Shoud 1, Aνάδυση

H Σειρά της Ανάδυσης
Shoud 1,  4- 8 – 2018

ΛΙΝΤΑ ΚΑΙ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ: «Happy birthday to you, happy birthday to you, happy birthday Αντάμους, happy birthday to you!” ( τραγουδάνε το τραγούδι των γενεθλίων, επευφημούν  και χειροκροτάνε, καθώς η Λίντα μπαίνει μέσα με μια τούρτα και μπαλόνια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: ( γελώντας) Α! Είμαι αυτό που Είμαι, είμαι λίγο συγκινημένος  αυτή την υπέροχη μέρα ( γέλια καθώς η Λίντα του περνάει στο λαιμό ένα μενταγιόν). Λίγο συγκινημένος. Σας ευχαριστώ. Α! ( Η Λίντα φέρνει ένα κρυστάλλινο ποτήρι και μια κανάτα) Ω, α! Νερό. Νερό;

ΛΙΝΤΑ: Μάλιστα, κύριε. Pérignon.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και ο καημένος ο Κώλντρε που είναι έτοιμος να με αφήσει να βγω έξω, και τώρα αυτό; Α! Πρέπει να σας πω ότι σας αγαπάω- τον καθένα ξεχωριστά και όλους μαζί. ( κι άλλα γέλια). Ειλικρινά.

Ξέρετε, χθες το βράδυ ήμουν στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων και συζητούσαμε, και μου είπαν, «Αντάμους, είσαι πραγματικά έτοιμος να κάνεις αυτό το πράγμα με την Ανάδυση αύριο; Είσαι πραγματικά έτοιμος για κάτι τέτοιο; Είναι έτοιμοι γι αυτό οι Σώμπρα»;

Και λύθηκα στα γέλια. Λύθηκα στα γέλια, και η απάντησή μου ήταν, «Απόλυτα». Μάλλον η πραγματική απάντηση είναι, «Γιατί να περιμένουμε κι άλλο; Γιατί να περιμένουμε κι άλλο;»Και μετά, ήξερα ότι θα ερχόμουν εδώ σήμερα για να είμαι μαζί σας, γνωρίζοντας τι πραγματικά κάνουμε. Κάνουμε το πέρασμα. Κάνουμε το πέρασμα. Περάσαμε μέσα από μια σειρά ενσαρκώσεων και τώρα κάνουμε το πέρασμα, και το χαιρετίζουμε με αυτό τον τρόπο; Είναι…

ΛΙΝΤΑ: Κάνε μια ευχή!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ:… αρκετό για να φέρει δάκρια στα μάτια ενός Αναληφθέντα Δάσκαλου, πολλά δάκρια, και δεν βλέπω την ώρα να γυρίσω πίσω στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων απόψε-  αν μπορούσαν να βγουν  μερικές φωτογραφίες στα πολύ γρήγορα– για να τους τις πάω και να τους πω, «Κοιτάξτε! Δείτε τί έκαναν οι Σώμπρα. Δείτε την ομορφιά αυτού που έκαναν». Και, ναι, ήταν τα γενέθλιά μου χθες, και είμαι Λέων, φυσικά. Έχουμε άλλους Λέοντες εκεί έξω; Ξέρετε πώς είναι. Ξέρετε πώς είναι ( κι άλλα γέλια και κάποιος λέει, «Σβήσε τα κεράκια»).Πρέπει να κάνω…. ( κάποιος φωνάζει «Κάνε μια ευχή») πρέπει να κάνω μια ευχή.

ΛΙΝΤΑ: Κάνε γρήγορα πριν σβήσει και το τελευταίο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πρέπει να κάνω μια ευχή και τι θα μπορούσα να ευχηθώ; Όλα όσα υπάρχουν στον κόσμο, όλα όσα υπάρχουν στο σύμπαν.

ΤΖΟΑΝ: Λοιπόν, η Έντιθ άλλαξε την θέση της ( γέλια).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αυτή ήταν… η πρώτη μου ευχή ήταν να αλλάξει η Έντιθ θέση. Μετακινήθηκε μια ολόκληρη σειρά .Οπότε θα… ( το τελευταίο κεράκι έσβησε)…. ω, εντάξει, θα το ανάψουμε ξανά. Θα το ανάψουμε ξανά.

ΣΩΜΠΡΑ 1 ( γυναίκα) Δεν χρειάζεται να τα σβήσει τώρα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Η ζεστασιά που εκπέμπω τα έσβησε ( γέλια). Τι να ευχηθώ από την στιγμή που η Έντιθ μετακίνησε την καρέκλα της; Τι να ευχηθώ όταν κάποιος είναι ήδη Αναληφθείς Δάσκαλος; Τι να ευχηθώ; Υπάρχουν πολύ λίγα πράγματα που επιθυμώ, δεν υπάρχει τίποτε που να έχω ανάγκη, καμιά εμπειρία που να μην την έχω ζήσει. Ξέρετε, είναι όπως εσείς, αν το σκεφτείτε. Δεν θέλετε πραγματικά τίποτε, δεν χρειάζεστε πραγματικά τίποτε, δεν υπάρχει καμιά εμπειρία που δεν την έχετε ζήσει. Εσείς, τι θα ευχόσασταν.

Α! Οπότε, θα προσποιηθώ ότι όλα τα κεράκια είναι αναμμένα, επειδή μπορείτε να το κάνετε αυτό ( κάποιος λέει, «Να την, έρχεται», καθώς η Λίντα βάζει  κι άλλα κεράκια στην τούρτα). Ω, η Λίντα σώνει την κατάσταση. Αλλά η ευχή μου παραμένει η ίδια, και θα την μοιραστώ μαζί σας, αφού πρώτα σβήσω τα κεράκια που έχουν ήδη σβήσει. Ξέρετε, είναι σαν να φτάνεις κάπου πριν πραγματικά φτάσεις. Έχει ήδη συμβεί, αλλά γυρνάτε πίσω και  ζείτε ξανά πώς είναι να σβήνεις τα κεράκια , παρόλο που τα κεράκια  έχουν ήδη σβήσει και η ευχή έχει ήδη πραγματοποιηθεί. Αλλά …. ( η Μπόνι φέρνει στην Λίντα έναν αναπτήρα) Α, αυτό είναι σοβαρό πράγμα…. μοιάζει με όπλο. Νόμιζα ότι είχε σκοπό να σκοτώσει κάποιον (γέλια).

ΛΙΝΤΑ: Μη με προκαλείς!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν έχω συνηθίσει όλα αυτά τα καινούργια… οκ. Θα τα ανάψεις όλα;

ΛΙΝΤΑ: Βεβαίως.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Επειδή, ε να, θα έπρεπε να βάλεις περίπου 300.000 κεράκια εκεί πάνω ( κι άλλα γέλια). Οκ, σε τι να ευχηθώ;

ΛΙΝΤΑ: Βλέπεις που γράφει πάνω στην τούρτα, «Happy Birthday Αντάμους»;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το βλέπω. Ναι.

ΛΙΝΤΑ: Θέλεις κι άλλα κεράκια;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι, είναι εντάξει. Πάμε λοιπόν. Ξέρετε, θα μπορούσαμε να καθόμαστε να το συζητάμε αιώνες, όπως συμβαίνει με το θέμα της φώτισής σας, ή απλά ( σβήνει τα κεράκια) να το κάνουμε (επιφωνήματα και χειροκροτήματα).

Ευχήθηκα να είμαστε ευτυχισμένοι μαζί για πολλά χρόνια, με όλους σας. Αυτή την ευχή έκανα, επειδή δεν μπορούσα να σκεφτώ τίποτε άλλο, που να θέλω τόσο πολύ, όσο το να είμαι μαζί σας, να μοιραζόμαστε όλο αυτό το θέμα της ενσωματωμένης φώτισης.

Αυτό Είναι

Ξέρετε, ήμουν στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, όπως σας έλεγα, και συνειδητοποίησα ότι, αυτό είναι. Είμαστε εδώ. Με αμφισβητούσαν και κατά κάποιο τρόπο με πείραζαν κι έλεγαν, «Είσαι πραγματικά εκεί ή μήπως προσπαθείς να μας καπελώσεις»; Ξέρετε, υπήρχαν κάποιοι άλλοι Αναληφθέντες Δάσκαλοι, που κάνουν channeling και διδάσκουν μέσω άλλων ανθρώπων, αλλά ζήλευαν, ξέρετε, και πιστεύουν ότι τα περισσότερα από αυτά είναι μόνο λόγια. Τώρα, τους δίνω αναφορά και τους δείχνω κάποιες από τις μεταμορφώσεις που περνάτε αυτή την περίοδο, αλλά νομίζω ότι πιστεύουν ότι απλά ότι προσπαθώ να τους νικήσω στην Πύλη των Λεόντων. Και δεν είναι έτσι, είναι αληθινό, διαφορετικά δεν θα το έκανα αυτό. Διαφορετικά, δεν θα σας έφερνα σήμερα αυτό το μήνυμα.

Είναι πολύ αληθινό. Είμαστε εδώ. Γιατί να περιμένουμε κι άλλο; Δεν έμειναν πολλές διδασκαλίες που να σχετίζονται με την άφιξη στην Πραγμάτωσή σας. Στην πραγματικότητα, δεν έμεινε καμία.  Εκεί που πηγαίνουμε είναι να συζητάμε για το πώς θα ζείτε στην Γη σαν φωτισμένα και συνειδητοποιημένα πλάσματα. Εκεί εστιάζουμε. Δεν έμειναν πολλά να πούμε. Είμαστε εδώ. Αυτό είναι.

Να θυμηθούμε κάνα δυο πράγματα, και ο Τοβίας μου ζήτησε να σας τα μεταφέρω. Είπε ότι καθώς τώρα κάνουμε το πέρασμα, το λέω πέρασμα – ξέρετε, όλες αυτές οι ενσαρκώσεις και μετά τις διαπερνάτε. Δεν τις αποφεύγετε, απλά βουτάτε και μετά αναδύεστε. Οπότε, καθώς μπαίνουμε στο θέμα, μου ζήτησε να σας υπενθυμίσω δυο σημαντικά πράγματα.

Πρώτη Υπενθύμιση από τον Τοβία

Πρώτα από όλα, δεν είστε τρελοί. Πόσες φορές δεν έχετε σκεφτεί ότι είστε τρελοί; Πόσες φορές δεν έχετε ξυπνήσει την νύχτα απορώντας, «Τι στο διάβολο κάνω»; Πόσες φορές δεν έχετε ρωτήσει τον εαυτό σας τόσο βαθιά, για το ποιοί είστε και για αυτό το ταξίδι, και όταν το κάνατε, πολύ συχνά θέλατε να γυρίσετε πίσω – ίσως να ήταν καλύτερα αν ήσασταν απλά ένας κανονικός άνθρωπος. Αλλά δεν μπορείτε. Δεν μπορείτε.  Προσπαθήσατε,  δεν μπορείτε.

Δεν είστε τρελοί. Κάποιοι μπορεί να σας πουν τρελούς. Από κλινικής άποψης, θεωρώ ότι είστε ( γέλια). Από κλιν.…- ναι, μιλάω πολύ ειλικρινά. Αυτό εδώ είναι ένα πολύ κομψό ποτήρι. Σας ευχαριστώ ( πίνει μια γουλιά). Μμ, έχει πράγματι πολύ ωραία γεύση.

Από κλινικής άποψης, υποθέτω , θα μπορούσατε – έχετε παραισθήσεις, είστε διπολικοί, όπως κι αν το λένε στις μέρες σας, απλά θεοπάλαβοι ( κι άλλα γέλια) – επειδή δεν καταλαβαίνουν. Αλλά όπως σας λέμε πάντα, όσο κι αν σας κριτικάρουν ή όπως κι αν σας συμπεριφέρονται, στην πραγματικότητα θέλουν να είστε αληθινοί. Πραγματικά το θέλουν. Θέλουν να έχουν την ελπίδα, ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή ζωή- ειδικά αυτοί που υποστηρίζουν την μία και μόνη ενσάρκωση – κάτι περισσότερο από αυτή την σύντομη ζωή στον πλανήτη. Θέλουν να πιστέψουν ότι υπάρχει μαγεία, ότι υπάρχουν περισσότερα.

Και έπειτα οι ξανά-γεννημένοι, αυτοί που πιστεύουν στην μετενσάρκωση, ξέρετε, που έχουν γεννηθεί ξανά; Ναι. Ξέρετε, θέλουν κι αυτοί να το πιστέψουν, αλλά πολύ συχνά είναι κολλημένοι στους δικούς τους τρόπους, στα δόγματά τους, στις πνευματικές τους τελετουργίες – και , μπορεί να το έχετε νοιώσει, μερικές φορές σας κοιτούν αφ’ υψηλού, επειδή δεν διαλογίζεστε οκτώ ώρες την ημέρα, επειδή δεν είστε χορτοφάγοι ή vegan και δεν έχετε βωμούς στο σπίτι σας – οι περισσότεροι από εσάς, γιατί κάποιοι έχετε ακόμα, το ξέρω- και δεν λαμβάνετε μέρος σε τελετουργίες.
Όλα έχουν να κάνουν με εσάς, κι έτσι μερικές φορές σκέφτονται, «Λοιπόν είναι κάπως τρελή αυτή η ομάδα. Είναι απλά ένα μάτσο καλοπερασάκηδες, που κάνουν ό,τι θέλουν. Η πνευματικότητα, ξέρετε, πρέπει να έχει αυστηρότητα και πρέπει να έχει πειθαρχία και πρέπει να ακολουθείς κανόνες. Και ιδού, αυτή η ομάδα, που κάνουν ό,τι στο διάβολο θέλουν. Πίνουν, καπνίζουν, βρίζουν». ( το κοινό γελάει και επευφημεί).

Ακόμα και στις άλλες σφαίρες, όχι στο Κλαμπ των Αναληφθέντων Δασκάλων, σε κάποιες άλλες σφαίρες που θα τις λέγαμε ανώτερης συνείδησης, ακόμα κι εκεί ξύνουν το κεφάλι τους και λένε, «Δεν μπορείς να ανεβείς στον ουρανό με αυτό τον τρόπο». Δεν μπορείς να ανεβείς στον ουρανό με το αυτοκίνητο του Ντάμιεν, επειδή αυτή η παλιοσακαράκα δεν μπορεί να φτάσει τόσο μακριά! Απορούν με αυτή την παράξενη ομάδα, κι εμείς ήμασταν κάπως διακριτικοί. Κάναμε την δουλειά μας, κάνατε την δουλειά σας, και όλο αυτό αφορούσε την απελευθέρωση – ουσιαστικά , την απελευθέρωση και το Επιτρέπω. Όχι να αντικαταστήσουμε κάποια τελετουργία, κάποια παγίδα του μυαλού με κάποια άλλη, αλλά απλά τα αφήσουμε όλα να φύγουν. Και τελικά, όταν λέμε ότι τα αφήνουμε να φύγουν, εννοούμε ότι τα αφήνουμε να γίνουν σοφία.

Όταν απελευθερώνετε, αναρωτιέστε πού πάνε όλα αυτά. Όταν απελευθερώνετε τα τραύματα, όταν απελευθερώνετε τις στρώσεις των δομών και των προτύπων, το να κάθεστε στην ίδια καρέκλα, αναρωτιέστε πού πάνε. Πάνε στην σοφία. Και όταν επιτρέπετε, επιτρέπετε σε αυτή την σοφία να έρθει εδώ. Ακριβώς εδώ. Όχι, δεν είστε τρελοί.

Φυσικά, όπως καταλαβαίνετε, προφανώς δεν υπάρχει – πώς το λέτε – μια διασημότητα, ένας πρωτοπόρος, είτε στην επιστήμη, είτε στην τεχνολογία, στην φιλοσοφία ή σε οτιδήποτε άλλο, δεν ξέρω να  υπάρχει ούτε ένας πρωτοπόρος, που να μην είχε θεωρηθεί παρανοϊκός. Θεωρώ ότι πρέπει  να ακολουθήσετε ένα διαφορετικό δρόμο. Πρέπει να έρθετε σε επαφή με το εσωτερικό σας γνωρίζειν. Πρέπει να  το κάνετε διαφορετικά. Δεν θα φτάσετε σε αυτό το σημείο παραμένοντας μέσα στις εκκλησίες ή σε ασκητικά καταλύματα ή σε άσραμ ή οπουδήποτε αλλού. Φτάνετε σε αυτό το σημείο απελευθερώνοντας προς την σοφία, και μετά επιτρέποντας την σοφία να επιστρέψει στην ζωή σας. Αυτό είναι. Δεν είστε τρελοί.

