“Το βαθύτερο τραύμα της ψυχής μας”

Θεραπεία στο βαθύτερο τραύμα της ψυχής μας
(σεμινάριο)

με την Καίτη Τσώλη, 26/11/2019         

Το βαθύτερο τραύμα της ψυχής μας οικογένεια είναι ο διαχωρισμός μας από την Πηγή μας. Τότε για πρώτη φορά όλοι μας νιώσαμε όλα αυτά τα συναισθήματα χαμηλών συχνοτήτων που θεραπεύουμε τώρα στην παρούσα μας ενσάρκωση. Οι πιο οδυνηρές εμπειρίες που ζήσαμε στην Γη, ήταν στην πραγματικότητα, ένα καθρέφτισμα που πάντα είχε να κάνει με το βαθύτερο τραύμα της ψυχής μας. Γι’ αυτό το θεωρώ πολύ σημαντικό να μεταφέρω μια θεραπευτική άσκηση, που αφορά στο βαθύτερο τραύμα της ψυχής μας, έτσι ώστε να ολοκληρώσουμε και να κλείσουμε την πορεία μας στον δεύτερο κύκλο της δημιουργίας. Θεωρώ ότι είναι απαραίτητο, έστω κι αν είναι οδυνηρό να το ξαναβιώσουμε συνειδητά, για να μπορέσουμε να το θεραπεύσουμε ολοκληρωτικά.     
Την άσκηση μας την έδωσαν οι δάσκαλοι εαυτοί μας, σε μια συνάντηση της οικογένειας της Νέας Συνείδησης αρχικά στην Αθήνα και μετά στην Θεσσαλονίκη.  

Έχω ξαναδουλέψει με τον εαυτό μου για το βαθύτερο τραύμα της ψυχής μας, που είναι η στιγμή που φύγαμε από την Πηγή μας και περάσαμε το τοίχος της φωτιάς και είδα ότι αυτές οι μνήμες είναι οδυνηρές και ο εαυτός μου αντιστεκόταν την στιγμή που θέλησα να τις ξαναβιώσω για να τις θεραπεύσω. Αλλά και τώρα με την προοπτική ότι θα τις ξανα-βιώσω στο σεμινάριο, ένιωσα τον εαυτό μου να αντιστέκεται. Είναι όμως απαραίτητο να το θεραπεύσουμε, εαν θέλουμε να απελευθερώσουμε τον εαυτό μας και να προχωρήσουμε, γιατί δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά. Γι’ αυτό αποδέχθηκα αυτό το μέρος του εαυτού μου που αντιστεκόταν και ζήτησα καθοδήγηση από τον εσωτερικό μου δάσκαλο, έτσι ώστε η θεραπεία να μεταφερθεί ενεργειακά με την πιο απλή και την ανάλογη καταλληλότητα, για ν’ αποφευχθούν οι πιθανές εντάσεις και οι κραδασμοί, που πιθανόν να φέρει μια τέτοια βαθιά κυτταρική μνήμη που υπάρχει μέσα σε όλους μας. Ο δάσκαλος εαυτός μου λοιπόν, με την κοινή συμφωνία όλων των δασκάλων-εαυτών που ήταν παρόντες στην συνάντηση, μετέφερε και καθοδήγησε την θεραπεία.
(παρ’ όλα αυτά όποιος το διαβάζει και δεν νιώθει ακόμα έτοιμος να διαχειριστεί και να θεραπεύσει το βαθύτερο τραύμα της ψυχής μας, ας το αφήσει για αργότερα, μιαν άλλη στιγμή που θα είναι περισσότερο έτοιμος. Προσωπικά όμως το θεωρώ απαραίτητο κάποια στιγμή να θεραπευτεί οπωσδήποτε).

