Shoud 11, «Προχωράμε» 11

Shoud 11,  «ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ»  11

2 ΙΟΥΛΙΟΥ 2016

Είμαι εδώ. Είμαι ο Adamus της Κυρίαρχης Περιοχής.

Καλώς ήρθατε όλοι. Α!  Πίσω στο σπίτι, και όπως θα έπρεπε, χωρίς καν να προσπαθήσω, χωρίς καν να το σκεφτώ ή να πω μια λέξη, ο καφές μου με περιμένει. Σ’ ευχαριστώ αγαπητή Sandra.

Είμαι εδώ. Τι υπέροχος τρόπος για τους Masters να χαιρετιούνται – «Είμαι Εδώ». Τυπικά οι άνθρωποι όταν συναντιούνται στον δρόμο ή όταν βρίσκονται εδώ στα Shouds λένε «Γεια, τι κάνεις;» «Ωραία, εσύ τι κάνεις;» Τι λέτε για το «Είμαι Εδώ. Είμαι Παρών»; Τι ωραίο δώρο για τον εαυτό σας και για το άτομο που χαιρετάτε «Είμαι Εδώ». Κανένα από τα makyo τύπου «Είμαι καλά». Έτσι λοιπόν Master, Είμαι Εδώ.
SHAUMBRA 1 (άνδρας): Master, Είμαι Εδώ.

ADAMUS: Και οι δύο είμαστε εδώ. Βλέπεις πόσο απλό είναι. Είναι η παρουσία. Η παρουσία είναι το κλειδί. Ξέρετε πόσοι άνθρωποι δεν είναι πραγματικά παρόντες; Βλέπετε μια λάμψη στα μάτια τους. Ίσως να είναι εδώ σε φυσικό επίπεδο, αλλά ενεργειακά δεν είναι εδώ.

Το «Είμαι Εδώ» ανακοινώνει ότι είστε εδώ, ότι είστε παρόντες, ότι είστε συνειδητοί. Τι όμορφος χαιρετισμός. Αν δεν θέλετε να το εφαρμόσετε με τους άλλους κάντε το τουλάχιστον μεταξύ σας Shaumbra. Το «Είμαι Εδώ» εννοεί «Σου δίνω την προσοχή μου. Βρίσκομαι στην παρουσία μου. Είμαι μαζί σου. Είμαι Εδώ».
Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή μ’ αυτό.

Μέρος  1ο

Σήμερα θα κάνουμε ένα Shoud σε τρία μέρη. Θα το τροποποιήσω λιγάκι. Είναι το τελευταίο μας Shoud στην σειρά Προχωράμε. Προχωράμε από το προχωράμε. Και όπως είπα πρόσφατα στο Μόναχο, πάει τόσο γρήγορα αυτή τη χρονιά – ακόμα και για μένα, ακόμα και για κάποιους από τους Masters, πάει τόσο γρήγορα – όμως σήμερα το κλείνουμε. Κλείνουμε ενεργειακά τις ελεύθερες άκρες.

Θα κάνουμε τρία μέρη με τρεις διαφορετικές merabhs, μία για κάθε μέρος. Ή θα μπορούσαμε απλά να κάνουμε μια μεγάλη merabh, δεν χρειάζεται να πω ούτε μια λέξη, μουσική από τους αγαπητούς Gerhard και Einat και αυτό είναι. Όμως θα μιλήσω.

Μιλώντας για ομιλίες, όλα μου τα χρόνια που κάνω επικοινωνίες με το όνομα St. Germain,  ποτέ δεν ζήτησα από κάποιο διάμεσο να επικοινωνήσει 4 ενότητες σε μια μέρα. Ποτέ». Πρέπει να μείνω ενεργειακά αρκετά κοντά στους αγαπητούς Linda και Cauldre, επειδή μπορεί να επιδράσει στο νου, στο σώμα, η τόση ενέργεια σε μια τόσο μικρή περίοδο χρόνου. Όμως πιστεύω ότι έκαναν μια αξιοθαύμαστη δουλειά με όλες αυτές τις διαφορετικές ενέργειες σε μια μέρα.

Σήμερα λοιπόν τρεις πράξεις, τρεις διαφορετικές ενότητες και μετά θα το κλείσουμε. Θα ξεκινήσουμε την νέα εξάμηνη σειρά που ονομάζεται Σειρά του Μετανθρώπου. Θα ταρακουνήσουμε λίγο κάποια δέντρα, μερικά κλουβιά στον ζωολογικό κήπο. Θα χτυπήσουμε κάποια καμπανάκια, ακόμα και μεταξύ των Shaumbra. Νομίζω πως θα μπορούσαμε να πούμε ότι θα αμφισβητήσουμε κάπως τον κόσμο.

LINDA: Πάντα αμφισβητείς.

ADAMUS: Όχι πάντα. Συνήθως, όμως δεν αμφισβητούμε πάντα. Όμως αν ρίξεις μια ματιά στον σύγχρονο ορισμό του μετανθρωπισμού, θα δεις ότι αυτό που κάνουμε είναι παρόμοιο κατά κάποιο τρόπο και πολύ διαφορετικό με άλλο τρόπο.

Μετανθρωπισμός

Ο μετανθρωπισμός είναι κίνημα – όχι πολύ μεγάλο, όμως είναι ένα κίνημα σ’ αυτόν τον πλανήτη – βασικά για την επίτευξη της αθανασίας, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία για να πάει πέρα από την ανθρώπινη κατάσταση. Δεν είναι κακή ιδέα – το πέρα από την ανθρώπινη κατάσταση – επειδή υπάρχει μια βαθιά αίσθηση στους ανθρώπους όλου του πλανήτη ότι αυτή η βιολογία, αυτό το πρότυπο σώματος με έναν νου, υπάρχει εδώ και κάποια εκατομμύρια χρόνια. Υπήρξαν πολλές διαφοροποιήσεις που έγιναν στην Ατλαντίδα, αλλά αφορούσαν την ομοιομορφία όχι την κυριαρχία. Αφορούσε το να έχουν όλοι σχεδόν το ίδιο μέγεθος, την ίδια περίπου διανοητική ικανότητα, γενικά την ίδια ποσότητα χρόνων για τη ζωή τους.