Αυτό ήταν πιθανόν το σημαντικότερο θέμα  που δούλευε μαζί σας ο Τοβίας: Δεν είστε τρελοί. Και εκείνη την εποχή που όλες οι ενέργειες ήταν πολύ χαοτικές, νοιώθατε, « Τι κάνω λάθος»;  ήταν η μόνιμη απορία σας. «Τι πρέπει να διορθώσω»; Τίποτα. Απλά αφήστε το να φύγει. Τίποτε.

Δεύτερη Υπενθύμιση από τον Τοβία

Και μετά, το άλλο πράγμα που ήθελε ο Τοβίας να σας μεταβιβάσω. Δεν είστε μόνοι. Ξέρετε, θυμάστε τότε παλιά – για κάποιους από εσάς δεν ήταν και πολύ παλιά, για κάποιους άλλους ήταν πολλά χρόνια πριν- τότε που νοιώθατε αυτή την βαθιά μοναξιά. Ακόμα κι αν ήσασταν ανάμεσα σε πολλά άτομα, ακόμα κι αν ήσασταν πολύ κοινωνικοί, αν ήσασταν στο γραφείο, με την οικογένεια, εσείς νοιώθατε  αφόρητα μόνοι. Πόσο απαίσια ήταν;

Ήταν ένας ακόμα τρόπος για να επιστρέψετε πίσω, στον εαυτό σας, επειδή εκείνη την εποχή δεν υπήρχε τίποτε άλλο. Να επιστρέψετε μέσα σας, αντί να κοιτάτε τα πάντα, αντί να χρειάζεστε καθρέφτες για να δείτε τον εαυτό σας.
Δεν χρειάζεστε πλέον καθρέφτη για να δείτε τον εαυτό σας. Και αυτό είναι πολύ σπουδαίο.

Σε όλες σας σχεδόν τις ενσαρκώσεις στην Γη, χρησιμοποιούσατε τους άλλους για να δείτε τον εαυτό σας. «Ποιος είμαι»; Μέσω των άλλων. Πώς σας βλέπουν; Και αφορούσε το πώς εσείς βλέπατε τον εαυτό σας. Είτε επρόκειτο για κάποιον δάσκαλο ή για κάποιον φίλο ή για μέλη της οικογένειάς σας ή για εχθρούς σας ή οτιδήποτε, υπήρχε πάντοτε αυτός ο καθρέφτης. Υπήρχε πάντοτε αυτός ο καθρέφτης εξαιτίας των άλλων ανθρώπων, επειδή δεν θέλατε να δείτε τον εαυτό σας στον δικό σας καθρέφτη. Αλλά τώρα πια μπορείτε.

Δεν θέλατε να δείτε τον εαυτό σας σε αυτόν τον καθρέφτη, επειδή μπορεί να ήταν άσχημος. Μπορεί να είχατε κάνει άσχημα πράγματα. Μπορεί να μην ήταν το είδωλο, που θα θέλατε πραγματικά να είστε. Μπορεί να σας είχαν ποδοπατήσει οι άλλοι, και μετά ο ίδιος σας ο εαυτός, σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορούσατε να κρατήσετε αυτόν τον καθρέφτη. Δεν θα μπορούσατε πιθανόν να τον κοιτάξετε, έτσι λοιπόν χρησιμοποιούσατε τους άλλους σαν καθρέφτες. Αυτό που έβλεπαν εκείνοι σε σας, το βλέπατε κι εσείς στον εαυτό σας.

Είναι ενδιαφέρον. Είναι ένας ενδιαφέρον τρόπος αντίληψης της πραγματικότητας. Αλλά τελικά παίρνετε τον καθρέφτη και  βλέπετε τον εαυτό σας. Το λέω μεταφορικά, αλλά ισχύει και στην πραγματικότητα. Τώρα μπορείτε να κοιτάτε  στον καθρέφτη.

Όταν κοιτάτε στον καθρέφτη, που δεν είναι απλά μια προβολή των άλλων, αυτό που βλέπετε εκεί μέσα είναι ο εσωτερικός Θεός, είναι το Εγώ Είμαι Αυτό που Είμαι, είναι η σοφία και η ομορφιά. Δοκιμάστε το τις επόμενες μέρες. Δοκιμάστε το πριν συναντηθούμε ξανά για την επόμενη συνεδρία μας. Κοιταχτείτε στον καθρέφτη. Ξέρετε πόσο δύσκολο είναι αυτό μερικές φορές. Στην πραγματικότητα, μερικές φορές ουσιαστικά αποφεύγετε να κοιταχτείτε στον καθρέφτη. Αλλά τώρα κοιταχτείτε. Θα δείτε κάτι εντελώς διαφορετικό. Δεν χρειάζεστε τους άλλους για καθρέφτες. Αυτό είναι ένα από τα πιο σπουδαία πράγματα τώρα, καθώς μπαίνουμε στην Ανάδυση.

Αλλά είναι γεγονός ότι περάσατε πολλές μοναχικές μέρες, πολύ, πολύ μοναχικές. Ακόμα κι εσείς που είχατε μια οικογένεια κι έναν σύζυγο και όλα τα υπόλοιπα, νοιώθατε μοναξιά, καθώς σκεφτόσασταν ότι είστε ο μοναδικός άνθρωπος που είναι έτσι, και τώρα, ρίξτε μια ματιά σε αυτό που έχουμε εδώ, εδώ στο Κολοράντο, εδώ με όλους εσάς που παρακολουθείτε από το ίντερνετ. Είστε όλοι κυρίαρχοι. Είστε όλοι ανεξάρτητοι. Δεν υπάρχει ολότητα  εδώ, παρά μόνο ότι είστε η δική σας ολότητα. Δεν μπαίνουμε στην συνολική ολότητα. Αυτό θα ήταν το χειρότερο στον κόσμο, το να επιστρέψετε στην ολότητα, από την στιγμή που έχετε διανύσει τόση απόσταση με την κυριαρχία σας. Αυτό που έχουμε εδώ είναι εσείς.

Και ανακαλύπτετε ότι όλο αυτό το διάστημα δεν ήσασταν μόνοι, και έχουμε αυτή την υπέροχη οικογένεια των Σώμπρα, και σας είπα εδώ και αρκετό καιρό, ότι δεν θα  με ένοιαζε ακόμα κι αν ήσασταν μόνο πέντε άτομα. Ήταν το όριό μου κατά κάποιον τρόπο. Αν ήσασταν λιγότεροι, θα είχα φύγει, ήθελα μόνο πέντε. Λοιπόν, κοιτάξτε το τώρα. Δεν είστε μόνοι, κι αυτό σημαίνει ότι έχετε πολλά μέσα σας. Δεν είστε πλέον ένας μοναχικός άνθρωπος. Είστε ο Μάστερ, είστε το Εγώ Είμαι, και είστε ο άνθρωπος. Είναι όλες οι όψεις, που μετατρέψατε από πτυχές σε όψεις. Είναι όλες οι εμπειρίες. Αλλά όλα καταλήγουν στον άνθρωπο, στον Μάστερ και στο Εγώ Είμαι.

Δεν θα μπορώ πια να σας αποκαλώ ανθρώπους. Απλά και μόνο ανθρώπους. Δεν θα μπορώ πια να σας προσφωνώ έτσι. Θα σας προσφωνώ ανθρώπινους Μάστερς, επειδή από εδώ και στο εξής δεν θα έχουμε πια έναν μοναχικό άνθρωπο. Τώρα είναι όλα μαζί.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έτσι λοιπόν, φτάσαμε σε αυτό το ενδιαφέρον σημείο και είπα στους Αναληφθέντες Δασκάλους, «Είμαστε απολύτως έτοιμοι γι αυτό». Τι περισσότερο θα μπορούσαμε να μάθουμε; Τι περισσότερο θα μπορούσαμε να απελευθερώσουμε;  Για ποιο θέμα θα μπορούσαμε να μιλήσουμε περισσότερο; Αφού όλα είναι  προσεγγίσεις του ίδιου πράγματος. Στην πραγματικότητα, δείτε το, όλα είναι αλληλεπιδράσεις αυτών που είπε ο Τοβίας, ειδικά στις πρώτες δύο με τρεις Σειρές. Μπήκαμε πιο βαθιά. Μπήκαμε μέσα στην εμπειρία αντί να ασχοληθούμε με το θέμα διανοητικά.  Τι άλλο μένει να συζητήσουμε; Γιατί να περιμένουμε; Γιατί να περιμένουμε;

Νομίζω ότι υπάρχει μια νευρικότητα, μια ένταση πάνω στο θέμα, ένα συναίσθημα του τύπου, «Λοιπόν, όχι, κάτι δεν έχουμε καταλάβει σωστά. Υπάρχει κάτι που πρέπει να συνεχίσουμε να το συζητάμε. Υπάρχει κάποιος λόγος για να επιστρέψουμε ξανά τον επόμενο μήνα και να συνεχίσουμε να μιλάμε για φτερά και  όλα τα υπόλοιπα». Όχι. Αυτό είναι, Ανάδυση.

Το Τελευταίο Ζήτω του Ανθρώπου

Αυτά που συνέβησαν ειδικά τον τελευταίο μήνα έχουν ενδιαφέρον. Ίσως να νοιώσατε την ένταση τν περασμένη εβδομάδα, ειδικά. Είναι η εποχή του τελευταίου ζήτω του ανθρώπου. Μίλησα γι αυτό τις προάλλες στην διαδικτυακή μετάδοση των Αγγέλων, το τελευταίο ζήτω του ανθρώπου.

Ξέρετε κάτι, ας τον αφήσουμε να κάνει το ζήτω του. Ας τον αφήσουμε να παίξει  την τελευταία πράξη του έργου του. Το αξίζει. Το κέρδισε, κατά κάποιον τρόπο. Το τελευταίο ζήτω του ανθρώπου, που σημαίνει ότι νοιώθετε πιο τρελοί κι από τους τρελούς ( γέλια). Νοιώθετε ότι  μέσα σας επικρατεί χάος. Αλλά το αστείο της υπόθεσης  είναι ότι, όσο χαοτικά και αν είναι εκεί μέσα, υπάρχει ένα μέρος σας που , μέσα σε αυτό το χάος,  κάθεται χαμογελώντας πλατιά και λέει, «Οκ, παίξε τον ρόλο σου , άνθρωπε. Παίξε τον ρόλο σου. Κάνε το. Κάνε τις τρέλες σου. Χόρεψε τον τελευταίο σου χορό». Ναι, βγες και πιες μέχρι σκασμού, αν το θέλεις. Γίνε ένας τελείως ποταπός άνθρωπος. Ξέρεις πολύ καλά πώς να το κάνεις ( γέλια). Το τελευταίο ζήτω.

Το τελευταίο ζήτω είναι ένας δυνατός καυγάς με τον σύντροφό σας, ξέρετε, με κάποιον. Βρίστε και βλασφημείστε. Το τελευταίο ζήτω. Το σώμα αρρωσταίνει και κουράζεται. Το τελευταίο ζήτω, είναι σαν να λέμε, «Τι  κάνω σε αυτό τον πλανήτη; Τι υποτίθεται ότι είμαι…» ( γέλια, καθώς ο Αντάμους μιλάει με γκρινιάρικη  φωνή). Απλά αφήστε τον να ζήσει το τελευταίο του ζήτω. Και ο άνθρωπος τώρα έχει επίγνωση της ύπαρξης του Μάστερ. Ο άνθρωπος φωνάζει στον Μάστερ «Λοιπόν, διόρθωσε αυτό» και « διόρθωσε εκείνο» και «Φέρε μου λεφτά» και « Φέρε μου έναν σύντροφο». Σαν να λέμε, ωωω! Όχι, σας έχω ακούσει.

Αλλά αυτό που είναι διαφορετικό από πριν είναι – σας έχω ακούσει να τα λέτε εδώ και πολύ καιρό τώρα – αλλά τώρα κάθομαι δίπλα σας, και εσείς κι εγώ, ο Μάστερ κι εγώ, καθόμαστε σαν να βλέπουμε ταινία- «Το Τελευταίο Ζήτω του Ανθρώπου». Ξεπεράστε το. Διώξτε το. Γκρινιάξτε για τελευταία φορά. Γίνετε θύμα για τελευταία φορά.  Για τελευταία φορά κάντε, «Πρέπει να βγω έξω, να λυπάμαι τον εαυτό μου, να πιω πάρα πολύ, για να ανέβω», οτιδήποτε παρόμοιο. «Νοιώθω να τρελαίνομαι» και «Ω! δεν έχω καθόλου πάθος και είμαι συνέχεια κουρασμένος».«Ααα! Κανένας δεν με αγαπάει, και δεν με σέβονται, και ήθελα να κάνω τόσα πολλά, αλλά…» Αφήστε το να συμβεί αυτή την στιγμή. Ταυτίζεται κάποιος από εσάς με όλο αυτό ή μόνο κάνα δυο το πάθατε την περασμένη εβδομάδα;

Και ξέρετε, το αστείο είναι ότι τώρα που εμεί ς- εσείς, ο Μάστερ κι εγώ – μπορούμε να καθόμαστε και να το παρακολουθούμε όλο αυτό κατάπληκτοι, και υπάρχει ένα κομμάτι σας που λέει, «Ω, θεέ μου, εγώ ήμουν αυτός»! Ναι, εσύ ήσουν! Ένα κομμάτι σας που λέει, «Ω, δεν μπορώ να το πιστέψω ότι έκανα τέτοια πράγματα. Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι ήμουν έτσι». Και εγώ σας λέω, «Ναι, εσείς  ήσασταν». ( κι άλλα γέλια) .
Και μετά εντελώς ξαφνικά, το πιάνετε. Το συνειδητοποιείτε και σκέφτεστε, «Αλλά δεν είμαι πια έτσι. Αυτό το κομμάτι μου φεύγει. Θα μείνει για πάντα στην μνήμη μου. Θα μείνει για πάντα μια υπέροχη εμπειρία, αλλά δεν θα είμαι πια αυτός ο άνθρωπος, που παλεύει απλά για λίγο αέρα, για λίγο ψωμί, για λίγο τσίρκο. Δεν θα είμαι πια εκείνος ο άνθρωπος που όλη την ώρα φωνάζει, ¨Γιατί αυτό και γιατί εκείνο¨; Εγώ Είμαι Αυτό που Είμαι».

Και μετά βλέπω όλα αυτά να μετατρέπονται από πτυχές σε όψεις, υπέροχες όψεις, που δεν παίζουν πια θέατρο. Δεν είναι πια στο «εγώ ο καημένος». Δεν είναι πια στον πνευματικό δρόμο σαν, « Σε ποιο σημείο του δρόμου μου βρίσκομαι; Πώς και δεν έχω προχωρήσει περισσότερο»; Και όλα τα υπόλοιπα. Τα παρατηρείτε όλα αυτά να μετατρέπονται σε όψεις, σε υπέροχες εκφράσεις. Δεν παλεύετε πια με τον εαυτό σας. Δεν υπάρχει πια πάλη μέσα σας. Τελείωσε. Τώρα όλα έχουν να κάνουν με το να τα πάτε στην σοφία.

Έτσι λοιπόν, διασκεδάστε με αυτό. Το τελευταίο ζήτω, πόσο θα κρατήσει; Δεν ξέρω. «Δεν θέλω πια να είμαι εδώ. Δεν ξέρω…» Αλλά καθίστε αναπαυτικά και παρακολουθείστε το τώρα σε όλο του το μεγαλείο, παίζοντας το θέατρό του καθώς φεύγει, αποχωρεί, προχωράει προς την έξοδο. Αυτό που εισέρχεται τώρα, είναι ένας πολύ σοφός Μάστερ. Ένας πολύ σοφός Μάστερ.

Και ξέρετε, δεν σημαίνει ότι θα εξαφανιστούν όλα σας τα προβλήματα, αλλά θα τα κοιτάτε από μια εντελώς διαφορετική οπτική. Όσο παραμένετε σε αυτό το βιολογικό σώμα, θα υπάρχουν κάποιες προκλήσεις. Όσο υπάρχουν άνθρωποι, άλλοι άνθρωποι πάνω στον πλανήτη κι εσείς παραμένετε στο φυσικό σας σώμα, θα υπάρχουν προκλήσεις. Θα υπάρχουν ακόμα κι από το ίδιο σας το σώμα προκλήσεις, πόνοι ή αρρώστιες ή οτιδήποτε παρόμοιο, αλλά εσείς θα τα κοιτάτε όλα αυτά από μια εντελώς διαφορετική οπτική. Δεν θα λέτε πλέον, «Γιατί σε μένα»; Δεν θα λέτε πλέον, «Τι θα συμβεί αύριο; Θα πεθάνω; Θα πιάσει φωτιά το σπίτι μου»; Είναι μια εντελώς διαφορετική οπτική. Και ξαφνικά όλες οι λύσεις θα έρχονται ευθύς μπροστά σας. Δεν θα χρειάζεται να ξοδεύετε  μήνες ή χρόνια δουλεύοντας πάνω στα θέματά σας. Ξαφνικά- ( σναπ!)- έτσι απλά.  Θα ξέρετε απλά τί να κάνετε και πώς να το φέρετε, ό,τι κι αν είναι αυτό, στην σοφία. Θα συμβαίνει ακαριαία, στο λεπτό.

