“ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ”

ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ
(Η θεραπεία στον εαυτό μας και η θεραπεία στους άλλους ανθρώπινους αγγέλους).
(σεμινάριο)

με την Καίτη Τσώλη, 27/11/2019

Ο Ιπποκράτης έλεγε, «ότι δεν  ευθύνεται η ασθένεια, αλλά ο ασθενής». Την ευθύνη για την ασθένεια την έχει ολοκληρωτικά ο ασθενής. Και δεν μπορούμε να εξετάζουμε τμηματικά έναν άνθρωπο, αλλά ολόκληρο τον άνθρωπο. Όταν ο άνθρωπος θεραπεύσει την ψυχή του, τότε θα θεραπευτεί και η ασθένεια».

Εμείς  γνωρίζουμε οικογένεια ότι αρρωσταίνουμε, ασθενούμε όταν δεν αγαπάμε τον εαυτό μας, δηλαδή όταν εμείς κακοποιούμε, χειραγωγούμε, ελέγχουμε, κριτικάρουμε και ενοχοποιούμε τον εαυτό μας. Οι περιορισμοί επίσης και οι πεποιθήσεις που έχουμε ευθύνονται σε μεγάλο μέρος για τις ασθένειες, γιατί βάσει αυτών είναι που το μυαλό μας δίνει τις εντολές στα κύτταρά μας και αυτά νοσούν.  Μπορούμε να θεραπεύσουμε τον εαυτό μας, μέσα από την εξέλιξή μας, γιατί εξέλιξη είναι η θεραπεία του εαυτού μας και θεραπεύοντας τον εαυτό μας, οι θεραπευμένες δικές μας ενέργειες, μεταφέρονται στην συνέχεια και στους άλλους.

Ο Ιπποκράτης επίσης τόνιζε ιδιαίτερα την σημαντικότητα της ανάπαυσης και της χαλάρωσης, για τον άνθρωπο. Χρειάζεται να είναι ξεκούραστος και χαλαρός ο άνθρωπος, για να είναι ήρεμος και να βρίσκεται σε ισορροπία με τον εαυτό του και βέβαια θεωρούσε απαραίτητο ν’ αποσύρει ο άνθρωπος την προσοχή του, την οποία είχε εστιάσει έξω από τον εαυτό του και να την στρέψει μέσα του.   Μίλησε επίσης για το πόσο σημαντικό είναι να ζει ο άνθρωπος κοντά στη φύση, γιατί η φύση είναι το φυσικό του περιβάλλον και μίλησε και για την καθαριότητα, γιατί τότε οι άνθρωποι δεν γνώριζαν καν τι σημαίνει να ζουν σ’ ένα καθαρό περιβάλλον.

Αρρωστένουμε λοιπόν όταν εμείς κακοποιούμε, χειραγωγούμε, ελέγχουμε, κριτικάρουμε και ενοχοποιούμε τον εαυτό μας. Ο εαυτός μας όμως επειδή μας αγαπάει, οποιαδήποτε ενέργεια μέσα μας βρίσκεται σε ανισορροπία, πριν εκφραστεί στην βιολογία μας και αρρωστήσουμε, μας δίνει την ευκαιρία να την ισορροπήσουμε στο συναισθηματικό μας σώμα. Όταν εμείς π.χ. νιώθουμε διχασμένοι μέσα μας, νιώθουμε κομματιασμένοι και δεν έχουμε επαφή με τον εαυτό μας, τότε νιώθουμε μεγάλη θλίψη και νιώθουμε αυτή την βαθιά μοναξιά. Όταν εμείς δεν εκτιμούμε τον εαυτό μας τότε νιώθουμε μικροί κι ασήμαντοι και κρατάμε μέσα μας πολύ θυμό γιατί οι άλλοι μας απορρίπτουν, ενώ έχουμε απορρίψει εμείς πρώτοι τον εαυτό μας. Όλα λοιπόν περνούν από το συναισθηματικό μας σώμα κι εάν επιτρέπαμε στον εαυτό μας να νιώσει το κάθε συναίσθημα και να δει την ανισορροπία του κι αν αποδεχόμασταν τον εαυτό μας, εάν αποδεχόμασταν την καταλληλότητα και την διαφορετικότητα της κάθε ενέργειας μέσα μας, τότε δεν θα γινόταν επώδυνο και δεν θα χρειαζόταν ν’ αρρωστήσουμε.