Ήρθε η ώρα να αλλάξει αυτό. Η φυσική εξέλιξη στην πραγματικότητα δεν θα το κάνει αυτό. Στην πραγματικότητα η μαζική συνειδητότητα, η βαρύτητα της μαζικής συνειδητότητας, συγκρατεί την φυσική εξέλιξη της ανθρώπινης ύπαρξης. Αυτή η αναρρόφηση που δημιουργήθηκε βασικά από τις σκέψεις, που τώρα βρίσκονται σ’ ένα σύννεφο που περιβάλλει την ενέργεια του πλανήτη και κυριολεκτικά συγκρατεί τους ανθρώπους από το να πηγαίνουν στα άλλα βασίλεια στην ονειρική τους κατάσταση, τους στριμώχνει πίσω στον ζωολογικό κήπο. Προκαλεί στο σώμα και το νου την μη μεγάλη τους αλλαγή. Βασικά ο ίδιος τύπος σώματος, βασικά τα ίδια πρότυπα στο νου όπως αυτά που είχατε στην Ατλαντίδα, που είχατε πριν από 40 ή 50 ζωές, και που οι άνθρωποι συνεχίζουν να έχουν.

Υπάρχει μια βαθιά επιθυμία να πάμε πέρα απ’ αυτό, να το εξελίξουμε, όμως πώς; Η ιατρική εντέλει δεν κάνει και πολλά για το σώμα και το νου. Υπάρχουν λοιπόν κάποιοι που λένε πως θα το κάνει η τεχνολογία. Και θα το κάνει, σε μεγάλη έκταση, τουλάχιστον για το σώμα.

Η εστίαση του μετανθρωπισμού αυτή τη στιγμή στον πλανήτη είναι αρχικά στο σώμα. Κάποιοι θα διαφωνήσουν μ’ αυτό και θα πουν «Υπάρχει πολύ σκέψη για το νου» – μα αυτό είναι το πρόβλημα – «πολύ δυνητική προσπάθεια με την τεχνολογία που αφορά το νου». Όμως υπάρχει μεγάλη προφύλαξη εκεί.

Υπάρχουν αυτοί που λένε ότι θα έχετε εμφυτεύματα στο νου που θα σας δίνουν την ικανότητα ενός υπέρ-υπολογιστή, με άμεση πρόσβαση. Ένα εμφύτευμα στον εγκέφαλο σας – συνδεδεμένο με τον εγκέφαλο σας – που θα σας δίνει άμεση πρόσβαση σε όλα όσα έχετε στον υπολογιστή σας. Δεν μιλώ για όνειρα επιστημονικής φαντασίας. Αυτά δουλεύονται στα εργαστήρια αυτήν τη στιγμή.

Όμως η ερώτηση που έχω, είναι αν θα εξελίξει πραγματικά το νου ή απλά θα δημιουργήσει έναν μεγαλύτερο ζωολογικό κήπο; Δεν είναι μια απλή προσθήκη στον τρέχοντα ζωολογικό κήπο του νου;

Επέλεξα εσκεμμένα να ονομάσω τις επόμενες σειρές Μετανθρωπισμό για να σας δώσω τροφή για σκέψη, για να σας κάνω να μελετήσετε, να σας ταρακουνήσω λίγο και να προκαλέσω σε άλλους την απορία, τι στο καλό συμβαίνει μ’ αυτήν την ομάδα. Κάτω από αυτό, μετανθρωπισμός σημαίνει την μετάβαση του ανθρώπινου εαυτού, όμως όχι μόνο με την τεχνολογία, όχι μόνο να κάνουμε τον εαυτό μας αθάνατο. Δεν νομίζω ότι θα το θέλατε έτσι κι αλλιώς.

Ξέρω πως αντί να εστιάσουμε στην αθανασία, στον μετανθρωπισμό μας, θα πάμε πέρα από τον ίδιο τον θάνατο. Όταν κάποιος δουλεύει με την αθανασία συνεχίζει να υπάρχει ο έμφυτος φόβος του θανάτου. Προσπαθείτε να αψηφήσετε τον θάνατο. Εμείς θα πάμε απλά πέρα από τον θάνατο. Στην πραγματικότητα, όπως έχω ήδη πει, δεν υπάρχει θάνατος. Είναι μια μεγάλη ψευδαίσθηση, όπως η δύναμη. Είναι ένα μεγάλο ψέμα όπως ο Θεός.

Ξέρω πως υπάρχουν αυτοί που θα το αρνηθούν σθεναρά και θα με σύρουν στο νεκροταφείο για να μου δείξουν τους νεκρούς. Όμως στην πραγματικότητα δεν υπάρχει θάνατος. Υπάρχει μια μετάβαση από την ανθρώπινη βιολογία και την διανοητική κατάσταση ύπαρξης. Υπάρχει μια μετάβαση.