Θεραπευτική άσκηση          
Η θεραπεία δεν θα γίνει με τον συνηθισμένο τρόπο που γνωρίζουμε, αλλά με τον καινούργιο τρόπο που αντιλαμβανόμαστε, μέσα από τα μάτια της αγάπης.
Θα χρησιμοποιήσουμε την ανακεφαλαίωση, η οποία είναι μια σαμάνικη μέθοδος που μας πάει πολύ βαθιά μέσα στην ύπαρξή μας, πηγαίνοντας από το τώρα μας, από την παρούσα μας ενσάρκωση και προς τα πίσω. Δεν υπάρχει κανένας φόβος, γιατί βρισκόμαστε στην αγκαλιά της θεϊκότητάς μας, δηλαδή βρισκόμαστε στον ασφαλή μας χώρο.

Αδειάζουμε το κεφάλι μας από τις σκέψεις, παίρνουμε μια βαθιά αναπνοή, συνδεόμαστε με την θεϊκότητά μας στο καρδιακό μας κέντρο «είμαι αυτό που είμαι» και αρχίζουμε φέρνοντας στην πραγματικότητά μας μια από τις εμπειρίες της παρούσας ζωή μας, όπου εμείς νιώσαμε ότι δεν αγαπιόμαστε, νιώσαμε βαθιά απόρριψη και βαθιά μοναξιά και θλίψη.
Και ας φέρουμε ο καθένας μας αυτήν την μνήμη στο τώρα μας, για να νιώσουμε ξανά αυτό το συναίσθημα, δηλαδή πως είναι να μην σ’ αγαπάνε και να σε απορρίπτουν, που είναι το καθρέφτισμα της δικής μας έλλειψης αγάπης για τον εαυτό μας. Νιώστε αυτήν την απόγνωση και την απελπισία που νιώθει ο εαυτός μας, όταν νιώθει χωρισμένος από την αγάπη……..
Παίρνουμε λίγο χρόνο εδώ για να νιώσουμε και ταυτόχρονα παρατηρούμε όλα όσα νιώθουμε…………….

Ξανά μια βαθιά αναπνοή οικογένεια και φέρνουμε μέσα μιαν άλλη μνήμη από τα παιδικά μας χρόνια, όπου εμείς κάποιες στιγμές σαν παιδιά, κάναμε «αταξίες» και νιώθαμε ότι οι γονείς μας δεν μας αγαπάνε. Νιώστε αυτήν την απόγνωση κι αυτόν τον πόνο, γιατί σαν παιδάκια, μας πονούσε πολύ, όταν νιώθαμε ότι οι γονείς μας δεν μας αγαπούσαν.
Και επίσης νιώστε και την αίσθηση, όταν σαν παιδιά βρεθήκαμε μακριά από τους γονείς μας και φοβηθήκαμε. Νιώσαμε μόνοι και απροστάτευτοι. Μακριά από τους γονείς μας, μακριά από την Πηγή μας (καθρέφτισμα). Επιτρέπουμε να νιώσουμε και παρατηρούμε.
Παίρνουμε λίγο χρόνο εδώ για να νιώσουμε και ταυτόχρονα παρατηρούμε όλα όσα νιώθουμε….

Κι άλλη μια βαθιά αναπνοή οικογένεια και φέρνουμε μέσα την μνήμη του αγγελικού μας εαυτού, καθώς προσπαθούσε να εισχωρήσει μέσα στο βιολογικό μας σώμα, όταν ενσαρκώθηκε στην Γη. Φέρτε μέσα το συναίσθημα και νιώστε αυτήν την πίεση και την ασφυξία που νιώσαμε καθώς περιορίζαμε και συμπιέζαμε τον αγγελικό μας εαυτό, μέσα σε μια βιολογική φούσκα και χάσαμε την ελευθερία μας. Και νιώστε ταυτόχρονα και την απόγνωση και τον θυμό που νιώθαμε για τον εαυτό μας, καθώς μας υπέβαλε σ’ αυτήν την μεγάλη θυσία. Νιώστε αυτήν την απόγνωση, του ότι υποχρεωθήκαμε να βρεθούμε στην Γη, μέσα σ’ ένα βιολογικό σώμα και ξεχάσαμε εντελώς ποιοι είμαστε, ξεχάσαμε την καταγωγή μας και ξεχάσαμε την αγάπη για τον εαυτό μας.
Παίρνουμε λίγο χρόνο εδώ για να νιώσουμε και ταυτόχρονα παρατηρούμε όλα όσα νιώθουμε….

