“Η απομηχανοποίηση του εαυτού μας. Συνήθειες, εθισμός και εξαρτήσεις”.

«Η απομηχανοποίηση του εαυτού μας. Συνήθειες, εθισμός  και εξαρτήσεις».
(σεμινάριο)

με την Καίτη Τσώλη, 25 Νοεμβρίου 2019 

Για την μηχανοποίηση του εαυτού μας, την οποία ακολουθεί και εκφράζει  η βιολογία μας, ευθύνεται αρχικά ο προγραμματισμός. Και για τον προγραμματισμό ευθύνεται η διαμόρφωσή μας. Από παιδιά και κυρίως από την σχολική ηλικία, μαθαίνουμε όλα να τα προγραμματίζουμε στην ζωή μας. Το παιδάκι θα σηκωθεί θα φάει το πρωινό του, θα πάει στο σχολείο του, θα επιστρέψει από το σχολείο, θα διαβάσει, θα πάει στο φροντιστήριο, στο γυμναστήριο κ.λ.π. και αυτό επαναλαμβάνεται συνέχεια καθημερινά. Σαν ενήλικες θα ξυπνήσουμε το πρωί, θα πάμε στην δουλειά μας, θα επιστρέψουμε, θα φάμε, θα μαγειρέψουμε κ.λ.π. κάνουμε δηλαδή συνέχεια τα ίδια πράγματα και επαναλαμβάνουμε συνεχώς την ίδια ζωή καθημερινά και ο εαυτός μας μαθαίνει να λειτουργεί μηχανικά σαν ένα  ρομπότ. Και όταν βρισκόμαστε σ’ αυτήν την μηχανική κατάσταση, βρισκόμαστε μέσα σ’ ένα είδος ύπνωσης και ψευδαίσθησης και δεν έχουμε καμία επαφή με τον εσωτερικό εαυτό μας, ούτε καν με την σκέψη μας, γιατί πολλές φορές κάνουμε τις καθημερινές μας δουλειές και η σκέψη μας απουσιάζει εντελώς απ’ αυτά που κάνουμε και μπορεί να κάνει περίπατο  οπουδήποτε αλλού. Η συνεχόμενη επανάληψη του εαυτού μας δημιουργεί αυτό που ονομάζουμε συνήθειες. Και βέβαια σ’ αυτήν την μηχανική κατάσταση του εαυτού μας δεν μπορούμε να  μιλάμε για συνειδητότητα, γιατί η συνειδητότητα είναι επίγνωση.

Συνειδητότητα σημαίνει ότι έχω επίγνωση του εαυτού μου και  όλων όσων κάνω, σημαίνει ότι είμαι παρούσα στην κάθε στιγμή της ζωής μου. Και οι συνήθειες δεν θα είχαν καμία σημασία εάν εμείς ήμασταν συνειδητοί. Γιατί όταν είμαστε συνειδητοί δεν έχει σημασία τι κάνουμε και πόσες φορές το κάνουμε, γιατί όπως είπαμε έχουμε επίγνωση σε ότι κάνουμε την κάθε στιγμή και ο εαυτός μας αναλαμβάνει πώς να ισορροπήσει την κάθε κατάσταση.  
Το θέμα μας λοιπόν εδώ είναι να βρούμε τον τρόπο για να βγούμε από την μηχανοποίηση και την ύπνωση και να είμαστε συνειδητοί. Και πάνω σ’ αυτό εμείς μπορούμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας. Το πρωί όταν ξυπνάμε και πριν ακόμα το μυαλό μας πάρει τον έλεγχο, και μας εγκλωβίσει μέσα στην ανησυχία και στην αμφιβολία, εμείς θυμόμαστε ποιοι-ποιες είμαστε, θυμόμαστε το «είμαι αυτό που είμαι». Όταν το κάνουμε αυτό πριν προλάβει το μυαλό να πάρει τον έλεγχο, αλλάζουμε την ροή της ενέργειας, αλλά και την δυναμική του εαυτού μας. Και επειδή καθώς ξυπνάμε είναι δύσκολο να το θυμηθούμε, γιατί το μυαλό μας φροντίζει να πάρει αμέσως τον έλεγχο, γι’ αυτό φροντίζουμε πάνω στο κομοδίνο μας να υπάρχει γραμμένο σ’ ένα χαρτί «το είμαι αυτό που είμαι», έτσι ώστε όταν ανοίξουμε τα μάτια μας να το δούμε και να περάσουμε στην ενθύμηση.