Παλιότερα αυτή η σοφία συχνά ερχόταν στο τέλος μιας ενσάρκωσης. Πηγαίνατε στις άλλες σφαίρες κι εμείς καθόμασταν μαζί σας μετά την ολοκλήρωση μιας δύσκολης ενσάρκωσης κι εσείς κλαίγατε και νοιώθατε απαίσια και δεν συνειδητοποιούσατε  καν ότι ήσασταν νεκροί και εμείς αναγκαζόμασταν να σας χαστουκίσουμε για να βγείτε από τα σκατά ( γέλια). Ω, το κάναμε, όντως ( ο Αντάμους γελάει). Είπα στον Κώλντρε ότι δεν θα έβριζα σήμερα , αλλά δεν μπορώ να συγκρατηθώ. Όχι, έπρεπε να σας χαστουκίσουμε. Ξέρετε πώς είναι ορισμένες φορές- μπαμ!– ένα πνευματικό χαστούκι. Αλλά , όχι, έπρεπε να σας πούμε, «Ουάου! Πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Ξεπεράστε το! Αφήστε το να φύγει».

Και μετά άρχιζε να μπαίνει η σοφία. Εμείς αρχίζαμε να σας περνάμε μέσα και να σας λέμε, «Οκ, έι, θυμάσαι τότε που σου συνέβη αυτό στην ζωή σου και θυμάσαι» – σαν να σας δείχναμε ολογράμματα και βίντεο από την ζωή σας – « θυμάσαι πότε συνέβη αυτό; Θυμάσαι πόσο απαίσια ένοιωσες; Θυμάσαι πώς το είχες ξεχάσει μέχρι την στιγμή που το αναφέραμε»; Και τότε σας ζητούσαμε να το φέρετε στην σοφία. Είναι κάπως πιο εύκολο να γίνει αυτό στις άλλες σφαίρες, πράγματι, και τότε το κάνατε. Αλλά τώρα, αντί να περιμένετε το τέλος της ενσάρκωσής σας , τώρα συμβαίνει ευθύς αμέσως. Την στιγμή που σταματάτε για λίγο, παίρνετε μια βαθιά αναπνοή, «Ουάου! Είμαι ο Μάστερ» και μετά το φέρνετε στην σοφία. Αυτό είναι.

Τέλος πάντων, επιτρέψτε στον εαυτό σας και τα δυο, την σοφία και την διασκέδαση του τελευταίου ζήτω του ανθρώπου. Αφήστε τον εαυτό σας να τα ζήσει και τα δυο. Κάποιοι από εσάς προσπαθήσατε να το καταπνίξετε, και ειδικά τώρα καθώς φτάνουμε στο σημείο της Ανάδυσης, λέτε, «Ω, πρέπει να, πρέπει να – δεν πρέπει να είμαι έτσι πια». Ε! Είναι δικό σας κομμάτι. Απλά παίζει την τελευταία  πράξη του έργου του και το τελευταίο του έργο, και μετά τέλος. Όχι πια μόνο άνθρωπος. Προχωράμε παρακάτω.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό.

Προχωρώντας παρακάτω

Οπότε, ναι, όντως, είμαστε έτοιμοι για την Ανάδυση, και ξέρετε, το ερώτημα  το έχει κάνει ο Κώλντρε περίπου 8000 φορές αυτή την εβδομάδα «Θα περάσουμε όλοι; Θα περάσουμε όλοι»; Αργά ή γρήγορα, ναι, όλοι. Και όλοι σας θα το κάνετε με διαφορετικό τρόπο. Θα όλοι σας θα το κάνετε στον δικό σας ρυθμό ο καθένας,  στο δικό σας επίπεδο άνεσης. Αλλά , ναι, θα συμβεί στον καθέναν από εσάς που είναι συνδεδεμένος με αυτό, που είναι έτοιμος να προχωρήσει. Ξεφορτωθήκαμε τους περισσότερους από αυτούς που ακόμα παίζουν πνευματικά παιχνιδάκια, τους περισσότερους από αυτούς που κλέβουν ενέργεια. Και ήμασταν υποχρεωμένοι να τους παραμερίσουμε, έτσι ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε  σε αυτά που κάνουμε τώρα.

Κάποιοι από εσάς θα κάνετε το πέρασμα , θα έλεγα, πιο γρήγορα. Δεν είναι αγώνας δρόμου σε καμία περίπτωση, αλλά κάποιοι από εσάς είστε τόσο έτοιμοι γι αυτό, που θα κάνετε γρήγορα το πέρασμα. Κάποιοι από εσάς θα χρειαστείτε το χρόνο σας. Κάποιοι από εσάς θα – πώς το λένε, Κώλντρε; Είναι το ρεύμα – κάποιοι από εσάς θα παρασυρθείτε από το ρεύμα αέρος αυτών που έχουν περάσει πρώτοι. Θα τους αφήσετε να καθαρίσουν τον δρόμο . Ξέρετε, το ρεύμα αέρος, όταν είστε πίσω από ένα φορτηγό στην εθνική οδό και βρίσκεστε ακριβώς πίσω του και δημιουργείται μια επίδραση που σας τραβάει. Και είναι εντάξει. Δεν είναι αγώνας δρόμου, και δεν υπάρχουν βραβεία γι αυτούς που θα φτάσουν πρώτοι.

Κάποιοι από εσάς θα βουτήξουν προσεκτικά το δάκτυλο των ποδιών τους μέσα,  μια το ένα πόδι, μια το άλλο, σαν να βουτάτα σε μια πολύ κρύα πισίνα και μετά, εντελώς ξαφνικά- μπουμ!- θα σας σπρώξουμε μέσα. Αλλά ναι, θα περάσετε όλοι. Θα περάσετε όλοι.

Και  να πούμε λίγα πράγματα για όσους από εσάς κάνετε το πέρασμα, το ξέρετε ήδη, δεν πρόκειται να παλέψετε στήθος με στήθος γι αυτό. Δεν πρόκειται να το ράψετε πάνω στο πουκάμισό σας, ξέρετε, «Χα! Χα! Έκανα πρώτος το πέρασμα». Ξέρετε, είναι κάτι υπέροχα προσωπικό, πολύ ήσυχο. Είναι τόσο προσωπικό που δεν θα κοκορεύεστε γι αυτό. ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΤΕ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ. Αυτό είναι. Πρέπει να σας το υπογραμμίσω τρεις φορές αυτό. Γκέιλ, κάνε το εσύ για μένα, όλα κεφαλαία, έντονα και υπογραμμισμένα.

Δεν πρόκειται να λάβετε αναγνώριση γι’αυτό από εμένα ή από άλλους. Με άλλα λόγια, το όνομά σας δεν θα αναφέρεται στο διαδίκτυο  ή οτιδήποτε τέτοιο, ούτε και θα το θέλετε. Οπότε δεν υπάρχει αναγνώριση, έτσι πάει. Το ξέρετε εσείς και αυτό είναι όλο. Αυτό είναι όλο.

Όσοι από εσάς κάνετε το πέρασμα νωρίς, και το ξέρετε ήδη, αλλά δεν θα κάνετε κήρυγμα στους άλλους. Δεν έχει κήρυγμα ή να πείτε, «Να πώς πρέπει να το κάνεις». Και θα το συνειδητοποιήσετε, αλλά απλά το τονίζω. Δεν έχει κήρυγμα, δεν θα πείτε, «Να πώς πρέπει να το κάνεις».

Ξέρετε, μέσω του Κώλντρε και μια στο τόσο μέσω της Λίντα, μπαίνω στα μέσα  κοινωνικής δικτύωσης και βλέπω πολύ κήρυγμα, και πολλούς που λένε, «Λοιπόν, να πώς το έκανα. Πρέπει κι εσείς να το κάνετε έτσι». Δεν έχει να κάνει με αυτό. Δεν πιέζουμε κανέναν και δεν υποτιμάμε κανέναν. Ξέρετε, «Καημενούλη μου». Απλά τους επιτρέπουμε. Θα κάνουν κι εκείνοι το πέρασμα, μπορεί και με το δικό σας ρεύμα αέρος.

Και για εκείνους που χρειάζονται τον χρόνο τους, έχω κάτι να  πω – αφήστε τους άλλους να κάνουν το πέρασμα και να έρθουν αντιμέτωποι με  τα πιο βραχώδη μονοπάτια. Αλλά εσείς που χρειάζεστε χρόνο, μην πετάτε πέτρες σε αυτούς που πιστεύετε ότι τα κατάφεραν. Και γιατί να τους πετροβολάτε; Για να τους δοκιμάσετε. Αλλά ξέρετε, οι πέτρες πονάνε, ακόμα και έναν Μάστερ, επειδή είναι ακόμα μέσα σε ένα ανθρώπινο σώμα. Μην τους πετάτε πέτρες. Μην τους προσβάλλετε. Μην τους κριτικάρετε. Αυτό που κάνετε, ουσιαστικά, είναι να τους δοκιμάζετε για να δείτε αν πραγματικά τα κατάφεραν ή αν απλά προσποιούνται. Μην το κάνετε αυτό, επειδή όταν κάνετε το πέρασμα στην Ανάδυση,  θα υπάρχει απίστευτη ευαισθησία και αισθησιασμός.

Οπότε, εσείς που κρατιέστε πίσω  λιγάκι και περιμένετε, μην πετάτε πέτρες. Και πάνω σε αυτό θα σας ζητήσω , αν κάτι από όλα αυτά προκύψει στα κοινωνικά δίκτυα, διαγράψτε το ευθύς αμέσως. Διαγράψτε αυτές τις πέτρες. Ξέρω ότι μερικές φορές το προσωπικό του  Βυσσινί Κύκλου προσπαθεί να είναι ανοικτό και να μην λογοκρίνει, αλλά αυτό είναι υπερβολικά ευαίσθητο. Ξεφορτωθείτε το. Πονάει πολύ. Πάει πολύ βαθιά, ακόμα και για έναν ανθρώπινο Μάστερ.

Μια Ερώτηση

Έτσι λοιπόν, είμαστε εδώ. Αυτό είναι. Πρέπει να κάνω μια ερώτηση,  σε ποιο σημείο το νοιώσατε στο σώμα σας περίπου την τελευταία εβδομάδα ; Πολλά πράγματα βγήκαν στην επιφάνεια, εσείς πού το νοιώσατε; Λίντα, θα σε πείραζε; Και θέλω γρήγορες απαντήσεις. Δεν θέλω πολλές ιστορίες, απλά σε ποιο σημείο του σώματός σας το νοιώσατε την περασμένη εβδομάδα; Ή στο μυαλό σας. Θα πρέπει να το συμπεριλάβω και αυτό. Το μυαλό τώρα είναι μέρος του σώματός σας, δεν είναι πια κάτι ξεχωριστό. Ναι, αγαπητή μου, σε ποιο σημείο το ένοιωσες;

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Θέλεις να σηκωθώ όρθια;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Βέβαια! Θα σηκωθώ κι εγώ, ναι.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Πολύ περίεργο που έκανες αυτή την ερώτηση. Λοιπόν, θα έλεγα εδώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πού είναι το εδώ;

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Εδώ , λοιπόν, να γιατί είναι περίεργο. Σε όλη μου την ζωή ένοιωθα αυτό το υπέροχο συναίσθημα εδώ, στην καρδιά μου, κάτι σαν οργασμό της καρδιάς. Θέλω να πω, κύματα αγάπης-  το ένοιωσα και γι αυτό, είχα ένα προαίσθημα ότι υπάρχει κάτι περισσότερο. Να γιατί δεν είναι περίεργο. Την περασμένη εβδομάδα (γελάει), δεν ξέρω αν έφταιγε το τσιγάρο ή το άγχος μου, πονούσε το στήθος μου. Σαν παιδί είχα θέματα αυτού του τύπου. Οπότε, βγήκαν στην επιφάνεια πρόσφατα κάποια πράγματα που πίστευα ότι είχαν τελειώσει. Πολλές αναμνήσεις, σκέψεις, που πίστευα ότι , «Έχω ξεμπερδέψει με όλα αυτά. Τι γυρεύουν εδώ»;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι γυρεύουν εκεί;

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Λοιπόν, μετά άκουσα την υπέροχη επικοινωνία σου στους Αγγέλους και είπα, Αχα! Θέλω να πω, σε ευχαριστώ. Ήταν τόσο όμορφα- θέλω να κλάψω- επειδή μου ξεκαθάρισαν πολλά ( σπάει η φωνή της).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Και το έπιασα. Βγάζει νόημα, επειδή όταν μετακινείσαι σε μιαν άλλη υπαρξιακή επίγνωση, θα συναντήσεις πέτρες στον δρόμο και δόξα τον Θεό έχω αυτές τις αναμνήσεις από τα κύματα της αγάπης στην καρδιά μου. Οπότε, όλα είναι εδώ, απλά έχουν διαφορετικές αποχρώσεις.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, στην καρδιά. Στην καρδιά.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Μάλιστα κύριε.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και, όπως αναλύσαμε σε βάθος στην δικτυακή μετάδοση στους Αγγέλους, είναι το τελευταίο ζήτω.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά αντί να συνδέεστε πολύ ή να εμπλέκεστε συναισθηματικά μαζί του, καθίστε αναπαυτικά σαν να παρακολουθείτε μια ταινία. Είναι πολύ ενδιαφέρον. Είναι το τελευταίο ζήτω, και επίσης, όλα τώρα βγαίνουν στην επιφάνεια για να μεταφερθούν στην σοφία. Γι αυτό τον λόγο στο περασμένο μας Shoud μιλήσαμε γύρω από τις ενοχές και την ντροπή. Όλα βγαίνουν στην επιφάνεια. Και θα είναι σχεδόν τα αντίθετα από ότι νομίζετε. Θα νομίζετε ότι, ω, αυτή την στιγμή όλα θα γίνουν φωτεινά και πουπουλένια.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Σωστά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, αλλά είναι το υλικό που είναι φτιαγμένοι οι πραγματικοί άγγελοι. Είναι το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένοι οι Αναληφθέντες Δάσκαλοι – τα σκουπίδια, οι ρύποι, οι βρωμιές, όλα βγαίνουν στην επιφάνεια για να καθαριστούν , να μεταμορφωθούν.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Σωστά. Υπέροχα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Είναι μια πρωτοφανής διαδικασία και είναι αντίθετη σε πολλές διδασκαλίες – θρησκευτικές και πνευματικές διδασκαλίες – αλλά είναι αληθινή. Είναι αληθινή, και εσείς περνάτε μέσα από αυτήν κι εμείς την καταγράφουμε, την καταγράφουν εκεί πίσω. Είναι η Πραγμάτωση της αληθινής ζωής. Ωραία.
 Σε ευχαριστώ.

ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ: Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και φαντάζεστε πόσο θα βοηθήσει σε βάθος χρόνου κάποιον που θα διαβάζει το βιβλίο σας ή θα διαβάζει ,το Master’s Life, θα παρακολουθεί τα Shouds, και θα έχει εκείνα τα μεγάλα «αχα». Και δεν είναι ρητορικό ή φιλοσοφικό, αλλά προέρχεται από αληθινούς ανθρώπους,  που έγιναν στ αλήθεια πραγματωμένοι Μάστερς. Είναι πολύ πιο σπουδαίο  από όλους τους channelers του κόσμου και από όλους τους γκουρού του κόσμου μαζί, αυτό που εσείς κάνετε. Οι αληθινές ιστορίες της κυριαρχίας είναι πολύ πιο δυναμικές και βαρυσήμαντες. Ωραία. Πού αλλού το νοιώθετε; Ναι.

ΧΟΡΧΕ: Πώς είσαι;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Καλά. Άγιος αδερφός. Άγιος αδερφός.

ΧΟΡΧΕ: Εσύ ή εγώ;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, εγώ ( γελάνε). Όχι, αυτό είναι το όνομά μου.

ΧΟΡΧΕ: Άγιος αδερφός.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Σαιν Ζερμαίν σημαίνει Άγιος Αδερφός.

ΧΟΡΧΕ: Ω!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, όταν με αποκαλείς αδερφό, είμαι, «Ναι!»

