μετασχηματισμός της ενέργειας, με την Καίτη Τσώλη, 23 /02/2019

μετασχηματισμός της ενέργειας

με την Καίτη Τσώλη, 23 /02/2019

Μεταφέρω σήμερα οικογένεια τον δικό μου τρόπο εξέλιξης, δηλαδή μεταφέρω πως δουλεύω με τον εαυτό μου και μετασχηματίζω μέσα μου τις ενέργειες. Αυτόν τον τρόπο δεν τον γνώριζα από την αρχή της αφύπνισής μου και ακριβώς επειδή δεν τον γνώριζα η εξέλιξή μου προχωρούσε πολύ δύσκολα και επώδυνα. Κάπου στην πορεία μου όμως και όσο προχωρούσα με την εξέλιξή μου κατάλαβα που βρίσκεται το κλειδί και με ποιον τρόπο χρειαζεται να δουλέψω μέσα μου όλες τις ανισόρροπες ενέργειες χαμηλών συχνοτήτων και να τις μετασχηματίσω. Να τις μετασχηματίσω μ’ έναν πιο απλό τρόπο, τουλάχιστον με έναν τρόπο που ο μετασχηματισμός γίνεται πιο άμεσα και δεν μένουμε για μεγάλα χρονικά διαστήματα μέσα στα τρυπάκια του πόνου και της αυτολύπησης. Αργότερα ανακάλυψα ότι αυτόν τον τρόπο τον χρησιμοποιούν και οι Σαμάνοι ή μέρος αυτού του τρόπου, γιατί εδώ δίνουμε περσσότερη σημασία στο συναίσθημα. Και το συναίσθημα είναι και το κλειδί, δηλαδή το κλειδί βρίσκεται στο να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να νιώθει ολοκληρωτικά και με αποδοχή όλα του τα συναισθήματα, χωρίς αντιστάσεις, αναλύσεις και κριτικές.

Και θέλω σήμερα να μοιραστώ μαζί σας αυτόν τον τρόπο κι εάν νιώσετε μέσα στην καρδιά σας ότι σας ταιριάζει, τότε μπορείτε να τον χρησιμοποιήσετε κι εσείς για να κάνετε πιο εύκολη την εξέλιξή σας. Και απευθύνομαι περισσότερο στους νέους που αφυπνίζονται και εξελίσσονται αυτήν την στιγμή, για να γνωρίζουν ότι μπορούν να εξελιχθούν μ’ έναν περισσότερο απλό, πιο άμεσο και λιγώτερο επώδυνο τρόπο.

Κατ΄αρχήν αυτά που νιώθουμε και μας πονάνε είναι μέσα μας είναι δικά μας και είναι οι ανισορροπίες μας, γιατί εάν δεν ήταν, τότε δεν θα χρειαζόμασταν την εμπειρία, αλλά κι αν ακόμα υπήρχε η εμπειρία, εμάς δεν θα μας ακούμπαγε. Και για να φέρω ένα παράδειγμα, πολύ συχνά χρησιμοποιούμε την έκφραση «αυτός ή αυτή με θύμωσε» κι αυτό δεν ισχύει, γιατί κανένας δεν θα μπορούσε να με θυμώσει, εάν ο θυμός δεν υπήρχε ήδη μέσα μου. Αν ο θυμός δεν υπήρχε μέσα μου πολύ απλά δεν θα θύμωνα. Δημιούργησα λοιπόν την εμπειρία για να προκαλέσει τον θυμό ποιυ έχω μέσα μου, να βγει στην επιφάνεια, για να μπορέσω να τον δω και να δουλέψω με τον εαυτό μου, για να τον μετασχηματίσω. Και αυτό βέβαια ισχύει για όλα τα ανισόρροπα συναισθήματα μέσα μου. Κανένας δεν μπορεί να με θυμώσει, να με πληγώσει, να με απορρίψει, να με κακοποιήσει, να με χαιραγωγήσει κ.λ.π. εμείς είμαστε αυτοί που το κάνουμε αυτό στον εαυτό μας και οι άλλοι απλώς μας το καθρεφτίζουν. Η εμπειρία δεν θα μπορούσε να μας προκαλέσει κανένα πόνο ή θυμό ή θλίψη ή μίσος κ.λ.π. όταν εμείς βρισκόμαστε στην ισορροπία μας και αγαπάμε, εκτιμάμε, αποδεχόμαστε σεβόμαστε και εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας, δηλαδή όταν εμείς έχουμε δώσει στον εαυτό μας όλα όσα του οφείλουμε.