Όμως επειδή  συνήθως στην Τρίτη διάσταση παραμένουμε κολλημένοι στην ανισορροπία και στα τρυπάκια μας, αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να κρατάμε μπλοκαρισμένη και σε ανισορροπία την ενέργεια μέσα μας και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα και αφού δεν επιζητούμε τη λύση, το μπλοκάρισμα μεταφέρεται στα κύτταρά μας και αρρωστένουμε. Δηλαδή η ασθένεια εκφράζεται σαν διαμαρτυρία της κάθε ενέργειας, η οποία δεν γίνεται αποδεκτή από τον εαυτό της. Οπότε για μας οικογένεια το ζητούμενο είναι  ν’ αναλάβουμε την ευθύνη, ότι εμείς είμαστε οι δημιουργοί της ασθένειας, εμείς είμαστε οι δημιουργοί της κάθε ανισορροπίας της ενέργειας μέσα μας και ν’ αποδεχθούμε στη συνέχεια την κάθε ενέργεια και το κάθε τι μέσα μας, γιατί όλα είναι κομμάτια μας, όλα είναι εμείς, χωρίς να αντιστεκόμαστε και να σπρώχνουμε τις ενέργειες έξω από μας σαν κάτι ξένο. Γιατί εάν αυτά τα κομμάτια μας, αυτές οι ενέργειες ένιωθαν  ευπρόσδεκτες, ένιωθαν αποδεκτές από τον εαυτό μας, τότε θα έβρισκαν την ισορροπία τους μέσα μας, γιατί αυτό είναι στη φύση τους και δεν θα χρειαζόταν ν’ αρρωστήσουμε.
Πιστεύουμε ότι για να θεραπεύσουμε και να ισορροπήσουμε τον εαυτό μας, χρειάζεται να προσπαθήσουμε πάρα πολύ. Όμως δεν είναι έτσι. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αποδεχθούμε τον εαυτό μας ακριβώς όπως είναι και να του επιτρέψουμε να νιώθει όλα του τα συναισθήματα, χωρίς αντιστάσεις και μετά αναλαμβάνει ο ίδιος ο εαυτός μας να μας φέρει στην ισορροπία. Επίσης να κατανοήσουμε, να καταλάβουμε ότι την ευθύνη για την ανισορροπία μας την φέρνουμε εμείς, ότι εμείς είμαστε οι δημιουργοί.