Κατά την διάρκεια της ημέρας και καθώς τρέχουμε να τα προλάβουμε όλα, όλα όσα έχουμε προγραμματίσει, αρχίζουμε να βάζουμε σταδιακά στοπ στον εαυτό μας και μπορούμε να βάλουμε κάποια σημάδια να μας το θυμίζουν αυτό, όπως π.χ. ένα δαχτυλίδι ή ένα βραχιόλι στο χέρι μας, έτσι ώστε κάθε φορά που το πιάνουμε να θυμόμαστε, αλλά και η πρόθεσή μας για να το κάνουμε αυτό είναι αρκετή, γιατί όταν έχουμε την πρόθεση έρχονται  πιο εύκολα αυτές οι στιγμές για να  θυμόμαστε. Λέμε λοιπόν στον εαυτό μας: Εαυτέ μου Στοπ Στοπ στο τρέξιμο, πιο αργά, χαλάρωσε, ηρέμησε. Στην συνέχεια συνδεόμαστε με το καρδιακό μας κέντρο, με την θεϊκότητά μας και  «είμαι αυτό που είμαι» και μπορούμε να προσθέσουμε «εαυτέ μου σ’ αποδέχομαι, σ’ αγαπάω και σ’ εμπιστεύομαι», γιατί ο εαυτός μας θέλει να τ’ ακούει Εκείνη την στιγμή με την παρέμασή μας το μυαλό μας τα χάνει, σταματάει την φλυαρία για λίγο και ηρεμεί και εδώ αυτήν την στιγμή συμβαίνουν δύο πολύ σημαντικά πράγματα. Πρώτον φέρνουμε μέσα την συνειδητότητα και δεύτερον αλλάζουμε την ενέργεια. Και όσο πιο συχνά το κάνουμε αυτό, σταδιακά κερδίζουμε μιαν ιδιαίτερη επαφή με τον εαυτό μας και γινόμαστε όλο και περισσότερο συνειδητοί. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι αρχίζουμε ν’ αλλάζουμε συμπεριφορά απέναντι στον εαυτό μας και κτίζουμε μιαν ιδιαίτερη σχέση μαζί του. Είναι απλό, λεοτουργεί και μπορούμε να το κάνουμε οποιαδήποτε στιγμή, χωρίς να χρειάζεται διαλογισμός ή να μείνουμε μόνοι μας για να έχουμε κάποια επαφή με τον εαυτό μας, γιατί το ζητούμενο είναι να είμαστε όσο το περισσότερο συνειδητοί. Αυτή την απλή μέθοδο με το στοπ, την διάβασα για πρώτη φορά στις διδασκαλίες του Γκουρτζίεφ, αλλά στην συνέχεια και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ αναφέρθηκε σ’ αυτό, σε πολλές επικοινωνίες του.

Στην συνέχεια βοηθάμε τον εαυτό μας αλλάζοντας κάποιες συνήθειες. Αλλάζουμε π.χ. την διαδρομή που κάναμε καθημερινά καθώς πηγαίναμε στην δουλειά μας. Η καινούργια διαδρομή θα μας προσφέρει καινούργιες εικόνες και καινούργιες εντυπώσεις, οι οποίες θα μας βγάλουν από την ύπνωση. Στην δουλειά μας επίσης βάζουμε κάποια σημάδια που θα μας θυμίζουν ποιοι είμαστε κι αυτά τα σημάδια τα βάζουμε και μέσα και έξω από το σπίτι, όταν πηγαίνουμε για δουλειές ή κάνουμε έναν καθημερινό περίπατο. Μέσα στο σπίτι μπορούμε να έχουμε γραμμένο και σε άλλα σημεία του σπιτιού το «είμαι αυτό που είμαι» ή μπορούμε να βάλουμε σαν ενθύμηση έναν πίνακα. Κάθε φορά που βλέπουμε τον συγκεκριμένο πίνακα θυμάμαι ποια είμαι και γίνομαι περισσότερο συνειδητή.