Η εξέλιξη περνάει μέσα από τα συναισθήματά μας. Τα συναισθήματά μας είναι ο προσωπικός μας πλούτος και βέβαια τα συναισθήματά μας είναι ενέργειες. Κι έτσι υπάρχουν μέσα μας συναισθήματα με χαμηλή δόνηση, όπως είναι ο φόβος, οι ενοχές, η απελπισία, το μίσος, η απογοήτευση κ.λ.π. και υπάρχουν και συναισθήματα με υψηλή δόνηση, όπως είναι η αποδοχή, η χαρά, η απόλαυση, η ηρεμία κ.λ.π. Τα συναισθήματα μέσα μας με χαμηλή δόνηση είναι ανισόρροπες ενέργειες και προέρχονται από την έλλειψη της αγάπης για τον εαυτό μας, γιατί η φυσική μας κατάσταση είναι ν’ αγαπάμε τον εαυτό μας και να είμαστε ήρεμοι και χαρούμενοι.
Κατά την διαδικασία της εξέλιξής μας, δουλεύουμε με τον εαυτό μας, για να φέρουμε σε ισορροπία, όλες τις ενέργειες μέσα μας και να ξαναφέρουμε τον εαυτό μας στην φυσική του κατάσταση. Γι’ αυτό μιλάμε για μετασχηματισμό της ενέργειας. Μετασχηματίζουμε δηλαδή μέσα μας τις ενέργειες με χαμηλή δόνηση, σε ενέργειες με υψηλή δόνηση. Για να γίνει ο μετασχηματισμός της ενέργειας μέσα μας, δημιουργούμε ή συνδημιουργούμε εμπειρίες καθ’ όλη την διάρκειαα της ζωής μας, οι οποίες μας καθρεφτίζουν την ανισορροπία μας. Μέσα από αυτήν την διαδικασία που λαμβάνει χώρα μέσα μας, για την αλλαγή των συναισθημάτων μας, καθώς αναγνωρίζουμε και θυμόμαστε ποιοι είμαστε και κατανοούμε και την καταλληλότητα της κάθε εμπειρίας μας, σταδιακά αλλάζουμε αντίληψη. Οπότε είναι πολύ σημαντικό να αναλάβουμε την ευθύνη για τον εαυτό μας, γιατί συνήθως για ότι μας συμβαίνει στην ζωή μας κατηγορούμε τους άλλους. Όταν αναλάβουμε την ευθύνη του εαυτού μας και αναγνωρίσουμε ότι εμείς είμαστε οι δημιουργοί για οτιδήποτε μας συμβαίνει και ότι εμείς δημιουργούμε όλες τις εμπειρίες μας, τότε αυτόματα απελευθερώνουμε τον εαυτό μας από τον ρόλο του θύματος και κατ’ επέκταση και από τον ρόλο του θύτη, γιατί όλες οι αντιθέσεις βρίσκονται μέσα μας.

Μεταφέρω λοιπόν τον τρόπο που δουλεύουμε με την κάθε εμπειρία μας για να μετασχηματίσουμε τις ανισόρροπες ενέργειες μέσα μας, Πιθανόν η εμπειρία μας να είναι μια εμπειρία απόρριψης, απαξίωσης, κακοποίησης, χειραγώγησης, ελέγχου, άσχημης συμπεριφοράς κ.λ.π. και αυτό που έχει περισσότερη σημασία είναι το συναίσθημα που νιώσαμε καθώς βιώναμε την εμπειρία, που μπορεί να είναι πίκρα, πόνος, μίσος, κακία, απογοήτευση, θυμός κ.λ.π. και αυτά τα συναισθήματα συνέχισαν να βρίσκονται μέσα μας και μετά την εμπειρία και συνέχισαν να δηλητηριάζουν την ζωή μας, δεσμεύοντας μεγάλο μέρος της ενέργειάς μας.

