Απελευθέρωση των δημιουργικών μας ικανοτήτων, με την Καίτη Τσώλη, 28/5/2017

Απελευθέρωση των δημιουργικών μας ικανοτήτων

με την Καίτη Τσώλη, 28/5/2017

Προβληματιζόμαστε πολλές φορές οικογένεια γιατί ακόμα δεν δημιουργούμε όλα όσα θέλουμε και ονειρευόμαστε για την επίγεια ζωή μας, ενώ γνωρίζουμε πολύ καλά ότι είμαστε Θεοί δημιουργοί. Κι ο λόγος που καθυστερούμε ακόμα να δημιουργήσουμε με αμεσότητα όλα όσα αξίζουμε και δικαιούμαστε, είναι οι περιοριστικές πεποιθήσεις που κουβαλάμε μέσα μας. Οι περισσότερες από αυτές τις πεποιθήσεις μας μεταφέρθηκαν μέσα από την διαμόρφωσή μας και προέρχονται από τους προγόνους μας, από πολλούς αιώνες πριν. Γι’ αυτό χρειάζεται πρώτα ν’ απελευθερώσουμε όλες αυτές τις πεποιθήσεις που μας περιορίζουν και μπλοκάρουν την ενέργειά μας, για ν’ απελευθερωθούν στην συνέχεια και οι δημιουργικές μας ικανότητες. Και με αφορμή το σεμινάριο που έκανα στην Θεσσαλονίκη σχετικά μ’ αυτό το θέμα, θέλω να μοιραστώ μαζί σας αυτές οι πεποιθήσεις που περιορίζουν τις δημιουργικές μας ικανότητες. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι μας έχουμε όλες τις πεποιθήσεις που θα επισημάνω εδώ, αλλά έστω και μία να υπάρχει από αυτές μέσα μας, είναι αρκετή για να μπλοκάρει την ενέργειά μας και να περιορίσει τις δημιουργικές μας ικανότητες.
Ας δούμε  λοιπόν ποιες είναι αυτές.

  1. Εστιάζουμε στις ελλείψεις μας: Το να εστιάζουμε και να σκεφτόμαστε τις ελλείψεις μας είναι ο συνηθισμένος τρόπος που μάθαμε να λειτουργούμε. Κι επειδή εκεί που στρέφουμε την προσοχή μας, εκεί βάζουμε και την ενέργειά μας, στην προκειμένη περίπτωση δυστυχώς, όσο εμείς έχουμε εστιασμένη την προσοχή μας στις ελλείψεις μας, τότε τις τροφοδοτούμε με την ενέργειά μας και τις αυξάνουμε. Είμαστε δημιουργοί κι έχουμε την ικανότητα να δημιουργούμε πάντα αφθονία, οπότε εάν εστιάζουμε στις ελλείψεις μας, τότε αυτό που συμβαίνει είναι, ότι δημιουργούμε αφθονία στις ελλείψεις μας. Παρατηρούμε λοιπόν τον εαυτό μας με αποδοχή και  στην συνέχεια αποσύρουμε την προσοχή μας από τις ελλείψεις μας και την στρέφουμε στην αφθονία μας. Δηλαδή στρέφουμε την προσοχή μας σε όλα όσα έχουμε στην ζωή μας και στην πραγματικότητά μας, χωρίς να σκεφτόμαστε αν είναι λίγα ή πολλά, απλά εστιάζουμε σ’ αυτά που έχουμε με ευγνωμοσύνη για όλα όσα έχουμε. Όταν μετατοπίσουμε την προσοχή μας κι εστιάσουμε σ’ αυτά που έχουμε, τότε τα τροφοδοτούμε με την ενέργειά μας και σύντομα θ’ ανακαλύψουμε, ότι η αφθονία μας αυξάνεται, χωρίς να χρειάζεται να κάνουμε εμείς κάτι περισσότερο.
  2. Τα αγαθά κόποις κτώνται: Μια πεποίθηση που προέρχεται από την αρχαία Ελλάδα και δυστυχώς την κουβαλάμε ακόμα μέσα μας μέχρι σήμερα. Πιστεύουμε ότι χρειάζεται να δουλέψουμε και να κουραστούμε πάρα πολύ, για να έχουμε τα αγαθά που θέλουμε στην ζωή μας. Έχουμε δηλαδή την πεποίθηση ότι όλα χρειάζεται να γίνονται με πολύ κόπο και με τον δύσκολο τρόπο. Κι αφού έτσι πιστεύουμε, τότε αυτό συμβαίνει και δυσκολευόμαστε και κουραζόμαστε πολύ για  να δημιουργήσουμε.
    Είναι κι αυτή μια πεποίθηση που χρειάζεται να την απελευθερώσουμε και να κατανοήσουμε ότι σαν Θεοί δημιουργοί, μπορούμε να δημιουργούμε με έναν εύκολο τρόπο, χωρίς να χρειάζεται να κουραζόμαστε και να καταπονούμε τον εαυτό μας, αρκεί ν’ ανοίξουμε τον εαυτό μας με αποφασιστικότητα στις ενέργειες της αφθονίας μας.