Πολλές φορές όταν κυκλοφορούσα έξω από το σπίτι, έβαζα σημάδι συγκριμένα καταστήματα, τράπεζες, φαρμακεία κ.λ.π. δηλαδή έλεγα ότι κάθε φορά που θα βλέπω μια τράπεζα ή ένα φαρμακείο, θα θυμάμαι ποια είμαι και θα βγαίνω από την ύπνωση και την μηχανικότητα. Ακόμα κι όταν έκανα έναν περίπατο είχα σαν σημάδι κάποια συγκεκριμένα δένδρα, όπως π.χ, τα πλατάνια ή τις ιτιές. Και πιστέψτε το αυτό λειτουργεί θαυμάσια, μέχρι την στιγμή που δεν το χρειαζόμαστε πια και το τιμόνι του εαυτού μας αναλαμβάνει η συνειδητότητα.
Η αλλαγή στις  συνήθειες μας βοηθάει πάρα πολύ επίσης για να βγάλουμε τον εαυτό μας από την μηχανικότητα. Και οτιδήποτε καινούργιο έρχεται στην ζωή μας ή το δημιουργούμε εσκεμμένα μας βοηθάει και μας βγάζει από την ύπνωση. Βέβαια κι αυτό μετά από ένα διάστημα γίνεται συνήθεια, αλλά έχουμε κερδίσει ήδη χρόνο κι έχουμε εξασκηθεί αρκετά για να γίνουμε περισσότερο συνειδητοί. Και όταν μιλάμε για συνήθειες, μιλάμε πάντα για αλλαγή στις συνήθειες και όχι για διακοπή. Εάν διακόψουμε μια συνήθεια και ο εαυτός μας δεν αντιδράσει, τότε είναι εντάξει, αλλά εάν διακόψουμε μια συνήθεια και ο εαυτός μας αντιδράσει, όπως όταν κόψουμε π.χ. τον καφέ και ο εαυτός μας θέλει καφέ κι εμείς δεν του τον δίνουμε, τότε υπάρχει έλεγχος και δημιουργείτε εσωτερική σύγκρουση μέσα μας σ’ αυτό που θέλει ο εαυτός μας και σ’ αυτό που εμείς του επιβάλουμε να κάνει και χάνουμε πολλή ενέργεια, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Οπότε εάν θέλουμε ν’ αλλάξουμε μια συνήθεια, τότε δίνουμε στον εαυτό μας κάτι που να του αρέσει εξίσου, όπως π.χ. στην θέση του καφέ, μπορούμε να του δώσουμε τσάι, έτσι ώστε να μην υπάρξει αντίδραση από τον εαυτό μας και εσωτερική σύγκρουση μέσα μας. Γιατί το ζητούμενο είναι ν’ απελευθερώσουμε τον εαυτό μας από κάθε έλεγχο και να τον συμφιλιώσουμε μέσα μας με όλα μας τα κομμάτια, έτσι ώστε να μην υπάρχουν εσωτερικές συγκρούσεις, για να κερδίσουμε την γαλήνη και την ηρεμία μας.

Και μιας και μιλάμε για τις συνήθειες, ας το πάμε λίγο πιο βαθιά ακόμα. Η επανάληψη μια συγκεκριμένης συνήθειας, φέρνει τον εθισμό.  Και δεν είναι εθιστικές οι ίδιες οι ουσίες, το αλκοόλ, η νικοτίνη, τα ναρκωτικά κ.λ.π.  όπως πιστεύουμε, αλλά αυτές οι ουσίες έχουν την ικανότητα να ενεργοποιούν μέσα μας ένα κέντρο ευχαρίστησης και μας οδηγούν στην εξάρτηση.
Εξάρτηση έχουμε όταν βρισκόμαστε υπό τον έλεγχο μια ουσίας, ανθρώπου ή μιας κατάστασης γενικότερα. Και εκτός από τις ουσίες που αναφέραμε παραπάνω, εξάρτηση μπορεί να έχουμε π.χ. και από έναν άνθρωπο, μπορεί να είμαστε εξαρτημένοι από τα χρήματα, εξάρτηση μπορεί να έχουμε και από το φαγητό…. καθώς και πολλά άλλα. Εξαρτήσεις έχουμε λίγο-πολύ όλοι μας και είναι πολλά τα είδη των εξαρτήσεων, που μπορούν να μας ελέγχουν.