Κι εδώ στην παρακάτω άσκηση, δουλεύουμε με τον εαυτό μας και θεραπεύουμε τα συναισθήματα μιας εμπειρίας που μας πλήγωσε.
Αδειάζουμε το κεφάλι μας από τις σκέψεις, παίρνουμε βαθιά αναπνοή, συνδεόμαστε με την θεϊκότητά μας στο καρδιακό μας κέντρο και αρχίζουμε φέρνοντας στην πραγματικότητά μας μια από τις τελευταίες μας εμπειρίες που μας πόνεσε  ή μια παλιά εμπειρία που δεν θεραπεύτηκε μέσα μας και ακόμα μας πονάει.  Πιθανόν η εμπειρία μας να είναι απόρριψη, απαξίωση, χειραγώγηση, έλεγχος, άσχημη συμπεριφορά κ.λ.π. δηλαδή αυτήν την στιγμή αυτό που έχει σημασία, είναι το συναίσθημα που νιώσαμε, η πίκρα, ο πόνος, η απογοήτευση, ο θυμός κ.λ.π. και αρχικά επιτρέπουμε στον εαυτό μας να νιώσει το συναίσθημα που μας πλήγωσε, χωρίς αναλύσεις, κριτικές και κυρίως χωρίς αντιστάσεις. Εστιάζουμε μέσα μας σ’ αυτό το συναίσθημα που μας πονάει και επιτρέπουμε σ’ αυτό το συναίσθημα να μας κυριεύσει ολοκληρωτικά, να εισχωρήσει πολύ βαθιά μέσα μας μέχρι το κέντρο του DNA μας και να μας πλημμυρίσει. Ναι να είμαστε ολόκληροι αυτός ο πόνος, αυτός ο θυμός, αυτή η απογοήτευση. Ας το επιτρέψουμε με αποδοχή σε μας, με αποδοχή στον ανθρώπινο εαυτό μας και αν δεν απελευθερωθεί αμέσως αυτήν την στιγμή, να του επιτρέψουμε να πάρει τον χρόνο του και να κάνει τον κύκλο του. Με το να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να νιώθει ολοκληρωτικά το συναίσθημα της κάθε εμπειρίας, που του προκάλεσε πόνο χωρίς αντίσταση, τότε δίνουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία να μετασχηματίσει την ενέργεια και πολύ γρήγορα θα έχουμε την κατανόηση, δηλαδή πολύ γρήγορα θα κατανοήσουμε τι μας συνέβει και γιατί μας συνέβει, θα κατανοήσουμε τι μας καθρέφτισε μέσα μας η εμπειρία.
Στην συνέχεια αναγνωρίζουμε ότι είμαστε οι δημιουργοί ή οι συνδημιουργοί της εμπειρίας εάν την συνδημιουργήσαμε με κάποιον άλλον και θ’ αναλάβουμε την ευθύνη της εμπειρίας μας και όλων των συναισθημάτων μας, όλα όσα νιώθουμε μέσα μας. Παίρνουμε μια βαθιά αναπνοή αποδοχής για τον εαυτό μας  και επανερχόμαστε στο τώρα μας.

Και με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να δουλέψουμε με όλα μας τα συναισθήματα που υπάρχουν μέσα μας, που βρίσκονται σε ανισορροπία και μας πληγώνουν ή μας πονάνε ακόμα.
Αυτό που νιώθουμε είναι μέσα μας και είναι δικό μας, είναι όπως είπαμε η ανισορροπία μας, γιατί εάν δεν ήταν τότε δεν θα υπήρχε η εμπειρία, αλλά κι αν ακόμα υπήρχε η εμπειρία εμάς δεν θα μας προκαλούσε κανένα πόνο ή θυμό ή θλίψη κ.λ.π. Αυτό που συμβαίνει συνήθως, είναι ότι σε ένα υψηλότερο επίπεδο της ψυχής μας, συνδημιουργούμε με τους άλλους τις εμπειρίες μας και μάλιστα τους το ζητάμε να παίξουν αυτούς τους ρόλους για μας, για να μας καθρεφτίσουν μέσα μας τις ανισορροπίες μας.

Οπότε οικογένεια η ανάληψη της ευθύνης ότι εμείς είμαστε οι δημιουργοί της ανισορροπίας και της ασθένειας του εαυτού μας, καθώς και η ολοκληρωτική αποδοχή του εαυτού μας θα μας οδηγήσουν στην θεραπεία, χωρίς να χρειάζεται να κάνουμε κάτι περισσότερο. Η αποδοχή θα μας οδηγήσει στην απελευθέρωση του εαυτού και θ’ απελευθερώσει κάθε μπλοκάρισμα και θα μας οδηγήσει στην ισορροπία του εαυτού μας και στην αγάπη για τον εαυτό μας. Και η αγάπη για τον εαυτό μας είναι η θεραπεία μας. Η αγάπη για τον εαυτό μας θ’ αγκαλιάσει όλη μας την ύπαρξη, θ’ αγκαλιάσει τα πάντα και θα μας εκτοξεύσει επίσης στις υψηλότερες συχνότητες.

Και η βιολογία μας η οποία είναι επίσης ενέργεια, ακολουθεί πάντα το ενεργειακό της σώμα και είναι ο καθρέφτης μας. Καθρεφτίζει την κάθε ανισορροπία που υπάρχει μέσα μας.

