, και υπάρχει ένα κομμάτι σας που λέει, «Ω, θεέ μου, εγώ ήμουν αυτός»! Ναι, εσύ ήσουν! Ένα κομμάτι σας που λέει, «Ω, δεν μπορώ να το πιστέψω ότι έκανα τέτοια πράγματα. Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι ήμουν έτσι». Και εγώ σας λέω, «Ναι, εσείς  ήσασταν». ( κι άλλα γέλια) .
Και μετά εντελώς ξαφνικά, το πιάνετε. Το συνειδητοποιείτε και σκέφτεστε, «Αλλά δεν είμαι πια έτσι. Αυτό το κομμάτι μου φεύγει. Θα μείνει για πάντα στην μνήμη μου. Θα μείνει για πάντα μια υπέροχη εμπειρία, αλλά δεν θα είμαι πια αυτός ο άνθρωπος, που παλεύει απλά για λίγο αέρα, για λίγο ψωμί, για λίγο τσίρκο. Δεν θα είμαι πια εκείνος ο άνθρωπος που όλη την ώρα φωνάζει, ¨Γιατί αυτό και γιατί εκείνο¨; Εγώ Είμαι Αυτό που Είμαι».

Και μετά βλέπω όλα αυτά να μετατρέπονται από πτυχές σε όψεις, υπέροχες όψεις, που δεν παίζουν πια θέατρο. Δεν είναι πια στο «εγώ ο καημένος». Δεν είναι πια στον πνευματικό δρόμο σαν, « Σε ποιο σημείο του δρόμου μου βρίσκομαι; Πώς και δεν έχω προχωρήσει περισσότερο»; Και όλα τα υπόλοιπα. Τα παρατηρείτε όλα αυτά να μετατρέπονται σε όψεις, σε υπέροχες εκφράσεις. Δεν παλεύετε πια με τον εαυτό σας. Δεν υπάρχει πια πάλη μέσα σας. Τελείωσε. Τώρα όλα έχουν να κάνουν με το να τα πάτε στην σοφία.

Έτσι λοιπόν, διασκεδάστε με αυτό. Το τελευταίο ζήτω, πόσο θα κρατήσει; Δεν ξέρω. «Δεν θέλω πια να είμαι εδώ. Δεν ξέρω…» Αλλά καθίστε αναπαυτικά και παρακολουθείστε το τώρα σε όλο του το μεγαλείο, παίζοντας το θέατρό του καθώς φεύγει, αποχωρεί, προχωράει προς την έξοδο. Αυτό που εισέρχεται τώρα, είναι ένας πολύ σοφός Μάστερ. Ένας πολύ σοφός Μάστερ.

Και ξέρετε, δεν σημαίνει ότι θα εξαφανιστούν όλα σας τα προβλήματα, αλλά θα τα κοιτάτε από μια εντελώς διαφορετική οπτική. Όσο παραμένετε σε αυτό το βιολογικό σώμα, θα υπάρχουν κάποιες προκλήσεις. Όσο υπάρχουν άνθρωποι, άλλοι άνθρωποι πάνω στον πλανήτη κι εσείς παραμένετε στο φυσικό σας σώμα, θα υπάρχουν προκλήσεις. Θα υπάρχουν ακόμα κι από το ίδιο σας το σώμα προκλήσεις, πόνοι ή αρρώστιες ή οτιδήποτε παρόμοιο, αλλά εσείς θα τα κοιτάτε όλα αυτά από μια εντελώς διαφορετική οπτική. Δεν θα λέτε πλέον, «Γιατί σε μένα»; Δεν θα λέτε πλέον, «Τι θα συμβεί αύριο; Θα πεθάνω; Θα πιάσει φωτιά το σπίτι μου»; Είναι μια εντελώς διαφορετική οπτική. Και ξαφνικά όλες οι λύσεις θα έρχονται ευθύς μπροστά σας. Δεν θα χρειάζεται να ξοδεύετε  μήνες ή χρόνια δουλεύοντας πάνω στα θέματά σας. Ξαφνικά- ( σναπ!)- έτσι απλά.  Θα ξέρετε απλά τί να κάνετε και πώς να το φέρετε, ό,τι κι αν είναι αυτό, στην σοφία. Θα συμβαίνει ακαριαία, στο λεπτό.

Παλιότερα αυτή η σοφία συχνά ερχόταν στο τέλος μιας ενσάρκωσης. Πηγαίνατε στις άλλες σφαίρες κι εμείς καθόμασταν μαζί σας μετά την ολοκλήρωση μιας δύσκολης ενσάρκωσης κι εσείς κλαίγατε και νοιώθατε απαίσια και δεν συνειδητοποιούσατε  καν ότι ήσασταν νεκροί και εμείς αναγκαζόμασταν να σας χαστουκίσουμε για να βγείτε από τα σκατά ( γέλια). Ω, το κάναμε, όντως ( ο Αντάμους γελάει). Είπα στον Κώλντρε ότι δεν θα έβριζα σήμερα , αλλά δεν μπορώ να συγκρατηθώ. Όχι, έπρεπε να σας χαστουκίσουμε. Ξέρετε πώς είναι ορισμένες φορές- μπαμ!– ένα πνευματικό χαστούκι. Αλλά , όχι, έπρεπε να σας πούμε, «Ουάου! Πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Ξεπεράστε το! Αφήστε το να φύγει».

Και μετά άρχιζε να μπαίνει η σοφία. Εμείς αρχίζαμε να σας περνάμε μέσα και να σας λέμε, «Οκ, έι, θυμάσαι τότε που σου συνέβη αυτό στην ζωή σου και θυμάσαι» – σαν να σας δείχναμε ολογράμματα και βίντεο από την ζωή σας – « θυμάσαι πότε συνέβη αυτό; Θυμάσαι πόσο απαίσια ένοιωσες; Θυμάσαι πώς το είχες ξεχάσει μέχρι την στιγμή που το αναφέραμε»; Και τότε σας ζητούσαμε να το φέρετε στην σοφία. Είναι κάπως πιο εύκολο να γίνει αυτό στις άλλες σφαίρες, πράγματι, και τότε το κάνατε. Αλλά τώρα, αντί να περιμένετε το τέλος της ενσάρκωσής σας , τώρα συμβαίνει ευθύς αμέσως. Την στιγμή που σταματάτε για λίγο, παίρνετε μια βαθιά αναπνοή, «Ουάου! Είμαι ο Μάστερ» και μετά το φέρνετε στην σοφία. Αυτό είναι.

Τέλος πάντων, επιτρέψτε στον εαυτό σας και τα δυο, την σοφία και την διασκέδαση του τελευταίου ζήτω του ανθρώπου. Αφήστε τον εαυτό σας να τα ζήσει και τα δυο. Κάποιοι από εσάς προσπαθήσατε να το καταπνίξετε, και ειδικά τώρα καθώς φτάνουμε στο σημείο της Ανάδυσης, λέτε, «Ω, πρέπει να, πρέπει να – δεν πρέπει να είμαι έτσι πια». Ε! Είναι δικό σας κομμάτι. Απλά παίζει την τελευταία  πράξη του έργου του και το τελευταίο του έργο, και μετά τέλος. Όχι πια μόνο άνθρωπος. Προχωράμε παρακάτω.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Προχωρώντας παρακάτω

Οπότε, ναι, όντως, είμαστε έτοιμοι για την Ανάδυση, και ξέρετε, το ερώτημα  το έχει κάνει ο Κώλντρε περίπου 8000 φορές αυτή την εβδομάδα «Θα περάσουμε όλοι; Θα περάσουμε όλοι»; Αργά ή γρήγορα, ναι, όλοι. Και όλοι σας θα το κάνετε με διαφορετικό τρόπο. Θα όλοι σας θα το κάνετε στον δικό σας ρυθμό ο καθένας,  στο δικό σας επίπεδο άνεσης. Αλλά , ναι, θα συμβεί στον καθέναν από εσάς που είναι συνδεδεμένος με αυτό, που είναι έτοιμος να προχωρήσει. Ξεφορτωθήκαμε τους περισσότερους από αυτούς που ακόμα παίζουν πνευματικά παιχνιδάκια, τους περισσότερους από αυτούς που κλέβουν ενέργεια. Και ήμασταν υποχρεωμένοι να τους παραμερίσουμε, έτσι ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε  σε αυτά που κάνουμε τώρα.

Κάποιοι από εσάς θα κάνετε το πέρασμα , θα έλεγα, πιο γρήγορα. Δεν είναι αγώνας δρόμου σε καμία περίπτωση, αλλά κάποιοι από εσάς είστε τόσο έτοιμοι γι αυτό, που θα κάνετε γρήγορα το πέρασμα. Κάποιοι από εσάς θα χρειαστείτε το χρόνο σας. Κάποιοι από εσάς θα – πώς το λένε, Κώλντρε; Είναι το ρεύμα – κάποιοι από εσάς θα παρασυρθείτε από το ρεύμα αέρος αυτών που έχουν περάσει πρώτοι. Θα τους αφήσετε να καθαρίσουν τον δρόμο . Ξέρετε, το ρεύμα αέρος, όταν είστε πίσω από ένα φορτηγό στην εθνική οδό και βρίσκεστε ακριβώς πίσω του και δημιουργείται μια επίδραση που σας τραβάει. Και είναι εντάξει. Δεν είναι αγώνας δρόμου, και δεν υπάρχουν βραβεία γι αυτούς που θα φτάσουν πρώτοι.

Κάποιοι από εσάς θα βουτήξουν προσεκτικά το δάκτυλο των ποδιών τους μέσα,  μια το ένα πόδι, μια το άλλο, σαν να βουτάτα σε μια πολύ κρύα πισίνα και μετά, εντελώς ξαφνικά- μπουμ!- θα σας σπρώξουμε μέσα. Αλλά ναι, θα περάσετε όλοι. Θα περάσετε όλοι.

Και  να πούμε λίγα πράγματα για όσους από εσάς κάνετε το πέρασμα, το ξέρετε ήδη, δεν πρόκειται να παλέψετε στήθος με στήθος γι αυτό. Δεν πρόκειται να το ράψετε πάνω στο πουκάμισό σας, ξέρετε, «Χα! Χα! Έκανα πρώτος το πέρασμα». Ξέρετε, είναι κάτι υπέροχα προσωπικό, πολύ ήσυχο. Είναι τόσο προσωπικό που δεν θα κοκορεύεστε γι αυτό. ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΤΕ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ. Αυτό είναι. Πρέπει να σας το υπογραμμίσω τρεις φορές αυτό. Γκέιλ, κάνε το εσύ για μένα, όλα κεφαλαία, έντονα και υπογραμμισμένα.

Δεν πρόκειται να λάβετε αναγνώριση γι’αυτό από εμένα ή από άλλους. Με άλλα λόγια, το όνομά σας δεν θα αναφέρεται στο διαδίκτυο  ή οτιδήποτε τέτοιο, ούτε και θα το θέλετε. Οπότε δεν υπάρχει αναγνώριση, έτσι πάει. Το ξέρετε εσείς και αυτό είναι όλο. Αυτό είναι όλο.

Όσοι από εσάς κάνετε το πέρασμα νωρίς, και το ξέρετε ήδη, αλλά δεν θα κάνετε κήρυγμα στους άλλους. Δεν έχει κήρυγμα ή να πείτε, «Να πώς πρέπει να το κάνεις». Και θα το συνειδητοποιήσετε, αλλά απλά το τονίζω. Δεν έχει κήρυγμα, δεν θα πείτε, «Να πώς πρέπει να το κάνεις».

Ξέρετε, μέσω του Κώλντρε και μια στο τόσο μέσω της Λίντα, μπαίνω στα μέσα  κοινωνικής δικτύωσης και βλέπω πολύ κήρυγμα, και πολλούς που λένε, «Λοιπόν, να πώς το έκανα. Πρέπει κι εσείς να το κάνετε έτσι». Δεν έχει να κάνει με αυτό. Δεν πιέζουμε κανέναν και δεν υποτιμάμε κανέναν. Ξέρετε, «Καημενούλη μου». Απλά τους επιτρέπουμε. Θα κάνουν κι εκείνοι το πέρασμα, μπορεί και με το δικό σας ρεύμα αέρος.

Και για εκείνους που χρειάζονται τον χρόνο τους, έχω κάτι να  πω – αφήστε τους άλλους να κάνουν το πέρασμα και να έρθουν αντιμέτωποι με  τα πιο βραχώδη μονοπάτια. Αλλά εσείς που χρειάζεστε χρόνο, μην πετάτε πέτρες σε αυτούς που πιστεύετε ότι τα κατάφεραν. Και γιατί να τους πετροβολάτε; Για να τους δοκιμάσετε. Αλλά ξέρετε, οι πέτρες πονάνε, ακόμα και έναν Μάστερ, επειδή είναι ακόμα μέσα σε ένα ανθρώπινο σώμα. Μην τους πετάτε πέτρες. Μην τους προσβάλλετε. Μην τους κριτικάρετε. Αυτό που κάνετε, ουσιαστικά, είναι να τους δοκιμάζετε για να δείτε αν πραγματικά τα κατάφεραν ή αν απλά προσποιούνται. Μην το κάνετε αυτό, επειδή όταν κάνετε το πέρασμα στην Ανάδυση,  θα υπάρχει απίστευτη ευαισθησία και αισθησιασμός.

Οπότε, εσείς που κρατιέστε πίσω  λιγάκι και περιμένετε, μην πετάτε πέτρες. Και πάνω σε αυτό θα σας ζητήσω , αν κάτι από όλα αυτά προκύψει στα κοινωνικά δίκτυα, διαγράψτε το ευθύς αμέσως. Διαγράψτε αυτές τις πέτρες. Ξέρω ότι μερικές φορές το προσωπικό του  Βυσσινί Κύκλου προσπαθεί να είναι ανοικτό και να μην λογοκρίνει, αλλά αυτό είναι υπερβολικά ευαίσθητο. Ξεφορτωθείτε το. Πονάει πολύ. Πάει πολύ βαθιά, ακόμα και για έναν ανθρώπινο Μάστερ.

Μια Ερώτηση

Έτσι λοιπόν, είμαστε εδώ. Αυτό είναι. Πρέπει να κάνω μια ερώτηση,  σε ποιο σημείο το νοιώσατε στο σώμα σας περίπου την τελευταία εβδομάδα ; Πολλά πράγματα βγήκαν στην επιφάνεια, εσείς πού το νοιώσατε; Λίντα, θα σε πείραζε; Και θέλω γρήγορες απαντήσεις. Δεν θέλω πολλές ιστορίες, απλά σε ποιο σημείο του σώματός σας το νοιώσατε την περασμένη εβδομάδα; Ή στο μυαλό σας. Θα πρέπει να το συμπεριλάβω και αυτό. Το μυαλό τώρα είναι μέρος του σώματός σας, δεν είναι πια κάτι ξεχωριστό. Ναι, αγαπητή μου, σε ποιο σημείο το ένοιωσες;

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Θέλεις να σηκωθώ όρθια;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Βέβαια! Θα σηκωθώ κι εγώ, ναι.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Πολύ περίεργο που έκανες αυτή την ερώτηση. Λοιπόν, θα έλεγα εδώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πού είναι το εδώ;

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Εδώ , λοιπόν, να γιατί είναι περίεργο. Σε όλη μου την ζωή ένοιωθα αυτό το υπέροχο συναίσθημα εδώ, στην καρδιά μου, κάτι σαν οργασμό της καρδιάς. Θέλω να πω, κύματα αγάπης-  το ένοιωσα και γι αυτό, είχα ένα προαίσθημα ότι υπάρχει κάτι περισσότερο. Να γιατί δεν είναι περίεργο. Την περασμένη εβδομάδα (γελάει), δεν ξέρω αν έφταιγε το τσιγάρο ή το άγχος μου, πονούσε το στήθος μου. Σαν παιδί είχα θέματα αυτού του τύπου. Οπότε, βγήκαν στην επιφάνεια πρόσφατα κάποια πράγματα που πίστευα ότι είχαν τελειώσει. Πολλές αναμνήσεις, σκέψεις, που πίστευα ότι , «Έχω ξεμπερδέψει με όλα αυτά. Τι γυρεύουν εδώ»;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι γυρεύουν εκεί;

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Λοιπόν, μετά άκουσα την υπέροχη επικοινωνία σου στους Αγγέλους και είπα, Αχα! Θέλω να πω, σε ευχαριστώ. Ήταν τόσο όμορφα- θέλω να κλάψω- επειδή μου ξεκαθάρισαν πολλά ( σπάει η φωνή της).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Και το έπιασα. Βγάζει νόημα, επειδή όταν μετακινείσαι σε μιαν άλλη υπαρξιακή επίγνωση, θα συναντήσεις πέτρες στον δρόμο και δόξα τον Θεό έχω αυτές τις αναμνήσεις από τα κύματα της αγάπης στην καρδιά μου. Οπότε, όλα είναι εδώ, απλά έχουν διαφορετικές αποχρώσεις.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, στην καρδιά. Στην καρδιά.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Μάλιστα κύριε.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και, όπως αναλύσαμε σε βάθος στην δικτυακή μετάδοση στους Αγγέλους, είναι το τελευταίο ζήτω.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά αντί να συνδέεστε πολύ ή να εμπλέκεστε συναισθηματικά μαζί του, καθίστε αναπαυτικά σαν να παρακολουθείτε μια ταινία. Είναι πολύ ενδιαφέρον. Είναι το τελευταίο ζήτω, και επίσης, όλα τώρα βγαίνουν στην επιφάνεια για να μεταφερθούν στην σοφία. Γι αυτό τον λόγο στο περασμένο μας Shoud μιλήσαμε γύρω από τις ενοχές και την ντροπή. Όλα βγαίνουν στην επιφάνεια. Και θα είναι σχεδόν τα αντίθετα από ότι νομίζετε. Θα νομίζετε ότι, ω, αυτή την στιγμή όλα θα γίνουν φωτεινά και πουπουλένια.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Σωστά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, αλλά είναι το υλικό που είναι φτιαγμένοι οι πραγματικοί άγγελοι. Είναι το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένοι οι Αναληφθέντες Δάσκαλοι – τα σκουπίδια, οι ρύποι, οι βρωμιές, όλα βγαίνουν στην επιφάνεια για να καθαριστούν , να μεταμορφωθούν.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Σωστά. Υπέροχα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Είναι μια πρωτοφανής διαδικασία και είναι αντίθετη σε πολλές διδασκαλίες – θρησκευτικές και πνευματικές διδασκαλίες – αλλά είναι αληθινή. Είναι αληθινή, και εσείς περνάτε μέσα από αυτήν κι εμείς την καταγράφουμε, την καταγράφουν εκεί πίσω. Είναι η Πραγμάτωση της αληθινής ζωής. Ωραία.
 Σε ευχαριστώ.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και φαντάζεστε πόσο θα βοηθήσει σε βάθος χρόνου κάποιον που θα διαβάζει το βιβλίο σας ή θα διαβάζει ,το Master’s Life, θα παρακολουθεί τα Shouds, και θα έχει εκείνα τα μεγάλα «αχα». Και δεν είναι ρητορικό ή φιλοσοφικό, αλλά προέρχεται από αληθινούς ανθρώπους,  που έγιναν στ αλήθεια πραγματωμένοι Μάστερς. Είναι πολύ πιο σπουδαίο  από όλους τους channelers του κόσμου και από όλους τους γκουρού του κόσμου μαζί, αυτό που εσείς κάνετε. Οι αληθινές ιστορίες της κυριαρχίας είναι πολύ πιο δυναμικές και βαρυσήμαντες. Ωραία. Πού αλλού το νοιώθετε; Ναι.

ΧΟΡΧΕ: Πώς είσαι;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Καλά. Άγιος αδερφός. Άγιος αδερφός.

ΧΟΡΧΕ: Εσύ ή εγώ;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, εγώ ( γελάνε). Όχι, αυτό είναι το όνομά μου.

ΧΟΡΧΕ: Άγιος αδερφός.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Σαιν Ζερμαίν σημαίνει Άγιος Αδερφός.

ΧΟΡΧΕ: Ω!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, όταν με αποκαλείς αδερφό, είμαι, «Ναι!»

ΧΟΡΧΕ: Άγιε Αδερφέ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπορείς να αφαιρέσεις  την λέξη «άγιος», αλλά εντάξει ( ο Χόρχε γελάει). Ναι. Όχι, επέλεξα αυτό το όνομα επίτηδες. Άγιος Αδερφός. Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πώς σε λένε;

ΧΟΡΧΕ: Χόρχε.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Τι σημαίνει;

ΧΟΡΧΕ: Εμ… ( δεν μιλάει για λίγο, και μετά γελάει) δεν έχω καταλάβει ακόμα το πραγματικό νόημα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Α!! Είναι… ( ο Χόρχε εξακολουθεί να γελάει) σημαίνει σοφός άνθρωπος. Ναι. Όχι, πράγματι, αυτό σημαίνει.

ΧΟΡΧΕ: Ακούω εσένα ( γελάνε).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, και κοίτα για το πραγματικό νόημα. Σημαίνει σοφός άνθρωπος ή… όχι έξυπνος, αλλά ναι, σοφός άνθρωπος. Σοφός αδερφός, έτσι θα σε λέω.

ΧΟΡΧΕ: Λοιπόν, θα σου πω μια μικρή ιστορία. Έκανα αναδρομές σε προηγούμενες ζωές…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι πράγμα;

ΧΟΡΧΕ: … ίσως επειδή έτσι μας συμβούλευσες ( γελάνε). Και έτσι σε ανακάλυψα και ανακάλυψα και πολλά άλλα…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μια στιγμή. Πρέπει να σε ρωτήσω κάτι. Λοιπόν, έβαλες κάποιον να σου κάνει αναδρομή σε προηγούμενες ζωές.

ΧΟΡΧΕ: Όχι, το έκανα μόνος μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το έκανες – αυτή την απάντηση ήθελα…

ΧΟΡΧΕ: Ναι, μαζί το κάναμε.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ:… εσύ σοφέ αδερφέ, εσύ.

ΧΟΡΧΕ: Με την διαδικασία της αφύπνισης και με τον τρόπο που μπήκα σε αυτήν.Δεν ήμουν στο πνευματικό μονοπάτι ούτε θρησκόληπτος ούτε τίποτε από αυτά. Αρκετά έξυπνο, νομίζω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Σοφέ αδερφέ.

ΧΟΡΧΕ: Και με κάποιον τρόπο μπήκα μέσα –  είναι ολόκληρη ιστορία, αλλά μπήκα στην αναδρομή των προηγούμενων ζωών και είχα πολλούς ανθρώπους από όλο τον κόσμο…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εμένα με γνώριζες; Από τις Σχολές Μυστηρίου;

ΧΟΡΧΕ: Σε γνώριζα από κάποια άλλη εποχή.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι.

ΧΟΡΧΕ: Και είμαι πολύ σίγουρος ότι εμφανίστηκες σε μια από εκείνες τις συνεδρίες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πολύ πιθανόν. Ναι.

ΧΟΡΧΕ: Και κάποιος μου είπε, «Λοιπόν, υπάρχει λόγος που το όνομά σου είναι Χόρχε». Θυμήθηκα την ιστορία του Σαιν Τζορτζ και αυτή ήταν η απάντησή σου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Οπότε, πού πονάει, Άγιε Αδερφέ;

ΧΟΡΧΕ: Πού με πονάει; Εμένα;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, το σώμα σου. Τι ένοιωθες την περασμένη εβδομάδα; Υπήρχε κάτι αξιοσημείωτο στο σώμα ή στο μυαλό σου;

ΧΟΡΧΕ: Δεν δίνω μεγάλη σημασία σε αυτά που συμβαίνουν….

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είχες φουσκώματα ή οτιδήποτε τέτοιο την περασμένη εβδομάδα; (γέλια)

ΧΟΡΧΕ: Όχι, μερικές φορές είχα…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν ξέρω αν θέλουμε να  ακούσουμε… ω, συνέχισε ( κι άλλα γέλια).

ΧΟΡΧΕ: Ένα κάψιμο στην καρδιά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ένα κάψιμο στην καρδιά. Έκπληξη. Έκπληξη. Σοβαρά;

ΧΟΡΧΕ: Σε αυτή την μεριά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, σε γενικές γραμμές εκεί είναι η καρδιά σου, παρόλο που ξέρω κάποιον που έχει την καρδιά του από την άλλη μεριά.

ΧΟΡΧΕ: … σήμερα και επίσης έχω και κάποιους πόνους στο κεφάλι μου.Κάτι σαν πονοκέφαλοι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εγώ ήμουν ( γελάνε). Ωραία. Οπότε, η καρδιά σου.

ΧΟΡΧΕ: Και το κεφάλι μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ωραία.

ΧΟΡΧΕ: Αυτά λίγο πολύ. Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε ευχαριστώ. Το εκτιμώ. Και Χόρχε, σοφός. Σοφός.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Κάνα δυο ακόμα. Σε ποιο σημείο το νοιώσατε τελευταίως;

ΑΛΙ: Ένοιωθα πολλές αλλόκοτες ενέργειες που δεν τις θυμάμαι πριν καθώς και έλλειψη ενέργειας.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, σοβαρά;

ΑΛΙ: Δεν ήθελα να κάνω τίποτα, δεν με ενδιέφερε  τίποτα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Περίπου σαν αυτό που είπα πριν.Ο άνθρωπος, «Δεν θέλω να κάνω τίποτε και …» ( με γκρινιάρικη φωνή).

ΑΛΙ: Ναι. Ήμουν πολύ βαθιά μέσα του και άκουγα σε ζωντανή μετάδοση το Angel broadcast και ήταν κι αυτό πολύ…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όλα αυτά  είναι μια πολύ καλή διαφήμιση για το Angel broadcast ( γέλια).

ΑΛΙ: Και μίλησα με αρκετούς άλλους Αγγέλους εκείνη την ημέρα και όλοι είπαμε το ίδιο πράγμα. Ήρθε την τέλεια στιγμή.Παρόλα αυτά, ο φόβος που μου δημιουργήθηκε πάνω σε αυτό ήταν, ότι μιλήσαμε για τρία έως πέντε χρόνια. Σκέφτηκα, «Ω, Θεέ μου, θα έχω ακόμα τρία χρόνια  αυτό το συναίσθημα που ένοιωσα σήμερα».

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί τρία έως πέντε χρόνια; Πώς προέκυψε αυτό;

ΑΛΙ: Δεν- λοιπόν, απλά ότι θα μπορούσε να κρατήσει τρία με πέντε χρόνια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι, όχι.

ΑΛΙ: Το πιθανότερο τρία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αφήστε με να το ξεκαθαρίσω. Αυτό που κάνουμε εδώ μαζί, για τα επόμενα τρία με πέντε χρόνια είναι ότι δεν θα προσελκύσουμε πολλούς ανθρώπους από έξω. Είναι μια αρκετά δεμένη ομάδα παγκοσμίως. Δεν είναι μεγάλη ομάδα – σας έδωσα τα νούμερα, νομίζω στο μήνυμα της 14ης Φεβρουαρίου πριν λίγα χρόνια- και αυτή η ομάδα θα παραμείνει περίπου σε αυτό το μέγεθος. Θα έρθουν κάποιοι  ακόμα, θα φύγουν κάποιοι, αλλά είπα επίσης ότι, «Δεν αναλαμβάνω καινούργιους μαθητές. Μόνο αυτούς που δούλεψα μαζί τους στις Σχολές Μυστηρίου, με λίγες εξαιρέσεις, αλλά όχι με  περισσότερους». Τα επόμενα τρία με πέντε χρόνια θα τα καταφέρουμε πολύ καλά. Θέλω να πω, δεν θα υπάρχουν αυτές οι αναταράξεις που περάσαμε παλιά.

ΑΛΙ: Ω, ωραία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα γίνει ολοκληρωτική ενσωμάτωση.Και οι συζητήσεις θα επικεντρώνονται γύρω από, «Οπότε ποιες είναι οι δυσκολίες για έναν ανθρώπινο Μάστερ»; Και – δεν θέλω να μπω σε αυτό τώρα- αλλά θα στήσουμε κάποια σκηνικά γι’ αυτούς που θα έρθουν μετά από εσάς.

Αυτό που θα συμβεί σε τρία με πέντε χρόνια – και έχω ήδη αρχίσει να κάνω κάποιες μετρήσεις, και  έχω μια αίσθηση ότι θα συμβεί λίγο νωρίτερα – αυτό που θα συμβεί είναι,  ότι θα γίνει ένα άνοιγμα σε ευρεία κλίμακα, μία έκρηξη.  Θα μαθευτεί, κι όχι επειδή εμείς θα το επιδιώξουμε.  Αλλά θα κυκλοφορήσουν τα νέα, «Κάτι συμβαίνει εκεί πέρα», και θα επικεντρωθούν με ανανεωμένο ενδιαφέρον στους Σώμπρα. Και θα γίνει με γρήγορους ρυθμούς, θα γίνει με μανία, και θα είναι δύσκολο ως ένα βαθμό, επειδή εσείς, το προσωπικό του Βυσσινί Κύκλου, ο Κώλντρε και η Λίντα  θα θέλετε θα να μείνετε σε αυτή την άνετη αρένα που βρισκόμαστε όλοι μαζί. Και ξαφνικά όλοι θα χτυπάνε την πόρτα ψάχνοντας το μαγικό ελιξίριο.

Αυτό θα είναι το δύσκολο στάδιο. Ξαφνικά, θα βγει προς τα έξω, ότι όχι μόνο ένας ή δύο, αλλά χιλιάδες χιλιάδων άνθρωποι τώρα αφήνουν την ενέργεια να τους υπηρετεί. Δεν το συζητάνε – συμβαίνει. Και, ω, θα έχετε ένα σωρό προσφορές, ακόμα και για ταινίες στο Χόλυγουντ,  κυριολεκτικά – ναι, το φαντάζεστε; ( γέλια) Προσφορές για ταινίες στο Χόλυγουντ, και θα έχετε επίσης άτομα που θα έρχονται σε σας – αυτό ήδη συμβαίνει – και θα σας ζητάνε το υλικό σας- τα Shouds, τα εργαστήριά μας και τις συγκεντρώσεις μας, τα μαθήματά μας- και θα τα αλλοιώνουν. Θα τα εμπορευματοποιούν. Θα  – θα πω την λέξη που ο Κώλντρε δεν θέλει να πω – αλλά θα σας κλέψουν το υλικό, και όταν το κάνουν αυτό, δεν θα έχει την ίδια ουσία με αυτό που κάνουμε εμείς εδώ.

Όλα αυτά  είναι προσεκτικά σχεδιασμένα από όλους εμάς στις άλλες σφαίρες, στο Βυσσινί Συμβούλιο, από εσάς, για να είναι απόλυτα κατάλληλα και πάντα, μα πάντα μα πάντα στην υπηρεσία σας. Ποτέ να μην σας τα κλέψουν, ποτέ να μην προσπαθήσουν να τα γκουρο-ποιήσουν, ποτέ να μην επικεντρωθούν πουθενά αλλού παρά μόνο σε εσάς, σε όλους όσους περνάτε όλα αυτά. Και αυτό θα είναι μια πρόκληση. Θα είναι μια νομική πρόκληση. Θα είναι μια πρόκληση καρδιάς, όταν οι άνθρωποι θα παίρνουν αυτό το υλικό και θα το μετατρέπουν σε κάτι ,που εσείς κι εγώ ξέρουμε καλά ότι δεν είναι σωστό. Ως ενός σημείου το κάνουν και τώρα, αλλά σε πολύ πιο μικρή έκταση σε σχέση με το μέλλον.
Οπότε, θα μείνουμε δεμένοι, σφιχτοί, επικεντρωμένοι σε αυτή την ομάδα, μαζί με όλους εσάς τα επόμενα χρόνια, και μετά – μπουμ!- εκτοξεύεται. Και είναι γραφτό να ανοίξει διάπλατα. Δεν θα γίνει κατά λάθος, είναι γραφτό να εκτοξευτεί. Αλλά θα σας δημιουργήσει πολλές προκλήσεις,  όταν ξαφνικά θα ανάψει ένας προβολέας πάνω από το κεφάλι σας, κι εσείς το μόνο που θα θέλετε είναι, να χαρείτε την ζωή σας. Θα θέλετε να ζήσετε την ζωή σας τώρα σαν συνειδητοί δημιουργοί, και ξαφνικά θα σας χτυπάνε την πόρτα, στην κυριολεξία, και θα θέλουν να μάθουν τί είναι αυτό που έχετε. Θα θέλουν να είστε γκουρού. Και, παρόλο που αυτό είναι δελεαστικό, τελικά θα συνειδητοποιήσετε ότι δεν είναι αυτό που θέλετε, δεν είστε εδώ γι αυτό. Έτσι λοιπόν, αυτό εννοώ όταν μιλάω για « τρία με πέντε χρόνια».

Όλα όσα περάσατε και όλες τις βλακείες που είχαν- πφφ!– τελειώσαμε με αυτά. Ναι. Ωραία.  Αλλά αυτό μου έδωσε την ευκαιρία να σας κάνω μια μικρή διάλεξη. Ένας ακόμα, σε ποιο σημείο του σώματος  το νοιώθετε;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έκανα ένα σχόλιο πριν. Δεν ξέρω αν έγινε αντιληπτό… ( το κοινό λέει «Ω!» σχετικά με το σπασμένο χέρι της Μαίρη Σου). Είπα ότι το σώμα και το μυαλό τώρα πια είναι το ίδιο. Δεν είναι ξεχωριστά. Πάντα πιστεύατε ότι το μυαλό βρισκόταν  κάπου αλλού. Το μυαλό παίρνει τώρα την δικαιωματική του θέση σαν μέρος του βιολογικού σώματος. Θέλω να πω, είναι προσαρμοσμένο στο φυσικό σώμα, χρειάζεται τους ώμους και τα χέρια σας και τα πόδια σας, αλλά τώρα παίρνει φυσική υπόσταση.  Δεν είναι το κέντρο εξουσίας ή η διάνοια ή κάτι τέτοιο. Ενώνεται με το σώμα. Οπότε, ναι.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Μια ακόμα…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θέλεις να μας εξηγήσεις το….

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Ατύχημα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ατύχημα. Ήταν ατύχημα; Τι συνέβη;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Έπεσα από το ποδήλατο.Και έπαθα διάσειση και έσπασα το αριστερό μου χέρι ( ο Αντάμους χειροκροτάει για λίγο, το κοινό γελάει).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πόσο ντρέπομαι! ( ο Αντάμους γελάει)

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Μόνο εσύ χτυπούσες παλαμάκια! ( γελάει)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πότε συνέβη, αγαπητή μου;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Την Τρίτη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Την Τρίτη. Δεν σας έλεγα ότι θα σας συμβούν παράξενα πράγματα αυτή την εβδομάδα; Ναι, ναι. Τι συνέβη; Εννοώ, πραγματικά τι συνέβη;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: «bump and fill», θέλω να ελπίζω. (* εξηγεί παρακάτω, αλλά κυριολεκτικά σημαίνει : χτυπάω και γεμίζω)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς! Ακριβώς ( η Μαίρη Σου γελάει). Ακριβώς. Ξέρεις, μερικές φορές είσαι λίγο διανοητική.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Ναι. Κι έτσι, το μυαλό μου σαν να δέχτηκε ένα χτύπημα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, το μυαλό σου δέχτηκε ένα χτύπημα, αλλά εσύ χαμογελάς.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Οκ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, όχι, ειλικρινά. Δεν χρειάζεται να το κάνετε όλοι έτσι, αλλά όχι, ήταν πραγματικά πανέξυπνο, κατά κάποιον τρόπο. Ήξερες τι θα γινόταν σήμερα εδώ, τι θα κάναμε. Και λες, «Ω θεούλη μου! Μερικές φορές κολλάω τόσο πολύ, και ο άνθρωπός μου τα εκλογικεύει όλα αυτά». Σωστά;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και είναι σαν, «Ξέρω τι θα κάνω. Θα κάνω σαν παιδί. Θα πέσω από το ποδήλατο. Θα…» Έσπασες  το χέρι σου ή απλά…

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Όχι, το έσπασα. Αλλά δεν έπαθα εξάρθρωση.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Και έπαθες και διάσειση. Τι άλλο;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Έχω απίστευτες μελανιές…. Σε όλο μου το σώμα ( γελάει).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, δεν θα σε βάλω να μας τις δείξεις ( η Μαίρη Σου γελάει), αλλά μπορεί αργότερα κάποιοι να ενδιαφέρονται. Ναι, δεν σας συνιστώ το bump and fill αλλά μερικές φορές χρειάζεστε ένα γερό χτύπημα.

ΛΙΝΤΑ: Μπορείς να δώσεις έναν ορισμό για το ¨ bump and fill ¨; Υπάρχουν άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, bump and fill . ( Ο Τοβίας μίλησε για το «bump and fill» στο  The Beauty of Life. * Η ομορφιά της ζωής)

ΚΕΡΡΙ: Δείξε μας! ( γέλια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έλα εδώ! Η αγαπητή Κέρρι λέει, «Ναι. Δείξε μας», και είναι σαν να λέει, οκ, ξέρετε. Οπότε. Είναι όταν στραβοπατάς και πέφτεις .

ΚΕΡΡΙ: Δεν είναι αρκετά καλό ( γέλια). Θέλω να πω, εσύ έχεις τις ικανότητες. Για να δούμε…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και τι θα γίνει αν ο Κάλντρε πάθει διάσειση και δεν μπορεί να ολοκληρώσει αυτό το πράγμα;

ΚΕΡΡΙ: Bump and fill!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, bump and fill .Σε ευχαριστώ. Περαστικά. Όχι, το bump and fill  μιλάει για μια κατάσταση , ένα ξαφνικό ατύχημα – πέφτετε από τις σκάλες, πέφτετε από το ποδήλατο, είστε σε μια εκδρομή με ένα μάτσο Σώμπρα και παθαίνετε ένα ατύχημα και όλοι…. Ξέρετε, ένα ξαφνικό ραγδαίο συμβάν.

Τώρα, σε γενικές γραμμές συμβαίνει σε όλα τα παιδιά, επειδή δεν έχει μπει μέσα σας ακόμα η θεϊκότητά σας, το πνεύμα σας δεν έχει μπει ακόμα μέσα σας, μέχρι την ηλικία των δύο ετών, οπότε κατά κάποιο τρόπο είστε σαν ένα όστρακο. Έχετε λίγη προσωπικότητα και ένα όνομα, κι αυτό είναι όλο. Και μετά , αργά- αργά αρχίζει να μπαίνει μέσα σας και χρειάζεται περίπου 18 με 21 χρόνια για να εισέλθει.

Αλλά, ειδικά σαν παιδί, θα πέσετε από ένα δέντρο. Θα πέσετε  πάνω σε έναν τοίχο χωρίς εμφανή λόγο. Θα φάτε τούμπα. Κάποιος άλλος θα σας κοπανήσει στο κεφάλι, στο προαύλιο του σχολείου. Όλα αυτά είναι bump and fills, και είναι εκείνη η στιγμή που ξαφνικά – σναπ!– βγαίνετε από το σώμα σας, βγαίνετε εκτός λογικής και- γουσσς!-  εισέρχεται μέσα σας μια μεγάλη ποσότητα πνεύματος ή θεϊκότητας, όπως θέλετε πείτε το. Παίρνετε αρκετή ποσότητα, που αποκτά  ανθρώπινη μορφή.

Τώρα, είσαι πάνω στο ποδήλατό σου – σαν να ξανάγινες παιδί- ξέρεις, και πέφτεις από το ποδήλατο. Τι σε έκανε να πέσεις;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Υπήρχε ένα κενό στο οδόστρωμα αρκετά μεγάλο και όταν προσπάθησα να το καβαλήσω, έχασα την ισορροπία μου.Έπεσα στο χαντάκι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Είχε πέτρες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και φυσικά φορούσες κράνος.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Οπωσδήποτε φορούσα κράνος.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Ωραία. Οπότε, σε γενικές γραμμές είσαι καλά. Θα γίνεις καλά.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Σε γενικές γραμμές, ναι.Θα μπορούσε να είναι και χειρότερα! ( γελάει)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσε να είναι πολύ χειρότερα, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να ήταν. Χτύπησες και γέμισες με την σωστή ποσότητα. Βγήκες από το μυαλό σου. Έλαβες μια τεράστια ποσότητα εμφύσησης (* infusion εδώ μιλάει για την εμφύσηση πνεύματος και θεϊκότητας, που διεισδύει μέσα μας όταν συμβαίνει το bump and fill) και είσαι μια χαρά. Στέκεσαι εδώ χαμογελαστή και μου μιλάς γι αυτό το θέμα, κι εγώ σε ενθαρρύνω.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Σε ευχαριστώ ( γελάει).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, έπρεπε να βγεις από την ρουτίνα του μυαλού. Πέρασες πάρα πολλά χρόνια πνευματικών σπουδών σε περασμένες σου ζωές , και παρόλο που είναι συναρπαστικό, προκειμένου να τα μετατρέψεις σε εμπειρία θα πρέπει να σταματήσεις να τα σπουδάζεις και να τα κάνεις πράξη. Και αυτό ακριβώς έκανες.

Οπότε, θα έλεγα ότι σε γενικές γραμμές είσαι μια χαρά. Το μυαλό σου μπερδεύτηκε.

Όχι, είναι καλό αυτό, επειδή χρειαζόταν να επανευθυγραμμιστεί. Θα εξακολουθήσεις να έχεις την ανθρώπινη νοημοσύνη, αλλά το μυαλό σου τώρα θα πάει στα μετόπισθεν, θα πάψει να είναι το κέντρο της συνείδησης. Δεν είναι πια. Το κέντρο συνείδησης είσαι Εσύ, το Εγώ Είμαι. Δεν είναι πια το μυαλό, κι αυτό είναι ένα μεγάλο βήμα για σένα.
Ωραία. Σε ευχαριστώ.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, όλοι σας νοιώσατε κάτι διαφορετικό την περασμένη ή την προπερασμένη εβδομάδα. Κάποιοι από εσάς χτυπήσατε και γεμίσατε, κάποιοι από εσάς απλά νοιώσατε μαζική κατάθλιψη. Κάποιοι από εσάς νοιώσατε εντελώς  κενοί. Κάποιοι από εσάς , πολύ αγχωμένοι – και ξέρω ότι καλύπτω μια ευρεία γκάμα – αλλά υπήρξαν διαφορετικά συναισθήματα. Το κυριότερο πράγμα που παρατήρησα αυτές τις εβδομάδες , σε βιολογικό επίπεδο, αν και όχι σε όλους, παρατήρησα ότι ήταν στην καρδιά, κάτι που ειπώθηκε από την πρώτη στιγμή από την Ελίζαμπεθ. Η καρδιά – ίσως κάποια πίεση, κάποια μελαγχολία, μια αρρυθμία ή οτιδήποτε – και είναι απολύτως κατάλληλο στο σημείο που βρισκόμαστε τώρα.

Η καρδιά, που μπορείτε να την θεωρείτε το κέντρο ενέργειας του φυσικού σώματος και το κέντρο αγάπης και όλα τα υπόλοιπα, αλλά η καρδιά νοιώθει πού βαδίζετε, και έχει λαχτάρα. Μια λαχτάρα τόσο στο να  προχωρήσετε μέσα  στην δημιουργία σας , όσο και στο να πάτε πίσω στις ανθρώπινες αναμνήσεις. Οπότε, όλα ενώνονται στην περιοχή της καρδιάς. Για κάποιους από εσάς ήταν το στομάχι. Παρατηρήσατε περισσότερο το στομάχι, είναι κάτι που καταβάλλει την καρδιά, αλλά το κυριότερο θέμα θα έλεγα είναι η καρδιά.

Και ξέρετε, μετατρέπεται σε μια μελαγχολική εκτίμηση για όλα όσα περάσατε. Σαν να λέμε, «Ω, ουάου. Τώρα φεύγουμε. Τα αφήνουμε πίσω μας όλα αυτά. Πάμε σε ένα καινούργιο μέρος», και υπάρχει αυτό το τσίμπημα στην καρδιά. Αλλά ταυτόχρονα υπάρχει μια λαχτάρα να γυρίσετε πίσω, στον φυσιολογικό σας εαυτό, σε αυτό που πραγματικά είστε. Αυτό θα κάνουμε στην Ανάδυση.

Έτσι λοιπόν, αντιδράσεις του σώματος, χτυπήματα και γεμίσματα. Σημειώθηκαν αρκετά χτυπήματα και γεμίσματα αυτή την εβδομάδα και αν μας ακούτε, αν ζήσατε αυτή την εμπειρία, αν το αναρτήσατε στα κοινωνικά σας δίκτυα για να το δουν κι άλλοι, δεν είστε μόνοι! Μαζί το περνάμε όλο αυτό.

Ανάδυση- Λογότυπο και Παρουσίαση

Οπότε, χωρίς άλλη φασαρία , θέλω να περάσω στον ένα από τους δύο λόγους, για τους οποίους ήρθαμε εδώ σήμερα.

Καθώς μπαίνουμε στην Ανάδυση, θα κάνω κάνα δυο πράγματα πρώτα. Θέλετε να ανεβάσετε την εικόνα  της Ανάδυσης στην οθόνη; Αν μπορούσατε να ακούσετε την ιστορία, που κρύβεται πίσω από αυτά που πέρασε το προσωπικό (* του Βυσσινί Κύκλου), καθώς είχαμε διαφορετικές απόψεις, σχετικά με το ποιο θα ήταν το αντιπροσωπευτικό  λογότυπο , κι αυτό εδώ ( στην οθόνη) είναι το αγαπημένο μου. Μου αρέσει ιδιαίτερα , και μιλάω σαν Αντάμους, αλλά πιστεύω ότι και  η Λίντα και ο Κώλντρε το προτιμούν περισσότερο από τα άλλα. Μου αρέσει, επειδή η Ανάδυση – τι αναδύεται; Τι αναδύεται εδώ πέρα;

Αυτό που έχουμε στην πραγματικότητα είναι οι τρεις τομείς, οι τρεις όψεις  – ο άνθρωπος, ο Μάστερ, το θεϊκό. Και αν το προσέξετε καλά – πώς το λέτε αυτό, Λίντα;
ΛΙΝΤΑ: Άπειρο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι άπειρο;

ΛΙΝΤΑ: Τριάδα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η άπειρη τριάδα ή η άπειρη θεϊκότητα. Δεν είναι πια ξεχωριστά. Στο παρελθόν,  αυτά τα κομμάτια ( στην μια πλευρά) ήταν κρυμμένα από αυτό το κομμάτι ( στην άλλη πλευρά). Τώρα είναι σαν να βλέπετε σχεδόν το άπειρο και είναι στο εσωτερικό μέρος. Δεν φαίνεται από έξω. Μιλάμε για Ανάδυση και οι στιγμιαίες εικόνες κατεδαφίζουν κάτι. Ναι, κατά κάποιον τρόπο, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι αυτό που κάνουμε είναι  συγχώνευση.

Συγχώνευση είναι η σωστή λέξη. Ανάδυση, συγχώνευση, ένωση της συνειδητής επίγνωσης του ανθρώπου, του Μάστερ, του Εγώ Είμαι, και τις ακτίνες του Εγώ Είμαι, την εμπειρία του Εγώ Είμαι. Η κάθε ακτίνα του Εγώ Είμαι αντιπροσωπεύει επίπεδα εμπειρίας. Οι ακτίνες μετά πάνε στον Μάστερ. Μέχρι τώρα, ζούσατε μια εμπειρία και την αναλύατε και την κρίνατε. Ήταν είτε ευτυχισμένη είτε δυσάρεστη. Τώρα πηγαίνει στον Μάστερ και την αποστάζει σε σοφία. Και πολλά και διαφορετικά επίπεδα σοφίας. Η σοφία δεν είναι μονοδιάστατη. Υπάρχουν πολλά και υπέροχα κομμάτια σοφίας. Θα  πούμε αρκετά πράγματα γι’ αυτό στο Keahak και στα Shouds. Υπάρχουν πολλές διαβαθμίσεις. Υπάρχει ένα φάσμα σοφίας. Δεν είναι μόνο ένα πράγμα, κι αυτή είναι η ομορφιά της. Καθώς θα μαθαίνετε πώς να μπαίνετε στην σοφία σας, θα μάθετε ότι υπάρχει σοφία που είναι πολύ αισθησιακή και σοφία που είναι πολύ απλή. Υπάρχει σοφία που τραγουδάει. Θα μπούμε σε αυτό αργότερα.

Έτσι λοιπόν ο Μάστερ τα παίρνει όλα από τον άνθρωπο και τα φέρνει στην σοφία, κι αυτό είναι το δώρο του Εγώ Είμαι. Όχι ότι το Εγώ Είμαι χρειάζεται δώρα, αλλά το Εγώ Είμαι απλά αγαπάει τις εμπειρίες του και την σοφία του, κι έτσι υπάρχει αυτή η ροή επιστροφής στο Εγώ Είμαι.

Φανταστείτε το «Εγώ Είμαι, Εγώ Υπάρχω» να είναι απλά μέσα στην χαρά της ύπαρξης. Δεν χρειάζεται τίποτε, αλλά έχει έναν διαρκή οργασμό Εαυτού, που ξεχειλίζει και ξεχύνεται προς τα έξω και μετά επιστρέφει πάλι μέσα, απλά και μόνο για χάρη της δημιουργίας, απλά και μόνο για χάρη της ύπαρξης. Μόνο για την χαρά. Χωρίς τύψεις, χωρίς θλίψη. Όλα μέσα στην χαρά. Οπότε αυτό διαρκώς γεμίζει την κούπα του Εγώ Είμαι, και μετά το Εγώ Είμαι λάμπει ξανά προς στον άνθρωπο λέγοντας, «Πήγαινε να ζήσεις την εμπειρία ξανά. Πήγαινε να βιώσεις την εμπειρία. Μην ανησυχείς για το παρελθόν. Έχει μετατραπεί σε σοφία. Ζήσε εμπειρίες στην ζωή σου».

Πρόσφατα στο Keahak έκανα μια ερώτηση, «Τι εμπειρία θα θέλατε να ζήσετε»; Επειδή θα έχετε το δικαίωμα επιλογής. Δεν θα σας συμβεί έτσι απλά. Δεν θα ζήσετε ξανά ημέρες πεπρωμένου, όπου θα σας συμβαίνουν διάφορα χωρίς να ξέρετε το γιατί. Θα αρχίσετε να επιλέγετε συνειδητά τις εμπειρίες σας. Και πίεσα πολύ αυτούς που παρακολουθούν το Keahak  και  επανέλαβα την ερώτηση με έμφαση «Τι εμπειρία θέλετε να ζήσετε»; Επειδή τα πιο συνηθισμένα πράγματα είναι «Χρήματα» και «Τα παιδιά μου να μου φέρονται καλά» και «Χρειάζομαι ύπνο». Ααα! ( γέλια).

Τι εμπειρία θέλετε να ζήσετε; Επειδή όταν μπορείτε να φέρετε την συνείδησή σας σε αυτό το επίπεδο – τί εμπειρία θέλετε να ζήσετε; – θέλω να πω, αποστάξτε το αυτό , και όχι μόνο για τις ανθρώπινες ανάγκες. Τί εμπειρία θα θέλατε να ζήσετε με πάθος και με χαρά; Όταν φτάσετε σε αυτό το σημείο, όταν μπορείτε να το ορίσετε, όταν μπορείτε να το δείτε καθαρά, δεν θα χρειάζεται να ανησυχείτε για τα τετριμμένα ανθρώπινα πράγματα πια. Έχουν τακτοποιηθεί, και γιατί; Επειδή οι ενέργεια σας υπηρετεί, αντί να σας επιτίθεται. 

Όταν μπορείτε να ορίσετε, « Έι ! Αυτή την εμπειρία θέλω να ζήσω «, και όχι, «Θέλω να ταξιδέψω σε τρεις διαφορετικές χώρες» ή τότε παλιά που είχα κάνει την ερώτηση, ξέρετε, αν είχατε τρεις ευχές , τι θα ζητούσατε- «Να κάνω καταδύσεις» – οκ, αλλά νομίζω ότι τώρα μάλλον έχουμε ένα ανώτερο κάλεσμα. Αυτά τα πράγματα απλά συμβαίνουν.  Όλες οι ανθρώπινες ανάγκες έχουν τακτοποιηθεί, αλλά τί εμπειρία θα θέλατε να ζήσετε; Θέλετε να ζήσετε την εμπειρία του αισθησιασμού; Θέλετε να ζήσετε την εμπειρία της βαθιά αίσθησης του απλά να είστε; Τέτοια πράγματα. Όταν φτάσετε σε αυτό το σημείο, και είμαστε σε αυτό το σημείο, όλα τα άλλα τακτοποιούνται από μόνα τους. Οι λογαριασμοί σας, το αυτοκίνητό σας, η επιθυμία σας να ταξιδέψετε , οτιδήποτε – όλα μπαίνουν στην θέση τους.

Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι μου αρέσει αυτή η συγκεκριμένη παρουσίαση της Ανάδυσης, επειδή τα συμπεριλαμβάνει όλα. Όλα δένουν μεταξύ τους. Το ένα αναδεικνύει την λάμψη του άλλου. Οπότε – δέχτηκα   κάποια αιτήματα πριν και θα ήθελα να τα ικανοποιήσω – ας ξαναδείξουμε την παρουσίαση. Και αφήστε με να σας πω κάποια πράγματα πριν πάμε στα αιτήματα.

Αν μπορείτε αληθινά να το νοιώσετε, την ενότητα του, την ουσία όλων όσων κάναμε μαζί όλα αυτά τα χρόνια, οπτικά – θέλω να πω , όχι οπτικά, ενεργειακά – όλα μέσα στην σύντομη αυτή παρουσίαση. Θέλω να πω, είναι ευχάριστο να το παρακολουθείς , αλλά το προσωπικό κουράστηκε πολύ για να το φτιάξει. Δεν μπορώ να σας πω πόσο πολύ κουράστηκαν.  Προσπαθούσαν να το κάνουν σωστά από άποψη δημιουργικότητας. Αυτό που δεν είχαν συνειδητοποιήσει είναι ,ότι προσπαθούσαν να το κάνουν σωστά ενεργειακά. «Πώς θα το βγάλουμε εκεί έξω»; Η αντίθεση, και θα το δείτε στις λέξεις, η αντίθεση ανάμεσα στο πώς ήταν παλιά τα πράγματα και στο πώς είναι τώρα. Η ενέργεια που εκπέμπεται από εδώ. Και, ας παίξουμε το βίντεο. Θα σχολιάσω μετά. Σβήστε τα φώτα, παρακαλώ.

( παίζει η εισαγωγή της Ανάδυσης)
Mπορείτε να δείτε αυτό το νέο βίντεο για την Ανάδυση εδώ: 

Χμ ( κάποια χειροκροτήματα). Είναι 19 χρόνια. Δεκαεννιά χρόνια μαζί, και θέλω να γελάσω. Το προσωπικό δυσκολεύτηκε πάρα πολύ με τις λεπτομέρειες. Δεν ξέρω πόσα προσχέδια έκαναν. Ίσως η Τζιν να ξέρει.

ΤΖΙΝ: Σχεδόν 20.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σχεδόν 20 προσχέδια, ξέρετε, κι αναρωτιόντουσαν τι πήγαινε στραβά. Λοιπόν, προσπαθείς να αποστάξεις  τα πάντα μέσα σε αυτό, ενεργειακά, να βάλεις την ενέργεια εκεί μέσα.

Τελειότητα

Θέλω να τονίσω κάτι πολύ σημαντικό και ήμουν αμετακίνητος πάνω σε αυτό με τον Βυσσινί Κύκλο, με το προσωπικό, γύρω από την τελειότητα. Αν πρόκειται να κάνετε κάτι από εδώ και στο εξής στην Ανάδυση, κάντε το καλά. Μην το κάνετε όπως θα το έκανε ο παλαιός άνθρωπος, στα μισά του δρόμου. Αν πρόκειται να ζήσετε, ζήστε καλά. Μπορείτε να το πείτε ποιότητα ή στυλ ή κομψότητα ή οτιδήποτε. Αλλά αν πρόκειται να μείνετε εδώ , μέσα σε αυτό το φυσικό σώμα, κάντε το καλά. Αν πρόκειται να κάνετε κάποιο βίντεο, κάντε το καλά.

Το να το κάνεις καλά δεν σημαίνει να το σκέφτεσαι πάρα πολύ. Σημαίνει να βάλεις την συνείδησή σου σε αυτό, να βάλεις τον Εαυτό σου μέσα. Είναι ο τρόπος του δημιουργού. Ο άνθρωπος μερικές φορές  ήταν τσαπατσούλης ή, στην χειρότερη περίπτωση, χρησιμοποιούσε τις δημιουργίες του για χειρισμό. Αλλά αν πρόκειται να κάνετε κάτι, αν πρόκειται να χτίσετε ένα σπίτι, κάντε το καλά. Ο παλιός άνθρωπος μπορεί να έλεγε, «Λοιπόν, δεν έχω χρήματα». Ο Μάστερ λέει, «Θα πετύχει. Κάνε το καλά». Αν πρόκειται να ταξιδέψετε, κάντε το καλά. Αν πρόκειται να κάνετε ένα πάρτι στο σπίτι σας, κάντε το καλά. Δεν σημαίνει ότι θα σας πάρει περισσότερο χρόνο και προσπάθεια.  Τελικά, θα σας πάρει λιγότερο χρόνο και κόπο. Αλλά βάλτε την συνείδησή σας μέσα σε οτιδήποτε πρόκειται να κάνετε.

Ας πούμε ότι πρόκειται να κάνετε ένα τραπέζι. Ο άνθρωπος θα αναλάμβανε όλες τις λεπτομέρειες, τις προετοιμασίες και το πλάνο και την καθαριότητα και όλα τα υπόλοιπα. Κάντε το καλά σημαίνει, «Εγώ Είμαι Εδώ. Εγώ Είμαι Εδώ σε αυτό το τραπέζι που θα κάνω». Βάλτε μέσα την συνείδησή σας. Όλα τα υπόλοιπα ευθυγραμμίζονται. Όλα τα υπόλοιπα μπαίνουν στην υπηρεσία σας. Η ενέργεια ακολουθεί πάντα από πίσω. Ποτέ δεν θα έρθει από μπροστά να σας επιτεθεί. Πάντοτε θα σας υποστηρίζει. Κάντε το καλά. Και πάλι θα το πω, δεν χρειάζεται κόπο. Δεν χρειάζεται πολύ σκέψη. Βάλτε μέσα στο «Εγώ Είμαι Εδώ» σε οτιδήποτε κι αν κάνετε. Αν πρόκειται να ξεκινήσετε μια επιχείρηση, κάντε το καλά. «Εγώ Είμαι Εδώ».

Και θα αναδυθεί η φυσική χάρη, η φυσική έκφραση.  Μετά θα είστε πολύ περήφανοι όταν το δείτε  το βίντεο, όταν το σπίτι τελειώσει, όταν η επιχείρησή σας απογειωθεί. Θα τα κοιτάτε και θα λέτε, «Το έκανα σαν Μάστερ. Όχι σαν άνθρωπος. Δεν έχει ατέλειες. Δεν εμπόδισα την ενέργειά μου. Το έκανα σαν Μάστερ».

Θα βλέπετε τις δημιουργίες σας σαν πραγματικά έργα τέχνης, παρά σαν αγγαρεία. Από εδώ και στο εξής θα σας πιέζω πολύ. Κάντε το καλά. Θα σας ρωτάω, « Το έκανες καλά; Το έκανες σαν Μάστερ»; Και έχω σκοπό να διασφαλίσω ότι αυτός είναι ο προορισμός μας. Αυτό θα είναι ένα από τα πραγματάκια που θα κάνουμε, όπως λέω, στα επόμενα τρία με πέντε χρόνια. Αυτό θα είναι κάτι που θα κάνει τους άλλους να σας προσέξουν, την ομάδα σας και εσάς προσωπικά. «Πώς και τα κάνουν όλα τόσο καλά και φαίνεται να είναι τόσο εύκολο;»

Οπότε, ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή. Θα αφιερώσουμε εδώ λίγη ώρα. Έχουμε ακόμα  να καλύψουμε πολλά. Κάντε το καλά, εντάξει; Οκ. Ωραία. Ωραία. Κάντε το εκεί που νοιώθετε ότι είναι η δική σας δημιουργικότητα, άσχετα με το τι είναι, άσχετα με το αν θα συμπεριλαμβάνει άλλους ανθρώπους. Φέρτε τον Μάστερ σας στην δουλειά .( ο Αντάμους γελάει). Οπότε, εντάξει.

Αποστάζοντας  τα Πάντα  – Μεράμπ

Κοιτάξτε  τώρα τι θα κάνουμε. Θα βάλουμε λίγη μουσική. Να ξεκινήσει η μουσική. Θα κάνουμε μια μεράμπ. Θα πάρουμε όλα όσα κάναμε στις τελευταίες 19 Σειρές και θα τις ενώσουμε σε μία – ναι, ναι. Ε, γιατί όχι;

( η μουσική ξεκινάει)

Το βίντεο ήταν μια αναπαράσταση, οπότε τώρα , καθώς η μουσική θα παίζει, και θα κάνουμε την μεράμπ μας, ας πάρουμε όλα όσα έχουμε κάνει. Ακόμα κι αν δεν ήσασταν εδώ και τα 19 χρόνια, ήσασταν. Το ξέρω ότι το ξέρατε, αλλά ας πούμε ότι ήρθατε στον Βυσσινί Κύκλο πριν ένα χρόνο, ήσασταν εδώ. Ας πάρουμε όλες αυτές τις υπέροχες  διδασκαλίες του Τοβία, τις κεντρικές μας διδασκαλίες, τις κεντρικές σας διδασκαλίες, ουσιαστικά. Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή και ας τα αποστάξουμε όλα αυτά.

(παύση)

Σας είπε για την καταγωγή σας ,ο Τοβίας, από πού προήλθατε, για τις αγγελικές οικογένειες.

Ναι, ήταν εκείνος που είπε, ότι είστε οι εκπρόσωποι των αγγελικών οικογενειών σας. Πιθανόν το ξεχάσατε στην διαδρομή, αλλά όχι, έτσι είναι. Ήλθατε σε αυτό το πράγμα που λέγεται η Τάξη του Τόξου, η πρώτη συγκέντρωση όλων των αγγελικών οικογενειών. Ήταν μια πραγματικά εντυπωσιακή συγκέντρωση.

Στην Τάξη του Τόξου αποφασίστηκε, ότι ο μόνος τρόπος για να μπορέσετε να κατανοήσετε την ενέργεια ήταν να δημιουργήσετε αυτό το μέρος, την Γη. Ο μόνος τρόπος για να κατανοήσετε τι  ήταν πραγματικά η συνείδηση, ήταν αν φτιάξετε αυτό το μέρος , την Γη. Και ο Τοβίας διηγείται  την ιστορία, όπου έγινε αυτή η τεράστια μάχη, η σύγκρουση κάτι σαν τον Πόλεμο των Άστρων, για να δοθεί λύση. Αλλά εγώ επιλέγω να λέω ότι το θέμα δεν ήταν οι πόλεμοι, αλλά η έντονη περιέργεια.

Οπότε, δημιουργήθηκε αυτό το μέρος, η Γη, και οι φυσικοί τομείς , και ήρθατε εδώ. Πρώτα, σαν μία πνευματική ύπαρξη και αργότερα σαν μια ενσωματωμένη βιολογική ύπαρξη. Ας τα πάρουμε όλα αυτά και ας τα ενώσουμε.

Όλες τις ενσαρκώσεις στην Λεμουρία και στην Ατλαντίδα. Ω, η Ατλαντίδα, υπέροχη εποχή αγάπης, αλλά επίσης, μια εποχή καταστροφής και κατάρρευσης.

Ας τα πάρουμε όλα αυτά….

Όλες τις  ενσαρκώσεις που αγκαλιάζουν την ενσάρκωση του Γέσουα…. τις  εποχές των Σχολών Μυστηρίου,  και ας τις ενώσουμε, και μετά να τις ενώσουμε ξανά σε αυτή την ενσάρκωση, με την τόσο δυνατή δέσμευση για την Πραγμάτωσή σας, μακριά από τα συνηθισμένα πνευματικά θρησκευτικά μονοπάτια.

Όλα τα Shouds, όλα τα δάκρυα, όλες τις υπέροχες συγκεντρώσεις των Σώμπρα σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ας τα ενώσουμε όλα μαζί, τώρα.

Οι μέρες που ζήσατε σαν άνθρωποι.

Α! Όλα τα ανθρώπινα. Δεν ξέρω να πρέπει να γελάσω ή να κλάψω σε αυτό το σημείο. Όλα όσα ζήσατε  σαν άνθρωποι –  οι περιορισμοί, τα συναισθήματα, το αίσθημα της σκλαβιάς, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Να σας παίρνουν κάποιοι άλλοι την δύναμη.

Όλες τις εμπειρίες, ουάου! Να κάνετε οικογένειες, να έχετε εραστές. Να βλέπετε  τους αγαπημένους σας να πεθαίνουν, να φεύγουν.

Όλες τις απορίες και όλες τις περιπλανήσεις που ζήσατε σαν άνθρωποι, απορίες, στο πνευματικό σας μονοπάτι, «Τι θα συμβεί μετά»;

Ας τα πάρουμε όλα αυτά και ας γίνουμε οι Μάστερς και ας τα αποστάξουμε, ας τα φέρουμε στην σοφία, ακόμα και όποια απομεινάρια ενοχής ή ντροπής.

Δείτε για μια στιγμή αυτή την εικόνα, αυτό το έργο τέχνης για την καινούργια μας Σειρά. Άπειρη θεϊκότητα. Ο άνθρωπος με την εμπειρία του, τώρα ο Μάστερ να την φέρνει στην σοφία, και μετά το Εγώ Είμαι να εκπέμπει απλά την συνείδησή του , το φως του πάνω στις δημιουργίες του.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

( παύση)

Έτσι λοιπόν, τώρα είναι η ώρα.

Την λένε Ανάδυση. Την λένε  Πραγμάτωση.

Αυτό είναι, μπουμ.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό και τώρα επιτρέψτε. Θέλω να πω, επιτρέψτε το Επιτρέπω. Με άλλα λόγια, έχουμε ένα Κβαντικό Επιτρέπω εδώ….

( παύση)

….όπου ο άνθρωπος  κάνει στην άκρη. Παύει να ανησυχεί και παύει να προσπαθεί. Απλά πάει στην άκρη και επιτρέπει. Αυτό είναι. Δεν χρειάζεται να δουλέψετε με το Επιτρέπω. Απλά επιτρέπετε.

(παύση)

Αντάμους, Αντάμους ( συλλαβίζει « Α- ντα-μους») δεν είναι κάποιο χωριουδάκι στην Ρουμανία. Είναι μια δημιουργία του Σαιν Ζερμαίν, δική μου. Είναι ένας τρόπος για να πλησιάζω τους Σώμπρα. Είναι μια δικιά μας δημιουργία , αυτός ο Αντάμους.

Ίσως να έχετε προσέξει ότι ο Αντάμους είναι λίγο διαφορετικός από τον Σαιν Ζερμαίν. Έχει μια τάση να βρίζει και να βλαστημάει. Έχει μια τάση να προκαλεί, να κεντρίζει, να μετακινεί την καρέκλα σας, να απευθύνεται στα makyo σας.  Σας κάνει να γελάτε. Σας κάνει να κλαίτε. Αλλά είναι μια υπέροχη σύνθεση όλων εμάς.

Αλλά μια στο τόσο, πρέπει να εμφανίζεται ο Σαιν Ζερμαίν, ξέρετε, εγώ, όχι με την εμφάνιση του Αντάμους. Μια στο τόσο δημιουργείται η ανάγκη να παραδοθεί κάποιο μήνυμα. Και, κατά περίεργο τρόπο,  επειδή ο Σαιν Ζερμαίν ήταν αυτός που ήταν μαζί σας στις Σχολές Μυστηρίου, υπάρχει μια μεγάλη ένταση. Ο Σαιν Ζερμαίν δεν είναι, εγώ δεν είμαι – είναι πολύ μπερδεμένο, ποιος είμαι; Ο Σαιν Ζερμαίν δεν αστειεύεται συχνά, θέλει να είναι συνέχεια καλοντυμένος, είναι πιο σοβαρός.

Αλλά μια στο τόσο είναι σημαντικό να  σας επισκέπτομαι  σαν Σαιν Ζερμαίν, που πραγματικά είμαι. Οπότε, προκειμένου να αποφύγουμε μια τεράστια  διπολική διαταραχή με τον Κώλντρε , μετέφερα αυτό το μήνυμα πριν λίγες μέρες, σαν Σαιν Ζερμαίν.

Οπότε, πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή, καθίστε αναπαυτικά και ακούστε τον εαυτό σας σε αυτό το μήνυμα.

Θεμελιώδεις Συνειδητοποιήσεις της Ανάδυσης

ΣΑΙΝ ΖΕΡΜΑΙΝ: Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Πολυαγαπημένος Σαιν Ζερμαίν.

Τώρα ήρθε η ώρα της Ανάδυσης και έρχομαι κοντά σας σαν Σαιν Ζερμαίν. Μου αρέσει η πράξη συνείδησης, όταν έρχομαι κοντά σας σαν Αντάμους. Ο Αντάμους είναι οι Σώμπρα της Νέας Ενέργειας, είναι Σώμπρα, ο καθένας από εσάς ξεχωριστά. Αλλά επιλέγω σε αυτή την περίπτωση, καθώς μπαίνουμε στην Ανάδυση, να έρθω κοντά σας σαν Σαιν Ζερμαίν.

Έρχομαι κοντά σας σαν Σαιν Ζερμαίν, επειδή είναι μια οικεία σας ενέργεια, από τις μέρες των Σχολών Μυστηρίου. Είναι μια ενέργεια που ο καθένας από εσάς μπορεί να νοιώσει, γυρνώντας πίσω στην δικιά μας εποχή του μυστικισμού και των σπουδών και της διασκέδασης και της χαράς στις Σχολές Μυστηρίου, επειδή τώρα είμαστε έτοιμοι για το επόμενο μεγάλο βήμα. Είμαστε έτοιμοι για την Ανάδυση – εδώ είμαστε τώρα – και καθώς το κάνουμε αυτή την στιγμή, σας ζητάω να πάρετε μια βαθιά αναπνοή στον μυστηριακό αέρα.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή στον μυστηριακό αέρα, είναι γύρω σας. Στον μυστικισμό των Σχολών Μυστηρίου. Στον μυστικισμό του ταξιδιού σας. Στον μυστικισμό του επόμενου βήματος, της Ανάδυσης.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή στον μυστηριακό αέρα.

Και πάρτε μια βαθιά αναπνοή στην σοφία. Η σοφία, αυτό που επίσης ονομάζεται ο Μάστερ, η σοφία τώρα μπαίνει μέσα σας. Η σοφία που εξισορροπεί όλες τις εμπειρίες του ανθρώπου. Η σοφία που μετριάζει, που μαλακώνει τις σκληρές γωνίες, που δίνει  νόημα στην εμπειρία.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή στον μυστηριακό αέρα και στην σοφία.

Καθώς μπαίνουμε τώρα στην Ανάδυση, υπάρχουν πολλές θεμελιώδεις αρχές, λαμπρές συνειδητοποιήσεις, αλλά και πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε πολύ καλά, καθώς  προχωράμε στα επόμενα βήματα. Αυτά ήταν σημαντικά . Αυτά είναι μερικές  θεμελιώδεις αρχές του επόμενου προορισμού μας.

Νοιώστε τις. Επιτρέψτε τις να είναι μέρος των δικών σας συνειδητοποιήσεων. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να τις αγκαλιάσει και τις καταλάβει. Οι βασικές σοφίες, καθώς προχωράμε στην Ανάδυση.

~Επιτρέπω

Τις περισσότερες τις έχετε ακουστά, δεν είναι καινούργιες, αλλά μια από τις πρώτες και ίσως η πιο σημαντική είναι το Επιτρέπω. Επιτρέψτε τον Εαυτό σας.

Τώρα, τίποτε δεν έρχεται  με κόπο ή με σκληρή δουλειά. Τίποτα δεν έρχεται με το ζόρι και δεν έχει μέσα του εξουσία. Γίνεται μέσω του Επιτρέπω.

Το Επιτρέπω, από μόνο του, δεν είναι προσπάθεια. Είναι άνοιγμα. Επιτρέψτε  την σοφία, επιτρέψτε  την συνείδηση, επιτρέψτε  τα μέσα στο σώμα σας, μέσα στην ύπαρξή σας, μέσα στην κάθε σας εμπειρία.

Το Επιτρέπω είναι κάτι πολύ προσωπικό. Δεν αφορά τον υπόλοιπο κόσμο. Δεν αφορά κάποιον άλλον άνθρωπο, κάποια  άλλη ύπαρξη. Αφορά τον εαυτό σας. Επιτρέπετε σε εσάς να είστε όλα όσα είστε.

Είναι τόσο βασικό. Είναι τόσο απλό. Επιτρέποντας, ανοίγοντας την καρδιά σας, ανοίγοντας το μυαλό σας, επιτρέποντας το Όνειρο της Ατλαντίδας, επιτρέποντας το όλον σας, να είστε εδώ αυτή την στιγμή.

Επιτρέπω. Πάρτε μια βαθιά αναπνοή στο Επιτρέπω.

Και όπως λέμε τόσο συχνά, είναι μια φυσική εξέλιξη. Είναι φυσική. Δεν χρειάζεται να ασχολείστε μαζί του. Δεν χρειάζεται να το προσπαθείτε. Είναι φυσικό. Είναι κάτι που συμβαίνει στην καθεμιά έμψυχη ύπαρξη, που περνάει από την Γη.

Περνάτε μέσα από τις πρώτες σας ενσαρκώσεις και από όλες τις εμπειρίες σας, και μετά φτάνετε στο σημείο όπου εισέρχεται ο Μάστερ μέσα σας, με φυσικό τρόπο. Μερικές φορές με αντίσταση από τον άνθρωπο, αλλά ο Μάστερ εισέρχεται. Δεν έχει ανάγκη από καλοπιάσματα, από πιέσεις ή από εξαναγκασμούς.

Η αληθινή Πραγμάτωση είναι μια φυσική διαδικασία. Και μετά, θα μπορούσατε να πείτε, επιτρέψτε στον άνθρωπο αυτή την φυσική διαδικασία. Χωρίς διαμάχες, χωρίς διαπραγματεύσεις, χωρίς πίεση. Απλά επιτρέποντας την φυσική διαδικασία.

~ Η Ενέργεια

Μετά είναι πολύ σημαντικό, πολύ σημαντικό για την Πραγμάτωση το γεγονός, ότι όλη η ενέργεια σας υπηρετεί.

Ζήσατε πάρα πολλές ζωές όπου δουλεύατε για την ενέργεια, σκλάβοι της ενέργειας. Αλλά τώρα αυτό αλλάζει και συνειδητοποιείτε, ότι όλες οι ενέργειες σας υπηρετούν. Αυτός ήταν πάντοτε ο σκοπός. Πάντοτε σας υπηρετούσε, αλλά οι περισσότεροι δεν το ξέρουν. Δεν έχουν συνειδητοποιήσει, ότι η ενέργεια είναι εδώ για να τους υπηρετεί.

Η ενέργεια δεν είναι εχθρός. Η ενέργεια ποτέ δεν θα σας σπρώξει προς τα πίσω. Η ενέργεια ποτέ δεν θα σας ξεγελάσει. Η ενέργεια ποτέ δεν θα σας προδώσει, ποτέ δεν θα σας πουλήσει.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Μπορείτε να συνειδητοποιήσετε ότι η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί;

Είναι δικιά σας. Είναι το θεϊκό σας δικαίωμα, είτε εμφανίζεται με την μορφή της αφθονίας, είτε με την μορφή της ειρήνης, είτε με την μορφή της σοφίας, είτε με το να είστε την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο μέρος, είτε με την μορφή άλλων ανθρώπων. Άσχετα με την μορφή της, η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί.