Πως φτάσαμε όμως στις εξαρτήσεις;   
Υπάρχει εδώ μια ιστορία, που μας την έδωσε ο Άγιος Γερμανός στην ανώτερη επικοινωνία του «εξαρτήσεις».
»Στις πρώτες ενσαρκώσεις σας υποφέρατε πάρα πολύ όταν βρεθήκατε μέσα σε ένα ανθρώπινο σώμα. Το Πνεύμα σας υπέφερε πάρα πολύ και ένιωθε εγκλωβισμένο και φυλακισμένο, μέσα σ’ ένα βιολογικό σώμα. Και δεν μπορούσατε αγαπημένοι μου να μείνετε για πολύ μέσα στην βιολογία σας, όντως ελεύθεροι Θεοί, δεν μπορούσατε να μείνετε μέσα σ’ ένα τόσο περιορισμένο σώμα. Και φεύγατε, αποχωρούσατε πολύ γρήγορα από την Γη. Αυτό όμως δεν εξυπηρετούσε το αγγελικό σας σχέδιο που ήταν να παραμείνετε στον πλανήτη και να παίξετε στο παιχνίδι της Γης, ένα παιχνίδι που οι ίδιοι δημιουργήσατε για να αποκομίσετε εμπειρίες και να ανεβάσετε  την ενέργειά σας.
Γι’ αυτό καθώς επιστρέφατε στις αγγελικές σφαίρες, καταλάβατε ότι έπρεπε να βρείτε έναν άλλο τρόπο, έναν τρόπο που θα σας βοηθούσε να μπορείτε να παραμένετε όσο το δυνατόν περισσότερο στην βιολογία σας και στον πλανήτη. Κι έτσι κάνατε ξανά επαναπροσδιορισμούς. Και βρήκατε πραγματικά έναν καινούργιο τρόπο, να μπορείτε ν’ αποδέχεστε την ζωή σας στη Γη. Και σ’ αυτόν τον τρόπο για πρώτη φορά δημιουργήθηκε η ιδέα της εξάρτησης και δημιουργήσατε, για να μπορείτε να παραμείνετε στη Γη μια ενεργειακή άγκυρα εξάρτησης.……………………………

Τι ακριβώς όμως είναι αυτή, η ενεργειακή άγκυρα της εξάρτησης; Είναι ένα ηλεκτρικό σύστημα που συνδέει το μυαλό σας με το συναισθηματικό σας κέντρο και ονομάζεται κέντρο ευχαρίστησης. Και για να μπορείτε να παραμείνετε στη Γη, ενεργοποιείτε αυτό το ηλεκτρικό σύστημα και δίνετε στον ανθρώπινο εαυτό σας ευχαρίστηση. Όταν ανακαλύψετε ότι κάτι ενεργοποιεί το κέντρο της ευχαρίστησής σας, τότε το επαναλαμβάνετε και
εθίζεστε σ’ αυτό, γιατί αυτή είναι η άγκυρά σας.
 Είναι έκπληξη αυτό για σας αγαπημένοι μου; Ναι είναι. Και όμως οικογένεια αυτό το σύστημα εν τέλει αποδείχθηκε πολύ αποτελεσματικό. Ο καθένας σας λοιπόν που δεν του άρεσε ή δεν του αρέσει η πραγματικότητα της Γης, βρήκε κάτι που να ενεργοποιεί το κέντρο ευχαρίστησής του και έστρεψε την προσοχή του σ’ αυτό. Κι έτσι εσείς είστε εθισμένοι και εξαρτημένοι. Και δεν είναι εθιστικές οι ίδιες οι ουσίες, αλλά είναι αυτές που ενεργοποιούν το κέντρο ευχαρίστησης. Δεν έχει τίποτα εθιστικό η νικοτίνη ή το οινόπνευμα ή αυτές οι ουσίες που ονομάζετε ναρκωτικά. Αυτές όμως ενεργοποιούν το κέντρο της ευχαρίστησης και σας δημιουργούν ψευδαισθήσεις. Σας δημιουργούν την ψευδαίσθηση, ότι η πραγματικότητα της Γης είναι πιο όμορφη και περισσότερο υποφερτή.

