Επαναπροσδιορισμός…με την Καίτη Τσώλη, 29/8/2018

Επαναπροσδιορισμός…

με την Καίτη Τσώλη, 29 Αυγούστου 2018

Προέκυψαν ξανά κάποια θέματα αυτόν τον καιρό οικογένεια που μας προβληματίζουν, όμως  δεν χρειάζεται ν’ ανησυχούμε, γιατί αυτή την εποχή επαναπροσδιορίζουμε τον εαυτό μας.
Όλοι μας σχεδόν είδαμε στην ζωή μας μιαν επανάληψη εμπειριών, σε πολλούς  εστιάζεται κυρίως  και σε θέματα με την βιολογική μας οικογένεια και όλοι μας αναρωτηθήκαμε γιατί…….γιατί να μας συμβαίνουν ξανά και ξανά τα ίδια, την στιγμή που περάσαμε μέσα από όλες αυτές τις εμπειρίες, μέσα από όλες αυτές τις ίδιες ενέργειες, τις οποίες τις βιώσαμε, τις διαχειριστήκαμε και πιστεύουμε ότι τις απελευθερώσαμε… Και βέβαια όλη αυτή η κατάσταση μας έφερε σύγχυση και όλοι μας σκεφθήκαμε, «μα τι γίνεται τέλος πάντων, δεν τελειώνει ποτέ αυτό»;

Θα πρέπει εδώ κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσουμε ότι η διττότητα δεν αλλάζει, η διττότητα είναι αυτό που είναι. Το παιχνίδι λοιπόν δεν αλλάζει και όσο εμείς είμαστε στην Γη, η διττότητα συνεχίζει και θα συνεχίζει πάντα να μας προκαλεί.  Εμείς είμαστε αυτοί που αλλάζουμε, εμείς είμαστε αυτοί που αλλάζουμε στάση απέναντι στον εαυτό μας και στον τρόπο που βλέπουμε και αντιμετωπίζουμε το παιχνίδι. Και ακριβώς επειδή έφτασε η στιγμή της ολοκληρωτικής αλλαγής και της απελευθέρωσης, αποφασίσαμε να κάνουμε έναν επαναπροσδιορισμό του εαυτού μας. Στην ουσία όλα όσα αντιμετωπίζουμε αυτήν την εποχή, δεν είναι πλέον για το μάθημα, δεν  ισχύει αυτό τουλάχιστον για όλους μας, γιατί πήραμε τα μαθήματα που χρειαζόταν να πάρουμε. Και όταν βέβαια μιλάμε για μαθήματα, εννοούμε πάντα τα μαθήματα και την γνώση σε σχέση με την διττότητα,  γιατί η εξέλιξη και η γνώση δεν σταματάει ποτέ…..

Αλλάξαμε λοιπόν τις ενέργειες και οι νέες ενέργειες είναι παρούσες στην ζωή μας και είναι εδώ για να μας εξυπηρετήσουν. Αλλάξαμε στην κυριολεξία την αντίληψή μας, δηλαδή αλλάξαμε τον τρόπο που βλέπουμε και αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα στην Γη και ακριβώς αυτό είναι που θέλει να μας δείξει  και ο εαυτός μας. Θέλει να μας δείξει πως είναι να βιώνουμε μιαν εμπειρία μέσα στην διττότητα και να την βλέπουμε μ’ έναν  εντελώς διαφορετικό, μ’ έναν καινούργιο τρόπο και να την αντιλαμβανόμαστε εντελώς διαφορετικά, έχοντας επίγνωση του «ποιοι είμαστε» και έχοντας την επίγνωση του παιχνιδιού της Γης. Το παιχνίδι έχει πάντα την σημασία που του δίνουμε εμείς και δεν έχει και τόσο σημασία τελικά αν παίζουμε ή με ποιον τρόπο παίζουμε, αλλά εκείνο που έχει σημασία είναι πόσο μπορεί να μας επηρεάσει το παιχνίδι κάθε φορά που παίζουμε, χάνοντας την ισορροπία μας και ανεβοκατεβάζοντας την δόνησή μας.

