Shoud 5, Wings

     Shoud 5, Wings                     

 6 Ιανουαρίου 2018

Είμαι Αυτό που Είμαι, ο Αντάμους της Κυρίαρχης Περιοχής
Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή, καθώς καλωσορίζουμε το νέος έτος- 2018.

Α! Θα έλεγα άλλο ένα έτος διαχωρισμών. Όχι και πολύ διαφορετικά από πέρυσι
( κάποιος λέει σαρκαστικά «Ναι! Ου, ου !») Ναι. ( κάποιος  λέει « Γιούχου» και κάποιοι γελάνε).
Ένας ακόμα Χρόνος Διαχωρισμού

Τι θα διαχωριστεί  φέτος; Είδατε μια τρομακτική απελευθέρωση των παλιών ενεργειών αρσενικού/θηλυκού, Ίσιδας/Αδάμ τα τελευταία χρόνια. Πράγματι, κάναμε το Τραύμα του Αδάμ τον τελευταίο χρόνο. Απελευθερώσαμε αρκετά δικά μας θέματα και μετά το είδατε να συμβαίνει και σε ολόκληρο τον κόσμο. Ναι, και είναι μόνο η αρχή.
Έτσι λοιπόν, τι θα επηρεάσει αυτός ο διαχωρισμός φέτος; Λίντα, το μικρόφωνο σε παρακαλώ.
ΛΙΝΤΑ: Ωχ αμάν!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα το μαγνητοφωνήσουμε για να το ξαναδούμε σε έναν χρόνο από σήμερα.

ΛΙΝΤΑ: Κάποιοι με δωροδόκησαν για να μην τους δώσω το μικρόφωνο! ( γέλια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( γελώντας) Πάρε τα λεφτά, δώσε τους το μικρόφωνο.

ΛΙΝΤΑ: Ναι, οκ. Εντάξει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, ποιοί επιπλέον διαχωρισμοί θα συμβούν; Τι είναι αυτό που βλέπετε να διαλύεται φέτος, εκτός από τον εαυτό σας;  (γέλια) Δεν είναι δίκαιη απάντηση.

ΑΝΤΥ: Φέτος βλέπω το καζάνι να βράζει και να ξεχειλίζει ακόμα πιο πολύ και να δημιουργεί περισσότερο χάος.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σίγουρα.

ΛΙΝΤΑ: Μιλάς για την μαριχουάνα; ( * pot= καζάνι, αλλά στην αργκό σημαίνει μαριχουάνα)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και βλέπω τα πληρώματα εκκαθάρισης να έρχονται για να…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τα πληρώματα εκκαθάρισης.

ΑΝΤΥ: Ναι! Ναι!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, οκ. Δώσε μου όμως ένα παράδειγμα. Θέλω να πω, το καζάνι ξεχειλίζει, ναι. Γι αυτούς που ζουν στο Κολοράντο είναι πολύ κατάλληλο ( γέλια, επειδή η μαριχουάνα είναι νόμιμη στο Κολοράντο), αλλά τι συγκεκριμένα; Ποια ομάδα; Σε ποιο μέρος του κόσμου; Ποιος θεσμός; Τι θα διαλυθεί;

ΑΝΤΥ: Πιστεύω ότι είναι μια καλή ευκαιρία να δούμε νομισματικές αλλαγές. Πιστεύω ότι τα Ομοσπονδιακά Αποθέματα έχουν πρόβλημα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αλλά με ποιον τρόπο; Θέλω να πω, αυτό είναι δεδομένο. Αλλά με ποιον τρόπο; Προς τα πάνω ή προς τα κάτω;

ΑΝΤΥ: Πιστεύω ότι θα δούμε κάποια οικονομική κατάρρευση φέτος.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μερική ή γενική;

ΑΝΤΥ: Μπορεί να είναι γενική, επειδή όλα βασίζονται πάνω τους . Στα Ομοσπονδιακά Αποθέματα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι και τόσο.Ας σταματήσουμε εδώ. Βασίζεται στην εμπιστοσύνη και στην βλακεία ( γέλια)

ΑΝΤΥ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι αλήθεια. Η παγκόσμια οικονομία βασίζεται πάνω σε αυτούς  τους δυο παράγοντες, και δουλεύουν χέρι με χέρι. Αν είσαι αρκετά βλάκας, τους εμπιστεύεσαι ενώ μάλλον δεν θα έπρεπε. Και μερικές  φορές αυτή η εμπιστοσύνη σου επιτρέπει να είσαι λίγο βλάκας, που δεν είναι κάτι κακό. Αλλά είναι μια αμοιβαία εμπιστοσύνη. Δεν υπάρχει τίποτε που να την υποστηρίζει. Κάποτε υπήρχε. Πριν πολλά χρόνια υπήρχαν γουρούνια και αγελάδες και κατσίκες και πρόβατα που την υποστήριζαν. Αλλά τώρα δεν υπάρχει τίποτε, οπότε μιλάμε για τυφλή εμπιστοσύνη. Οπότε, μπορεί να φτάσει ψηλά – και όχι μόνο τεχνητά, μπορεί να φτάσει ψηλά και να εξακολουθήσει να είναι πολύ έγκυρη- ή μπορεί να πέσει πολύ, πολύ χαμηλά, επειδή βασίζεται εξ ολοκλήρου στην εμπιστοσύνη. Κι έχει στηθεί ένας μηχανισμός στον οικονομικό κόσμο αυτή την στιγμή ,που τον συγκρατεί από την πτώση, την μεγάλη και την γρήγορη πτώση αλλά μπορεί να πέσει. Αλλά δεν το βλέπω να γίνεται φέτος.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν το βλέπω. Όχι. Όχι. Όχι άμεσα. Προηγούνται άλλα πράγματα. Αλλά εκτιμώ τις απόψεις σου.

ΑΝΤΥ: Απλά μια σκέψη έκανα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Απλά μια σκέψη ( ο Άντυ γελάει). Και, ξέρεις, εδώ πέρα στον Βυσσινί Κύκλο, δεν σκέφτονται όλοι όπως ο Αντάμους ( γελάνε). Σε ευχαριστώ. Αλλά έχεις δίκιο, επειδή πραγματικά βλέπεις λίγο πιο μακριά στο μέλλον κι όχι μόνο το 2018. Βλέπεις λίγο πιο μακριά. Κι αυτά σου έρχονται.

Φέτος, τι άλλο θα διαλυθεί με τον διαχωρισμό;

ΛΙΝΤΑ: Αντάμους, υπάρχει περίπτωση να σου δώσει κάποιος μια απάντηση που θα την θεωρείς σωστή; ( σηκώνει τους ώμους του, γέλια). Οκ. Δεν θέλω να τρομάξω κανέναν, οπότε μάλλον είναι οκ. Ας πάμε από εδώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, υπάρχει περίπτωση, και είμαι κάτι παραπάνω από πρόθυμος να το αναγνωρίσω όταν συμβεί. Θα πλήρωνα για καλές απαντήσεις. Κάλντρε, που είναι τα μετρητά σου; ( οι τσέπες του είναι άδειες, το κοινό λέει, «Ωωω»)

ΛΙΝΤΑ: Σόρι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα το αφήσουμε στην εμπιστοσύνη. Εμπιστευτείτε ότι θα πάρετε τα χρήματα ( κι άλλα γέλια). Ωραία.

ΝΑΝΣΥ: Μάλλον βλέπω τον εαυτό μου να διαχωρίζεται από κάποια παλιά θέματα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κάποια παλιά θέματα. Οκ. Όπως ποια συγκεκριμένα;

ΝΑΝΣΥ: Ω, απλά κάποια παλιά ζητήματα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Παλιά ζητήματα. Ναι, θα μιλήσω γι αυτά αργότερα ( η Νάνσυ γελάει). Όχι, ειλικρινά. Αργότερα στην μικρή σημερινή μας συζήτηση, ω, ναι. Ωραία. Τι άλλο; Τι άλλο; Το βιντεοσκοπούμε για την επόμενη χρονιά.

ΛΙΝΤΑ: Ωχ μάνα μου. Είναι επικίνδυνο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Άντε λοιπόν. Και θα σας δώσω είκοσι δολάρια αν μου αρέσει πραγματικά η απάντησή σας.

ΛΙΝΤΑ: Νοιώθουμε καλά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ή μια υπόσχεση .

ΛΙΝΤΑ: Εδώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Οπότε, τι άλλο θα διαχωριστεί φέτος; Είδατε το αρσενικό/θηλυκό, την αρχή. Ήταν εντυπωσιακό. Ήταν σαν να παρακολουθούσα έναν ποδοσφαιρικό αγώνα καθισμένος στα θεωρεία των δημοσιογράφων , παρακολουθώντας όλα όσα συνέβαιναν, εκ των υστέρων. Τι άλλο θα διαχωριστεί φέτος;

ΣΚΟΤ: Αυτό που ερχόταν συνέχεια στο μυαλό μου όλο τον μήνα, από την τελευταία φορά που ήμουν εδώ μέχρι τώρα,  ήταν , απλά να προσμένουμε  το απρόσμενο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εμ, έτσι είναι η ζωή των Σώμπρα αυτή την εποχή, ξέρεις, ναι, ναι. Ναι. Οκ. Θα μιλήσουμε γι αυτό αργότερα.
ΣΚΟΤ: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, θα βάλουμε και την δική σου απάντηση μαζί με τις άλλες. Βλέπετε πώς δημιουργείτε εσείς ένα Shoud εδώ; Ναι.

Μιλώντας για το απρόσμενο, σας έχω πει ότι, ένα Shoud  δημιουργείται όταν ενώνουμε όλες τις ενέργειες. Είναι λίγο από μένα. Είναι λίγο από τον Κάλντρε, την Λίντα, το προσωπικό και την ομάδα, από όλους  εσάς, όλους όσους  παρακολουθούν από το ίντερνετ. Αυτό είναι το Shoud. Οπότε, ίσως να σκέφτεστε, ότι είναι ας πούμε ένα τρίτο- τρίτο –τρίτο του  Αντάμους, ένα τρίτο του Τζεφ, της Λίντα και του προσωπικού, ένα τρίτο των Σώμπρα. Όχι, είναι 100 τοις εκατό Αντάμους σήμερα. Εκατό ….
ΛΙΝΤΑ: Ωωω! Ααα! Πσσς!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μου επιτρέπεις να ολοκληρώσω;  Είναι 100 τοις εκατό Αντάμους σήμερα. Είναι 100 τοις εκατό  του Τζέφρι,  της Λίντα, της ομάδας. Είναι 100 τοις εκατό Σώμπρα. Πώς γίνεται αυτό; Είναι 300 τοις εκατό και πλέον. Εκεί πάμε. Όλα αλλάζουν.

Θυμάστε λίγο πιο παλιά, πριν από ένα χρόνο περίπου σε ένα Shoud, είχα πει, «όλα πρόκειται να …» Ωωω, θα το δανειστώ αυτό σήμερα. Όχι το pad, το βάθρο ( φέρνει το αναλόγιο πιο κοντά του). Θυμάστε που είπα ότι όλα θα ανανεωθούν; Όλα θα ανανεωθούν. Είναι ένα ενδιαφέρον παράδοξο, επειδή όλα ανανεώνονται, αλλά όλα μοιάζει να μένουν τα ίδια. Α! Εδώ θα πρέπει να προσέξετε ιδιαίτερα , όταν όλα δείχνουν να είναι τα ίδια. Κάθε μέρα- ο καιρός, οι ειδήσεις, οι άλλοι άνθρωποι, οι συνήθειές σας, όλα τα παρόμοια- δείχνουν να είναι τα ίδια, αλλά σταματήστε, πάρτε μια βαθιά αναπνοή, επειδή κάτι συμβαίνει. Όλα ανανεώνονται, και δεν είναι αντίφαση. Θα έρθουμε σε αυτό σε λίγο.

Κάνα δυο ακόμα απαντήσεις. Τι γκρεμίζεται; Τι θα διαχωριστεί, ειδικά φέτος; Ναι.

ΤΑΝΤ: Βλέπω την κυβέρνηση- μπουμ- ξέρεις.
Σαν ένα παζλ που τα κομμάτια του πετάγονται δεξιά κι αριστερά, παντού. Κάποια καίγονται. Κάποια άλλα…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δώσε μου ένα παράδειγμα. Ας πούμε η κυβέρνηση, σαν να σταματήσει να εργάζεται; Λες και το έκανε ποτέ ( γέλια)
ΤΑΝΤ: Όχι, είναι λες και… λες και αυτά που κάνουν στους ανθρώπους…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όπως το να αυξήσουν τους φόρους;
ΤΑΝΤ: Αυτό που εννοώ είναι,  σαν να κατεβάζουν τα παντελόνια τους. Όλα βγαίνουν στην φόρα και…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπορεί να το κάνουμε αυτό μετά. Στο επόμενο Shoud όλοι μας θα…
ΛΙΝΤΑ: Καλύτερα όχι!
ΤΑΝΤ: Ξεβράκωμα;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Να ξεβρακωθούμε όλοι. Μου αρέσει η ιδέα. Οκ. Αλλά παρακαλώ, να φοράτε καθαρά εσώρουχα ( κι άλλα γέλια) .Οκ, η κυβέρνηση.
ΤΑΝΤ: Οπότε, είναι σαν να βγαίνουν όλα στην φόρα.
Και θεωρώ ότι θα μας κοροϊδέψουν και…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι θα έκαναν αλήθεια ,οι άνθρωποι  χωρίς κυβερνήσεις;
ΤΑΝΤ: Ό,τι ήθελαν , πιστεύω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, λέω ότι η κυβέρνηση συνήθως είναι ο κακός της παρέας, αλλά για μένα πάντοτε οι κυβερνήσεις….  Βλέπω μια κυβέρνηση σαν την εκπροσώπηση της συνείδησης των ανθρώπων – την ανικανότητα, την έλλειψη ικανότητας να κάνουν κάτι, να καταπατούν πολλούς κανόνες και  τύπους. Οι άνθρωποι αγαπούν τους κανόνες και τους τύπους τους ξεκινώντας από τον εαυτό τους. Απλά επεκτείνεται μέχρι την κυβέρνηση. Οπότε, ναι. Η κυβέρνηση δεν είναι ο κακός της παρέας. Η κυβέρνηση είστε εσείς.

Επόμενο. Όχι ο επόμενος, αλλά μήπως θέλεις να προσθέσεις κάτι για την κυβέρνηση;

ΤΑΝΤ: Όχι. Απλά ότι αλλάζει και νομίζω ότι είμαστε… η χώρα μας έχει ηγετικό ρόλο, και εξακολουθεί να εκτίθεται. Και μακάρι αυτά τα απαίσια πράγματα που συμβαίνουν τώρα να καταλήξουν σε κάτι καλύτερο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ή μπορεί και όχι.
ΤΑΝΤ: Σοβαρά; Χειρότερα;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, όχι, όχι, όχι! Στην πραγματικότητα υπάρχει – με πιάνουν τα γέλια- υπάρχει τόση ομορφιά σε αυτό, και παρακολουθώ αυτά που δημιουργήσατε, αλλά δεν έχετε μπει στα νερά τους ακόμα. Θα πάω σε αυτό σε λίγο ( το κοινό λέει: «Εεεε!» και η Λίντα γελάει)
Ένας ακόμα. Τον επόμενο χρόνο, φέτος, τι θα συμβεί; Κάποιοι από εσάς έχετε διαστρεβλωμένη αίσθηση φαντασίας. Ναι.
ΜΑΙΡΗ-ΣΟΥ: Εγώ βλέπω διαχωρισμό ανάμεσα στους ανθρώπους ,που στρέφονται στις οικογένειές τους και σε διάφορες ομάδες για προστασία και σε αυτούς που είναι πρόθυμοι να ξεφύγουν από αυτό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είσαι πράγματι σε καλό δρόμο. Είναι κάπως – θα το εξηγήσω λίγο διαφορετικά. Υπάρχουν αυτοί που βασικά θα παραμείνουν σε μια διάσταση, που δεν αλλάζει, επειδή δεν το θέλουν. Και θα εξακολουθήσουν να  έχουν κυβερνήσεις, επειδή τις χρειάζονται. Δεν θα έχουν καμία πρόοδο και  ζουν σε έναν κόσμο γκρίζο και γεμάτο μίσος και άλλα παρόμοια , κι αυτό θα συνεχιστεί. Και θα γίνουν , όχι κάτι σαν αυτό που είπα στο περσινό ProGnost  για την Νέα Γη, αλλά θα δημιουργηθούν πολλαπλά επίπεδα και στρώματα ύπαρξης. Υπάρχουν ήδη, είναι δύσκολο να τα αναγνωρίσουμε αυτή την στιγμή. Θα υπάρχει μεγαλύτερη σαφήνεια γύρω από αυτά.

Οπότε, θα έλεγα ότι η ζωή σ αυτόν τον πλανήτη θα αποκτήσει πολλά, πάρα πολλά στρώματα. Αυτή την στιγμή, είναι πολύ μονοδιάστατη. Ξέρετε, όλοι μαζί βρίσκονται στον ίδιο βόθρο, και  υπάρχουν διακυμάνσεις. Κάποιοι είναι βαθύτερα. Κάποιοι είναι στην επιφάνεια. Κάποιοι άλλοι είναι λίγο καλύτερα. Τώρα θα δείτε τα πάντα να αλλάζουν σε μια πολυδιάστατη πραγματικότητα, με έναν τρόπο που δύσκολα θα φανταζόσασταν πριν. Ναι.

Η άποψή μου τώρα γι αυτό τον χρόνο, σε πρακτικό επίπεδο.  Πέρυσι είδαμε το θέμα αρσενικό/θηλυκό, τους ρόλους της Ίσιδας και του Αδάμ να αλλάζουν, και όλο αυτό βγήκε με πολλές καταγγελίες  και πολύ – πώς το λένε αυτό κίνημα….
ΛΙΝΤΑ: Me Too (Κι εγώ επίσης)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Me Too – και πολύ από αυτό το κίνημα, και σταμάτησαν να ντρέπονται. Για μένα, αυτό ήταν τόσο κορυφαίο, τόσο σημαντικό για τις γυναίκες, για την θηλυκή  ενέργεια, ακόμα και για έναν άντρα, το να σταματήσεις  ντρέπεσαι για την ζωή σου σαν άνθρωπος, να μην ντρέπεσαι για όσα σου έχουν επιβάλλει οι άλλοι. Κρατήστε το αυτό, Σώμπρα, βάλτε το στην ζωή σας.  Η ντροπή , όχι απαραίτητα για θέματα σεξουαλικά ή για αρσενικού/θηλυκού, αλλά η ντροπή για όσα είχατε στην ζωή σας και τώρα βρήκατε την δύναμη και το κουράγιο να βγείτε και να πείτε, «Όχι πια. Όχι πια. Δεν θα το ανεχτούμε αυτό άλλο πιά.» Να υπερβείτε την ντροπή και τις ενοχές.

Αυτά τα δυο- ντροπή και ενοχή – είναι ίσως οι μεγαλύτεροι καταστολείς της ενέργειας  σε οτιδήποτε. Σας κρατάνε πραγματικά πίσω. Σας καταπιέζουν. Είναι δαίμονες που σας κρατάνε χαμηλά, σας κάνουν να νοιώθετε ενοχές και άσχημα για τον εαυτό σας.

Οπότε, ο  προηγούμενος  χρόνος, το 2017,  έφερε τελικά τον κόσμο στο σημείο να πει, «Όχι πια». Όχι πια στην καταπίεση και στην κακοποίηση των γυναικών. Δεν θα το ανεχτούμε, και θα βγούμε πρόθυμα προς τα έξω και θα πούμε, « Ναι, με κακοποίησαν. Μου επιβλήθηκαν. Έφτασαν ακόμα και να με βιάσουν, και δεν θα το ανεχτώ άλλο.» Ήταν μια τεράστια επανάσταση.

Τώρα, δεν εννοώ ότι όλα αυτά έγιναν έτσι τον προηγούμενο χρόνο, επειδή ήμασταν πολύ βαθιά μέσα στην ενέργεια του Αδάμ και της Ίσιδας και την εξερευνούσαμε, μια ιστορία που θεωρώ ότι αγγίζει με μεγάλη ακρίβεια το ζήτημα του αρσενικού και του θηλυκού. Κι αν δεν είχατε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε το Τραύμα του Αδάμ, να σας πω ότι εξηγεί καθαρά αυτό που πραγματικά, πραγματικά συμβαίνει, χωρίς να επιρρίπτει ευθύνες και χωρίς να μπαίνει στην συνείδηση του θύματος, αλλά λέγοντας ότι, «Να λοιπόν τι συμβαίνει».

Οπότε, για το 2018, νοιώθω – και δεν είναι πρόβλεψη, απλά νοιώθω τις κινήσεις της ενέργειας, κινήσεις που δίνουν υψηλές πιθανότητες –  νοιώθω ότι το επόμενο πράγμα που θα τιναχτεί στον αέρα είναι οι εκκλησίες. Όχι όλες, αλλά πολλές από αυτές, και θα γίνουν παρόμοιες αποκαλύψεις –  οικονομικές ατασθαλίες, περισσότερες σεξουαλικές κακοποιήσεις από όσες ήδη έχουν βγάλει στις ειδήσεις – και συγχρόνως, πολλά και διάφορα γύρω από τις θρησκείες, πολλά δόγματα,  πολλές θεωρίες θα αποδειχτούν ψεύτικες. Κυκλοφορούν σύγχρονα βιβλία γύρω από την φήμη, ότι κάτι  θα εμφανιστεί και θα βάλει ένα μεγάλο  ερωτηματικό για τις εκκλησίες και την εξουσία  και τον έλεγχο που ασκούσαν εδώ και καιρό, και θα γίνουν αποκαλύψεις. Αυτό θα δημιουργήσει πολύ φόβο στον πλανήτη, επειδή οι άνθρωποι βασίζονται στις εκκλησίες. Είναι γι αυτούς μια παρηγοριά , αλλά ταυτόχρονα κι ένας μεγάλος φόβος. Είναι κάπως περίεργος συνδυασμός, αλλά βασίζονται πάνω τους.

Καταλαβαίνετε ότι η  όλη θεωρία για τον Θεό είναι σχετικά νέα, περίπου 5000 ετών. Οι Ατλάντιοι – εσείς- γνωρίζατε ελάχιστα έως καθόλου για τον Θεό. Ξέρω ότι δεν σας είναι εύκολο να το φανταστείτε , και πολλές φορές, όταν οι ομάδες της Νέας Εποχής συγκεντρώνονται και πάνε πίσω στην Ατλαντίδα και στην Λεμουρία και σε αυτόχθονες φυλές και πιστεύουν ότι είχαν τρομακτική σοφία εκείνα τα χρόνια – δεν είναι αλήθεια. Ήταν διαφορετικά και υπήρχε μια διαφορετική τίμηση ή βάση για πεποιθήσεις , αλλά είχαν ελάχιστη συνείδηση για τον Θεό εκείνα τα χρόνια. Μόλις πριν 5000 χρόνια εξαπλώθηκε  σε ολόκληρο τον κόσμο, και όλο αυτό θα αλλάξει τώρα.

Για να το προεκτείνουμε, για να το πάμε ένα βήμα παραπέρα, όχι μόνο θα αλλάξει εξ ολοκλήρου το δυναμικό του  ανδροκρατούμενου εκκλησιαστικού  καθεστώτος  φέτος, με αυτά που θα βγουν στο φως, αλλά θα αλλάξει και ολόκληρη η αντίληψη για το Πνεύμα ή για τον Θεό, κι αυτό θα είναι δύσκολο για κάποιους ανθρώπους. Έχουν πολύ  βαθιά ριζωμένες μέσα τους τις αξίες της εκκλησίας, εδώ και πολλές ζωές – να θυμάστε ότι κι εσείς από εκεί προέρχεστε – και για την αμαρτία και για τον Ιησού,  ενώ η όλη ιστορία γύρω από τον Ιησού είναι τόσο ανακριβής. Οπότε ολόκληρη η θεωρία  για τον Θεό αλλάζει, και θα έρθει σαν ένα κύμα που θα σαρώσει τα πάντα.
Έτσι λοιπόν, αυτή είναι η πρόβλεψή μου για φέτος. Θα δείτε μεγάλη δραστηριότητα σε εκκλησιαστικό επίπεδο. Είναι καιρός να αλλάξει η συνείδηση, αλλά θα είναι πολύ πιο δύσκολο από ότι ήταν – και ακόμα και σήμερα είναι – με  τις ενέργειες του Αδάμ και της Ίσιδας. Ολόκληρη η συνείδηση της θρησκείας είναι πολύ βαθιά ριζωμένη μέσα στους ανθρώπους, και πάει πολύ πίσω στις  προγονικές  γραμμές, στις γραμμές των προηγούμενων ενσαρκώσεων. Είναι  βαθιά ριζωμένη.

Για άλλη μια φορά θα σας πω, ρίξτε μια ματιά στα δυναμικά μιας εκκλησίας, όχι σε όλες τις εκκλησίες, αλλά σε πολλές από αυτές – βασισμένες στην δύναμη, ανδροκρατούμενες, με οικονομικά κίνητρα και με καταστολή, καταστολή  μέσω της αμαρτίας – και δεν πρόκειται πια να λειτουργήσει άλλο. Απλά δεν πρόκειται να λειτουργήσει. Λοιπόν, θα το πω αλλιώς. Γι αυτούς που επιμένουν, θα βρίσκονται σε ένα διαφορετικό επίπεδο, σε ένα διαφορετικό στρώμα της πραγματικότητας. Θα δείτε μια διάσπαση, μια αλλαγή στα διάφορα στρώματα της πραγματικότητας.

Θυμάστε  που μιλήσαμε για αυτό στο ProGnost- για τις δυο Γαίες. Δεν πρόκειται να ενωθούν. Θα ήταν λυπηρό αν το έκαναν, επειδή αυτό θα σήμαινε ότι όλα θα ήταν γραμμικά/μονοδιάστατα. Έτσι λοιπόν, βλέπουμε τώρα ένα άνοιγμα σε  διαφορετικές πραγματικότητες. Κάποιοι από εσάς λυπηθήκατε όταν είπα ότι η Νέα Γη και η Παλαιά Γη δεν πρόκειται να ενωθούν, αλλά δείτε τι πραγματικά σημαίνει αυτό, το δυναμικό για διαφορετικά στρώματα πραγματικότητας.

Όταν κάποιος ενσαρκώνεται στην επόμενη ζωή του, δεν είναι ότι απλά επιστρέφει στην Γη – είναι σε ποια Γη θέλει να επιστρέψει; Σε ποια Γη θα θέλατε να επιστρέψετε; Σε εκείνη που καθοδηγείται κατά βάση από τις παλιές  θρησκείες; Μια Γη που βασίζεται  στις ενέργειες του εγκλήματος και των βασάνων;
Ή μήπως θα θέλατε να πάτε σε μια Γη που τώρα  έχει τις ενέργειες της επέκτασης και της σοφίας; Θα υπάρχουν πολλές. Και δεν θα είναι… μην το βλέπετε σαν κάτι εξωγήινο. Όλα υπάρχουν ακριβώς εδώ. Είναι όλα μέσα στην Τώρα στιγμή. Όλα υπάρχουν ακριβώς εδώ και είναι όλα αληθινά, είναι όλα πραγματικά.

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα δουν ποτέ αυτή την άλλη Γη. Με άλλα λόγια, αν επιλέξετε να επιστρέψετε στην Γη, όπου  η θρησκεία και οι κυβερνήσεις και τα χρήματα κυβερνάνε τα πάντα, όπου υπάρχει εξουσία, όπου υπάρχει ακόμα ο έλεγχος του αρσενικού, δεν θα έχετε επίγνωση  για τις άλλες Γαίες, όπου η αφθονία δεν θα είναι καν ζητούμενο και η βιολογία δεν θα είναι ένας από τους κυριότερους φόβους που έχετε. Θα πάτε σε ένα μέρος όπου θα μπορείτε να βλέπετε ή να γνωρίζετε για τις άλλες επιλογές, για τα άλλα στρώματα και επίπεδα, αλλά εσείς επιλέγετε να πάτε εκεί, για να είστε δημιουργοί.  Ή θα μπορούσατε να πάτε στην σπα Νέα Γη. Θα πάτε απλά να κάνετε τα λουτρά σας για μια ενσάρκωση , για να περιποιηθείτε τον εαυτό σας . Ναι, δεν είναι κακό. Δεν είναι κακό. Ναι.

Έτσι λοιπόν, ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

Η Σοφία των Σώμπρα

Πολύ συχνά ξεκινάω τις συνεδρίες μας με ερωτήσεις. Είναι κάτι που ενεργοποιεί τις ενέργειες στον χώρο και στο ίντερνετ. Ο καθένας από εσάς περιεργάζεται την ερώτηση και τις πιθανές απαντήσεις και μετά ανησυχεί σαν τρελός μήπως η Λίντα του δώσει το μικρόφωνο, ή κάποιοι από εσάς το θέλετε πάρα πολύ και λέτε, «Ω, όχι. Δεν το θέλω το μικρόφωνο.» Αλλά μου αρέσει, επειδή διεγείρει την ενέργεια. Και δεν έχει να κάνει με την σοφία των Μάστερ, αφορά την σοφία των Σώμπρα.

Έτσι λοιπόν, θέλω να μετονομάσω  αυτό το άνοιγμα που κάνουμε σε Σοφία των Σώμπρα ή Εν Δυνάμει Σοφία (γέλια). Κι εσείς , παιδιά, θα πρέπει να με βοηθήσετε να βγω ασπροπρόσωπος , επειδή μιλάω για σας αρκετά στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων. Γίνονται πολλές συζητήσεις- «Πώς είναι οι Σώμπρα; Πώς είναι οι Σώμπρα; Πώς είναι οι Σώμπρα;» –  και συνεχώς τους λέω, «Είναι μια χαρά,  σημειώνουν μεγάλη πρόοδο, καταλαβαίνουν πραγματικά. Ω, κάποιοι από αυτούς είναι πολύ πιο μπροστά κι από μένα ακόμα. Ξέρετε, είναι απλά  εκπληκτικοί.»
Ξέρετε, σαν ένας περήφανος παππούς. Όχι σαν περήφανος γονιός, επειδή οι γονείς είναι πολύ μπερδεμένοι, αλλά σαν ένας παππούς που λέει, «Ω, αυτό το παιδί θα μεγαλώσει και θα  γίνει πρόεδρος ή κάτι ανάλογο.» Όχι Ντόναλντ Τραμπ, αλλά….

Οπότε, κάντε με περήφανο. Δώστε μου καλές απαντήσεις. Δώστε μου την σοφία σας, όχι απλά τις γραμμικές σκέψεις σας. Δώστε μου την σοφία σας. Έτσι λοιπόν, κάθε φορά που θα σας κάνω μια ερώτηση κι εσείς θα νοιώθετε σαν να είστε ύποπτοι με το μικρόφωνο μπροστά σας και ότι όλα τα φώτα και οι κάμερες είναι στραμμένα πάνω σας , πάρτε μια βαθιά αναπνοή και νοιώστε την σοφία σας, αντί για  τις σκέψεις σας. Πώς γίνεται αυτό; Απλά παίρνετε μια αναπνοή, «Εγώ Είμαι Εδώ. Εγώ είμαι στην σοφία μου τώρα.» Θα δείτε ότι τώρα η σοφία είναι διαθέσιμη, επειδή ο Μάστερ φέρνει την σοφία όλων των ενσαρκώσεων. Πραγματικά, δεν ήταν προσβάσιμη μέχρι πριν λίγο. Τώρα ο Μάστερ εισέρχεται και φέρνει αυτή την σοφία.
Οπότε, ανάψτε τα φώτα του χώρου, Λίντα στο μικρόφωνο παρακαλώ για την πρώτη ερώτηση.
ΛΙΝΤΑ: Δεν πρόκειται να ψάξω για υπόπτους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, μελέτησέ το. Νοιώσε τις ενέργειες. Δώσε σε κάποιον το μικρόφωνο.
ΛΙΝΤΑ: Πριν κάνεις την ερώτηση;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, βέβαια. Δεν είναι διασκεδαστικό έτσι; Πρώτα παίρνεις το μικρόφωνο και μετά έρχεται η ερώτηση.
ΛΙΝΤΑ: Ψάχνω, ψάχνω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, πόση ένταση ξεσηκώνεται! Θα χρειαστούμε κάποια εισαγωγική μουσική γι αυτό στο επόμενο Shoud, « Η ώρα για την Σοφία των Σώμπρα!» Ναι. Μου αρέσει, μέσα από εσάς – δεν αρέσει στον Κάλντρε- αλλά μου αρέσει να παρακολουθώ μέσα από εσάς κάποια σόου στην τηλεόραση. Δεν αρέσει στον Κάλντρε, αλλά εγώ το διασκεδάζω. Οπότε, νομίζω ότι δημιουργώ το δικό μου σόου εδώ. «Ήρθε η ώρα για την Σοφία των Σώμπρα!»
Πιστεύεις στον Θεό;
ΒΙΝΣ: Ποια εκδοχή του Θεού;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Καλή απάντηση. Ντινγκ! Ντινγκ! Ντινγκ! Χτυπάει το κουδούνι. Χρειαζόμαστε κι ένα κουδούνι για τα ηχητικά εφέ. Μια πράγματι καλή απάντηση. Δεν ξέρω, κύριε.
ΒΙΝΣ: Πιστεύω ότι είμαστε όλοι Θεοί. ( το κοινό φωνάζει «Ωωωω!» επειδή ο Αντάμους είπε «Δεν ξέρω.» Πολύ γέλιο και χειροκροτήματα καθώς προχωράει προς τις γυναικείες τουαλέτες για ένα «timeout» )
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω! κάποιος είναι εδώ. Ω, να πάρει!

ΛΙΝΤΑ: Περίμενε! Δεν έμεινες αρκετά!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σόρι! Σόρι! Κάποιος ήταν μέσα.

ΒΙΝΣ: Για εσάς που παρακολουθείτε από το ίντερνετ και δεν μπορείτε να δείτε…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έκαναν κάτι αηδιαστικό!

ΒΙΝΣ: …. ο Τζέφρι μόλις πήγε στις γυναικείες τουαλέτες…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωωω! Ουφ!

ΒΙΝΣ: … για τιμωρία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωι! Ειλικρινά λυπάμαι κυρία μου.

ΒΙΝΣ: Συγνώμη, ο Αντάμους ήταν.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( γελώντας). Οπότε, που ήμασταν πριν με πετάξω έξω; ( κι άλλα γέλια). Εξαρτάται πώς το βλέπει κανείς.

ΒΙΝΣ: Ναι, πιστεύω ότι όλοι είμαστε Θεοί.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ.

ΒΙΝΣ: Όλα είναι θεοί.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε πιστεύεις στον Θεό;

ΒΙΝΣ: Ακόμα και μια πέτρα στο πάρκιν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πιστεύεις στον Θεό.
ΒΙΝΣ: Με αυτή την έννοια, ναι.
Αλλά αν πιστεύω σε κάποιον που ελέγχει και νοιάζεται πραγματικά; Όχι. ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ίσως λιγάκι;
ΒΙΝΣ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Καθόλου. Ούτε τόσο δα;
ΒΙΝΣ: Ε λοιπόν, νομίζω ότι…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έστω σαν μια πολιτική ασφαλείας, για την περίπτωση που θα πας εκεί πάνω;
ΒΙΝΣ: Όχι, δεν με ενδιαφέρει μια πολιτική  ασφαλείας.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Κι αν αυτός ο τύπος που φέρνει κάπως στον Δία σου πει, «Χέι, εγώ είμαι. Τι εννοείς; Ισχυρίζεσαι ότι είσαι Θεός;!»
ΒΙΝΣ: Και βέβαια είμαι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Εγώ Είμαι Θεός.» Ναι. Οκ, ωραία. Ωραία. Μια βόλτα με το μικρόφωνο παρακαλώ. Πιστεύετε στον Θεό; Δεν είναι υπέροχος τρόπος για να ξεκινήσουμε το δικό μας Σοφία των Σώμπρα Σόου;  Επόμενος.
ΛΙΝΤΑ: Διαφορετική ερώτηση; Ίδια ερώτηση;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πιστεύετε στον… θα ήθελες να σηκωθείς όρθια; Πιστεύεις στον Θεό;
ΣΩΜΠΡΑ 1 ( γυναίκα): Πιστεύω, μάλλον μου αρέσουν αυτά  που είπε εκείνος ο κύριος, και υπάρχουν πτυχές του Θεού μέσα σε όλους μας και σε όλα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και σε όλα. Οκ. Αλλά, θέλω να πω, εσύ πιστεύεις στον Θεό; Προσεύχεσαι;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Μμμμ….
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μόνο όταν έχεις προβλήματα. Οπότε Σώμπρα , Πότε ήταν η τελευταία φορά που προσευχήθηκες;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Νομίζω ότι προσεύχομαι. Προσεύχομαι. Προσεύχομαι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κάθε μέρα;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι, κάθε μέρα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γονατίζεις πριν κοιμηθείς;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Όχι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι. Τι είδους προσευχή κάνεις;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Προσεύχομαι στους Αναληφθέντες Δασκάλους και διαφορετικά…( ο Αντάμους της ρίχνει ερωτικές ματιές και μερικοί γελάνε) δεν ξέρω αν προσεύχομαι σε αυτούς απαραίτητα, αλλά επικαλούμαι διαφορετικούς ανθρώπους ή διαφορετικές οντότητες που…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Περίμενε, πρέπει να σε ρωτήσω, όταν προσεύχεσαι σε έναν Αναληφθέντα Δάσκαλο, ποιον προτιμάς; Θέλω να πω ( γέλια) Ποιοι είναι οι καλοί….
ΛΙΝΤΑ: Πονηρή ερώτηση.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιοι είναι οι πιο καλοί;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι, αναμφίβολα, εσύ είσαι πολύ διασκεδαστικός.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Οπότε, αν θέλω να διασκεδάσω την ώρα που προσεύχομαι, τότε είσαι εσύ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν με έχουν περιγράψει ποτέ σαν διασκεδαστικό τύπο. Ο Κουτχούμι μπορεί να είναι διασκεδαστικός. Εγώ δεν είμαι και τόσο.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Γελάω πολύ όταν σε ακούω. Οπότε θα πρέπει να είσαι διασκεδαστικός.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είσαι σίγουρη ότι είμαι εγώ;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Ωραία. Χαμογελάει τώρα. Αυτό είναι καλό. Οπότε προσεύχεσαι. Με ποια θρησκεία, αν υπήρχε και κάποια, μεγάλωσες;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Μεγάλωσα με την θρησκεία των Βαπτιστών.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Βαπτιστές. Ναι. Χορεύεις;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Ω, δεν επιτρεπόταν.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το ξέρω! Τώρα χορεύεις;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Τώρα χορεύω, αλλά είμαι ελεεινή χορεύτρια. Ακριβώς επειδή δεν…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, είμαι σίγουρος! Σου έμεινε αυτό από τους Βαπτιστές.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι, όντως.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πίνεις;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι πίνεις;

ΣΩΜΠΡΑ 1: Οτιδήποτε ακούγεται καλό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οτιδήποτε διαθέσιμο! ( γέλια)

ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι! Τα κοκτέιλ μαργαρίτα είναι πολύ νόστιμα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μαργαρίτες. Οκ, ωραία. Ωραία. Ναι.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Πίνω….

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξέρετε, αυτοί οι κανόνες είναι – γι αυτό λέω ότι πρέπει να τελειώνουμε με όλα αυτά τα εκκλησιαστικά. Αυτοί οι κανόνες είναι τόσο χαζοί.

ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξέρετε, υπάρχει διαφορά ανάμεσα στα καλά ήθη και αξίες και στα υγιεινά πράγματα, που κάνετε για το σώμα σας και σε όλα όσα κάνετε γιατί θέλετε να χαρείτε περισσότερο την ζωή σας. Αλλά οι εκκλησίες λένε σε κάποιον ότι δεν πρέπει να χορεύει. Μήπως ο Ιησούς δεν χόρευε; Ο Ιησούς χόρευε συνέχεια. Θέλω να πω, χόρευαν- ο Ιησούς, οι Απόστολοι έλεγαν, «Σταμάτα να χορεύεις! Κάθισε κάτω και γράψε κάτι ή κάνε καμιά προσευχή ή κάτι! Ξέρεις, δίδαξέ μας!» Κι εκείνος χόρευε συνέχεια. Ναι. Οπότε, αναρωτιέται κανείς από πού το έβγαλαν αυτό.
Οπότε , πιστεύεις στον Θεό;
ΣΩΜΠΡΑ 1: Νομίζω ότι η σύντομη απάντηση είναι ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σίγουρα. Ε λοιπόν, αυτό είναι καλό. Επόμενος. Σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ που είσαι εδώ.
ΧΟΡΑΣ: Όχι, δεν πιστεύω στον Θεό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν πιστεύεις. Οκ. Γιατί; Γιατί όχι;
ΧΟΡΑΣ: Έζησα μια εμπειρία στην Νορβηγία πριν δυο χρόνια, όπου είχα, νομίζω πως λέγεται κοσμική συνείδηση, έτσι νομίζω. Και είδα το σώμα μου σαν φως και είδα τα πάντα γύρω μου σαν φως, κι ένοιωσα ότι είχα όλες τις απαντήσεις.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΧΟΡΑΣ: Και ήμουν στον δικό μου χώρο χωρίς να κινούμαι. Οπότε, αυτό…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Τι σχέση έχει αυτό με την πίστη στον Θεό;
ΧΟΡΑΣ: Ε λοιπόν, αυτό μου απέδειξε ότι εγώ είμαι Θεός.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Α! Τότε όντως  πιστεύεις στον Θεό.
ΧΟΡΑΣ: Όχι, δεν πιστεύω-  θέλω να πω, ας βρούμε μιαν άλλη λέξη, επειδή παίζεις  με την λέξη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιος, εγώ;  Όχι, κάνω μια ερώτηση ανθρώπινης συνείδησης, μια ερώτηση μαζικής συνείδησης, πιστεύετε στον Θεό; Τώρα οι προσεγγίσεις των απαντήσεων εξαρτώνται από εσάς. Οπότε σε ρωτάω, πιστεύεις στον Θεό;

ΧΟΡΑΣ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι. Οκ. Σε τι πιστεύεις;
ΧΟΡΑΣ: Στην συνείδηση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι είναι η συνείδηση;
ΧΟΡΑΣ: Είναι η εσωτερική μου επίγνωση. Η Παρουσία. Έχω την επίγνωσή της αυτή την στιγμή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και αυτό είναι Θεός;
ΧΟΡΑΣ: Όχι, δεν είναι Θεός.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι κάποια ανώτερη εξουσία;
ΧΟΡΑΣ: Όχι, δεν υπάρχει εξουσία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν υπάρχει εξουσία. Χμ. Μάνα μου. Μην το πεις αυτό στις εκκλησίες.
ΧΟΡΑΣ: Γιατί είναι απαραίτητη η εξουσία;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι! ( γέλια). Σε τι θρησκεία μεγάλωσες;
ΧΟΡΑΣ: Χριστιανός Ορθόδοξος. Δεν μεγάλωσα ακριβώς έτσι, επειδή έμενα έξω από την εκκλησία κι έπαιζα με τα κεριά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σίγουρα. Ήσουν παπαδάκι;
ΧΟΡΑΣ: Απλά μου άρεσε να παίζω με την φωτιά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σου άρεσε να παίζεις με την φωτιά ( γέλια). οκ. Οπότε η απάντησή σου, για να ξέρουμε, είναι όχι.
ΧΟΡΑΣ: Δεν πιστεύω στον Θεό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε είσαι άθεος.
ΧΟΡΑΣ: Όχι ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είσαι αγνωστικιστής;
ΧΟΡΑΣ: Δεν ξέρω πολλά για τους αγνωστικιστές.
ΛΙΝΤΑ: Ουάου, ουάου, ουάου! Αυτό τώρα είναι ένα μήνυμα για τις τουαλέτες;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, είπε, – «Δεν ξέρω πολλά γύρω από» και θα συνέχιζε. Οπότε τον απαλλάσσω. Κάποιος είναι εκεί μέσα και μυρίζει πολύ άσχημα. Δεν θα στείλω κανέναν εκεί σήμερα ( γέλια). Ελπίζω να μην μας ακούει αυτή που είναι μέσα στην τουαλέτα. Οκ. Είναι ακόμα μέσα.
ΛΙΝΤΑ: Η Σάντρα είναι εκεί μέσα;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι ακόμα μέσα. ( το κοινό λέει: «Ωωω») Ωωω. Καημένη Σαν-…. Ω, έχεις μικρόφωνο. Οπότε δεν είσαι άθεος.
ΧΟΡΑΣ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι στην ευχή είσαι;
ΧΟΡΑΣ: Ε λοιπόν, είμαι ένας συνειδητός δημιουργός.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, είσαι από αυτούς τους τύπους της «Νέας Σκέψης». Ξέρεις, φιλελεύθερος, «Τίποτα από όσα είναι στον μπουφέ δεν μου κάνει. Πρέπει να φτιάξω δικά μου», σωστά;

ΧΟΡΑΣ: Περίπου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι εντάξει.

ΧΟΡΑΣ: Ίσως, αν θέλεις να μου βάλεις κάποια ετικέτα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αν θέλω να σου βάλω κάποια ετικέτα. Σίγουρα, σίγουρα. Οκ. Οπότε, έχουμε έναν αναποφάσιστο εδώ. Δεν είναι σίγουρος.

ΧΟΡΑΣ: Ω, είμαι πολύ αποφασισμένος. Μην βάζεις λόγια στο στόμα μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς! Αυτό προσπαθώ να κάνω. Προσπαθώ να σας ενοχλήσω όλους σας. Ναι, ναι.

ΛΙΝΤΑ: Τα καταφέρνεις μια χαρά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι ένας καλός τρόπος για να ξεκινήσουμε την νέα χρονιά. Σίγουρα, σίγουρα. Οκ.

ΧΟΡΑΣ: Είχα καλό δάσκαλο ( το κοινό λέει, «Ουάου»).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είκοσι δολάρια ( κι άλλα γέλια). Με τις κολακείες μπορείτε να καταφέρετε τα πάντα σε αυτό το χώρο, ειδικά….

ΧΟΡΑΣ: Δεν ήθελα να σε κολακεύσω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το ξέρω, αλλά εγώ έτσι το πήρα. Θα έπρεπε να νοιώθεις κολακευμένος ,που κολακεύτηκα. Ναι. επόμενος. Επόμενος.

Πιστεύετε στον Θεό; Ναι, είναι μια πονηρή ερώτηση. Θέλω να πω, άντε λοιπόν. Δεν θα ήμασταν εδώ αν δεν υπήρχε.

ΣΩΜΠΡΑ 2 ( γυναίκα) : Νοιώθω ότι ο όρος «Θεός» είναι πολύ παλιός και καταχρηστικός. Είναι τόσο παλιομοδίτικος συγκριτικά με τον όρο «συνείδηση».

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ, εντάξει, Αλλάχ ( γέλια).

ΣΩΜΠΡΑ 2: Ω, οκ… νομίζω ότι δεν πιστεύω στον Θεό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΣΩΜΠΡΑ 2: Πιστεύω σε μια άπειρη  συνείδηση.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Πώς θα το εξηγούσες αυτό σε έναν τυφλό;
Το τυφλός ήταν άσχετο. Απλά μια απόσπαση  (γελάει ο Αντάμους). Πώς θα το εξηγούσες σε κάποιον στον δρόμο;

ΣΩΜΠΡΑ 2: Μια εσωτερική αιθερική παρουσία ενός απείρου….

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( Ο Αντάμους κάνει κύκλο τα δάχτυλά του γύρω από το αυτί του και σφυρίζει, σαν να λέει ότι είναι τρελή) Αυτό ακριβώς θα σκεφτούν, «Τι στο διάβολο λέει;!»

ΣΩΜΠΡΑ 2: Ε λοιπόν, αυτό είναι. Είναι μια εσωτερική… αν δεν μπορείς να το δεις… εντάξει, έτσι κι αλλιώς δεν μπορείς να το δεις. Αλλά είναι ένα εσωτερικό συναίσθημα μιας παρουσίας που είναι πέρα από την Τρίτη διάσταση.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπούρδες.
Πρέπει να συνεχίσω με το θέμα. Θα σοβαρευτούμε αργότερα.
ΛΙΝΤΑ: Ναι, καλά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πρέπει να σε  κάνω να χαλαρώσεις και μετά να σου τα βγάλω όλα  ( η γυναίκα γελάει). Οκ, οπότε, ξανά, δώσε μου μια πολύ σύντομη  περιγραφή , ξέρεις, σαν ένα αυτοκόλλητο προφυλακτήρα. Άπειρη συνείδηση;
ΣΩΜΠΡΑ 2:Άπειρη, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ναι. Θα το έβαζες στην πινακίδα κυκλοφορίας σου;
ΣΩΜΠΡΑ 2: Σίγουρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ωραία. Στην πραγματικότητα, θα ήταν πάρα πολύ εύκολο. Μπορείς να ζωγραφίσεις εδώ πάνω μια στιγμή;( στην Λίντα)
ΛΙΝΤΑ: Τι θέλεις;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είμαι αντίθετος με τα κομπιούτερ σας.
ΛΙΝΤΑ: Τι θέλεις;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θέλω να σου ζητήσω να ζωγραφίσεις κάτι. Δυο σύμβολα και…
ΛΙΝΤΑ: Ω, θεέ μου! Υπάρχει Θεός! ( γέλια)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και να τα ζωγραφίσεις καλλιτεχνικά. Οπότε, φτιάξε το σύμβολο του απείρου. Ξέρεις τι είναι αυτό. Μοιάζει με ένα τεμπέλικο οκτώ
ΛΙΝΤΑ: Μια στιγμή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στα πλάγια.
Και το σύμβολο της συνείδησης, ο κύκλος με την τελεία στο κέντρο. Μπορείς να το βάλεις στο.., ξέρεις, να φτιάξεις ένα αυτοκόλλητο για τον προφυλακτήρα….
ΛΙΝΤΑ: Ωωω! Μοιάζει  σαν δυο βυζιά και μια κοιλιά! ( η Λίντα γελάει δυνατά και το κοινό γελάει)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ…… Βάλε το στο αυτοκόλλητο του προφυλακτήρα σου:

ΛΙΝΤΑ: Δυο βυζιά και μια κοιλιά;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κάνε το οριζόντια, ξέρεις, δίπλα – δίπλα. Άπειρο και συνείδηση. Άπειρη συνείδηση.

ΛΙΝΤΑ: Ω, θες να το ξεφορτωθείς. Οκ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Λίντα, φτιάξε μια από τις περίφημες καρφιτσούλες σου.… αυτές που έχεις. Και, ναι. Οκ.
ΛΙΝΤΑ: Περίμενε, περίμενε, περίμενε. Ποιό από τα δυο θέλεις πρώτο;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το άπειρο. Και μετά την συνείδηση.
ΛΙΝΤΑ: Ω, περίμενε. Οκ. Δίπλα- δίπλα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ωρα ία. Και μετά μπορεί κάποιοι από εσάς Σώμπρα από όλο τον κόσμο να φτιάξετε κάποια πολύ όμορφα σχέδια γύρω του. Θα ήταν υπέροχο. Ναι.

ΛΙΝΤΑ: Δεν νομίζω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Άπειρη συνείδηση. Μου αρέσει. Οκ, πίσω στο μικρόφωνο. Ένας ακόμα. Πιστεύετε στον Θεό; Ένας ακόμα.
Πιστεύετε στον Θεό; Τι υπέροχος τρόπος για να ξεκινήσουμε την χρονιά μας, πιστεύετε στον Θεό;
ΛΙΝΤΑ: Το νοιώθω. Κάποιος έχει μια καυτή απάντηση. Το νοιώθω. Ποιος είναι; Για να δω. Οκ, περίμενε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θέλω κάπου να φτάσω με όλο αυτό, είτε το πιστεύετε είτε όχι. Πιστεύετε στον Θεό;
ΣΩΜΠΡΑ 3 ( γυναίκα): Ο Θεός είναι μια ετικέτα και εγώ πιστεύω σε μια άπειρη διάνοια ενέργειας και σε μια παρουσία εσωτερική, όπου μπορείς να πας και να νοιώσεις και σε γειώνει με κάποιο τρόπο…(κάνει παύση) ένα άνοιγμα της καρδιάς σου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΣΩΜΠΡΑ 3: Πιστεύω ότι η άπειρη ενέργεια είναι απλά μια δημιουργία. Δεν είναι ούτε καλή ούτε κακή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Είναι εδώ πάνω; Θέλω να πω, κυβερνάει την ζωή σου; Οδηγεί το πεπρωμένο σου;
ΣΩΜΠΡΑ 3: Όχι.
ΛΙΝΤΑ: Έλα τώρα. Ήταν μια πολύ καλή απάντηση ( η Λίντα χειροκροτάει)
ΣΩΜΠΡΑ 3: Είναι κάτι φτιαχτό… όλοι έχουν…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι ο Θεός ολότητα;
ΣΩΜΠΡΑ 3: Η ενέργεια όλων πηγαίνει εκεί και ο καθένας μπορεί να πάρει πληροφορίες. Αν κάνεις μια ερώτηση, όλα είναι εκεί έξω. Δεν ήσουν ο πρώτος που δημιούργησες μια σκέψη…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μοιάζει με το ίντερνετ.
ΣΩΜΠΡΑ 3: Λοιπόν, είναι τρομακτικό, επειδή η άπειρη διάνοια υπερβαίνει το ανθρώπινο μυαλό.
ΛΙΝΤΑ: Οπότε η Google είναι Θεός.
ΣΩΜΠΡΑ 3: Όχι ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εντάξει, μπορεί.
ΛΙΝΤΑ: Έτσι δείχνει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, δώσε μου μια απλή απάντηση, πιστεύεις στον Θεό; Ναι ή όχι;
ΣΩΜΠΡΑ 3: Πες μου τον ορισμό σου και θα σου πω αν πιστεύω σ αυτόν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, ο δικός σου ορισμός είναι αυτός που με ενδιαφέρει.
ΣΩΜΠΡΑ 3: Δεν έχω έναν ορισμό για τον Θεό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Γιατί  όχι;
ΣΩΜΠΡΑ 3: Επειδή έχει γίνει τόσο λανθασμένη χρήση του εδώ και πολλά χρόνια  και ο παλιός ορισμός του Θεού δεν ταιριάζει με όσα πιστεύω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ.
ΛΙΝΤΑ: Είναι πολύ καλή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, μου αρέσει αυτό. Ωραία. Σαφήνεια, απλότητα. Ωραία.

Πέρα από τον Θεό

Αναφέρομαι σε αυτό σαν την εναρκτήρια ερώτηση στην Σοφία των Σώμπρα, στο πρώτο μας Shoud της νέας χρονιάς, επειδή βλέπω τόσο πολύ από όλο θέμα γύρω από τον Θεό να διαλύεται. Και υπάρχουν αρκετοί άνθρωπο, που το φοβούνται πάρα μα πάρα πολύ ,ενώ στην πραγματικότητα είναι το καλύτερο που θα μπορούσε να συμβεί στον πλανήτη αυτή την στιγμή, να αλλάξει η όλη αντίληψη  γύρω από τον Θεό.

Ξέρετε, δεν ήταν κακό, όταν ανακαλύφτηκε ή δημιουργήθηκε πριν 5000 χρόνια. Ναι, υπήρχαν κάποιες υπόνοιες πριν από αυτό, οπότε  τα 5000 χρόνια δεν είναι μια αυστηρή γραμμή καθορισμού, επειδή όταν οι άνθρωποι ξεκίνησαν να συνεργάζονται, είπαν, «Ε λοιπόν, υπάρχει κάτι – ξέρουμε ότι υπάρχει κάτι πέρα από την ανθρώπινη συνείδηση και πραγματικότητα,» κι έτσι αρχίσατε να κόβετε τους ανθρώπους και τα ζώα κι όλα τα άλλα ψάχνοντας γι αυτή την πηγή.

Όταν δεν την βρήκατε εκεί, ένα βράδυ, γύρω από την φωτιά, ένας από τους γηραιότερους  μέθυσε και λιποθύμησε. Και όταν συνήλθε κοίταξε  ψηλά και είπε, «Α! Το ξέρω ότι ο Θεός είναι εκεί πάνω.» Και ξέρετε,  πριν από αυτό,  είτε το πιστεύετε είτε όχι, δεν μπορούσαν ούτε καν να δουν τα αστέρια. Τα αστέρια ήταν πάντα εκεί, αλλά δεν τα έβλεπαν. Αυτό θα έπρεπε να σας λέει κάτι,  για τις ανθρώπινες πεποιθήσεις και για την ανθρώπινη συνείδηση. Ένας τύπος μέθυσε και λιποθύμησε, χτύπησε το κεφάλι του σε μια πέτρα και ξαφνικά είπε, «Υπάρχουν αστέρια εκεί πάνω!» Και όλοι οι υπόλοιποι κοίταξαν ψηλά και κάνα δυο άλλοι είπαν, « Όντως υπάρχουν! Κοιτάξτε αυτά τα μικρά λαμπιόνια εκεί πάνω.» Και ακολούθησαν κι άλλοι και μετά από δυο γενιές  όλοι έβλεπαν τα αστέρια εκεί πάνω, κι έλεγαν, «Να πού  βρίσκεται ο Θεός. Να πού βρίσκεται το Πνεύμα. Εκεί επάνω.»

Και μετά δημιούργησαν πολλά πνεύματα για όλα, κάτι που με την ευκαιρία να σας πω ότι είναι αλήθεια. Υπάρχει ένα πνεύμα για τα πουλιά κι ένα πνεύμα για τα κουνέλια κι ένα πνεύμα για τα δέντρα κι ένα πνεύμα για συγκεκριμένα είδη δέντρων. Και υπάρχει κι ένα πνεύμα ακριβώς εδώ, σε αυτή την συγκέντρωση, ακριβώς εδώ όχι μόνο στο φυσικό πεδίο, αλλά και στο ίντερνετ. Έχει ένα πνεύμα. Έχει ένα είδος ομαδικής ενέργειας που είναι πολύ αληθινή.

Όλα έχουν ένα πνεύμα μέσα τους, ακόμα κι αυτό το βάθρο. Έχει επίγνωση του εαυτού του, κι αυτό είναι ένα παλιό, πολύ παλιό μάθημα του Τοβία. Όλα έχουν επίγνωση του εαυτού τους. Δεν σημαίνει ότι είναι έξυπνα. Δεν σημαίνει ότι είναι δημιουργοί ή ότι έχουν ψυχή. Απλά έχουν επίγνωση του εαυτού τους, κι έτσι έχετε ένα πνεύμα για το καθετί. Μια οικογένεια έχει ένα πνεύμα. Ένα τραπέζι έχει ένα πνεύμα. Υπάρχουν διάφορες μορφές πνεύματος, αλλά είναι, θα μπορούσατε να πείτε, μια εκδήλωση. Είναι η ένωση της ενέργειας ή των σωματιδίων, που έχουν επίγνωση του εαυτού τους σαν κούπα καφέ. Είναι πολύ σημαντικό. Πολύ σημαντικό. Αυτό που σας χωρίζει από αυτό εδώ ( την κούπα του καφέ), είναι το γεγονός ότι εσείς έχετε δημιουργικές ικανότητες. Είστε δημιουργοί.

Για πολύ καιρό οι άνθρωποι είχαν  αυτή την αντίληψη  για τις εκκλησίες, για τον Θεό. Η Καθολική Εκκλησία έχει πολλούς αγίους. Μπορεί κανείς να πληρώσει για να γίνει άγιος, να σας πω με την ευκαιρία. Έχουν πολλούς αγίους και άλλες εκκλησίες έχουν απλά έναν και μόνο , πολύ δυνατό Θεό. Ποικίλλει, αλλά όλη αυτή η αντίληψη για τον Θεό πρόκειται να αλλάξει , και θα δείτε το ξεκίνημά του, ειδικά φέτος και θα συνεχιστεί στα επόμενα χρόνια, θα δείτε αυτή την πρώτη ρωγμή στο αυγό της εκκλησίας. Και ήρθε η ώρα. Ήρθε πραγματικά η ώρα.