Υπάρχει κι άλλος λόγος βέβαια που εσείς οδηγείτε τον εαυτό σας στον εθισμό. Είναι στο σχέδιο της ψυχής σας. Εσείς θέλετε να εμπειραθείτε σ’ αυτές τις συχνότητες του εθισμού και της εξάρτησης. Συνήθως οι εθισμοί σας οδηγούν στις πολύ χαμηλές συχνότητες της Γης κι εσείς θέλετε να τις γνωρίσετε, θέλετε να έχετε την εμπειρία. Και στην συνέχεια μετράτε τις δυνάμεις σας σαν οντότητες και θέλετε να δείτε πως μπορείτε αφού αφομοιώσετε τα δώρα, να ενδυναμώσετε και να βγείτε στο Φως. Δεν είναι όμως τόσο εύκολο να βγείτε απ’ αυτές τις εξαρτήσεις και πολλές φορές παρασύρεστε σ’ αυτές τις συχνότητες και επαναλαμβάνετε πολλές ενσαρκώσεις μέσα σ’ αυτές,  μέχρι να καταφέρετε να απεξαρτηθείτε.
Οι εξαρτήσεις σας είναι πάρα πολλές και είναι ανάλογες με το τι ενεργοποιεί το κέντρο ευχαρίστησή σας. Εσείς συνήθως εξαρτήσεις θεωρείτε τα ναρκωτικά, το αλκοόλ και την νικοτίνη. Όμως εξαρτημένος μπορεί να είναι κάποιος και από τα χρήματα. Του δίνει πολύ μεγάλη ευχαρίστηση το να έχει χρήματα και μπορεί να δουλεύει και να κακοποιεί τον εαυτό του ολόκληρη την ημέρα για να έχει χρήματα. Εξάρτηση επίσης μπορεί να είναι για πολλούς και η τροφή. Επειδή νιώθετε το στομάχι σας γεμάτο, νιώθετε έτσι πιο πλήρεις και σας κάνει να νιώθετε ότι καλύπτετε αυτό το ανικανοποίητο κενό μέσα σας. Πολλοί είναι εθισμένοι ακόμα και στην  στην θλίψη. Μένουν μόνιμα στο τρυπάκι της θλίψης και της αυτολύπησης και δεν θέλουν να βγουν απ’ αυτό, γιατί  μ’ αυτό τον τρόπο μπορούν να προσελκύουν την προσοχή των άλλων και να τους τραβάνε ενέργεια, αλλά και γιατί πιστεύουν ότι αν βγουν απ’ αυτήν την κατάσταση δεν θα έχει κανένα νόημα η ζωή τους. Όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο, ακόμα και μέσα από την θλίψη ενεργοποιείτε το κέντρο ευχαρίστησης. Τελευταία βρήκατε κι ένα άλλο παιχνιδάκι οικογένεια και πολλοί έχετε εξαρτηθεί απ’ αυτό και σας μιλάμε για το Internet…….» Άγιος Γερμανός

Η κοινωνία μας δεν αποδέχεται τους εξαρτημένους. Ο «μεθύστακας» και ο «πρεζάκιας», όπως τους αποκαλούν συνήθως βρίσκονται στο περιθώριο. Και  την κριτική βέβαια την κάνουν, αυτοί που είναι περισσότερο εξαρτημένοι, γιατί εδώ υπάρχει καθρέφτισμα. Όπως είπαμε οι εξαρτήσεις είναι πολλές και διαφορετικές και δεν αφορά μόνον τις ουσίες. Γι’ αυτό αντί να κρίνουμε τους άλλους, είναι καλύτερα να στραφούμε μέσα μας και να κοιτάξει ο καθένας μας τις δικές του εξαρτήσεις.
Θα μιλήσω εδώ περισσότερο για μία πολύ σημαντική εξάρτηση που αφορά την πλειοψηφία των ανθρώπων και είναι τα χρήματα. Το σύστημα της κοινωνίας μας και της κάθε κοινωνίας μας και ιδιαίτερα οι εξουσίες και οι τράπεζες, μας εγκλώβισαν στην κυριολεξία σε μια κατάσταση ελέγχου και μας οδήγησαν στην εξάρτησή μας από το χρήμα και όλοι μας πιστέψαμε ότι χωρίς χρήματα δεν μπορούμε να ζήσουμε.  Κι αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να υποφέρει η πλειοψηφία των ανθρώπων πάνω στον πλανήτη, η οποία δεν έχει χρήματα ν’ αγοράσει τα απαραίτητα αγαθά που χρειάζεται για την επιβίωσή της και πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν καθημερινά και ιδιαίτερα τα παιδιά.  Ο άνθρωπος σκλαβώθηκε στην κυριολεξία στ’ όνομα του χρήματος και το χρήμα έγινε το αφεντικό μας, που ελέγχει ανά πάσα στιγμή την ζωή μας.