ΧΟΡΧΕ: Άγιε Αδερφέ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπορείς να αφαιρέσεις  την λέξη «άγιος», αλλά εντάξει ( ο Χόρχε γελάει). Ναι. Όχι, επέλεξα αυτό το όνομα επίτηδες. Άγιος Αδερφός. Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πώς σε λένε;

ΧΟΡΧΕ: Χόρχε.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Τι σημαίνει;

ΧΟΡΧΕ: Εμ… ( δεν μιλάει για λίγο, και μετά γελάει) δεν έχω καταλάβει ακόμα το πραγματικό νόημα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Α!! Είναι… ( ο Χόρχε εξακολουθεί να γελάει) σημαίνει σοφός άνθρωπος. Ναι. Όχι, πράγματι, αυτό σημαίνει.

ΧΟΡΧΕ: Ακούω εσένα ( γελάνε).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, και κοίτα για το πραγματικό νόημα. Σημαίνει σοφός άνθρωπος ή… όχι έξυπνος, αλλά ναι, σοφός άνθρωπος. Σοφός αδερφός, έτσι θα σε λέω.

ΧΟΡΧΕ: Λοιπόν, θα σου πω μια μικρή ιστορία. Έκανα αναδρομές σε προηγούμενες ζωές…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι πράγμα;

ΧΟΡΧΕ: … ίσως επειδή έτσι μας συμβούλευσες ( γελάνε). Και έτσι σε ανακάλυψα και ανακάλυψα και πολλά άλλα…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μια στιγμή. Πρέπει να σε ρωτήσω κάτι. Λοιπόν, έβαλες κάποιον να σου κάνει αναδρομή σε προηγούμενες ζωές.

ΧΟΡΧΕ: Όχι, το έκανα μόνος μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το έκανες – αυτή την απάντηση ήθελα…

ΧΟΡΧΕ: Ναι, μαζί το κάναμε.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ:… εσύ σοφέ αδερφέ, εσύ.

ΧΟΡΧΕ: Με την διαδικασία της αφύπνισης και με τον τρόπο που μπήκα σε αυτήν.Δεν ήμουν στο πνευματικό μονοπάτι ούτε θρησκόληπτος ούτε τίποτε από αυτά. Αρκετά έξυπνο, νομίζω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Σοφέ αδερφέ.

ΧΟΡΧΕ: Και με κάποιον τρόπο μπήκα μέσα –  είναι ολόκληρη ιστορία, αλλά μπήκα στην αναδρομή των προηγούμενων ζωών και είχα πολλούς ανθρώπους από όλο τον κόσμο…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εμένα με γνώριζες; Από τις Σχολές Μυστηρίου;

ΧΟΡΧΕ: Σε γνώριζα από κάποια άλλη εποχή.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι.

ΧΟΡΧΕ: Και είμαι πολύ σίγουρος ότι εμφανίστηκες σε μια από εκείνες τις συνεδρίες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πολύ πιθανόν. Ναι.

ΧΟΡΧΕ: Και κάποιος μου είπε, «Λοιπόν, υπάρχει λόγος που το όνομά σου είναι Χόρχε». Θυμήθηκα την ιστορία του Σαιν Τζορτζ και αυτή ήταν η απάντησή σου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Οπότε, πού πονάει, Άγιε Αδερφέ;

ΧΟΡΧΕ: Πού με πονάει; Εμένα;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, το σώμα σου. Τι ένοιωθες την περασμένη εβδομάδα; Υπήρχε κάτι αξιοσημείωτο στο σώμα ή στο μυαλό σου;

ΧΟΡΧΕ: Δεν δίνω μεγάλη σημασία σε αυτά που συμβαίνουν….

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είχες φουσκώματα ή οτιδήποτε τέτοιο την περασμένη εβδομάδα; (γέλια)

ΧΟΡΧΕ: Όχι, μερικές φορές είχα…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν ξέρω αν θέλουμε να  ακούσουμε… ω, συνέχισε ( κι άλλα γέλια).

ΧΟΡΧΕ: Ένα κάψιμο στην καρδιά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ένα κάψιμο στην καρδιά. Έκπληξη. Έκπληξη. Σοβαρά;

ΧΟΡΧΕ: Σε αυτή την μεριά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, σε γενικές γραμμές εκεί είναι η καρδιά σου, παρόλο που ξέρω κάποιον που έχει την καρδιά του από την άλλη μεριά.

ΧΟΡΧΕ: … σήμερα και επίσης έχω και κάποιους πόνους στο κεφάλι μου.Κάτι σαν πονοκέφαλοι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εγώ ήμουν ( γελάνε). Ωραία. Οπότε, η καρδιά σου.

ΧΟΡΧΕ: Και το κεφάλι μου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Ωραία.

ΧΟΡΧΕ: Αυτά λίγο πολύ. Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σε ευχαριστώ. Το εκτιμώ. Και Χόρχε, σοφός. Σοφός.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Κάνα δυο ακόμα. Σε ποιο σημείο το νοιώσατε τελευταίως;

ΑΛΙ: Ένοιωθα πολλές αλλόκοτες ενέργειες που δεν τις θυμάμαι πριν καθώς και έλλειψη ενέργειας.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, σοβαρά;

ΑΛΙ: Δεν ήθελα να κάνω τίποτα, δεν με ενδιέφερε  τίποτα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Περίπου σαν αυτό που είπα πριν.Ο άνθρωπος, «Δεν θέλω να κάνω τίποτε και …» ( με γκρινιάρικη φωνή).

ΑΛΙ: Ναι. Ήμουν πολύ βαθιά μέσα του και άκουγα σε ζωντανή μετάδοση το Angel broadcast και ήταν κι αυτό πολύ…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όλα αυτά  είναι μια πολύ καλή διαφήμιση για το Angel broadcast ( γέλια).

ΑΛΙ: Και μίλησα με αρκετούς άλλους Αγγέλους εκείνη την ημέρα και όλοι είπαμε το ίδιο πράγμα. Ήρθε την τέλεια στιγμή.Παρόλα αυτά, ο φόβος που μου δημιουργήθηκε πάνω σε αυτό ήταν, ότι μιλήσαμε για τρία έως πέντε χρόνια. Σκέφτηκα, «Ω, Θεέ μου, θα έχω ακόμα τρία χρόνια  αυτό το συναίσθημα που ένοιωσα σήμερα».

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γιατί τρία έως πέντε χρόνια; Πώς προέκυψε αυτό;

ΑΛΙ: Δεν- λοιπόν, απλά ότι θα μπορούσε να κρατήσει τρία με πέντε χρόνια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι, όχι.

ΑΛΙ: Το πιθανότερο τρία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αφήστε με να το ξεκαθαρίσω. Αυτό που κάνουμε εδώ μαζί, για τα επόμενα τρία με πέντε χρόνια είναι ότι δεν θα προσελκύσουμε πολλούς ανθρώπους από έξω. Είναι μια αρκετά δεμένη ομάδα παγκοσμίως. Δεν είναι μεγάλη ομάδα – σας έδωσα τα νούμερα, νομίζω στο μήνυμα της 14ης Φεβρουαρίου πριν λίγα χρόνια- και αυτή η ομάδα θα παραμείνει περίπου σε αυτό το μέγεθος. Θα έρθουν κάποιοι  ακόμα, θα φύγουν κάποιοι, αλλά είπα επίσης ότι, «Δεν αναλαμβάνω καινούργιους μαθητές. Μόνο αυτούς που δούλεψα μαζί τους στις Σχολές Μυστηρίου, με λίγες εξαιρέσεις, αλλά όχι με  περισσότερους». Τα επόμενα τρία με πέντε χρόνια θα τα καταφέρουμε πολύ καλά. Θέλω να πω, δεν θα υπάρχουν αυτές οι αναταράξεις που περάσαμε παλιά.

ΑΛΙ: Ω, ωραία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα γίνει ολοκληρωτική ενσωμάτωση.Και οι συζητήσεις θα επικεντρώνονται γύρω από, «Οπότε ποιες είναι οι δυσκολίες για έναν ανθρώπινο Μάστερ»; Και – δεν θέλω να μπω σε αυτό τώρα- αλλά θα στήσουμε κάποια σκηνικά γι’ αυτούς που θα έρθουν μετά από εσάς.

Αυτό που θα συμβεί σε τρία με πέντε χρόνια – και έχω ήδη αρχίσει να κάνω κάποιες μετρήσεις, και  έχω μια αίσθηση ότι θα συμβεί λίγο νωρίτερα – αυτό που θα συμβεί είναι,  ότι θα γίνει ένα άνοιγμα σε ευρεία κλίμακα, μία έκρηξη.  Θα μαθευτεί, κι όχι επειδή εμείς θα το επιδιώξουμε.  Αλλά θα κυκλοφορήσουν τα νέα, «Κάτι συμβαίνει εκεί πέρα», και θα επικεντρωθούν με ανανεωμένο ενδιαφέρον στους Σώμπρα. Και θα γίνει με γρήγορους ρυθμούς, θα γίνει με μανία, και θα είναι δύσκολο ως ένα βαθμό, επειδή εσείς, το προσωπικό του Βυσσινί Κύκλου, ο Κώλντρε και η Λίντα  θα θέλετε θα να μείνετε σε αυτή την άνετη αρένα που βρισκόμαστε όλοι μαζί. Και ξαφνικά όλοι θα χτυπάνε την πόρτα ψάχνοντας το μαγικό ελιξίριο.

Αυτό θα είναι το δύσκολο στάδιο. Ξαφνικά, θα βγει προς τα έξω, ότι όχι μόνο ένας ή δύο, αλλά χιλιάδες χιλιάδων άνθρωποι τώρα αφήνουν την ενέργεια να τους υπηρετεί. Δεν το συζητάνε – συμβαίνει. Και, ω, θα έχετε ένα σωρό προσφορές, ακόμα και για ταινίες στο Χόλυγουντ,  κυριολεκτικά – ναι, το φαντάζεστε; ( γέλια) Προσφορές για ταινίες στο Χόλυγουντ, και θα έχετε επίσης άτομα που θα έρχονται σε σας – αυτό ήδη συμβαίνει – και θα σας ζητάνε το υλικό σας- τα Shouds, τα εργαστήριά μας και τις συγκεντρώσεις μας, τα μαθήματά μας- και θα τα αλλοιώνουν. Θα τα εμπορευματοποιούν. Θα  – θα πω την λέξη που ο Κώλντρε δεν θέλει να πω – αλλά θα σας κλέψουν το υλικό, και όταν το κάνουν αυτό, δεν θα έχει την ίδια ουσία με αυτό που κάνουμε εμείς εδώ.

Όλα αυτά  είναι προσεκτικά σχεδιασμένα από όλους εμάς στις άλλες σφαίρες, στο Βυσσινί Συμβούλιο, από εσάς, για να είναι απόλυτα κατάλληλα και πάντα, μα πάντα μα πάντα στην υπηρεσία σας. Ποτέ να μην σας τα κλέψουν, ποτέ να μην προσπαθήσουν να τα γκουρο-ποιήσουν, ποτέ να μην επικεντρωθούν πουθενά αλλού παρά μόνο σε εσάς, σε όλους όσους περνάτε όλα αυτά. Και αυτό θα είναι μια πρόκληση. Θα είναι μια νομική πρόκληση. Θα είναι μια πρόκληση καρδιάς, όταν οι άνθρωποι θα παίρνουν αυτό το υλικό και θα το μετατρέπουν σε κάτι ,που εσείς κι εγώ ξέρουμε καλά ότι δεν είναι σωστό. Ως ενός σημείου το κάνουν και τώρα, αλλά σε πολύ πιο μικρή έκταση σε σχέση με το μέλλον.
Οπότε, θα μείνουμε δεμένοι, σφιχτοί, επικεντρωμένοι σε αυτή την ομάδα, μαζί με όλους εσάς τα επόμενα χρόνια, και μετά – μπουμ!- εκτοξεύεται. Και είναι γραφτό να ανοίξει διάπλατα. Δεν θα γίνει κατά λάθος, είναι γραφτό να εκτοξευτεί. Αλλά θα σας δημιουργήσει πολλές προκλήσεις,  όταν ξαφνικά θα ανάψει ένας προβολέας πάνω από το κεφάλι σας, κι εσείς το μόνο που θα θέλετε είναι, να χαρείτε την ζωή σας. Θα θέλετε να ζήσετε την ζωή σας τώρα σαν συνειδητοί δημιουργοί, και ξαφνικά θα σας χτυπάνε την πόρτα, στην κυριολεξία, και θα θέλουν να μάθουν τί είναι αυτό που έχετε. Θα θέλουν να είστε γκουρού. Και, παρόλο που αυτό είναι δελεαστικό, τελικά θα συνειδητοποιήσετε ότι δεν είναι αυτό που θέλετε, δεν είστε εδώ γι αυτό. Έτσι λοιπόν, αυτό εννοώ όταν μιλάω για « τρία με πέντε χρόνια».

Όλα όσα περάσατε και όλες τις βλακείες που είχαν- πφφ!– τελειώσαμε με αυτά. Ναι. Ωραία.  Αλλά αυτό μου έδωσε την ευκαιρία να σας κάνω μια μικρή διάλεξη. Ένας ακόμα, σε ποιο σημείο του σώματος  το νοιώθετε;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έκανα ένα σχόλιο πριν. Δεν ξέρω αν έγινε αντιληπτό… ( το κοινό λέει «Ω!» σχετικά με το σπασμένο χέρι της Μαίρη Σου). Είπα ότι το σώμα και το μυαλό τώρα πια είναι το ίδιο. Δεν είναι ξεχωριστά. Πάντα πιστεύατε ότι το μυαλό βρισκόταν  κάπου αλλού. Το μυαλό παίρνει τώρα την δικαιωματική του θέση σαν μέρος του βιολογικού σώματος. Θέλω να πω, είναι προσαρμοσμένο στο φυσικό σώμα, χρειάζεται τους ώμους και τα χέρια σας και τα πόδια σας, αλλά τώρα παίρνει φυσική υπόσταση.  Δεν είναι το κέντρο εξουσίας ή η διάνοια ή κάτι τέτοιο. Ενώνεται με το σώμα. Οπότε, ναι.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Μια ακόμα…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θέλεις να μας εξηγήσεις το….

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Ατύχημα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ατύχημα. Ήταν ατύχημα; Τι συνέβη;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Έπεσα από το ποδήλατο.Και έπαθα διάσειση και έσπασα το αριστερό μου χέρι ( ο Αντάμους χειροκροτάει για λίγο, το κοινό γελάει).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πόσο ντρέπομαι! ( ο Αντάμους γελάει)

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Μόνο εσύ χτυπούσες παλαμάκια! ( γελάει)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πότε συνέβη, αγαπητή μου;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Την Τρίτη.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Την Τρίτη. Δεν σας έλεγα ότι θα σας συμβούν παράξενα πράγματα αυτή την εβδομάδα; Ναι, ναι. Τι συνέβη; Εννοώ, πραγματικά τι συνέβη;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: «bump and fill», θέλω να ελπίζω. (* εξηγεί παρακάτω, αλλά κυριολεκτικά σημαίνει : χτυπάω και γεμίζω)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ακριβώς! Ακριβώς ( η Μαίρη Σου γελάει). Ακριβώς. Ξέρεις, μερικές φορές είσαι λίγο διανοητική.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Ναι. Κι έτσι, το μυαλό μου σαν να δέχτηκε ένα χτύπημα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, το μυαλό σου δέχτηκε ένα χτύπημα, αλλά εσύ χαμογελάς.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Οκ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, όχι, ειλικρινά. Δεν χρειάζεται να το κάνετε όλοι έτσι, αλλά όχι, ήταν πραγματικά πανέξυπνο, κατά κάποιον τρόπο. Ήξερες τι θα γινόταν σήμερα εδώ, τι θα κάναμε. Και λες, «Ω θεούλη μου! Μερικές φορές κολλάω τόσο πολύ, και ο άνθρωπός μου τα εκλογικεύει όλα αυτά». Σωστά;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και είναι σαν, «Ξέρω τι θα κάνω. Θα κάνω σαν παιδί. Θα πέσω από το ποδήλατο. Θα…» Έσπασες  το χέρι σου ή απλά…

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Όχι, το έσπασα. Αλλά δεν έπαθα εξάρθρωση.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκ. Και έπαθες και διάσειση. Τι άλλο;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Έχω απίστευτες μελανιές…. Σε όλο μου το σώμα ( γελάει).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, δεν θα σε βάλω να μας τις δείξεις ( η Μαίρη Σου γελάει), αλλά μπορεί αργότερα κάποιοι να ενδιαφέρονται. Ναι, δεν σας συνιστώ το bump and fill αλλά μερικές φορές χρειάζεστε ένα γερό χτύπημα.

ΛΙΝΤΑ: Μπορείς να δώσεις έναν ορισμό για το ¨ bump and fill ¨; Υπάρχουν άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, bump and fill . ( Ο Τοβίας μίλησε για το «bump and fill» στο  The Beauty of Life. * Η ομορφιά της ζωής)

ΚΕΡΡΙ: Δείξε μας! ( γέλια)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έλα εδώ! Η αγαπητή Κέρρι λέει, «Ναι. Δείξε μας», και είναι σαν να λέει, οκ, ξέρετε. Οπότε. Είναι όταν στραβοπατάς και πέφτεις .