Αφού το συνειδητοποιήσετε αυτό, πως στην πραγματικότητα δεν υπάρχει θάνατος, τότε θα συνειδητοποιήσετε ότι, κατ’ αρχάς, μπορείτε να μεταβείτε κατ’ επιλογή, όχι από αρρώστια. Και κατά δεύτερον, μπορείτε να παρατείνετε την ανθρώπινη παραμονή, αν θέλετε, μέσω της τεχνολογίας και της ιατρικής και κάποιων άλλων πραγμάτων, ή μπορείτε να επιλέξετε να επιστρέψετε πολύ συνειδητά. Να φύγετε συνειδητά και να επιστρέψετε συνειδητά, και όχι με την παλιά διαδικασία της γέννησης. Χωρίς να πρέπει να πεθάνετε, να ξεχάσετε ποιοι ήσαστε, να επιστρέψετε, να γεννηθείτε στο σώμα ενός μωρού που είναι πολύ ευάλωτο στις ασθένειες και στις ενέργειες των γονιών και όλων των άλλων, αλλά να επιστρέψετε συνειδητά όπως θέλετε.

Κάντε το όπως ο Tobias, με ένα σώμα-κέλυφος. Κάντε το με ένα εκτυπωμένο σώμα. Κάντε το με μια ποικιλία διαφορετικών τρόπων. Εκεί είναι που πηγαίνουμε με την Σειρά του Μετανθρωπισμού. Μετατρεπόμαστε. Στην πραγματικότητα εξελίσσουμε το ανθρώπινο σώμα και το νου.

Το κάνουμε χωρίς φάρμακα, χωρίς να πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την τεχνολογία, να τοποθετήσουμε μικρούς υπολογιστές στα μυαλά σας ή κάτι παρόμοιο. Το κάνουμε, ουσιαστικά με την επιλογή. Βλέποντας το αληθινά μεγαλύτερο όνειρο, την μεγαλύτερη εικόνα. Δημιουργώντας την δική μας πραγματικότητα.

Η δημιουργία της δικής σας πραγματικότητας είναι η σύγχρονη μαγεία. Οι άνθρωποι θα σας πουν ότι είστε τρελοί. Δεν μπορείτε απλά να δημιουργήσετε την δική σας πραγματικότητα. Ακόμα κι εσείς θα πείτε στον εαυτό σας ότι πιθανότατα είστε τρελοί. Όμως στην πραγματικότητα μπορείτε. Εκεί είναι που πηγαίνουμε με τη Σειρά του Μετανθρωπισμού.

Μίλησα λίγο σχετικά σήμερα, πώς η πραγματικότητα δεν είναι τίποτα περισσότερο από την συνειδητότητα σε επίγνωση, την συνειδητότητα σε προοπτική, και τότε όλες οι ενέργειες αλλάζουν και συμμορφώνονται.
Όμως οι άνθρωποι σκέφτονται ότι η  πραγματικότητα βρίσκεται πρώτα εκεί και μετά πηγαίνουν αυτοί. Είναι τα υποκείμενα στην πραγματικότητα, στις εξωτερικές δυνάμεις. Προσπαθούν κατά διαστήματα να κάνουν αυτήν την πραγματικότητα να συμμορφωθεί περισσότερο στις ανάγκες τους, όμως ποτέ δεν άλλαξαν πραγματικά την πραγματικότητα. Αλλά γιατί όχι;

Αφού συνειδητοποιήσετε αυτό που είναι η πραγματικότητα, απλά η σύνθεση των ενεργειών που ανταποκρίνονται στην συνειδητότητα, γιατί να μην μπορείτε να δημιουργήσετε την πραγματικότητα που θέλετε;

Όπως είπα στο Μόναχο, έπρεπε να κάνουμε πολλές συζητήσεις, πολλά Shouds εδώ και πολλά χρόνια για να φτάσουμε σ’ αυτό το σημείο. Γιατί αν δεν κατανοήσουμε πραγματικά τι είναι η συνειδητότητα, τι είναι το «Υπάρχω», αν δεν κατανοήσουμε πώς επιδρά η συνείδηση στην ενέργεια, πως τίποτα δεν υπάρχει χωρίς τη συνείδηση – τίποτα σε ολόκληρο το σύμπαν και στα άλλα σύμπαντα δεν υπάρχει χωρίς τη συνείδηση. Είναι ο πυρήνας. Είναι αμέτρητη. Είναι αόρατη. Δεν έχει δύναμη. Όμως είναι τα πάντα.

Με αυτή την κατανόηση και με την κατανόηση ότι δεν υπάρχει ανάγκη για δύναμη, δεν υπάρχει ανάγκη να παλεύετε για τίποτα στη ζωή σας, δεν υπάρχει λόγος να προσπαθείτε – εκτός κι αν το θέλετε για χάρη των παλιών καιρών – κυριολεκτικά μπορείτε να δημιουργήσετε όποια πραγματικότητα θέλετε αρκεί να είστε συνειδητός. Αυτό είναι.

Και πάλι, εσκεμμένα επέλεξα αυτό το όνομα για την επόμενη Σειρά και εσκεμμένα κάνω εγκαίρως την εισαγωγή.

Ας αρχίσουμε την ημέρα μας. Πρώτη ερώτηση.

 

Η Ερώτηση της Ημέρας

Πρώτη ερώτηση : Ας υποθέσουμε πως θα τυπώσετε μια καινούρια επαγγελματική κάρτα. Κάποιοι από σας είχατε πολλές επαγγελματικές κάρτες, κάποιοι λίγοι δεν είχατε ποτέ πριν. Όμως τώρα τυπώνετε μία και προσδιορίζει την ζωή σας αυτή τη στιγμή. Πέρα από το όμορφο σχέδιο και το όνομα σας θα προσθέσετε και έναν τίτλο που θα καθορίζει, που θα συνοψίζει ενεργειακά εσάς αυτή τη στιγμή. Τι θα έλεγε η κάρτα σας;

EDITH: Θα λέει απλά Edith Proctor, Ακίνητα Καρδιάς.