Θεραπεία: παίρνουμε μια βαθιά αναπνοή και συνδεόμαστε με την θεϊκότητά μας στο καρδιακό μας κέντρο στον ασφαλή μας χώρο. Εκφράζουμε το «είμαι αυτό που είμαι» και αρχίζουμε φέρνοντας μέσα μας την εμπειρία που μας πόνεσε ή μια παλιά εμπειρία που δεν θεραπεύτηκε ακόμα και συνεχίζει να μας πονάει
Ξαναζούμε μέσα μας ολοκληρωτικά την στιγμή της εμπειρίας που μας πόνεσε και νιώθουμε έντονα το συναίσθημα που μας πλήγωσε, ακριβώς όπως το νιώσαμε εκείνη την στιγμή,, με βαθιά και ολοκληρωτική αποδοχη για τον εαυτό μας και χωρίς αναλύσεις, κριτικές και κυρίως χωρίς αντιστάσεις. Απλώς νιώθουμε και εστιάζουμε μέσα μας σ’ αυτό το συναίσθημα που μας πονάει και επιτρέπουμε σ’ αυτό το συναίσθημα να μας κυριεύσει ολοκληρωτικά, να εισχωρήσει πολύ βαθιά μέσα μας να φτάσει μέχρι το κέντρο του DNA μας και να μας πλημμυρίσει. Δηάδή να είμαστε ολόκληροι αυτός ο πόνος, αυτός ο θυμός, αυτή η απογοήτευση κ.λ.π. οτιδήποτε κι αν είναι αυτό που νιώθουμε. Ας το επιτρέψουμε χωρίς καμία αντίσταση, με αποδοχή σε μας, χωρίς να προσπαθήσουμε να ξεφύγουμε από αυτό που νιώθουμε κα χωρίς την παρέμβαση του μυαλού μας. Μένουμε σ’ αυτήν την θέση και συνεχίζουμε να νιώθουμε για κάμποσα λεπτά……….. και στην συνέχεια αναλαμβάνουμε ολοκληρωτικά την ευθύνη, δηλαδή αναγνωρίζουμε ότι είμαστε οι δημιουργοί της εμπειρίας μας ή οι συνδημιουργοί, εάν την συνδημιουργήσαμε με κάποιον άλλον και αναγνωρίζουμε την καταλληλότητα και τον λόγο που δημιουργήσαμε την εμπειρία. .
Παίρνουμε μια βαθιά αναπνοή αποδοχής για τον εαυτό μας και επανερχόμαστε στο τώρα μας.

Με το να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να νιώθει ολοκληρωτικά το συναίσθημα της κάθε εμπειρίας, χωρίς αντίσταση, τότε δίνουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία να μετασχηματίσει μέσα μας την ενέργεια. Επίσης με τον μετασχηματισμό απελευθερώνεται η ενέργειά μας που την δέσμευαν τα συγκεκριμμένα συναισθήματα χαμηλής δόνησης κι έτσι η δόνησή μας ανεβαίνει και πολύ γρήγορα θα έχουμε την κατανόηση, δηλαδή πολύ γρήγορα θα κατανοήσουμε τι μας συνέβει και γιατί μας συνέβει και θα κατανοήσουμε τι μας καθρέφτισε μέσα μας η εμπειρία.

Αν δεν μετασχηματισθεί αμέσως το συναίσθημα χαμηλής συχνότητας, εάν δηλαδή δεν απελευθερωθεί αυτήν την στιγμή που κάνουμε μέσα μας την θεραπεία, τότε επιτρέπουμε υπομονητικά να πάρει τον χρόνο του και να κάνει τον κύκλο του, μέχρι την στιγμή που θα θεραπευθεί και θ’ απελευθερωθεί ολοκληρωτικά. Αυτό μπορεί να συμβεί γιατί κάποιες φορές αφήνουμε αυτά τα συναισθήματα χαμηλής συχνότητας να υπάρχουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα μέσα μας και παγιώνονται.
Όμως θα μετασχηματιστούν και θ’ απελευθερωθούν οπωσδήποτε, εάν εμείς είμαστε αποφασισμένοι και το θέλουμε πραγματικά.