ΚΕΡΡΙ: Δεν είναι αρκετά καλό ( γέλια). Θέλω να πω, εσύ έχεις τις ικανότητες. Για να δούμε…

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και τι θα γίνει αν ο Κάλντρε πάθει διάσειση και δεν μπορεί να ολοκληρώσει αυτό το πράγμα;

ΚΕΡΡΙ: Bump and fill!

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, bump and fill .Σε ευχαριστώ. Περαστικά. Όχι, το bump and fill  μιλάει για μια κατάσταση , ένα ξαφνικό ατύχημα – πέφτετε από τις σκάλες, πέφτετε από το ποδήλατο, είστε σε μια εκδρομή με ένα μάτσο Σώμπρα και παθαίνετε ένα ατύχημα και όλοι…. Ξέρετε, ένα ξαφνικό ραγδαίο συμβάν.

Τώρα, σε γενικές γραμμές συμβαίνει σε όλα τα παιδιά, επειδή δεν έχει μπει μέσα σας ακόμα η θεϊκότητά σας, το πνεύμα σας δεν έχει μπει ακόμα μέσα σας, μέχρι την ηλικία των δύο ετών, οπότε κατά κάποιο τρόπο είστε σαν ένα όστρακο. Έχετε λίγη προσωπικότητα και ένα όνομα, κι αυτό είναι όλο. Και μετά , αργά- αργά αρχίζει να μπαίνει μέσα σας και χρειάζεται περίπου 18 με 21 χρόνια για να εισέλθει.

Αλλά, ειδικά σαν παιδί, θα πέσετε από ένα δέντρο. Θα πέσετε  πάνω σε έναν τοίχο χωρίς εμφανή λόγο. Θα φάτε τούμπα. Κάποιος άλλος θα σας κοπανήσει στο κεφάλι, στο προαύλιο του σχολείου. Όλα αυτά είναι bump and fills, και είναι εκείνη η στιγμή που ξαφνικά – σναπ!– βγαίνετε από το σώμα σας, βγαίνετε εκτός λογικής και- γουσσς!-  εισέρχεται μέσα σας μια μεγάλη ποσότητα πνεύματος ή θεϊκότητας, όπως θέλετε πείτε το. Παίρνετε αρκετή ποσότητα, που αποκτά  ανθρώπινη μορφή.

Τώρα, είσαι πάνω στο ποδήλατό σου – σαν να ξανάγινες παιδί- ξέρεις, και πέφτεις από το ποδήλατο. Τι σε έκανε να πέσεις;

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Υπήρχε ένα κενό στο οδόστρωμα αρκετά μεγάλο και όταν προσπάθησα να το καβαλήσω, έχασα την ισορροπία μου.Έπεσα στο χαντάκι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Είχε πέτρες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και φυσικά φορούσες κράνος.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Οπωσδήποτε φορούσα κράνος.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Ωραία. Οπότε, σε γενικές γραμμές είσαι καλά. Θα γίνεις καλά.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Σε γενικές γραμμές, ναι.Θα μπορούσε να είναι και χειρότερα! ( γελάει)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Θα μπορούσε να είναι πολύ χειρότερα, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να ήταν. Χτύπησες και γέμισες με την σωστή ποσότητα. Βγήκες από το μυαλό σου. Έλαβες μια τεράστια ποσότητα εμφύσησης (* infusion εδώ μιλάει για την εμφύσηση πνεύματος και θεϊκότητας, που διεισδύει μέσα μας όταν συμβαίνει το bump and fill) και είσαι μια χαρά. Στέκεσαι εδώ χαμογελαστή και μου μιλάς γι αυτό το θέμα, κι εγώ σε ενθαρρύνω.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Σε ευχαριστώ ( γελάει).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, έπρεπε να βγεις από την ρουτίνα του μυαλού. Πέρασες πάρα πολλά χρόνια πνευματικών σπουδών σε περασμένες σου ζωές , και παρόλο που είναι συναρπαστικό, προκειμένου να τα μετατρέψεις σε εμπειρία θα πρέπει να σταματήσεις να τα σπουδάζεις και να τα κάνεις πράξη. Και αυτό ακριβώς έκανες.

Οπότε, θα έλεγα ότι σε γενικές γραμμές είσαι μια χαρά. Το μυαλό σου μπερδεύτηκε.

Όχι, είναι καλό αυτό, επειδή χρειαζόταν να επανευθυγραμμιστεί. Θα εξακολουθήσεις να έχεις την ανθρώπινη νοημοσύνη, αλλά το μυαλό σου τώρα θα πάει στα μετόπισθεν, θα πάψει να είναι το κέντρο της συνείδησης. Δεν είναι πια. Το κέντρο συνείδησης είσαι Εσύ, το Εγώ Είμαι. Δεν είναι πια το μυαλό, κι αυτό είναι ένα μεγάλο βήμα για σένα.
Ωραία. Σε ευχαριστώ.

ΜΑΙΡΗ ΣΟΥ: Σε ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, όλοι σας νοιώσατε κάτι διαφορετικό την περασμένη ή την προπερασμένη εβδομάδα. Κάποιοι από εσάς χτυπήσατε και γεμίσατε, κάποιοι από εσάς απλά νοιώσατε μαζική κατάθλιψη. Κάποιοι από εσάς νοιώσατε εντελώς  κενοί. Κάποιοι από εσάς , πολύ αγχωμένοι – και ξέρω ότι καλύπτω μια ευρεία γκάμα – αλλά υπήρξαν διαφορετικά συναισθήματα. Το κυριότερο πράγμα που παρατήρησα αυτές τις εβδομάδες , σε βιολογικό επίπεδο, αν και όχι σε όλους, παρατήρησα ότι ήταν στην καρδιά, κάτι που ειπώθηκε από την πρώτη στιγμή από την Ελίζαμπεθ. Η καρδιά – ίσως κάποια πίεση, κάποια μελαγχολία, μια αρρυθμία ή οτιδήποτε – και είναι απολύτως κατάλληλο στο σημείο που βρισκόμαστε τώρα.

Η καρδιά, που μπορείτε να την θεωρείτε το κέντρο ενέργειας του φυσικού σώματος και το κέντρο αγάπης και όλα τα υπόλοιπα, αλλά η καρδιά νοιώθει πού βαδίζετε, και έχει λαχτάρα. Μια λαχτάρα τόσο στο να  προχωρήσετε μέσα  στην δημιουργία σας , όσο και στο να πάτε πίσω στις ανθρώπινες αναμνήσεις. Οπότε, όλα ενώνονται στην περιοχή της καρδιάς. Για κάποιους από εσάς ήταν το στομάχι. Παρατηρήσατε περισσότερο το στομάχι, είναι κάτι που καταβάλλει την καρδιά, αλλά το κυριότερο θέμα θα έλεγα είναι η καρδιά.

Και ξέρετε, μετατρέπεται σε μια μελαγχολική εκτίμηση για όλα όσα περάσατε. Σαν να λέμε, «Ω, ουάου. Τώρα φεύγουμε. Τα αφήνουμε πίσω μας όλα αυτά. Πάμε σε ένα καινούργιο μέρος», και υπάρχει αυτό το τσίμπημα στην καρδιά. Αλλά ταυτόχρονα υπάρχει μια λαχτάρα να γυρίσετε πίσω, στον φυσιολογικό σας εαυτό, σε αυτό που πραγματικά είστε. Αυτό θα κάνουμε στην Ανάδυση.

Έτσι λοιπόν, αντιδράσεις του σώματος, χτυπήματα και γεμίσματα. Σημειώθηκαν αρκετά χτυπήματα και γεμίσματα αυτή την εβδομάδα και αν μας ακούτε, αν ζήσατε αυτή την εμπειρία, αν το αναρτήσατε στα κοινωνικά σας δίκτυα για να το δουν κι άλλοι, δεν είστε μόνοι! Μαζί το περνάμε όλο αυτό.

Ανάδυση- Λογότυπο και Παρουσίαση

Οπότε, χωρίς άλλη φασαρία , θέλω να περάσω στον ένα από τους δύο λόγους, για τους οποίους ήρθαμε εδώ σήμερα.

Καθώς μπαίνουμε στην Ανάδυση, θα κάνω κάνα δυο πράγματα πρώτα. Θέλετε να ανεβάσετε την εικόνα  της Ανάδυσης στην οθόνη; Αν μπορούσατε να ακούσετε την ιστορία, που κρύβεται πίσω από αυτά που πέρασε το προσωπικό (* του Βυσσινί Κύκλου), καθώς είχαμε διαφορετικές απόψεις, σχετικά με το ποιο θα ήταν το αντιπροσωπευτικό  λογότυπο , κι αυτό εδώ ( στην οθόνη) είναι το αγαπημένο μου. Μου αρέσει ιδιαίτερα , και μιλάω σαν Αντάμους, αλλά πιστεύω ότι και  η Λίντα και ο Κώλντρε το προτιμούν περισσότερο από τα άλλα. Μου αρέσει, επειδή η Ανάδυση – τι αναδύεται; Τι αναδύεται εδώ πέρα;

Αυτό που έχουμε στην πραγματικότητα είναι οι τρεις τομείς, οι τρεις όψεις  – ο άνθρωπος, ο Μάστερ, το θεϊκό. Και αν το προσέξετε καλά – πώς το λέτε αυτό, Λίντα;
ΛΙΝΤΑ: Άπειρο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι άπειρο;

ΛΙΝΤΑ: Τριάδα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η άπειρη τριάδα ή η άπειρη θεϊκότητα. Δεν είναι πια ξεχωριστά. Στο παρελθόν,  αυτά τα κομμάτια ( στην μια πλευρά) ήταν κρυμμένα από αυτό το κομμάτι ( στην άλλη πλευρά). Τώρα είναι σαν να βλέπετε σχεδόν το άπειρο και είναι στο εσωτερικό μέρος. Δεν φαίνεται από έξω. Μιλάμε για Ανάδυση και οι στιγμιαίες εικόνες κατεδαφίζουν κάτι. Ναι, κατά κάποιον τρόπο, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι αυτό που κάνουμε είναι  συγχώνευση.

Συγχώνευση είναι η σωστή λέξη. Ανάδυση, συγχώνευση, ένωση της συνειδητής επίγνωσης του ανθρώπου, του Μάστερ, του Εγώ Είμαι, και τις ακτίνες του Εγώ Είμαι, την εμπειρία του Εγώ Είμαι. Η κάθε ακτίνα του Εγώ Είμαι αντιπροσωπεύει επίπεδα εμπειρίας. Οι ακτίνες μετά πάνε στον Μάστερ. Μέχρι τώρα, ζούσατε μια εμπειρία και την αναλύατε και την κρίνατε. Ήταν είτε ευτυχισμένη είτε δυσάρεστη. Τώρα πηγαίνει στον Μάστερ και την αποστάζει σε σοφία. Και πολλά και διαφορετικά επίπεδα σοφίας. Η σοφία δεν είναι μονοδιάστατη. Υπάρχουν πολλά και υπέροχα κομμάτια σοφίας. Θα  πούμε αρκετά πράγματα γι’ αυτό στο Keahak και στα Shouds. Υπάρχουν πολλές διαβαθμίσεις. Υπάρχει ένα φάσμα σοφίας. Δεν είναι μόνο ένα πράγμα, κι αυτή είναι η ομορφιά της. Καθώς θα μαθαίνετε πώς να μπαίνετε στην σοφία σας, θα μάθετε ότι υπάρχει σοφία που είναι πολύ αισθησιακή και σοφία που είναι πολύ απλή. Υπάρχει σοφία που τραγουδάει. Θα μπούμε σε αυτό αργότερα.

Έτσι λοιπόν ο Μάστερ τα παίρνει όλα από τον άνθρωπο και τα φέρνει στην σοφία, κι αυτό είναι το δώρο του Εγώ Είμαι. Όχι ότι το Εγώ Είμαι χρειάζεται δώρα, αλλά το Εγώ Είμαι απλά αγαπάει τις εμπειρίες του και την σοφία του, κι έτσι υπάρχει αυτή η ροή επιστροφής στο Εγώ Είμαι.

Φανταστείτε το «Εγώ Είμαι, Εγώ Υπάρχω» να είναι απλά μέσα στην χαρά της ύπαρξης. Δεν χρειάζεται τίποτε, αλλά έχει έναν διαρκή οργασμό Εαυτού, που ξεχειλίζει και ξεχύνεται προς τα έξω και μετά επιστρέφει πάλι μέσα, απλά και μόνο για χάρη της δημιουργίας, απλά και μόνο για χάρη της ύπαρξης. Μόνο για την χαρά. Χωρίς τύψεις, χωρίς θλίψη. Όλα μέσα στην χαρά. Οπότε αυτό διαρκώς γεμίζει την κούπα του Εγώ Είμαι, και μετά το Εγώ Είμαι λάμπει ξανά προς στον άνθρωπο λέγοντας, «Πήγαινε να ζήσεις την εμπειρία ξανά. Πήγαινε να βιώσεις την εμπειρία. Μην ανησυχείς για το παρελθόν. Έχει μετατραπεί σε σοφία. Ζήσε εμπειρίες στην ζωή σου».

Πρόσφατα στο Keahak έκανα μια ερώτηση, «Τι εμπειρία θα θέλατε να ζήσετε»; Επειδή θα έχετε το δικαίωμα επιλογής. Δεν θα σας συμβεί έτσι απλά. Δεν θα ζήσετε ξανά ημέρες πεπρωμένου, όπου θα σας συμβαίνουν διάφορα χωρίς να ξέρετε το γιατί. Θα αρχίσετε να επιλέγετε συνειδητά τις εμπειρίες σας. Και πίεσα πολύ αυτούς που παρακολουθούν το Keahak  και  επανέλαβα την ερώτηση με έμφαση «Τι εμπειρία θέλετε να ζήσετε»; Επειδή τα πιο συνηθισμένα πράγματα είναι «Χρήματα» και «Τα παιδιά μου να μου φέρονται καλά» και «Χρειάζομαι ύπνο». Ααα! ( γέλια).

Τι εμπειρία θέλετε να ζήσετε; Επειδή όταν μπορείτε να φέρετε την συνείδησή σας σε αυτό το επίπεδο – τί εμπειρία θέλετε να ζήσετε; – θέλω να πω, αποστάξτε το αυτό , και όχι μόνο για τις ανθρώπινες ανάγκες. Τί εμπειρία θα θέλατε να ζήσετε με πάθος και με χαρά; Όταν φτάσετε σε αυτό το σημείο, όταν μπορείτε να το ορίσετε, όταν μπορείτε να το δείτε καθαρά, δεν θα χρειάζεται να ανησυχείτε για τα τετριμμένα ανθρώπινα πράγματα πια. Έχουν τακτοποιηθεί, και γιατί; Επειδή οι ενέργεια σας υπηρετεί, αντί να σας επιτίθεται. 

Όταν μπορείτε να ορίσετε, « Έι ! Αυτή την εμπειρία θέλω να ζήσω «, και όχι, «Θέλω να ταξιδέψω σε τρεις διαφορετικές χώρες» ή τότε παλιά που είχα κάνει την ερώτηση, ξέρετε, αν είχατε τρεις ευχές , τι θα ζητούσατε- «Να κάνω καταδύσεις» – οκ, αλλά νομίζω ότι τώρα μάλλον έχουμε ένα ανώτερο κάλεσμα. Αυτά τα πράγματα απλά συμβαίνουν.  Όλες οι ανθρώπινες ανάγκες έχουν τακτοποιηθεί, αλλά τί εμπειρία θα θέλατε να ζήσετε; Θέλετε να ζήσετε την εμπειρία του αισθησιασμού; Θέλετε να ζήσετε την εμπειρία της βαθιά αίσθησης του απλά να είστε; Τέτοια πράγματα. Όταν φτάσετε σε αυτό το σημείο, και είμαστε σε αυτό το σημείο, όλα τα άλλα τακτοποιούνται από μόνα τους. Οι λογαριασμοί σας, το αυτοκίνητό σας, η επιθυμία σας να ταξιδέψετε , οτιδήποτε – όλα μπαίνουν στην θέση τους.

Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι μου αρέσει αυτή η συγκεκριμένη παρουσίαση της Ανάδυσης, επειδή τα συμπεριλαμβάνει όλα. Όλα δένουν μεταξύ τους. Το ένα αναδεικνύει την λάμψη του άλλου. Οπότε – δέχτηκα   κάποια αιτήματα πριν και θα ήθελα να τα ικανοποιήσω – ας ξαναδείξουμε την παρουσίαση. Και αφήστε με να σας πω κάποια πράγματα πριν πάμε στα αιτήματα.