ADAMUS: Δεν υπάρχει κάποιος τίτλος όπως Πρόεδρος ή Grand Master Κτηματομεσίτης

EDITH: Ω, το ξέχασα. Φυσικά υπάρχει.

ADAMUS: Δεν εκπλήσσομαι. Αυτό θα έκανε όλη την ενεργειακή διαφορά. Edith Proctor τι; Εγώ είμαι ο Adamus, ο Μεγάλος Αναληφθείς Δάσκαλος

EDITH: Εγώ είμαι ο Μεγάλος Αναληφθείς Δάσκαλος ο Δεύτερος.

ADAMUS: Έχεις αναληφθεί; Εκτός από αυτό τι άλλο θα έβαζες στην κάρτα σου;

EDITH: Θα βάλω τη φωτογραφία μου γιατί είμαι τόσο νέα και όμορφη. Και θα βάλω τη διεύθυνση της επιχείρησης μου.

ADAMUS: Τι είσαι εσύ Edith; Ποιος είναι ο τίτλος σου; Τι αφορά η εργασία της ζωής σου;

EDITH: Υπάρχω και Είμαι αυτό που Είμαι. Είμαι τα πάντα. Είμαι πλήρως ενσωματωμένη συνειδητότητα. Είμαι επίγνωση. Υπάρχω.

ADAMUS: Ω, ας μην ξεχνάμε και το makyo. Αυτό είναι που προσλαμβάνω. Σκέφτεται, δεν αισθάνεται πραγματικά. Προσπαθεί να με κάνει να φύγω.

EDITH: Δώσε εσύ καμιά ιδέα.

ADAMUS: Ξέρω ήδη την απάντηση, γι αυτό και έκανα την ερώτηση. Θέλεις να την αποκαλύψω τόσο νωρίς πριν ακούσεις τα αδέξια παραστρατήματα των υπολοίπων;

EDITH: Ναι.

ADAMUS: Όχι! Θέλω να υποφέρετε. Θέλω την ένταση. Θέλω λίγο δράμα.

EDITH: Επιτρέπω.

ADAMUS: Επιτρέπεις. Εντάξει. Πάρε αυτό που θέλεις. Και όλοι όσοι παρακολουθείτε, σκεφτείτε το. Μην τεμπελιάζετε και περιμένετε να πάρετε την απάντηση από κάποιον από εδώ. Τι θα βάζατε στην επαγγελματική σας κάρτα;

JOSEPH: Master της Ελευθερίας.

ADAMUS: Είσαι ευχαριστημένος με το επίπεδο ελευθερίας σου; Ικανοποιημένος;

JOSEPH: Ικανοποιημένος για τώρα.

ADAMUS: Υπάρχει όμως κάποιο αγκάθι.

JOSEPH: Βεβαίως. Το δουλεύω.

ADAMUS: Ωραία. Ο Επόμενος.

SHAUMBRA 2 (γυναίκα): Master της Αφής.

ADAMUS: Μου αρέσει αυτό. Γιατί;

SHAUMBRA 2: Είμαι θεραπεύτρια μασάζ.

ADAMUS: Α, τώρα βγάζει νόημα. Μήπως έχει και άλλη σημασία αυτό; Εννοώ ακούγεται ωραίο, όμως μήπως έχει και άλλα επίπεδα νοήματος;

SAHUMBRA 2: Περισσότερη ελευθερία στο σώμα. Να απελευθερώνεις το σώμα κάποιου. Ιδιαίτερα αν είναι πολύ τσιτωμένος.

ADAMUS: Ναι. Απορροφάς ποτέ τα σκουπίδια τους; Απορροφάς την αρνητική τους ενέργεια;

SHAUMBRA 2: Με μεγάλη ευχαρίστηση θα πω ότι όχι. Αυτό είναι κάτι κοινό στον κόσμο των θεραπευτών. Κάποτε προστάτευα τον εαυτό μου, τώρα δεν το κάνω πια. Απλά δεν αφήνω να με επηρεάσει.

ADAMUS: Άγγιγμα χωρίς προστασία.

SHAUMBRA 2: Γιατί όχι; Είναι κάτι πολύ ωραίο.

ADAMUS: Ωραία. Master της Αφής. Για μένα αυτό έχει δυο ακόμα νοήματα. Το άγγιγμα ως αίσθηση και ως ικανότητα συναισθηματικής επαφής με τους ανθρώπους. Η τρυφερότητα των ανθρώπων πάει πολύ πιο πέρα με την αφή. Ωραία. Σ’ ευχαριστώ.

ALICE: Μπορώ να έχω δύο τίτλους;

ADAMUS: Βεβαίως. Μπορείς να έχεις και 8. Δεν έχει σημασία.

ALICE: Ιδεατός  Αρχιτέκτονας. Και μετά Εξερευνητής, αλλά μάλλον Συνειδητός Εξερευνητής.

ADAMUS: Εντάξει. Πώς εξασκείς την Ιδεατή  Αρχιτεκτονική;

ALICE: Κυρίως τη νύχτα, στα όνειρα.

ADAMUS: Στα όνειρα σου; Και το βγάζεις προς τα έξω αυτό και το μοιράζεσαι με τον κόσμο;

ALICE: Το μοιράζομαι, αλλά ακούγομαι σαν τρελή.