Μέσα σε αυτό, θα ανακαλύψετε ότι συγκεκριμένα πράγματα φεύγουν από το λεξιλόγιό σας. Δεν έχουν κανένα νόημα. Όταν η ενέργεια σας υπηρετεί, δεν χρειάζεται να δυσκολεύεστε με την αφθονία. Απλά υπάρχει. Όταν επιτρέπετε στην ενέργεια να σας υπηρετεί, δεν υπάρχει ανάγκη για θεραπεία. Απλά υπάρχει. Η ισορροπία επανέρχεται από μόνη της.

Όταν συνειδητοποιήσετε ότι η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί, ειλικρινά δεν υπάρχει κόπος. Δεν υπάρχει ανάγκη για στόχους. Δεν υπάρχει η ανάγκη για σκοπούς.

Είστε εδώ τώρα, στην Ανάδυση, για να ζήσετε την εμπειρία – την εμπειρία της επιλογής σας, την εμπειρία που υποστηρίζεται από όλες τις ενέργειες που σας υπηρετούν, την εμπειρία που θα είναι πάντοτε ισορροπημένη και κεφάτη και που ο Μάστερ θα την κάνει πανέμορφη με την σοφία του.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό – όλες οι ενέργειες σας υπηρετούν – και ας είναι έτσι. Ας είναι έτσι.

~Κυριαρχία

Δεν δεσμεύεστε από κανέναν και τίποτα. Δεν δεσμεύεστε από τους προγόνους σας. Δεν δεσμεύεστε από το παρελθόν, από τις προηγούμενες ζωές σας. Δεν δεσμεύεστε από κανέναν άνθρωπο και από καμία κυβέρνηση. Είστε μια κυρίαρχη ύπαρξη, συνεπώς υπεύθυνοι για τις δικές σας εμπειρίες , για τις δικές σας  χαρές , για τις δικές σας δημιουργίες στην ζωή.

Δεν δεσμεύστε από  αγγελικές υπάρξεις, από  αγγελικές οικογένειες ή από αγγελικά συμβούλια. Θα ανακαλύψετε ότι πολλά από αυτά είναι εδώ για να σας υπηρετούν, αλλά εσείς δεν είστε πλέον δεσμευμένοι. Δεν είστε δεσμευμένοι σε κανέναν Θεό ή θεούς. Είστε πραγματικά ελεύθεροι.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή με αυτό, με αυτή την συνειδητοποίηση, και απελευθερώστε τώρα οτιδήποτε σας δεσμεύει, σας κρατάει πίσω, σας κυβερνάει, σας ελέγχει. Δεν είστε πλέον δεσμευμένοι με τίποτε από αυτά, καθώς μπαίνετε στην Ανάδυση.

~Τριάδα
Στην Ανάδυση, θα ανακαλύψετε επίσης ότι το μυαλό δεν είναι η φωνή που σας καθοδηγεί στην ζωή σας. Για πολλούς αιώνες το μυαλό σας καθοδηγούσε, σας μιλούσε, σας έκρινε, έκανες τις επιλογές του. Αλλά τώρα εσείς πάτε πέρα από την εποχή ,που το μυαλό ήταν η φωνή της καθοδήγησης.

Υπάρχει μια νέα φωνή. Υπάρχει ένα νέο συναίσθημα. Υπάρχει μια νέα συνείδηση, και είναι η τριάδα, η ολοκληρωμένη τριάδα του Εγώ Είμαι, του Μάστερ και του ανθρώπου. Ούτε καν το Εγώ Είμαι δεν δίνει κατευθύνσεις. Ούτε ο Μάστερ σας λέει τί να κάνετε.

Είναι η τριάδα του Μάστερ, του Εγώ Είμαι και του ανθρώπου ,που εργάζονται με ομόνοια, γιατί είναι το ίδιο, αλλά εργάζονται ενωμένα. Ο άνθρωπος ζει τις εμπειρίες του, αλλά τώρα είναι εμπειρίες της επιλογής του και της χαράς του, ο Μάστερ πάντα φέρνει σοφία στο κάθετί. Και τώρα, αντί η σοφία να έρχεται  με τον θάνατο ή χρόνια μετά την εμπειρία, η σοφία έρχεται ταυτόχρονα με την εμπειρία. Συνεπώς, δεν δημιουργούνται  τραύματα. Συνεπώς, δεν δημιουργούνται αμφιβολίες. Μεταφέρονται στην σοφία αμέσως.

Και το Εγώ Είμαι, μέσα στην συνεχή ακτινοβολία της χαράς, στο συνεχές γνωρίζειν του Εγώ Υπάρχω, Εγώ Είμαι, συνεχώς μέσα στην δική του δημιουργία, αφού η πραγματική δημιουργία είναι απλά το Εγώ Είμαι στην χαρά, ο άνθρωπος μπαίνει μέσα για να ζήσει αυτή την δημιουργία, και ο Μάστερ πάντα την φέρνει στην σοφία και από εκεί στην καρδιά του Εγώ Είμαι.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

~Πέρα από το Παρελθόν

Μια από τις άλλες θεμελιώδεις συνειδητοποιήσεις είναι ότι συνειδητοποιείτε ότι, σαν άνθρωποι, οι ενοχές και η ντροπή είναι επιεικώς ανθρώπινες παραμορφώσεις  . Δεν υπάρχει χώρος γι αυτές στην Ανάδυση. Δεν υπάρχει χώρος για να μένουμε στο παρελθόν, κουβαλώντας το φορτίο της ενοχής και της ντροπής. Και αυτό μερικές φορές είναι ένα πρόβλημα για τον άνθρωπο, επειδή ο άνθρωπος νοιώθει ότι χρειάζεται να καλύπτεται από ενοχές, για να μην ξανακάνει τα λάθη του παρελθόντος.  Έχει εκπαιδευτεί, έχει υπνωτιστεί να πιστεύει ότι αυτή η ενοχή θα κρατήσει τον άνθρωπο στην θέση του,  να μην κάνει κατάχρηση εξουσίας, να μην βλάψει τους άλλους, να μην καταστρέφει τις δημιουργίες.

Αλλά τώρα δεν μπορείτε να το κάνετε πια. Έχετε την σοφία του Μάστερ. Έχετε την χαρά. Έχετε την συνείδηση του Εγώ Είμαι. Δεν υπάρχει χώρος εκεί που μπαίνετε στην Ανάδυση για καμία ντροπή και ενοχή. Ήρθε ο καιρός να τα απελευθερώσετε όλα αυτά και να προχωρήσετε μπροστά, στην χαρά της εμπειρίας των δημιουργιών σας.

~ Μόνο Τώρα

Τώρα, μπαίνοντας στην Ανάδυση, δεν υπάρχει επιστροφή. Δεν υπάρχει επιστροφή. Μέχρι σήμερα για σας ήταν μια προοπτική, παρόλο που , κατά κάποιον τρόπο, δεν ήταν αληθινή. Αλλά την κρατούσατε σαν μια προοπτική, σαν ένα δυναμικό, ότι θα μπορούσατε να γυρίσετε πίσω, θα μπορούσατε να ακυρώσετε όσα κάνατε σε αυτή την ενσάρκωση. Αλλά δεν μπορείτε.

Δεν υπάρχει επιστροφή, αλλά επίσης, δεν υπάρχει ούτε παρακάτω. Δεν υπάρχει τίποτα παρακάτω. Πραγματικά δεν υπάρχει αύριο. Δεν υπάρχει επόμενο μάθημα ή γνώση.

Οπότε, αφού δεν υπάρχει επιστροφή και αφού δεν υπάρχει παρακάτω, όλα είναι στο Τώρα. Ακριβώς εδώ. Δεν έχει αναβολή μέχρι αύριο, δεν έχει να περιμένετε μιαν άλλη μέρα για την Πραγμάτωσή σας. Δεν έχει προς τα πίσω και δεν έχει προς τα μπροστά. Είναι εδώ. Είναι τώρα. Είναι το «Εγώ Είμαι Εδώ».

~Δεν Κρυβόμαστε Πια

Μπαίνοντας στην Ανάδυση, δεν κρυβόμαστε άλλο πια. Δεν κρυβόμαστε κι αυτό είναι κάτι που πολλοί από εσάς κάνατε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, κρυβόσασταν, και για να το κάνετε αυτό, κρύβατε  την αλήθεια σας. Κρύβατε την επίγνωσή σας. Κρύβατε τον εαυτό σας ακόμα κι από Εσάς.

Τώρα δεν κρυβόμαστε πια. Δεν κρύβεστε από Εσάς. Δεν μένουμε πίσω. Όλα ξεσκεπάζονται – όλα τα μυστήρια, όλος ο μυστικισμός, όλες οι ευλογίες του ποιοι είστε. Δεν κρυβόμαστε πια.

Δεν κρυβόμαστε από τους άλλους. Δεν κρυβόμαστε από τις εκκλησίες. Δεν κρυβόμαστε από τις οικογένειες. Αλλά περισσότερο από όλα, δεν κρυβόμαστε από τον εαυτό μας. Δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό στην Ανάδυση. Όλα γίνονται γνωστά. Όλα  όσα είστε, όλη η ομορφιά, όλη η συνείδηση,  γίνονται γνωστά.

Και όσο κι αν παύετε πια να κρύβεστε από τον εαυτό σας, πρέπει να σας πω ότι , στην Ανάδυση, μπορείτε να γίνετε αόρατοι στους άλλους, όποτε το επιλέξετε. Όταν επιλέξετε να είστε στην δική σας σφαίρα, στον δικό σας χώρο, όταν απλά επιλέξετε να μην αλληλεπιδράτε με την μαζική συνείδηση και με τους άλλους, όταν είστε στη μέση ενός πλήθους και απλά θέλετε να είστε μέσα σας, μπορείτε να γίνετε αόρατοι, με την έννοια ότι μπορείτε να είστε στον δικό σας ασφαλή και ιερό χώρο και οι άλλοι να μην διεισδύουν.

Ναι, κατά καιρούς, το φως σας θα λάμπει πολύ , πολύ δυνατά πάνω στους άλλους, και κατά καιρούς θα δείτε ότι θα σας πλησιάζουν, θα τους προσελκύετε, θα θέλουν να ξέρουν τι συμβαίνει με σας. Αλλά επειδή το να παραμείνετε στον δικό σας χώρο ασφαλείας και ισορροπίας είναι πολύ σημαντικό , θα δείτε ότι μπορείτε να είστε αόρατοι. Και μπορεί να φαίνεται παράξενο, θα λέτε, «Πώς γίνεται να μην κρύβομαι και παρόλα αυτά να είμαι αόρατος»; Επειδή, αγαπημένοι μου φίλοι, είστε μυστικιστές, επειδή όταν επιλέγετε να μην είστε με τους άλλους, όταν επιλέγετε να είστε μόνο στον ιερό σας χώρο, μπορείτε να γίνετε αόρατοι.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

~ Ολοκλήρωση

Και κάτι ακόμα. Όχι άλλη δουλειά με τον εαυτό ας. Όχι άλλη δουλειά πάνω στο «εμένα». Όχι άλλη δουλειά πάνω στην ανθρώπινη ταυτότητα. Αυτό τελείωσε, έφυγε. Δεν χρειάζεται να δουλέψετε με οτιδήποτε. Γιατί θα έπρεπε να το κάνετε αυτό , από την στιγμή που είστε κυρίαρχη  ύπαρξη, αφού τώρα είστε στην συνειδητή κατανόηση και επίγνωση του Εγώ Είμαι, του Μάστερ και του ανθρώπου μαζί;

Όχι άλλη δουλειά πάνω στο «εμένα». Αυτό σημαίνει ότι επιτέλους ήρθε η ώρα για να ζήσετε την εμπειρία της χαρά του Εαυτού. Όχι να προσπαθείτε να τον τελειοποιήσετε, απλά να ζήσετε την εμπειρία. Όχι να βλέπετε τον εαυτό σας κατώτερο από ό,τι είναι , αλλά να τον βλέπετε  στην ολοκληρωμένη κατάσταση του θεϊκού και του ανθρώπινου. Όχι άλλη δουλειά με εσάς, με το «εμένα».

Μπαίνοντας στην Ανάδυση, είστε μια ελεύθερη ύπαρξη, μια κυρίαρχη ύπαρξη, που δεν βασίζεται  σε κανέναν και για τίποτα. Όλα όσα χρειάζεστε στην ζωή σας, έρχονται σε σας. Ναι, ως δια μαγείας. Δεν είστε πια σκλάβοι σε οτιδήποτε ή σε οποιονδήποτε, συμπεριλαμβανομένου και του παρελθόντος σας.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

Αυτές είναι θεμελιώδεις συνειδητοποιήσεις, καθώς μπαίνετε στην Ανάδυση. Να επιστρέφετε σε αυτές, να τις επισκέπτεστε κατά καιρούς, επειδή υπάρχει μια τάση να ξεχνάτε, να ξεχνάτε ότι η ενέργεια σας υπηρετεί, να ξεχνάτε ότι είναι μια φυσική διαδικασία, να ξεχνάτε ότι όλα αφορούν το Επιτρέπω, να ξεχνάτε ότι τώρα πια το μυαλό δεν είναι η φωνή. Στην πραγματικότητα , η φωνή είναι του Εγώ Είμαι, του Μάστερ και του ανθρώπου μαζί.

Είναι τόσο  εύκολο  να ξεχνάτε πολλά, οπότε να επιστρέφετε, να επισκέπτεστε αυτές τις θεμελιώδεις συνειδητοποιήσεις κατά καιρούς, κατά την διάρκεια της Σειράς μας  της Ανάδυσης.

Συνδέομαι μαζί σας από την εποχή των Σχολών μας του Μυστηρίου, από την εποχή όπου συζητούσαμε για μια εποχή που θα έρθει στον πλανήτη, μια εποχή Πραγμάτωσης, μια εποχή αλλαγής, μια εποχή ενσωμάτωσης και, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, μια εποχή που θα ζείτε με έναν τρόπο, που ποτέ πριν δεν θα μπορούσε να φανταστεί από μόνος του ο άνθρωπος. Έρχομαι κοντά σας με αυτή την απευθείας  σύνδεση από τις Σχολές Μυστηρίου.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή  μέσα στον μυστηριακό αέρα.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή μέσα στην σοφία.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή μέσα στο ταξίδι που τώρα μας οδήγησε στην Ανάδυση.

Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Πολυαγαπημένος Σαιν Ζερμαίν.

Σας ευχαριστώ.

Ονειροπερπάτημα Μέσα στην Ανάδυση (* Dream Walk)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα ήρθε η ώρα για ένα Ονειροπερπάτημα  μέσα στην Ανάδυση.

Ένα Ονειροπερπάτημα επειδή ήταν ένα όνειρο.

Ένα Ονειροπερπάτημα επειδή όλες οι ενέργειες είναι κατάλληλες, αυτή την στιγμή. Και σας ζητάω, αυτό το Ονειροπερπάτημα υπό τους ήχους της μουσικής, να μην το απομονώσετε από το υπόλοιπο Shoud για να το ανεβάσετε στα κοινωνικά δίκτυα. Είναι πολύ ιερό, πάρα πολύ πολύτιμο. Δεν θέλουμε να το βγάλουμε εκεί έξω γι αυτούς που θρέφονται ενεργειακά και για όλους τους άλλους. Αυτή είναι η ιερή μας στιγμή.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή, καθώς ξεκινάει η μουσική, μέσα στο Ονειροπερπάτημα, στο Ονειροπερπάτημα των Σώμπρα, μέσα στην Ανάδυση.

( η μουσική ξεκινάει)

Είναι κάτι περισσότερο από μια Σειρά – είναι το αποκορύφωμα όλων των ενσαρκώσεων.

Αναδύεστε από άνθρωποι που είστε, τώρα,  σε  άνθρωπο, Μάστερ και Εγώ Είμαι, αναδύεστε στην τριάδα.

Αναδύεστε, πάτε  πέρα από τα όρια του ανθρώπου, αλλά πάντοτε εκτιμώντας και καταλαβαίνοντας για ποιο λόγο κάνατε αυτό το ταξίδι.

Ας μαζευτούμε όλοι μαζί, κι ας ετοιμαστούμε γι αυτό το Ονειροπερπάτημα. Αλλά, ξέρετε, αυτό εδώ είναι λίγο διαφορετικό. Ξέρετε, στα περισσότερα Ονειροπερπατήματα  ( * Dream Walks) , όταν πηγαίνουμε στις άλλες σφαίρες, επιστρέφουμε πίσω από εκεί που ξεκινήσαμε. Όταν κάνουμε ένα Ονειροπερπάτημα στις άλλες σφαίρες του θανάτου, επιστρέφουμε εκεί από όπου ξεκινήσαμε.

Σε αυτό εδώ, δεν επιστρέφουμε. Σε αυτό εδώ πηγαίνουμε σε μια ολοκαίνουργια σφαίρα, και παίρνουμε μαζί μας όλα όσα είμαστε. Παίρνουμε μαζί μας αυτό τον περιορισμένο άνθρωπο, παίρνουμε μαζί μας όλες μας τις εμπειρίες. Παίρνουμε μαζί μας το ανθρώπινο σώμα και το μυαλό. Τα παίρνουμε μαζί μας.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή κι ας ξεκινήσουμε ένα Σώμπρα  Ονειροπερπάτημα μέσα στην Ανάδυση.

( παύση)

Έχει ενδιαφέρον εδώ, επειδή, κινούμαστε; Ή μήπως κινείται οτιδήποτε άλλο;

Σε αυτό το Ονειροπερπάτημα, χρειάζεται να πάμε κάπου ή όλα τα άλλα κινούνται;

Η παλιά βάση πραγματικότητας, μήπως είναι αυτή που κινείται; Είναι αυτή η πανάρχαια ερώτηση. Σαν να σας ρωτάω, εσείς περνάτε μέσα από τον χρόνο ή ο χρόνος περνάει μέσα από εσάς;

( παύση)

Μήπως όλα τα άλλα αλλάζουν και ανταποκρίνονται σε εμάς;

Σας ζητάω να το νοιώσετε.

( μεγαλύτερη παύση)

Μήπως θα άλλαζαν έτσι κι αλλιώς και τώρα εμείς απλά έχουμε επίγνωση της εμπειρίας;

Μήπως θα άλλαζαν έτσι κι αλλιώς, ακόμα και αν δεν κάναμε ένα Ονειροπερπάτημα;

( παύση)

Τί κινείται και τί αλλάζει; Είμαστε εμείς σε αυτό το Ονειροπερπάτημα, που περνάμε μέσα από ένα Ονειροπερπάτημα; Ή μήπως όλα έχουν ήδη αλλάξει;

( παύση)

Μήπως ήμασταν ήδη εδώ από πριν και τώρα απλά το βιώνουμε με έναν διαφορετικό τρόπο;

( παύση)

Γιατί φαίνεται τόσο οικείο;

( μεγάλη παύση)

Γιατί νοιώθουμε ότι κάναμε αγώνα δρόμου για να φτάσουμε ως εδώ, αλλά παρόλα αυτά μας πήρε τόσο καιρό;

Κάναμε αγώνα δρόμου και θα συνέβαινε έτσι κι αλλιώς.

Τόσο παράδοξο.

( παύση)

Βλέπετε , σε αυτό το Ονειροπερπάτημα της Ανάδυσης, λοιπόν, ο καλύτερος τρόπος για να το περιγράψω είναι η αλλαγή του καθρέφτη. Του καθρέφτη που σας έκανε να πιστεύετε, ότι κινούμασταν και πηγαίναμε κάπου, κάναμε αυτό το ταξίδι στο Ονειροπερπάτημα, αυτός  ο καθρέφτης αλλάζει.

Ο καθρέφτης που μετράει και στηρίζει τα πάντα σε πράγματα έξω από τον εαυτό σας, αλλάζει.

( παύση)

Ο καθρέφτης που λέει, ότι ο άνθρωπος ήταν που δούλεψε σκληρά για να φτάσει εδώ, αυτός το σχεδίασε, αυτός το έκανε να συμβεί, αυτός ο καθρέφτης αλλάζει, επειδή συνειδητοποιείτε ότι ήταν πάντα εδώ.

Όλοι οι καθρέφτες αλλάζουν.

( παύση)

Είναι ίσως το σπουδαιότερο πράγμα στην Ανάδυση.

Κινείστε; Είστε εσείς που φτάνετε εκεί; Είστε εσείς που περπατάτε στο Ονειροπερπάτημα; Ή μήπως όλα τα άλλα αλλάζουν ανταποκρινόμενα σε εσάς;

Η αληθινή κυριαρχία είναι ένα σπίτι με πάρα πολλούς καθρέφτες, και όλοι τους είναι γνήσιοι και αυθεντικοί. Όλοι τους ήταν διαφορετικοί τρόποι αντίληψης  της πραγματικότητας. Όλοι τους ήταν κατάλληλοι.

Ο άνθρωπος είχε ένα σετ από καθρέφτες, ένα να συγκεκριμένο σετ από καθρέφτες. Όσο κι αν αλλάξει κι αν μετατρέψει τον καθρέφτη ο άνθρωπος, την προέλευσή του, θα εξακολουθήσει να είναι ένας πολύ περιορισμένος καθρέφτης.Επομένως,  πολύ περιορισμένη αντίληψη της πραγματικότητας, της ενέργειας , της αλήθειας, και περισσότερο από όλα, του Εαυτού.

Εδώ σε αυτό το Ονειροπερπάτημα στην Ανάδυση, ήρθε πραγματικά ο καιρός να αλλάξουν οι καθρέφτες.

Οι καθρέφτες που θα σας επιτρέπουν να αντιλαμβάνεστε την πραγματικότητα με οποιονδήποτε τρόπο επιλέξετε να την βιώσετε.

Οι καθρέφτες που θα σας επιτρέπουν να είστε στο παρελθόν ή στο μέλλον, ενώ την ίδια στιγμή θα παραμένετε στο Τώρα.

Οι καθρέφτες που θα σας επιτρέπουν να κοιτάτε και να βλέπετε πόση συμπόνοια είναι αληθινά το Εγώ Είμαι, ποιοι πραγματικά είστε.

(παύση)

Και μετά, σε συγκεκριμένα σημεία, δεν θα υπάρχουν καθόλου καθρέφτες.

Όταν επιλέγετε να είστε  αόρατοι, όταν επιλέγετε να μπείτε βαθιά μέσα στον εαυτό σας, δεν θα υπάρχουν καθόλου καθρέφτες.

Ο άνθρωπος θα πίστευε ότι αυτό θα ήταν η μεγαλύτερη μοναξιά – χωρίς καθρέφτες, χωρίς εξωτερική ανταπόκριση, χωρίς καν να βλέπει το δικό του είδωλο. Αλλά ο Μάστερ καταλαβαίνει ότι υπάρχουν ώρες χωρίς καθρέφτη, για να είναι στο δικό του κενό.

( παύση)

Ο Μάστερ δεν χρειάζεται καθρέφτες, αλλά ο Μάστερ ξέρει ότι μπορεί να παίξει με την πραγματικότητα με οποιονδήποτε καθρέφτη επιλέξει τώρα, πολλαπλούς καθρέφτες, καθρέφτες διαφόρων χρωμάτων και σχημάτων, καθρέφτες διαφόρων μεγεθών.

Αυτός είναι ο τρόπος του Μάστερ, ο τρόπος της Ανάδυσης.

Ο Μάστερ ξέρει ότι με έναν καθρέφτη μπορείτε να δείτε τον εαυτό σας σε αυτό το Ονειροπερπάτημα μέσα στην Ανάδυση, σαν να επιπλέουμε σε ένα μεγάλο τούνελ. Αλλά με τον άλλον καθρέφτη , ταυτόχρονα, δεν υπάρχει τούνελ. Τίποτε δεν κινείται. Εσείς δεν κινείστε. Είναι μόνο η πραγματικότητα, που ανταποκρίνεται στην δημιουργία.

Εσείς απλά είστε «Εγώ Είμαι Εδώ» και όλα τα υπόλοιπα αλλάζουν και κινούνται.

Ο Μάστερ έχει πάρα πολλούς καθρέφτες. Δεν φοβάται να τους χρησιμοποιήσει, γιατί  κανένας δεν έχει εξουσία. Είναι απλά τρόποι αντίληψης της πραγματικότητας και της δημιουργίας.

( παύση)

Αυτοί οι καθρέφτες είναι δικές σας όψεις, όψεις του Εγώ Είμαι. Οι όψεις που παλιότερα ήταν γνωστές σας πτυχές, αλλά τώρα έγιναν όψεις, όπως  ένα πετράδι έχει πολλές όψεις, πολλά τμήματα του εαυτού του. Η καθεμιά από αυτές λάμπει, η καθεμιά από αυτές  εκπέμπει φως.

( παύση)

Οι καθρέφτες του Μάστερ είναι οι όψεις του Εγώ Είμαι.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή μέσα στην Ανάδυση.

Ένα απλό Επιτρέπω είναι το μόνο που χρειάζεται εδώ. Ένα απλό Επιτρέπω.

( μεγαλύτερη παύση)

Ο Μάστερ δεν χρειάζεται καθρέφτες για να αντιληφθεί τον εαυτό του. Αλλά ο Μάστερ ξέρει επίσης, ότι μπορεί να επιλέξει όποιον καθρέφτη θέλει, πολλαπλούς καθρέφτες,  για να αντιληφθεί την πραγματικότητα με όποιον τρόπο επιλέξει.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή μέσα στην Ανάδυση.

( η μουσική τελειώνει)

Άλλη μια βαθιά αναπνοή μέσα σε αυτή την γλυκιά Ανάδυση.

Καθώς η μέρα μας φτάνει στο τέλος της, απλά μια σύντομη υπενθύμιση: Δεν είστε τρελοί. Δεν είστε καθόλου τρελοί.

Τρέλα είναι να παραμείνετε σε μια αφύσικη κατάσταση ύπαρξης, τρέλα θα ήταν να μείνετε στην δυστυχία, τρέλα θα ήταν να μείνετε σε αυτό το κλουβί ή σε αυτό τον ζωολογικό κήπο. Και, αγαπημένοι μου φίλοι, όπως θα έλεγε και ο Τοβίας, ποτέ δεν είστε μόνοι. Υπάρχουν πάρα πολλοί που αποκαλούνται Σώμπρα.

Αλλά όχι μόνο αυτό, δεν είστε μόνοι επειδή τώρα υπάρχει το Εγώ Είμαι, ο Μάστερ και ο άνθρωπος, και φυσικά, ξέρετε ότι όλα είναι καλά σε ολόκληρη την δημιουργία.

Με αυτό, Εγώ Είμαι ο Σαιν Ζερμαίν και ο Αντάμους, στις υπηρεσίες σας.

Σας ευχαριστώ.

 

Μετάφραση  : Καλλιόπη Παγούδη , Μαρία Γρηγοράκη
Σπόνσορας της μετάφρασης  : Μαρία Κωδωνάκη

 

 

Shoud 11, Wings

Shoud 11, Wings,  7-7- 2018

Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους Σαιν- Ζερμαίν.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή μαζί καθώς ξεκινάμε αυτό το τελευταίο Shoud της Σειράς των Φτερών.
Α! Η ενέργεια εδώ μέσα με όλους εσάς είναι τόσο πλούσια σήμερα!

Έρχομαι λίγο περισσότερο σαν Σαιν -Ζερμαίν από ό,τι συνήθως. Ξέρετε, ο Αντάμους είναι- όπως εξήγησε ο Κώλντρεν- ο Αντάμους είναι ο Σαιν- Ζερμαίν και όλοι εσείς, ο Κώλντρε, η Λίντα, όλοι σας. Ήταν μια ενδιαφέρουσα πράξη συνείδησης η δημιουργία του Αντάμους. Έπρεπε να είναι κάτι διαφορετικό από τον παλιό Σαιν- Ζερμαίν. Εκείνος εξυπηρετούσε έναν σκοπό. Πολλές και καλές πληροφορίες, πάρα πολλές δεκαετίες πριν. Πολλοί άνθρωποι τα διαβάζουν ακόμα, τα ακολουθούν ακόμα. Αλλά για τους Σώμπρα έπρεπε να φτιάξω κάτι που να είναι λίγο διαφορετικό, κάτι πιο πικάντικο, κάτι που να έχει, πώς το λέτε, την ενέργεια των πειρατών, κάτι πιο ανευλαβές. Αλλιώς, θα σας έπαιρνε ο ύπνος και δεν το θέλουμε αυτό.
Ξέρετε, πόσα πράγματα της Νέας Εποχής κάνατε στο παρελθόν, που σας έφερναν νύστα; Μεγάλη νύστα. Στην πραγματικότητα, σας καλούσαν με πολλούς τρόπους να κλείνετε τα μάτια σας. Εμείς εδώ δεν το κάνουμε αυτό. Μάτια ανοιχτά. Μάτια ορθάνοιχτα, ώστε να βλέπετε ακριβώς πού πηγαίνετε, έτσι ώστε να μπορείτε να είστε μέσα στην εμπειρία. Ακόμα κι αυτές που θεωρείτε άσχημες μέρες, χάλια μέρες, τι εμπειρία! Και πόσες ιστορίες έχετε να πείτε στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων.

Έτσι λοιπόν ο Αντάμους ήταν μια πράξη συνείδησης προσεκτικά σχεδιασμένη, και κάποια μέρα, κάποια μέρα απλά θα τινάξουμε στον αέρα τον Αντάμους. Αυτό είναι. Όχι πια Αντάμους. Δεν θα τον χρειάζεστε. Ο κόσμος δεν θα τον χρειάζεται, επειδή θα έχουν εσάς αντί για τον Αντάμους. Αλλά τί υπέροχη διαδρομή κάναμε μαζί! Έχουμε ακόμα λίγο δρόμο. Τι υπέροχη διαδρομή είχαμε με αυτή την πράξη συνείδησης γνωστή ως Αντάμους.
Όσο για μένα, τον Σαιν Ζερμαίν, ήταν μάλλον πιο διασκεδαστικό- σίγουρα πολύ πιο διασκεδαστικό- από οποιονδήποτε άλλο χαρακτήρα, συμπεριλαμβανομένου και του Σαιξπηρικού μου χαρακτήρα, ειλικρινά, επειδή αυτός ο χαρακτήρας που είστε όλοι εσείς, μαζί με μένα, είναι πιο αυθόρμητος, πιο αστείος, πιο προκλητικός, πιο βαθύς. Α, ήταν καταπληκτικά. Θα είναι δύσκολο να καταργήσουμε αυτό τον χαρακτήρα που παίζουμε όλοι μας. Τον χαρακτήρα του Αντάμους. Αλλά στο μεταξύ, έχουμε πράγματα να κάνουμε. Έχουμε λίγη δουλειά.

Η Νέα Σειρά

Ξέρετε, τελειώνουμε την Σειρά των Φτερών.
Φτερά, σαν να βγαίνουμε από το κουκούλι, να ετοιμαζόμαστε να φύγουμε, η πεταλούδα έχει σχεδόν γεννηθεί.
Τον επόμενο μήνα ξεκινάμε την επόμενη Σειρά μας. Τα πράγματα θα αλλάξουν. Τα ενεργειακά δυναμικά θα αλλάξουν για εσάς, για εμένα. Θα ονομάσω αυτή την επόμενη σειρά- και είναι κάτι που μου πήρε λίγο χρόνο και πραγματικά χρειάστηκε να ζητήσω συμβουλές στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων. Με την ευκαιρία, κάποιοι από εσάς αναρωτιέστε, «Υπάρχει πραγματικά ένα τέτοιο μέρος;» Απόλυτα. Απόλυτα, εκεί όπου  συγκεντρωνόμαστε , ω, πάνω από 9700 από εμάς. Όλοι μας υπήρξαμε άνθρωποι. Ξέρουμε πώς είναι. Μαζευόμαστε για να συζητήσουμε, για να μοιραστούμε, για να πιούμε πολύ χωρίς να πάθουμε hangover, να καπνίσουμε κακά πούρα και καλά πούρα. Αλλά ναι, αυτό το μέρος υπάρχει, και δεν θα σας πάρει πολύ καιρό μέχρι να βρεθείτε κι εσείς στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων.
Αλλά σχεδιάζοντας το μέλλον, κοιτάζοντας τί ακολουθεί, βρήκα ένα όνομα για την επόμενη Σειρά. Μίλησα με κάποιους Αναληφθέντες Δασκάλους γι αυτό και κάποιοι από αυτούς σοκαρίστηκαν κάπως, με την χρήση αυτής της ορολογίας για την επόμενη Σειρά των Shouds  μας, και είπαν, «Είσαι πραγματικά έτοιμος; Είσαι πραγματικά έτοιμος;» Και εγώ είπα, «Λοιπόν, σίγουρα, σίγουρα νοιώθω έτσι.»
Είπαν, «Αλλά, Αντάμους, κάποιοι Σώμπρα φαίνεται ότι θέλουν να εξακολουθήσουν να δουλεύουν πάνω στην επεξεργασία κάποιων θεμάτων.» ( γέλια) «Θέλουν να συνεχίσουν το ψάξιμο.» Εγώ είπα, «Ναι, αυτό ισχύει, αλλά δεν θα τους αφήσουμε, επειδή υπάρχουν αρκετοί Σώμπρα που αληθινά φτάνουν  στην Πραγμάτωσή τους.» Μικροπράγματα ίσως, μεγάλες συνειδητοποιήσεις τη μια μέρα, την επόμενη μέρα στην κατήφεια, φυσικά. Αλλά υπάρχουν αρκετοί που πλησιάζουν και αρκετοί Σώμπρα που έχουν περάσει στην απέναντι μεριά, που είναι εδώ- και το νούμερο, θεωρώ, δεν είναι τυχαίο- καθώς σήμερα, 144 Σώμπρα έχουν περάσει απέναντι και έχουν επιτρέψει την φώτισή τους. Δεν έμειναν στο φυσικό σώμα και δεν το μετανιώνουν. Θέλω να πω, θα ήθελαν να ήταν εδώ με το φυσικό τους σώμα, αλλά όταν φτάνει κανείς στην Πραγμάτωση, ιδιαίτερα την ώρα που είναι στο νεκροκρέβατο, δεν μετανιώνει καθόλου που δεν παρέμεινε.

Αλλά φτάσαμε σε αυτό το σημείο. Υπάρχει αρκετό πλήθος, αρκετό κρίσιμο πλήθος σε αυτά που κάνουμε, είμαστε έτοιμοι. Ακόμα και ο αγγελιοφόρος μου, το κανάλι μου, ο Κώλντρε, ακόμα κι αυτός με αμφισβήτησε, αν θέλετε το πιστεύετε, μου είπε, «Πραγματικά σκοπεύεις να χρησιμοποιήσεις αυτό το όνομα; Είμαστε πραγματικά έτοιμοι;»
Κι εγώ του αντιγύρισα, «Εσείς είστε έτοιμος, κύριε;» Τον σοκάρισε κάπως. Και μετά ξέρετε τι έγινε, κάτι τόσο χαρακτηριστικό για πολλούς από εσάς όταν σας δίνουν το μικρόφωνο, ρωτάω τον Κώλντρε, «Είσαι έτοιμος;» και ξέρετε τι έκανε; Είπε, «Θα το σκεφτώ. Θα το σκεφτώ.» Το μόνο που χρειαζόμουν ήταν ένα ναι ή ένα όχι, αλλά «Θα το σκεφτώ.» Δεν μοιάζει κάπως σαν «Δεν ξέρω;»   Δεν μοιάζει με πολλούς από εσάς; Είναι εδώ. Είναι έτοιμο. Οπότε, ονομάζω την καινούργια σειρά , Σειρά της Ανάδυσης.

Ξέρετε, βυθιστήκατε, τρόπος του λέγειν, μέσα στους κύκλους της ζωής σε αυτό τον πλανήτη. Ήρθατε από τις αγγελικές σφαίρες, βουτήξατε μέσα σε αυτό τον πλανήτη, την Γη- εντάξει, έτσι κι αλλιώς τώρα αποχωρεί, αλλά βουτήξατε εδώ κάτω- για να μπείτε σε ένα φυσικό σώμα, κάτι που είναι υπερβολικά αφύσικο. Το συνηθίσατε μετά από ο Θεός ξέρει πόσα δισεκατομμύρια χρόνια. Συνηθίσατε το ανθρώπινο σώμα αλλά είναι ακόμα αφύσικο. Ξέρετε τις ιδιοτροπίες του, τις ιδιοσυγκρασίες του. Ξέρετε ότι αρρωσταίνει και ότι κλάνει και  κάνει τέτοια πράγματα  (γέλια), αλλά δεν παύει να είναι κάπως αφύσικο. Δεν ήταν φυσιολογική κατάσταση και ευτυχώς τώραβγαίνετε από αυτό.

Αλλά βυθιστήκατε εδώ κάτω. Σαν να ξεκινήσατε από εδώ πάνω ( δείχνει την κορυφή ενός κύκλου) και βουτήξατε στον πλανήτη και αρχίσατε να περνάτε μέσα από μια σειρά ενσαρκώσεων για κανέναν άλλο λόγο παρά μόνο για την εμπειρία. Δεν ήταν δοκιμασίες. Δεν ήταν προσπάθειες για να εξευμενίσετε τον Θεό, επειδή ο Θεός απλά δεν δίνει δεκάρα. Αυτή είναι η ομορφιά του Θεού, όπως ανακάλυψα πριν από πολύ καιρό. Ο Θεός δεν δίνει δεκάρα…. Το λέω για να ταρακουνήσω κάποιους από εσάς. Δεν τον νοιάζει. Αυτά είναι καλά νέα. Αν δεν το καταλαβαίνετε τώρα, θα το καταλάβετε αργότερα. Απλά δεν τον νοιάζει.

Τέλος πάντων, κατεβήκατε εδώ κάτω και είχατε όλες αυτές τις ενσαρκώσεις μόνο για την εμπειρία. Αυτό είναι. Όχι για να αποκτήσετε περισσότερη δύναμη, όχι για να γίνετε κάποιος Θεός από μόνοι σας. Τίποτα τέτοιο, απλά για την εμπειρία. Και μετά φτάσατε στον πάτο και αρχίσατε να ασχολείστε με το πώς θα ανεβείτε, πώς θα βγείτε από τον κύκλο των ενσαρκώσεων. Περάσατε από την αφύπνιση και όλα τα υπόλοιπα του είδους, και τώρα- εδώ που είμαστε- ολοκληρώσατε τον κύκλο και τώρα αναδύεστε από την αφύσικη κατάσταση, αναδύεστε από το φυσικό σώμα, αναδύεστε  από τους περιορισμούς του μυαλού, αναδύεστε από τις παλιές ταυτότητες, υπέροχες ιστορίες, αλλά τώρα αναδύεστε μέσα από αυτά.

Οπότε, ονομάζω την επόμενη Σειρά, που ξεκινάει τον επόμενο μήνα τη Σειρά της Ανάδυσης, και το ερώτημα ξανά από τους Αναληφθέντες Δασκάλους και από τον Κάλντρε είναι, είμαστε πραγματικά έτοιμοι; Θέλω να πω, ήρθε η ώρα για την Πραγμάτωση; Και η απάντηση είναι σίγουρα ναι. Ναι. Γιατί να το συνεχίσουμε κι άλλο; Γιατί να το τραβήξουμε κι άλλο; Υπάρχουν αρκετοί από εσάς που ήδη μπαίνουν στην Πραγμάτωσή τους. Υπάρχει αρκετή, θα λέγαμε, αντιβαρύτητα σε ισχύ αυτή την στιγμή, υπάρχουν αρκετοί από εσάς που δεν είστε πια στον φράχτη. Σαν να ρίχνετε κλεφτές ματιές στην Πραγμάτωση, και μπορεί να έρθω και να σας σπρώξω, αν χρειαστεί.

Γιατί να περιμένουμε κι άλλο; Γιατί να συνεχίσουμε να το σκεφτόμαστε; Γιατί να συνεχίσουμε την επεξεργασία; Κάποια από τα ζητήματα, κάποια από αυτά που μπαίνουν εμπόδιο στον δρόμο σας, απλά θα τα ανατινάξουμε.  Απλά θα τα ανατινάξουμε.  Και πρέπει να σας πω ευθύς αμέσως, ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο στον δρόμο σας είστε εσείς ( ο Αντάμους γελάει), ο ανθρώπινος εαυτός. Και θα το διασκεδάσουμε όταν θα τον τινάζουμε στον αέρα.  Θα το διασκεδάσουμε όταν θα τον βγάλουμε από την μέση. Είναι  σαν μεγάλοι ογκόλιθοι μέσα στον δρόμο, που εμποδίζουν την φυσική ροή. Εμείς απλά θα τους ανατινάξουμε. Ο άνθρωπος θα είναι εντάξει με την διαδικασία. Ο άνθρωπος στην πραγματικότητα, κρυφά, ίσως όχι και τόσο κρυφά, ελπίζει να τους  ανατινάξουμε.

Και ο άνθρωπος, κατά κάποιον τρόπο, ουρλιάζει, «Ω! Δεν μπορεί να τα τινάξεις όλα στον αέρα. Δεν θα έπρεπε να μιλάς έτσι Αντάμους! Να τα τινάζεις όλα στον αέρα και γαλήνη και αγάπη και χαρά.» Ε, εμείς θα τα τινάξουμε στον αέρα , και ο άνθρωπος θα είναι πολύ ευγνώμων γι αυτό, επειδή ο άνθρωπος κάθεται και παρακολουθεί αυτούς  τους ογκόλιθους στον δρόμο εδώ και καιρό, και αναρωτιέται  «Γιατί  βρέθηκαν αυτοί οι ογκόλιθοι εκεί πέρα; Τι προσπαθούν να μου πουν;» «Ίσως αν καλέσω κάποιους άλλους που κι αυτοί έχουν ογκόλιθους να μπορούσαμε να συζητήσουμε το θέμα.» ( κι άλλα γέλια) και δεν βγάζει πουθενά.

Έμειναν πολύ λίγα πια αυτή την στιγμή, είναι κάπως τρομακτικά, αλλά και κάπως διασκεδαστικά. Αλλά ξεκινώντας την επόμενη Σειρά μας, απλά θα το κάνουμε. Νέα ζωή, ανάδυση, αφήνουμε πίσω μας όλα αυτά τα σκουπίδια που ήταν τριγύρω. Ήρθε η ώρα.

Το ξέρω… νοιώστε τις ενέργειες αυτή την στιγμή στον χώρο, στο διαδίκτυο. Απλά νοιώστε τις ενέργειες.

Όταν λέω ότι πρόκειται να μπούμε στην Σειρά της Ανάδυσης- «Ω, γαμώτο! Ω, ναι! Ω, γαμώτο! Ω, ναι! Ω γαμώτο!» ( γέλια). «Είμαστε πραγματικά έτοιμοι; Ναι, είμαστε. Δεν νομίζω» ( κι άλλα γέλια). Είναι μια ενδιαφέρουσα σύγκρουση, αν σταθείτε  και το νοιώσετε για μια στιγμή. Και μετά, φυσικά, ο άνθρωπος, «Τι θα συμβεί;» και ο Μάστερ, «Ποιος νοιάζεται;» Και το Εγώ Είμαι λέει, «Έι, μπες μέσα στην δημιουργία σου.» Αυτό είναι. Αυτό είναι. Δεν έχει σημασία τί θα συμβεί. Η ανάδυση τώρα αφορά το να μπείτε μέσα στην δημιουργία σας. Όχι μέσα στην δημιουργία του Θεού. Στην πραγματικότητα, ο Θεός δεν δημιουργεί. Όχι, ο Θεός δεν δημιουργεί. Είναι λάθος. Θα περπατάτε μέσα στην δικές σας συνειδητές δημιουργίες, οπότε γιατί να ανησυχείτε; Θέλω να πω, είναι δικές σας με την σοφία του Μάστερ, την συνείδηση του Εγώ Είμαι. Αυτό κάνουμε τώρα, την ανάδυση.

Αν υπάρχει κάτι που θα έπρεπε να σας κάνει- όχι να ανησυχείτε- αλλά να έχετε επίγνωση, είναι το γεγονός ότι καθώς μπαίνουμε στην Πραγμάτωση, θα διαχωριστείτε από την μαζική συνείδηση, από τους άλλους ανθρώπους, περισσότερο από ποτέ. Θα σας κάνει να νοιώθετε ακόμα πιο διαφορετικοί από ποτέ άλλοτε, ίσως να έχετε δυσκολίες στην διαχείριση κάποιων θεμάτων. Αλλά αυτό καταλαγιάζει μετά από λίγο, και θα ανακαλύψετε ότι βρίσκεστε σε ένα μέρος, ω, στο μέρος του  Επιτρέπω. Ο Κώλντρε πήγε να πει «της γαλήνης», αλλά δεν μου αρέσει να χρησιμοποιώ αυτή την λέξη.

Θα είστε τόσο πολύ μέσα σε αυτό το μέρος του Επιτρέπω με τον εαυτό σας, με τον άνθρωπο, με τον Μάστερ, με το Εγώ Είμαι, που αρκετά σύντομα οι άλλοι δεν θα σας ενοχλούν πολύ. Κάποιοι από εσάς έχετε γίνει υπερευαίσθητοι στους θορύβους, στην ενέργεια των άλλων, στις πόλεις, στον αέρα, σε όλα γύρω σας, στις αόρατες ενέργειες που βρίσκονται παντού, είτε από το κινητό, είτε από έναν τηλεοπτικό σταθμό, είτε γενικά από θορύβους. Έχετε γίνει πραγματικά υπερευαίσθητοι σε όλα αυτά, αλλά αυτό θα καταλαγιάσει, επειδή μπαίνετε στην βαθιά συνειδητοποίηση- όχι απλά νοητική αλλά πραγματική συνειδητοποίηση- «Αυτό δεν είναι δικό μου. Τίποτε από αυτά δεν είναι δικά μου.» Και μπορείτε να είστε δεκτικοί και δεν χρειάζεται να σας βασανίζει. Δεν χρειάζεται να παλεύετε με αυτές τις ενέργειες και με την ευαισθησία σας. Ξαφνικά, σας διαπερνούν και είναι σαν να νοιώθετε, «Ω, έχω επίγνωση της ύπαρξής τους. Έχω επίγνωση ότι η ενέργεια των άλλων ανθρώπων μερικές φορές είναι χάλια. Έχω επίγνωση, αλλά δεν είναι πια δική μου. Δεν είναι δική μου».

Και μετά από αυτό, ξέρετε, συνειδητοποιείτε ότι μερικές φορές μπορεί να νοσταλγείτε το δράμα, και κάποιες φορές είναι διασκεδαστικό, μια στο τόσο. Μπορεί να συνειδητοποιήσετε ότι, «Πραγματικά μου λείπει λίγο καλό δράμα,»  όπως ας πούμε να παρακολουθείτε αυτά που τρώτε- δεν θα έπρεπε, αλλά αν το κάνατε- και είναι σαν να λέτε, «Ω, μόνο λίγη πίτσα. Πάνε δυο μήνες. Μόνο λίγη πίτσα!» Πώς γίνεται και όλος ο κόσμος λιγουρεύεται τις πίτσες και τις τηγανιτές πατάτες; Τα λατρεύουν. Αλλά ξαφνικά συνειδητοποιείτε ότι, «Ω, μπορώ να φάω λίγη πίτσα. Μπορώ να μπω στο δράμα και να παίξω λιγάκι», αλλά ο Μάστερ λέει, « Θα παίξω μόνο για την διασκέδαση και την εμπειρία, αλλά δεν είναι δικό μου».

Οπότε, κάτι που θα συμβεί στην ανάδυσή σας, είναι ότι θα νοιώθετε λίγο περισσότερο αποτραβηγμένοι από τους άλλους, από την μαζική συνείδηση, για  κάποιο διάστημα, κι αυτό είναι καλό. Είναι καλό. Ξέρετε, μας πήρε πολύ, πάρα πολύ καιρό για να φτάσουμε εκεί. Με άλλα λόγια, ζήσατε πολλές ζωές όπου νοιώθατε περιθωριακοί, πολλές ζωές που νοιώθατε ότι η βιολογική σας οικογένεια δεν ήταν πραγματικά δική σας. Ξέρετε, πόσοι από εσάς νοιώθατε ότι ήσασταν υιοθετημένοι; Πόσοι από εσάς ευχόσασταν να ήσασταν υιοθετημένοι; ( γέλια).
Αλλά έχετε περάσει πολλές ζωές που νοιώθατε αυτή την ¨περιθωριακή¨ ενέργεια, και ξέρετε, μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετώπισε ο Τοβίας όταν εργαζόταν μαζί σας, ήταν να σας κάνει να σταματήσετε να προσπαθείτε να ταιριάξετε μαζί τους. Απλά δεν έχει αποτέλεσμα. Δεν πρόκειται να τα καταφέρετε. Αλλά όπως και να χει εσείς προσπαθούσατε, μέσα από πολλά και διάφορα πράγματα. Ω, πόσοι γάμοι υπάρχουν εκεί έξω, όπου προσπαθείτε να ταιριάξετε και να είστε φυσιολογικοί; Και δεν έφερε αποτέλεσμα, και τώρα νομίζω ότι μπορείτε να αποδεχτείτε αυτό το θέμα. Μπορείτε να το απελευθερώσετε.

Οπότε, θα είναι κάπως αλλόκοτο να βρίσκεστε ανάμεσα στους άλλους ανθρώπους, να είστε ανάμεσα στην ενέργεια της μαζικής συνείδησης, αλλά μετά, ειλικρινά, όλο αυτό απαλύνεται- ειλικρινά απαλύνεται- και δεν μιλάμε ότι θα σας πάρει 20 χρόνια. Μέσα σε ένα μικρό χρονικό διάστημα απαλύνεται και θα αποκτήσετε  ένα αίσθημα αποδοχής των άλλων, χωρίς να τους λυπάστε. Μια αίσθηση του χιούμορ, χωρίς να τους κοροϊδεύετε. Πρώτα, έστω στην αρχή, κάποιοι από εσάς θα σκεφτούν,  «Ω, θέλω να τον πιάσω στα χέρια μου αυτό τον τύπο και να τον ταρακουνήσω και να του πω: Αυτά είναι τα βασικά- επέτρεψε και ανάπνευσε.» «Αυτά είναι τα βασικά,» και μετά θα χαμογελάσετε στον εαυτό σας και θα συνειδητοποιήσετε ότι δεν ωφελεί. Είναι στο δικό τους ταξίδι. Όταν θα είναι έτοιμοι, αν θα είναι ποτέ έτοιμοι, θα έρθουν σε εσάς, ή σε κάποιον σαν κι εσάς και, ω, στις χειρότερες, τις πιο απελπιστικές στιγμές τους, τις πιο σκοτεινές, όταν όλα στην ζωή τους θα διαλύονται- ξέρετε πώς είναι- τότε θα έρθουν σε εσάς και θα σας πουν, «Τι είναι αυτό; Τι είναι αυτό; Είδα την αλλαγή στην ζωή σου, τι έκανες; Ήπιες κάποιον αγιασμό;» ( ο Αντάμους γελάει) « Ή μήπως άκουσες κάποια ιερή μουσική;» Ξέρετε πώς είναι.

Και μετά θα σταματήσετε και θα πάρετε μια βαθιά αναπνοή και θα συνειδητοποιήσετε ότι είναι πραγματικά πολύ απλό. Θα κοιτάξετε πίσω στο δικό σας ταξίδι και θα δείτε ότι είναι αρκετά απλό. Αλλά το κάνατε πολύπλοκο. Είναι πραγματικά αρκετά όμορφα, αλλά εσείς πάντοτε είχατε στραμμένο το βλέμμα  στα απόκρυφα της Πραγμάτωσής σας ή στο να φτάσετε στην Πραγμάτωση.

Και είναι κάπως αστείο, όταν δουλεύει  κάποιος μαζί σας μερικές φορές, ειδικά όταν  ο Τοβίας δούλευε μαζί σας. Ω! Ήταν σαν ένα καθημερινό μπρα- ντε- φερ  Και όλες οι ύβρεις που εισπράξαμε και οι δυο μας, οι άσχημοι χαρακτηρισμοί και ο θυμός και η αδιαλλαξία και… αλλά απλά πήραμε μια βαθιά αναπνοή και χαμογελάσαμε επειδή ξέραμε ότι θα φτάσετε εδώ. Είναι ένα φυσιολογικό ταξίδι. Το ξέραμε ότι θα φτάνατε σε αυτό το σημείο. Επαναλάμβανα τα ίδια και τα ίδια, ξανά και ξανά. Επαναλάμβανα πράγματα που είχε πει ο Τοβίας για χρόνια. Και επαναλάμβανα , « Και και Επιτρέπω. Και και Επιτρέπω Τώρα επιτέλους συμβαίνει. Είμαστε εδώ στην Ανάδυση.

Θα έχει ενδιαφέρον. Οι συναντήσεις μας, τα Shoud μας, όταν βρισκόμαστε όπως τώρα, θα έχουν κάποιες διακυμάνσεις, επειδή δεν θα προσπαθούμε να πετάξουμε έξω τα παλιά σας ζητήματα, αλλά θα έχει να κάνει, ε λοιπόν, είναι ένας νέος τρόπος ζωής, το πώς θα περνάτε, τι θα συμβαίνει. Και θα υπάρχουν ακόμα κατάλοιπα από το παρελθόν. Θα υπάρχουν ακόμα στιγμές όπου ο πειρασμός, η βαρύτητα θα σας τραβάνε πίσω στους παλιούς τρόπους. Ξέρετε, δεν θα τους πολεμάτε. Απλά θα τους παρακολουθούμε με μεγάλη σοφία και χιούμορ.

Σοφία και χιούμορ, θα έλεγα ότι εκεί βαδίζουμε στην Σειρά της Ανάδυσης. Είναι η ποιότητα του Κουτχούμι – σοφία και χιούμορ. Φανταστείτε για μια στιγμή την ζωή σας στο μέλλον, σοφία και χιούμορ- και την ενέργεια να σας υπηρετεί, αλλά σοφία και χιούμορ- τι υπέροχος τρόπος ζωής! Να είστε σοφός και με χιούμορ. Φανταστικό.

Οπότε, όλα αυτά θα συμβούν και είναι καταπληκτικά. Φαίνεται τόσο… μερικές φορές κάποιοι από εσάςνομίζετε, ότι όλα αυτά γίνονται τόσο γρήγορα. Όλα αυτά γίνονται καθώς ο πλανήτης αλλάζει. Ξέρετε, μιλάω για μερικές από τις πλανητικές αλλαγές, κάποιοι άλλοι μιλάνε περισσότερο από μένα γι αυτό, αλλά μιλάω γι’ αυτές τις πλανητικές αλλαγές στο επίπεδο της ανθρώπινης συνείδησης, στον πλανήτη, στο επίπεδο του πράσινου πλανήτη. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, που ακόμα βρίσκονται στην άρνηση. Όχι απαραίτητα Σώμπρα, αλλά γενικότερα άνθρωποι που είναι σε άρνηση για όλα αυτά που συμβαίνουν. Δεν θέλουν αυτές τις αλλαγές. Οι αλλαγές είναι παντού, συμβαίνουν κάθε μέρα και γίνονται όλο και με πιο γρήγορους ρυθμούς.

Πολλοί άνθρωποι κρύβονται στο καβούκι τους, κρύβονται στο σπίτι τους, στην δουλειά τους, στους παλιούς τρόπους. Δεν θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα. Θέλουν τα πράγματα να παραμείνουν όπως ήταν- ίσως λίγο πιο βελτιωμένα, λίγο πιο όμορφα, αλλά βασικά τα ίδια- κι αυτό θα είναι αδύνατον. Θα υπάρξουν πολλοί που θα αγνοήσουν όλες αυτές τις αλλαγές που γίνονται στον κόσμο, αλλαγές που γίνονται ταχύτερα από ποτέ, ποτέ άλλοτε.

Μπορεί να έχετε την τάση μια στο τόσο να μην θέλετε τις αλλαγές στον πλανήτη, να μείνουν όλα όπως ήταν. Δεν πρόκειται να συμβεί. Δεν είναι καλές ούτε κακές. Απλά είναι. Απλά αλλάζουν.

Το θέμα είναι ότι εσείς περάσατε μέσα από αυτές τις αλλαγές. Εσείς πραγματικά οδηγήσατε την συνείδηση σε πολλές από αυτές τις αλλαγές. Τώρα συμβαίνουν παγκόσμια και πολύ σύντομα οι άνθρωποι θα πρέπει να ξυπνήσουν και να συνειδητοποιήσουν ότι, ο κόσμος όπως τον ήξεραν, ο κόσμος που ξόδεψαν πολλές ζωές να τον εμπειραθούν, αλλάζει γρήγορα. Όχι μόνο λόγω της Γαίας που φεύγει, αλλά λόγω της τεχνολογίας. Και, ακόμα περισσότερο, λόγω της συνείδησης των ανθρώπων. Αυτό είναι που αλλάζει τα πράγματα, η συνείδηση των ανθρώπων. Αυτό που θα αλλάξει πραγματικά τον πλανήτη είναι οι άνθρωποι όπως εσείς, που επιλέγουν να μείνουν εδώ ενσωματωμένοι, συνειδητοποιημένοι. Όχι κηρύττοντας πάνω σε άμβωνες, όχι προσπαθώντας να πείσουν κάποιους, όχι γυρνώντας με τα ποδήλατα, χτυπώντας πόρτες, αλλά απλά και μόνο με την ακτινοβολία τους. Αυτό είναι, απλά και μόνο με την ακτινοβολία τους. Αυτό είναι που φέρνει περισσότερες αλλαγές.

Ξέρετε, μίλησα γι αυτό το θέμα πριν πολλά χρόνια σε αυτό που ονομάζετε Κβαντικό Άλμα (Quantum Leap).  Μίλησα για όλες τις αλλαγές συμβαίνουν στον πλανήτη στην ιατρική, στην τεχνολογία, στην οικονομία, στην βιομηχανία, στην ενέργεια, σε όλα, και όλο αυτό εξαιτίας της συνείδησης. Δεν θα συνέβαινε αν δεν υπήρχε η συνείδηση, όχι μόνο σε εσάς, αλλά σε πολλούς ανθρώπους σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Έτσι λοιπόν, ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Μπαίνουμε στην Σειρά της Ανάδυσης. Θα ήθελα ένα πολύ καλό  βίντεο γι αυτή την Σειρά. Η Σειρά της Ανάδυσης, το πραγματοποιούμε. Το πραγματοποιούμε.

Επίσης, χρειάστηκε να κάνουμε λίγη καθαριότητα. Έπρεπε να μείνουμε εστιασμένοι. Αυτοί που ήταν πραγματικά έτοιμοι, που θα επιτρέψουν πραγματικά, πραγματικά, την ενσωματωμένη τους Φώτιση, έπρεπε να απελευθερωθούν από τους άλλους, επειδή- εντάξει, εδώ θα το πω πολύ ξεκάθαρα- επειδή ήταν ενεργειακά θρεφόμενοι. Εκμεταλλεύονταν όλη αυτή την δουλειά, αυτή την αφοσίωση που δείχνετε εδώ. Προσπαθούσαν να τραφούν από τις ενέργειες, έπρεπε να τους ζητήσουμε να φύγουν, και το έκαναν. Οπότε, τα επόμενα δυο χρόνια εσείς, οι άλλοι Σώμπρα, εγώ, θα είμαστε πολύ- εστιασμένοι δεν είναι και η πιο κατάλληλη λέξη – θα μπούμε πολύ μέσα στην εμπειρία. Θα υπάρχει σαφήνεια γύρω από αυτά που θα κάνουμε τα επόμενα χρόνια. Μετά από αυτό, να προσέχετε. Θα παιχτεί ένα τελείως διαφορετικό παιχνίδι εδώ γύρω. Τα επόμενα δυο χρόνια θα είμαστε μια κλειστή, πολύ κλειστή ομάδα με μεγάλη σαφήνεια γύρω από αυτά που θα κάνουμε και αυτά που θα βιώνουμε. Ωραία.
Καλή αναπνοή με αυτό.

Η Σοφία των Σώμπρα

Τώρα, Λίντα στο μικρόφωνο παρακαλώ, επειδή είναι ένα από τα αγαπημένα μου πράγματα. Είναι εκείνη η ώρα όπου κάνουμε την Σοφία των Σώμπρα. Λίντα , παρακαλώ στο μικρόφωνο.

Οκ. Είναι ανοικτό το μικρόφωνο;

ΛΙΝΤΑ: Όχι ( κι άλλα γέλια).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα προκαλούσε μεγάλη αμηχανία να δώσεις σε κάποιον το μικρόφωνο για να μοιραστεί την σοφία του και…( ο Αντάμους κάνει πως μιλάει χωρίς ήχο) Ωραία. Οπότε…

ΛΙΝΤΑ: Γιατί κοιτάς εμένα;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή εσύ κρατάς το μικρόφωνο.

ΛΙΝΤΑ: Φταίει το χειριστήριο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Οπότε, ερώτηση.

ΛΙΝΤΑ: Είμαι έτοιμη.

~Ερώτηση 1

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στο τέλος της συγκέντρωσής μας τον περασμένο μήνα, μιλήσαμε για κάτι. Είπα, «Ξέρετε τι συμβαίνει. Υπάρχει αυτή η ενέργεια, αυτό το δυναμικό. Ξέρετε, πλησιάζουμε όλο και περισσότερο στην αληθινή αγνή Πραγμάτωση, και τι στο καλό; Γιατί εξακολουθούν όλα να διαλύονται; Γιατί φαίνεται σαν να κάνετε δυο βήματα μπροστά και πέντε πίσω; Γιατί γίνονται όλα αυτά;» Είπα, «Ε λοιπόν, τεστάρετε τον εαυτό σας».

Δεν το κάνει το Πνεύμα. Το Πνεύμα δεν κάνει τίποτα. Εσείς δοκιμάζετε τον εαυτό σας, και είναι ένα φυσικό, αφύσικο φαινόμενο που συμβαίνει σε όλους τους Αναληφθέντες Δασκάλους. Περνάτε μια περίοδο, που πραγματικά τεστάτερε τον εαυτό σας, και δεν το συνειδητοποιείτε καν, αλλά δοκιμάζετε τον εαυτό σας. Είστε τόσο κοντά στην Πραγμάτωση, που μπορείτε σχεδόν να την γευτείτε. Είχατε κάποιες αναλαμπές. Είχατε μια εμπειρία ή ίσως πολλές εμπειρίες. Είχατε πολλές «αχα» στιγμές και απλά το ξέρετε, το ξέρετε ότι υπάρχει. Μπορείτε σχεδόν να την μυρίσετε. Μπορείτε σχεδόν να την νοιώσετε. Είναι τόσο αληθινή που έρχεται στα όνειρά σας. Και αυτό που συμβαίνει στα όνειρά σας αυτή την στιγμή είναι, ότι έρχεται η σοφία του Μάστερ και σοφοποιεί πολλά από αυτά που κρατούσατε  βαθιά μέσα σας. Οπότε φτάνει ακόμα και μέχρι την κατάσταση των ονείρων και καθαρίζει πολλά σκουπίδια. Και ξέρω ότι τα όνειρά σας είναι αρκετά δυσάρεστα αυτές τις μέρες και φαίνεται σαν να συνεχίζουν ξανά και ξανά επειδή κρατούσατε μέσα σας όλα αυτά τα θέματα  ανέκαθεν. Αλλά δοκιμάζετε τον εαυτό σας. Είναι κάτι που έκαναν όλοι οι Αναληφθέντες Δάσκαλοι πριν την Πραγμάτωσή τους. Όταν κάποιος συνειδητοποιήσει ότι ότι η Πραγμάτωση είναι σχεδόν εδώ, η συνειδητοποίηση της Πραγμάτωσης τον κάνει να δοκιμάζει τον εαυτό του.

Έτσι λοιπόν είπα τον περασμένο μήνα, «Εγώ απομακρύνομαι. Κάνω μια παύση.» Τον περισσότερο καιρό είμαι δίπλα σε όλους σας- τον περισσότερο καιρό. Μερικές φορές κάνουμε μεγάλες συζητήσεις, και ξέρω ότι μια στο τόσο με βρίζετε, αλλά δεν πειράζει. Γι αυτό είμαι εδώ. Αλλά έφυγα έτσι ώστε να αναγκαστείτε να ασχοληθείτε με τον εαυτό σας και με τις δοκιμές σας.

Οπότε, η ερώτηση- και θα σας κάνω πολλές ερωτήσεις σήμερα στην Σοφία των Μάστερ- η ερώτηση είναι πώς δοκιμάζετε τον εαυτό σας; Τι κάνατε για να δοκιμάσετε τον εαυτό σας; Λίντα, παρακαλώ.

ΛΙΝΤΑ: Ου! Βγάλε τα χέρια σου από τα δάχτυλα των ποδιών σου. Ου!  (γέλια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Θα χρειαστεί να εφοδιαστούμε με – πώς τα λέτε- αντισηπτικά μαντηλάκια για την Λίντα και το μικρόφωνο, παρακαλώ.

ΣΤΕΦΑΝ: Πολύ αργά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πώς δοκίμασες τον εαυτό σου;

ΣΤΕΦΑΝ: Δεν γνωρίζω ότι δοκίμασα  τον εαυτό μου τον περασμένο μήνα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Δεν ήσουν υποχρεωμένος να δοκιμάσεις τον εαυτό σου, αλλά ας παίξουμε ένα παιχνίδι.

ΣΤΕΦΑΝ: Εντάξει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το ονομάζω Πράξη Συνείδησης. Αν δοκίμαζες τον εαυτό σου, τι θα έκανες; Απλά παίζουμε ένα παιχνίδι.

ΣΤΕΦΑΝ: Σωστά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι θα έκανες;

ΣΤΕΦΑΝ: Σαν να λέμε, αν αποκτήσεις κάτι καινούργιο, ένα καινούργιο λογισμικό, θα θέλεις  να βεβαιωθείς ότι λειτουργεί σωστά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σαφώς.

ΣΤΕΦΑΝ: Οπότε του κάνεις όλα τα τεστ για να δεις αν υπάρχουν δυσλειτουργίες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σαφώς, θα κάνεις κάποιες δοκιμές στο λογισμικό. Όμως τι θα κάνεις με την ζωή σου; Κάνεις κάποια τεστ όπως και στο λογισμικό;

ΣΤΕΦΑΝ: Λοιπόν, κατά κάποιον τρόπο, φαντάζομαι, ξέρεις, σαν να θέλεις να ξεφορτωθείς όλες τις αμφιβολίες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Α χα. Α χα. Σωστά, σωστά. Οπότε, το δοκίμασες αυτό,  δοκίμασες τον εαυτό σου;

ΣΤΕΦΑΝ: Είναι καλή ερώτηση.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι, ξέρεις, σαν να δίνεις την απάντηση, «Δεν έχω ακόμα συνειδητοποιήσει την απάντηση.
ΣΤΕΦΑΝ: Ακριβώς.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Που σημαίνει, «Δεν ξέρω,» αλλά τουλάχιστον δεν χρησιμοποίησες αυτές τις λέξεις. Οπότε, κάνε έστω ότι δοκιμάζεις τον εαυτό σου.

ΣΤΕΦΑΝ: Οπότε, αν δοκίμαζα τον εαυτό μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Πώς θα ήταν;

ΣΤΕΦΑΝ: Πώς να το κάνω αυτό;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και το κάνεις τώρα, εδώ που τα λέμε.

ΣΤΕΦΑΝ: Σωστά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΣΤΕΦΑΝ: Ξέρει, ε να, θεωρώ, ότι το θέμα είναι, ξέρεις, τι να δοκιμάσω;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΣΤΕΦΑΝ: Και μετά συνειδητοποιείς ότι έτσι κι αλλιώς είναι ανώφελο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι.

ΣΤΕΦΑΝ: Σαν να λέμε…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα γίνω λίγο ωμός, γιατί αλλιώς θα συνεχίζεται για πολύ, επειδή…

ΣΤΕΦΑΝ: Το ξέρω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … αυτό είναι το τεστ που κάνεις στον εαυτό σου. Έλλειψη σαφήνειας. «Δεν είμαι σίγουρος που θα με βγάλει, τι θα κάνω. Δεν θα δεσμευτώ. Δεν θα …- δεν θέλω να…» Έλλειψη σαφήνειας. Οπότε, δοκιμάζεις  διαρκώς τον εαυτό σου με το να είσαι ασαφής.

ΣΤΕΦΑΝ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, είσαι σαφής στο ότι δεν είσαι σαφής. Με άλλα λόγια, είναι ένα μεγάλο τεστ που κάποιος κάνει στον εαυτό του. Και δεν σε  πειράζω, αλλά θα το κάνω, επειδή από την στιγμή που κάθεσαι σε αυτές τις καρέκλες, θα σε τσιγκλίσω. Όχι, δεν χρειάζεται να έχεις ενοχές. Είναι  σαν το τεστ να είναι να παραμείνεις ασαφής.

ΣΤΕΦΑΝ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. «Μπορώ να συνεχίσω να είμαι ασαφής;» Και μετά, μια μέρα ξυπνάς και λες, «Μακάρι να είχα τις απαντήσεις. Μακάρι να έρθουν σε μένα. Μακάρι να είχα το γνωρίζειν. Μακάρι να μπορούσα να τα δω όλα αυτά. Ε, θα ξαναγίνω ασαφής.» Είναι ένα είδος τεστ. Είναι σαν ένα αντίστροφο τεστ.

ΣΤΕΦΑΝ: Σωστά. Θέλω να πω,  συμβαίνουν αυτά τα πράγματα και μετά ξαφνικά όλα ξεκαθαρίζουν. Ξέρεις, είναι σαν κάποιες μέρες να είναι…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τότε γιατί επιστρέφεις στην ασάφεια;

ΣΤΕΦΑΝ: Στην ασάφεια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Γιατί επιστρέφεις εκεί; Δεν χρειάζεται να το κάνεις.

ΣΤΕΦΑΝ: Εντάξει, ξέρεις, πιστεύω ότι είναι ανθρώπινο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, δεν είναι. Όχι. Μπορεί να είναι μέρος της δικής σου εμπειρίας.

Αλλά δεν αναφέρεται στο βιβλίο. Έψαξα μέσα στο βιβλίο που γράφει πώς να είσαι άνθρωπος. Δεν γράφει ότι πρέπει να είσαι ασαφής.

ΣΤΕΦΑΝ: Αλλά ξέρεις, είναι αυτά τα υπολείμματα από το παρελθόν.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, είναι ένα μεγάλο τεστ για κάποιον να επιστρέφει στην ασάφεια.

Και να δει αν μπορεί να αποσαφηνίσει την ασάφεια και να γίνει σαφής.

ΣΤΕΦΑΝ: Και να νοιώσει περήφανος.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και δεν είναι κριτική, είναι παρατήρηση, και πολλοί από εσάς το κάνετε αυτό. Σαν να λέτε, «Θα γίνω για λίγο ασαφής.» Είναι ένα παράξενο τεστ. Θέλεις να είσαι σαφής;

ΣΤΕΦΑΝ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Ήσουν σαφής. Ωραία. Ωραία. Οπότε σταμάτα να τεστάρεις τον εαυτό σου πάνω στην έλλειψη της σαφήνειας.

ΣΤΕΦΑΝ: Εύκολα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Εύκολα» λένε ( γελάνε).

ΣΤΕΦΑΝ: Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε ευχαριστώ. Πώς δοκιμάζετε τον εαυτό σας; Πώς δοκιμάζετε τον εαυτό σας;

ΑΛΙΣ: Ναι, το σκεφτόμουν πριν λίγο, ενόσω μιλούσε ο Στέφαν. Θα έλεγα το ίδιο για τον εαυτό μου αρχικά, ότι δεν νομίζω ότι δοκιμάζω τον εαυτό μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σοβαρά;

ΑΛΙΣ: Περίμενε. Περίμενε γι αυτό. Τον περασμένο μήνα, πιθανόν εξαιτίας του Keahak και όλων όσων κάναμε μαζί, είχα πολλές συναισθηματικές συνειδητοποιήσεις.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι.

ΑΛΙΣ: Και μετά υπήρχαν στιγμές που δεν το ένοιωθα, και εκείνες τις στιγμές, έλεγα, «Πώς κι έτσι;» Οπότε σκεφτόμουν, γιατί να μην μπορώ να μείνω σε αυτό; Και μετά ο εαυτός μου , μου έδινε την απάντηση. Είναι επειδή είναι ακόμα πολύ έντονο όταν συμβαίνει για το σώμα, για το ανθρώπινο σώμα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.

ΑΛΙΣ: Και έτσι αν δοκιμάσω τον εαυτό μου, είναι σαν να μπαίνω μέσα στην Πραγμάτωση και είναι σαν, «Ωωω! Ααα! Ε λοιπόν, είναι έντονο. Ουφ! Γύρνα πίσω.»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σίγουρα. Είναι σαν να βουτάς το δάχτυλο του ποδιού σου μέσα στο νερό πριν μπεις ολόκληρη μέσα.

ΑΛΙΣ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο μεγαλύτερος φόβος σου, κι ο φόβος πολλών Σώμπρα- η βιολογία. «Τι θα πάθει το σώμα μου;»

ΑΛΙΣ: Σωστά. Απόλυτα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξέρεις, είσαι καλή στο μυαλό, έχεις ισορροπημένο μυαλό.

Αλλά, «Τι στην ευχή, θα με σκοτώσει;»

ΑΛΙΣ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξέρεις, θα πάθω καρδιακή προσβολή; Κάποια ασθένεια; Κάτι τέτοιο. Είσαι επαγγελματίας στον χώρο της ιατρικής και καταλαβαίνεις την ιδιοσυγκρασία του σώματος, οπότε είναι κάπως τρομακτικό. Θα ήσουν πολύ καλύτερα αν ξεμάθαινες όλα γύρω από την ιατρική, ξέρεις.

ΑΛΙΣ: Ναι, χωρίς πλάκα ( γελάει).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά είναι μεγάλο πράγμα- δοκιμάζεις τον εαυτό σου, «Θα δώσω στον εαυτό μου λίγη επίγνωση και μετά θα κάνω πίσω. Είμαι ακόμα ζωντανή;»

ΑΛΙΣ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Μήπως κόλλησα κάποια αρρώστια;»

Αλλά ας πούμε ότι… το σώμα σου δέχεται πολλά χτυπήματα με όλα αυτά, αλλά ουσιαστικά δέχεται περισσότερα χτυπήματα κάθε φορά που σταματάς, ξεκινάς, σταματάς, ξεκινάς.

Τι θα έλεγες να το αποδεχόσουν έτσι απλά; Όχι άλλα τεστ. Και τι θα γίνει, στην χειρότερη περίπτωση, αν το σώμα σου εξαντληθεί;

ΑΛΙΣ: Ναι. Ναι. Το λέω στα παιδιά μου, «Ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να σας συμβεί; Να πεθάνετε. Θα γυρίσετε πίσω, και θα το κάνετε ξανά.»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι. Δεν χρειάζεται να γυρίσετε πίσω.

ΑΛΙΣ: Δεν θέλω να γυρίσω πίσω ( γελάει). Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά αυτός ο φόβος του θανάτου, είναι τεράστιος, και είναι κι αυτό ένα τεστ κατά κάποιον τρόπο, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Αλλά ο φόβος του θανάτου, αν τον υπερβείτε… να πεθάνετε τώρα. Ξεπεράστε το, το κάναμε σε κάποιες από τις συγκεντρώσεις μας. Βγάλτε τον θάνατο από την μέση. Κατά κάποιον τρόπο, περνάτε μέσα από τον θάνατο, έτσι κι αλλιώς.

ΑΛΙΣ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θέλω να πω, περνάς μέσα από τον θάνατο, είτε σου αρέσει είτε όχι. Αλλά ξεκίνα  να μπαίνεις πραγματικά μέσα στην νέα βιολογία. Έχεις  μεγάλη εναρμόνιση στην κατανόηση της βιολογίας σε ενεργειακό επίπεδο, όχι μόνο από ιατρικής πλευράς. Αλλά θα γίνεις τέλεια στο πώς να καταλαβαίνεις τα δυναμικά αυτού που αποκαλείται φωτεινό σώμα, που εισέρχεται μέσα σου. Και απλά κάνε το. Γίνε το παράδειγμα.