Και , σε αυτό το σημείο, ο καθένας από εσάς είναι ένας πρωτοπόρος. Βγήκατε έξω από την άνετη ζώνη που λέει, «Υπάρχει Θεός και υπάρχει Ιησούς και υπάρχουν όλοι οι άλλοι» που θα πρέπει να λατρεύετε και να εξιλεώνεστε. Βγήκατε έξω από την άνετη  ζώνη  και είπατε, «Υπάρχει κάτι» – όπως θέλετε πείτε το, και ξέρω ότι δεν σας αρέσει η λέξη ¨Θεός¨, ούτε κι εμένα- «Υπάρχει κάτι.»

Και μετά παιδευόμαστε να το ορίσουμε και να το βάλουμε σε λέξεις, και το κόλπο εδώ είναι ότι δεν υπάρχουν λέξεις για να μπει.  Ό,τι κι αν κάνει ο άνθρωπος για να ορίσει τον Θεό θα πέσει πολύ μακριά από αυτό που είναι, είτε το πείτε Θεό, Πνεύμα. Εγώ το λέω Θέος, το Αιώνιο Ένα, και δεν προσπαθώ να το ορίσω. Δεν λέω πού κατοικεί, πόσο μεγάλος είναι ή οτιδήποτε παρόμοιο, αλλά είναι απλά και μόνο Η Αιώνια Ολότητα του Εαυτού, ουσιαστικά.

Το να προσπαθεί κανείς να ορίσει τον Θεό είναι μια αδικία. Δεν μπορείς. Νομίζω ότι ήταν και πάλι ο Τοβίας αυτός, που είπε λίγο καιρό πριν, μην προσπαθήσετε καν. Το Πνεύμα, ο Θεός, Θέος είναι μια εμπειρία και αυτό είναι όλο. Δεν μπορεί ποτέ να οριστεί. Η Εβραϊκή θρησκεία το κατάλαβε. Βρήκαν το όνομα Ιεχωβά, που σημαίνει αυτός που δεν πρέπει ποτέ μα ποτέ να οριστεί. Ιεχωβάς. Και μετά όλοι χρησιμοποίησαν αυτή την λέξη αντί για τον Θεό, και αυτό εξουδετέρωσε τον ίδιο του τον σκοπό.

Αλλά είναι απλά μια εμπειρία και μπορείτε να έχετε διαβαθμίσεις σε αυτή την εμπειρία. Κάποιοι την αποκαλούν Κοσμική Συνείδηση, το Πέρασμα. Η εμπειρία του καθενός είναι διαφορετική και όλες οι εμπειρίες εξελίσσονται. Όλες εξελίσσονται μέχρι την μέρα που θα συνειδητοποιήσετε ότι, λόγω έλλειψης καταλληλότερων λέξεων, είστε κι εσείς Θεοί επίσης – αντικαταστήστε την λέξη «Θεός» με το Πνεύμα, το Θέος ή με οποιαδήποτε άλλη – και μέχρι να συνειδητοποιήσετε επίσης, ότι αυτή η απίστευτη συνείδηση, επίγνωση , είναι κάτι που δεν σας δόθηκε ποτέ. Ποτέ  ουσιαστικά δεν δημιουργηθήκατε και ποτέ δεν μπορείτε να από-δημιουργηθείτε. Τινάζει το ανθρώπινο μυαλό στον αέρα αν το σκεφτείτε, το γεγονός ότι ποτέ δεν δημιουργηθήκατε. 

Μιλάμε σε βάθος γι αυτό το θέμα στο Keehak, ποτέ δεν δημιουργηθήκατε. Και μετά ακολουθεί η προφανής ανθρώπινη ερώτηση, «Ε λοιπόν, τότε από πού προήλθα;» Μόλις σας είπα, ότι ποτέ δεν δημιουργηθήκατε. Πώς γίνεται να προήλθατε από το τίποτε; «Ε λοιπόν, ναι, αλλά , πότε ξεκίνησα;» Δεν ξεκινήσατε, υπήρχατε πάντα. Και είναι σαν να λέμε, «Λοιπόν, πώς υπήρχα πάντα; Τι με έφτιαξε;» Τίποτε.

Είναι καιρός να πάμε πέρα από την γραμμική σκέψη, κι έχετε κάνει πραγματικά πολύ εντυπωσιακή δουλειά πάνω σ αυτό με τα χρόνια. Τώρα θα πάμε στο επόμενο βήμα. Θα πάω σε αυτό το θέμα σε λίγο, αλλά είναι καιρός να πάμε πέρα από αυτή την πολύ γραμμική σκέψη.

Η αντίληψη του Θεού είναι τόσο παλιά, αλλά ακόμα το ανθρώπινο μυαλό είναι στο γραμμικό τρόπο σκέψης και δεν μπορεί να τον εγκαταλείψει. Ακούσατε την Σοφία των Σώμπρα εδώ και ακόμα προσπαθείτε να την συσχετίσετε με κάτι. Υπάρχει μια προσπάθεια να πει ο  Σώμπρα, «Δεν πρόκειται να πιστέψω στον παλιό τύπου Δία, Θεό πια. Θα το αφήσω να φύγει.,» αλλά ακόμα προσπαθείτε να συνδεθείτε με κάτι που βρίσκεται εκεί έξω ή εκεί πάνω. Ακόμα προσπαθείτε να συσχετισθείτε  και πραγματικά ελπίζετε ότι  υπάρχει κάτι υψηλότερο, ελπίζετε ότι υπάρχει, επειδή τι άλλο θα μπορούσε να τα συγκρατήσει ενωμένα όλα αυτά; Τι θα λαχταρούσατε; Πού θα προσπαθούσατε να φτάσετε αν όχι στον Θεό ή στο Πνεύμα ή στο Θέος; Οπότε υπάρχει ακόμα αυτή η διανοητική, συχνά υποσυνείδητη προσπάθεια επιβεβαίωσης ότι όλα είναι στην θέση τους.

Η Νέα Σκέψη  ήταν πολύ σπουδαίο θέμα στα μέσα του 1800. Η Νέα Σκέψη  εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο, και ήταν πολύ κατάλληλη. Εκεί ουσιαστικά εμφανίστηκε η Μπλαβάτσκι.

ΛΙΝΤΑ: Ω!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και ο Κουτχούμι και όλοι οι όμοιοί τους εμφανίστηκαν στο προσκήνιο. Η Νέα Σκέψη, που προσπαθούσε να απελευθερωθεί. Αλλά η Νέα τους Σκέψη έγινε παλιά σκέψη επειδή – και η Μπλαβάτσκι θα συμφωνούσε με αυτό.

ΛΙΝΤΑ: Α!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Την επόμενη φορά που θα επικοινωνήσει, θα ανακαλύψετε τι έχει πει πάνω σε αυτό. Αλλά η Νέα Σκέψη βασικά έγινε παλιά σκέψη, επειδή πολλοί άνθρωποι δεν μπορούσαν να εγκαταλείψουν την αντίληψη  μιας υψηλότερης δύναμης.

Ξεκινήστε να βλέπετε  – ίσως ήδη να το κάνετε- ξεκινήστε να είστε συνειδητοί με την χρήση της λέξης  « δύναμη». Στην πραγματικότητα, μπείτε στο ίντερνετ, κάντε  μερικές έρευνες στα βιβλία περί πνευματικότητας και θρησκείας, και δείτε πόσα από αυτά τα βιβλία ή τα μαθήματα περιέχουν την λέξη « δύναμη», επειδή ο άνθρωπος δεν μπορεί να εγκαταλείψει την αντίληψη της δύναμης ή μιας ανώτερης δύναμης.

Θα εγκαινιάσουμε –  ήδη εγκαινιάζουμε κάτι καινούργιο αυτή την στιγμή, και είναι πολύ ανησυχητικό για τον άνθρωπο, να αμφισβητήσει πραγματικά  ολόκληρη την έννοια του Θεού. Σας προκαλεί νευρικότητα όταν σας λέω, υπάρχει Θεός; «Ε λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν….» και θέλετε να  το δικαιολογήσετε ή να το διευκρινίσετε ή οτιδήποτε. Αλλά προκύπτει το συνολικό θέμα : Είμαστε έτοιμοι να πάμε πέρα από αυτό; Είστε έτοιμοι να καταλάβετε ότι δεν υπάρχει δύναμη; Σοβαρά,  καμία δύναμη; Είστε έτοιμοι να καταλάβετε ότι δεν υπάρχει υψηλότερη Πηγή; Και να καταλάβετε ότι ποτέ δεν δημιουργηθήκατε; Ξεφορτωθείτε όλες τις ιστορίες  σχετικά με το πώς γίνατε. Πάντοτε υπήρχατε, πάντοτε. Είναι σχεδόν τρομακτικό.

Και μετά λέτε, «Τότε τι στο διάολο κάνω εδώ;» ( γέλια) «Πώς κατέληξα σε έναν απομακρυσμένο πλανήτη σε αυτό το απομακρυσμένο ηλιακό σύστημα; Τι πήγε στραβά;»
Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό ( κι άλλα γέλια) και να περάσουμε στο δεύτερο θέμα, αλλά όλα δένουν μεταξύ τους.

Δημιουργία ή Εξέλιξη

Δημιουργισμός ή εξελικτισμός, ποιο από τα δυο αληθεύει; Λίντα, το μικρόφωνο, παρακαλώ. Θα έχει ενδιαφέρον. Ήταν δημιουργία;

Ξέρετε, υπάρχουν αυτοί που πιστεύουν ότι  ξαφνικά ο Θεός κατέβηκε στην γη ή ότι ένας άγγελος του Θεού κατέβηκε και δημιούργησε αυτό τον πλανήτη πριν 3000 χρόνια. Τρεις χιλιάδες χρόνια, θέλω να πω, το πιστεύουν. Ω, κάποιοι άλλοι λένε 6000. Αλλά τα πιστεύουν. Υπάρχουν άλλοι που πιστεύουν ότι όλο αυτό είναι κάποια κοσμική κλανιά που έτυχε να…

ΛΙΝΤΑ: Τι πράγμα;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το Bing Bang ( γέλια). Κοσμική κλανιά. Ε λοιπόν, αυτό είναι όλο. Είναι μια κοσμική κλανιά, επειδή, άσε με να σου δώσω κάποια δεδομένα πρώτα. Δημιουργισμός ή εξελικτισμός;

ΛΙΝΤΑ: Οπότε, το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να αφήσεις μια μεγάλη κοσμική κλανιά για να πας οπουδήποτε.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι.

ΛΙΝΤΑ: Οκ. Πάμε λοιπόν. Αν μπορείτε να το κάνετε.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι όλο. Είμαι παιδί της επιστήμης. Ήμουν στην τελευταία μου ενσάρκωση. Αγαπούσα την επιστήμη, επειδή εναντιώνονταν σε όλες τις μπούρδες της εκκλησίας, και δεν μπορείτε να αρνηθείτε την επιστήμη, αλλά μπορείτε να πάτε πέρα από την επιστήμη. Δεν μπορείτε να αρνηθείτε την επιστήμη, αλλά σίγουρα μπορείτε να την υπερβείτε. Παρακαλώ, δημιουργισμός ή εξελικτισμός;

ΝΤΕΝΙΖ: Και τα δυο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και τα δυο; Πώς γίνεται αυτό; Θα τρελάνεις πολύ κόσμο. Ναι, κράτα το μικρόφωνο κοντά σου. Πώς γίνεται και τα δυο; Δεν καταλαβαίνω. Κάνω μια απλή ερώτηση και εσύ λες και τα δυο.
ΝΤΕΝΙΖ: Επειδή εξελισσόμαστε.  Εξακολουθώ να μην το θέλω αυτό το πράγμα ( το μικρόφωνο).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι.
ΝΤΕΝΙΖ: Επειδή εξελισσόμαστε. Εξελισσόμαστε εδώ και πολύ καιρό, αλλά επίσης δημιουργούμε ταυτόχρονα, και νομίζω ότι υπάρχουν ενέργειες με τις οποίες δουλεύουμε, που δεν τις βλέπουμε.
Είμαι τόσο μπερδεμένη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το ξέρω. Το ίδιο κι εγώ ( γελάνε). Όχι, δεν είμαι. Αυτό ήταν η αστεία πλευρά. Δεν έχω μπερδευτεί καθόλου. Κι έτσι λοιπόν, εξελίσσεστε; Ακόμα εξελίσσεστε; Οι άνθρωποι εξακολουθούν να εξελίσσονται;
ΝΤΕΝΙΖ: Θα έλεγα ότι ο Μάστερ Εαυτός εξελίσσεται.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο Μάστερ Εαυτός εξελίσσεται. Οκ.
ΝΤΕΝΙΖ: Μέσα στον άνθρωπο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο άνθρωπος προφανώς όχι.
ΝΤΕΝΙΖ: Ο  άνθρωπος όχι, αλλά ο Μάστερ ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Είναι λυπηρό ( ο Αντάμους γελάει). Μπορεί να είναι αληθινό όμως. Αλλά εσύ είπες και τα δυο. Οκ, εξέλιξη, όπου ο άνθρωπος εξελίσσεται και ο Μάστερ εξελίσσεται. Αλλά είπες επίσης ότι είναι και δημιουργισμός. Αυτό από πού βγαίνει; Ή εξέλιξη θα έχουμε ή δημιουργισμό. Πώς μπορείς να έχεις και τα δυο;

ΝΤΕΝΙΖ: Δεν νομίζω ότι είναι ή το ένα ή το άλλο. Βαρέθηκα με αυτά , το ένα ή το άλλο. Νομίζω ότι είναι όλα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εντάξει, οκ. Τότε εξήγησέ μας από πού προήλθε η δημιουργία; Στην αρχή των χρόνων.
ΝΤΕΝΙΖ: Την μέρα που γεννηθήκαμε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε αυτή την ζωή;
ΝΤΕΝΙΖ: Κοίτα, έχουμε ζήσει πολλές ζωές εδώ, κι έτσι εξελίχθηκε σε δημιουργία από τότε, από παλιά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, αυτό που ακούω είναι ότι στην αρχή των χρόνων είχαμε δημιουργία και μετά εξελίχθηκε.
ΝΤΕΝΙΖ: Πολύ ωραίο σχέδιο, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Εντάξει. Ωραία. Τι θα συνέβαινε αν η δημιουργία  απλά αποσύρονταν λέγοντας, «Ει! Για κοίτα εδώ. Δεν βγήκε και τόσο καλό.» Απλά αν αποσυρόταν. Θα συνέχιζε η εξέλιξη;
( η Ντενίζ δεν μιλάει)

Ξέρω , θέλεις να πεις εκείνα τα λόγια, αλλά κοίτα τι συνέβη σε μένα όταν τα είπα ( γέλια). Το κοινό με πέταξε έξω.
ΝΤΕΝΙΖ: Οπότε αυτό κάνει το σούπερ….
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αν η εξέλιξη συνεχίσει να εξελίσσεται και ας πούμε ότι η δημιουργία, ο Δημιουργός αποσύρονταν, λέγοντας, «Ει, δεν πάει άλλο,» τι θα συνέβαινε; Θα γκρεμίζονταν τα πάντα; Και έχετε καταλάβει ότι σας παίζω, όλους σας, σήμερα.
ΛΙΝΤΑ: Επειδή μπορείς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή το θέλω ( ο Αντάμους γελάει).
ΝΤΕΝΙΖ: Οπότε μπορεί όλο αυτό να μας κάνει σούπερ καταπληκτικά, υπέροχα πλάσματα. Οπότε θα συνεχιστεί.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. θα συνεχιστεί- οκ. Οπότε , θα συνεχιστεί η εξέλιξη αν η δημιουργία απομακρυνθεί από αυτήν;
ΝΤΕΝΙΖ: Κάτι θα συνεχίσει να αλλάζει και να εξελίσσεται, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Με την ευκαιρία,  πρέπει να σας πω ότι, κοιτάζω  την ενέργειά σας, ξέρετε τις απαντήσεις πολύ καλά, αλλά ο άνθρωπος μπλοκάρει αυτή την στιγμή.
ΝΤΕΝΙΖ: Ναι, όντως.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, και πιθανότατα θα πάθετε πονόλαιμο….
ΝΤΕΝΙΖ: Ο άνθρωπος παρεμβαίνει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: …και όλα τα υπόλοιπα. Και πιθανότατα θα πείτε, «Ω, ο Αντάμους είναι πολύ…» Τα πάτε περίφημα και βοηθάτε πολύ κόσμο. Οπότε  αυτά είναι…
ΝΤΕΝΙΖ: Είναι όλο το πακέτο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτά είναι δύσκολα θέματα. Θέλω να πω, υπερβαίνουν την φιλοσοφία. Υπερβαίνουν πολλά πράγματα, γι αυτό σας πιέζω τόσο σήμερα.  Οπότε είναι καλό. Παρόλα αυτά, γνωρίζετε ήδη την απάντηση.

ΝΤΕΝΙΖ: Με πιέζεις κι εμένα, οπότε, σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιος είναι φιλοσοφική διάνοια εδώ πέρα; Κανείς;
ΛΙΝΤΑ: Ω, ξέρω κάποιον στα σίγουρα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τολμάς και σηκώνεις το χέρι σου. Ξέρεις ότι θα σε ξετινάξω. Ναι. ( η Λίντα γελάει με την αντίδραση του ατόμου)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις κάτι  που θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας;
ΝΤΑΪΑΝ: Ξέχασα την ερώτηση ( γελάνε). Τι συζητούσαμε;!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αν είναι εξέλιξη ή δημιουργισμός.
ΝΤΑΪΑΝ: Θα έλεγα το ίδιο με την προηγούμενη κυρία. Και τα δυο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και τα δυο. Πώς; Έχω μπερδευτεί. Πώς γίνεται  να είναι και τα δυο;
ΝΤΑΪΑΝ: Είμαστε δημιουργοί. Μόλις τώρα μας το είπες.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Το πιστεύεις; Κάμερα, τράβηξέ το αυτό  (γέλια). Το πιστεύεις;
ΝΤΑΪΑΝ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θέλεις να το πιστεύεις. Αλλά δεν το πιστεύεις κιόλας
ΝΤΑΪΑΝ: Ε λοιπόν, δεν είναι πάντοτε φανερό σε μένα…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς.
ΝΤΑΪΑΝ: …σε καθημερινή βάση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Θα τινάξουμε στον αέρα την όλη ιδέα της δημιουργίας, οκ;
Και θα καταλάβεις πραγματικά. Αλλά πώς γίνεται να είναι και τα δυο; Εκτός και αν…. α, το πιασα. Το έπιασα. Ας πούμε ότι θες να φτιάξεις ψωμί.
ΝΤΑΪΑΝ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και  τότε εμφανίζεται ο δημιουργός και μπαίνει στην κουζίνα και αρπάζει το αλεύρι και αρπάζει το αλάτι και το βούτυρο και όλα τα υπόλοιπα υλικά. Αυτό είναι δημιουργία. Και μετά τα ανακατεύει όλα μαζί και τα βάζει στον φούρνο. Αυτό είναι εξέλιξη. Το πιασα τώρα, πώς γίνεται να είναι και τα δυο.
Αυτό εννοείς όταν λες και τα δυο;
ΝΤΑΪΑΝ: Εντάξει, αυτό δεν είναι πραγματική δημιουργία. Δημιουργία δεν είναι να παίρνεις πράγματα – από όσα μας έχεις ήδη πει εσύ – δεν είναι να παίρνεις πράγματα που ήδη υπάρχουν και να τα σμίγεις για να φτιάξεις κάτι καινούργιο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε,… ναι, καλό αυτό. Καλό αυτό. Οπότε, συνεπώς, μπαίνεις μέσα στην κουζίνα και διαπιστώνεις ότι δεν υπάρχει κουζίνα ( ο Αντάμους γελάει). Και απλά φαντάζεσαι για μια στιγμή και μετά εμφανίζεται μια κουζίνα και γεμίζει ο κόσμος υλικά, και μετά φτιάχνεις το ψωμί και το βάζεις στον φούρνο, αλλά ο φούρνος εξακολουθεί να είναι εξέλιξη. Σωστά τα λέω; Αυτό προσπαθείς να πεις;
ΝΤΑΪΑΝ: Χμμ ( γελάει και σωπαίνει για λίγο). Δεν νομίζω ότι ήθελα να πω αυτό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Αυτό είναι καλό. Και η σύγχυση εδώ πέρα, ο θυμός, η απογοήτευση και η απορία, πότε θα ξεκινήσουμε την μεράμπ είναι όλα… Η μεράμπ είναι το πνευματικό επιδόρπιο, το καταλαβαίνετε αυτό. «Ωραία, σταμάτησε να μιλάει και τώρα μπορούμε να πάρουμε κανέναν καλό υπνάκο, τον έχουμε τόση ανάγκη αυτό τον ύπνο.» Κι αν σας πω ότι δεν έχει μεράμπ σήμερα;

ΛΙΝΤΑ: Ωωω!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( γελώντας). Ωραία. Θα πάτε μετά στα αυτοκίνητά σας και θα κάνετε εκεί την προσωπική σας μεράμπ. Ωραία. Ωραία. Και σήμερα σας πιέζω επίτηδες.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Σε ευχαριστώ.
ΝΤΑΪΑΝ: Σε ευχαριστώ.
ΛΙΝΤΑ: Είναι γερός παίκτης ( μιλάει για την Νταϊάν)

Αθεϊσμός

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πριν σας δώσω την δική μου εκδοχή στην ερώτηση, να σας πω δυο λόγια. Πρώτα από όλα, μου αρέσει ένας καλός αθεϊστής. Πραγματικά μου αρέσει.  Είναι ειλικρινείς στα πιστεύω τους. Οι αθεϊστές είναι το ίδιο αν όχι και περισσότερο  εμφατικοί με τους αντιστοίχους τους, τους θρησκευτικούς φανατικούς.
Πιστεύουν πραγματικά σε αυτό, και εμμένουν σε αυτό, και μόνο αυτό βλέπουν, «Δεν υπάρχει Θεός.» Μου αρέσει ένας καλό αθεϊστής, επειδή δεν χρειάζεται να κάνουμε αυτές τις μεγάλες εξηγήσεις, και συζητήσεις και περιγραφές για τον ορισμό του Θεού. Ρωτάς έναν άθεο, «Τι είναι ο Θεό;» «Δεν υπάρχει Θεός.» Αυτό είναι όλο. Δεν χρειάζεται να κάνουμε όλες αυτές τις μεγάλες συζητήσεις και το φιλοσοφικό μπίρι –μπίρι για να καταλήξεις ότι δεν μπορείς να ορίσεις τον Θεό , έτσι κι αλλιώς, ή το Πνεύμα ή τον Θέος, όπως θέλετε πείτε το. Είναι απλά μια εμπειρία και αυτό θα είναι πάντα, οπότε μην προσπαθήσετε καν.

Αν συναντήσετε τον Βούδα στον δρόμο, κι ο Βούδας σας πει, «Τι είναι ο Θεός;» Η απάντηση είναι, «Είναι απλά μια εμπειρία» και ο Βούδας θα σας κάνει μια μεγάλη αγκαλιά, επειδή αυτό είναι. Είναι απλά μια εμπειρία. Δεν μπορεί ποτέ να οριστεί. Στην πραγματικότητα,  όσο περισσότερο βιώνετε την εμπειρία, τόσο το λιγότερο θα θέλετε ή θα μπορείτε να τον ορίσετε, επειδή πάει πολύ πιο πέρα από οποιονδήποτε  ανθρώπινο ορισμό απολύτως, οποιονδήποτε ανθρώπινο ορισμό. Από αυτή την άποψη, δεν υπάρχει Θεός, επειδή ο άνθρωπος δεν μπορεί να το συλλάβει. Ποτέ δεν θα το κάνει, αλλά μπορεί να βιώσει την εμπειρία. Αυτά είναι τα καλά νέα.

Μου αρέσει ένας καλό άθεος επειδή δεν υπάρχουν πολλά για να αντιπαραθέσεις ή να διαφωνήσεις. Λένε απλά, «Δεν υπάρχει Θεός.» Από την άλλη, λυπάμαι πολύ για του άθεους, επειδή θα μπορούσατε να φανταστείτε, ότι  ολόκληρη τη  βάση της ζωής σας, όλα,  ότι προήλθατε από τα πράσινα φύκια τα λίμνης και μετά εξελιχθήκατε;   Ότι προήλθατε από την μεγάλη κοσμική κλανιά, το Big Bang,  κάτι που δεν μπορώ ακόμα να το καταλάβω.
Είναι μια από τις πιο περίεργες θεωρίες, που άκουσα ποτέ. Είναι τόσο ανθρώπινη. Το Big Bang , είναι τόσο ανθρώπινο, επειδή δεν δίνει απάντηση σε ένα απλό ερώτημα, «Τι προκάλεσε το Big Bang;»  «Ε λοιπόν, δεν ξέρω, αλλά έγινε ένα Big Bang.” Μέχρι να μπορέσετε τουλάχιστον να  συνδεθείτε με αυτό που υπάρχει στην άλλη πλευρά αυτής της μεγάλης έκρηξης, μην μου μιλάτε για άζωτο και για υδρογόνο και για δυνάμεις και για σωματίδια και για όλα τα υπόλοιπα. Δεν θέλω να τα ακούω, επειδή θα πρέπει να εξηγήσετε τί υπάρχει στην άλλη πλευρά αυτού. Υπάρχει ένας Θεός στην άλλη του πλευρά; Δεν μπορεί να μην υπήρχε τίποτε. Τι υπάρχει στην άλλη πλευρά;

Μου αρέσει ένας καλός άθεος, αλλά τους λυπάμαι κιόλας επειδή τί έχουν να περιμένουν κάθε πρωί; Να σηκώνονται από το κρεβάτι και να είναι λίγο περισσότερο εξελιγμένοι από ένα πράσινο φύκι. Αυτό είναι. Εσείς σκέφτεστε πράγματα όπως, «Από πού προήλθα;» κι εγώ σας λέω, «Κοιτάξτε στον υπόνομο» ( γέλια) Από εκεί. Κοιτάξτε στα νερά μιας στάσιμης λίμνης με όλη αυτή την άλγη- « Από εκεί προέρχομαι. Αυτοί είναι οι πρόγονοί μου». Μπαίνετε τότε μέσα στο ίντερνετ- όπως μου λέει ο Κάλντρε – και ψάχνετε του προγόνους σας. Τους ψάχνετε και βρίσκετε ότι  τρεις γενιές πριν ήρθαν από την Ευρώπη για να ξεφύγουν από την καταπίεση των θρησκευτικών ιδεών. Και εκείνοι που ήρθαν πριν από αυτούς – μπορεί να ήταν με τον Βασιλιά Αρθούρο και μετά να ήρθαν από το Ισραήλ. Μπορεί να γνώριζαν τον Ιησού και πριν από αυτό να βρίσκονταν στην Αίγυπτο και πριν από αυτό, ξέρετε, πάμε όλο και πιο πίσω, κοιτάτε την προγονική σας γραμμή και μετά σκέφτεστε, «Ωωω, το οικογενειακό μου δέντρο έχει τις ρίζες του στα πράσινα φύκια της λίμνης. Από εκεί προέρχομαι;» Είναι κάπως θλιβερό, θέλω να πω, να έχετε αυτή την προγονική γραμμή. Από ένα κύτταρο, από ένα μικρό μονοκύτταρο με μια μικρή μονοκύτταρη διάνοια. Απλά και μόνο ένα μικρό μονοκύτταρο εκεί έξω, με την μικρή του μονοκύτταρη επίγνωση. «Ω, νοιώθω τόσο μόνο. Είμαι ένα μονοκύτταρο. Ωωω! Ω!»

ΛΙΝΤΑ: Πολύ καλή απόσπαση.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, όντως . «Κι έτσι λοιπόν, είμαι ένα μικρό μονοκύτταρο» και εντελώς ξαφνικά συναντάτε, «Ω! Κι άλλο ένα κύτταρο. Εδώ, έλα να κάνουμε σεξ. Ω!» ( ο Αντάμους τραβάει μια γυναίκα Σώμπρα πάνω στην σκηνή και κάποιος φωνάζει « Ουάου!») «Ω!Ω!Ω!! Ελάτε να γίνουμε πολυκύτταρα ( ο Αντάμους τραβάει κι άλλη μια Σώμπρα γυναίκα στην σκηνή και χορεύουν μαζί). Ω, ναι! Και μετά συνεχίζουμε κάπως έτσι, « Έλα εδώ πάνω. Ω, Θεέ μου. Έχουμε ένα «τρίο» κύτταρο. Και συνεχίζουμε, «Ω! Ω! Και θα χορεύουμε μαζί. Τώρα, είμαστε ένα πολυκύτταρο. Ω!» Έλα εδώ πάνω Άντυ.

ΑΝΤΥ: Ναι! Ναι! Ναι!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έλα λοιπόν! Έλα! Τώρα θα γίνουμε πολύ- πολυκύτταρα. Κοιτάξτε μας πώς αυξανόμαστε και επεκτεινόμαστε! Ελίζαμπεθ , έλα μαζί μας στο κλαμπ των κυττάρων. Έλα λοιπόν! ( η Ελίζαμπεθ ανεβαίνει πάνω και μπαίνει στον χορό.) Πολυκύτταρο. Πολυκύτταρο. Και θα συνεχίσουμε να εξελισσόμαστε και να επεκτεινόμαστε, μέχρι να ενώσουμε όλα τα κύτταρα. Ναι! Τραγουδήστε το Kumbaya κύτταρα  ( όλοι γελάνε). Οκ, σας ευχαριστώ.

(* Kumbaya είναι ένα πνευματικό τραγούδι, που σημαίνει: ενώνουμε τα χέρια και τραγουδάμε)
ΛΙΝΤΑ: Θα είναι ένας μακρύς χρόνος!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ένας μακρύς χρόνος. Και το ερώτημα που θα πρέπει να κάνετε , σε αυτούς που πιστεύουν ότι εξελιχθήκατε, ότι εξελιχθήκαμε από μονοκύτταρους σε πολυκύτταρους οργανισμούς, ότι τα κύτταρα αυξήθηκαν. Με άλλα λόγια, είπαν, «Ω, μάνα μου, η ζωή σαν μονοκύτταρος οργανισμός είναι λίγο σκληρή, μοναχική. Έτσι  κι εγώ θα πάρω τα άλλα κύτταρα και θα ενωθούμε και θα δημιουργήσουμε διάνοια, και θα εξελιχθούμε σε ένα φυσικό σώμα.»

Αλλά θα πρέπει να αναρωτηθείτε – τουλάχιστον εγώ αναρωτιέμαι – γιατί τα μονοκύτταρα τελικά δεν επέστρεψαν στην μονοκύτταρη μορφή τους;  Γιατί;
Στην πραγματικότητα, η πιο φυσιολογική πορεία της ζωής είναι η επιστροφή εκεί από όπου προήλθε, μέχρι ενός σημείου. Οπότε, γιατί τα μονά σας κύτταρα, δεν ενώθηκαν με άλλα κύτταρα, να ενώσουν τις δυνάμεις τους, να συγκεντρωθούν, και να φτάσουν σε ένα σημείο τελικά να πουν, «Ξέρετε παιδιά, σας βαρέθηκα. Θα επιστρέψω ξανά σαν μονοκύτταρο. Έζησα την εμπειρία. Εσείς παιδιά βρωμάτε. Είστε πιεστικοί. Συνέχεια προσπαθείτε να μου κλέψετε ενέργεια. Φεύγω. Επιστρέφω στο μονοκύτταρο.» Δεν έγινε έτσι. Δεν συνέβη κάτι τέτοιο.

Υπάρχει μια πεποίθηση ότι όλη η εξέλιξη προχωράει, κινείται  προς τα εμπρός, προσπαθώντας διαρκώς να εξελιχθεί και να βελτιωθεί, να αποκτήσει περισσότερη επίγνωση του εαυτού της και να  βελτιώσει τον εαυτό της. Ως ένα βαθμό αυτό είναι αλήθεια. Θα μιλήσω γι αυτό σε λίγο, αλλά ας επιστρέψουμε στους άθεους.

Αν κάποιος από εσάς είναι άθεος, θεωρώ ότι θα ήταν εδώ. Αλλά αν υπήρχε κάποιος, αν εγώ ήμουν άθεος, θα άφηνα πάντα ανοιχτή μια πιθανότητα  ένα τοις εκατό. Θα ήμουν 99 τοις εκατό άθεος. Θα άφηνα ανοιχτή μια πιθανότητα ένα τοις εκατό, για το ότι θα μπορούσε να υπάρχει Θεός, έτσι, σαν μια πολιτική ασφαλείας. Αν πάω στην άλλη πλευρά και πω, «Ω θεούλη μου! Υπάρχει όντως Θεός!» θα έλεγα, «Βλέπετε; Ε, είχα μια μικρή πίστη».
Από την άλλη όμως, με ένα τοις εκατό πίστη στον Θεό, κρατάτε την πόρτα ανοιχτή σε μια δυνατότητα. Αλλιώς, δεν θα βλέπατε ποτέ τα αστέρια. Δεν θα υπάρχουν. Αν κρατήσετε ανοιχτό ένα τοις εκατό, ότι μπορεί και να υπάρχουν, θα δείτε τουλάχιστον ένα τοις εκατό από τα αστέρια εκεί πάνω, και αυτό  μπορεί να σας ανοίξει την πόρτα να δείτε όλα τα αστέρια. Μπορεί να ανοίξει την πόρτα για να δείτε άλλες διαστάσεις. Μπορεί να ανοίξει την πόρτα για να δείτε όλα όσα σας περιβάλλουν. Όλα τα υπόλοιπα.

Η απάντηση του Αντάμους

Η απάντηση στην ερώτησή μου . Ήταν δημιουργισμός ή εξελικτισμός;  Ήταν και τα δύο. Και τα δύο. Και τα δυο. Είχατε δίκιο. Προσπαθώ νασας πω, «Στα αλήθεια το πιστεύετε αυτό ή μήπως είναι απλά λόγια; Μπορείτε να μπείτε στο συναίσθημα;» Αλλά…. Υπάρχει ένα μεγάλο «αλλά» σε όλο αυτό.

Η εικασία ότι όλα κινούνται από την αρχή προς το τέλος, ότι πάμε από μια χαμηλότερη μορφή ζωής σε μια υψηλότερη, αυτή η δημιουργία, όπως το καταλαβαίνει ο περισσότερος κόσμος,  σημαίνει ότι γίνεται μεγαλύτερη, καλύτερη, βελτιώνει τον εαυτό της και αποκτά περισσότερη επίγνωση του εαυτού της. Έχει  μεγάλο  ενδιαφέρον να βλέπει κανείς το συνολικό δυναμικό για το πώς δημιουργήθηκε όλο αυτό.
Αν το  βλέπετε  μόνο από γραμμικής απόψεως, να γυρνάτε πίσω στους συγγενείς σας, να γυρνάτε πίσω – υπάρχουν ακόμα και κάποιοι που πιστεύουν ότι υπήρξε ένα σημείο στην δημιουργία του πλανήτη όπου, για παράδειγμα, ήταν ένα τσούρμο από πιθήκους που έπαιζαν ανέμελα στην ζούγκλα και ένα άγγελος ή ο Θεός ή οτιδήποτε, τους πλησίασε και τους είπε: «Οκ, τώρα χρειάζεται να φέρουμε κάποια διάνοια σε αυτά τα πλάσματα και- (χτυπάει τα δυο του δάκτυλα)- κάπως έτσι ενσωματώθηκε στον πίθηκο, το γονίδιο του Θεού, η ενέργεια του Θεού. Και μετά αυτός ο πίθηκος εξελίχθηκε σε χόμο σάπιεν και τελικά εξελίχθηκε σε άνθρωπο. Υπάρχουν κάποιοι που το πιστεύουν, και ξέρετε κάτι; Κατά κάποιον τρόπο, είναι αληθινά. Αλλά θα προσθέσω μια ελαφρώς διαφορετική  οπτική εδώ, θα σας πω ότι όλο αυτό έχει πολύ μεγάλες  επιπλοκές σε αυτό που κάνουμε όλοι μας , πολύ μεγάλες  επιπλοκές  στο να κατανοήσουμε γιατί είμαστε εδώ, τι θα συμβεί μετά και, πού πάνε τα πράγματα.

Πραγματική Δημιουργία.

Νοιώστε το για μια στιγμή από την οπτική ότι ένας πραγματικός δημιουργός δεν έχει ατζέντα, δεν προσπαθεί να δημιουργήσει κάτι συγκεκριμένο. Η πραγματική δημιουργία απλά βγάζει όλο το πάθος , χωρίς δύναμη, χωρίς εξαναγκασμό όμως. Απλά τα  αφήνει να βγουν μπροστά – δείτε το σαν ένα τεράστιο χαρούμενο γέλιο- χωρίς να καθοδηγεί την ενέργεια ή την δύναμη ή την ισχύ ή οτιδήποτε άλλο.

Ένας πραγματικός δημιουργός ποτέ δεν θα έλεγε, «Θα δημιουργήσω αυτό τον πλανήτη. Θα δημιουργήσω αυτό το πράγμα που λέγεται άνθρωπος και θα αγαπάνε και θα τσακώνονται και θα σέρνονται και θα υποφέρουν και θα έχουν καλές στιγμές.» Ένας πραγματικός δημιουργός δεν θα έκανε ποτέ τέτοια πράγματα.

Ένας πραγματικός δημιουργός έχει ένα ξέσπασμα δημιουργίας, επίγνωσης, έκφρασης, έτσι απλά . Χωρίς ατζέντα. Χωρίς καθόλου ατζέντα. Αυτή την ακτινοβολία της χαράς του Εγώ Είμαι, που εκπέμπει προς τα έξω – βγαίνει προς τα έξω αλλά πηγαίνει επίσης και προς τα μέσα – και μετά οι ενέργειες ευθυγραμμίζονται χωρίς να τις ελέγχει ο δημιουργός. Ο δημιουργός δεν θα το έκανε ποτέ αυτό. Και οι ενέργειες βγαίνουν προς τα έξω και τελικά εκδηλώνονται σε κάτι σαν αυτό εδώ.

Είναι μία εκδήλωση. Είναι στην υλική σφαίρα, είναι μέσα στην ύλη, αλλά ο δημιουργός ποτέ  δεν είπε, «Θα φτιάξω την Γη και θα υπάρχει ύλη» κι όλα τα υπόλοιπα. Ο δημιουργός απλά είπε, «Άστο. Άστο έτσι.» και αυτό έγινε. Και αντί να βλέπετε  την ζωή να  ξεπροβάλλει από ένα φύκι ή την στιγμή που ο δημιουργός εμφύσησε στους πιθήκους την δημιουργική ενέργεια κι έγιναν άνθρωποι, αρχίστε να βλέπετε τα πράγματα από την οπτική του Μέρλιν. Πηγαίνετε πίσω στον χρόνο.
Αντί για την εξελικτική διαδικασία, όπου τα κύτταρα έχουν μια διαρκή εξέλιξη και γίνονται πιο έξυπνα κι όλα τα υπόλοιπα, πάμε πίσω στην πραγματική δημιουργία. Πάμε πίσω στην εποχή που η Γη χωρίστηκε σε πολλές Γαίες, όταν εμφανίστηκαν  κάποιοι συγκεκριμένοι άνθρωποι με αγνή συνείδηση και όπου υπήρχαν κι άλλες  Γαίες με λιγότερη συνείδηση. Και ουσιαστικά, πάμε πίσω παρά μπροστά. Έχει ήδη συμβεί. Είναι όλα ήδη εδώ. Όχι στις λεπτομέρειες τύπου, πώς είναι η καθημερινότητα, πώς είναι  ο καιρός ή πόσα χρήματα έχετε. Αυτά θα τα βιώσετε εσείς σαν εμπειρίες στην διαδρομή σας προς τα πίσω.

Ένας επιστήμονας τα βλέπει λανθασμένα, ξεκινώντας από αυτό που αποκαλούν αρχή, το μονό κύτταρο που εξελίσσεται. Ειλικρινά δεν είναι αυτός ο σωστός τρόπος. Είναι περισσότερο ο άλλος τρόπος, να γυρίσουμε πίσω και να πούμε, «Πώς έγινε αυτό; Έχει ήδη συμβεί. Πώς ενώθηκαν όλα τα σωματίδια από το ξέσπασμα ενός δημιουργικού γέλιου; Πώς ενώθηκαν τα σωματίδια;»

Και αυτό που κάνετε σαν δημιουργοί, είναι να κολυμπάτε μέσα  στην δική σας δημιουργία. Είπατε, χωρίς καμία ατζέντα, χωρίς να ξέρετε ότι θα δημιουργείτο ποτέ μια Γη, είπατε, « Ας το αφήσω να προχωρήσει». Και δημιουργήθηκε και είπατε, «Είναι καταπληκτικό. Ουάου! Αναρωτιέμαι πώς έγινε. Θα βουτήξω μέσα στην δημιουργία και θα κολυμπήσω μέχρι τον πάτο. Θα ανακαλύψω πώς θα τελειώσει.» και αυτό θα έπρεπε να λένε οι άνθρωποι, πώς ξεκίνησε. Όμως το θέμα είναι πώς θα τελειώσει.

Και ξέρετε κάτι; Μιλάτε για το ατομικό και υποατομικό επίπεδο και τώρα για τα κβαντικά επίπεδα. Αυτό σημαίνει ότι  η επιστήμη  πάει πίσω στον χρόνο και ποτέ δεν θα φτάσει στον πάτο. Ποτέ δεν θα φτάσει στον πάτο. Πιστεύουν ότι είναι η αρχή. Είναι το τέλος. Εκείνοι πάνε από τον άλλο δρόμο. Πώς εκδηλώθηκαν όλα αυτά; Πέρα από το ατομικό (*φυσική) επίπεδο και τα κβαντικά επίπεδα βρίσκονται τα καταπληκτικά πολυδιάστατα επίπεδα. Θα συνεχίσουν να πηγαίνουν προς τα πίσω και όλο πιο πίσω, και μέσα σε δέκα χρόνια θα βγάλουν καινούργιες θεωρίες σχετικά με το πώς εξελίχθηκε η ζωή. Δεν ξεκίνησε από το μονοκυτταρικό επίπεδο. Δεν  ήταν απλά τα σωματίδια και τα άτομα που συναντήθηκαν και ενώθηκαν τυχαία. Πηγαίνετε πίσω για να δείτε πώς τελειώνει, όχι πώς ξεκίνησε. Και τελικά, ειλικρινά, δεν υπήρχε σημείο εκκίνησης.

Το θέμα μου είναι το εξής: Αφήστε στην άκρη τις ιδέες που είχατε σχετικά με το ποιος ήταν ο Θεός, με το αν πιστεύατε στην εξέλιξη ή στην δημιουργία, επειδή ακόμα προσπαθείτε να το εξακριβώσετε με το ανθρώπινο μυαλό, και τώρα πάτε πέρα από αυτό. Είναι κάτι που ήδη έχει συμβεί. Τώρα απλά πηγαίνετε  πίσω. Κολυμπάτε μέσα στην δημιουργία σας. Αυτό είναι όλο. Και ο Θεός τελικά είναι κάτι, που το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να τον βιώσετε, ένας άλλος τρόπος για να πούμε ότι, «Εσείς είστε ο Θεός. Εσείς είστε το Πνεύμα. Αφήστε τώρα τον εαυτό σας να το βιώσει.»

Είναι ένας τρόπος για να πούμε ότι ο γραμμικός τρόπος σκέψης δεν θα αποδίδει πια και υπάρχουν τρία βασικά σημεία , τρία επιτακτικά πράγματα  που χρειάζεται να κάνετε , και θα σας τα πω σήμερα καθώς προχωράμε. Αυτό ήταν το  πρώτο.

ΛΙΝΤΑ: Ουάου!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πόσο χρόνο έχουμε ακόμα;

Τρεις επιταγές, αναγκαιότητες – δεν θέλω να τις αποκαλέσω απαιτήσεις, γιατί δεν έχω καμία – αλλά τρία πράγματα που είναι επιτακτικά για να πάμε μπροστά εκεί που πάμε.

Αλλαγές στο Βυσσινί Συμβούλιο

Με την ευκαιρία, πριν περάσω στα υπόλοιπα, θα πρέπει να σας πω ότι ήταν μια δύσκολη εβδομάδα για μένα. Ήταν μια δύσκολη εβδομάδα, επειδή, βλέπετε, έχουμε αυτό το πράγμα που λέγεται Βυσσινί Συμβούλιο στις άλλες σφαίρες και αποτελείται, ξέρετε, από αγγελικά πλάσματα. Αρχικά, αυτά τα αγγελικά πλάσματα συγκεντρώθηκαν – ήταν περίπου 4000 – για να διδάξουν, κι αυτή ήταν η Τάξη του Βυσσινί Συμβουλίου. Και το βυσσινί χρώμα είχε να κάνει με την διδασκαλία. Και το Βυσσινί Συμβούλιο, αυτή η Τάξη, ασχολείται με την διδασκαλία πολλών, πάρα πολλών και διαφορετικών διαστάσεων, σε διάφορα μέρη της δημιουργίας. Παίρνουν όσα έχουν μάθει στο ένα μέρος και τα φέρνουν σε ένα άλλο μέρος. Έτσι λοιπόν, το βυσσινί χρώμα είναι πολύ σημαντικό και…. Λοιπόν, το Βυσσινί Συμβούλιο σχετίζεται με τα γήινα. Οπότε εσείς ήσασταν αρχικά οι δάσκαλοι για την συνείδηση στον πλανήτη.

Ήταν μια δύσκολη εβδομάδα επειδή , την περασμένη εβδομάδα ρίξαμε μια ματιά, είχαμε την ετήσια συνάντηση του Διοικητικού Συμβουλίου- βαρετή! Και παρευρίσκονταν όλοι οι αντιπρόσωποι, όλα τα μέλη του Βυσσινί Συμβουλίου. Κι εγώ τους μιλούσα για τους Σώμπρα και είπα, «Ξέρετε, έχουμε πολύ γρήγορη πρόοδο. Έχουμε κάποια θέματα, αλλά τα ξεπερνάμε. Πραγματικά έχουμε ταχύτατη πρόοδο.» Και επίσης είπα, «Στο επόμενο Shoud, αυτό που κάνουμε μαζί, θα μιλήσουμε για κάποια επιτακτικά πράγματα , κάποιες αναγκαιότητες» Και τους εξήγησα  ακριβώς αυτά για τα οποία θα σας μιλήσω σήμερα.

Υπήρξαν κάποιες διαφωνίες στο Βυσσινί Συμβούλιο. Μπορεί να το νοιώσατε, ειδικά τα βράδια της περασμένης Τρίτης και Τετάρτης. Ω !, αυτή η συνεδρίαση κράτησε πολύ. Και είπα, « Να πού πηγαίνουμε.» Ω!, είχαμε πολλές γκρίνιες, πολλούς αναστεναγμούς. Υπήρχαν πολλοί άγγελοι προσανατολισμένοι στην Νέα Εποχή, που δουλεύουν και βοηθάνε εκείνους που μπαίνουν στην αφύπνιση ή κάποιους που είναι κολλημένοι στην Νέα Εποχή και σε όλα τα υπόλοιπα, και δεν τους άρεσαν αυτά που είπα. Έτσι λοιπόν τους απέλυσα ( η Λίντα αναστενάζει). Όχι, το έκανα όντως. Εννοώ, ειλικρινά, στ αλήθεια. Μπορώ να το κάνω ( γέλια). Είμαι αφεντικό. Ένα  αφεντικό μπορεί να κάνει τέτοια πράγματα. Τους απέλυσα.

Είναι μια ανθρώπινη λέξη. Ω, είναι μια Τραμπ λέξη. Ω! ( το κοινό λέει, «Ωωω!» και κάποιοι γελάνε). Ω, θεέ μου! Ουφ! Οκ, τους απάλλαξα από τα καθήκοντά τους και τις ευθύνες τους. Ειλικρινά.

Στην πραγματικότητα ήταν μια πολύ διασκεδαστική συνεδρίαση, αλλά υπήρχαν περίπου χίλια εκατό αγγελικά πλάσματα – αρκετά υψηλόβαθμα –  που είπαν, «Όχι, δεν πρόκειται να προχωρήσουμε μαζί σου. Δεν είναι δικό μας θέμα, ξέρεις, κι  εμείς δουλεύουμε με ανθρώπους και έχουμε τις δικές μας ομάδες που δουλεύουμε, Αντάμους, αλλά οι ομάδες μας δεν είναι έτοιμες για κάτι τέτοιο, οπότε θα πρέπει να παραιτηθούμε από το Βυσσινί Συμβούλιο.» Και πραγματικά, θα μάθετε ότι αυτού του είδους η απελευθέρωση είναι υπέροχη γι αυτούς, για μας, για όλους. Είχαμε λοιπόν χίλιους εκατό που αποχώρησαν, οπότε το Βυσσινί Συμβούλιο είναι λίγο μικρότερο τώρα και πιο λειτουργικό, επειδή τώρα μπορούμε πραγματικά να εστιάσουμε στον σκοπό μας.

Και με την ευκαιρία, μην σκέφτεστε σαν άνθρωποι. Δεν υπήρχαν κακίες. Ήξεραν ότι είχε έρθει η ώρα, και ήξεραν ότι οι μεμονωμένοι άνθρωποι και οι ομάδες με τις οποίες δούλευαν, απλά δεν ήταν έτοιμοι. Απλά δεν ήταν, απλά δεν ήταν, και θα σας το εξηγήσω τώρα.

Αναγκαιότητα   1 – Να Πάτε Πέρα Από Την Γραμμική Σκέψη

Οπότε, έχουμε τρεις αναγκαιότητες.
Η πρώτη: Ήρθε η ώρα να υπερβείτε την γραμμική σκέψη, και θα είναι προκλητικό. Όταν μιλάμε για τον Θεό ή για την δημιουργία ή για την εξέλιξη, σταματήστε να σκέφτεστε με γραμμικό τρόπο. Με άλλα λόγια, αρχίστε να εξερευνάτε κάθε πιθανή προσέγγιση για όλα. Μην κοιτάτε πλέον έναν δρόμο σαν έναν δρόμο που πηγαίνει από το Α στο Δ και  το μήκος του είναι τόσα χιλιόμετρα. Δεν είναι. Δεν είναι. Είναι, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. όταν μιλάμε για την εξέλιξη ή την δημιουργία, μην σκέφτεστε από πού ξεκίνησε ή πώς ξεκίνησε, όπως κάνατε γραμμικά. Είναι ήδη έτσι.

Το αποτέλεσμα, θα λέγαμε, του πλανήτη Γη έχει ήδη βγει, και τώρα εσείς κολυμπάτε προς τα πίσω μέσα στην δημιουργία σας, βουτώντας μέσα της για να βιώσετε την εμπειρία του πώς είναι. Πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα; Ή, ίσως, να το πω καλύτερα, πώς γύρισαν προς τα πίσω; Πώς συνέβησαν όλα αυτά στην πορεία;

Βλέπετε, η επιστήμη πραγματικά πιστεύει στην επιστημονική μέθοδο και πιστεύει ότι όλα πρέπει να αποδειχθούν, οπότε, το μόνο που θα δουν θα είναι οι δικές τους πεποιθήσεις, σαν τον άθεο που βλέπει μόνο τις δικές του πεποιθήσεις. Δεν πρόκειται να δουν ότι η επιστήμη είναι σωστή, αλλά ότι είναι εν μέρει σωστή. Υπάρχουν τόσες άλλες προσεγγίσεις. Θα κάνουμε ένα παιχνίδι με τις προσεγγίσεις σε ένα μελλοντικό μας Shoud, για να δείτε. Αλλά το όλο θέμα με την εξέλιξη και την δημιουργία, έχει ήδη δημιουργηθεί. Δεν υπήρχε ατζέντα ή εξουσία από την δημιουργία γι αυτό. Δεν υπήρχε προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα ή πεπρωμένο,  όμως είχε ήδη συμβεί.

Την στιγμή που ένας δημιουργός δημιουργεί χωρίς ατζέντα, χωρίς σενάριο, απλά λέει, «Μπουμ! Δημιουργική ενέργεια, ουάου!» έχει ήδη συμβεί, τελειώσει, ολοκληρωθεί και τώρα το μόνο που μένει να κάνει ο δημιουργός είναι, να επιστρέψει πίσω και να κολυμπήσει μέσα στην δημιουργία του, να την νοιώσει, να την βιώσει, να μπει μέσα της. Και δεν χρειάζεται να μπείτε μέσα σε όλες σας τις εμπειρίες, σε κάποιες μπαίνετε σε κάποιες άλλες όχι. Αλλά πρέπει να καταλάβετε ότι όλο αυτό το θέμα της εξέλιξης  πάει πίσω, πόσο, 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια από τότε που δημιουργήθηκε ένα μονό  κύτταρο. Πώς δημιουργήθηκε; Δεν απαντούν σε αυτή την ερώτηση. Τρισήμιση δισεκατομμύρια χρόνια. Είναι μεγάλο χρονικό διάστημα για ένα κύτταρο να γίνει από μονό, σε αυτό που είστε σήμερα. Θέλω να πω, θα μου προκαλούσε μεγάλη κατάθλιψη η ιδέα ότι όντως έτσι ήταν…( γέλια). Τρισήμιση δισεκατομμύρια χρόνια; Θέλω να πω, πόσα ακόμα εκατομμύρια χρόνια θα πρέπει να περιμένουμε, για να δούμε μια αληθινή βελτίωση εδώ γύρω;

Το θέμα είναι, να σταματήσετε να σκέφτεστε γραμμικά και θα σας προκαλώ σε κάθε σας βήμα, σε κάθε εργαστήριο, σε κάθε Shoud να δείτε όλες τις προοπτικές. Όχι μόνο γραμμικά. Σας αρέσει να το ακούτε, αλλά δεν το πιστεύετε. Λέτε, «Ναι, καλά. Ήταν- ωωω- ευχάριστο, αλλά ακόμα το αναλύω.» Όχι, μην το κάνετε. Σταματήστε το τώρα. Είναι ένα μάτσο ανθρώπινες γραμμικές μπούρδες. Σταματήστε το τώρα. Και μετά λέτε, «Οκ, αλλά, οκ, θα συμμορφωθώ . Θα το σταματήσω , αλλά μετά, θα πρέπει να το ζήσω χωρίς προηγουμένως να το πιστεύω πραγματικά.» Ε λοιπόν, αφήστε τον εαυτό σας να το βιώσει. Βουτήξτε μέσα στην φώτιση. Σταματήστε να την βάζετε μπροστά από σας. Σταματήστε να δουλεύετε γι αυτήν. Χαλαρώστε μέσα της. Να είστε αυτό. Και θα υπάρχουν κομμάτια σας που θα λένε, «Ε λοιπόν, είναι ψεύτικο και δεν το κέρδισα και πρέπει να σημειώσω πρόοδο.» Όχι, σταματήστε το. Σταματήστε να σκέφτεστε με γραμμικό τρόπο για όλα, είτε πρόκειται για την δημιουργία είτε ακόμα και για τον τρόπο που ο ήλιος ανατέλλει το πρωί. Λένε ότι ο ήλιος  βγαίνει από την ανατολή; Οκ, αυτό είναι ένα επίπεδο και ένα στρώμα από το σύνολό του.

Αυτό που θα βιώσουμε, όλοι μαζί, στις επόμενες μέρες, εβδομάδες, χρόνια, θα βιώσουμε την εμπειρία του διαχωρισμού μιας μονής Γης. Τώρα, όταν λέω  ότι  η Γη θα χωριστεί δεν εννοώ ότι θα σπάσει σε κομμάτια. Εννοώ ότι θα ανοιχτεί σε πολλά και διαφορετικά  στρώματα και επίπεδα. Θα είναι πολύ μπερδεμένο γι αυτούς που πρόκειται να ενσαρκωθούν ξανά, επειδή μερικές φορές θα λένε, «Πού είναι η Γη; Τι είναι αυτό το τούνελ, που με τραβάει πίσω στην Γη; Τι…» Και θα υπάρχουν πολλά τούνελ με πολλές και διαφορετικές Γαίες. Όλα αλλάζουν αυτή την στιγμή.

Μια απορία που έχετε κάποιοι από εσάς είναι, «Οκ, ποιον αγωγό να ακολουθήσω; Αφού φύγω από αυτή την ζωή, ποιον να πάρω;» Μην σκέφτεστε γραμμικά. Πρώτα από όλα, πάρτε όποιον θέλετε. Όποιον θέλετε. Δεν έχετε περιορισμούς, και καταλάβετε ότι δεν πάτε μπροστά. Στην πραγματικότητα πάτε πίσω στον χρόνο. Κάνετε αυτό που έκανε ο Μέρλιν. Βιώνετε την εμπειρία, του πώς ήταν να  κάνεις  μια δημιουργία. Αυτό είναι όλο.

Αυτό είναι το νούμερο ένα θέμα, και θα ήθελα να τα γράψετε και να τα τοποθετήσετε κάπου  για να τα θυμάστε και να τα βλέπετε. Ήρθε η ώρα να πάτε πέρα από την γραμμική σκέψη, και θα σας προκαλώ συνέχεια πάνω σε αυτό. Όχι ότι αυτός ο τρόπος σκέψης είναι λανθασμένος, αλλά είναι μόνο ένα στοιχείο.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή για ένα λεπτό και φανταστείτε ότι βγαίνετε από την μονοδιαστατικότητα – μου φέρνει γέλια αυτός ο όρος, αλλά, – γραμμική ατομικότητα, γραμμική εντοπιότητα. Τώρα, κατά καιρούς θα νοιώθετε ότι χάνετε το μυαλό σας. Έχετε ένα επίπεδο άνεσης, ένα συγκεκριμένο επίπεδο επίγνωσης και σκέψης και αντίληψης, και ένα επίπεδο άνεσης για πολλούς ανθρώπους ξεκινάει με μια πίστη στον Θεό,  που συγκρατεί τα πάντα ενωμένα και φτάνει μέχρι εκεί που ο ήλιος βγαίνει από την ανατολή. Όλα αυτά πρόκειται να αλλάξουν για μας. Γι αυτό κάποιοι έφυγαν από το Βυσσινί Συμβούλιο, επειδή οι ομάδες που δουλεύουν μαζί τους ,απλά δεν είναι έτοιμες για κάτι τέτοιο. Θα τους υπονόμευε. Θα τους πέταγε τελείως έξω. Θα τους προκαλούσε μεγάλη διανοητική αστάθεια , αλλά εμείς είμαστε έτοιμοι γι αυτό. Αυτό είναι το νούμερο ένα.

Αναγκαιότητα 2: Να Πάτε Πέρα από την Ανάλυση

Το νούμερο δύο για να προχωρήσουμε, νούμερο δύο και είναι αυτό που προκάλεσε την αποχώρηση πολλών αγγελικών πλασμάτων από το Βυσσινί Συμβούλιο. Και σχημάτισαν την δική τους ομάδα, κάτι σαν ένα κατώτερο Βυσσινί Συμβούλιο, κάτι σαν Ροζ Συμβούλιο ( γέλια), ξέρετε, Ξεθωριασμένο Κόκκινο Συμβούλιο.

Νούμερο δύο, και δεν μπορώ να σας πω πόσο σημαντικό είναι αυτό για τον εαυτό σας. Στην τελική, δεν με νοιάζει για μένα, αλλά για σας. Και σε λίγο θα κουνάτε το κεφάλι σας, και για ολόκληρο τον χρόνο θα πρέπει να σας κλωτσάω στον πισινό ( κάποιος λέει, «Ω, όχι») Ναι, ειλικρινά.

Αυτό εδώ είναι δύσκολο. Να υπερβείτε την ανάλυση, την συναισθηματική ανάλυση. Δεν υπάρχει χώρος για συναισθηματική ανάλυση σε  αυτά που θα κάνουμε μαζί. «Ω! Με χτύπησαν όταν ήμουν παιδί.» Ωραία! ( γέλια) Δεν με αφήσατε να τελειώσω ( ο Αντάμους γελάει). «Απλά κολυμπούσα  μέσα στην εμπειρία μου.»