Κι εδώ μια βαθιά αναπνοή οικογένεια και φέρνουμε μέσα μια μνήμη από τις αγγελικές σφαίρες, καθώς μετά από έναν ενεργειακό πόλεμο, μεταξύ μας, νιώθουμε κουρασμένοι κι εξαντλημένοι. Νιώστε αυτήν την απόγνωση, τον θυμό, και την απελπισία καθώς πιστεύαμε ότι αν νικούσαμε τους άλλους αγγέλους και κλέβαμε την ενέργειά τους θα μπορούσαμε ν’ αυξήσουμε την δική μας ενέργεια και να επιστρέψουμε στην Πηγή μας. Και τώρα κουρασμένοι και εξαντλημένοι μετά από τόσους ενεργειακούς πολέμους, καταλάβαμε επιτέλους ότι μόνον με την δική μας ενέργεια μπορούμε να επιστρέψουμε στην Πηγή μας. Και μαζί με όλα αυτά τα συναισθήματα νιώστε και όλες τις προσδοκίες που είχαμε τότε, να διαλύονται και να πέφτουν κάτω. Πόσες πολλές φορές αλήθεια δημιουργούσαμε και είχαμε προσδοκίες και σαν άνθρωποι και μετά τις βλέπαμε να διαλύονται. Νιώθουμε όλην αυτήν την απογοήτευση….
Παίρνουμε λίγο χρόνο εδώ για να νιώσουμε και ταυτόχρονα παρατηρούμε όλα όσα νιώθουμε….

Κι άλλη μια βαθιά αναπνοή οικογένεια και θέλουμε εδώ να νιώσουμε την αγκαλιά και την αγάπη της θεϊκότητάς μας, έτσι ώστε να νιώθουμε ασφαλείς, γιατί φέρνουμε στην επιφάνεια μία πολύ σκληρή μνήμη του εαυτού μας, τότε που  φύγαμε από την Πηγή μας, τότε που παραβιάσαμε τα όρια της πρώτης δημιουργίας και βρεθήκαμε μέσα στο τοίχος της φωτιάς. Φέρνουμε στην επιφάνεια αυτήν την μνήμη, όπου μέσα στο τοίχος της φωτιάς καιγόμασταν και διαλυόμασταν σε κομμάτια, και παλεύαμε απεγνωσμένα να σωθούμε. Νιώθουμε τον μεγάλο πόνο και την βαθιά θλίψη. Επιτρέπουμε να νιώσουμε την απόγνωση και την οδύνη…. Αφήνουμε για λίγα λεπτά όλα τα συναισθήματα που νιώθουμε να μας κατακλύσουν ολοκληρωτικά, να εισχωρήσουν πολύ βαθιά μέσα μας, μέχρι τον πυρήνα των κυττάρων μας……….γιατί μόνον έτσι θα δώσουμε την ευκαιρία στον εαυτό μας να τα διαχειριστεί, να τα μετασχηματίσει και να μας απελευθερώσει.
Κι ύστερα το τοίχος της φωτιάς μας πέταξε έξω και μας έριξε στην άβυσσο, στο σκοτάδι και στην ανυπαρξία.
Παρατηρούμε τα συναισθήματά μας, παρατηρούμε την βαθιά μοναξιά που νιώθουμε, καθώς είμαστε ολομόναχοι μέσα στο σκοτάδι και στην άβυσσο…….