ΑΛΙΣ: Ναι. Ναι. Ναι, ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Με την δική σου γνώση στην ιατρική και στην ενέργεια, γίνε το παράδειγμα. Βάλε το μέσα σου και σταμάτα να δοκιμάζεις.

ΑΛΙΣ: Θα το κάνω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ. Ωω! Ανυπομονώ να το δω. Ναι. Απλά χρειαζόσουν την άδεια. Αυτό είναι. Απλά χρειαζόσουν να ακούσεις, «Μπορείς να το κάνεις. Απλά κάνε το.» Ναι. Κάνα δυο ακόμα. Πώς δοκιμάσατε τον εαυτό σας;

ΑΝΤΥ: Πράγματι, περισσότερο αμφισβητούσα τον εαυτό μου. Ξέρεις, πριν από χρόνια…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, δεν είναι τεστ.

ΑΝΤΥ: Ναι, λοιπόν, πριν χρόνια πίστευα ότι, « Ξέρεις κάτι, πρέπει να ξεφορτωθώ όλους μου τους φόβους.»

Ξέρεις, έλεγα συνέχεια, «Δεν φοβάμαι τίποτα» και μετά έρχεσαι εσύ και  πατάς τα κουμπιά μου ( ο Αντάμους γελάει) και φεύγεις…. Νομίζω ότι φοβάμαι τον εαυτό μου. Πιστεύω ότι φοβάμαι την επιτυχία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Γιατί;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε κάνεις αυτό το αστείο, όπου έχεις λίγη επιτυχία και μετά- μπουμ!- όλα, τα παίρνει και τα σηκώνει;

ΑΝΤΥ: Ναι. Μου έρχονται εικόνες από προηγούμενες ζωές που δεν ήταν ευχάριστες ή πετυχημένες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις πολλά χρήματα στον τραπεζικό σου λογαριασμό;

ΑΝΤΥ: Αυτή την στιγμή έχω λίγα, ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θέλω να πω αρκετά.

ΑΝΤΥ: Ω, όχι πολλά, όχι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σαν να λέμε, εξαψήφιο;

ΑΝΤΥ: Ε, μπορεί ( γέλια).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στα εφτά το πήγαινα.

ΑΝΤΥ:… να έχω κάποια χρήματα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά θέλω να τονίσω κάτι εδώ.

Αυτός ο φόβος για την επιτυχία είναι που σε κάνει να επιτρέπεις στον εαυτό σας να έχει κάποια…

Θα το έλεγα , σχετική άνεση, αλλά όχι πολλή. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για τα χρήματα. Απλά χρησιμοποίησα αυτό το παράδειγμα αλλά…

ΑΝΤΥ: Ναι, ισχύει για όλα, επειδή…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: …στις σχέσεις;

ΑΝΤΥ: Όταν είσαι πολύ επιτυχημένος, γίνεσαι στόχος, «Ω! Ε λοιπόν, ξέρεις, αυτός ο τύπος έχει χρήμα. Πάμε να του πάρουμε χρήματα. Αυτός ο τύπος έχει μεγάλη επιχείρηση, μπορεί να κάνω δουλειές μαζί του.»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κι αυτά είναι μόνο όσα εσύ ακούς.

ΑΝΤΥ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εκεί έξω με πολλά χρήματα που δεν τους ξέρεις επειδή δεν είναι…. Θα έλεγα «μαλάκες» ( η Λίντα αναστενάζει).

ΑΝΤΥ: Πες το. Δεν πειράζει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μα θα το πω. Δεν είναι φιγουρατζήδες. Ξέρεις ότι υπάρχουν  πολλοί πραγματικά πλούσιοι άνθρωποι στον πλανήτη, που είναι χαμηλών τόνων. Δεν ρίχνουν φωτοβολίδες για να το μάθουν όλοι. Επιτρέπουν την αφθονία στην ζωή τους και δεν έχουν ανάγκη να το επιδεικνύουν. Γίνονται γνωστοί από την στιγμή που θα τους στοχοποιήσουν, επειδή το θέλουν, διαφορετικά δεν θα έριχναν φωτοβολίδες για να τους κυνηγάνε όλοι.

ΑΝΤΥ: Μου αρέσει αυτό. Σε ευχαριστώ.

Για την πληροφορία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, καλά, καλά.

ΑΝΤΥ: Είναι μια διαφορετική σκέψη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, δοκιμάζεις τον εαυτό σου με την δύναμή σου, θα μπορούσες να πεις, με την επιτυχία σου, με την προσωπικότητά σου, και αυτό γίνεται ξανά και ξανά. Εκεί ανάμεσα βλέπω και κάποια θέματα σχέσεων.

ΑΝΤΥ: Κάτι ζουμερά θέματα ( γέλια).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Οπότε, γιατί, Άντυ, γιατί δοκιμάζεις έτσι τον εαυτό σου;

ΑΝΤΥ: ( δεν μιλάει για λίγο) Πιστεύω ότι μπορεί να είναι ο φόβος για τον εαυτό.

Ο φόβος της επιτυχίας.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι Όμως η Πραγμάτωση, δεν είναι κι αυτή μια μορφή επιτυχίας; Ξέρεις, κάτι για το οποίο δουλεύεις εδώ και αρκετό καιρό; Πώς θα φτάσεις στην Πραγμάτωση αν φοβάσαι μήπως πετύχεις;

ΑΝΤΥ: Οπότε, θα ήθελα να απαλλαγώ από αυτό τον φόβο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, οκ. Γιατί δεν το  έχεις κάνει; ( γέλια).

ΑΝΤΥ: Μάλλον θα πρέπει να παρακολουθήσω ξανά το βίντεο με το «Σταμάτα το.» (γέλια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό θα ήταν καλό.

ΑΝΤΥ: Ναι, ναι. Ήταν καλό. Μου αρέσει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά όχι, η απάντηση είναι ολοφάνερη: επειδή ακόμα το ευχαριστιέσαι. Αλλιώς δεν θα το έκανες. Είναι το είδος του «συνδυασμός χιούμορ και σοφίας.» Αν κάνεις κάτι που δεν σου αρέσει, είναι επειδή προφανώς σου αρέσει ακόμα. Ακόμα κάτι αποκομίζεις από αυτό. Ακόμα παίρνεις κάτι. Οπότε, άντε και – μα τι σου προσφέρει ακόμα;- άντε και τελείωσέ το.
ΑΝΤΥ: Ναι. Ναι. Μπορεί να είναι η άνεση που σου δίνει- πως ήταν εκείνη η παλιά παροιμία;- ο διάβολος που γνωρίζεις.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Σωστά. Ναι. Και δεν έχει να κάνει με τα χρήματα ή την επιτυχία ή οτιδήποτε, αλλά με την Πραγμάτωση και αν φοβάσαι τον εαυτό σου , αν τον αμφισβητείς, τότε θα εφαρμόσεις το ίδιο πράγμα και στην Πραγμάτωση.

Στάσου λίγο απόμακρα, κοίτα τα ενεργειακά πρότυπα στην ζωή σου- τις σχέσεις, τα χρήματα- και παλιότερα είχες δυσκολευτεί με τα χρήματα και μετά ήρθαν πιο εύκολα.

Οι σχέσεις, τα χρήματα και το σώμα σου, η βιολογία σου, που δεν είναι μεγάλο ζήτημα. Αλλά ρίξε τους μια ματιά και τώρα μπορείς να βγάλεις ένα συμπέρασμα και να πεις, «Αυτό ουσιαστικά θα κάνω στην Ανάδυσή μου. Θα την δοκιμάσω. Θα εφαρμόσω κάποια πράγματα εκεί, και μετά θα σπάσω τα μούτρα μου και θα πρέπει να εξακολουθήσω να το επεξεργάζομαι.»

ΑΝΤΥ: Δεν μου αρέσει αυτή η ιδέα.

Αλλά  μάλλον  αυτό κάνω, έτσι;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μάλλον. Ίσως. Δεν ξέρω. Αλλά το θέμα στο προηγούμενο Shoud ήταν ότι είναι κοινή συνήθεια , όταν φτάνετε στην ανάδυση, στην Πραγμάτωση, να προσπαθείτε να δοκιμάσετε τον εαυτό σας. Κι αυτό είναι που καθυστερεί πολλούς – τεστ και τεστ και τεστ- «Αξίζω; Είμαι έτοιμος;» Και υπάρχει και το άλλο θέμα- σε πολλούς αρέσει να το σκέφτονται, αλλά ουσιαστικά δεν το κάνουν. Ξέρεις, μερικές φορές το όνειρο είναι πιο σπουδαίο από την πραγματικότητα. Ξέρεις, μερικές φορές οι άνθρωποι θέλουν να εξακολουθούν να ονειρεύονται την φώτιση και να μιλάνε γι αυτή και να παρακολουθούν μαθήματα κι όλα τα υπόλοιπα, αντί  απλά να το πράξουν. Και αυτό προσπαθώ να επισημάνω εδώ. Ναι.

ΑΝΤΥ: Σε ευχαριστώ. Ναι. Νομίζω ότι ένοιωθα άνετα μέσα στην μιζέρια μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι. Ωραία. Μέχρι να το επισημαίνω ήταν εντάξει, αλλά τώρα γίνεται πολύ μίζερο ( γελάνε).

ΑΝΤΥ: Τώρα είναι καλύτερα, ναι! Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δυο ακόμα. Πώς δοκιμάζετε τον εαυτό σας; Όου- όου ( ο Αντάμους γελάει).

ΣΩΜΠΡΑ 1 (γυναίκα): Ω, Θεέ μου! ( γέλια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο χειρότερος δυνατόν φόβος ( κι άλλα γέλια), να σου δώσουν το μικρόφωνο σε ένα Shoud.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Σωστά!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα σε πείραζε, επίσης, να σταθείς όρθια;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Ω, θεούλη μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Θα μπορούσα να σε ανεβάσω στην σκηνή, αλλά ας το αφήσουμε έτσι. Πώς δοκιμάζεις τον εαυτό σου;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Χμ. Δεν ξέρω– Κέλλυ, πώς δοκιμάζω τον εαυτό μου;  (γελάει). Δεν ξέρω, απλά…( η Λίντα αναστενάζει και το κοινό λέει «Ωωω!»)

ΛΙΝΤΑ: Ωωω! Είναι η απάντηση της τουαλέτας. ( κάποιος φωνάζει « Ω, όχι!») Ωωω!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπορείς να το δεις σαν μια ευκαιρία για να πας τουαλέτα.

ΛΙΝΤΑ: Δώσε της μια ακόμα ευκαιρία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δώσε το μικρόφωνο σε κάποιον που δεν συμπαθείς. Δώσε το σε οποιονδήποτε

ΛΙΝΤΑ: Ακριβώς μπροστά σου! Ακριβώς μπροστά σου ( κάποιος λέει, «Πλύνε τα χέρια σου».)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δυο λεπτά αρκούν. Θα την βγάλει κάποιος έξω- και θα πρέπει να πάει στις αντρικές τουαλέτες .

ΛΙΝΤΑ: Ωωω! Δεν μπορείς να την υποχρεώσεις να πάει στις αντρικές τουαλέτες!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δυο λεπτά αρκούν, κάποιος να πάει να την βγάλει έξω μετά από δυο λεπτά. Οπότε, ωραία. Τώρα έχεις εσύ το μικρόφωνο. Έτσι λοιπόν, δοκιμές. Πώς δοκίμασες τον εαυτό σου;

ΑΛΑΓΙΑ: Τον δοκίμασα πάνω στα χρήματα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πάνω στα χρήματα.

ΑΛΑΓΙΑ: Σαν να λέμε, «Έχω τα χρήματα να το αγοράσω αυτό; Ή μήπως όχι;»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω!

ΑΛΑΓΙΑ: « Θα πρέπει να το πληρώσω;» Έπαιξα για λίγο με αυτό το θέμα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σοβαρά; Το κάνουν ακόμα αυτό οι άνθρωποι; Ανησυχούν αν έχουν χρήματα;

ΑΛΑΓΙΑ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ουάου! Ουάου, ουάου. Οκ. Ναι. Οπότε, δώσε μου ένα παράδειγμα για κάτι που έκανες πρόσφατα, όταν προσπαθούσες να αποφασίσεις αν θα αγοράσεις ένα πολύ όμορφο καινούργιο αυτοκίνητο ή όχι.

ΑΛΑΓΙΑ: Στην πραγματικότητα, για να αγοράσω σπίτι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Για να αγοράσεις σπίτι, οκ.

Περίφημα.

ΑΛΑΓΙΑ: Αν έπρεπε να…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το αγόρασες;

ΑΛΑΓΙΑ: Όχι ακόμα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί;

ΑΛΑΓΙΑ: Νοιώθω ότι αυτή την στιγμή έχω ανάγκη να είμαι ασταθής, κάπως πιο ρευστή, όχι πολύ συμπαγής ( ο Αντάμους γελάει). Θέλω να είμαι…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Makyo! Αχα!

ΑΛΑΓΙΑ: …διαθέσιμη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι πράγμα; !! Τι πράγμα;!

ΑΛΑΓΙΑ: Απλά διαθέσιμη, ξέρεις. Πιο…

Όχι πολύ συμπαγής.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα το ονομάσω «Αυτή είναι η βλακώδης ζωή σου» ( η Αλάγια γελάει). Πόσο καιρό τώρα το θέλεις αυτό το σπίτι; Πόσον καιρό ήσουν άστεγη;

ΑΛΑΓΙΑ: Δεν είμαι άστεγη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Για πόσο καιρό ήσουν άστεγη;

ΑΛΑΓΙΑ: Μάλλον κάπου έξι μήνες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εδώ και πόσο καιρό ήθελες ένα σπίτι;

ΑΛΑΓΙΑ: Από τον καιρό που είχα ένα μικρό σπίτι στην πίσω αυλή όταν ήμουν μικρή.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, στο θέμα μου.

ΑΛΑΓΙΑ: Μου αρέσει  να έχω ένα σπιτικό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και τώρα μου λες ότι θέλεις να μείνεις ρευστή.

Και απλά να είσαι έτοιμη για όλα.

ΑΛΑΓΙΑ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ολόκληρο το σώμα σου είναι τυλιγμένο μέσα στην ενέργεια του σπιτιού ( η Αλάγια γελάει). Όχι, όντως είναι. Ξέρεις, κάποιοι άνθρωποι είναι νομάδες. Εσύ είσαι άνθρωπος του σπιτιού. Είναι το αγκυροβόλι σου. Είναι το μέρος σου. Είναι ο ναός σου. Και σε όλη σου την ζωή εμπόδιζες τον εαυτό σου να αποκτήσει ένα καταφύγιο.

ΑΛΑΓΙΑ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όλη σου την ζωή.

ΑΛΑΓΙΑ: Θα με κάνεις να κλάψω ( γελάει).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όταν ήσουν μικρή, όταν ήσουν άστεγη, και τώρα που μάλλον έχεις ένα σπίτι να μείνεις, αλλά δεν είναι δικό σου. Ένα ασφαλές σπίτι, που θα είναι το μέρος το δικό σου, που μπορείς να το αποκτήσεις- και θα μπορείς να ταξιδεύεις, θα μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις- αλλά θα έχεις ένα καταφύγιο.  Κοιτάζω μέσα στην καρδιά σου, βρίσκεται εκεί, και τώρα μου μιλάς γι αυτό το χαζό τεστ, «Θέλω να μείνω ρευστή;» Όχι, όχι, όχι.

ΑΛΑΓΙΑ: Διαθέσιμη;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Διαθέσιμη. Το καλύτερο μέρος για να είσαι διαθέσιμη είναι το δικό σου σπίτι. Είναι… Δεν θα σου πω να το κάνεις ή να μην το κάνεις, αλλά….

ΑΛΑΓΙΑ: Με φοβίζει. Με φοβίζει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί;!

ΑΛΑΓΙΑ: Ω, δεν ήρθε η ώρα μου να πάω στην τουαλέτα ( γελάνε).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, ήρθε η ώρα του σπιτιού.

Σταμάτα να δοκιμάζεις τον εαυτό σου.

ΑΛΑΓΙΑ: Οκ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πάρε το σπίτι. Θα έχεις ένα μέρος όπου θα είσαι ασφαλής μέσα στον εαυτό σου. Ε, θα μιλήσω σε λίγο για τα σπίτια.

ΑΛΑΓΙΑ: Ένα σπιτικό. Είναι τόσο καλό πράγμα ένα σπιτικό!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ένα σπιτικό. Ναι, ένα σπιτικό είναι καλό πράγμα.

Οπότε, τι σχέση έχει αυτό με την ελευθερία;

ΑΛΑΓΙΑ: Ήθελα απλά να πω ότι δεν θα αναγκαστώ να περάσω μέσα από…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δοκιμάζεις τον εαυτό σου. Είναι το ίδιο…

ΑΛΑΓΙΑ: Εσύ με ρώτησες! ( γελάει)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είσαι ικανή να επαναλαμβάνεις το ίδιο πράγμα συνέχεια. Άκου με προσεκτικά. Μπορείς να… ω, τελείωσες; ( μιλάει στην Σώμπρα 1 η οποία επιστρέφει από τις τουαλέτες)

ΣΩΜΠΡΑ 1: Ω, ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν άκουσα το καζανάκι ( γέλια), αλλά δεν πειράζει.

Άκου, είσαι ικανή να επαναλαμβάνεις συνέχεια το ίδιο πράγμα, «Σκέφτομαι να αγοράσω ένα σπίτι, αλλά αυτή την στιγμή θέλω να είμαι ρευστή. Θέλω να είμαι ανοιχτή στις ευκαιρίες ή σε οτιδήποτε.» Κάνεις την ίδια βλακεία και με την φώτισή σου, «Λοιπόν, δεν θέλω να δεσμευτώ απέναντι στον εαυτό μου, στο Πνεύμα, στην ζωή, σε οτιδήποτε. Απλά…» Είσαι κότα ( γέλια). Όχι, είσαι. Το χρησιμοποιείς σαν δικαιολογία, και είναι απολύτως, εκατό τοις εκατό makyo. Είναι μαλακίες!

ΑΛΑΓΙΑ: Οκ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, εδώ πέρα βλέπουμε το παιχνίδι με το σπίτι και μπορείς, λες, «Οκ,» αλλά όταν αρχίσεις να το κάνεις αυτό με την Πραγμάτωσή σου- «Λοιπόν, μπορεί να μην έχει έρθει ακόμα η ώρα» ή «Θα περιμένω να δω αν υπάρχει κάτι ακόμα  που πρέπει να κάνω» ή «Απλά θα είμαι ανοιχτή και θα δω τι θα πει ο Μάστερ»- μαλακίες.

ΑΛΑΓΙΑ: Οκ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, πάρε το σπίτι.

ΑΛΑΓΙΑ: Και  γίνε φωτισμένη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πάρε το σπίτι και γίνε φωτισμένη. Μου αρέσει αυτό. Ναι.

ΑΛΑΓΙΑ: Ένα φωτισμένο σπίτι.

Οκ. Άλλαξε την καρέκλα σου! ( γέλια καθώς η Αλάγια κοιτάζει την Έντιθ, που κάνει έναν μορφασμό, και ο Αντάμους της στέλνει ένα φιλί.)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, ένας ακόμα και μετά θα κάνουμε μια άλλη ερώτηση. Θα το τραβήξουμε πολύ σήμερα.

Ένας ακόμα. Πώς δοκιμάσατε τον εαυτό σας τον τελευταίο καιρό; Ω! Ελπίζω να έχει την δυνατότητα η κάμερα να πιάνει το ύφος τους όταν παίρνουν το μικρόφωνο. Πώς δοκίμασες τον εαυτό σου τον τελευταίο καιρό;

ΣΟΥ: Λοιπόν, τους δυο τελευταίους μήνες ασχολούμαι με έναν  απίστευτο θυμό.

Και τον βγάζω προς τα έξω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΣΟΥ: Δεν νομίζω ότι πάει προς τα μέσα, επειδή πραγματικά έκανα το «Σταμάτα το!»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, σωστά. Έτσι λοιπόν, κλωτσάς σκυλιά και κάνεις τέτοια πράγματα;

ΣΟΥ: Όχι. Ουρλιάζω στους οδηγούς και…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε ακούνε; ( γνέφει ναι) Ω, σε ακούνε! ( γέλια) Ναι. Κάνεις και χειρονομίες;

ΣΟΥ: Ε, όχι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι. Απλά ουρλιάζεις.

ΣΟΥ: Ναι, έχω αρκετά δυνατή φωνή.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι τους φωνάζεις; Ποτέ μου δεν οδήγησα. Ανέβηκα σε πολλά άλογα, μα ποτέ δεν οδήγησα αυτοκίνητο. Οπότε, πες μου πώς θα ήταν.

ΣΟΥ: Λοιπόν, είτε λέω, «Δίνε του, μαλάκα.»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πώς σε ακούνε αν έχουν τα παράθυρα….

ΣΟΥ: Εντάξει, τα παράθυρα είναι ανοιχτά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, είναι ανοιχτά . Οπότε, πώς θα το κάνεις; Ας πούμε  ότι εγώ είμαι στο  άλλο αυτοκίνητο και σε κλείνω, τι θα έκανες;

ΣΟΥ: Λοιπόν, όταν τους βλέπω από τον καθρέφτη, είμαι κάπως, «Δίνε του, μαλάκα!»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γυρνάς το κεφάλι;

ΣΟΥ: Εντάξει, όχι. Τους παρακολουθώ από τον καθρέφτη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, εντάξει. Οκ.

ΣΟΥ: Οπότε η ενέργεια κατευθύνεται…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θέλω να σε ακούσω σαν να συμβαίνει στην πραγματικότητα. Οπότε, σε κλείνω ή κάτι άλλο και κολλάω πίσω σου, πολύ κοντά, και μετά τι;

ΣΟΥ: Δίνε του, μαλάκα!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωωω! Οκ, ωραία. Ωραία ( γέλια). Οπότε, θέματα θυμού.

Με ποιο τρόπο όλο αυτό είναι μια δοκιμασία στον εαυτό σου; Νομίζω ότι είναι μια δοκιμασία για τους άλλους.

ΣΟΥ: Λοιπόν, τις προάλλες έκανα μια συνειδητοποίηση. Είναι κάτι που με κρατάει μακριά από εμένα. Ξέρεις, ακόμα προβάλλω αυτά που είναι μέσα μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΣΟΥ: Δεν  μου χρειάζεται ο θυμός, μου χρειάζεται η διαύγεια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Για πόσο καιρό, σε αυτή την ζωή, καταπίεζες τον θυμό σου;

ΣΟΥ: Ω, Θεέ μου! Από τη μέρα που γεννήθηκα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Θέλω να πω, πολύ καταπίεση.

Και επηρεάζει το σώμα, όπως ξέρεις.

ΣΟΥ: Σωστά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν είναι και τόσο καλό.

Οπότε, θα το εκλάβω σαν δοκιμασία, ξέρεις, να ξεσπάς με φωνές. Θέλω να πω, δεν βγαίνει από το αυτοκίνητο κρατώντας το μπαστούνι του μπείζμπολ, έτσι δεν είναι;

ΣΟΥ: ( γελώντας) Όχι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Οπότε ένα μικρό ξέσπασμα με φωνές. Και ξέρεις κάτι; Πολλοί από εσάς αρχίζετε να μαθαίνετε πώς να γίνεστε μερικώς αόρατοι. Με άλλα λόγια, μπορείς να βρίζεις, «Δίνε του…»

ΣΟΥ: Μαλάκα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «…μαλάκα,» το λες  δυνατά, και εκείνοι δεν το αντιλαμβάνονται. Δεν σε βλέπουν. Δεν σε ακούνε. Νοιώθεις  καλά που το βγάζεις  από μέσα σου, αλλά- το πάμε γύρω- γύρω- όχι, δεν είναι αυτός ο τρόπος που δοκιμάζεις τον εαυτό σου. Πώς δοκιμάζεις στ αλήθεια τον εαυτό σου εδώ;

ΣΟΥ: Λοιπόν, ένα άλλο «αχα» που μου ήρθε  ήταν γύρω από την αγάπη εαυτού, και ένοιωσα αυτή την απίστευτα βαθιά αγάπη για μένα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΣΟΥ: Και έβαλα τα χέρια στο πρόσωπό μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δοκιμάζεις τον εαυτό σου με κάτι τέτοιο και μετά το ανεβάζεις στο νοητικό και βλέπεις αν μπορείς να το εξηγήσεις νοητικά, να το κάνεις ένα νοητικό θέμα. Έχεις έναν ενδιαφέροντα τρόπο να γεμίζεις το μυαλό σου με διάφορα, και παίρνεις ακόμα και κάποια από τα σπουδαιότερα «αχα» και προσπαθείς να τα  αρχειοθετήσεις μέσα στο μυαλό σου, αντί να τα αφήσεις να είναι ελεύθερα και ανοιχτά συναισθήματα. Και δοκιμάζεις τον εαυτό σου, κατά κάποιον τρόπο, λέγοντας, «Είμαι αρκετά έξυπνη για να το κάνω όλο αυτό;» Είναι ένα  βασικό ζήτημα στην ζωή σου, «Είμαι αρκετά έξυπνη;»

ΣΟΥ: Λοιπόν, και θα πρόσθετα εδώ, το να ανοίγομαι στο συναίσθημα, να επιτρέπω το συναίσθημα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς. Λοιπόν, αυτά συμβαίνουν όταν πας νοητικά. Όταν παίρνεις  ένα υπέροχο συναίσθημα- ένα φυσικό, ένα ακατέργαστο έμφυτο συναίσθημα, είναι πραγματικά σαν μια συνειδητοποίηση- και το νοιώθεις και μετά ο άνθρωπος τρέχει γρήγορα να το αρχειοθετήσει στο μυαλό. Και αυτός είναι ένας τρόπος να δοκιμάσεις τον εαυτό σου, αλλά είναι επίσης κι ένας μικρός φόβος να ανοιχτείς στο συναίσθημα, ιδιαίτερα όταν σκέφτεσαι ότι θα θυμώσεις, προσπαθείς να το καταπιέσεις. Αλλά προσπάθησε να μην το αρχειοθετείς αμέσως.

ΣΟΥ: Εντάξει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις αυτή την αίσθηση με το θέμα της αγάπης εαυτού, και αντί να το αναλύσεις ή να πεις, «Οκ, η θέση του είναι σε αυτό το αρχείο κάτω από το ¨αγάπη εαυτού¨ και τώρα μπορώ να το αναλύσω και..» Πάψε να το κάνεις. Απλά θα σε καθυστερήσει.

ΣΟΥ: Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Σε ευχαριστώ.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Όλοι σας δοκιμάσατε τον εαυτό σας με πολλούς και διάφορους τρόπους, καθώς μπαίνουμε στην Πραγμάτωση. Είναι πολύ φυσιολογικό, γι αυτό μην νοιώθετε άσχημα. Μην δυσκολεύετε τον εαυτό σας. Το κάνετε, και είναι σαν να ρωτάτε τον εαυτό σας, «Είμαι πραγματικά έτοιμος; Είμαι πραγματικά, πραγματικά, πραγματικά, πραγματικά, πραγματικά έτοιμος;» Και μετά κάνετε άλλο ένα μικρό τεστ στον εαυτό σας.

Οπότε, άρχισε να κοιτάς  τις συνήθειες και τα πρότυπα που έχεις  στην ζωή σας, και, όπως λέγαμε, έχεις κι αυτό το θέμα με το σπίτι. Απλά κάνε το. Ξέρεις, σταμάτα να δοκιμάζεις τον εαυτό σου, και μάλιστα με παράξενους τρόπους. Απλά παράτα τις δοκιμές, εντάξει; Θα αποκτήσεις μεγάλη επίγνωση στις δοκιμές.

Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο που είναι πολύ σημαντικό, και θα το αναφέρω εδώ στο τελευταίο Shoud της Σειράς των Φτερών, επειδή, βλέπετε, τα φτερά σας αρχίζουν να ανοίγουν. Θα αρχίσετε να αναδύεστε από την κατάσταση του κουκουλιού της αφύπνισης. Τα φτερά σας αρχίζουν να ανοίγουν, αλλά υπάρχει κάτι κολλώδες πάνω τους, και πρέπει να το συζητήσουμε εδώ.

~Ερώτηση 2

Έτσι λοιπόν, θα ξεκινήσω κάνοντας την ερώτηση- Λίντα, στο μικρόφωνο, στο βρώμικο μικρόφωνο ( γέλια). Θα ξεκινήσω με την ερώτηση, «Είσαι θύμα;»

Λίντα, στο μικρόφωνο, παρακαλώ. Είσαι θύμα;
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Θα έλεγα απολύτως, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω. Οκ. Εξήγησε.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Μόλις μου έδωσαν το μικρόφωνο! ( πολλά γέλια και κάποια χειροκροτήματα.)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι ένα καλό παράδειγμα σοφίας και χιούμορ μαζί. Ήταν πολύ καλό. Είσαι θύμα;
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Και συνειδητά, όχι.
Αλλά μετά από εκατόν πενήντα ζωές, ξέρεις, πάνω στο καρουζέλ, αρχίζει κανείς να υποψιάζεται ότι μπορεί κάτι να υπάρχει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ ( γέλια). Σε ποιο θέμα νομίζεις ότι είσαι θύμα;
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Λοιπόν, ένα μεγάλο θέμα για μένα ήταν οι αμφιβολίες, αλλά είναι δικές μου δημιουργίες.
Εγώ που πατούσα φρένο στην ζωή μου. Στην πραγματικότητα, δεν είμαι θύμα. Απλά εγώ ο ίδιος φρέναρα την ζωή μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Αλλά νοιώθεις θύμα;
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Πραγματικά, όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥ: Οκ. Ωραία. Έχεις κάνει το SES. Είσαι δάσκαλος του SES, οπότε καταλαβαίνεις πραγματικά το συνολικό θέμα της ενέργειας του θύματος. Αλλά λες ότι δεν είσαι.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Το λέω. Μόλις το είπα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Σε ευχαριστώ. Επόμενος. Είσαι θύμα;
ΣΩΜΠΡΑ 2 ( γυναίκα): Ω, θεέ μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι το βλέμμα του θύματος όταν πήρες το μικρόφωνο. Μπορεί κάποιος παρακαλώ να χαμογελάσει όταν παίρνει το αναθεματισμένο το μικρόφωνο; «Σε ευχαριστώ, Λίντα. Το περίμενα αυτό.» Ναι. Είσαι θύμα;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Δεν είναι αλήθεια ( γελάει). Σόρι. Σκεφτόμουν πριν ότι ήμουν θύμα, επειδή όλο αυτό έχει να κάνει με την μαζική συνείδηση και τώρα στην ζωή μου…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έλεγες πριν στον Κάλντρε ότι ανησυχούσες για τα Αγγλικά σου;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, τα Αγγλικά σου είναι τέλεια. Ναι. Ουφ! Ναι. Κάναμε λοιπόν μια σύντομη απόσπαση , και τώρα επιστρέφουμε στο θέμα. Οπότε, είσαι θύμα;

ΣΩΜΠΡΑ 2: Τώρα πιστεύω ότι όχι. Παλιά, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Παλιά, ποιο ήταν το κυριότερο πράγμα που σε έκανε να νοιώθεις θύμα;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Η μαζική συνείδηση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Είναι μεγάλο θέμα.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ο φόβος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά είσαι από μια πανέμορφη χώρα με πολύ ωραίους ανθρώπους που δέχτηκε επιθέσεις και σφαγές και βιασμούς και γενικά άσχημες καταστάσεις.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Είμαι από την Πολωνία και…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι η καρδιά της σύγκρουσης.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ναι. Έφυγα από την χώρα μου πριν 16 χρόνια. Γι αυτό τώρα νοιώθω πολύ καλά. Με την δουλειά μου υπάρχει πρόβλημα  (γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι δουλειά κάνεις;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ω, δεν θέλω να πω. Συγνώμη, επειδή οι άνθρωποι…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι κατάσκοπος. Είναι κατάσκοπος ( γέλια). Ποτέ δεν το λένε. Ωραία. Οπότε, η ερώτηση είναι, είσαι θύμα; Είσαι από μια χώρα όπου υπάρχει μια τεράστια επίστρωση συνείδησης θύματος. Κάναμε μια συγκέντρωση εκεί. Θα ήθελα να ξαναπάω, επειδή έχουμε ακόμα δουλειά να κάνουμε με του Σώμπρα της Πολωνίας…για να το απελευθερώσουμε όλο αυτό.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ειδικά τώρα με την θρησκεία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, είσαι ή δεν είσαι θύμα;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Όχι, δεν είμαι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ωραία. Ωραία. Χαίρομαι που το ξεπέρασες. Κάνα δυο ακόμα.
ΛΑΡΑ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Υπήρξες πρόσφατα; Ξέρεις, πριν από πέντε, δέκα χρόνια;

ΛΑΡΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ουάου! Σε τι;
ΛΑΡΑ: Μάλλον στην δική μου αβεβαιότητα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το να ζεις με τον Μόφο ( τον σύζυγό της) δεν σε κάνει αυτόματα θύμα.
ΛΑΡΑ: Λοιπόν, αυτό είναι! ( γέλια)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτόματα ( γελάνε). Υπό αμφισβήτηση, αλλά δεν σε κάνει θύμα. Οπότε, σε τι ήσουν θύμα;
ΛΑΡΑ: Στην δική μου αβεβαιότητα και ασάφεια και  ανησυχία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Το παρελθόν σου, η παιδική σου ηλικία ή τίποτε από αυτά;
ΛΑΡΑ: Όχι. Απλά εμπειρίες από την ενήλικη ζωή, μάλλον.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Αλλά το ξεπέρασες;
ΛΑΡΑ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Οπότε υπάρχει κάποιο θύμα…
ΛΑΡΑ: Όχι, απλά δεν νοιώθω πια ότι είμαι θύμα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν νοιώθεις θύμα; Οκ. Αλλά όμως βλέπω μια αντίφαση εδώ.
ΛΑΡΑ: Ναι. Έχω…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν είσαι θύμα, αλλά υπάρχει κάτι λίγο ακόμα. Τι συμβαίνει;
ΛΑΡΑ: ( γελάει) Ένοιωθα μεγάλη αβεβαιότητα και ανησυχία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αβεβαιότητα δεν είναι η σωστή λέξη. Ξέρεις τι είναι;
ΛΑΡΑ: Τι είναι;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι. Θέλω να το πεις εσύ.Γιατί το λες αβεβαιότητα; Έτσι το είπες;

ΛΑΡΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί το λες έτσι; Γιατί το λες έτσι; Ξέρεις τι είναι.
ΛΑΡΑ: Αναποφασιστικότητα;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, δεν είναι αυτό.Το πας γύρω- γύρω. Τι είναι;
ΛΑΡΑ: Φόβος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κοντά έπεσες.
(η Λάρα δεν μιλάει)
Ποια είναι η σωστή λέξη; Είναι ακριβώς εδώ. Ο μισός σου εαυτός το έχει ήδη καταλάβει.
( δεν μιλάει και πάλι)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αν μπορείς να πεις την λέξη, θα ξεκαθαρίσεις πολλά από μέσα σου.
ΛΑΡΑ: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εντάξει. Μιλάμε για την αβεβαιότητα, για την αμφιβολία. Χρησιμοποίησες κάποιες makyo λέξεις. Δεν νοιώθεις πια θύμα.
Πραγματικά δεν σε στοιχειώνουν εξωτερικοί παράγοντες. Αλλά τι συμβαίνει εδώ;  Ποιο είναι το μεγαλύτερο συναίσθημα που είχες τα τελευταία δέκα χρόνια;
ΛΑΡΑ: Η αίσθηση ότι έχω κολλήσει;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι.
ΛΑΡΑ: Η αίσθηση …. Δεν ξέρω, της θλίψης;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Εντάξει .Οκ, ωραία. Αν το πω εγώ, θα έχει την μισή επίδραση πάνω σου στην απελευθέρωση κάποιων πραγμάτων. Αν το πεις εσύ, θα φύγει ( η Λάρα αναστενάζει). Δεν είναι περίεργο το πώς μπλοκάρει το μυαλό κάποια πράγματα; Ξέρεις ακριβώς για ποιο πράγμα μιλάω, αλλά δεν σου έρχεται η λέξη, κι αυτό είναι ένα από τα…
ΛΑΡΑ: Το νοιώθω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το νοιώθεις. Είναι ένα από τα τεστ που κάνετε στον εαυτό σας.
Και θα έλεγα, ε, περίπου 30 με 40 τοις εκατό του εαυτού σου  το έχει καταλάβει, αλλά – ωω!– τι να κάνουμε;
( η Λάρα δεν μιλάει)
Θέλεις να το πω εγώ;
Οκ. Δώσε το μικρόφωνο πίσω στην Λίντα και τελειώσαμε με τις ερωτήσεις για την ώρα και θα μπω στο θέμα. Αλλά πραγματικά, πραγματικά νοιώστε τι λέω, επειδή θα μπορούσε- πφφ!- θα μπορούσατε να  απελευθερώσετε πολλά. Οκ. Χαμηλώστε τα φώτα παρακαλώ.

Υπάρχει ένα θέμα που θα πρέπει να παρουσιάσουμε, ένα πολύ δύσκολο ζήτημα, και είναι ένα από αυτά που θέλετε να απελευθερώσετε, αλλά δεν θα το κάνετε τώρα αμέσως. Θα σας πάρει λίγο καιρό, επειδή είναι πολύ δύσκολο, πολύ βαθιά εμφυτευμένο, πολύ άσχημο, και σας κάνει θύματα. Σας κάνει θύματα.

Όλοι σας κάνατε μεγάλη διαδρομή, αποκτήσατε πολύ σοφία και πάψατε να είστε θύματα των γονιών σας. Δεν σας φαίνεται ότι  έχει περάσει μια αιωνιότητα από τότε που είχατε θέματα με την οικογένεια και τους κατηγορούσατε ότι φταίνε εκείνοι; Πάψατε να είστε τα θύματα των πρώην σας, των πρώην συζύγων και συντρόφων, επειδή συνειδητοποιήσατε ότι ήταν σαν να σέρνετe μαζί σας επιπλέον σκουπίδια. Οπότε, πάψατε να είστε τα θύματά τους.

Πάψατε να είστε θύμα της μαζικής συνείδησης, γενικότερα. Θέλω να πω, συνειδητοποιείτε ότι υπάρχει ακόμα, μπορεί να είναι σαγηνευτική, αλλά δεν σας ενοχλεί πια. Αλλά έχετε αυτό το θέμα με το θύμα, ένα μεγάλο θέμα, και είναι το θύμα που νοιώθει ενοχές, ναι, που νοιώθει ενοχές.

Ενοχές

Αυτό σας κάνει θύμα, «Έχω ενοχές επειδή έκανα κάτι κακό σε κάποιον άλλο. Έχω ενοχές επειδή δεν είμαι καλό άτομο. Έχω ενοχές επειδή ακόμα κουβαλάω πάνω μου πράγματα, που έκανα πολύ καιρό πριν – τα μυστικά μου,» είτε πρόκειται για βρώμικα μυστικά, είτε απλά για μυστικά βαθιά κρυμμένα μέσα σας. Και οι ενοχές θα σας κάνουν θύμα περισσότερο από τους άλλους ανθρώπους, περισσότερο από οποιονδήποτε εξωτερικό παράγοντα. Καθώς ανοίγουμε τα φτερά μας αυτή την στιγμή και είμαστε έτοιμοι να πετάξουμε, να αναδυθούμε, αν κουβαλάτε αυτά τα κολλημένα θέματα στα φτερά σας, δεν θα πετάτε καλά. Θα πέφτετε συχνά. Ήρθε η ώρα να ρίξουμε μια ματιά στα συναισθήματα ενοχής που βρίσκονται μέσα σας.

Τώρα, είναι αστείο γιατί υπάρχουν, το ξέρετε ότι υπάρχουν, γνωρίζετε πραγματικά τι είναι, αλλά το μυαλό παίζει ένα παιχνίδι. Το μυαλό παίζει ένα μεγάλο παιχνίδι και, πρώτα από όλα, θα αρνηθεί ότι είναι θύμα, μέχρι την στιγμή που τελικά θα συνειδητοποιήσετε ότι η δική σας ενοχή είναι η μεγαλύτερη αίσθηση θυματοποίησης, που μπορούσατε ποτέ να έχετε. Η δική σας ενοχή – μακράν μεγαλύτερη από το να είστε το θύμα μιας πολύ κακής οικογένειας ή μιας κακής σχέσης ή δουλειάς ή οτιδήποτε.

Τις κρατήσατε αυτές τις ενοχές. Τις κρατήσατε από ντροπή. Τις κρατήσατε σαν την μεγαλύτερη μορφή αυτό- δοκιμασίας που έχετε. Δεν θα τις απελευθερώσετε επειδή νοιώθετε υπερβολικά πολύ ένοχοι. Νοιώθετε ότι κάνατε κάτι τόσο απίστευτα απαίσιο, που δεν μπορείτε να το απελευθερώσετε. Πώς θα μπορούσατε να το απελευθερώσετε; Πώς θα μπορούσατε έτσι απλά- σναπ!- να το διώξετε μακριά; Υπάρχει κάτι μέσα σας που λέει, «Δεν θα ήταν σωστό να απελευθερώσω έτσι απλά τον εαυτό μου από αυτό. Πρέπει να το κουβαλάω μαζί μου, για να υπενθυμίζει στον εαυτό μου να μην είναι ποτέ ξανά κακός άνθρωπος.» Οπότε έχετε αυτές τις ενοχές, που σας μετατρέπουν σε θύμα του ίδιου σας του εαυτού. Συνήθως, θεωρεί κανείς ότι το θύμα είναι κάτι που οφείλεται σε εξωτερικούς παράγοντες. Αλλά στην πραγματικότητα, το μεγαλύτερο θύμα, η μεγαλύτερη αιτία για να είναι κάποιος θύμα είναι ο εαυτός του, οι ενοχές του.

Εδώ παρουσιάζεται ένα ενδιαφέρον δίλημμα. Τι να κάνετε με αυτό ; Πώς να διαχειριστείτε τις ενοχές; Σας λέω ευθύς αμέσως και οι περισσότεροι από εσάς το ξέρετε καλά, ότι δεν μπορείτε να παλέψετε τις ενοχές. Θα σας νικήσουν. Ξέρουν τα ευάλωτα σημεία σας. Τι να κάνετε  με αυτές;

Δεν μπορείτε να μπείτε στην ενσωματωμένη Πραγμάτωση όντας θύμα. Ξεπεράσατε το θέμα με τα εξωγενή θύματα, αλλά τι γίνεται με τα ενδογενή θύματα; Τι γίνεται με τις ενοχές;

Όσο σας μιλάω, νοιώστε τις ενέργειες του χώρου, τις ενέργειες όλων μας. Υπάρχουν εκπληκτικές σκηνές από το παρελθόν. Απλά νοιώστε την ενέργεια κοιτάζοντας γύρω σας, καθώς όλοι σας βλέπετε τις ενοχές σας. Και είναι περίεργο, το μυαλό έχει τον τρόπο του να τις κρύβει. Το γνωρίζετε ότι υπάρχουν. Το γνωρίζετε ότι υπάρχουν, αλλά δεν μπορείτε να πείτε την λέξη. Ευκολότατη λέξη, αλλά δύσκολο να ειπωθεί.

Αυτό κάνουν οι ενοχές, και, ξέρετε, δεν θα αναλύσουμε τις ενοχές. Ειλικρινά δεν έχω καθόλου υπομονή για κάτι τέτοιο. Απλά θα τις ξεφορτωθούμε. Αλλά αυτό επιφέρει ενοχές, για τις ενοχές.

Μια Ερώτηση

Έτσι λοιπόν, πριν προχωρήσουμε στο θέμα, θέλω να σας κάνω μια ενδιαφέρουσα ερώτηση. Λίντα, ξανά, στο μικρόφωνο. Οπότε, αν οι ενοχές ήταν ένα πράγμα, κάτι σαν ένα πλάσμα, και είχατε ένα πολύ μεγάλο σπίτι ( γέλια καθώς κοιτάζει την Αλάγια). Αν είχατε ένα πολύ μεγάλο σπίτι, που θα έμεναν οι ενοχές; Η Λίντα στο μικρόφωνο, να ανάψουν τα φώτα, παρακαλώ. Πού θα έμεναν οι ενοχές; Σε ποιο δωμάτιο του σπιτιού;
ΤΖΕΗΝ: Στο υπόγειο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στο υπόγειο. Γιατί;
ΤΖΕΗΝ: Επειδή δεν χρειάζονται.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν χρειάζονται. Ναι. Αλλά είναι  ακόμα εκεί, στο υπόγειο, παρόλο που είναι κλειστή η πόρτα και είναι σε μεγάλο βάθος. Έχεις πολλές ενοχές;
ΤΖΕΗΝ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Είναι στο υπόγειο αυτή την στιγμή;
ΤΖΕΗΝ: Είναι εδώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Πώς θα σου φαινόταν να τις βάλεις στο σαλόνι;
ΤΖΕΗΝ: Στην κρεβατοκάμαρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στην κρεβατοκάμαρα, οκ ( γέλια). Σαλόνι και κρεβατοκάμαρα.
ΤΖΕΗΝ: Πολύ κοντά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Λέω στο σαλόνι, επειδή πραγματικά έτσι τις φέρνεις μέσα στην ζωή σου. Ουσιαστικά είναι καλύτερα από το να τις αποθηκεύεις στο υπόγειο, ξέρεις, επειδή όταν είναι στο υπόγειο τις ξεχνάς, αλλά νοιώθεις ακόμα τις αναθυμιάσεις από αυτή την ενέργεια.
Οπότε βρίσκονται στο σαλόνι, στην κρεβατοκάμαρα. Δεν είναι ζωή αυτή.
ΤΖΕΗΝ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι! Και, ξέρεις, θέλω να σε ρωτήσω κάτι, για ποιο πράγμα έχεις ενοχές;
( Η Τζέην δεν μιλάει)
Δεν περιμένω απάντηση, εδώ που τα λέμε ( γέλια). Ήταν εκείνη η έντονη στιγμή, «Δόξα τον Θεό!» ( ο Αντάμους γελάει). Όχι. Ρητορικό το ερώτημα. Για ποιο πράγμα νοιώθεις ενοχές; Ποιος τις δημιουργεί;
ΤΖΕΗΝ: Εγώ τις δημιουργώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ο άνθρωπος.
ΤΖΕΗΝ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο Μάστερ δεν δίνει δεκάρα.
ΤΖΕΗΝ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ούτε και ο Θεός ή το Εγώ Είμαι ή κάποιος από αυτούς. Ο άνθρωπος θέλει να πιστεύει ότι όλοι αυτοί ενδιαφέρονται. Οπότε, έκρινες κάτι στην ζωή σου και μετά το μετέτρεψες σε ενοχή και τώρα την κουβαλάς μαζί σου.
ΤΖΕΗΝ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σκέφτεσαι καθόλου το θέμα με τις ενοχές, εννοώ, σου περνάει από το μυαλό κάνα δυο φορές τον μήνα;
ΤΖΕΗΝ: Τον τελευταίο καιρό, όλο και πιο συχνά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πιο συχνά, γιατί άραγε; Να φταίει το Shoud; ( γελάνε). Ω, έπρεπε να αρχίσουμε να – για όλους εσάς που είστε εδώ, για εσάς που παρακολουθείτε από το ίντερνετ- έπρεπε να βγάλουμε στην επιφάνεια αυτό το θέμα με τις ενοχές. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που χρειάστηκε να απομακρυνθώ για 30 μέρες. Ήταν για να εμφανιστούν οι ενοχές, κάτι πιθανόν δυσάρεστο για σας, αλλά δεν μπορείτε να πετάξετε αν είστε μέσα σε ένα κλουβί με ενοχές. Απλά δεν λειτουργεί. Οπότε, θέλω να πω, το χειρότερο πράγμα που κάνατε ποτέ, δεν είναι τόσο κακό.

Σας αρέσει να πιστεύετε ότι είναι, και  εγώ αυτό το αποκαλώ: το παιχνίδι σας- όχι μόνο το δικό σας αλλά και το δικό σας ( μιλώντας στο κοινό) , το δικό σας (μιλώντας στην κάμερα). Αυτό το αποκαλώ το παιχνίδι σας. Είναι ένα τεράστιο παιχνίδι αυτό που παίζετε, αυτό με τις ενοχές.

Οκ. Θα μιλήσω γι αυτό σε λίγο. Θα επιστρέψουμε σε αυτό το θέμα. οπότε, σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ για την απάντησή σου.

Πού μένουν οι ενοχές σας μέσα σε αυτό το μεγάλο σπίτι; Πού μένουν;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Είναι αποφασισμένη! ( ο Αντάμους γελάει). Λοιπόν, ξέρεις, ακούγοντας…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, πέρασες από το «Δεν ξέρω» στο «Ξέρεις.»
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ήταν καλό.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Τώρα έχω κάτι να πω.
Ακούγοντας διάφορα Shouds , πάντοτε λες, «Αφήστε το να φύγει. Απελευθερώστε το.»
«Δεν σας ανήκει πια.»
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σίγουρα, βέβαια. Πού μένουν οι δικές σου;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Πουθενά. Δεν έχω πια καμιά ενοχή, επειδή έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα  όταν έκανα οτιδήποτε…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είμαι σίγουρος. Είμαι σίγουρος. Και χαίρομαι  που πιστεύεις ότι δεν έχεις, αλλά…
ΣΩΜΠΡΑ 1: Προσπαθώ να μην έχω ( γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … Είμαι σίγουρος ότι έχεις.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Έχω;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, πραγματικά, έχεις. Όλοι έχουν. Όλοι οι άνθρωποι στον πλανήτη έχουν επίπεδα ενοχών. Ναι.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Καταλαβαίνω ότι είμαστε άνθρωποι.
Αυτό που ήθελα να πω , ξέρεις, είναι ότι ανταποκρινόμαστε μπρος και πίσω πότε στην Παλιά Ενέργεια και πότε στην Νέα Ενέργεια, επειδή είμαστε τώρα σε αυτό το σημείο. Είμαστε ο σύνδεσμος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν βγάζω νόημα.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Όχι; Δεν έχει νόημα;
Ξέρεις, για μένα έχει νόημα, οκ…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις καθόλου ενοχές μέσα σου;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Λοιπόν, ξέρεις, αν έχω κάποιες, αυτές θα έλεγα ότι έχουν να κάνουν με την ανυπομονησία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Φέρθηκες ποτέ άσχημα σε κάποιον;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Λοιπόν, μερικές φορές  βάζω τις φωνές στον άντρα μου. ( γελώντας) Βάζω τις φωνές στον άντρα μου. Νοιώθω ενοχές.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Βάζεις τις φωνές στον άντρα σου.Ναι, ναι. Τον αγαπάς;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Οκ, οπότε νοιώθω ενοχές.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Περίμενε λίγο… τον αγαπάς;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Φυσικά και τον αγαπάω! ( η Λίντα αναστενάζει)
Και έτσι, υποθέτω ότι νοιώθω…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν νοιώθεις λιγάκι ότι αυτό κρύβει κάποιες ενοχές;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι, όταν του φωνάζω. Ναι ( γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί του φωνάζεις;
Είναι χαζός μερικές φορές ( γέλια). Όχι πάντα.Μια στο τόσο.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Δεν ήθελα να το πω αυτό ( γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Περίμενε, μένει εδώ κοντά; Είναι μεγαλόσωμος?, επειδή…
ΣΩΜΠΡΑ 1: Λοιπόν, ξέρεις, όλοι έχουν τα θέματά τους.Και, ξέρεις, μερικές φορές, δεν συμφωνώ μαζί του, και έτσι, ξέρεις, μου φαίνεται χαζός, κι έτσι του φωνάζω λιγάκι. Με γεμίζει ενοχές αυτό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πώς του φωνάζεις; Πώς τον λένε;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Μάικλ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μάικλ. Πώς του φωνάζεις; Επειδή είμαι περίεργος να μάθω.ΣΩΜΠΡΑ 1: Ξέρεις, «Γιατί είσαι τόσο βλάκας;!»
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Αλλά λίγο πιο δυνατά μια στο τόσο; Και τι κάνει ο Μάικλ;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Απλά με κοιτάζει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όπως- οκ. Όπως ένας τυπικός σύζυγος ( γέλια). «Δεν άκουσα τίποτα.» Οκ.
Κι έτσι, ας επιστρέψουμε στις ενοχές σου. Δεν είναι αναγκαστικά για τον Μάικλ, αλλά…
ΣΩΜΠΡΑ 1: Λοιπόν, είναι επειδή δεν έπρεπε να φερθώ έτσι. Θα μπορούσα να το είχα διαχειριστεί καλύτερα.Και μετά νοιώθω άσχημα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Δεν θα κάνουμε ψυχανάλυση σήμερα, αλλά…. Θα κάνουνε το ζήτημα των ενοχών που υπάρχει , που θα το ανατινάξουμε, πάει πολύ πιο βαθιά.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ορίστε;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( γελάει) Το θέμα των ενοχών πάει πολύ πιο βαθιά από τις φωνές που βάζεις στον Μάικλ. Υπάρχουν κάποια άλλα ζητήματα. Και δεν θα τα ψυχαναλύσουμε. Θα τα ανατινάξουμε. Αυτή είναι η ψυχανάλυση της Νέας Ενέργειας- φιου!- απλά τα ανατινάζουμε.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι, γι αυτό θα πρέπει να προχωρήσει κανείς μπροστά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Αυτό κάνω κι εγώ. Προσπαθώ να κάνω, οκ, έκανα. Νοιώθω ενοχές γι αυτό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιο δωμάτιο; Σε ποιο δωμάτιο είναι;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ω, δεν ξέρω, στο σαλόνι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στο σαλόνι, οκ ( η γυναίκα γελάει). Ναι. Στην κρεβατοκάμαρα;
Δεν έχεις ενοχές στην κρεβατοκάμαρα;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Εμ, όχι! Είμαστε πολύ γέροι ( γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μοιάζει σαν να λες, «Δεν ξέρω.» Είστε πολύ γέροι; Πολύ γέροι;

Για την ιστορία, ο άνθρωπος θα πρέπει να κάνει καλύτερο σεξ όσο μεγαλώνει.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Α, ούτε καν κοιμόμαστε μαζί.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν κοιμόσαστε… ( η γυναίκα γελάει). Αλλά… δεν κάνετε…
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ω, γίνεται πολύ προσωπικό! ( γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λίντα, εσύ να μην ανακατευτείς! ( γέλια)
Όχι δεν γίνεται προσωπικό. Αυτή είναι η ζωή. Αυτός είναι ο τρόπος ζωής. Ειλικρινά, όσο κανείς νοιώθει πιο άνετα με το σώμα του, με την ηλικία του, με την… με την ενέργειά του, ουσιαστικά, η κρεβατοκάμαρα θα έπρεπε να είναι πολύ καλύτερη μετά τα 50, 60, 80. Φαντάζεστε 100; Μπουμ! ( γέλια)
ΣΩΜΠΡΑ 1: Όχι δεν μπορώ να τα φανταστώ! ( γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί; Γιατί; Ξέρεις, είναι…
ΣΩΜΠΡΑ 1: Θα έπρεπε να ζήσω τόσο πολύ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μακροζωία. Θέλεις μακροζωία; Κάνε σεξ.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Λοιπόν, ναι, υποτίθεται ότι…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, κάνε σεξ με τον εαυτό σου ή με κάποιον άλλο. Είναι ένα από τα κλειδιά για την μακροζωία. Σταματάς να το κάνεις, σταματάς να ζεις  Τέλος πάντων…
ΣΩΜΠΡΑ 1: Είναι… ξέρετε…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, δεν ξέρουμε- μπορείς να το κάνεις με τον εαυτό σου, κατάλαβες;
ΕΝΤΙΘ: Να αυνανιστείς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωωω, Έντιθ! ( πολλά γέλια). Η Έντιθ δεν το είπε και πολύ ψιθυριστά. «Να αυνανιστείς!» Δείτε τι συμβαίνει! Μια απλή αλλαγή καρέκλας και…( ζητωκραυγές, χειροκροτήματα και γέλια). Είναι μια γυναίκα που δεν της άρεσε να με ακούει να λέω «fuck” και τώρα μιλάει για τον αυνανισμό . Δεν είναι το ίδιο πράγμα; ( ο Αντάμους γελάει) Σόρι. Τέλος πάντων, το μικρόφωνο στην Λίντα. Ένας ακόμα. Ένας ακόμα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε ποιο δωμάτιο μένουν στο σπίτι σας;
ΠΩΛ: Γεια σου, Σαιν Ζερμαίν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γεια σου. Μάλλον Αντάμους.
Ναι, έχεις ενοχές;
ΠΩΛ: Σίγουρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Για ποιο πράγμα;
ΠΩΛ: Για τις ευκαιρίες που έχασα, επειδή το επέλεξα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Γιατί νοιώθεις ενοχές για μια χαμένη ευκαιρία;
ΠΩΛ: Λοιπόν, αρχίζεις να κοιτάς πίσω- και είναι χαζό να το κάνεις αυτό σε μια συγκεκριμένη ηλικία- «Πώς αλλιώς θα μπορούσα να είχα πάρει την ζωή μου;» Και πραγματικά, έτσι όπως την έζησα ήταν τέλεια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο Μάστερ κοιτάζει πίσω του και αντί να μετανιώνει γι αυτά που δεν έκανε, ο Μάστερ κοιτάζει πίσω του και συνειδητοποιεί ότι στην πραγματικότητα ήταν το Και. Όλων των ειδών τα πράγματα είχαν συμβεί.
Δεν κοιτάζεις πίσω και λες, «Ω, θα έπρεπε να είχα κάνει αυτό και θα έπρεπε να είχα κάνει εκείνο». Εσύ είπες, «Έκανα αυτό κι επίσης έκανα εκείνο». Παρόλο που μπορεί να πιστεύεις ότι απλά θέλεις να τα διορθώσεις, δεν ισχύει, επειδή είσαι πάντοτε στο Και. Το παρελθόν δεν είναι μονοδιάστατο ούτε γραμμικό, οπότε άσε τον εαυτό σου να πάει στο παρελθόν και να ζήσει την εμπειρία των δυναμικών, που δεν έφερες σε αυτό το επίπεδο. Αλλά σε ποιο δωμάτιο είναι οι ενοχές;
ΠΩΛ: Οι ενοχές είναι στην κουζίνα. Επειδή μεγαλώνοντας με την οικογένειά μας, εκεί ζει η οικογένεια, στην κουζίνα.
Οπότε είναι το μέρος όπου βγαίνουν όλα στην επιφάνεια , κατά την διάρκεια του δείπνου, κάτι που προκαλούσε μεγάλη δυσπεψία  (γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κι εσύ μιλούσες για τα δικά σου θέματα στο δείπνο;
ΠΩΛ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ενοχές, σωστά;
ΠΩΛ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και, κατά κάποιον τρόπο, ήταν πολύ έξυπνο, που δεν έβγαλες την πραμάτεια σου  στο τραπέζι που τρώγατε. Θα είχες ξεπουλήσει ή κάτι τέτοιο.
ΠΩΛ: Υπήρχαν μπόλικα πράγματα,  σε κανέναν δεν έλειψαν τα δικά μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Αλλά όμως, υπάρχουν πολλές εσωτερικές ενοχές, χωρίς να μπούμε στο τι είναι, επειδή δεν είμαστε εδώ γι αυτό. Αλλά ήρθε ο καιρός να τις αφήσεις να φύγουν.
ΠΩΛ: Σωστά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, οκ. Σε ευχαριστώ.

Σταματώντας το Παιχνίδι

Θα ήθελα να το νοιώσετε όλοι σας. Πού μένουν οι ενοχές σας; Αν είχατε ένα μεγάλο σπίτι, κάποιοι από εσάς θα τις είχατε στο υπόγειο, πεταμένες εκεί κάτω. Δεν τις έχετε ξεφορτωθεί. Ξέρετε, τις μισές- όχι, ογδόντα τοις εκατό αυτών που είναι στο υπόγειό σας- πετάξτε τις. Δεν πρόκειται να τις χρησιμοποιήσετε ξανά, αλλά τις κρατάτε σαν ενθύμηση, επειδή δεν είστε πρόθυμοι να τις αφήσετε να φύγουν.

Για πολλούς από εσάς είναι η σοφίτα, στο πάνω μέρος. Αυτό που θα λέγατε υπερσυνείδητο σε αντίθεση με το υποσυνείδητο. Τις έχετε εκεί επάνω στο υπερσυνείδητο και είναι πιο προβληματικό αυτό, επειδή, ξέρετε, δεν σας αρέσει και πολύ η σοφίτα. Αλλά είναι εκεί και μπλοκάρουν. Ξέρετε, το υπερσυνείδητο, το άνοιγμα, μπλοκάρει πολλά. Τις βάζετε εκεί πάνω και τις ξεχνάτε, αλλά αναχαιτίζουν την πορεία σας.

Για πολλούς από εσάς, οι ενοχές μένουν στην κρεβατοκάμαρα. Οι σεξουαλικές ενοχές είναι οι πιο ισχυρές από όλες τις άλλες. Οι σεξουαλικές ενοχές στην πραγματικότητα είναι ακόμα πιο ισχυρές από τις ενοχές που έχετε επειδή κάνατε κακό σε κάποιον , ακόμα κι από αυτές αν δολοφονήσετε κάποιον. Και είτε πρόκειται για ενοχές που έχετε, επειδή πιστεύετε ότι είστε διεστραμμένοι, είτε επειδή πιστεύετε ότι είστε χειριστικοί, μπορεί να προέρχονται ακόμα και από προηγούμενες ζωές. Η σεξουαλική μαγεία είναι η πιο αποτελεσματική από όλες. Βάζετε λίγο σεξ στην μαγεία και δημιουργείτε κάτι πανίσχυρο, και κάποιοι από εσάς παίξατε με αυτό το θέμα σε προηγούμενες ζωές σας. Αλλά όταν είναι στην κρεβατοκάμαρα, είναι πραγματικά πολύ κολλημένες, πολύ άσχημες.

Για πολλούς από εσάς, είναι στο σαλόνι. Είναι εκεί. Παρκάρατε τις ενοχές στο σαλόνι και δεν αφήνετε τον εαυτό σας να ζήσει. Χορεύετε συνεχώς γύρω από τις ενοχές, που ζούνε στο σαλόνι σας.

Για κάποιους από εσάς, όπως στον Πωλ, στην κουζίνα. Πώς κατεβάζετε την ενέργεια, πώς φροντίζετε και πώς θρέφετε τον εαυτό σας. Και μετά εμφανίζονται στο σώμα σας, αν οι ενοχές μένουν στην κουζίνα.

Κάποιοι από εσάς τις έχετε στις ντουλάπες. Όχι και τόσο στο μπάνιο. Όχι στο μπάνιο, θα ήταν πολύ αλλόκοτο. Ναι. Θεωρώ ότι έχετε άλλους τρόπους για να ξεφορτώνεστε διάφορα.

Αλλά ρίξτε μια ματιά. Πού βρίσκονται αυτές οι ενοχές; Πού κατοικούν;

Και τώρα, το επόμενο μέρος είναι, δεν θα προσπαθήσουμε να  καταλάβουμε, να ψυχαναλύσουμε τις ενοχές. Ήρθε η ώρα να αναγνωρίσετε, ότι εδώ παίζετε ένα μεγάλο και φριχτό παιχνίδι. Αυτό είναι. Παίζετε το δικό σας παιχνίδι του θύματος. Θύμα με θύμα, άνθρωπος με θύμα. Δεν μπορεί να συνεχιστεί. Τελεία. Δεν μπορείτε να θεραπεύσετε τις ενοχές, γιατί θα τις κάνετε πιο μεγάλες. Θα τις τροφοδοτήσετε με ενέργεια. Αλλά από την στιγμή που θα αναγνωρίσετε, ότι είναι ένα μεγάλο παιχνίδι, ένας πολύ καλός τρόπος για να δοκιμάζετε τον εαυτό σας και ένας πολύ καλός τρόπος για να εμποδίσετε τον εαυτό σας να προχωρήσει και απλά τις ξεφορτωθείτε, θα είστε ελεύθεροι να αναδυθείτε, να πετάξετε, να απογειωθείτε.

Αλλά θα προσπαθήσετε να κρατηθείτε από αυτές. Θα προσπαθήσετε να κρατήσετε ένα σωρό makyo. Τα ακούγατε σήμερα, όλη μέρα. Είχαμε makyo. Είχαμε απόσπαση. Δεν είχαμε απαντήσεις στις ερωτήσεις. Είχαμε πολλά, και θα προσπαθήσετε να συνεχίσετε έτσι. Θα προσπαθείτε να βγάλετε άκρη με το μυαλό σας, «Για ποιο πράγμα έχω ενοχές;» Και σας εγγυώμαι, όλοι σας έχετε θέματα ενοχών. Θυματοποίηση εαυτού. Ήρθε η ώρα να σταματήσετε αυτό το παιχνίδι. Αυτή είναι η ερώτηση που χρήζει απάντησης, «Είμαι έτοιμος να σταματήσω να παίζω το παιχνίδι να είμαι θύμα του εαυτού μου; Είμαι έτοιμος να σταματήσω να δοκιμάζω τον εαυτό μου;»

Οι ενοχές είναι παράξενο πράγμα. Οι ενοχές υπάρχουν μόνο στον άνθρωπο, τουλάχιστον εδώ ξεκίνησαν. Στις άλλες σφαίρες, στα άλλα πλάσματα, δεν θα συναντήσετε ζητήματα ενοχών. Οι άνθρωποι πραγματικά τελειοποίησαν τις ενοχές.

Οι ενοχές ξεκινάνε με την κριτική, το ανθρώπινο μυαλό κρίνει, «Είναι σωστό ή λάθος»; Μετά το μετατρέπει σε ενοχές, και παύει να είναι νοητικό θέμα. Γίνεται συναισθηματικό θέμα και μπαίνει μέσα στις φλέβες σας, κυριολεκτικά μέσα στις φλέβες, αλλά στις φλέβες της ζωής σας, στις φλέβες της ενεργειακής σας ροής και σε όλα τα υπόλοιπα. Και αυτές οι ενοχές σας στραγγίζουν. Σας στραγγίζουν.

Επίσης οι ενοχές γεννάνε το δράμα. Πολλοί από εσάς, αν κοιτάξετε ζωή σας, θα δείτε ότι πάντα πρέπει να σας συμβαίνει κάποιο δράμα. Υπάρχει άμεση σχέση ανάμεσα στις ενοχές και στο δράμα, επειδή από την στιγμή που θα αρχίσετε να έχετε ενοχές, αποκόπτετε την φυσιολογική ροή της ενέργειας της ζωής. Μετά πρέπει να έχετε κάποιο δράμα για να επαναφέρετε την ενέργεια, και μετά έχετε ενοχές για το δράμα και είναι ένα θέμα αυτό- διαιωνιζόμενο.

Το θέμα σε όλο αυτό είναι ότι έχουμε μιλήσει στο παρελθόν, ιδιαίτερα στο SES, γύρω από το πώς είστε θύμα ή βασανιστής στον εξωτερικό κόσμο. Αλλά τώρα θα δούμε πώς παίζετε το παιχνίδι του θύματος με τον εαυτό σας, με τις ενοχές.

Ήρθε η ώρα να αναγνωρίσετε, αν είστε έτοιμοι, ότι ήρθε η ώρα να σταματήσετε να παίζεται αυτό το παιχνίδι. Όχι άλλες ενοχές. Όχι άλλες ενοχές, και ένα μέρος σας θα επιμείνει να το κρατήσει, «Ήμουν κακός άνθρωπος. Πρέπει να νοιώθω ενοχές». Όχι πια. Αυτό είναι. Τέλος. Καθαρίστε το μητρώο σας, και τότε θα εμφανιστεί το θέμα, « Μπορώ πραγματικά έτσι απλά να καθαρίσω το μητρώο μου»; Και μετά οι ενοχές θα μιλήσουν και θα πουν, «Όχι, όχι. Δεν μπορείς. Δεν μπορείς να το ξεπεράσεις τόσο εύκολα. Θα σου πάρει πολύ χρόνο. Πρέπει να το δουλέψουμε. Πρέπει να ασχοληθούμε μαζί του και να το επεξεργαστούμε, το εσωτερικό παιδί κι όλα τα υπόλοιπα». Με άλλα λόγια, όχι. Σταματήστε να παίζετε το παιχνίδι.

Ας το μετατρέψουμε σε μια μεράμπ για να μην το κάνουμε νοητικό. Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή.

Ανατινάζοντας την ενοχή,  Merabh

Η ανθρώπινη εμπειρία έχει πολλά συναισθήματα ενοχής.
(η μουσική αρχίζει)
Και χτίζει και χτίζει και χτίζει, και πραγματικά μετατρέπει κάποιον σε μεγάλο θύμα.

Είμαστε σε αυτό το σημείο, που φθάνουμε σε αληθινή ενσωματωμένη Πραγμάτωση, είμαστε σε αυτό το σημείο και είναι μια απόφαση από την πλευρά σας. Μια συνειδητή απόφαση με τον Μάστερ να περιμένει, το Εγώ Είμαι. Μια συνειδητή απόφαση από την πλευρά σας. Θα σταματήσετε να παίζετε το παιχνίδι του να είστε θύμα του εαυτού σας;

Ξέρετε πώς είναι να είστε θύμα εξωτερικών πραγμάτων – κακές οικογένειες, κακές σχέσεις, χάσιμο δουλειάς, όλα τα υπόλοιπα. Το έχουμε ξεπεράσει αυτό. Τώρα πρέπει να κάνουμε μια στροφή σε σας που είστε θύμα, παίζοντας το θύμα της δικής σας ενοχής. Δείτε πώς η ενοχή σάς έχει προκαλέσει να ζείτε τη ζωή σας, να παίρνετε αποφάσεις. Πώς σάς προκαλεί να μην απολαμβάνετε πολλά πράγματα στη ζωή.

Θα έλεγα, ότι το χειρότερο πράγμα να κάνετε με την ενοχή, είναι να προσπαθήσετε να την επεξεργαστείτε, να την χειριστείτε με οποιοδήποτε τρόπο, να βυθιστείτε σ’ αυτή, να κάνετε  συμβουλευτική. Αυτό ακριβώς θέλει η ενοχή.

Αλλά για να πούμε, «Έχω τελειώσει το παιχνίδι του θύματος με τον εαυτό μου. Τέλος παιχνιδιού. Όχι άλλη ενοχή.» Ανατινάξτε το. Αυτό είναι, που κάνουμε εδώ. Αυτό δεν ισχύει για όλους τους ανθρώπους. Οχι, καθόλου. Αφορά εσάς, εσάς, που είμαστε εδώ τώρα.

Με έναν πολύ περίεργο τρόπο, οι άνθρωποι, οι περισσότεροι άνθρωποι, ακόμα χρειάζονται ενοχή. Την χρειάζονται για την επιβίωσή τους, για την ταυτότητά τους. Χρειάζονται αυτό το στοιχείο της ενοχής, είναι ακόμα βασικό στη ζωή τους.

Οχι για σάς. Δεν το χρειάζεστε πια. Δεν το χρειάζεστε για να ρυθμίσετε τον εαυτό σας, να τον εμποδίσετε από το να είστε κακός άνθρωπος.

Υπάρχουν πολλές ενοχές εθισμού που έχουν οι Shaumbra. Υπάρχουν πολλές ενοχές σχέσεων.
(παύση)
Και είμαστε εδώ, είμαι εδώ για να σας θυμίσω το παιχνίδι σας.
Υπάρχουν κάποιες παράξενες πνευματικές ενοχές, ξέρετε, κυρίως πράγματα προηγούμενων ζωών , πηγαίνοντας πίσω ακόμη και στην εποχή του Yeshua και στη δουλειά που ήρθατε να κάνετε. Περάσατε πολλές ζωές προσπαθώντας να διατηρήσετε την ιερότητα της σοφίας από την εποχή του Yeshua, αισθανόμενοι ένοχοι, ότι δεν το κάνατε σωστό. Αλλά το τί είναι η ενοχή, δεν είναι σημαντικό. Το να προσπαθήσετε να την καταλάβετε δεν είναι σημαντικό.

Αυτό που είναι σημαντικό είναι, πριν φτάσουμε στην Ανάδυση, πριν ανοιχτούμε πραγματικά, πρέπει να σας ρωτήσω – ήμουν μακριά για ένα μήνα – πρέπει να σας ρωτήσω τώρα, εγώ εσάς, έναν- έναν, είστε έτοιμοι να παραιτηθείτε από αυτό το παιχνίδι;

Είναι, είτε ναι είτε όχι. Αυτό είναι. Ναι ή όχι, τίποτα άλλο. Μην πείτε τίποτα ενδιάμεσο.

Είστε έτοιμοι να εγκαταλείψετε την ενοχή, να είστε θύμα του εαυτού σας; Είναι ένα τεράστιο παιχνίδι και θα σας κρατήσει πίσω.

Ίσως πείτε ότι, η ενοχή σάς έχει εμποδίσει από το να επαναλαμβάνετε λάθη. Ίσως πείτε ότι η ενοχή είναι ακόμη και λίγη από τη δική σας αυτοεπιβαλλόμενη τιμωρία. Ίσως πείτε ότι η ενοχή δεν είναι τίποτα, που πραγματικά μπορείτε να ελέγξετε. Είναι ακριβώς εκεί, είναι ένας δαίμονας. Μπορεί να πείτε ότι προέρχεται από κάποιον ή από κάπου αλλού. Όχι. Είναι όλα ένα παιχνίδι.

(παύση)

Και η πολύ απλή ερώτηση που σας κάνω είναι, είστε έτοιμοι να σταματήσετε να είστε θύμα; Αυτό είναι. Μπορείτε να το αφήσετε να φύγει απλά έτσι – πςςςς !
(παύση)
Η λέξη «θύμα” χρησιμοποιείται γενικά αναφερόμενη στις εμπειρίες σας, τις σχέσεις σας, με το έξω από εσάς. Να είστε θύμα κάποιου έξω από εσάς. Δεν την έχω ακούσει ποτέ να αναφέρεται σαν θύμα του εαυτού σας- της δικής σας ενοχής, ντροπής. Ντροπής του να είσαι άνθρωπος. Να έχεις εκπέσει από τη χάρη, ερχόμενος σε αυτόν τον πλανήτη, παίρνοντας ένα φυσικό σώμα.
(παύση)
Σίγουρα δεν σκέφτηκες ποτέ εσένα, να είσαι θύμα του εαυτού σου. Αλλά, ξέρετε, υπάρχει κάτι ακόμα σε αυτό που πραγματικά σάς άρεσε πολύ. Υπάρχει κάτι που πραγματικά σάς άρεσε να είστε ένοχοι.

Είμαι εδώ και σας το λέω τώρα.
(παύση)
Η ενοχή είναι ένα από αυτά τα ενδιαφέροντα, λίγο συναισθηματικά, ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Είναι τόσο κολλημένη και τόσο, ω! βρώμικη, επαίσχυντη, τόσο ύπουλη, μέχρι να σταματήσετε για μια στιγμή και να συνειδητοποιήσετε το παιχνίδι. Σας αρέσει να νομίζετε ότι είναι πραγματικά κολλημένη και βρώμικη και άσχημη και ύπουλη και ανατριχιαστικά να σέρνεται γύρω από το σπίτι σας, το μεταφορικό σπίτι, όπως οι κατσαρίδες, οι τερμίτες. Σας αρέσει να το σκέφτεστε. Σας αρέσει να πιστεύετε ότι είναι δύσκολο να απαλλαγείτε απ’αυτή, ότι δεν το αξίζετε.

Σας αρέσει πραγματικά αυτό το συναίσθημα. Ναι. Ναι. Σας αρέσει το συναίσθημα της ενοχής, αλλιώς δεν θα ήταν εκεί.