Ξεπεράστε το. Όχι πια. Χρειάστηκε να κάνω ένα ολόκληρο Master’s Life και να διακόψω μια εξαιρετική ροή που είχα στις Σειρές του Master’s Life. Το επόμενο ήταν να είναι το Creation in Master’s Life (*Δημιουργία στην Ζωή του Μάστερ). Το Master’s Life 5- Ahmyo, η καλή Ζωή. Το Master’s Life 6- Δημιουργία. Χρειάστηκε να το σταματήσω και να πω, στάσου για λίγο εδώ. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε, επειδή ακόμα εμμένουν στα συναισθηματικά τους τραύματα. Ακόμα είναι, «Ω, καημένο μου μωράκι. Εσωτερικό παιδί». Δεν υπάρχει χώρος γι αυτά! Επειδή, όταν είστε τόσο εθισμένοι στα τραύματά σας – και το εννοώ, υπογράμμισέ το αγαπητέ Γκέιλ-  όταν είστε τόσο εθισμένοι στα τραύματά σας, θα εξακολουθήσετε να κάνετε κύκλους. Και αυτό το τραύμα θα συνεχίσει να χτίζεται. Αυτό το τραύμα θα αναπτυχθεί.

Ακούστε κάτι. Το τραύμα θα αναπτύξει το δικό του πνεύμα, την δική του ζωή, την δική του ταυτότητα, την δική του επίγνωση. Θα το βλέπετε στον ύπνο σας. Θα το ζείτε σε άλλες διαστάσεις και θα το περιφέρετε εδώ γύρω. Θα αποκτήσει επίγνωση. Θα σας κάνει…( τρίβει τον εαυτό του , σαν να φοβάται).  Ναι, ή μήπως σας έφτυσα;

Πρέπει να το ξεφορτωθείτε.  Πώς να το κάνετε αυτό; Απλά το ξεπερνάτε. Δεν το αναλύετε. Κάποιος είπε, «Ε λοιπόν, πήγαινε σε έναν ψυχαναλυτή.» Όχι! ( κι άλλα γέλια). «Κάνε θεραπεία.» Όχι! όχι άλλες θεραπείες. Είναι μαλακίες ( η Λίντα αναστενάζει) Είναι. Εξυπηρετεί τους ανθρώπους που είναι μισο- αφυπνισμένοι, μερικές φορές  τους ασυνείδητους ανθρώπους. Τουλάχιστον νοιώθουν ότι κάποιος τους ακούει προσεκτικά,  και είναι πολύ σημαντικό γι αυτούς, που κάποιος ακούει για το τραύμα τους. Αλλά   τελικά φτάνεις σε ένα σημείο, που πια δεν σε εξυπηρετεί.
Και για αυτοΐαση, – αυτή νομίζω ότι είναι η λέξη, αυτοθεραπεία – ξεχάστε τη. Σας βάζει να κάνετε κύκλους. Δίνει αξιοπιστία σε αυτό το ίδιο πράγμα που  προσπαθείτε να απελευθερώσετε. Του δίνει πνεύμα, του δίνει ζωή. Όπως αυτό το αναλόγιο έχει μια επίγνωση, το ίδιο  θα γίνει και με το τραύμα, και για να το δούμε από την πρώτη αρχή του, αυτό το τραύμα δεν είναι καν αληθινό. Θυμάστε μόνο μέρος μιας εμπειρίας, όχι ολόκληρη την εμπειρία. Βλέπετε μόνο το ένα στρώμα και επίπεδο. Ξεπεράστε το θέμα σας με την ανάλυση, όλοι σας. Ενηλικιωθείτε!  Ω! Μου αρέσει αυτό! Α!

Όχι, εννοώ να ενηλικιωθείτε πνευματικά. Να ωριμάσετε πνευματικά. Συνειδητοποιήστε ότι είναι μια εμμονή. Είναι ένας εθισμός. Ένας συναισθηματικός εθισμός που παίζετε μαζί του. Παίζετε με την παλιά ενέργεια και σας τραβάει προς τα κάτω. Και λέτε συνέχεια, «Ω, Αντάμους, με χτύπησαν όταν ήμουν παιδί και δεν έχω καθόλου αφθονία.» Ε τότε σήκω και φύγε από δω! Δεν έχουμε χώρο για τέτοια πράγματα. Όπως χρειάστηκε να  αφήσουμε να φύγουν χίλιοι εκατό άγγελοι – αρκετά μεγάλα ονόματα! –  χρειάστηκε να τους διώξουμε, επειδή οι ομάδες τους ήθελαν ακόμα  να αναλύουν. Προσπάθησαν να διαπραγματευτούν. Προσπάθησαν να πουν, «Ε λοιπόν, ας κάνουμε μικρές αναλύσεις, ίσως λιγότερες αναλύσεις. Ίσως να παρατήσουμε την κρυσταλλοθεραπεία  και να περάσουμε σε μιαν άλλη θεραπεία, με νερό και μουστάρδα.» ( γέλια) Δεν υπάρχει χώρος για τέτοια πράγματα εδώ! Και το λέω σοβαρά. Αν είστε ακόμα στην ανάλυση και δεν μπορείτε να την εγκαταλείψετε, αν την χρειάζεστε, αντίο σας. Πηγαίνετε στον Ροζ Κύκλο.

Η ανάλυση είναι κατάλληλη μέχρις ενός σημείου. Αλλά πάλι είναι αυτό, όχι αυτοβελτίωση, είναι αυτό- διαιώνιση και θα αναπτυχθεί και θα αναπτύσσεται συνεχώς, και θα γίνει καρκίνος. Τελεία και παύλα. Θα γίνει καρκίνος. Θα σας χτυπήσει είτε στην κοιλιακή χώρα, είτε στους πνεύμονες είτε στο κεφάλι. Και για τους Σώμπρα, είναι πιθανότερο στην κοιλιακή χώρα παρά οπουδήποτε αλλού.

Ξεπεράστε το! Έχει συμβεί. Ήταν μέρος μιας εμπειρίας. Απλά δεν έχουμε χώρο για ανάλυση εκεί που πάμε. Και λέτε, «Μα πώς να το ξεπεράσω; Έχω αυτά τα φαντάσματα και τις αναμνήσεις και απλά…» Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και πείτε, «Εγώ Είμαι Εδώ. Εδώ, όχι εκεί. Εγώ Είμαι Εδώ!» Και δεν το σκέφτεστε, ούτε το πολεμάτε. Δεν παλεύετε πια με αυτούς τους δαίμονες. Δεν πολεμάτε το «Ω, εγώ το καημένο» και το «Δεν έχω καθόλου αφθονία.» Κανένα  από αυτά. Δεν έχουμε χώρο γι αυτά.
Θα ανακαλύψετε ότι θα σας πονέσει δέκα φορές περισσότερο εκεί που πηγαίνουμε, από  ότι σας πονάει τώρα.
Όταν αρχίσετε να μπαίνετε στα πολλαπλά στρώματα, στα μη γραμμικά στρώματα της πραγματικότητας και θα αρχίσουμε να πηγαίνουμε πίσω στην εξέλιξη, παρά μπροστά, όταν θα κάνουμε το Μέρλιν φαινόμενο, θα σας πονέσει πραγματικά πολύ το να σέρνεται μαζί σας ένα σωρό σκουπίδια. Αυτά τα μικρά εσωτερικά παιδιά – τέρατα, θα γίνουν μεγάλοι δαίμονες, επειδή, βλέπετε, πηγαίνετε σε ένα μέρος, όπου θα αρχίσετε να κατανοείτε την πραγματική δημιουργία και την πραγματική ενέργεια, και θα απορροφήσουν αυτήν την ενέργεια. Θα αυξήσουν αυτή την ενέργεια.

Θέλουμε να είμαστε καθαροί εκεί που πηγαίνουμε. Δεν θέλουμε να τραβολογάμε μαζί μας κολληματάκια, εκεί που πηγαίνουμε. ( γέλια) Οπότε, αυτή είναι η αναγκαιότητα  νούμερο δύο. Προκάλεσε μια πολύ μεγάλη ρωγμή στο Βυσσινί Συμβούλιο. Είναι το νούμερο δύο- πέρα από την ανάλυση. Ξεπεράστε το, πραγματικά. Γιατί το κρατάτε, τέλος πάντων;

Η ανάλυση συμπεριλαμβάνει τα πάντα, όπως την φυσική σας ύπαρξη, τις ανησυχίες σας, τις υπερβολικές εμμονές που έχετε γύρω από το σώμα.  Όλα όσα σας συμβαίνουν αυτή την στιγμή – στο σώμα, στο μυαλό, σε αυτά που ζείτε, όλα- έχουν να κάνουν με την Πραγμάτωση, έχουν να κάνουν με την φώτιση. Οπότε σταματήστε να έχετε εμμονές με το σώμα σας. Αλλάζει. Πρέπει να αλλάξει. Σταματήστε να έχετε εμμονές με τις σκέψεις σας- το κάνω καλά, το κάνω λάθος. Πρέπει να το ξεπεράσετε. Και μόνο εσείς μπορείτε να το κάνετε αυτό. Μόνο εσείς μπορείτε να πείτε, «Όχι πια. Όχι πια.»

Πρόσφατα βιντεοσκοπήσαμε, δημιουργήσαμε – εμείς, όλοι μαζί – το «Master’s Life 6- Όχι πια.» Θυμάστε, ήταν να κάνουμε την Δημιουργία, αλλά χρειάστηκε να το αναβάλουμε, επειδή υπήρχαν κάποιοι από εσάς που ήταν ακόμα εμμονικοί. Τραβήξτε μια γραμμή! Όχι πια! Αυτό είναι. Μην το σκέφτεστε. Μην σας γίνετε εμμονή. Μην το τροφοδοτείτε ενεργειακά. Όχι πια. Οκ; Δεν το βαρεθήκατε; ( κάποιος λέει « Ναι») Το ίδιο κι εγώ. Ωραία.

Πάμε στο επόμενο. Επόμενο. Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό. Ω μάνα μου. Εδώ είμαστε. Αυτή θα είναι η μεράμπ. Τώρα θα κάνουμε την μεράμπ, το μικρό σας επιδόρπιο. Όχι, είναι ένα πραγματικά μεγάλο επιδόρπιο.

Φωτισμό και μουσική για την μεράμπ. Ήθελα να κρατήσω το νούμερο τρία για την μεράμπ, θα ήταν πιο κατάλληλο. Περνάτε καλά;

(το κοινό φωνάζει « Ναι!») Ωραία. Ωραία. Ωραία. ( ο Αντάμους γελάει)

( ξεκινάει η μουσική)

Ανασκόπηση των Αναγκαιοτήτων 1 & 2

Θυμάστε ότι ένα από τα δυο πράγματα για τα οποία μιλήσαμε μέχρι τώρα είναι, να πάμε πέρα από την γραμμική σκέψη. Είναι τόσο βαρετό, να προσπαθείς να καταλάβεις την ζωή και  τον Θεό και την εξέλιξη και το πώς λειτουργούν όλα. Ποτέ δεν θα βρείτε την απάντηση. Σαν αυτούς που επιστρέφουν συνεχώς στη μοριακή δομή, που πάντοτε θα βρίσκουν και κάτι περισσότερο. Ποτέ δεν πρόκειται να βρουν αυτό που πραγματικά ψάχνουν – πώς δημιουργήθηκαν όλα. Δεν θα το βρουν. Αλλά εμείς κάνουμε μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση. Βγαίνουμε από την γραμμική σκέψη.

Θυμάστε που σας είπα, «Δεν κινείστε μέσα στον χρόνο και τον χώρο. Δεν κινείστε μέσα από τον χρόνο και τον χώρο, αυτά κινούνται μέσα από εσάς.»
Αν το πείτε σε έναν φυσικό θα διαφωνήσει μαζί σας και θα σας πει αναξιόπιστους. Αλλά θα το ανακαλύψουν, πιθανόν και σε αυτή την ζωή. Θα υπάρξει κάποιος καταπληκτικός φυσικός που θα  εμφανίσει μια θεωρία, όπως είχε κάνει και ο Αϊνστάιν, και μετά θα ξοδέψουν γενιές και γενιές προσπαθώντας να το αποδείξουν σωστό ή λάθος.

Αλλά έχει να κάνει με την υπέρβαση της γραμμικής σκέψης. Ο χρόνος και ο χώρος κινούνται μέσα από εσάς. Είναι το ίδιο πράγμα με την δημιουργία. Έχει ήδη συμβεί. Δεν υπήρχε ατζέντα. Δεν υπήρχε σενάριο. Ήταν σαν να πήρε μια πολύ βαθιά ανάσα  χαράς ο δημιουργός και να την απελευθέρωσε, και το ψωμί βγήκε από τον φούρνο- ζεστό, αχνιστό, νόστιμο ψωμί- και ο δημιουργός είπε, «Πώς έγινε αυτό;! Βλέπω ψωμί. Μυρίζω ψωμί. Τρώω ψωμί. Πώς εμφανίστηκε έτσι; Για να μπω μέσα να δω  τι γίνεται.» Και ο δημιουργός μπήκε μέσα στο καρβέλι και έφτασε μέχρι τα συστατικά του, την προετοιμασία, το ζέσταμα του φούρνου. Συνέχιζε να πηγαίνει προς τα πίσω μέχρι που τελικά αναδύθηκε από την δημιουργία του και είπε, « Τώρα το πιασα. Όχι μόνο το δημιούργησα όλο αυτό, αλλά βίωσα πώς ήταν να το φτιάχνω.» Το ψωμί  βγήκε  από τον φούρνο πρώτα.

Αγαπημένοι μου φίλοι, εκτός από την απομάκρυνσή μας από την γραμμική σκέψη – ω, θα έχει μεγάλη πλάκα. Θα το βρείτε συναρπαστικό. Θα σας μπερδεύει  κάποιες φορές,  αλλά θα είναι συναρπαστικό – αλλά όχι άλλη ανάλυση. Δεν είναι κατάλληλο πια. Είναι κουραστικό. Σας τραβάει ενέργεια. Η ανάλυση δίνει υπόσταση σε αυτό το μικρό εσωτερικό παιδί ή σε αυτή την άσχημη ζωή που ζήσατε ή σε εκείνη την πτυχή που σας έκλεψε κυριολεκτικά ενέργεια. Είναι ένα εθιστικό βαμπίρ.

Όχι πια. Δεν έχει πλέον έλεγχο πάνω σας, αλλά εσείς του επιτρέπετε να υπάρχει, επειδή σας προσφέρει κάποια ευχαρίστηση και σας επιτρέπει να είστε θύμα. Και ένας δημιουργός δεν μπορεί να είναι θύμα. Ο δημιουργός είναι δημιουργός. Αυτό είναι.

Αναγκαιότητα 3- Να πάτε πέρα από τον Φόβο του Ανθρώπινου Εαυτού

Σημείο νούμερο τρία, με ένα μικρό ανέβασμα της μουσικής για να ενισχύσει το θεατρικό εφέ. Σημείο νούμερο τρία. Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή  και ας το νοιώσουμε μέσα μας.

( παύση)

Σταματήστε να φοβάστε τον ανθρώπινο εαυτό σας.

Μουσική! Εφέ! Βαθιές λέξεις, ακολουθούμενες από τα συμφωνικά εφέ της μουσικής ( κάποια γέλια και η μουσική δυναμώνει). Ας το προσπαθήσουμε ξανά. Μπορείτε να σβήσετε το άλλο κομμάτι  του  βίντεο.

Οκ. Η μουσική είναι ελαφριά και χαμηλή. Σας  μιλάω για το επόμενο σημείο μας, σταματήστε να φοβάστε τον ανθρώπινο εαυτό σας.  (ο Αντάμους γνέφει να ανεβάσουν και πάλι την ένταση της μουσικής αλλά δεν το κάνουν, γέλια) Δεν είμαστε για το Χόλυγουντ, αλλά δεν είναι κι άσχημα. Καθόλου άσχημα.

Σταματήστε να φοβάστε τον ανθρώπινο εαυτό σας. Έχετε πολύ φόβο.

Όλο αυτό εμφανίστηκε την περασμένη Τρίτη και την περασμένη Τετάρτη στο Βυσσινί Συμβούλιο. Είχαμε μεγάλες συζητήσεις γύρω από τους ανθρώπους. Αυτό ακούγεται σαν κινηματογραφική μουσική. Ναι. Ναι. Περίπου.

Είχαμε  μια μεγάλη συζήτηση γύρω από τους ανθρώπους και ένα από τα πράγματα που παρατηρήσαμε και που ήταν πολύ ξεκάθαρο ήταν ότι φοβούνται τον εαυτό τους. Και υπάρχουν κάποιοι που θα εξακολουθήσουν να φοβούνται τον εαυτό τους για ένα διάστημα, κι αυτός είναι ο λόγος που πολλές  αγγελικές υπάρξεις έφυγαν από το Βυσσινί Συμβούλιο. Για να μείνουν με τους ανθρώπους που ακόμα φοβούνται και αναλύουν και σκέφτονται στενά,  τιμώντας τους, και ξέροντας καλά ότι απλά το απολαμβάνουν. Εκεί θέλουν να είναι. Αλλά εμείς οι υπόλοιποι πάμε μπρος και πίσω.

Έχετε πολύ  φόβο  για τον ανθρώπινο εαυτό – και είναι καιρός να σταματήσετε να τον φοβάστε – για το σώμα σας, για τις αρρώστιες, για τον θάνατο, για τον πόνο. Ο φόβος από μόνος του προκαλεί αυτά τα πράγματα. Κάνει τον πόνο μεγαλύτερο, το γήρας γηραιότερο.

Έχετε πολύ φόβο για τις σκέψεις σας. Πολλοί από εσάς μπαίνετε στον έλεγχο της σκέψης, βάζοντας περιορισμούς στο ίδιο σας το μυαλό, εμποδίζοντας συγκεκριμένες σκέψεις να περάσουν.

Πριν από δέκα χρόνια, οι περισσότεροι από εσάς δεν μπορούσατε να σκεφτείτε ή να επιτρέψετε να περάσει από το μυαλό σας η σκέψη ότι δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι. «Το φως είναι καλό, το σκοτάδι είναι κακό.» Έπρεπε να  κρατάτε μακριά σας, να  μπλοκάρετε τις σκοτεινές σκέψεις. Είναι Σατανάς, κακή ενέργεια. «Αν σκέφτομαι το σκοτάδι, δημιουργώ σκοτάδι.» Έι. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχετε κατανοήσει ακόμα την δημιουργία.

Ο Νόμος της Έλξης, είναι ένα πολύ ενδιαφέρον πράγμα, αλλά είναι πολύ διανοητικό. Διδάσκουν τους ανθρώπους ότι  ό,τι σκέφτονται θα λάβουν. Δεν είναι καθόλου έτσι. Και το έχετε δοκιμάσει όλοι σας. Δεν λειτουργεί. Στην αρχή λειτουργεί λιγάκι, αλλά μετά φεύγει, επειδή δεν είναι πραγματική δημιουργία. Είναι απλώς  μια διαχείριση των ενεργειών, κι  αυτό έχει τεράστια διαφορά.

Μπαίνουμε στην πραγματική  δημιουργία, όπου δεν υπάρχει καμία δύναμη. Δεν υπάρχει εξαναγκασμός. Δεν υπάρχουν προδιαγεγραμμένα αποτελέσματα. Είναι απλά και μόνο δημιουργία.

Όμως υπάρχει μεγάλος φόβος για τον άνθρωπο, για το τι θα κάνει ο άνθρωπος μετά. Όλοι σας έχετε έναν βαθύτερο φόβο για την ίδια σας την δύναμη. Την χρησιμοποιήσατε και την καταχραστήκατε στο παρελθόν . Κόψατε κεφάλια και πόδια και χέρια. Βλάψατε τους άλλους. Έχετε έναν τεράστιο φόβο για τον άνθρωπο, αλλά ταυτόχρονα ταυτίζεστε μαζί του, με το σώμα και με τις σκέψεις και με το μυαλό. Δεν είναι τρόπος ζωής αυτός.

Να ζείτε μέσα στον φόβο αυτού που είστε; Να ζείτε μέσα στον φόβο αν θα γίνετε πετυχημένοι; Αν θα είστε καλοί σύντροφοι; Αν θα τα καταφέρετε, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό; Ζείτε μέσα στον φόβο. Κάποιοι από εσάς φοβάστε και τα όνειρα που βλέπετε το βράδυ, απορώντας από πού ήρθαν αυτές οι σκέψεις. Μερικές φορές φοβάστε να πάτε για ύπνο.

Ήρθε η ώρα να σταματήσετε να φοβάστε τον άνθρωπο.

Ήρθε η ώρα να σταματήσετε να φοβάστε και τους άλλους ανθρώπους. Ξέρω ότι υπάρχει μια τρομακτική ανασφάλεια για τους άλλους ανθρώπους, για τον κόσμο που είναι όπως είναι. Αλλά βλέπετε, μόνο ένας άνθρωπος που φοβάται τον εαυτό του, φοβάται και τους άλλους ανθρώπους. Μόνο ένας που φοβάται για το σώμα το δικό του, φοβάται ότι θα τον βλάψουν οι άλλοι άνθρωποι σωματικά. Μόνο ένας που φοβάται  μήπως πληγώσει συναισθηματικά κάποιον άλλον, φοβάται ότι επίσης  θα τον πληγώσουν οι άλλοι σωματικά και συναισθηματικά.

Μοιάζει με τον σκύλο που κυνηγάει την ουρά του. Δεν θα την πιάσει ποτέ,  με την έννοια, ότι όλο αυτό είναι ένας αέναος κύκλος φόβου και φέρνει περισσότερο φόβο. Ο φόβος για τον εαυτό σας ως άνθρωποι, οδηγεί στον φόβο για τους άλλους ανθρώπους.

Αυτό θα είναι το πιο δύσκολο από όλα. Το κράτησα για το τέλος, για την μεράμπ.

Πρόκειται να πάμε – πρέπει να πάμε- πέρα από τον φόβο για τον άνθρωπο, και θα είναι δύσκολο, επειδή το κάνετε μέσα από τον άνθρωπο.

Και ο άνθρωπος, τελικά, μέσα στον φόβο για τον εαυτό του και για τους άλλους ανθρώπους,  μέσα στην ανασφάλεια, σχεδόν δεν μπορεί να το κάνει. Υπάρχει ενάμιση, εντάξει, δυο πράγματα που γνωρίζω καλά. Το πιο σημαντικό είναι το Επιτρέπω.

Επιτρέπω σημαίνει, αγαπητέ άνθρωπε, φύγε από την μέση. Αγαπητέ άνθρωπε, άνοιξε πόρτες και παράθυρα. Ξεκλείδωσέ τα και άνοιξέ τα και επέτρεψε να μπει μέσα ο Μάστερ. Όχι μόνο λίγο, όχι ίσα για να περάσει  το πόδι του στην πόρτα, όχι για να μπει μια πνοή αέρα από το παράθυρο, αλλά να επιτρέψεις. Και αυτό θα είναι δύσκολο.

Έχουμε μιλήσει πολύ γύρω από το Επιτρέπω, αλλά ακόμα υπάρχει τρομακτική αντίσταση. Για κάποιους από εσάς το Επιτρέπω έχει γίνει περισσότερο διανοητικό θέμα,  παρά άνοιγμα στις πόρτες και στα παράθυρα, εξαιτίας των ανθρώπινων φόβων, οποιονδήποτε φόβων. «Τι είναι ο Μάστερ; Μήπως ο Μάστερ είναι απλά υπεράνθρωπος;»

Το νούμερο τρία και ίσως το πιο σημαντικό όλων: Να πάτε πέρα από τον φόβο για τον άνθρωπο. Αυτό συμπεριλαμβάνει τον φόβο του θανάτου, τον φόβο του πόνου, όλα αυτά. Είναι πολλοί που έχουν παγιδευτεί μέσα στον φόβο του να είσαι άνθρωπος, και πολύ απλά δεν μπορούμε να πάμε εκεί που πηγαίνουμε και να έχουμε αυτό τον φόβο για τον άνθρωπο.  Θα πέσετε κάτω πριν καλά- καλά βγούμε από τον αγωγό.

Στην πραγματικότητα, δεν έχετε τίποτε να φοβάστε. Θα φτάσετε στο σημείο να καταλάβετε ότι ο άνθρωπος ουσιαστικά ποτέ δεν έκανε κάποιο λάθος, ποτέ, ποτέ, ποτέ. Και μην με παραπέμψετε σε φιλοσοφίες του τύπου, «Ε λοιπόν, τι θα γίνει αν δολοφονήσω κάποιον;» Δεν πρόκειται. Αλλιώς, δεν θα καθόμουν εδώ να σας τα λέω.

Σταματήστε να φοβάστε το παρελθόν, επειδή δεν είναι αυτό που νομίζετε ότι είναι.

Σταματήστε να φοβάστε  αυτό που αποκαλείτε την δική σας δύναμη. Είναι η δική σας επίγνωση.

Σταματήστε να φοβάστε πράγματα όπως η επίτευξη ενός σκοπού και το να έχετε και το να μην έχετε. Την αφθονία κι όλα αυτά τα πράγματα.

Πώς μπορείτε να το ξεπεράσετε; Υπάρχουν συσσωρευμένοι φόβοι που σας κρατάνε πίσω. Μπείτε στο Επιτρέπω. Βλέπετε, τώρα έρχεται ο Μάστερ με όλη την σοφία και ο Μάστερ τα έχει όλα σε ένα χρυσό πιάτο και σας τα φέρνει. Αλλά αν είστε στον φόβο, δεν πρόκειται να τα δεχτείτε. Και ο Μάστερ έρχεται με την σοφία όλων των ανθρώπινων ενσαρκώσεων.

Αλλά αν φοβάστε να ξυπνήσετε  το πρωί, αν φοβάστε ότι το ψωμί που τρώτε έχει  κάποια μολυσμένα χημικά και αρρώστιες, και το νερό που πίνετε μπορεί να έχει μολυνθεί από μικροοργανισμούς, αν φοβάστε τα πάντα, δεν πρόκειται να συνειδητοποιήσετε αυτό το δώρο της σοφίας. Θα το φοβάστε κι αυτό. Θα σκέφτεστε ότι καλλιεργήθηκε με χημικές ουσίες και  θα σας βλάψει.

Ω, οι φόβοι, είναι σχεδόν αστείοι. Είναι ψυχαναγκαστικοί. Ψυχαναγκαστικοί.

Φάτε κοτόπουλα ελευθέρας βοσκής αν είναι πιο νόστιμα. Αλλά μην το κάνετε επειδή φοβάστε τα χημικά. Το λέω σοβαρά. Είναι ψυχαναγκασμός. Είναι εκφοβισμός. Αν σας αρέσει η γεύση του, έχει καλώς. Αλλά σταματήστε τον ψυχαναγκασμό και τον φόβο. Είστε  Μάστερ , όχι κότες.

Ναι, από όλα όσα είπαμε σήμερα, το να πάτε πέρα από τον φόβο του ανθρώπου θα είναι το πιο δύσκολο. Θα σας ακινητοποιήσει , ακριβώς την στιγμή που θα νοιώθετε ότι ανοίγεστε και επεκτείνεστε. Ξέρετε, όταν νοιώσετε αυτή την ενέργεια του δημιουργού, έχετε ένα ξέσπασμα συνείδησης, το γέλιο της ψυχής. Και δεν θα  προσπαθείτε  να καθορίσετε  πώς θα μοιάζει.

Ξέρετε, αυτή είναι η πραγματική χαρά της δημιουργίας. Απλά παίρνετε μια βαθιά αναπνοή και δημιουργείτε- «Δεν έχω ιδέα τι δημιουργώ, πού θα καταλήξει. Ω , γαμώτο! Ένα σύμπαν! Με πλανήτες και με αστέρια και με ανθρώπους! Α, εντάξει. Είχε πλάκα.» αυτή είναι η πραγματική χαρά της δημιουργίας και απλά το αφήνετε να είναι.

Οι άνθρωποι  που μιλάνε για δημιουργίες, που πρέπει να είναι φτιαγμένες με έναν συγκεκριμένο τρόπο, είναι το αντίθετο της δημιουργίας. Παίρνουν απλά κάποια στοιχεία από την Παλιά Ενέργεια και τα επανατοποθετούν και νομίζουν ότι κάτι δημιούργησαν. Δεν είναι έτσι.

Η πραγματική δημιουργία- «Αααα!»- είναι κάπως έτσι. «Δεν ξέρω τι θα απογίνει, αυτό το πάθος που μου βγήκε μόλις τώρα, αλλά κάτι θα συμβεί. Θα συμβεί, και μετά θα κάνω μια καλή βουτιά μέσα του να δω πώς έγινε.»

Έτσι λοιπόν, πίσω στο θέμα μας. Είναι η ώρα να πάτε πέρα από τον φόβο για τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος είναι  σαν ένας  καρτούν ήρωας, κατά κάποιον τρόπο, κάπως αστείος, ιδιόρρυθμος, περιορισμένος, αλλόκοτος.

Δείτε το από την οπτική του Μάστερ για μια στιγμή, σαν να παρατηρείτε  τον άνθρωπο. Ο Μάστερ ποτέ δεν κρίνει, ποτέ δεν βγάζει αλαζονική συμπεριφορά, αλλά απλά λέει, «Είναι όντως πολύ αλλόκοτο. Οι άνθρωποι κάνουν τα πιο περίεργα πράγματα.»

Ο Μάστερ δεν φοβάται τον άνθρωπο. Ο Μάστερ περιμένει τον άνθρωπο να ξεπεράσει τους φόβους που έχει για τον εαυτό του. Εκεί που πηγαίνουμε, οι φόβοι για τον άνθρωπο απλά δεν βοηθάνε.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή για ένα λεπτό και ας δούμε όλα όσα είπαμε σήμερα, ας τα βάλουμε όλα μαζί.

Περάσαμε από τον Θεό, την δημιουργία. Μιλήσαμε για το Βυσσινί Συμβούλιο που συνέβη μια μεγάλη διάσπαση. Και μετά, για το ποιος θα είναι ο επόμενος προορισμός μας.

Σας ζητάω πριν τελειώσουμε να αφιερώσετε ένα λεπτό, για να νοιώσετε την ομορφιά της πραγματικής δημιουργίας, αλλά από την άποψη ότι εσείς δεν δημιουργηθήκατε ποτέ.

Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή μέσα στην πραγματική δημιουργία. Δεν είναι διανοητική. Δεν υπάρχει εξαναγκασμός ή δύναμη πίσω της.

( παύση)

Απλά προήλθε από εσάς. Απλά προήλθε από εσάς.

( παύση)

Δεν έχει μέσα της φορτίο. Δεν έχει βάρος. Δεν έχει καν ευθύνη. Αυτή είναι η ομορφιά της πραγματικής δημιουργίας.

(παύση)

Έτσι λοιπόν, ήρθε η ώρα να ξεπεράσετε τον φόβο για τον άνθρωπο, τον φόβο για το τι θα κάνει ο άνθρωπος, τον φόβο για το σώμα, τον φόβο για τις σκέψεις, τον φόβο για το μέλλον, τον φόβο για τους άλλους ανθρώπους. Ήρθε η ώρα να τα πετάξετε όλα αυτά από πάνω σας.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή σε αυτό το πρώτο Shoud του έτους 2018.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή για όλα όσα έχουν ήδη έρθει και τώρα απλά πηγαίνουμε προς τα πίσω για να βρούμε πώς ήταν όταν τα δημιουργούσαμε.

( η μουσική κλείνει)

Καλή βαθειά αναπνοή, αγαπητοί Σώμπρα, καθώς τελειώνουμε αυτή την συγκέντρωση.

Α! Κάποιοι από εσάς ήδη σκέφτονται πάρα πολύ. Απλά πάρτε μια βαθιά αναπνοή και επιτρέψτε, και να θυμάστε, όλα είναι καλά σε ολόκληρη την δημιουργία.

Σας ευχαριστώ , αγαπητοί Σώμπρα. Σας ευχαριστώ για σήμερα  (το κοινό χειροκροτάει).

 

Μετάφραση : Καλλιόπη Παγούδη
Διόρθωση και επιμέλεια : Μαρία Γρηγοράκη
Χορηγός μετάφρασης: Μαρία Κωδωνάκη

 

 

Shoud 4, Wings

Shoud 4, Wings
9 Δεκεμβρίου, 2017

Εγώ Είμαι Αυτό που Είμαι, ο Αντάμους της Κυρίαρχης Περιοχής  (το ακροατήριο χειροκροτάει). Σας ευχαριστώ.

Τι χαρά να είμαι εδώ μαζί σας στο τέλος της χρονιάς σας! Στην πραγματικότητα, απόψε στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων έχουμε μια μεγάλη γιορτή με δείπνο, κάτι σαν αυτό που κάνετε κι εσείς εδώ στο Masters Club. Το δικό μας είναι το Κλαμπ των Αναληφθέντων Masters , έχουμε λοιπόν μια μεγάλη γιορτή.

Γιορτάζουμε  το γεγονός ότι τα καταφέρατε να την βγάλετε και φέτος ( το κοινό γελάει, ζητωκραυγάζει και χειροκροτάει). Αλήθεια. Είναι ένα τεράστιο κατόρθωμα αν σκεφτεί κανείς πόσο προκλητικά είναι όλα αυτή τη στιγμή– θα μιλήσω αρκετά γι αυτό το θέμα σήμερα-  το γεγονός ότι τα καταφέρατε φέτος με όλα αυτά τα βάσανα. Με  τις καταραμένες αμφιβολίες σας.

Δεν θα θέλατε να είχατε ένα χάπι αντι-αμφιβολίας; Ε λοιπόν, έχετε, αλλά δεν το παίρνετε Κάτι που θα μπορούσατε να το παίρνετε και που είναι φυσικό, ασφαλές και αποτελεσματικό – απλά θα παίρνατε αυτό το χάπι και θα απελευθερώνατε όλες σας τις αμφιβολίες – επειδή πραγματικά, αυτό που σας εμποδίζει να προχωρήσετε είναι οι αμφιβολίες που έχετε για τον εαυτό σας.

Αν δεν το είχατε αυτό, αν δεν ανησυχούσατε για το τι λένε οι άλλοι – και ξέρω ότι όλοι σας λέτε, « Ε λοιπόν, δεν με νοιάζει καθόλου τι λένε οι άλλοι,» αλλά σαν συμπονετικά πλάσματα που είστε, σας νοιάζει, πολύ περισσότερο από όσο θα έπρεπε– αν δεν ανησυχούσατε μήπως τα χάσετε όλα, αν ξεφορτωνόσασταν τις αμφιβολίες σας, αλλά ίσως χάνατε τα πάντα, αλλά τί να χάσετε, τα έχετε ήδη χάσει όλα ( γέλια).
Αν δεν… ναι, μας φέρνει γέλια (κι άλλα γέλια). Αν δεν ανησυχούσατε τόσο πολύ μήπως  βγείτε από το μυαλό σας, εννοώ μήπως χάσετε το μυαλό σας. Έχετε δει  ανθρώπους στα ιδρύματα, να τους τρέχουν τα σάλια, να τους  φροντίζουν και να τους περιποιούνται- δεν ακούγεται και πολύ άσχημα αυτό, έτσι δεν είναι;  (γέλια)- χωρίς τις ψυχικές τους ικανότητες.  Αν δεν ανησυχούσατε για αυτά, κι αν δεν ανησυχούσατε μήπως χάσετε την ύπαρξή  σας, θέλω να πω, σαν να σταματάνε όλα, κι αν δεν ανησυχούσατε μήπως βαρεθείτε τόσο πολύ με την ανθρώπινη έννοια σχετικά με το τι θα συμβεί  όταν έρθει  η φώτιση- «Όλα λειτουργούν στην εντέλεια. Τι θα κάνω όλη μέρα;» Σας δίνω ένα στοιχείο: Βάλτε το  Και. Δημιουργήστε ένα δραματάκι απλά για  να σας κρατάει μέσα στα ανθρώπινα.

Αλλά αν δεν είχατε όλες αυτές τις αμφιβολίες, φανταστείτε πόσο εύκολα θα ήταν όλα, πόσο πολύ θα διασκεδάζατε, όταν δεν θα είχατε αυτή την καθημερινή τριβή, αυτή την ψυχική, συναισθηματική τριβή που σας φθείρει. Τα σκέφτεστε όλα.

Φανταστείτε να είχατε αυτό το χάπι της αντι-αμφιβολίας και απλά να το παίρνατε και να μην αμφιβάλλατε πια για το τι θα κάνετε – απλά το κάνατε. Να μην σας ένοιαζε για το αποτέλεσμα. Να μην σας ένοιαζε αν θα έχει επιτυχία ή όχι, επειδή έχετε μάθει, ότι αυτό είναι ένας πολύ ανθρώπινος τρόπος  κριτικής.
Αν δεν αμφιβάλλατε και όλα ήταν απλά μια εμπειρία με χαρά, γιατί αυτό είναι. Αν δεν σας ένοιαζε τι θα πουν οι άλλοι, τι κερδίσατε ή τι χάσατε, ξέροντας ότι ποτέ δεν θα χάσετε την ύπαρξή σας, φανταστείτε πόσο απελευθερωτικό θα ήταν αυτό  για όλους σας !

Κι έτσι τα κοιτάω στο τέλος της χρονιάς και λέω, « Τα καταφέρατε. Ήταν μια αρκετά καλή χρονιά.» Υπήρχαν κάποιες προκλήσεις στο δρόμο σας, μάλλον  αρκετές προκλήσεις. Ζείτε πολύ, πολύ  ενδιαφέροντα πράγματα- τους τελευταίους δύο μήνες είναι πάρα πολύ ενδιαφέροντα, και θα σας δώσω κάποιες εξηγήσεις κατά την διάρκεια του σημερινού μας Shoud- αλλά τα καταφέρατε και την βγάλατε την χρονιά. Είστε εδώ, γι αυτό απόψε έχουμε γιορτή στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, παρόμοια με την δική σας, μόνο που εμείς έχουμε καλύτερο φαγητό και καλύτερο κρασί ( γέλια) και γενικά, καλύτερη συντροφιά.
ΛΙΝΤΑ: Ωω! ( το ακροατήριο λέει: «Ωωω!»)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα σας εξηγήσω γιατί. Μαντέψτε ποιος είναι ο επίτιμος καλεσμένος μας απόψε.
ΛΙΝΤΑ: Ο Ιησούς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο Ιησούς. Φυσικά!
ΛΙΝΤΑ: Ωωω! Ουάου!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Φυσικά. Βλέπετε; ( Η Λίντα δείχνει στο κοινό την μπλούζα της που έχει πάνω τον Ιησού να χορεύει.) Φυσικά.

Τώρα, ο Ιησούς-  Ο Γέσουα, παρακαλώ- ο Γέσουα δεν είναι μια ύπαρξη με ψυχή. Είναι μια συλλογική ενέργεια, η δική σας συλλογική ενέργεια καθώς και άλλων ανθρώπων του πλανήτη. Αλλά ο Γέσουα δεν είναι μια ύπαρξη με ψυχή, όπως εσείς. Είναι ένα είδος  σύνθεσης, που όλοι σας προσθέσατε  κάτι λίγο  και βγήκε αυτό που αποκαλείται Ιησούς. Κι έτσι λοιπόν, ο Ιησούς θα εμφανιστεί εδώ απόψε, σαν επίτιμος καλεσμένος στο πάρτι, και θα πούμε ανέκδοτα για τον Ιησού ( γέλια). Ναι. Θα πούμε ιστορίες για τον Ιησού. Θα γελάσουμε πολύ με την παρανόηση που έχει δημιουργηθεί σχετικά με το ποιος πραγματικά ήταν ο Γέσουα, ποια ήταν η Μαρία (μητερα) και ποια ήταν η Μαρία η Μαγδαληνή. Υπάρχουν τόσες πολλές  παρανοήσεις γύρω από το πρόσωπό του, στις οποίες οι άνθρωποι εξακολουθούν να κρατιούνται δυνατά, επειδή τους αρέσει να υποφέρουν. Τους αρέσει να εμμένουν σε όλες αυτές τις παλιές ιστορίες ,που τον έχουν πάνω σε ένα σταυρό και να τον σκοτώνουν και να θρηνούν και όλα τα υπόλοιπα.

Είναι ένα είδος ανθρώπινης συνείδησης, που εξακολουθεί να είναι διάχυτη στον πλανήτη, μαζί με την αμφιβολία, αλλά είναι καιρός να τα απελευθερώσουμε όλα αυτά.  Είναι καιρός να απελευθερώσουμε τον Ιησού. Όπως είχε πει κι ο Τοβίας πριν πολλά χρόνια, «Κατεβάστε τον Ιησού από τον σταυρό.» Φαντάζεστε…. Κατεβάστε τον Ιησού από τον σταυρό.

Φανταστείτε όλες αυτές τις εκκλησίες ανά τον κόσμο, που επιδεικνύουν τον Γέσουα πάνω στον σταυρό, να τον απελευθέρωναν, να τον κατέβαζαν. Αντί για το μαρτύριο που πέρασε ο Ιησούς-  για δείξε μας το πουκάμισό σου, σε παρακαλώ ( η Λίντα επιδεικνύει την μπλούζα της που έχει πάνω τον Ιησού σε μια χορευτική φιγούρα, φορώντας παντελόνι γιόγκα), ο Ιησούς σε πάρτυ, ο Ιησούς χορευτής! Ο γιόγκι Ιησούς ( ο Αντάμους γελάει, κάποιος λέει, «  ο άνετος  Ιησούς») Ναι, ο άνετος Ιησούς. Ναι.

Επομένως, για να γυρίσουμε στο θέμα μας, αν μπορούσατε να πάρετε απλά ένα χάπι και να απελευθερώνατε τους ενδοιασμούς σας, επειδή σας παρακολουθώ και βλέπω τι περνάτε και επίσης βλέπω όλη αυτή την διανοητική εργασία. Α! Σαν να έχετε γρανάζια στο κεφάλι σας , που είναι σκουριασμένα και παλιά αλλά εσείς ακόμα προσπαθείτε να τα χρησιμοποιήσετε. Θα μιλήσω περισσότερο γι αυτά στο ProGnost του επόμενου μήνα, αλλά η περίοδος του μυαλού τελειώνει – όχι μόνο για σας, αλλά για ολόκληρη την ανθρωπότητα- και το εννοώ κυριολεκτικά. Αυτό είναι το τέλος εποχής του μυαλού και θα σας τα εξηγήσω όλα με πολλές λεπτομέρειες, κάτι που θα σας φέρει ναυτία, πλήξη και όλα τα άλλα. Σας άκουσα. Σας άκουσα ( γέλια). Και όλα τα υπόλοιπα γύρω από το…
ΛΙΝΤΑ: Σε αγαπάμε. Τι έλεγες;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: … γιατί αυτό είναι το τέλος εποχής του μυαλού- όσο βαρετή κι αν θα είναι αυτή η διάλεξη.
ΛΙΝΤΑ: Γιατί κοίταξες εμένα;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή άκουσα κάποια σχόλια νωρίτερα για το αρχικό ProGnost, ότι ήταν κάπως βαρετό, έτσι είπες ( γέλια).
ΛΙΝΤΑ: Εντάξει, το αρχικό ήταν βαρετό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Επομένως…
ΛΙΝΤΑ: Η αλήθεια να λέγεται.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στο σημερινό μας ξεκίνημα, μια ερώτηση.  Θα κάνουμε αρκετές ερωτήσεις σήμερα, το ερώτημα της ημέρας λοιπόν. Λίντα, στο μικρόφωνο.
ΛΙΝΤΑ: Πολύ ευχαρίστως.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μου αρέσει να σας κάνω ερωτήσεις , γιατί έτσι βγαίνει στην επιφάνεια η σοφία σας. Όταν ξεκινήσαμε να το κάνουμε αυτό, όταν είχα πρωτοέρθει μετά τον Τοβία, ήταν κάπως προκλητικό να κάνω ερωτήσεις . Ήταν βαρετό ( ο Αντάμους γελάει , το ίδιο και κάποιοι από το κοινό). Ήταν – θα το πω ευθέως- ήταν ελαφριές οι απαντήσεις. Ήταν επιφανειακές οι  απαντήσεις. Ήταν προβλέψιμες οι απαντήσεις. Δεν είχαν βάθος.

Τώρα μπαίνουμε μέσα στα πράγματα και οι απαντήσεις – οι δικές σας απαντήσεις- έχουν πολύ περισσότερο βάθος και ενέργεια. Είναι ενόραση και σοφία. Επομένως, ενώ παλιά έτρεμα να κάνω το κομμάτι με τις ερωτήσεις  και τις απαντήσεις , τώρα ειλικρινά μου αρέσει πολύ, επειδή  μοιράζεστε με όλους. Με αυτούς που είναι εδώ, με αυτούς που παρακολουθούν από το ίντερνετ και, το πιο σπουδαίο, με αυτούς που θα έρθουν μετά από εσάς.

Δημιουργούμε ένα καταγεγραμμένο ιστορικό της διαδρομής από την φώτιση στην ενσωματωμένη κυριαρχία ( mastery). Όλοι μας, όλοι σας, δημιουργούμε αυτό το ιστορικό. Αυτά είναι αρχεία, όχι απλώς με τα πλάνα και τις λέξεις και όλα όσα συνεπάγονται, αλλά είναι ένα ενεργειακό μονοπάτι γι αυτούς που θα έρθουν μετά, που θα τα διαβάσουν δέκα χρόνια από τώρα ή 20 ή 100 ή χίλια, που θα τα παρακολουθήσουν και θα μάθουν να γελάνε, με μια από τις πιο δύσκολες εποχές να γελάς: τότε που εσείς  περνούσατε τόσα πολλά. Θα τα διαβάζουν και θα νοιώθουν την σοφία , αλλά κυρίως, αυτό που θα πάρουν ενεργειακά ,θα είναι η μετάβαση μέσα από την οποία περάσατε αυτά τα εφτά και πλέον χρόνια που είμαστε μαζί, την σοφία που αναδύθηκε. Ενώ  κάποιες από τις απαντήσεις στα ερωτήματα πριν λίγο καιρό ήταν κάπως μπανάλ, τώρα είναι γεμάτες ουσία και σοφία. 

Ερώτηση 1η –  Τί Συμβαίνει στον Πλανήτη;

 Κι έτσι, με αυτό, ας ανάψουμε τα φώτα στον χώρο και, πω ρε φίλε, φροντίστε  οι απαντήσεις σας να είναι καλές σήμερα ( κι άλλα γέλια).  Αυτά καταγράφονται.
Η ερώτηση είναι, η πρώτη από τις πολλές που θα κάνω σήμερα, η πρώτη ερώτηση είναι τι λένε στις ειδήσεις αυτή την στιγμή; Τώρα, δεν μιλάω για κάποιους συγκεκριμένους τίτλους. Σφαιρικά. Τι συμβαίνει στον πλανήτη; Ξέρετε, εκτός από τον Ντόναλντ Τραμπ και τους πυρηνικούς πολέμους, και τέτοια ασήμαντα πράγματα, ποια είναι η ουσία; Τί πραγματικά συμβαίνει στις ειδήσεις; Και θα ήθελα να βάλετε πραγματική σοφία σε αυτό. Όχι να απαγγείλετε έναν τίτλο ειδήσεων. Πείτε μου τι συμβαίνει αυτή την στιγμή στον πλανήτη.

Λίντα, σε παρακαλώ, το πρώτο θύμα. Θέλω να πω, την πρώτη σοφία ( γέλια. Ελαφριά παύση καθώς η Λίντα δίνει το μικρόφωνο σε   ένα απρόθυμο μέλος του κοινού.) Ω, διαβάστε  την ενέργεια που έχει αυτό! (κι άλλα γέλια).

Δεν είμαι μέντιουμ. Είμαι ένας Αναληφθείς Δάσκαλος όμως, και αυτό που διαβάζω  εδώ- ελπίζω να το πιάνει η κάμερα- αυτό που διαβάζω εδώ είναι, « Για 15 χρόνια δεν βγήκα στο γυαλί. Και τώρα με βγάζουν δυο φορές συνεχόμενα.» ( κι άλλα γέλια)
ΣΕΑ ( γυναίκα): Αυτό ακριβώς σκέφτηκα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό ακριβώς σκέφτηκες. Ναι.
ΣΕΑ: Ναι. Πρέπει να σηκωθώ πάνω;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Παρακαλώ. Όχι, δεν είσαι υποχρεωμένη, αλλά θα το προτιμούσαμε. Ναι, κάνε ό,τι θέλεις.
ΣΕΑ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Τι παίζει στις ειδήσεις; Τι συμβαίνει στον πλανήτη αυτή την στιγμή; Αν μιλούσες σε μια ομάδα μαθητών του γυμνασίου, που ήταν ανυποψίαστοι  κι εσύ προσπαθούσες να τους πεις, « Ιδού τί συμβαίνει αυτή την στιγμή στον πλανήτη,» τι θα τους έλεγες;
ΣΕΑ: Τόσα, μα τόσα πολλά. Ζαλίζεται  το σώμα μου το να  ακούω όλο τον κόσμο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΣΕΑ: Έχουμε το θέμα της Ιερουσαλήμ, κάτι που ενθουσιάζει τόσο πολύ τον Τοβία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι και τόσο, αλλά συνέχισε.
ΣΕΑ: Ένοιωσα ότι υπήρχε κάποιος ενθουσιασμός εκεί.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΣΕΑ: Μίλησα με τον κόσμο…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αν είσαι  Εβραίος που ζει στο Ισραήλ.
ΣΕΑ: Αλλά επίσης μίλησα με…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις συνειδητοποιήσει τι πραγματικά  θα συμβεί με όλο αυτό;
ΣΕΑ: Όμως μίλησα με  ανθρώπους γύρω μου, που δεν γνωρίζουν ποιο είναι το πρόβλημα, που νοιώθουν…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επομένως, τι συμβαίνει; Τι συμβαίνει; Ποια είναι η γνώμη σου; Βλέπεις τον κόσμο και λες, «Ω, Θεούλη μου. Εκεί πάμε. Να τι συμβαίνει.»
ΣΕΑ: Τα πάντα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τα πάντα. Πες μας κάτι συγκεκριμένο.
ΣΕΑ: Οι πληγές θεραπεύτηκαν. Σεξουαλικά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, εδώ είμαστε.
ΣΕΑ:  Συνολική σύγχυση του αρσενικού φύλου. Συνολική.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΣΕΑ: Δεν ξέρουν καν…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Άντρες, εσείς στο ακροατήριο, συμφωνείτε; ( ένας άντρας λέει « Ναι, συνολικά»)
ΣΕΑ: Ζαλίζει το μυαλό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, οκ.
ΣΕΑ: Συνολική σύγχυση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Συνολική σύγχυση. Ναι. Θα το αποκαλέσω απώλεια ταυτότητας ατομικής και ομαδικής.
ΣΕΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και τι συμβαίνει όταν κάποιος αρχίζει να χάνει την ταυτότητά του;
ΣΕΑ: Ωωω…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Προσπαθεί να γυρίσει πίσω και να  ξαναπάρει αυτά που είχε. Είναι πιο ασφαλές από το να πάει σε κάτι καινούργιο.
ΣΕΑ: Σωστά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επομένως, συμβαίνουν αρκετά πράγματα με την αρσενική/θηλυκή ενέργεια,  τεράστιες ποσότητες ενέργειας, και οι άντρες κυριολεκτικά  τρώνε  κλωτσιές στον…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στον πισινό. Στον πισινό αυτή την στιγμή.
ΣΕΑ: Αλλά όλο αυτό τους προκαλεί επίσης μεγάλη σύγχυση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, οπωσδήποτε. Αυτό σημαίνει να τους κλωτσάς στον πισινό. Δεν είναι συνηθισμένοι σε τέτοια σύγχυση.
ΣΕΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχουν συνηθίσει να ενεργούν  με τον δικό τους τρόπο.
ΣΕΑ: Σωστά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και δεν λειτουργεί πλέον. Νοιώθουν
ΣΕΑ: Όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: …πώς το λέτε… ευνουχισμένοι;
ΣΕΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Άντρες; ( καμιά ανταπόκριση από το κοινό) Ει, ναι, ναι. Οκ. Ναι, ναι. Δεν έχουμε αρσενικούς Σώμπρα! Αμάν! Μιλάω για τους άλλους άντρες. Ευνουχισμένοι, λοιπόν. – «Ποιος είναι ο ρόλος μου; Τι πρέπει να κάνω;»
ΣΕΑ: Είναι μπερδεμένοι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι πολύ μπερδεμένοι. Και τι συμβαίνει τότε;
ΣΕΑ: Ω, τώρα άρχισαν να επιτίθενται στις γυναίκες.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το κάνουν εδώ και πολύ καιρό, αλλά….
ΣΕΑ: Όχι. Αυτό είναι διαφορετικό. Είναι σαν να φοβούνται γι αυτό που πρέπει να κάνουν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Θα σας δώσω ένα μικρό στοιχείο πάνω σ αυτό. Οι γυναίκες είναι πολύ  διαισθητικές και γνωρίζουν πώς να χρησιμοποιούν τις ψυχικές ενέργειες , συχνά δεμένες με την σεξουαλική ενέργεια, αλλά γνωρίζουν πώς να χρησιμοποιήσουν την ψυχική ενέργεια.  Οι άντρες δεν ξέρουν. Θέλω να πω, οι μη- Σώμπρα άντρες δεν ξέρουν. Δεν ξέρουν πώς να εξερευνήσουν την ψυχή. Δεν ξέρουν πώς να αισθανθούν ψυχικά σε ότι συμβαίνει. Έχουν κλείσει κάποιους από τους συναισθηματικούς αγωγούς, κι έτσι είναι ολοκληρωτικά χαμένοι. Εάν μπορούσαν να ξανακερδίσουν αυτό τον εσωτερικό ψυχισμό, κάτι που τελικά κάνει κατανοητά , όσα θα πούμε αργότερα, αλλά είναι αυτό που βοηθάει στην αντίληψη των πραγμάτων. Εκείνοι όμως κλείνουν την κεραία τους, θα λέγαμε, την ψυχική τους κεραία. Είναι πολύ χαμένοι. Ωραία.
ΣΕΑ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σ ευχαριστώ. Σ ευχαριστώ για την σοφία σου. Κάνα δυο ακόμα. Τι συμβαίνει στις ειδήσεις; Γεια χαρά, όμορφη.
ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Τι κάνεις;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είμαι αρκετά καλά….
ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Είχα ένα προαίσθημα, πριν ακόμα αρχίσεις την συζήτηση, σχετικά με αυτές τις ομάδες που γυρνάνε πίσω, που  προσδοκούν μια καλή ζωή στο παρελθόν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Και για τις ομάδες που θέλουν να πάνε μπροστά στο μέλλον, και έχουμε αυτό το μπρος- πίσω που είναι τόσο φανερό, όχι μόνο στην δική μας κοινωνία αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο, αν παρακολουθεί κανείς τι συμβαίνει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπορεί να αναποδογυρίσει ή να επιβραδυνθεί η εξέλιξη; Υπάρχει γύρω μας όλη αυτή η εξέλιξη, όχι μόνο η βιολογική εξέλιξη, αλλά μια εξέλιξη στο ολοκληρωμένο δίκτυο – εννοώ την ζωή. Μπορεί να επιβραδυνθεί; Με άλλα λόγια, αυτοί οι άνθρωποι που επιστρέφουν στις ρίζες, αυτοί που λένε, «Τα κομπιούτερ είναι απαίσια,» αυτοί που δεν συμπαθούν την τεχνολογία, αυτοί που πιστεύουν ότι δεν ντρεπόμαστε τον Θεό. Μπορούμε να πάμε πίσω ή να επιβραδύνουμε την εξέλιξη;
ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Ξέρεις, δεν νοιώθω ότι υπάρχει κάποια επιβράδυνση σε γενικές γραμμές. Ξέρω  ότι, ατομικά, πού βρίσκεται η συνείδησή μου; Εκεί ζω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά, αλλά τι γίνεται με τον πλανήτη;
ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Δεν νοιώθω κάτι τέτοιο.
Δεν νοιώθω ότι θα μπορούσε να επιβραδυνθεί. Είναι απλά μια εξελισσόμενη ύπαρξη ανάμεσα στους ανθρώπους, και…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι συμβαίνει στις ομάδες και στα άτομα που τις αποτελούν και που προσπαθούν πραγματικά να μείνουν στις ρίζες τους; Και δεν μιλάω μόνο για θέματα όπως το να απαλλαγούν από όλα τα υλικά αγαθά τους και να πάνε να ζήσουν στην Γαλάζια Λίμνη, αλλά μιλάω γι αυτούς που προσπαθούν να επιστρέψουν στις ρίζες της πατρίδας τους, στις ρίζες της κουλτούρας τους, στις οικογενειακές τους ρίζες και όλα τα υπόλοιπα. Τι  θα συμβεί σε  αυτούς καθώς η εξέλιξη συνεχίζεται με ταχύτατους ρυθμούς; Τι θα συμβεί σε αυτούς τους ανθρώπους;
ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Θέλω να ελπίζω ότι κάποιοι από αυτούς θα γίνουν πιο ανοιχτοί.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Και κάποιοι άλλοι θα καταρρεύσουν ( γελάει), επειδή έτσι έχουν τα πράγματα, και δεν ξέρω αν αυτό που περιγράφεις αφορά μια  γενική συνείδηση, μια συλλογική συνείδηση ή μια ατομική συνείδηση. Πιστεύω ότι αυτή είναι η διαφορά. Αλλά ατομικά υπάρχουν επιλογές σε αυτή την ζωή και καλούμαστε να επιλέξουμε πώς θα κινηθούμε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει επιλογή. Σοβαρά. Σοβαρά. Τώρα, θα σας πω κάτι σήμερα και θα το αναπτύξω περισσότερο στα επόμενα Shouds κι έχει να κάνει με τις επιλογές, που μπορεί να φαίνονται αντιφατικές, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει επιλογή. Η επιλογή τους είναι περιορισμένη σε τέτοιο βαθμό, σαν να έχουν να επιλέξουν ποιο χρώμα κάλτσες να διαλέξουν από το συρτάρι τους. Και έτσι είναι, ή τι να φάνε το βράδυ. Δεν καταλαβαίνουν τις επιλογές της ζωής, τις επιλογές της ψυχής, τις επιλογές να πάνε πέρα από τα όρια, ή δεν θέλουν να το καταλάβουν. Επομένως, θα σας μιλήσω γι αυτά…. Συνέχισε.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Ναι, αναρωτιέμαι αν πιστεύεις, ότι σε κάποιες περιπτώσεις είναι με κάποιο τρόπο υπνωτισμένοι- σωστά;- σε ένα μέρος όπου παραμένουν ποιος ξέρει πόσο καιρό.  Θέλω να πω, είναι κι αυτή μια άλλη εκδοχή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Παραμένουν απλά σε αυτά και δεν ψάχνονται.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι αυτά που είπε η Σέα πριν λίγο. Υπάρχουν πολλοί χαμένοι άνθρωποι στον πλανήτη. Εντάξει, δεν τους παίρνουν συνέντευξη στις ειδήσεις, ξέρεις, «Γιατί είσαι χαμένος;» Αλλά υπάρχει ένα παγκόσμιο συναίσθημα χαμένων ανθρώπων.
ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και θα σας δώσω άλλο ένα στοιχείο για κάτι που θα μιλήσω στο ProGnost, αλλά μιλήσαμε και πριν για την Νέα Γη και είπαμε ότι η Νέα Γη και η Παλαιά Γη δεν θα ενωθούν. Υπάρχει τεράστιο χάσμα ανάμεσα σε αυτούς που είναι συνειδητοί , σε αυτούς που γνωρίζουν τι σημαίνει επιλογή, σε αυτούς που επιτρέπουν την ενσωμάτωση του Μάστερ και του ανθρώπου, τόσο πολλοί που δημιούργησαν μια Νέα Γη. Δεν είναι η  Νιρβάνα που έχετε στο μυαλό σας, αλλά είναι εκείνο το μέρος που μπορείτε να πηγαίνετε και να είστε η δημιουργική έκφραση της ψυχής σας, με πολλά ανθρώπινα χαρακτηριστικά, αλλά χωρίς ποτέ να κολλάτε σε αυτά.