    3. Φτωχοί πλην τίμιοι. Είναι μια πολύ παλιά πεποίθηση που έχει περάσει μέσα μας, ότι ο πλούτος και η τιμιότητα δεν πάνε μαζί. Πιστεύουμε δηλαδή ότι όταν κάποιος είναι πλούσιος δεν είναι τίμιος κι έτσι το να πλουτίσουμε μας δημιουργεί ένα ενοχικό σύμπλεγμα και μπλοκάρει την αφθονία μας. Το «φτωχός αλλά τίμιος», είναι μια πεποίθηση που την χρησιμοποιούσαν κυρίως οι προηγούμενες γενιές, για να δικαιολογήσουν την φτώχια τους και να παρηγορηθούν, αλλά δυστυχώς πέρασε και σε πολλούς από μάς. Εμείς θέλουμε, αξίζουμε και δικαιούμαστε την αφθονία στην ζωή μας και αυτό δεν έχει καμία σχέση με την τιμιότητα

    4.
    Τόσα, όσα. Έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε μίζερα και αρκούμαστε να δημιουργούμε για μας, τόσα, όσα φτάνουν για την επιβίωσή μας, γιατί φοβόμαστε να τολμήσουμε να ονειρευτούμε για μας τις πιο απίθανες δημιουργίες κι  αυτές που θέλει αληθινά η καρδιά μας. Νιώθουμε ότι δεν αξίζουμε να έχουμε όλα όσα ονειρευόμαστε και φυσικά αυτό έχει να κάνει κυρίως με την αυτοεκτίμησή μας και με τον τρόπο που μάθαμε να σκεφτόμαστε.  Αξίζουμε και δικαιούμαστε να κάνουμε τα πιο υπέροχα, μεγαλειώδη και τρελά όνειρα και μπορούμε να τα δημιουργήσουμε και να τα φέρουμε στην πραγματικότητά μας, γιατί είμαστε Θεοί δημιουργοί.

    5.Το μυαλό μας που επηρεάζεται από το συλλογικό ασυνείδητο και μπαίνει συνεχώς στην μέση και ιδιαίτερα αυτήν την εποχή που υπάρχει οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Επειδή όλοι ασχολούνται μ’ αυτό, επηρεαζόμαστε από τους άλλους και πιστεύουμε ότι με την οικονομική κρίση που υπάρχει αυτήν την στιγμή, δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε και να δημιουργήσουμε όλα όσα θέλουμε. Και το μυαλό μας μπλοκάρει επίσης τις δημιουργικές μας ικανότητες, όταν μπαίνει στην μέση και  ψάχνει απεγνωσμένα να βρει λύσεις έξω από εμάς, ενώ όλες οι λύσεις είναι μέσα μας. Και σ’ αυτήν την περίπτωση παρατηρούμε και αποδεχόμαστε το μυαλό μας και όλες τις σκέψεις μας και με επίγνωση μετατοπίζουμε την αντίληψη μας σ’ αυτό που είμαστε. Το δεν μπορώ μπορεί να γίνει μπορώ, εάν αναγνωρίσουμε ποιοι είμαστε και πιστέψουμε στις δημιουργικές μας ικανότητές.  Μπορούμε ανά πάσα στιγμή να δημιουργήσουμε την δική μας όμορφη πραγματικότητα της αφθονίας, ανεξάρτητα από την υπάρχουσα  μίζερη συλλογική πραγματικότητα.