Θα σάς πω κάτι άλλο για την ενοχή. Ανάλογα με το πώς την βλέπετε, είναι και σαν το Teflon, ξέρετε, την επιφάνεια που δεν κολλάει. Εάν δεν εμπλακείτε σε αυτή, δεν προσπαθήσετε να την επεξεργαστείτε και να την καταλάβετε, αν δεν μπείτε στην συναισθηματική της αποπλάνηση, είναι σαν το Teflon, τόσο εύκολο. Απλά – schwitt! – έφυγε.

Έτσι, από τη μία πλευρά θα μπορούσατε να την αντιληφθείτε να είναι τόσο κολλώδης, δυσάρεστη, κρυμμένη στις εσοχές του σπιτιού σας. Δεν μπορείτε να την ξεφορτωθείτε. Γίνεστε θύμα της, αν αυτό είναι ένα παιχνίδι, που θέλετε να παίξετε.

Ή, απλά παίρνετε μια βαθιά αναπνοή, σταματάτε να παίζετε το παιχνίδι και έχει φύγει. Έφυγε ,τόσο γρήγορα.

Είναι σαν δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Βρώμικη παλιά ενοχή, να είσαι θύμα, ή απλά αφήστε το να φύγει. Πσσστ !  Έφυγε.

Γι ‘αυτό σας το θέτω άλλη μια φορά. Είναι ένα απλό ναι ή όχι. Έχεις τελειώσει με το παιχνίδι του θύματος στον εαυτό σου;

Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή.

Η ενοχή, η ντροπή, πάνε τόσο βαθιά μερικές φορές. Αλλά όταν είμαστε σε ασφαλή χώρο σαν κι  αυτόν, είναι επίσης πραγματικά πολύ εύκολο να τις εγκαταλείψετε.

Ο άνθρωπος περνάει δύσκολα με αυτό κάποιες φορές. Λοιπόν, αγωνίζονται και λένε, «Δεν μπορώ απλά να τις αφήσω να φύγουν έτσι» ή «Το σύμπαν δεν κρατάει λογαριασμό;» Όχι, δεν το κάνει. Το σύμπαν δεν κρατάει βαθμολογία. Μόνο εσείς.

Λοιπόν, αισθανθείτε το για μια στιγμή. Νιώστε τον Μάστερ. Ο Μάστερ είναι η σοφία όλων των ζωών σας.

Νιώστε το αυτό για μια στιγμή. Ο Δάσκαλος δεν κρατάει βαθμολογία. Ο Μάστερ μετατρέπει τα πάντα σε σοφία. Ο Δάσκαλος δεν κρίνει.

Το Εγώ Είμαι, η ίδια η συνείδηση δεν έχει ένα βιβλίο σωστού και λάθους. Το Εγώ Είμαι δεν ξέρει καν, τί είναι το κάρμα ούτε ότι θα το ένοιαζε. Όλα αυτά είναι ανθρώπινες αντιλήψεις.

Έτσι, ναι, μπορείτε να απομακρυνθείτε από αυτή, αυτή την ενοχή, όποτε θέλετε. Όποτε θέλετε να σταματήσετε το παιχνίδι.
(παύση)
Θέλω να παρακολουθήσετε τον εαυτό σας τον επόμενο μήνα, μέχρι το επόμενο Shoud μας.

Πόσο συχνά θα σκέφτεστε και θα αγωνίζεστε με αυτό το θέμα της ενοχής, της ντροπής; Πρόκειται να το μετατρέψετε σε μια διανοητική άσκηση, για το πόσο μεγάλο θύμα είστε; Θα πάτε να γράψετε ιστορίες, να τις βάλετε στα κοινωνικά δίκτυα για την ενοχή και την θυματοποίηση ; Γιατί αν κάνετε όλα αυτά τα πράγματα, βρίσκεστε ακόμα σ’ αυτή την κολλημένη ενέργεια. Βρίσκεστε ακόμα στο δικό σας παιχνίδι. Και είναι δικό σας. Δεν είναι κανενός άλλου. Βρίσκεστε ακόμα στο δράμα.

Ή μπορείτε απλά να φύγετε. Σταματήστε να παίζετε το παιχνίδι.

Δεν υπάρχουν συνέπειες για τον τερματισμό του παιχνιδιού, όσον αφορά κυρώσεις ή οτιδήποτε άλλο. Εάν τελειώσετε το παιχνίδι τώρα, αυτό δεν σας κάνει καλύτερο ή χειρότερο άτομο ή πνεύμα. Δεν σας ξαναβάζει στο δρόμο για την Φώτιση και δεν σας προάγει.

Απλά σταματάτε να παίζετε το παιχνίδι ή όχι. Αυτό είναι. Αυτό είναι. Καλή βαθιά αναπνοή.

Τον επόμενο μήνα μπαίνουμε στη Σειρά της Ανάδυσης. Αρχίζουμε όχι μόνο να συνειδητοποιούμε ότι έχουμε φτερά, αρχίζουμε να τα χρησιμοποιούμε. Γι’αυτό, στο τελευταίο αυτό Shoud της Σειράς των Φτερών έκανα την ερώτηση: «Είστε έτοιμοι να σταματήσετε να παίζετε το παιχνίδι του ένοχου θύματος;» Αυτό είναι.
(παύση)
Ας πάρουμε μια βαθιά ανάσα.
(παύση)
Απλά αισθανθείτε πώς θα ήταν – πώς θα είναι – να έχετε απελευθερώσει όλη αυτή την ενοχή .Να μην την έχετε άλλο πια.

(παύση)
Οι αποφάσεις σας θα είναι διαφορετικές. Η ενεργειακή σας ροή θα είναι διαφορετική. Η ικανότητά σας να ανοίξετε τα φτερά σας σίγουρα θα αλλάξει.
(παύση)
Και ναι, αρχικά θα αισθανθείτε λίγο κενό μέσα σας, κάποιες τρύπες μέσα σας. Και αν πείτε, «Δεν είμαι πια ένα ένοχο θύμα «, θα υπάρξει κάποιο κενό, επειδή έχει γεμίσει για πολύ καιρό ,πολύ καιρό, με την ενοχή σας.

Αλλά αυτές οι τρύπες, αυτό το κενό θα γεμίσουν γρήγορα από συνείδηση, από πραγματικά συναισθήματα, όχι αυτά τα ψεύτικα συναισθήματα. Από αληθινά συναισθήματα.

Η ενοχή έχει απορροφήσει τόσο πολύ χώρο στον αισθητηριακό σας μηχανισμό, που σας εμπόδισε να αισθανθείτε πραγματικά όλες αυτές τις άλλες αισθήσεις, για τις οποίες έχουμε μιλήσει. Από πραγματικά συναισθήματα, από  πραγματική εμπειρία.
(παύση)
Και μπορείτε να κοιτάξετε την ενοχή με όποιον τρόπο θέλετε. Μπορείτε να  κοιτάξετε από πού μπορεί να προέρχεται ή γιατί είναι εκεί, πώς πήγε εκεί. Τίποτα από αυτά δεν έχει σημασία.

Είναι ώρα να σταματήσετε να παίζετε το παιχνίδι ή όχι. Και είναι ένα τεράστιο παιχνίδι. Ίσως το μεγαλύτερο παιχνίδι που παίζει ο άνθρωπος. Ναι, ενοχή, να είσαι θύμα του εαυτού σου.
(παύση)
Προχωράω λίγο εδώ, καθώς αισθάνομαι όλες τις ενέργειές σας. Και έχουμε φύγει από τη σύγχυση και το να είμαστε άβολα, ακόμα και με κάποιο θυμό – σε αυτή τη merabh – απλά φύγαμε από τη σύγχυση, κάποιο θυμό και λίγη θλίψη.

Και τώρα αισθάνομαι, ότι πολλοί από εσάς παίρνετε μια βαθιά αναπνοή και απλά λέτε, «Το παιχνίδι μόλις τελείωσε.”

Και ακόμα κι αν το μυαλό δεν μπορεί να ξέρει, πού να ταξινομήσει αυτό το παιχνίδι, πώς να το σκεφτεί, έχετε το διαισθητικό, το έμφυτο συναίσθημα αρκετά, ώστε να μπορείτε να πείτε: «Το παιχνίδι τελειώνει. Δεν πρόκειται να συνεχίσω να παίζω.»

Δεν είναι ένα εξωτερικό παιχνίδι. Είναι ένα παιχνίδι στο εσωτερικό. Ενοχή.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή.
(παύση)
Έτσι, θα έλεγα ότι περίπου το 38% από εσάς έχετε απαντήσει με σαφήνεια στην ερώτηση, «Θα σταματήσετε να παίζετε το παιχνίδι;»

Δεν είναι αγώνας δρόμου. Δεν υπάρχει χρονικό όριο για τους υπόλοιπους, αλλά μερικοί από εσάς το σκέφτεστε. Κατόπιν ακούτε τον εαυτό σας λέει «Ναι” και το επόμενο λεπτό να λέει «Όχι”, και στη συνέχεια επιστρέφετε ξανά σε ένα παιχνίδι. Αλλά θα σας δώσω 24 ώρες για να πάρετε αυτή την απόφαση, ναι ή όχι.
Και, πάλι, δεν θέλουμε να το επεξεργαστούμε υπερβολικά αυτό, αλλά η ενοχή είναι ένα τεράστιο αυτό-επιβαλλόμενο παιχνίδι. Αυτό είναι. Αυτο-επιβαλλόμενο παιχνίδι. Θα δεσμεύσει την ενέργειά σας και την Φώτισή σας. Μπορείτε να το αφήσετε να φύγει απλά λέγοντας, «Έχω τελειώσει με το παιχνίδι.” Και μετά μην ανησυχείτε γι ‘αυτό. Μην το επεξεργαστείτε. Θα συνεχίσει από μόνο του.  Θα είναι σαν το Teflon. Αλλά αν βουτήξετε σε αυτό και αρχίσετε να το αναλύετε και όλα τα άλλα, είναι πραγματικά, πραγματικά, πραγματικά κολλώδες.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή. Έχετε 24 ώρες για να σκεφτείτε και στη συνέχεια προς τα εμπρός για την Ανάδυση.

Και, με αυτό, ανεξάρτητα από το τί θα αποφασίσετε, θυμηθείτε …

Όλα είναι καλά σε όλη τη δημιουργία.

ADAMUS: Σας ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ (χειροκροτήματα κοινού).

Mετάφραση : Καλλιόπη Παγούδη,   Μαρία Γρηγοράκη
Σπόνσορας της μετάφρασης : Μαρία Κωδωνάκη

Shoud 10, Wings

Shoud 10, Wings
2 Iουνίου 2018

Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους του Σαιν Ζερμαίν.

Είναι πραγματικά μια καταγραφή του ταξιδιού σας. Αυτό είναι όλο, απλά μια καταγραφή του ταξιδιού σας, ενός ταξιδιού χιλιάδων και πλέον ενσαρκώσεων, ενός  ταξιδιού  χαράς, ενός ταξιδιού με πολλές δυσκολίες, με πολύ αναζήτηση, με πολλές απορίες, με πολλά σκοτεινά βράδια.

Αλλά όλο αυτό είναι πραγματικά μια καταγραφή του ιστορικού, και το τελειότερο κομμάτι της καταγραφής είναι αυτό που κάνουμε – αυτό το πολύ ιστορικό ταξίδι μιας ομάδας από ολόκληρο τον κόσμο που εισέρχεται στην ενσωματωμένη της φώτιση, στην καρδιά του ταξιδιού, όπου πραγματικά μπαίνουμε στα καλά κεφάλαια – είναι το Master’s Life. Το Master’s Life. Αν θέλει κάποιος να καταλάβει πραγματικά τί κάνουμε, όταν φτάνουμε σε αυτό το σημείο του ταξιδιού, τότε Master’s Life. Αυτό είναι το όλο θέμα.

Μέχρι τώρα έχουμε ηχογραφήσει επτά. Είναι η δική σας ιστορία. Είναι αυτά που μαθαίνετε. Είναι αυτά που βρίσκονται στην καρδιά σας. Θα έρθουν άλλοι, σε μερικά χρόνια. Όχι τώρα αμέσως, αλλά σε μερικά χρόνια, θα έρθουν άλλοι και θα δουν τί περάσατε. Θα ακούσουν τις ιστορίες πολλών, πολλών ανθρώπων που έχουν περάσει πραγματικά από τα βάθη, τους εκνευρισμούς, τις απογοητεύσεις, τις αγωνίες των ενσαρκώσεων στην Γη και πώς αναδυθήκατε. Είναι μια πανέμορφη ιστορία κι εμείς την απαθανατίζουμε, φυσικά, σε κάθε Shoud. Πόσα Shouds  έχουμε κάνει μαζί  από την εποχή του Τοβία, το 1999, εκατοντάδες; Πόσες συγκεντρώσεις κάναμε; Πόσα  σεμινάρια;

Νοιώθω σαν να πέρασε μόλις ένα λεπτό από την τελευταία μας συγκέντρωση, εκείνη στην Δανία και στην Νορβηγία. Ίσα που προλάβαινα να πάω πίσω στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, να πιώ λίγο καφέ, να πάω τουαλέτα. Ξέρω ότι δεν χρειάζεται πραγματικά να χρησιμοποιώ την τουαλέτα, αλλά μου αρέσει ( γέλια). Ξέρετε,  κάνετε  πολλά πράγματα  εσείς οι άνθρωποι, που τα θεωρείτε δεδομένα. Η χρήση της τουαλέτας, είναι μια όμορφη, γαλήνια ώρα. Είναι ώρα ξεκούρασης και απελευθέρωσης ( γέλια). Κι έτσι, ναι, ακόμα πηγαίνω στην τουαλέτα. Δεν χρειάζεται, αλλά το θέλω.

Λίγο πριν ήμουν στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, και τώρα είμαι εδώ. Ω, και τι  συγκεντρώσεις  ήταν αυτές  στην Σκανδιναβία. Υπέροχες. Υπέροχοι Σώμπρα, υπέροχες πληροφορίες. Και, θα το πω ξανά, οι πληροφορίες δεν προέρχονται από εμένα. Μαζί με τον Κώλντρε και την Λίντα τις βάζω σε λέξεις, αλλά είναι το δικό σας ταξίδι. Είναι η δική σας ιστορία. Είναι συναρπαστικό να βλέπεις πώς ξεδιπλώνεται.

Υπήρχαν κάποια σημεία πριν από κάνα δυο χρόνια ,που ήταν λίγο απογοητευτική. Πέσαμε σε αναποδιές, και δεν μπορούσαμε να τις ξεπεράσουμε. Ενοχλήθηκα λίγο με τους Σώμπρα, πρέπει να σας πω. Δεν το έδειξα ποτέ, είμαι σίγουρος, αλλά… ( γέλια) ενοχλήθηκα κάπως. Ήταν οι δικές μας makyo στιγμές. Είχατε βυθιστεί στα makyo κι εγώ προσπαθούσα να σας τραβήξω έξω. Το makyo είναι η πνευματική λέξη σας για τις μπούρδες, οι αποσπάσεις σας, ο πνευματικός σας θόρυβος. Συμβαίνει στον καθέναν. Στον καθένα  που βαδίζει αυτό τον δρόμο στο πνευματικό του ταξίδι , είναι τα σκουπίδια τους. Αλλά σε αυτές τις τελευταίες συγκεντρώσεις που είχαμε , ακόμα και στα τελευταία Shouds και ιδιαίτερα στο Keahak,  κάνουμε κάτι διαφορετικό. Πάμε σε ένα καινούργιο μέρος.
Αυτές οι συγκεντρώσεις, οι τελευταίες δύο που κάναμε, το Threshold- ήταν τόσο διαφορετικά από όλα τα άλλα Threshold. Και ο νέος Master’s Guide, (* Οδηγός για Μάστερς), νομίζω έτσι τον ονομάσαμε. Λοιπόν, ήταν μια συγκέντρωση με Μάστερ. Με αληθινούς Μάστερς από, πόσες διαφορετικές χώρες, αγαπητή Λίντα;
ΛΙΝΤΑ: Είκοσι τέσσερις.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εικοσιτέσσερις διαφορετικές χώρες συγκεντρώθηκαν σε ένα μέρος, και πραγματικά αλλάξαμε κάποια πράγματα. Πραγματικά ζητήσαμε από τον άνθρωπο να φύγει. Τον βγάλαμε έξω την πρώτη μέρα και μετά έμεινε μόνο ο Μάστερ. Φέραμε πίσω τον άνθρωπο την τρίτη μέρα, παρόλο που κάποιοι Μάστερς δεν το ήθελαν. Φέραμε πίσω τον άνθρωπο και  πραγματικά επιτρέψαμε να συμβεί μια διαδικασία ενσωμάτωσης.

Πήγε πολύ πιο πέρα από εκεί που περίμενα ότι θα έφτανε, όπως ανέφερα στο τελευταίο μας Shoud.  Φθάνουμε  εκεί μέσω του Επιτρέπω. Όχι μέσω της σκληρής δουλειάς, όχι μέσω της σκέψης, αλλά μέσω του Επιτρέπω.

Τριάδα

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Φτάνουμε στο σημείο αυτή την στιγμή όπου συνενώνουμε τον άνθρωπο – θέλεις να γράψεις «άνθρωπος,» , και να φτιάξεις μια σειρά- «άνθρωπος, Μάστερ, Εγώ Είμαι .» Ενσωματώνουμε, συνειδητά ενσωματώνουμε τον άνθρωπο…( σταματάει να μιλάει, λίγα γέλια) βλέπω την Λίντα να γράφει, και δεν βλέπω να εμφανίζεται τίποτα (η συσκευή αντιγραφής δεν λειτουργεί σωστά)  Α, η τεχνολογία. Δεν είναι πολύ μισητή? ( γέλια).

Τώρα φτάνουμε στο σημείο όπου ενώνουμε τον άνθρωπο, και ο άνθρωπος… ει, εδώ πάνω ( έρχεται ο Πίτερ για να φτιάξει το μηχάνημα). Όλοι σας βλέπετε την αναστάτωση!( γέλια). Αυτό είναι makyo. Αυτό είναι απόσπαση. Παρατηρείτε ότι όλοι μετακινούνται εδώ πέρα ( στην Λίντα και στον Πίτερ), σαν αυτό να είναι που συμβαίνει. Υποθέτω ότι θα πρέπει να στέκομαι εδώ μαζί σας ενώ μιλάμε ( κι άλλα γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ε, ναι, ναι, ναι. βγάλε κάτι από το μυαλό σου. Επινόησε κάτι ( κάποιος λέει, «Άνθρωπος, Μάστερ, Εγώ Είμαι»). Άνθρωπος, Μάστερ και Εγώ Είμαι. Αυτό που κάνουμε αυτή την στιγμή είναι μια πολύ βαθιά ενσωμάτωση του ανθρώπου,  που είναι… όχι, όχι, όχι, όχι, όχι. Άνθρωπος, Μάστερ…

Άνθρωπος, που είναι η εμπειρία. Αυτός είναι ο σκοπός του ανθρώπου. Αναρωτιέστε, «Γιατί είμαι εδώ; Ποιο είναι το νόημα της ζωής;» Το μήνυμα της ζωής-  να ζήσεις εμπειρίες. Αυτό είναι. Όπως είπα πρόσφατα, αν εξαρτιόταν από τον άνθρωπο, θα επιστρέφατε για μια ακόμα ενσάρκωση, δέκα ενσαρκώσεις, εκατό ενσαρκώσεις, επειδή  σας παρακινεί η εμπειρία. Ο άνθρωπος αγαπάει την εμπειρία. Ο άνθρωπος αγαπάει να βυθίζεται μέσα της και είτε το πιστεύετε είτε όχι, πραγματικά δεν τον νοιάζει αν είναι καλή ή κακή εμπειρία.
ΛΙΝΤΑ: Χμ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λέτε, «Τώρα θέλω μόνο ευτυχισμένες εμπειρίες. Θέλω μονόκερους και μαλλί της γριάς και όλα τα υπόλοιπα.» Όχι, δεν είναι έτσι. Όχι. Αλλιώς δεν θα κοιτούσατε εκεί ενώ εγώ μιλάω εδώ. Θέλετε λίγο δράμα, λίγη έξαψη- «Τι χάλασε;!»
ΛΙΝΤΑ: Δεν είμαι δράμα!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( γελάει) Δεν μου ακούστηκε πολύ δραματικό ( γέλια). Θέλετε το δράμα και ο άνθρωπος το αγαπάει και πραγματικά, επαινέστε  τον άνθρωπο γι αυτό. Επαινέστε  τον ανθρώπινο εαυτό. Πολύ συχνά είστε σκληροί με τον ανθρώπινο εαυτό . Αγαπάτε την εμπειρία  και λέτε ότι δεν σας αρέσουν οι δυσκολίες, αλλά σας αρέσουν. Είναι κάπως διασκεδαστικό. Είναι κάπως εμπειρικό και φτιάχνει ωραίες ιστορίες.

Ο άνθρωπος είναι το εμπειρικό μέρος του Εγώ Είμαι. Η Εγώ Είμαι Παρουσία, είναι συνείδηση, αλλά χωρίς κάποιες μεγάλες εμπειρίες- μεγάλες, με την έννοια πολύ καλές, πολύ κακές, οτιδήποτε άλλο παρά ανιαρές – τότε ο άνθρωπος κάνει αυτό για το οποίο ήρθε εδώ. Κι αυτό είναι το διασκεδαστικό του πράγματος,  έτσι λοιπόν ευχαριστείστε τον άνθρωπο για όλες τις εμπειρίες του.

Το ενδιαφέρον είναι ότι δεν υπάρχει δοκιμασία  στην ανθρώπινη εμπειρία. Κανείς δεν την κρίνει. Κανείς δεν λέει, «Αυτό είναι καλό ή αυτό είναι κακό.» Μέχρι την στιγμή που οι άνθρωποι άρχισαν να την κρίνουν, και  τότε της έβαλαν πολύ ενέργεια, πολύ βαρύτητα μέσα της. Είπαν: «Ω, αυτό ήταν αμαρτία. Αυτό ήταν κακό κάρμα. Θα πρέπει να γυρίσω και να το κάνω ξανά.» Ξέρετε, και τους βλέπω να γελάνε, «Ω, έχω πραγματικά πολύ κακό κάρμα. Θα πρέπει να επιστρέψω αρκετές φορές ακόμα. Θα πρέπει να ζήσω μερικές ακόμα εμπειρίες, και να δημιουργήσω κι άλλο κάρμα, που θα με ξαναφέρει για περισσότερες εμπειρίες.» Είναι μια εμπειρική ζούγκλα, που διαιωνίζει τον εαυτό της. Αλλά  ο άνθρωπος είναι πολύ καλός σε αυτό.

Τώρα, ο άνθρωπος περνάει μέσα από εντελώς καινούργιες εμπειρίες, πώς είναι να είναι συνειδητοποιημένος, πώς είναι να έχει ενσωματώσει τον Μάστερ. Είναι λίγο τρομακτικό στην αρχή, επειδή  ο άνθρωπος λέει, «Για μισό λεπτό, ποιος είναι το αφεντικό εδώ; Εγώ είμαι ο άνθρωπος , αυτή είναι η δική μου εμπειρία. Είναι ανάμεσα σε μένα και το εγώ μου. Έχω ένα όνομα. Έχω ένα εγώ. Έχω μια ταυτότητα. Τι εννοείς ότι ο Μάστερ έρχεται να μείνει εδώ; Ω, ναι, ο Μάστερ. Ο άνθρωπος θα γίνει Μάστερ.» Όχι, όχι, όχι. Δεν θα γίνει Μάστερ ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος κάνει χώρο για τον Μάστερ και ο Μάστερ είναι το στοιχείο της σοφίας εδώ. Άνθρωπος= εμπειρία. Μάστερ= σοφία.

Και όσο για τον άνθρωπο… στον άνθρωπο αρέσει αυτό- «Ω, θα ζήσω την εμπειρία να είμαι Μάστερ» – όχι βέβαια. Οι εμπειρίες σας τώρα έχουν την σοφία του Μάστερ, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μαστεροποιούμε  τον άνθρωπο.
ΛΙΝΤΑ: Μαστεροποιούμε;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μου επιτρέπεται να επινοώ λέξεις ( γέλια). Και ξέρεις γιατί;
ΛΙΝΤΑ: Επειδή μπορείς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή κάθε λέξη που υπάρχει έχει επινοηθεί ( το κοινό λέει, «Ωωω»)
ΛΙΝΤΑ: Μμμ. Σωστή παρατήρηση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι ο Μάστερ του προφανούς ( ο Αντάμους γελάει).
ΛΙΝΤΑ: Σωστή παρατήρηση. Σωστή παρατήρηση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα θα αρχίσω να φτιάχνω λέξεις.

Έτσι λοιπόν,  το θέμα δεν είναι ο άνθρωπος να μαστεροποιηθεί.  Και στην πραγματικότητα, δεν θέλετε κάτι τέτοιο. Το θέμα είναι να ενωθεί η σοφία, κι αυτό σας δίνει μια εντελώς διαφορετική  εμπειρία. Εσείς που το έχετε πραγματικά επιτρέψει, αρχίζετε να συνειδητοποιείτε ότι οι εμπειρίες είναι διαφορετικές. Είναι πολύ διαφορετικές. Τώρα συνδυάζονται με την σοφία, και δεν είναι απαραίτητο ο άνθρωπος να προσπαθεί να έχει τον έλεγχο ή να αναλάβει την σοφία – έτσι κι αλλιώς δεν μπορείτε – μπορείτε να προσποιηθείτε, αλλά πραγματικά δεν μπορείτε να κυριαρχήσετε την σοφία – και ξαφνικά, οι εμπειρίες αλλάζουν.

Κατά κάποιον τρόπο, ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να φανταστεί πώς θα ήταν. Δεν θα μπορούσατε. Είναι ένας από τους λόγους, που έπρεπε να κάνω πολλές αποσπάσεις όλα αυτά τα χρόνια. Πολλά, «Κοιτάτε εδώ πάνω, ενώ κάνουμε κάτι εδώ κάτω,» επειδή ο άνθρωπος έχει άποψη σχετικά με το περί τίνος πρόκειται. Και κάποιοι από εσάς έχετε αρχίσει να συνειδητοποιείτε ότι με τίποτα δεν είναι όπως θα μπορούσε να το φανταστεί ο άνθρωπος. Δεν θα μπορούσε. Δεν θα μπορούσε.

Ξέρετε, μιλάμε για μοναδικότητα. Η μοναδικότητα είναι ένας όρος, που υποθέτω ότι τον επινόησαν οι φιλόσοφοι και οι μελλοντολόγοι. Η μοναδικότητα είναι μια λέξη που σημαίνει  όταν η ανθρώπινη εμπειρία – η ανθρωπότητα – φτάνει σε ένα κρίσιμο  σημείο, που δεν μπορούσε ποτέ πριν να φανταστεί, και συμβαίνει με την τεχνολογία. Δεν θα μπορούσατε να προβλέψετε , δεν θα μπορούσατε να βγείτε – ο τυπικός άνθρωπος – και να κοιτάξετε 50 χρόνια από σήμερα και να πείτε, «Να πώς θα είναι ο πλανήτης.» Ξέρετε, υπάρχουν ομάδες και οργανισμοί που το κάνουν αυτό. Θα πέσουν πολύ έξω, επειδή από την προοπτική εδώ κάτω, απλά δεν μπορείτε. Δεν μπορείτε να το φανταστείτε. Δεν είναι μέσα στο qualia του μυαλού, στο υπόβαθρό του, στο σημείο αναφοράς του  μυαλού, κι έτσι δεν μπορεί καθόλου.

Περνάτε μέσα από αυτό, μόνοι σας. Δεν θα μπορούσατε να το είχατε φανταστεί όλο αυτό το πράγμα, να είστε ένας Μάστερ. Αν είχατε, ας πούμε, 10, 20 χρόνια πριν – «Εγώ είμαι ένας Μάστερ» – θα φτιάχνατε εικόνες όπου θα περπατούσατε πάνω στο νερό, θα εμφανίζατε  κάτι στα χέρια σας από το πουθενά, τέτοια πράγματα, κι όλα αυτά είναι makyo.  Δεν έχουν να κάνουν με την Πραγμάτωση.

Έτσι λοιπόν, υπάρχουν αρκετοί από εσάς τώρα που πραγματικά ξεκινάνε να επιτρέπουν την σοφία του Μάστερ, όλων των ενσαρκώσεων, να εισέλθει και να συνδυαστεί με την εμπειρία του ανθρώπου. Τώρα έχουμε μια σοφή εμπειρία, έχουμε μια εμπειρία με ένα νέας μορφής βάθος μέσα της.

Ο άνθρωπος το ήθελε αυτό το νέο βάθος, κατά κάποιον τρόπο. Είχε κουραστεί από την μουντή ζωή, είχε κουραστεί από τις μετενσαρκώσεις, που έμοιαζαν η μία με την άλλη. Ήθελε πολύ αυτή την νέα εμπειρία, αλλά δεν μπορούσε να την φανταστεί. Προσπάθησε. Ο άνθρωπος προσπάθησε να φανταστεί τον νέο κόσμο, την νέα ζωή, το νέο οτιδήποτε, αλλά ξέρετε κάτι, δεν ήταν πραγματικά έτσι. Ήταν απλά μια επανάληψη του παλιού. Ήταν, όπως τόσο συχνά σας λέω, κάπως πιο πλούσια, κάπως πιο νέα και κάπως πιο ευτυχισμένη, αλλά δεν ήταν πραγματικά καινούργια.

Τώρα, ο άνθρωπος έχει μια νέα εμπειρία με την σοφία του Μάστερ και με το Εγώ Είμαι – την συνείδηση Εγώ Είμαι, την Παρουσία του. Μου αρέσει η λέξη «Εγώ Είμαι» παρά η λέξη «θεϊκός». Η λέξη «θεϊκός» παραπέμπει σε θέματα του Ιησού και της Νέας Εποχής. Το  Εγώ Είμαι είναι Παρουσία, είναι επίγνωση. Αυτό είναι όλο. Και αυτό που κάνουμε εδώ είναι, ότι ενσωματώνουμε αυτά τα τρία μαζί, και συμβαίνει αυτή την στιγμή. Και, θα το πω ξανά, ο άνθρωπος δεν μπορεί να το φανταστεί. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να το επιτρέψει.

Στην πραγματικότητα είναι ο Μάστερ που επέφερε την όλη διαδικασία. Είναι ο Μάστερ που θέλει την Πραγμάτωση. Ο άνθρωπος θέλει μια νέα εμπειρία, εκτός από τον Μάστερ με την Πραγμάτωση. Έτσι λοιπόν διανύουμε  αυτή  την συναρπαστική εποχή αυτής της ενσωμάτωσης. Θα μιλήσουμε για αυτό περισσότερο σε λίγο, αλλά για τώρα,  απλά πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή και νοιώστε πού είσαστε.
Νοιώστε πού είσαστε, και νοιώστε το από την προοπτική του ανθρώπου και του Μάστερ. Τι αλλαγές, τι προκλήσεις υπάρχουν στην διαδρομή.

Η Πραγμάτωση είναι πράγματι ένα από τα πιο απλά πράγματα. Είναι τόσο απλή. Αλλά εξαιτίας της απλότητάς της, κατά καιρούς γίνεται πολύπλοκη και δύσκολη.  Είναι τόσο απλή αλλά είναι καλυμμένη με makyo  και κακουχίες και δυσκολίες και πολύ αυτοεξέταση σε συνδυασμό με αυτοαπομόνωση.
Είναι πραγματικά πολύ απλή, κι αυτό είναι που θα μάθει από την εμπειρίας σας η επόμενη ομάδα, που θα έρθει μετά από εσάς. Εδώ… εδώ πάνω. Ελάτε εδώ πάνω. Για εσάς που μας παρακολουθείτε από το ίντερνετ, να σας πω ότι υπάρχει μια μικρή αναστάτωση σε αυτή την πλευρά, τεχνικά προβλήματα. Νομίζω ότι σας έχω πει πολλές φορές ότι θα έχετε πολλά προβλήματα με την τεχνολογία.
ΛΙΝΤΑ: Εσύ φταις.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, εγώ φταίω, όπως πάντα. Αλλά… πολλά προβλήματα. Έτσι λοιπόν, έχουμε έναν εφεδρικό, έναν παλιό παραδοσιακό πίνακα, τον οποίο θα τοποθετήσουμε εδώ σε λίγο, πιστεύω ( γέλια).

Είπα και πριν, έκανα μια τολμηρή δήλωση,  ότι αυτή είναι η πρώτη ομάδα ανθρώπων που φτάνουν στην Πραγμάτωση. Με αμφισβήτησαν , όταν έδωσα παραδείγματα από άλλες ομάδες – ούτε κατά διάνοια. Οι άλλες ομάδες με τους γκουρού τους, με τα συστήματά τους, με τους πειθαρχικούς τους κανόνες και τα θέματά τους – ούτε κατά διάνοια. Ήταν στο μονοπάτι , αλλά πολύ πιο πίσω. Αυτή, ειλικρινά, είναι – και το τσέκαρα στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων – είναι πραγματικά η πρώτη των πρώτων ομάδα ανθρώπων  που φτάνουν στην Πραγμάτωση. Και δεν είναι κάτι πνευματικό ή θρησκευτικό. Δεν ξέρω ειλικρινά πώς θα το θέτατε, αλλά είναι ένα γίγνεσθαι. Αυτό είναι. Είναι η πρώτη ομάδα. Όλοι οι άλλοι Αναληφθέντες Δάσκαλοι το έκαναν ατομικά. Είναι η πρώτη φορά όλων των εποχών, εξαιτίας της συγχρονικότητας και πραγμάτων όπως  η τεχνολογία, που κάποιες φορές πετυχαίνει και κάποιες άλλες όχι, εξαιτίας αυτού που αποκαλώ το Όνειρο της Ατλαντίδας, είναι η πρώτη  ομάδα όλων των εποχών που έρχεται στην Πραγμάτωση.

Πολλές άλλες ομάδες έχουν μελετήσει τα πνευματικά και τα άγια και τα ιερά κείμενα. Πολλές άλλες ομάδες έχουν προχωρήσει μαζί σε έναν δρόμο, έχουν προχωρήσει μαζί στον ιερό τους δρόμο, αλλά δεν έχουν φτάσει τόσο μακριά για πολλούς λόγους, κι αυτό πραγματικά μου στρώνει τον δρόμο για την ερώτηση της ημέρας…
ΛΙΝΤΑ: Ωωω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … αυτό που τώρα ονομάζουμε Η Σοφία των Σώμπρα.

Η Σοφία των Σώμπρα

Ξέρετε, μόνο τελευταία αρχίσαμε να την αποκαλούμε σοφία, γιατί πριν δεν μπορούσα να την εντάξω στην κατηγορία της σοφίας. Ήταν απλά απαντήσεις σε ερωτήσεις. Αλλά τώρα την αποκαλούμε…
( παίζει το βίντεο)
Και τώρα είναι η ώρα για την Σοφία των Σώμπρα!

Ωραία. Σαν μια κακή παράσταση, κάτι που μερικές φορές είναι ( γέλια). Οκ, ανάψτε τα φώτα, παρακαλώ. Λίντα, στο μικρόφωνο.

Η ερώτηση είναι, λέω ότι αυτή είναι πραγματικά η πρώτη των πρώτων ομάδων που βαδίζει στην Πραγμάτωση και παραμένει μέσα στο σώμα, παραμένει στον πλανήτη. Γιατί τόσα πολλά συστήματα και προγράμματα αυτοβοήθειας,  γιατί δεν είναι αποτελεσματικά, υπό την έννοια της φώτισης και της Πραγμάτωσης;

Υπάρχουν πολλά συστήματα αυτοβοήθειας, κι όλοι σας έχετε ξοδέψει πολλά χρήματα σε αυτές. Υπάρχουν πολλά  πνευματικά, θα έλεγα,  γκουρού μαθήματα εκεί έξω και κάποιοι από εσάς τα έχετε παρακολουθήσει. Κάποιοι από εσάς ήσασταν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε άσραμ. Κάποιοι από εσάς πληρώσατε πάρα πολλά χρήματα για να έχετε πειθαρχία ,για να υποφέρετε και για να σας λένε πόσο χαζοί είστε. Όχι εδώ, φυσικά, αλλά σε άλλα μέρη. Γιατί δεν είναι αποτελεσματικά υπό την έννοια της Πραγμάτωσης; Λίντα, παρακαλώ.
ΛΙΝΤΑ: Εσύ, με θερμοπαρακαλούσε ( στην Μαίρη Σου).
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: ( γελώντας) Όντως.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, καλή μου.
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Πιστεύω ότι προσεγγίζουν το θέμα από έξω αντί από μέσα, κάτι που είναι καινούργιο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Το προσεγγίζουν από έξω. Οκ, ωραία. Ωραία. Καλή απάντηση. Βλέπετε; Βλέπετε την σοφία; Ω! Ακτινοβολεί. Οκ. Γιατί κάποια από τα μαθήματα αυτοβοήθειας και κάποια πνευματικά μαθήματα δεν είναι τόσο αποτελεσματικά υπό την έννοια της Πραγμάτωσης; Μάλιστα, κύριε;.
ΒΙΝΣ: Έχουν το δικό τους πρόγραμμα για σένα, αντί να έχεις το δικό σου ,για τον εαυτό σου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Τέλεια. Τέλεια. Ωραία. Κάνα δυο ακόμα. Αυτά τα προγράμματα αυτοβοήθειας και τα μαθήματα, πώς και τελικά δεν φέρνουν αποτέλεσμα;
ΤΖΟΕ: Δεν βγάζουν χρήματα έτσι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν βγάζουν  χρήματα έτσι.
ΤΖΟΕ: Δεν βγάζουν χρήματα αν αποκτήσεις επίγνωση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω! Οκ. Σαν να λέμε, έχουν επενδύσει σε αυτό.
ΤΖΟΕ: Λοιπόν, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, δεν φτάνεις ποτέ εκεί.
ΤΖΟΕ: Ε, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ενδιαφέρον. Οπότε, μια επένδυση. Με άλλα λόγια, ο θεραπευτής ποτέ δεν θεραπεύει πλήρως τον κόσμο. τους λέει συνέχεια, «Ω, έχεις ένα καινούργιο πρόβλημα.»
ΤΖΟΕ: Ε, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία, ωραία. Οκ. Ήσουν σε κάποιο τέτοιο μέρος;
ΤΖΟΕ: Ε, ναι! ( γέλια) Όλοι μας ήμασταν, έτσι δεν είναι;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι σε έκανε να φύγεις; Γιατί έφυγες;
ΤΖΟΕ: Η επίγνωση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Ω! Εσείς παιδιά είστε πολύ καλοί. Δεν μπορώ πια να σας παίξω( γέλια). Είναι πολύ ενοχλητικό αυτό. Ξέρετε, δεν έχω κάτι να σας αντικρούσω.
ΛΙΝΤΑ: Θέλεις να σου βρω εγώ κάποιον; Θέλεις να σου βρω κάποιον με  μια διαφορετικού τύπου ενέργεια;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ε, αυτό θα ήταν πολύ προφανές τώρα! ( γελάνε) «Οκ, όχι άλλη σοφία. Τι θα λέγατε για Σώμπρα βλακεία!» Μπουμ! ( γέλια) Δεν θα ήθελα να δώσεις το μικρόφωνο σε κάποιον τέτοιο.  Όχι, ας παραμείνουμε στην σοφία. Είναι πραγματικά πολύ καλές και δείχνουν κάτι, ότι επιτρέπετε την σοφία. Και προσέξτε όταν δίνονται οι απαντήσεις. Παλιότερα, όταν δίνατε απαντήσεις υπήρχε μια διανοητική ανταπόκριση με πολύ τραύλισμα και πολύ – βλέπατε το άτομο  να πηγαίνει εδώ πάνω (στο κεφάλι) για να δώσει μια διανοητική απάντηση. Εσύ, αγαπητέ κύριε, μιλάς κατευθείαν από την καρδιά, όχι  makyo, καθαρή απάντηση. Αυτή είναι η σοφία.
ΤΖΟΕ: Ε, ναι! ( κι άλλα γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και δεν του πήρε  15 λεπτά για να πει την ιστορία του. Θέλω να πω, είναι ακριβώς εδώ. Αυτό είναι σοφία. Θυμάστε τότε παλιά, που μαζευόμασταν , έκανα  μια ερώτηση, και κάποιος μιλούσε και μιλούσε και μιλούσε και μιλούσε, και μετά εγώ τον διέκοπτα με αγένεια λέγοντάς του, «Πίσω στην ερώτηση, στην περίληψη. Ποια είναι η απάντηση;» Εσείς παιδιά, δεν έχετε πια πλάκα ( γέλια), επειδή δεν το κάνετε αυτό. Οπότε, ας συνεχίσουμε. Θα δούμε.
ΛΙΝΤΑ: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Παρακαλώ συνεχίστε. Προγράμματα αυτοβοήθειας, αυτά τα φερόμενα ως πνευματικά μαθήματα. Και, με την ευκαιρία να σας πω, θα κάνω μια στάση εδώ πριν απαντήσετε. Ο Κάλντρε  μου κάνει παράπονα κάθε τρεις και λίγο – καθημερινά – ότι εκείνος και η Λίντα λαμβάνουν άσχημα emails – το ίδιο και η Μπόνι-  ότι κάνω αγενείς δηλώσεις λέγοντας ότι  πολλά από αυτά τα μαθήματα είναι εντελώς…
ΛΙΝΤΑ: Θεέ μου!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … αντιγραφές ( ο Αντάμους γελάει). Χελόου! Ή makyo. Είναι. Είναι. Αλλά μην κατηγορείτε αυτούς που τα κάνουν. Να κατηγορείτε τους ανθρώπους που τα παρακολουθούν. Ναι, τα παρακολουθούν. Γιατί; Λοιπόν, ας συνεχίσουμε. Ναι.
ΑΛΑΓΙΑ: Από την εμπειρία μου ,που μόλις αποφοίτησα από το κολλέγιο, παρακολουθούσα μαθήματα όπου καθόμουν κι έλεγα, «Λοιπόν, αυτό το ξέρω, λοιπόν αυτό το ξέρω»  την ώρα της παράδοσης. Αλλά πάλι, υπήρχαν πράγματα που δεν τα ήξερα καλά. Οπότε ήθελα να εξασκηθώ λίγο περισσότερο. Αλλά πραγματικά ήξερα. Πραγματικά ήξερα, ακριβώς όπως ξέρω την σοφία μου, και δεν θέλω πια να επιστρατεύσω κανέναν άλλον ή να συνεχίσω. Αποφοίτησα. Αποφοίτησα ( το κοινό χειροκροτάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Καταπληκτικό.
ΑΛΑΓΙΑ: Τελείωσα. Τελείωσα, τελείωσα, τελείωσα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Καταπληκτικό. Από τι;
ΑΛΑΓΙΑ: Εγώ Είμαι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εγώ Είμαι. Ωραία. Οπότε αποφοίτ-…
ΑΛΑΓΙΑ: Αποφοίτησα  σαν Εγώ Είμαι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Και πήρες το πτυχίο σου;
ΑΛΑΓΙΑ: Το πήρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το δίπλωμά σου και όλα τα υπόλοιπα;
ΑΛΑΓΙΑ: Πτυχία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε τι πράγμα πήρες πτυχίο;
ΑΛΑΓΙΑ: Ένα πτυχίο στις επιχειρήσεις, ένα πτυχίο στα πληροφοριακά συστήματα υπολογιστών.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, νόμιζα ότι εννοούσες ότι αποφοίτησες από το να είσαι απλά ένας άνθρωπος, ένας μουντός άνθρωπος και τώρα είσαι… α! Νόμιζα…
ΑΛΑΓΙΑ: Εγώ Είμαι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Νόμιζα ότι το «W» ( στο πουκάμισό της) σημαίνει «Wise» (* σοφία) «Wise Master».
ΛΙΝΤΑ: Ουάου!
ΑΛΑΓΙΑ: Ναι, «Wise Master». Μερικές φορές ήταν, «I wonder why?» (γέλια)   ( * Αναρωτιέμαι γιατί). Γιατί;!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί, γιατί, γιατί, γιατί;
ΑΛΑΓΙΑ: Αναρωτιέμαι, αναρωτιέμαι, αναρωτιέμαι, γιατί. Αλλά ναι, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, πήρες ένα ανθρώπινο πτυχίο.
ΑΛΑΓΙΑ: Ανθρώπινο πτυχίο. Ικανοποίησα μια επιθυμία του ανθρώπου και το δημιούργησα χωρίς χρέος. Τι λες γι αυτό;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ουάου. Ουάου.
ΑΛΑΓΙΑ: Κι έτσι ένοιωσα πραγματικά…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Συγχαρητήρια.
ΑΛΑΓΙΑ: Σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά πρέπει να σου κάνω μια ερώτηση.
ΑΛΑΓΙΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πότε θα αποφοιτήσεις στην Πραγμάτωση;
ΑΛΑΓΙΑ: Αυτή την στιγμή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν νομίζω.
ΑΛΑΓΙΑ: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν νομίζω. Κι αυτό είναι πραγματικά το σημερινό μας θέμα συζήτησης – εσείς και η αποφοίτησή σας ( ο Αντάμους γελάει). Θα μιλήσουμε όλοι γι αυτό.
ΑΛΑΓΙΑ: Γι αυτό το ανέφερα. Είπες…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, σήμερα θα μιλήσουμε γύρω από το «γιατί», «γιατί όχι». Ναι. Σας ακούω  όλους σας να λέτε, «Είμαι έτοιμος,» αλλά…
ΑΛΑΓΙΑ: Το λέω ψεύτικα  μέχρι να το καταφέρω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … Δεν είμαι και τόσο σίγουρος. Το λες ψεύτικα…
ΑΛΑΓΙΑ: Το λέω ψεύτικα μέχρι να το καταφέρω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: …. Μου αρέσει αυτό. Το λες ψεύτικα μέχρι να το καταφέρεις.
ΑΛΑΓΙΑ: Το λέω μέχρι να συμβεί.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι οκ, επειδή έτσι απομακρυνόμαστε κάπως  για λίγο και φτάνουμε εκεί. Γι αυτό είμαι ενθουσιασμένος και γι αυτό είμαι τόσο περήφανος μπαμπάκας στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων αυτές τις μέρες, σαν παγώνι. Ω! Πραγματικά ενοχλώ πολύ κάποιους από τους άλλους. Ναι.
ΛΙΝΤΑ: Αυτό είναι πιστευτό ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι όλους. Υπάρχουν μερικοί που με συμπαθούν ( ο Αντάμους γελάει).
ΑΛΑΓΙΑ: Εμείς θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτά που κάνουμε έτσι ώστε εσύ…
Ξέρεις, έτσι ώστε να μπορείς να νοιώθεις περήφανος για εμάς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είμαι!
ΑΛΑΓΙΑ: Και σας έφερα μια τούρτα αποφοίτησης – με πίτσα .Υπάρχει  μια τούρτα αποφοίτησης για να την ευχαριστηθείτε όλοι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι μια τούρτα αποφοίτησης που είναι πίτσα; ( γέλια)
ΑΛΑΓΙΑ: Όχι. Υποθέτω θα έχουμε πίτσα αργότερα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι δυο διαφορετικά πράγματα. Έχω λίγο καιρό εδώ στον πλανήτη, αλλά οι άνθρωπο πραγματικά συνδυάζουν την πίτσα και την τούρτα μέσα σε ένα γεύμα;
ΑΛΑΓΙΑ: Ναι. Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ουφ! Τι θα λέγατε να προσθέτατε λίγο φρέσκο ψάρι και να το κάνετε πραγματικά αλλόκοτο; ( γέλια) Εγώ, εγώ… ντιαξ! Ξέρετε, στην τελευταία μου ενσάρκωση , η αίσθηση ενός γεύματος ήταν νιφάδες βρώμης, μέλι και καρύδια.
ΑΛΑΓΙΑ: Μου αρέσει αυτό. Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κι έτσι, όταν ακούω τους ανθρώπους να λένε, ότι θα φάνε πίτσα και πιθανών όχι καμιά σπουδαία πίτσα – συγνώμη Σάντρα. Όχι πραγματικά σπουδαία πίτσα. Την μύρισα. Ντιάξ!
Δεν την τρώω, αλλά την έχω μυρίσει. Και μετά την συνδυάζετε με τι είδους τούρτα;
ΑΛΑΓΙΑ: Λοιπόν, στην πραγματικότητα η σοκολάτα αρέσει σε όλους εδώ πέρα.  Οπότε η μισή τούρτα είναι σοκολάτα, η άλλη μισή είναι λεμόνι με γέμιση βατόμουρο  και λευκή ζαχαρόπαστα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα συνδυάσετε σοκολάτα και λεμόνι; ( γέλια).
ΑΛΑΓΙΑ: Σοκολάτα και λεμόνι και βατόμουρο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι συνέβη στον πλανήτη από την τελευταία μου ενσάρκωση;
ΑΛΑΓΙΑ: Και βατόμουρο και ζάχαρη!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, το βατόμουρο ταιριάζει με την σοκολάτα.
ΑΛΑΓΙΑ: Το βατόμουρο ταιριάζει και με το λεμόνι.ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στην πραγματικότητα, όχι. Ενεργειακά, δεν ταιριάζουν.
ΑΛΑΓΙΑ: Στην πραγματικότητα, ταιριάζουν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν ταιριάζουν.
ΑΛΑΓΙΑ: Λοιπόν, θα πρέπει να το δοκιμάσεις.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν το έχω δοκιμάσει και, θα το πω ξανά, είμαι ο Κύριος Νιφάδες Βρώμης. Οπότε, ναι.Θα πρέπει να φάμε μαζί κάποια στιγμή. Νιφάδες βρώμης.
ΑΛΑΓΙΑ: Και θα βάλω και  ξερά δαμάσκηνα μέσα, απλά για να το κάνω…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν νομίζω ότι θα έτρωγα  ξερά δαμάσκηνα, αλλά ( η Αλάγια γελάει).
ΑΛΑΓΙΑ: Μεγάλωσα σε μια χώρα με ξερά δαμάσκηνα. Τι να πω;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στα αλήθεια ομολογείς ότι μεγάλωσες σε μια χώρα με ξερά δαμάσκηνα;
ΑΛΑΓΙΑ: Στο Σαιν Χοσέ, στην Καλιφόρνια, με εκείνους τους τρεις στο βάθος, είχαμε μια συζήτηση για το Σαιν Χοσέ. Γεννήθηκα και μεγάλωσα τρεις γενιές στο Σαιν Χοσέ, στην Καλιφόρνια, και καλλιεργούσαμε δαμάσκηνα, που τα αποξηραίναμε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πώς μπορεί κάποιος να αναληφθεί από δαμάσκηνο σε ξερό δαμάσκηνο;
ΑΛΑΓΙΑ: Με την αποξήρανση ( γέλια). Αποξηραίνεις αυτές τις βεντούζες…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είσαι πολύ γρήγορη για μένα!
ΑΛΑΓΙΑ: Εσύ με δίδαξες!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσε να γίνει όπως σε έναν άνθρωπο;
ΑΛΑΓΙΑ: Να τον ξεζουμίσεις!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, μάλλον θα το ορίσω αλλιώς. Έτσι λοιπόν, έχουμε εδώ ένα δαμάσκηνο.
ΑΛΑΓΙΑ: Ένα δαμάσκηνο, ένα υπέροχο δαμάσκηνο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ένα υπέροχο δαμάσκηνο, αλλά κάποια μέρα πέφτει από το δέντρο στο έδαφος, χτυπάει το κεφάλι του και μένει εκεί ξαπλωμένο, και τι μπορεί να κάνει; Σαν να λέει, «Ει, θέλω να ξαναγίνω δαμάσκηνο.» Και πάει κάπως έτσι, «Με τίποτα. Ποτέ πια δεν θα ξαναγίνεις δαμάσκηνο.» Τι να κάνει; Τι να κάνει το δαμάσκηνο; Να πάρει μια βαθιά αναπνοή και να επιτρέψει- «Θα επιτρέψω στον εαυτό μου να γίνω αποξηραμένο δαμάσκηνο.»
ΑΛΑΓΙΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μέσω του Επιτρέπω.
ΑΛΑΓΙΑ: Στην πραγματικότητα, τα συλλέγουν και τα βάζουν σε σχάρες αποξήρανσης στον ήλιο μέχρι να ξεραθούν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε δεν είναι ελεύθερη ποικιλία.
ΑΛΑΓΙΑ: Ναι ( γέλια). Δεν είναι ελεύθερη ποικιλία ( γελάνε). Δεν είναι ελεύθερη ποικιλία. Όχι ( γελάει). Τα φτιάχνουν οι άνθρωποι, οπότε δεν είναι ελεύθερη ποικιλία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Να υποφέρουν στον ήλιο. Πόσο τυπικό για τους ανθρώπους! ( η Αλάγια γελάει)
ΛΙΝΤΑ: Πού το πας;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κατευθείαν  στο μικρόφωνο πίσω σε σένα.
ΑΛΑΓΙΑ: Αυτές οι συζητήσεις μας!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σίγουρα αυτό θα μπει στις κομμένες σκηνές ( γέλια). Με άλλα λόγια, βγάλτε το έξω.
ΑΛΑΓΙΑ: Μην το βγάλετε. Είναι πάρα πολύ καλό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μμ. Όπως και να χει, συγχαρητήρια για την αποφοίτησή σου. Αλλά τώρα που έκανες την ανθρώπινη αποφοίτησή σου, τώρα θα πάμε πραγματικά να κάνουμε την αποφοίτηση. Ωραία. Ωραία.
ΑΛΑΓΙΑ: Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Αλλά η ενέργειά σου έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία τέσσερα  με πέντε χρόνια. Απίστευτο. Ναι, ναι. Ωραία. Θα μπορούσα να πάρω μια φωτογραφία σου να την δείξω απόψε στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων;
ΑΛΑΓΙΑ: Βεβαίως.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, έχει κάποιος – Ω, Ντέιβ! Ναι! Τράβηξέ την! Τι σκεφτόμουν; Έλα εδώ πάνω. Όχι, πρέπει να την πάρω μαζί μου.
ΑΛΑΓΙΑ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πρέπει να την πάρω μαζί μου στο κλαμπ ( το κοινό λέει, «Ωωω» καθώς είναι μια υπέροχη φωτογραφία). Και, θα μπορούσα να φορέσω το καπέλο σου;
ΑΛΑΓΙΑ: Βεβαίως ( γέλια).
ΛΙΝΤΑ: Το κεφάλι σου είναι πολύ μεγάλο.
ΑΛΑΓΙΑ: Αποφοίτησα με επαίνους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω! Ουάου. Ωραία. Σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ για την απόσπαση.
ΑΛΑΓΙΑ: Παρακαλώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πίσω στην ερώτηση. Γιατί όλα αυτά δεν λειτουργούν; Αυτά τα προγράμματα αυτοβοήθειας, αυτά τα πνευματικά μαθήματα, οι πειθαρχίες, είναι αποτελεσματικά μέχρις ενός σημείου. Αλλά γιατί δεν βοηθάνε στην Πραγμάτωση, στο να φτάσει κανείς στην Πραγμάτωση; Μάλιστα, κύριε.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Μπιπ, μπιπ, μπιπ! Μισό λεπτό. Μπιπ, μπιπ, μπιπ! Ω, συγνώμη. Ναι. Ήταν…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το σκουπιδιάρικο που πάρκαρε.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Ήταν ένα σκουπιδιάρικο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το σκουπιδιάρικο. Ο Κουτχούμι, τον περασμένο μήνα. Οκ, περίφημα. Πώς ήταν ο προηγούμενος μήνας για σένα; Ξεφορτώθηκες αρκετά σκουπίδια;
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Ναι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Ωραία. Απλά τσεκάρω την ενέργειά σου. Ναι. Ε, υπάρχει κάτι που πρέπει να το ξεφορτωθούμε σήμερα.
Αλλά είναι εντάξει. Δεν είναι και τόσο μεγάλο. Έτσι λοιπόν γιατί- Ντέιβιντ, εσύ πέρασες από πολλά τέτοια… ξόδεψες αρκετά δολάρια σε  όλα αυτά.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Βέβαια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξόδεψες αρκετό χρόνο.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί δεν είναι ικανά να σε φέρουν στην Πραγμάτωση;
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: Είναι  κυρίως διανοητικά.  Σκληρή προσπάθεια, κόπoς.. πειθαρχία…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ: … και δεν συμπεριλαμβάνουν το πιο ουσιαστικό συστατικό – Επιτρέπω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν θα μπορούσες να τα πεις καλύτερα. Ο Ντέιβιντ μόλις τα συνόψισε. Είχα σκοπό να το τραβήξω λίγο ακόμα, αλλά δεν μπορώ. Ο Ντέιβιντ συνόψισε αυτά που είπατε όλοι σας.

Πρώτα από όλα, δεν είναι δικά σας. Δεν είναι δικά σας, και είναι μια καλή επισήμανση  για όλους σας, αν είστε θεραπευτές οποιουδήποτε είδους. Πρώτα από όλα, αν θεωρείτε τον εαυτό σας ενεργειακό εργάτη, θεραπευτή, καλό είναι να καταλάβετε τί είναι η ενέργεια  πριν συνεχίσετε την δουλειά σας. Πρέπει να είστε σε θέση να καταλάβετε, να προσδιορίσετε για σας τους ίδιους τί είναι η ενέργεια. Διαφορετικά, παίζετε με κάτι πολύ ισχυρό, που στο τέλος θα σας οδηγήσει στην σαγήνη της εξουσίας. Οπότε, αν είστε ενεργειακός εργάτης, αν έτσι θεωρείτε τον εαυτό σας – δεν έχει κάτι κακό αυτό – αλλά πρέπει να καταλάβετε τι είναι η ενέργεια.

Ο λόγος για τον οποίο δεν είναι αποτελεσματικά αυτά τα μαθήματα είναι ότι δεν είναι δικά σας. Είναι κάποιου άλλου. Είναι το Ρέικι κάποιου άλλου, η εξισορρόπηση της ενέργειας κάποιου άλλου, κάποιου άλλου η φυσική ή ψυχική εξισορρόπηση. ,

Αυτά που μάθατε στα μαθήματα που κάνατε σας έφεραν σε αυτό το σημείο, αλλά δεν θα σας πάνε στην Πραγμάτωση. Πρέπει να είναι δικά σας, κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Είναι ένα από τα σημεία κλειδιά  σήμερα. Όταν φτάνετε σε αυτό το σημείο, δεν μπορείτε να βασίζεστε πια σε κάποιον άλλον- σε κάποιου άλλου τα συστήματα, στους πειθαρχικούς κανόνες κάποιου άλλου, στα ωμ και στους ψαλμούς κάποιου άλλου, σε καταλύματα ιδρώτα ή οτιδήποτε κι αν είναι αυτό- επειδή αυτό το άτομο δεν έχει φτάσει στο σημείο που είστε εσείς. Δεν σας έφερε σε αυτό το σημείο το άτομο που έχει αναπτύξει αυτά τα μαθήματα. Οπότε, γιατί να σπουδάζετε  στο κολλέγιο και να σας κάνει μάθημα  κάποιος που είναι στην Τρίτη λυκείου; Η ενέργεια, η συνείδηση δεν είναι δική σας και δεν θα λειτουργεί πια.

Δεν υπάρχει πια συμβατότητα με το πρόγραμμά τους. Και, όπως ανέφερε ο Ντέιβιντ αλλά και πολλοί από εσάς, είναι πολύ διανοητικό. Είναι πολύ, πολύ διανοητικό. Είναι πειθαρχία. Θα σας εγκλωβίσει μέσα του. Αρχικά, είναι πολύ, πολύ καλό, και θα βάλει σε κίνηση κάποια πράγμα τα. Αλλά μετά θα σας αποπλανήσει, θα σας κάνει να μείνετε εκεί- και όχι πάντα για τα χρήματα, αλλά κάποιες φορές- θα σας κάνει να βασίζεστε πάνω του. Φτάνετε σε αυτό το σημείο του ταξιδιού σας και τα παρατάτε όλα αυτά. Τα τιμάτε, τα ευλογείτε που ήρθαν στην ζωή σας, αλλά συνειδητοποιείτε ότι δεν πρόκειται να σας  πάνε στην Πραγμάτωση.

Επιτρέπω

Υπάρχει κάτι σε αυτό το σημείο, απλά ένα πράγμα κι αυτό είναι το Επιτρέπω. Αυτό είναι. Το Επιτρέπω μπορεί να γίνει  πολύ τρομακτικό, επειδή δεν βασίζεστε σε κάποιον ή σε κάτι άλλο.

Όταν έρχομαι εδώ πάνω στα Shouds ή στα σεμινάρια και στις συγκεντρώσεις, σας λέω μια ιστορία. Δεν σας λέω τι να κάνετε. Δεν αναπτύσσουμε νέα συστήματα. Μερικές φορές σας δείχνω πώς είναι η δομή των πραγμάτων, σας βοηθάω να προσδιορίσετε πράγματα που ήδη ξέρετε, αλλά δεν ήσασταν σίγουροι πώς να τα βάλετε μέσα σε λέξεις. Δεν υπάρχει τίποτε στην δουλειά που κάνουμε μαζί- στον Βυσσινί Κύκλο, στην δουλειά των Σώμπρα, σε τίποτε από αυτά – που να είναι ένα σύστημα το οποίο πρέπει να ακολουθήσετε. Δεν χρειάζεται να ξεκινήσετε από κάπου και να καταλήξετε κάπου, να πάτε σε διαφορετικά επίπεδα ή οτιδήποτε άλλο. Απλά, σε αυτό το σημείο δεν λειτουργούν και μπορεί πραγματικά να στραφούν εναντίον σας.

Το Επιτρέπω είναι – και ξέρω ότι κάποιοι γυρίζετε τα μάτια σας, σας είδα,  και λέτε, «Ω, πάλι θα μιλήσουμε για το Επιτρέπω.» Ναι, επειδή είναι το μοναδικό και πλέον σημαντικό πράγμα που μπορείτε να κάνετε τώρα για τον εαυτό σας. Παλιά, ακολουθούσατε  άλλους. Παρακολουθούσατε τα μαθήματά τους. Παίρνατε τα προγράμματα αυτοβοήθειας τα δικά τους. Όχι, είναι μόνο εσείς. Εσείς, ο Μάστερ, και το Εγώ Είμαι, και επιτρέπετε αυτή την ενσωμάτωση. Δεν είναι τα λόγια που λέω. Δεν σας δίνω συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Απλά επαναλαμβάνω, επανέρχομαι στα Shoud μας και σας λέω αυτά που ήδη ξέρετε, σε ποιο σημείο του δρόμου σας βρίσκεστε.

Τελικά, από εδώ και στο εξής, όλα έχουν να κάνουν με το Επιτρέπω. Και είναι πραγματικά αρκετά εντυπωσιακό, επειδή, θα μπορούσατε να πείτε,  το Επιτρέπω είναι τώρα το εύκολο μοντέλο, το φυσικό, το μοντέλο του αυτόματου πιλότου. Με το Επιτρέπω, δεν χρειάζεται να είστε στην καθημερινή πειθαρχία. Με το Επιτρέπω, δεν χρειάζεται να κάνετε κάποια παράξενη δίαιτα. Δεν χρειάζεται να ακολουθείτε κάποιον γκουρού, τίποτε από όλα αυτά. Είστε απλά και μόνο εσείς και Εσείς και Εσείς- ο εαυτός σας, η ανθρώπινη εμπειρία, ο Μάστερ της σοφίας, η Εγώ Είμαι Παρουσία- φιου!- απλά τα επιτρέπετε όλα. Όχι πια μελέτη, όχι πια δουλειά, όχι πια άγχος, όχι πια makyo. Όλα έχουν να κάνουν με το Επιτρέπω.

Ας αφιερώσουμε ένα λεπτό για να το κάνουμε. Υπήρξαν  πολλές παρεξηγήσεις  γύρω από το Επιτρέπω. Είναι σαν να επιτρέπουμε τα πάντα εκεί έξω. Όχι, όχι. Επιτρέπουμε τον Μάστερ, τον άνθρωπο, το Εγώ Είμαι. Και όσο απλό κι αν ακούγεται, ξέρετε, πολλοί άνθρωποι το φοβούνται, επειδή φοβούνται τον εαυτό τους. Φοβούνται ότι, αν ανοιχτούν, ξαφνικά θα εισβάλλει μέσα τους ο Σατανάς ή κάποια σκοτεινή δύναμη ή εξωγήινοι ή κάτι. Είναι ένας παλιός φόβος. Είναι ένας θρησκευτικός φόβος. Είναι  φόβος για τον εαυτό.

Όταν ανησυχούν για το Επιτρέπω, όταν ανησυχούν μήπως ανοιχτούν, μήπως γκρεμίσουν τους τοίχους, τις άμυνες, όταν ανησυχούν μήπως εισβάλλει κάποια σκοτεινή δύναμη, στην ουσία ανησυχούν για τον εαυτό τους. Θέλω να πω, τελικά, ρίχνουν το φταίξιμο προς τα έξω, σε μια εξωτερική σατανική οντότητα.

Υπάρχουν ακόμα Σώμπρα – όχι πολλοί, αλλά ακόμα υπάρχουν – που επιμένουν ότι υπάρχουν εξωγήινοι που τους κάνουν πρωκτικές εξετάσεις, εξωγήινοι που κολλάνε στο σώμα τους και ότι υπάρχουν εξωτερικές σατανικές σκοτεινές δυνάμεις  που είναι γύρω τους. Όχι. Όχι, όχι, όχι. Αυτό δεν συμβαίνει ποτέ. Ξέρετε, όλο αυτό – ξεχνάω πώς το λέτε, Λίντα, εσύ ξέρεις την λέξη. Κάτι σαν poltergeist…

ΛΙΝΤΑ: Εξορκισμός, δαιμονική κατάληψη – 99.999 τοις εκατό των περιπτώσεων δεν έχουν να κάνουν με εξωτερικές δυνάμεις. Είναι από μέσα. Είναι το εσωτερικό σκοτάδι. Είναι πολύ πιο εύκολο να ασχοληθεί κανείς με αυτά όταν τα τοποθετεί εξωτερικά, όταν λέει, «Μου επιτέθηκαν σκοτεινές εξωγήινες ενέργειες.» Πολύ πιο εύκολο, επειδή τότε είναι θύμα, και συνεχίζει να παίζει με αυτή την ανθρώπινη εμπειρία και τι εμπειρία! Αλλά τελικά αναγνωρίζετε  ότι είναι το δικό σας σκοτάδι.  Αυτοί οι δαίμονες, αυτά τα σκοτεινά όντα, είναι ο δικός σας εαυτός.

Έτσι λοιπόν, όταν κανείς μπαίνει στο Επιτρέπω, είναι μια  τρομακτική αίσθηση εμπιστοσύνης στο Εγώ Είμαι. Μια τρομακτική εμπιστοσύνη. Αλλά επίσης, τώρα είναι εύκολο, σαν να παίρνετε μια βαθιά αναπνοή. Κάνατε όλη την σκληρή δουλειά, είμαστε εδώ, και τώρα απλά Επιτρέπω.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό. Απλά Επιτρέπω.

Είδα και πάλι το μάτι σας να γυρνάει. Ξέρω ότι μιλάμε πολύ για το Επιτρέπω, αλλά είναι το πιο πολύτιμο δώρο που μπορείτε να κάνετε τώρα στον εαυτό σας. Επιτρέπω τον Εαυτό, Επιτρέπω την ενσωμάτωση του Μάστερ με την Εγώ Είμαι Παρουσία. Επιτρέπω σε αυτή την κάμπια που ήταν μέσα στο κουκούλι της να αναδυθεί τώρα. Αυτό είναι.  Δεν έρχεται μέσω σκληρής δουλειάς, διανοητικών ασκήσεων, μάντρας ή οτιδήποτε άλλο σε αυτό το σημείο. Όλα γίνονται μέσω του Επιτρέπω μια πολύ φυσιολογική διαδικασία. Αυτό είναι.

Πολλοί από εσάς θα διδάξετε, όχι απαραίτητα μπροστά σε μια ομάδα, αλλά θα μοιραστείτε την σοφία σας με άλλους. Ίσως ένας προς έναν, ίσως μέσα από ένα βιβλίο ή σε μια τάξη ή κάτι τέτοιο. Μην διδάξετε πειθαρχία, συστήματα. Μην διδάξετε αυστηρούς ιεραρχικούς τύπους του στυλ Επίπεδο Ένα, Επίπεδο Δύο, Επίπεδο Τρία . Στο τέλος, κάτι τέτοιο δεν θα εξυπηρετήσει τον άνθρωπο και μια από τις προκλήσεις που κρύβει μέσα του , ενέχει  μια τρομακτική αποπλάνηση εξουσίας.

Τώρα ξέρουμε, ξέρετε ότι η εξουσία είναι μια ψευδαίσθηση, αλλά η εξουσία είναι μια τεράστια αποπλάνηση, περισσότερο κι από το σεξ, τα χρήματα, όλα αυτά. Η εξουσία. Και η εξουσία τελικά, είναι μια ψευδαίσθηση επειδή  βασικά λέει, «Η ενέργεια βρίσκεται έξω από μένα. Πρέπει να την πάρω από αλλού.» Αυτό είναι στην πραγματικότητα η εξουσία, είτε με την μορφή χρήματος, είτε με τον έλεγχο πάνω στους άλλους, αλλά λέει, «Όλα είναι έξω από μένα, συνεπώς, χρειάζομαι εξουσία.»

Δεν είναι καθόλου αναγκαία, επειδή όλα είναι μέσα σας. Όλα είναι εκεί. Δεν χρειάζεστε καθόλου την εξουσία  και μαθαίνετε να είστε πραγματικοί Μάστερς της ενέργειας. Δεν χρειάζεται αν την πάρετε από κάπου αλλού, και αυτό, θα το πω ξανά, έρχεται από το Επιτρέπω και είναι μεγάλη ανακούφιση.  Είναι πολύ μεγάλη ανακούφιση να μην χρειάζεται να την πάρετε από κάποιον άλλον, να μην χρειάζεται να την πάρετε από τα υπάρχοντά σας, τον έλεγχο ή την σκληρή δουλειά. Απλά υπάρχει. Αλλά επίσης είναι μια τεράστια πρόκληση.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή.
( παύση)

Επιτρέποντας την Αφθονία

Α! Πριν προχωρήσω παρακάτω. Μόλις θυμήθηκα κάτι, κάτι παλιό από την τελευταία μας συγκέντρωση ( ο Αντάμους γελάει, κάποιος λέει, «Ωχ, ωχ»).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωχ- ωχ, σωστά. Η Μις Ωχ-ωχ, εδώ πέρα. Έντιθ! Έντιθ! Σου ζήτησα να μου φέρεις κάτι, ένα μικρό δωράκι για μένα.
ΕΝΤΙΘ: Ναι, όντως, μου το ζήτησες.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και αν μπορούμε , το μικρόφωνο εδώ πέρα παρακαλώ. Έντιθ, θα προτιμούσες να παραμείνεις για  σε αυτή την καρέκλα που κάθεσαι πάντα; Θα μου έκανες μια χάρη; Θα μου έκανες μια χάρη;
ΕΝΤΙΘ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τον επόμενο μήνα μια διαφορετική καρέκλα κι όχι αυτή που βρίσκεται δίπλα σου. Μια διαφορετική καρέκλα.
ΕΝΤΙΘ: Όχι ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Θα αποδείξω κάτι εδώ με αυτό τον διάλογο, γιατί τα πράγματα δεν πρόκειται να αλλάξουν για σένα. Οκ. Έτσι λοιπόν, πού είναι…. ( του δίνει κάποια χρήματα) Οκ. Τώρα, πριν τα πάρω αυτά…
ΕΝΤΙΘ: Ορίστε τα εκατό σου δολάρια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πριν τα πάρω, είναι δικά σου;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έλα εδώ πάνω. Φέρε το εκατοδόλλαρο μαζί σου. Μπορεί να το χρειαστώ. Ετοίμασα μια θέση εδώ για σένα.
ΕΝΤΙΘ: Χριστός κι Απόστολος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Χριστός κι Απόστολος ( γέλια). Ω, Έντιθ, εσύ το ζήτησες.
ΕΝΤΙΘ: Δεν νομίζω να μπορώ να σηκωθώ από αυτή την καρέκλα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έντιθ, πάρε μια βαθιά αναπνοή και πέτα ( κι άλλα γέλια). Α) νούμερο ένα, την έβαλα να καθίσει σε μια διαφορετική καρέκλα ( το κοινό ζητωκραυγάζει και χειροκροτάει). Θεούλη μου!
Έτσι λοιπόν, σου ζήτησα να μου φέρεις εκατό δολάρια.: Και το έκανες..
ΕΝΤΙΘ: Ναι, είναι δικό μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν στο έδωσε κανείς.
ΕΝΤΙΘ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ήταν στον τραπεζικό σου λογαριασμό.
ΕΝΤΙΘ: Ακριβώς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Και στην πραγματικότητα, χρειάζομαι 102 δολάρια. Έχεις δυο ακόμα;
ΕΝΤΙΘ: ( κάνει μια μικρή παύση, και μετά απαντάει στραβωμένα) Ναι  (γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι εκεί κάτω ( στην θέση της). Θα σε εμπιστευτώ ότι θα μου τα δώσεις μέσα  σε πέντε λεπτά. Οπότε, τα εκατό δολάρια είναι δικά σου;
ΕΝΤΙΘ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι ( κάποιος ρωτάει, «Γιατί;») Λοιπόν, ήμουν ο ατζέντης της, και  χρεώνω προμήθεια, με την ευκαιρία. Δέκα τοις εκατό. Γι αυτό μου οφείλεις  102 δολάρια.
ΕΝΤΙΘ: Σίγουρα έχεις ζωηρή φαντασία ( ο Αντάμους γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ζω σύμφωνα με την πραγματικότητα, καλή μου. Οπότε, πόσα χρήματα συγκέντρωσες από το   Πρόγραμμα  του Κόμματος  Ελεήστε  τους Φτωχούς;  ( * Η Έντιθ, μπήκε στο Face book και  ζητούσε απεγνωσμένα  ελεημοσύνη από φίλους και γνωστούς… κάτι που το συνηθίζει…)
ΕΝΤΙΘ: Χίλια  είκοσι δολάρια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τότε μου οφείλεις δυο επιπλέον δολάρια. Παίρνω δέκα τοις εκατό. Τώρα, ήμουν τόσο κοντά. Το ήξερα ότι θα το έκανε αυτό, και έπεσα τόσο κοντά. Έπεσα έξω δυο δολάρια. Της είπα να μου φέρει εκατό δολάρια, επειδή ήξερα ότι θα  μάζευε – πόσα μάζεψες, χίλια είκοσι;

Το  μικρόφωνο κοντά στο στόμα σου, παρακαλώ ( βγάζει δυο δολάρια από την τσάντα της) Δώσε μου ολόκληρο το πορτοφόλι ( ο Αντάμους γελάει).
ΕΝΤΙΘ: Ναι  (ο Αντάμους γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( του δίνει τα δυο δολάρια). Σε ευχαριστώ. Είναι η προμήθειά μου. Παίρνω προμήθεια σαν ατζέντης της, και ήξερα ότι θα μάζευες γύρω στα χίλια δολάρια πριν καν ξεκινήσεις. Είσαι ευτυχισμένη με αυτά τα χίλια δολάρια;
ΕΝΤΙΘ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί όχι;
ΕΝΤΙΘ: Επειδή ήθελα περισσότερα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα, Έντιθ, ξέρεις, θα μπορούσε πολύ εύκολα να είχε μαζέψει δέκα χιλιάδες δολάρια, εύκολα, κι αυτό είναι το θέμα για όλους σας. Έρχεται σε σας. Αλλά εσείς τί επιτρέπετε; Θέλεις να πεις σε όλους για την εκστρατεία που έκανες τον περασμένο μήνα, κάτι για το οποίο ήξερες ότι δεν θα μου άρεσε. Αλλά εγώ έβγαλα 102 δολάρια. Για ποιο πράγμα έκανες εκστρατεία; Εξήγησέ το.
ΕΝΤΙΘ: Ήταν κάτι, εγώ απλά προσπαθούσα να συγκεντρώσω χρήματα για – την τελευταία φορά μάζεψα ένα σωρό, σχεδόν επτά χιλιάδες δολάρια. Ήταν μεγάλο ποσόν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αλλά είχες βασιστεί σε… στον θάνατο ενός από τα παιδιά σου.
ΕΝΤΙΘ: Ναι. Έχασα δυο παιδιά, στην πραγματικότητα, από διαβήτη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και σε αυτό το τελευταίο πρόγραμμα που τρόλαρες στα κοινωνικά δίκτυα.
ΕΝΤΙΘ: Δεν ξέρω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Βέβαια, βέβαια, βέβαια. Έκανες αναρτήσεις.
ΕΝΤΙΘ: Θέλω να πω, δεν μπορώ να το πω αυτό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι έλεγε η ανάρτηση; «Γηραιά…»
ΕΝΤΙΘ: Να μην σε νοιάζει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, όχι, όχι. Είναι εκεί έξω. Είναι δημόσια. Είναι, «Γηραιά κυρία χρειάζεται χρήματα» για να πληρώσει τι; Να πληρώσει για το σπίτι;
( παύση)
Το ήξερες πως θα γινόταν έτσι. Όταν πόσταρες, το ήξερες. Προσπάθησες να κρυφτείς από μένα, σαν να λέμε, Έντιθ μην το κάνεις αυτό.
ΕΝΤΙΘ: Προσπάθησα να σου κρυφτώ;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Μην το κάνεις αυτό. Αναρτήσεις παντού στα κοινωνικά δίκτυα, «Απελπισμένη…» περίπου αυτά ήταν τα λόγια σου ,αλλά «Απελπισμένο θύμα χρειάζεται την ενέργειά σας». Πρώτα από όλα, βγήκες έξω από σένα. Δεύτερον, το απογοητευτικό ήταν ότι θα μπορούσες να είχες μαζέψει πολλά περισσότερα. Πολλά περισσότερα αν είχες ακούσει τον ατζέντη σου, εμένα, Το έκανες βασισμένη στην ηλικία σου. Γηραιά. Θέλεις να είσαι ώριμη ή γηραιά;
ΕΝΤΙΘ: Λοιπόν, προτιμώ την λέξη «ώριμη».
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, τότε θα αρχίσουμε να την χρησιμοποιούμε. Και μετά έλεγες ότι χρειαζόσουν χρήματα, επειδή…. Γιατί;
ΕΝΤΙΘ: Γιατί;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή το έβγαλες στον αέρα.
ΕΝΤΙΘ: Λοιπόν…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και επειδή ήξερα ότι θα το έκανες ( η Έντιθ αναστενάζει).
Έντιθ, εδώ πέρα μιλάμε για το πώς αφήνουμε την ενέργεια να έρθει σε εμάς, κι εσύ το έκανες, αλλά με τον τρόπο του θύματος, με έναν τρόπο που δεν είναι ωραίος, με έναν τρόπο που με κάνει να θέλω να σου δώσω πίσω αυτά τα χρήματα, επειδή ξέρω ότι τα παίρνεις από τους άλλους μέσω αυτού του προγράμματος «Είμαι θύμα» , ενώ δεν είσαι.