Μετά  υπάρχει μια ομάδα εδώ στον πλανήτη, που εξακολουθεί να βρίσκεται στην διαδικασία, στην εξέλιξη του Εαυτού τους, αλλά δεν συγκλίνει με αυτού, που πραγματικά επιτρέπουν την αληθινή τους συνείδηση. Επομένως, υπάρχουν πολλοί που εξακολουθούν να βιώνουν την εμπειρία της μιας ζωής μετά την άλλη.
Μετά υπάρχει μια άλλη ομάδα, για την οποία δεν σας έχω μιλήσει ακόμα, που κρατιέται τόσο πολύ στα παλιό, στο παρελθόν, κυρίως στην παλαιά αρσενική ενέργεια και  συμπεριλαμβάνει και πολλές γυναίκες.  Πολλές γυναίκες,  που δεν θέλουν την ευθύνη να βαδίζουν πλάι- πλάι με τον Αδάμ, πολλές από αυτές που τους αρέσει πραγματικά να φοράνε μια ρόμπα και να μαγειρεύουν φαγητό κι όλα τα σχετικά.

Αυτή την στιγμή βασικά δημιουργείται  αυτό που αποκαλώ  Υπόγεια Γη, που σίγουρα δεν είναι η Νέα Γη, ούτε αυτή η φυσική Γη.  Δημιουργείται μια ολοκαίνουργια πραγματικότητα/ διάσταση, όπου θα πάνε εκείνοι που εμμένουν στο παρελθόν και δεν το αφήνουν, και δεν θέλουν να το αφήσουν να φύγει και θέλουν να εξακολουθούν να πιστεύουν σε έναν Θεό επικριτικό και θυμωμένο, που απαιτεί λατρεία κι όλα τα υπόλοιπα. Αυτοί θα πάνε εκεί και δεν θα είναι σε αυτό τον φυσικό πλανήτη, αλλά έτσι θα φαίνεται. Θα έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από αυτό τον φυσικό πλανήτη, ψυχική και κυριολεκτική βαρύτητα.  Θα έχει περισσότερους κανόνες και κανονισμούς , περισσότερη ηθική και μεγάλη αυστηρότητα. Θα είναι σαν να μετακινείται κάποιος από την σχολή φιλελεύθερης τέχνης σε μια πολύ θρησκευτική σχολή, όπου θα πρέπει να πηγαίνουν κάθε μέρα στην εκκλησία, κάτι που θα το κάνουν οικειοθελώς. Κανείς δεν θα τους υποχρεώνει να πηγαίνουν εκεί όταν θα επιστρέφουν στην επόμενη ενσάρκωσή τους. Θέλουν αυτό που οι ίδιοι αποκαλούν απλότητα.
Θέλουν αυτή την δουλοπρέπεια προς  τον Θεό. Θέλουν να πιστεύουν σε μια ανώτερη δύναμη , σε μια αρσενική ανώτερη δύναμη, και δεν θέλουν να καταλάβουν ότι είναι κι αυτοί Θεοί επίσης, κι αυτό δεν μας πειράζει. Δεν θα προσπαθήσουμε να τους αλλάξουμε γνώμη, ούτε κι αυτοί θα μας άκουγαν. Θα μας αποκαλούσαν Σατανά. Δεν  θα κάνουμε τίποτε άλλο από το να τους τιμάμε ολοκληρωτικά, για την νέα τους σκηνή στο νέο τους θέατρο της Υπόγειας Γης όπου θα παίζουν τους ρόλους τους. Αυτό είναι όλο. Αυτό είναι όλο.
Επομένως, πολλά είναι αυτά που  συμβαίνουν στον πλανήτη αυτή την στιγμή. Σε ευχαριστώ λοιπόν. Κατέληξα να μιλάω περισσότερο εγώ, δεν είναι να απορεί κανείς με την τόση σοφία σε όλα αυτά ( γέλια). Επόμενος, παρακαλώ.
ΛΙΝΤΑ: Επόμενος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επόμενος, παρακαλώ. Τι δείχνουν στις ειδήσεις; Ποια είναι η γενική εικόνα στις ειδήσεις;
ΣΚΟΤΤ: Α, τώρα τελευταία βλέπω ειδικά στο Time, τους Silence Breakers ( αυτοί που σπάνε την σιωπή).  Άνθρωποι που ενεργά πλέον είπαν, «Αρκετά. Είμαι έτοιμος να πω την ιστορία μου.»
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Βγαίνει προς τα έξω.
ΣΚΟΤΤ: Και  έτσι βγαίνει προς τα έξω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΣΚΟΤΤ: Και ήταν θαμμένο για πολύ καιρό για αρκετούς από αυτούς τους ανθρώπους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΣΚΟΤΤ: Θέλω να πω, ίσως για πάνω από 20 χρόνια για μερικούς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εδώ και πολλές ενσαρκώσεις.
ΣΚΟΤΤ: Εδώ και πολλές ενσαρκώσεις, ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ενσαρκώσεις κακοποίησης.
ΣΚΟΤΤ: Ακριβώς, ναι. Απλά λένε….
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επομένως, όλο αυτό σπάει τα δεσμά του τώρα και έχει πολύ ενδιαφέρον να το παρακολουθεί κανείς από την Κορυφή των Αγγέλων. Ξέρεις, να στέκεσαι πίσω, να μην μπαίνεις στη μέση. Έχει πολύ ενδιαφέρον να το παρακολουθείς. Αυτοί που Σπάνε την Σιωπή, μου αρέσει ο όρος. Αυτοί οι άνθρωποι  βγαίνουν στο προσκήνιο παρά το τίμημα της γελοιοποίησης και της αρνητικής κριτικής κι όλων των υπολοίπων. Αλλά όλα ταρακουνιούνται τώρα. Το πρώτο μέρος ενός ταρακουνήματος είναι πάντοτε διασκεδαστικό. Είναι σαν να λέμε, « Στα αλήθεια ταράξαμε τα νερά,» αλλά μετά βγαίνουν όλα τα άλλα  στην φόρα. Και τότε τα πράγματα γίνονται άσχημα.

ΣΚΟΤΤ: Πιστεύω ότι γι αυτό οι άντρες φοβήθηκαν και είναι σαν να είπαν, « Τι άλλο θα συμβεί;»
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς! Ακριβώς. Επομένως, τι νοιώθεις για τον ρόλο των αντρών στον πλανήτη; Τι συμβαίνει με αυτό το θέμα;

ΣΚΟΤΤ: Κοίτα, περνάνε μέσα από μια διαδικασία, όπου είναι υποχρεωμένοι να εξελιχθούν. Θέλω να πω, είτε θα κολλήσουν και δεν θα μπορέσουν να βρουν άκρη, ή θα είναι σαν να λένε, « Λοιπόν, πρέπει να ξυπνήσω και να ανακαλύψω  τι γίνεται.»
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ή να δημιουργήσουν κάτι σαν τον Υπόγειο Κόσμο..
ΣΚΟΤΤ: Ναι, ή θα κάνουν κάτι τέτοιο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: …ή  Άλλον  Κόσμο, αν θες, επειδή θα είναι σαν αν λένε, «Όχι, εμείς θα εξακολουθήσουμε να υποστηρίζουμε τον άντρα.»
ΣΚΟΤΤ: Είτε θα μείνουν κολλημένοι στα όπλα τους ή θα πουν απλά, «Χμ, ίσως θα ήταν καλό να χαλαρώσω λιγάκι.»
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ακριβώς. Επομένως, τι θα συμβούλευες έναν τυπικό άντρα στον πλανήτη αυτή την στιγμή; Λέγοντας τυπικός, εννοώ ότι σαφώς δεν συμμετέχει στις συγκεντρώσεις μας, ότι είναι ένα απλός διαβάτης στον δρόμο. Τι συμβουλή θα του έδινες;

ΣΚΟΤΤ: Απλά να αρχίσει να δίνει βάση, να είναι συνειδητός, σχετικά με το πώς νοιώθει και πώς βλέπει  τις εξελίξεις στον κόσμο. Δεν έχει να κάνει και τόσο με τα πρωτοσέλιδα, αλλά να αισθάνεται τα πάντα, για ποιο λόγο αυτές οι γυναίκες νοιώθουν έτσι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά.
ΣΚΟΤΤ: Και να βλέπουν ότι, υπάρχουν άντρες που  όντως αλλάζουν, είτε στα επαγγελματικά ζητήματα είτε στην προσωπική τους ζωή, και να  βλέπουν ποιο δρόμο θέλουν να πάρουν, επειδή θα χρειαστεί να το κάνουν, όπως είπες, θα καταλήξουν είτε στον ένα δρόμο είτε στον άλλον.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι, και νοιώθω ότι γίνεται πολύς λόγος κι από τις δυο πλευρές του ίδιου στόματος. Πολλοί άντρες λένε, « Ήρθε πια  ο καιρός οι γυναίκες να αποκτήσουν μεγαλύτερη θέση στις επιχειρήσεις ή στις θρησκείες.» Ήρθε πια ο καιρός να χειροτονηθούν γυναίκες ιερείς στην Καθολική Εκκλησία, διαφορετικά  θα πέσουν στην νάρκωση. Τα λένε όλα αυτά από την μια, αλλά από την άλλη, στις δικές τους προσωπικές υποθέσεις, στις δουλειές  τους ή στον επιχειρηματικό κόσμο ή οπουδήποτε, δυσκολεύονται πάρα πολύ, « Μια γυναίκα, να παίρνει τα ίδια χρήματα; Ή να είναι το αφεντικό μου;» Αλλάζει με αργούς ρυθμούς, αλλά είναι χαμένοι. Είναι πραγματικά χαμένοι. Σε ευχαριστώ.
Ναι, άλλος ένας. Τι παίζουν στις ειδήσεις αυτή την στιγμή; Τι πραγματικά συμβαίνει;
ΣΩΜΠΡΑ 1 (άντρας) : Με όλα αυτά,  βλέπω βαθιές πράξεις αγάπης και καλοσύνης.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και πράγματι, υπάρχουν πολλές πράξεις αγάπης και καλοσύνης εν μέσω της μεγάλης αναταραχής του πλανήτη. Μερικές φορές , σε καιρούς κρίσης, φανερώνεται η καλή πλευρά των ανθρώπων , δυστυχώς. Δυστυχώς.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχουν τόσο πολύ συνηθίσει την κρίση, που τους κάνει να είναι στα καλύτερά τους, και μερικές φορές πραγματικά προκαλούν κρίση….
ΣΩΜΠΡΑ 1: Για να δείχνουν την αγάπη τους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: .. απλά για να γίνουν ήρωες.
ΣΩΜΠΡΑ 1: Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Για να γίνουν ήρωες. Ναι, ναι. Καλή παρατήρηση.
Αυτή την εποχή  στον πλανήτη λαμβάνει χώρα  μια άνευ προηγουμένου αλλαγή. Παρόλα αυτά, πρέπει να επισημάνω ότι , τουλάχιστον αυτή την εποχή,  αυτή την μετά-  Ατλάντια εποχή, υπάρχει ίσως περισσότερη  ευημερία και αφθονία, λιγότεροι πόλεμοι. Υπάρχουν περισσότερες πράξεις καλοσύνης, περισσότεροι άνθρωποι που προσφέρουν χρήματα.

Υπάρχουν τώρα  περισσότεροι άνθρωποι σε όλες τις γωνιές του πλανήτη, που έχουν πρόσβαση στο καθαρό νερό και σε μια κάπως υγιεινή τροφή. Επομένως, από μια πλευρά, αυτή είναι πραγματικά η μια από τις  καλύτερες εποχές. Δεν υπάρχουν μεγάλοι πόλεμοι αυτή την στιγμή. Υπάρχουν εμφύλιοι πόλεμοι και παλαιοί πόλεμοι, αλλά όχι μεγάλοι πόλεμοι.

Είναι επίσης μια εποχή γρήγορων αλλαγών και οι άνθρωποι είναι χαμένοι. Οι άνθρωποι είναι πάρα πολύ χαμένοι, και το γενικεύω για χάρη του χρόνου εδώ, αλλά όταν  λέμε ότι οι άνθρωποι χάνονται, είναι  ζήτημα συναισθηματικό/ διανοητικό.  Δεν έχουν χαθεί στ αλήθεια, αλλά οι παλαιοί τρόποι  δράσης και ανταπόκρισης απέναντι σε άτομα και καταστάσεις αλλάζουν με πολύ γοργούς ρυθμούς. Δεν ξέρουν τι να κάνουν, ειδικά οι άντρες, επειδή δεν έχουν επιτρέψει σε αυτή την ψυχική, θα έλεγα σε αυτή την θηλυκή πτυχή, να μπει στην ζωή τους.  Αυτή η ψυχική πτυχή που έχουν οι γυναίκες, που έχετε όλοι μέσα σας ως θηλυκή ενέργεια, έχει την δυνατότητα να βγαίνει προς τα έξω και να αρχίσει να μπαίνει στο νόημα, να συναισθάνεται τις καταστάσεις, να διερευνά άλλα δυναμικά και πιθανότητες. Οι άντρες δεν το έχουν αυτό και τόσο. Γι αυτό οι γυναίκες μπορούν και είναι πολυπράγμονες, αγαπητή Λίντα, ενώ οι άντρες είναι αρκετά μονοδιάστατοι, Κάλντρε  (γέλια).  Επειδή οιγυναίκες εκπέμπουν μεγάλη ψυχική ενέργεια.

Τώρα, οι άντρες το κοιτούν και λένε, «Είναι τόσο μπερδεμένο,» επειδή κάνετε μια συζήτηση γύρω από ένα θέμα και το επόμενο λεπτό αλλάζετε συζήτηση. Πώς είναι δυνατόν να ξέρουν οι άντρες, ότι μόλις αλλάξατε θέμα χωρίς να τους το πείτε; ( γέλια). Και οι γυναίκες λένε, «Λοιπόν, θα πρέπει να γίνεις περισσότερο ψυχικός για να μπορείς να μπεις στο νόημα.» ( κι άλλα γέλια) ***β’ μερος

Αλλά ο κόσμος είναι πολύ χαμένος τώρα, κι αυτό που τείνουν να κάνουν οι άνθρωποι αυτή τη στιγμή, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο μέσα σε αυτό το χάος- πιο πολύ οι άντρες παρά οι γυναίκες, επειδή οι γυναίκες έχουν συνηθίσει στον ψυχικό και συναισθηματικό τους εαυτό και συζητάνε πολύ με τον εαυτό τους, οι άντρες δεν ξέρουν τί να κάνουν- κι έτσι, τι κάνουν; Καταφεύγουν στα φάρμακα, στα ψυχοφάρμακα, στα αντι-αγχωτικά, στα αντι-καταθλιπτικά και σε όλα τα υπόλοιπα, επειδή δεν ξέρουν τι να κάνουν. Είναι τόσο χαμένοι!

Και το παράξενο με αυτά τα φάρμακα είναι, ότι τους κάνουν να χάνονται ακόμα περισσότερο. Γι αυτό είναι φτιαγμένα, για να χάνεις την επαφή με τον εαυτό σου. Κι αυτός είναι ο λόγος που τόσοι άντρες, λευκοί άντρες , διαπράττουν τόσο απαίσιες πράξεις όπως είναι οι μαζικές δολοφονίες, μαζικές τρομοκρατικές ενέργειες , επειδή είναι τόσο χαμένοι.

Αν ψάξετε, αν μπορούσατε να βρείτε όλα τα αρχεία της αστυνομίας και των νοσοκομείων, που αφορούν αυτές τις μαζικές δολοφονίες, μιλάω ειδικά για τις Ηνωμένες Πολιτείες, θα ανακαλύπτατε ότι οι δράστες ήταν υπό την επήρεια αυτών των ψυχοφαρμάκων, επειδή είναι χαμένοι. Ο κόσμος σήμερα περνάει μέσα από ραγδαίες αλλαγές με ταχύτατους ρυθμούς κι αυτό δυσκολεύει πολλούς.

Ο κόσμος περνάει μέσα από αλλαγές σε συναισθηματικό επίπεδο, όπως ακριβώς συνέβη και σε σας στο παρελθόν. Τα πρότυπα της εξέλιξης αλλάζουν πιο γρήγορα από ποτέ. Είδατε τον δείκτη της εξέλιξης στα σχεδιαγράμματα.  Η εξέλιξη στο παρελθόν, ας πούμε πριν 5000 χρόνια ήταν κάπως έτσι ( σχηματίζει στον αέρα μια σχεδόν οριζόντια  γραμμή).  Μετά , περίπου 50 χρόνια πριν, ανέβηκε ο δείκτης  (σχηματίζει μια κοφτή ανοδική γραμμή.) Ανεβαίνει τόσο γρήγορα, που θα φτάσει στην άλλη άκρη από μόνος του. Θέλω να πω,  μοιάζει με ένα αεροπλάνο που κάνει μια στροφή στον αέρα, τόσο γρήγορα πάει. Κυριολεκτικά. Πάει τόσο γρήγορα που όλα θα επιστρέψουν στον εαυτό τους.

Γιατί Είστε Εδώ

Τα λέω αυτά για ένα πολύ σπουδαίο λόγο, επειδή θέλω να θυμηθείτε γιατί είστε εδώ αυτή την στιγμή. Την επιλέξατε αυτή την εποχή. Επιλέξατε να έρθετε, οι περισσότεροι από εσάς μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, γνωρίζοντας ότι είχε έρθει η ώρα, αυτό που αποκαλώ η Εποχή των Μηχανών, μια εποχή αλλαγών και μεγάλων διαχωρισμών  του πλανήτη.  Διαχωρίζεται  στην Νέα Γη, διαχωρίζεται στην Υπόγεια Γη ή στην Κατώτερη Γη, όπως θέλετε πείτε το. Είναι μια εποχή που  μάλλον όλα διαχωρίζονται παρά  μένουν ενωμένα, αλλά ουσιαστικά δημιουργούνται ας πούμε πιο εξειδικευμένοι χώροι παιχνιδιού, αντί για ένα μεγάλο μαζικό χώρο παιχνιδιού.
Οι άνθρωποι γίνονται πιο εξειδικευμένοι- «Θέλω να παίξω στην Νέα Γη, όπου θα έχω περισσότερη δημιουργική ελευθερία» – ή άλλοι λένε, « Δεν μου αρέσει να παίζω κανένα από αυτά τα παιχνίδια. Θα επιστρέψω πίσω στις  βάσεις,  πίσω στις ρίζες μου» και πηγαίνουν στην Υπόγεια Γη. Και δεν το λέω με την έννοια της κόλασης ή κάτω από την επιφάνεια της γης. Εννοώ  ότι είναι ένας διαφορετικός  τύπος Γης, και θα  μετενσαρκωθούν εκεί στην επόμενη ζωή τους  και θα νομίζουν ότι πρόκειται γι αυτόν τον πλανήτη, θα έχει τα ίδια χαρακτηριστικά, αλλά θα είναι πιο παλιός. Θέλω να πω, δεν θα είναι μοντέρνος και σύγχρονος. Θα είναι σαν να μετενσαρκώνονται πίσω στο χρόνο, κατά κάποιον τρόπο, θα μετενσαρκώνονται σε αυτό που αποκαλώ  Υπόγειο Κόσμο.

Έτσι λοιπόν, συμβαίνουν όλα αυτά και θέλω να το νοιώσετε για μια στιγμή- επειδή μερικές φορές ξεχνάτε, χάνεστε κι εσείς – γιατί επιλέξατε να είστε εδώ αυτή την στιγμή. Γιατί επιλέξατε να βρίσκεστε σε αυτό τον πλανήτη, είτε είστε  στα 30, στα 40, στα 50, στα 60, όποια ηλικία κι αν έχετε. Γιατί επιλέξατε να είστε εδώ σε μια από τις πιο κρίσιμες εποχές από όλες, σε μια από τις πιο προκλητικές εποχές.
Θέλω να το νοιώσετε. Δεν θέλουμε μουσική, απλά να νοιώσετε πραγματικά για μια στιγμή. Το επιλέξατε.

( παύση)

Δεν υπάρχει λάθος γύρω από αυτή την ενσάρκωση. Ξέρω ότι πολλοί από εσάς σκεφτήκατε, «Εντάξει, πώς και δεν έχω κάνει  περισσότερα σε αυτή την ζωή;» ή, «Πώς και δεν έχω καταφέρει περισσότερα; Πώς και δεν έχω γράψει δημοφιλή βιβλία ή πώς και δεν έχω φτιάξει μια μεγάλη επιχείρηση;» Δεν ήρθατε εδώ για αυτό. Θέλω να πω, μπορείτε να τα κάνετε κι αυτά αν θέλετε, αλλά οι περισσότεροι από εσάς έχετε επιλέξει να μην τα κάνετε. Ήρθατε εδώ σε αυτή την ζωή για ένα πράγμα. Είναι η τελευταία σας ενσάρκωση στην Γη, σε αυτή την Γη, και ήρθατε εδώ για να ενσωματώσετε το Πνεύμα, τον Μάστερ. Ήρθατε εδώ για να ενώσετε τον άνθρωπο με τον Μάστερ σε αυτή τη ζωή.

Ήταν ένα ήσυχο ταξίδι, ένα μοναχικό ταξίδι, ένα δύσκολο ταξίδι, κι αυτό οφείλεται στις αμφιβολίες σας , οφείλεται  στο ότι κάθε τόσο χάνατε την εσωτερική σας πυξίδα, αυτό το εσωτερικό σας γνωρίζειν, σχετικά με το γιατί επιλέξατε να είστε εδώ. Δεν ήρθατε εδώ για να σώσετε τον πλανήτη. Δεν λειτουργεί έτσι. Αλλά ξέρετε, εξαιτίας της εργασίας που κάνετε μέσα σας, επειδή αναλάβατε πράγματα που δεν ήταν δικά σας- γνωρίζετε τί κάνετε με το να είστε εδώ, με την παρουσία σας. Όχι μέσω μιας διάλεξης, όχι κάνοντας τελετές, ούτε κηρύττοντας, αλλά απλά με την παρουσία σας στον πλανήτη και την παραμονή στο σώμα σας και ουσιαστικά αλλάζοντας ολοκληρωτικά τα δυναμικά του σώματος, το DNA.

Το DNA είναι αυτό το  εντυπωσιακό ,το  ακατανόητο φωτεινό νήμα, ένα πνευματικό νήμα, που μερικές φορές το αποκαλούμε αγγελικό νήμα. Είναι η ζωοδότρια δύναμη που κρύβεται πίσω από όλα.  Είναι ο προγραμματισμός. Είναι το λογισμικό της ζωής. Αλλά ακόμα κι αυτό τώρα αλλάζει.

Το σώμα σας αλλάζει, και με πιάνουν τα γέλια όταν ακούω τους Σώμπρα να λένε, «Ω, το σώμα μου. Οι πόνοι που περνάω.» Και λέω, «Πάρτε βαθιές αναπνοές και εισπνεύστε το. Αποδεχτείτε το, επειδή εσείς το ζητήσατε. Μην αντιστέκεστε,» και ξέρω ότι ακούγεται αντίθετο από αυτό που εσείς πιστεύετε ότι πρέπει να κάνετε –  να ξεφύγετε από αυτό, να γεμίσετε τον εαυτό σας με συμπληρώματα διατροφής και ιερά λάδια και όλα τα άλλα. Όχι. Περνάτε μέσα από μια αλλαγή φαινόμενο. Μπορείτε να αφεθείτε και να  το ζήσετε;

 Επομένως, θυμηθείτε για μια στιγμή, γιατί είστε εδώ, γιατί ειδικά αυτή την εποχή. Έχω πει σε όλους σας, ότι θα μπορούσατε να είχατε επιτρέψει την φώτισή σας σε κάποια προηγούμενη ενσάρκωση. Θα μπορούσατε να είχατε πεθάνει αμέσως και να  κάνατε το πέρασμα στην άλλη πλευρά.  Αλλά είπατε, «Όχι, θα έρθω σε αυτή την εποχή, και θα περάσω μέσα από την διαδικασία αλλαγής του σώματος.»

 Όπως είπα και στην ομάδα της Αυστραλίας, είναι σαν να είσαστε ένα αεροπλάνο τζετ, που ταξιδεύει με 500 μίλια την ώρα και αποφασίζετε να αλλάξετε ολοκληρωτικά τον εαυτό σας και να βάλετε ολοκαίνουργιες μηχανές, που δεν θα καταναλώνουν παράγωγα πετρελαίου. Τώρα είναι μηχανές τύπου Νέας Ενέργειας. Θα αλλάξετε ολοκληρωτικά ολόκληρο το πλαίσιο του αεροσκάφους και όλα τα υπόλοιπα ενώ πετάτε. Αυτό ακριβώς κάνετε. Το κάνετε εν πτήση, και είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Θεότρελο. Τρελό.
Θα μπορούσατε να αφήσετε κάποιους άλλους να το κάνουν πρώτοι, αλλά δεν το κάνατε . Είπατε, «Όχι, θα το κάνω,» αλλά μετά, κάθε τρεις και λίγο- ναι, κάθε τρεις και λίγο- κάθε βράδυ ακούω τους περισσότερους από εσάς να λέτε, «Ω! Τι συμβαίνει Αντάμους;» Κι εγώ σας λέω, « Φωτίζεστε». Και λέτε, «Νόμιζα πως θα είχε πλάκα.» κι εγώ σας λέω, « Ποιος σας το είπε αυτό;!» ( γέλια) Δεν σας είπα ποτέ κάτι τέτοιο.
Ο Τοβίας δεν σας είπε ποτέ κάτι τέτοιο. Πέθανε φυλακισμένος μέσα στην φώτισή του. Θέλω να πω ότι η φώτιση δεν είναι κάτι χαριτωμένο. Όχι βέβαια. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα φαινόμενο, αλλά η διαδικασία της φώτισης; Πφφφ! Ξέρετε, είναι απαίσια, άθλια.
Ας πάρουμε λοιπόν μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό ( ο Αντάμους γελάει). Ναι,

2η  ερώτηση- Τι συμβαίνει Με Εσάς;

 ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επόμενη ερώτηση. Τι συμβαίνει με εσάς αυτή την στιγμή; Μιλήσαμε για το τι συμβαίνει στον κόσμο. Τι αντιμετωπίζετε εσείς; Θα σας δώσω τους δυο με τρεις τελευταίους μήνες και θέλω να είστε σύντομοι. Δεν θέλω να ακούσω πολλά για τις παλιές σας ιστορίες. Να είστε σύντομοι. Τι συμβαίνει με σένα Πάτρικ;

ΠΑΤΡΙΚ: Αυτό που μου συμβαίνει τους τελευταίους δυο με τρεις μήνες, και θα ήταν πολύ ενδιαφέρον αν το νοιώθουν κι άλλοι Σώμπρα, είναι, με μια απλή πρόταση,  πλήξη  με τα ανθρώπινα και έλλειψη πάθους.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ωραία, ωραία. Ω, μα τότε  βρίσκεσαι ακριβώς εκεί που θα έπρεπε να είσαι.
ΠΑΤΡΙΚ: Προφανώς ( γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Πλήξη και έλλειψη πάθους. Και δεν μπορείς να προσποιηθείς. Δεν μπορείς να προσποιηθείς το πάθος.
ΠΑΤΡΙΚ: Θέλω να πω, το προσπάθησα-  το ζητάω …. Επιτρέπω στο Εγώ Είμαι πάθος μου, αλλά δεν μπορώ να το εξαναγκάσω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, δεν μπορείς.
ΠΑΤΡΙΚ: Κι έτσι  κάποιες στιγμές το νοιώθω αλλά δεν είναι κάτι σταθερό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, νομίζω ότι αυτό είναι το χειρότερο κομμάτι της φώτισης- χάνεις το πάθος σου. Δεν υπάρχει τίποτε και είναι απολύτως κατάλληλο, επειδή αυτά τα πάθη είναι παλαιά. Ήταν βασισμένα στον άνθρωπο. Και προσπαθείς να τα αναστήσεις και να επαναφέρεις το πάθος και είναι σαν να λες, «Ποιον κοροϊδεύεις;» , ξέρεις.
ΠΑΤΡΙΚ: Ακριβώς.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και βουλιάζεις σε αυτό το βάθος, σε αυτή την απελπισία, σαν να λες, « Ω! Γιατί βρίσκομαι σε αυτό τον πλανήτη;» Και βαριέσαι αφόρητα και προσπαθείς να βρεις κάτι να περάσει η ώρα σου και όλα τα υπόλοιπα.
ΠΑΤΡΙΚ: Και έχω πολύ ελεύθερο χρόνο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχεις πολύ ελεύθερο χρόνο.
ΠΑΤΡΙΚ: Έχω αφθονία χρόνου! ( ο Πάτρικ γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και, όχι, βασικά εκεί θα έπρεπε να είσαι, επειδή κάνεις την μετάβαση ή εξελίσσεσαι ή όπως θέλεις πες το. Θα μιλήσω γι αυτό σε λίγο. Επομένως….
ΠΑΤΡΙΚ: Δεν πιστεύω ότι είμαι ο μόνος που ζω αυτή την εμπειρία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι κανείς άλλος που βαριέται και του λείπει το πάθος; ( κάποια χέρια σηκώνονται και ο Πάτρικ γελάει) Είναι κανείς που θέλει να γράψει κάνα δυο βιβλία για το θέμα; Ναι. «Βαριεστημένος Χωρίς Πάθος».
Ναι. Τι συμβαίνει αυτή την στιγμή στην ζωή σου;
ΜΕΡΕΝΤΙΘ: Θα έλεγα, « Παρομοίως.»
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Παρομοίως.
ΜΕΡΕΝΤΙΘ: Αλλά ίσως και λίγο περισσότερο, έχω φτάσει στην απελπισία. Έχω αφθονία ελεύθερου χρόνου!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: (  γελώντας) Αφθονία ελεύθερου χρόνου!
ΜΕΡΕΝΤΙΘ: Και είμαι ανοιχτή, επομένως….
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Μήπως έχεις διανοητικές προκλήσεις αυτή την στιγμή; Μιλάς αρκετά με τον εαυτό σου;
ΜΕΡΕΝΤΙΘ: Ναι το κάνω αυτό, προσπαθώ να ζω με την καρδιά μου και όχι με το μυαλό μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και πώς πάει αυτό;
ΜΕΡΕΝΤΙΘ: Είναι μια πρόκληση. Αλλά είναι καινούργιο για μένα….
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μιας και λέμε παρομοίως, έτσι θα έπρεπε να λένε όλους εσάς που επιστρέφετε σε μια άλλη ζωή, απλά, «Παρομοίως» ( κι άλλα γέλια). Τα ίδια και τα ίδια, πάμε πάλι. Αλλά δεν είστε έτσι εσείς. Αυτό είναι. Η τελευταία σας ενσάρκωση.
Οκ, τι άλλο; Δυο ακόμα. Τι άλλο συμβαίνει στην ζωή σου;
ΣΟΥΖΑΝ: Πολλά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και ποια είναι τα  κυριότερα;
ΣΟΥΖΑΝ: Τα κυριότερα. Ε λοιπόν, περνάω ένα μεγάλο διάστημα κατάθλιψης.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αχα. Ω, σπουδαία ( η Σούζαν γελάει). Ναι.
ΣΟΥΖΑΝ: Και το σώμα μου πονάει εδώ κι εκεί.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΣΟΥΖΑΝ: Νοιώθω επίσης ότι όλα ενώνονται. Έχω μια  αίσθηση ενότητας.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Δεν είναι  παράξενο;  Όλα να διαλύονται και να υπάρχει μια αίσθηση ενότητας.
ΣΟΥΖΑΝ: Μου αρέσει.  Και νοιώθω την καρδιά μου και Είμαι Εδώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα σου δώσω μια πατρική συμβουλή σαν Αναληφθείς Δάσκαλος. Μην προσπαθείς  να εξαναγκάσεις οτιδήποτε αυτή την στιγμή. Μην πιεστείς να είσαι ευτυχισμένη. Θα σας το εξηγήσω εντός ολίγου, αλλά μην το κάνεις.
ΣΟΥΖΑΝ: Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Περνάτε μέσα από μια κατάσταση. Περνάτε μέσα από μια μετάβαση, ξέρετε. Οδηγείτε το αυτοκίνητό σας, ο δρόμος είναι ανοιχτός, η μέρα είναι υπέροχη.
ΣΟΥΖΑΝ: Μμμ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ξαφνικά, μπαίνετε σε ένα τούνελ, ξέρετε, αυτά που χτίστηκαν κόβοντας ένα βουνό. Είναι σκοτεινά μέσα στο τούνελ, δεν μπορείτε να δείτε και δεν ξέρετε πού βρίσκεστε, και νοιώθετε παράξενα και κλειστοφοβικά- μέχρι να βρεθείτε στην άλλη πλευρά του βουνού. Είναι το ίδιο πράγμα. Περνάτε μέσα από όλα αυτά και… εντελώς ξαφνικά όλα σκοτεινιάζουν και γκρεμίζονται. Και μετά ανησυχείτε και  προσπαθείτε να το ξεπεράσετε παίρνοντας φάρμακα ή κάνοντας διαλογισμό. Προσπαθείτε να πάρετε κάτι, είτε αλκοόλ είτε ναρκωτικά ή οτιδήποτε άλλο , συμπληρώματα ή πηγαίνετε σε κατασκηνώσεις με ομάδες που χύνουν καθαγιασμένο ιδρώτα . Ξεχάστε τα. Ή προσπαθείτε να κάνετε διαλογισμό ή να πάρετε φάρμακα. Μην το κάνετε.

Τι να κάνετε; Επιτρέψτε. Επιτρέψτε. Όσο παράξενο κι αν φαίνεται, αυτά που περνάτε τώρα, είναι η μεγαλύτερη εμπειρία από όλες σας τις ενσαρκώσεις. Περνάτε μέσα από την διαδικασία της ενσωματωμένης φώτισης και κάποιες μέρες είναι πολύ δύσκολα. Θέλω να πω, κάποιες μέρες το μόνο που θέλετε είναι να ξεράσετε πάνω στην πνευματικότητά σας επειδή είναι τόσο δύσκολα ( γέλια), και κάποιες άλλες μέρες, είναι σαν να λέτε, «Ω, ναι. Όλα ενώνονται.» Είναι απόλυτα φυσιολογικό. Δεν έχετε κάποιο πρόβλημα. Δεν υπάρχει πρόβλημα όταν το σώμα σας πονάει.

Θα ήθελα να σας δείξω τι συμβαίνει στο κυτταρικό σας επίπεδο, στο DNA σας και εσωτερικά. Φέρνετε  ολοκληρωτικά μέσα σας ένα πολύ διαφορετικό – δεν μου αρέσει ο όρος φωτεινό σώμα, επειδή όλοι νομίζουν ότι είναι ένα φανταχτερό και λαμπερό πράγμα, ενώ δεν είναι κάτι τέτοιο. Φέρνετε μέσα σας ένα πραγματικά  ενεργειακό σώμα το οποίο είναι σχετικά ανεξάρτητο, έτσι ώστε δεν θα χρειάζεστε πια να τρέφεστε από τους άλλους , ούτε θα χρειάζεστε φαγητό, ούτε οτιδήποτε άλλο. Ένα πραγματικά ενεργειακό σώμα. Δεν είναι παρασιτικό. Ενώ όλα τα ανθρώπινα σώματα είναι παρασιτικά. Πρώτα από όλα, έχετε παράσιτα στα έντερά σας αυτή την στιγμή. Όντως. Ακούστε « Αρρρρ! Βγάλτε με από εδώ!» ( ο Αντάμους μιλάει τσιριχτά και ξεσπούν σε γέλια). Το ίδιο το φυσικό σας σώμα είναι  παρασιτικό. Χρειάζεται ενέργεια για να τραφεί, είτε αυτή προέρχεται από άλλους ανθρώπους , είτε είναι τροφή ή οτιδήποτε άλλο. Είστε εθισμένοι. Το πραγματικό ενεργειακό σώμα που έρχεται, δεν τα χρειάζεται αυτά. Είναι – δεν θέλω να πω 100 τοις εκατό – αλλά είναι ανεξάρτητο κατά έναν μεγάλο βαθμό.

Κι έτσι λοιπόν, περνάτε αυτή την διαδικασία εν πτήση. Ξαναφτιάχνετε τον εαυτό σας. Θα ήταν πιο εύκολο αν πεθαίνατε και ξεκινούσατε από την αρχή. Αλλά είστε πεισματάρηδες. Επιμένατε,  «Όχι, θα μείνουμε. Θα το κάνουμε εδώ πέρα κατά την διάρκεια της ζωής μας,» , κι έτσι, πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Είστε ακριβώς εκεί που θα έπρεπε να είστε.
ΣΟΥΖΑΝ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Άλλος ένας, στα γρήγορα. Τι συμβαίνει με σένα αυτή την στιγμή;
ΣΕΡΡΥ: Νοιώθω ότι είμαι επιβάτης στο πιο τρελό τρενάκι ενός  λούνα  παρκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτή την στιγμή, σήμερα, είσαι στην κορυφή ή στην βάση; Ή μήπως ουρλιάζεις στην κατάβαση;
ΣΕΡΡΥ: Όχι, σήμερα νοιώθω καλά. Είμαι με τους  Σώμπρα, ξέρεις.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΣΕΡΡΥ: Είμαι χαρούμενη σήμερα. To πρόσωπο που θα προτιμούσα να είμαι, είναι εδώ σήμερα. Ο Μάστερ είναι εδώ .
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΣΕΡΡΥ: Υπάρχει πολύ μεγαλύτερη ένταση όταν είναι μόνο ο άνθρωπος, οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.
ΣΕΡΡΥ: Σαν να έρχονται όλοι αυτοί οι φόβοι- οικονομικής ανασφάλειας φόβοι, επειδή είμαι άνεργη  εδώ και δυο χρόνια περίπου και…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, τι μου λες!
ΣΕΡΡΥ: Είναι που… ( γέλια) Ναι. Θα χάσω τον…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Να υποθέσω ότι θα έπρεπε να δουλεύεις;! Να έχεις μια καλή δουλειά, να εργάζεσαι σκληρά.
ΣΕΡΡΥ: Χάνω εμένα, χάνω τον έλεγχο που νομίζω ότι έχω. Καταλαβαίνεις, είναι πολύ έντονο όλο αυτό, Αντάμους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Είναι όντως πολύ έντονο.
ΣΕΡΡΥ: Θέλω να πω ότι ακόμα και το σώμα μου τρέμει, οκ. Και είναι σαν να λέω, « Ω Θεέ μου! Δεν είναι καθόλου ευχάριστο!»
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, είναι, κατά κάποιο παράξενο τρόπο .
ΣΕΡΡΥ: Ναι. Και κάποιες άλλες μέρες, όταν είμαι ο Μάστερ, νοιώθω να αγαπάω την ζωή. Έχω εμπιστοσύνη σε ό,τι κι αν έρθει. Ξέρεις, Ahmyo,  εδώ είμαστε! Και, ξέρεις, αυτό είναι. Είναι τα δυο άκρα αντίθετα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Εγώ αυτά τα αποκαλώ  μέρες «συντονισμού» και μέρες  «αποσυντονισμού».
ΣΕΡΡΥ: Μεγάλα χρονικά διαστήματα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Υπάρχουν μέρες που είστε συντονισμένοι με τον Μάστερ, ο άνθρωπος και ο Μάστερ. Και ο Μάστερ-  ξέρω ότι αυτό θα ακουστεί κάπως ανελέητο – όμως ο Μάστερ δεν δίνει δεκάρα, επειδή ο Μάστερ δεν χρειάζεται ενέργεια.
 Ο Μάστερ δεν έχει ανάγκη μια  ανθρώπινη μορφή για να υπάρχει.
Ο Μάστερ δεν χρειάζεται δουλειά.
Ο Μάστερ τα βλέπει αυτά και λέει: «Ω, πότε επιτέλους θα σταματήσει ο άνθρωπος να δουλεύει τόσο σκληρά και απλά να επιτρέψει;» Επομένως, ο Μάστερ είναι κάπως αδιάφορος.
Ο Μάστερ δεν έρχεται για να σας σώσει την ζωή, να σας βρει δουλειά, ένα καινούργιο σπίτι, την αδερφή ψυχή ή κάποιον σύντροφο ή οτιδήποτε άλλο
.
Ο Μάστερ λέει, « Χέι, άνθρωπε, μπορείς απλά να επιτρέψεις, επειδή έτσι κι αλλιώς ήδη συμβαίνει.» Ναι.
Ο Μάστερ γελάει πολύ. Δεν ξέρω αν ακούτε αυτό το μικρό γελάκι στο βάθος όταν η ζωή σας πάει χάλια!  Δεν είμαι εγώ  Δεν είμαι εγώ, σας το εγγυούμαι. Φεύγω και πάω κάπου αλλού να γελάσω, αλλά ο Μάστερ λέει, « Το κάνεις τόσο διαβολεμένα δύσκολο.» Ναι. Ναι. Οκ. Ωραία. Σε ευχαριστώ.

Αλλάζετε

Οπότε, τι συμβαίνει με τους Σώμπρα αυτή την στιγμή; Θα  τα συνοψίσω,  όπως έκανα και με τις ειδήσεις. Είστε σε διαδικασία μετάβασης. Είστε σε διαδικασία  μιας σπουδαίας  μετάβασης αυτή την στιγμή, μιας σπουδαίας εξέλιξης Εαυτού. Ξαναφτιάχνετε το σώμα σας, ξεκινώντας από ένα υπόγειο επίπεδο του DNA,  ένα επίπεδο που δεν έχει να κάνει με τα άτομα ( *εννοεί τα άτομα του DNA)   ή με το ανθρακικό επίπεδο. Όλα αλλάζουν.

Τώρα, ακόμα κοιτάζεστε  στον καθρέφτη  και λέτε, «Ε λοιπόν, εξακολουθώ να  βλέπω το ίδιο πρόσωπο και δείχνει να γερνάει μέρα με την μέρα.» Θα γεράσει λιγάκι, εξαιτίας της τρομακτικής ενέργειας, που καταναλώνει το ανθρώπινο σώμα αυτή την στιγμή- κοιτάξτε επίσης και την όρεξή σας- τρομακτική ενέργεια και περνάει μέσα από μια διαδικασία αλλαγής που ουσιαστικά δεν χρειάζεται καθόλου ενέργεια.
Αλλά ο άνθρωπος ανησυχεί πάρα πολύ γι αυτό , και ο άνθρωπος παραπαίει στην παλιά βιολογική εξέλιξη, στον κύκλο εξέλιξης του homo sapiens, κι ακόμα προσπαθεί να τον ακολουθεί. Αλλά ο Μάστερ, αυτό που θα λέγατε το ενεργειακό σώμα, εισέρχεται μέσα σας και αυτό είναι που τα προκαλεί όλα αυτά – ένα συναίσθημα αποπροσανατολισμού, «Τι θα συμβεί  μετά;»  Και φόβοι, «Θα πεθάνω; Θα χάσω το μυαλό μου;» Και μετά έρχονται ο αμφιβολίες.
Είστε πολύ καλοί στην αμφισβήτηση. Έχετε τελειοποιήσει την τέχνη της αμφιβολίας  με πολλούς  τρόπους και την εδραιώνετε  μέσα σας.
«Ωωω!  Δεν ξέρω τι να κάνω. Ω, θα το κάνω. Θα βάλω μέσα μου την αμφιβολία. Θα αμφιβάλλω για όλα όσα κάνω. Θα αναλύω τον εαυτό μου και θα τον απομονώνω και θα οδηγήσω τον εαυτό μου στην απόλυτη βαρεμάρα και έλλειψη πάθους και όλα τα άλλα.» Κι αυτό κατά κάποιο τρόπο είναι αποτελεσματικό, επειδή σας φθείρει. Και μέσα σε αυτή την φθορά, λαμβάνει χώρα ένα πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο.
Μέσα σε όλα όσα περνάτε αυτή την στιγμή, δεν γίνεται να το κάνετε λάθος. Μπορεί να το κάνετε μίζερα. Μπορεί να το κάνετε με τον δύσκολο τρόπο, αλλά δεν μπορείτε να το κάνετε λάθος.  Θα συμβεί. Έχει ήδη συμβεί,  η ολοκληρωτική ανάληψη. Σας είπα από την αρχή, χαλαρώστε μέσα στην  φώτισή σας. Ηρεμήστε. Ο άνθρωπος δεν έχει την ευθύνη και δεν μπορεί να φέρει την φώτιση. Ο άνθρωπος δεν έχει ιδέα. Ο άνθρωπος θα προσπαθήσει να εξανθρωπίσει
την φώτιση. Μα τότε θα είναι περιορισμένη, τότε θα είναι- ε, θα είναι πολύ βαρετά.

Ο άνθρωπος δεν μπορεί να φέρει την φώτιση επειδή εξακολουθείτε να λειτουργείτε μέσα από τις περιορισμένες σας αισθήσεις. Αλλά ο άνθρωπος απλά επιτρέπει, χαλαρώνει μέσα στην φώτιση, κοιτάζει την κάθε εμπειρία, είτε είναι σωματικός πόνος, είτε είναι απόλυτη  πλήξη, κάθεται πίσω, τα κοιτάζει και λέει, « Ουάου! Κοίτα τι γίνεται!» επειδή ταυτόχρονα συντελούνται μεγάλες αλλαγές στο σώμα σας – και δεν εννοώ το φυσικό σας σώμα, αλλά το ενεργειακό σώμα που είστε – το οποίο τελικά θα αλλάξει το φυσικό σώμα. Και όχι, δεν θα  είστε ή δεν θα φαίνεστε απαραιτήτως 50 χρόνια νεότεροι. Δεν θα θέλετε να ζήσετε μέχρι τα 500, σας το εγγυώμαι, είτε είστε στο ενεργειακό σας σώμα είτε όχι.

Θυμηθείτε για μια στιγμή, αν μπορείτε, πώς ήταν το κυτταρικό επίπεδο την Λαιμούρια εποχή, τότε που ήσασταν ακόμα σε αιθερική, αέρινη μορφή. Δεν είχατε ενσωματωθεί ακόμη πλήρως στην βιολογία σας. Απλά δοκιμάζατε τις διάφορες μορφές ζωής στον πλανήτη, αλλά δεν είχατε μπει ακόμα στους καρμικούς κύκλους, κι έτσι ήσασταν κάπως ανάλαφροι, κάπως σαν ατμός. Σαν να ήσασταν και ταυτόχρονα να μην ήσασταν εκεί. Το βιώνατε σαν εμπειρία αλλά δεν σας παγίδευε.  Θυμηθείτε εκείνα τα χρόνια για λίγο. Όλοι σας περάσατε από εκεί.

(παύση)
Είναι η εποχή που ουσιαστικά αναπτύξατε τόση αγάπη για την φύση και ιδιαίτερα για τα στοιχειακά. Περίπου προς τα εκεί πάτε και τώρα. Με άλλα λόγια, χωρίς πολύ σωματικό βάρος, όχι τόσο συνδεδεμένοι με το σώμα ή το μυαλό. Είναι ένα περίεργο συναίσθημα, επειδή όπως ακριβώς συμβαίνει και με τις άλλες ομάδες που είναι στην Γη αυτή την στιγμή, εκείνους που θα πάνε στον Υπόγειο Κόσμο, σε εκείνη την χώρα που φτιάχτηκε ακριβώς γι αυτούς, που τους αρέσει η αυστηρότητα και η σκληρότητα, έτσι κι εσείς, έχετε ένα κομμάτι του εαυτού σας, που  εμμένει τόσο πολύ στο παλαιό φυσικό σώμα- επειδή όλοι σας πραγματικά θυμάστε- « Πότε θα βελτιωθεί το σώμα μου; Πότε θα γίνει πιο κοφτερό το μυαλό μου;» Και δεν γίνεται. Δεν γίνεται, ούτε και πρόκειται να γίνει.

Δεν είμαστε εδώ για να τελειοποιήσουμε την ανθρώπινη κατάσταση. Πρώτα από όλα, επειδή ποτέ δεν μπορεί να γίνει τέλεια. Υπάρχει, θα μπορούσατε να πείτε, ένα κρυμμένο  κουμπί βαθιά μέσα στην ενέργεια του καθενός, το οποίο δεν επιτρέπει  την τελειοποίηση της ανθρώπινης κατάστασης , επειδή τότε δεν θα φεύγατε ποτέ. Δεν έχετε όλα τα κομμάτια του παζλ, με άλλα λόγια, κι έτσι ποτέ δεν θα το συμπληρώσετε. Κι αυτό είναι καλό, επειδή κάτι τέτοιο πραγματικά θα σας παγίδευε εδώ.
Αυτή την στιγμή περνάτε μέσα από μια διαδικασία που φαίνεται πολύ παράξενη στον άνθρωπο, και  έχει χάσει τον έλεγχο.

Όλοι σας έχετε υψηλά επίπεδα ελέγχου, αλλιώς δεν θα ήσασταν εδώ, ιδιαίτερα οι Σώμπρα. Πολλοί από εσάς λένε, « Όχι, δεν ασκώ έλεγχο.» Ναι καλά! ( ο Αντάμους ξεροβήχει και ακούγονται γέλια). Νομίζω πως  έπαθα κιόλας δυσπεψία. Όχι, έχετε ασκήσει πολύ μεγάλο έλεγχο στην βιολογική και την ψυχική διαδικασία. Γίνατε μεγάλοι δεξιοτέχνες σ αυτό , αλλά ξαφνικά τώρα χάσατε τον έλεγχο.

Ο άνθρωπος χάνει τον έλεγχο ή τουλάχιστον την αντίληψη του ελέγχου. Ο άνθρωπος νοιώθει  ότι όλα καταρρέουν. Δεν μπορείτε πλέον να εστιάσετε εδώ. Δεν μπορείτε να βασίζεστε στις παλιές μεθόδους χειρισμού των καταστάσεων.

Ιδιαίτερα τις τελευταίες δυο εβδομάδες έχω δει πολλούς από εσάς – δεν μπορείτε καν να διαβάσετε μια σελίδα σε ένα βιβλίο, επειδή τα μάτια σας ταξιδεύουν . Ο εγκέφαλός σας ταξιδεύει. Και σκέφτεστε, « Τι δεν πάει καλά με μένα;» Και φυσικά, βγάζετε το συμπέρασμα είτε ότι γερνάτε, ή ότι παθαίνετε Αλτζχάιμερ ή ότι το χάνετε!
Τίποτε από όλα αυτά δεν συμβαίνει. Απλά περνάτε μέσα από μια  διαδικασία μεταμόρφωσης. Χάνετε τον έλεγχο, και ακριβώς έτσι πρέπει να γίνει. Το σώμα σας αντιδρά με περίεργους τρόπους.

Θα έλεγα ότι, μέσα σε μια τυπική μέρα, ακούω περίπου 27 τοις εκατό των Σώμπρα να λένε, «Ω, πεθαίνω. Μάλλον πεθαίνω.» Είναι πολύ δραματικό, «Ωωωω, πεθαίνω. Θα πάθω κάποια ασθένεια.» Οι περισσότεροι δεν παθαίνουν τίποτε, επειδή το σώμα αλλάζει με ραγδαίους ρυθμούς αυτή την στιγμή. Και ναι, κατά καιρούς πονάει. Αν φορούσατε ποτέ σιδεράκια στα δόντια  όταν ήσασταν πιο νέοι, θα θυμάστε ότι δεν ήταν και τόσο ευχάριστο. Αλλά το τελικό αποτέλεσμα ήταν ότι αποκτήσατε ίσια δόντια. Ε λοιπόν, εδώ περνάτε μέσα από μια τεράστια διαδικασία αλλαγής του σώματος. Είναι πιο εύκολο να πεθάνετε, αλλά δεν θα το κάνετε. Θα πονάει πότε- πότε.
Και το μυαλό σας. Το καημένο το μυαλό ( γέλια). Θα μιλήσουμε πολύ γι αυτό το θέμα στο ProGnost, αλλά το μυαλό δεν θα λειτουργεί πια όπως παλιά. Το μυαλό δεν μπορεί, κυριολεκτικά – να σας δώσω μια μικρή γεύση του ProGnost – η εποχή του μυαλού έχει τελειώσει σ αυτό τον πλανήτη, και δεν μιλάω για το μέλλον. Μιλάω για κάτι που έχει ήδη συμβεί.

Τα κομπιούτερ είναι πιο έξυπνα από εσάς. Πιο γρήγορα, πιο αποτελεσματικά, δεν χρειάζονται τροφή. Τα κομπιούτερ είναι πιο γρήγορα. Όταν γκουγκλάρετε, έτσι νομίζω το λέτε, πάτε σε αυτές τις μηχανές αναζήτησης και γράφετε – τι γράφετε; ( κάποιος λέει,  «Ντόναλντ Τραμπ» ) Ντόναλντ Τραμπ.
Ας πούμε ότι γκουγκλάρετε ««Σαιν Ζερμαίν». Ναι, ναι, ναι. Πολύ καλύτερο. Γκουγκλάρετε «Σαιν Ζερμαίν». Σε κλάσματα δευτερολέπτου , το κομπιούτερ περνάει μέσα από τρισεκατομμύρια  διαφορετικές εκδοχές. Τρισεκατομμύρια. Ξέρετε, πατάτε ένα κουμπί κι αυτό το μικρό πραγματάκι αρχίζει να στριφογυρνάει κάθε λίγο και μετά από πέντε δευτερόλεπτα βρίζετε (γέλια). Μπήκε μέσα σε πάνω από ένα εκατομμύριο διαφορετικές δυνατότητες ,που βασίζονται σε αναλύσεις όλων των δεδομένων, που υπάρχουν αυτή την στιγμή στον πλανήτη. Το μυαλό σας δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Η εποχή του μυαλού τελείωσε. Αυτή είναι η τελευταία αληθινή εποχή του μυαλού.

 Είναι κάτι που το χρεώνεστε εσείς, ουσιαστικά, είτε το πιστεύετε είτε όχι. Ακόμα και σε αυτούς που λένε, «Ποιος εγώ; Δεν είμαι καθόλου τεχνοκράτης». Δεν χρειάζεται να είστε. Οδηγείτε την κούρσα σε αυτή την αλλαγή του μυαλού. Βέβαια, δεν θα αλλάξουν όλα μέσα στις επόμενες δυο, τρεις γενιές. Θα πάρει καιρό. Όμως  αυτή την στιγμή συντελούνται δραματικές αλλαγές στον πλανήτη.
Θα σας δώσω ένα μικρό στοιχείο πάνω σε αυτό. Γιατί θα πρέπει το μυαλό να λύνει πολύπλοκους υπολογισμούς; Γιατί να  κάθεται με ένα κομμάτι χαρτί και να κάνει πολύπλοκες μαθηματικές πράξεις, από την στιγμή που μπορεί απλά να πατήσει ένα κουμπί; Γιατί; Το μυαλό όμως νοιώθει, «Ω, Θεέ μου. Πήρε την θέση μου ένα κομπιούτερ, ένα ρομπότ,» και αυτό το συναίσθημα είναι ένα ακόμα στοιχείο που προστίθεται σε όλα τα υπόλοιπα ,που σας κάνουν να νοιώθετε χαμένοι. Επομένως, εσείς , σαν Σώμπρα που είστε, λέτε, «Τι συμβαίνει με το μυαλό μου; Τι να κάνω;» Και αρχίζετε να παίρνετε συμπληρώματα διατροφής.  Αρχίζετε να παίρνετε συμπληρώματα για να κρατάτε ξύπνιο το μυαλό, και εγώ είμαι υποχρεωμένος να σταματήσω και να  πω, «Σκασμός».

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Αφεθείτε να βιώσετε την εμπειρία αυτής της διαδικασίας που περνάτε, χωρίς να το πολεμάτε, χωρίς να παίρνετε φάρμακα ή χωρίς να κάνετε διαλογισμό πάνω σ αυτό. Επιτρέψτε το. Αγκαλιάστε το. Μείνετε μαζί του. Είστε ακριβώς, ακριβώς εκεί που θα έπρεπε να είστε αυτή την στιγμή σωματικά, διανοητικά, και με όλα τα άλλα.

 Όχι, δεν είναι όμορφο. Δεν είναι όμορφο. Δεν ήταν για κανέναν από τους άλλους Αναληφθέντες Δασκάλους. Κανείς τους δεν είχε όμορφη, καλή φώτιση. Η δικιά σας είναι πολύ πιο εύκολη σε σύγκριση με αυτά που πέρασαν εκείνοι. Τουλάχιστον έχετε ο ένας τον άλλον. Τουλάχιστον έχετε εμένα ( ο Αντάμους γελάει και κάποιοι χειροκροτούν).  Και είμαι εδώ μόνο και μόνο επειδή ζητήσατε έναν καθρέφτη. Αυτό είναι όλο. Δεν είναι στην πραγματικότητα η δική μου σοφία, είναι η δικιά σας. Δεν είμαι εγώ στην πραγματικότητα εδώ πάνω με τις χαζομάρες και τις αποσπάσεις, είναι δικά σας. Είναι δική σας δημιουργία.
Οπότε, είστε ακριβώς εκεί που θα έπρεπε να είστε. Όμως περνάτε μέσα από αυτή την διαδικασία απώλειας του ελέγχου αυτή την στιγμή, και δεν πειράζει. Στην πραγματικά είναι ένα πολύ καλό σημάδι. Όταν νοιώθετε ότι τα πράγματα πια δεν λειτουργούν με τον τρόπο που λειτουργούσαν παλιά – και βέβαια όχι. Το σώμα σας περνάει μέσα από δραματικές αλλαγές που δεν μπορούν ακόμα να υπολογιστούν επιστημονικά, αλλά μέσα στα  επόμενα χρόνια, οπωσδήποτε θα γίνει.

Κάντε τώρα ένα τεστ DNA. Κάντε το τώρα. Σκάστε τα χοντρά – πόσο κοστίζει; ( κάποιος λέει: «εξήντα- εννιά δολάρια»). Εξήντα εννιά δολάρια, είναι τρελό!
Για μια ολόκληρη διαδικασία. Κάντε ένα τεστ τώρα. Κάντε πάλι ένα τεστ μετά από τρία χρόνια και θα δείτε την διαφορά. Ναι. Χρησιμοποιήστε  διαφορετικό όνομα, διαφορετικό e-mail, και όλα τα υπόλοιπα. Αλλά κάντε το ξανά και δείτε τι θα συμβεί. Είστε ακριβώς εκεί που θα έπρεπε να είστε και χάνετε τον έλεγχο.

Τώρα βέβαια, ακούγεται κάπως παράξενο. Ποιον έλεγχο χάνετε; Πάνω σε τι; Ε λοιπόν, είναι ο Μάστερ που επίσης είσαστε. Αλλά αντί να βρίσκεστε σε ένα περιορισμένο φάσμα αισθήσεων  και δημιουργική έκφρασης, όπως ήταν ο άνθρωπος, τώρα ανοίγετε κι αυτό αλλάζει τα πάντα. Αλλάζει και τον έλεγχο ,αν σας έλεγα, «Βγάλε το πόδι σου από το φρένο και τα χέρια σου από το τιμόνι». Δεν παραχωρείτε εξουσία σε κάποιον άλλον – στους αγίους, στους αρχαγγέλους, στους Αναληφθέντες Δασκάλους ή στον Θεό. Δεν είστε πια, «Αφήνομαι στην τύχη, αφήνομαι στον Θεό». Τώρα είστε, «Αφήνομαι στο Εγώ Είμαι.» Δημιουργεί μεγάλο φόβο στον άνθρωπο να αφήσει το τιμόνι και το φρένο- «Τι θα συμβεί;» Ο άνθρωπος έχει συνηθίσει σε μεγάλο βαθμό να ελέγχει κάθε πτυχή της ζωής του. Αφήστε τον έλεγχο αυτή την στιγμή και παρατηρείστε τι θα συμβεί.