Οπότε το μόνο για το οποίο χρειάζεται να αναρωτηθούμε είναι, εάν εμείς φτάσαμε σ’ αυτήν την ολοκληρωτική αποδοχή του εαυτού μας και στην ολοκληρωτική αποδοχή του παιχνιδιού.
Μπορούμε να τα κοιτάζουμε όλα με την ίδια ματιά; Μπορούμε να τα κοιτάζουμε όλα με τα  μάτια της αγάπης, χωρίς να τα διαιρούμε και να τα κρίνουμε σε καλά και άσχημα; Μπορούμε να δούμε την ομορφιά μέσα μας και στην συνέχεια ν’ ανακαλύψουμε ότι παντού υπάρχει ομορφιά;

Και αυτό δεν έχει να κάνει με το πόσο εξελιγμένο θεωρούμε τον εαυτό μας, ούτε με το πόσο πνευματικά όντα θεωρούμε ότι είμαστε. Είναι απλό, απόλυτο και ξεκάθαρο και είναι ακριβώς αυτό που μας δίνει την ελευθερία μας. Η ολοκληρωτική αποδοχή του εαυτού μας έτσι ακριβώς όπως είναι και η αποδοχή, όπως μας  λέει συχνά ο Άγιος Γερμανός, «ότι τα πάντα στην δημιουργία είναι ακριβώς όπως πρέπει να είναι», χωρίς αναλύσεις και κριτικές. Μόνον όταν το κάνουμε αυτό, μόνον τότε αφηνόμαστε ολοκληρωτικά στον εαυτό μας, χωρίς να μας ελέγχουμε. Χωρίς να  προσπαθούμε να ελέγχουμε τον εαυτό μας και όλα όσα μας περιβάλλουν.
Μόνον όταν αποδεχόμαστε, αγαπάμε και εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας ολοκληρωτικά  αφηνόμαστε στην ροή της ενέργειας, σταματάμε να μπαίνουμε στην μέση και απλά επιτρέπουμε τα πάντα, αναγνωρίζοντας την καταλληλότητα όλων όσων έρχονται στην ζωή μας.
Και αυτό είναι η ελευθερία μας. Ελευθερία είναι όταν απλά «είμαι αυτό που είμαι»,όταν απλά υπάρχω και ζω την ζωή μου την κάθε στιγμή στο τώρα μου, με ολοκληρωτική αποδοχή για όλα όσα είναι. Και αντί για τον φόβο, την αβεβαιότητα και την ανησυχία για το αύριο, προτιμώ τις όμορφες εκπλήξεις που θα μου φέρει ο εαυτός μου στο τώρα μου, γιατί ο εαυτός μας όταν τον εμπιστευόμαστε και αφηνόμαστε μας φέρνει πάντα όμορφες εκπλήξεις.
Να θυμόμαστε πάντα ότι είμαστε Θεοί δημιουργοί και μπορούμε να δημιουργούμε για μας αυτό που θέλουμε μ’ έναν εύκολο τρόπο, απλώς με το να  εκφράζουμε  την πρόθεσή μας  στον εαυτό μας και να έχουμε την βεβαιότητα, ότι αυτό έχει ήδη συμβεί……

Εμείς λοιπόν οικογένεια φέραμε μέσα αυτήν την εποχή, αυτές τις γνωστές παλιές ενέργειες, για να δούμε εάν τις αντιμετωπίζουμε με τον καινούργιο τρόπο, για να δούμε εάν αλλάξαμε στάση απέναντι στον εαυτό μας και στο παιχνίδι της Γης. Οπότε αυτήν την στιγμή απλά επαναπροσδιορίζουμε τον εαυτό μας …