ADAMUS: Στην πραγματικότητα όχι. Υποστηρίζω ότι οι άνθρωποι θέλουν απεγνωσμένα κάτι διαφορετικό, όμως φοβούνται πολύ, επειδή ξεγελάστηκαν στο παρελθόν. Υπάρχουν πολλά κόλπα, οπότε έχουν μια αρχική αντίσταση. Και θα σε κοιτάζουν σαν να ήσουν τρελή, όμως κατά βάθος θα θέλουν να έχεις δίκιο. Και αυτό είναι που μου αρέσει με ότι κάνετε τώρα.
Μερικές φορές βλέπετε τον εαυτό σας και λέτε «Είμαι τρελός;» Αναρωτιέστε πώς σας βλέπουν οι άλλοι, όμως θα είναι τόσο απολαυστικό όταν συνειδητοποιήσετε ότι πραγματικά θέλουν να έχετε δίκιο. Θα σας προκαλέσουν. Θα σας αμφισβητήσουν. Ίσως γελάσουν μαζί σας, όμως θέλουν να έχετε δίκιο, επειδή ψάχνουν για διέξοδο. Ψάχνουν για ένα διαφορετικό μονοπάτι. Και δεν θα είναι εύκολοι αντίπαλοι. Έχουν εξαπατηθεί τόσο πολλές φορές από τα πάντα – από τις θρησκείες και την πνευματικότητα και από την Νέα Εποχή και από διαφημίσεις και προϊόντα – όμως θέλουν να ξέρουν ότι κάτι είναι αληθινό και αυθεντικό.

Σ’ ευχαριστώ. Δύο ακόμη.

KATE: Εμπιστεύομαι το πιο πέρα.

ADAMUS: Μου αρέσει αυτό. Ποια ήταν η εμπειρία σου με το πιο πέρα ;

KATE: Επεκτείνεται και οπισθοχωρεί, «και», οπότε εκεί μπαίνει η εμπιστοσύνη.

ADAMUS: Θα σας δώσω ένα μικρό στοιχείο. Δεν έχετε άλλη επιλογή από το να εμπιστευθείτε το πιο πέρα . Γιατί να μην το εμπιστευτείτε, εκτός και αν τοποθετείτε την δύναμη σας, που είναι μια ψευδαίσθηση, σε κάτι άλλο όπως ο Θεός ή οι άγγελοι ή οι Αναληφθέντες Δάσκαλοι ή οτιδήποτε άλλο. Όταν είστε μόνο εσείς και πηγαίνετε παρά πέρα, επειδή είστε ο μόνος που μπορεί να το κάνει αυτό, δεν έχετε άλλη επιλογή από το να εμπιστευθείτε τον εαυτό σας. Και αυτό είναι πολύ τρομακτικό, αλλά είναι και τόσο όμορφο. Είναι πραγματικά τρομακτικό, επειδή δεν το έχετε συνηθίσει.

Τα πάντα προσπαθούν να σας κάνουν να βάλετε τον εαυτό σας σε κάτι άλλο – σε μια υψηλότερη οντότητα – και ξαφνικά συνειδητοποιείτε ότι δεν μπορούν να το κάνουν για σας, και δεν θα έπρεπε να το κάνουν για σας. Ξαφνικά συνειδητοποιείτε «Πρέπει μόνο να εμπιστευτώ τον εαυτό μου για το πιο πέρα», στα ταξίδια στα άλλα βασίλεια, σε όλη αυτή την ιδέα του Χωροχρόνου και στο γεγονός ότι αυτός κινείται μέσα από σας. Αυτό σημαίνει επιτρέπω. Δεν έχετε επιλογή, και αυτό είναι το ωραίο. Η επιλογή στην πραγματικότητα θα ήταν η επιστροφή στο να βάζετε τη δύναμη σας σε κάποιον ή σε κάτι άλλο. Όμως αυτό δεν θα σας πάει εκεί που θέλετε να πάνε. Δεν θα το κάνει για σας και το ξέρετε.

Σ’ ευχαριστώ. Ένας ακόμα.

TAD: Επιτρέπω την Κυριότητα και την Ελευθερία μου και σε παρένθεση από κάτω «Χεσμένος στο φόβο συνεχώς». Και ενθουσιασμένος. Σ’ ευχαριστώ.

ADAMUS: Μου αρέσει να διευκρινίζω τα πράγματα. Φοβισμένος και ενθουσιασμένος. Και έτσι θα έπρεπε να είσαι και αυτό είναι το ωραίο. Οι περισσότεροι άνθρωποι βαριούνται και οι περισσότεροι από σας όχι, και αυτό είναι κάτι καλό. Φοβισμένοι και ενθουσιασμένοι. Φανταστείτε για μια στιγμή. Αν ξυπνήσετε αύριο το πρωί και ξαφνικά, ας υποθέσουμε πως όλα όσα κάνατε αυτά τα χρόνια επιτρέποντας την κυριότητα σας εξαφανίζονταν και έπρεπε να επιστρέψετε σε μια κανονική ζωή.

TAD: Βρίσκομαι στο σημείο που έχω αυτή την επιλογή και είναι πολύ τρομακτικό. Θα πάω σε κάποια άλλη περιοχή της χώρας. Όμως η σκέψη να μείνω εδώ, κάτι που σκέφτηκα αρκετές φορές… απλά δεν μπορώ να μείνω εδώ.

ADAMUS: Να προτείνω κάτι; Είσαι έτοιμος να σαλπάρεις για ένα ταξίδι. Θα υπάρχουν μερικές απρόβλεπτες στροφές. Να είσαι καλός μαζί τους. Ίσως να μην είναι αυτό που περιμένεις αλλά θα είναι κάτι μεγάλο. Μερικές φορές οι άνθρωποι έχουν προσδοκίες για το πώς θα έπρεπε να είναι τα πράγματα. Και πολλές φορές δεν στρίβουν στον δρόμο και ξεχνούν να ανοίξουν τα μάτια τους αλλά λένε «Στην πραγματικότητα βγήκε κάτι πολύ καλύτερο. Ευτυχώς δεν άκουσα τον περιορισμένο ανθρώπινο εαυτό».