Δεν είναι κάτι το αρνητικό για τον άνθρωπο. Με άλλα λόγια, δεν ήταν όλα άσχημα με τον έλεγχο. Ήταν απλά μια εμπειρία. Δεν σημαίνει ότι θα εγκαταλείψετε την ανθρώπινη φύση σας. Όμως ανοίγεστε στο Και, σε διαφορετικές δυνατότητες και  πιθανότητες, στον Μάστερ που είναι μέσα σας. Ανοίγεστε στο Και,  άρα νοιώθετε πολύ παράξενα.
Και ελπίζω ότι όλοι σας έχετε περάσει δύσκολες καταστάσεις τις τελευταίες δυο εβδομάδες , γιατί αυτό σημαίνει ότι επιτρέπετε πραγματικά την φώτιση στην ζωή σας.
Αν είχατε αμφιβολίες και ψυχολογικά θέματα και πισωγυρίσματα και δεν μπορούσατε να κοιμηθείτε καλά και δεν τρώγατε πάρα πολύ και δεν τρώγατε αρκετά, και μετά αναρωτιόσασταν τί σας συμβαίνει και γιατί πονάει το σώμα σας, αυτά δείχνουν  ότι περνάτε μέσα από την ενσωματωμένη φώτιση.

Νοιώστε για μια στιγμή. Κάποιοι από εσάς θα γράψουν καταπληκτικά βιβλία, βίντεο που κανείς δεν θα πιστεύει. Απλά φανταστείτε για μια στιγμή, το βιβλίο της φώτισής σας. Αλλά μην το πάρετε πολύ στα σοβαρά όταν το σκέφτεστε ή όταν το κάνετε πραγματικά. Μην το κάνετε  μουντό. Όπως σας λέω πάντα, διακοσμήστε το λιγάκι, ξέρετε. Χρησιμοποιήστε κάποια θεατρικά. Σταματήστε να κολλάτε στην λάσπη. Διασκεδάστε το. Ξέρετε, « Μου συνέβη κάτι αστείο στον δρόμο προς την φώτιση»- Κουτχούμι- «έχασα τα πάντα! Α!! Έχασα  το μυαλό μου! Έχασα τα πάντα!» Διασκεδάστε το!

Νοιώστε το για μια στιγμή. Το βιβλίο σας για την φώτιση! Όχι κάποιο  βιβλίο  με υπερβολικά  ιερό κείμενο , βαρετό , αλλά ολόκληρη την μετάβαση από αυτό που νομίζατε ότι ήταν απλά μια ακόμα ανθρώπινη ζωή,  στην μεταμόρφωση η οποία κυριολεκτικά θέτει τις βάσεις για την επόμενη εξέλιξη του πλανήτη, επειδή η επόμενη εξέλιξη, η Εξέλιξη Των Εξελίξεων του πλανήτη, δεν θα μοιάζει με αυτή που είχε συμβεί παλιότερα,  πριν εκατό ούτε πριν χίλια ούτε πριν εκατομμύρια χρόνια. Η επόμενη εξέλιξη αυτού του πλανήτη  θα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό, και εσείς  ηγείστε…. ( ένα κινητό χτυπάει και ο Αντάμους σφυρίζει)
ΣΑΡΤ: Γαμώτο!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ντόναλντ εσύ είσαι; ( γέλια- αυτός που χτύπησε το τηλέφωνό του φορούσε νωρίτερα μια μάσκα Ντόναλντ Τραμπ)
ΛΙΝΤΑ: Ωχ ,ωχ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ή μήπως είσαι στο Twitter; Twitter ήταν αυτό. Το ήξερα ότι ο Ντόναλντ θα έμπαινε στο Twitter ( κι άλλα γέλια). Ας το αφήσουμε αυτή τη φορά. Την επόμενη φορά θα πας στην τουαλέτα.  Μπορούμε να φέρουμε μια κάμερα εδώ πέρα για να δούμε πώς αναψοκοκκίνισε; ( κι άλλα γέλια, γελάει κι ο Αντάμους).

Έτσι λοιπόν, ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό. Και τώρα θα μπω στο θέμα του σημερινού Shoud. Μου πήρε, Θεούλη μου, πολλή ώρα μέχρι να φτάσω στο θέμα μας, αλλά ελάτε να πάρουμε μια βαθιά αναπνοή. Είναι κάτι πολύ, πάρα πολύ σοβαρό. Μου πήρε ώρα για να το στήσω.

Είναι Στον Αέρα

Κι αυτό μας φέρνει στο σημείο που βρίσκεστε τώρα, παρά τις δυσκολίες που περάσατε για να φτάσετε μέχρι εκεί, όπου, εξαιτίας αυτού που θα αποκαλέσω ωριμότητα- νομίζω ότι αυτή είναι η κατάλληλη λέξη- εξαιτίας της ωριμότητάς σας, της πνευματικής σας ωριμότητας ή της  ωριμότητας της αφύπνισής σας, εξαιτίας της ικανότητάς σας να διακρίνετε, κάτι στο οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι υστερούν. Δεν ήσασταν πολύ καλοί σε αυτό, αλλά τώρα, έχετε την  ικανότητά  να διακρίνετε ,ενώ πριν  φοβόσασταν να κρίνετε. Λέτε, «Ω, δεν μπορώ να νοιώσω πώς είναι ένας άνθρωπος μέσα του, γιατί τότε ασκώ κριτική.» Πφφφ! Δεν ξέρω. Ο Σαρτ είναι ένας αστείος τύπος, ένας ωραίος τύπος, ένας παράξενος τύπος. Αυτό, ξέρετε, είναι διάκριση ( γέλια)
ΣΑΡΤ: Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και μεγάλη καρδιά, αλλά αυτό είναι παρατήρηση. Έχω μιλήσει γι αυτό το θέμα σε κάποιες από τις συγκεντρώσεις μας με τους Σώμπρα. Είναι παρατήρηση. Δεν είναι κριτική. Φοβάστε τόσο πολύ να παρατηρήσετε, να έχετε επίγνωση του εαυτού σας και των καταστάσεων γύρω σας, επειδή λέτε, «Αυτό είναι κριτική.» Ε όχι. Έχουμε πάει πέρα από αυτό, το έχουμε υπερβεί. Είναι παρατήρηση. 

Βλέπετε κάποιον στο μανάβικο και λέτε- «Ω, Θεέ μου! Αυτός ο άνθρωπος  είναι τόσο άσχημος, όσο και κάποια πουλόβερ που είδα στον Βυσσινί Κύκλο.»
«Ω, δεν πρέπει να σκέφτομαι έτσι.» Όχι, είναι εντάξε – τώρα είναι εντάξει – επειδή αυτό που κάνετε είναι ,ότι πιάνετε τις σκέψεις τους, τις προβολές τους. Δεν τις προβάλλετε εσείς. Εσείς απλά τις πιάνετε. Είναι στον αέρα κι εσείς τις πιάνετε.

Επομένως, το θέμα μου σήμερα είναι, είναι στον αέρα. Ω, και όντως είναι στον αέρα. Θα σας το εξηγήσω σε λίγο. Υπάρχουν πολλά στον αέρα, κι εσείς θα αρχίσετε να τα πιάνετε, επειδή έχετε την ωριμότητα, επειδή έχετε την διάκριση κι επειδή δεν ανησυχείτε πια τόσο πολύ για την κριτική. Λιγάκι μόνο, αλλά τελικά επιτρέπετε στον εαυτό σας την διάκριση. Είναι στον αέρα.
ΕΝΤΙΘ: Μακάρι να μπορούσαμε να πιάσουμε τα νούμερα του λόττο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί; ( γέλια). Όχι, το εννοώ. Έντιθ – χωρίς μικρόφωνο για να μην μπορούν να σε ακούσουν αυτοί που είναι στο ίντερνετ, πόσο αγενές – γιατί λες, «Μακάρι να μπορούσαμε…»   Κοίτα, πρέπει πάντα να ζητάς το μικρόφωνο. Έτσι λοιπόν, η Έντιθ λέει, «Μακάρι να μπορούσαμε να πιάσουμε τα νούμερα που κερδίζουν στο λόττο.» Σοβαρά; Σοβαρά; Γι αυτό είστε εδώ;
ΕΝΤΙΘ: Όχι (γελάει)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, ξέρω ότι το είπες μισο-αστεία, αλλά το άλλο μισό το θέλει διαολεμένα ( γέλια). Γι αυτό είμαστε εδώ; Για να κάνουμε τον άνθρωπο πιο πλούσιο; Θα σας πω ευθύς αμέσως τι θα συμβεί σε κάποιον που βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση συνείδησης. Θα κερδίσει τρία εκατομμύρια δολάρια στο λόττο. Τρία χρόνια μετά, θα εύχεται να μην είχε κερδίσει ποτέ, γιατί βρίσκεται  σε ένα ενεργειακό μοτίβο και απλά παίρνει περισσότερη ενέργεια για να υποστηρίξει τις κακές του συνήθειες, αν έχει, και οι περισσότεροι άνθρωποι που παίζουν λόττο έχουν. Είναι απελπισμένοι. Θέλουν κάτι μαγικό, κάποιο κόλπο, και αυτό ουσιαστικά είναι το χειρότερο που μπορεί να τους συμβεί. Είναι απλά η ίδια ενέργεια. Θα μπουν πιο βαθιά στην έλλειψη αφθονίας. Κατά έναν περίεργο τρόπο, ενώ κερδίζουν  τρία εκατομμύρια, τι κάνουν; Τα τινάζουν στον αέρα. Παίρνουν ναρκωτικά. Τα σκορπάνε σε όλους. Η οικογένειά τους, τους μισεί. Οι φίλοι τους , τους μισούν. Είναι απαίσιο, επειδή, επειδή απλά προσθέτει περισσότερη ενέργεια σε μια άσχημη κατάσταση.

Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε γι αυτά ,επειδή εσείς δεν προσθέτετε περισσότερη ενέργεια στην ανθρώπινη τρύπα, όπως την αποκαλώ, στην ανθρώπινη κατάσταση, συνεπώς εντελώς ξαφνικά συνειδητοποιείτε , «Δεν μου χρειάζεται να κερδίσω το λόττο, δεν θέλω να κερδίσω το λόττο.» Ουσιαστικά είναι μια συλλογή της ενέργειας της  μαζικής συνείδησης, που καθόλου δεν υποστηρίζει το δικό σας ταξίδι. Οπότε, τι κάνεις Έντιθ; Αντί να κερδίσεις το λόττο, τι κάνεις;
ΕΝΤΙΘ: Κοίτα….
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δανείζεσαι χρήματα από την Τζόαν (γέλια). Δεν κάνω κριτική. Τι θα κάνεις;
ΕΝΤΙΘ: Απλά αστειευόμουν.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Απλά αστειευόσουν, αλλά δεν αστειευόσουν. Εδώ είναι το θέμα. Απλά αστειευόσουν, αλλά δεν αστειευόσουν. Έτσι λοιπόν, είναι στον αέρα, «Γιατί να μην μπορούμε να πιάσουμε τα νούμερα του λόττο;» Να είσαι έτοιμη με το μικρόφωνο , Λίντα.
ΛΙΝΤΑ: Ήθελες….
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, αυτό να κάνεις. Τώρα, αρχίζουμε μια νέα φάση εδώ πέρα. Λέγεται «είναι στον αέρα» και είναι όλα, θα σας εξηγήσω σύντομα. Πάρτε μια βαθιά αναπνοή( ο Αντάμους παίρνει μια βαθιά αναπνοή).

Παρατάτε τον ανθρώπινο έλεγχο, επειδή, Έντιθ, ασκείς μεγάλο έλεγχο στην ζωή σου και πραγματικά προσπαθείς να ελέγχεις και τους άλλους, λυπάμαι που το λέω αυτό, αλλά και δεν λυπάμαι. Όχι, πράγματι, ασκείς τεράστιο έλεγχο. Έχεις μεγάλη καρδιά, αλλά υπάρχει πολύς έλεγχος στην ζωή σου και φοβάσαι να τον αφήσεις. Οπότε, τι κάνεις; Αφήνεις τον έλεγχο, παίρνεις μια βαθιά αναπνοή και επιτρέπεις στην ενέργεια να έρθει σε σένα, να σε υπηρετήσει. Δεν κερδίζεις το λόττο. Απλά στέκεσαι εκεί, ίσως και να βαριέσαι, δεν έχεις κάτι να κάνεις, έχεις όλο τον χρόνο στην διάθεσή σου. Δεν σκέφτεσαι. Δεν υπάρχουν μάντρα. Δεν λες, «Εγώ- εγώ-εγώ επιτρέπωωωωω την αφθονία.» ( γέλια). Απλά στέκεσαι εκεί χαζοχαρούμενη και χωρίς έλεγχο κι αν χρειαστεί να κάνεις κάτι, απλά σηκώνεις τα χέρια σου και έρχεται σε σένα.
Είστε μαγνήτες, είστε πόλοι έλξης  ενέργειας, είτε πρόκειται για χρήματα, είτε για αγάπη, είτε για τιμωρία, για βάσανα. Είστε μαγνήτες ενέργειας. Αφήστε τα να έρθουν σε σας. Τόσο απλά.

Αν βγείτε εκεί έξω και προσπαθήσετε απεγνωσμένα να δουλέψετε σκληρά για να κάνετε λεφτά και να προσπαθήσετε να κερδίσετε λαχεία, να προσπαθήσετε να ξεγελάσετε το σύστημα, θα δείτε ότι δεν λειτουργεί έτσι. Βασικά, πηγαίνουμε σε ένα μέρος, όπου θα είμαστε πολύ ανεξάρτητοι ενεργειακά, όπου δεν θα είστε παράσιτα εξαρτώμενοι από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο για υποστήριξη. Είναι αυτό που αποκαλώ κυριαρχία. Κυριαρχία. Και σας το λέω ευθύς αμέσως, είναι στον αέρα.

«Μάστερ, δώσε μου την γαλήνη να επιτρέπω όσα επιλέγω, το κουράγιο να απελευθερώσω όσα δεν είναι δικά μου και την σοφία να γνωρίζω την αναθεματισμένη διαφορά.» ( το κοινό χειροκροτάει).
Θα μπορούσες σε παρακαλώ να το γράψεις στον πίνακα; ( στην Λίντα). Νομίζω  ότι ήταν…. ναι.
ΛΙΝΤΑ: Ω, ναι. Λες και τα θυμάμαι ( γέλια)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το πήρα από ένα πρόγραμμα με δώδεκα βαθμίδες, αλλά κι αυτό δεν είναι το ίδιο;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή…. « Κύριε, δώσε μου την γαλήνη…» Γράψε το στον πίνακα. Όμορφα γράμματα. Πιο γρήγορα, πιο γρήγορα. «Κύριε, δώσε μου την γαλήνη να επιτρέψω όσα επιλέγω.» Αυτό μας παραπέμπει πίσω στο ρητό μου, «Τι είναι δικό σας και τι δεν είναι;»  Δικό σας είναι – ο Τοβίας το είπε τέλεια-  μόνο ό,τι εσείς επιλέγετε.
ΛΙΝΤΑ: Την γαλήνη να επιτρέψω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Δώσε μου την γαλήνη να επιτρέψω όσα επιλέγω, το κουράγιο να απελευθερώσω όσα δεν είναι δικά μου.»
Η προγονική σας οικογένεια, η βιολογία σας, δεν είναι δικά σας. Δεν είναι δικά σας. Ανήκουν στους προγόνους σας, είστε ένας από αυτούς αλλά και πάλι, δεν είναι δικά σας
.

«Και το κουράγιο…» Ω, η Λίντα συγκεντρώνεται. Αυτό το σώμα δεν είναι δικό σας, παρόλα αυτά, εμμένετε σε αυτό. Το ελέγχετε, και τώρα  ο έλεγχος έχει αρχίσει να φεύγει και εσείς έχετε φρικάρει. Το σώμα δεν είναι δικό σας. Αυτό που αποκαλώ , το κυρίαρχο σώμα, το ενεργειακό σώμα που έρχεται είναι ολοκληρωτικά δικό σας και δεν είναι εθισμένο στην ενέργεια , στους άλλους ή σε οτιδήποτε, όπως είναι  αυτό το σώμα.

«Το κουράγιο να απελευθερώσω όσα δεν είναι δικά μου και την σοφία  να γνωρίζω την αναθεματισμένη  διαφορά.» Ναι, θα βάλουμε και το «ανθεματισμένη», έτσι, για να τους ταράξουμε λίγο τα νερά ( γέλια).

Οι σκέψεις που είναι στο μυαλό σας, δεν είναι δικές σας. Δεν είναι δικές σας. Περίπου ένα 84 ως 92 τοις εκατό των σκέψεων δεν είναι δικές σας. Προέρχονται από την μαζική συνείδηση. Προέρχονται από την ύπνωση. Προέρχονται από τους δασκάλους, από τους γονείς, από τους ανθρώπους που κάθονται δίπλα σας, από οποιονδήποτε άλλον εκτός από εσάς τους ίδιους.
Ποιες είναι οι δικές σας σκέψεις; Αυτές που εσείς επιλέγετε. Αυτό είναι όλο. Τόσο απλά. Οι υπόλοιπες δεν είναι, και χρειάζεται θάρρος, επειδή ξαφνικά  θα αρχίσετε να χάνετε τον έλεγχο. Θα απελευθερώσετε την οικογένειά σας. Θα απελευθερώσετε τις σκέψεις που δεν είναι δικές σας. Θα απελευθερώσετε τις συνήθειες που δεν είναι αληθινά δικές σας. Ήσασταν υπνωτισμένοι μέσα τους, ή, δεν ξέρω, πέσατε πάνω τους τυχαία ή οτιδήποτε, αλλά δεν είναι δικές σας.

Πάμε πίσω σε αυτά που συζητούσαμε τον περασμένο μήνα: Τι υπάρχει στην καρδιά σας; Καλοσύνη, συμπόνοια. Συμπόνοια. Αυτά είναι δικά σας. Τι άλλο είναι δικό σας; Η σοφία, είναι μέσα. Αλλά το σώμα, όχι. Η βιολογική σας οικογένεια; Όχι. Και ξέρω ότι είναι δύσκολο για κάποιους από εσάς , και λέτε: « Ω! Αυτός διαλύει οικογένειες.» Όχι, δεν κάνω κάτι τέτοιο. Λέω να είστε ρεαλιστές με την βιολογική σας οικογένεια. Μπορεί να είναι σπουδαίοι άνθρωποι και να τους αγαπάτε, αλλά δεν είναι δικοί σας. Είναι ένας από τους πιο δυνατούς δεσμούς στον πλανήτη αυτή την στιγμή.
 Τα παιδιά σας, είναι σαν να λέτε, «Ω! Είναι δικά μου. Πρέπει να τα φροντίζω.» Βλακείες. Δεν είναι δικά σας. Ποτέ δεν ήταν. Όταν το ξεπεράσετε αυτό, όταν τα αγαπήσετε σαν έμψυχα πλάσματα που είναι, μπράβο. Αλλά δικά σας; Όχι. Ευθύνη σας; Σε καμία περίπτωση. Αφήστε τα να φύγουν . Δεν είναι δική σας ευθύνη. Δεν είναι δικά σας.

Και βλέπετε, εκεί έρχεται η σύγκρουση- «Ωωω! Θέλω μια στάλα ελευθερίας, αλλά όχι όλο τα πακέτο, διότι πρέπει να φροντίσω τα παιδιά μου.» Όχι. Δεν πρέπει. Απελευθερώστε το και παρατηρείστε τι θα συμβεί. Απελευθερώστε τους άλλους ανθρώπους της ζωής σας – ενεργειακά, συναισθηματικά. Δεν λέω να σηκωθείτε να φύγετε μακριά από όλους, αλλά να σταματήσετε την παρασιτική δράση την δική τους και την δική σας.

 Χρειάζεται πολύ κουράγιο κι αυτό που γίνεται, κατά το μεγαλύτερο μέρος, είναι ότι λέτε, «Θα πάρω 25 σεντς ελευθερίας.» Μα τότε δεν θα είναι ελευθερία, μέχρι να πάρετε ολόκληρο το δολάριο, ολόκληρο το πακέτο. Δεν μπορείτε να έχετε λίγη ελευθερία, επειδή αυτό δεν είναι ελευθερία. Δεν μπορείτε να βγάζετε το χέρι σας έξω από το κλουβί του ζωολογικού κήπου και να λέτε ότι το χέρι σας είναι  ελεύθερο, γιατί δεν είναι. Απλά βγάζετε το χέρι σας έξω από το κλουβί, και κάποιος θα έρθει και θα σας το δαγκώσει. Οπότε, χρειάζεται πολύ κουράγιο για να απελευθερώσετε όσα δεν είναι δικά σας.

Θα πείτε τώρα, «Ε λοιπόν, δεν είμαι σίγουρος τι δεν είναι πραγματικά δικό μου,» και θα μπείτε σε αυτή την διανοητική αυνανιστική διαδικασία. Να είστε ξεκάθαροι. Να έχετε διάκριση. Να έχετε  την ωριμότητα, «Αυτό δεν είναι δικό μου,» και μετά να επιτρέψετε όλα όσα θα έρθουν στην ζωή σας, επειδή καθώς απελευθερώνετε πράγματα από την ζωή σας – απελευθερώνετε τον εαυτό σας από το σώμα σας, που δεν είναι δικό σας – όλη αυτή η διαδικασία της ενσωματωμένης φώτισης  γίνεται πολύ πιο φυσιολογικά, πολύ πιο μαλακά. Αλλά επιστρέφω στο θέμα μου.

Υπάρχουν πολλά στον αέρα αυτή την στιγμή. Στον αέρα – δεν το λέω κυριολεκτικά, παρόλο που ισχύει μερικώς – αλλά υπάρχουν σκέψεις, συνειδήσεις, επιγνώσεις, ιδέες, δημιουργικότητα , που αιωρούνται στον αέρα, και που βρίσκονται στην δική σας αίσθηση επίγνωσης, στην δική σας οπτική της επίγνωση, που έρχεται από τα βάθη των αιώνων, επειδή πραγματικά όλα συμβαίνουν αυτή την στιγμή.
Η επιστήμη θα ανακαλύψει, καθώς θα εξελίσσεται, ίσως όχι σε αυτή σας την ενσάρκωση, θα συνειδητοποιήσει την υποθετική κβαντική φυσική ως ένα βαθμό, κάποιος θα γράψει και θα πει, «Είναι απλά μια μεγάλη θεωρία, αλλά όσα ανακάλυψα, όσο αλλόκοτα κι αν ακούγονται, όλα υπάρχουν και συμβαίνουν ταυτόχρονα.» Και τότε θα πουν, « Οπότε, το μέλλον είναι ήδη εδώ. Το παρελθόν είναι εδώ.» Και οι άνθρωποι που σκέφτονται τόσο περιορισμένα χρονικά θα πουν, «Ω, είναι μπερδεμένο. Είναι πραγματικό χάος.» Αλλά στην ουσία, δεν υπάρχει διαχωρισμός στον χρόνο, κι έτσι είναι όλα εδώ. Βασικά, αυτό σημαίνει: είναι στον αέρα. Σημαίνει ότι η φώτισή σας σε αυτή την ενσάρκωση είναι στον αέρα, και μαζί με την ωριμότητα και την διάκριση μπορείτε να αρχίσετε να την νοιώθετε.

Αν δεν κάνετε διάκριση – δεν ξέρετε τι στο καλό θέλετε, δεν έχετε ωριμότητα, διαύγεια κι όλα τα άλλα – τότε όλα θα είναι ένα τεράστιο χάος. Θα πιάνετε τα πάντα και θα μπερδεύεστε πάρα πολύ. Αλλά  καθώς θα γίνεστε όλο και πιο ώριμοι και θα έχετε διάκριση, θα μπορείτε να πιάνετε ό,τι είναι στον αέρα.

Υπάρχετε εσείς στον αέρα. Ας ξεκινήσουμε με αυτό. Ο Μάστερ είναι εδώ. Ο Μάστερ δεν έρχεται σε ανθρώπινη μορφή, σε καμία περίπτωση. Είναι μέσα στην συνείδηση. Λέω, «Στον αέρα». Είναι ήδη εδώ. Είναι ήδη εδώ, και ο Μάστερ κάθετε στην καρέκλα της, στην καρέκλα του, λέγοντας απλά, «Οκ, πότε επιτέλους θα αφήσει ο άνθρωπος τον ανθρώπινο  έλεγχο για να επιτρέψει την αληθινή θεϊκή ροή;» επειδή ο ανθρώπινος έλεγχος δεν είναι αληθινή ροή. Υπάρχει εθισμός στις ενέργειες. Υπάρχει πολύς φόβος και πολύ αμφιβολία. Ο Μάστερ λέει: «Απλά θα κάτσω εδώ πέρα ήσυχα, μέχρι να απελευθερώσει ο άνθρωπος τον έλεγχο και να επιτρέψει. Να επιτρέψει τον πραγματικό Εαυτό, εμένα και τον άνθρωπο. Το Και.»

Σκεφτείτε το για μια στιγμή. Είναι στον αέρα. Δεν είναι σε κάποιο άλλο γαλαξία. Δεν είναι έξω σε μια πνευματική μαγική χώρα. Είναι εδώ αυτή την στιγμή. Είναι στον αέρα.

(παύση)

Επίσης, στον αέρα πλανώνται όλες σας οι ενσαρκώσεις, και όσο κι αν αυτό ακούγεται μπερδεμένο. Έχετε ενσαρκώσεις από το μέλλον που έχουν ήδη συμβεί, κι έτσι ανήκουν στο παρελθόν ( ο Αντάμους γελάει). Κάπως έτσι. Αλλά ο άνθρωπος σκέφτεται τόσο χρονολογικά  σε τάξη χρόνου, ενώ δεν είναι έτσι, οπότε έχετε πολύ μεγάλη σοφία. Είναι στον αέρα αυτή την στιγμή. Δεν το είχατε κάνει πριν, επειδή δεν επιτρέπατε στον εαυτό σας την σοφία ή την διάκριση. Στην πραγματικότητα, είχατε κλειστεί. Φοβόσασταν  σχεδόν να ανοιχτείτε. Είχατε αποτραβηχτεί στον μικρόκοσμό σας. Και τώρα είναι στον αέρα. Μπορείτε να ανοιχτείτε.

 Θυμάστε τότε που αρχίσαμε να λέμε για την ψυχική ενέργεια των θηλυκών; Στην πραγματικότητα βρίσκεται τόσο στο αρσενικό όσο και στο θηλυκό, αλλά μόλις τώρα αρχίσατε να την κατεβάζετε. Το θηλυκό γνωρίζει πώς να βγει και να επεκταθεί πέρα από τον χρόνο. Μόλις τώρα ξεκινήσατε να το επιτρέπετε.

Τώρα λοιπόν, στην κατάσταση που βρίσκεστε – μια κατάσταση ταραχής, νοιώθετε χαμένοι και εκτός ελέγχου – θα είναι πολύ περίεργο. Δεν λέω ότι θα είναι εύκολο. Θα αισθάνεστε πολύ περίεργα, όταν θα ανοίγεστε στο, «είναι στον αέρα». Είστε εσείς στον αέρα. Είναι η δική σας σοφία αυτό που είναι στον αέρα. Είναι πολλά άλλα.
Ο τρόπος που λειτουργεί η ανθρώπινη συνείδηση είναι πολύ, πολύ ενδιαφέρων . Για παράδειγμα, έχετε ποτέ  κοιτάξει πίσω στην ιστορία, την εποχή της εφεύρεσης του ηλεκτρικού λαμπτήρα;  Οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι ήταν ο Τόμας Έντισον ο εφευρέτης του ηλεκτρικού λαμπτήρα, σωστά; Όλοι μας το γνωρίζουμε αυτό. Όχι. Υπήρξαν περίπου 27 διαφορετικοί εφευρέτες, σε διάφορα μέρη του κόσμου, που δούλευαν πάνω στο ίδιο θέμα την ίδια εποχή. Είναι στον αέρα. Είκοσι επτά. Τώρα, μόνο έξι ή εφτά είναι γνωστοί, αλλά εγώ ξέρω ότι ήταν 27. Οι άλλοι έμειναν στην αφάνεια. Ποτέ δεν έγιναν γνωστοί.

Οπότε δεν ήταν μόνο η ευφυΐα του Τόμας Έντισον , αλλά ο Τόμας Έντισον είχε την ικανότητα να νοιώσει τί είναι στον αέρα. Δεν ήταν ο εκλεκτός του Θεού ή του Πνεύματος ή των φωτεινών πλασμάτων, που επέλεξαν να είναι εκείνος ο εφευρέτης, σε καμία περίπτωση.  Ήταν στον αέρα. Υπάρχει κάτι το πανέμορφο στην ανθρώπινη συνείδηση και κατάσταση. Είναι σαν όλα να μεταφέρονται στη μαζική συνείδηση, η οποία είναι σε γενικές γραμμές άθλια, αλλά να υπάρχουν κάποια κομμάτια τη, που είναι ευφυέστατα.

Είναι στον αέρα,­­­­­­ σημαίνει ότι μπορείτε να ξεκινήσετε να πιάνετε πράγματα ,που βρίσκονται στην συνείδηση και αιωρούνται εκεί έξω. Ίσως κανείς άλλος να μην τα πιάσει.
Μπορεί αυτά που είναι στον αέρα, αυτό που θα αποκαλούσα η εξέλιξη της συνείδησης, να είναι το πραγματικό φωτεινό σώμα, το πραγματικό ενεργειακό σώμα – προτιμώ να το λέω έτσι – ή το κυρίαρχο σώμα. Είναι στον αέρα. Δεν χρειάζεται να προσπαθήσετε γι αυτό. Το ανθρώπινο μυαλό σας δεν χρειάζεται και δεν πρέπει να προσπαθήσει να το ανακαλύψει. Είναι στον αέρα. Είναι παντού γύρω σας. Είναι απλά θέμα επιτρέπω.
Οι περισσότεροι άνθρωποι ποτέ δεν θα το επιτρέψουν, επειδή θα πιστέψουν ότι είναι θεότρελο, «Τι είναι αυτά που μας λες;» Αλλά είναι στον αέρα. Το ξέρετε. Το νοιώθετε, το γνωρίζειν σας. Είναι στον αέρα.

Μια τεράστια αλλαγή στον τρόπο που δουλεύει το ανθρώπινο μυαλό, κάτι για το οποίο θα μιλήσω στο ProGnost – προσέξτε πώς γλιστράω μέσα σε όλες αυτές τις υποσυνείδητες υποδείξεις και μηνύματα ( γέλια)-  «Τι θα συμβεί μετά;» είναι το μεγάλο ερώτημα. Θα αποκτήσουμε μυαλά- κομπιούτερ; Σε καμία περίπτωση. Σε καμία περίπτωση. Ποιος τα χρειάζεται όταν υπάρχουν τα κομπιούτερ;
Κι έτσι το μυαλό εξελίσσεται σε κάτι άλλο. Παίρνει μια καινούργια θέση. Δεν θα είναι πια το κέντρο εθισμού που είναι τώρα. Το μυαλό θα πάρει καινούργια θέση, και είναι στον αέρα αυτή
την στιγμή, κι εσείς μπορείτε να το πιάσετε. Και ναι, είναι δικό σας και είναι συνείδηση. Είναι δικό σας επειδή συνεισφέρετε σε αυτή την συνείδηση όπως κι άλλοι σαν κι εσάς, αλλά είναι στον αέρα και μπορείτε να ξεκινήσετε να το πιάνετε  τώρα.

Οι άλλες διαστάσεις για τις οποίες μιλάω, οι οποίες είναι αισθήσεις, που τις έχετε ξεχάσει εδώ και τόσο καιρό, είναι στον αέρα. Η αίσθηση της Ομορφιάς, η αίσθηση της Συμπόνοιας, η αίσθηση της Αγάπης, είναι στον αέρα. Και δεν μιλάω μόνο για αυτά που σας κάνουν να νοιώθετε καλά. Μιλάω για τις διαστάσεις, τις άλλες 200.000 αισθήσεις που δεν χρησιμοποιείτε. Είναι διαθέσιμες. Δεν χρειάζεται να σπάσετε το μυαλό σας για να τις ανακαλύψετε. Αυτό που λέω είναι να πάρετε μια βαθιά αναπνοή και να αφήσετε τον έλεγχο. Είναι στον αέρα.

Εσείς, οι άνθρωποι, δεν είστε υπεύθυνοι για την φώτιση του εαυτού σας. Σας έχει ζητηθεί να το επιτρέψετε, να χαλαρώσετε μέσα του

Μεράμπ- Είναι Στον Αέρα
Ας βάλουμε λίγη μουσική και, χωρίς άλλη κουβέντα, ας πάμε απλά εκεί, στον αέρα.
Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή.

Είμαστε σε αυτή την ώρα της Μεράμπ, όπου η συζήτηση δεν μας εξυπηρετεί πια. Πάμε πέρα από τα λόγια.

( αρχίζει η μουσική)

Κι έτσι βάζουμε μουσική και επιτρέπουμε μια αλλαγή της συνείδησης.

Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή.

Μας πήρε λίγο χρόνο μέχρι να φτάσουμε στο θέμα μας σήμερα. Ο πλανήτης αλλάζει πολύ, πολύ γρήγορα.

Ο πλανήτης αλλάζει πολύ γρήγορα αυτή την στιγμή, κι εσείς επιλέξατε να είστε εδώ αυτή την εποχή, για έναν καλό λόγο. Θέλατε να είστε μέρος αυτού. Θέλατε να βιώσετε την εμπειρία πώς είναι να περάσετε μέσα από την « εν πτήση» μεταμόρφωση. Εσείς το επιλέξατε, κανείς άλλος.

 Είναι η πιο όμορφη εποχή. Ναι, ξέρω ότι μερικές φορές είναι δύσκολο, αλλά θα φτιάξει  μια πολύ σπουδαία ιστορία ( ο Αντάμους γελάει μαλακά). Και τώρα μιλμε γι αυτό το, «είναι στον αέρα». Πάντοτε ήταν, αλλά ειλικρινά ήθελα να σας μιλήσω γι αυτό τώρα. Θέλω να αρχίσετε να το βιώνετε.

Να μπορείτε να το επιτρέπετε,  έχετε την ωριμότητα να καταλαβαίνετε πολλά περισσότερα τώρα, σχετικά με το τι είναι δικό σας και τι όχι. Έχετε απελευθερώσει αρκετά πράγματα που δεν είναι δικά σας, τώρα ξέρετε ποια είναι, κι έτσι με αυτή την ισορροπία, μπορείτε να ξεκινήσετε να πιάνετε αυτά που είναι στον αέρα.
Θα ήταν υπερβολικά  δυσβάσταχτο  για τον περισσότερο κόσμο. Ξέρετε, γι αυτούς που αποκαλούν τον εαυτό τους ψυχικό ή ευαίσθητο, καίγονται γρήγορα, επειδή οι περισσότεροι δεν είναι προετοιμασμένοι να καταλάβουν τι είναι δικό τους και τι δεν είναι. Πιάνουν τα πάντα όλα και πολλοί από αυτούς τα παίρνουν για δικά τους – τα καλά, τα κακά, τα άσχημα. Αλλά τώρα, με την διάκριση και την σοφία, μπορείτε να πάρετε μια βαθιά αναπνοή και να νοιώσετε τι είναι στον αέρα. Ο Μάστερ, η σοφία των προηγούμενων και των επόμενων ενσαρκώσεων που είχατε- είναι στον αέρα.

Η ανθρώπινη συνείδηση αιωρείται τριγύρω. Σπουδαίες ιδέες που δεν έχουν εφαρμοστεί, επειδή οι άνθρωποι έχουν αμφιβολίες και φόβους. Πραγματικά σπουδαίοι μέθοδοι θεραπείας. Υπάρχουν κάποιες καταπληκτικές ψυχοθεραπείες στον αέρα, αλλά κανείς δεν είχε το κουράγιο να τις θέσει σε εφαρμογή.

Τα έχετε νοιώσει όλα αυτά στον αέρα, αλλά κάνατε πίσω. Έχετε νοιώσει  τόσα πολλά για τον εαυτό σας και ξέρετε κάτι; Θα τα νοιώθετε να έρχονται όλο και πιο κοντά σας.

Έχετε νοιώσει τόσα πολλά για τον Μάστερ, σχετικά με το τι θα γίνει μετά. Τα  έχετε νοιώσει  και μετά τα αμφισβητήσατε, επιτρέψατε στον εαυτό σας να πάρει μια γεύση και μετά το κλείσατε.

Τώρα έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο της ενσωματωμένης φώτισης, όπου είναι καιρός να νοιώσουμε τι υπάρχει στον αέρα, να αφήσουμε τον Μάστερ να έρθει όλο και πιο κοντά μας.
(παύση)

Η ανθρώπινη συνείδηση έχει εμπνεύσει τόσο πολλές σπουδαίες ιδέες, καινοτόμες ιδέε, που δεν έχουν εφαρμοστεί σ’ αυτό τον πλανήτη, σ’ αυτή την πραγματικότητα, αλλά είναι στον αέρα. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι μια ανάσα μακριά. Αιωρούνται κάπου εκεί έξω, όπως συνέβη με την εφεύρεση του αεροπλάνου. Πολλοί πιστεύουν ότι ήταν  οι Αδερφοί Ράιτ. Στην πραγματικότητα όμως, ήταν ένας Γάλλος, φυσικά  (γέλια). Αλλά οι Αδερφοί Ράιτ ήταν αυτοί που έμειναν στην ιστορία. Ήταν στον αέρα και υπήρχαν περίπου άλλοι δώδεκα, που δούλευαν πάνω στα αεροπλάνα εκείνη την εποχή.

Δεν ήταν η εποχή του ίντερνετ, όπου θα μπορούσε κανείς να βρει τα πάντα. Ήταν πολύ παλιά, τότε που δεν είχαν τρόπο να συνδεθούν ή να συμβαδίσουν, μιας και ήταν στον αέρα.

Τώρα στον αέρα βρίσκεται όλη η ενέργεια, όλη η ομορφιά αυτής της αλλαγής που συντελείται στον πλανήτη.

Αν επιτρέψετε στον εαυτό σας να το νοιώσει για μια στιγμή, θα απομακρύνει αληθινά πολλούς από τους φόβους για το αύριο. Είναι στον αέρα, αυτό που έρχεται μ’ αυτή την εξέλιξη. Δεν λέω ότι θα είναι εύκολο, αλλά αυτό που έρχεται είναι πολύ όμορφο. Είναι στον αέρα.
( παύση)

Η ικανότητα να νοιώθετε τα αγγελικά πλάσματα που βρίσκονται γύρω σας, τα μη φυσικά πλάσματα που βρίσκονται γύρω σας. Δεν είναι εκεί για να σας λύσουν τα προβλήματα της ζωής σας, αλλά μπορούν να σας προσφέρουν μια σπουδαία επικοινωνία, επειδή έτσι θα συνειδητοποιήσετε, ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα εκεί έξω.
Δεν θα σας δώσουν τις απαντήσεις, για την ανθρώπινη ενεργειακή κρίση ή για τα προσωπικά ψυχολογικά σας προβλήματα. Αλλά από την στιγμή που θα αρχίσετε να συνειδητοποιείτε ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα εδώ – λέω εκεί έξω, αλλά ουσιαστικά είναι εδώ – ξαφνικά απελευθερώνεστε από μια πολύ περιορισμένη βάσης πραγματικότητας. Συνειδητοποιείτε ότι είναι στον αέρα.

Είναι υπερφυσικά πλάσματα. Αγγελικά πλάσματα. Πλάσματα που δεν έχουν έρθει ποτέ πριν σε αυτή την Γη, αλλά έχουν μεγάλη περιέργεια να μάθουν, πώς πάνε τα πράγματα εδώ. Είναι στον αέρα.

Φτάνετε σε αυτό το σημείο του δρόμου ,όπου μαθαίνετε να επιτρέπετε τι είναι δικό σας, να αναλαμβάνετε την ευθύνη του, να το φέρνετε μέσα σε αυτή την συμπονετική καρδιά που έχετε. Κι έχετε μάθει, με πολύ κουράγιο, να απελευθερώνετε  ό,τι δεν είναι δικό σας.

Τα προβλήματα του κόσμου δεν είναι δικά σας, πραγματικά.

Η προγονική σας βιολογία και η προγονική σας ψυχολογία, δεν είναι δικά σας. Ήταν μέρος της εξέλιξης που σας έφερε εδώ, πιστεύω, αλλά δεν είναι δικά σας.
Οι περισσότερες από τις σκέψεις που περνάνε από το μυαλό σας και που εσείς προσπαθείτε να τις πολεμήσετε, δεν είναι αληθινά δικές σας.
(παύση)

Ξαφνικά τώρα, με αυτή την απελευθέρωση, με αυτή την διαύγεια, είμαστε έτοιμοι να πιάσουμε αυτά που είναι στον αέρα, όλα όσα βρίσκονται εκεί έξω.

Για να το πω διαφορετικά, όλη αυτή  η εμπειρία της ενσωματωμένης φώτισης δεν χρειάζεται καθόλου προσπάθεια. Χρειάζεται πολύ Επιτρέπω. Δεν μπορείτε να βγάλετε άκρη ούτε και θα έπρεπε. Είναι στον αέρα.  Μέσω του Μάστερ, μέσω του Εγώ Είμαι είναι στον αέρα. Και ξέρω ότι αυτή την στιγμή ζείτε μια παράξενη και άβολη εποχή, επειδή χάνετε τον ανθρώπινο έλεγχο. Αλλά αυτό που είναι στον αέρα είναι θεϊκό και δεν χρειάζεται έλεγχο έτσι κι αλλιώς, επειδή δεν είναι εθισμένο στην ενέργεια.

Σας παρακαλώ , πάρετε μια καλή βαθιά αναπνοή και, υπό τους ήχους της υπέροχης μουσικής που παίζει, αφήστε τον εαυτό σας να ανοίξει τώρα.

Θα σας πω το εξής: Δεν πρόκειται να σας κατακλύσει. Δεν πρόκειται. Με την επέκταση της συνείδησής σας, δεν πρόκειται να σας κατακλύσει. Έχετε μάθει πάρα πολλά πλέον σχετικά με το τι είναι δικό σας και τι όχι.

Τί είναι στον αέρα; Ναι, θα νοιώσετε τους πόνους και τις οδύνες των άλλων ανθρώπων. Θα τα αισθανθείτε , αλλά δεν είναι δικά σας, οπότε θα τα αφήνετε να φύγουν.

Θα αρχίσετε να αισθάνεστε τον Μάστερ και την σοφία. Είναι στον αέρα.

 Θα νοιώθετε τις προηγούμενες και τις επόμενες ζωές σας. Δεν έχω μιλήσει πάρα πολύ γι αυτό, αλλά τώρα είστε σε θέση να καταλάβετε ότι δεν σας μεταφέρουν  το ιστορικό τους. Οι προηγούμενες και οι επόμενες ζωές δεν μεταφέρουν το ιστορικό τους- μεταφέρουν την σοφία τους. Παλιότερα, αν μπαίνατε στις προηγούμενες ζωές σας, θα είχατε παγιδευτεί στις λεπτομέρειες, στα δράματά τους, στις επιτυχίες και στις αποτυχίες τους. Αυτή την στιγμή, αυτό που είναι στον αέρα δεν είναι το ιστορικό τους,  αλλά η σοφία τους.

Τώρα φτάσατε στο σημείο όπου είστε ικανοί να επεκταθείτε, να ανοιχτείτε.

Από τώρα και μέχρι την επόμενη συνάντησή μας, πιστεύω ότι θα νοιώθετε πραγματικά όσα είναι στον αέρα, εννοώ, τί υπάρχει, το οποίο είναι αποκλειστικά για σας , και τι δεν είναι.

Αυτή την στιγμή, εδώ στην συνάντησή μας, είτε παρακολουθείτε από το ίντερνετ, είτε είστε στο στούντιο, να ξέρετε ότι υπάρχουν δημιουργικοί παλμοί στον αέρα, πραγματικά διαθέσιμοι στον καθέναν.
Υπάρχουν ιστορίες από το μέλλον στο οποίο οδηγείται αυτός ο πλανήτης. Είναι στον αέρα. Δεν είναι πεπρωμένο. Είναι απλά ιστορίες που είναι στον αέρα.
(παύση)
Τώρα ανοιγόμαστε περισσότερο στην ανθρώπινη συνείδηση και ακόμα παρά πέρα στην θεϊκή συνείδηση , αλλά είναι απλά και μόνο συνείδηση. Τώρα μπορούμε να ανοιχτούμε σε αυτό. Και όταν το κάνετε, με την ωριμότητά σας, με την διάκρισή σας, θα μπορείτε επίσης να ανοιχτείτε στο Εσύ, στο Εγώ Είμαι, που είναι επίσης στον αέρα.

Πώς θα καταλάβετε την διαφορά ανάμεσα στην δική σας θεϊκότητα, στο τί είστε εσείς, από αυτά που  είναι οι σκέψεις της μαζικής συνείδησης, από αυτά που είναι απλά δημιουργικά ξεσπάσματα στον αέρα;  Σε αυτό το σημείο παίρνετε μια βαθιά αναπνοή και εσείς επιλέγετε τι είναι δικό σας και τι όχι.

 Κάποια από τα πράγματα που θα αρχίσετε να νοιώθετε , θα έλεγα, ότι θα είστε λίγο πιο πεζοί.  «Ω,  τα Χριστούγεννα είναι στον αέρα» ή «Υπάρχει ένταση στον αέρα». Αλλά καθώς θα  προχωράτε όλο και πιο μέσα στην διάκριση και στο Επιτρέπω, θα νοιώθετε πραγματικά πολλά και διάφορα. Ελπίζω, πράγματι, τα δικά σας και της μαζικής συνείδησης.

Καθώς θα ανοίγεστε στις αισθήσεις και στην διάκριση και επιτρέπετε όλα όσα είναι στον αέρα, τα όνειρά σας θα αλλάζουν συνέχεια, επειδή τα όνειρά σας, τα νυχτερινά σας όνειρα πραγματικά πιάνουν όλα όσα είναι στον αέρα. Μην προσπαθήσετε να ερμηνεύσετε τα όνειρά σας. Παρακαλώ μην το κάνετε στην παρούσα φάση. Θα πούμε περισσότερα για την ονειρική πραγματικότητα, αλλά να ξέρετε ότι  δεν είναι μια σειρά περίεργων συμβόλων.

Ας πάρουμε μαζί μια βαθιά αναπνοή και ας επιτρέψουμε. Είναι καιρός να ανοιχτούμε σε αυτά που είναι στον αέρα. Είναι εσείς και τόσα άλλα ακόμα. Υπάρχει μια αφθονία.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή.
Ήρθε η ώρα να φύγω για να πάω στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων,  όπου με περιμένει ένα θαυμάσιο γεύμα , καθώς και ο Ιησούς ( γέλια). Ήρθε η ώρα κι εσείς να χαρείτε τις γιορτές.
Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή και τώρα τελευταία ξέρω πώς είναι αυτό το απαίσιο συναίσθημα της απώλειας, να χάνεσαι  και να χάνεις τον έλεγχο, αλλά όλα είναι μέρος του παιχνιδιού.
(η μουσική τελειώνει)
Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή και να τιμάτε τον εαυτό σας που βρίσκεστε  εδώ που βρίσκεστε  σήμερα.

Και με αυτό να θυμάστε, όλα είναι καλά σε ολόκληρη την δημιουργία.

Σας ευχαριστώ και καλές γιορτές ( το κοινό χειροκροτάει).

Μετάφραση : ¨Καλλιόπη Παγούδη
Review και επιμέλεια : Μαρία Γρηγοράκη
Χορηγός της μετάφρασης : Μαρία Κωδωνάκη

Shoud 3, Wings

Wings 3,   Νοέμβριος 2017

Εγώ Είμαι Αυτό που Είμαι, ο Αντάμους της Κυρίαρχης Περιοχής.
Α! Πόσο μου αρέσει η καλή ενέργεια του χώρου! Πόσο μου αρέσει που μαζευόμαστε εδώ κάθε μήνα για τα Shoud μας! Αλλά πριν προχωρήσω, να σας πω ότι, « Ένας Αντάμους χωρίς καφέ είναι σαν ένας Shaumbra χωρίς αμφιβολίες και ανησυχίες.» Δείτε περισσότερα Shoud 3, Wings

Shoud 2, Wings

Shoud 2 ,Wings
October 7 , 2017

Εγώ Είμαι Αυτό που Είμαι, ο Αντάμους του Σαιν Ζερμαίν.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή μαζί, αγαπητοί Σώμπρα, καθώς συναντιόμαστε  για άλλη μια φορά. Συναντήσεις που γίνονται εδώ και εκατοντάδες, χιλιάδες χρόνια με διαφορετικούς τρόπους, με διαφορετικά σχήματα και σε διαφορετικά μέρη. Αυτές τις συναντήσεις δεν τις κάνουμε μόνο σε αυτή την ενσάρκωση για τις καρδιές και τις ψυχές μας αλλά γίνονται εδώ και χρόνια. Και νάμαστε τώρα εδώ, στην πιο σημαντική εποχή από όλες.

Όταν κάνουμε αυτές τις συναντήσεις σε όλο τον κόσμο- όταν κάνουμε αυτό που λέμε εργαστήρια ή σεμινάρια, ταξιδεύουμε σε ολόκληρο τον κόσμο-  συμβαίνει κάτι μοναδικό. Αν έχετε παρευρεθεί σε μια από τις συναντήσει, ίσως να γνωρίζετε, αυτό που τόσο συχνά λέω στην ομάδα, «Ποια είναι η κοινή  ενέργεια; τι είναι αυτό που ένωσε αυτή την συγκεκριμένη ομάδα των 50 ή των 100 ή των 200 ατόμων; Ποια είναι η κοινή ενέργεια στον χώρο;» Και μετά από πολλές λανθασμένες απαντήσεις δίνω εγώ την σωστή απάντηση, και αποδεικνύεται ότι όλοι έχουν συναντηθεί στο παρελθόν σε κάποια Σχολή Μυστηρίου. Έχουν έναν κοινό δεσμό, βρίσκονταν στην ίδια Σχολή Μυστηρίου  για πολλά χρόνια, και αποφάσισαν να βρεθούν ξανά. Πιστεύουν ότι παρακολουθούν ένα εργαστήριο- είναι ένα καλό προσωπείο. Ω, συζητάμε, δίνουμε διαλέξεις, διασκεδάζουμε, κινούμε αρκετά την ενέργεια, αλλά στην πραγματικότητα έχει να κάνει με την επανένωση των ψυχών που βρίσκονταν στις Σχολές Μυστηρίου.

Άλλες φορές υπάρχει στην ομάδα  μια συνολική ενέργεια αυτό-αμφισβήτησης. Ξέρετε, ανακοινώνουν το εργαστήριο- το ανακοινώνουν εδώ , στο Shoud, το ανακοινώνουν στο περιοδικό, το ανακοινώνουν στο κατάστημα και γίνεται γνωστό- και προσελκύει τους κατάλληλους  ανθρώπους, την κατάλληλη ομάδα. Είχαμε ομάδες με υψηλή αίσθηση αυτo-αμφισβήτησης. Είναι τόσο κοντά, κι όμως έχουν τόσο χαμηλή πίστη εαυτού.

Είχαμε ομάδες που συναντήθηκαν επειδή είχαν τραύματα , βαθιά τραύματα, τραύματα  που δυσκολεύονταν να απελευθερώσουν, κι αυτή ήταν η συνολική ενέργεια σε εκείνο το συγκεκριμένο εργαστήριο. Κι έτσι, συζητάμε λίγο γύρω από τα τραύματα. Σε αυτό το σημείο κάνω απόσπαση με διάφορους τρόπους, αλλά αυτό που αληθινά κάνουμε σε εκείνη την συνάντηση είναι ότι απελευθερώνουμε την παλιά ενέργεια ή τουλάχιστον αναγνωρίζουμε ότι βρίσκεται εδώ- εκείνη η παλιά πληγωμένη ενέργεια ή μια παλιά ενέργεια θύματος-  με σκοπό να την απελευθερώσουν οι παρευρισκόμενοι.

Αλλά ποτέ και κανείς δεν είπε: «Ποια είναι η κοινή ενέργεια  για όλους μας;» Για όλους μας, γι αυτούς που παρακολουθούν από το ίντερνετ σήμερα, ή για κάποιους στο μέλλον, γι αυτούς που παρευρίσκονται εδώ. Ποια είναι η κοινή ενέργεια των Σώμπρα; Μήπως συνδέθηκαν τυχαία οι άνθρωποι από όλο τον κόσμο με τον Βυσσινί Κύκλο; Α, δεν νομίζω!

Το Όνειρο της Ατλαντίδας

Η κοινή ενέργεια εδώ είναι αυτό που αποκαλώ το Όνειρο της Ατλαντίδας.
Πάει πίσω, πολύ πίσω στους Ναούς της Τιέν στην Ατλαντίδα. Ήταν το όνειρο της ενσωματωμένης φώτισης, εκεί που ο Μάστερ συναντάει τον άνθρωπο στην ενσωματωμένη φώτιση. Ήταν το όνειρο εκείνης της εποχής της θεϊκής έλευσης σε αυτή την σφαίρα και μετά να το ζήσουμε. Να το ζήσουμε, να το ζήσουμε  πλήρως, να το ζήσουμε  με τον τρόπο που τώρα ονομάζουμε Ζωή Ahmyo.

Αυτό ήταν τον Όνειρο της Ατλαντίδας, και, είτε ήσασταν πραγματικά στους Ναούς της Τιέν στην Ατλαντίδα, είτε μπήκατε σε αυτό το όνειρο, το όνειρο της ενσωματωμένης φώτιση, την εποχή του Τζέσουα, τότε που είχατε συναντηθεί πολλοί από εσάς, είτε την εποχή που συναντηθήκατε στην Σχολή Μυστηρίου, δεν έχει σημασία, επειδή το κοινό στοιχείο εξακολουθεί να είναι αυτό το όνειρο που πάει πίσω στην εποχή της Ατλαντίδας.

Ω, η Ατλαντίδα. Δεν είναι πολύ ενδιαφέροντα όλα όσα παρακολουθείτε τώρα στις ειδήσεις; Τόσοι τυφώνες, τόσες καταστροφές στην περιοχή εκείνη; Όταν νοιώσετε βαθιά τι συμβαίνει εδώ, θα δείτε ότι είναι μια κάθαρση, μια κάθαρση των παλαιών Ατλάντειων ενεργειών, που εμφανίζονται  τον κατάλληλο χρόνο για να καθαριστούν.

Τώρα, μερικές φορές η κάθαρση είναι τραγική με βάση τις  ανθρώπινες ανέσεις και πολύ συχνά με βάση την ανθρώπινη ζωή. Δεν θεωρείται λανθασμένο το γεγονός ότι κάποιοι έχασαν την ζωή τους σε μια από αυτές τις περιστάσεις. Αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι μια πολύ βαθιά κάθαρση της παλαιάς Ατλάντειας ενέργειας, της ενέργειας του τραύματος και του πολέμου, της ενέργειας  που πλήγωσε την Ίσιδα. Γι αυτό βλέπετε ένα συνεχές μοτίβο κάθαρσης σε εκείνη την περιοχή. Θα σταματήσει σε λίγο καιρό και θα επιστρέψει ξανά μέχρι να καθαριστούν όλα.

Έτσι λειτουργεί, ακόμα και μέσα σας, μέχρι να καθαριστεί εντελώς. Ω, και μερικές φορές υπάρχουν πράγματα που δεν γνωρίζετε καν πόσο βαθιά ριζωμένα είναι στην ζωή σας και στην συμπεριφορά σας. Κι έτσι, οι καταιγίδες επιστρέφουν, κατά καιρούς, ξανά και ξανά, επιφέροντας κάθε φορά την κάθαρση- μερικές φορές γίνεται με μεγάλη δυσκολία, μερικές φορές με πολύ συναίσθημα ακόμα και με σωματικό πόνο- αλλά καθαρίζουν όλα όσα δεν είναι δικά σας.

Η κοινή ενέργεια για όποιον αποκαλεί τον εαυτό του Σώμπρα-  φυσικά δεν χρειάζεται να ανήκετε κάπου ή να πάρετε κάποιον όρκο- αλλά η κοινή ενέργεια  που σας ενώνει όλους εσάς είναι το Όνειρο της Ατλαντίδας, η ένωση της Γης και του Ουρανού, αλλά όχι σε κάποιες άλλες σφαίρες. Εδώ. Ακριβώς εδώ. Αυτό είναι που σας ενώνει.

Σε σας, ίσως να είναι αυτονόητο- « Εντάξει, φυσικά, γι αυτό είμαστε εδώ. Είμαστε εδώ για την Πραγμάτωση, για την φώτισή μας. Είμαστε εδώ για να ζήσουμε τώρα στο φυσικό μας σώμα»- αλλά πάρτε μια βαθιά αναπνοή και νοιώστε τους άλλους που βρίσκονται στο πνευματικό τους ταξίδι και στο μονοπάτι τους, τους άλλους που σπουδάζουν τις μυστικιστικές τέχνες. Δεν είναι το ίδιο για αυτούς. Για κάποιους, ναι, αλλά δεν είναι  υποχρεωτικά για όλους το ίδιο.

Δεν υπάρχει αυτή η βαθιά επιθυμία για την ενσωματωμένη φώτιση. Είναι φώτιση και μετά δεν ξέρουν τι συμβαίνει στην συνέχεια ή δεν τους νοιάζει και ιδιαίτερα. Αλλά για εσάς έχει να κάνει με την παραμονή σας εδώ, με το να είστε εδώ. Και, ω, ανακαλύψατε κι εξακολουθείτε να ανακαλύπτετε , πόσο δύσκολο μπορεί να είναι αυτό κατά καιρούς.

Η κοινή ενέργεια που μας ενώνει όλους εμάς, όλους εσάς, είναι το Όνειρο της Ατλαντίδας. Είναι και το δικό μου όνειρο, επίσης. Είναι ένας από τους λόγους που επέστρεψα για να εργαστώ με όλους εσάς.

Βρισκόμαστε στις παραμονές του. Δεν απέχουμε πολύ. Δεν πρόκειται να εξακολουθήσουμε να  παλεύουμε γι αυτό μέσα από σειρές ενσαρκώσεων. Είμαστε στις παραμονές του, και μερικές φορές , η περίοδος της παραμονής οποιουδήποτε πράγματος είναι η πιο δύσκολη, η πιο συναρπαστική, όταν εμφανίζονται οι πιο βαθιοί μας φόβοι και οι αμφιβολίες, όταν κάτι είναι πολύ κοντά να συμβεί. Όπως ακριβώς πριν από τα γενέθλιά σας, πριν από τον γάμο σας, πριν από την ενσωματωμένη σας φώτιση, όλα αρχίζουν να τρέμουν και να κάνουν θόρυβο. « Όλα αρχίζουν να ταλαντεύονται,» όπως είπε και ο Κουτχούμι πριν μερικά χρόνια. Τίποτε δεν δουλεύει ρολόι. Τίποτε δεν πάει καλά. Όλα μοιάζουν εκτός ισορροπίας, και τότε υπάρχει η τάση να βγουν στην επιφάνεια παλιά θέματα. Και μετά αναρωτιέστε, «Γιατί παλεύω ακόμα; Γιατί εμφανίζονται αυτά τα παλιά θέματα; Γιατί μου λένε ότι είμαι τόσο κοντά στην φώτιση, αλλά παρόλα αυτά κάποιες φορές νιώθω σαν να είμαι  10.000 μίλια μακριά; Γιατί, ω, γιατί;»

Και, με την ευκαιρία, παραμένοντας μέσα στο σώμα ενώ περνάτε μέσα από την Πραγμάτωσή σας αντιμετωπίζετε πολλές δυσκολίες. Είναι υπέροχο. Είναι απολύτως υπέροχο, όταν  τελειώσει ( γέλια). Αλλά  το να παραμένετε  στο σώμα σας ενώ περνάτε μέσα από αυτή την διαδικασία είναι πολύ προκλητικό, και υπάρχουν κάποιοι που φτάνουν πολύ κοντά στην Πραγμάτωση και φεύγουν. Φεύγουν. Υπάρχουν 175 Σώμπρα που ήρθαν στην δική μου πλευρά, που ήταν υπό την δική μου επίβλεψη από το 2009, όταν ξεκίνησα να δουλεύω με τους Σώμπρα. Εκατόν εβδομήντα πέντε που έφτασαν πολύ κοντά ή που είχαν κουραστεί πάρα πολύ, και εγκατέλειψαν. Α! ήταν ό,τι πιο εύκολο γι αυτούς. Τόση χαρά! Τόση τιμή! Χωρίς μεταμέλεια. Χωρίς να εύχονται να είχαν κάτι  διαφορετικό, αλλά, καμιά φορά, είναι πολύ  σαγηνευτικό να φεύγεις όταν έχεις φτάσει τόσο κοντά.