Αν μπορείτε αληθινά να το νοιώσετε, την ενότητα του, την ουσία όλων όσων κάναμε μαζί όλα αυτά τα χρόνια, οπτικά – θέλω να πω , όχι οπτικά, ενεργειακά – όλα μέσα στην σύντομη αυτή παρουσίαση. Θέλω να πω, είναι ευχάριστο να το παρακολουθείς , αλλά το προσωπικό κουράστηκε πολύ για να το φτιάξει. Δεν μπορώ να σας πω πόσο πολύ κουράστηκαν.  Προσπαθούσαν να το κάνουν σωστά από άποψη δημιουργικότητας. Αυτό που δεν είχαν συνειδητοποιήσει είναι ,ότι προσπαθούσαν να το κάνουν σωστά ενεργειακά. «Πώς θα το βγάλουμε εκεί έξω»; Η αντίθεση, και θα το δείτε στις λέξεις, η αντίθεση ανάμεσα στο πώς ήταν παλιά τα πράγματα και στο πώς είναι τώρα. Η ενέργεια που εκπέμπεται από εδώ. Και, ας παίξουμε το βίντεο. Θα σχολιάσω μετά. Σβήστε τα φώτα, παρακαλώ.

( παίζει η εισαγωγή της Ανάδυσης)
Mπορείτε να δείτε αυτό το νέο βίντεο για την Ανάδυση εδώ: 

Χμ ( κάποια χειροκροτήματα). Είναι 19 χρόνια. Δεκαεννιά χρόνια μαζί, και θέλω να γελάσω. Το προσωπικό δυσκολεύτηκε πάρα πολύ με τις λεπτομέρειες. Δεν ξέρω πόσα προσχέδια έκαναν. Ίσως η Τζιν να ξέρει.

ΤΖΙΝ: Σχεδόν 20.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σχεδόν 20 προσχέδια, ξέρετε, κι αναρωτιόντουσαν τι πήγαινε στραβά. Λοιπόν, προσπαθείς να αποστάξεις  τα πάντα μέσα σε αυτό, ενεργειακά, να βάλεις την ενέργεια εκεί μέσα.

Τελειότητα

Θέλω να τονίσω κάτι πολύ σημαντικό και ήμουν αμετακίνητος πάνω σε αυτό με τον Βυσσινί Κύκλο, με το προσωπικό, γύρω από την τελειότητα. Αν πρόκειται να κάνετε κάτι από εδώ και στο εξής στην Ανάδυση, κάντε το καλά. Μην το κάνετε όπως θα το έκανε ο παλαιός άνθρωπος, στα μισά του δρόμου. Αν πρόκειται να ζήσετε, ζήστε καλά. Μπορείτε να το πείτε ποιότητα ή στυλ ή κομψότητα ή οτιδήποτε. Αλλά αν πρόκειται να μείνετε εδώ , μέσα σε αυτό το φυσικό σώμα, κάντε το καλά. Αν πρόκειται να κάνετε κάποιο βίντεο, κάντε το καλά.

Το να το κάνεις καλά δεν σημαίνει να το σκέφτεσαι πάρα πολύ. Σημαίνει να βάλεις την συνείδησή σου σε αυτό, να βάλεις τον Εαυτό σου μέσα. Είναι ο τρόπος του δημιουργού. Ο άνθρωπος μερικές φορές  ήταν τσαπατσούλης ή, στην χειρότερη περίπτωση, χρησιμοποιούσε τις δημιουργίες του για χειρισμό. Αλλά αν πρόκειται να κάνετε κάτι, αν πρόκειται να χτίσετε ένα σπίτι, κάντε το καλά. Ο παλιός άνθρωπος μπορεί να έλεγε, «Λοιπόν, δεν έχω χρήματα». Ο Μάστερ λέει, «Θα πετύχει. Κάνε το καλά». Αν πρόκειται να ταξιδέψετε, κάντε το καλά. Αν πρόκειται να κάνετε ένα πάρτι στο σπίτι σας, κάντε το καλά. Δεν σημαίνει ότι θα σας πάρει περισσότερο χρόνο και προσπάθεια.  Τελικά, θα σας πάρει λιγότερο χρόνο και κόπο. Αλλά βάλτε την συνείδησή σας μέσα σε οτιδήποτε πρόκειται να κάνετε.

Ας πούμε ότι πρόκειται να κάνετε ένα τραπέζι. Ο άνθρωπος θα αναλάμβανε όλες τις λεπτομέρειες, τις προετοιμασίες και το πλάνο και την καθαριότητα και όλα τα υπόλοιπα. Κάντε το καλά σημαίνει, «Εγώ Είμαι Εδώ. Εγώ Είμαι Εδώ σε αυτό το τραπέζι που θα κάνω». Βάλτε μέσα την συνείδησή σας. Όλα τα υπόλοιπα ευθυγραμμίζονται. Όλα τα υπόλοιπα μπαίνουν στην υπηρεσία σας. Η ενέργεια ακολουθεί πάντα από πίσω. Ποτέ δεν θα έρθει από μπροστά να σας επιτεθεί. Πάντοτε θα σας υποστηρίζει. Κάντε το καλά. Και πάλι θα το πω, δεν χρειάζεται κόπο. Δεν χρειάζεται πολύ σκέψη. Βάλτε μέσα στο «Εγώ Είμαι Εδώ» σε οτιδήποτε κι αν κάνετε. Αν πρόκειται να ξεκινήσετε μια επιχείρηση, κάντε το καλά. «Εγώ Είμαι Εδώ».

Και θα αναδυθεί η φυσική χάρη, η φυσική έκφραση.  Μετά θα είστε πολύ περήφανοι όταν το δείτε  το βίντεο, όταν το σπίτι τελειώσει, όταν η επιχείρησή σας απογειωθεί. Θα τα κοιτάτε και θα λέτε, «Το έκανα σαν Μάστερ. Όχι σαν άνθρωπος. Δεν έχει ατέλειες. Δεν εμπόδισα την ενέργειά μου. Το έκανα σαν Μάστερ».

Θα βλέπετε τις δημιουργίες σας σαν πραγματικά έργα τέχνης, παρά σαν αγγαρεία. Από εδώ και στο εξής θα σας πιέζω πολύ. Κάντε το καλά. Θα σας ρωτάω, « Το έκανες καλά; Το έκανες σαν Μάστερ»; Και έχω σκοπό να διασφαλίσω ότι αυτός είναι ο προορισμός μας. Αυτό θα είναι ένα από τα πραγματάκια που θα κάνουμε, όπως λέω, στα επόμενα τρία με πέντε χρόνια. Αυτό θα είναι κάτι που θα κάνει τους άλλους να σας προσέξουν, την ομάδα σας και εσάς προσωπικά. «Πώς και τα κάνουν όλα τόσο καλά και φαίνεται να είναι τόσο εύκολο;»

Οπότε, ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή. Θα αφιερώσουμε εδώ λίγη ώρα. Έχουμε ακόμα  να καλύψουμε πολλά. Κάντε το καλά, εντάξει; Οκ. Ωραία. Ωραία. Κάντε το εκεί που νοιώθετε ότι είναι η δική σας δημιουργικότητα, άσχετα με το τι είναι, άσχετα με το αν θα συμπεριλαμβάνει άλλους ανθρώπους. Φέρτε τον Μάστερ σας στην δουλειά .( ο Αντάμους γελάει). Οπότε, εντάξει.

Αποστάζοντας  τα Πάντα  – Μεράμπ

Κοιτάξτε  τώρα τι θα κάνουμε. Θα βάλουμε λίγη μουσική. Να ξεκινήσει η μουσική. Θα κάνουμε μια μεράμπ. Θα πάρουμε όλα όσα κάναμε στις τελευταίες 19 Σειρές και θα τις ενώσουμε σε μία – ναι, ναι. Ε, γιατί όχι;

( η μουσική ξεκινάει)

Το βίντεο ήταν μια αναπαράσταση, οπότε τώρα , καθώς η μουσική θα παίζει, και θα κάνουμε την μεράμπ μας, ας πάρουμε όλα όσα έχουμε κάνει. Ακόμα κι αν δεν ήσασταν εδώ και τα 19 χρόνια, ήσασταν. Το ξέρω ότι το ξέρατε, αλλά ας πούμε ότι ήρθατε στον Βυσσινί Κύκλο πριν ένα χρόνο, ήσασταν εδώ. Ας πάρουμε όλες αυτές τις υπέροχες  διδασκαλίες του Τοβία, τις κεντρικές μας διδασκαλίες, τις κεντρικές σας διδασκαλίες, ουσιαστικά. Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή και ας τα αποστάξουμε όλα αυτά.

(παύση)

Σας είπε για την καταγωγή σας ,ο Τοβίας, από πού προήλθατε, για τις αγγελικές οικογένειες.

Ναι, ήταν εκείνος που είπε, ότι είστε οι εκπρόσωποι των αγγελικών οικογενειών σας. Πιθανόν το ξεχάσατε στην διαδρομή, αλλά όχι, έτσι είναι. Ήλθατε σε αυτό το πράγμα που λέγεται η Τάξη του Τόξου, η πρώτη συγκέντρωση όλων των αγγελικών οικογενειών. Ήταν μια πραγματικά εντυπωσιακή συγκέντρωση.

Στην Τάξη του Τόξου αποφασίστηκε, ότι ο μόνος τρόπος για να μπορέσετε να κατανοήσετε την ενέργεια ήταν να δημιουργήσετε αυτό το μέρος, την Γη. Ο μόνος τρόπος για να κατανοήσετε τι  ήταν πραγματικά η συνείδηση, ήταν αν φτιάξετε αυτό το μέρος , την Γη. Και ο Τοβίας διηγείται  την ιστορία, όπου έγινε αυτή η τεράστια μάχη, η σύγκρουση κάτι σαν τον Πόλεμο των Άστρων, για να δοθεί λύση. Αλλά εγώ επιλέγω να λέω ότι το θέμα δεν ήταν οι πόλεμοι, αλλά η έντονη περιέργεια.

Οπότε, δημιουργήθηκε αυτό το μέρος, η Γη, και οι φυσικοί τομείς , και ήρθατε εδώ. Πρώτα, σαν μία πνευματική ύπαρξη και αργότερα σαν μια ενσωματωμένη βιολογική ύπαρξη. Ας τα πάρουμε όλα αυτά και ας τα ενώσουμε.

Όλες τις ενσαρκώσεις στην Λεμουρία και στην Ατλαντίδα. Ω, η Ατλαντίδα, υπέροχη εποχή αγάπης, αλλά επίσης, μια εποχή καταστροφής και κατάρρευσης.

Ας τα πάρουμε όλα αυτά….

Όλες τις  ενσαρκώσεις που αγκαλιάζουν την ενσάρκωση του Γέσουα…. τις  εποχές των Σχολών Μυστηρίου,  και ας τις ενώσουμε, και μετά να τις ενώσουμε ξανά σε αυτή την ενσάρκωση, με την τόσο δυνατή δέσμευση για την Πραγμάτωσή σας, μακριά από τα συνηθισμένα πνευματικά θρησκευτικά μονοπάτια.

Όλα τα Shouds, όλα τα δάκρυα, όλες τις υπέροχες συγκεντρώσεις των Σώμπρα σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ας τα ενώσουμε όλα μαζί, τώρα.

Οι μέρες που ζήσατε σαν άνθρωποι.

Α! Όλα τα ανθρώπινα. Δεν ξέρω να πρέπει να γελάσω ή να κλάψω σε αυτό το σημείο. Όλα όσα ζήσατε  σαν άνθρωποι –  οι περιορισμοί, τα συναισθήματα, το αίσθημα της σκλαβιάς, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Να σας παίρνουν κάποιοι άλλοι την δύναμη.

Όλες τις εμπειρίες, ουάου! Να κάνετε οικογένειες, να έχετε εραστές. Να βλέπετε  τους αγαπημένους σας να πεθαίνουν, να φεύγουν.

Όλες τις απορίες και όλες τις περιπλανήσεις που ζήσατε σαν άνθρωποι, απορίες, στο πνευματικό σας μονοπάτι, «Τι θα συμβεί μετά»;

Ας τα πάρουμε όλα αυτά και ας γίνουμε οι Μάστερς και ας τα αποστάξουμε, ας τα φέρουμε στην σοφία, ακόμα και όποια απομεινάρια ενοχής ή ντροπής.

Δείτε για μια στιγμή αυτή την εικόνα, αυτό το έργο τέχνης για την καινούργια μας Σειρά. Άπειρη θεϊκότητα. Ο άνθρωπος με την εμπειρία του, τώρα ο Μάστερ να την φέρνει στην σοφία, και μετά το Εγώ Είμαι να εκπέμπει απλά την συνείδησή του , το φως του πάνω στις δημιουργίες του.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

( παύση)

Έτσι λοιπόν, τώρα είναι η ώρα.

Την λένε Ανάδυση. Την λένε  Πραγμάτωση.

Αυτό είναι, μπουμ.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή με αυτό και τώρα επιτρέψτε. Θέλω να πω, επιτρέψτε το Επιτρέπω. Με άλλα λόγια, έχουμε ένα Κβαντικό Επιτρέπω εδώ….

( παύση)

….όπου ο άνθρωπος  κάνει στην άκρη. Παύει να ανησυχεί και παύει να προσπαθεί. Απλά πάει στην άκρη και επιτρέπει. Αυτό είναι. Δεν χρειάζεται να δουλέψετε με το Επιτρέπω. Απλά επιτρέπετε.

(παύση)

Αντάμους, Αντάμους ( συλλαβίζει « Α- ντα-μους») δεν είναι κάποιο χωριουδάκι στην Ρουμανία. Είναι μια δημιουργία του Σαιν Ζερμαίν, δική μου. Είναι ένας τρόπος για να πλησιάζω τους Σώμπρα. Είναι μια δικιά μας δημιουργία , αυτός ο Αντάμους.

Ίσως να έχετε προσέξει ότι ο Αντάμους είναι λίγο διαφορετικός από τον Σαιν Ζερμαίν. Έχει μια τάση να βρίζει και να βλαστημάει. Έχει μια τάση να προκαλεί, να κεντρίζει, να μετακινεί την καρέκλα σας, να απευθύνεται στα makyo σας.  Σας κάνει να γελάτε. Σας κάνει να κλαίτε. Αλλά είναι μια υπέροχη σύνθεση όλων εμάς.

Αλλά μια στο τόσο, πρέπει να εμφανίζεται ο Σαιν Ζερμαίν, ξέρετε, εγώ, όχι με την εμφάνιση του Αντάμους. Μια στο τόσο δημιουργείται η ανάγκη να παραδοθεί κάποιο μήνυμα. Και, κατά περίεργο τρόπο,  επειδή ο Σαιν Ζερμαίν ήταν αυτός που ήταν μαζί σας στις Σχολές Μυστηρίου, υπάρχει μια μεγάλη ένταση. Ο Σαιν Ζερμαίν δεν είναι, εγώ δεν είμαι – είναι πολύ μπερδεμένο, ποιος είμαι; Ο Σαιν Ζερμαίν δεν αστειεύεται συχνά, θέλει να είναι συνέχεια καλοντυμένος, είναι πιο σοβαρός.

Αλλά μια στο τόσο είναι σημαντικό να  σας επισκέπτομαι  σαν Σαιν Ζερμαίν, που πραγματικά είμαι. Οπότε, προκειμένου να αποφύγουμε μια τεράστια  διπολική διαταραχή με τον Κώλντρε , μετέφερα αυτό το μήνυμα πριν λίγες μέρες, σαν Σαιν Ζερμαίν.

Οπότε, πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή, καθίστε αναπαυτικά και ακούστε τον εαυτό σας σε αυτό το μήνυμα.

Θεμελιώδεις Συνειδητοποιήσεις της Ανάδυσης

ΣΑΙΝ ΖΕΡΜΑΙΝ: Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Πολυαγαπημένος Σαιν Ζερμαίν.

Τώρα ήρθε η ώρα της Ανάδυσης και έρχομαι κοντά σας σαν Σαιν Ζερμαίν. Μου αρέσει η πράξη συνείδησης, όταν έρχομαι κοντά σας σαν Αντάμους. Ο Αντάμους είναι οι Σώμπρα της Νέας Ενέργειας, είναι Σώμπρα, ο καθένας από εσάς ξεχωριστά. Αλλά επιλέγω σε αυτή την περίπτωση, καθώς μπαίνουμε στην Ανάδυση, να έρθω κοντά σας σαν Σαιν Ζερμαίν.