TAD: Αυτό είναι το ενθουσιώδες κομμάτι. Σ’ ευχαριστώ.

ADAMUS:  Ωραία. Σ’ ευχαριστώ.

Αισθάνθηκα την ενέργεια σας, γνωρίζοντας ότι αυτό ήταν το τελευταίο Shoud αυτής της Σειράς, και ζήτησα έναν τίτλο που να μπορείτε να τον γράψετε στην επαγγελματική ή στην κοινωνική σας κάρτα. Και ρώτησα τι πραγματικά κάνετε στη ζωή σας αυτή τη στιγμή. Τι συμβαίνει στον καθένα από σας. Αν έπρεπε να το συνοψίσετε, ποιες είναι οι δραστηριότητες σας, πού πηγαίνει η ενέργεια σας, πού εστιάζετε. Και εμφανίστηκα με μια λέξη. Πήγα στην Λέσχη των Αναληφθέντων Δασκάλων και είπα «Κοιτάξτε τι ανακάλυψα!» Και όλοι εξεπλάγησαν επειδή μάλλον έχω την μεγαλύτερη επιρροή πάνω σε περισσότερους Αναληφθέντες Δασκάλους από κάθε άλλον…

Ξέρετε, αν δεν μπορείτε εσείς να μιλήσετε καλά για τον εαυτό σας, χαμογελώντας, κανείς δεν θα το κάνει. Και ο άνθρωπος είναι τόσο τρυφερός πάντα, ωμός και τρυφερός «Δεν θα έπρεπε να καυχιέμαι για τον εαυτό μου». Γιατί όχι; Έχει πλάκα! Μου αρέσει να το κάνω! Ακόμα και θα εξωραΐσω την ιστορία για να το κάνω, επειδή πρέπει να γελάτε πότε πότε.

Οι άνθρωποι έχουν μάθει να μειώνουν τον εαυτό τους. Όχι ένας Master. Όχι ένας «Είμαι Εδώ». Πραγματικά να μιλάτε καλά για τον εαυτό σας. Κάντε το χαμογελώντας, όχι να προσπαθείτε να αποδείξετε κυνηγώντας κάποιον. Αλλά όπως, και αυτή είναι η αλήθεια, στην πραγματικότητα έχω διδάξει περισσότερους ανθρώπους, τους πέρασα τα μαθήματα για να γίνουν Αναληφθέντες Δάσκαλοι, πιο πολύ από κάθε άλλον, και θα έπρεπε να πάρω ένα χειροκρότημα αυτή τη στιγμή.

Πραγματικά να μιλάτε καλά για τον εαυτό σας. Κάντε το πρώτα μόνοι σας. Όταν προχωράτε στο δρόμο ή όταν ξαπλώνετε στο κρεβάτι τη νύχτα, απλά σκαρφιστείτε μια μικρή ιστορία βασισμένη φυσικά στην αλήθεια και πείτε «Ήμουν ο καλύτερος χαμένος από όλους». Αυτή δεν είναι η δική μου ιστορία, είναι η δική σας. «Είχα τον πιο δύσκολο δρόμο προς τη φώτιση. Όλοι οι υπόλοιποι φωτισμένοι Δάσκαλοι, είχαν τόση ευκολία. Εγώ πήρα τον δύσκολο δρόμο». Μιλήστε στον εαυτό σας, επειδή – τώρα θα σας αποκαλύψω τον τίτλο που νομίζω ότι πρέπει να μπει στις κάρτες σας. Θα επιστρέψουμε μετά την ανακοίνωση.

Μου αρέσει να βλέπω τηλεόραση μέσα από τα μάτια και τα αυτιά σας. Κάθομαι δίπλα σας μερικές φορές στον καναπέ. Με ακούτε ποτέ που σας ρωτάω τι βλέπετε; Και προσπαθείτε να το εξηγήσετε «Ξέρεις, ονομάζετε reality (πραγματικότητα). Ορίστε; «Reality».

Εν πάση περιπτώσει αυτό που θα έβαζα στην επαγγελματική κάρτα του καθενός σας είναι  Διαμεσολαβητής.

 

Διαμεσολάβηση

Επιτρέψτε μου να σας εξηγήσω. Είδα τι είναι αυτό που κάνετε αυτή τη στιγμή στη ζωή σας και κάνετε πολύ διαμεσολάβηση. Ξέρετε τι είναι η διαμεσολάβηση; Όταν προσπαθείτε να κάνετε το διαιτητή, όταν προσπαθείτε να διατηρήσετε την ειρήνη στην οικογένεια, και το κάνετε σε πολύ μεγάλο επίπεδο.

Εσείς, το Είμαι Εδώ, διαπραγματεύεται με το ανθρώπινο εσύ. Το ανθρώπινο εσύ, που πρέπει να ντυθεί, να τραφεί, να προφυλαχθεί, να έχει μια δουλειά, να πληρώσει τους λογαριασμούς και όλα τα υπόλοιπα σχετικά. Διαμεσολαβείτε. Ακούτε τα αιτήματα και τις γκρίνιες από τον άνθρωπο, και εσύ, σαν ένα ον που στην πραγματικότητα περνάει τον περισσότερο χρόνο του στο σχολείο – πηγαίνει στο Σχολείο Ανάληψης, αφιερώνετε όλο σας τον χρόνο σ’ αυτό, στις ενέργειες σας – είστε φοιτητής πλήρους ωραρίου αυτή τη στιγμή και διαμεσολαβείτε με αυτό τον άνθρωπο που ανησυχεί για το αύριο.