Γιατί να μείνετε; Θέλω να πω, ειλικρινά, γιατί να μείνετε-  για να μαθαίνετε  τα νέα στις ειδήσεις; ( γέλια). Γιατί να μείνετε – για να φάτε ένα ακόμα γεύμα; Γιατί να μείνετε – για να κάνετε  σεξ; Ούτε αυτό δεν είχατε για αρκετό καιρό , γιατί λοιπόν να παραμείνετε; ( Η Λίντα αναστενάζει.) Συγνώμη.

ΛΙΝΤΑ: Να μιλάς για τον εαυτό σου ( γέλια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί να μείνετε; Γιατί να μείνετε  την στιγμή που οι ενέργειες στην Γη είναι τόσο σκληρές; Είναι πάρα πολύ σκληρές. Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που έχουν πάρα μα πάρα πολλές ενσαρκώσεις μπροστά τους. Γιατί να μείνετε; Ξέρετε ότι δεν πρόκειται να τους σώσετε, ξέρετε ότι δεν πρόκειται να σώσετε τον κόσμο, γιατί λοιπόν να παραμείνετε; Α! Ε λοιπόν, απλά και μόνο επειδή  φτάσατε τόσο μακριά. Απλά και μόνο για το Όνειρο της Ατλαντίδας που θέλετε να το δείτε να ολοκληρώνεται. Απλά και μόνο επειδή θέλετε να δείτε πώς είναι να ζεις την αισθησιακή ζωή, την πραγματικά αισθησιακή ζωή. Ποτέ πριν δεν την έχετε βιώσει μέσα στο ανθρώπινο σώμα σας. Θέλετε να δείτε πώς θα είναι. Και απλά και μόνο επειδή ήρθε ο καιρός για την Ahmyo Ζωή.

Η Amhyo Ζωή είναι εκείνη όπου είστε ο Μάστερ και ο άνθρωπος. Είναι το «και» όπου δεν υπάρχουν πια μάχες, δεν υπάρχουν πια δυσκολίες, δεν υπάρχουν πράγματα να δουλέψετε. Τώρα τα αφήνετε να έρθουν σε σας- η αφθονία, οι σχέσεις, οι ενέργειες, οτιδήποτε κι αν είναι αυτό.

Το Όνειρο των Σώμπρα

Τώρα, αυτό είναι ένα όνειρο, και  θα το ονομάσω  το Όνειρο των Σώμπρα. Το όνειρο όπου δεν χρειάζεται να  δουλέψετε γι αυτό τόσο σκληρά, το όνειρο που απλά είναι εκεί. Απλά είναι εκεί στον κατάλληλο χρόνο. Όπου δεν χρειάζεται να το παλεύετε με το μυαλό σας πια. Όχι πια άλλες μάχες. Τελείωσαν.  Όταν δεν παλεύετε για τίποτε.  Όταν πραγματικά υπερβαίνετε τους άλλους ανθρώπους που βρίσκονται ανάμεσά σας. Με άλλα λόγια, μπορεί να είστε μαζί τους, αλλά λειτουργείτε σε ένα άλλο επίπεδο. Δεν είστε πια στο μυαλό.

Ω, το μυαλό, το μυαλό, το μυαλό. Θα μιλήσουμε για το μυαλό με πολλές λεπτομέρειες στο ερχόμενο ProGnost του  2018. Είναι το τέλος του μυαλού. Είναι η τελευταία εποχή του μυαλού, αλλά ο κόσμος δεν το έχει συνειδητοποιήσει. Τι θα συμβεί στο ανθρώπινο  μυαλό; Θα φέρει τους ανθρώπους σε σύγχυση, θα τους δημιουργήσει τραύματα. Το ανθρώπινο μυαλό έχει παραμείνει αυτό που ήταν την Μεσο- Ατλάντεια εποχή. Θεωρείτο δεδομένο ότι αυτό είναι το μυαλό και ότι θα είναι έτσι για πάντα. Δεν είναι καθόλου έτσι. Το μυαλό θα περάσει μέσα από μια τεράστια διαδικασία εξέλιξης και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι καθόλου προετοιμασμένοι για να διαχειριστούν  κάτι τέτοιο. Κι έτσι, αν θέλετε να δώσετε έναν τίτλο για το ProGnost του 2018, αυτός θα είναι, ProGnost 2018, η Τελευταία Εποχή του Μυαλού.
ΛΙΝΤΑ: Γιούπι!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω. Ουάου.
Έχετε πάει  πέρα από αυτό. Το έχετε υπερβεί. Έχετε ήδη βυθιστεί μέσα στο γνωρίζειν. Ακολουθείτε την διαίσθησή σας. Ανοίγετε την καρδιά σας. Το μυαλό το έχετε βάλει να ξεκουραστεί αρκετά, όλοι σας. Το μυαλό ξεκουράζεται αρκετά τώρα. Θα συνεχίσει να σας τραβολογάει  κατά καιρούς. Θα συνεχίσει να σας δελεάζει για να μείνει, αλλά το μυαλό θα προσαρμοστεί. Το μυαλό το κάνει ήδη. Γι αυτό κάποιες μέρες νοιώθετε πως λειτουργεί τρελά εδώ πάνω ( εννοεί στο μυαλό).

Αλλά είναι το Όνειρο των Σώμπρα, αυτή η Ahmyo, όχι απλά να βρίσκεστε στο φυσικό σας σώμα. Στην ουσία, θεωρώ ότι  μερικές φορές αυτό δεν είναι το όνειρό σας. Εύχεστε να μπορούσατε να βρίσκεστε εδώ χωρίς να χρειάζεται να σέρνετε το σώμα σας, αλλά το όνειρο σας είναι να είστε στην άνεση και στην χάρη της ενέργειας. Η ενέργεια να σας υπηρετεί. Όχι να υπηρετείτε εσείς την ενέργεια. χωρίς ενεργειακές κρίσεις, χωρίς χαμηλή ενέργεια οποιουδήποτε τύπου, αλλά πραγματικά μια για πάντα να επιτρέπετε στην ενέργεια να σας υπηρετεί. Αυτό είναι το Όνειρο των Σώμπρα, η Ahmyo Ζωή. Είναι συναρπαστική και προκαλεί έκπληξη όταν ξαφνικά  γίνεται αληθινό.

Τώρα, ο άνθρωπος , φυσικά αλληλεπιδρά με αυτό. Δεν σημαίνει ότι θα κάθεστε ολημερίς στο παγκάκι του πάρκου. Μπορεί να σημαίνει ότι χρειάζεται να στείλετε κάποια e-mails. Μπορεί να σημαίνει ότι χρειάζεται να κάνετε κάποιο ταξίδι, τέτοια πράγματα. Αλλά η παλιά δυσκολία, αυτό το γονάτισμα- και όταν πέφτετε στα γόνατα δουλεύοντας σκληρά και φθείρετε τον εαυτό σας- αυτά φεύγουν μακριά, κι έτσι πρέπει. Θα φύγουν, εδώ που τα λέμε, με το μυαλό, επειδή το μυαλό είναι αυτό που σας φέρνει όλα αυτά τα πράγματα. Αλλά θα φύγουν και ξαφνικά το Όνειρο των Σώμπρα θα γίνει αληθινό.

Είναι κατά κάποιον τρόπο, κάπως τρομαχτικό, επειδή έχετε συνηθίσει να σκέφτεστε γύρω από τις καταστάσεις και να δουλεύετε πάνω σε αυτές, και θα θέλετε ακόμα να επαναλαμβάνετε αυτά τα πρότυπα. Απλά θα θέλετε να γίνουν λίγο πιο εύκολα- λίγο πιο εύκολη διαδικασία και λίγο πιο εύκολα σε δυσκολία- αλλά θα φύγουν τελείως και θα νοιώθετε περίεργα , πολύ περίεργα. Θα νοιώθετε παράξενα. Έχει να κάνει με το να επιτρέψετε τελικά στην ενέργεια να σας υπηρετεί.

Τώρα, μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τον καθέναν από εσάς είναι το γεγονός ότι έχει να κάνει με εσάς. Έχει να κάνει με εσάς. Από την στιγμή που θα βάλετε μέσα την φυλή σας, την οικογένειά σας, τους φίλους σας, την ανθρωπότητα, οτιδήποτε, όλα τα υπόλοιπα, ξαφνικά δεν έχει να κάνει με εσάς. Ξαφνικά, κουβαλάτε τα δικά τους. Ξαφνικά, θα πρέπει να ασχολείστε όχι με τα δικά σας πια, αλλά με τα δικά τους και ξαφνικά αρχίζουν να επιβραδύνουν οι ρυθμοί, ίσως ακόμα και να σταματάει ολόκληρη η διαδικασία της Ahmyo Ζωής, να μην της επιτρέπει να έρθει σε σας. Θα νοιώσετε περίεργα όταν έρθει μόνο σε σας αλλά όχι και στον σύντροφό σας, στα παιδιά σας, στους καλύτερούς σας φίλους, στους ανθρώπους γύρω σας. Και θα θέλετε να μοιραστείτε τα πάντα, και θα δείτε ότι δεν λειτουργεί έτσι, επειδή εκείνοι δεν θα το θέλουν. Δεν είναι έτοιμοι για αυτό. Δεν τους εξυπηρετεί καθόλου, κι αυτή θα είναι μια από τις προκλήσεις. Α, όταν μιλάω για το Όνειρο των Σώμπρα, για το Ahmyo, έχει ήδη συμβεί. Έχει ήδη συμβεί, και ακούγεται τόσο μεγαλειώδες, αλλά τώρα σας λέω, είναι για εσάς. Για εσάς, ούτε  για τα παιδιά σας, ούτε για τους συντρόφους σας, ούτε για κανέναν άλλον. Αν το θέλουν, μπορούν κι εκείνοι να το επιτρέψουν, αλλά θα πρέπει να το κάνουν μόνοι τους.

Αυτό θα είναι ένα από τα πιο περίεργα πράγματα στην Ahmyo Ζωή, θα νοιώσετε ίσως ακόμα και κάπως εγωιστές κάποιες φορές. Σε αυτό το σημείο, παίρνετε μια βαθιά αναπνοή και το απελευθερώνετε, κι εγώ θα βρίσκομαι εκεί, στο κεφαλόσκαλό σας επιμένοντας να το απελευθερώσετε. Υπάρχουν τόσα πολλά μέσα σας που…. Εντάξει, θα έρθω σε αυτό το θέμα σε λίγο. Χμ.

Κι έτσι βρισκόσαστε στην παραμονή, και δεν είναι κάτι παραπλανητικό. Είστε εκεί. Είστε μέσα στην ενέργεια, και, όπως είπα και πριν, υπάρχει μια ορμή που δεν πρόκειται να σας επιτρέψει να επιστρέψετε πίσω. Μπορεί να σας επιτρέψει να νοιώσετε δυστυχισμένοι για ένα διάστημα και να νοιώσετε ότι κάνετε κύκλους, αλλά δεν μπορείτε να πάτε πίσω. Υπάρχει μια ορμή που θα σας μεταφέρει στην φώτιση. Το Όνειρο της Ατλαντίδας, το Όνειρο των Σώμπρα, το γνωρίζειν που έχετε στην καρδιά σας, που θα σας μεταφέρει εκεί, μερικές φορές κλωτσώντας και φωνάζοντας.

Λέτε λοιπό, «Αλλά όμως Αντάμους, πότε; Πότε;! Δουλεύω γι αυτό! ( γέλια).Το επιτρέπω. Περιμένω υπομονετικά.» Τίποτε από αυτά τα τρία δεν είναι αλήθεια ( γέλια). Δεν περιμένετε υπομονετικά. Δεν Επιτρέπετε, επειδή υπάρχει ακόμα πολύ λανθασμένη αντίληψη γύρω από το Επιτρέπω. «Επιτρέπω: Οι άνθρωποι θα με ποδοπατήσουν.» Αυτό δεν είναι Επιτρέπω. Το Επιτρέπω έχει να κάνει μόνο με εσάς,με εσάς, με τον εαυτό σας, με το θεϊκό, με τον Μάστερ, όπως θέλετε πείτε το. Μόνο με αυτά τα δύο στοιχεία. Εσύ, άνθρωπε, να επιτρέψεις στον Μάστερ. Ενώνονται. Βλέπετε σε αυτό το μικρό διάγραμμα ότι δεν υπήρχαν τα αδέρφια σας και οι γονείς σας και οι συνάδελφοί σας ή οποιοσδήποτε άλλος. Αυτό ( σηκώνει το μεσαίο του δάχτυλο) για όλους τους υπόλοιπους ( γέλια). Αυτό σημαίνει ότι βαδίζετε τον δικό σας δρόμο ( κι άλλα γέλια καθώς κάνει ξανά την χειρονομία). Δεν έχει να κάνει με το επιτρέπετε οτιδήποτε άλλο εκτός από τον εαυτό σας και το θεϊκό, εσάς και τον Μάστερ, εσάς και το Εγώ Είμαι. Αυτό είναι όλο. Τίποτε άλλο.  Όχι να επιτρέπετε στον κόσμο να γίνει ένα καλύτερο μέρος. Όχι!

Σώμπρα, το έχουμε πει ξανά και ξανά. Μερικές φορές αναρωτιέμαι, Σώμπρα, ακούτε, νοιώθετε; Το Επιτρέπω έχει να κάνει με εσάς και το Εγώ Είμαι. Αυτό είναιόλο. Τίποτε άλλο. Ούτε πνευματικοί καθοδηγητές, ούτε Αντάμους, ούτε οτιδήποτε άλλο. Μην επιτρέψετε σε μένα, επειδή θα σας χαλάσω. Το Επιτρέπω έχει να κάνει με το να επιτρέψετε τον εαυτό σας, και δεν ασχολείστε με αυτό. Αλλά σας βλέπω να ασχολείστε. Όλη η δουλειά έχει γίνει εδώ πάνω ( δείχνει το κεφάλι του). Όχι εδώ κάτω  με τα χέρια, αλλά εδώ πάνω ( δείχνει το κεφάλι του). Και υπομονή. Ω,όχι. Καθόλου.

Αλλά λέτε, « Πότε λοιπόν, πότε θα συμβεί; Επιτρέπω. Δουλεύω πολύ σκληρά πάνω σε αυτό και κάνω υπομονή»- τίποτε από αυτά δεν αληθεύει.-  « Πότε θα συμβεί; Τι με κρατάει πίσω; Τι κάνω λάθος;»

Ένα Πολύ Ιδιαίτερο Μήνυμα

Για να μπορέσω να απαντήσω σε αυτό το ερώτημα θέλω να σας διαβάσω κάτι. Θέλω να διαβάσω κάτι που ένας πολύ αγαπημένος μου  φίλος , ο Τζον Κουντέρκα έδωσε στον Κάλντρε για να σας το διαβάσω. Ακούγεται πολύ περίπλοκο, αλλά όταν ο Κάλντρε ρώτησε τον Κύριο Κουντέρκα, «Θέλεις λοιπόν να σε κάνω channeling  σε αυτό το Shoud;» ο Τζον του το ξεκαθάρισε, « Κανείς δεν πρόκειται να με κάνε channeling  εμένα.» ( γέλια). Κι έτσι ο Κάλντρε το έγραψε και μου ζήτησε να το διαβάσω στο Shoud.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή, καθώς νοιώθουμε την παρουσία του Τζον- ω, είναι παρόν- όλη του την ύπαρξη μέσα στον χώρο.

Πρέπει να σταματήσω λίγο για να σας εξηγήσω κάτι. Ο Τζον παρέτεινε το καθήκον του, παρέμεινε την παραμονή του εδώ στην Γη. Κανονικά είχε κανονιστεί να φύγει περίπου τριάμιση χρόνια πριν. Όταν κατάλαβε ότι ο Βυσσινί Κύκλος είχε σκοπό να φτιάξει ένα στούντιο, αποφάσισε να παρατείνει την διαμονή του για να βοηθήσει να χτιστεί όλο αυτό. Η υπηρεσία του ολοκληρώθηκε. Ήταν έτοιμος να περάσει στην άλλη πλευρά. Έιχε ένα μεγάλο σχέδιο να δουλέψει εδώ, και αποφάσισε να μείνει.

Έκανε πρόσφατα την μετάβαση. Θα είναι πάντα μέρος των Σώμπρα, πάντα μέρος αυτού του στούντιο. Δεν έφυγε. Είναι πιθανών πολύ πιο συνειδητός από όλους εσάς , τώρα περισσότερο από ποτέ. Και κυριολεκτικά εργάζεται  πάνω σε  – ξέρετε τον Τζον-  πάνω σε μια νέα τεχνολογία, αλλά είναι μια τεχνολογία που δεν συμπεριλαμβάνει κυκλώματα και καλώδια και ηλεκτρισμό. Μια τεχνολογία που επιτρέπει να  υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στις σφαίρες. Βλέπετε, έχετε σύντομες θεάσεις  κατά καιρούς από τις άλλες σφαίρες, αλλά μετά ξεθωριάζουν, κι έτσι, ο αγαπητός Τζον εργάζεται πάνω σε αυτή την νέα τεχνολογία, έτσι ώστε οι Σώμπρα να παραμένουν σε σύνδεση με αυτές τις σφαίρες. Χμ.

Από τον Τζων: «Η Μεγαλύτερη Ασθένεια. Η Μεγαλύτερη ασθένεια δεν είναι ο καρκίνος ή η συγκοπή. Αυτές είναι ανισορροπίες του σώματος. Η μεγαλύτερη ασθένεια δεν είναι η κατάθλιψη , το άγχος ή η σχιζοφρένεια. Αυτές είναι αντιδράσεις του μυαλού. Η μεγαλύτερη ασθένεια είναι να παραμένεις κοιμισμένος, παρόλο που γνωρίζεις ότι είναι ώρα να ξυπνήσεις
Θα το επαναλάβω.

«Η μεγαλύτερη ασθένεια είναι να παραμένεις κοιμισμένος, ακόμα κι όταν γνωρίζεις ότι είναι καιρός να ξυπνήσεις. Παραμένοντας κοιμισμένος, κλαίει η καρδιά σου και η ψυχή σου. Είναι ανειλικρίνεια  προς τον εαυτό σου στο μέσον της μεγαλύτερης από όλες  τις αλήθειες: Είσαι ελεύθερος. Παραμένοντας κοιμισμένος είναι σαν να ζεις σε μια περιορισμένη κατάσταση ύπαρξης , κι αυτό θα σε στοιχειώνει περισσότερο από οποιαδήποτε ασθένεια του σώματος ή του μυαλού.»
Θα επαναλάβω κι αυτό επίσης.

« Παραμένοντας κοιμισμένος είναι σαν να ζεις σε μια περιορισμένη κατάσταση ύπαρξης , κι αυτό θα σε στοιχειώνει περισσότερο από οποιαδήποτε ασθένεια του σώματος ή του μυαλού. Αντί να παλεύεις τον καρκίνο ή την κατάθλιψη, μπες βαθιά μέσα στην καρδιά σου. Νοιώσε τί είναι δικό σου και άσε πίσω σου όλα τα άλλα.»
Παρακαλώ, επιτρέψτε μου να επαναλάβω αυτό.

« Νοιώστε τι είναι δικό σας, καθώς μπαίνετε βαθιά μέσα στην καρδιά σας, και αφήστε πίσω σας όλα τα άλλα. Μην ζείτε μέσα στις παλιές αναμνήσεις ή στις ανησυχίες για το μέλλον. Αυτές είναι ασθένειες που θα σας κάνουν να αρνηθείτε την ζωή. Η μεγαλύτερη από όλες τις ασθένειες, για τους  Σώμπρα, αυτή που θα σας εμποδίσει να μπείτε στην καρδιά σας, είναι να παραμένετε κοιμισμένοι

Ο Τζον είχε μερικές  συναρπαστικές εμπειρίες, έδωσε τις μάχες του με τον καρκίνο, αλλά στην πραγματικότητα δεν υπήρχε μάχη. Ήταν το γεγονός ότι επέτρεψε , θα μπορούσατε να πείτε, αυτό που ήταν στο βάθος της καρδιάς του. Ένα επιτρέπω αυτού που πραγματικά υπήρχε εκεί.

Τώρα, κανένας άνθρωπος δεν θέλει να έρθει αντιμέτωπος με ασθένειες του σώματος ή του μυαλού. Αλλά δεν πάλευε με τον καρκίνο. Επέτρεπε τον Εαυτό. Και τις τελευταίες του μέρες, ειδικά τους τελευταίους του μήνες, συνειδητοποίησε ότι είχε υπομείνει υπερβολικά πολλά πράγματα. Πολλά παλιά θέματα που δεν τον εξυπηρετούσαν πια, αλλά που ακόμα τα κρατούσε. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη ασθένεια, όχι ο καρκίνος. Δεν κούναγε το σπαθί του μπροστά στον καρκίνο. Το κούναγε μπροστά στο Επιτρέπω. Όλα τα εργαλεία είναι εδώ. Όλα όσα χρειάζεστε, όλα όσα ο Τζον χρειάζονταν, όλα είναι εδώ.

Όταν έκανε την μετάβασή του, επικρατούσε χαρά. Τον υποδέχτηκαν χιλιάδες χιλιάδων, κυριολεκτικά, που μπήκαν στην σειρά στο Hall of Honor ( Σαλόνι των Τιμών) γι αυτόν- άγγελοι, Σώμπρα, Αναληφθέντες Δάσκαλοι. Πόσο χαρμόσυνες στιγμές! Πόσο χαρμόσυνες στιγμές! Λίγο μετά από αυτό μου μετέδωσε αυτό το μήνυμα να σας πω ότι η ασθένεια δεν ήταν ο καρκίνος. Η ασθένεια ουσιαστικά είχε να κάνει με το να παραμένετε κοιμισμένοι ενώ γνωρίζετε καλύτερα. Ενώ γνωρίζετε καλύτερα.

Είναι αλλιώς γι αυτούς που δεν έχουν ιδέα γι αυτό που λέγεται φώτιση, που ποτέ δεν τους άγγιξε  το Πνεύμα, ο Θέος, που ποτέ δεν ένοιωσαν το Εγώ Είμαι μέσα τους, που ποτέ δεν βίωσαν το « Εγώ Υπάρχω». Γι αυτούς είναι αλλιώς. Αλλά για εσάς που είχατε αυτές τις συναντήσεις, που νοιώσατε την παρουσία μέσα σας, για εσάς που έχετε υπερβεί το μυαλό και είχατε την εμπειρία του Πνεύματος στην καθημερινότητά σας, για εσάς η μεγαλύτερη ασθένεια είναι να μην ξυπνάτε όταν ξέρετε καλύτερα.

Όταν υπάρχει ο φόβος, όταν κρατιόσαστε πίσω, περιμένοντας ίσως κάποιον άλλον να το κάνει για σας, όταν υπάρχουν πράγματα που δεν απελευθερώνετε, πράγματα που δεν είναι πλέον για σας, πράγματα που κρατάτε επειδή, κατά κάποιον τρόπο, σας δημιουργούν μια ταυτότητα, σας προσφέρουν μια αποσκευή στην ζωή, σας προσφέρουν κάτι να του φορτώνετε το φταίξιμο. Σας προσφέρουν επαναλαμβανόμενους κύκλους να παλεύετε με κάτι που δεν σας βγάζει πουθενά.

Υπάρχει ένα συγκεκριμένο επίπεδο άνεσης όταν το κάνετε αυτό, και έχω ενοχλήσει πολλούς Σώμπρα και θα συνεχίσω να ενοχλώ λέγοντας ότι αν υπάρχει κάτι στην ζωή σας, με κάποιον τρόπο σας υπηρετεί ακόμα, διαφορετικά δεν θα υπήρχε. Κάτι, είτε αφορά τον αλκοολισμό, είτε  αφορά την κατάθλιψη, είτε είναι μια αίσθηση πλήρους ανισορροπίας, είτε αφορά την αφθονία, είτε μια σχέση. Δεν έχει να κάνει με μάθημα. Δεν είναι μάθημα, επειδή δεν υπάρχουν μαθήματα. Αλλά πρέπει  να λαμβάνετε την άνεση που νιώθετε ή την ταυτότητα ή κάποιο είδος αυτοπροβαλλόμενου φόβου που βγαίνει από αυτό.

Κι έτσι, αγαπημένοι μου φίλοι, η μεγαλύτερη ασθένεια στην πραγματικότητα είναι να εξακολουθείτε να προσποιείστε  ότι δεν έχετε αφυπνιστεί, ότι δεν είστε Μάστερ, όταν όντως έχετε όλα όσα χρειάζονται γι αυτό.

Δεν Είναι Δικό σας

Τι είναι λοιπόν αυτό; Τι είναι αυτό; Τι είναι αυτό που κρατιόσαστε πάνω του;

Έντιθ. Έντιθ, κρατιέσαι από τον πολεμιστή εαυτό σου ( ο Αντάμους παίρνει το χέρι της). Κρατιέσαι από παλιές μάχες από άλλες ενσαρκώσεις. Κρατιέσαι από την ορθότητα. Κρατιέσαι από το « αυτός είναι ο σωστός τρόπος». Αυτά δεν είναι δικά σου. Δεν είναι δικά σου. Ακόμα κι αν προέρχονται από προηγούμενες ζωές, δεν είναι πλέον δικά σου. Δεν είναι δικά σου Έντιθ. Άφησέ τα να φύγουν. Αυτές οι παλιές μάχες, δεν είναι δικές σου.
ΕΝΤΙΘ: ( ψιθυριστά) Σε ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Άφησε τα να φύγουν. Άφησέ τα, καλή μου.

Υπάρχουν πράγματα που είναι βαθιά μέσα σας. Μερικές φορές δεν τα προσέχετε καν, αλλά δεν είναι πια δικά σας. Φτάνετε σε αυτό το σημείο, την παραμονή της φώτισής σας και το μόνο που έχετε να κάνετε είναι απλά να τα αφήσετε να φύγουν. Δεν είναι δικά σας.

Ντέιβιντ, η συμπόνοια που έχεις για τους άλλους, η φροντίδα σου για τους άλλους, α, είναι μια πραγματική ευλογία ( ο Αντάμους παίρνει το χέρι του), αλλά όλα αυτά δεν είναι πια δικά σου. Δεν σημαίνει ότι θα βλάψεις τους άλλους. Δεν σημαίνει ότι αδιαφορείς για τους άλλους. Απλά σημαίνει ότι δεν μπορείς πια να τους κουβαλάς πάνω σου. Δεν είναι δικά σου αυτά τα πράγματα, Ντέιβιντ. Πάρε μια βαθιά αναπνοή και άφησέ τα να φύγουν.

Σκληρό, δύσκολο. Δύσκολο να αφήσετε αυτά τα πράγματα. Βοήθησαν στην δημιουργία σας. Βοήθησαν έτσι ώστε να γίνετε αυτοί που είστε, αλλά δεν είναι δικά σας. Δεν είναι δικά σας. Θα με ακούτε να το λέω ξανά και ξανά και θα αντιστέκεστε. Θα μου αντιστέκεστε.

Βινς και Καρολάιν, αυτά που άγγιξαν το βιολογικό σας σώμα ( ο Αντάμους βάζει τα χέρια του στους ώμους τους), δεν είναι δικά σας. Τα φορτωθήκατε σαν να ήταν δικά σας. Οι γιατροί σας είπαν ότι είναι δικά σας. Μπορεί να βλέπετε τις ακτινογραφίες, μπορεί να νιώθετε πόνους στο σώμα σας, αλλά δεν είναι δικά σας. Δεν είναι. Φορτωθήκατε πάρα πολλά που ανήκαν σε άλλους ανθρώπους και, στην ουσία, πολλά μεταξύ σας. Είναι  όμορφο όταν δυο που αγαπιούνται κουβαλούν ο ένας τα βάρη του άλλου, αλλά η σωματική αρρώστια δεν είναι δική σας.

Δεν μπορώ να σας τα απομακρύνω. Δεν θα σας θεράπευα ακόμα κι αν μπορούσα, αλλά μπορώ να σας πω να τα αφήσετε να φύγουν. Αυτά που είναι στο σώμα σας, προέρχονται από άλλες ζωές όπου κουβαλούσατε πάρα πολλά, όπου παλεύατε πάρα πολύ για έναν σκοπό. Δεν είναι δικά σας. Αφήστε τα να φύγουν. Πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Δεν είναι δικά σας, Βινς, Καρολάιν. Δεν είναι δικά σας.

Μερικές φορές είναι δύσκολο, επειδή νοιώθετε τόσο κοντά ο ένας στον άλλο, είστε τόσο δεμένοι με τα πράγματα της ζωής σας. Νοιώθετε κομμάτι τους. «Είναι αυτονόητο» , σκέφτεστε, « ότι θα έπρεπε να είναι δικά μου,» και συνεχίζετε την μάχη. Συνεχίζετε να παλεύετε με αυτά που δεν είναι δικά σας.

Ο Τοβίας το είπε πριν πολύ καιρό: Το μόνο πράγμα που είναι δικό σας είναι αυτό που εσείς επιλέγετε. Αυτό είναι όλο. Δεν με νοιάζει αν πρόκειται για αφθονία. Δεν με νοιάζει αν είναι θέματα από προηγούμενες ζωές. Ό,τι κι αν είναι, δεν είναι δικό σας.

Σας κοιτάζω και βλέπω τόση καλοσύνη μέσα σας, μέσα σε όλους εσάς, μια καλοσύνη που μακάρι να μπορούσατε να την δείτε στον εαυτό σας. Αλλά κουβαλάτε πάρα πολλά. Η καρδιά σας είναι καλυμμένη με λάσπη και σκόνη και πίσσα, επειδή κουβαλάτε πράγματα που δεν είναι πια δικά σας. Και δεν μπορείτε να τα πάρετε μαζί σας στην ενσωματωμένη φώτιση. Θα εξακολουθήσετε να προσπαθείτε για την φώτισή σας, θα δουλεύετε γι αυτή, αλλά η βρωμιά θα σας εμποδίζει να την βιώσετε.

Δεν είναι δικά σας. Θα σας το λέω ξανά και ξανά μέχρι να βαρεθείτε να το ακούτε, μέχρι να τα αφήσετε να φύγουν.

Αυτός ο βαθύς πόνος στην καρδιά σου , καλή μου, αυτός ο βαθύς πόνος στην καρδιά σου δεν είναι δικός σου ( ο Αντάμους παίρνει το χέρι της Λάρα). Τον κουβαλάς πολύ καιρό. Το Τραύμα της Ίσιδας, η προσωπική σου εμπειρία που πάει πολύ πίσω στο χρόνο, φτάνει μέχρι την εποχή της Ατλαντίδας, αυτός ο βαθύς πόνος  που ένοιωθες σε όλη σου την ζωή, δεν είναι δικός σου. Δημιούργησες μια ταυτότητα πάνω του. Δημιούργησες καταστροφή και τραύμα πάνω του. Δεν είναι πια δικός σου. Δεν είναι. Ήταν μια εμπειρία, αλλά δεν είναι δικός σου. Σε παρακαλώ, πάρε μια βαθιά αναπνοή και άφησέ τον να φύγει. Δεν είναι δικός σου.

Αυτά είναι τα πράγματα όταν λέτε, «Μα πότε Αντάμους; Πότε θα συμβεί;». Αυτά είναι που σας κρατάνε πίσω. Και σας λέω ότι η φώτιση είναι κάτι το φυσικό, πρόκειται να συμβεί, και θα συμβεί. Θα συμβεί σε αυτή την ενσάρκωση- σε αυτή την ενσάρκωση- και αναρωτιέστε  γιατί αργεί τόσο πολύ, γιατί υπάρχουν τόσες δυσκολίες, επειδή κρατιόσαστε από πράγματα που δεν είναι δικά σας.

Κάθε μέρα, κάθε στιγμή από εδώ και στο εξής, ρίξτε μια ματιά: Είναι δικό σας αυτό; Μπορεί να προσπαθήσετε να το αιτιολογήσετε και να πείτε, « Ε ναι λοιπόν, πλήγωσα κάποιον. Έκανα κάτι άδικο» ή οτιδήποτε κι αν είναι αυτό. Θα πείτε, «Ε ναι, φυσικά, είναι δικό μου.» Και σταματάω για λίγο για να σας πω, «Δεν είναι δικό σας. Μην το κουβαλάτε  πια. Μην το κρατάτε πια. Μην έλκεστε από την πλάνη του πια. Δεν είναι δικό σας.»

Κατά καιρούς θα νιώθετε γυμνοί, πάρα πολύ γυμνοί, επειδή αποβάλλετε το δέρμα,  ένα χαρακτηριστικό του ποιοι ήσασταν, κάτι που σας έδινε ταυτότητα, που σας  έδινε ένα κίνητρο, που σας έκανε να παίρνετε αποφάσεις. Και ξαφνικά θα νιώσετε πολύ γυμνοί, πολύ ευάλωτοι- «Ποιος είμαι; Τι κάνω εδώ; Ποιος θέλω να μείνει;» – και τότε είναι η στιγμή να επιστρέψετε στο «Εγώ Υπάρχω. Εγώ Είμαι Αυτό που Είμαι.»

Δεν είναι δικά σας αυτά τα πράγματα. Οι τρελές σκέψεις που περνάνε από το μυαλό σας, τα θέματα με το σώμα σας, προβλήματα με την αφθονία, πόνοι διάφοροι, δεν είναι δικά σας.

Μπορείτε να σβήσετε τα μητρώα αμέσως; ( ο Αντάμους ακουμπάει τα χέρια του στους ώμους της Άλις). Μπορείτε απλά να πείτε ,  «Δεν είναι πια δικά μου.»; Μπορείτε  να το κάνετε  αυτό; Φυσικά και μπορείτε! Ένα κομμάτι σας  θα θέλει να σας  κρατήσει και θα πει ( ακουμπάει τα χέρια του στους ώμους της Τζούλι), «Μα πρέπει να κρατηθώ για λίγο και να θυμάμαι να μην είμαι κακός άνθρωπος,»  και σε αυτό το σημείο εγώ σας λέω ( βάζει τα χέρια του στους ώμους του Στηβ), «Δεν είναι δικά σας αυτά τα πράγματα.»  Ποια  είναι δικά σας; Μόνο αυτά που εσείς  θα επιλέξετε.

Δεν είστε καθόλου οι προηγούμενες ζωές σας. Δεν είστε οι προηγούμενες ζωές σας ( ακουμπάει τα χέρια του στους ώμους της Κάθυ). Αναφερόμαστε σε αυτές, είναι σαν ξαδέρφια της ψυχής. Μπορείτε να τις νιώθετε, αλλά δεν είστε αυτές. Δεν χρειάζεται να υποφέρετε για πράγματα που έκαναν αυτές ( ακουμπάει τα χέρια του στους ώμους της Τίφανι). Δεν είναι δικές σας. Η κακοποίηση που έχετε υποστεί και που  την  πήρατε τόσο βαθιά μέσα σας τόσο που νιώθετε ότι κάνατε κάτι κακό και το αξίζατε, δεν είναι δικά σας, όχι πια. Τίποτε. Δεν είναι δικά σας.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και αφήστε τα να φύγουν.

Δεν χρειάζεται να τα ζορίσετε να φύγουν. Δεν χρειάζεται να τα παλέψετε. Απλά αφήστε να φύγουν. Αυτό είναι. Αυτό είναι. Δεν είναι δικά σας αυτά τα πράγματα ( ο Αντάμους  προχωράει πίσω από την κονσόλα παραγωγής). Πρέπει να ρίξω μια καλή ματιά εδώ πίσω για να δω αυτή την καταπληκτική δουλειά που έχει γίνει ( αναφέρεται στο καινούργιο στήσιμο).

Η κόρη σου, ω, η κόρη σου ( ακουμπάει τα χέρια του στους ώμους του Πίτερ). Πονάει η καρδιά σου. Αναρωτιέσαι τι να συμβαίνει. Όσο κι αν την αγαπάς, δεν είναι δικό σου. Όσο κι αν αναρωτιέσαι αν έκανες το σωστό, αν ήσουν καλός πατέρας, δεν είναι δικό σου. Αυτό που συνέβη ήταν μια εμπειρία που της άλλαξε την ζωή και ήταν γραμμένη στην ψυχή της. Θα συνέβαινε, κάτι που θα την έφερνε στην εσωτερική της ενόραση, στην ανθρώπινη φύση της, κάτι που θα την πήγαινε στα  βαθύτερα ψυχικά επίπεδα της ύπαρξής της. Ήταν ήδη γνωστό, ήταν ήδη κάτι που το είχε επιλέξει. Να έχεις συμπόνια, να έχεις αγάπη, να νοιάζεσαι γι αυτήν και να της δείξεις ανθρωπιά, την ανθρωπιά που κουβαλάς μέσα σου, αλλά δεν είναι δικό σου.

Είναι δύσκολο να το πεις σε έναν πατέρα που η κόρη του τραυματίστηκε. Δεν εννοώ να είσαι αδιάφορος. Απλά λέω να μην το πάρεις μέσα σου. Να είσαι κοντά της με δύναμη, με σοφία, αλλά δεν είναι δικό σου. Θα είναι μια δύσκολη χρονιά γι αυτήν, και τότε θα συνειδητοποιήσει γιατί βρίσκεται πραγματικά εδώ.

Δεν είναι δικά σας αυτά τα πράγματα. Η οικογένειά σας. Έχουμε μιλήσει αρκετά για την Προγονική Απελευθέρωση. Δεν είστε εδώ για να εξιλεώσετε την οικογένειά σας! ( ακουμπάει τα χέρια του στους ώμους της Τζιν). Από γενιά σε γενιά, οι οικογένειες έχουν έλλειψη αυτοεκτίμησης, έχουν  έλλειψη οικογενειακής  εκτίμησης, έχουν οικογενειακή φτώχια, έχουν κάνει παραβάσεις στο Πνεύμα, στον Θεό, γενιές αμαρτωλών, ή έτσι λέει η οικογένεια. Δεν είναι δικά σας αυτά, αλλά ακόμα τα κρατάτε πάνω σας. Ακόμα δίνετε αυτές τις μάχες. Αφήστε τα να φύγουν.

Αυτό σημαίνει να μην ξαναδείτε την οικογένειά σας; Να απαρνηθείτε την οικογένειά σας; Όχι απαραίτητα. Σημαίνει να αφήσετε όλα αυτά να φύγουν από μέσα σας. Απελευθερώστε τον εαυτό σας, γιατί το σπουδαιότερο πράγμα που μπορείτε να κάνετε για τους προγόνους σας, για την τωρινή σας οικογένεια, είναι να τα απελευθερώσετε. Δεν είναι πια δικά σας. Αλλά εσείς εξακολουθείτε να τα κρατάτε. Εξακολουθείτε να τα παλεύετε. Εξακολουθείτε να τα ονειρεύεστε. Δεν είναι πια δικά σας.

Τα θέματα που έχετε με τις αρχές ( ακουμπάει τα χέρια του στους ώμους του Τζο), πάει πολλές ζωές πίσω, είχατε καταδικαστεί αδίκως, από αυτούς που ασκούσαν εξουσία, από αυτούς που σας κρατούσαν όμηρους, που έλεγχαν την ζωή σας. Συνέβησαν σε μια προηγούμενη ζωή σας. Δεν είναι πια δικά σας. Δεν είναι δικά σας. Αν εξακολουθήσετε να τα κρατάτε, θα σας δυσκολέψουν να φτάσετε στην φώτιση. Θα σας δημιουργήσουν πόνο και θα σας φέρουν καταστάσεις όπως ο καρκίνος ή κάποια μορφή ψύχωσης. Συνέβησαν σε μια προηγούμενη ζωή. Σε αυτή την ζωή είστε το Εγώ Είμαι. Αφήστε τα να φύγουν.

Το ίδιο ισχύει και για σένα ( ο Αντάμους ακουμπάει τους ώμους του Γκάλεον)  για την οικογένεια, τα ίδια που είπα και στην μητέρα σου ( αναφέρεται στην Τζιν, την μητέρα του). Ισχύει ( γέλια).

Δεν είναι πια δικά σας αυτά τα πράγματα. Μοιάζει αυτονόητο. Μοιάζει τόσο ξεκάθαρο. Δεν είναι δικά σας, αλλά τα κρατάτε. Μερικές φορές ούτε καν συνειδητοποιείτε τι συμβαίνει. Μερικές φορές αυτές οι παλιές συμπεριφορές είναι τόσο βαθιά ριζωμένες μέσα σας από παλιότερες ενσαρκώσεις σας, από παλιές οικογένειες. Μερικές φορές , μερικές φορές δεν ξέρετε καν ότι υπάρχουν.

Όλες οι ανησυχίες που έχεις, καλή μου ( ακουμπάει τα χέρια του στους ώμους της Τζέιν)- το ήξερες ότι ερχόμουν προς τα εδώ ( γέλια), ω, το ένοιωθε- όλες οι ανησυχίες που έχεις, όλες μα όλες, δεν είναι δικές σου. Αλλά κρέμεσαι πάνω τους. Είναι σαν ένα παλιό πουλόβερ που το πλέκεις συνεχώς και  κρέμεσαι πάνω του. Δεν είναι δικό σου. Γιατί κρέμεσαι από πάνω του; Είναι ο φόβος της απελευθέρωσης. Ο φόβος να αφήσεις να φύγουν οι βελόνες και το μαλλί, όλα όσα κάνεις, όλα όσα δημιούργησαν την ταυτότητά σου, όλες οι ανησυχίες, χωρίς λόγο. Ο Τζον θα σε μάλωνε τώρα. Η μόνη ασθένεια είναι να μην ξυπνάς από την στιγμή που έχεις όλα τα εργαλεία, όλα όσα χρειάζεσαι, και απλά να επιτρέπεις. Αλλά εσύ εξακολουθείς να πλέκεις αυτό το πουλόβερ της ανησυχίας.
Δεν είναι δικά σου. Ω. Ω. ( ο Αντάμους ακουμπάει το χέρι του στον ώμο του Σαρτ).

ΣΑΡΤ: Σκατά! ( γέλια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η αδυναμία. Η αδυναμία του ανθρώπινου εαυτού, η  ανθρώπινη ευαισθησία, δεν είναι δικά σου. Ω, μπορεί να χρησιμοποίησες κάποιο από αυτά για την εμπειρία, αλλά δεν είναι πια δικά σου. Η εσωτερική αδυναμία, η ευαισθησία που σε έκανε να κάνεις το αντίθετο- σκληρός άντρας , αστείος άντρας , ενοχλητικός τύπος, αλλά ένας άντρας που ένιωσε πραγματικά ότι υπήρχε μια αδυναμία, κάτι λανθασμένο μέσα του- δεν είναι δικά σου πια. Αυτή η αδυναμία ποτέ δεν ήταν ουσιαστικά δικιά σου. Ποτέ δεν υπήρχε αδυναμία, αλλά εσύ κρατήθηκες πάνω της. Ω, την έθαψες για να μην την δει κανείς, αλλά εγώ ξέρω ότι υπάρχει. Δεν είναι δικιά σου.

Δεν είναι δικά σου αυτά τα  πράγματα. Οι δυσκολίες, τα θέματα, τα παιδιά ( κοιτώντας την Κέρρι), οι σύντροφοι, να παλεύεις τόσο σκληρά για να είσαι ο πολεμιστής. Πλάκα δεν έχει, δυο πολεμιστές, ο ένας πίσω από τον άλλον ( αναφέρεται στην Κέρρι και στην Έντιθ).

 Δεν υπάρχουν πια μάχες. Δεν υπάρχει τίποτε. Δεν είναι δικά σας. Όποια σκέψη περνάει από το μυαλό σας και σας μειώνει, κάθε σκέψη που έχει να κάνει με σκληρή δουλειά και δυσκολίες, που σας λέει ότι κάτι είναι λάθος, δεν είναι δικιά σας! Σας το λέω εδώ και χρόνια, το ενενήντα τρία τοις εκατό από αυτά που περνάνε από το μυαλό σας δεν είναι δικά σας, και θα έλεγα ότι άλλα πέντε ή έξι τοις εκατό είναι βλακείες που αποφασίζετε να τις κρατήσετε. Ένας Θεός ξέρει από πού σας ήρθαν. Δεν είναι δικές σας.

Τώρα, πάλι, όσο απλά κι αν ακούγεται, ακόμα παλεύετε με αυτά. Θέλω να παρατηρήσετε καλά τον εαυτό σας τώρα- τις σκέψεις σας, τα συναισθήματά σας, όσα συμβαίνουν στην ζωή σας, όσα προσελκύετε στην ζωή σας, αν  τα πράγματα είναι δύσκολα ή εύκολα, αν υπάρχουν πολλές αντιπαραθέσεις και διαμάχες- και κάθε φορά που θα συμβαίνουν αυτά, θέλω να παίρνετε μια βαθιά αναπνοή και να ρωτάτε, «Είναι δικό μου ή όχι;». Κάθε φορά που θα προκύπτει κάτι τέτοιο θέλω να το κοιτάτε. Είστε ακόμα στην παλιά νοοτροπία του, «Άραγε τι να θέλει να μου πει το Πνεύμα; Τι μάθημα πρέπει να μάθω; Μήπως πρέπει να σώσω τον κόσμο, την οικογένειά μου, ή κάτι άλλο;» Δεν είναι δικά σας.

Θα φτάσω μέχρι να σας πω ότι είστε οι μεγαλύτεροι εγωιστές του χειρίστου είδους στον κόσμο. είστε εγωιστές που κρατάτε όλα αυτά τα πράγματα, που κρατάτε αυτά τα παλιά ψυχολογικά – έλλειψη αφθονίας, ασθένειες του σώματος, σκέψεις ότι είστε αδύναμοι ή κατώτεροι. Αυτό είναι πραγματικά εγωιστικό. Και σας λέω να φροντίζετε τον εαυτό σας, φυσικά, αλλά όταν φτάνετε σε αυτό το σημείο, όταν καταπιάνεστε επανειλημμένα με σκέψεις παλαιού τύπου, όταν καταπιάνεστε με πράγματα που δεν είναι δικά σας, τότε σας λέω ότι είστε εγωιστές. Αρνείστε να μπει στο σπίτι σας ο Μάστερ. Αρνείστε επίσης, την εξέλιξη όλων των προηγούμενων και των μελλοντικών ενσαρκώσεων. Αυτό είναι εγωιστικό.

Η μεγαλύτερη από όλες τις ασθένειες είναι να μην επιτρέπετε στον εαυτό σας να ξυπνήσει, από την στιγμή που το  έχετε δει ,από την στιγμή που έχετε όλα τα εργαλεία, τα πάντα.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

«Δεν είναι δικό μου.» Θέλω να το νοιώσετε βαθιά  μέσα στην ύπαρξή σας  όταν  σας παρουσιάζονται αυτά τα πράγματα,  όταν βασανίζετε τον εαυτό σας,  όταν εμποδίζετε τον εαυτό σας από την φώτιση. «Δεν είναι δικό μου», και όταν το κάνετε αυτό, θα σας βοηθήσει να συνειδητοποιήσετε τι είναι δικό σας.

Ας κάνουμε μια μεράμπ πάνω σε αυτό, αγαπημένοι μου φίλοι.

Η Καλοσύνη σας- Μια Μεράμπ

Κουβαλάτε τόσα πράγματα, που δεν είναι δικά σας και σας έχουν σκεπάσει με όλων των ειδών τα σκουπίδια. Προσπαθείτε να τα πάρετε μαζί σας στην ενσωματωμένη σας φώτιση. Δεν υπάρχει χώρος γι αυτά.
( ξεκινάει η μουσική)

Δεν υπάρχει χώρος για οικογενειακά θέματα, για θέματα αφθονίας, για την σωτηρία της ανθρωπότητας, για αισθήματα ενοχής που δεν καταφέρατε να σώσετε την ανθρωπότητα.
Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή.
Αυτά δεν είναι δικά σας, τι είναι λοιπόν; Τι είναι  δικό σας;

Για να μπορέσετε να το καταλάβετε αυτό, πάμε μέσα στην καρδιά σας. Όχι στο μυαλό, αλλά στην καρδιά.

Βλέπετε, έχετε τόσο πολύ συνηθίσει να αξιολογείτε τον εαυτό σας από την άποψη του μυαλού- καλό ή κακό, σωστό  ή λάθος. Ας πάμε μέσα στην καρδιά να ρίξουμε μια ματιά σε αυτά που υπάρχουν εκεί.

Σε μια από τις πρόσφατε συναντήσεις μας, σε  μια υπέροχη συγκέντρωσή μας, σας είπα, « Ποια είναι η καλοσύνη σας; Ποια είναι η καλοσύνη σας;» Και νοιώσατε  ότι σταμάτησα τον χρόνο και τον χώρο, ότι σταμάτησα τα πάντα. «Καλοσύνη;»
«Ποια είναι η καλοσύνη σας;» ρώτησα, και δυσκολεύτηκαν πολύ να το βρουν.
Ας ρίξουμε τώρα μια ματιά στην καλοσύνη σας. Ελάτε στην καρδιά σας.
( παύση)

Κάτι που δεν αφήνετε τον εαυτό σας να κάνει- να πάει στην καρδιά του. Αυτό που εγώ βλέπω στην καρδιά σας είναι έναν καλό άνθρωπο, έναν πολύ καλό άνθρωπο. Έναν  άνθρωπο που νοιάζεται για τους άλλους τόσο βαθιά για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Έναν άνθρωπο που έχει προσπαθήσει να ανακουφίσει και να θεραπεύσει τους άλλους, να φροντίσει τους άλλους.
( παύση)
Έναν άνθρωπο που έχει δώσει τον εαυτό του, την ενέργειά του για τους άλλους. Ναι, αυτή είναι η καλοσύνη, πραγματικά. Αλλά  κάνοντάς το αυτό, πήρατε επίσης πάνω σας τα δικά τους θέματα. Πήρατε πάνω σας αυτά που δεν σας ανήκουν. Πήρατε πάνω σας τις δυσκολίες τους, τα προβλήματά τους, τα σωματικά τους θέματα.
( παύση)
Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή και νιώστε την καλοσύνη σας.

Μια ύπαρξη που ήρθε εδώ στον πρώτο, πρώτο σχηματισμό του πλανήτη Γη, για να φέρει ζωή στον πλανήτη, για να κάνει αυτό τον πλανήτη τόπο σοφίας και αγάπης. Αυτό είναι καλοσύνη. Αυτή είναι η καλοσύνη σας- η μεγάλη σας έγνοια για αυτόν τον πλανήτη. Φαίνεται τώρα στην αγάπη σας για την φύση και τα ζώα. Αυτή είναι η καλοσύνη σας.

Τόσο μεγάλη καλοσύνη, πραγματικά, που πήρατε πάνω σας τα προβλήματα του κόσμου. Δεν αντέχετε να παρακολουθείτε τις ειδήσεις, επειδή σας πάνε πολύ βαθιά. Τα παίρνετε σε ένα πολύ βαθύ επίπεδο. Και μετά έχετε ενοχές και πόνο γιατί  δεν κάνατε τίποτε  για να αλλάξετε τον κόσμο.

Βλέπετε, όταν μπαίνετε στην καρδιά σας, συνειδητοποιείτε ότι ήρθατε εδώ για ένα πολύ σημαντικό σκοπό, που πραγματικά θα  αλλάξει τον κόσμο. Δεν ήρθατε εδώ για να αλλάξετε τον κόσμο, αλλά ο σκοπός για τον οποίο ήρθατε πραγματικά θα τον αλλάξει.

Έχετε τόσο μεγάλη καλοσύν,η που θέλετε όλοι οι άνθρωποι παντού να είναι ευτυχισμένοι, τόση καλοσύνη που θέλετε όλοι να έχουν αφθονία, τόση καλοσύνη που το μόνο που εύχεστε είναι να είναι καλά οι άλλοι. Αλλά με αυτό τον τρόπο, πήρατε πάνω σας πολλά δικά τους, κι αυτά δεν είναι δικά σας.

Ναι, ίσως να τιμήσατε τον εαυτό σας βιώνοντας  την εμπειρία να παίρνετε όλα αυτά που δεν είναι δικά σας πάνω σας. Αλλά όταν με ρωτάτε, «Γιατί; Πότε; Πότε θα συμβεί; Πότε θα έρθει η φώτιση;» σας λέω ότι θα γίνει όταν αφήσετε να φύγουν όλα όσα δεν είναι δικά σας.

Μπείτε βαθιά μέσα στην καρδιά σας, μέσα στην καλοσύνη σας, μέσα στην καταπληκτική   αίσθηση της ανθρώπινης φύσης.

Τι κοινό έχουν οι Σώμπρα; Γιατί ενωθήκαμε όλοι μαζί; Ε λοιπόν, είναι το Όνειρο της Ατλαντίδας, αλλά επίσης μετατράπηκε σε μια τεράστια συμπόνια για την ανθρωπότητα. Το ξέρω ότι σας ενοχλούν οι άνθρωποι- το ίδιο και μένα- αλλά στην καρδιά σας υπάρχει τόση αγάπη για τους άλλους.

Γι αυτό είναι δύσκολο, όταν φτάνεις σε αυτό το σημείο, όταν λέω ότι, «Δεν είναι δικό σας.» Η καρδιά σας έχει τόση ανθρωπιά, τόση αγάπη για τους ανθρώπους, που σχεδόν θεωρείτε ότι είναι δική σας δουλειά να πάρετε πάνω σας όλα τα θέματά τους, αλλά δεν είναι.

Δεν είναι δικά σας τα βάσανα του πλανήτη. Όχι, είτε πρόκειται για μικρά παιδιά , είτε για κουτάβια, είτε για  ηλικιωμένους, τα βάσανά τους  δεν είναι δικά σας.

Υπάρχει τόση καλοσύνη στην καρδιά όλων σας, στον καθέναν από σας. Το τελευταίο πράγμα που θα θέλατε να κάνετε είναι να βλάψετε κάποιον. Και όταν το κάνετε κατά λάθος, όταν πληγώσετε κάποιον, έχετε τρομερές τύψεις-  σταματάτε την πορεία σας, διπλώνετε τα φτερά σας και τα κρύβετε. Δεν είναι δικό σας.
( παύση)

Οι προηγούμενες ζωές  σας, α, πολλοί από εσάς θέλατε να έρθετε σε επαφή με τις προηγούμενες ζωές σας. Τι κάνατε; Πού ήσασταν; Ποιοι ήσασταν; Αλλά δεν είναι δικά σας αυτά. Περιμένουν εσάς.  Περιμένουν εκείνες εσάς κι όχι το αντίστροφο. Σας περιμένουν. Δεν έχει να κάνει με το ποιοι ήσασταν, αλλά με το τι είστε τώρα.

Δεν απαρνιέστε τις προηγούμενες ζωές σας. Δεν τις απορρίπτετε, αλλά δεν είναι εσείς. Οι εμπειρίες τους, τα τραύματά τους, ακόμα και τα επιτεύγματά τους και οι χαρές τους, δεν είναι δικά σας.

Κάθε σκέψη που περνάει από το μυαλό σας- σκέψεις που τις πολεμήσατε, σκέψεις που τις καταπιέσατε- σταματήστε για μια στιγμή. «Δεν είναι δικές μου.» Σκέψεις αμφισβήτησης- ναι, πιστεύετε ότι οι αμφιβολίες σας είναι δικές σας- αλλά δεν είναι. Είναι αμφιβολίες. Είτε προέρχονται από την μαζική συνείδηση, είτε  από τις προηγούμενες ζωές, από οπουδήποτε κι αν είναι, δεν είναι δικές σας.
( παύση)
Θα σας κάνει να νιώσετε κάπως άβολα, «Και τότε ποιος είμαι; Τι είναι δικό μου;» Σε αυτό το σημείο σας λέω, «Πάμε στην καρδιά. Πάμε πίσω στην καρδιά, στην  καλοσύνη, στην ανθρωπιά, στην αγάπη.»  Ω, βοηθήσατε στην δημιουργία αυτού που αποκαλείται αγάπη, και σίγουρα έχετε μια απίθανη καρδιά, μια απίθανη αγάπη. Είναι μέσα στην καρδιά σας. Είναι μέσα στην καλοσύνη σας.

Αυτό που βρίσκεται μέσα στην καρδιά σας είναι μια βαθιά, μια πολύ βαθιά έγνοια για την ζωή. Αυτή η καρδιά μελάνιασε, γρατζουνίστηκε, χαρακώθηκε. Σκούριασε. Καλύφθηκε με βρωμιά και ρύπους.

Αλλά αν τα πετάξετε όλα αυτά  από μέσα σας, θα δείτε την καλοσύνη σας, ένα βαθύ επίπεδο έγνοιας- ειλικρινής, γνήσια έγνοια- να τι  βρίσκεται στην καρδιά σας.
( παύση)
Όταν κοιτάζω την καρδιά σας δεν βλέπω σκοτεινά σημεία ούτε σκοτεινά σημάδια. Δεν βλέπω το κακό. Δεν βλέπω αδυναμίες. Βλέπω την καρδιά μιας συμπονετικής και τρυφερής ύπαρξης που σήκωσε πάνω της πράγματα που δεν ήταν δικά της- από τις οικογένειές σας, από τους άλλους ανθρώπους, από τις προηγούμενες ζωές σας- αλλά αυτά  δεν είναι δικά σας. Μπορείτε σας παρακαλώ απλά να τα απελευθερώσετε όλα αυτά; Μην τα παλεύετε. Μην τους δίνετε συμβουλές. Απλά αφήστε τα να φύγουν.
( παύση)
Εδώ μέσα βρισκόμαστε σε έναν ασφαλή χώρο, έναν υπέροχο και ασφαλή χώρο. Προχωράμε μαζί στην επόμενη εποχή, στην Ahmyo Ζωή. Είναι εκεί όπου το θεϊκό και το ανθρώπινο είναι το ίδιο πράγμα. Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό όταν κρατάτε πράγματα που ανήκουν σε κάποιους άλλους. Και το μυστικό είναι ότι στην πραγματικότητα, ούτε αυτοί  το θέλουν.

Τόσα πολλά πράγματα- οι ανησυχίες σας  και οι  αμφιβολίες σας, οι πόνοι σας, οι ασθένειές σας και η έλλειψη αφθονίας, η αντιπάθεια που έχετε μερικές φορές για τον εαυτό σας, οι κύκλοι που κάνετε- αυτά δεν είναι δικά σας.

Σαν Μάστερ, έχετε κάθε δικαίωμα να το δηλώσετε και να το κάνετε. Σαν Μάστερ έχετε κάθε δικαίωμα να βγάλετε αυτά τα πράγματα από την συνείδησή σας, από το μυαλό σας, αλλά πάνω από όλα , από την καρδιά σας.

Οι πονοκέφαλοι που έχετε, η κατάθλιψη, οι εμμονές με τον εαυτό σας , εννοώ οι αμφιβολίες και οι ανησυχίες και τα σκοτάδια σας, δεν είναι δικά σας.
Δεν είναι δικά σας.
(παύση)
Αυτό που λέω για τον Μάστερ που σας περιμένει στα φτερά. Είναι ένα είδος λογοπαίγνιου. Ο Μάστερ σας περιμένει στα φτερά, σας περιμένει να απελευθερώσετε όλα όσα δεν είναι δικά σας, αλλά έχετε γίνει κάπως εγωιστές, κάπως εγωκεντρικοί. Επιτρέψατε στον εαυτό σας να παίζει με την μεγαλύτερη από όλες τις ασθένειες-  να κρατιέστε από πράγματα που δεν είναι δικά σας, να μην αφυπνίζεστε πραγματικά, ακόμα κι όταν έχετε όλα τα εργαλεία.