Θυμάμαι ότι στα πρώτα χρόνια της ζωής μου, οι γονείς μου, αλλά και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είχαν σχέσεις με τις τράπεζες και δεν υπήρχαν υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Ζούσαμε περισσότερο με όλα όσα μας πρόσφερε η φύση και η θάλασσα. Η βιομηχανοποίηση και  η κάθοδος των ανθρώπων στις μεγάλες πόλεις, έφερε τον άνθρωπο σε δύσκολη θέση και τα χρήματα έγιναν περισσότερο απαραίτητα, και μπήκαν στην ζωή μας οι τράπεζες, οι οποίες φρόντισαν να μας αλυσοδέσουν.     Οι τράπεζες προσφέρουν εικονικές οικονομικές ευκολίες στους ανθρώπους, με την προϋπόθεση βέβαια να  τους επιστρέψουν αυτά τα χρήματα έντοκα, διπλάσια και τριπλάσια της αρχικής τους αξίας. Και σήμερα πολλοί άνθρωποι που μείνανε χωρίς δουλειά, άρα και χωρίς χρήματα, ξεσπιτώθηκαν και πεινάνε. Πως φτάσαμε μέχρι εκεί; Πως παραδώσαμε σαν άνθρωποι την ελευθερία μας στο χρήμα και στις τράπεζες και φτάσαμε στην εξάρτηση, στο να μην μπορούμε δηλαδή να ζήσουμε χωρίς χρήματα;
Οι πρώτες ανθρώπινες κοινωνίες δεν είχαν χρήματα, δεν γνώριζαν τα χρήματα, αλλά δεν τους έλειπε τίποτα, γιατί αντάλλασσαν μεταξύ τους αγαθά.  Και υπάρχουν ακόμα κοινωνίες πάνω στην Γη, που δεν γνωρίζουν τι σημαίνουν τα χρήματα και ζούνε με όλα όσα τους παρέχει η φύση. Γιατί στη Γη όλα είναι σχεδιασμένα με τέτοιο τρόπο, ώστε να τους παρέχει στους ανθρώπους όλα τα αγαθά που χρειάζονται για την επιβιωσή τους, όπου κι αν βρίσκονται.
Έβλεπα ένα Γαλλικό ντοκυμαντέρ στην ΕΡΤ3 «Συναντήσεις σε άγνωστα μέρη», που ήταν υπέροχο.  Ο δημοσιογράφος έβρισκε αυτόχθονες φυλές σε ολόκληρη την Γη και περνούσε μαζί τους 15 μέρες, βλέποντας τον τρόπο που ζούσαν αυτές οι φυλές. Και είδαμε πολλές φυλές να ζούνε ανεξάρτητα από τον τρόπο που ζούνε οι πολλοί άνθρωποι και μάλιστα μερικές φυλές δεν γνώριζαν τι είναι και τι σημαίνουν τα χρήματα. Το αστείο είναι ότι σε μια περίπτωση κάποιοι «πολιτισμένοι» όπως εμείς, έδωσαν ένα νόμισμα 10 δολαρίων σε δυο αυτόχθονες σε μια φυλή της Αφρικής και τους είπαν να το μοιράσουν μεταξύ τους. Εκείνοι καθώς πήραν το 10δόλλαρο το έσκισαν στα δύο και το μοίρασαν.
Όταν ο δημοσιογράφος ρώτησε έναν Αιθίοπα, γιατί δεν ζει σε μια πόλη, εκείνος του απάντησε ότι δεν του αρέσει, γιατί χρειάζεται να δουλεύει και να σκλαβωθεί για να έχει χρήματα.
–Στην πόλη χρειάζονται παντού χρήματα για να μπορέσεις να ζήσεις, του απάντησε.
Το ντοκυμαντέρ μας πήγε σε φυλές που ζούσαν στην ζούγκλα της Αφρικής, στην Αιθιοπία, στην Κένυα, στο Βιετνάμ, στην Ινδία, στην έρημο Σαχάρα, στην Σιβηρία (στους πάγους της Ρωσίας) και σε πολλά άλλα μέρη, όλα διαφορετικά μεταξύ τους και όλες οι φυλές είχαν βρει τον τρόπο να επιβιώνουν, όπου κι αν βρίσκονταν. Φυσικά και δεν είχαν τις δικές μας ανέσεις, αλλά όλοι τους ήταν ελεύθεροι και χαρούμενοι και το χαμόγελο δεν έλειπε από κανέναν. Κανένας εκεί δεν είχε πάθει κατάθλιψη, ούτε αυτοκτόνησε, γιατί υπερχρεώθηκε έχασε την δουλειά του και το σπίτι του και δεν είχε χρήματα. Δεν είχαν πλασματικές ανάγκες όπως έχουμε εμείς. η ζωή τους ήταν απλή και η φύση τους παρείχε όλα όσα χρειάζονταν την κάθε στιγμή για να επιβιώνουν.
Περιέγραψα λίγα πράγματα γι’ αυτές τις φυλές, που δεν προσκύνησαν ακόμα το χρήμα, για να τονίσω την διαφορά με την σημερινή εικόνα επιβίωσης της πλειοψηφίας των ανθρώπων.