Αυτό κάνουν οι άνθρωποι. Ανησυχούν για το αύριο. Δεν είναι εδώ σήμερα. «Τι θα συμβεί; Και αν γίνει αυτό; Δεν ξέρω αν μπορώ». Έτσι υπάρχει ένα κομμάτι σας, το Είμαι Εδώ κομμάτι , που συνεχώς διαμεσολαβεί «Θα είναι εντάξει. Να τι είπε ο Adamus τον προηγούμενο μήνα. Θα είναι εντάξει».

Και ο άνθρωπος λέει «Να μην εμπιστεύεσαι τον Adamus».

«Θα είναι εντάξει. Ας διαβάσω κάτι άλλο τότε».

«Μα δεν τους εμπιστεύομαι ούτε αυτούς. Εμπιστεύομαι τον Adamus περισσότερο από τους άλλους, όμως δεν εμπιστεύομαι κανέναν τους».

«Θα είναι εντάξει. Ας περνάμε τις μέρες μία μία. Ας το κάνουμε. Ας αναπνεύσουμε λιγάκι. Θα είναι εντάξει».

«Αναπνοή. Mισώ την αναπνοή. Δεν με οδήγησε πουθενά».

«Ας κάνουμε κάτι. Ας πάμε μια βόλτα».

«Σιχαίνομαι το περπάτημα. Με πονάει η μέση μου».

Διαμεσολαβείτε. Γίνεστε  νταντά για τον άνθρωπο και δεν γίνεται καλύτερος.

Θέλω να το νιώσετε πραγματικά για μια στιγμή, πόσο πολύ διαμεσολαβείτε για τον ανθρώπινο εαυτό. Με τί κατάληξη; Δεν θα σταματήσει. Ο άνθρωπος δεν θα σταματήσει τη γκρίνια του και τις ανησυχίες του. Είναι προγραμματισμένος να ανησυχεί για το αύριο. Να μην ζει το σήμερα, αλλά να ανησυχεί. Και μπορείτε να διαβάσετε όλα τα βιβλία αυτό-βοήθειας του κόσμου και μπορείτε να κάνετε όλη τη συμβουλευτική του κόσμου που θέλετε, και στον άνθρωπο του αρέσει όταν διαβάζετε βιβλία αυτο-βοήθειας. «Ω, όλο αυτό αφορά εμένα. Αφορά την ανάπτυξη μου, την αυτο-βοήθεια μου. Είμαι τόσο πληγωμένος». Μπορείτε να κάνετε όλη τη συμβουλευτική που θέλετε και ο άνθρωπος να το λατρεύει «Ω, ναι, με αφορά και ξόδεψες 175 $ την ώρα για μένα, τον άνθρωπο».

Διαμεσολαβείτε. Η διαμεσολάβηση προέρχεται από τη λέξη διάμεσο, προέρχεται από τη λέξη μέσος όρος, βαρετός, τίποτα. Είναι απλά ένα διάμεσο. Και είστε εσείς – δεν απευθύνομαι στον άνθρωπο τώρα – είστε εσείς, το Είμαι που καταλήγετε να ζείτε σαν διάμεσο.

Δεν λέω να αγνοήσετε τον άνθρωπο. Έχει τους τρόπους του. Επιτρέψτε του να έχει τους τρόπους του, αλλά σταματήστε να διαμεσολαβείτε με τους τρόπους του. Επιτρέψτε του να είναι ο άνθρωπος. Στην πραγματικότητα – μόλις μπείτε στο «και» – έχει πλάκα να παρατηρείτε, ακόμα και να μπαίνετε και να είστε ο  άνθρωπος που ανησυχεί για όλα και ανησυχεί για τον θάνατο και ανησυχεί για άλλους ανθρώπους και για δύναμη και για δουλειά και…

Αφήστε τον άνθρωπο να το κάνει αυτό! Στην πραγματικότητα είναι κάπως αστείο. Θα γινόταν ένα ωραίο reality show – «Ο Άνθρωπος κι Εγώ». Είναι πανομοιότυποι δίδυμοι, αλλά από δω είναι ο Master ,που ποτέ δεν ανησυχεί για τίποτα. Όλα έρχονται στον Master. Ο Master απλά απολαμβάνει την αισθησιακή φύση της ζωής. Και από εκεί ο πανομοιότυπος δίδυμος ο άνθρωπος, που ανησυχεί, που έχει εμμονές, παρανοϊκός, σχιζοφρενής, με φαρμακευτική αγωγή, να χτυπά το κεφάλι του στον τοίχο, πάντα να έχει προβλήματα.

Οπότε διαμεσολαβείτε για τον άνθρωπο. Θα σταματήσετε; Δεν κάνει κάτι καλό στον άνθρωπο. Δεν κάνει κάτι καλό σε σας.

Στην πραγματικότητα διαμεσολαβείτε για το πνεύμα σας, την ψυχή σας. Έχετε αυτή την αντίληψη για την ψυχή ότι βρίσκετε κάπου ψηλά εκεί  και είναι ψηλότερη και μεγαλύτερη και κάποια στιγμή θα εφορμίσει. Διαμεσολαβείτε γι αυτήν και στην πραγματικότητα προσπαθείτε να διαπραγματευτείτε με την ψυχή σας να έρθει «Θα είναι ωραία. Θα προσποιηθώ ότι είμαι πολύ φιλοσοφημένος και θα συνεχίσω να επιτρέπω». Κάποιοι από σας έχετε αρχίσει να φέρεστε στο επιτρέπω όπως στα δεσμά σας, σαν να μαστιγώνεστε. Το μετατρέπετε σε μαρτύριο. Το επιτρέπω είναι απλά αυτό – επιτρέπω. Πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Ξεπεράστε το. Μην το δουλεύετε.