Ας το μετουσιώσουμε αμέσως τώρα, εδώ, απλά παίρνοντας μια βαθιά αναπνοή. Όχι να το δουλέψουμε, αλλά απλά με μια αναπνοή.

Θα με ακούτε να σας λέω ξανά και ξανά,- σαν  σκέψεις που περνάνε από το μυαλό σας, στα όνειρα που βλέπετε το βράδυ, στα Shouds μας, οπουδήποτε- «Δεν είναι δικά σας.»  Δεν είναι ερώτηση, είναι δήλωση. Δεν θα σας το ζητήσω. Θα σας πω « Δεν είναι δικό σου. Άφησέ το να φύγει απελευθέρωσε τον εαυτό σου.»

Ο Μάστερ δεν μπορεί πια να περιμένει στα φτερά. Ο Μάστερ θέλει να είναι τα φτερά.
( παύση)
Δεν είναι δικό σας.
Τι είναι δικό σας; Η καλοσύνη σας. Η έγνοια και η συμπόνοια σας. Η βαθιά, πολύ βαθιά αίσθηση της αφοσίωσης. Αυτά είναι δικά σας. Η καρδιά σας, η καλοσύνη σας.
( παύση)
Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή.
Δεν είναι δικά σας, εννοώ όλα όσα έχουν μέσα τους βρωμιά και ρύπους και σκουπίδια. Δεν είναι δικά σας.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτή την υπέροχη μεράμπ που κάναμε σήμερα.
( η μουσική σταματάει)
Κάναμε μια πρόβα πάνω σε αυτό στην συγκέντρωσή μας στην Ιταλία. Χμ, ενδιαφέρον. Πολύ ενδιαφέρον. Δεν το κάναμε ακριβώς έτσι, ήταν λίγο διαφορετικά. Ήθελα να κάνω μια μικρή απόσπαση εδώ πέρα με αυτό- ανάψτε τα φώτα παρακαλώ. Αυτό που συνέβη ήταν εντυπωσιακό.

Ξαφνικά, όλοι άρχισαν να απελευθερώνουν όσα δεν ήταν δικά τους, οτιδήποτε δεν τους ανήκε, όσα κουβαλούσαν εδώ και πάρα πολύ καιρό. Άρχισαν να τα απελευθερώνουν και ένα γκρι σύννεφο αιωρούνταν πάνω από τον χώρο, προκαλώντας ναυτία στον καημένο τον Κώλντρε. Του ερχόταν να κάνει εμετό ή να λιποθυμήσει ή να πέσει λιπόθυμος μέσα στον εμετό του ( γέλια). Και, φυσικά, τι έκανε; Έκανε ακριβώς αυτό που όλες εσείς οι καλές υπάρξει κάνατε. Αναρωτήθηκε ποιο ήταν το  λάθος του; Τι λάθος έκανε εκείνος; Μήπως δεν ήταν κατάλληλα προετοιμασμένος; Μήπως δεν έφαγε τα κατάλληλα φαγητά; Το πήρε για δικό του, ενώ δεν ήταν καθόλου δικό του. Ήταν η απελευθέρωση όλων σας από πράγματα που δεν ήταν δικά σας.

Κι εσείς κάνετε το ίδιο, κάθε μέρα της ζωής σας, κάθε ώρα της ζωής σας, παίζετε ρόλους που δεν είναι δικοί σας. Είναι εγωιστικό. Πρέπει να τα αφήσετε να φύγουν. Μου δώσατε την άδεια να σας βοηθήσω να τα απελευθερώσετε.

Η Ahmyo Ζωή

Μπαίνουμε σε μια ολοκαίνουργια εποχή. Ονομάζεται ενσωματωμένη φώτιση. Είναι το Όνειρο της Ατλαντίδας. Είναι ο λόγος που είστε εδώ. Είναι ο λόγος που εγώ είμαι εδώ. Δεν είναι παιχνίδι. Είναι πάθος. Δεν είναι χόμπι. Είναι ο λόγος για τον οποίο βρίσκεστε εδώ, ο λόγος που κι εγώ βρίσκομαι εδώ. Μπορούμε να το διασκεδάσουμε. Μπορεί να γίνει μια εμπειρία που υπερβαίνει τις λέξεις. Αλλά είναι καιρός να αφήσετε όσα δεν είναι δικά σας να φύγουν.

Ακόμα κι όταν κοιτάζεστε στον καθρέφτη απόψε ή αύριο, θέλω να κοιτάτε τον καθρέφτη και να συνειδητοποιήσετε ότι πολλά πράγματα δεν είναι δικά σας. Αλλά εσείς πιστεύετε ότι είναι. Τους επιτρέψατε να είναι, αλλά δεν είναι.

Θα περάσουμε κάποιες έντονες και ίσως ενοχλητικές στιγμές μαζί, επειδή θα σας υπενθυμίζω ξανά και ξανά και ξανά- «Αυτό δεν είναι δικό σου»-  και δεν θα είναι ερώτηση. Θα σας λέω απλά ή θα σας το λέει ο Μάστερ σας, «Αυτό δεν είναι δικό σου.» Που σημαίνει, άφησέ το να φύγει. Βγες από αυτό. Άφησέ το να φύγει.

Μπαίνουμε σε μια νέα εποχή με την δουλειά που κάνουμε, που σημαίνει ότι θα το κάνουμε. Κάναμε πολλές συζητήσεις, διασκεδάσαμε πολύ, αλλά τώρα πάμε να το κάνουμε. Είναι αυτό που αποκαλώ Ahmyo Ζωή, και την  βλέπετε να ανθίζει γύρω σας- στον Βυσσινί Κύκλο, στους Σώμπρα, παντού στον κόσμο- η ευκολία και η χάρη και η καλή ζωή του Μάστερ. Δεν είναι ο άνθρωπος που απλά έχει μια καλύτερη ανθρώπινη ζωή. Είναι μια εντελώς  διαφορετική ζωή  , και έρχεται όταν η σοφία του Μάστερ… θυμάστε που σας μίλησα πριν για την σοφία. Είναι όλες σας οι εμπειρίες, ακόμα κι όλες σας οι ζωές, όλες σας οι εμπειρίες σε αυτή την ζωή- τα καλά, τα άσχημα, τα οδυνηρά, τα χαρούμενα-   όπου  όλα φιλτραρίστηκαν κι έγιναν σοφία, όπου  δεν υπάρχει πια ο χαρακτηρισμός ευτυχισμένος ή δυστυχισμένος. Υπάρχει απλά και μόνο σοφία.

Η σοφία είναι μια από τις δυσκολότερες λέξεις  ως προς την περιγραφή της. Αλλά, όπως σας είπα σε μια πρόσφατη συγκέντρωσή μας, ο Μαρκ Τουέν- για τον οποίο γνωρίζω λίγα πράγματα- είπε,
« Σοφία είναι όταν δεν σου καίγεται καρφί πια,» με την έννοια ότι δεν υπάρχουν πια άλλες μάχες. Δεν παλεύετε  για τίποτε. Δεν προσπαθείτε να χειραγωγήσετε. Δεν σας καίγεται καρφί, είναι απλά σοφία. Είναι όλα όσα μάθατε, όλα όσα νιώσατε. Είναι η αγάπη και το μίσος και όλα τα άλλα που φιλτραρίστηκαν σε σοφία. Μέχρι τώρα, αυτή η σοφία δεν ήταν διαθέσιμη στον άνθρωπο. Έχουμε μιλήσει για αυτό το θέμα, αλλά δεν ήταν διαθέσιμη.

Εκεί που  πηγαίνουμε τώρα η  σοφία του Μάστερ και η καρδιά του ανθρώπου, ενώνονται. Ποτέ πριν η σοφία δεν ήταν εφικτή στον άνθρωπο. Θα λέγαμε ότι βρισκόταν σε  μια άλλη φάση. Ο άνθρωπος δεν ήταν έτοιμος για κάτι τέτοιο, επειδή η σοφία είναι τόσο γλυκιά και τόσο δυνατή, που ο άνθρωπος στην πραγματικότητα δεν πίστευε ότι ήταν έτοιμος γι αυτήν. Πίστευε  ότι ήταν υπερβολικά συντριπτική. Αλλά τώρα φτάνουμε σε αυτό το σημείο, η σοφία του Μάστερ και η καρδιά του ανθρώπου.

Κι έτσι λοιπόν σας ρωτάω, τι υπάρχει στην καρδιά σας; Ποια είναι η καλοσύνη σας; Ποια είναι η καλοσύνη που έχετε για τον  εαυτό σας; Και σας ζητάω να κοιτάξετε  βαθιά μέσα της, να δείτε την καλοσύνη που έχετε για τον εαυτό σας.

Έχω μιλήσει λίγο γι αυτό το θέμα, είναι κάτι που βλέπω σε όλους σας- την ανθρωπιά σας, την έγνοια σας για τους άλλους, την έγνοια σας για τον πλανήτη, σε σημείο που πήρατε πάνω σας πράγματα που δεν ήταν δικά σας- αλλά σας ζητάω , με αφετηρία αυτό το Shoud,  αυτή την συγκέντρωση, να μπείτε βαθιά μέσα στην καρδιά σας. Δεν θέλω τις επιφανειακές απαντήσεις που μου δίνετε κατά καιρούς. Ποια είναι η καλοσύνη σας; Επειδή  μπορείτε να επιτρέψετε στον εαυτό σας να μιλήσει και να νιώσει την καλοσύνη, την ίδια καλοσύνη που έχετε για τους άλλους, να την νιώσει τώρα για τον εαυτό σας. Ποια είναι η καλοσύνη σας; Δεν ρωτάω για τα ταλέντα σας ή σε τι υπερέχετε ή τι έχετε κατορθώσει. Αυτά δεν σημαίνουν τίποτε.

Ποια είναι η καλοσύνη σας; Επειδή, εκεί που πάμε τώρα, ενώνουμε την σοφία του Μάστερ με την καρδιά του ανθρώπου. Είναι η Ahmyo Ζωή.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή μαζί.

Από τώρα και μέχρι το επόμενο Shoud μας, σκεφτείτε, ποια είναι η καλοσύνη σας; Θα ξεκινήσουμε το επόμενο Shoud μας με εμένα να τριγυρίζω στον χώρο ή την Λίντα να τριγυρίζει με το μικρόφωνο για απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα. Ποια είναι η καλοσύνη σας; Και στο μεταξύ, να θυμάστε ότι δεν είναι δικό σας. Όλες οι βλακείες- ο σωματικός πόνος, τα οικογενειακά θέματα , τα οικονομικά θέματα,  τα θέματα σχέσεων- δεν είναι δικά σας. Και αν κρατιόσαστε πάνω τους, θα σας πωεγωιστές.

Και με αυτό, αγαπητοί μου φίλοι, ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή, καθώς ο Κάλντρε μαζεύει τα παπούτσια του. Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή και ας ακούσουμε την μουσική λήξης από τον εκπληκτικό Μάρτυ.

Να θυμάστε, όλα είναι καλά σε ολόκληρη την δημιουργία. Σας ευχαριστώ ( το κοινό χειροκροτάει).

Mετάφραση : Καλλιόπη Παγούδη

Shoud 1, Wings

Shoud 1 ,  Tα Φτερά

5 Αυγούστου 2017

Εγώ Είμαι Αυτό που Είμαι, ο Καθηγητής Αντάμους Σαιν- Ζερμαίν

Αγαπητοί μου φίλοι, η σημερινή μας συγκέντρωση, η πρώτη της Σειράς των Φτερών, ίσως να είναι λίγο πιο σύντομη από τις άλλες.

ΛΙΝΤΑ: (φέρνει μια τσάντα με δώρα) Ένα δώρο για σένα από έναν Σώμπρα….

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( την σταματάει) Α! Αχα! Σήμερα μάλλον θα είναι πιο σύντομη από ότι συνήθως. Είμαι λίγο κακόκεφος σήμερα.

ΛΙΝΤΑ: Το έπιασα! Ωωω! ( το κοινό λέει « Ωωω!»)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν είναι hangover ( πονοκέφαλος μετά από ποτό). Απλά μια κακοκεφιά. Θα σας το εξηγήσω σε λίγο, αλλά ας τελειώνουμε τώρα με τις ευχαριστίες κι ας προχωρήσουμε. Παίρνουμε μια καλή βαθιά αναπνοή ( ο Αντάμους γελάει με την αντίδραση του κοινού).
Όχι, είμαι κάπως κακόκεφος. Θα σας το εξηγήσω σε λίγο. Αλλά θέλω να μάθω, πριν ξεκινήσουμε- Λίντα πιάσε σε παρακαλώ το μικρόφωνο…

ΛΙΝΤΑ: Κάνεις channeling την Μπλαβάτσκι; ( γέλια)

Άνθρωπος ή Μάστερ;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιος είναι εδώ σήμερα; Ποιος είναι εδώ σήμερα; Ο άνθρωπος ή ο Μάστερ; Παρακαλώ, προχώρα στο ακροατήριο.
ΛΙΝΤΑ: Ωωω! Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιος είναι εδώ σήμερα; Όπως σας είπα, είμαι λίγο κακόκεφος, λίγο περίεργος. Γειά σου Έντιθ.
ΛΙΝΤΑ: Αλήθεια;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι συμβαίνει; ( γέλια)
ΕΝΤΙΘ: Γεια σου όμορφε. Σ αγαπάω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Με ξαγρύπνησες τις προάλλες, Έντιθ.
ΕΝΤΙΘ: Ωραία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Όχι με τα παράπονά σου, με τα γλυκά σου λόγια.  (κάποιος λέει « Ωωω!» και « Έι, έι!», η Λίντα γελάει) Λοιπόν, αγαπητή Έντιθ, ποιος είναι σήμερα εδώ;Ο άνθρωπος ή ο Μάστερ;
ΕΝΤΙΘ: Και οι δυο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και οι δυο. Σε τι ποσοστό; Σε τι βαθμό;
ΕΝΤΙΘ: Εμμ, ενενήντα πέντε τοις εκατό ο Μάστερ και πέντε ο άνθρωπος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( Ο Αντάμους κάνει πως πνίγεται, γέλια) Οκ. Οκ. Ναι, θα το βάλουμε στο βίντεο, φυλάξτε το για αργότερα. Οκ. Ναι. Γιατί είναι εδώ ο Μάστερ;
ΕΝΤΙΘ: Για να μάθει κάτι περισσότερο από σένα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν έχετε τίποτε να μάθετε. Δεν έχετε τίποτε να μάθετε. Δεκαοχτώ χρόνια, πάνω από 200 Shouds, υλικό που θα μπορούσε να γεμίσει 22 βιβλία. Δεν έχετε τίποτα να μάθετε,  Μάστερ. Γιατί είσαι εδώ; Σας είπα, είμαι κακοδιάθετος σήμερα.
ΕΝΤΙΘ: Ναι, όντως. Μπορείς να μου δώσεις ένα στοιχείο;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι ( γέλια). Αν είναι εδώ ο Μάστερ, ο Μάστερ δεν χρειάζεται κανένα στοιχείο.
ΕΝΤΙΘ: Ε λοιπόν, είμαι εδώ απλά για να σε ακούσω, δεν ξέρω τι άλλο να πω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Ωραία. Ή μάλλον, όχι και τόσο ωραία. Ο επόμενος. Ποιος είναι εδώ σήμερα. Θέλω να μάθω ποιος είναι εδώ σήμερα, ο Μάστερ ή ο άνθρωπος; Ναι.
ΠΑΤΤΙ: Εγώ Είμαι Εδώ, ο Μάστερ μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εγώ Είμαι Εδώ. Ποιος είναι πιο πολύ, ο άνθρωπος ή ο Μάστερ; Σε τι βαθμό;
ΠΑΤΤΙ: Περισσότερο ο Μάστερ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Περισσότερο ο Μάστερ. Σε τι ποσοστό; Σε ποια αναλογία;
ΠΑΤΤΙ: Ενενήντα οχτώ τοις εκατό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( ο Αντάμους βήχει ξανά και η Πάττι γελάει δυνατά) Υπάρχει ένα κουμπί εκεί πίσω  ( εννοεί στο στούντιο ηχογράφησης) που να πατάτε στις makyo απαντήσεις; «Μπιιιπ!» Ενενήντα οχτώ τοις εκατό. Τότε, Μάστερ, γιατί είσαι εδώ;
ΠΑΤΤΙ: Για να χορέψω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Για να χορέψεις. Και γιατί δεν χορεύεις;
ΠΑΤΤΙ: Μα αυτό κάνουμε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Καθόλου κακή απάντηση. Θα την αφήσω. Επόμενος. Ποιος είναι εδώ σήμερα, ο άνθρωπος ή ο Μάστερ; Τι γράφει το μπλουζάκι σου;
ΝΤΑΜΙΑΝ ( άντρας): Είμαι επίσημο μέλος του κλαμπ « fuck off » του Σαρτ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν καταλαβαίνω. Μιλούσα άπταιστα επτά διαφορετικές γλώσσες…. (ο Νάζαρ δείχνει  πώς το μπλουζάκι του γράφει «fuck off»   όταν διπλωθεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο, γέλια)
ΝΤΑΜΙΑΝ: Σε ευχαριστώ, Σαρτ. ( κι άλλα γέλια)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν μου φτάνουν τα προβλήματα τα δικά μου, τα βάσανά μου. Είμαι κακόκεφος σήμερα και μόλις έγινα χειρότερα. Τι σημαίνει αυτό για σένα;
ΝΤΑΜΙΑΝ: Αυτό το μπλουζάκι;
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Ναι.
ΝΤΑΜΙΑΝ: Είναι το σύνθημα της ζωής μου, για να είμαι ειλικρινής.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι το σύνθημά σου. Οκ. Αυτό το λέει ο Μάστερ ή ο άνθρωπος;
ΝΤΑΜΙΑΝ: ( κάνει μια μικρή παύση) Εξαρτάται από την περίσταση.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Στην τωρινή μας περίσταση, εγώ κι εσύ, έτοιμοι για καυγά, ο Μάστερ, ο άνθρωπος, μου λέει να πάω να….
ΝΤΑΜΙΑΝ: Ω, εκεί το πας. Οκ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, εκεί το πάω. Σας είπα ότι δεν έχω διάθεση σήμερα ( κάποιος λέει « μη μου το λές », γέλια) Και όσο πάει και χειροτερεύει.
ΝΤΑΜΙΑΝ: Ναι, ο Μάστερ..
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα το δεχτώ. Θα το δεχτώ. Αν ο άνθρωπος μου έλεγε να κάνω αυτό το Σαρτ πράγμα, ε τότε όχι. Ο άνθρωπος δεν έχει λόγο  ούτε δικαίωμα να μου το πει. Ο Μάστερ μπορεί να το λέει συνέχεια. Σε ευχαριστώ που είσαι Μάστερ.
Επόμενος. Ποιος είναι εδώ σήμερα, ο άνθρωπος ή ο Μάστερ; Είναι ακόμα χειρότερα κι από την ημέρα που είχα hangover. Ποιος είναι εδώ; Ο άνθρωπος, ο Μάστερ;
ΤΖΕΙΝ: Ο Μάστερ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο Μάστερ. Σε τι αναλογία, τι ποσοστό;
ΤΖΕΙΝ: Εκατό τοις εκατό. Ναι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μμ! Τα μάτια σου φωτίστηκαν όταν το είπες αυτό. Γιατί; ( η Τζέιν κάνει μια μικρή παύση). Πώς ήταν η εβδομάδα σου; Ποιος είχε το τιμόνι, ο Μάστερ ή ο άνθρωπος;
ΤΖΕΙΝ: Και οι δυο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Λοιπόν, γιατί είναι εδώ ο Μάστερ; Για ποιο λόγο;
ΤΖΕΙΝ: Επειδή έτσι νοιώθω αυτή την στιγμή.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πώς νοιώθεις;
ΤΖΕΙΝ: Ανοιχτή και διευρυμένη.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και πόσο θα κρατήσει αυτό;
ΤΖΕΙΝ: Όσο κρατήσει ( γέλια).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα σας πω σε λίγο γιατί με τσαντίζει αυτό ( γέλια). Δεν έχει να κάνει με σας, έχει να κάνει με μένα, με τσαντίζει. Ναι, όσο κρατήσει. Τι συμβαίνει όταν δεν κρατάει; Όταν διαλύεται, όταν επιστρέφετε  στην ανθρώπινη κατάσταση;
ΤΖΕΙΝ: Ναι, αλλά αυτή την στιγμή…
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι κάνετε όταν σας συμβαίνει αυτό;
ΤΖΕΙΝ: Πιθανόν καταρρέω και ξεσπάσω σε κλάματα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Θα συμφωνήσω. Και τι συμβαίνει μετά, αφού έχεις καταρρεύσει και κλάψει;
ΤΖΕΙΝ: Επιστρέφει ο Μάστερ και επιτρέπω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ωραία. Εδώ θα κάνω ένα διάλειμμα. Τι μου έδειχνες πριν; ( απευθύνεται στην Λίντα). Ναι, και θα επιστρέψουμε ξανά σε αυτό… σκεφτείτε το, επειδή μπορεί να πάρετε το μικρόφωνο, ο άνθρωπος ή ο Μάστερ. Τι έχει μέσα η τσάντα;
ΛΙΝΤΑ: 3 Αυγούστου, χαρούμενα γενέθλια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ήταν τα καταραμένα μου γενέθλια. Ωραία λοιπόν.
( ανοίγοντας τα δώρα του, που είναι δυο κούπες του καφέ) Ω, είναι πολύ όμορφες. Όχι, το εννοώ, είναι υπέροχες ( λίγα χειροκροτήματα).  Fleur de lis ( κρίνοι, αλλά επίσης το οικόσημο των γάλλων βασιλέων) Ας τραγουδήσουμε το happy birthday για μένα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ ΚΑΙ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ: ( τραγουδώντας) Happy birthday to you, happy birthday to you.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό ήταν ανθρώπινο τραγούδι (η Λίντα γελάει). Είναι υπέροχες, ευχαριστώ
ΛΙΝΤΑ: Ψυχρό! ( κάποιος φωνάζει « Ουάου!» ) Ψυχρό!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έχουμε πολλά να κάνουμε. Έχουμε πολλά να κάνουμε.
ΛΙΝΤΑ: Σε ευχαριστώ Άλις. Σε ευχαριστώ , Άλις.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ, Άλις για τα δώρα σου. Ήταν πανέμορφα ( χειροκροτήματα). Κέρδισες δυο πόντους πάνω μου σήμερα. Ναι. Σε ευχαριστώ.
ΛΙΝΤΑ: Νομίζω ότι αυτό σημαίνει ότι δικαιούται το μικρόφωνο! ( η Λίντα γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δικαιούται το μικρόφωνο!  Ο Μάστερ ή ο άνθρωπος είναι σήμερα εδώ, και για άλλη μια φορά, σε ευχαριστώ για τα  υπέροχα δώρα σου. Οκ. Προχωράμε. Εντάξει, ας επιστρέψουμε στο θέμα μας. Άνθρωπος ή Μάστερ;
ΑΛΙΣ: Αυτή την στιγμή και οι δυο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και οι δυο.
ΑΛΙΣ: Πιθανόν πενήντα- πενήντα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πενήντα- πενήντα. Με άλλα λόγια, δεν μπορείς να αποφασίσεις .
ΑΛΙΣ: Εεεμ, όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( την μιμείται) Εεεμ, εεεμ!
ΑΛΙΣ: Ναι, όχι.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πενήντα. Ναι.
ΑΛΙΣ: Σίγουρα σήμερα είναι περισσότερο ο άνθρωπος από τις άλλες μέρες.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι. Γιατί αυτό;
ΑΛΙΣ: Ω, σίγουρα. Το ένοιωσα καθώς οδηγούσα για να έρθω.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι συνέβη;
ΑΛΙΣ: Ήμουν θυμωμένη.Υπήρχε αυτή η αίσθηση της σοβαρότητας.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κακοδιάθετη.
ΑΛΙΣ: Υπάρχει κάτι βαρύ. Δεν ξέρω τι είναι αυτό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Η ομάδα εδώ…
ΑΛΙΣ: Και δεν νομίζω ότι ο Μάστερ θα ένοιωθε έτσι, γι αυτό λέω ότι πρέπει να είναι ο άνθρωπος.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μήπως είναι η ενέργεια της ομάδας;
ΑΛΙΣ: Μου έδωσε την αίσθηση των Σώμπρα. Και όχι της μαζικής συνείδησης.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ναι. Αυτή εδώ η ομάδα.
ΑΛΙΣ: Ναι, θα μπορούσε να είναι. Ναι, τι συμβαίνει; Φταίνε τα μπλουζάκια του Σαρτ. Τα καταραμένα μπλουζάκια του Σαρτ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα σε μισήσουν μετά από αυτό, φυσικά!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είχες μιαν υπέροχη μέρα και ξαφνικά, « Ωω! Αυτό το συναίσθημα.» Ναι.Προφανώς ένοιωσες αυτό το δύο τοις εκατό της ανθρωπινότητας που είναι εδώ σήμερα.
ΑΛΙΣ: Ωω! ( η Λίντα γελάει).
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ο επόμενος και τελευταίος.
ΛΙΝΤΑ: Θέλει κανείς να συμμετέχει; Είναι κάπως τρομακτικό, για να λέμε την αλήθεια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπορείς να  διαλέξεις κάποιον από το προσωπικό σήμερα.
ΛΙΝΤΑ: Ω, κάποιον από το προσωπικό σήμερα, επίσης.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σίγουρα, σίγουρα. Συμμετέχουν κι αυτοί .Α! Ωραία, ωραία. Ο άνθρωπος ή ο Μάστερ είναι εδώ σήμερα;
ΛΙΝΤΑ: Μαρκ, εδώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, κάποιος πρέπει να σου πάρει την κάμερα.
Ναι, καταλαβαίνω, σήμερα είναι τα γενέθλιά σου. Ας τραγουδήσουμε όλοι το happy birthday.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ ΚΑΙ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ: Happy birthday to you. Happy birthday to you. Happy birthday, dear Gaelon …
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι τόσο όμορφο να είσαι 22 χρονών.
ΓΚΑΕΛΟΝ: Δεν είναι απαραίτητο. Σας ευχαριστώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Αλλά σου άρεσε. Είναι… ναι. Ποιος είναι εδώ, ο  άνθρωπος ή  ο Μάστερ;
ΓΚΑΛΕΟΝ: Νοιώθω λίγο από όλα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε τι ποσοστό; Πες ένα νούμερο.
ΓΚΑΛΕΟΝ: Βασικά 80 τοις εκατό κι από τα δυο.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ογδόντα τοις εκατό !  Ω, αυτό είναι πραγματικά…- θα το δεχτώ. Ναι, ναι.
ΛΙΝΤΑ: Ενδιαφέροντα μαθηματικά.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ποιος κερδίζει; Ποιος κερδίζει εδώ; Αυτή την στιγμή, ποιος κερδίζει;
ΓΚΑΛΕΟΝ: Ο άνθρωπος πιστεύει ότι αυτός κερδίζει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ο άνθρωπος πιστεύει ότι κερδίζει. Οκ. Δίκαιη  απάντηση. Ωραία απάντηση. Γιατί?
Γιατί κερδίζει ο άνθρωπος αυτή την ιστορία ανάμεσα, ξέρεις, στον άνθρωπο και στον Μάστερ, σχετικά με το ποιος βρίσκεται εδώ;
ΓΚΑΛΕΟΝ: Επειδή έτσι θέλει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή έτσι θέλει. Ω, Οκ.
Ωραία, ναι. Ωραία. Σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ.
Τώρα θα σας πω γιατί είμαι κακοδιάθετος.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και θα σας πω ευθύς αμέσως, ότι υπάρχουν δυο σημαντικά θέματα που δημιουργήθηκαν σε αυτό το Shoud, το πρώτο της Σειράς των Φτερών, και θα σας μιλήσω για το νούμερο ένα και το νούμερο δύο, και μετά, στο τέλος της μέρας, θα προσπαθείτε να θυμηθείτε ποια ήταν αυτά. Είναι δυο απλά σημεία και πιθανόν θα τα ξεχάσετε. Αλλά γι αυτό τον λόγο κάνουμε την ανακεφαλαίωση του Shoud.

Η Κακοκεφιά του Αντάμους

Ο λόγος που είμαι κακόκεφος σήμερα είναι επειδή έχω κάποιες πτυχές από το παρελθόν κι από το μέλλον, που είναι χαοτικές, και με τσιγκλάνε, και τσιγκλάνε η μία την άλλη και μου κάνουν άνω- κάτω την ζωή μου.

Τώρα, εσείς- ναι, δεν είναι απαίσιο; Είναι σαν να βρίσκεσαι σε ένα δωμάτιο με παιδιά που παλεύουν και τσιρίζουν. Τώρα, πιθανόν να πείτε, « Αλλά Αντάμους είσαι ένας τόσο καταπληκτικός Αναληφθείς Δάσκαλος, ίσως ο πιο καταπληκτικός από όλους.» Το ξέρω πως το λέτε ( γέλια).
ΣΑΡΤ: Και έξυπνος!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και έξυπνος, ναι, κι όλα τα υπόλοιπα. Και προφανώς λέτε, « Κι έτσι πίστευα ότι είχες λύσει όλα σου τα προβλήματα όταν έγινες Αναληφθείς Δάσκαλος.»
Α! Εκεί μέσα βρίσκεται ένα πολύ σημαντικό θέμα. Δεν είναι κάποιο από τα δυο σημεία, αλλά είναι κι αυτό πολύ σημαντικό. Απλά και μόνο επειδή επιτρέψατε την Πραγμάτωσή σας, απλά και μόνο επειδή είστε ενσωματωμένοι Μάστερ στον πλανήτη, δεν σημαίνει κιόλας ότι δεν θα ακούτε την φασαρία που κάνουν οι πτυχές σας. Δεν είναι στο παρελθόν, είναι ακριβώς εδώ, αυτή την στιγμή. Δεν είναι στο μέλλον, είναι ακριβώς εδώ, αυτή την στιγμή.

Έτσι λοιπόν, κάθε λίγο, αγαπητέ Μάστερ που κάθεσαι εδώ- που είσαι περίπου 20 τοις εκατό Μάστερ, λυπάμαι που το λέω, 80 τοις εκατό άνθρωπε, αλλά απευθύνομαι στον Μάστερ αυτή την στιγμή – θα ακούτε την φασαρία και τον θόρυβο, και κάθε λίγο θα σας σπάνε τα νεύρα  (γέλια). Και θα μοιάζετε σαν μια μητέρα στο σπίτι με τα παιδιά της που τσιρίζουν, και θα θέλετε να το βάλετε στα πόδια.  Θα θέλετε να απαρνηθείτε τα παιδιά σας ή να τα στείλετε κατασκήνωση ( κι άλλα γέλια), και θα νοιώθετε τόσο κουρασμένοι. Δεν είναι ασυνήθιστο, ούτε θα πρέπει να το αρνηθείτε. Κάνουν θόρυβο.

Θα σας πω τώρα πόσο άσχημο είναι αυτό. Ξυπνάω την νύχτα με πονοκέφαλο. Δεν κοιμάμαι στ αλήθεια, αλλά πάει με την ιστορία. Ξυπνάω μέσα στην νύχτα. Έχω μια πτυχή που κλαίει αυτή τη στιγμή, κυριολεκτικά, επειδή θα χρεοκοπήσει. «Ω! Χάνω όλα μου τα χρήματα. Θα μου πάρουν τα πάντα. Είμαι τόσο πανέξυπνο πλάσμα, αλλά θα χρεοκοπήσω. Ω, Θεέ μου, βοήθησέ με.»
Και αυτή δεν ήταν μια από τις θρησκόληπτες ενσαρκώσεις μου, όπου ήμουν γνωστός σαν Μαρκ Τουέν. Ήταν μάλλον κυνικός με όλα. Αλλά ξέρετε, αυτός ο κυνισμός ξαφνικά εξαφανίστηκε από κάτι τόσο μικρό όπως μια χρεοκοπία, επειδή δεν τα κατάφερνε και τόσο καλά με την διαχείριση των χρημάτων, επειδή δεν χειρίζονταν καλά την ενέργειά του. Κρατήστε αυτό το στοιχείο- τα χρήματα είναι απλά ενέργεια. Χρεοκόπησε επειδή δεν χειρίζονταν καλά την ενέργεια.

Και τώρα, κλαίει που χάνει τα πάντα, και κυρίως τον σεβασμό του. Τον σεβασμό του. Είχε αρχίσει να γίνεται αρκετά γνωστός. Όλοι πίστευαν ότι θα έπρεπε να είχε πολλά χρήματα, αλλά δεν μπορούσε να τα διαχειριστεί καλά. Κι έτσι τώρα φωνάζει, «Ω καλέ μου Θεέ, ευλογημένη Παρθένα Μαρία, Ιησού Εσταυρωμένε, παρακαλώ, παρακαλώ, παρακαλώ. Θέλω απλά λίγη βοήθεια αυτή την στιγμή, μια μικρή  χρηματοδότηση.» Ξέρετε, φίλοι μου, θυμίζει κάτι σε κάποιους από εσάς; «Παρακαλώ! Θα κάνω τα πάντα. Θα αρχίσω να εξομολογούμαι. Θα κάνω όλα όσα πρέπει να κάνω. Απλά χρειάζομαι βοήθεια.»

Πρώτα από όλα, ανόητε Μαρκ Τουέν, τον Θεό δεν τον νοιάζει. Ο Θεός έχει ένα χαμόγελο που λέει, «Κοίτα τον Μαρκ Τουέν, κομμάτι του Σαιν Ζερμαίν» – Σαιν Ζερμαίν, Μαρκ Τουέν, ταιριάζουν ( γέλια)-  «κοίτα τον. Κοίτα τι συμβαίνει.»

Τώρα, θα σκεφτόσασταν ότι ο γέρο Μάρκ με το πνεύμα, την διάνοια και τον κυνισμό του θα απευθυνόταν στον εαυτό του- ή σε εμένα, το ίδιο κάνει, και θα έλεγε, «Έι, μεγάλε, εσύ εκεί πάνω! Εσύ! Ο Σαιν Ζερμαίν, που είσαι τόσο απασχολημένος στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, που είσαι  διάσημος σε όλο τον κόσμο, στην πραγματικότητα σε ολόκληρο το σύμπαν για την σπουδαία σου δουλειά, τι θα έλεγες να βοηθούσες εδώ πέρα λιγάκι; Πάω για χρεοκοπία.»
Αν είχε ανοιχτεί σε κάτι που βρίσκεται ήδη μέσα του, θα μπορούσα να τον βοηθήσω λιγάκι. Όχι πολύ, αλλά θα μπορούσα να του έδινα ένα βραχυπρόθεσμο δάνειο  με χαμηλό τόκο ( γέλια). θα μπορούσα να τον βοηθήσω λιγάκι και να τον βγάλω από το λούκι. Και μετά να τον παρακολουθώ, για κάνα δυο μήνες, να πέφτει ξανά στην χρεοκοπία, επειδή ο πραγματικός δημιουργός και ο πραγματικός Μάστερ δίνει ελευθερία σε όλες τις δημιουργίες  και τις εκφράσεις του. Δεν μένω προσκολλημένος στον Μαρκ Τουέν. Δεν επενδύω στην καθημερινότητά του. Εκείνος κάνει κουμάντο. Ναι, είναι κομμάτι μου. Είναι κομμάτι της ολότητάς μου, αλλά δεν πρόκειται να προσπαθήσω να του υπαγορεύσω τι θα κάνει στην ζωή του.

Τώρα, ακούγεται σχεδόν σαν να πρόκειται για μια σχέση γονιού- παιδιού ή σαν μια σχέση αδιαφορίας. Καθόλου. Ονομάζεται πραγματική συμπόνοια. Δημιουργείς μια ενσάρκωση, επιτρέπεις μια ενσάρκωση και μετά της δίνεις ελευθερία να εξερευνήσει, να εμπειραθεί και να φτιάξει τις δικές της ιστορίες, ενώ ο Μάστερ κάνει όλο και περισσότερο την εμφάνισή του αυτή την στιγμή στον χώρο- είμαστε περίπου στο 24 τοις εκατό Μάστερ. Αργά, αργά, ίσως όχι τόσο πολύ. Είμαι γενναιόδωρος σήμερα, όπως πάντα.

Έτσι λοιπόν, ο αληθινός Μάστερ δίνει ελευθερία σε κάθε κομμάτι του εαυτού του. Δεν προσπαθεί να το ελέγξει, δεν προσπαθεί να κάνει καλό σε αυτή την ενσάρκωση, επειδή είναι απλά μια ιστορία. Αυτό είναι όλο.

Έχω μιαν άλλη πτυχή, έναν άλλο συγγραφέα που πραγματικά με έχει τρελάνει, με έχει τσαντίσει αφάνταστα, και, βλέπετε, επειδή έχω ζήσει πολλές ζωές στην Γη όπως κι εσείς, συνδέομαι με όλο αυτό τον θόρυβο των ανθρώπων, όλη την γκρίνια  και τα παράπονα και τους φόβους και τις ανησυχίες ( κάποιος χασμουριέται)  και τα χασμουρητά και όλα τα υπόλοιπα, με την υπνηλία. Όταν έρχεται ο Μάστερ, ο άνθρωπος νυστάζει. Είναι εντάξει.

Αλλά έχω κι αυτή την άλλη πτυχή συγγραφέα. Ξέρετε, είχα ένα θέμα με τους συγγραφείς και πέρασα αρκετές ζωές σαν συγγραφέας. Ένας ακόμα συγγραφέας που ίσως γνωρίζετε σαν Σαίξπηρ. Σαίξπηρ. Αυτός ο συγγραφέας είναι ένα βασιλικός πόνος στα οπίσθια. Θέλω να πω, προκαλεί περισσότερο άγχος και περισσότερα προβλήματα.

Τώρα θα σκέφτεστε ότι, από την στιγμή που θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς όλων των εποχών, αυτή η πτυχή θα έπρεπε να ήταν ήρεμη, γαλήνια, αλλά δεν είναι. Σε αυτή  την  πτυχή – σχεδόν δεν τολμώ να την διεκδικήσω σαν δική μου, αλλά μάλλον πρέπει να το κάνω- σε αυτή την πτυχή δεν αρέσουν τα γραπτά της. Είμαι σαν να λέω, « Όπως και να χει! Βγάζεις χρήματα. Ο κόσμος τρέχει σε σένα. Θα μείνεις στην ιστορία για χιλιάδες χρόνια. Θα παίζονται έργα στα πάρκα τα καλοκαίρια  εξ’αιτίας σου, κι εσύ γκρινιάζεις;» – έτσι μου κάνει συνέχεια-«Εσύ γκρινιάζεις;» Γκρινιάζει γιατί δεν του αρέσουν τα γραπτά του. Δεν του αρέσουν τα γραπτά του! Αυτό πιστεύω ότι συμβαίνει σε πολλούς δημιουργικούς τύπους. Δημιουργούν κάτι εξαιρετικό, αλλά δεν τους αρέσει για διάφορους λόγους. Δεν θέλουν να το δείξουν δημόσια, ή δεν ήταν αρκετά καλό ή θα έπρεπε να το είχαν δουλέψει περισσότερο.

Στον Σαίξπηρ δεν αρέσουν τα γραπτά του επειδή πιστεύει ότι τα έγραψε για το κοινό και όχι με την καρδιά του. Δεν ήταν αυτά που ήθελε πραγματικά να γράψει, αλλά πέτυχε. Προσέλκυσε μεγάλα πλήθη. Τον έκαναν διάσημο και θα εξακολουθήσουν να τον κάνουν. Κι έτσι εκείνος βρίσκεται σε μια εσωτερική διαμάχη με τον εαυτό του- « Θα έπρεπε να γράφω για μένα μέσα από την καρδιά μου σαν πραγματικός ποιητής που είμαι; Ή θα έπρεπε να παραμείνω εδώ πέρα και να γράφω για εμπορικούς σκοπούς;»

Κι εγώ πολύ απλά του λέω, «Αγαπητέ Σέικι ( γέλια), κάνε τα και τα δυο. Κάνε τα και τα δυο! Γράψε με άλλο όνομα αυτά τα άλλα σου έργα, αν φοβάσαι μήπως μπερδέψεις τον κόσμο. Γράψε με άλλο όνομα. Γράψε μέσα από την καρδιά σου.» Αλλά εκείνος βρίσκεται σε ένα αυτοεπιβαλλόμενο συναισθηματικό και ψυχολογικό δίλημμα, και, ειλικρινά, με έχει κουράσει. Με έχει κουράσει πολύ.

Αυτός δεν ζητάει την βοήθεια μου. Δεν ζητάει την βοήθεια του Θεού. Έχει να κάνει με τον πληγωμένο συγγραφέα  μέσα του, και του έχει γίνει εμμονή, και ασχολείται συνέχεια με αυτό.

Και όσο έχω αυτό τον θόρυβο μέσα μου, κι εσείς νομίζετε ότι η δική σας ζωή είναι δύσκολη, εγώ έχω μιαν άλλη πτυχή. Είναι η αυθεντική πτυχή του «Να ζει κανείς ή να μην ζει», είτε το πιστεύετε είτε όχι. Ω, δεν ήταν ο Σαίξπηρ που έγραψε αυτές τις λέξεις πρώτος. Ήταν μια πτυχή μου γνωστή ως Πλάτων. «Να ζει κανείς ή να μη ζει;» . Τόσο φιλοσοφημένο. Τόσο γεμάτο …. νόημα.

Τώρα, ο Πλάτωνας θεωρείται ο θεμελιωτής της σύγχρονης δυτικής κοινωνίας, παρόλο που η ιστορία ξεκίνησε πολύ, πολύ πιο πίσω. Είναι σε διαμάχη τώρα. Το ρίχνει στην φιλοσοφία.

Όταν σας λέω ότι μπορείτε να πείτε οτιδήποτε εκτός από το « Δεν ξέρω,» είναι επειδή  έχω βαρεθεί τον Πλάτωνα. «Δεν ξέρω. Να ζει κανείς ή να μην ζει. Ο κόσμος είναι μαύρος. Ο κόσμος είναι άσπρος.» Με τρελαίνει σαν Αναληφθέντα Δάσκαλο. Νομίζετε ότι είχατε μιαν άσχημη μέρα σήμερα,, νομίζετε ότι έχετε προβλήματα, αλλά εγώ έχω όλες αυτές τις πτυχές από το παρελθόν κι από το μέλλον, που διαρκώς παραπονιούνται, διαρκώς είναι σε δίλημμα.

Κι έτσι λοιπόν, σήμερα, καθώς ερχόμουν στο στούντιο από το Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, αρχίζω να ακούω τα δικά σας παράπονα, τα δικά σας προβλήματα και τα δικά σας διλήμματα και τις διαμάχες που έχετε στις ζωές σας, από την ανθρώπινη πλευρά, όχι από την πλευρά του Μάστερ. Και ξέρετε κάτι; Τι κάνει περισσότερο θόρυβο, ο άνθρωπος ή ο Μάστερ; Ο άνθρωπος. Στον άνθρωπο αρέσει να κολλάει. Αλήθεια, αλήθεια, αλήθεια. Θέλω να πω, ο Σαίξπηρ. Δεν θα θέλατε να είστε ο Σαίξπηρ; Δεν θα θέλατε να μείνετε στην ιστορία; Κι αυτός κάθεται και λέει, «Ω, δεν γράφω μέσα από την καρδιά μου. Γράφω για τον κόσμο.» Σκασμός. Ε τότε, γράψε από την καρδιά σου, θέλω να πω, πόσο πιο απλό;

Και ξέρετε, όταν χρειαστούν ένα χέρι, λίγη αγάπη, λίγη ενέργεια, δεν έρχονται στον ελεύθερο Ανώτερο Εαυτό τους. Δεν έρχονται στον Αναληφθέντα Δάσκαλο, που τυγχάνει να έχει αναληφθεί με δόξα και τιμή πρόσφατα από τον πλανήτη. Όχι. Πηγαίνουν στις εκκλησίες. Πηγαίνουν σε άλλους ανθρώπους. Το ρίχνουν στο ποτό, στα ναρκωτικά ή σε κάτι παρόμοιο. Έχω ένα ρητό, «Οπουδήποτε εκτός από μέσα σας. Οπουδήποτε εκτός από τον εαυτό  σας.»

Κι έτσι τους παρακολουθώ. Τους παρακολουθώ να παραπονιούνται  για όλα τα προβλήματα της ζωής τους, την στιγμή που η απάντηση είναι μπροστά στα μάτια τους.  Θέλουν να με ακούσουν όταν έρχομαι κοντά τους; Θέλουν να ακούσουν τον Θείο Αντάμους ( γέλια) που τους λέει, « Η απάντηση είναι τόσο απλή.» Δεν θέλουν να ακούσουν. Τους διασκεδάζει πολύ αυτό τα παιχνίδι.

Είμαι λοιπόν κακοδιάθετος σήμερα, δεν κοιμάμαι καλά τελευταίως. Σας θυμίζει κάτι αυτό, αγαπητοί Μάστερς;

Σκεφτείτε λοιπόν, αγαπητοί Μάστερ που βρίσκεστε εδώ σήμερα στην αίθουσα και στο ίντερνετ, εσείς απλά χρειάζεται βασικά να αντιμετωπίσετε μια μόνο ανθρώπινη πτυχή αυτή την στιγμή. Εγώ έχω να κάνω με μια ντουζίνα !Ωωω! Ωωω! Γι αυτό είμαι κακοδιάθετος. Και σας ζητάω, αγαπητοί  Μάστερ- φτάσαμε περίπου στα 27 τοις εκατό τώρα, όλο και καλύτερα -σας ζητάω να νοιώσετε μέσα σας τί συμβαίνει μέσα στο κλουβί τους. Τι συμβαίνει μέσα στο κλουβί τους; Τι συμβαίνει μέσα σας;

Υπάρχει πολλή  φασαρία. Πολλή σύγχυση. Πολλή γκρίνια και όχι τόσο από την ανθρώπινη πτυχή, όχι τόσο αυτή που λέει, « Ας είμαστε ξεκάθαροι. Ας πάρουμε κάποιες απαντήσεις και ας προχωρήσουμε παρακάτω». Υπάρχει μεγάλη βαβούρα εκεί μέσα, και θα εξακολουθήσει να υπάρχει. Δεν σταματάει, επειδή έχετε προηγούμενες και μελλοντικές ενσαρκώσεις, που συμβαίνουν όλες αυτή την στιγμή.

Αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να πάρετε μια βαθιά αναπνοή, αγαπητέ Μάστερ. Όχι να πιαστείτε στην παγίδα. Να επιτρέψετε. Να επιτρέψετε. Ναι. Θα σας έρχονται προηγούμενες ενσαρκώσεις- όχι απλά από αυτή την ενσάρκωση, αλλά από προηγούμενες και από μελλοντικές ενσαρκώσεις- και θα κάνουν πολλή βαβούρα. Πάρτε μια βαθειά αναπνοή και επιτρέψτε το !
Και ως ένα βαθμό, μια από αυτές τις προηγούμενες ή τις μελλοντικές σας ενσαρκώσεις θα αγανακτήσει και θα πει, «Οκ,  Είμαι Αυτό που Είμαι, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω καλά. Γι αυτό, βοήθησέ με «Είμαι Αυτό που Είμαι», είμαι τελικά ανοιχτός και επιτρέπω. Είμαι τελικά έτοιμος να ακούσω.» Και τότε αυτή η πτυχή, παλιά ή μελλοντική, θα μπορεί  να δουλέψει μαζί σας, αυτή την στιγμή. Και δεν έχει να κάνει με συμβουλευτική. Δεν έχει να κάνει με επεξεργασία. Δεν έχει να κάνει με το να πείτε, « Ω, καημένε Σαίξπηρ συγγραφέα» ή κάτι τέτοιο. Έχει να κάνει με το , «Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και  επιτρέψτε», και με αυτά τα δυο θέματα που θα συζητήσουμε σήμερα. Αυτό είναι που τους λέτε.

Στο μεταξύ, εσύ ,ο Μάστερ που είσαι- τώρα φτάσαμε πάνω από 30 τοις εκατό, πλησιάζουμε. Ίσως μέχρι να τελειώσει αυτή η μετάδοση να πάμε πάνω από 50 τοις εκατό- στο μεταξύ, ο Μάστερ που είστε αυτή την στιγμή- δεν προσπαθείτε να γίνετε Μάστερ, δεν ασχολείστε με αυτό, απλά επιτρέπετε  τον Μάστερ– αυτός ο Μάστερ, πάρε μια βαθιά αναπνοή, άκουσε  όλο αυτό τον θόρυβο, όλη την φασαρία κι όλα τα άλλα και κάθισε  στο παγκάκι του πάρκου ή σε μια ωραία καρέκλα και πιες  μια γουλιά από την υπέροχη κούπα σου η οποία , καλώς εχόντων των πραγμάτων , δεν θα έχει καφέ, αλλά λίγο κρασάκι ίσως, ή οτιδήποτε, και πάρε μια βαθιά αναπνοή και αισθάνσου κάθε ιστορία που υπήρξες ποτέ ή που θα υπάρξεις.

Και ξαφνικά, είναι σαν να λιπαίνεις τους τροχούς, σαν να λιπαίνεις τα γρανάζια.. Ξαφνικά, παίρνεις μια βαθιά αναπνοή σαν Μάστερ κι απλά μπαίνεις μέσα στο συναίσθημα όλων αυτών των εκπληκτικών ιστοριών που εκτυλίσσονται. Και ξαφνικά, σβήνει όλη η τριβή, όλη η ένταση. Και ξαφνικά, όπως έκανα εγώ χθες το βράδυ, απλά παίρνεις μια βαθιά αναπνοή και κάθεσαι αναπαυτικά και παρακολουθείς την ταινία της ύπαρξής σου. Αυτό είναι. Δεν εμπλέκεσαι σε αυτήν, επειδή, βλέπεις, ο Μάστερ συνειδητοποιεί ότι όλα λύνονται. Ο Σαίξπηρ έγραψε θαυμάσια πράγματα. Ο Μαρκ Τουέν, μου άρεσε η γραφή του, και έχουν μείνει όλοι στην ιστορία. Τώρα, πόσες υπάρξεις μπορούν να πουν κάτι τέτοιο, ότι έχουν μέσα τους τον Πλάτωνα, τον Σαίξπηρ, τον Μαρκ Τουέν; Απλά κάθεσαι αναπαυτικά και συνειδητοποιείς ότι όλες αυτές είναι απλά μεγαλειώδεις, υπέροχες ιστορίες.

Ας το κάνουμε αμέσως τώρα. Ας πάρουμε μια στιγμή, αγαπητέ Μάστερ. Είναι τόσο εύκολο.

Ναι, είναι αυτό το μεγάλο, «και». Έχει τόσα πράγματα να συμβαίνουν. Ο Μάστερ δεν επιτρέπει στον εαυτό να κατακλύζεται από όλα αυτά τα πράγματα. Στην ουσία, ο Μάστερ ευχαριστιέται να τα βλέπει να εκτυλίσσονται. Αυτό είναι το επόμενο επίπεδο. Εκεί πηγαίνουμε. Αυτό κάνουμε αυτή την στιγμή.

Κι έτσι λοιπόν, ξεφορτώνομαι στα γρήγορα την κακοκεφιά μου. Είμαι… ναι, λέτε, «Δόξα τον Θεό.» Αυτό δεν σημαίνει ότι θα είμαι καλός σήμερα. Ξέρετε πώς είναι όταν δεν έχεις διάθεση; Και ξαφνικά, όταν διαλύεται η ομίχλη και η σύγχυση κι όλα αρχίζουν να ξαστερώνουν, λέτε, «Ω γαμώτο! Δεν θέλω να είμαι ευδιάθετος. Το διασκέδαζα όσο ήμουν κακόκεφος. Μην με κάνετε να γελάω. Μην με κάνετε να χαμογελάω.» Κάπως έτσι είμαι τώρα. Η κακοκεφιά έφυγε, αλλά εξακολουθεί να μου αρέσει, ξέρετε; Είμαι σίγουρος ότι κι εσείς το ξέρετε.
Δεν άκουσα σχόλιο από την Λίντα πάνω σ αυτό.
ΛΙΝΤΑ: Κρύβομαι ( γέλια)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η Λίντα κρύβεται. Δείξτε λίγο την Λίντα που κρύβεται, και μοιάζει σαν…
ΛΙΝΤΑ: ( γελώντας) Η Λίντα κρύβεται!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και μοιάζει σαν αν λέει, « Ουάου!» Δεν βρίσκεται καν ανάμεσα στο κοινό, τόσο πολύ κρύβεται.

Ο Ιστός της Αράχνης

Στον άνθρωπο, στον άνθρωπο που κάθεται εδώ, κάτι πολύ σημαντικό. Θα εξακολουθήσουν να προκύπτουν καταστάσεις στην ζωή σας. Υπάρχουν φόβοι μέσα του που δεν έχουν φύγει. Είναι ακόμα εκεί. Θέλω να πω, είναι ένα ενεργειακό αποτύπωμα μέσα σας. Υπάρχουν φόβοι, υπάρχουν αμφιβολίες, και σας βλέπω να προσπαθείτε να ξεπεράσετε αυτούς τους φόβους και τις αμφιβολίες.

Υπάρχουν προκλήσεις στην ζωή σας και σας βλέπω να ασχολείστε μαζί τους. Αλλά ξέρετε τι συμβαίνει; Είναι σαν να είστε πιασμένοι σε έναν φόβο, σε έναν συναισθηματικό φόβο, που έτσι κι αλλιώς δεν έχει νόημα, αλλά υπάρχει. Αιχμαλωτίζεστε σε αυτό τον φόβο και είναι σαν να αιχμαλωτίζεστε στον ιστό μιας αράχνης. Και αυτή η αράχνη είναι ο φόβος σας ή η αμφιβολία σας ή η αβεβαιότητά σας ή οτιδήποτε. Πιάνεστε στον ιστό αυτής της αράχνης.

Τώρα, η αράχνη σας έχει πιάσει. Τώρα η πάλη και ο αγώνας έχει να κάνει με το να επιβιώσετε, να σωθείτε από την αράχνη του φόβου ή της αμφιβολίας ή της ανικανότητας ή από  οτιδήποτε κι αν είναι αυτό. Τώρα έχετε εμπλακεί σε έναν πόλεμο. Αλλά ένα πράγμα έχω να σας πω, αγαπημένοι μου άνθρωποι. Είστε μέσα στον ιστό της αράχνης. Είναι η επικράτεια της αράχνης. Η αράχνη έπλεξε τον ιστό της μόνο για σας, και η αράχνη γνωρίζει ότι θα παλέψετε. Και ξέρετε τι συμβαίνει μέσα στον ιστό της αράχνης που βρίσκεστε όταν αρχίζετε να παλεύετε-  παγιδεύεστε όλο και περισσότερο.

Η αράχνη δεν ξοδεύει ούτε μια στάλα ενέργειας στην διαμάχη αυτή. Δεν χρειάζεται. Μοιάζει με πόλεμο, για να ικανοποιήσει τον άνθρωπο που έχει πιαστεί στον ιστό της αράχνης. Θα παλεύετε, αλλά η αράχνη ξέρει ήδη ότι την έχετε πατήσει άσχημα. Είστε μέσα στον ιστό της. Από την στιγμή που θα αρχίσετε να παλεύετε, την κάνατε, έχετε πιαστεί και είστε δείπνο ( ο Αντάμους γελάει).

Η διάθεσή μου καλυτερεύει. Γελάω! ( γέλια). Γελάω τώρα. Γίνομαι όλο και καλύτερα, εντυπωσιακά καλύτερα.

Τι σημαίνει αυτό, για σας τους ανθρώπους; Δυο τρία πράγματα. Όταν συναντάτε αυτό τον φόβο, που θα συναντήσετε, επειδή ζείτε στον πλανήτη  και ζείτε μέσα σε έναν ανθρώπινο σώμα, όταν βρίσκεστε αντιμέτωποι με αυτό τον φόβο ή με την αμφιβολία ή με οτιδήποτε παρόμοιο, με την σύγχυση, «Δεν μπορώ να αποφασίσω. Δεν ξέρω τι να κάνω», όταν είστε σε αυτή την κατάσταση, μπείτε βαθειά μέσα της. Όταν ανακαλύψετε ότι είστε μέσα στον ιστό της αράχνης και ξέρετε ότι είναι αναπόφευκτο, μπείτε μέσα του. Μην σταματάτε. Μην παλεύετε. Μην επεξεργάζεστε το θέμα. Μην προσπαθείτε να το σκεφτείτε διεξοδικά, επειδή βρίσκεστε στον ιστό της αράχνης. Θα πιαστείτε. Μην προσπαθείτε να το εκλογικεύσετε. Μην προσπαθείτε να διαλογιστείτε πάνω στο θέμα για να βρείτε την λύση. Μην προσπαθείτε να βρείτε συμβούλους, που θα σας βοηθήσουν να το ξεπεράσετε, γιατί το μόνο που θα καταφέρετε είναι, να τους φέρετε κι αυτούς μέσα στον ιστό της αράχνης. Αυτό είναι όλο.

Όταν ανακαλύψετε ότι είστε αντιμέτωποι με το φόβο ή την αμφιβολία ή την αβεβαιότητα ή αν η ζωή σας είναι χάλια, πάρτε μια βαθιά αναπνοή και  μπείτε μέσα του. Μπείτε βαθιά μέσα του. Δεν βγάζει νόημα από ανθρώπινη άποψη, αλλά από ενεργειακή άποψη είναι απόλυτα κατάλληλο.

Ο άνθρωπος δεν θέλει να προχωρήσει σε βάθος. Αντιμετωπίζει αυτό το συναίσθημα, τρομοκρατημένος μέσα στην νύχτα, αγωνιά χωρίς συγκεκριμένο λόγο. Το ζήσατε. Ο άνθρωπος αντιστέκεται, « Ω, άγχος. Τι θα κάνω; Πρέπει να βρω μια λύση να ξεφύγω. Πρέπει να βρω κάποιο χαριτωμένο κλισέ. Πρέπει να κάνω κάποιο τελετουργικό χορό ή οτιδήποτε άλλο.»

Είστε μέσα στον ιστό. Παλεύετε τώρα, και είναι αστείο, επειδή σκέφτεστε, «Όχι,  όχι! Εγώ είμαι πνευματικός. Είμαι άγιος και ψέλνω ή οτιδήποτε.» Είστε τόσο πολύ παγιδευμένοι μέσα στον ιστό της αράχνης. Απλά δεν το συνειδητοποιείτε. Και η αράχνη, σάς κουνάει την γροθιά της- με όλα της τα χέρια- απλά για να σας δώσει την εντύπωση ότι υπάρχει κάτι να παλέψεις, αλλά σας έχει ήδη πιάσει. Ο φόβος σάς κατέχει. Η αβεβαιότητα σάςκατέχει. Και ειδικά, όταν φτάνετε στο σημείο να είστε Μάστερ και φωτισμένοι, υπάρχουν ακόμα φόβοι και αμφιβολίες και αναρωτιέστε, « Τι θα συμβεί στα παιδιά μου; Τι θα συμβεί στο φυσικό μου σώμα; Θα χάσω άραγε το μυαλό μου; Τι θα πει  ο κόσμος;»

Αυτά τα πράγματα μοιάζουν σαν αράχνες,  που βρίσκονται ολόγυρά σας, ανησυχίες που είναι γύρω σας. Δεν θα τα πολεμήσετε. Δεν θα τα  ξεπεράσετε. Δεν μπορείτε, επειδή εσείς δημιουργήσατε αυτούς τους φόβους. Εσείς δημιουργήσατε αυτές τις αμφιβολίες. Σας γνωρίζουν καλύτερα από όσο εσείς τις γνωρίζετε αυτές. Είστε τώρα μέσα στον ιστό της αράχνης, και απλά παγιδεύεστε όλο και περισσότερο.