Δεν πρόκειται να αλλάξεις. Θα κάθεσαι στην ίδια καρέκλα και θα παίζεις αυτό τον ίδιο ρόλο του θύματος μέχρι που είτε να πεθάνεις ή μέχρι να σε τσαντίσω πολύ ή μέχρι να τσαντίσω κάποιους από εσάς εκεί έξω επίσης που είστε όλο, «Καημένη Έντιθ. Σταμάτα να πειράζεις την Έντιθ.» Το ξέρει η Έντιθ αυτό. Ξέρει τι κάνουμε εδώ. Ξέρω τι κάνουμε εδώ. Δεν σας αρέσει, εγώ το διασκεδάζω, αλλά δεν δουλεύει έτσι η ενέργεια. Δεν προκύπτει έτσι η δημιουργία. Θα μπορούσες να είχες βγάλει δέκα χιλιάδες, είκοσι χιλιάδες.

Έντιθ, είσαι  διάσημη σε ολόκληρο τον κόσμο. Είσαι ένα σύμβολο. Ναι, είσαι. Πόσους φίλους έχεις στο Facebook; Πάνω από δυο χιλιάδες, σωστά; ( κουνάει το κεφάλι της). Οκ. Είναι πολλοί. Ή Έντιθ είναι γνωστή σαν Βυσσινί Κύκλος,  το σύμβολο  του Shoud. Θα μπορούσες να είχες γράψει, «Θα υπογράψω  αυτόγραφα, εκατό δολάρια το ένα,» και θα είχες πάρει –  μιλάω σοβαρά- θα μπορούσες να είχες βγάλει τουλάχιστον εκατό, μπορεί διακόσια με τριακόσια. Θα μπορούσες να είχες κάνει «Πέντε Λεπτά  στο Skype με την Έντιθ» και οι άνθρωποι θα πλήρωναν πολλά λεφτά. Θα μπορούσες  να είχες φτιάξει ένα πολύ, πολύ μικρό κι απλό βιβλίο, κάτι που δεν είναι δύσκολο στις μέρες μας- «Εντιθισμός» ( γέλια)-  υπέροχα μικρά ρητά από την Έντιθ, και υπάρχουν άνθρωποι εδώ που θα προσφέρονταν – όχι  για χάρη της ελεημοσύνης, αλλά για χάρη της δημιουργίας – θα προσφέρονταν να φτιάξουν μικρές εικόνες και να σε βοηθήσουν. Θα μπορούσες να είχες βγάλει πολλά λεφτά και δεν θα καθόμασταν τώρα έτσι εδώ πάνω. Δεν θα είχες πειραχτεί τόσο μαζί μου. Αλλά μου ζήτησες να το κάνω,  οπότε….

Οπότε  Έντιθ, ξέρεις, αυτό σημαίνει ότι δεν αφήνεις την ενέργεια να σε υπηρετήσει. Αυτό σημαίνει ότι επιστρέφεις στην συνείδηση του θύματος, κι εγώ δεν θέλω να σε βλέπω να το περνάς αυτό.
ΕΝΤΙΘ: Ούτε εγώ θέλω να το περνάω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί το κάνεις;
ΕΝΤΙΘ: Καλή ερώτηση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι έμαθες από το Masters Life 7,Εγώ Είμαι Δημιουργία; Τι έμαθες από αυτό;
ΕΝΤΙΘ: Αφού δεν το έχω αγοράσει ακόμα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το ήξερα ( γέλια). Οκ. Εντάξει. Λοιπόν, τότε πες μας τι έμαθες από το Masters Life 6, Όχι Πια;
ΕΝΤΙΘ: ( αναστενάζει) ούτε αυτό το έχω πάρει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί όχι, Έντιθ; Γιατί όχι;
ΕΝΤΙΘ: Δεν βλέπω κανένα νόημα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά θα προτιμούσες να τρολάρεις στα κοινωνικά δίκτυα για να μαζέψεις πόρους συμπάθειας, την στιγμή που θα μπορούσες – Έντιθ, θα μπορούσες να κολυμπάς στο χρήμα, αλλά εσύ δεν κουνάς από την καρέκλα σου. Δεν θα αλλάξεις, και θα συνεχίσεις να κάνεις τέτοια πράγματα. Και κάποιοι Σώμπρα θα ενοχληθούν πολύ με όλο αυτό, επειδή θα συνειδητοποιήσουν ότι η δημιουργία έχει ανοίξει. Ρέει.  Η ενέργεια δουλεύει για σας. Δεν χρειάζεται να την ελεείτε ή να της δίνετε πέντε δολάρια, ή δέκα δολάρια  και να μπαίνετε στα κοινωνικά δίκτυα και να λέτε, «Ω, καημένη Έντιθ.» Αυτό θέλεις Έντιθ;
ΕΝΤΙΘ: Όχι, όχι ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ή μήπως θέλεις να είσαι διευθύντρια στις Διεθνείς Επιχειρήσεις της Έντιθ ( κάποιος λέει, «Ουάου!» και κάποιοι χειροκροτάνε).
ΕΝΤΙΘ: Ναι, προτιμώ να είμαι διευθύντρια στις Διεθνείς Επιχειρήσεις της Έντιθ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έτσι λοιπόν, είσαι το τέλειο παράδειγμα – και σε ευχαριστώ που το κάνεις αυτό για όλους μας – είσαι το τέλειο παράδειγμα κάποιου που δεν αφήνει την ενέργεια να τον υπηρετήσει, βγαίνει προς τα έξω, είτε  βγαίνει προς τα έξω για την σοφία είτε για οτιδήποτε άλλο, για τα λεφτά. Βασίζεσαι στους άλλους ανθρώπους, και παίρνεις  πενταροδεκάρες.
ΕΝΤΙΘ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι πενταροδεκάρες, και πήρες εφτά χιλιάδες δολάρια  από την συμπάθεια που σου έδειξαν για τα παιδιά σου που πέθαναν.
ΕΝΤΙΘ: Για το ένα, μόνο για τον Λον.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μόνο για το ένα. Οκ. Και μετά έβγαλες χίλια είκοσι δολάρια. Είχα υπολογίσει χίλια δολάρια, αλλά έβγαλες τελικά χίλια είκοσι δολάρια απλά για το «Γηραιά  κυρία απελπισμένη. Χρειάζεται λεφτά για το νοικοκυριό της, χρειάζεται να φάει.» Και, Έντιθ, αυτό θέλεις; Και – κοίτα στην κάμερα εδώ πάνω – υπάρχουν Σώμπρα σε ολόκληρο τον κόσμο που σε χειροκροτάνε, που ελπίζουν για σένα- «Έντιθ!  Έντιθ! Έντιθ!»- περιμένοντας να πετύχει αυτό που κάνεις. Αλλά δεν πρόκειται να πετύχει με το να παίρνεις πέντε δολάρια από δω και δέκα από εκεί. Με τι τρόπο θα πετύχει;
ΕΝΤΙΘ: Επιτρέποντας.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, και με το να καθίσεις σε μια διαφορετική ριμάδα καρέκλα ( γέλια). Αλλάζοντας τα πρότυπα, βγαίνοντας από τα παλιά πρότυπα, επιτρέποντας στην ενέργεια να σε υπηρετεί. Αλλά δεν ξέρω αν είσαι έτοιμη.
ΕΝΤΙΘ: Λοιπόν, σε τι καρέκλα πιστεύεις ότι θα έπρεπε να κάθομαι;  (γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε οποιαδήποτε άλλη καρέκλα! Υπάρχουν 59 καρέκλες. Διάλεξε μία τον επόμενο μήνα, εκτός από αυτή της Τζοάνας, επειδή είναι πολύ κοντά σε αυτή που ήδη έχεις. Οποιαδήποτε άλλη καρέκλα.

Μιλάω σε όλους σας, βγείτε από τους παλιούς τρόπους. Αν δεν φέρνουν αποτελέσματα, αν έχετε κολλήσει, αν πρέπει να ζητήσετε χρήματα επειδή είστε ηλικιωμένοι- δεν είσαι ηλικιωμένη! ( η Έντιθ γελάει).

Έντιθ, καθόμαστε εδώ πέρα και βλέπω δυο σενάρια, δυο δυναμικά. Είτε θα πεθάνεις σε περίπου δύο χρόνια και επτά μήνες αν δεν αλλάξεις καρέκλα και το λέω μεταφορικά. Ή, Έντιθ, θα μπορούσες να παραμείνεις στον πλανήτη για άλλα 30, 35 χρόνια ( κάνει μια γκριμάτσα αποστροφής) μέσα στην χαρά .Μέσα στην χαρά και την αφθ…. ( ο Αντάμους γελάει). Εντάξει, μόλις κατέβηκε στα δύο χρόνια και τέσσερις μήνες .Κατεβαίνουμε  πολύ γρήγορα! Μέσα στην χαρά Έντιθ, στην χαρά και στον αισθησιασμό και  (η Έντιθ κάνει άλλη μια γκριμάτσα και το κοινό γελάει). Εντάξει, εντάξει, και λεφτά, πολλά λεφτά. Πολλά λεφτά . Οκ, είναι εντάξει με αυτό.

Και ξέρω ότι το θέμα είναι, δεν θέλεις οπωσδήποτε να ζεις με αυτό τον τρόπο, αλλά δεν ξέρεις πώς να ξεφύγεις από την παγίδα. Δεν ξέρεις πώς να ξεφύγεις από… δεν ξέρεις πώς να εξερευνάς τα δυναμικά. Δεν έχεις πάρει το «Εγώ Είμαι Δημιουργία.» Δεν έχεις το Masters Life,Όχι Πια, επειδή δεν έχεις λεφτά. Δεν θέλεις να πληρώσεις γι αυτά, και χρησιμοποιείς την δικαιολογία των χρημάτων, ενώ, θα μπορούσες απλά να το ζητήσεις. Θα μπορούσες να πεις, «Αγαπητέ Βυσσινί Κύκλε, θα μπορούσα μήπως να πάρω ένα δάνειο και να σας πληρώσω μετά , όταν θα γίνω μεγάλος δημιουργός;» Αλλά δεν είσαι πρόθυμη να βγεις από το κουτάκι ή από την καρέκλα σου.

Θα μπορούσες να ζεις μέσα στην αφθονία και την ευημερία, και όταν λέω, «Έντιθ», μιλάω σε πολλούς από εσάς. Και όταν μιλάμε εδώ πέρα και λέμε να αφήσετε την ενέργεια να σας υπηρετήσει και για την φώτιση και για την Πραγμάτωση, αλλά μερικές φορές αναρωτιέμαι, είναι ένα χόμπι ή ένα παιχνίδι;
ΕΝΤΙΘ: Τίποτε από τα δύο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τίποτε από τα δύο. Τότε τι είναι;
ΕΝΤΙΘ: Είναι μόνο η αληθινή επιθυμία της καρδιάς μου να γίνω δημιουργός – αγαπώ τον Βυσσινί Κύκλο. Έρχομαι εδώ από…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σίγουρα.
ΕΝΤΙΘ: … το 1999 και ….
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σου αρέσει η πίτσα.
ΕΝΤΙΘ: Καλή είναι ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξέρεις,  ας πειράξουμε την λέξη – Λίντα, μπορείς να γράψεις στον μαγικό σου πίνακα εδώ – ας πειράξουμε λίγο την λέξη «create» και ας την κάνουμε «eat».   ( create= δημιουργώ, eat= τρώω.)
ΕΝΤΙΘ: Eat?
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λίντα,  μπορείς να γράψεις την λέξη. Παρακολουθήστε το μόνιτορ καθώς  το γράφει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έτσι λοιπόν, σκεφτείτε το. Η λέξη «create» , πολλοί άνθρωποι λένε, «Δεν μπορώ  να το κάνω επειδή πρέπει να ξοδεύω όλο μου τον χρόνο δουλεύοντας για να έχω αν φάω.» Αλλά, ξέρετε, από την στιγμή που είστε δημιουργοί, τρώτε. Συμπεριλαμβάνεται μέσα στην λέξη «create». C-r-e-a-t -eat ( η Έντιθ γελάει)- Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για το φαγητό, είναι μέσα στην δημιουργία. Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για τα βασικά. Ξέρω ότι αγαπάς τον Βυσσινί Κύκλο και ξέρω ότι αυτή την στιγμή είσαι πολύ θυμωμένη μαζί μου και είμαι πολύ χαρούμενος γι αυτό.

ΕΝΤΙΘ: Δεν είμαι θυμωμένη μαζί σου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τότε είναι εκείνοι εκεί έξω θυμωμένοι; Επειδή κάποιος τα έχει πάρει άγρια μαζί μου αυτή την στιγμή.
ΕΝΤΙΘ: Γιατί να τα πάρω άγρια μαζί σου;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή σου κάνω την ζωή δύσκολη.
ΕΝΤΙΘ: Δεν με νοιάζει ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έντιθ, είναι παιχνίδι, είναι χόμπι ή είναι αληθινό;
ΕΝΤΙΘ: Είναι αληθινό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κάθισε σε μια διαφορετική καρέκλα. Και όχι πια ζητιανιά στο ίντερνετ. Όχι πια ζητιανιά. Θέλω να δημιουργήσεις. Είσαι το παιδί της αφίσας μου εδώ πέρα. Θυμάστε, κάποτε είχαμε ένα άλλο – την Κάθλιν. Δεν έρχεται πια, οπότε έχασα αυτό το παιδί που είχα στην αφίσα! Σόρι, Κάθλιν. Ξέρω ότι είσαι εκεί έξω, αλλά….

ΕΝΤΙΘ: Είναι. Την είδα πριν λίγο καιρό, μια πανέμορφη εικόνα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι πολύ, πολύ αγαπημένη. Αλλά εσύ είσαι το καινούργιο μου παιδί της αφίσας και όλη η υπόθεση είναι να περάσεις από την ζητιανιά στην δημιουργία, να περάσεις από την προσπάθεια να παίρνεις συμπάθεια και ενέργεια από τους άλλους. Αυτά τα λεφτά που πήρες είναι σιχαμένα, ναι είναι. Λυπάμαι για εσάς που της τα δώσατε. Ήταν λάθος. Δεν κάνετε την Έντιθ δημιουργό έτσι, αλλά την ενθαρρύνατε να συνεχίσει στον παλιό της δρόμο, κι αυτό πρέπει να λάβει τέλος, Έντιθ. Ναι. Οκ. Οπότε, τον επόμενο μήνα να μην έρθεις εκτός και αν αλλάξεις καρέκλα. Οκ;
ΕΝΤΙΘ: Τι σε νοιάζει ρε γαμώτο σε τι καρέκλα κάθομαι;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι μεταφορικό. Είναι ένα δείγμα. Αν δεν είσαι πρόθυμη να κάνεις λίγες αλλαγές, δεν θα προκύψουν αλλαγές. Δεν θα προκύψουν. Γιατί επιμένεις στην ίδια καρέκλα;

ΕΝΤΙΘ: Επειδή μου αρέσει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί; ( το κοινό λέει, «Ωωω!» καθώς η Λίντα αρπάζει την καρέκλα της και την τοποθετεί στο βάθος της αίθουσας) Γιατί σου αρέσει; Γιατί σου αρέσει;
ΕΝΤΙΘ: Μπορώ να βλέπω τα πάντα και να ακούω τα πάντα καθαρά και όμορφα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εκείνη εκεί μπροστά είναι μια ωραία καρέκλα.
ΕΝΤΙΘ: Λοιπόν, κάθονται άλλοι εκεί.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι αν κάτσεις εσύ ( γέλια καθώς κάποιος πετάγεται πάνω και της προσφέρει την καρέκλα του). Έντιθ, έρχεσαι εδώ δυο ώρες πριν ξεκινήσουμε για να σιγουρέψεις την καρέκλα σου.
ΕΝΤΙΘ: Όχι, δεν έρχομαι νωρίτερα γι αυτό τον λόγο. Η Τζόαν πρέπει να είναι εδώ για να φτιάξει τον καφέ σου, κι έτσι πάντοτε ερχόμαστε μαζί και περνάμε καλά στην διαδρομή και όλα αυτά επειδή πρέπει να είναι εδώ για να φτιάξει τον καφέ σου!
ΕΝΤΙΘ: Λοιπόν, αυτή είναι η αλήθεια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το ξέρω. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα, Έντιθ. Έντιθ, το θέμα είναι να κάνουμε κάποιες αλλαγές. Θα σου άρεσε από ζητιάνα να γίνεις δημιουργός;
ΕΝΤΙΘ: Ναι, ειλικρινά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είσαι πρόθυμη  να ανεχτείς τις πιέσεις μου;
ΕΝΤΙΘ: Υποθέτω πως ναι ( ο Αντάμους γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είσαι πρόθυμη να μείνεις στον πλανήτη για ακόμα, ας πούμε, 20 χρόνια ( η Έντιθ αναστενάζει και δεν μιλάει)….με αφθονία. Θα πετάξουμε  το παλιό ανθρώπινο κοστούμι.

Ξέρεις, το πρόβλημά μου είναι ότι ο Μάστερ του Εαυτού  θέλει τόσο πολύ να έρθει, να μεταλαμπαδεύσει την σοφία του κι εσύ δεν είσαι πρόθυμη να κουνηθείς. Δεν είσαι πρόθυμη να αλλάξεις- «Θα είμαι η Έντιθ, και δεν πρόκειται να αλλάξω, αλλά θέλω να αλλάξουν όλα τα άλλα.» – και έτσι κολλήσαμε εδώ. Έχω τον Μάστερ σου να με βάζει να σε θυμώνω αρκετά για να κάνεις κάτι.
ΕΝΤΙΘ: Είμαι πρόθυμη να αλλάξω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν το βλέπω Έντιθ. Τότε άλλαξε καρέκλα. Ας ξεκινήσουμε με αυτό.
ΕΝΤΙΘ: Εντάξει!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Εντάξει. Καλή βαθιά αναπνοή, Έντιθ.
ΕΝΤΙΘ: Νομίζω ότι είσαι λίγο νταής ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είμαι ένας απαίσιος, απαίσιος νταής! Γι αυτό με προσέλαβες. Γι αυτό μόλις μου έδωσες 102 δολάρια, για να είμαι νταής.

Οπότε, Έντιθ, είσαι ένα είδωλο και πολλοί άνθρωποι βλέπουν στην Έντιθ τον εαυτό τους, που τόσο πολύ αγαπούν αυτά που κάνουν, αλλά παρόλα αυτά φοβούνται τις αλλαγές. Τόση συμπόνοια, να είσαι εδώ με τους Σώμπρα, αλλά παρόλα αυτά ήρθε ο καιρός της Πραγμάτωσης. Ήρθε ο καιρός για- όχι πια ζητιανιά, ήρθε ο καιρός για δημιουργία. Ήρθε ο καιρός για να επιτρέψεις. Δεν θέλω να σε βλέπω να τρολάρεις στα κοινωνικά δίκτυα. Δεν θέλω κανένας από εσάς να της δώσει ούτε δέκα σεντς πια, επειδή θα εκδηλώσει τα δικά της χρήματα. Οκ;
ΕΝΤΙΘ: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσες να είχες βγάλει τόσα πολλά περισσότερα χρήματα. Την επόμενη φορά να συμβουλευτείς εμένα ή τον Μάστερ. Είναι πολύ εύκολο. Το κεφάλαιό σου  είναι η Έντιθ, το όνομα Έντιθ. Θα έπρεπε να το είχες κατοχυρώσει- Έντιθ- επειδή σημαίνει πολλά για τους Σώμπρα. Αν είχες κάνει πεντάλεπτες συνεδρίες στο skype , απλά και μόνο για την ευχαρίστηση κάποιου να μιλήσει με την Έντιθ που κάθεται εδώ πέρα με τον Αντάμους, θα είχαν πληρώσει, δεν ξέρω- πόσα θα πληρώνατε για… ( κάποιος φωνάζει «Πεντακόσια δολάρια») Πεντακόσια δολάρια για μια συνεδρία. Βλέπεις;  Κοίτα, Έντιθ! Βλέπεις; ( η Έντιθ γελάει).
ΕΝΤΙΘ: ( γελώντας) Ποιος το είπε αυτό;!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, Έντιθ, αν έχεις σκοπό να κάνεις κάτι, να λάβεις υπόψη σου  το κεφάλαιό σου. Να λάβεις υπόψη σου ότι, «Η ενέργεια δουλεύει για μένα.» Επέτρεψε σε ένα επίπεδο που πάει πέρα από το επίπεδο της καρέκλας της Έντιθ, έτσι το λέμε, σαν να λέμε τους περιορισμούς της Έντιθ. Ανοίξου, επέτρεψε. Όλα είναι εκεί. Πεντακόσια, θα μπορούσες να τα είχες πάρει, δεν ξέρω, απλά και μόνο από αυτή την αίθουσα, θα μπορούσες να είχες βγάλει πέντε χιλιάδες, και η προμήθειά μου, πεντακόσια δολάρια κάτω. Θα τα είχαμε πάει καλά και οι δυο. Σε ευχαριστώ , Έντιθ.
ΕΝΤΙΘ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις  κάτι τελευταίο να πεις στους  Σώμπρα που παρακολουθούν  από όλο τον κόσμο; Κάποιοι σε χειροκροτάνε, σε επευφημούν , κάποιοι λένε, «Ω, θεούλη μου.»
ΕΝΤΙΘ: Σας αγαπώ όλους και σας εύχομαι τα καλύτερα. Αγάπη και ευλογία σε όλους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Σε ευχαριστώ, Έντιθ.
ΕΝΤΙΘ: Παρακαλώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε ευχαριστώ. ( το κοινό χειροκροτάει). Και, Έντιθ, ένα βραβείο που ανέβηκες εδώ πάνω στην σκηνή, θα παραιτηθώ από την προμήθειά μου. Θα στα δώσω πίσω. Οπότε, πόσα ήταν, εκατόν δύο δολάρια;
ΕΝΤΙΘ: Ω, σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και μετά, πρόσεξε πώς δουλεύει η ενέργεια για σένα απλά και μόνο αν επιτρέπεις ( της δίνει περισσότερα χρήματα). Μόλις διπλασίασες  σχεδόν τα λεφτά σου!  Ο Κάλντρε σου οφείλει τέσσερα δολάρια, αλλά εσύ μόλις διπλασίασες τα λεφτά σου! Βλέπεις πόσο εύκολο είναι; Έρχεται σε σένα. Έβγαλες περισσότερα εδώ μέσα σε- πόσο κράτησε αυτό το ανιαρό πράγμα, δέκα λεπτά, δεκαπέντε; ( γέλια). Έβγαλες  περισσότερα από όλη αυτή την δουλειά που έκανες στα κοινωνικά δίκτυα. Πάρε μια βαθιά αναπνοή και επέτρεψε στην ενέργεια να σε υπηρετεί. Μην ασχολείσαι άλλο. Επέτρεψε να σε υπηρετεί.
ΕΝΤΙΘ: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και κάτσε σε μια γαμ…νη διαφορετική καρέκλα τον επόμενο μήνα ( γέλια και κάποια χειροκροτήματα).
ΕΝΤΙΘ: Μάλλον θα το κάνω τώρα επειδή κάποιος πήρε την καρέκλα μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν το έκανα εγώ αυτό. Δεν μετακίνησα την καρέκλα της Έντιθ. Το είδατε. Το έγραψε η κάμερα. Δεν το έκανα εγώ. Έτσι λοιπόν, σε ευχαριστώ, Έντιθ. Πού θα καθίσει; Ω! Τι τζέντλεμαν! ( κάποιος της δίνει την καρέκλα του) Όχι, θέλει να κάτσει εκεί πίσω. ( ο Αντάμους γελάει) Ωραία.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή. Έπρεπε να το κάνουμε αυτό. Και, Έντιθ, σε ευχαριστώ που  συμμετείχες στο παιχνίδι, έστω και αν ενοχλήθηκες από μένα.

Έχουμε κάποια πράγματα, και φτάνουμε σε ένα σημείο, που καλώς εχόντων των πραγμάτων θα σας δώσω να καταλάβετε σε λίγο τι εννοώ. Στον πίνακα, παρακαλώ. Θα  το πάω σε τέσσερα στάδια. Δεν είναι και πολύ καλοί οι ορισμοί, αλλά θα σας βοηθήσουν να καταλάβετε.

Πρώτο, περνάτε από… ( γέλια, καθώς ένας νεαρός φέρνει μια καρέκλα και κάθεται εκεί που καθόταν πάντα η Έντιθ). Ω! Η νέα Έντιθ! Η Νέα Έντιθ! Ξέρεις, το πουκάμισο σου ταιριάζει κάπως  ( γέλια). Δεν ξέρω, τσεκαρισμένο πρότυπο. Δεν ξέρω. Κι έτσι, πρέπει να σε ρωτήσω κάτι. Πώς είναι η  αφθονία σου;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Η αφθονία μου είναι μια χαρά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν είναι η Έντιθ. Ωραία ( κι άλλα γέλια).
ΣΩΜΠΡΑ 1: Όλα καλά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Δόξα τον Θεό. Απλά αναρωτιόμουν μήπως αυτή η καρέκλα είχε κάποια μαγνητική βαρυτική επίδραση και… οκ. Φιού! Είναι καλό να ξέρεις.

Το Κάλεσμα

Οπότε, έχουμε τέσσερα βήματα. Πρώτο βήμα, το κάλεσμα. Το κάλεσμα, αν θέλεις γράψε το στον πίνακα. Όλοι σας περάσατε από εκεί. Ξέρετε τι είναι το κάλεσμα. Απλά βαρεθήκατε την ζωή. Ξέρετε ότι κάτι πρέπει να αλλάξει. Είναι αυτή η φωνή που σας στοιχειώνει, μια εσωτερική γρίνια που προσπαθείτε να την αγνοήσετε, και η φωνή λέει, «Ήρθε η ώρα. Ήρθε η ώρα.» Και εσείς προσπαθείτε να το αποφύγετε. Προσπαθείτε να εστιάσετε στην ζωή σας ή καπνίζετε πολύ χασίσι και πίνετε πολύ κρασί, αλλά, το  « Ήρθε η ώρα» είναι ακόμα εκεί. Είναι η προ- αφύπνιση και μερικές φορές μπορεί να πάρει και αρκετές ζωές, αλλά συνήθως κρατάει περίπου τρία, τέσσερα, πέντε χρόνια, ανάλογα με το πού βρίσκεστε στην ζωή σας. Αλλά είναι το κάλεσμα.

Η Αφύπνιση

Από εκεί περνάτε στην αφύπνιση. Αφύπνιση, νούμερο δύο. Και η αφύπνιση, ω! Θα σε χρειαστώ στο μικρόφωνο αφού το γράψεις αυτό. Η αφύπνιση. Θυμάστε την αφύπνισή σας; Σε κάποιους από εσάς ήρθε- μπουμ!–  ακριβώς έτσι. Κάποιοι από εσάς μπήκατε ομαλά. Αλλά θυμάστε την ευφορία, την αθωότητα της αφύπνισης; Ξαφνικά συνειδητοποιήσατε ότι, «Υπάρχουν  περισσότερα πράγματα εκεί έξω. Υπάρχουν περισσότερα στην ζωή από αυτά.»

Ανάψτε τα φώτα. Λίντα στο μικρόφωνο. Πείτε μου στα γρήγορα για την αφύπνισή σας. Θέλω να πω, ήταν γεμάτη χαρά; Ήσασταν ευτυχισμένοι; Πώς ήταν; Ήρθε σαν αστραπή; Ή ….
ΜΟΣ: Ναι, θα έλεγα ότι συνέβη, άρχισε να συμβαίνει με αρκετά γρήγορους ρυθμούς, όταν ξεκίνησε. Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πώς ήταν στην αρχή;
ΜΟΣ: Συναρπαστικά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και ένοιωθες σαν να ήθελες να βγεις και μιλήσεις γι αυτό  σε όλους;
ΜΟΣ: Ναι. Βρήκα ένα καινούργιο πρόγραμμα. Βρήκα μια καινούργια μαθητεία, κάτι καινούργιο για να βελτιώσω τα πάντα – καλύτερο ύπνο, καλύτερα όλα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Καλύτερο σεξ, καλύτερο ύπνο, καλύτερο- ναι.  Και είχαν όλοι  εντυπωσιαστεί πολύ με όλα αυτά ( ο Μος κουνάει το κεφάλι του). Όχι ακριβώς Όχι. Σαν να έλεγαν όλοι «Άιντε, άιντε!»
ΜΟΣ: Κάτι τέτοιο. Δυο χρόνια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σαν να περπατούσες στα σύννεφα για δυο χρόνια.
ΜΟΣ: Ναι, και εκείνη την εποχή επέτρεπα κάποιες αλλαγές στην ζωή μου.Ξέρεις,  δεν ήταν όλα προσποιητά. Αλλά, ναι, ήταν κάνα δυο χρόνια και μετά όλα άρχισαν να καταρρέουν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία, ωραία. Ναι. Ω, κι αυτό είναι ένα τυπικό πρότυπ ο- όλα άρχισαν να καταρρέουν. Αλλά ωραία, σε ευχαριστώ. Καλή απάντηση. Επόμενος. Οπότε, πώς ήταν η αφύπνιση; Το θυμάστε; Ναι. Η δική σας αφύπνιση.
ΣΩΜΠΡΑ 2 ( γυναίκα): ( γελάει) Προσπαθούσα να θυμηθώ την αφύπνισή μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Συνέβη στιγμιαία ή…
ΣΩΜΠΡΑ 2: Νομίζω ότι, κατά κάποιο τρόπο, ναι. Είχα μια παλιά σχέση που έκλαιγε, επειδή δεν ήξερε ποιον δρόμο να πάρει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Και του είπα, «Υπάρχουν πολλοί δρόμοι. Δεν υπάρχει μόνο ένας σωστός δρόμος.» Και νομίζω – δεν ήξερα πώς μου ήρθε αυτό- πίστευα ότι ήταν σοφό εκ μέρους μου ( γελάει). Θέλω να πω, ξέρεις, τώρα μου φαίνεται κάπως χαζό. Αλλά, ξέρεις, νομίζω ότι ήταν τότε που σκέφτηκα, «Ω, ξέρεις, ναι, μπορώ- ξέρω κάποια πράγματα που δεν ήξερα ότι τα ξέρω.»
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και πόσο κράτησε αυτή η αθωότητα της αφύπνισης; Ένα μήνα, ένα χρόνο, πόσο;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Μμ ( αναστενάζει). Πιθανών … πιθανών να κρατάει ακόμα. Νομίζω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν πέρασες μέσα από απώλειες, να πηγαίνει κατά διαόλου η ζωή σου;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ναι, ω, ω! Λοιπόν, ναι. Όχι, θέλω να πω, έκανα…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή θα έπρεπε να το περιμένεις ( γέλια).
ΣΩΜΠΡΑ 2: Όχι- οκ. Έτσι λοιπόν, είχα πολλά σκαμπανεβάσματα. Θέλω να πω, όλοι μας…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σκαμπανεβάσματα και ,ξέρεις, ξαφνικά μια μέρα νοιώθεις, «Ω, φωτίστηκα,» και την επόμενη μέρα εμφανίζεται το σκουπιδιάρικο και…
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ναι ή έξι μήνες αργότερα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί συμβαίνει αυτό;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Νομίζω- μμ- θα έλεγα την λέξη «επίπεδο». Νομίζω ότι υπάρχει ένα άλλο επίπεδο, αλλά ίσως αυτό να είναι makyo,  οπότε… (γελάνε).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιος μιλάει εδώ; Ο Μάστερ; Ο άνθρωπος; Ο Μάστερ; Ο άνθρωπος; Διαμάχη. Ναι, θέλω να πω, απλά πάρε μια βαθιά αναπνοή, Μάστερ, και γιατί συμβαίνει αυτό;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Γιατί είμαστε πότε πάνω και πότε κάτω;;  Επειδή έχουμε εθιστεί στα κάτω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι καλό. Μου αρέσει.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Επειδή αυτό ξέρω να κάνω. Είναι ένα πρότυπό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το δράμα, η εμπειρία, κι όλα τα υπόλοιπα.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Ναι. Λοιπόν, και πρέπει να έχουμε τα κάτω μας, έτσι πιστεύουμε, για να μπορούμε να ανεβούμε ξανά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτοί που θα έρθουν μετά από εσάς, θα πρέπει κι αυτοί να περάσουν όλα αυτά τα σκαμπανεβάσματα;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Όχι, ελπίζω πως όχι. Αλλά μπορεί, λιγάκι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπορεί όλοι μας να ευχόμαστε μυστικά να περάσουν λίγο από εκεί ( γέλια). Όχι πολλά πράγματα, αλλά λιγάκι, επειδή διαφορετικά δεν θα έχουν κερδίσει τα φτερά τους.
ΣΩΜΠΡΑ 2: Σωστά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Σε ευχαριστώ. Ένας ακόμα. Αυτή η αφύπνιση, αυτή η εποχή της αθωότητας. Αυτή η εποχή της… ναι.
ΣΑΡΤ: Της  μαλακίας.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η εποχή της μαλακίας; ( γέλια). Έτσι λοιπόν, η δική σου αφύπνιση, αυτή η χαρούμενη, αθώα εποχή, πώς συνέβη;
ΣΑΡΤ: Μέσα σε έναν χώρο με πολύ κόσμο και σε μια στιγμή συνέβη στο μπροστινό μέρος του χώρου. Κι έτσι ήταν φοβερό. Κράτησε χρόνια. Τώρα το γαμ..νο το φορτηγό παρκάρει μέρα παρά μέρα ( κι άλλα γέλια). Εντάξει, μερικές φορές.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μερικές φορές. Ναι, ναι.
ΣΑΡΤ: Ναι. Μερικές φορές. Πότε πάνω πότε κάτω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξέρεις, θέλω να πω, είναι η αληθινή ιστορία των Σώμπρα παντού στον κόσμο. Ξέρεις,  χτυπάς την αφύπνιση – σε ευχαριστώ – χτυπάς την αφύπνιση. Θα το ονομάσω η καινούργια μέρα. Η καινούργια μέρα. Αν θέλεις γράψε το κάτω από το «αφύπνιση.» Α! Ξαφνικά, συνειδητοποιείς ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα. Είναι μια καινούργια μέρα. Γεμίζεις ευφορία. Και διαρκεί για, δεν ξέρω, μερικές φορές τρεις ή τέσσερις μήνες, μερικές φορές κάνα δυο χρόνια μέχρι όλα να πέσουν στην σκοτεινή νύχτα.

Η Σκοτεινή Νύχτα

Αν θέλεις γράψε το σαν νούμερο τρία, η σκοτεινή νύχτα. Αρχίζεις να ζεις την εμπειρία της σκοτεινής νύχτας και αναρωτιέσαι, αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου, «Τι απέγινε η αφύπνιση; Τι απέγινε η αθωότητα, η αφέλεια, η χαρά;»

Τώρα είσαι στην σκοτεινή νύχτα. Τώρα έχεις να κάνεις με τους εσωτερικούς σου δαίμονες. Κι όπως είπα και πριν, δεν βρίσκονται εκεί έξω. Αυτοί οι δαίμονες έρχονται από μέσα, κι εσύ έχεις να κάνεις μαζί τους. «Γιατί, ω, γιατί, ω, γιατί, γιατί όλες αυτές οι σκοτεινές νύχτες;» καθώς βαδίζεις προς την Πραγμάτωση. Και αναρωτιέσαι, «Είναι αληθινό; Μήπως τα βγάζω από το μυαλό μου;» Αρχίζεις να σκέφτεσαι το παρελθόν, «Ω, αν μπορούσα να φέρω πίσω τις μέρες της αφύπνισης.» Με τίποτα. Έφυγαν. Τώρα είσαι στις σκοτεινές νύχτες.

Αυτοί οι δαίμονες ξεπετιούνται μπροστά σου και σε κάνουν να αναρωτιέσαι, «Είναι αληθινό;» Μήπως είσαι παλαβός, όπως όλοι σου λένε? Μια τρελή μάγισσα, ένας θεοπάλαβος, και μπορεί απλά να είσαι σε παραλήρημα. Μπορεί να τρελαίνεσαι και μπορεί να πρέπει να πας σε εκείνον τον γιατρό ,που σου σύστησαν για λίγο. Γιατί όλες αυτές οι σκοτεινές νύχτες?
Ω! Γιατί όλες αυτές οι σκοτεινές νύχτες; Όπως τα φώτα  του ακροατηρίου που σβήνουν  .Εγώ είμαι ακόμα στο φως. Λυπάμαι για εσάς, αλλά…

Λοιπόν, έχετε θάψει πολλά πράγματα πολύ βαθιά μέσα σας και βγαίνουν έξω. Δεν μπορείτε να τα πάρετε μαζί σας στην Πραγμάτωση. Γι αυτό ο Κουτχούμι  περνάει με το σκουπιδιάρικο και σας βοηθάει μαζεύοντας τα σκουπίδια σας. Απλά δεν γίνεται. Ένα ανάξιο πλάσμα δεν μπορεί να μπει στην Πραγμάτωση.

Υπάρχει ένας δράκος στην πόρτα που φροντίζει να μην περάσετε. Αυτό είναι το θέμα  του Threshold ( ένα σεμινάριο του Αντάμους). Υπάρχει ένας δράκος στην πόρτα, που φροντίζει ότι δεν θα φέρετε μαζί σας στην Πραγμάτωση τα θέματά σας. Είναι ευλογία. Δεν είναι κατάρα. Μερικές φορές θα το νοιώθετε σαν κατάρα, αλλά στην πραγματικότητα είναι ευλογία.

Θα οδηγηθείτε στην τρέλα αν προσπαθήσετε να  μπείτε με το ζόρι στην φώτιση, ενώ έχετε ακόμα θέματα αυτοαξίας. Θα τρελαθείτε. Κάποιοι είχαν προσπαθήσει στο παρελθόν. Προσπάθησαν να παλέψουν με τον δράκο στην πόρτα. Προσπάθησαν να μπουν με το ζόρι, και κάποιοι τα κατάφεραν με ανορθόδοξους τρόπους – με ναρκωτικά και με κάτι εξωφρενικές  τελετές. Προσπάθησαν να κοροϊδέψουν τον δράκο στην πόρτα και κατέληξαν πολύ, πολύ  διανοητικά ανισόρροποι , επειδή αν κάποιος δεν αξίζει- νοιώθει  ότι δεν αξίζει- και προσπαθήσει να φτάσει στην φώτιση- μπουμ!– όλα καταρρέουν.

Η σκοτεινή νύχτα έχει σκοπό να κάνει κάνα δύο πράγματα: Να μπείτε μέσα σας και να βρείτε όλα αυτά τα σκουπίδια, αυτά τα συναισθήματα έλλειψης αυτοεκτίμησης, που είναι απλωμένα σε πολλά στρώματα και επίπεδα.

Προέρχονται από προηγούμενες ζωές. Προέρχονται από αυτή την ζωή. Και μπορείτε να λέτε ολημερίς στον εαυτό σας, να κοιτάζεστε στον καθρέφτη και να λέτε, «Είμαι καλός άνθρωπος. Αγαπάω τον εαυτό μου,» αλλά δεν το πιστεύετε στ αλήθεια. Είναι κάπως makyo. Είναι κάπως σαν να προσπαθείτε να παγώσετε την τούρτα με σκουπίδια. Αυτό ήταν μια ωραία εικόνα. Ω, συγνώμη  γι αυτό. Ω! Συγνώμη για την τούρτα που έφερες ( γέλια). Δεν έπρεπε να το αναφέρω.

Υπάρχει άλλο ένα ενδιαφέρον συστατικό στην σκοτεινή νύχτα που ταιριάζει πολύ με όλα όσα κάνουμε εδώ αυτή την στιγμή. Μιλάμε πολύ σχετικά με το πώς σας υπηρετεί η ενέργεια. Η ενέργεια. Σε αυτό το σημείο είμαστε αυτή την στιγμή, επιτρέπουμε στην ενέργεια να σας υπηρετεί. Είναι η εύκολη ζωή. Έντιθ, εσύ είσαι εκεί στο βάθος; Ω, σε βλέπω! Ναι. Είναι η εύκολη ζωή, όταν επιτρέπετε στην ενέργεια να σας υπηρετεί.

Αλλά πολλοί από εσάς δεν πιστεύετε ότι το αξίζετε. Ακούω τις λέξεις. Λέτε, «Ναι, είμαι έτοιμος για την Πραγμάτωση. Ναι, είμαι έτοιμος να αφήσω την ενέργεια να με υπηρετεί.» Αλλά τον τελευταίο μήνα σας παρακολουθώ , επειδή εδώ πάνω  ενισχύουμε με το Επιτρέπω την ενέργεια να σας υπηρετεί, και βλέπω πολλά συναισθήματα αναξιότητας. Βάζετε ένα δάκτυλο στην δεξαμενή της ενέργειας, αλλά δεν αφήνετε τον εαυτό σας να πηδήξει μέσα.

Είναι ένα τέρας από μόνο του. Είναι ένα τεράστιο θέμα. Έτσι λοιπόν, λέω ότι οι πραγματικοί φυσική  είναι: Υπάρχει συνείδηση, το Εγώ Είμαι-  είναι  το πάθος που δημιουργεί ενέργεια – η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί. Όλα αυτά ακούγονται υπέροχα, αλλά όταν έρχεται η πραγματικότητα, είστε στ αλήθεια έτοιμοι να αφήσετε την ενέργεια να σας υπηρετήσει; Ή μήπως θα βασιστείτε σε εξωτερικούς παράγοντες ; Θα το ονομάσετε «Αφήνω την ενέργεια να με υπηρετεί» τρολάροντας στα κοινωνικά δίκτυα, Έντιθ; Συγνώμη, αλλά πλήρωσα για να τα λέω αυτά. Θα το ονομάσετε «αφήνοντας την ενέργεια να με υπηρετεί»; Δεν είναι έτσι. Αυτό σημαίνει ότι εξακολουθείτε να κοιτάζετε προς τα έξω.

Υπάρχει τόσο πολλή ενέργεια εδώ για να σας υπηρετεί, αλλά αν δεν νοιώθετε ότι αξίζετε, μόνοι σας θα την μπλοκάρετε. Θα την μπλοκάρετε. Θα την σταματήσετε. Αν νοιώθετε ότι θα σας αποπλανήσει η εξουσία, το χρήμα, ο έλεγχος πάνω στους άλλους. Έχετε αυτό τον πλούτο ενέργειας που είναι ακριβώς εδώ, ακριβώς τώρα. Αλλά αυτό που παρατηρώ , αυτό το φαινόμενο στην γη των  Σώμπρα, φυσικά με μερικές εξαιρέσεις,  σας παρατηρώ να του γυρνάτε την πλάτη, να το περιμένετε, να μην το ζητάτε, να λέτε λόγια, αλλά να τα λέτε σαν μάντρας, αλλά δεν πιστεύετε ότι είστε έτοιμοι. Κι αυτή ήταν η αιτία που είχα έναν δύσκολο μήνα, όταν είδα πώς ήταν εδώ, αλλά εσείς αναρωτιέστε, «Αξίζω άραγε; Μήπως κάνω κατάχρηση; Μήπως θα ξαναγυρίσω πίσω στους ανθρώπινους τρόπους;» Περιορίσατε τον εαυτό σας, σταματήσατε τον εαυτό σας από την ροή της ενέργειας, η οποία στην πραγματικότητα είναι μια φυσική διαδικασία.

Πνευματική Ωριμότητα

Είναι όλα εδώ, Έντιθ και είναι όλοι σας. Είναι όλα εδώ, αλλά τώρα πρέπει εσείς να καταλάβετε ότι έχετε πνευματική ωριμότητα.  Πνευματική ωριμότητα  είναι  όταν συνειδητοποιείτε  όλο αυτό το θέμα με την ανθρώπινη εμπειρία, χωρίς κριτική, και ότι ο  Μάστερ που είναι σοφία ενώνεται με το Εγώ Είμαι. Πνευματική ωριμότητα είναι, όταν συνειδητοποιείτε τί είναι πραγματικά η ενέργεια και από πού προέρχεται. Ακριβώς από εδώ μέσα ( δείχνει την καρδιά).

Πνευματική ωριμότητα είναι Επιτρέπω.

Πνευματική ωριμότητα είναι να είστε για πρώτη φορά δημιουργοί, και ξέρετε, αν παρακολουθήσατε το Εγώ Είμαι Δημιουργία θα σκεφτήκατε ότι ήδη γνωρίζατε το θέμα. Αν το παρακολουθήσατε και  καταλάβατε ότι είναι τόσο απλό. Αν δεν μπορείτε να το αγοράσετε για οικονομικούς λόγους, βρείτε έναν τρόπο να το κάνετε. Η πραγματική δημιουργία είναι χαρά και είναι τώρα  η χαρά του ανθρώπου, του Μάστερ, του Εγώ Είμαι , όλα μαζί παρόντα ακριβώς εδώ. Είναι η ακτινοβολία αυτής της χαράς χωρίς ατζέντα, χωρίς προσδιορισμούς, χωρίς περιορισμούς. Απλά η ανοιχτή ακτινοβολία της  έκφρασης αυτής της χαράς. Αυτό είναι. Αυτό είναι δημιουργία. Αυτό είναι.

Η ανωριμότητα λέει, « Λοιπόν, τι δημιούργησα; Πόσο σπουδαίο είναι; Πού είναι; Πόσα θα κερδίσω;» Αυτή είναι η ανωριμότητα. Η πραγματική πνευματική ωριμότητα είναι, « Εγώ δημιουργώ. Και μετά μπαίνω μέσα στην δημιουργία μου. Μπαίνω μέσα σε αυτή την δημιουργία και επιτρέπω να είναι οτιδήποτε, επειδή είναι η δική μου δημιουργία. Κανενός άλλου. Είναι η δική μου ενέργεια που τώρα έρχεται να με υπηρετήσει μέσα στην δημιουργία μου.» Αυτό είναι πνευματική ωριμότητα. Χωρίς προσδιορισμούς. Χωρίς να λέει ποια μέρα θα έρθει ή πόσο σπουδαία θα είναι ή πόσα χρήματα ή οτιδήποτε παρόμοιο, τι αυτοκίνητο θα φέρει. Αυτή είναι πνευματική ωριμότητα. Αυτό είναι αφέλεια. Αυτός είναι ο  λόγος που πολλοί από εσάς εμποδίσατε την ενέργεια να σας υπηρετήσει πραγματικά τον προηγούμενο μήνα.

Αναρωτιόσασταν αν θα μπαίνατε σε αυτό το παιχνίδι. Αναρωτιόσασταν αν θα ήσασταν πνευματικά ανώριμοι και θα κάνατε πράγματα που ίσως να έκανε ο άνθρωπος παλιά, όπως, «Οκ, είμαι δημιουργός. Θα δημιουργήσω καινούργια χρήματα, καινούργιο αυτοκίνητο, καινούργια δουλειά, καλύτερο φυσικό σώμα, καλύτερο μυαλό.» Αφήστε τα να φύγουν όλα αυτά. Πάρτε μια βαθιά αναπνοή μέσα στην πνευματική σας ωριμότητα. Δεν πρόκειται να επιστρέψετε σε αυτά τα παλιά πράγματα.

Μην φοβάστε τον εαυτό σας τώρα, κανένας από εσάς. Έχετε την σοφία του Μάστερ, την παρουσία του Εγώ Είμαι και την ομορφιά της εμπειρίας του ανθρώπου. Μην φοβάστε να αφήσετε την ενέργεια να σας υπηρετεί.

Ξέρω ότι πολλοί από εσάς το εμποδίσατε, σχεδόν αντισταθήκατε. Το αφήσατε να γίνει κάτι διανοητικό , όχι ζωντανό, επειδή δεν ξέρατε αν το αξίζετε. Δεν ξέρατε αν θα σας εμπόδιζε ή θα σας διέφθειρε. Ας κάνουμε την αλλαγή αυτή την στιγμή. Αυτή την στιγμή.

Το αξίζετε. Δεν θα ήσασταν εδώ αν δεν είχατε πνευματική ωριμότητα, και δεν έμεινε τίποτε άλλο πια να μάθετε. Τώρα  όλα έχουν να κάνουν με το να είστε μέσα στην δημιουργία σας. Πραγματικά δεν έχει μείνει τίποτε άλλο να μάθετε.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή και ας τα  βάλουμε όλα αυτά στην συνειδησιακή μετατροπή μιας μεράμπ.

Αληθινό  Επιτρέπω – Μεράμπ

Μας πήρε λίγο χρόνο σήμερα μέχρι να φτάσουμε ως εδώ, και να θυμάστε επίσης,  να το νοιώσετε, αυτά που κάνουμε εδώ σχηματίζουν μια ιστορία, το ιστορικό της Πραγμάτωσης. Να θυμάστε, πολλά από αυτά που μαθαίνετε και κάνετε, θα τα μάθουν και οι άλλοι. Θα το κάνουν με τον δικό τους τρόπο, αλλά θα αποκτήσουν μια συγκεκριμένη σοφία που πηγάζει από αυτό ακριβώς το σημείο, από εδώ , από όλους εσάς.

( η μουσική ξεκινάει)

Αυτό τον μήνα, αυτό τον μήνα που πέρασε, είδα σπουδαίες συγκεντρώσεις των Σώμπρα, αλλά επίσης είδα πολύ καθαρά ότι πολλοί από εσάς εμποδίζατε τις δημιουργίες σας, δεν επιτρέπατε στην ενέργεια να σας υπηρετεί. Και πρέπει να ρωτήσω, γιατί, γιατί;

Έχει τόση ομορφιά, φίλοι μου, τόση μεταμόρφωση  όταν  η ενέργεια σας υπηρετεί, όταν συνειδητοποιείτε ότι δεν χρειάζεται να χειριστείτε τίποτα. Τόση ομορφιά όταν συνειδητοποιείτε ότι – βλέπετε, περπατάτε στην φύση – και συνειδητοποιείτε ότι η ενέργεια σας υπηρετεί. Μην το σκέφτεστε από την άποψη του τι κάνει για την βιολογία σας ή τι κάνει για τα πορτοφόλια σας. Κάντε έναν περίπατο στην φύση στο διάστημα που μεσολαβεί από τώρα μέχρι την επόμενη συνάντησή μας, και συνειδητοποιήστε πώς σας υπηρετεί η ενέργεια, πώς περπατάτε μέσα στην δική σας δημιουργία, πόσο συνειδητοί και σε επίγνωση είστε.
(  παύση)
Κατά κάποιο τρόπο χτυπήσαμε ένα μεγάλο εμπόδιο τον περασμένο μήνα. Όλοι μας είμαστε ενθουσιασμένοι και ευτυχισμένοι  και , «Η ενέργεια θα με υπηρετεί» και μετά – μπουμ!

Ήθελα να σας ρωτήσω γιατί. Στην πραγματικότητα είχα αρκετές υπέροχες συναντήσεις με τον Κουτχούμι, τον Μέτατρον. Ναι, έφερα για λίγο τον Μέτατρον αυτό τον μήνα. Τον  Κουτχούμι, τον  Μέτατρον, τον Τοβία, κάποιους άλλους Αναληφθέντες Δασκάλους. Πώς γίνεται κι ενώ ακούνε τις λέξεις, «Επιτρέψτε στην ενέργεια να σας υπηρετεί,»  δεν το κάνουν; Γιατί;

Αξία Εαυτού. «Είμαι στ αλήθεια έτοιμος;»

Όλη αυτή η ιστορία με τις σκοτεινές νύχτες. Ξέρετε, οι σκοτεινές νύχτες που είναι στην λίστα του πίνακα εδώ πάνω, η σκοτεινή νύχτα, τι πραγματικά είναι; Είναι που ρωτάτε τον εαυτό σας, «Είμαι στ αλήθεια έτοιμος;» Αυτό είναι.

Γι αυτό εμφανίζονται όλες αυτές οι βασανιστικές ώρες, αυτές οι απαίσιες ώρες που νοιώθετε ότι σας ξεσκίζουν. Είστε εσείς που δοκιμάζετε τον εαυτό σας, «Είμαι στ αλήθεια έτοιμος; Είμαι στ’ αλήθεια πνευματικά ώριμος; Άραγε  χρειάζεται να συνεχίσω να περπατάω κι άλλο σε αυτό τον δρόμο και να παλεύω, ή είμαι στ αλήθεια; Είμαι πνευματικά ώριμος;»

Είστε εσείς, που προσπαθείτε  να ανακαλύψετε αν είστε στ αλήθεια έτοιμοι, και επιτίθεστε στον εαυτό σας ξανά και ξανά και ξανά με τις σκοτεινές νύχτες.

Αναρωτιέστε από πού προέρχονται. Αναρωτιέστε γιατί υπάρχουν. Αναρωτιέστε γιατί την μια στιγμή είστε στα πάνω σας και την επόμενη στιγμή  πέφτετε. Είστε εσείς που ρωτάτε τον εαυτό σας, «Είμαι έτοιμος; Αξίζω;» Εσείς, που  τσεκάρετε τον εαυτό σας μέχρι τον πυρήνα. Κι αυτό πρέπει να τελειώσει.

Οι σκοτεινές νύχτες μοιάζουν,  ε, σαν τα μηχανήματα. Εξακολουθούν  να λειτουργούν  συνέχεια και συνέχεια και συνέχεια. Και έρχεται μια στιγμή – κλειδώστε τα μηχανήματα στην ντουλάπα και βάλτε ένα τέλος στο θέμα.

Είναι αυτή εδώ η στιγμή, αγαπητοί μου φίλοι. Σταματήστε να τεστάρετε τον εαυτό σας. Αυτό κάνετε και αυτός είναι ο λόγος που τον προηγούμενο μήνα οι ενέργειες δεν σας δούλεψαν τόσο καλά.  Ω, ναι, το στόμα σας το είπε, αλλά δεν το κάνατε πράξη. Το σκεφτήκατε, αλλά δεν το ζήσατε.

Σταματήστε να τεστάρετε τον εαυτό σας ευθύς αμέσως. Είναι σαν να λέμε, «κάνε το ή πέθανε.»  Είναι σαν ένα πρόγραμμα « μένεις ή πας στο σπίτι σου». Δεν πρόκειται να συνεχίσουμε να παίζουμε με αυτό πια.

Τεστάρατε τον εαυτό σας σε σημείο να νιώσει μεγάλο πόνο και φτώχια, ρωτώντας αν αξίζετε πραγματικά, αν είστε πραγματικά έτοιμοι. Ας τελειώνουμε με αυτό το θέμα.

Ας τελειώνουμε έτσι ώστε να μπορούμε πραγματικά να πάμε στο Επιτρέπω χωρίς παράσιτα και παρεμβολές.

Ας τελειώνουμε με αυτό το θέμα έτσι ώστε η ενέργεια να μπορεί να δουλέψει  στις δημιουργίες σας.

Ας τελειώνουμε με αυτό επειδή υπάρχουν πολλοί άλλοι άνθρωποι στον πλανήτη που θα έρθουν στο δεύτερο κύμα, αλλά εσείς το εμποδίζετε.

Κι αν έχετε σκοπό να συνεχίσετε να τεστάρετε τον εαυτό σας, να συνεχίσετε να παίζετε παιχνίδια, να συνεχίσετε τα θέματα που έχετε με την ενέργεια, θέματα αφθονίας που έχετε κι όλα τα υπόλοιπα, δεν είναι εδώ το κατάλληλο μέρος.

Οι σκοτεινές νύχτες είναι απλά εσείς, που τεστάρετε τον εαυτό σας. θέλετε να ξεφορτωθείτε όλα αυτά τα σκαμπανεβάσματα. Χρειάζεστε κάποια από αυτά όταν μπαίνετε στην αφύπνιση κι από όλα τα υπόλοιπα, υπάρχει μια συγκεκριμένη αξιολόγηση, αλλά μετά σας γίνετε εμμονή.

Ας πάρουμε μια βαθιά ανάσα.

Είναι τόσο απλό, είναι θέμα απόφασης, αγαπητέ άνθρωπε. Αγαπητέ άνθρωπε, είσαι έτοιμος να σταματήσεις να τεστάρεις τον εαυτό σου; Επειδή αυτό είναι όλο, ένα παιχνίδι. «Άραγε αξίζω; Άραγε είμαι ηλίθιος;  Άραγε έχω ακόμα ανισορροπίες;»

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή και ας προχωρήσουμε στο αληθινό Επιτρέπω, το νούμερο τέσσερα στον πίνακα. Αυτή είναι η επόμενη φάση. Σας μιλάω γι αυτό εδώ και χρόνια, και κάνατε πραγματικά μια απίστευτα καλή δουλειά πάνω στο θέμα. Αλλά μετά τις σκοτεινές νύχτες, μετά τις καταιγίδες, γλιστράμε στο πραγματικό Επιτρέπω.  Δεν θα έχει πια ο άνθρωπος τον έλεγχο. Λυπάμαι, αλλά δεν θα έχει  πια ο άνθρωπος τον έλεγχο. Ο άνθρωπος στην εμπειρία, ναι, αλλά μπαίνουμε στο Επιτρέπω την ομορφιά του ανθρώπου, του Μάστερ και του Εγώ Είμαι.

Τον επόμενο μήνα θέλω να δω ότι πολλοί από εσάς σταματήσατε να τεστάρετε τον εαυτό σας και  πραγματικά, αληθινά ξεκινάτε να αφήνετε την ενέργεια να σας υπηρετεί.  Δεν μιλάω για ιστοριούλες, όπως να βρείτε εκατό δολάριο στο πεζοδρόμιο. Αυτά δεν είναι τίποτε. Δεν μιλάω για ιστοριούλες, όπου κάποιος  συμπτωματικά βγαίνει από το πάρκιν την στιγμή που ψάχνατε μια θέση. Αυτά είναι καθρεφτίσματα. Δεν είναι τίποτα. Σαν να ταΐζετε με σταφίδες ένα άλογο. Δεν είναι τίποτα ( γέλια).

Ας μπούμε στο Επιτρέπω κι ας αφήσουμε την ενέργεια να σας υπηρετεί, να δουλεύει για εσάς. Η ενέργειά σας, Έντιθ. Η δικιά σας ενέργεια. Κανενός άλλου.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή.

Και άνθρωπε, που σημαίνει εμπειρία, άνθρωπε, είσαι έτοιμος να σταματήσεις να τεστάρεις; Ο Μάστερ δεν σε τεστάρει. Το Εγώ Είμαι δεν σε τεστάρει. Είναι ανυπόμονοι μαζί σου.  Είσαι έτοιμος να παραδεχτείς ότι αξίζεις; Τελεία. Και μετά μπορούμε να πάμε παρακάτω.

Αυτό το  μήνα που μεσολαβεί , δεν θα έρχομαι κοντά σας. Θα είμαι στο Keehak, φυσικά, αλλά δεν θα έρχομαι κοντά σας για κουβεντούλα. Θέλω να βρείτε τις δικές σας απαντήσεις. Ναι, είμαι ακόμα κοντά σας στο κάθε σας βήμα, μπλα, μπλα, μπλα ( γέλια), αλλά αυτό τον μήνα που μεσολαβεί να σκέφτεστε ότι θα είμαι  διακοπές.

Θέλω να μπείτε μέσα σας και θέλω να συζητήσετε με τον Μάστερ και το Εγώ Είμαι. Θέλω να ακούσετε αυτά που έχουν να σας πουν για το  ότι τεστάρατε τον εαυτό σας.

Εσείς δημιουργείτε τις σκοτεινές νύχτες- «Άραγε αξίζω; Άραγε είμαι έτοιμος για πραγματική δημιουργία; Άραγε είμαι έτοιμος να ζήσω μέσα στις δημιουργίες μου;» Αυτό είναι.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή.

Και με μια πολύ εξαιρετική τιμή στην Έντιθ,που ήταν τόσο καλή παρτενέρ σήμερα, αλλά Έντιθ, ας πάμε παρακάτω, οκ; Καινούργια καρέκλα. Καινούργιος μήνας.

Καλή βαθιά αναπνοή όλοι.

Πάμε πέρα από το να τεστάρουμε τον εαυτό μας για να δούμε,  είστε στα αλήθεια σοβαροί με όλο αυτό;  Είστε πραγματικά έτοιμοι για την φώτιση; Έχετε τα κότσια για κάτι τέτοιο;  Είμαστε έτοιμοι να πάμε παρακάτω. Και θα φανεί με το να αφήσετε την ενέργεια να σας υπηρετεί. Αυτό είναι.

Με αυτό, και με όλο μου το σεβασμό για όλους σας, θα  βρεθούμε ξανά μετά από περίπου 30 μέρες.

Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους της Κυρίαρχης Περιοχής. Σας ευχαριστώ.

( η μουσική τελειώνει)

Και όλα είναι καλά σε ολόκληρη  την δημιουργία. Σας ευχαριστώ ( το κοινό χειροκροτάει).

Μετάφραση : Καλλιόπη Παγούδη
Review και επιμέλεια : Μαρία Γρηγοράκη
Σπόνσορας της μετάφρασης: Μαρία Κωδωνάκη

 

 

Shoud 9, Wings


SHOUD 9 , Wings

5 Μαίου  2018 

Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους του Σαιν Ζερμαίν.

Για να δούμε ποιος από τους δυο θα είναι σήμερα, περισσότερο ο Αντάμους; Περισσότερο ο Σαιν Ζερμαίν; Χμ. Από εσάς εξαρτάται. Και υποθέτω ότι θα πρέπει να σας κάνω την ερώτηση, ποιον προτιμάτε;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα σας δώσω λίγα στοιχεία. Το σημερινό Shoud θα είναι σε τρία μέρη. Το πρώτο μέρος θα είναι περισσότερο Αντάμους, όταν θα κάνουμε την Σοφία των Σώμπρα. Το δεύτερο μέρος θα είναι περισσότερο Σαιν Ζερμαίν όταν θα μπούμε στην συζήτηση, στην διάλεξη. Και το τρίτο μέρος θα είναι όταν κάνουμε την μεράμπ. Θα είναι…
ΛΙΝΤΑ: Κάποιος πρέπει να το κάνει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το τρίτο μέρος θα είναι περισσότερο από οτιδήποτε εσείς. Όταν φτάσουμε εκεί θα ανακαλύψετε τι εννοώ. Αλλά εσείς θα κάνετε αυτό το μέρος, με λίγη ευγενική καθοδήγηση από μένα, φυσικά.

Μπροστά από το Πρόγραμμα

Έτσι λοιπόν, αγαπητοί Σώμπρα, για να ξεκινήσουμε, είναι ενδιαφέρον. Είμαστε μπροστά από το πρόγραμμα. Είμαστε πραγματικά μπροστά από το πρόγραμμα, και δεν είμαι σίγουρος ότι αυτό είναι και τόσο βολικό για κάποιους από εσάς. Κάποιοι από εσάς σκεφτήκατε ότι, «Λοιπόν, τι θα κάνουμε τώρα που είμαστε μπροστά από το πρόγραμμα; Θα καθίσουμε και θα περιμένουμε να μας προλάβει το πρόγραμμα; Ή θα προχωρήσουμε παρακάτω;» Είμαστε πολύ πιο μπροστά από το πρόγραμμα, περισσότερο από ό,τι πίστευα. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα, αφού πιω λίγο καλό καφέ (ο Αντάμους πίνει μια γουλιά από τον καφέ του). Μου αρέσει να έρχομαι στα Shouds  για τον καφέ και για εσάς ( γέλια), αλλά θα σας δώσω ένα παράδειγμα.

Ολόκληρη η σειρά του Master’s Life, δεν ήταν να ξεκινήσει, με την έννοια ότι δεν σκεφτόμασταν να την ξεκινήσουμε  πριν από, ω, το τέλος του 2020.
Σε περισσότερο από δύο χρόνια από τώρα ( κάποιος λέει, ¨Ουάου¨). Τι;!

ΛΙΝΤΑ: Ουάου!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά θυμάμαι καθαρά, όπως και ο Κάλντρε και η Λίντα και το προσωπικό, ότι ήταν την μέρα που είχαμε σκοπό να έρθουμε  να ξανακάνουμε τα γυρίσματα του Dream Walker Birth. Δεν χρειάστηκε, ήταν τέλειο. Είχαμε σκοπό να το ξανα…
Είχαμε σκοπό  να το ξαναγυρίσουμε ή έτσι πίστευαν εκείνοι.

Νωρίτερα εκείνο το πρωινό, καθόμουν στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, κάτι που το κάνω συχνά τις τελευταίες μέρες. Μου αρέσει να καυχιέμαι. Είμαι πολύ περήφανος για εσάς, κι έτσι λοιπόν μου αρέσει να καυχιέμαι. Δεν το λέω σε εσάς, αλλά το λέω στους άλλους Αναληφθέντες Δασκάλους. Και άρχισα να μπαίνω μέσα στην ενέργεια – πού είναι οι Σώμπρα τώρα; Και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι είμαστε πολύ μπροστά από το πρόγραμμα, πολύ μπροστά. Είπα, «Είμαστε πραγματικά έτοιμοι να ξεκινήσουμε την σειρά του Master’s Life,», κάτι που δεν ήταν να γίνει  πριν περάσουν πολλά, πολλά χρόνια.

ΛΙΝΤΑ: Μπορούμε τώρα να χειροκροτήσουμε για τον εαυτό μας;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, να χειροκροτήσετε αργότερα όταν τελειώσω αυτά που λέω ( γέλια). Πάρα πολλά χρόνια αργότερα. Και εκείνο το πρωινό όταν ήρθαμε για να ξεκινήσουμε την παραγωγή, περίπου 30 λεπτά πριν, κάτι που πίστευα ότι ήταν πολύς χρόνος , είπα, «Όχι, θα γυρίσουμε κάτι άλλο, κάτι της στιγμής,  κάτι αυθόρμητο. Δεν χρειάζεται σχεδιασμό. Απλά σηκωθείτε πάνω και κάντε το.» Και έτσι έκαναν.

Τώρα κυκλοφορήσαμε το Masters Life 7, I Am Creationπολύ πιο μπροστά από το πρόγραμμα. Σύμφωνα με τις προβλέψεις μου αυτό θα γινόταν  ίσως, το 2023. Σοβαρά – χωρίς υπερβολή – σοβαρά, τόσο μπροστά από το πρόγραμμα ήσασταν.

Είχατε τόσο έντονη επιθυμία και πάθος για αυτή την ενσωματωμένη φώτιση. Νόμιζα ότι θα μας έπαιρνε περισσότερο χρόνο για να ξεπεράσετε τα τραύματα, την επεξεργασία, την εξάρτηση από  την ενέργεια. Νόμιζα ότι θα έπαιρνε πολύ καιρό για να τα ξεπεράσετε όλα αυτά.

Τώρα, έφυγαν πολλοί στο ενδιάμεσο, επειδή δεν ήταν αρκετά έτοιμοι, κι αυτό δεν είναι μια αρνητική δήλωση γι αυτούς. Απλά δεν ήταν αρκετά έτοιμοι. Αλλά υπήρχε μια πολύ βασική ομάδα Σώμπρα από ολόκληρο τον κόσμο – από αυτούς που είναι εδώ, από αυτούς που μας βλέπουν σήμερα-  που είπε, «Θα είμαστε δυνατοί και γενναίοι. Θα κάνουμε το επόμενο βήμα. Θα κάνουμε το άλμα.» Και είμαστε εδώ στις 5 Μαΐου, πιστεύω του έτους 2018, τουλάχιστον για εκεί που είστε εσείς, και είμαστε  ήδη στο Master’s Life 7. Ήδη συζητάμε για την δημιουργία. Αυτό είναι ένα τεράστιο βήμα.

Αφήσαμε όλα τα άλλα πίσω μας. Δεν είμαστε πια εξαρτημένοι από τα παλιά όνειρα, από τις παλιές ενέργειες, οι οποίες είναι πραγματικά…. Ειλικρινά δεν είναι πραγματική συνείδηση. Είναι πρότυπα του μυαλού, όλα αυτά τα παλιά θέματα, και νάμαστε τώρα εδώ έτοιμοι να  ξεκινήσουμε μια καινούργια σειρά μαθημάτων για την δημιουργία, την πραγματική δημιουργία, με μια καταπληκτική κατανόηση της ενέργειας και της σοφίας.

Δεν θα τα είχαμε καταφέρει χωρίς αυτά τα βασικά στοιχεία. Έπρεπε να καταλάβετε τι είναι η ενέργεια. Θα μιλήσουμε λίγο περισσότερο γι αυτό το θέμα σήμερα. Έπρεπε να είστε σε θέση να επιτρέψετε τον Μάστερ μέσα σας, την σοφία. Χωρίς αυτό θα ήταν όλα απίστευτα εκτός ισορροπίας και θα πονούσε πολύ. Θα πονούσε με όλους τους τρόπους που μπορείτε να φανταστείτε- σωματικά, ψυχικά, ακόμα και πνευματικά.

Το κάναμε με πολλά μέσα. Νούμερο ένα, το κάναμε με, θα έλεγα, μια δόση  πληροφόρησης, καλής πληροφόρησης, να σας περνάω εγώ πράγματα που τα γνωρίζατε, αλλά τα είχατε ξεχάσει. Το κάναμε με μια δόση χιούμορ, ψυχαγωγίας. Ελπίζω κάποιοι από εσάς να διασκεδάσατε στην πορεία, μια στο τόσο, λίγα χαμόγελα από εδώ κι από εκεί. Απόσπαση. Μια δόση απόσπασης, τεράστιας σημασίας. Ποτέ να μην υποτιμήσετε την αξία της απόσπασης, επειδή οι άνθρωποι επεξεργάζονται πολύ διανοητικά τις καταστάσεις.  Το μυαλό κλειδώνει τις καταστάσεις και δεν τις αφήνει να φύγουν. Αν μπορείτε να κάνετε μια γρήγορη απόσπαση, θα περάσει μέσα. Θα γλιστρήσει μέσα.
Είναι η ίδια αρχή κατά κάποιον τρόπο, με αυτό που εγώ το λέω χτύπημα και ενημέρωση. Είναι σαν να περνάτε μέσα από έναν τοίχο, επειδή δεν τον είχατε δει- πονάτε, η μύτη σας ματώνει, το κεφάλι σας πονάει και  σας έρχεται λιποθυμία. Είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για να  ενημερωθείτε για το Πνεύμα, για τον Μάστερ, για την σοφία,  επειδή μερικές φορές ο άνθρωπος συνδέεται τόσο πολύ με την ταυτότητά του, κλειδώνεται τόσο πολύ στον εαυτό του, που χρειάζεται ένα χτύπημα προκειμένου να πάρει την πληροφορία.

Είναι το ίδιο με τις αποσπάσεις. Οι άνθρωποι λειτουργούν  διανοητικά. Πολύ συχνά στις συγκεντρώσεις, σε αυτά που αποκαλείτε εργαστήρια, κάνουμε ερωτήσεις, και βλέπετε και νοιώθετε αυτούς που λειτουργούν διανοητικά. Σταματάνε να αναπνέουν. Πάνε διανοητικά, αντί να πάνε στο γνωρίζειν τους, και είναι σφιγμένοι. Θα το δείτε σήμερα ( γέλια). Είναι τόσο σφιγμένοι. Μια μικρή απόσπαση εδώ πάνω θα τους βγάλει από το μυαλό και θα τους επαναφέρει στο γνωρίζειν τους. Έτσι λοιπόν είχαμε μια δόση απόσπασης.

Μετά, θα έλεγα πέντε δόσεις Επιτρέπω. Επιτρέπω. Πραγματικά, εκεί τα πήγατε απρόσμενα καλά. Είχα πραγματικά υποθέσει ότι θα υπήρχε πολλή αντίσταση, ξέρετε, όταν αρχίσαμε να μιλάμε για το Και, και για το Επιτρέπω. Πολλή αντίσταση  στο Επιτρέπω, επειδή, ξέρετε, Επιτρέπω σημαίνει αφήνω κάτι να φύγει, ανοίγομαι, επιτρέπω Εσάς, τον Μάστερ, αυτό που κάποιοι από εσάς ονομάζουν την θεϊκότητά σας, το Εγώ Είμαι, επιτρέπετε να μπουν μέσα σας. Σημαίνει ότι το μυαλό δεν έχει τον έλεγχο, δεν χρειάζεται να τον έχει. Αλλά το Επιτρέπω είναι, λοιπόν, είναι ακριβώς αυτό- επιτρέπετε τον Εαυτό σας, τον αληθινό Εαυτό σας- ίσως χωρίς να γνωρίζετε τι θα συμβεί μετά ή τι μπαίνει  μέσα σας. Αλλά, με το να είστε τόσο δυνατοί και τολμηροί, δεν ανησυχείτε καν για την προσέλκυση σκοτεινών ενεργειών και τις αφήνετε να μπουν μέσα σας, επειδή, πρώτα από όλα, δεν πρόκειται να το κάνετε. Δεύτερον, από την αντιμετώπιση του εαυτού σας, γνωρίζετε πώς να αντιμετωπίσετε τις σκοτεινές ενέργειες, πώς κινούνται, τι παιχνίδια παίζουν. Κι έτσι ήσασταν πολύ δυνατοί και γενναίοι  ώστε  να επιτρέψετε τον Εαυτό σας, όχι τον υπόλοιπο κόσμο, αλλά να επιτρέψετε Εσάς. Αυτό πιθανόν έκανε την μεγαλύτερη διαφορά από οτιδήποτε έχουμε κάνει μαζί, απλά αυτό το Επιτρέπω.