Φυσικά εμείς δεν θέλουμε μόνο να επιβιώνουμε, θέλουμε να ζούμε μέσα στην αφθονία και αυτό θα μας το φέρει ο εαυτός μας με την ολοκληρωτική ελευθερία μας και την εμπιστοσύνη. Έχουμε όμως μια λανθασμένη εντύπωση για την αφθονία. Αφθονία δεν είναι μόνο τα χρήματα. Δεν ευθύνονται βέβαια τα ίδια τα χρήματα, γιατί και τα χρήματα ενέργεια είναι, αλλά ευθύνεται η εξάρτησή μας από αυτά.
Ο εαυτός μας μπορεί να μας δώσει την αφθονία μας με πολλούς τρόπους. Άλλωστε ο τρόπος που λειτουργεί ο εαυτός μας, δεν είναι να μας δίνει χρήματα, για να τ’ αποθηκεύουμε, αλλά να μας δίνει την κάθε στιγμή στο τώρα μας, όλα όσα χρειαζόμαστε για να ζούμε άνετα και μέσα στην αφθονία. Μπορούμε να έχουμε αφθονία «κάνοντας ακόμα και τίποτα», όπως μας είπε ο αναληφθείς δάσκαλος Τοβίας. Βέβαια αυτό χρειάζεται πολύ βαθιά εμπιστοσύνη, όμως είναι ένα στοίχημα που έχουμε βάλει με τον εαυτό μας και θα έρθει σαν αποτέλεσμα της εξέλιξής μας. Και θέλω να πιστεύω ότι φέρνοντας εμείς μέσα αυτές τις ενέργειες της αφθονίας, όπως κι αν εκφράζονται αυτές, με χρήματα ή χωρίς χρήματα, θα βοηθήσουμε και πολλούς άλλους ανθρώπους να ζήσουν μέσα στην αφθονία, στην ελευθερία και χωρίς κανενός είδους εξαρτήσεις.