    6.Η πεποίθηση ότι οτιδήποτε προσφέρουμε και είναι πνευματικό, δεν πρέπει να πληρωνόμαστε. Κατ’ αρχήν δεν υπάρχει πνευματικό και μη πνευματικό, γιατί όλα είναι το Πνεύμα. Όταν λοιπόν κάνουμε μια «πνευματική» εργασία, είναι  πάντα μια εργασία όπως όλες οι εργασίες και  χρειάζεται να υπάρχει μια ισόποση ανταλλαγή της ενέργειας, την οποία εκτιμάμε κι εδώ ανάλογα με το πόσο εκτιμάμε τον εαυτό μας. Το επιχείρημα που ακούω συνήθως σ’ αυτές τις περιπτώσεις, είναι ότι ο Ιησούς είπε: «δωρεάν ελάβατε, δωρεάν δότε (δώστε)». Και στην συγκεκριμένη περίπτωση, γνωρίζοντας και τον λόγο που το είπε ο Ιησούς θα συμφωνήσω, γιατί ο Ιησούς το είπε για τους μαθητές του, οι οποίοι μέσα σε μια στιγμή, δέχθηκαν δωρεάν την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος. Όμως υπάρχει μεγάλη διαφορά, γιατί σ’ εμάς τίποτα δεν δόθηκε δωρεάν και τίποτα δεν μας χαρίστηκε. Προσωπικά δουλεύω 30 χρόνια με την και για την εξέλιξή μου και όπως γνωρίζω και πολλοί  από σάς οικογένεια δουλεύετε επίσης πολλά χρόνια και δεν έχει σημασία αν είναι 10-20-30 λιγότερα ή περισσότερα, αλλά  εκείνο που έχει σημασία είναι ότι πληρώσαμε την εξέλιξή μας πολύ ακριβά, με πολύ πόνο, πολύ κόπο και διαθέσαμε και την ενέργειά μας γι’ αυτό. Όπως είπε ο δάσκαλος Κουτχούμι, «στην εξέλιξη τίποτα δεν σας χαρίζεται, όλα τα κερδίζετε δουλεύοντας βήμα- βήμα με τον εαυτό σας». Και πάλι όμως δεν μπορούμε να προβάλουμε σαν επιχείρημα αυτό που ειπώθηκε πριν 2000 χρόνια και πλέον. Και θα συμφωνήσω εδώ με αυτά που μας είπε ο Άγιος Γερμανός: «χρειάζεται να καταλάβετε ότι οι εποχές άλλαξαν, οι ενέργειες άλλαξαν  κι εγώ δεν είμαι πια ο Άγιος Γερμανός των παππούδων σας και των γιαγιάδων σας».  Οπότε η εργασία μας όπως και αν την ονομάζουμε πνευματική ή μη πνευματική, χρειάζεται να ανταμείβεται και χρειάζεται επίσης να απελευθερώσουμε την πεποίθηση αυτή, εάν θέλουμε ν’ ανοίξουμε τον εαυτό μας στις ενέργειες της αφθονίας.