Αρχικά, πολλοί από εσάς δουλέψατε σκληρά πάνω στο Επιτρέπω σας. Το αντιμετωπίσατε σαν έναν ακόμα κανόνα πειθαρχίας, σαν μια ακόμα μέθοδο. Μετά συνειδητοποιήσατε ότι, ω, το επιτρέπω είναι απλά παίρνω μια βαθιά αναπνοή. Δεν χρειάζεται να εστιάσετε πάνω του. Απλά επιτρέπετε, κι αυτό που συμβαίνει είναι τόσο ήσυχο κι εσείς αναρωτιέστε, «Λοιπόν, συμβαίνει κάτι;» Είναι τόσο ήσυχα, αλλά αρχίζετε να συνειδητοποιείτε ότι ο Μάστερ, το Εγώ Είμαι δεν έχει να κάνει με την ενέργεια. Έχει να κάνει με την συνείδηση. Και, επειδή δεν έχει να κάνει με την ενέργεια, δεν υπάρχει μεγάλη κινητοποίηση. Δεν νοιώθετε αυτό τον καταρράκτη της ενέργειας να πέφτει πάνω σας. Είναι πολύ, πολύ ήσυχα. Τόσο ήσυχα, τόσο ανεπαίσθητα, που το μυαλό μπορεί να μην καταλάβει καν τι συμβαίνει. Αλλά εσείς θα καταλάβετε. Επιτρέπετε τον Εαυτό σας. Όχι ένα εξωτερικό Θεό, όχι πνευματικούς οδηγούς ή αρχάγγελους ή οτιδήποτε παρόμοιο. Επιτρέπετε όλα όσα είστε, τα πάντα.

Ας αφιερώσουμε μια στιγμή αμέσως τώρα απλά  για να επιτρέψουμε…. Απλά πάρτε μια βαθιά αναπνοή… και ο Μάστερ εξακολουθεί να εισέρχεται, κι εσείς επιστρέφετε σε αυτό που πραγματικά είστε.

Είναι χωρίς φόβο, χωρίς αντίσταση, χωρίς προσπάθεια να το ελέγξετε. Δεν έχει να κάνει με το να επιτρέψετε την ενέργεια, ούτε με το να επιτρέψετε έναν ένδοξο άνθρωπο. Έχει να κάνει με εσάς, απλά επιτρέπετε Εσάς.

Βλέπετε, δεν χρειάζεται να ασχοληθείτε με αυτό. Είναι σαν, «Ω, ναι. Εγώ Επιτρέπω.» Αυτό ανοίγει χώρους μέσα σας. Το σώμα επιτρέπει στον εαυτό του να πάει πέρα από το προγονικό σώμα, να φέρει μέσα το Ελεύθερο Ενεργειακό σώμα. Αυτό το Επιτρέπω  στο τέλος κάνει το μυαλό να επανατοποθετηθεί έτσι ώστε να μην χρειάζεται πια να είναι η κυρίαρχη δύναμη. Να μην χρειάζεται πια να είναι εθισμένο στην ενέργεια. Το μυαλό μετακινείται στα μετόπισθεν.

Στην αρχή υπάρχει αντίσταση, ναι, και θα εξακολουθήσει να υπάρχει λίγη, αλλά το μυαλό κάνει χώρο για την σοφία, για το γνωρίζειν, κι αυτό είναι που συμβαίνει όταν επιτρέπετε αυτή την στιγμή. Απλά συνειδητοποιείτε ότι «Είναι η ώρα. Τι άλλο να κάνω;» Όλα τα κόλπα, όλα όσα κάνατε στο παρελθόν δεν φέρνουν αποτέλεσμα. Οπότε, «Ω, αυτό ακριβώς. Απλά θα επιτρέψω το Εγώ Είμαι.» Αυτό το Επιτρέπω έχει κάνει την μεγαλύτερη διαφορά από οτιδήποτε έχουμε κάνει μαζί.

Οι μεράμπ παίζουν έναν σημαντικό ρόλο. Ουσιαστικά ενσωματώνουν όλα όσα συμβαίνουν, ιδιαίτερα στο Επιτρέπω. Και, θα το πω ξανά, το Επιτρέπω είναι μια πολύ ήσυχη, γεμάτη χάρη διαδικασία. Το σώμα σας δεν πρόκειται να αρχίσει να τινάζεται και να τρέμει και να χάνει την ισορροπία του. Εσείς απλά επιτρέπετε, κι έτσι έρχεται με πολύ χάρη.

Μου αρέσει το Επιτρέπω, μας έφερε εδώ που είμαστε τώρα, όπου μπορούμε να μιλάμε γύρω από την δημιουργία, κι εδώ αρχίζει η διασκέδαση. Όλα τα υπόλοιπα ήταν λίγο δύσκολα. Αλλά εδώ γίνεται πραγματικά διασκεδαστικό όταν μπαίνουμε μέσα στις  δικές μας δημιουργίες. Θα βιώνετε  την εμπειρία των δικών σας δημιουργιών  στην ενσωματωμένη ανθρώπινη μορφή. Επίσης θα βιώνετε την εμπειρία της πολυδιαστασιακής  φύσης των δημιουργιών σας που δεν βρίσκονται σε αυτό το επίπεδο πραγματικότητας, αλλά επεκτείνονται προς τα έξω. Κι εκεί γίνονται πολύχρωμες, διασκεδαστικές, δυναμικές, εντυπωσιακές.

Επίσης θα νοιώσετε κάπως , θα νοιώσετε λίγη θλίψη, λίγη μελαγχολία, «Γιατί μου πήρε τόσο πολύ για να φτάσω εδώ; Γιατί αντιστάθηκα; Γιατί έπρεπε να προσπαθώ μέσα από ένα περιορισμένο μυαλό, αντί απλά να επιτρέπω; Πόσες ζωές μου πήρε για να φτάσω εδώ;» Αλλά αφού περάσετε μέσα από αυτή  την αρχική θλίψη – γιατί σας πήρε τόσο πολύ καιρό- θα αρχίσετε να φέρνετε μέσα σας την σοφία, την ομορφιά όλων των εμπειριών, ακόμα και των δύσκολων εμπειριών της αφύπνισης, των βάναυσων εμπειριών της αφύπνισης.

Έτσι λοιπόν, ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Ήταν το Επιτρέπω. Οι άλλοι Αναληφθέντες Δάσκαλοι με ρώτησαν, επειδή ξέρετε ότι πολλοί από αυτούς δουλεύουν με άλλες ομάδες. Κάποιοι από αυτούς δουλεύουν με πολύ μεγάλες ομάδες, κάποιοι άλλοι με μικρές μεμονωμένες ομάδες, αλλά συνεχώς με ρωτάνε, «Τι είναι λοιπόν αυτό, Αντάμους, τι είναι αυτό που κάνεις; Ποια είναι η μυστική συνταγή; Τι μπορούμε να κάνουμε;» Και με πιάνουν τα γέλια, επειδή θα έπρεπε να δουλεύουν με τους Σώμπρα για να καταλάβουν πραγματικά. Οι ομάδες τους, οι ανθρώπινες ομάδες που δουλεύουν μαζί τους, θα έπρεπε να είναι σαν εσάς, και δεν είναι, επειδή κανένας δεν είναι σαν εσάς ( κάποιος φωνάζει «Ναι!»)

ΛΙΝΤΑ: Ου- ωου! ( το κοινό χειροκροτάει). Γιούχου!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα, το ερώτημα είναι πώς κι έτσι; Τι υποδηλώνει ο τρόπος που το είπα; ( γέλια).
Θα το πω ξανά- «Επειδή  κανένας δεν είναι σαν εσάς.» ( κι άλλα γέλια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Με ρωτάνε συνέχεια, «Λοιπόν, ποια είναι η μυστική συνταγή;» Και ξέρω ότι δεν μπορώ να το μοιραστώ μαζί τους, επειδή δεν θα είχε αποτέλεσμα στις δικές τους ομάδες. Ειλικρινά. Νοιώστε το για μια στιγμή. Θέλω να τους πω, «Είναι το Επιτρέπω,» αλλά οι ομάδες τους θα έμπαιναν σε έναν ακόμα διαλογισμό. Και μετά θα έφτιαχναν «επιτρέπω ρούχα»  που θα έπρεπε να φοράνε ( γέλια), και θα έκαναν «επιτρέπω τελετουργίες» και θα είχαν μια «επιτροπή επιτρέπω». Τα κάνουν αυτά οι άνθρωποι, τα αναθέτουν όλα σε επιτροπές και τα γαμ…ε όλα. Δεν ξέρω τι παίζει με τις επιτροπές. Νομίζω ότι είνα ι- προσπαθούν να μιμηθούν τα ουράνια συμβούλια. Όμως τα ουράνια συμβούλια δεν είναι επιτροπές. Εμείς δεν έχουμε αυτή την μονοτονία που συνδέεται με τις επιτροπές. Οι επιτροπές είναι ένας καλός τρόπος για να αφαιρέσεις την ζωή από οτιδήποτε. Έχετε μια καλή ιδέα, μια έμπνευση; Την πάτε σε μια επιτροπή- ( μπανκγ!)- πεθαίνει ακαριαία. Και ξέρετε τι λένε, «Θα πρέπει να το σκεφτούμε.» ( η Λίντα γελάει) Ναι. «Θα πρέπει να το βάλουμε στην ατζέντα της επόμενης σύσκεψής μας.» Είναι νεκρό. Δεν έχει καμιά ελπίδα να επιζήσει.

Θα έδιναν το επιτρέπω στους ανθρώπους και θα έλεγαν, «Υπάρχει αυτό το καταπληκτικό, πανέμορφο, απλό πράγμα που ονομάζεται Επιτρέπω. Θα σας μεταφέρει με χάρη από την βάναυση αφύπνισή σας στην κυριαρχία σας. Είναι απλά επιτρέπω.» Αλλά οι ομάδες τους θα το μετατρέψουν σε κάτι που δεν είναι. Εσείς δεν το κάνατε αυτό. Στην αρχή παλέψατε σκληρά με το Επιτρέπω. Προσπαθήσατε να εστιάσετε στο Επιτρέπω, και μετά μια μέρα συνειδητοποιήσατε ότι, «Ω, δεν είναι για εστίαση». Είναι σαν να δίνετε άδεια, «Εγώ επιτρέπω.» Αυτό είναι. Συνεχίζετε την ζωή σας.

Οπότε, οι ομάδες τους δεν είναι σας τους Σώμπρα. Οι ομάδες τους… ξέρετε, έχω μια θεωρία, και ίσως δεν θα έπρεπε να τα μαγνητοφωνούμε αυτά.

ΛΙΝΤΑ: Πολύ αργά ( γέλια).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πολύ αργά. Οκ. Έχω μια θεωρία. Οι άνθρωποι αγαπούν τον έλεγχο. Αγαπούν  τον έλεγχο. Μερικές φορές αναρωτιέστε γιατί γίνονται μέλη αυτών των θρησκευτικών ομάδων ή των πνευματικών ομάδων που είναι πολύ αυστηρά. Πρέπει να κόψεις τα μαλλιά σου με έναν συγκεκριμένο τρόπο και να κάνεις ό,τι κάνουν όλοι οι άλλοι. Είναι η νοοτροπία της ομάδας, και συχνά αναρωτιέμαι, «Λοιπόν, είναι τόσο αυστηρά. Είναι τόσο βαρετά.»

Γιατί το κάνουν αυτό οι άνθρωποι; Τους αρέσει ο έλεγχος. Τους αρέσει να έχουν κάποιον να τους λέει τί να κάνουν, επειδή το να προσπαθείς να βγάλεις  άκρη με την δική σου σωτηρία, λόγω έλλειψης καλύτερων λέξεων, είναι δύσκολο. Πρέπει να αντιμετωπίσεις τον εαυτό σου.
Αλλά όταν ο Πάπας σου λέει, «Μην τρως κρέας την Παρασκευή»- νομίζω ότι τώρα μπορείτε, σωστά; Όλοι αυτοί που πήγαν στην κόλαση γι αυτό!(γέλια) Αλλά όταν έχετε έναν Πάπα να σας λέει, « Αυτός είναι ο σωστός τρόπος. Μην παίρνετε διαζύγιο. Ξεχάστε τον έλεγχο των γεννήσεων,» και πολλούς άλλους παρόμοιους κανόνες. Ή υπάρχουν άλλες ομάδες όπου δεν μπορείς να πιείς ή να φας συγκεκριμένα πράγματα… εμείς μπορούμε να πίνουμε ό,τι θέλουμε! Και εσείς το κάνετε! Και μάλιστα πολύ . Και είναι καλό, γιατί συνειδητοποιείτε ότι αυτός ο καφές είναι απλά ενέργεια. Αν ήταν βότκα- απλά ενέργεια. Αν ήταν….  λεμονάδα , απλά ενέργεια. Ελπίζω κάποιος να τραβάει αυτά τα πλάνα. Είναι ιστορικά. Θα μείνουν στην…. Είναι απλά ενέργεια.

Κι έτσι, υπάρχουν ομάδες που απαγορεύουν τι θα φάτε, τι θα πιείτε. Κανένα από αυτά δεν βγάζει νόημα. Πώς μπορείς να επιτρέψεις, όταν φοράς στενά εσώρουχα;

ΛΙΝΤΑ: Τι πράγμα;!( κι άλλα γέλια).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το εννοώ κυριολεκτικά και μεταφορικά ( γέλια). Δεν μπορείτε, επειδή διαρκώς θα σας τσιμπάει το σφιχτό σας εσώρουχο και  μετά θα πρέπει να φάτε αυτά τα αστεία πράγματα ή δεν θα μπορείτε να φάτε αυτά που…
ΛΙΝΤΑ: Ήσουν ποτέ γυναίκα;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, είχα πολλές ζωές σαν γυναίκα.
ΛΙΝΤΑ: Πώς και δεν μιλάς ποτέ γι αυτές;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν νομίζω ότι θέλουμε να μιλήσουμε γι αυτό τώρα. Γι αλλού το πήγαινα ( γέλια).
Έτσι λοιπόν, Επιτρέπω. Πώς μπορείς να πας σε μια τέτοια ομάδα  που αγαπάει  τους κανόνες; Το απολαμβάνουν , «Πες μου ότι είμαι κακός και πες μου τι πρέπει να κάνω.» Οι άνθρωποι το απολαμβάνουν αυτό. Γιατί; Πραγματικά δεν καταλαβαίνω. Γιατί θα πρέπει να θέλεις να σου πω, ότι είσαι αμαρτωλός, ότι είσαι αδύναμος, ότι είσαι ένας έκπτωτος άγγελος;
ΛΙΝΤΑ: ( ψιθυρίζει) Όχι, δεν θέλουμε!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πήγες σε Καθολικό σχολείο ( στην Λίντα). Πήγες εκεί εθελοντικά.
ΛΙΝΤΑ: Ήμουν συνέχεια στο χωλ! Δεν το άντεχα! ( γέλια)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ:  Είδες;  ( γέλια και χειροκροτήματα). Οπότε αρέσει στους ανθρώπους να τους λένε πόσο κακοί είναι- «Αυτό ακριβώς. Είμαι τόσο κακός» – και μετά τους αρέσει να τους τιμωρούν γι αυτό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί ήσουν συνέχεια στο χωλλ;
ΛΙΝΤΑ: Επειδή δεν μου άρεσαν όλες αυτές οι βλακείες.ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά σου άρεσε η τιμωρία. Και μετά οι άνθρωποι ( κάποιος λέει, «Ωωω!»)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δική της επιλογή, όχι δική μου ( γέλια). Κι έπειτα οι άνθρωποι αγαπάνε τους κανόνες, «Οκ, να πως θα βρεις τον δρόμο της επιστροφής. Μην τρως κρέας την Παρασκευή» ή «Να φοράς σφιχτά εσώρουχα»  ή  « Δεν μπορείς να τρως αυτό.» Ω, και, με την ευκαιρία, ενώ είμαστε στο…
ΛΙΝΤΑ: Όχι, έπρεπε να φοράνε μακριά εσώρουχα για να μην στέλνουν λάθος μηνύματα. Ποιο ήταν τον θέμα;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ:  Εκπληκτικοί Σώμπρα.. Ναι. Όχι κανόνες. Όχι χαζοί.
(* No rules, no fools)
ΛΙΝΤΑ: Ωωω! ( το κοινό λέει « Ωωω!») Ωωω! Μου αρέσει αυτό ( ο Αντάμους γελάει και κάποιος λέει « Ώρα για τα μπλουζάκια»).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και είναι ένα θέμα για το οποίο μιλάω πολύ σοβαρά.
ΛΙΝΤΑ: Οκ, οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έγινε μέσω του Επιτρέπω. Έγινε μέσω του Επιτρέπω, χωρίς κανόνες, χωρίς πειθαρχία, χωρίς καν να στάξουν κάτι για τον Θείο Αντάμους . Το Επιτρέπω μας έφερε μέχρι εδώ, μας έφερε μέχρι το σημείο όπου μπορούμε να πούμε, «Τώρα είμαστε έτοιμοι για δημιουργία.» Είναι το Ατλάντιο Όνειρο, να είμαστε εδώ ενσωματωμένοι και να δημιουργούμε.

Το να πούμε, «Οκ, τα κατάφερα με την κυριαρχία μου. Είμαι ενσωματωμένος. Είμαι εδώ.» είναι το ένα. Αλλά χωρίς το κομμάτι της δημιουργίας, της συνειδητής δημιουργίας – Εγώ Είμαι Δημιουργία – δεν αξίζει σχεδόν τίποτα. Και πολλοί από εσάς αναρωτιόσασταν στο παρελθόν, «Γιατί να μείνω;» Κάποιοι από εσάς έχουν ακόμα το δίλημμα, «Γιατί να μείνω; Θεούλη μου, οκ. Θα επιτρέψω στον εαυτό μου την κυριαρχία, την σοφία, όλα τα άλλα. Θα πετάξω από πάνω μου όλη την παλιά επεξεργασία, τις ενεργειακές εξαρτήσεις κι όλα τα υπόλοιπα. Αλλά γιατί να μείνω;» Η απάντηση είναι η δημιουργία. Για να δημιουργείτε μέσα από την δημιουργία σας. Για να είστε συνειδητοί στο Εγώ Είμαι η Δημιουργία, η δημιουργία του Εγώ Είμαι, και για να είστε εδώ σαν άνθρωπος- Μάστερ και να δημιουργείτε. Αυτός είναι ο λόγος για να μείνετε.

Έτσι λοιπόν, ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή.

Ξέρω ότι πολλοί από εσάς γίνεστε πολύ, πολύ πιο ευαίσθητοι και συνειδητοί στις ενέργειες. Αν αφιερώσετε μια στιγμή για να τις νοιώσετε, θα δείτε ότι έχουν στρώματα. Ποτέ δεν είναι μονοδιάστατες, έχουν πάντοτε στρώματα. Τα στρώματα στριφογυρνάνε και κινούνται, και μερικά γίνονται πιο λαμπερά και κάποια άλλα χάνουν την λάμψη τους. Αλλά εσείς που επιτρέπετε στον εαυτό σας να έχει επίγνωση της ενέργειας, απλά νοιώστε την ενέργεια.
( παύση)
Είμαστε  πολύ μπροστά από το πρόγραμμα, και τώρα αρχίζει η αληθινή διασκέδαση- να δημιουργείτε μέσα από τις δημιουργίες σας. Γι αυτό είμαστε εδώ.

Και είναι και για μένα πιο διασκεδαστικό τώρα. Αντί να κάνω ένα σωρό διαλέξεις και να πρέπει να σας χτυπάω τα χέρια που γυρνάτε πίσω στους παλιούς ελεεινούς τρόπους, τώρα προχωράμε μπροστά.

Οπότε, καλή βαθιά αναπνοή.

Η Σοφία των Σώμπρα

Και με αυτό, νομίζω ότι ήρθε η ώρα για το επόμενο μέρος του σόου.
Ήρθε η ώρα για ένα από τα αγαπημένα μου πράγματα. Είναι το σημείο που κάνουμε ερωτήσεις και απαντήσεις, αλλά εγώ κάνω τις ερωτήσεις, κι εσείς δίνετε τις απαντήσεις. Με την Λίντα στο μικρόφωνο.
ΛΙΝΤΑ: Ω , μάνα μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι η ώρα για…. ( το κοινό λέει, «Για την Σοφία των Σώμπρα!» και παίζει ένα πολύ ψυχαγωγικό βίντεο)
Και τώρα είναι η ώρα για την Σοφία των Σώμπρα! Θα μοιραστείτε την σοφία σας;!Ναι!
Ή θα σας στείλουμε στην ντουλάπα;

( το κοινό γελάει και χειροκροτάει)
Κάτι στα γρήγορα για την σοφία των Σώμπρα, παρακαλώ, παρακαλώ μην λέτε αυτές τις απαίσιες λέξεις…. ( το κοινό λέει, «Δεν ξέρω») Μόλις τώρα σας ζήτησα να μην λέτε αυτές τις λέξεις κι εσείς τι κάνετε; Γυρνάτε και τις λέτε. Μην λέτε αυτές τις απαίσιες λέξεις. Μπορείτε να τις λέτε περιφραστικά, να το φέρνετε γύρω – γύρω λέγοντας, «Αντάμους, η απάντηση δεν έχει βρεθεί μέσα μου.»  Αλλά παρακαλώ μην λέτε αυτές τις λέξεις ,που ποτέ  δεν πρέπει  να ειπωθούν σε μια συγκέντρωση των Σώμπρα. Το «Δεν ξέρω” !!!

Οπότε, η σημερινή ερώτηση είναι, και είναι κάτι σαν γρίφος και ερώτηση μαζί. Θα περιπλέξει το μυαλό και θα ευχαριστήσει την καρδιά (ο Αντάμους γελάει).

~ Η Ερώτηση της Ημέρας

Πείτε  ένα χαρακτηριστικό – απλά ένα, όχι ολόκληρη λίστα.
Πείτε ένα χαρακτηριστικό, που δεν θα είναι κατάλληλο για έναν ενσωματωμένο Μάστερ. Ένα χαρακτηριστικό που δεν θα είναι κατάλληλο.

Τώρα, νοιώστε το για ένα λεπτό πριν ξεκινήσουμε να απαντάμε. Και μέρος του γρίφου είναι, ότι θα πρόκειται για κάποιο χαρακτηριστικό που σας παιδεύει. Ένα χαρακτηριστικό που σχεδόν το φοβάστε, αλλά ένα χαρακτηριστικό που δεν ανήκει στην ενσωματωμένη κυριαρχία. Ποιο είναι αυτό το χαρακτηριστικό;

Τώρα, θα υπάρξουν πολλές σωστές απαντήσεις και μετά φυσικά η δική μου απάντηση. Ναι. Κι αν κάποιος βρει ποια θα είναι η δική μου απάντηση στο θέμα, θα πάρει ένα ειδικό Βραβείο Αντάμους κατευθείαν από την τσέπη του Κάλντρε ( γέλια), από την στιγμή που η Λίντα δεν έχει κάποιο Βραβείο Αντάμους.

Οπότε, ας ξεκινήσουμε. Ένα χαρακτηριστικό που δεν έχει καμία θέση στην ενσωματωμένη κυριαρχία. Θα μπορούσε να είναι ένα χαρακτηριστικό- εντάξει, για μερικούς από εσάς είναι- ένα χαρακτηριστικό που έχετε τώρα, αλλά δεν θα θέλατε να το πάρετε μαζί σας στην ενσωματωμένη κυριαρχία. Ποιο είναι αυτό; Η Λίντα στο μικρόφωνο.
ΜΠΟΝΙ: Γεια χαρά.
Ένα χαρακτηριστικό που έχω τώρα , αλλά δεν θα το πάρω όταν προχωρήσω.
( η Μπόνι σωπαίνει)
Μην κουνάς έτσι το κεφάλι σου, επειδή σχεδόν άκουσα τις λέξεις που βγαίνουν από το στόμα σου. Βγάλε κάτι από το μυαλό σου. Είναι πάντοτε μια διέξοδος, επινόησε κάτι, επειδή δεν το επινοείς. Επιτρέπεις να σου έρθει κάτι. Οπότε, ας το πάμε από την αρχή. Με την ευκαιρία, μου αρέσει το καπέλο. Θα μου φέρεις ένα την επόμενη φορά; ( γέλια)

Ναι, ναι. Ας το πάμε από την αρχή. Ποιο είναι αυτό το χαρακτηριστικό που δεν θα ήθελες να πάρεις μαζί σου στην ενσωματωμένη κυριαρχία;
ΜΠΟΝΙ: Να είμαι γεμάτη φόβο ανά πάσα στιγμή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι οκ. Οκ. Όχι και πολύ σπουδαία, αλλά να είσαι γεμάτη φό-…. Τι πράγμα φοβ-… πρέπει να πάω εκεί πίσω. Τι σε γεμίζει φόβο; Τι σε γεμίζει φόβο;
ΜΠΟΝΙ: Μήπως κάνω κάποιο λάθος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν μπορείς να κάνεις λάθη. Όχι, δεν μπορείς να κάνεις λάθος. Πώς σου φαίνεται αυτό; Αυτό τους βοηθάει όλους να γλιτώσουν. Δεν μπορείτε να κάνετε λάθος, εκτός από την Κέρι ( γέλια)

Και δεν την νοιάζει, οπότε δεν έχει διαφορά. Για ποιο πράγμα φοβάσαι μην κάνεις λάθος; Φοράς σφιχτά εσώρουχα;
ΜΠΟΝΙ: Σίγουρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Φοράει, όχι κυριολεκτικά αλλά μεταφορικά. Σαν να λέμε όλα υπό έλεγχο, σωστά;
Ναι, φυσικά. Σκέφτηκες να το αφήσεις  να φύγει;
ΜΠΟΝΙ: Το σκέφτηκα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν το άφησες.
ΜΠΟΝΙ: Όχι ακόμα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν τι είναι αυτό που σε γεμίζει φόβο, ο θάνατος;
ΜΠΟΝΙ: Όχι, φυσικά και όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, φυσικά και όχι. Σε φοβίζει να περπατάς δημόσια   και αν μην φορά τα κατάλληλα ρούχα;  Μήπως φοβάσαι μην αρρωστήσεις;
ΜΠΟΝΙ: Όχι. Δεν φοβάμαι. Απλά …όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ονόμασε κάτι που μπορεί να σε γεμίζει φόβο.
ΜΠΟΝΙ: Λοιπόν, όπως είπα, να μην κάνω λάθος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Να μην κάνεις λάθος. Θα μπορούσα να παρεμβάλω άσχημα λόγια εδώ; ( ο Αντάμους γελάει) «Να δείχνεις χαζή»
ΜΠΟΝΙ: Ω, αυτό είναι καλό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι πραγματικά καλό. Αλλά θυμάσαι τι είπαμε τον περασμένο μήνα για την νοημοσύνη ( εξυπνάδα)…. …. Και για την συνείδηση. Η συνείδηση δεν έχει εξυπνάδα, οπότε αυτό μας κάνει όλους χαζούς. Ναι. Οκ, ωραία. Οπότε, φοβισμένη. Αυτό είναι το χαρακτηριστικό που δεν θέλεις να πάρεις μαζί σου στην ενσωματωμένη κυριαρχία. Είναι καλό. Μήπως σε – μήπως σε σόκαρα; Είσαι σοκαρισμένη;
ΜΠΟΝΙ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επόμενος. Ποιο είναι αυτό που δεν θέλετε να πάρετε μαζί σας στην ενσωματωμένη κυριαρχία;
ΤΖΕΝΙΦΕΡ: Να με νοιάζει τι σκέφτονται οι άλλοι!
Ναι. Αυτό είναι το δικό μου θέμα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα σε πείραζε να σηκωθείς όρθια, για να δουν όλοι πώς έχεις ντυθεί σήμερα;  Αυτό δεν είναι εξευτελιστικό;
ΤΖΕΝΙΦΕΡ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά αυτός ο φόβος για το τι θα σκεφτούν οι άλλοι.
ΤΖΕΝΙΦΕΡ: Ναι, επειδή στην περίπτωσή μου άρχισα να κάνω πράγματα που αναστάτωναν  πολύ τους άλλους και αν το άφηνα να με ενοχλεί θα  είχα παρατήσει αυτό που πραγματικά ήθελα να κάνω.
Οπότε έπρεπε να συνεχίσω, παρόλο που ήμουν το μαύρο πρόβατο και οι άλλοι με κορόιδευαν πίσω από την πλάτη μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πραγματικά, είναι κάπως αστείο, ειλικρινά, να ξέρεις ότι  οι άλλοι μιλάνε για σένα. Θέλω να πω, δεν θα ήταν απαίσιο να μην μιλάνε ποτέ για σένα;  ( η Τζένιφερ  γελάει). Όπως, «Χόρας, ποιος Χόρας; Δεν  έχω ακούσει ποτέ για αυτόν. Δεν υπάρχει.» Τι είναι αυτό που σε έκανε μαύρο πρόβατο; Τι έκανε τους άλλους να μιλάνε για σένα;
ΤΖΕΝΙΦΕΡ: Να, έπεισα τον άντρα μου να παρατήσει την καριέρα του και ολόκληρη η οικογένειά του στράφηκε εναντίον μας.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, πώς το βλέπει ο άντρας σου; Είστε ακόμα μαζί; ( η Τζένιφερ κάνει μια γκριμάτσα) Όχι και τόσο! Ναι.
ΤΖΕΝΙΦΕΡ: Με το ζόρι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι το κομμάτι με τις συνέπειες ( γέλια), που ξέχασα να το αναφέρω.
ΤΖΕΝΙΦΕΡ: Αν με ένοιαζε, θα είχα χάσει πολλά καλά από αυτά που συνέβησαν κα …ήταν πολύ καλά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι κάνει τώρα ο άντρας σου;
ΤΖΕΝΙΦΕΡ: Προσποιείται ότι στήνει μια εταιρία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω! Προσποιείται ?… ( το κοινό λέει «Ω!») Μας ακούει τώρα…. ( η Τζένιφερ κουνάει το κεφάλι της αρνητικά και γελάει) Οκ. Τότε είμαστε οκ.
ΤΖΕΝΙΦΕΡ: Όχι, δεν ήρθε.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το νου σου στην πόρτα. Το νου σου στην πόρτα ( η Τζένιφερ γελάει). Μμ. Ωραία. Οπότε, να μην σε νοιάζει τι θα πουν οι άλλοι για την ενσωματωμένη κυριαρχία. Θα σκεφτούν, οι περισσότεροι, κάνα δυο πράγματα. Θα σκεφτούν ότι είσαι εντελώς τρελή.

Ναι . Ή δεν πρόκειται να σε δουν, επειδή όλοι σας αυτή την στιγμή έχετε την ικανότητα να είστε αόρατοι. Όχι, είναι κάτι που το εξασκείτε συνέχεια. Κρύβεστε. Οπότε, είστε πολύ καλοί στο να είστε αόρατοι, να μην σας βλέπουν. Αλλά τώρα μπορείτε να  το κάνετε συνειδητά όταν θέλετε να σας προσέξουν, ναι. Όταν δεν θέλετε, απλά γίνεστε αόρατοι, επειδή υπάρχουν φορές που απλά δεν θέλετε να ασχοληθείτε με τους άλλους. Αλλά θα σας περνάνε για τρελούς.

ΤΖΕΝΙΦΕΡ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό πραγματικά είναι – θα έπρεπε να πάρεις βραβείο γι αυτό. Θα εξηγήσω τι εννοώ σε λίγο. Θα έπρεπε να πάρεις βραβείο.
Ξέρετε, όταν γράφουμε τις ιστορίες του Μάστερ, όπως το Memoirs of the Master,
ο Μάστερ πάντοτε ντύνεται παράξενα, ντύνεται με ρούχα του 18ου αιώνα. Και, ξέρετε, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τον βλέπουν καν. Ντύνεται σας Έλβις, οδηγώντας μια Κάντιλλακ . Κάνει παράξενα πράγματα, επειδή ο Μάστερ τα κάνει για πλάκα, για την συνείδηση στην πράξη, για το χρώμα, αλλά δεν τον ενδιαφέρει καθόλου και οι περισσότεροι άνθρωποι απλά δεν τον βλέπουν. Ή, ξέρετε πώς είναι, βλέπετε κάποιον ντυμένο περίεργα και…

ΛΙΝΤΑ: Ω, είναι εδώ πάνω! (γέλια).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Βλέπετε κάποιον… λοιπόν, όχι, μιλάω για έξω από εδώ. Εδώ μέσα το περιμένει κανείς. Αλλά βλέπετε κάποιον κάπως αλλόκοτο στο αεροδρόμιο,  στο μανάβικο ή κάπου, τι κάνετε; «Μμ, μμ-μμ ( παριστάνει ότι απομακρύνεται), δεν το βλέπω αυτό. Δεν το βλέπω αυτό το άτομο. Δεν θέλω να έρθει και να μου μιλήσει.» Και, φυσικά, ξέρετε τι συμβαίνει. Αυτό το κάπως τρελό άτομο έρχεται και σας μιλάει, κι εσείς είστε κάπως, «Πώς να είμαι ευγενικός;» Οπότε, εσύ είσαι αυτό το τρελό άτομο.
ΤΖΕΝΙΦΕΡ: Κι από τις δυο οικογένειες.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ναι, ναι. Όχι, πραγματικά θα έπρεπε να σου δώσουν μετάλλιο τιμής γι αυτό. Και το άλλο είναι, είναι κάπως λυπηρό, δεν έχουν τίποτε καλύτερο να κάνουν.
ΤΖΕΝΙΦΕΡ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έτσι. Ω, ωραία. Συγχαρητήρια. Σε ευχαριστώ ( ο Αντάμους χειροκροτάει και το κοινό ακολουθεί). Σε ευχαριστώ για όλα αυτά που προκάλεσες, για όλα  τα κουτσομπολιά, για όλα αυτά που λένε πίσω από την πλάτη σου. Ωραία.
Έτσι λοιπόν, τι είναι αυτό που δεν θα πάρεις μαζί σου στην ενσωματωμένη κυριαρχία;
ΤΑΝΤ: Yo no sé ( Δεν ξέρω, στα ισπανικά !)( κάποια γέλια και η Λίντα αναστενάζει).
Όχι, σόρι. Απλά προσπαθούσα να κάνω λίγη πλάκα . Πιστεύω ότι θα ήταν- …. Η αμφιβολία είναι αυτό που…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η αμφιβολία,  απαίσιο πράγμα για να το φέρεις μαζί σου.

ΤΑΝΤ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά πρέπει να σου πω, σόρι, αλλά θα έχεις κατάλοιπα, κατάλοιπα αμφιβολιών, όλες τις υπόλοιπες μέρες σου πάνω στον πλανήτη. Ξέρεις, ήταν μια τεραστίων διαστάσεων κακή σχέση, ένα τεράστιο μέρος της ζωής σας, οπότε η αμφιβολία θα υπάρχει ακόμα, σαν, « Γκκρρ! Γκρρρ! Τι νομίζεις ότι κάνεις; Ποιος νομίζεις ότι είσαι;» Η αμφιβολία θα υπάρχει πάντα. Αλλά θα μάθεις να μην δίνεις μεγάλη σημασία. Θα μάθεις να την διακωμωδείς και τότε η αμφιβολία θα επιστρέψει τρέχοντας  πίσω στην ποντικοφωλιά της , ξέρεις, όταν το διακωμωδείς. Ναι, η αμφιβολία. Τι είναι η αμφιβολία;

ΤΑΝΤ: Να μην εμπιστεύομαι αυτά που ξέρω ότι είναι σωστό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς!  Από πού προέρχεται;
ΤΑΝΤ: Από τον φόβο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Από το μυαλό. Ναι. Ναι. Και εδώ θα κάνω μια δήλωση. Ετοιμάστε το μαγαζί με τα αυτοκόλλητα εκεί κάτω ( ο Αντάμους γελάει).
Η αμφιβολία είναι έλλειψη συνείδησης. « Τς- τς- τς» , αυτό θα τυπώσουμε στο μπλουζάκι. Η αμφιβολία είναι έλλειψη συνείδησης, έλλειψη επίγνωσης. Όταν έχεις επίγνωση, το μυαλό δεν πλημμυρίζει από παλιές αναμνήσεις για πράγματα που έκανες λάθος, και, όπως έλεγε  η Μπόνι, για να μην κάνεις λάθη. Όταν έχεις συνείδηση, τίποτε από όσα  έκανες ποτέ δεν είναι λάθος. Είναι απλά μια εμπειρίας μέσα στην δημιουργία σας. οπότε, η αμφιβολία θα υπάρχει ακόμα και εσείς πραγματικά θα την απολαμβάνετε κατά έναν παράξενο τρόπο, αλλά ποτέ δεν θα σας ξεπεράσει. Ωραία. Καλή απάντηση.
ΤΑΝΤ: Υπάρχει. Την αναγνωρίζεις, αλλά απλά….
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, είναι αυτός ο βρωμερός αρουραίος…
ΤΑΝΤ: …. Την κρατάς μακριά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και θα προσπαθήσει να σε τρομοκρατήσει, να κάνει να ανέβεις στο σκαμνί, ξέρεις, να φοβάσαι  ότι θα έρθει και θα σου ροκανίσει το πόδι ή κάτι άλλο. Είναι σαν, «Γύρνα πίσω στην ποντικοφωλιά! Ξέρω ποιος είσαι. Είσαι η έλλειψη συνείδησης. Ναι, εσύ ποντικοαμφιβολία, εσύ!» Ναι.
Αλλά η αμφιβολία είναι απλά, πολύ απλά, έλλειψη συνείδησης. Και αυτό που συμβαίνει όταν δεν υπάρχει συνείδηση,  είναι ότι έχετε ένα κενό σε ολόκληρη την ύπαρξή σας. Έχετε έναν άδειο χώρο, και έρχεται η αμφιβολία και τον γεμίζει και σας λέει τι ελεεινός άνθρωπος είσαι και τότε πας στην εκκλησία ( ο Αντάμους γελάει και κάποιος λέει «Ωωω») Ωραία.
ΤΑΝΤ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ένα δυο ακόμα. Ποιο είναι αυτό; Ποιο είναι αυτό το χαρακτηριστικό που δεν θέλετε να πάρετε…. ( η Λίντα δίνει το μικρόφωνο στην Έντιθ), που δεν θέλετε να πάρετε μαζί σας στην ενσωματωμένη σας φώτιση.

ΕΝΤΙΘ: Στην ενσωματωμένη Πραγμάτωση.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε ευχαριστώ που διόρθωσες τον Κάλντρε ( γέλια). Εκείνος επιλέγει τις λέξεις. Θα έπρεπε να τα λέει σωστά μετά από τόσο καιρό . Ωραία. Έτσι λοιπόν, σε ευχαριστώ, Έντιθ. Τι δεν θα πάρεις μαζί σου;

ΕΝΤΙΘ: ( δεν μιλάει και ο Αντάμους αρχίζει να ροχαλίζει- η Έντιθ αναστενάζει) Δυο τρίχες από τα μαλλιά μου ( γέλια).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είμαι ένας Αναληφθείς Δάσκαλος, αλλά είμαι εντελώς  μπερδεμένος . Αν μπορούσατε να δείτε το μπλουζάκι μου –       WTF(* Τι στο διάολο…)
Θα σας βοηθήσει να καταλάβετε, φώτισέ μας ή πραγμάτωσέ μας, αγαπητή Έντιθ. Δυο τρίχες από τα μαλλιά σου είναι αυτό που δεν θα φέρεις μαζί σου. Ποιες δυο τρίχες; Πιστεύεις ότι θα φέρεις μαζί σου μαλλιά;

ΕΝΤΙΘ: Δεν μπορώ να πω «Δεν ξέρω.» ( το κοινό λέει « Ωωω!» και κάποια γέλια).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωωω! Το χρησιμοποιούσες σαν αναφορά κι όχι σαν δήλωση, σωστά; ( κάποιος από το κοινό λέει, «Ναι» και μετά «Πες ναι»)
Έντιθ, τι είναι αυτό που δεν θα πάρεις μαζί σου στην ενσωματωμένη σου κυριαρχία; Τι θα αφήσεις πίσω σου;
ΕΝΤΙΘ: Την αηδία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Για ποιο πράγμα;
ΕΝΤΙΘ: Για όλα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωω! Για να καθίσουμε και να το συζητήσουμε λίγο ( ο Αντάμους κάθεται κάτω στην σκηνή). Με τι έχεις αηδιάσει;
ΕΝΤΙΘ: Με τίποτα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν βγάζουμε άκρη έτσι. Αλλά γιατί είπες η αηδία; Νομίζω ότι υπάρχει κάτι αηδιαστικό με….με την αίσθηση της αηδίας. Αηδία για ποιο πράγμα; Όχι για τον εαυτό σου, πραγματικά.
ΕΝΤΙΘ: Αηδιασμένη με… όχι… αν σαν άνθρωποι δεν αντιμετωπίσουμε  το ποιοι πραγματικά είμαστε και δεν κάνουμε τα πάντα για να πετύχουμε, είμαστε…. Και να ξέρουμε ότι είμαστε Θεοί επίσης.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, οκ. Σαν την ανυπομονησία επειδή κράτησε τόσο πολύ αυτό το ταξίδι.
ΕΝΤΙΘ: Σωστά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Τώρα ανακουφίστηκα. Σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ. Οκ, ένας ακόμα. Η Σοφία των Σώμπρα. Μπορείτε να βάλετε ξανά το βίντεο με την Σοφία των Σώμπρα για να σιγουρευτούμε ότι είμαστε πραγματικά σοφοί εδώ πέρα; Είναι η ώρα για…
( το βίντεο ξαναπαίζει)

Ωραία. Τώρα, αυτό αναζωογόνησε κάπως την σοφία. Ναι. ω, ναι, σοφέ.

ΤΖΟΕ: Μάλλον  την αμφιβολία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Την έχουν πει ήδη την αμφιβολία.
Μπορείς να το πας άλλη μια φορά…. ( ο Αντάμους γελάει) Γρήγορα, γρήγορα. Σκέψου κάτι άλλο.
Πες οτιδήποτε, οτιδήποτε, οτιδήποτε ( ψιθυρίζει). Τι είναι αυτό που δεν θα πάρεις μαζί σου στην ενσωματωμένη Πραγμάτωση;
ΤΖΟΕ: Τον θυμό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τον θυμό. Στην πραγματικότητα, και ναι και όχι. Και ναι και όχι. Ήταν μια πραγματικά καλή απάντηση. «Θυμός γιατί θυμώνεις με τον εαυτό σου επειδή δεν ανήκει εκεί. Αλλά θυμός γιατί το διασκεδάζεις κάπως, είναι διασκεδαστικό. Ο θυμός μερικές φορές είναι ένα πάθος που ξεσηκώνεται και εκφράζεται – ξέρεις, όταν αδειάζεις  έναν οχετό πάνω στους άλλους , και μετά νοιώθεις άσχημα – αλλά ο θυμός είναι πραγματικά εντάξει στην ενσωματωμένη Πραγμάτωση. Αν το κάνεις με ένα χαμόγελο, είναι εντάξει. Το καταλαβαίνεις αυτό; Καταλαβαίνεις ότι μπορείς να πάρεις μαζί σου τον θυμό;

ΤΖΟΕ: Απόλυτα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και αυτό δεν σημαίνει να τον αφήνεις να σε κυριεύει ή να συμπεριφέρεσαι άσχημα. Απλά σημαίνει ότι, «Α! Τι αίσθηση, ο θυμός! Ω!» Ναι. Με τι θα θύμωνες; Μην κοιτάς εμένα. Αυτό ήταν ένα αετίσιο βλέμμα ! Με τι θα θύμωνες σαν Μάστερ;
ΤΖΟ: Με τον εαυτό. Ω, σαν Μάστερ;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σαν Μάστερ, ναι.
ΤΖΟΕ: Με τον τρόπο που συμπεριφέρονται οι άνθρωποι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το τμήμα ευχαρίστησης εδώ πάνω λέει συνεχώς, «Μαζική συνείδηση! Μαζική συνείδηση!» σε όλα όσα ρωτάω.
ΤΖΟΕ: Ναι, ο τρόπος που συμπεριφέρονται οι άνθρωποι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς. Ξέρεις, θυμώνεις λίγο με αυτό. Ξέρεις, εκεί που οδηγάς, έχεις την φρίκη του κυκλοφοριακού ή έχεις να κάνεις με κάποιον που δεν έχει ιδέα, κάποιον  πολύ ασυνείδητο. Ναι, ο θυμός πραγματικά είναι οκ,  αλλά είναι ένα διαφορετικό είδος θυμού. Είναι ένα είδος Μάστερ θυμού. Είναι πραγματικά πολύ απολαυστικό, επειδή  αυτό που συμβαίνει – όλοι σας πρέπει να ακούσετε αυτό το δεύτερο μέρος, μην το βγάλετε από τα συμφραζόμενα του πρώτου μέρους – γρήγορα μετατρέπεται  σε σοφία, πολύ γρήγορα, επειδή είστε Μάστερ. Έχετε λοιπόν αυτό τον θυμό, με αυτό το άτομο που σας αναστάτωσε ή με το κυκλοφοριακό ή με την τηλεφωνική – μου λέει ο Κάλντρε – εξυπηρέτηση πελατών. Όχι του Βυσσινί Κύκλου, των άλλων ανθρώπων. Η  Λίντα , που ασχολείται με τις αγαπημένες της αεροπορικές εταιρίες.
ΛΙΝΤΑ: Ναι! Ναι! ( γέλια)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο θυμός λοιπόν. Αλλά μετά εντελώς ξαφνικά, είστε σαν, «Ω! Είμαι τόσο θυμωμένος!»  Και μετά εντελώς ξαφνικά νοιώθετε με κάποιον τρόπο την μετατροπή και νοιώθετε αυτή την αύξηση της ενέργειας, επειδή ο θυμός φέρνει ενέργεια.
Νοιώθετε μια αύξηση της ενέργειας και μετά είναι σαν, «Ω! Είναι τόσο αστείο.» Ξέρετε, μετά συνειδητοποιείτε το αστείο του πράγματος.
ΤΖΟΕ: Εννοείς όταν σε βάζουν στην περιφρόνηση;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι ( γέλια). Ακριβώς. Ναι. Μιλάς για την εξυπηρέτηση πελατών ή για την ζωή γενικότερα; ( κι άλλα γέλια)
ΤΖΟΕ: Για την εξυπηρέτηση πελατών, για την αγαπημένη αεροπορική εταιρία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε βάζουν στην αναμονή. Ναι, ναι. Ναι. Αυτό είναι.
Ωραία. Ένας ακόμα. Σε ευχαριστώ. Ήταν καλό.
ΛΙΝΤΑ: Οκ, ένας ακόμα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ένας ακόμα. Τι είναι αυτό που δεν θα πάρετε μαζί σας- στοιχηματίζω είκοσι δολάρια σε αυτό….αν  πλησιάσετε.
ΛΙΝΤΑ: Ω, μπορεί και να το καταφέρει εκείνη!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν χρειάζεται καν να το βρεις..
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Τον  Αντάμους, σαν δάσκαλό μου ( πολλά γέλια).
ΛΙΝΤΑ: Ωωω! Χο, χο, χο! Ωω, χο, χο!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξέρεις…
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Αλλά τον Αντάμους σαν ομότιμό μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: …δεν είναι η σωστή απάντηση, αλλά…. Δεν είναι η σωστή απάντηση, αλλά θα πάρεις τα είκοσι γιατί ήσουν διορατική.  Ω! Όχι, είναι πραγματικά πολύ καλή απάντηση. Είναι πραγματικά μια καλή απάντηση, επειδή εκεί που πηγαίνουμε δεν υπάρχουν πια δάσκαλοι. Αφήστε με να είμαι οδηγός πού και πού.
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Και θέλω να σε γνωρίσω σαν ομότιμο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε αυτή την βιβλι-…. Όχι ( γέλια).
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Και να διασκεδάσω πολύ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς. Ξέρετε, δεν είμαι εδώ σαν δάσκαλος. Είμαι μάλλον  ενόχληση . Να λέω ιστορίες, να κάνω απόσπαση, να σας τσαντίζω μαζί μου και…. Τα καταφέρνετε μόνοι σας. Έτσι είναι. Και όταν συνειδητοποιήσετε ότι δεν είμαι εδώ για να σας διδάσκω, δεν χρειάζεστε κάτι τέτοιο, ω!, απελευθερώνετε τον εαυτό σας, και μετά θα μπορούμε πραγματικά  να είμαστε φιλαράκια.
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Δεν βλέπω την ώρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι. Θα σου δώσω ένα πάσο επισκέπτη για το Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων.
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα νοιώθεις σαν να πέθανες για περίπου 24 ώρες ( κι άλλα γέλια). Αλλά, ξέρεις, από την άλλη, θα είσαι εκεί για να διασκεδάσεις…
ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: ( γελώντας) Ακούγεται σαν υπέροχες διακοπές!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς. Θα είναι και ο Κουτχούμι εκεί. Θα διασκεδάσουμε πολύ. Ωραία. Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κι έτσι, το μικρόφωνο εδώ, στην Λίντα. Όλες οι απαντήσεις ήταν καλές και σωστές. Η Σοφία των Σώμπρα γίνεται καλύτερη. Μου είναι πιο δύσκολο να παίζω μαζί σας , κατά την διάρκεια της Σοφίας των Σώμπρα, επειδή έχετε καλές απαντήσει τώρα. Πριν ήταν τόσο εύκολο να σας χτυπήσω κάτω και να σας εκνευρίσω.

~ Η Απάντηση του Αντάμους

Κι έτσι, να η απάντησή μου, και ξέρω ότι όλοι την έχετε στο μυαλό σας, αλλά κανένας δεν την είπε. Κανένας δεν την είπε, και όταν σας την πω, θα πείτε, «Α, ναι!»  Θέλω να πω, ήσασταν πολύ κοντά. Αυτό που δεν θα πάρετε μαζί σας …. Μακάρι να είχαμε ένα τύμπανο. Μπορούμε να αγοράσουμε  ένα τύμπανο;

ΛΙΝΤΑ: Ω ( αρχίζουν να χτυπάνε τα χέρια τους στο κοινό, σαν να έπαιζαν τύμπανο).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σας ευχαριστώ. Το έκαναν στην στιγμή. Οπότε, αυτό που δεν θα πάρετε μαζί σας στην ενσωματωμένη κυριαρχία είναι η πλήξη.

ΛΙΝΤΑ: Μμμ! ( κάποιος φωνάζει «Ναι!» και λίγα χειροκροτήματα.)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Είδατε πόσο εύκολο ήταν;

Τώρα, είναι γεγονός ότι αυτή την στιγμή νοιώθετε πλήξη. Είστε στο ενδιάμεσο στάδιο. Προσπαθείτε να βρείτε πράγματα για να εμπλουτίσετε την ζωή σας. Προσπαθείτε να βρείτε πάθος, να ξαναβρείτε το παλιό σας πάθος – ξεχάστε το. Δεν πρόκειται να συμβεί.

Πιθανόν ένα από τα κορυφαία τρία παράπονα γύρω από την όλη διαδικασία της αφύπνισης είναι η απώλεια του πάθους– «Τι πρέπει να κάνω;»- και τότε αρχίζετε να προβάλλετε το γκρίζο σας στο μέλλον, κάτι που δεν πρέπει, επειδή κάνετε προβολές από το μυαλό ενός ανθρώπου. Είναι σαν να κάνετε προβολή από τον παλιομοδίτικο προτζέκτορα σας πάνω στον τοίχο. Όχι, τώρα έχουμε  υψηλής απόδοσης τηλεοράσεις, οπότε, μην προβάλλετε το γκρίζο σας  στην ενσωματωμένη σας κυριαρχία.

Χάσατε για λίγο το πάθος σας, κάτι που ήταν ένα σημαντικό μέρος της όλης διαδικασίας μετάβασης  προς την ενσωματωμένη σας αφύπνιση. Έπρεπε να είναι σχεδόν κρυμμένο από εσάς, το παλιό ανθρώπινο πάθος σας, επειδή θα προσπαθούσατε διαρκώς να γυρίσετε πίσω σε αυτό, και δεν είναι αυτός ο λόγος για τον οποίο βρίσκεστε εδώ. Το παλιό σας ανθρώπινο πάθος θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε- να βοηθάτε τους αρρώστους και του ηλικιωμένους. Θα μπορούσε να είναι να τραγουδάτε στην τοπική ενορία. Θα μπορούσε να είναι να δημιουργείτε, να ζωγραφίζετε, κάτι τέτοιο, οτιδήποτε, να κάνετε μια βόλτα μόνοι σας. Αλλά απομακρύνθηκε.
Και μετά μπήκατε στην εποχή του γκρι, του βαρετού, του  μουντού, του αληθινά μουντού, επειδή απελευθερώνετε πολλά από τα παλιά σας θέματα και ακόμα δεν έχει αναπληρωθεί  με χρώμα και ζωή και ενέργεια. Χρειάστηκε να μπείτε μέσα στο ενεργειακό κενό το οποίο μετά το μετατρέψατε σε ένα ενεργειακό γκρι , ακόμα και θλίψη  κατά κάποιον τρόπο, πριν πάμε στο επόμενο βήμα όπου υπάρχει απόλυτο πάθος, αλλά έτσι όπως δεν το  είχατε γνωρίσει ποτέ πριν, σαν άνθρωποι σε αυτό τον πλανήτη.

Το πάθος στο οποίο πηγαίνετε είναι πολύ διαφορετικό. Σχεδόν δεν θέλω να σας το περιγράψω, επειδή κάτι τέτοιο θα το εξανθρώπιζε. Το πάθος – λόγω έλλειψης καλύτερης λέξης- είναι απλά να είστε, και το ακούω ήδη που χασμουριέστε εκεί κάτω , «Ουφ! Βαρέθηκα τόσο πολύ με αυτή την παρουσίαση, Αντάμους.»

Αυτό δεν θα το πάρετε μαζί σας, και θα προσπαθήσετε και θα προσπαθήσετε ακόμα να προβάλλετε  το γκρίζο σας σε όλο αυτό το θέμα της ενσωματωμένης κυριαρχίας, και δεν θα ταιριάζει.

Ο άνθρωπος είναι γκρίζος. Η μαζική συνείδηση είναι γκρίζα. Νοιώστε το για λίγο. Η μαζική συνείδηση  είναι όλες οι συλλογικές σκέψεις των ανθρώπων, από όλες τις εποχές. Είναι κάπως γκρίζα και μουντή , και πραγματικά θα φαίνεται γκρίζα και μουντή  από την στιγμή που θα ολοκληρώσετε την διαδικασία ενσωμάτωσης , επειδή η ζωή σας θα γεμίσει με τόσο πολύ – λόγω έλλειψης καλύτερης λέξης- χρώμα, βάθος, όχι τρισδιάστατο αλλά 100διάστατο. Θα είναι τόσο γεμάτη με εκπληκτικά πράγματα.

Δεν πρόκειται να βαρεθείτε σαν ενσωματωμένοι Μάστερ. Τελεία. Δεν γίνεται. Αυτά τα δυο ποτέ μα ποτέ δεν πρόκειται να συνεργαστούν.

Κατά καιρούς θα είναι τόσο συγκλονιστική η ζωή σας,  μέχρι του σημείου να θέλετε να επιβραδύνετε τους ρυθμούς της. Πολλές φορές θα νοιώθετε τόσο συγκλονισμένοι, που θα νοιώθετε ότι θα εκραγείτε. Το φυσικό σας σώμα και το μυαλό σας θα εκτιναχθούν, τόσο γεμάτα θα είναι.

Τώρα, αυτό που είναι πολύ ενδιαφέρον είναι ότι έχουμε κάνει πολύ προετοιμασία, ενεργειακή  προετοιμασία τα τελευταία χρόνια έτσι ώστε το σώμα σας να είναι σε θέση να το διαχειριστεί. Κατά καιρούς, θα νοιώθετε πλούσιοι από ενέργεια, ακόμα και κατακλυσμένοι από ενέργεια. Καθώς θα μπαίνουμε στην όλη κατανόηση του τί είναι η ενέργεια και του τί είναι η δημιουργία, θα έρθει σε σας. Δεν θα μπορούσατε ούτε καν  να το φανταστείτε αυτή την στιγμή με την ανθρώπινη αίσθηση, θα έρθει σε σας. Και κατά καιρούς, επειδή είστε άνθρωπος και Μάστερ, ο άνθρωπος θα νοιώθει συγκλονισμένος. Αλλά εξαιτίας όλης αυτής της δουλειάς που έχουμε κάνει μέχρι τώρα, δεν  θα ταράζεται το μυαλό. Θα σας μπερδεύει  λιγάκι, αλλά δεν θα αναστατώνεται το σώμα ή το μυαλό.

Αυτή την στιγμή μετακινείστε από το γκρίζο κι από την έλλειψη πάθους και από κάποια πλήξη- αρκετή πλήξη, έχουν αρκετή πλήξη οι Σώμπρα εκεί έξω- και αυτό που εγώ ονομάζω μουντή  ζωή. Απομακρύνεστε από όλα αυτά επειδή απομακρύνεστε επίσης από την μαζική συνείδηση. Και θα συνειδητοποιήσετε ότι η μαζική συνείδηση είναι μουντή, πολύ μουντή, και  στην αρχή αυτό θα είναι κάπως λυπηρό. Και θα δείτε, θα παρατηρείτε την ζωή, την μαζική συνείδηση, τους ανθρώπους και θα αναρωτιέστε πώς μπορούσατε και επιζούσατε μέσα σε τόση μουντό, μέσα σε ένα τόσο απόλυτα μουντό περιβάλλον. Και μετά θα ρίξετε μια ματιά στον εαυτό σας σήμερα και θα αναρωτηθείτε γιατί ήσασταν τόσο καταραμένα μουντοί – θέλω να πω, σοβαρά μουντοί, θέλω να πω, είστε σοβαροί κι αυτό σας κάνει μουντούς ( γέλια).
Γιατί φορούσατε αυτά τα στενά εσώρουχα , κάτι που σας κάνει πραγματικά μουντούς  κι επίσης προκαλεί κυκλοφορικά προβλήματα. Γιατί ήσασταν τόσο καταραμένα σοβαροί, και το ρίχνατε στην φιλοσοφία και γεμίζατε με ένα σωρό makyo και μετά πέφτατε σε τέλμα. Είναι τόσο μουντό! Και μετά κάνατε μουντά  πράγματα όπως καθόσασταν όλη μέρα ( γέλια καθώς ο Αντάμους αρχίζει να μιμείται τον μουντό ), «Πού είναι η ενέργεια; Ο Αντάμους είπε ότι η ενέργεια ερχόταν» .
Δείτε το έτσι: Αν εσείς ήσασταν η ενέργεια, θα θέλατε να είστε μαζί σας; ( κι άλλα γέλια) Θεέ!  Και αντί να ανοίγεστε και να ανθίζετε και να είστε γεμάτοι χρώματα, επιτρέψατε στον εαυτό σας να γίνει γκριιι. Και τότε, όταν γίνεται πραγματικά γκρίζοι, τι κάνετε; Τι;
ΛΙΝΤΑ: Εσύ τι χρώμα φοράς; ( Το σακάκι του είναι  γκριζωπό).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μαύρο! ( και κάποιος φωνάζει « Γκρι!» ) Ω! Ω! Ω! Γρήγορα! Γρήγορα! Κρύψου πίσω από το δέντρο! Ω, όχι! Βάλε λίγο χρώμα .

Θα συνειδητοποιήσετε πόσο γκρίζοι ήσασταν στην ζωή σας και θα πείτε, «Δεν το θέλω αυτό στην ενσωματωμένη φώτιση.» Και μην ανησυχείτε, δεν θα υπάρχει.

Σαν ενσωματωμένος Μάστερ, θα  έχετε μεγάλη ευαισθησία και επίγνωση των πραγμάτων, και μερικές φορές όντως θα σας ενοχλεί να είστε μέσα  σε έναν μουντό  κόσμο. Αλλά τότε, τι θα κάνετε; Θα σταματήσετε, θα πάρετε μια βαθιά αναπνοή, «Εγώ Υπάρχω»  και απλά θα δημιουργήσετε. Θα ζωγραφίσετε πάνω από τον γκρι καμβά και ο γκρι καμβάς δεν είναι δικός σας. Είναι η ζωή. Είναι η ζωή.

Οπότε, αυτό που δεν θα πάρετε μαζί σας είναι- το βαρετό, το γκρίζο, το μουντό. Όσοι από εσάς έχετε κολλήσει στο μουντό  αυτή την στιγμή, είστε μέσα σε έναν κύκλο  μουντό , δεν είναι καν διασκεδαστικός ο κύκλος. Στην πραγματικότητα, δεν είναι καν κύκλος. Δεν είστε καν τόσο καλοί. Δεν κλείνετε τον κύκλο ( γέλια), επειδή εξακολουθείτε να  περιπλανιέστε. Εξακολουθείτε να περιπλανιέστε γύρω- γύρω, μένοντας σε έναν κύκλο που ποτέ δεν κλείνει. Αυτό είναι μουντό. Φιου!

Οπότε, εσείς που έχετε κολλήσει στο  μουντό  αυτή την στιγμή, βγάλετε το  από την πίσω πόρτα σας….

ΛΙΝΤΑ: Ωωω! ( γέλια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … και πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή, επειδή το γλέντι ξεκινάει. Πρέπει να ξεκινήσει. Δεν υπάρχει μουντός   ενσωματωμένος άνθρωπος ή μουντός Αναληφθείς Δάσκαλος. Υπάρχουν Αναληφθέντες  Δάσκαλοι  που είναι λίγο πιο διασκεδαστικοί από τους άλλους ( γέλια καθώς ο Αντάμους περπατάει καμαρωτά), αλλά δεν υπάρχει κανένας…
ΣΑΡΤ: Κάποιος γνωστός μας;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … μουντός… ναι, «Κάποιος γνωστός μου;» λέει ο Σαρτ. Ε λοιπόν, ο Κουτχούμι, ο Κουτχούμι.
Οκ. Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό. Πάμε πέρα από το μουντό και την τόση σοβαρότητα.

Ξέρετε, το όλο πνευματικό ταξίδι δεν έχει να κάνει με το να είναι κανείς σοβαρός. Έχει να κάνει με το να είναι κανείς λίγο τρελός και δυνατός και γενναίος, αλλά όχι σοβαρός.  Οπότε, βγείτε από τα μουντά  σας εσώρουχα. Ώρα για τα μπλουζάκια !!
Αν έκανα αυτή την διάλεξη σαν Σαιν Ζερμαίν, δεν θα είχε το ίδιο αντίκτυπο.
ΛΙΝΤΑ: Όχι, όχι. Είμαι σίγουρη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, όχι. Επόμενο θέμα. Οκ, ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό. Επόμενο θέμα, καθώς αρχίζουμε να βάζουμε λίγο χρώμα στην ζωή μας. Λίντα, με βοηθάς με το παντελόνι μου;  (γέλια).
Επόμενο θέμα. Βλέπετε, έχει πλάκα. Δεν είναι μουντό.

Ενέργεια και Ζωή

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ας μιλήσουμε για λίγο γύρω από την ενέργεια και την ζωή. Μπορεί να μην το έχετε σκεφτεί ποτέ, αλλά υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στην ενέργεια και στην ζωή. Αν το συζητήσετε, οι περισσότεροι άνθρωποι,  πιθανών  και οι περισσότεροι Σώμπρα, θα έλεγαν   ότι η ζωή είναι ενέργεια, αλλά δεν είναι. Καθόλου δεν είναι.

Η ενέργεια δεν είναι καν ζωτική δύναμη. Ξέρετε, πολλοί άνθρωποι μιλάνε για «ενέργεια της δύναμης της ζωής». Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Δεν υπάρχει πράνα που ρέει ολόγυρα. Υπάρχει ενέργεια η οποία κάθεται ακριβώς εδώ, μη-ενεργή, ουδέτερη, δεν κάνει τίποτα και δεν έχει νοημοσύνη, δεν έχει ατζέντα, και δεν σας κινεί. Εσείς την κινείτε.

Όταν οι άνθρωποι σκέφτονται την ενέργεια πιστεύουν ότι, -«Είναι στον αέρα.» Όχι, αυτό είναι το οξυγόνο. Δεν είναι η ενέργεια. Υπάρχει αυτή η παρανόηση ότι η ενέργεια είναι ζωή ενώ δεν είναι. Και εκεί είναι που γίνεται βαρετό το πράγμα, όταν πιστεύετε ότι η ζωή είναι ενέργεια, και τότε οι καταστάσεις σας ελέγχουν την ζωή, επειδή βασίζεστε στην ενέργεια. Είστε εξαρτημένοι από την ενέργεια.

Η ενέργεια είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από την ζωή. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι ζωή, για παράδειγμα, είναι να έχεις χρήματα. Όχι , αυτό είναι ενέργεια. Είναι απλά και μόνο ενέργεια. Πιστεύουν , για παράδειγμα, ότι η μουσική είναι ζωή. Όχι, η μουσική είναι απλά και μόνο ενέργεια.
Μπορούμε να βάλουμε λίγη μουσική να παίζει; Το πρώτο κομμάτι που παίξατε πριν βγούμε στον αέρα, μου λέει ο Κάλντρε. Έτσι λοιπόν, ακούστε το για λίγο για να σας βοηθήσει  με  το παράδειγμα.
( η μουσική ξεκινάει)
Η μουσική που θα ακούσετε, είναι απλά ενέργεια.
Ξέρετε ότι έχω πει ότι η ενέργεια είναι απλά  επικοινωνία. Μια επικοινωνία. Αυτό είναι όλο,  επικοινωνεί, είτε σαν μουσική, είτε σαν φως, είτε σαν χρήματα. Είναι απλά επικοινωνία, σε όλες τις μορφές της. Και τίποτε δεν συμβαίνει με αυτή την ενέργεια, μέχρι να εμφανιστείτε εσείς, μέχρι να υπάρξει συνείδηση. Τίποτε. Αυτή είναι η ζωή.

Όταν η συνείδηση συναντάει την ενέργεια, όταν η συνείδηση επιτρέπει, όταν είναι παρούσα – Εγώ Είμαι Εδώ – ξαφνικά η ενέργεια αρχίζει να κινείται και έχουμε ζωή. Σας ευχαριστώ για την μουσική. Αυτό ήταν ενέργεια. Δεν ήταν ζωή.

( η μουσική σταματάει)

Οι άνθρωποι πιστεύουν λανθασμένα  την  ζωή σαν κάτι που  έχει πολλή ενέργεια. Δεν είναι έτσι. Δεν είναι έτσι. Η ενέργεια είναι απλά και μόνο ενέργεια. Και είναι ένα πολύ απλό, αλλά πολύ σημαντικό σημείο στην έλευσή  σας σαν Μάστερ, να συνειδητοποιήσετε ότι υπάρχει ενέργεια εδώ. Δεν είναι ομαδική ενέργεια. Δεν είναι πράνα.

Ξέρετε, καταλαβαίνω τι εννοούν όταν μιλάνε για το πράνα – ξέρετε, πράνα, ενέργεια της δύναμης της ζωής – αλλά θα έκανε κάποιον να πιστέψει ότι υπάρχει κάτι εκεί έξω που θέλουν ή χρειάζονται και προσπαθούν να το φέρουν εδώ μέσα, για να γίνουν πιο ευτυχισμένοι ή καλύτεροι ή οτιδήποτε- πιο υγιείς. Δεν υπάρχει. Το έχω ψάξει. Το έχω ελέγξει. Έχω ρωτήσει σε όλο το σύμπαν, «Μήπως είδατε το πράνα; Μήπως είδατε το πράνα;» Φυσικά, όταν πήγα στο άσραμ της Νέας Εποχής μου είπαν, «Ω, ναι. Το πράνα είναι παντού γύρω μας» (μιλώντας με ινδική προφορά). Αλλά δεν υπάρχει. Ειλικρινά, δεν υπάρχει.

 

Η ενέργεια είναι παντού και είναι δική σας. Δεν είναι κάποιου άλλου, είναι δική σας. Είναι  τόσο  πολύ σημαντικό να το καταλάβετε.  Είναι η δική σας ενέργεια. Δεν είναι εκεί έξω. Δεν είναι στον αέρα. Δεν έρχεται από κάποιον άλλον γαλαξία. Είναι ακριβώς εδώ. Δεν είναι για να την μοιράζεστε με άλλους. Ποτέ, ποτέ. Ποτέ να μην μοιράζετε την ενέργειά σας. Ακόμα ένα μπλουζάκι. Πρέπει να το γράψουμε εδώ πάνω  (εννοεί στα μπλουζάκια).
Ποτέ να μην μοιράζεστε την ενέργειά σας, και ξέρω ότι αυτό ακούγεται απαίσιο, επειδή οι  άνθρωποι πάντοτε χαρίζουν την ενέργειά τους. Γιατί το κάνετε αυτό; Δεν μπορείτε. Δεν μπορείτε να  δώσετε την ενέργειά σας σε κάποιον άλλον. Μπορείτε  να τον εμπνεύσετε να χρησιμοποιήσει την δική του ενέργεια, απλά και μόνο με την παρουσία σας – την λάμψη σας, το δυναμικό σας – αλλά δεν μπορείτε ποτέ να του δώσετε την ενέργειά σας. Όπως ποτέ δεν μπορείτε να πάρετε την ενέργεια κάποιου άλλου. Μπορεί να προσποιηθείτε ότι το κάνετε, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Η ενέργεια είναι παντού και είναι δικιά σας. Σας περιμένει. Απλά σας περιμένει. Είναι στην αναμονή χωρίς ατζέντα, χωρίς νοημοσύνη. Είναι στην υπηρεσία σας.

Όταν είστε παρόντες, όταν έχετε πει, «Θα είμαι η ζωή μου, μέσα στην ζωή μου, της ζωής μου, δημιουργός της ζωής μου,»  όταν είστε τόσο αφοσιωμένοι και έχετε τόσο πάθος που βρίσκεστε εδώ, ξαφνικά η ενέργειά σας παίρνει ζωή. Δημιουργεί… όχι, το παίρνω πίσω.
Η ενέργεια τώρα είναι στην υπηρεσία σας, και θα διευκολύνει την δική σας δημιουργία για την ζωή που ονειρεύεστε και που επιλέγετε. Τελεία.

Ποτέ ξανά μην μπερδέψετε την ενέργεια με την ζωή. Ζωή είναι όταν είστε παρόντες, όταν δεν είστε πια μουντοί, όταν δεν θα περιπλανιέστε πια σε ατελείωτες αναζητήσεις για το νόημα της ζωής, όταν δεν θα πλήττετε πια, όταν θα επιλέξετε να είστε μέσα στην δημιουργία σας. Ακούγεται πολύ αυτονόητο – να επιλέξετε να είστε μέσα στην δημιουργία σας – αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το κάνουν.

α) Δεν αναγνωρίζουν ότι «Αυτή είναι η δημιουργία μου»,
β) δεν καταλαβαίνουν την ενέργεια.
Ακόμα δουλεύουν γι αυτήν, αντί να την αφήσουν να δουλεύει γι αυτούς. Και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι πλήρως παρόντες,  δηλαδή συνειδητά, «Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι. Εγώ Είμαι Εδώ, επειδή το έχω επιλέξει.» Μπουμ! Τώρα οι ενέργειες αλλάζουν. Οι δικές σας ενέργειες αλλάζουν. Κατευθείαν μπαίνουν στην υπηρεσία σας για να σας βοηθήσουν να δημιουργήσετε την εμπειρία μέσα στην δημιουργία σας. Είναι τόσο απλό.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό. Είναι τόσο απλό. Ναι.

Η ενέργεια δεν είναι ζωή. Η ενέργεια υποστηρίζει την εμπειρία της ζωής. Και πάλι θα σας πω, είναι ένα πολύ απλό θέμα και κάποιοι από εσάς θα πείτε, «Λοιπόν, ναι. Είναι προφανές.» Αλλά τώρα θα το ζήσετε; Κι αυτό σημαίνει να βγείτε έξω από την γκρίζα μονοτονία, να επιστρέψετε πίσω σε ένα αληθινό πάθος. Όχι στο παλιό ανθρώπινο πάθος, αλλά στο αληθινό πάθος, «Εγώ δημιουργώ, εγώ ζω εμπειρίες.» Αυτό είναι. «Δημιουργώ τις δημιουργίες μου, και μπορώ να το κάνω ενόσω είμαι στην μαζική συνείδηση. Δικές μου δημιουργίες, και μπορώ να ζήσω την εμπειρία που μου προσφέρουν.»

Θα  πάψετε να αναρωτιέστε, «Λοιπόν, πώς και δεν τα καταφέρνω σε τίποτε;» και «Θέλω να έχω αφθονία, αλλά δεν έχω,» επειδή εξακολουθείτε ακόμα να εξισώνετε την ενέργεια με την ζωή, θεωρώντας ότι είναι το ίδιο πράγμα. Ακόμα πιστεύετε ότι η ενέργεια είναι ζωή. Δεν είναι. Εσείς είστε η ζωή. Επιτρέψτε στην ενέργεια τώρα να υποστηρίξει τις δημιουργίες σας. Ωραία.

Καλή βαθιά αναπνοή με αυτό. Καλή βαθιά αναπνοή.

Νοιώθω ότι έχετε κάποιες ερωτήσεις πάνω σε αυτό, αλλά δεν θα τις απαντήσω. Όχι, επειδή δεν θέλω να μπείτε στο μυαλό. Είναι πολύ απλό.
Η ενέργεια δεν είναι ζωή. Είναι δυο ξεχωριστά πράγματα. Η ζωή προκύπτει όταν είναι παρούσα η συνείδηση. Η ενέργεια μετά δουλεύει για εσάς και έχετε αυτό που τώρα αποκαλείτε ζωή. Η ζωή δεν χρειάζεται να είναι σε ένα φυσικό σώμα.
Με την ευκαιρία, αυτό το φυσικό σώμα δεν είναι ζωή. Λέτε, «Λοιπόν, όχι, είμαι ζωντανός.»  Αλλά το φυσικό σας σώμα δεν είναι ζωή. Είναι ενέργεια. Αυτό είναι όλο. Είναι ενέργεια με την μορφή ενός σώματος.

Μετά σκέφτεστε, «Λοιπόν, εντάξει, είναι οι σκέψεις μου – οι σκέψεις που περνάνε από το μυαλό μου. Αυτό είναι ζωή.» Όχι, στην πραγματικότητα αυτό είναι απλά ενέργεια. Το μυαλό σας δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα εκκολαπτήριο ενέργειας και δημιουργεί σκέψεις. Διαρκώς παράγει σκέψεις, αλλά δεν είναι ζωή. Το να είστε μέσα στις σκέψεις σας δεν είναι ζωή. Απλά είστε έρμαιο της ενέργειας όταν είστε στις σκέψεις σας ( ελαφριά παύση). Βγάζει νόημα; ( σιωπή) Όλοι σας έχετε αυτό το «WTF» ύφος ( * what the fuck, σε ελεύθερη μετάφραση:  τι στο διάολο;) «Τι είπε τώρα;»

Είπα, Χαρείτε την ζωή σας, οκ; Σταματήστε να είστε τόσο μουντοί. Οκ,  θα αρχίσω να διαλέγω τους μουντούς  ανθρώπους  που είναι στο ακροατήριο. Ναι.
Ω, ναι, ναι, ναι! Όχι σε αυτή την συνεδρία, στην επόμενη.
Μην έρθετε ντυμένοι μουντά ( ο Αντάμους γελάει) Μην δείχνετε μουντοί.  Ξέρετε, Το μουντό ύφος;

ΛΙΝΤΑ: Ποιο είναι το μουντό ύφος;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, έλα εδώ πάνω. Μπορείς να το κάνεις ( ο Αντάμους γελάει)

ΛΙΝΤΑ: Όχι, εσύ μπορείς να το κάνεις. Εγώ δεν είμαι  μουντή!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιος θέλει να κάνει το μουντό ύφος εδώ πάνω στην σκηνή; Ποιος είναι καλός σ αυτό; Αα! Αα! Δεν είσαι μουντή, αλλά μπορείς να το κάνεις.