Πως απελευθερωνόμαστε όμως από τις εξαρτήσεις μας;
Κι εδώ θα μεταφέρω ξανά ένα απόσπασμα από την Επικοινωνία του Άγιου Γερμανού «Εξαρτήσεις».
«Πως απελευθερωνόμαστε οικογένεια από τις εξαρτήσεις μας;    Πως βγαίνουμε από αυτές τις δύσκολες καταστάσεις των εθισμών μας;
Ένας βίαιος τρόπος, μια απότομη διακοπή δεν βοηθάει πολύ, γιατί όταν διακοπεί βίαια μια εξάρτηση, τότε υπάρχει σύγκρουση μέσα μας και έχουμε μεγάλες απώλειες ενέργειας. Σ’ αυτή την περίπτωση πέρα από το Σοκ της βιολογίας, παίρνει τον έλεγχο το μυαλό και δημιουργεί στερητικό σύνδρομο. Κι εκείνο που συμβαίνει είναι
 ότι αργά ή γρήγορα ο εθισμένος θα επιστρέψει στον εθισμό του, θα επιστρέψει στην ευχαρίστησή του.
-Και τότε ποια είναι η λύση οικογένεια;
Είναι πραγματικά λίγο δύσκολα τα πράγματα για όσους δεν είναι συνειδητοποιημένοι σχετικά μ’ αυτά τα θέματα, αλλά όχι όμως και για σας, τους εργάτες του φωτός, εάν έχουν μείνει ακόμα κάποιες εξαρτήσεις στη ζωή σας.

Αυτό που κάνετε λοιπόν για ν’ απεξαρτηθείτε είναι, ότι αρχικά αναγνωρίζετε την εξάρτησή σας, αναγνωρίζετε και αποδέχεστε τον εθισμό σας. Γιατί όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο δεν το δέχεστε ότι είστε εξαρτημένοι και δεν συμφιλιώνεστε εύκολα με αυτήν την πλευρά του εαυτού σας. Λέτε συνεχώς ψέματα στον εαυτό σας και στους άλλους σχετικά με τον εθισμό σας και κάθε φορά που το κάνετε, είναι η τελευταία φορά. Αν ακούσετε έναν αλκοολικό, θα τον ακούσετε να λέει κάθε φορά, ότι είναι η τελευταία φορά που πίνει, όπως επίσης το ίδιο λέει κι κάποιος που παίρνει ναρκωτικά.    Γι’ αυτό να είστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας, ν’ αποδεχθείτε αυτή την εθισμένη πτυχή σας και κυρίως να απενοχοποιήσετε τον εαυτό σας. Γιατί εσείς κρίνετε τον εαυτό σας σχετικά με τον εθισμό σας και νιώθετε μεγάλες ενοχές. Και είναι πάρα πολύ σημαντικό να σταματήσετε να κρίνετε τον εαυτό σας και να τον απενοχοποιήσετε.
 Στραφείτε περισσότερο μέσα σας. Γιατί εάν εσείς αποσύρετε την προσοχή σας από τον εθισμό σας, ο εθισμός σας σταδιακά θ’ αρχίσει να υποχωρεί και κάποια στιγμή θ’ ανακαλύψετε ότι δεν σας ενδιαφέρει πια, γιατί ο Θεός, γιατί η αγάπη θ’ αρχίσει να γεμίζει τα κενά σας και θα νιώθετε πλήρεις, χωρίς να χρειάζεστε να ενεργοποιείτε αυτά τα κέντρα ευχαρίστησης, τα οποία κι αυτά σταδιακά αποδυναμώνονται. Και να αναπνέετε οικογένεια, να αναπνέετε. Η συνειδητή αναπνοή θα σας βοηθήσει πάρα πολύ!
Όσο εσείς αγαπάτε περισσότερο τον εαυτό σας, τότε καταλαβαίνετε ότι η ευχαρίστηση δεν είναι αγάπη και ότι είναι μόνο μια προσωρινή απόλαυση που σας δημιουργεί ψευδαισθήσεις και σας οδηγεί σε πολύ χαμηλές συχνότητες και συνήθως σας οδηγεί και στην κακοποίηση και χειραγώγηση του εαυτού σας. Γι’ αυτό αποδεχτείτε και απενοχοποιείστε μέσα σας αυτή την ταλαιπωρημένη και εθισμένη πτυχή σας. Αγαπημένοι μου να είστε υπομονετικοί, πολύ υπομονετικοί, στοργικοί και συμπονετικοί με τον εαυτό
σας”.

Άγιος Γερμανός http://newenergy.com.gr/
στην ενότητα “Ανώτερες επικοινωνίες”
«Εξαρτήσεις» Άγιος Γερμανός & Καίτη Τσώλη, 23/10/2011

 

 

 

Share the love! Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email