Έρχομαι κοντά σας σαν Σαιν Ζερμαίν, επειδή είναι μια οικεία σας ενέργεια, από τις μέρες των Σχολών Μυστηρίου. Είναι μια ενέργεια που ο καθένας από εσάς μπορεί να νοιώσει, γυρνώντας πίσω στην δικιά μας εποχή του μυστικισμού και των σπουδών και της διασκέδασης και της χαράς στις Σχολές Μυστηρίου, επειδή τώρα είμαστε έτοιμοι για το επόμενο μεγάλο βήμα. Είμαστε έτοιμοι για την Ανάδυση – εδώ είμαστε τώρα – και καθώς το κάνουμε αυτή την στιγμή, σας ζητάω να πάρετε μια βαθιά αναπνοή στον μυστηριακό αέρα.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή στον μυστηριακό αέρα, είναι γύρω σας. Στον μυστικισμό των Σχολών Μυστηρίου. Στον μυστικισμό του ταξιδιού σας. Στον μυστικισμό του επόμενου βήματος, της Ανάδυσης.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή στον μυστηριακό αέρα.

Και πάρτε μια βαθιά αναπνοή στην σοφία. Η σοφία, αυτό που επίσης ονομάζεται ο Μάστερ, η σοφία τώρα μπαίνει μέσα σας. Η σοφία που εξισορροπεί όλες τις εμπειρίες του ανθρώπου. Η σοφία που μετριάζει, που μαλακώνει τις σκληρές γωνίες, που δίνει  νόημα στην εμπειρία.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή στον μυστηριακό αέρα και στην σοφία.

Καθώς μπαίνουμε τώρα στην Ανάδυση, υπάρχουν πολλές θεμελιώδεις αρχές, λαμπρές συνειδητοποιήσεις, αλλά και πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε πολύ καλά, καθώς  προχωράμε στα επόμενα βήματα. Αυτά ήταν σημαντικά . Αυτά είναι μερικές  θεμελιώδεις αρχές του επόμενου προορισμού μας.

Νοιώστε τις. Επιτρέψτε τις να είναι μέρος των δικών σας συνειδητοποιήσεων. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να τις αγκαλιάσει και τις καταλάβει. Οι βασικές σοφίες, καθώς προχωράμε στην Ανάδυση.

~Επιτρέπω

Τις περισσότερες τις έχετε ακουστά, δεν είναι καινούργιες, αλλά μια από τις πρώτες και ίσως η πιο σημαντική είναι το Επιτρέπω. Επιτρέψτε τον Εαυτό σας.

Τώρα, τίποτε δεν έρχεται  με κόπο ή με σκληρή δουλειά. Τίποτα δεν έρχεται με το ζόρι και δεν έχει μέσα του εξουσία. Γίνεται μέσω του Επιτρέπω.

Το Επιτρέπω, από μόνο του, δεν είναι προσπάθεια. Είναι άνοιγμα. Επιτρέψτε  την σοφία, επιτρέψτε  την συνείδηση, επιτρέψτε  τα μέσα στο σώμα σας, μέσα στην ύπαρξή σας, μέσα στην κάθε σας εμπειρία.

Το Επιτρέπω είναι κάτι πολύ προσωπικό. Δεν αφορά τον υπόλοιπο κόσμο. Δεν αφορά κάποιον άλλον άνθρωπο, κάποια  άλλη ύπαρξη. Αφορά τον εαυτό σας. Επιτρέπετε σε εσάς να είστε όλα όσα είστε.

Είναι τόσο βασικό. Είναι τόσο απλό. Επιτρέποντας, ανοίγοντας την καρδιά σας, ανοίγοντας το μυαλό σας, επιτρέποντας το Όνειρο της Ατλαντίδας, επιτρέποντας το όλον σας, να είστε εδώ αυτή την στιγμή.

Επιτρέπω. Πάρτε μια βαθιά αναπνοή στο Επιτρέπω.

Και όπως λέμε τόσο συχνά, είναι μια φυσική εξέλιξη. Είναι φυσική. Δεν χρειάζεται να ασχολείστε μαζί του. Δεν χρειάζεται να το προσπαθείτε. Είναι φυσικό. Είναι κάτι που συμβαίνει στην καθεμιά έμψυχη ύπαρξη, που περνάει από την Γη.

Περνάτε μέσα από τις πρώτες σας ενσαρκώσεις και από όλες τις εμπειρίες σας, και μετά φτάνετε στο σημείο όπου εισέρχεται ο Μάστερ μέσα σας, με φυσικό τρόπο. Μερικές φορές με αντίσταση από τον άνθρωπο, αλλά ο Μάστερ εισέρχεται. Δεν έχει ανάγκη από καλοπιάσματα, από πιέσεις ή από εξαναγκασμούς.

Η αληθινή Πραγμάτωση είναι μια φυσική διαδικασία. Και μετά, θα μπορούσατε να πείτε, επιτρέψτε στον άνθρωπο αυτή την φυσική διαδικασία. Χωρίς διαμάχες, χωρίς διαπραγματεύσεις, χωρίς πίεση. Απλά επιτρέποντας την φυσική διαδικασία.

~ Η Ενέργεια

Μετά είναι πολύ σημαντικό, πολύ σημαντικό για την Πραγμάτωση το γεγονός, ότι όλη η ενέργεια σας υπηρετεί.

Ζήσατε πάρα πολλές ζωές όπου δουλεύατε για την ενέργεια, σκλάβοι της ενέργειας. Αλλά τώρα αυτό αλλάζει και συνειδητοποιείτε, ότι όλες οι ενέργειες σας υπηρετούν. Αυτός ήταν πάντοτε ο σκοπός. Πάντοτε σας υπηρετούσε, αλλά οι περισσότεροι δεν το ξέρουν. Δεν έχουν συνειδητοποιήσει, ότι η ενέργεια είναι εδώ για να τους υπηρετεί.

Η ενέργεια δεν είναι εχθρός. Η ενέργεια ποτέ δεν θα σας σπρώξει προς τα πίσω. Η ενέργεια ποτέ δεν θα σας ξεγελάσει. Η ενέργεια ποτέ δεν θα σας προδώσει, ποτέ δεν θα σας πουλήσει.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Μπορείτε να συνειδητοποιήσετε ότι η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί;

Είναι δικιά σας. Είναι το θεϊκό σας δικαίωμα, είτε εμφανίζεται με την μορφή της αφθονίας, είτε με την μορφή της ειρήνης, είτε με την μορφή της σοφίας, είτε με το να είστε την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο μέρος, είτε με την μορφή άλλων ανθρώπων. Άσχετα με την μορφή της, η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί.

Μέσα σε αυτό, θα ανακαλύψετε ότι συγκεκριμένα πράγματα φεύγουν από το λεξιλόγιό σας. Δεν έχουν κανένα νόημα. Όταν η ενέργεια σας υπηρετεί, δεν χρειάζεται να δυσκολεύεστε με την αφθονία. Απλά υπάρχει. Όταν επιτρέπετε στην ενέργεια να σας υπηρετεί, δεν υπάρχει ανάγκη για θεραπεία. Απλά υπάρχει. Η ισορροπία επανέρχεται από μόνη της.

Όταν συνειδητοποιήσετε ότι η ενέργεια είναι εδώ για να σας υπηρετεί, ειλικρινά δεν υπάρχει κόπος. Δεν υπάρχει ανάγκη για στόχους. Δεν υπάρχει η ανάγκη για σκοπούς.

Είστε εδώ τώρα, στην Ανάδυση, για να ζήσετε την εμπειρία – την εμπειρία της επιλογής σας, την εμπειρία που υποστηρίζεται από όλες τις ενέργειες που σας υπηρετούν, την εμπειρία που θα είναι πάντοτε ισορροπημένη και κεφάτη και που ο Μάστερ θα την κάνει πανέμορφη με την σοφία του.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό – όλες οι ενέργειες σας υπηρετούν – και ας είναι έτσι. Ας είναι έτσι.

~Κυριαρχία

Δεν δεσμεύεστε από κανέναν και τίποτα. Δεν δεσμεύεστε από τους προγόνους σας. Δεν δεσμεύεστε από το παρελθόν, από τις προηγούμενες ζωές σας. Δεν δεσμεύεστε από κανέναν άνθρωπο και από καμία κυβέρνηση. Είστε μια κυρίαρχη ύπαρξη, συνεπώς υπεύθυνοι για τις δικές σας εμπειρίες , για τις δικές σας  χαρές , για τις δικές σας δημιουργίες στην ζωή.

Δεν δεσμεύστε από  αγγελικές υπάρξεις, από  αγγελικές οικογένειες ή από αγγελικά συμβούλια. Θα ανακαλύψετε ότι πολλά από αυτά είναι εδώ για να σας υπηρετούν, αλλά εσείς δεν είστε πλέον δεσμευμένοι. Δεν είστε δεσμευμένοι σε κανέναν Θεό ή θεούς. Είστε πραγματικά ελεύθεροι.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή με αυτό, με αυτή την συνειδητοποίηση, και απελευθερώστε τώρα οτιδήποτε σας δεσμεύει, σας κρατάει πίσω, σας κυβερνάει, σας ελέγχει. Δεν είστε πλέον δεσμευμένοι με τίποτε από αυτά, καθώς μπαίνετε στην Ανάδυση.

~Τριάδα
Στην Ανάδυση, θα ανακαλύψετε επίσης ότι το μυαλό δεν είναι η φωνή που σας καθοδηγεί στην ζωή σας. Για πολλούς αιώνες το μυαλό σας καθοδηγούσε, σας μιλούσε, σας έκρινε, έκανες τις επιλογές του. Αλλά τώρα εσείς πάτε πέρα από την εποχή ,που το μυαλό ήταν η φωνή της καθοδήγησης.

Υπάρχει μια νέα φωνή. Υπάρχει ένα νέο συναίσθημα. Υπάρχει μια νέα συνείδηση, και είναι η τριάδα, η ολοκληρωμένη τριάδα του Εγώ Είμαι, του Μάστερ και του ανθρώπου. Ούτε καν το Εγώ Είμαι δεν δίνει κατευθύνσεις. Ούτε ο Μάστερ σας λέει τί να κάνετε.

Είναι η τριάδα του Μάστερ, του Εγώ Είμαι και του ανθρώπου ,που εργάζονται με ομόνοια, γιατί είναι το ίδιο, αλλά εργάζονται ενωμένα. Ο άνθρωπος ζει τις εμπειρίες του, αλλά τώρα είναι εμπειρίες της επιλογής του και της χαράς του, ο Μάστερ πάντα φέρνει σοφία στο κάθετί. Και τώρα, αντί η σοφία να έρχεται  με τον θάνατο ή χρόνια μετά την εμπειρία, η σοφία έρχεται ταυτόχρονα με την εμπειρία. Συνεπώς, δεν δημιουργούνται  τραύματα. Συνεπώς, δεν δημιουργούνται αμφιβολίες. Μεταφέρονται στην σοφία αμέσως.

Και το Εγώ Είμαι, μέσα στην συνεχή ακτινοβολία της χαράς, στο συνεχές γνωρίζειν του Εγώ Υπάρχω, Εγώ Είμαι, συνεχώς μέσα στην δική του δημιουργία, αφού η πραγματική δημιουργία είναι απλά το Εγώ Είμαι στην χαρά, ο άνθρωπος μπαίνει μέσα για να ζήσει αυτή την δημιουργία, και ο Μάστερ πάντα την φέρνει στην σοφία και από εκεί στην καρδιά του Εγώ Είμαι.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

~Πέρα από το Παρελθόν

Μια από τις άλλες θεμελιώδεις συνειδητοποιήσεις είναι ότι συνειδητοποιείτε ότι, σαν άνθρωποι, οι ενοχές και η ντροπή είναι επιεικώς ανθρώπινες παραμορφώσεις  . Δεν υπάρχει χώρος γι αυτές στην Ανάδυση. Δεν υπάρχει χώρος για να μένουμε στο παρελθόν, κουβαλώντας το φορτίο της ενοχής και της ντροπής. Και αυτό μερικές φορές είναι ένα πρόβλημα για τον άνθρωπο, επειδή ο άνθρωπος νοιώθει ότι χρειάζεται να καλύπτεται από ενοχές, για να μην ξανακάνει τα λάθη του παρελθόντος.  Έχει εκπαιδευτεί, έχει υπνωτιστεί να πιστεύει ότι αυτή η ενοχή θα κρατήσει τον άνθρωπο στην θέση του,  να μην κάνει κατάχρηση εξουσίας, να μην βλάψει τους άλλους, να μην καταστρέφει τις δημιουργίες.

Αλλά τώρα δεν μπορείτε να το κάνετε πια. Έχετε την σοφία του Μάστερ. Έχετε την χαρά. Έχετε την συνείδηση του Εγώ Είμαι. Δεν υπάρχει χώρος εκεί που μπαίνετε στην Ανάδυση για καμία ντροπή και ενοχή. Ήρθε ο καιρός να τα απελευθερώσετε όλα αυτά και να προχωρήσετε μπροστά, στην χαρά της εμπειρίας των δημιουργιών σας.

~ Μόνο Τώρα

Τώρα, μπαίνοντας στην Ανάδυση, δεν υπάρχει επιστροφή. Δεν υπάρχει επιστροφή. Μέχρι σήμερα για σας ήταν μια προοπτική, παρόλο που , κατά κάποιον τρόπο, δεν ήταν αληθινή. Αλλά την κρατούσατε σαν μια προοπτική, σαν ένα δυναμικό, ότι θα μπορούσατε να γυρίσετε πίσω, θα μπορούσατε να ακυρώσετε όσα κάνατε σε αυτή την ενσάρκωση. Αλλά δεν μπορείτε.

Δεν υπάρχει επιστροφή, αλλά επίσης, δεν υπάρχει ούτε παρακάτω. Δεν υπάρχει τίποτα παρακάτω. Πραγματικά δεν υπάρχει αύριο. Δεν υπάρχει επόμενο μάθημα ή γνώση.

Οπότε, αφού δεν υπάρχει επιστροφή και αφού δεν υπάρχει παρακάτω, όλα είναι στο Τώρα. Ακριβώς εδώ. Δεν έχει αναβολή μέχρι αύριο, δεν έχει να περιμένετε μιαν άλλη μέρα για την Πραγμάτωσή σας. Δεν έχει προς τα πίσω και δεν έχει προς τα μπροστά. Είναι εδώ. Είναι τώρα. Είναι το «Εγώ Είμαι Εδώ».

~Δεν Κρυβόμαστε Πια

Μπαίνοντας στην Ανάδυση, δεν κρυβόμαστε άλλο πια. Δεν κρυβόμαστε κι αυτό είναι κάτι που πολλοί από εσάς κάνατε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, κρυβόσασταν, και για να το κάνετε αυτό, κρύβατε  την αλήθεια σας. Κρύβατε την επίγνωσή σας. Κρύβατε τον εαυτό σας ακόμα κι από Εσάς.

Τώρα δεν κρυβόμαστε πια. Δεν κρύβεστε από Εσάς. Δεν μένουμε πίσω. Όλα ξεσκεπάζονται – όλα τα μυστήρια, όλος ο μυστικισμός, όλες οι ευλογίες του ποιοι είστε. Δεν κρυβόμαστε πια.

Δεν κρυβόμαστε από τους άλλους. Δεν κρυβόμαστε από τις εκκλησίες. Δεν κρυβόμαστε από τις οικογένειες. Αλλά περισσότερο από όλα, δεν κρυβόμαστε από τον εαυτό μας. Δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό στην Ανάδυση. Όλα γίνονται γνωστά. Όλα  όσα είστε, όλη η ομορφιά, όλη η συνείδηση,  γίνονται γνωστά.

Και όσο κι αν παύετε πια να κρύβεστε από τον εαυτό σας, πρέπει να σας πω ότι , στην Ανάδυση, μπορείτε να γίνετε αόρατοι στους άλλους, όποτε το επιλέξετε. Όταν επιλέξετε να είστε στην δική σας σφαίρα, στον δικό σας χώρο, όταν απλά επιλέξετε να μην αλληλεπιδράτε με την μαζική συνείδηση και με τους άλλους, όταν είστε στη μέση ενός πλήθους και απλά θέλετε να είστε μέσα σας, μπορείτε να γίνετε αόρατοι, με την έννοια ότι μπορείτε να είστε στον δικό σας ασφαλή και ιερό χώρο και οι άλλοι να μην διεισδύουν.