ΤΑΝΤ: Μπορώ να το κάνω αυτό το ύφος.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπορείς να κάνεις το ύφος. Οκ. ( κάνει επίδειξη)

Ω, πολύ καλό. Ήμουν έτοιμος να πω, δεν μοιάζει με το ύφος που έχουν πολλοί γνωστοί μας; ( γέλια) Κάνε το άλλη μια φορά ( το κάνει ξανά). Όχι, αν δεν σε πειράζει θα κάνω μια διόρθωση, ένα μουντό άτομο δεν  είναι τόσο εκφραστικό. Οκ ( το κάνει ξανά και ο Αντάμους γελάει). Αυτό είναι το μουντό. Οκ.
Τώρα, το ανάποδο, να είσαι συνειδητή και παρούσα, να είσαι στην ζωή ( η Ταντ δείχνει πώς είναι).

ΤΑΝΤ: Εγώ είμαι εδώ.

ΣΩΜΠΡΑ 3 ( γυναίκα): Λίντα, ρίξε του μια βρώμικη ματιά.

ΛΙΝΤΑ: Η Ενριέττα θέλει.

ΕΝΡΙΕΤΤΑ: Εγώ;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θέλεις να κάνεις την μουντή; Πρέπει να δώσουμε σε όλους εκεί έξω να καταλάβουν- κάποιοι από αυτούς δεν μιλάνε Αγγλικά και αναρωτιούνται, «Τι σημαίνει η λέξη dreary; Δεν μπορώ να καταλάβω τί σημαίνει  η λέξη «dreary». Οπότε, ας το κάνουμε γι αυτούς με ένα παράδειγμα( η Ενριέττα παίρνει  ένα πολύ μουντό ύφος). Σκέψου τα παιδικά σου χρόνια ( γέλια καθώς συνεχίζει με ένα πολύ μουντό ύφος). Άουτς! Ήταν πολύ καλό. Ήταν ένα καλό μουντό ύφος ( το κοινό χειροκροτάει). Ναι. Ναι. Και τώρα είσαι απλά ένας τρελός ενσωματωμένος Μάστερ ( τώρα γίνεται πολύ χαρούμενη και το κοινό γελάει). Αυτοί είναι οι τύποι που πρέπει να αποφεύγετε ( γέλια) Είναι στο τμήμα του κρεοπωλείου στο σούπερ μάρκετ και κάνει κάτι τέτοια, και…. ( ο Αντάμους γελάει). Θέλει κανείς άλλος να μας δείξει το μουντό ύφος γι αυτούς που μας βλέπουν από το διαδίκτυο σήμερα;

ΛΙΝΤΑ: Η Έντιθ! ( γέλια)

ΕΝΤΙΘ: Δεν θυμώνω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θέλεις να κάνεις το μουντό ύφος;
Έντιθ! ( το κοινό αρχίζει να φωνάζει ρυθμικά «Έντιθ! Έντιθ! Έντιθ!») Έντιθ, θέλουν να κάνεις το μουντό ύφος. Ανεβάστε λίγο τα φώτα, παρακαλώ. ( το κοινό εξακολουθεί να φωνάζει ρυθμικά και η Έντιθ κάνει γκριμάτσες και χειρονομίες) Αυτό είναι το μουντό!  Το έκανε μόλις! ( πολλά γέλια- σηκώνεται πάνω). Άσε με να σε βοηθήσω, κυρία μου.

ΕΝΤΙΘ: Σε ευχαριστώ , ευγενικέ κύριε.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα κάνεις το μουντό ύφος όρθια. Οκ.

ΕΝΤΙΘ: Το ελπίζω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μουντό, γκρίζο, βαρετό ( κάνει επίδειξη.) Ωω! Κάνε το πάλι. Πού είναι η κάμερα; Ω, το κόκκινο φως εκεί πέρα. Τώρα δείχνεις λίγο φοβισμένη.( γέλια)

ΕΝΤΙΘ: Σόρι. Απλά μουντά, γκρίζα ( κάνει έναν μουντό μορφασμό) Αρκετά καλό, Έντιθ. Αρκετά καλό. Ναι, ναι. Σε ευχαριστώ ( χειροκροτήματα). Τώρα, είσαι παρούσα στην ζωή , στην δική σου ζωή. Πώς θα είναι; ( αρχίζει να κάνει μια γκριμάτσα) Αυτό δείχνει μουντό, Έντιθ ( γέλια).

ΕΝΤΙΘ: Απλά σκεφτόμουν μακάρι να ήμουν πλούσια παρά όμορφη ( κι άλλα γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, χαίρομαι που διάλεξες την ομορφιά ( ο Αντάμους γελάει) Γιατί όχι και τα δύο;
ΕΝΤΙΘ: Θα μου άρεσε να είχα και τα δύο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπορείς απλά – ξέρεις, τα είπαμε σήμερα. Ο κυριότερος λόγος που είμαστε μπροστά στο πρόγραμμα είναι το Επιτρέπω. Εσύ μιλάς συνέχεια για την αφθονία. Μπορείς απλά να την επιτρέψεις;
ΕΝΤΙΘ: Φυσικά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τότε κάνε το.
Οκ, να ξανάρθεις. Θέλω εκατό δολάρια την επόμενη φορά ( γέλια). Όχι, αυτό είναι αφθονία. Απλά θα πάρεις….
Σε ευχαριστώ. Ωραία. Κι έτσι, ας πάμε – πιστεύω ότι οι ακροατές, οι τηλεθεατές πήραν μια ιδέα , τι σημαίνει dreary.(* μουντός, βαριεστημένος, βαρετός, μονότονος, μίζερος, όλα αυτά)

Είχαμε μια Σειρά πριν λίγο καιρό γύρω από το Kharisma. Ξέρετε, το kharisma είναι όταν είσαι παρών, όταν είσαι συνειδητός, δημιουργείς. Αυτή είναι η ζωή. Αυτή είναι η ζωή. Μετά η ενέργεια μπαίνει μέσα και τελειώνουμε κάθε συζήτηση γύρω από την αφθονία. Δεν βλέπω την ώρα,  θα είναι μέρα γιορτής.
ΕΝΤΙΘ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εγώ βάζω την τούρτα και την σαμπάνια για όλους όταν τελικά θάψουμε την συζήτηση για την αφθονία, επειδή κάποιοι από εσάς είστε ακόμα εξαρτημένοι. Την αγαπάτε. Ναι. Ακόμα σας αρέσουν τα χτυπήματα από την έλλειψη αφθονίας. Δεν θα μπω σε αυτό, αλλά ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή. Θα τελειώσουμε αυτές τις συζητήσεις και θα ζήσουμε σαν πραγματικοί ενσωματωμένοι Μάστερς. Επόμενο.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή και ας ανάψουμε τα φώτα. Μεγάλα φώτα.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή. Είναι η ώρα για την μεράμπ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα μπορείτε να κοιμηθείτε όλοι σας. «Ω, είμαι τόσο βαριεστημένος σήμερα.» ( γέλια). Όχι, πραγματικά. Στα εργαστήρια και στις εκδηλώσεις θα προκαλώ τους μουντούς. Δεν υπάρχει χώρος γι αυτούς στις συγκεντρώσεις μας. Δεν υπάρχει χώρος για κάτι τέτοιο.

ΚΕΡΡΙ: Αμήν! ( γέλια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Άκουσα ένα «Αμήν» από το ακροατήριο! Αμήν! (το κοινό φωνάζει «Ουάου!» και χειροκροτάει) Είναι πολύ πιο διασκεδαστικό να βάζετε πάθος στις δημιουργίες σας. Προσελκύει πολύ ενέργεια. Είναι πολύ πιο διασκεδαστικό να απολαμβάνεις την ζωή. Σταματήστε να είστε συγκρατημένοι. Έτσι λοιπόν θα ανεβάζω  στην σκηνή τους μουντούς ανθρώπους. Θα δουλέψω με την Λίντα. Θα φτιάξουμε ένα βραβείο για τους μουντούς (γέλια). Ένα μικρό γκρίζο αυτοκόλλητο!
ΛΙΝΤΑ: Ω, αυτό μπορώ να το κάνω!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πάρε ένα γκρι αυτοκόλλητο. Δεν χωράνε πλέον αυτά εδώ μέσα. Δεν χωράνε εδώ, ξέρετε, όλοι σας, ο καθένας από εσάς ανεξαιρέτως, έχετε αυτό το θέμα, «Πρέπει να περάσω μέσα από το μακρύ μονοπάτι του μαρτυρίου αναζητώντας το Άγιο Δισκοπότηρο.» Ξέρετε, αν είχατε σταθεί για λίγο να ρίξετε μια ματιά, το Άγιο Δισκοπότηρο ήταν μπροστά σας όλο αυτό το διάστημα. Κι εσείς συνεχίζατε αυτή την μουντή αναζήτηση, κι ελπίζω να γράψετε βιβλία γι αυτό το θέμα και να διακωμωδείτε το πόσο γκρίζοι  και μουντοί  ήσασταν σε αυτή την θεάρεστη σοβαρή αναζήτηση για κάτι που ήταν μπροστά στα μάτια σας! Απορώ πώς και δεν σκοντάψατε πάνω του  ενώ το αναζητούσατε.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και επιτρέψτε. «Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι. Εγώ Είμαι ένας καταραμένος δημιουργός, και διασκεδάζω με τις δημιουργίες μου.»

Αρκετά είπαμε, ώρα για την μεράμπ. Η μουσική έτοιμη, ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή, καθώς μεταβαίνουμε… ε, μέσα στην μουσική ( γέλια).
( η μουσική ξεκινάει)

Μεράμπ

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή, και θα σας ζητήσω να σημειώσετε κάτι που συνέβαινε κατά την διάρκεια της απόσπασης σήμερα. Υπήρχαν κάποιες καλές πληροφορίες, αλλά συνέβαινε και κάτι άλλο.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή. Ας επιτρέψουμε απλά, για μια στιγμή, καθώς παίζει η μουσική.

Καλή βαθιά αναπνοή. Πολύ γέλιο σήμερα. Πολύ και καλό γέλιο.

Οι πνευματικές συγκεντρώσεις θα έπρεπε να έχουν να κάνουν μόνο με το γέλιο. Θέλω να πω, σχεδόν μόνο, ίσως και λίγη σοβαρότητα, αλλά σχεδόν μόνο για το γέλιο. Το αστείο είναι ότι, σαν ενσωματωμένοι Μάστερ, θα γελάτε πολύ με το πόσο μουντοί ήσασταν . Όχι, πραγματικά θα λέτε, «Γιατί  πήρα τόσο σοβαρά την υπερβολική  αγιότητα του πράγματος;» Λοιπόν, επειδή έτσι σας είπε να κάνετε η μαζική συνείδηση.

Ξέρετε, ο Κουτχούμι. Αγαπώ τον Κουτχούμι. Είναι ένα τέλειο παράδειγμα κάποιου που υπήρξε ο πιο μουντός άνθρωπος, που περπάτησε ποτέ σε αυτό τον πλανήτη. Ειλικρινά, ήταν πολύ σοβαρός και όλο κανόνες και όλα αυτά για να κάνει ευτυχισμένους τους γονείς του. Ένα από τα πιο βαρετά πράγματα που μπορείτε να κάνετε είναι να προσπαθήσετε να κάνετε ευτυχισμένους τους γονείς σας. Το επόμενο είναι να προσπαθήσετε να κάνετε τα παιδιά σας ευτυχισμένα. Ναι. Αυτό εισέπραξε ένα μεγάλο, «Ω, ναι» από εσάς που παρακολουθείτε από το ίντερνετ.

Ο Κουτχούμι ήταν πολύ μουντός. Θέλω να πω, μπορούσε να αδειάσει ένα ολόκληρο μπαρ, αλλά δεν θα το έκανε ποτέ, επειδή ήταν πολύ μουντός για να πάει σε μπαρ ( γέλια). Θα μπορούσε να αδειάσει ένα ολόκληρο μπαρ, επειδή όλοι θα το ένοιωθαν. Ξέρετε, θα  άρχιζε να κάνει όλες αυτές τις ερωτήσεις, «Λοιπόν, τι έχει μέσα αυτό το ποτό; Και τι έχει μέσα εκείνο; Και τι θα μου κάνει; Και, είναι νόμιμο; Και…» Βαρετές ερωτήσεις. Πιες απλά το γαμ…- ποτό, Κουτχούμι! Απλά πιες το! ( γέλια)

Αλλά κάπως έτσι δεν ήσασταν αρκετοί από εσάς στο πνευματικό σας ταξίδι; «Λοιπόν, τι πρέπει να κάνω; Πώς θα είναι; Τι ακολουθεί μετά; Το κάνω σωστά; Πού είναι το εγχειρίδιο να μου πει τι θα κάνω;» Απλά κάνε το!

Ο Κουτχούμι ήταν τόσο μουντός…

ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ: Πόσο μουντός ήταν; ( κι άλλα γέλια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ήταν τόσο βαρετός, που μπορούσε να μπει – είναι αληθινή ιστορία-  μπορούσε να μπει σε ένα μπουρδέλο, έναν οίκο ανοχής, και να τους βάλει όλους για ύπνο. Όλους για ύπνο. Λοιπόν, θα ξεκινούσε να ρωτάει, «Μήπως έχετε κάποια αρρώστια; Και μήπως έχετε καθόλου, ξέρετε…» Ααα! «Τι σερβίρετε σήμερα για πρωινό;» Απλά κάντο Κουτχούμι! Απλά κάνε το!

Τέλος πάντων, ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή.

Ξεπέρασε αυτή την κατάσταση του να είναι μουντός και έγινε φως. Έγινε πραγματικό φως γεμάτος χαρά, ποτέ δεν ξαναέγινε σοβαρός, πάντοτε αυθόρμητος, πάντοτε χαρούμενος, ποτέ πια κολλημένος στο μυαλό, ποτέ δεν έγινε ηθικολόγος, ποτέ δεν έγινε βαρετός. Κάντε του μια ερώτηση – μια σοβαρή ερώτηση- κι εκείνος θα σας πει ένα αστείο, επειδή, βλέπετε, ήξερε τί συνέβαινε στην πραγματικότητα. Όταν κάποιος του πει, «Μάστερ, πού είναι ο δρόμος για την φώτιση;» θα του έλεγε κάτι αστείο, εντελώς άσχετο. Κι αυτό θα το αποσπούσε τόσο όσο χρειάζεται για να πάψει να είναι σοβαρός. Δεν υπάρχει δρόμος. Δεν υπάρχει μονοπάτι που οδηγεί στην φώτιση. Όλα είναι απλά Επιτρέπω. Αυτό είναι.
Αλλά σας κάνω επίτηδες απόσπαση.

Χάνοντας τον Άνθρωπο

Κάτι περίεργο συμβαίνει αυτή την στιγμή με όλη αυτή την απόσπαση και τις ιστορίες και όλα τα υπόλοιπά. Πιθανόν να αναρωτιέστε  τον τελευταίο καιρό, τις τελευταίες δέκα μέρες περίπου, «Τι μου συμβαίνει; Νοιώθω αποσυνδεδεμένος, σαν να μην είμαι συγκροτημένος.»

Αυτό που συμβαίνει εδώ, αγαπητέ Μάστερ, είναι ότι χάνεις τον άνθρωπο. Ξέρεις, αυτός  ο  άνθρωπος, αυτός ο μουντός, ο γκρίζος άνθρωπος φεύγει μακριά. Ή καλύτερα, όπως, ξέρετε πώς είναι όταν το  φίδι χάνει το δέρμα του, ειδικά αν το φίδι ένοιωθε ότι αυτή ήταν η ταυτότητά του, επειδή αυτό έβλεπε κι αυτό ένοιωθε καθώς σερνόταν στο έδαφος, και μετά άρχισε να χάνει το δέρμα του.
Ένα μεγάλο κομμάτι σας αυτή την στιγμή αποτραβιέται. Δεν σημαίνει ότι θα το χάσετε, αλλά απομακρύνεται, κατά κάποιον τρόπο, ένα στρώμα, ένα τεράστιο στρώμα, έτσι ώστε να μπορέσετε να αποκαλύψετε τον Μάστερ.

Ο άνθρωπος απομακρύνεται προς το παρόν. Θα ενσωματωθεί στο τέλος, αλλά αρχικά πήγε στις άλλες σφαίρες, στα βραδινά σας όνειρα.

Η ανθρώπινη πλευρά  που ήταν τόσο μουντή, άχρωμη, που  ποτέ δεν ήταν δημιουργός, εθισμένη στην ενέργεια, αυτή με την οποία είχατε ταυτιστεί με πολλούς τρόπους, τώρα αποτραβιέται,  όπως κάνουν όταν αλλάζουν δέρμα κάποια ζώα,  όπως το ξεφλούδισμα του κορμού των δέντρων. Κάποιες μέρες δίνει την αίσθηση ότι απομακρύνονται. Άλλες μέρες δίνει την αίσθηση ότι απλά πέφτουν. Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα, αλλά μερικές φορές δυσάρεστη κατάσταση.

Η ανθρώπινη ταυτότητα που ήταν τόσο παγιωμένη, τόσο σφιχτή, τώρα φεύγει. Πηγαίνει στις σφαίρες του ονείρου και γι αυτό, θα το πω ξανά, πολλά όνειρά σας ήταν τόσο έντονα αυτή την εποχή. Ο άνθρωπος γίνεται η δική του πτυχή, κι αυτή η πτυχή φεύγει τώρα από εσάς, από την συνείδηση.

Αυτή η πτυχή θα πάει στις σφαίρες των ονείρων σας, κι εκεί θα φτάσει τελικά στην σοφία. Αλλά αυτή την στιγμή παίζει στις άλλες σφαίρες, προσπαθεί ακόμα να βρει λύσεις σε πολλά από αυτά που της συνέβησαν στην ζωή της. Θα επισκεφτεί ανθρώπους από το παρελθόν, παλιές εμπειρίες από το παρελθόν. Θα το  συνειδητοποιήσετε  στα όνειρά σας το βράδυ  και θα αναρωτιέστε, «Τι συμβαίνει; Γιατί βγαίνουν αυτά τα συναισθήματα της αποστροφής, της έλλειψης ολοκλήρωσης; Γιατί νοιώθω ότι ο άνθρωπος πηγαίνει προς τα πίσω;» ενώ έχετε κάνει τόσο καλή δουλειά στο θέμα της απελευθέρωσης.

Πηγαίνει για μια μεγίστης σημασίας  ρύθμιση. Αυτή η ανθρώπινη πτυχή πηγαίνει σε άλλες σφαίρες, μη-ονειρικές σφαίρες, αλλά σε σφαίρες όπου θα έχει πολλή χρόνο και ησυχία να μείνει μόνη της. Ναι, ακόμα κι όταν θα είναι στις σφαίρες του ονείρου, θα είναι επίσης και σε μια ήσυχη σφαίρα μόνη της, απομονωμένη, μακριά από όλα.

Εκεί θα κλάψει. Εκεί θα επαναστατήσει. Θα  προσπαθήσει να λύσει τα θέματά της- «Γιατί ήρθε στην Γη, πρώτα από όλα; Γιατί μάζεψε τόσο θυμό και μίσος και πόνο;» Εκεί θα ασχοληθεί με τον εαυτό της, και θα περάσει πολύ δύσκολα. Αλλά  δεν πρόκειται να  επηρεάσει πολύ την ζωή σας σαν  Μάστερ. Θα το αισθάνεστε αυτό που συμβαίνει εκεί έξω. Θα το αισθάνεστε, αλλά δεν θα είναι σε θέση να επέμβει στην ζωή σας.

Αυτή την στιγμή, που βρισκόμαστε στην υπέροχη θέση να είμαστε αληθινοί δημιουργοί, αυτή την στιγμή η ανθρώπινη πτυχή αποσύρεται, αποσυνδέεται. Θα μπορούσατε να είστε σχεδόν σαν… έχετε αυτό το πλάσμα στον πλανήτη σας που ονομάζεται χελώνα, σχεδόν σαν να απομακρύνεται το κέλυφος και να πηγαίνει κάπου αλλού έτσι ώστε να μην μπορεί να παρέμβει. Θα το νοιώσετε, ναι, αλλά δεν θα εμπλακεί άμεσα στην ζωή σας.

Τελικά, θα ενσωματωθεί. Τελικά, θα επιστρέψει σαν σοφός άνθρωπος, σαν ολοκληρωμένος άνθρωπος. Θα επιστρέψει για να σμίξει  με τον Μάστερ, με το Εγώ Είμαι. Θα επιστρέψει για να σμίξει μαζί σας στην ζωή.

Μην το πάρετε ανάλαφρα. Με άλλα λόγια, είναι ένα μεγάλο βήμα.
Αν τον τελευταίο καιρό αναρωτιέστε, «Γιατί έχω αυτά τα παράξενα συναισθήματα;» είναι επειδή φεύγει αυτή η ανθρώπινη πτυχή.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό και απλά ας επιτρέψουμε.

Δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς το Επιτρέπω, χωρίς την σοφία, χωρίς τον Μάστερ, χωρίς την κατανόηση της ενέργειας.

Χωρίς αυτά η ανθρώπινη πτυχή θα παρέμενε προσκολλημένη. Θα είχε  θαφτεί πιο βαθιά. Θα είχε δημιουργήσει ένα πιο σκληρό κέλυφος. Αλλά αυτή την στιγμή, πάρτε μια βαθιά αναπνοή, Μάστερ και άνθρωπε, και επιτρέψτε της να πάει εκεί που χρειάζεται να πάει  με χάρη.

Ο ανθρώπινος εαυτός έχει γεμίσει συναισθήματα. Ζούσε σε μια θάλασσα συναισθημάτων. Είναι εθισμένος στο δράμα και στο συναίσθημα. Δεν υπάρχει χώρος γι αυτά εκεί που πάει ο Μάστερ. Είναι ψεύτικη, μια ψεύτικη πραγματικότητα. Ουσιαστικά είναι ψεύτικα ενεργειακά δυναμικά – το συναίσθημα, το δράμα κι όλα τα υπόλοιπα.

Όταν κάποιος δεν καταλαβαίνει την διαφορά ανάμεσα στην ενέργεια και την ζωή, έχει την τάση να εθίζεται πολύ στο δράμα. Είναι από τα λίγα πράγματα που φέρνουν ενέργεια στην ζωή τους. Δεν υπάρχει θέση γι αυτά στην ζωή του Μάστερ. Ο Μάστερ ασχολείται με την ενέργεια του Μάστερ, με την αγνή ενέργεια.

Ο Μάστερ φέρνει συνείδηση και δημιουργία. Τότε εισέρχεται η ενέργεια για να επιτρέψει την εμπειρία, την χαρά και την απλότητα.

Το στρώμα της ανθρώπινης πτυχής φεύγει.

Θα συντονιστεί με την σοφία. Θα συντονιστεί με το γέλιο.

Κάποιος μπορεί να ρωτήσει, «Λοιπόν, η ανθρώπινη πτυχή θα βρει τις λύσεις;» Δεν είναι αυτό το θέμα. Δεν έχει να κάνει με την επίλυση οποιουδήποτε θέματος. Έχει να κάνει με την αποδοχή. Λύση σημαίνει ότι όλα ενώνονται για ένα ευτυχισμένο τέλος. Δεν έχει να κάνει με αυτό.

*** Έχει να κάνει με την αποδοχή, ο άνθρωπος επιτέλους λέει, «Ήμουν εδώ για την εμπειρία.» Αυτό είναι. Δεν είναι ανάγκη να  λύσει τίποτε! ***

Κι εσείς, πώς θα σας λέμε τώρα – Άνθρωπο; Μάστερ; – Δεν ξέρω, αλλά θα νοιώσετε πολύ ανοιχτοί  καθώς θα φεύγει αυτό το παλιό  ανθρώπινο στρώμα, η ανθρώπινη πτυχή , όπως λέω, αποσύρεται. Είναι σαν να πέφτει, αλλά μερικές φορές χρειάζεται  επίσης να την τραβήξουν  για να φύγει. Αλλά καθώς συμβαίνει αυτό, θα νοιώθετε πολύ ευαίσθητοι, πολύ ανοιχτοί – κατά κάποιον τρόπο, απροστάτευτοι. Αλλά αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι  ότι αναπτύσσετε  ένα υψηλότερο, πολύ υψηλότερο  βαθμό επίγνωσης.

Ξέρετε ότι, καθώς ο άνθρωπος έγινε πιο σκληρός, πιο περιορισμένος,  περιορίστηκε η επίγνωση του. Και καθώς αυτή η ανθρώπινη πτυχή έφυγε για τις άλλες σφαίρες για λίγο, θα νοιώθετε πολύ, πολύ ευαίσθητοι με τις καταστάσεις. Κι αυτό είναι καλό, επειδή τώρα θα καταλάβετε την ενέργεια  καλύτερα από ποτέ. Θα νοιώθετε  την ενέργεια, επειδή θα συνειδητοποιήσετε μια διαφορά ανάμεσα στην ενέργεια και στην ζωή.

Αλλά ίσως επίσης να νοιώσετε ευάλωτοι. Πολύ εκτεθειμένοι. Και όταν συμβεί αυτό, απλά θυμηθείτε κάτι πολύ απλό: Η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί.

Όταν νοιώθετε εκτεθειμένοι, ευάλωτοι σαν να πρόκειται κάτι να σας επιτεθεί, ξέρετε, ψυχική ενέργεια ή ακόμα κι ένας σκύλος, να θυμάστε ότι όλα είναι ενέργεια και είναι εδώ για να σας υπηρετεί.

Μπορεί να νομίζετε ότι χρειάζεται μεγάλο κουράγιο για να αφήσετε τον εαυτό σας να νοιώθει ευάλωτος, ανοιχτός, απροστάτευτος. Αλλά πολύ σύντομα θα μάθετε ότι, καθώς έρχεται η ενέργεια, θα πω, πιο κοντά σας – πάντοτε ήταν εκεί , αλλά πραγματικά έρχεται κοντά στην συνείδησή σας- ακόμα κι αυτή που κάποιος θα την αποκαλούσε κακή ενέργεια, ξαφνικά μετατρέπεται. Δεν υπάρχει κακή ή καλή ενέργεια. Είναι απλά και μόνο ενέργεια.

Έστω ότι σε αυτή την ευάλωτη κατάσταση, όπου το κέλυφος της ανθρώπινης πτυχής έχει βγει, έστω ότι νοιώθετε να σας πλησιάζει μια ψυχική, μια κακή ενέργεια. Παίρνετε μια βαθιά αναπνοή στο «Εγώ Είμαι, Εγώ Υπάρχω.» Η ενέργεια μπορεί να σας πλησιάσει πολύ κοντά, σαν να σας επιτίθεται, η κακή και άσχημη ενέργεια. Και τότε ξαφνικά, λίγο πριν σας αρπάξει, μετατρέπεται.

Είναι λίγο τρομακτικά να σας πλησιάσει τόσο πολύ, αλλά ξαφνικά θα συνειδητοποιήσετε ότι είναι απλά ενέργεια. Δεν είναι ζωή. Δεν είναι η ζωή που σας φέρνει δυσκολίες. Δεν είναι η ζωή που έχει ένα πεπρωμένο για σας. Είναι απλά ενέργεια. Και τότε γίνεται διασκεδαστικό, φίλοι μου. Γίνεται διασκεδαστικό.

Αφότου θα έχετε κάποιες τρομακτικές εμπειρίες με την ενέργεια, σαν κάτι να προσπαθεί να σας τυλίξει, να σας κάνει κομμάτια κι εσείς κρατάτε την θέση σας- δεν διστάζετε, δεν κουνάτε βλέφαρο, κι έρχεται τόσο κοντά σας που νομίζετε ότι θα σας κατασπαράξει και τότε μπουμ! Μετατρέπεται σε ενέργεια που είναι εδώ για να σας υπηρετεί. Εκεί είναι που γίνεται διασκεδαστικό.

Τώρα, τι θα κάνετε με αυτή την ενέργεια; Λοιπόν, δεν θα είστε μουντοί. Δεν πρόκειται να στέκεστε και αν την κοιτάτε και να την ρωτάτε από πού ήρθε. Θα την ενσωματώσετε. Σωματικά, σωματικά, θα ενσωματώσετε αυτή την ενέργεια. Και μετά θα θέλετε να χορέψετε, να τραγουδήσετε, να τρέξετε. Θα νοιώσετε τόσο αναζωογονημένοι, τόσο χαρούμενοι. Θα νοιώσετε χίλια χρώματα. Όχι τις πενήντα αποχρώσεις του γκρι, αλλά χίλια , χίλια χρώματα μονομιάς!!

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

Η ανθρώπινη πτυχή  φεύγει για κάποιες άλλες σφαίρες αυτή την στιγμή. Ξέρετε, είναι όλα τα παλιά.
( παύση)
Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και απλά νοιώστε το για μια στιγμή. Ουάου.
( παύση)
Ας ρίξουμε μια μικρή ματιά ενώ είμαστε σε αυτό. Έτσι λοιπόν, η ανθρώπινη πτυχή είναι σχεδόν σαν ένα κέλυφος ή σαν στρώματα ή σαν λέπια, και τώρα φεύγουν. Πώς φαίνεται; Πώς σας κάνει να νοιώθετε τώρα;
Καθώς βγαίνει η παλιά πανοπλία, αυτή η παλιά πτυχή, τι υπάρχει εκεί μέσα;

Ρίξτε μια ματιά. Επιτρέψτε να νοιώσετε τι υπάρχει εκεί μέσα.
( παύση)
Αυτά που υπήρχαν πάντοτε αλλά ήταν καλυμμένα.
( μεγαλύτερη παύση)
Όλα όσα είχατε ταυτίσει με τον ανθρώπινο εαυτό αυτή την στιγμή στερεοποιήθηκαν σε μια πτυχή, και φεύγει μακριά για να λάβει μια ειδική θεραπεία.
Θα την συναντάτε κατά καιρούς στα όνειρά σας, στα αισθήματά σας. Κατά καιρούς να νοιώθετε αποσυνδεδεμένοι , σαν, «Πού είναι αυτό το κομμάτι μου; Τι του συνέβη;» Λοιπόν, θα επιστρέψει, αλλά θα επιστρέψει πολύ διαφορετικό.
Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό. Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή.
( παύση, η μουσική τελειώνει)

Μια καλή βαθιά αναπνοή. Ω!

Ωραία. Τι αλλαγές σήμερα! Χμ.

Θα τελειώσω όπως ξεκίνησα. Αγαπητοί Σώμπρα, είμαστε πολύ μπροστά από το πρόγραμμα, κι όχι επειδή βιαζόμασταν, αλλά –  εντάξει, εσείς βιαζόσασταν, αλλά υπάρχει μια σειρά πραγμάτων που πρέπει κάποιος να περάσει ερχόμενος στην ενσωματωμένη του κυριαρχία, και δεν υπάρχει ιστορικό. Δεν υπάρχουν πολλά να διαβάσει κανείς, επειδή είστε η πρώτη ομάδα που το κάνετε αυτό. Δημιουργείτε αυτά τα βιβλία. Δημιουργείτε αυτούς τους δρόμους. Είναι μια καταπληκτική εμπειρία και είναι πολύ ενδιαφέρουσα  η εποχή που ζείτε.

Κι έτσι, με αυτό, αγαπημένοι μου φίλοι, ήταν μεγάλη απόλαυση να είμαι εδώ μαζί σας σήμερα. Ελπίζω να γελάσατε αρκετά. Ελπίζω να πήρατε λίγες πληροφορίες, και ξέρω ότι κάνατε πολύ Επιτρέπω. Αυτό είναι που μας έφερε εδώ.

Και πάντοτε να θυμάστε, φυσικά, ότι όλα είναι καλά σε ολόκληρη την δημιουργία.

Σας ευχαριστώ ( το κοινό χειροκροτάει).

Μετάφραση : Καλλιόπη Παγούδη
Review και επιμέλεια : Μαρία Γρηγοράκη
Σπόνσορας μετάφρασης : Μαρία Κωδωνάκη

Shoud 8, Wings

Shoud 8, Wings 
7 Απριλίου 2018

Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Αντάμους της Κυρίαρχης Περιοχής.
Α! Είναι πολύ όμορφο που είμαι πίσω ξανά μαζί σας, ας ελπίσουμε με καλό καφέ αυτό τον μήνα. Ας ελπίσουμε να μην χρειαστεί να καταφύγουμε στο τσάι. Γεια χαρά, σε μένα γνέφεις;

ΛΙΝΤΑ: Ω, ναι. Είσαι τόσο όμορφος ( ο Αντάμους πίνει μια γουλιά καφέ).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, μια που το αναφέραμε, στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, αναφέρονται σε μένα όχι απλά σαν Σαιν Ζερμαίν , αλλά σαν Σαιν Παγώνι( γέλια).

ΛΙΝΤΑ: Τι πράγμα;!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σαιν Παγώνι, επειδή περπατάω έτσι περήφανα σαν παγώνι ( κάποιος λέει, «Μια χαρά!»). Είμαι τόσο περήφανος γι αυτά που κάνουμε εδώ μαζί ( το κοινό χειροκροτάει). Αυτά που κάνουμε εδώ μαζί, είναι πραγματικά αξιοθαύμαστα.

Ξέρετε πόσοι έφυγαν από τον  Βυσσινί Κύκλο μετά τον προηγούμενο μήνα, μετά από την μάλλον άμεση, αλλά….

ΛΙΝΤΑ: Δέκα χιλιάδες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ….τίμια δήλωση; «Δέκα χιλιάδες,» λέει η Λίντα. Ξέρετε πόσοι έφυγαν στην πραγματικότητα; Πόσοι ένοιωσαν ότι τους πρόσβαλλα όταν είπα- «Είναι καιρός να επιτρέψετε  με προθυμία στην ενέργεια να σας υπηρετήσει.» Πόσοι νομίζετε; Ξέρει κάποιος; ( κάποιος λέει, «Κανένας».) Κανένας. Όχι, όχι κανένας. Είκοσι-επτά. Είκοσι – επτά. Καθόλου άσχημα.

ΛΙΝΤΑ: Είκοσι- επτά; Εντυπωσιακό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είκοσι – επτά εξαγριώθηκαν τόσο πολύ… που πέταξαν και έκαψαν όλα τα βιβλία τους του Βυσσινί Κύκλου. Έσκισαν την κάρτα μέλους τους.

ΛΙΝΤΑ: Ουάου!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πέταξαν την κάπα τους και το γιλέκο τους και είπαν, «Όχι πια Βυσσινί Κύκλος.»

ΛΙΝΤΑ: Ουάου!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα, σκέφτηκα πραγματικά, ότι θα ήταν πολύ περισσότεροι, το ίδιο και κάποιοι άλλοι Αναληφθέντες Δάσκαλοι. Ξεροκατάπιναν  και σκέφτονταν, «Θα πάω να πάρω κάποιους από αυτούς που έφυγαν από τον Βυσσινί Κύκλο. Θα τους πάρω στην δική μου ομάδα.» Αλλά, ε, οι 27 που έφυγαν, δεν το ήθελαν ( γέλια).

Έτσι λοιπόν, μόνο 27 έφυγαν. Ένοιωσα πολύ περήφανος, επειδή, ναι, ήταν κάπως σκληρό μήνυμα, και πολύ ξεκάθαρο. Είπα, «Αν δεν είστε έτοιμοι να αφήσετε την ενέργεια να σας υπηρετήσει, να φύγετε. Φύγετε τώρα για χάρη όλων των υπολοίπων, επειδή εκεί που πηγαίνουμε δεν υπάρχει χώρος γι αυτό.» Δεν υπάρχει.

Ήταν ένας ενδιαφέρον μήνας να παρακολουθεί κανείς αυτούς τους 27, αλλά όλοι εσείς ξέρετε πολύ καλά πού είστε, πού πηγαίνετε, πώς να διαχειρίζεστε την ενέργεια, κοιτάτε μέσα σας και λέτε, «Είμαι πρόθυμος να αφήσω να φύγουν όλα αυτά τα παλιά ζητήματα;» Όχι να τα αναλύσετε, όχι να τα παλέψετε ή να τα σκεφτείτε καλά, αλλά απλά να πείτε, «Τελείωσε. Αυτό είναι. Είμαι πρόθυμος να τα αφήσω να φύγουν.» Και αυτή η προθυμία θα αλλάξει τα πάντα.
Και ουσιαστικά, το ωραίο είναι ότι δεν έχετε να κάνετε πολλά. Αυτή η προθυμία ανοίγει την πόρτα για να μπει η  σοφία, για να μπει ο Μάστερ και να πει, «Έντιθ, θα πάρω από πάνω σου όλα αυτά που κουβαλάς»- και έχεις ακόμα μερικά, αγαπητή μου, αλλά, ω! έχεις φτάσει τόσο μακριά- «Θα πάρω από πάνω σου όλα αυτά που κουβαλάς. Τώρα, που είσαι πρόθυμη να τα αφήσεις να φύγουν, εγώ θα…( της παίρνει το κασκόλ) θα τα κάνω σοφία. Θα στίψω όλα  τα παλιά σου ζητήματα ( έκανε ρολό το κασκόλ της). Θα τα κάνω σοφία και αυτό είναι.» ( πετάει μακριά το κασκόλ της). Αυτό είναι. Ω, το μισούσε αυτό το κασκόλ ( γέλια). Στ αλήθεια το μισούσε.

Η προθυμία σας να αφήσετε τα παλιά σας ζητήματα επιτρέπει στον Μάστερ, ο οποίος είναι η σοφία όλων των ενσαρκώσεών σας, να έρθει και να μετατρέψει σε σοφία όλα τα υπόλοιπα πράγματα που κουβαλάτε- οικονομικά θέματα και σχέσεις και υγεία και αυτό- εκτίμηση. Τα μετατρέπει σε σοφία. Εσείς δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτε. Απλά να σηκώνεστε το πρωί, να πίνετε τον καφέ σας, να κάνετε ό,τι θέλετε την υπόλοιπη μέρα. Αυτό είναι. Και να διασκεδάζετε. Να χαίρεστε την ζωή. Αυτό είναι, κι αυτή η προθυμία είναι τα πάντα. Αυτό είναι.

Δεν χρειάζεται να σκεφτείτε με ποιο τρόπο θα τα λύσετε όλα αυτά. Δεν μπορείτε. Δίνω μεγάλη έμφαση σε αυτό, Δεν μπορείτε να σκεφτείτε με ποιον τρόπο θα  τα λύσετε όλα αυτά τα θέματα.

Μερικοί από εσάς θα μπουν στον πειρασμό να γράψουν ένα βιβλίο, ξέρετε, «Το ταξίδι μου», με 4.221 σελίδες, «Το ταξίδι μου προς την Φώτιση.» ( ο Αντάμους κάνει τον ήχο του εμετού.)

ΛΙΝΤΑ: Τι ήταν αυτό; ( ο Αντάμους κάνει ξανά τον ήχο του εμετού)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ήταν κάπως – σαν να έκανα λίγο εμετό. Και θα το συνειδητοποιήσετε , γιατί; Γιατί; Θέλω να πω, είναι όλα ένα μάτσο ιστορίες, και δεν μπορείτε να σκεφτείτε λύσεις, αλλά μπορείτε να επιτρέψετε. Μπορείτε να επιτρέψετε. Μπορείτε να επιτρέψετε την αφθονία και τις σχέσεις και όλα τα υπόλοιπα στην ζωή σας. Αυτό είναι.

Έτσι λοιπόν, ναι, Saint- Παγώνι . Περπατάω καμαρωτά στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων και, ναι! ( κάποιος φωνάζει « Γιούχου!»), και φουντώνουν τα φτερά μου .Καταλάβετε ένα πράγμα. Δεν χρειάζεται να πω πολλά λόγια. Απλά . « Θα φουντώσω τα φτερά μου ( κι άλλα γέλια). Είμαι περήφανος για τους Σώμπρα.» ( κάποιος φωνάζει  «Γιούχου!» ξανά) Κατά καιρούς είμαστε αντισυμβατικοί…. ( το κοινό χειροκροτάει) και είμαι περήφανος για εσάς επίσης.

Είμαστε αντισυμβατικοί, τον περισσότερο καιρό. Αντισυμβατικοί, επειδή πρέπει να είμαστε. Αντισυμβατικοί, επειδή έπρεπε να βγούμε από τα παλιά πρότυπα , κάτι που δεν είναι εύκολο, επειδή ξέρετε τι κάνετε. Προσπαθείτε να βγείτε από ένα παλιό πρότυπο και φτιάχνετε ένα καινούργιο πρότυπο για να βγείτε από το παλιό. Δεν λειτουργεί αυτό. Οπότε σήμερα θα ξεκινήσουμε από το τέλος. Μου αρέσει να ξεκινάω από το τέλος. Εξακολουθεί να είναι γραμμικό, επειδή θα πάμε ανάποδα, και μετά θα χοροπηδάμε από δω κι από εκεί, κάτι που τρελαίνει τελείως την Λίντα. Σε  εκείνη, όπως και σε κάποιους άλλους, αρέσει το άμεσο μήνυμα με αρχή, μέση και τέλος που δεν παίρνει πολύ χρόνο.

Σήμερα, θα πηδάμε γύρω- γύρω. Θα ξεκινήσουμε από το τέλος. Οπότε….

ΛΙΝΤΑ: Πηδάς γύρω- γύρω συνέχεια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σαν Αντάμους. Σαν Σαιν Ζερμαίν, είμαι πολύ βαρετός ( γέλια). Διασκεδάζω πολύ περισσότερο με τον Αντάμους. Στην πραγματικότητα, όταν βιντεοσκοπήσαμε πρόσφατα το Master’s Life 7 , Εγώ Είμαι Δημιουργία, τα πρώτα μέρη έγιναν από εμένα σαν Σαιν Ζερμαίν. Αλλά μετά, ακόμα κι εγώ βαρέθηκα. Χρειάστηκε τελικά να επέμβω σαν Αντάμους στην τελευταία συνεδρία και να διασκεδάσω. Δεν μπορείτε να καταλάβετε πόσο δύσκολο είναι να στέκομαι ακίνητος για έξι συνεδρίες , εφτά συνεδρίες, «Και συνεπώς, θα έπρεπε να είστε δημιουργία…» ( με μια μονότονη φωνή- η Λίντα τον κοροϊδεύει) «Επιτρέψτε στην δημιουργία να…» Τελικά έπρεπε να βγω από αυτό και να γίνω ο Αντάμους,  ο οποίος είστε εσείς. Είστε εσείς. Είναι ένας χαρακτήρας που δημιουργήθηκε από όλους μας.

ΛΙΝΤΑ: Ακούγεται σαν πολλαπλή διαταραχή προσωπικότητας!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μερικές φορές το αγαπάτε. Μερικές φορές το μισείτε ( κι άλλα γέλια).

Όχι Πια

Ας ξεκινήσουμε από το τέλος σήμερα. Και- αν δεν σας πειράζει, γυρίστε πίσω, να δείτε την αντίδραση του προσωπικού – ας παίξουμε το βίντεο με τις ευχαριστίες  για αρχή.

ΛΙΝΤΑ: Ω! Μου αρέσει αυτό!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, γιατί να μην αρχίσουμε….

ΛΙΝΤΑ: Ναι, πάμε.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί να μην αρχίσουμε από την αρχή;

ΛΙΝΤΑ: Ναι, γιατί όχι;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα, πριν ξεκινήσουμε, θέλω να σας τονίσω κάτι. Προσπαθώ να σας περάσω ένα μήνυμα και μερικές φορές, ναι, κάνω κύκλους. Κάνω επαναλήψεις. Το λέω έτσι τον ένα μήνα, το λέω αλλιώς τον άλλο. Έξι μήνες αργότερα το λέω με άλλο τρόπο μέχρι τελικά  να κατασταλάξει μέσα σας. Και μερικές φορές ξέρω ότι τα θεωρείτε περιττά και έρχεστε εδώ για καινούργιες πληροφορίες. Αλλά μέχρι να αφομοιωθούν πραγματικά οι παλιές πληροφορίες, μέχρι να τις νοιώσετε πραγματικά, δεν υπάρχει χώρος για ένα σωρό καινούργιες πληροφορίες, επειδή κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε μεγάλη σύγχυση.

Έτσι λοιπόν, μερικές φορές είμαι υποχρεωμένος να επαναλαμβάνω κάποια πράγματα ξανά και ξανά. Αφιερώνω πολλές ώρες μιλώντας γι αυτά. Κάνουμε με το κοινό αυτό με την  αλληλεπίδραση. Αλλά μια στο τόσο, κάτι εμφανίζεται , κάτι τραβάει την προσοχή μου. Ήταν η τέλεια πεντάλεπτη περίληψη για όλα όσα προσπαθώ να πω. Για όλα. Οπότε, είχαμε σκοπό να το βάλουμε στα  βίντεο με τις ευχαριστίες , αλλά πραγματικά, του αξίζει να μπει πρώτο θέμα  τώρα. Αυτό είναι που λέμε το Μελλοντικό Τώρα. Επρόκειτο να μπει στο μέλλον. Τώρα είναι στο Τώρα. Οπότε αυτό είναι το Τώρα από το μέλλον, μαζί μας στο παρόν, αν βγάζει όλο αυτό κάποιο νόημα ( γέλια).

Κι έτσι, ας παίξουμε τα βίντεο με τις ευχαριστίες. Χαμηλώστε τα φώτα, ναι, κάποιοι λένε ότι με κάνει channeling ο Μπομπ Νιούχαρτ. Χαμηλώστε τελείως τα φώτα.
Ξεκινάει το βίντεο με τις ευχαριστίες, ακολουθούμενο από ένα μικρό σκετς από το Σόου του Μπομπ Νιούχαρτ.

Δείτε εδώ το βίντεο ,με Ελληνικούς υπότιτλους από την Κατερίνα Θάλασσα.
https://www.youtube.com/watch?v=sQBbUrhF9UU 

Σας ευχαριστώ που προσθέτετε την ενέργειά σας στο σημερινό Shoud.

Το παρουσιάζει ο Μπομπ Νιούχαρτ ( κάνει channeling τον Αντάμους…;)

ΚΑΘΡΙΝ ΜΠΙΓΚΜΑΝ ( ασθενής): Ντόκτορ Σβίτζερ;

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ ( Μπομπ Νιούχαρτ): Ναι, περάστε μέσα, πλένω τα χέρια μου.

ΚΑΘΡΙΝ: Είμαι η Κάθριν Μπίγκμαν. Με σύστησε η Τζάνετ Κάρλαϊσλ.

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Ω, ναι ( το κοινό χειροκροτάει). Φοβάστε μήπως σας θάψουν ζωντανή σε ένα κουτί.

ΚΑΘΡΙΝ: Ναι. Ναι, εγώ είμαι. Να ξαπλώσω;

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Ω, όχι, όχι. Δεν το κάνουμε πια έτσι. Απλά καθίστε και θα σας πω λίγα πράγματα για την χρέωση. Χρεώνω πέντε δολάρια για τα πέντε πρώτα λεπτά και μετά από αυτό τίποτα ( γέλια). Πώς σας φαίνεται;

ΚΑΘΡΙΝ: Μου φαίνεται υπέροχο! ( γελάει) Πολύ καλό για να είναι αληθινό, στην πραγματικότητα.

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Λοιπόν, μπορώ να σας εγγυηθώ ότι η συνεδρία μας δεν θα πάει πάνω από πέντε λεπτά ( γέλια). Δεν παρέχουμε ασφαλιστική κάλυψη, οπότε μπορείτε να μας πληρώσετε είτε μετρητά είτε με επιταγή.

ΚΑΘΡΙΝ: Ουάου, οκ.

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Και δεν δίνω ρέστα.

ΚΑΘΡΙΝ: ( γελάει) Εντάξει.

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Και… πάμε! ( γέλια)

ΚΑΘΡΙΝ: Πάμε, τι;

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Πες μου το πρόβλημά σου.

ΚΑΘΡΙΝ: Ω, οκ. Λοιπόν, έχω αυτό τον φόβο μήπως με θάψουν ζωντανή μέσα σε ένα κουτί ( κι άλλα γέλια). Απλά, σκέφτομαι ότι θα με θάψουν ζωντανή και πανικοβάλλομαι.

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Προσπάθησε ποτέ κανείς να θάψει ζωντανή μέσα σε φέρετρο;

ΚΑΘΡΙΝ: Όχι. Όχι, αλλά ειλικρινά, αυτή η σκέψη κάνει την ζωή μου χάλια. Θέλω να πω, δεν μπορώ να περάσω μέσα από τούνελ ή να μπω σε ασανσέρ ή σε ένα σπίτι… σε οτιδήποτε μοιάζει με κουτί  (γέλια).

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Οπότε, αυτό που μου λες είναι ότι είσαι κλειστοφοβική.

ΚΑΘΡΙΝ: Ναι. Ναι, αυτό είναι.

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Εντάξει. Πάμε λοιπόν, Κάθριν. Θα σου πω δυο λέξεις ευθύς αμέσως. Θέλω να τις ακούσεις προσεκτικά, πολύ προσεκτικά. Μετά θέλω να τις πάρεις μαζί σου όταν φύγεις από το γραφείο και να τις ενσωματώσεις στην ζωή σου.

ΚΑΘΡΙΝ: Πρέπει να τις γράψω;

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Αν σε κάνει να νοιώθεις άνετα. Είναι απλά και μόνο δυο λέξεις. Οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να τις θυμούνται ( γέλια).

ΚΑΘΡΙΝ: Οκ.

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Είσαι έτοιμη;

ΚΑΘΡΙΝ: Ναι.

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Οκ, λοιπόν αυτές είναι. ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΟ!! ( γέλια).

ΚΑΘΡΙΝ: Συγνώμη;

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Σταμάτα το!

ΚΑΘΡΙΝ:  Σταμάτα το;

ΝΤΟΚΤΡΟ ΣΒΙΤΖΕΡ: Ναι, σ-τ-α-μ-α-τ-α . Νέα λέξη, τ-ο!

ΚΑΘΡΙΝ: Δηλαδή, τι μου λες;

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Ξέρεις, είναι αστείο, λέω αυτές τις δυο απλές λέξεις και δεν μπορώ να σου πω, πόσοι άνθρωποι λένε ακριβώς το ίδιο πράγμα που λες κι εσύ. Θέλω να πω, ξέρεις, δεν είναι  Κινέζικα , είναι αγγλικά Κάθριν. Σταμάτα το!

ΚΑΘΡΙΝ: Έτσι λοιπόν, θα πρέπει να το σταματήσω.

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Ακριβώς. Θέλω να πω, δεν θέλεις να περάσεις όλη σου την ζωή φοβούμενη μήπως σε θάψουν ζωντανή σε ένα κουτί, έτσι δεν είναι; Θέλω να πω, ακούγεται πολύ τρομαχτικό ( γέλια).

ΚΑΘΡΙΝ: Είναι.

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Τότε σταμάτα το! ( κι άλλα γέλια).

ΚΑΘΡΙΝ: Δεν μπορώ. Θέλω να πω, το κουβαλάω από την παιδική μου ηλικία.

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Όχι, όχι. Όχι! Δεν θα πάμε εκεί. Απλά σταμάτα. ( γέλια)

ΚΑΘΡΙΝ: Έτσι λοιπόν, θα πρέπει να σταματήσω να φοβάμαι μήπως με θάψουν ζωντανή σε ένα κουτί.

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Το πιασες. Καλό κορίτσι. Λοιπόν, έχουν περάσει… έχουν περάσει μόνο τρία λεπτά, οπότε θα μου δώσεις τρία δολάρια ( κι άλλα γέλια).

ΚΑΘΡΙΝ: Μα έχω μόνο πεντοδόλαρο, οπότε….

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Δεν δίνω ρέστα ( γέλια).

ΚΑΘΡΙΝ: Τότε υποθέτω θα πάρω ολόκληρο το πεντάλεπτο.

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Τέλεια. Εντάξει, για ποια άλλα προβλήματα  θα ήθελες  να μου μιλήσεις;

ΚΑΘΡΙΝ: Α, είμαι βουλιμική. Βάζω τα δάχτυλα μου στον λαιμό μου .

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Σταμάτα το! ( γέλια). Τι είσαι, καμιά τρελή;! Μην το κάνεις αυτό!

ΚΑΘΡΙΝ: Μα είμαι υποχρεωμένη να το κάνω. Η μαμά μου με φώναζε χοντρέλα…

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Όχι, όχι! Όχι, δεν θα πάμε εκεί (γέλια).

ΚΑΘΡΙΝ: Μα βλέπω αυτά τα όνειρα…. ( κι άλλα γέλια)

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Όχι, εκεί θα πάμε.

ΚΑΘΡΙΝ: Μα το ωροσκόπιό μου έλεγε…

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Σίγουρα   δεν θα πάμε εκεί (γέλια). Απλά σταμάτα το! Τι άλλο;

ΚΑΘΡΙΝ:  Έχω μια αυτοκαταστροφική σχέση με τους άντρες.

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Σταμάτα το! Θέλεις να είσαι με έναν άντρα, δεν θέλεις;

ΚΑΘΡΙΝ: Ναι, αμέ. Ναι.

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Λοιπόν, τότε σταμάτα το ( γέλια). Μην γίνεσαι μωρό ( κι άλλα γέλια).

ΚΑΘΡΙΝ: Πλένω πολύ τα χέρια μου.

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ:  Αυτό είναι εντάξει ( γέλια).

ΚΑΘΡΙΝ: Αλήθεια;

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Κι εγώ πλένω συνέχεια τα χέρια μου. Υπάρχουν πολλά μικρόβια γύρω μας. Ναι, μην σε ανησυχεί αυτό ( κι άλλα γέλια).

ΚΑΘΡΙΝ: Φοβάμαι την οδήγηση.

ΝΤΟΚΤΡΟ ΣΒΙΤΖΕΡ: Ε λοιπόν, σταμάτα το!! ( γέλια). Πώς θα κυκλοφορείς; Μπες μέσα στο αυτοκίνητο και οδήγα, θεότρελη! Σταμάτα το! (γέλια).

ΚΑΘΡΙΝ: Εσύ σταμάτα το! Εσύ σταμάτα το!

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Ποιο είναι το πρόβλημά σου, Κάθριν;

ΚΑΘΡΙΝ: Δεν μου αρέσει αυτό! Δεν μου αρέσει αυτή η θεραπεία καθόλου. Το μόνο που μου λες είναι να το σταματήσω!

ΝΤΟΚΤΡΟ ΣΒΙΤΖΕΡ: Και δεν σου αρέσει αυτό.

ΚΑΘΡΙΝ: Όχι, δεν μου αρέσει!

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Πιστεύεις λοιπόν ότι το πάμε πολύ γρήγορα, αυτό είναι;

ΚΑΘΡΙΝ: Ναι. Ναι, αυτό πιστεύω.

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Εντάξει. Τότε θα σου δώσω 10 λέξεις που πιστεύω ότι θα σου ξεκαθαρίσουν τα πάντα. Θέλεις να πάρεις χαρτί και στυλό να τα σημειώσεις;

ΚΑΘΡΙΝ: Εντάξει ( γέλια)

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Είσαι έτοιμη;

ΚΑΘΡΙΝ: Ναι.

ΝΤΟΚΤΟΡ ΣΒΙΤΖΕΡ: Εντάξει, αυτές είναι οι δέκα λέξεις: Σταμάτα το, γιατί αλλιώς θα σε θάψω ζωντανή στο κουτί! ( το κοινό χειροκροτάει).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έτσι λοιπόν, αγαπητοί Σώμπρα, δεν θα μπορούσα να τα πω καλύτερα. Όχι πια! Όχι πια! «Δυο λέξεις,» όπως είπε και ο Μπομπ Νιούχαρτ, «Θέλετε να τις σημειώσετε;» Θέλετε να τις σημειώσετε; Δυο λέξεις: Όχι πια. Όχι πια αλλιώς θα επιστρέψετε για μια ακόμα ενσάρκωση με τα ίδια πράγματα ή θα σας θάψουν σε ένα κουτί, ένα από τα δύο. Όχι πια. Δεν χρειάζεται πολύ επεξεργασία. Μπορείτε να καταλάβετε από την γυναίκα Σώμπρα, την γυναίκα στο σκετς, ότι δεν γυρίζουμε πίσω στην παιδική μας ηλικία. Δεν γυρίζουμε πίσω στο ωροσκόπιο ή σε οτιδήποτε παρόμοιο. Απλά, όχι πια. Είναι το μόνο που έχετε να πείτε. Όχι πια. Αλλά είναι εκπληκτικό πόσοι άνθρωποι εμμένουν στα θέματά τους.

Αυτό χρειάζεται μόνο. «Όχι πια. Σταμάτα το. Τελείωσα μαζί του.» Όχι πια θέματα αφθονίας. Σήμερα θα πάμε στο επόμενο επίπεδο του πώς σας υπηρετεί η ενέργεια. Όχι πια. Όχι πια! Και αν επιμένετε να τα κρατάτε στην ζωή σας, να βρίσκετε δικαιολογίες ή να λέτε, «Αλλά προσπάθησα,» σταματήστε το! Όχι πια. Δεν έχει να κάνει με το να προσπαθείτε, και ξέρω ότι, περίπου 42 τοις εκατό των Σώμπρα τον προηγούμενο μήνα είπε, «Αλλά πραγματικά προσπαθώ.» Όχι, δεν προσπαθείτε. Σκέφτεστε πολύ τα θέματά σας. Μπορεί να αναρωτιόσασταν πώς φτάσατε μέχρι εκεί και πόσο καιρό θα υπάρχουν ακόμα στην ζωή σας, αλλά δεν θα πάμε σε αυτό. Είναι απλά, «Όχι πια. Τέλος.» Και τότε, παίρνετε μια βαθιά αναπνοή και συνειδητοποιείτε ότι είστε πραγματικά πρόθυμοι να αφήσετε να φύγουν αυτά τα παλιά θέματα που σας κάνουν να υποφέρετε.

Πολλοί από εσάς , λέτε με το μυαλό σας, «Ω, ξέρεις, ναι, είμαι έτοιμος να τα αφήσω να φύγουν.» Αλλά δεν είστε. Δεν είστε. Ακόμα υπάρχουν, και υπάρχουν ακόμα επειδή τα θέλετε να υπάρχουν. Κι ας τσαντιστείτε μαζί μου , δεν με νοιάζει. Τα θέλετε ακόμα να υπάρχουν. Είναι σαν μια άνετη κουβέρτα. Είναι μέρος της ταυτότητάς σας και, περισσότερο από όλα, είναι μια μεγάλη χοντρή ανάμνηση. Μια μεγάλη χοντρή ανάμνηση, και δεν είστε πρόθυμοι να την αφήσετε να φύγει. Χρησιμοποιείτε δικαιολογίες. Λέτε, «Αλλά δεν ξέρω πώς να τα ξεφορτωθώ.» Είναι πολύ απλό- «Είμαι πρόθυμος να τα ξεφορτωθώ. Όχι πια. Τελείωσα.» Προχωρήστε μπροστά. Αυτό είναι.

Έτσι λοιπόν, όταν αυτό το κλασσικό σκετς μου τράβηξε την προσοχή, σκέφτηκα ότι δεν θα μπορούσα να τα είχα πει καλύτερα. Το όλο στήσιμο, η όλη… ξέρετε, οι περισσότεροι άνθρωποι που καταφεύγουν στην συμβουλευτική- μπορείτε να συμφωνήσετε ή να διαφωνήσετε μαζί μου σε αυτό, Σερ Γκάρυ, Ντόκτορ Γκάρυ ( ένας ψυχολόγος που είναι στο ακροατήριο)- οι περισσότεροι άνθρωποι που καταφεύγουν στην συμβουλευτική δεν θέλουν πραγματικά να αλλάξουν τα πράγματα. Ίσως να γίνουν λίγο καλύτερα και χρειάζονται κάποιον να ακούσει τις βαρετές ιστορίες τους, αλλά στην ουσία δεν θέλουν να γίνουν καλά. Ειλικρινά, δεν το θέλουν. Είναι κάτι το συναρπαστικό.

Η σύγχρονη ανθρώπινη ψυχολογία ξεκίνησε πριν από, δεν ξέρω, 120 , 150 χρόνια, κατά προσέγγιση, και εξυπηρετεί κάποιο σκοπό ως ένα βαθμό. Δημιουργεί ένα επίπεδο επίγνωσης. Αλλά οι ενέργειες εξακολουθούν να είναι  πολύ μπλοκαρισμένες σε οποιαδήποτε συμβουλευτική. Πηγαίνει σε ένα βαθύτερο πρότυπο. Δημιουργεί μία πεποίθηση η οποία, «Είμαι πραγματικά πληγωμένος. Είμαι θύμα. Πραγματικά δεν μπορώ να βγάλω χρήματα. Υπάρχουν όντως συνωμοσίες.» Και μετά βιώνετε αυτές τις εμπειρίες, μπαίνετε σε αυτή την πραγματικότητα, και την  πιστεύετε. Και, φυσικά, όταν είστε μέσα σε αυτή την πραγματικότητα και την πιστεύετε, τι θα συμβεί με την ενέργεια; Θα την υποστηρίξει απόλυτα. Θα την υποστηρίξει 100 τοις εκατό.

Οπότε φτάνουμε σε αυτό το σημείο και απλά λέμε, «Όχι πια. Σταματήστε το.» Θα με ακούτε να σας το λέω κατά καιρούς, «Σταματήστε το! Σταματήστε το!» Αυτό είναι. Αυτό μόνο χρειάζεται. Σταματήστε το, και τότε θα πάμε παρακάτω.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Οι Χάλια  Μέρες

Περνάτε μέσα από τρομακτικά πολλές αλλαγές στο σώμα σας. Το DNA σας αλλάζει, και η επιστήμη τώρα καταλαβαίνει ότι μπορεί να αλλάξει. Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που είπαν, «Όχι, το DNA θα είναι πάντα το DNA, δεν πρόκειται να αλλάξει.» Αλλάζει.

Πρόσφατες έρευνες, νομίζω από την ΝΑΣΑ, ανακάλυψαν ότι όταν κάποιος είναι στο διάστημα, έξω από την βαρύτητα για λίγο-  μεταφορικά, την κυριολεκτική και μεταφορική βαρύτητα- το DNA αλλάζει. Ανταποκρίνεται βασικά στην αλλαγή της συνείδησης.

Το DNA αλλάζει αυτή την στιγμή, καθώς μιλάμε. Ολόκληρο το σώμα σας αλλάζει, και ξέρω ότι θέλετε αυτό το λαμπρό φωτεινό σώμα ευθύς αμέσως, αλλά περνάτε μέσα από πολλές αλλαγές με ρυθμούς που δεν θα σας καταβάλλουν.

Το μυαλό σας- το θυμάστε αυτό το πράγμα; ( ο Αντάμους γελάει). Το μυαλό, περνάει μέσα από πολλές αλλαγές, και θυμάστε αυτό που  σας λέω πολύ συχνά, «Όλα όσα περνάτε αυτή την στιγμή στην ζωή σας έχουν να κάνουν με την ενσωματωμένη σας Πραγμάτωση.» Δεν είστε άρρωστοι. Δεν χάνετε την μνήμη σας και δεν γερνάτε. Δεν σημαίνει τίποτε τέτοιο. Δεν γίνεστε πιο ψυχασθενείς από όσο ήδη είστε ( λίγα γέλια). Τίποτε από αυτά. Όλα αυτή την στιγμή έχουν να κάνουν με την ενσωματωμένη Φώτιση. Όλα. Και όταν το καταλάβετε αυτό, βαθιά στον πυρήνα του, και σταματήστε να ανησυχείτε για, «Τι δεν πάει καλά με μένα, θα πεθάνω αύριο, και τί έκανα λάθος;» πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Αφήστε τα όλα να φύγουν. Αφήστε τα όλα να φύγουν. Όλα έχουν να κάνουν με την ενσωματωμένη Φώτιση.

Το επίπεδο των αλλαγών που περνάτε τώρα είναι αχαρτογράφητο. Και γι αυτό είπα τον προηγούμενο μήνα ότι είναι μια έκπληξη που είστε ζωντανοί,  παρ’ όλα αυτά που περνάτε. Έχετε έναν υπέροχο τρόπο, έναν μηχανισμό αντιμετώπισης, που δεν έχουν όλοι. Είστε πρόθυμοι να ανεχθείτε πολλές και τρομακτικές ταλαιπωρίες, σωματικούς πόνους, ελλείψεις νοητικών λειτουργιών και όλα τα υπόλοιπα και έχετε προγραμματίσει τον εαυτό σας, είναι σαν να έχετε – πώς το λέτε όταν σας κάνουν ένεση-  σαν να έχετε κάνει ένεση νοβοκαϊνης ή αναισθητικού ή οτιδήποτε, έτσι ώστε να αντέξετε, να περάσετε μέσα από  αυτές τις αλλαγές, που οδηγούν στην ενσωματωμένη φώτιση χωρίς να τρελαθείτε ή να καταρρεύσει το σώμα σας. Αυτό λοιπόν είναι ένα θαύμα από μόνο του.

Αυτό που θα δείτε να συμβαίνει, τώρα που είπατε ότι είστε πρόθυμοι να αφήσετε τα παλιά σας θέματα, είναι ότι θα περάσετε μέσα από έναν  κύκλο, όχι πολύ στενό, από κάτι κυκλικό για ένα διάστημα, τα επόμενα δυο χρόνια, όπου κατά προσέγγιση κάθε – παρακαλώ , μην το σημειώσετε στο ημερολόγιό σας – κάθε 14 μέρες θα έχετε μια περίοδο προσαρμογής. Μπορεί να κρατάει λίγες ώρες την ημέρα, μπορεί να κρατάει δυο μέρες, πιθανόν όχι πάνω από 48 ώρες.

Περνάτε μέσα από μια προσαρμογή. Το έχετε κάνει για λίγο, αλλά ήταν κάτι περισσότερο από 14 μέρες, και θα είναι μία ή δύο μέρες που θα νοιώθετε χάλια, δεν θα μπορείτε να εστιάσετε, δεν μπορώ να βρω την κατάλληλη λέξη, δεν θα μπορείτε να βρείτε τα κλειδιά του αυτοκινήτου σας, δεν θα μπορείτε να βρείτε το όνομά σας ή οτιδήποτε τέτοιο, και θα είναι μία ή δύο μέρες εσωτερικού χάους. Κάνετε αναδιάταξη του εαυτού σας. Περνάτε μέσα από αυτή την περίοδο , και επηρεάζει επίσης τον ύπνο σας, όπου επιτρέπετε να συμβούν κάποιες ταχύτατες αλλαγές μέσα σε ένα διάστημα 24 με 48 ωρών, και μετά χαίρεστε και πάλι την ζωή ή οτιδήποτε κάνετε. Μετά επιστρέφετε στους φυσιολογικούς σας ρυθμούς, αλλά το νέο φυσιολογικό  θα αλλάζει κάθε δυο, ίσως τρεις εβδομάδες.

Έτσι λοιπόν, σας ζητάω να επιτρέψετε αυτή την διαδικασία. Μην πανικοβάλλεστε. Σε κάποιους από εσάς συνέβαινε κάθε μέρα. Σε κάποιους από εσάς, με ένα μοτίβο αλλοπρόσαλλο. Θα περνάτε  μια δύσκολη εβδομάδα με πολύ φουρτουνιασμένες θάλασσες και μετά θα ηρεμούν τα πράγματα.

Εμείς, στο Βυσσινί Συμβούλιο, δουλεύουμε μαζί σας και  λέμε, τί είναι κατάλληλο αυτή την στιγμή ανάλογα με το πού βρίσκεστε ενεργειακά,  στο σώμα σας, στο μυαλό σας και σε όλα τα υπόλοιπα; Τί είναι κατάλληλο αυτή την στιγμή, και δουλεύουμε  πραγματικά με όλους σας δημιουργώντας κατά κάποιον τρόπο μια περίοδο προσαρμογής. Και τελικά θα είναι κάθε 14 με 21 ημέρες. Μερικές φορές θα είναι 14 μέρες. Θα περάσουν  αυτές οι μέρες και μετά θα έχετε 18 με 20 μέρες που θα είναι ειρηνικές και θα έχουν περισσότερη χάρη, και μετά- μπουμ!- θα χτυπάτε στον τοίχο.

Δεν πάμε πίσω, καθόλου. Είναι η διαδικασία της ενσωματωμένης Φώτισης το σώμα σας και το μυαλό σας χρειάζονται λίγο χρόνο για αυτή την αλλαγή. Είναι σαν να κάνετε check in για αποκατάσταση, μόνο που εδώ είναι αποκατάσταση του σώματος και του μυαλού σε ένα τελείως νέο επίπεδο. Ω, αυτά που περνάει το μυαλό σας αυτή την στιγμή είναι εντυπωσιακά! Μου κάνει εντύπωση που δεν τα έχετε χάσει. Εντάξει, κάποιοι από εσάς τα χάσατε (γέλια), αλλά είναι εντυπωσιακό τι περνάει. Ω, και το μυαλό φοβάται και επαναστατεί και περιμένει μια καλή ζωή. Κάνει όλα αυτά τα πράγματα, αλλά όσα περνάτε αυτή την στιγμή, είναι πραγματικά εντυπωσιακά.

Οπότε, να θυμάστε ότι τώρα πάμε να το εξισορροπήσουμε κάθε 14 μέρες περίπου και να μην παραπονιέστε  για μια ή δυο  μέρες εσωτερικής  ταλαιπωρίας, ίσως και κάποια πονάκια, αλλά στην ουσία δεν υπάρχει πόνος. Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Δεν υπάρχουν αποδείξεις για την ύπαρξη του πόνου. Όλα είναι στο μυαλό.

Θα έχετε  κάποιους πόνους. Θα περάσετε μέσα από το, «Ποιος είμαι; Τι υποτίθεται ότι κάνω; Αυτή είναι η ενσωματωμένη φώτιση, σοβαρά τώρα;» κι όλα τα υπόλοιπα. Ξέρετε, είναι μέρες σκουπιδιών,  απλά μέρες σκουπιδιών. Ξέρετε,  μια στο τόσο πρέπει να πετάτε τα σκουπίδια. Δεν σας αρέσει να το κάνετε. Βρωμάει. Ζέχνει. Τα ξεφορτώνεστε, κι αυτό θα γίνει, τις μια με δυο μέρες σκουπιδιών κάθε 14 με 21 μέρες.

Και γνωρίζοντας ότι έρχεται, γνωρίζοντας ότι προγραμματίζετε κατά κάποιο τρόπο το μάζεμα των σκουπιδιών σας ( γέλια) το κάνει λίγο πιο εύκολο. Αντί να… ξέρετε, αυτό που κάνατε μέχρι τώρα ήταν να κρύβετε τα σκουπίδια σας παντού μέσα στο σπίτι. Όχι κυριολεκτικά στο σπίτι σας, αλλά στο φυσικό, στο διανοητικό σας σπίτι. Κρύβατε τα σκουπίδια σας σαν, «Ω, θεέ μου! Τι θα τα κάνω; Ω, ας τα βάλω κάπου εδώ,» τα βάζετε εκεί και βάζετε και κάποια άλλα στα ντουλάπια. Και μετά τα βάζετε στο πλυντήριο, στο εσωτερικό σας πλυντήριο, στο πλυντήριο ρούχων. Αλλά μετά ξεχνάτε να το ανάψετε, να προσθέσετε απορρυπαντικό και βρωμάει πολύ. Και ολόκληρο το σπίτι, το σπίτι του ανθρώπινου εαυτού, μετά από λίγο αρχίζει να βρωμάει.

Αυτό που θα κάνουμε, είναι να καθιερώσουμε μια ημέρα σκουπιδιών κάθε δυο βδομάδες περίπου. Θα είναι διαφορετική για κάθε άτομο, και ναι, γι αυτόν που μόλις ρώτησε, ο Κουτχούμι είναι ο οδηγός του απορριμματοφόρου (  γέλια).Και το διασκεδάζει τρελά. Και ψάχνει για οπλισμένο συνοδηγό . Δεν έχουμε βρει ακόμα ( ο Αντάμους γελάει).

Οπότε, όλοι σας βρίσκεστε στην θέση να το κάνετε αυτό μια στο τόσο. Δεν χρειάζεται να περνάτε μέσα από εκείνες τις μέρες διανοητικά και σωματικά. Μέρες σκουπιδιών. Οκ. Μπορείτε ελεύθερα να το μοιραστείτε με άλλους, να μιλήσετε για τις μέρες σκουπιδιών τις δικές σας. Μιλήστε για όλα αυτά που πετάτε, για όλα. Αλλά τα καλά νέα είναι ότι  στο ενδιάμεσο θα αρχίσετε να ζείτε σαν Μάστερ. Θα αρχίσετε πραγματικά  να ζείτε σαν Μάστερ.

Έτσι λοιπόν, ό,τι κι αν κρατάτε στην ζωή σας, ό,τι θέματα – αφθονία, σχέσεις, υγεία, αξία εαυτού – ας το πούμε όλοι μαζί, δυο λέξεις:

ΑΝΤΑΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΟ: Σταματήστε το!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Σας ευχαριστώ. Και στην περίπτωση που πιάσατε το μήνυμα που παίξαμε αρχικά στο βίντεο των ευχαριστιών, θα το παίξουμε ξανά στο τέλος.

ΛΙΝΤΑ: Ω, μάνα μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, απλά σταματήστε το! Αν ο Μπομπ Νιούχαρτ μπορεί να το λέει, το ίδιο μπορώ κι εγώ.

Η Σοφία των Σώμπρα

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή κι ας περάσουμε στο επόμενο θέμα μας. Νοιώστε πώς μεταβάλλονται οι ενέργειες. Δεν είναι τέλειο να ξέρεις ότι  έρχεται η μέρα των σκουπιδιών κάθε δυο εβδομάδες περίπου, ίσως τρεις; Αλλά δεν θα χρειάζεται να περνάτε όλη αυτή την διαρκή αγωνία και στρες. Ναι, και η Λίντα ήδη ρωτάει, «Όλο αυτό δένει με…» ποιο είναι το αγαπημένο σας αστρολογικό γεγονός; Η ανατολή του Ποσειδώνα ή …..

ΛΙΝΤΑ: Ο ανάδρομος Ερμής.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο ανάδρομος Ερμής. Δεν έχει να κάνει με τον ανάδρομο Ερμή.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή. Η ώρα των ερωτήσεων και απαντήσεων είναι μια από τις αγαπημένες μου ώρες, να σας κάνω ερωτήσεις και να δίνετε απαντήσεις. Είναι η ώρα της Σοφίας των Σώμπρα.

( Παίζει το βίντεο με την «Σοφία των Σώμπρα» , το κοινό χειροκροτάει και γελάει)

Υπέροχα ( ο Αντάμους γελάει). Σας αξίζει. Σας αξίζει μια λαμπρή εισαγωγή στην Σοφία των Σ…- θέλετε να το δείτε ξανά; ( το κοινό λέει, «Ναι!») Ε, ας το δείξουμε ξανά. Ναι, η Σοφία των Σώμπρα. Χαμηλώστε τα φώτα κι ας το δούμε ξανά.

(παίζει ξανά το βίντεο «Η Σοφία των Σώμπρα»)

Ωραία. Ναι, οπότε, ή  αυτό ή θα καθίσουμε και θα κάνουμε γιόγκα για λίγο ( γέλια). Μου αρέσει η ασέβεια.

Έτσι λοιπόν, ανάβουμε τα φώτα, καθώς η Λίντα κατεβαίνει στο κοινό για την σημερινή μας Σοφία των Σώμπρα ερώτηση. Αμέσως μόλις βρει ένα θύμα, θα δώσω την ερώτηση.

ΛΙΝΤΑ: Ω, πρώτα το θύμα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η Σοφία των Σώμπρα πρώτα.