Τι κάνετε λοιπόν; Παίρνετε μια βαθιά αναπνοή και επιτρέπετε στον εαυτό σας να μπει μέσα τους, ολοκληρωτικά. Δεν βγάζει νόημα. Καθόλου. «Πώς; Αν επιτρέψω στον εαυτό μου να μπει μέσα σε έναν φόβο, θα με φάει.» Όχι, επειδή θα περάσετε κατευθείαν από το κέντρο του ιστού της αράχνης, αλλά θα συνεχίσετε να προχωράτε.
Θα περάσετε μέσα από κάθε φόβο, κάθε ανησυχία, κάθε δίλημμα της ζωής σας, ό,τι κι αν είναι αυτό. Θα πάρετε μια βαθιά αναπνοή και θα βάλετε στους ώμους σας τα φτερά των ονείρων σας και θα πετάξετε μέσα από αυτά. Δεν θα αντισταθείτε ή δεν θα προσπαθήσετε να αλλάξετε ή να πολεμήστε ή να σκεφτείτε τον τρόπο, που θα το ξεπεράσετε . Απλά φοράτε αυτά τα φτερά και πάτε. Αυτό είναι όλο.

Και υπάρχει μια στιγμή τρόμου, καθώς οδηγείστε κατευθείαν μέσα στον ιστό της αράχνης με τα φτερά στους ώμους σας, και λέτε, «Ω, σκατά, Αντάμους! Ελπίζω να είχες δίκιο, γιατί πηγαίνω κατευθείαν προς το κέντρο της αμφιβολίας και του φόβου…» και τι συμβαίνει μετά;! Βρίσκεστε στην άλλη πλευρά. Βρίσκεστε στην άλλη πλευρά όλων αυτών. Ο ιστός της αράχνης είναι η ανθρώπινη συνείδηση, η δική σας συνείδηση. Τώρα βρίσκεστε στην άλλη πλευρά και κοιτάτε πίσω σας και συνειδητοποιείτε ότι στην πραγματικότητα δεν υπήρχε καν ιστός αράχνης. Συνειδητοποιείτε ότι  όλοι οι φόβοι που είχατε, δεν υπήρχαν τελικά εκεί. Θέλω να πω, εσείς τους φτιάξατε μέσα  στο μυαλό σας, στο ενεργειακό σας πεδίο. Τους κατασκευάσατε. Τώρα είστε στην άλλη πλευρά τους. Δεν υπήρχε πόλεμος και αυτό που τώρα υπάρχει είναι το γλυκό νέκταρ της σοφίας, που τώρα πια είναι δικό σας σαν άνθρωπος, κάτι που ποτέ πριν δεν ήταν διαθέσιμο.

Νομίζετε ότι θα δώσω το νέκταρ της σοφίας στον Σαίξπηρ και στον Πλάτωνα; Τι θα το κάνουν; Θα διαλύσουν ακόμα περισσότερο τις ζωές τους. Κι έτσι, όχι. Αυτό το νέκταρ, αυτή η σοφία είναι πέραν της αντίληψης του ιστού της αράχνης. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει καν.

Τι σας λέω; Να σταματήσετε να παλεύετε το οτιδήποτε. Ο Τζων Κουντέρκα έκανε μια δήλωση νωρίτερα, που μου έκοψε την ανάσα, και θα πρέπει να πω εδώ, Τζων, και σε όλους εσάς που αντιμετωπίζετε θέματα υγείας, πάρτε μια βαθιά αναπνοή και επιτρέψτε. Μην παλεύετε. Μην πολεμάτε τον καρκίνο, επειδή είστε μέσα στον ιστό της αράχνης. Μπείτε μέσα του. Φορέστε αυτά τα φτερά και σε μια στιγμή πείτε, «Δεν με νοιάζει πια» και μπείτε μέσα του. Μην πολεμάτε τον καρκίνο. Απλά μπείτε μέσα του.

Είναι όπως το Επιτρέπω. Και ό,τι κι αν συμβεί, ό,τι κι αν φοβάται ο άνθρωπος – περισσότερο καρκίνο, πιθανό θάνατο, ότι δεν είναι αρκετά καλός δημιουργός για να δημιουργήσει υγεία – όποιοι κι αν είναι οι ανθρώπινοι φόβοι σας, μπείτε μέσα τους , Μάστερς. Μπείτε μέσα τους, κι αυτό που θα βρείτε στην άλλη πλευρά είναι σοφία. Δεν εννοώ να μπείτε μέσα του ψάχνοντας την ίαση ή οτιδήποτε άλλο. Μπείτε μέσα του επειδή δεν είναι πλέον δικό σας. Δεν σας ανήκει. Δεν το πολεμάτε. Τίποτε από αυτά.

Όποια θέματα κι αν έχετε στην ζωή σας, ένα παλιό συναίσθημα από την παιδική σας ηλικία που έρχεται ξανά και ξανά. Έρχεται ξανά και ξανά επειδή συνεχίζετε να παίζετε μαζί του. Κάτι που δεν μπορέσατε να το λύσετε, μην το επεξεργάζεστε άλλο. Μην το επεξεργάζεστε. Η επεξεργασία είναι το επιδόρπιο της αράχνης. Τώρα είστε παγιδευμένοι στον ιστό και επεξεργάζεστε. Απλά κάνετε τον εαυτό σας πιο γλυκό. Πασπαλίζετε τον εαυτό σας με ζάχαρη επεξεργασίας, περιμένοντας την αράχνη να έρθει να σας καταβροχθίσει. Αυτό είναι όλο. Δεν το επεξεργάζεστε. Δεν το σκέφτεστε. Δεν το κάνετε διανοητικό. Φοράτε αυτά τα φτερά και μπαίνετε κατευθείαν μέσα του. Αυτό είναι όλο.

Δεν έμειναν πια άλλες μάχες. Δεν έμειναν πια άλλες μάχες. Άνθρωπε! Άκουσέ με άνθρωπε, εμένα και την κακοκεφιά μου. Άκουσέ με. Δεν έχουν μείνει άλλες μάχες, όταν έχεις φτάσει σε αυτό το σημείο. Για ποιο πράγμα παλεύεις, για τις πληγές της κοινωνίας; Παλεύεις με τον εαυτό σου και τις αδυναμίες σου; Παλεύεις το φως και το σκοτάδι; Το αρσενικό με το θηλυκό; Μπορούμε παρακαλώ πολύ να ξεπεράσουμε αυτό το θέμα του θεϊκού θηλυκού και του μαλακ…ου αρσενικού;
 Η συνεχής διαμάχη… σας ευχαριστώ ( χειροκροτήματα).
Την βαρέθηκα! Βαρέθηκα τις πτυχές μου, τον Σαίξπηρ και τον Πλάτωνα και όλες τις  άλλες να μου παραπονιούνται. Τα βαρέθηκα, το ίδιο θα έπρεπε να συμβαίνει και σε σας. Είναι μια διαμάχη. Είναι ένας ιστός αράχνης και σε πιάνει. Γελάτε. Ήταν αρκετά καλό, έτσι;  Ναι, έκανα πρόβες σ αυτό.

Πού είχα μείνει; Στην κακοκεφιά μου. Ας την ξεπεράσω. Δεν υπάρχει διαμάχη. Δεν υπάρχει διαμάχη ανάμεσα στον Μάστερ και στον άνθρωπο. Δεν υπάρχει διαμάχη ανάμεσα σε σας και στους εξωγήινους. Δεν υπάρχει διαμάχη  ανάμεσα σε σας και στον Ντόναλντ Τραμπ (κάποιοι γελάνε και χειροκροτάνε).

ΚΕΡΡΙ: Αλήθεια!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πολλοί λένε, «Ω, ω, αλήθεια-…εγώ το διασκέδαζα.» Δεν υπάρχει διαμάχη. Όταν φτάνεις σε αυτό το σημείο, δεν υπάρχει διαμάχη, και κατά κάποιο τρόπο, αυτό είναι καλό. Αλλά εσείς έχετε συνηθίσει να παλεύετε. Έχετε συνηθίσει να είστε δυνατοί ακόμα κι όταν είστε αδύναμοι. Έχετε συνηθίσει τον αγώνα, επειδή σας βοηθάει να εδραιώσετε την ταυτότητά σας. Έχετε συνηθίσει να αγωνίζεστε, Κέρρι ( ο Αντάμους γελάει), σαν… Όχι, Κέρρι, αυτός ο αγώνας….
ΚΕΡΡΙ: Τι;!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: …. σας βοηθάει να εδραιώσετε την ταυτότητά σας. Μην της δώσεις το μικρόφωνο ( γέλια). Είναι μονόλογος, δεν έχει διάλογο.
ΚΕΡΡΙ: Άφησα το σπαθί μου. Κάνεις λάθος!
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σ ευχαριστώ.
ΚΕΡΡΙ: Τελείωσε. Η ζωή μου άλλαξε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σ ευχαριστώ.
ΚΕΡΡΙ: Σοβαρά μιλάω, άλλαξε.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία, ωραία. Άλλαξε.
ΚΕΡΡΙ: Ω, σε προκαλώ για μια μονομαχία με γλειφιτζούρια ( γέλια)
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπορούμε να το διαγράψουμε αυτό; Μια μέρα σαν κι αυτή, με τόση κακοκεφιά, εσύ με καλείς σε μονομαχία με γλειφιτζούρια;
ΚΕΡΡΙ: Ναι, πάντα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ας επιστρέψουμε όμως… σ ευχαριστώ για την απόσπαση. Η διάθεσή μου γινόταν όλο και  καλύτερη και τώρα βουλιάξαμε πάλι , είμαστε περίπου στο 24 τοις εκατό άνθρωπος, Μάστερ. Μπορεί να ανέβει ξανά.

Δεν υπάρχει διαμάχη στον καρκίνο, στην φτώχια, σε τίποτε από όλα αυτά. Τίποτε. Το καταλαβαίνεις αυτό άνθρωπε; Σταμάτα να παλεύεις.

Έλα για λίγο στην θέση μου. Τώρα είναι ο Μάστερ. Είναι ο φωτισμένος Εαυτός σας, και τι θα λέγατε στον άνθρωπο που περνάει τις δυσκολίες του, την μιζέρια του και τα βάσανά του και, «Ω! Δεν μου φέρθηκαν δίκαια και εγώ…» Ε σκάσε! Σαν να λέμε, «Ξεπέρασέ το. Βάλε στους ώμους σου εκείνα τα φτερά και μπες μέσα στους φόβους σου, μέσα στην παιδική σου ηλικία, σε οτιδήποτε.» Και ξέρω ότι φαίνεται λάθος. Ναι, εντάξει, επειδή εσείς τα κάνετε λάθος μέχρι τώρα. Παλεύατε και πολεμούσατε αυτές τις καταστάσεις. Ω, και μετά από 40- 50 χρόνια στον πλανήτη λέτε, « Κοίτα πόσο έχω προοδεύσει! Κοίτα πόσο μακριά έχω φτάσει». Από εδώ μέχρι εκεί;! Αυτό είναι όλο;! Ποτέ δεν θα πάτε πολύ μακριά, επειδή ο ιστός της αράχνης είναι πολύ μεγάλος, είναι τεράστιος.

Αυτή η αράχνη θα παίξει μαζί σας, θα σας αφήσει να πιστέψετε ότι έχετε φτάσει κάπου. Η αράχνη απλά θα περιμένει και θα περιμένει και θα περιμένει. Θα πιάσει λίγες μύγες ακόμα και θα λέει, «Έρχονται σε μένα, όλες έρχονται σε μένα.» Ναι.

Πάρτε λοιπόν μια βαθιά αναπνοή. Αν εμφανιστεί ένα συναισθηματικό τραύμα, ας πούμε με έναν γονιό ή έναν σύντροφο ή με οποιονδήποτε,  παρατηρήστε τον εαυτό σας, επειδή το βλέπετε να έρχεται και λέτε, «Ω! Ωωω! Είναι μια παλιά ανάμνηση. Ω! είμαι κακός άνθρωπος. Δεν θα έπρεπε να κάνω τέτοιες σκέψεις.»
Σταματείστε! Βάλτε τα στους ώμους, κάντε το πέρασμα. Φορέστε εκείνα τα φτερά και ξεπεράστε το. Και στην άλλη πλευρά βρίσκεται αυτή η σοφία, το νέκταρ. Αυτό είναι όλο.

Φορέστε Τα, Κάντε Το Πέρασμα

Λοιπόν, το σημείο νούμερο ένα: Φορέστε τα, κάντε το πέρασμα. Ακούγεται απαίσιο αλλά…  έτσι εκφράζομαι. Σας είπα ότι δεν έχω διάθεση σήμερα. Δεν έχω χρόνο να τα βερνικώνω όλα με το βερνίκι της ποίησης. Φορέστε τα και τελειώνετε. Κάντε το πέρασμα μέσα από τις ασθένειές σας, από την χαμηλή σας αυτοεκτίμηση. Ξέρετε πόσο πολύ με έχει κουράσει ο Σαίξπηρ με τα κλαψουρίσματά του που είναι όλο, « Το γράψιμό μου…»
Κάντε το πέρασμα, εντάξει; Δεν έχουμε πια τον χρόνο να χαζολογάμε με την ανθρώπινη μιζέρια, που έχετε επιβάλλει στον εαυτό σας. Σας το ξεκαθαρίζω- αυτοεπιβαλλόμενη μιζέρια. Δεν το κάνει η κοινωνία. Δεν σας το κάνουν τα πλάσματα που ζουν στο κέντρο του κόσμου. Δεν με ενδιαφέρει πόσοι εξωγήινοι υπάρχουν, δεν σας φταίνε αυτοί. Είναι αυτοεπιβαλλόμενο, άνθρωπε…. Το κάνετε , σαν να σας δίνει μια περίεργη  ευχαρίστηση. Ας τελειώνουμε με αυτό, εντάξει; Καλώς. Ωραία.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό. Η διάθεσή μου καλυτερεύει.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Μια Μεγάλη Βαριά Ιστορία.

Πάμε στο επόμενο, το θέμα νούμερο δύο. Όλα είναι μια ιστορία. Όλα είναι μια μεγάλη χοντρή ιστορία. Αυτό είναι όλο. Η ζωή σας, η ανθρώπινη ζωή σας, είναι μια μεγαλειώδης βαριά ιστορία. Δεν έχετε τίποτε να μάθετε. Δεν υπάρχουν μαθήματα που κάποιος σας επέβαλλε να μάθετε. Δεν υπάρχουν, είτε το πιστεύετε είτε όχι. Και εσείς θέλετε να πιστεύετε ότι αυτή η ενσάρκωση- ή οποιαδήποτε ενσάρκωση- είναι τόσο σοβαρή και τόσο εξαιρετική και έχει όλη αυτή την μαθητεία. Βλακείες! Όλα είναι μια ιστορία, αυτό είναι όλο. Μια μεγάλη βαριά ανθρώπινη ιστορία.

Τώρα, ξέρω ότι δεν αρέσει στους ανθρώπους να το ακούνε αυτό. Θέλουν να τα παίρνουν όλα πολύ σοβαρά, όπως γίνεται με την πνευματικότητα. Και σοκάρω μερικούς ανθρώπους, είτε το πιστεύετε είτε όχι. Σοκάρω μερικούς ανθρώπους επειδή δεν σκοπεύω να σοβαρέψω πολύ τα πράγματα. Θα το κρατήσουμε ελαφρύ, θα παίξουμε παιχνίδια, θα διασκεδάσουμε, θα κάνουμε απόσπαση, και θα φορέσουμε τα φτερά και θα κάνουμε το πέρασμα. Απλά θα το κάνουμε.

Όντως, ακούγεται απαίσια! Χρειάζομαι ένα καινούργιο χειρόγραφο (γέλια).

ΛΙΝΤΑ: Οκ, ποιο είναι λοιπόν το νούμερο ένα;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η διάθεσή μου είναι λίγο καλύτερη. Τώρα ο Μάστερ  βρίσκεται  περίπου στο 37 τοις εκατό. Προοδεύουμε.

Η ανθρώπινη ζωή, είναι μια ιστορία. Οι ενσαρκώσεις μου σαν Σαίξπηρ, Πλάτωνας, Μαρκ Τουέν, είναι απλά ιστορίες.  Δεν υπήρχε τίποτε να μάθω, κι αυτό είναι ελευθερία. Είναι μια αίσθηση ανακούφισης.

Δεν ήρθατε εδώ για να μάθετε κάτι. Προσποιηθήκατε ότι ήρθατε για να μάθετε κάτι. Προσποιηθήκατε ότι είχατε κάρμα. Προσποιηθήκατε ότι είχατε αυτές τις προηγούμενες ενσαρκώσεις. Με την ευκαιρία, να σας πω ότι οι προηγούμενες ενσαρκώσεις σας, ω! τσακώνονται μεταξύ τους! Έχω τον Μαρκ Τουέν από την μια και τον Πλάτωνα από την άλλη, και τσακώνονται και πιστεύω ότι κερδίζει ο Μαρκ Τουέν αυτή την στιγμή, επειδή ο Πλάτωνας ήταν τόσο βαρετός. Όμως πάρα πολύ βαρετός. Διάβασα κάποια πράγματα, ξέρετε. Ανιαρός. Και ήταν τόσο σοβαρός. Ποτέ δεν μεθούσε, και κατά την δική μου άποψη, δεν γίνεσαι άγγελος αν προηγουμένως δεν μεθύσεις ( γέλια). Πρέπει να το κάνεις, εννοώ, διαφορετικά θα τα βλέπεις όλα πολύ σφιχτά. Θα είσαι υπερβολικά σοβαρός.

Όλα είναι μια ιστορία. Μια εκπληκτική ιστορία. Μια συναισθηματική ιστορία, θέλω να πω, με την καλή έννοια του συναισθήματος. Είναι μια συγκινητική ιστορία. Είναι μια πλούσια ιστορία, αλλά είναι απλά μια μεγάλη βαριά  ιστορία.

Η μεγάλη βαριά ιστορία πιστεύει ότι είναι θύμα, πιστεύει ότι η ζωή είναι σκληρή και πιστεύει ότι πρέπει να δουλεύει σκληρά για να κερδίσει κάτι, για να ανοίξει τον δρόμο να επιστρέψει σε κάτι- ένας Θεός ξέρει σε τί. Δεν είναι έτσι. Ο Μάστερ κάθεται εδώ και εγώ παρακολουθώ, παρακολουθώ τον Πλάτωνα, και μοιάζει σαν να παρακολουθώ μια ιστορία. Και έχει κάποιες ασθένειες. Δεν θα μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες επειδή είναι οικογενειακό σόου, αλλά έχει κάποιες ασθένειες ( γέλια)
Όχι, θέλω να πω ότι δεν θα μπούμε σε αναλύσεις για τους μύκητες των ποδιών, ή οτιδήποτε τέτοιο. Και όλη την ώρα λέει, «Αλίμονο σε μένα που έπαθα κάτι τέτοιο.» Αλλά πιστεύει ότι είναι κάποιο μεγάλο μάθημα από το σύμπαν, κι εγώ του φωνάζω συνέχεια, «Χέι Πλατ! Δεν είναι! Έπιασες απλά λίγους μύκητες στα πόδια. Τι θα έλεγες για λίγο σαπουνάκι και νεράκι στα δάχτυλα των ποδιών σου, ξέρεις; Κάνει θαύματα!» ( κι άλλα γέλια). Και το ρίχνει στην φιλοσοφία. Προσπαθεί να πιάσει το συμπαντικό μήνυμα που κρύβει και το καλό και το κακό, την διττότητα του μύκητα και του μη- μύκητα (κι άλλα γέλια). Κι εγώ του λέω, « Είναι απλά…» ( Η Λίντα σηκώνει την κούπα του και μυρίζει να δει τι πίνει. Πολλά γέλια) Ναι. «Είναι απλά μια ιστορία! Αυτό είναι όλο!»

Οι ανθρώπινες ενσαρκώσεις σας παγιδεύονται μέσα τους. Αλήθεια. Το παίρνουν πολύ σοβαρά το θέμα. Παίρνουν πολύ στα σοβαρά τον εαυτό τους. Πάρτε μια στιγμή. Γίνετε ο Μάστερ που κάθεται εδώ. Πάρτε μια στιγμή. Είστε στο παγκάκι του πάρκου ή οπουδήποτε, και είναι σαν να βλέπετε την ιστορία σας για μια στιγμή. Κοιτάξτε την ανθρώπινη ιστορία. Είναι μια ιστορία βιοπάλης άραγε; Μια ιστορία οδυνηρή; Μια ιστορία όπου κανείς δεν σας καταλαβαίνει ; Είναι απλά μια ιστορία, εντάξει;

Κι έτσι, άνθρωπε, στάσου για μια στιγμή και κατάλαβε ότι είναι απλά μια ιστορία. Δεν έχει τέλος. Δεν υπάρχουν νικητές ή νικημένοι, είναι απλά μια μεγάλη βαριά ιστορία. Και μόλις ο Μάστερ το περάσει στον άνθρωπο, αφήστε τον άνθρωπο να ξέρει , « Δεν πειράζει! Δεν είναι αγώνας δρόμου. Δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις να κερδίσεις τον δρόμο πίσω στον παράδεισο. Τίποτε από όλα αυτά.»

Από την στιγμή που ο Μάστερ μπορεί να καθίσει εδώ και να πάρει μια βαθιά αναπνοή και να πιεί και λίγο καφέ- ή ό,τι διάολο έχει εδώ μέσα  (γέλια)- και απλά να ρίξει μια ματιά στις περασμένες και στις μελλοντικές ζωές- να το θυμάστε αυτό, «και στις μελλοντικές ζωές»- τότε θα πει, « Είναι απλά μια μεγάλη βαριά ιστορία.» Και αυτό που κάνετε εσείς είναι να το εξανθρωπίζετε, κατά κάποιον τρόπο. Λέτε «Πφφ, τι θέλω να δω σήμερα; Τι θα βάλω στο βίντεό μου να παίξει; Και ποια από όλες να δω;» Με αγάπη και συμπόνοια πάντα, αλλά μην προσπαθήσετε να επέμβετε. Μην προσπαθήσετε να την αλλάξετε , απλά να πείτε, «Είναι μια μεγάλη βαριά ιστορία. Αυτό είναι όλο.»

Όταν ο άνθρωπος αρχίσει να το αισθάνεται αυτό, όταν αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι όλον αυτό τον καιρό πίστευε ότι τον παρακολουθούσαν κάποια ανώτερα όντα, ξέρετε, θεοί και άλλοι θεοί και πολλοί θεοί και δημαγωγοί και θεοί των θεών και τόσοι άλλοι… ξέρετε, είναι ένα αστείο παιχνίδι. Ο άνθρωπος πιστεύει ότι τον παρακολουθούν συνέχεια, σαν μια παράσταση που δίνει για τους θεούς, «Κοιτάξτε με. Είμαι θύμα. Κοιτάξτε με. Γεννήθηκα ανάπηρος. Κοιτάξτε με. Είμαι θύμα. Κοιτάξτε με. Είμαι στο πνευματικό μου μονοπάτι.» Σαν να παίζετε στο θέατρο, πιστεύοντας συνέχεια ότι είναι μια παράσταση.

Αλλά από τη στιγμή που ο άνθρωπος θα  ακούσει από τον Μάστερ, «Χέι, είναι απλά μια μεγάλη βαριά ιστορία!. Δεν πειράζει. Παράτα το! Ούτε καν παρακολουθώ τον περισσότερο χρόνο, επειδή είναι μια βαρετή ιστορία. Είναι μια επανάληψη! Είναι απλά μια επανάληψη της προηγούμενης και της προ- προηγούμενης ενσάρκωσης. Δεν παρακολουθώ καν. Δεν με νοιάζει!» Δεν με νοιάζει Πλάτωνα. Σίγουρα είσαι διάσημος, αλλά ειλικρινά δεν με νοιάζει επειδή είναι σαν…» Είναι σαν να παρακολουθώ τηλεόραση, ξέρετε, να βλέπω τον Πλάτωνα. Οι άνθρωποι τα παρακολουθούν αυτά;! Και τότε είναι σαν να λέω, « Όχι, θα αλλάξω κανάλι. Θα βάλω»- ο Κάλντρε λέει, «Θα βάλω να δω κάποια σαπουνόπερα ή μια ρομαντική κωμωδία» ή κάτι τέτοιο- « Θα βάλω να δω κάτι αστείο, επειδή όλα είναι μια μεγάλη βαριά ιστορία. Αυτό είναι όλο.

Πάρε μια καλή βαθιά αναπνοή, Μάστερ. Είμαστε στο 47 τοις εκατό. Ω, σχεδόν φτάσαμε. Νομίζω ότι με την μεράμπ μπορούμε να ανατρέψουμε το σκορ.

Πάρε μια καλή βαθιά αναπνοή , αγαπητέ Μάστερ.

Άλλαξε κανάλι- δεν κάνω λογοπαίγνιο εδώ, ειλικρινά- βγες από την ανθρώπινη ιστορία αυτής της ενσάρκωσης. Είναι γουέστερν; Είναι γκανγκστερικό το σενάριο;

Είναι η ζωή σου ένα μεγάλο γουέστερν ή μια ταινία επιστημονικής φαντασίας; Ω, ναι, για τους περισσότερους από σας έτσι είναι. Μήπως είναι ένα τεράστιο νοητικό ταξίδι; «Ουάου! Τι είναι αυτό; Οι εξωγήινοι και το πλήρωμα από το πολυδιάστατο  σύμπαν και ο πόλεμος του ανθρώπου να βρει διέξοδο και τελικά νικάει τον μεγάλο εξωγήινο αφού έχει δεχτεί πολλά χτυπήματα.» Αυτή είναι η ζωή σας; Μια μεγάλη ταινία επιστημονικής φαντασίας;

Ή μήπως η ζωή σας είναι, πώς το λέτε,  μια  συγκινητική σπαραξικάρδια  ιστορία του τύπου, «Ο καλός άνθρωπος βγαίνει έξω και ο κόσμος  τον ποδοπατάει. Ο καλός άνθρωπος- ωωω!- θέλει να βάλει ένα τέλος σε όλα αυτά και τελικά βρίσκει την πραγματική αγάπη, και όλοι κλαίνε και ακούγεται μουσική.» Αυτή είναι η ζωή σας; Αν ναι, είναι απλά μια μεγάλη βαριά ιστορία κι αυτό είναι όλο.

Μήπως η ζωή σας είναι σαν αυτές που βλέπουμε στις ειδήσεις; Τις παρακολουθώ μέσα από σας. Βάζετε ειδήσεις και δείχνουν ένα γραφείο και ένα σωρό ανθρώπους να  κάθονται γύρω, και για ώρες να διαφωνούν και να τσακώνονται μεταξύ τους, χωρίς αποτέλεσμα! Και διαφωνούν για τα ίδια και τα ίδια, «Μπλα, μπλα, μπλα, κι εγώ έχω δίκιο κι εσύ κάνεις λάθος!» και μετά, πολύ σύντομα, μισούν ο ένας τον άλλον. Γιατί τα δείχνουν αυτά στις ειδήσεις; Δεν βγάζει νόημα. Αυτή είναι η ιστορία της ζωής σας; Ένα μεγάλο γραφείο, που όλοι τσακώνονται για τα ίδια και τα ίδια και δεν βγάζει πουθενά; Αυτή είναι η ιστορία της ζωής σας;

Ή μήπως η ιστορία της ζωής σας μοιάζει με κινούμενα σχέδια;
Ναι, με κινούμενα σχέδια. Κάπως διασκεδαστική, κάπως ανάλαφρη. Κανείς δεν παθαίνει τίποτε, επειδή δεν είναι άνθρωποι. Είναι καρτούν.
Δεν είναι θαυμάσιο πώς τα δημιούργησαν ? Τα καρτούνς !
Κι έτσι, ακόμα κι αν ο κακοποιός σας επιτίθεται και σας χτυπάει στο κεφάλι και χύνονται τα μυαλά σας, δυο λεπτά αργότερα τα μυαλά σας μπαίνουν πάλι στην θέση τους, επειδή δεν είστε  πραγματικοί άνθρωποι, είστε καρτούν. Μήπως είναι έτσι η ζωή σας;

Με άλλα λόγια, το διασκεδάζετε; Να μην έχετε σοβαρές ανησυχίες για τις επιπτώσεις, όπως, «Ζω απλά μέσα σε ένα μεγάλο χοντρό καρτούν. Εγώ το σχεδιάζω. Εγώ το έγραψα. Εγώ έκανα το σενάριο. Δεν ξέρω που θα βγει, αλλά είναι απλά ένα καρτούν.» Μπορεί επίσης και να το διασκεδάζετε. Μπορείτε επίσης να πάρετε μια βαθιά αναπνοή και να μπείτε μέσα στην Πραγμάτωσή σας σαν καρτούν. Θέλω να πω, γιατί όχι;

Ή μήπως η ζωή σας είναι ένα μεγάλο – πώς το λέτε – ρομαντικό δράμα; Ξέρετε, μισοσκόταδο, βιολιά που παίζουν κάπου στο βάθος και κάποιος ζει επικές στιγμές στην ζωή του. Και μετά ερωτεύονται και είναι ο έρωτας της ζωής τους, αλλά τον  έρωτα της ζωής τους ξαφνικά τον παίρνουν οι εξωγήινοι της επιστημονικής φαντασίας από την  δική τους ενσάρκωση.
Και ξαφνικά…. Όλο αυτό είναι δράμα, συναισθηματικό δράμα, και ξέρετε, στα συναισθηματικά δράματα πάντα εμπλέκεται η οικογένεια- η μητέρα, ο πατέρας, τα παιδιά, όλοι οι άλλοι από την ευρεία οικογένεια. Και μετά, το φέρνετε στον χώρο της δουλειάς σας. Και μετά πέφτει πολύ κλάμα και πολύς πόνος καρδιάς. Για το όνομα του Χριστού, κλείστε το!
Θέλω να πω, δεν έχει ποτέ καλό τέλος, όπως στα καρτούν. Τα καρτούν έχουν καλό τέλος, αλλά αυτά τα μεγάλα ρομαντικά επικά δράματα, είναι σαν, « Ω!» Αλλά κατά κάποιο τρόπο, σας κάνουν να νοιώθετε καλά ( κάποιος λέει: « Σαπουνόπερα»)Ναι, σαν σαπουνόπερα. Οι μέρες της ζωής μας (*Days of our Lives) Πόσο καιρό κρατάει αυτό; ( κάποιος λέει, «Πενήντα χρόνια») Πενήντα χρόνια. Περίπου όσο και οι ζωές σας. Έχουν φτάσει πουθενά αυτές οι σαπουνόπερες; Έχετε φτάσει εσείς πουθενά; Περίπου όπως και στις σαπουνόπερες, ναι. Μια μεγάλη σαπουνόπερα λοιπόν.

Και μετά έχουμε τις κωμωδίες. Απλά τις κωμωδίες. Κάποιες κωμωδίες είναι πολύ ανιαρές, αλλά έστω, ξέρετε, είναι κωμωδίες. Δεν χρειάζεται να σκεφτείτε πολύ. Κάποιες κωμωδίες είναι πολύ καλές, πολύ αστείες. Ακόμα κι όταν είμαι κακόκεφος τις παρακολουθώ μέσα από εσάς και γελάω καμιά φορά, επειδή διακωμωδούν τις συγκρούσεις της ανθρώπινης ζωής. Οι άνθρωποι έχουν σπουδαίες κωμωδίες. Η κωμωδία μας στην άλλη πλευρά δεν είναι και τόσο καλή, εκτός από μένα ( γέλια). Αλλά γενικά, η κωμωδία στην άλλη πλευρά δεν είναι και τόσο καλή. Οι άνθρωποι φτιάχνετε  υπέροχες κωμωδίες, να μπορεί κανείς να γελάει με τον εαυτό του.

Κι αυτό με φέρνει στο θέμα μου. Η ζωή είναι μια μεγάλη βαριά ιστορία. Αυτό είναι όλο. Δεν παίρνετε πόντους. Δεν κερδίζετε μια καλύτερη θέση στον παράδεισο. Δεν κερδίζετε δυνατότητα για μια καλύτερη θέση στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων. Είναι απλά μια μεγάλη βαριά ιστορία. Και ο άνθρωπος, παρά τα όσα του μεταφέρουν οι ανθρώπινες ταινίες, δεν είναι αυτός που θα φωτιστεί που θα δημιουργήσει τη φώτιση. Ο άνθρωπος μπορεί να την επιτρέψει. Ο άνθρωπος μπορεί να γράψει για ένα καρτούν που τελικά ζωντανεύει, σαν να λέμε, «Χριστούλη μου, τι συνέβη όταν φόρεσα τα φτερά μου και έκανα το πέρασμα μέσα από τον ιστό της αράχνης και Επέτρεψα;» Ξαφνικά στην άλλη πλευρά υπήρχε αυτή η υπέροχη σοφία, νεραϊδόσκονη ολόγυρα και υπέροχη μουσική στο τέλος και τα τρέιλερ και οι συντελεστές. Και, ξέρετε, οι συντελεστές που εμφανίζονται στο τέλος, έχουν όλοι το δικό σας όνομα: «Συγγραφέας ο, σκηνοθέτης, επίβλεψη, έλεγχος,» και όλα τα άλλα, είστε εσείς. Όλα είστε εσείς.

Οι άνθρωποι παίρνουν τόσο σοβαρά την ζωή τους. Πράγματι. Και το πιστεύουν. Πιστεύουν αυτές τις βλακείες- την μεγάλη βαριά ιστορία- και θεωρώ ότι ίσως ως έναν βαθμό, αυτό να είναι που την κάνει τόσο καλή, αλλά την παίρνουν τόσο σοβαρά, και κολλάνε σ’αυτή. Γι αυτό, εδώ και αρκετό καιρό τώρα, αναφέρθηκα σε κάποιες πνευματικές ομάδες. Είναι οι πιο βαρετοί άνθρωποι, που έχουν κολλήσει στον τρόπο τον δικό τους. Παίρνουν τόσο σοβαρά τα πράγματα  και δεν τους αρέσει αυτό που κάνουμε εμείς, επειδή γελάμε. Επειδή διασκεδάζουμε.

Όλοι σας περάσατε πολλές ζωές σε ναούς και σε μοναστήρια και σε μονές, σωστά; Με πολλή ησυχία, με πολλή  σοβαρότητα, και με τον Θεό να σας παρακολουθεί και, μην τα κάνετε θάλασσα, Κέρρι,  γιατί ο Θεός σε βλέπει ( γέλια). Και ήταν τόσο βαρετά σε αυτές τις μονές και στους ναούς και στα μοναστήρια. Πολύ βαρετά. Τι είδους ταινία θα φτιάχναμε με αυτό; Βαρετή. «Οκ, τις πρώτες εβδομάδες…» και μετά αυτοί που παρακολουθούν βλέπουν όλο ωωωωμ! και ψαλμωδίες και να ανάβετε κεριά. Την δεύτερη εβδομάδα, ωωωμ, ψαλμοί, κεριά και λίγο θυμίαμα. Και μετά συνεχίζει το ίδιο για περίπου 50 χρόνια, ακόμα ωωωμ και ψαλμοί. Τίποτε δεν έχει συμβεί. Ο Θεός δεν εμφανίστηκε. Ο Ιησούς δεν εμφανίστηκε, και ούτε πρόκειται. Έχετε την εντύπωση ότι θα επέστρεφε σε μια βαρετή….
ΚΕΡΡΙ: Και καθόλου σεξ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Καθόλου σ-…. Ε, εντάξει, είχαν σεξ.
ΚΕΡΡΙ: Και τραγωδία.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι ! Σκεφτείτε πριν από 600, 700 χρόνια. Είστε σε ένα μοναστήρι (γέλια) και κανείς δεν μιλάει. Θέλω να πω ότι δεν επιτρέπεται σε κανέναν να μιλήσει, και κάθεστε εκεί – βασικά είστε γονατισμένοι εκεί – και κοντεύετε να τρελαθείτε. Αλλά σκέφτεστε ότι, «Οκ, θα το κάνω. Ίσως και να πετύχει. Λένε ότι πετυχαίνει, έτσι κι αλλιώς ο Θεός μας βλέπει.» Και κάθεστε εκεί σοβαροί και προσπαθείτε να κάνετε το σωστό και είστε τόσο απορροφημένοι από την δική σας ιστορία και εντελώς ξαφνικά, «Πρρρρ!» ( γέλια και η Λίντα συμμετέχει στα ηχητικά εφέ).
Όλοι ξεσπάνε σε γέλια και εντελώς ξαφνικά την αφήνει κι ένας άλλος. Ήταν ό,τι πιο αστείο είχε συμβεί ολόκληρο τον χρόνο! Ακόμα και ο ηγούμενος ή η ηγουμένισσα  και ο αρχιερέας γελάνε. Εκείνα τα χρόνια ήταν το μοναδικό χιούμορ, και σας έχει μείνει από τότε. Σαν να λέτε, «Το θυμάμαι αυτό! Μέσα στην εκκλησία επικρατούσε άκρα σιωπή, λίγα κεριά αναμμένα και εντελώς ξαφνικά, από του πουθενά, «Πρρρρ!» Όλοι κοιτούσαν γύρω, «Ποιος το έκανε αυτό;»» Και μετά ένα αυθόρμητο ξέσπασμα γέλιου και όλοι έκλαναν. Κανείς δεν είπε έστω και μια λέξη. Όλοι έκλαναν! Και είναι σαν, «Ωωω!» Και μετά αρχίσατε να σκέφτεστε, «Τι φάγαμε σήμερα;»

Αυτό που θέλω να τονίσω, ανάμεσα στα γέλια σήμερα, είναι ότι όλα είναι μια μεγάλη βαριά ιστορία. Η ζωή σας, όλες οι άλλες σας ενσαρκώσεις, είναι απλά μεγάλες βαριές  ιστορίες.

Όταν τις παίρνετε τόσο σοβαρά, όταν παίρνετε τον εαυτό σας τόσο σοβαρά, η ενέργεια μπλοκάρει, και μετά ξεχνάτε πού έχετε βάλει τα φτερά και ξεχνάτε τι είπα εδώ – αυτά τα δυο απλά σημεία – κι αρχίζετε να γίνεστε και πάλι σοβαροί και μπαίνετε μέσα στο κεφάλι σας. Είστε μέσα στον ιστό της αράχνης όταν γίνεστε τόσο σοβαροί. Το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι να  πάρετε μια βαθιά αναπνοή και να γελάσετε με την μεγάλη βαριά ιστορία σας και να συνειδητοποιήσετε ότι κανείς δεν σας μετράει και κανείς δεν σας παρακολουθεί. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος. Είχατε κάποιες ενσαρκώσεις που ζήσατε όλων των ειδών τις βλακείες και κάποιες άλλες που ήταν εύκολες. Δεν έχει σημασία. Ειλικρινά, δεν έχει σημασία.

Αυτή εδώ είναι μια εξαιρετικά  μοναδική ενσάρκωση για σας. Παρόλα αυτά δεν χρειάζεται να την πάρετε και πολύ σοβαρά. Μια εξαιρετικά μοναδική ενσάρκωση, επειδή βρίσκεστε εδώ για ποιο λόγο;  «Για να σπουδάσω την φώτιση» Ω, Θεέ μου!  Επιτρέψτε. Επιτρέψτε. Διασκεδάσετε. Επιτρέψτε. Είστε εδώ για να Επιτρέψετε. Αυτό είναι όλο, ειλικρινά. Είναι ανάγκη να είστε σοβαροί με το Επιτρέπω; Καθόλου! Στην πραγματικότητα, όσο περισσότερο χαμογελάτε, τόσο περισσότερο επιτρέπετε. Ναι, θα μπορούσαμε να το γράψουμε αυτό σε ένα πελώριο αυτοκόλλητο και στο πουλόβερ της γιαγιάς.

Είστε εδώ για να επιτρέψετε. Αυτό είναι όλο. Πόσο σοβαροί μπορείτε να είστε με αυτό; Όχι πολύ! Πόση δουλειά απαιτεί; Καθόλου! Όμως σας κάνει αυτό να νοιώθετε ότι δεν ασχολείστε καθόλου με τις καταστάσεις, ότι δεν δημιουργείτε μια καλή ταινία; Δεν έχει σημασία. Απλά πάρτε μια βαθιά αναπνοή και επιτρέψτε. Θα ξέρετε ότι φτάσατε στον προορισμό σας, όταν θα μπορείτε να γελάτε με την μεγάλη βαριά  σας ιστορία, όταν θα μπορείτε να σταματήστε να  παίρνετε τόσο  σοβαρά τον εαυτό σας και να μην σκέφτεστε ότι κουβαλάτε όλο το βάρος του κόσμου στους ώμους σας και «Είναι τόσο δύσκολη αυτή η Φώτιση». Δεν είναι. Δεν είναι. Δεν σχεδιάστηκε να είναι έτσι. Φταίνε όλοι αυτοί οι κουφιοκέφαλοι που προσπαθούν να την κάνουν βαρετή, που προσπαθούν να πάνε πίσω στις μέρες της σιωπής στα μοναστήρια και που προσπαθούν να το κάνουν ένα είδος ανθρώπινου παιχνιδιού φώτισης, αλλά δεν είναι έτσι. Είναι πολύ εύκολο. Απαιτεί μόνο μια βαθιά αναπνοή και γέλιο με την μεγάλη βαριά  σας ιστορία.

Ας πιώ μια γουλιά από αυτό που είναι εδώ μέσα ( ο Αντάμους γελάει).

Χαλαρώστε και Επιτρέψτε

Είμαστε στην Σειρά των Φτερών και ξεκίνησα σήμερα- είναι η δική μου ιστορία. Εγώ την επινόησα. Δεν έχω κέφια. Σας αγαπάω. Αγαπάω εμένα ακόμα περισσότερο, αλλά σας αγαπάω ( το κοινό λέει, «Ναι!» και κάποιοι χειροκροτάνε). Δεν έχω κέφια. Είναι μια ιστορία, και συνειδητοποιείτε – είναι σαν τα κινούμενα σχέδια – συνειδητοποιείτε ότι «Ας διασκεδάσουμε λίγο σήμερα κι ας παίξουμε λιγάκι. Θα μπω μέσα, θα έχω τα κέφια μου και όλα καλά!» Μερικοί από εσάς σοκαρίστηκαν σήμερα. Ήταν σαν να σκεφτήκατε, «Ω, Θεέ μου! Θα μου πάρει το κεφάλι σήμερα;» Ήταν μια σκέψη, αλλά, ξέρετε….

Πάρτε μια  βαθιά αναπνοή, στην δική σας ζωή. Αρχίστε να διασκεδάζετε, ξέρετε γιατί; Την στιγμή που το κάνετε, την στιγμή που έχετε παιχνιδιάρικη διάθεση, την στιγμή που πραγματικά χαλαρώνετε και επιτρέπετε, όλα τα ενεργειακά δυναμικά αλλάζουν. Δεν βρίσκεστε πια στο σενάριο, που ήσασταν παγιδευμένοι στον ιστό της αράχνης.
Τότε θα συνειδητοποιήσετε ότι όλα κινούνται μέσα από εσάς. Πώς θα μπορούσατε να κολλήσετε; Όλα κινούνται μέσα από εσας- ο χρόνος, ο χώρος, ο ιστός της αράχνης και όλα τα υπόλοιπα. Όλοι οι φόβοι σας, όλες οι ανησυχίες σας, περνούν μέσα από εσάς. Αυτό είναι όλο. Κατά καιρούς δηλώνουν την παρουσία τους. Ναι, υπάρχει ένα συναίσθημα που καταλαμβάνει το σώμα σας. Θα μπορούσε ακόμη και να σας δημιουργήσει ταραχή. Αφήστε το να περάσει από μέσα σας. Αυτό είναι όλο. Δεν υπάρχει πάλη σε αυτό.

Η ανθρώπινη αντίληψη λέει ότι θα πιαστείτε στον ιστό της αράχνης και θα προσπαθήσετε να βγείτε από εκεί παλεύοντας. Αυτός είναι ο άνθρωπος. Γι αυτό σας ρώτησα, «Ποιος είναι εδώ σήμερα;» Η αντίληψη του Μάστερ – είμαστε σχεδόν στα 50- η αντίληψη του Μάστερ είναι, «Απλά περνάει από μέσα μου.» Και τελικά δεν χρειάζεται να βάλετε φτερά ή να πετάξετε μέσα από οτιδήποτε. Απλά επιτρέπετε αυτά τα φτερά που ήδη υπάρχουν και τα ξεδιπλώνετε και παρακολουθείτε πώς όλα ρέουν μέσα σας και δια μέσου εσάς. Και τότε κρατάτε μόνο όσα θέλετε από την μεγάλη βαριά ιστορία σας, μόνο αυτά που θέλετε στην ζωή σας, μόνο αυτά που επιλέγετε για σας, και συνειδητοποιείτε ότι όλα ρέουν μέσα από εσάς. Είναι τόσο απλό.

Η Σειρά των Φτερών έρχεται, νομίζω ότι είναι το 19ο έτος που είμαστε μαζί, και όπως είπα και πριν, 200 Shouds. Είναι πολλά. Αρκετό υλικό να γεμίσει 33 βιβλία, μεγάλα βιβλία, όχι μικρά.
Όλες οι διδασκαλίες του Τοβία, όλη η εκπληκτική σοφία η δική μου και όλα όσα τη συνοδεύουν- ε, ναι εκπληκτική. Και, πραγματικά, πάρτε ακόμα μια βαθιά αναπνοή με αυτό. Είναι μέρος της δική σας μεγάλης βαριάς ιστορίας  όλο αυτό. Αλλά πρέπει να ομολογήσω ότι είναι μια ιστορία φαινόμενο. Είναι φαινόμενο.

Όταν κάναμε την μετάβαση πριν από χρόνια με τον Τοβία και εμένα, ζήτησα την συμβουλή των άλλων Αναληφθέντων Δασκάλων σχετικά με το αν θα ερχόμουν στον Βυσσινί Κύκλο. Ξέρετε, είχα μάθει για την ομάδα, όπως ίσως και κάποιοι από εσάς πριν καν έρθετε εδώ. Είχα μάθει, αλλά ήμουν λίγο καχύποπτος. Σώμπρα; Πειρατές; Η ομάδα αυτή των επαναστατών και των εξεγερμένων; Και ήμουν κάπως, «Είμαι μέσα. Είμαι μέσα.» ( γέλια).
Οι άλλοι έλεγαν ότι θα πάρει περίπου δυο, τρεις, τέσσερις ζωές. Ήξερα ότι δεν ήταν έτσι. Ήξερα ότι ήσασταν πολύ έτοιμοι. Απλά καμιά φορά  χρειαζόταν να σας κρατήσω με το κεφάλι κάτω και τα πόδια πάνω και μετά να σας ισιώσω να πάρετε μια αναπνοή και να συνειδητοποιήσετε ότι είναι απλά μια μεγάλη βαριά ιστορία. Αυτό είναι όλο. Η ζωή σας δεν είναι τόσο σημαντική, παρά μόνο το Εγώ Είμαι. Και είναι σημαντική μέσα στην ομορφιά των ιστοριών της. Αλλά σταματήστε να την παίρνετε τόσο σοβαρά, εντάξει;

Τι είναι αυτό που σας λέω εδώ; Βγείτε έξω και ζήστε. Χαρείτε. Διασκεδάστε. Όταν νιώθετε ανησυχία ή φόβο, αντί να προσπαθείτε να ξεφύγετε ή να το πολεμήσετε με το μυαλό σας, απλά επιτρέψτε να σας διαπεράσει. Επιτρέψτε του να μπει μέσα σας. Θα συνειδητοποιήσετε ότι ουσιαστικά δεν υπάρχει κανένας ιστός αράχνης. Αλλά από την στιγμή που το πολεμάτε, είτε πρόκειται για καρκίνο, είτε πρόκειται για χρεοκοπία, είτε πρόκειται για αυτοεκτίμηση ή για οτιδήποτε άλλο, από την στιγμή που το πολεμάτε, θα κολλήσετε. Για σας είναι πραγματικά πολύ χειρότερα από ότι  ήταν πριν. Έχετε φτάσει σε αυτό το σημείο της συνείδησης και έχετε κολλήσει περισσότερο από ποτέ. Είστε πιο ευαίσθητοι, γι αυτό θα κολλήσετε περισσότερο. Τότε σταματάτε και λέτε, «Ποια ήταν εκείνα τα δυο σημεία που μας είπε ο Αντάμους;»

ΣΑΡΤ: Θα έπρεπε να τα είχαμε γράψει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα έπρεπε να τα είχατε γράψει ( γέλια). Γι αυτό τα μαγνητοφωνούμε. Αυτό θα το πουλήσουμε. Δεν έχει τσάμπα.
Αστειεύομαι.
Είναι μια ιστορία. Διασκεδάστε μαζί της. Είστε ένα σπουδαίο μεγάλο καρτούν.

Στην Σειρά των Φτερών θα συνειδητοποιήσετε ότι θα το κάνουμε ευθύς αμέσως, οκ; Κι έτσι λοιπόν, θα μαζευόμαστε, θα διασκεδάζουμε, θα σκαρφίζομαι ιστορίες όπως έκανα σήμερα με το «Είμαι κακοδιάθετος.» Πώς είναι ποτέ δυνατόν να είμαι κακοδιάθετος;
Τελικά, αυτά που είπα για εκείνες τις ενσαρκώσεις είναι αληθινά.
Ο Πλάτωνας είναι ένας πόνος στα οπίσθια. Είναι αναποφάσιστος και ο Σαίξπηρ αγωνίζεται μέσα του να αποφασίσει αν θα γράψει για το κοινό. Και ο Μαρκ Τουέν, είναι αστείος, αλλά κάποιες φορές γίνεται τόσο σκεπτικιστής, τόσο αρνητικός για όλα, κυρίως για τον εαυτό του. Έχει θέματα με την ενέργεια, δεν είναι να απορεί κανείς που χρεοκόπησε.
Όλα αυτά είναι αληθινά, αλλά δεν με ενοχλούν καθόλου. Παίρνω μια βαθιά αναπνοή και κοιτάζω τις μεγάλες βαριές τους ιστορίες και συνειδητοποιώ την ομορφιά μέσα τους και μέσα μου. Και συνειδητοποιώ, ότι ουσιαστικά ποτέ δεν κόλλησαν στον ιστό της αράχνης. Νομίζουν ότι κόλλησαν, αλλά δεν κόλλησαν. Ποτέ δεν τράκαραν, ποτέ δεν κάηκαν, νομίζουν ότι έτσι έγινε, αλλά δεν έγινε.  Και είναι πραγματικά  όλοι τους κομμάτια της ολότητάς μου.

Τώρα, καθώς ο χρόνος μας τελειώνει- σας το είπα ότι θα ήταν πιο σύντομο από τα άλλα Shouds, γύρω στα δυο λεπτά πιο μικρό από ό,τι συνήθως ( γέλια)- ας κάνουμε μια μεράμπ. Γιατί; Ε, βαρέθηκα να μιλάω, ξέρετε, κι εσείς βαρεθήκατε να με ακούτε.
Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή και ας κάνουμε την μεράμπ  των Φτερών.
Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή. Πάμε.

Η Μεράμπ των Φτερών

Τώρα είμαστε στην Σειρά των Φτερών.

(αρχίζει η μουσική)

Αυτό σημαίνει ότι μετά από τόσα χρόνια πραγματικού ανοίγματος και επιτρέποντας  και ρίχνοντας μια διασκεδαστική ματιά στον εαυτό σας, τελικά βρισκόμαστε στο σημείο να πετάξουμε. Πρόκειται να πετάξουμε. Αυτό σημαίνει επέκταση.

Ο άνθρωπος ακόμα θα έχει μέρες πανικού ή ανησυχίας ή απλά θυμού. Τότε είναι που παίρνετε μια βαθιά αναπνοή, όπως κάνουμε τώρα- σχεδόν ακούω τον άνθρωπο να ουρλιάζει στο βάθος- τότε είναι που παίρνετε μια βαθιά αναπνοή και συνειδητοποιείτε ότι όλα είναι μια πολύ μεγάλη βαριά  ιστορία. Τότε είναι που νοιώθετε τα φτερά σας. Εννοώ, κυριολεκτικά.

Νιώθετε τα φτερά σας.

Έχω πει σε κάποιες από τις συναντήσεις μας παλιά, ότι έχετε ενεργειακά φτερά. Η πλάτη σας, οι ώμοι σας, είναι τα πιο ευαίσθητα σημεία του σώματός σας. Δεν μιλάω για μεγάλα πουπουλένια φτερά, μιλάω για την ικανότητα να επεκταθείτε, να ανοίξετε. Απλά παίρνετε μια βαθιά ανάσα και το επιτρέπετε.

Λέτε, «Ναι, αλλά δεν ξέρω πώς.» Ναι, ξέρετε. Είναι απλά μέρος της ιστορίας . « Μια μέρα φύτρωσαν φτερά, φτερά που μου επέτρεψαν να επεκταθώ, να μη φοβάμαι πια τη ζωή, να μην φοβάμαι πια να πετάξω, να μην κρατάω πια τον εαυτό μου κάτω από το πουπουλένιο ταβάνι της φώτισης. Απλά το έκανα.»

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή και, στην μεγάλη βαριά ιστορία σας, ελάτε στο κεφάλαιο, όπου απλά επιτρέπετε στα φτερά σας να ξεδιπλωθούν.

Αυτά τα φτερά μπορούν να σας περάσουν μέσα από οποιαδήποτε αντίληψη φόβου κι αν υπάρχει, μέσα από την αμφιβολία, τον κίνδυνο. Μέσα από οποιαδήποτε πεποίθηση μπορεί να έχετε, που σας εμποδίζει να πάρετε αποφάσεις, που δεν ξέρετε τι να κάνετε μετά. Απλά νιώστε αυτά τα φτερά να ξεδιπλώνονται και να σας πάνε παραπέρα.

Ναι, για τον άνθρωπο που κάθεται εδώ, ναι, θα υπάρχουν μέρες, θα υπάρχουν άσχημες μέρες. Είναι απλά μέρος της μεγάλης βαριάς ιστορίας , και είναι εντάξει. Είναι εντάξει. Και υπάρχει ο Μάστερ με τα φτερά. Δεν προσπαθεί να πολεμήσει, δεν προσπαθεί να ξεπεράσει  αμφιβολίες και αβεβαιότητα και φόβο. Δεν προσπαθεί καθόλου, αλλά συνειδητοποιεί, ότι είναι απλά ένα από τα «και», ένας από τους πολλούς τρόπους αντίληψης της πραγματικότητας.

Σε αυτές τις Σειρές που έρχονται, αυτό τον χρόνο που θα περάσουμε μαζί, θα αρχίσετε πραγματικά να βιώνετε καταστάσεις. Αντί να μιλάτε για το Επιτρέπω, επιτρέπετε στον εαυτό σας να βιώσει. Αντί για τις Πλατωνικές συζητήσεις για την φώτιση, θα την βιώσετε αληθινά.

Αντί να σκέφτεστε την χαρά, αυτή θα είναι εκεί.

Μερικές φορές οι εμπειρίες που θα σας έρθουν αυτή την χρονιά, πρόκειται να  σας σοκάρουν πάρα πολύ, επειδή είναι τόσο πραγματικές. Το εννοώ, είναι πραγματικές.

Μερικές φορές το άνοιγμα της επίγνωσης θα σας εκπλήξει. Θα αναρωτιέστε αν το σώμα σας ή το μυαλό σας μπορούν να το διαχειριστούν. Είναι τόσο συγκλονιστική, η εμπειρία, πολύ περισσότερο από όλες τις συζητήσεις!

Ναι, θα μπορείτε να το διαχειριστείτε, ειδικά όταν παίρνετε μια βαθιά αναπνοή και νιώθετε αυτά τα φτερά του αληθινού Μάστερ.

Μεταφερόμαστε από την αίθουσα διδασκαλίας ,στην πραγματική, γεμάτη νόημα και διασκεδαστική εμπειρία της ζωής. Αλλάζετε την ιστορία, την γράφετε με διαφορετικό τρόπο, και ξαφνικά , σε αυτά τα τελευταία κεφάλαια της μεγάλης βαριάς σας ιστορίας, συνειδητοποιείτε ότι την γράφετε εσείς. Άνθρωπε, είσαι μέρος της συγγραφής του επόμενου κεφαλαίου.

Έχετε ένα γνωρίζειν και ένα συναίσθημα ότι, εντάξει, υπήρχε ένα βιβλίο, ένα μεγάλο βαρύ βιβλίο της ζωής σας, αλλά ουσιαστικά  δεν είχατε και πολλά να πείτε ,γύρω από αυτά που έγραφε. Αυτό αλλάζει.

Μιλήσαμε γι αυτό στο Keahak  τελευταία, ονομάζεται συγκατοίκηση. Του Μάστερ και του ανθρώπου. Συνειδητοποιείτε ότι δεν εμπιστευόσασταν τον εαυτό σας, για να γράψει την ιστορία, το επόμενο κεφάλαιο.

Τώρα εσείς, ο Μάστερ, το Εγώ Είμαι, τώρα πραγματικά γράφετε και ζείτε στα επόμενα κεφάλαια. Κεφάλαια γύρω από την ελευθερία, κεφάλαια γύρω από την πραγματική εμπειρία ζωής. Όχι απλά για μια συνηθισμένη μονότονη καθημερινότητα, αλλά για την εμπειρία της πραγματικής ζωής. Αυτή είναι η διαφορά. Αυτή την στιγμή, αυτή είναι η διαφορά – συμμετέχετε.

Κι έτσι, ποιος κάθεται εδώ τώρα ; Τι συνέβη κατά την διάρκεια της μεράμπ; Σε τι ποσοστό ανεβήκαμε; Ε λοιπόν, ο καλύτερος τρόπος για να το θέσω, μιας και κάποιος έφτασε πολύ κοντά σ αυτό, είστε 100 τοις εκατό άνθρωπος και 100 τοις εκατό Μάστερ. Είστε και τα δυο.

Δεν συγκρούεστε μεταξύ σας. Δεν προσπαθείτε να πάτε από το 20 τοις εκατό του ανθρώπου στο 80 τοις εκατό του Μάστερ, είστε και τα δυο, συγκατοικείτε. Είστε και τα δυο.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή.

Πετάξτε διαμέσου των φόβων σας. Πετάξτε μέσα από την  απελπισία του μυαλού. Πετάξτε μέσα από συναισθηματικά θέματα. Μην σταματήσετε, για να προσπαθήσετε να τα εξηγήσετε ή να τα επεξεργαστείτε. Μην τρέχετε πια μακριά τους. Πετάξτε μέσα από αυτά.

Θα είναι κάπως τρομαχτικό στην αρχή, επειδή θα μοιάζει σαν να πετάτε κατευθείαν μέσα στον ιστό της αράχνης.  Αλλά θα συνειδητοποιήσετε ότι υπάρχει μια ορμή, θα λέγαμε, πάθους,  ενέργειας – σχεδόν μια συνειδητότητας, αλλά όχι ακριβώς- αλλά θα υπάρχει μια ορμή, που θα σας περάσει πετώντας ανάμεσα από τους βαθύτερους φόβους σας. Μην τους αποφεύγετε πια, αλλά επίσης, μην στέκεστε για να τους επεξεργαστείτε. Μπείτε κατευθείαν μέσα τους.

Δεύτερον, συνειδητοποιείστε ότι όλα είναι  μια μεγάλη βαριά ιστορία, αλλά τώρα είστε μέρος της συγγραφής του σεναρίου της. Και λέω μέρος, επειδή και ο Μάστερ θα γράφει το δικό του μέρος στο σενάριο. Αλλά τώρα εσύ, άνθρωπε, θα γράφεις μαζί του, θα συμμετέχεις. Αυτά είναι τα δύο σημεία.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή μαζί. Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή μαζί.

( η μουσική τελειώνει)

Είναι καιρός για να γιορτάσουμε, αγαπητοί Σώμπρα.

Είναι η ώρα της γιορτής. Γι αυτό, ανοίξτε αυτά τα φτερά και φύγαμε.

Και πάντα να θυμάστε ότι όλα είναι καλά στην μεγάλη βαριά σας ιστορία! ( γέλια)

Με αυτό, σας ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ ( το κοινό χειροκροτάει).

Μετάφραση : Καλλιόπη Παγούδη,    Μαρία Γρηγοράκη