    7. Έχουμε μάθει να δίνουμε και όχι να παίρνουμε. Οι περισσότεροι από την οικογένεια, έχουμε μάθει να δίνουμε και το να δίνουμε το θεωρούμε σωστό κι ευλογημένο κι έτσι είναι, αλλά όταν οι άλλοι μας δίνουν, δυσκολευόμαστε να απλώσουμε το χέρι  μας και να πάρουμε. Συνήθως λέμε «δεν πειράζει, δεν είναι ανάγκη» κι αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μπλοκάρει την ροή της ενέργειάς μας. Την ίδια χαρά που νιώθουμε εμείς όταν δίνουμε σε κάποιον, την ίδια χαρά νιώθει κι αυτός που θέλει να μας δώσει και δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να του την στερούμε. Με το δεξί μας χέρι δίνουμε, με το αριστερό μας χέρι παίρνουμε και χρειάζεται να υπάρχει ενεργειακή ισορροπία.  Φυσικά δεν μετράμε πόσες φορές δώσαμε ή πόσες φορές πήραμε, αλλά χρειάζεται να είμαστε ανοιχτοί και στα δυο, για να ρέει ελεύθερα η ενέργεια.

    8.Έχουμε ταυτίσει την αφθονία μόνον με τα χρήματα. Ο εαυτός μας βρίσκει πολλούς τρόπους για να έχουμε αφθονία και αυτό δεν συμβαίνει μόνον μέσα από τα χρήματα και καλά είναι να βλέπουμε τα χρήματα σαν ενέργεια, γιατί είναι ενέργεια και χωρίς να εξαρτιόμαστε απ’ αυτά.
    Αφθονία έχουμε όταν νιώθουμε πληρότητα μέσα μας, αφθονία έχουμε,  όταν έχουμε όλα όσα χρειαζόμαστε, την κάθε στιγμή στο τώρα μας, νερό, φαγητό, σπίτι, ρούχα κ.λ.π. χωρίς να χρειάζεται να  σκεφτόμαστε την επόμενη στιγμή.  Εάν δεν υπάρχει ταύτιση με τα χρήματα και εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας, τότε μας περιμένουν πολλές ευχάριστες εκπλήξεις που συνοδεύονται με πολλά δώρα από τον εαυτός μας, χωρίς να μας είναι απαραίτητα τα χρήματα.

    Αγαπημένη μου οικογένεια αυτές είναι οι περιοριστικές μας πεποιθήσεις, οι οποίες μπλοκάρουν την αφθονία μας κι όπως ανέφερα παραπάνω, δεν σημαίνει ότι όλοι μας τις έχουμε όλες, αλλά και μία από αυτές αν έχουμε, είναι αρκετή για να μπλοκάρει την αφθονία μας. Μπορούμε να τις απελευθερώσουμε μέσα από την παρατήρηση και την αποδοχή στον εαυτό μας. Κι αφού τις απελευθερώσουμε μεταφέρουμε την προσοχή μας  σε όλα όσα έχουμε, χωρίς να εστιάζουμε ούτε για μια στιγμή στις ελλείψεις μας.  Στην συνέχεια επιτρέπουμε να νιώσουμε ότι αξίζουμε και δικαιούμαστε την αφθονία μας και αναγνωρίζουμε ποιοι είμαστε.  Και απ’ αυτήν την θέση του Θεού δημιουργού εκφράζουμε την πρόθεση για οτιδήποτε θέλουμε να δημιουργήσουμε. Είμαι Θεά-Θεός δημιουργός και δημιουργώ για μένα την αφθονία μου και οτιδήποτε θέλω να έρθει στην πραγματικότητά μου.
    Αφού εκφράσουμε την πρόθεσή μας, μετά το αφήνουμε με απόλυτη εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, με την αίσθηση και την βεβαιότητα ότι έχει ήδη συμβεί, χωρίς να μπαίνουμε καθόλου στη μέση με το μυαλό μας, πως θα γίνει και πως θα το κάνει ο εαυτός μας και χωρίς καθόλου ν’ αμφιβάλουμε. Εμείς απλά εκφράζουμε την πρόθεσή μας και οραματιζόμαστε μόνον το αποτέλεσμα. Την στιγμή που εκφράζουμε την πρόθεση βάζουμε σε κίνηση την ενέργεια της δημιουργικότητάς μας και ο εαυτός μας αναλαμβάνει να δημιουργήσει  για μας, χρησιμοποιώντας το ύψιστο δυναμικό μας.

Share the love! Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterEmail this to someone