Ζητήσαμε βοήθεια από τους Θεούς γονείς μας, την μητέρα και τον πατέρα Θεό, αλλά δεν μας την έδωσαν. Αυτό μας έκανε να χάσουμε την εμπιστοσύνη μας στο Πνεύμα, αλλά νιώσαμε και ενοχές που φύγαμε από την Πηγή μας, που αποχωριστήκαμε την Πηγή μας. Νιώστε αυτές τις ενοχές και νιώστε αυτόν τον φόβο. Νιώστε αυτήν την απόγνωση, αυτήν την απελπισία, αυτήν την μοναξιά και νιώστε αυτό το αίσθημα που νιώσατε, ότι δεν αγαπιέστε από τους Θεούς γονείς σας. Νιώστε και παρατηρείστε αγαπημένοι μου, γιατί αυτό είναι το βαθύτερο τραύμα της ψυχής μας. Κι όλο το ταξίδι μας στις αγγελικές σφαίρες και στη Γη έγινε για να θεραπεύσουμε το βαθύτερο τραύμα της ψυχής μας.

Άλλη μια βαθιά αναπνοή οικογένεια……..Και ας δούμε τώρα εδώ αληθινά τι συμβαίνει, ας κοιτάξουμε εδώ όλα όσα μας συνέβησαν με τα μάτια της αγάπης. Οι Θεοί γονείς μας μας επέτρεψαν, τους το ζητήσαμε και μας το επέτρεψαν, να κάνουμε όλο αυτό το ταξίδι, για να κερδίσουμε το δικαίωμα να είμαστε ο δικός μας Θεός και ο καθένας μας να εκφράζει το Ένα.  Δεν είμαστε πια τα μικρά αγγελούδια που παίζαμε στην πηγή κι είχαμε την προστασία των Θεών γονιών μας, τώρα ενηλικιωθήκαμε κι αυτό το ταξίδι συμφωνήσαμε να το κάνουμε μόνοι μας, για να κερδίσουμε το δικαίωμα «του είμαι Θεός επίσης», ανεξάρτητος, αυτόνομος και κυρίαρχος. Ο καθένας μας κέρδισε τις δικές του ποιότητες της ενέργειας, τα δικά του χαρακτηριστικά, και την δική του συνειδητότητα. Μας ενώνει η ουσία μας, μας ενώνει  η αγάπη, μας ενώνει η Πηγή μας, όμως ο καθένας μας είναι το Ένα και φέρνει μέσα του ολόκληρη την δημιουργία.

Δείτε με πόσο αγάπη μας επέτρεψαν οι Θεοί γονείς μας να κάνουμε αυτό το ταξίδι και δείτε ότι όλα όσα μας συνέβησαν στο ταξίδι μας στις αγγελικές σφαίρες και στη Γη, έγιναν με πολύ αγάπη για μας. Νιώστε αγαπημένες μου υπάρξεις πόσο βαθιά αγαπιέστε από το Πνεύμα, νιώστε πόσο βαθιά αγαπιέστε από την θεϊκότητά σας. Αγαπήστε κι εσείς άνευ όρων τον εαυτό σας, γιατί τώρα φέρνουμε μέσα μας την Πηγή μας, που είναι αγάπη. Η Πηγή είναι μέσα μας κι είμαστε εμείς.
Αναπνέουμε βαθιά και νιώθουμε βαθιά αγάπη για την ύπαρξή μας που έπρεπε να υποστεί όλην αυτήν την θυσία.

Αυτό είναι το βαθύτερο τραύμα της ψυχής μας οικογένια, το βαθύτερο τραύμα μας που το κουβαλούσαμε μαζί μας όλους αυτούς τους αιώνες, καθώς φύγαμε από την Πηγή μας. Και αυτό το τραύμα το θεραπεύουμε τώρα σ’ αυτήν την παρούσα μας ενσάρκωση, καθώς μάθαμε ν’ αγαπάμε τον εαυτό μας και συνδεθήκαμε ξανά με την Πηγή μας.

Share the love! Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email