Ναι, κατά καιρούς, το φως σας θα λάμπει πολύ , πολύ δυνατά πάνω στους άλλους, και κατά καιρούς θα δείτε ότι θα σας πλησιάζουν, θα τους προσελκύετε, θα θέλουν να ξέρουν τι συμβαίνει με σας. Αλλά επειδή το να παραμείνετε στον δικό σας χώρο ασφαλείας και ισορροπίας είναι πολύ σημαντικό , θα δείτε ότι μπορείτε να είστε αόρατοι. Και μπορεί να φαίνεται παράξενο, θα λέτε, «Πώς γίνεται να μην κρύβομαι και παρόλα αυτά να είμαι αόρατος»; Επειδή, αγαπημένοι μου φίλοι, είστε μυστικιστές, επειδή όταν επιλέγετε να μην είστε με τους άλλους, όταν επιλέγετε να είστε μόνο στον ιερό σας χώρο, μπορείτε να γίνετε αόρατοι.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

~ Ολοκλήρωση

Και κάτι ακόμα. Όχι άλλη δουλειά με τον εαυτό ας. Όχι άλλη δουλειά πάνω στο «εμένα». Όχι άλλη δουλειά πάνω στην ανθρώπινη ταυτότητα. Αυτό τελείωσε, έφυγε. Δεν χρειάζεται να δουλέψετε με οτιδήποτε. Γιατί θα έπρεπε να το κάνετε αυτό , από την στιγμή που είστε κυρίαρχη  ύπαρξη, αφού τώρα είστε στην συνειδητή κατανόηση και επίγνωση του Εγώ Είμαι, του Μάστερ και του ανθρώπου μαζί;

Όχι άλλη δουλειά πάνω στο «εμένα». Αυτό σημαίνει ότι επιτέλους ήρθε η ώρα για να ζήσετε την εμπειρία της χαρά του Εαυτού. Όχι να προσπαθείτε να τον τελειοποιήσετε, απλά να ζήσετε την εμπειρία. Όχι να βλέπετε τον εαυτό σας κατώτερο από ό,τι είναι , αλλά να τον βλέπετε  στην ολοκληρωμένη κατάσταση του θεϊκού και του ανθρώπινου. Όχι άλλη δουλειά με εσάς, με το «εμένα».

Μπαίνοντας στην Ανάδυση, είστε μια ελεύθερη ύπαρξη, μια κυρίαρχη ύπαρξη, που δεν βασίζεται  σε κανέναν και για τίποτα. Όλα όσα χρειάζεστε στην ζωή σας, έρχονται σε σας. Ναι, ως δια μαγείας. Δεν είστε πια σκλάβοι σε οτιδήποτε ή σε οποιονδήποτε, συμπεριλαμβανομένου και του παρελθόντος σας.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή με αυτό.

Αυτές είναι θεμελιώδεις συνειδητοποιήσεις, καθώς μπαίνετε στην Ανάδυση. Να επιστρέφετε σε αυτές, να τις επισκέπτεστε κατά καιρούς, επειδή υπάρχει μια τάση να ξεχνάτε, να ξεχνάτε ότι η ενέργεια σας υπηρετεί, να ξεχνάτε ότι είναι μια φυσική διαδικασία, να ξεχνάτε ότι όλα αφορούν το Επιτρέπω, να ξεχνάτε ότι τώρα πια το μυαλό δεν είναι η φωνή. Στην πραγματικότητα , η φωνή είναι του Εγώ Είμαι, του Μάστερ και του ανθρώπου μαζί.

Είναι τόσο  εύκολο  να ξεχνάτε πολλά, οπότε να επιστρέφετε, να επισκέπτεστε αυτές τις θεμελιώδεις συνειδητοποιήσεις κατά καιρούς, κατά την διάρκεια της Σειράς μας  της Ανάδυσης.

Συνδέομαι μαζί σας από την εποχή των Σχολών μας του Μυστηρίου, από την εποχή όπου συζητούσαμε για μια εποχή που θα έρθει στον πλανήτη, μια εποχή Πραγμάτωσης, μια εποχή αλλαγής, μια εποχή ενσωμάτωσης και, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, μια εποχή που θα ζείτε με έναν τρόπο, που ποτέ πριν δεν θα μπορούσε να φανταστεί από μόνος του ο άνθρωπος. Έρχομαι κοντά σας με αυτή την απευθείας  σύνδεση από τις Σχολές Μυστηρίου.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή  μέσα στον μυστηριακό αέρα.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή μέσα στην σοφία.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή μέσα στο ταξίδι που τώρα μας οδήγησε στην Ανάδυση.

Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι, ο Πολυαγαπημένος Σαιν Ζερμαίν.

Σας ευχαριστώ.

Ονειροπερπάτημα Μέσα στην Ανάδυση (* Dream Walk)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τώρα ήρθε η ώρα για ένα Ονειροπερπάτημα  μέσα στην Ανάδυση.

Ένα Ονειροπερπάτημα επειδή ήταν ένα όνειρο.

Ένα Ονειροπερπάτημα επειδή όλες οι ενέργειες είναι κατάλληλες, αυτή την στιγμή. Και σας ζητάω, αυτό το Ονειροπερπάτημα υπό τους ήχους της μουσικής, να μην το απομονώσετε από το υπόλοιπο Shoud για να το ανεβάσετε στα κοινωνικά δίκτυα. Είναι πολύ ιερό, πάρα πολύ πολύτιμο. Δεν θέλουμε να το βγάλουμε εκεί έξω γι αυτούς που θρέφονται ενεργειακά και για όλους τους άλλους. Αυτή είναι η ιερή μας στιγμή.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή, καθώς ξεκινάει η μουσική, μέσα στο Ονειροπερπάτημα, στο Ονειροπερπάτημα των Σώμπρα, μέσα στην Ανάδυση.

( η μουσική ξεκινάει)

Είναι κάτι περισσότερο από μια Σειρά – είναι το αποκορύφωμα όλων των ενσαρκώσεων.

Αναδύεστε από άνθρωποι που είστε, τώρα,  σε  άνθρωπο, Μάστερ και Εγώ Είμαι, αναδύεστε στην τριάδα.

Αναδύεστε, πάτε  πέρα από τα όρια του ανθρώπου, αλλά πάντοτε εκτιμώντας και καταλαβαίνοντας για ποιο λόγο κάνατε αυτό το ταξίδι.

Ας μαζευτούμε όλοι μαζί, κι ας ετοιμαστούμε γι αυτό το Ονειροπερπάτημα. Αλλά, ξέρετε, αυτό εδώ είναι λίγο διαφορετικό. Ξέρετε, στα περισσότερα Ονειροπερπατήματα  ( * Dream Walks) , όταν πηγαίνουμε στις άλλες σφαίρες, επιστρέφουμε πίσω από εκεί που ξεκινήσαμε. Όταν κάνουμε ένα Ονειροπερπάτημα στις άλλες σφαίρες του θανάτου, επιστρέφουμε εκεί από όπου ξεκινήσαμε.

Σε αυτό εδώ, δεν επιστρέφουμε. Σε αυτό εδώ πηγαίνουμε σε μια ολοκαίνουργια σφαίρα, και παίρνουμε μαζί μας όλα όσα είμαστε. Παίρνουμε μαζί μας αυτό τον περιορισμένο άνθρωπο, παίρνουμε μαζί μας όλες μας τις εμπειρίες. Παίρνουμε μαζί μας το ανθρώπινο σώμα και το μυαλό. Τα παίρνουμε μαζί μας.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή κι ας ξεκινήσουμε ένα Σώμπρα  Ονειροπερπάτημα μέσα στην Ανάδυση.

( παύση)

Έχει ενδιαφέρον εδώ, επειδή, κινούμαστε; Ή μήπως κινείται οτιδήποτε άλλο;

Σε αυτό το Ονειροπερπάτημα, χρειάζεται να πάμε κάπου ή όλα τα άλλα κινούνται;

Η παλιά βάση πραγματικότητας, μήπως είναι αυτή που κινείται; Είναι αυτή η πανάρχαια ερώτηση. Σαν να σας ρωτάω, εσείς περνάτε μέσα από τον χρόνο ή ο χρόνος περνάει μέσα από εσάς;

( παύση)

Μήπως όλα τα άλλα αλλάζουν και ανταποκρίνονται σε εμάς;

Σας ζητάω να το νοιώσετε.

( μεγαλύτερη παύση)

Μήπως θα άλλαζαν έτσι κι αλλιώς και τώρα εμείς απλά έχουμε επίγνωση της εμπειρίας;

Μήπως θα άλλαζαν έτσι κι αλλιώς, ακόμα και αν δεν κάναμε ένα Ονειροπερπάτημα;

( παύση)

Τί κινείται και τί αλλάζει; Είμαστε εμείς σε αυτό το Ονειροπερπάτημα, που περνάμε μέσα από ένα Ονειροπερπάτημα; Ή μήπως όλα έχουν ήδη αλλάξει;

( παύση)

Μήπως ήμασταν ήδη εδώ από πριν και τώρα απλά το βιώνουμε με έναν διαφορετικό τρόπο;

( παύση)

Γιατί φαίνεται τόσο οικείο;

( μεγάλη παύση)

Γιατί νοιώθουμε ότι κάναμε αγώνα δρόμου για να φτάσουμε ως εδώ, αλλά παρόλα αυτά μας πήρε τόσο καιρό;

Κάναμε αγώνα δρόμου και θα συνέβαινε έτσι κι αλλιώς.

Τόσο παράδοξο.

( παύση)

Βλέπετε , σε αυτό το Ονειροπερπάτημα της Ανάδυσης, λοιπόν, ο καλύτερος τρόπος για να το περιγράψω είναι η αλλαγή του καθρέφτη. Του καθρέφτη που σας έκανε να πιστεύετε, ότι κινούμασταν και πηγαίναμε κάπου, κάναμε αυτό το ταξίδι στο Ονειροπερπάτημα, αυτός  ο καθρέφτης αλλάζει.

Ο καθρέφτης που μετράει και στηρίζει τα πάντα σε πράγματα έξω από τον εαυτό σας, αλλάζει.

( παύση)

Ο καθρέφτης που λέει, ότι ο άνθρωπος ήταν που δούλεψε σκληρά για να φτάσει εδώ, αυτός το σχεδίασε, αυτός το έκανε να συμβεί, αυτός ο καθρέφτης αλλάζει, επειδή συνειδητοποιείτε ότι ήταν πάντα εδώ.

Όλοι οι καθρέφτες αλλάζουν.

( παύση)

Είναι ίσως το σπουδαιότερο πράγμα στην Ανάδυση.

Κινείστε; Είστε εσείς που φτάνετε εκεί; Είστε εσείς που περπατάτε στο Ονειροπερπάτημα; Ή μήπως όλα τα άλλα αλλάζουν ανταποκρινόμενα σε εσάς;

Η αληθινή κυριαρχία είναι ένα σπίτι με πάρα πολλούς καθρέφτες, και όλοι τους είναι γνήσιοι και αυθεντικοί. Όλοι τους ήταν διαφορετικοί τρόποι αντίληψης  της πραγματικότητας. Όλοι τους ήταν κατάλληλοι.

Ο άνθρωπος είχε ένα σετ από καθρέφτες, ένα να συγκεκριμένο σετ από καθρέφτες. Όσο κι αν αλλάξει κι αν μετατρέψει τον καθρέφτη ο άνθρωπος, την προέλευσή του, θα εξακολουθήσει να είναι ένας πολύ περιορισμένος καθρέφτης.Επομένως,  πολύ περιορισμένη αντίληψη της πραγματικότητας, της ενέργειας , της αλήθειας, και περισσότερο από όλα, του Εαυτού.

Εδώ σε αυτό το Ονειροπερπάτημα στην Ανάδυση, ήρθε πραγματικά ο καιρός να αλλάξουν οι καθρέφτες.

Οι καθρέφτες που θα σας επιτρέπουν να αντιλαμβάνεστε την πραγματικότητα με οποιονδήποτε τρόπο επιλέξετε να την βιώσετε.

Οι καθρέφτες που θα σας επιτρέπουν να είστε στο παρελθόν ή στο μέλλον, ενώ την ίδια στιγμή θα παραμένετε στο Τώρα.

Οι καθρέφτες που θα σας επιτρέπουν να κοιτάτε και να βλέπετε πόση συμπόνοια είναι αληθινά το Εγώ Είμαι, ποιοι πραγματικά είστε.

(παύση)

Και μετά, σε συγκεκριμένα σημεία, δεν θα υπάρχουν καθόλου καθρέφτες.

Όταν επιλέγετε να είστε  αόρατοι, όταν επιλέγετε να μπείτε βαθιά μέσα στον εαυτό σας, δεν θα υπάρχουν καθόλου καθρέφτες.

Ο άνθρωπος θα πίστευε ότι αυτό θα ήταν η μεγαλύτερη μοναξιά – χωρίς καθρέφτες, χωρίς εξωτερική ανταπόκριση, χωρίς καν να βλέπει το δικό του είδωλο. Αλλά ο Μάστερ καταλαβαίνει ότι υπάρχουν ώρες χωρίς καθρέφτη, για να είναι στο δικό του κενό.

( παύση)

Ο Μάστερ δεν χρειάζεται καθρέφτες, αλλά ο Μάστερ ξέρει ότι μπορεί να παίξει με την πραγματικότητα με οποιονδήποτε καθρέφτη επιλέξει τώρα, πολλαπλούς καθρέφτες, καθρέφτες διαφόρων χρωμάτων και σχημάτων, καθρέφτες διαφόρων μεγεθών.

Αυτός είναι ο τρόπος του Μάστερ, ο τρόπος της Ανάδυσης.

Ο Μάστερ ξέρει ότι με έναν καθρέφτη μπορείτε να δείτε τον εαυτό σας σε αυτό το Ονειροπερπάτημα μέσα στην Ανάδυση, σαν να επιπλέουμε σε ένα μεγάλο τούνελ. Αλλά με τον άλλον καθρέφτη , ταυτόχρονα, δεν υπάρχει τούνελ. Τίποτε δεν κινείται. Εσείς δεν κινείστε. Είναι μόνο η πραγματικότητα, που ανταποκρίνεται στην δημιουργία.

Εσείς απλά είστε «Εγώ Είμαι Εδώ» και όλα τα υπόλοιπα αλλάζουν και κινούνται.

Ο Μάστερ έχει πάρα πολλούς καθρέφτες. Δεν φοβάται να τους χρησιμοποιήσει, γιατί  κανένας δεν έχει εξουσία. Είναι απλά τρόποι αντίληψης της πραγματικότητας και της δημιουργίας.

( παύση)

Αυτοί οι καθρέφτες είναι δικές σας όψεις, όψεις του Εγώ Είμαι. Οι όψεις που παλιότερα ήταν γνωστές σας πτυχές, αλλά τώρα έγιναν όψεις, όπως  ένα πετράδι έχει πολλές όψεις, πολλά τμήματα του εαυτού του. Η καθεμιά από αυτές λάμπει, η καθεμιά από αυτές  εκπέμπει φως.

( παύση)

Οι καθρέφτες του Μάστερ είναι οι όψεις του Εγώ Είμαι.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή μέσα στην Ανάδυση.

Ένα απλό Επιτρέπω είναι το μόνο που χρειάζεται εδώ. Ένα απλό Επιτρέπω.

( μεγαλύτερη παύση)

Ο Μάστερ δεν χρειάζεται καθρέφτες για να αντιληφθεί τον εαυτό του. Αλλά ο Μάστερ ξέρει επίσης, ότι μπορεί να επιλέξει όποιον καθρέφτη θέλει, πολλαπλούς καθρέφτες,  για να αντιληφθεί την πραγματικότητα με όποιον τρόπο επιλέξει.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή μέσα στην Ανάδυση.

( η μουσική τελειώνει)

Άλλη μια βαθιά αναπνοή μέσα σε αυτή την γλυκιά Ανάδυση.

Καθώς η μέρα μας φτάνει στο τέλος της, απλά μια σύντομη υπενθύμιση: Δεν είστε τρελοί. Δεν είστε καθόλου τρελοί.

Τρέλα είναι να παραμείνετε σε μια αφύσικη κατάσταση ύπαρξης, τρέλα θα ήταν να μείνετε στην δυστυχία, τρέλα θα ήταν να μείνετε σε αυτό το κλουβί ή σε αυτό τον ζωολογικό κήπο. Και, αγαπημένοι μου φίλοι, όπως θα έλεγε και ο Τοβίας, ποτέ δεν είστε μόνοι. Υπάρχουν πάρα πολλοί που αποκαλούνται Σώμπρα.

Αλλά όχι μόνο αυτό, δεν είστε μόνοι επειδή τώρα υπάρχει το Εγώ Είμαι, ο Μάστερ και ο άνθρωπος, και φυσικά, ξέρετε ότι όλα είναι καλά σε ολόκληρη την δημιουργία.

Με αυτό, Εγώ Είμαι ο Σαιν Ζερμαίν και ο Αντάμους, στις υπηρεσίες σας.

Σας ευχαριστώ.

 

Μετάφραση  : Καλλιόπη Παγούδη , Μαρία Γρηγοράκη
Σπόνσορας της μετάφρασης  : Μαρία Κωδωνάκη