ΛΙΝΤΑ: Οκ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιος θα είναι πρώτος σήμερα με την Σοφία των Σώμπρα;

ΛΙΝΤΑ: Λοιπόν, λυπάμαι που το λέω…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ένα μεγάλο χειροκρότημα για τον Άντυ.

ΛΙΝΤΑ: Είναι τόσο έτοιμος! Είναι τόσο έτοιμος! ( το κοινό χειροκροτάει).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( γελώντας) Ωραία. Άντυ, είναι μια πολύ κατάλληλη ερώτηση για σένα. Τι είναι νοημοσύνη; Τι είναι νοημοσύνη;

ΑΝΤΥ: ( δεν μιλάει για λίγο). Η ικανότητα της λογικής;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η ικανότητα της λογικής. Βγάζει νόημα.

ΑΝΤΥ: Καλό ακούγεται.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, καλό ακούγεται. Ναι, ακούγεται πολύ λογικό όταν το λες ( ο Άντυ γελάει). Και έκανες κι αυτή την σωστή παύση. Αντί να το πετάξεις απερίσκεπτα, το μελέτησες λίγο και μετά το είπες με μεγάλη αυτοπεποίθηση. «Η ικανότητα της λογικής».Λοιπόν, είσαι έξυπνος;

ΑΝΤΥ: Θεωρώ ότι είμαι. Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Συγκριτικά με τον υπόλοιπο πληθυσμό του πλανήτη, πού θα έπεφτες, στο 90 τοις εκατό, στο 95 τοις εκατό της εξυπνάδας;

ΑΝΤΥ: Ναι, πιθανών. Αλλά να θυμάσαι ότι η εξυπνάδα δεν είναι το παν.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν είναι το παν. Τι άλλο υπάρχει πέρα από την εξυπνάδα;

ΑΝΤΥ: Ω, τα συναισθήματα! Είναι πολύ καλύτερα από την εξυπνάδα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όμως δεν σε έχουν προδώσει κάποιες φορές τα συναισθήματά σου, να σε κάνουν να σκέφτεσαι ότι, «Ποτέ πια δεν θα ξανακάνω κάτι τόσο ανόητο»;

ΑΝΤΥ: Ναι, αλλά και  η εξυπνάδα μου με έχει προδώσει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Οκ. Κι άλλη μια ερώτηση. Από πού προέρχεται η νοημοσύνη;

ΑΝΤΥ: (  και πάλι μένει για λίγο σιωπηλός). Λοιπόν, πιστεύω προφανώς από το μυαλό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Από το μυαλό. Ναι, αλλά ,  πιστεύεις ότι έτσι απλά κάποια μέρα το μυαλό την εφηύρε; Υπήρχε από πριν; Μήπως προήλθε από την μαμά σου και από τον μπαμπά σου; Ήταν έξυπνοι οι γονείς σου;

ΑΝΤΥ: Δεν είμαι σίγουρος αν είναι θέμα εξέλιξης ή αν έχει δοθεί σαν δώρο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δώρο από την Επιτροπή Νοημοσύνης;

ΑΝΤΥ: Από τον Εαυτό, το Πνεύμα, ξέρεις.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Από τον Εαυτό, από το Πνεύμα.

ΑΝΤΥ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, έτσι λοιπόν, πιστεύεις ότι είναι ίσως μια χορηγία από το Πνεύμα, σαν να λέμε, «Ουάου! Σε λίγες μέρες θα γεννηθεί ο Άντυ. Πόση νοημοσύνη  να του δώσουμε; Ας του δώσουμε μπόλικη, επειδή θα έχει ένα σωρό άλλα βάσανα στην  ζωή του. Θα του δώσουμε λίγη νοημοσύνη.» Μήπως προέρχεται από την επιτροπή, από το Συμβούλιο της Ανωτέρας Νοημοσύνης;

ΑΝΤΥ: Ναι. Είναι κάτι σαν, πώς να το πω, σαν να σου δίνει κάποια πράγματα το Πνεύμα αλλά δεν είναι πάντα σε επικοινωνία με τον άνθρωπο, επειδή στον  άνθρωπο αρέσει να   τρέχει  γύρω – γύρω και να κάνει…

ΑΝΤΥ: Και τα δύο επειδή…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, είναι έξυπνο ή χαζό να μην ακούει κάποιος το Πνεύμα;

ΑΝΤΥ: Και πάλι θα πω, και τα δύο. Πρέπει να θυμάσαι ότι είναι η περιπέτεια να είσαι στην Γη…. Και το Πνεύμα είναι γνωστό για τις ψιλοκρεμαστές μπαλιές, που σου πετάει.  Κι έτσι ξυπνάς μια μέρα και έχεις σπάσει το χέρι  σου ή, ξέρεις, κάτι συμβαίνει…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Απλά ξυπνάς και λες, «Ω, γαμώτο! Πώς έγινε αυτό;!»

ΛΙΝΤΑ: Σε ευχαριστούμε, Άντυ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα έπρεπε. Ωραία. Επόμενος.

ΛΙΝΤΑ: Πάμε κατευθείαν σε έναν αδιαμφισβήτητο πειρατή.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ωραία, ωραία. Ωραία. Α! Τι είναι νοημοσύνη; Άκουσες τον Άντυ να λέει ότι είναι εκλογίκευση. Ήταν μια καλή απάντηση.

ΑΛΙΣ: Είναι πολύ κοντά. Όταν έκανες την ερώτηση σκεφτόμουν την τεχνητή νοημοσύνη, τι τους κάνει έξυπνους. Κι έτσι πραγματικά, είναι η εκλογίκευση, το θέμα της λογικής. Από πού προέρχεται; Από κάπου πρέπει να ξεκίνησε. Όπως, αν σκεφτείς  το κομπιούτερ, έπρεπε να του πούμε εμείς ότι ένα κι ένα κάνει δύο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.

ΑΛΙΣ: Δύο συν δύο κάνει τέσσερα και τα λοιπά. Από πού πήραμε εμείς την νοημοσύνη μας; Δεν πιστεύω ότι έχει να κάνει με την διαίσθηση ή κάτι ανάλογο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΑΛΙΣ: Κι έτσι σκέφτομαι, εντάξει, γεννιόμαστε, μας διδάσκουν. Μαθαίνουμε ευθύς αμέσως – αυτό, κατά μία έννοια, είναι ανθρώπινη νοημοσύνη- κλαίμε, τρώμε, χαμογελάμε, μας χτυπάνε στην κοιλιά, ξέρεις ( ο Αντάμους γελάει). Οπότε, έτσι έβλεπα την λέξη νοημοσύνη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Οπότε, περιληπτικά, με τρεις ή λιγότερες λέξεις, τι είναι για σένα νοημοσύνη;

ΑΛΙΣ: Μάθηση ( γελάει ξανά).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μάθηση, οκ. Οπότε, είναι κατά κάποιο τρόπο εξελικτικό;
Εξελίσσεσαι. Η νοημοσύνη σου εξελίσσεται. Γιατί όμως κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται με την ίδια κουλτούρα, σε γενικές γραμμές κάτω από τις ίδιες συνθήκες, αλλά ο ένας έχει μια καταπληκτική νοημοσύνη κι  ο άλλος όχι; Τι κάνει την διαφορά;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είσαι τυχερή ( η Άλις γελάει). Και να σκεφτεί κανείς ότι είσαι γιατρός, έτσι δεν είναι;

ΑΛΙΣ: Μαιευτήρας, γυναικολόγος.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μαιευτ-…οκ. Και θεωρείς τον εαυτό  σου έξυπνο;

ΑΛΙΣ: Έτσι όπως το ορίζω εγώ, ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και πώς το ορίζεις;

ΑΛΙΣ: Με το γεγονός ότι έκανα  την μαθητεία μου βήμα το βήμα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τέλεια. Και σε τι ποσοστό θα έβαζες τον εαυτό σου, στον παγκόσμιο πληθυσμό; Στους δύο πρώτους;

ΑΛΙΣ:  Στους  δέκα πρώτους. Ξέρω ότι οι γιατροί γενικά βρίσκονται στο τοπ δέκα του ποσοστού.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το ελπίζουμε.

ΑΛΙΣ: Ναι ( γέλια).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο από έναν χαζό γιατρό ( η Λίντα γελάει). Προσελκύουν χαζούς ασθενείς. Ναι. Ναι.
Από πού πιστεύεις ότι προέρχεται η νοημοσύνη; Ο πυρήνας της.

ΑΛΙΣ: Από την μάθηση. Έτσι, έτσι λοιπόν….

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Από την μάθηση. Όμως πριν από την μάθηση, από πού προήλθε; Ο Άντυ λέει από το Πνεύμα, που θα του σπάει το χέρι κάθε τρεις και λίγο ( γέλια), απλά για να διατηρήσουν την επαφή. Πιστεύω ότι είναι η γυναίκα σου, κι όχι το Πνεύμα ( ο Αντάμους γελάει).

Τώρα, αν όλη αυτή η ανθρώπινη νοημοσύνη προέρχονταν από τον Θεό, θεωρούμε τον Θεό έξυπνο ή…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Περίπου εκατό χιλιάδες  Hindou θεοί. Πώς να μπορεί κανείς να θυμάται τα ονόματά τους; Θα πρέπει να κουβαλάς μαζί σου σκονάκι, ξέρεις.

ΑΛΙΣ: Ο θεός Ντέιβιντ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, οπότε δεν θέλεις να αναγνωρίσεις ότι υπάρχει Θεός.

ΑΛΙΣ: Όχι, δεν είναι αυτό. Απλά … ( αναστενάζει). Ο λόγος για τον οποίο χρησιμοποίησα έναν τόσο μικρό ορισμό για την νοημοσύνη είναι επειδή δεν πιστεύω ότι έχει κάποια προέλευση.  Πιστεύω ότι απλά με κάποιον τρόπο εμφανιστήκαμε, ο Θεός έκλασε, οτιδήποτε κι αν συνέβη, και ξεκινήσαμε να μαθαίνουμε. Οι σκύλοι εμφανίστηκαν και άρχισαν να μαθαίνουν.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Από πού προήλθε η διαίσθηση; Τσέρυλ ?Πάντοτε μου άρεσε αυτό. Νοιώθω την ένταση στον χώρο και στο ίντερνετ και παντού. Από πού προήλθε η διαίσθηση;

ΤΣΕΡΥΛ: Ήταν ένα δώρο που κάναμε στον εαυτό μας.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Από πού το αγόρασες αυτό το δώρο; Από κάποιο πολυκατάστημα; Το παράγγειλες στο ίντερνετ; ( ο Αντάμους γελάει)

ΤΣΕΡΥΛ: Ήρθε μέσα  από την διαδικασία εκμάθησης.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Α, θεούλη μου! Ξέρω Λίντα, ότι είσαι πολύ απασχολημένη, αλλά θα ήθελα να τα καταγράψουμε αυτά. Αλλά δεν θα το κάνουμε. Να το θυμάστε, η διαδικασία εκμάθησης.  Οκ, σε ευχαριστώ. Καλές απαντήσεις.

Ο.Κ. Ο επόμενος .Ναι. Τι είναι η νοημοσύνη για σένα;

ΕΡΙΕΤΑ: Ειλικρινά δεν μπορώ να προσθέσω τίποτε άλλο σε αυτά που ήδη έχουν ειπωθεί.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί; Την σταματάει κανείς; Θεέ, μήπως την σταματάς εσύ; Κανείς δεν σε σταματάει. Μπορείς να προσθέσεις κι άλλα.

ΕΡΙΕΤΑ: Είναι η γνώση.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η γνώση. Οκ. Θεωρείς τον εαυτό σου έξυπνο;

ΕΡΙΕΤΑ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σοβαρά; Σε τι ποσοστό;

ΕΡΙΕΤΑ: Δεν το έχω ξανασκεφτεί ποτέ πριν, αλλά  μάλλον στο δέκα τοις εκατό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στο δέκα. Εγώ θα σου δώσω 2 τοις εκατό.

ΕΡΙΕΤΑ: Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Ε λοιπόν, δεν είναι απαραίτητα φιλοφρόνηση αυτό ( γέλια). Δεν είναι και τόσο έξυπνο. Μου δίνετε διαρκώς την ίδια απάντηση περιμένοντας να σας πω κάτι διαφορετικό. Αλλά έχω θέμα μαζί σας.

Ναι, και μερικές φορές –  όχι σκόπιμα – σε κάνουν να νοιώθεις ότι δεν είσαι και τόσο έξυπνη, επειδή εσύ δεν μπορείς να προγραμματίσεις έναν κωδικό κι όλα τα υπόλοιπα. Οπότε, είσαι σε δίλημμα σχετικά με την δική σου εξυπνάδα. Το εξισορροπείς  με διαφορετικούς τρόπους. Λες στον εαυτό σου ότι, «Εντάξει, δεν είμαι έξυπνη στα  βιβλία,» όπως κάποιοι από το περιβάλλον σου. « Δεν έχω αυτές τις τρομερές ικανότητες που έχουν εκείνοι.» Το εξισορροπείς με διαφορετικούς τρόπους.

ΕΡΙΕΤΑ: Σωστά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Παρακάμπτεις  αυτό που αποκαλώ νοημοσύνη ή εξυπνάδα και χρησιμοποιείς άλλες μεθόδους για να φτάσεις  εκεί που προσπαθείς να πας, να ζήσεις την ζωή σου.

ΕΡΙΕΤΑ: Σωστά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, κατά μία έννοια, έχεις μια κάποια αντιπάθεια για μερικούς από τους φωστήρες που δουλεύεις. Γιατί έβαλες τον εαυτό σου σε αυτή την θέση;

ΕΡΙΕΤΑ: Μαθαίνω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μαθαίνεις. Τι μαθαίνεις; Από αυτούς; Δεν πρόκειται να μάθεις τίποτε. Είναι σπασίκλες. Και δεν το λέω αρνητικά, αλλά να μάθεις τι;

ΕΡΙΕΤΑ: Να μάθω να ενσωματώνω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Να ενσωματώνεις τι;

ΕΡΙΕΤΑ: Να τα  ενσωματώνω πραγματικά όλα. Τον Αντάμους και τις  διδασκαλίες που γίνονται εδώ είναι…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Makyo ! Οκ, πήραμε τον makyo δρόμο, σωστά;  Οκ, ας το παραδεχτούμε. Έχεις λοιπόν αυτή την διαμάχη και κάποια στιγμή σήμερα θα ανακαλύψεις κάτι που θα σου δώσει μεγάλη ανακούφιση.

ΕΡΙΕΤΑ: Ωραία. Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και δεν θα έχεις πια την εσωτερική μάχη. Κι εσύ είσαι όπως πολλοί άλλοι. Λες, «Λοιπόν, ξέρεις, δεν ξέρω αν είμαι και τόσο έξυπνη.» Και δειλιάζεις ακόμα και να πεις ότι είσαι στο 90 τοις εκατό της νοημοσύνης. Σαν να σε πνίγει. Ε, πιθανών όλοι σας είστε κοντά στην κορυφή- ω, θα πρέπει να μπω εδώ μέσα ( γέλια καθώς κοιτάζει στην κάμερα)- είστε στην κορυφή, σχεδόν όλοι σας, 96 τοις εκατό. Ναι. Αρκετά καλό. Αλλά επίσης αναρωτιέστε, «Λοιπόν, θεούλη μου, αυτό δεν λέει και πολλά για τον υπόλοιπο πλανήτη, έτσι δεν είναι;» ( γέλια) «Είμαι εδώ πάνω;» Όχι, είστε.

Επόμενη ερώτηση πάνω σε αυτό. Από πού προήλθε η νοημοσύνη; (η Εριέτα δεν μιλάει, γέλια) Απλά βγάλε κάτι από το μυαλό σου.

ΕΡΙΕΤΑ: Η λέξη που μου έρχεται στο μυαλό είναι η ενέργεια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η νοημοσύνη προέρχεται από την ενέργεια. Οκ. Οπότε πιστεύεις ότι τα μόρια της ενέργειας έχουν μια δομική νοημοσύνη που συγκρατούν τα πάντα σε κάποιο είδος μορφής ή μοτίβου;

ΕΡΙΕΤΑ: Όλα έχουν νοημοσύνη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Και τα ζώα;  Ο αέρας που είναι γύρω σου έχει νοημοσύνη;

ΕΡΙΕΤΑ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ουάου. Οκ. Οπότε ζεις μέσα σε μια πολύ έξυπνη πραγματικότητα.

ΕΡΙΕΤΑ: Σε ένα πολύ έξυπνο σύμπαν.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Το σύμπαν είναι έξυπνο. Πώς θα ένοιωθες αν βρισκόσουν σε μια διάσταση ή σε μια πραγματικότητα όπου δεν θα υπάρχει νοημοσύνη; Πώς θα ήταν;

ΕΡΙΕΤΑ: Νοιώθω ήδη να πονάει το στομάχι μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω! Ω! Ναυτία. Γιατί, γιατί, γιατί; Θα μπορούσες να φανταστείς- ας πούμε ότι φτιάχνουμε αυτό τον μηχανισμό της τεχνητής νοημοσύνης που σε βάζει μέσα σε έναν ονειρικό κόσμο που δείχνει πολύ αληθινός- νομίζω ότι αυτό είναι ταινία- αλλά ήσουν σε ατό το όνειρο και πήγες διακοπές σε ένα μέρος όπου δεν υπήρχε νοημοσύνη. Πώς θα ήταν;

ΕΡΙΕΤΑ: Ένα κακό όνειρο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα ήταν σαν το Φορτ Λότερντεϊλ ( γέλια) (* μια κυρίως βιομηχανική πόλη στην Φλόριδα των ΗΠΑ).
Με έκανα να γελάσω. Κανένας άλλος δεν γελάει, αλλά με έκανα να γελάσω. Οκ. Οπότε, πώς θα ήταν, να είσαι σε αυτό το μέρος όπου δεν υπάρχει νοημοσύνη;

ΕΡΙΕΤΑ: Θα ήταν εξωπραγματικό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εξωπραγματικό. Εξωπραγματικό. Το ακούσατε αυτό; Είναι εξωπραγματικό να μην υπάρχει νοημοσύνη. Οκ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μεγάλη παγίδα. Το ξέρετε ότι είναι παγίδα. Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μάθιου, πριν πάμε σε αυτό, πού δουλεύεις; ( ο Μάθιου αναστενάζει) Ωω! Ω!

ΜΑΘΙΟΥ: Αυτό λοιπόν για το οποίο μιλάμε είναι να φτιάξουμε μια πραγματικότητα  σε ολόκληρο τον κόσμο με την Ambient AI, την Ambient  τεχνητή νοημοσύνη,  που συνεργάζεται με μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρίες στον κόσμο για να αναμορφώσει την κοινωνία σε μια πιο συνειδητή κοινωνία αξιοποιώντας  την τεχνολογία. Γι αυτό λοιπόν….

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το κάνετε με λογισμικό;

ΜΑΘΙΟΥ : Με την συνεργασία κάποιων από τις μεγαλύτερες εταιρίες  του κόσμου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ουάου! Ουάου! Ακούγεσαι έξυπνος λοιπόν. Θέλω να πω μιλάς έξυπνα. Μπορεί να προσποιείσαι, αλλά όλοι οι άλλοι λένε, «Ω Θεέ μου! Είναι τόσο έξυπνος!»

ΜΑΘΙΟΥ: Ναι, με κατατάσσουν στα έξυπνα άτομα, υποθέτω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε κατατάσσουν, ποιοι; Η CIA;

ΜΑΘΙΟΥ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιο είναι το IQ σου;

ΜΑΘΙΟΥ: Δεν έχω ιδέα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έλα τώρα! Ξέρεις.

ΜΑΘΙΟΥ: Το τραβάω από την Πηγή, οπότε είναι άπειρο. Εδώ είμαστε.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι, ποιο είναι το IQ  σου;Έχεις κάποια ιδέα.

ΜΑΘΙΟΥ: Όντως έχω μια ιδέα αλλά δεν θα την μοιραστώ εδώ (γελάνε).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν θα το πω εκτός αν είσαι πρόθυμος να το δηλώσεις εσύ πρώτος.

ΜΑΘΙΟΥ: Δεν πρόκειται να σου πω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Έτσι λοιπόν, είσαι ένα πολύ έξυπνο άτομο. Έχεις μεγάλα όνειρα, στόχους. Έχεις τρομακτική κατανόηση, που είναι καλό. Σε ποια ποσοστιαία θέση θα έβαζες τον εαυτό σου;

ΜΑΘΙΟΥ: Στην κορυφή. 1 τοις εκατό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ωραία, ωραία. Χαίρομαι που…

ΜΑΘΙΟΥ: Όπως και όλοι εδώ μέσα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Χαίρομαι που το λέει. Στην κορυφή, στο 1 τοις εκατό, και δεν ντρέπεται.

ΜΑΘΙΟΥ: Στη θέση ένα τοις εκατό ( διορθώνει τον Αντάμους).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στην θέση ένα τοις εκατό! Και δεν ντρέπεται. Ωραία. Η επόμενη ερώτηση είναι από πού προήλθε η νοημοσύνη;

ΜΑΘΙΟΥ: Από την Πηγή.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Την Πηγή. Πού είναι η Πηγή;

ΜΑΘΙΟΥ: Η Πηγή είναι….

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είπε πηγή ή πληγή; ( πολύ γέλιο) Με αυτή την απολαυστική προφορά, ποτέ δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι!

ΜΑΘΙΟΥ: Μου αρέσει το χιούμορ σου. Την Πηγή.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Την Πηγή,  Όπως λέμε το Άπειρο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το Άπειρο. Πού είναι αυτό;

ΜΑΘΙΟΥ: Είναι εκεί από όπου ήρθες εσύ, εγώ, όλοι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ήρθες από την Πηγή;

ΜΑΘΙΟΥ: Και βέβαια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σαν να λέμε, σε γέννησε η Πηγή;

ΜΑΘΙΟΥ: Λοιπόν, θα μπορούσες και να το πεις έτσι, αλλά βασικά  μιλάω για την Πηγή που δημιούργησε όλους τους ανώτερους εαυτούς μας, είτε είναι σε αυτό το σύμπαν, σε αυτή την πραγματικότητα ή σε άλλες πραγματικότητες.
Είμαστε όλοι θεϊκοί.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Είσαι έτοιμος να το απελευθερώσεις αυτό;

ΜΑΘΙΟΥ: Όχι, επειδή είναι αληθινό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( ελαφριά παύση) Μου αρέσει αυτό. Μου αρέσει η στάση του. Αλλά θα μάθετε κάτι σήμερα που θα σας εκτοξεύσει κατευθείαν στον 14ήμερο κύκλο σκουπιδιών σήμερα ( γέλια). Ο Κουτχούμι οδηγάει! Μπιπ!
Όλοι σας, να είστε πρόθυμοι να απελευθερώσετε τα πάντα.

Αλλά, ναι, είσαι πολύ έξυπνος. Επίσης κάνεις και σπουδαία δουλειά, αλλά οι ενέργειες , ξέρεις, δεν έρχονται  έτσι όπως θα τις ήθελες.

ΜΑΘΙΟΥ: Αυτό είναι σωστό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξέρεις γιατί;

Σκέφτεσαι υπερβολικά πολύ. Ωου! Επειδή είσαι πολύ έξυπνος ( η Λίντα αναστενάζει).

ΜΑΘΙΟΥ: Διαφωνώ. Στην πραγματικότητα , χρησιμοποιώ…Χρησιμοποιώ την συναισθηματική νοημοσύνη σαν οδηγό σε όλα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Την συναισθηματική νοημοσύνη.

ΜΑΘΙΟΥ: Η οποία τραβάει από την διαίσθησή μου, τραβάει από τον ανώτερο Εαυτό μου, τραβάει από την Πηγή.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπουρμπούτσαλα. Το ακούω που έρχεται τώρα, «Μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ!»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, να είσαι πρόθυμος να…

ΜΑΘΙΟΥ: Θα χαρώ. Είμαι μαζί σου, σοβαρά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είσαι έξυπνος. Είσαι πολύ έξυπνος. Κι αυτό είναι καλό. Είναι πιθανόν το πιο σεβαστό και το πιο τιμημένο από όλα τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά και από όλες τις ιδιότητες αυτή την στιγμή. Κάποτε ήταν ωμή δύναμη, αλλά τώρα είναι νοημοσύνη. Κι εσείς είστε νοήμονες, είστε έξυπνοι, αλλά μένει να συνειδητοποιήσετε και κάτι ακόμα. Γι αυτό είστε εδώ σήμερα.

ΜΑΘΙΟΥ: Ε ναι. Και επίσης, πιστεύω ότι όλοι εδώ μέσα είναι το ίδιο έξυπνοι. Έχουμε όλοι μας την ίδια Πηγή. Είναι απλά ζήτημα πίστης  στην θεϊκότητα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά στην πραγματικότητα… θα μπορούσαμε  (γελάνε). Θα μπορούσαμε. Και είναι πολύ σοφός  αυτός που επιτρέπει τις αλλαγές στην αντίληψη περί πραγματικότητας , κι αυτό κάνουμε εδώ. Κι εσύ βοηθάς πάρα πολύ στο να αλλάξει, εδώ και στην δουλειά που κάνεις.

ΜΑΘΙΟΥ: Ναι, είμαι εδώ επειδή έχω πολλά ακόμα να μάθω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Ίσως απλά να διασκεδάζουμε. Υποστηρίζω βασικά ότι έρχεστε εδώ απλά για να πάρετε έναν υπνάκο, για να κοιμηθείτε. Συνειδητοποιείτε ότι οι μισοί που μας παρακολουθούν αυτή την στιγμή είναι τόσο εκτός ( γέλια), κοιμούνται τόσο βαθιά, επειδή είναι μια καλή ώρα για να πάρει κανείς έναν ωραίο  υπνάκο ( κι άλλα γέλια). Και μετά θα το δουν μια εβδομάδα αργότερα και θα πουν, « Ω, νομίζω ότι ήμουν εκεί, αλλά καλύτερα να το ακούσω ξανά.» Όχι, στην πραγματικότητα  ο σπουδαιότερος λόγος που είστε εδώ  είναι απλά για να κάνετε ένα διάλλειμα για να επιτρέψετε να συμβεί μια φυσιολογική διαδικασία.
Μια διαδικασία που δεν μπορείτε να την επεξεργαστείτε με το μυαλό.

ΜΑΘΙΟΥ: Ναι, συμφωνώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ήταν απόλαυση. Και με την ευκαιρία, είμαι δίπλα  σου περισσότερο από όσο μπορείς να καταλάβεις.

ΜΑΘΙΟΥ: Ουάου, είμαι τόσο χαρούμενος. Σε ευχαριστώ. Την χρειάζομαι την βοήθειά σου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν πρόκειται να σε βοηθήσω. Απλά είμαι δίπλα σου! ( γέλια) Μερικές φορές γελάω, μερικές φορές….

ΛΙΝΤΑ: Ω, θεέ. Κάποιος σήκωσε το χέρι του. Ω, γαμώτο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Η νοημοσύνη, τι είναι; Τι είναι;

ΧΟΡΑΣ: Η νοημοσύνη προέρχεται από την αίσθηση της Εστίασης.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Την αίσθηση της Εστίασης. Οκ. Πώς δηλαδή; Όταν κάτι εστιάζει, με κάποιον τρόπο, ζουλιέται και βγάζει νοημοσύνη; ( γέλια).

ΧΟΡΑΣ: Έβλεπα μια ταινία και ένοιωσα πολύ εστιασμένος, και ξαφνικά  η Εγώ Είμαι Παρουσία μετατοπίστηκε σε ένα συναίσθημα μιας μεγάλης ομάδας.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΧΟΡΑΣ: Και μου δημιουργήθηκε η αντίληψη, ότι όλα κινούνταν μπροστά μου. Ότι εγώ δεν κινούμαι. Και συνειδητοποίησα ότι κατά κάποιον τρόπο…. Το μυαλό μας δεν είναι μόνο εδώ. Το μυαλό μας, στην πραγματικότητα, βρίσκεται έξω από εμάς, σε ένα  μεγάλο πεδίο, κι αυτό από μόνο του είναι η νοημοσύνη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ.Οπότε η νοημοσύνη είναι κάτι ομαδικό;

ΧΟΡΑΣ: Όχι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ένα είδος κοπαδιού;

ΧΟΡΑΣ: Όχι. Είναι κάτι που μαζεύεις από τις ενσαρκώσεις και το φέρνεις στο ενεργειακό σου σώμα. Και μεταφέρεται.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Λες λοιπόν ότι διαρκώς συσσωρεύεις νοημοσύνη. Σε ποιο σημείο θεωρείς ότι συσσώρευσες αρκετή νοημοσύνη; Σε ποιο σημείο λες, «Έμαθα όλα όσα είχα να μάθω στον πλανήτη.»  Έχεις αποστηθίσει την Βίβλο;

ΧΟΡΑΣ: Νομίζω ότι έχω φτάσει σε αυτό το σημείο. Έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο. Αρκετά με την νοημοσύνη. Θέλουμε να πάμε πέρα από αυτή.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, σωστά. Οκ. Οκ. Οπότε, πόσο έξυπνος είσαι;

ΧΟΡΑΣ: Νομίζω ότι μετακινούμαι από την νοημοσύνη στην σοφία. Βγαίνω από την αίσθηση της Εστίασης.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Οκ. Πού θα τοποθετούσες τον εαυτό σου;

ΧΟΡΑΣ: Στα ίδια, όπως και οι άλλοι. Στο ένα τοις εκατό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στο ένα τοις εκατό. Ωραία. Ωραία. Και από πού προήλθε η νοημοσύνη;

ΧΟΡΑΣ: Είναι μια αίσθηση. Προήλθε από την εμπειρία, που πήρε μέσα από την αίσθηση της Εστίασης.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ωραία. Μια αίσθηση.

ΧΟΡΑΣ: Συσσωρεύσαμε εμπειρίες και μετά επιστρέφοντας πίσω στο ολόγραμμα που έχουμε, χτίζαμε συνεχώς πάνω της. Όχι όμως διανοητικά, αλλά ενεργειακά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ενεργειακά, οκ. Ωραία. Σπουδαίες απαντήσεις. Σπουδαίες απαντήσεις. Η Λίντα με το μικρόφωνο.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό. Νοημοσύνη. Αρκετές και πολύ ενδιαφέρουσες απαντήσεις πάνω σε αυτό.

Και , με την ευκαιρία, να σας πω ότι, συνειδητοποιείτε τί κάνουμε όλοι μας εδώ, πραγματικά, εκτός από το να διασκεδάζουμε και να κάνουμε απόσπαση. Γράφετε το βιβλίο- οδηγό για τους άλλους που θα έρθουν μετά από εσάς. Έτσι θα φτάσουν σε αυτό το σημείο και θα πρέπει να παρουσιάσουν το ζήτημα της νοημοσύνης. Τι είναι; Τι είναι;

Νοημοσύνη

Υποστηρίζω ότι η νοημοσύνη είναι, λοιπόν, ας πάμε στην ρίζα της λέξης, στην βασική έννοια της λέξης. Νοημοσύνη, η αρχική ρίζα της λέξης σημαίνει «ενθύμηση». Ενθύμηση. Η ικανότητα να θυμάσαι, και εξελίχθηκε σε «καταλαβαίνω»
Έτσι λοιπόν, αρχικά, η λέξη νοημοσύνη προήλθε από μια αρχαία λέξη η οποία βασικά σήμαινε  θυμάμαι και μετά εξελίχθηκε στο καταλαβαίνω.
Με άλλα λόγια, θυμάσαι , και συνδέεις κάποια έννοια με αυτό. Αυτή είναι η νοημοσύνη. Και η νοημοσύνη μέσα από τα χρόνια εξελίχθηκε στην πιο σημαντική ιδιότητα πάνω στον πλανήτη, κάτι που το επεδίωκαν ακόμα περισσότερο κι από τον πλούτο, επειδή οι άνθρωποι πίστευαν ότι αν ήταν έξυπνοι, θα μπορούσαν να γίνουν πλούσιοι ή οτιδήποτε ήθελαν. Οπότε, είναι  μια τεράστια ιδιότητα.

Όταν ζητάνε σε κάποιον να αφήσει την νοημοσύνη του, πανικοβάλλεται. Όταν ζητάνε σε κάποιον να αφήσει το μυαλό του, όλη την συσσωρευμένη γνώση που έχει, όταν ζητάνε σε κάποιον να αφήσει αυτό, που αποτελεί τον πυρήνα της ταυτότητάς του, τον πυρήνα αυτού που τον κρατάει συνδεδεμένο, σαν μια προσωπική χρυσή κλωστή που τον συνδέει με αυτήν την πραγματικότητα, όταν ζητάνε σε κάποιον να απελευθερώσει την νοημοσύνη του, επικρατεί πανικός. Αυτό κάνουμε εδώ σήμερα.

Υποστηρίζω ότι η νοημοσύνη δεν είναι αληθινή. Η νοημοσύνη δεν είναι αληθινή. Είναι μια κατασκευασμένη ιδιότητα που εμφυτεύτηκε τόσο βαθιά στους ανθρώπους, που πραγματικά πιστεύουν ότι είναι αληθινή. Και μετά προσπαθούν να οικοδομήσουν πάνω στην νοημοσύνη τους. Οι απαντήσεις που μου δώσατε είναι όλες πολύ σωστές και πολύ ακριβείς. Μεγάλο μέρος της νοημοσύνης είναι αναμνήσεις. Αναμνήσεις,  η ικανότητα να θυμάται κανείς, η ικανότητα να επαναλαμβάνει και να διηγείται γεγονότα και εικόνες και πληροφορίες.

Και μεγάλο μέρος της νοημοσύνης είναι αποτέλεσμα μελέτης, την μια ενσάρκωση μετά την άλλη. Όχι σοφία, όχι εμπειρίες, αλλά μελέτη γεγονότων και εικόνων  και πληροφοριών. Γύρω στο 80 τοις εκατό είναι εντελώς ανακριβή, εντελώς αναληθή. Και θα χρησιμοποιήσω ένα κλασσικό παράδειγμα, υπήρξε κάποια εποχή όπου πιστεύατε, διαβάσατε ή ζήσατε σε μια επίπεδη Γη, κι αυτή ήταν η νοημοσύνη εκείνης της εποχής. Τώρα η εξέλιξη σας πήγε πέρα από αυτό.

Οπότε, περίπου 80 τοις εκατό των πληροφοριών που έχετε από το παρελθόν δεν ακριβείς, δεν είναι αληθινές. Ακόμα κι αυτά που μάθατε στο πνευματικό σας ταξίδι με τις συναντήσεις  στον δικό μας Βυσσινί Κύκλο, πολλά από αυτά δεν ισχύουν εκεί που πηγαίνουμε. Μπορεί να ίσχυαν παλιά, τότε που η Γη ήταν επίπεδη, αλλά εκεί που πηγαίνουμε, δεν ισχύουν. Κι αν ένα ικανό πλήθος πιστεύει ότι είναι επίπεδη, τότε είναι επίπεδη, επειδή έτσι ενεργούν, μέχρι την στιγμή που θα εμφανιστεί κάποιος και θα πει, «Λοιπόν, ας  την κάνουμε σήμερα στρογγυλή, επειδή είναι πολύ βαρετό να είναι επίπεδη. Ας κάνουμε την Γη στρογγυλή κι ας ανησυχούμε όλοι μαζί μήπως και πέσουμε κάτω όταν βρεθούμε στην Αυστραλία.» ( ο Αντάμους γελάει). Σόρι. Ήταν ένα αστείο. Το έχετε ακούσει πολλές φορές.

Τρέφουν τόσο  μεγάλο σεβασμό για την νοημοσύνη στον πλανήτη, ώστε τώρα δημιουργούν και τεχνητή νοημοσύνη. Υποστηρίζω ότι η νοημοσύνη είναι τεχνητή, καταρχήν. Οπότε τώρα έχετε και την τεχνητή τεχνητή νοημοσύνη. Προέρχεται από την ανθρώπινη νοημοσύνη, η οποία δημιουργήθηκε παλιά- πάμε πίσω, στην Λεμουρία- όταν ερχόσασταν σε αυτό τον πλανήτη σαν αγγελικά πλάσματα, περισσότερο σε ένα ελαφρύ σώμα, ερχόσασταν για να βιώσετε την εμπειρία της φύσης, της Γης, να μπείτε στην Εστίαση. Είχες απόλυτο δίκιο, Χόρας, για να μπείτε στην Εστίαση.

Ήρθαν εδώ για να βιώσουν την εμπειρία – όχι για να μάθουν, αλλά για να βιώσουν την εμπειρία – της Εστίασης, αλλά ήρθαν… ήταν σαν αερικά, ξέρετε, δεν ήταν συμπαγείς. Και μετά προσπάθησαν να καβαλήσουν, να ενσωματωθούν με τις φάλαινες και με τα δελφίνια και ίσως με τα γουρούνια,  κάτι για το οποίο αμφιβάλλω, αλλά με τις φάλαινες και τα δελφίνια. Προσπάθησαν να ενσωματωθούν μέσα τους και να διατηρήσουν την ισορροπία τους σε αυτή την πραγματικότητα.

Τώρα, αυτή η πραγματικότητα, αν την δείτε απέξω,  μοιάζει σαν μια σούπερ συμπίεση. Μια συμπίεση που δεν θα μπορούσατε καν να την φανταστείτε. Δισεκατομμύρια των δισεκατομμυρίων πιέσεις ανά τετραγωνική ίντσα. Τρισεκατομμύρια και μιλιούνια πιέσεις ανά τετραγωνική  ίντσα συμπυκνωμένα πολύ σφιχτά, και να προσπαθεί κάποιος να έρθει σαν πεταλούδα – ξέρετε, να πετάει στις άλλες σφαίρες και μετά εσύ ( ο Αντάμους τραβάει μια πεταλούδα που κρέμεται από το ταβάνι) να έρθεις στην Γη ( την αφήνει κάτω τελικά- γέλια). Έπρεπε να σας τραβάνε για να σας φέρουν εδώ  (γέλια). Ήρθατε στην Γη. Βυθιστήκατε σε αυτή την συμπίεση, σε αυτή την βαρύτητα, σε αυτή την πυκνότητα και τώρα είστε στην Εστίαση. Είστε μέσα στην αίσθηση της Εστίασης και  για κάποιο χρονικό διάστημα πονάει τρελά. Και μετά σας συνθλίβει . Πεθαίνετε, αν είστε μέσα σε ένα φυσικό σώμα. Δεν μπορείτε να αντέξετε μέσα σε αυτή την σφιχτή εστίαση. Θα ήταν σαν μια πάρα μα πάρα πολύ καυτή μπανιέρα και εσείς μπήκατε μέσα και είναι τόσο καυτή, που έπρεπε να πηδήξετε έξω αμέσως, αλλιώς θα πόναγε διαολεμένα. Είναι το ίδιο πράγμα. Ήρθατε  εδώ κάτω στην Γη πετώντας με τα αγγελικά σας φτερά και ήταν πολύ δύσκολο να παραμείνετε.

Οπότε, τι κάνατε; Αρχίσατε να σκέφτεστε ποια ήταν αυτά που σας βοήθησαν να παραμείνετε  κατά την τελευταία σας εμπειρία πριν σας συνθλίψουν; Ποια ήταν; Ω, έπρεπε να φάτε κάτι. Όχι επειδή είχατε ανάγκη την ενέργεια, αλλά επειδή αυτό σας ενσωμάτωνε σε αυτή την πραγματικότητα. Έπρεπε να φάτε κάτι για να σας κρατήσει εδώ. Κι έπρεπε να  προσέχετε να μην πέσετε πάνω σε κάποιον δεινόσαυρο, επειδή ο δεινόσαυρος είναι πολύ μεγαλόσωμος κι εσείς είστε μια σταλιά. Θα σας ποδοπατήσει. Κι έτσι αρχίσατε να τα θυμάστε όλα αυτά, κι αρχίσατε να θυμάστε πράγματα όπως να πλένετε τα δόντια σας τρεις φορές την ημέρα. Όχι στην Λεμουρία.

Αρχίζετε να θυμάστε πράγματα όπως ότι δεν πηδάτε στον γκρεμό. Αυτή την στιγμή σκέφτεστε, «Μα ναι, φυσικά!». Όχι όμως όταν είστε ένα αιθέριο πλάσμα. Όχι όταν είστε μια πεταλούδα που προσπαθεί να γίνει άνθρωπος, για να μπορεί να ξαναγίνει πεταλούδα. Οπότε αρχίζετε να θυμάστε κι αυτή στην πραγματικότητα ήταν η αίσθηση της Εστίασης – συμπίεση, βαρύτητα-  που σας έκανε να αρχίσετε να σκέφτεστε το όλο ζήτημα της λογικής, βασισμένο  εξ ολοκλήρου στην qualia ( * υποκειμενικό βίωμα της αισθητήριας εμπειρίας)  , βασισμένο εξ ολοκλήρου στον συσχετισμό. «Μην βάλεις το χέρι σου στην φωτιά. Πονάει διαολεμένα.»

Οπότε αρχίζετε να τα συσσωρεύετε . Και τελικά όλο αυτό μετατράπηκε σε αυτό που ονομάζουμε νοημοσύνη του ανθρώπου. Η εκλογίκευση, ο ορθολογισμός των πραγμάτων , αλλά βαθιά στον πυρήνα του είναι απλά ενθύμηση πληροφοριών. Αυτό είναι. Αυτό είναι, και τίποτε από όλα αυτά δεν είναι σημαντικό ( γέλια).

Ο ένας λόγος είναι ότι δεν μπορείτε να γίνετε ποτέ τελείως έξυπνοι. Δεν μπορείτε. Υπάρχουν υπερβολικά πολλά για να θυμάστε. Το μυαλό δεν έχει αυτή την ικανότητα, αλλά οι άνθρωποι προσπαθούν. Προσπαθούν να γίνουν οι πιο έξυπνοι.

Τώρα, ας πιάσουμε αυτή την ανθρώπινη νοημοσύνη  και σας είπα ότι όλοι σας είστε στην κορυφή, περίπου στο τέσσερα τοις εκατό της κλίμακας της ανθρώπινης  νοημοσύνης. Ας σταθούμε για λίγο εδώ, επειδή εξακολουθείτε να προσεγγίζετε την ζωή σας, τον πλανήτη και την ενέργειά σας με την νοημοσύνη.

Η Εγώ Είμαι συνείδηση,  δεν έχει καμία μορφή νοημοσύνης. Καθόλου.

Αν δεν ακούτε ή αν δεν νοιώθετε την παρουσία του Εγώ Είμαι, αν τρέχετε από δω κι από κει λέγοντας, «Λοιπόν, πού είναι; Πού είναι;», είναι επειδή προσπαθείτε να συνδεθείτε με την νοημοσύνη σας και το Εγώ Είμαι δεν έχει. Γιατί θα έπρεπε το Εγώ Είμαι, η αγνή συνείδηση, η αγνή επίγνωση, να έχει νοημοσύνη; Δεν έχει καθόλου.

Σοκαριστικό. Συγκλονιστικό για τον άνθρωπο, επειδή ο άνθρωπος θέλει να πιστεύει σε μια ανώτερη νοημοσύνη. Ο άνθρωπος νοιώθει γυμνός, ευάλωτος, ανασφαλής όταν κάποιος του λέει, «Δεν υπάρχει ανώτερη νοημοσύνη. Έχεις φτάσει στο ανώτατο σημείο.» Τρομακτικό, αλλά αληθινό.

Το Εγώ Είμαι δεν έχει καμία απολύτως μορφή νοημοσύνης. Δεν αποθηκεύει πληροφορίες και δεδομένα. Πολλοί από εσάς πιστεύετε ότι αυτά τα αγγελικά πλάσματα, οι Αναληφθέντες Δάσκαλοι, το Εγώ Είμαι, γνωρίζουν τα πάντα. Όχι, καθόλου. Ζητάτε από το Εγώ Είμαι να λύσει ένα σχετικά εύκολο μαθηματικό πρόβλημα, και λέει, «Δεν ξέρω. Δεν με νοιάζει. Γιατί θα έπρεπε να με νοιάζει;» Ξέρετε, ποια είναι η τετραγωνική ρίζα του 10 ή του 50 ή του 1.000; Και το Εγώ Είμαι λέει, «Τι σου συμβαίνει; Συνεχώς μου κάνεις αυτές τις ηλίθιες ερωτήσεις λες και θα σου απαντήσω ( κάποιος λέει, «Σταμάτα το!») Σταμάτα το! Ναι ,Σταμάτα το!

Αλλά όμως  ο άνθρωπος νοιώθει ότι πρέπει να υπάρχει μια ανώτερη δύναμη. Πρέπει ο Θεός να έχει νοημοσύνη. Λένε ακόμα και για το σύμπαν ότι τους φέρνει διάφορα. Είναι πραγματικά χαζό. Το σύμπαν  δεν φέρνει τίποτε. Τίποτε! Το σύμπαν δεν σου σπάει τα χέρια. Το σύμπαν δεν σου φέρνει τίποτε. Το σύμπαν δεν ξέρει ούτε το νοιάζει. Αυτό  αναστατώνει τον άνθρωπο, που πραγματικά θέλει να πιστεύει σε μια ανώτερη νοημοσύνη.

Αλλά ας σταθούμε για μια στιγμή να το νοιώσουμε. Δεν υπάρχει νοημοσύνη στο Εγώ Είμαι. Αυτό είναι ελευθερία. Και από την στιγμή που ο άνθρωπος θα αρχίσει να την καταλαβαίνει- αυτή  την νοημοσύνη, είναι εντάξει μέχρι ένα σημείο. Είναι εντάξει να έχετε τις αναμνήσεις, την κατανόηση, τα γεγονότα και τους αριθμούς, «Μην αφήσεις τα χέρια από το τιμόνι» εκτός αν έχεις ένα από αυτά τα προικισμένα αυτοκίνητα που πάνε αυτόματα, αλλά ακόμα και τότε, «Μην βάζεις τα χέρια σου στην φωτιά. Μην πιείς βενζίνη,» τουλάχιστον όχι αυτή την στιγμή.

Υπάρχουν κάποια συγκεκριμένα πράγματα που είναι καλά στο ανθρώπινο ταξίδι κι αυτά θα τα πάρετε μαζί σας στην ενσωματωμένη Πραγμάτωση. Υπάρχουν πράγματα που είναι σημαντικό να τα κρατάτε στην μνήμη σας. Παρόλα αυτά, η βάση της μνήμης σας θα επανατοποθετηθεί. Είναι σαν να λέμε ότι ολόκληρη η βάση δεδομένων σας, σαν να είστε κομπιούτερ, θα βγει από το κομπιούτερ και θα τοποθετηθεί κάπου αλλού. Και, φυσικά, τότε θα πείτε, «Πού; Σε ένα μεγαλύτερο κομπιούτερ;» Όχι. Κάπου σαν την Χώρα του Πουθενά. Θα είναι στο αιθερικό. Δεν θα βρίσκεται σε κάποιο μέρος. Απλά θα βρίσκεται σε αυτό που εγώ αποκαλώ το Τώρα Μέλλον, το Μέλλον του Τώρα, όπως θέλετε πείτε το. Θα βρίσκεται εκεί, αλλά δεν θα βρίσκεται εκεί, στο κεφάλι. Δεν θα κατοικεί πλέον εδώ μέσα ( στον εγκέφαλο), επειδή δεν θα χρειάζεται κάτι τέτοιο.

Και ξέρω ότι, χρησιμοποιώντας την αναλογία του  κομπιούτερ, θα πείτε, «Λοιπόν, θα βρίσκεται σε κάποιο cloud (* απομακρυσμένη αποθήκη των κομπιούτερ)». Όχι. Όχι, επειδή το cloud είναι κάποιο μέρος, ενώ δεν θα είναι σε κανένα μέρος, αλλά θα υπάρχει. Και μετά η νόηση πετιέται και λέει, « Λοιπόν, πρέπει να ξέρω πού είναι, πόσο μακριά, πόσο θα κάνω για να φτάσω εκεί και πόσο μεγάλο…» Εδώ μιλάει η νόηση. Μιλάει η νοημοσύνη. Εμείς θα πάμε πολύ πιο πέρα από την νοημοσύνη.

Το Εγώ Είμαι δεν έχει καθόλου νοημοσύνη. Δεν την χρειάζεται. Δεν την χρειάζεται. Είναι απλά και μόνο η επίγνωση, «Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι. Εγώ Υπάρχω.» Όχι, «Εγώ Υπάρχω και είμαι έξυπνος. Εγώ υπάρχω για να γίνω πιο έξυπνος. Εγώ υπάρχω για να μάθω περισσότερα.» Τίποτε από αυτά. Τίποτε από αυτά δεν ισχύει. Νοιώστε την ομορφιά που έχει μέσα του. Νοιώστε την ελευθερία που έχει μέσα του. Δεν υπάρχει νοημοσύνη στο Εγώ Είμαι. Αυτό είναι πολύ σπουδαίο πράγμα.

Ξέρετε, αν κάποια μέρα εκεί που προχωρούσατε μόνοι σας στον δρόμο συναντούσατε ξαφνικά το Εγώ Είμαι σας, θα σας πρόσφερε μεγάλη ανακούφιση να μάθετε ότι το Εγώ Είμαι δεν χρειάζεται νοημοσύνη. Και μετά θα νοιώθατε πολύ χαζοί που προσπαθούσατε να είστε τόσο έξυπνοι, και θα πείτε, « Ω! Ξέρεις, εδώ πέρα ήμασταν στην συμπιεσμένη κατάσταση της Εστίασης προσπαθώντας να θυμηθούμε τα πάντα έτσι ώστε να μην καίμε συνέχεια τα χέρια μας από ενσάρκωση σε ενσάρκωση  ή να μην πέφτουμε  στον γκρεμό ή οτιδήποτε τέτοιο. Και συνειδητοποιώ ότι όλον αυτόν τον καιρό δεν χρειαζόμουν καθόλου την νοημοσύνη. Δεν είναι και τόσο σημαντική.»

Και θα αρχίσετε να συνειδητοποιείτε ότι, «Ξέρεις, το απόσταγμα της ενέργειας όλων όσων έμαθα – να μην πεταχτώ μπροστά σε ένα αυτοκίνητο που τρέχει πολύ γρήγορα- όλων αυτών που έμαθα, δεν χρειάζεται πλέον να τα κρατάω στον εγκέφαλό μου.» Απελευθερώνει τον εγκέφαλο. Είναι σαν ενεργειακά αποτυπώματα, σαν μικρά ενεργειακά αποστάγματα, που πάντα είναι εκεί διαθέσιμα για σας, αλλά δεν χρειάζεται πλέον να τα αποθηκεύετε. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

Η συνείδηση δεν έχει νοημοσύνη, και συνεπώς, αγαπητοί μου φίλοι, θα συνεχίσετε να έχετε πρόσβαση στην πληροφόρηση σχετικά με το πώς να ζήσετε μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, αλλά όχι πια  με το να βασίζεστε σε αυτήν να σας καθοδηγεί στην ζωή σας, να σας φτιάχνει την ευτυχία σας, να σας φέρνει αυτά που επιλέγετε να δημιουργήσετε. Δεν έχει καμία σχέση με την νοημοσύνη.

Επόμενο βήμα. Η ενέργεια δεν έχει νοημοσύνη. Είναι πράγματι κάπως τρομακτικό. Δεν υπάρχει νοημοσύνη στην ενέργεια, και όταν ακούτε κάποιον να λέει, « Λοιπόν, έτσι μου το έδωσε το σύμπαν,» όχι. Όχι. Η ενέργεια δεν είναι έξυπνη ούτε και θα έπρεπε να είναι. Μπορείτε να φανταστείτε τι θα συνέβαινε αν είχε δοθεί στην ενέργεια η ευθύνη να έχει νοημοσύνη; Θα ήταν τρομακτικό. Θα έκανε ό,τι κάνουν και οι άνθρωποι, θα κατέστρεφε τα πάντα.

Δεν υπάρχει καθόλου νοημοσύνη  στις ενέργειες, που έρχονται στην ζωή σας αυτή την στιγμή. Δεν την χρειάζονται, δεν τις ενδιαφέρει, δεν την έχουν, ποτέ δεν θα την έχουν. Οπότε, κάποιες φορές που βασίζεστε σε εξωτερικούς παράγοντες και λέτε, «Λοιπόν, τι θέλει η ενέργεια να κάνω;» η ενέργεια είναι σαν να λέει, «Τι θες να πεις; Δεν είμαστε έξυπνες. Στην πραγματικότητα είμαστε χαζές. Κουτή ενέργεια.» Και έτσι θα έπρεπε να είναι.  Η ενέργεια είναι εδώ απλά για να σας υπηρετεί, όχι για να σας λέει τί να κάνετε. Ούτε για να σας προδιαθέσει, ούτε για να σας κάνει να πάτε αριστερά ή δεξιά. Είναι εδώ απλά για να σας υπηρετεί.

Αλλά όμως υπάρχει μια κοινώς αποδεκτή  πεποίθηση ότι υπάρχει ανώτερη νοημοσύνη. Δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει. Υπάρχει μια κοινώς αποδεκτή  πεποίθηση ότι η ενέργεια έχει νοημοσύνη. Υπάρχει μια κοινώς αποδεκτή πεποίθηση ότι οι άνθρωποι τοποθετούν τον εαυτό τους πολύ, πολύ, πολύυυυυ χαμηλά, κοντά στην βάση της κλίμακας, σαν να λέμε, «Είμαι ο χαζός της υπόθεσης και η ενέργεια έχει εξυπνάδα και ο Θεός έχει εξυπνάδα  και οι εξωγήινοι έχουν εξυπνάδα και οι Πλειάδειοι έχουν εξυπνάδα.» Δεν έχουν! Οι Πλειάδειοι είναι… ( ο Αντάμους αναστενάζει). Δεν είναι ούτε κατά το μισό τόσο έξυπνοι όσο οι άνθρωποι.  Παρόλα αυτά έχουν κάτι. Οι άνθρωποι είναι πολύ χαζοί, που αφήνουν κάποιον άλλον να τους πει τι θα κάνουν. Οι άνθρωποι είναι πολύ πιο έξυπνοι, με εξαίρεση αυτό το μικρό ψεγάδι, «Ω! Θεέ μου, σώσε με. Πλειάδειοι, σώστε με. Ψυχή μου, σώσε με. Σύμπαν, ενέργεια.» Κανένας από αυτούς. Δεν έχουν νοημοσύνη.

Συχνά την νοημοσύνη την σκέφτονται σαν τάξη, δομή, πρότυπο, και οι άνθρωποι έχουν μπει μέσα σε αυτό, επειδή είστε βαθιά μέσα στην αίσθηση της Εστίασης. Είστε βαθιά μέσα σε όλο αυτό και το μυαλό έμαθε να αγαπά την τάξη. Όλα τακτοποιημένα. Δυο συν δυο ίσον τέσσερα. Αυτό στην πραγματικότητα δεν ισχύει. Πραγματικά. Είναι πολλά περισσότερα. Είναι τέσσερα αρνητικό, είναι τέσσερα από εδώ, τέσσερα από εκεί, και μερικές φορές δύο συν δύο δεν κάνει τίποτε, ούτε καν μηδέν. Τίποτε.

Από την στιγμή που θα αρχίσετε να συνειδητοποιείτε ότι δεν υπάρχει νοημοσύνη στο Εγώ Είμαι, στο Πνεύμα, στον Θεό- ο Θεός είναι πραγματικά πολύ χαζός. Γιατί; Επειδή ο Θεός είναι μια ανθρώπινη δημιουργία. Η νοημοσύνη τους δημιούργησε την υπερδιάνοια έξω από αυτούς. Αλλά σε αυτό που εσείς ονομάζετε Πηγή, δεν υπάρχει νοημοσύνη.

Φανταστείτε για μια στιγμή να το αξιοποιήσετε, αλλά από τον Εαυτό σας, από το Εγώ Είμαι που είστε.

Φανταστείτε για μια στιγμή να αξιοποιήσετε τις ενέργειες, που δεν έχουν νοημοσύνη, που δεν έχουν προκατάληψη. Δεν τις νοιάζει αν σας χτυπήσει ένα αυτοκίνητο σήμερα το απόγευμα. Ειλικρινά , δεν τις νοιάζει. Είναι απλά θέμα υπηρεσίας προς εσάς. Δεν έχει μέσα της νοημοσύνη.

Και φανταστείτε να απελευθερώνατε την ανάγκη για νοημοσύνη, έτσι όπως την γνωρίσατε, να την βάζατε στην άκρη  τώρα, να λέγατε ότι έχετε αυτό το ρεζερβουάρ κατανόησης γεγονότων και αριθμών, αλλά μεγάλο μέρος αυτού έχει μετατραπεί σε σοφία αυτή την στιγμή. Μεγάλο μέρος του έχει πάει στα σκουπίδια. Κάθε δυο εβδομάδες το απορριμματοφόρο θα έρχεται και θα τα μαζεύει. Ειλικρινά.

Και φανταστείτε τώρα, αντί για την νοημοσύνη, αντί για την εξυπνάδα, απλά να επιστρέφατε στα βασικά, στο «Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, Εγώ Υπάρχω,» στην ικανότητα να είστε σε επίγνωση.

Βλέπετε, το Εγώ Είμαι δεν χρειάζεται νοημοσύνη, επειδή την στιγμή που το Εγώ Είμαι θέλει να είναι σε επίγνωση για οποιοδήποτε θέμα, είναι. Είναι. Οπότε το Εγώ Είμαι δεν κουβαλάει γεγονότα και αριθμούς, δεν δίνει δεκάρα για το όνομα που είχατε σε κάποια παλιότερη ενσάρκωση ή τι λάθος κάνατε ή οτιδήποτε τέτοιο. Δεν το νοιάζει. Αλλά το Εγώ Είμαι μπορεί να είναι σε επίγνωση, αν το επιλέξει. Το ίδιο κι εσείς.

Δεν χρειάζεστε νοημοσύνη. Τώρα είναι ζήτημα επίγνωσης. Και παρακαλώ, μην αρχίσετε να κολλάτε ετικέτες σε αυτό που αποκαλούσα γνωρίζειν – το έλεγα έτσι για αρκετό καιρό – δεν είναι νοημοσύνη. Δεν έχει μέσα του εξυπνάδα. Δεν έχει μέσα του προκατάληψη. Βλέπετε, η βάση της πραγματικότητας που ζείτε, ολόκληρη η αντίληψη της πραγματικότητας, βασίζεται πάνω σε  παλιά σκουπίδια, πάνω σε παλιά γεγονότα που δεν είναι καν αληθινά.

Η νοημοσύνη, για την οποία περηφανεύεστε. Η νοημοσύνη, για την οποία θα παλεύατε μαζί μου με νύχια και με δόντια αν προσπαθούσα να σας την πάρω, επειδή υπήρξε πηγή της ταυτότητάς σας. Η  νοημοσύνη  είναι απλά ένα μάτσο από γεγονότα και αριθμούς που  ουσιαστικά δεν είναι αληθινά.

Η νοημοσύνη είναι πολύ qualia , που σημαίνει ότι το μυαλό συνδέει κάτι με τα πάντα, και τίποτε πια δεν είναι καινούργιο στο μυαλό της νοημοσύνης. Τίποτε δεν είναι καινούργιο. Δεν του αρέσει αυτό.

Πάμε να το ξεπεράσουμε αυτό τώρα αμέσως. Θα το ξεπεράσουμε αυτό. Τώρα είμαστε σε φάση ανακατανομής με αυτό που θα ονομάζατε νοημοσύνη. Το λέμε ενθύμηση, αλλά χωρίς όλα αυτά τα γεγονότα και τους αριθμούς, και είναι διαθέσιμη σε σας ανά πάσα στιγμή έτσι ώστε να μην κολλάτε το χέρι σας στην φωτιά.

Αλλά η νέα επιρροή καθοδήγησης στην ζωή σας δεν είναι η νοημοσύνη, ούτε το Εγώ Είμαι, ούτε η θεϊκή νοημοσύνη ή οτιδήποτε τέτοιο. Είναι απλά εσείς στην στιγμή. Η επίγνωσή σας. Θα ανακαλύψετε ότι δεν χρειάζεται καν να σκέφτεστε τα πράγματα πια, και θα είναι πολύ τρομακτικό, επειδή σας αρέσει να σκέφτεστε  τα πράγματα, να τα μελετάτε. Σας αρέσει να βάζετε λογική στα πράγματα, κι εκεί που θα πάμε μετά, σαν άνθρωποι, θα έχετε ακόμα αναμνήσεις, αλλά όχι αποθηκευμένες μέσα σας. Δεν θα έχετε όλες τις λεπτομέρειες και το βάρος όλων αυτών. Αλλά όμως, κάτι εντυπωσιακό συμβαίνει και τα πράγματα είναι εκεί, κι εσείς τα έχετε αναθέσει είτε στην ενέργεια, η οποία δεν έχει νοημοσύνη, είτε στο Εγώ Είμαι, το οποίο δεν έχει νοημοσύνη.

Ξαφνικά, θα αρχίσετε να συνειδητοποιείτε ότι ζείτε σε αυτή την κατάσταση θεϊκής χάρης. Το μυαλό θα επαναστατήσει. Θα ουρλιάξει. Θα στριφογυρνάει τα πράγματα, όπως κάνει ήδη αυτή την στιγμή σε μερικούς από εσάς και νοιώθετε να ζαλίζεστε και προσπαθείτε να το επεξεργαστείτε με την σκέψη σας αυτή την στιγμή. Όλοι σας, προσπαθείτε να το επεξεργαστείτε με την σκέψη.

Σταματήστε για μια στιγμή κι απλά επιτρέψτε το.

Μεράμπ Πέρα από την Νοημοσύνη

Ας χαμηλώσουμε τα φώτα, να βάλουμε μουσική και να κάνουμε την μεράμπ μας. Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή. Ναι. Ω, ξέρω ότι αυτή την στιγμή το μυαλό πηδάει από δω κι από κει. Αλλά το σημαντικό είναι ότι υπάρχει ένα κομμάτι  σας  που πραγματικά καταλαβαίνει, αλλά λογικά, ούτε γραμμικά.

( αρχίζει η μουσική)

Υπάρχει ένα κομμάτι σας που λέει, «Α, πάντα το ήξερα, αλλά δεν ξέρω  πώς το ήξερα.»

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή και… κινούμαστε  τόσο γρήγορα. Κινούμαστε προς τα πίσω τόσο γρήγορα, εννοώντας από το μέλλον. Το φέρνουμε στο Τώρα.

Πράγματι, η νοημοσύνη είναι, ε λοιπόν, δεν είναι αληθινή. Είναι όπως η  εξουσία,  και κάποια από αυτά τα πράγματα. Δεν είναι πραγματικά αληθινή. Αλλά ένας ικανός αριθμός ανθρώπων παίζει  το παιχνίδι και, τότε γίνεται αληθινή.

Σας ζητάω ευθύς αμέσως να νοιώσετε το Εγώ Είμαι, όχι την πηγή όλων των πραγμάτων, επειδή δεν υπάρχει.

Είναι δύσκολο να το συλλάβει  το μυαλό, αλλά ποτέ δεν δημιουργηθήκατε. Ποτέ δεν βγήκατε από την μήτρα του Πνεύματος σας έμψυχα πλάσματα. Υπήρχατε πάντοτε. Αυτό δεν βγάζει νόημα για το μυαλό, για την νοημοσύνη, αλλά είναι πραγματικά τόσο απελευθερωτικό, επειδή, αν δεν δημιουργηθήκατε ποτέ, δεν μπορείτε να ξε- δημιουργηθείτε ποτέ.

Το Εγώ Είμαι, δεν έχει νοημοσύνη. Νοιώστε το για μια στιγμή.

( παύση)

Το δικό σας Εγώ Είμαι, είναι απλά αγνή επίγνωση.

( παύση)

Και η ενέργεια, που είναι το πάθος του Εγώ Είμαι – μου αρέσει να λέω ότι είναι μια υπέρ- παθιασμένη συνείδηση – δεν έχει νοημοσύνη. Αυτό είναι εντελώς απελευθερωτικό.

Επειδή η νοημοσύνη είναι ένα από τα πράγματα που σας έβαλε σε πολλούς μπελάδες. Με το να έχετε υπερβολική εξυπνάδα – να είστε υπερβολικά λογικοί, να χάνετε την επαφή με την πραγματική σας φύση – ή με το να μην έχετε αρκετή, και να νοιώθετε ότι είστε χαζοί, ότι οι άλλοι είναι πιο έξυπνοι, να νοιώθετε ότι με κάποιον τρόπο υστερείτε.

Έτσι λοιπόν, στο ταξίδι μας τώρα,  πραγματικά αλλάζουμε το όλο ζήτημα της νοημοσύνης. Το αφήνουμε στην άκρη , με άλλα λόγια, είναι αναμνήσεις, αλλά όχι πράγματα που καθοδηγούν την ζωή σας. Όχι πράγματα που σας λένε τί να κάνετε. Όλα αυτά είναι η νοημοσύνη, η οποία είναι απλά και μόνο αναμνήσεις. Επιστρέφουν για να σας υπηρετήσουν, όχι για να σας πουν τί να κάνετε.

Ξέρετε πώς έχετε μια ανάμνηση που σας λέει, «Μην το κάνεις αυτό,» μια ανάμνηση που λέει, «Μην το κάνεις εκείνο». Μερικές φορές η ανάμνηση έχει την φωνή ενός γονιού ή ενός δασκάλου ή ενός παπά, «Μην κάνεις αυτό, μην κάνεις εκείνο.» Τώρα αυτό αλλάζει. Αντί να σας λένε αυτές οι αναμνήσεις  τί να κάνετε, αναμνήσεις από τα πάντα-  η νοημοσύνη, όπως ήταν παλιά- επιστρέφουν για να σας υπηρετήσουν.

Μέσα στον επόμενο μήνα , πάνω- κάτω, θα σταματήσετε να ακούτε αυτές τις φωνές. Ήταν απλά αναμνήσεις που τις κρατούσατε για να κάνετε το ταξίδι σας στον πλανήτη με την ανθρώπινη μορφή λίγο πιο εύκολο, λίγο πιο ασφαλές. Αλλά τώρα αυτό φεύγει. Δεν το χρειάζεστε πια.

Δεν υπάρχει νοημοσύνη σε αυτό που αποκαλείτε σύμπαν. Δεν υπάρχει. Δεν είναι ένα έξυπνο σύμπαν. Δεν χρειάζεται νοημοσύνη. Δεν χρειάζεται να αποθηκεύει δεδομένα. Ξέρετε, όταν ο μόνος στόχος είναι να αποθηκεύετε δεδομένα – ξέρετε, εμπειρίες, αναμνήσεις – ποτέ δεν πάτε παρακάτω. Μένετε πάντοτε μέσα στην παγίδα της νοημοσύνης, προσπαθώντας απλά να αποκτήσετε περισσότερη νοημοσύνη, αλλά ποτέ δεν βγαίνετε έξω.

Από την στιγμή που τα πράγματα θα ανακατανεμηθούν, από την στιγμή που θα μπει στην άκρη  η νοημοσύνη μόνο για να σας υποστηρίζει, όχι για να σας λέει τί να κάνετε, ξαφνικά αποκτάτε μια ολοκαίνουργια αίσθηση ελευθερίας. Και δεν θα έχετε ποτέ ξανά νοημοσύνη. Θέλω να πω, δεν πάμε για την υπερνοημοσύνη εδώ, ή για την θεϊκή νοημοσύνη ή κάτι τέτοιο. Η νοημοσύνη γίνεται κατώτερη, δευτερεύουσα.

Νοιώστε το Εγώ Είμαι αυτή την στιγμή. Την επίγνωση. «Εγώ Υπάρχω

Ποιος χρειάζεται όλη αυτή την νοημοσύνη σαν δύναμη καθοδήγησης; Συνειδητοποιείτε ότι ήταν η νοημοσύνη αυτή που έκρινε, ήταν η νοημοσύνη αυτή που έλεγε ότι είστε έξυπνοι ή ότι είστε χαζοί ή ότι είστε καλοί ή ότι είστε κακοί, ότι είστε σκοτεινοί ή  ότι είστε φωτεινοί. Ήταν απλά και μόνο η νοημοσύνη που τα έκανε αυτά.

Αυτές οι φωνές θα  σταματήσουν καθώς επιστρέφετε στον πραγματικό φυσιολογικό Εαυτό- ένα πλάσμα επίγνωσης, ένα πλάσμα που μπορεί να δημιουργήσει. Να δημιουργήσει ολόκληρες πραγματικότητες και μετά να πάει να παίξει μέσα τους για χάρη της εμπειρίας και μόνο.

Νοιώστε πραγματικά μέσα σε αυτό το γεγονός ότι είστε ελεύθεροι από την νοημοσύνη, από την ανάγκη γι αυτήν, και ότι το σύμπαν δεν έχει νοημοσύνη. Είναι απλά- το σύμπαν, όπως το ορίζετε – είναι απλά ενέργεια. Είναι σαν μια μεγάλη δεξαμενή ενέργειας. Αυτό είναι όλο. Μην σκέφτεστε το σύμπαν σαν κάτι με αστέρια και μαύρες τρύπες και ηλιακά συστήματα και ήλιους. Όχι. Το σύμπαν είναι μια δεξαμενή ενέργειας, ουσιαστικά, στην οποία δεν θα χρειαστεί ποτέ ξανά να βουτήξετε. Δεν θα χρειαστεί ποτέ να βουτήξετε, επειδή είστε η δική σας ενέργεια.

Δεν χρειάζεται να μπείτε σε συλλογικότητες πια, να βγείτε έξω στο σύμπαν και στην ενέργειά του. Εσείς είστε η δική σας ενέργεια, και κάθε λεπτό που περνάει καθώς καθόμαστε εδώ αυτή την στιγμή, καθώς νοιώθετε μέσα σας το Εγώ Είμαι και το πάθος απλά να είστε, συνειδητοποιείτε ότι βγάζετε στην επιφάνεια περισσότερη δική σας ενέργεια. Δεν ανήκει στην συλλογικότητα. Δεν ανήκει στον Θεό ή στο σύμπαν. Είναι δική σας.

Δεν υπάρχει καθόλου νοημοσύνη στο Εγώ Είμαι, στην συνείδηση, στην ενέργεια. Οπότε τώρα τι θα κάνεις, αγαπητέ άνθρωπε; Ουάου!

Λοιπόν, είναι καιρός να αποσυρθεί το μυαλό. Είναι καιρός να αποσυρθεί για να πάψει να κάθεται σαν κριτής και δικαστής στην ζωή σας. Δεν σας κάνει πια να πιστεύετε, ότι το σύμπαν ή αυτό σας δίνουν ενέργεια. Αυτό ανήκει στο παρελθόν.

Θα σας κάνει να νοιώθετε πολύ περίεργα, το  να αφήσετε την νοημοσύνη να φύγει, αλλά αυτό που ακολουθεί- α!- πάει πέρα από τις λέξεις. Οπότε, απλά νοιώστε το.

Ξέρετε, οι λέξεις  προέρχονται από την νοημοσύνη. Γι αυτό είναι τόσο δύσκολο να εξηγήσετε κάποια πράγματα. Ως ένα βαθμό, ε, οι λέξεις είναι απλά φωνητική νοημοσύνη. Φτάνετε σε ένα σημείο όπως αυτό, όπου συνειδητοποιείτε ότι έχετε απελευθερωθεί από την νοημοσύνη, έχετε απελευθερωθεί από τον έλεγχό της, από την εξουσία της πάνω σας. Χα! Ακόμα και για την ενέργεια – έχετε απελευθερωθεί από το γεγονός ότι έχει νοημοσύνη.

Ξαφνικά, υπάρχει τέτοια αίσθηση ελευθερίας!

( παύση)

Το μυαλό θα πει, «Λοιπόν, και με τι θα αντικαταστήσω την νοημοσύνη, εξυπνάκηδες;» Όχι. Μόνο το Εγώ Είμαι.

( παύση)

Και στο Εγώ Είμαι δεν υπάρχει εξουσία. Δεν υπάρχει νοημοσύνη.

Είναι μόνο το Εγώ Είμαι. Αυτό είναι. Ας το αφήσουμε έτσι.

( παύση)

Σε αυτή την μεράμπ, σε αυτή την αλλαγή της επίγνωσης, μπορεί ακόμα να νοιώσετε ότι αυτό που αποκαλούσατε νοημοσύνη, που είναι απλά αναμνήσεις, γεγονότα και αριθμοί, αλλάζει αμέσως τώρα. Δεν είναι πλέον το διοικητικό συμβούλιο της ζωής σας.

Και το μυαλό θα επαναστατήσει. Θα πει, «Αλλά, ξέρεις, πρέπει να γνωρίζω μαθηματικούς τύπους. Πρέπει να μπορώ να κάνω την δουλειά μου και να τα γνωρίζω όλα αυτά.» Όχι, δεν πρέπει. Όχι με τον τρόπο που το κάνατε στο παρελθόν. Όλα αλλάζουν. Κάνουν χώρο μέσα στο σώμα, μέσα στο μυαλό τώρα απλά και μόνο για την επίγνωση.

Και όταν χρειαστείτε γεγονότα και αριθμούς, αν χρειαστείτε να θυμάστε, αν χρειαστείτε πληροφορίες, ξαφνικά θα εμφανίζονται μπροστά σας. Δεν θα επιβαρύνει το μυαλό σας όταν έρθει σε εσάς. Με άλλα λόγια, δεν θα χρειαστεί να το σκεφτείτε. Ξέρετε πώς κάνετε ορισμένες φορές, προσπαθώντας  να θυμηθείτε κάτι,  και παίρνετε αυτή την έκφραση στο πρόσωπό σας και το σκέφτεστε και πιέζετε το μυαλό σας; Όχι. Όχι πια τέτοια πράγματα.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή.

Έρχεται απλά με το Εγώ Είμαι και με την σοφία του Μάστερ.

Έτσι λοιπόν , αυτή είναι η αλλαγή που περνάτε αυτή την στιγμή και η συνειδητοποίηση ότι δεν υπάρχει νοημοσύνη μέσα στο Εγώ Είμαι, στο Πνεύμα, στο σύμπαν ή στην ενέργεια.

Τώρα, αυτό θα προκαλέσει αρκετές ενοχλήσεις στην νοημοσύνη σας. Αρκετές.  Να θυμάστε, αυτό το απορριμματοφόρο θα εμφανιστεί αρκετά σύντομα. Μπορεί να έχετε  δύο ή τρεις στον πρώτο γύρο  (γέλια), επειδή θα σας αναποδογυρίσουν όλα. Ω, το μυαλό σας θα επαναστατήσει και μετά θα σκέφτεστε ότι τρελαίνεστε και δεν μπορείτε να θυμηθείτε τίποτε και θα…. Και μετά θα σταματήσετε και θα συνειδητοποιήσετε ότι δεν υπάρχει νοημοσύνη στο Εγώ Είμαι, στην ενέργεια.

Αυτή είναι η ζωή ενός ενσωματωμένου Μάστερ.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή. Καλή βαθιά αναπνοή.

Τι μέρα κι αυτή!

Αλλάζετε με τόσο γρήγορους ρυθμούς εδώ. Τόσο, τόσο, εξαιρετικά γρήγορα. Δυσκολευόμαστε να σας φτάσουμε στο Βυσσινί Συμβούλιο.

Και για να θυμηθούμε τί περάσαμε σήμερα , για να μην υπάρχει σύγχυση, για να μην υπάρχει σύγχυση, Σταματήστε το! ( γέλια).

Αν δεν μπορείτε να το θυμάστε αυτό, να θυμάστε εφτά άλλες λέξεις – αν πρέπει γράψτε τις – επτά λέξεις πριν σας αφήσω που θα συνοψίσουν τα πάντα: Όλα είναι καλά σε ολόκληρη την δημιουργία.

Σας ευχαριστώ, αγαπητοί Σώμπρα. Σας ευχαριστώ ( το κοινό χειροκροτάει).

Μετάφραση :  Καλλιόπη Παγούδη
Review και επιμέλεια :  Μαρία Γρηγοράκη
Σπόνσορας της μετάφρασης :  Μαρία Κωδωνάκη