Και όπως μας λέει ο δάσκαλος Κουτχούμι: Αν παρατηρήσετε π.χ. έναν άνθρωπο που δεν αγαπάει τον εαυτό του και βρίσκεται σε σύγκρουση μέσα του, θα βλέπετε πάντα το πρόσωπο ενός θυμωμένου, μουρτζούφλη και κατσούφη που δεν γελάει σχεδόν ποτέ.
Ένας άνθρωπος που είναι πολύ φορτωμένος με πολλές ευθύνες και βάρη θα τον δείτε να περπατάει πάντα σκυφτός, σαν να σηκώνει στις πλάτες του όλο τον κόσμο, όπως ο Προμηθέας.
Ένας άνθρωπος επίσης που δεν εκτιμάει τον εαυτό του και είναι φοβισμένος, αυτός ο άνθρωπος επειδή νιώθει ασήμαντος θα τον δείτε να κρύβεται συνεχώς.
Ο άνθρωπος που φοβάται τις αλλαγές, περπατάει διστακτικά και συνήθως πονάνε τα πόδια του.
Ενώ ο ελεύθερος άνθρωπος, ο ελεύθερος ανθρώπινος άγγελος οικογένεια που αγαπάει τον εαυτό του και μεταφέρει το φως του, θα δείτε το πρόσωπό του να λάμπει, θα τον δείτε να περπατάει ελεύθερα και με ίσιο το κορμί του, χωρίς να κρύβεται. Γιατί αγαπημένοι μου, μπορεί το Φως να κρυφτεί;!!

 Και απευθυνόμαστε εδώ σε όλους στους θεραπευτές. Βέβαια όλοι οι εργάτες του φωτός είστε θεραπευτές, αφού έτσι κι αλλιώς μεταφέρετε το Φως και μεταφέρετε όλες τις ενέργειες που και οι ίδιοι έχετε θεραπεύσει μέσα σας. Θα μιλήσουμε όμως περισσότερο σ’ αυτούς που ασχολούνται και εστιάζουν την προσοχή τους σε συγκεκριμένες ενεργειακές θεραπείες.
Αγαπημένοι απελευθερώστε τον εαυτό σας από το αποτέλεσμα της θεραπείας που κάνετε. Δεν εξαρτάται από εσάς εάν θα θεραπευτεί κάποιος ή όχι, αλλά εξαρτάται αποκλειστικά από  τον θεραπευόμενο.  Γιατί είναι πολύ σημαντικό αυτός που πάτε να θεραπεύσετε, να θέλει ο ίδιος να θεραπευτεί. Εσείς του μεταφέρετε τις θεραπευτικές ενέργειες του Πνεύματος, αλλά το τι θα κάνει εκείνος με τις ενέργειες που θα παραλάβει, είναι καθαρά δική του επιλογή.
Τις ενέργειες που θα του μεταφέρετε, έτσι κι αλλιώς θα τις παραλάβει. Και οι ενέργειες θα δουλέψουν, ανάλογα με το επίπεδο εξέλιξης που βρίσκεται κάποιος. Μπορεί να τις χρησιμοποιήσει άμεσα εάν είναι έτοιμος και να θεραπευτεί, μπορεί όμως οι ενέργειες πριν τον θεραπεύσουν  να δουλέψουν και να προκαλέσουν μέσα του πρώτα τις αλλαγές που χρειάζεται να κάνει σε σχέση με τον εαυτό του και η θεραπεία να έρθει αργότερα.
Η ενέργεια που θα παραλάβει από εσάς ξέρει πολύ καλά τι να κάνει και πως να το κάνει σε κάποιον που ζήτησε να θεραπευτεί, γι’ αυτό μην προσπαθείτε να κατευθύνετε και να ελέγξετε την ενέργεια. Να είστε ήρεμοι, να είστε χαλαροί και απλά χωρίς καμία πίεση στον εαυτό σας να μεταφέρετε τις θεραπευτικές σας ενέργειες».
δάσκαλος Κουτχούμι από την αν. επικοινωνία ««Η Θεραπεία του εαυτού μας», ΚΩΣ 12/05/2012

 

 

Share the love! Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email