Όμως διαμεσολαβείτε για την επιστροφή της ψυχής. Μεσιτεύετε την επιστροφή του πνεύματος σας στη ζωή σας. Κατά κάποιο τρόπο διαπραγματεύεστε. Οπότε έχετε από δω τον γκρινιάρη άνθρωπο και από την άλλη την ψυχή, και προσπαθείτε να τους ενώσετε. Προσπαθείτε να το διαπραγματευτείτε, να το ισορροπήσετε και είναι βασανιστικό. Είναι κόλαση και ούτε είναι και πολύ αποτελεσματικό. Δεν λειτουργεί.

Διαμεσολαβείτε στις οικογένειες σας. Πολλοί από σας, άλλοι το έχετε απελευθερώσει, προσπαθείτε να διατηρήσετε τα πράγματα με την οικογένεια και τους φίλους σας και με τη δουλειά και με πολλά άλλα πράγματα στη ζωή σας. Διαμεσολαβείτε, και σας βλέπω. Μου λέτε πως προσπαθείτε να διατηρήσετε την ενότητα. Μπα, απλά διαμεσολαβείτε.

Έχετε όλες αυτές τις ομάδες, τις υποομάδες, τις υποπτυχές, τα χαρακτηριστικά. Και προσπαθείτε να τα κρατήσετε ενωμένα. Εκεί που πηγαίνουμε δεν υπάρχει ανάγκη να το κάνετε αυτό εκτός και αν απλώς θέλετε να διασκεδάσετε κάνοντας τον διαμεσολαβητή. Μερικές φορές σας κάνει να νιώθετε καλά με τον εαυτό σας «Θα τα ενώσω όλα» – αλλά είναι κουραστικό. Είναι εξαντλητικό.

Εκεί που πηγαίνουμε θα τα φέρουμε όλα στο Σώμα της Συνείδησης, τα πάντα. Και δεν θα υπάρχει πια διαμεσολάβηση. Δεν θα προσπαθείτε να τα διατηρήσετε ενωμένα. Απλά θα είστε εσείς, αυτό είναι όλο. Και ίσως είστε ένας γκρινιάρης άνθρωπος, θα ακούτε αυτό σας το κομμάτι που προσπαθεί να διαμεσολαβήσει, να φέρει μέσα το πνεύμα, αλλά ας το σταματήσουμε αυτό. Είναι κουραστικό. Ας πάρουμε εκείνη την κοινωνική σας κάρτα, που είστε διαμεσολαβητής για την οικογένεια σας, τα παιδιά σας, την μαζική σας συνειδητότητα. Προσπαθείτε να διαμεσολαβήσετε για την μαζική συνειδητότητα. Εννοώ να την κρατήσετε σε ισορροπία, να την κρατήσετε ενωμένη, να σιγουρευτείτε ότι τα πράγματα δεν θα καταρρεύσουν.

Η Edith έχει μια ερώτηση

EDITH: Απλά νόμιζα ότι η ψυχή μας και το πνεύμα είναι ήδη ενωμένα, ότι το έχουμε ήδη κάνει αυτό.

ADAMUS: Κατά κάποιο τρόπο θα πάμε πέρα από τον ορισμό της ψυχής και του πνεύματος και όλων αυτών. Στην πραγματικότητα δεν θα εστιάσουμε σ’ αυτό. Θα εστιάσουμε στο «Είμαι Εδώ».

Edith, επέτρεψε μου να το θέσω διαφορετικά. Όλες αυτές οι λέξεις δεν θα έχουν νόημα, κανένα απολύτως νόημα. Θα φτάσεις στο σημείο που θα πεις «Γιατί θα πρέπει να μιλάω για την ψυχή και το πνεύμα ή για όλα αυτά. Είμαι Εδώ. Τίποτα από αυτά δεν έχει σημασία».

EDITH: Και αυτό έχει νόημα, όμως απλά αναρωτιέμαι γιατί μιλάμε γι αυτό.

ADAMUS: Περιγράφω αυτό που βλέπω σε πολλούς Shaumbra.

EDITH:  Εντάξει. Σ’ ευχαριστώ.

ADAMUS:  Σ’ ευχαριστώ.

Ας κάνουμε τώρα μια merabh του απελευθερώνω την διαμεσολάβηση. Λίγη μουσική για να τελειώσει το πρώτο μέρος της ημέρας μας.

Μπορούσατε να το νιώσετε, όταν προσπαθούσα να το περιγράψω, μπορούσατε να νιώσετε πώς προσπαθείτε να διαπραγματευτείτε, να διαμεσολαβήσετε; Προσπαθείτε να κρατήσετε τα πράγματα σε ισορροπία και δεν χρειάζεται.

Τα πράγματα πρέπει να διαλυθούν, αφήστε τα να διαλυθούν. Κάντε το επιτρέπω. Και όλα θα δουλέψουν. Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για το καθημερινό κλάμα του ανθρώπου «Ω! Τι θα συμβεί αύριο;»

Merabh πέρα από τη Διαμεσολάβηση

Έτσι όπως κρατoύσατε την ενέργεια τόσα χρόνια,– οι περισσότεροι από σας αμέσως μόλις μπήκατε στον Βυσσινί κύκλο, τότε με τον Tobias, οι περισσότεροι μπήκατε σαν οι κρατώντες την ενέργεια. Σε κάποιο σημείο ο Tobias είπε «Όχι, δεν χρειάζεται να κρατάτε την ενέργεια για τον πλανήτη ή για την ανθρωπότητα ή για τις φάλαινες και τα φοινικόδενδρα και τις καρύδες και τα ψάρια της θάλασσας και όλα αυτά. Δεν είστε πια οι κρατώντες  της ενέργειας», είπε « Αποφοιτήσατε. Θα είστε αυτοί που θα είναι τα Πρότυπα, το νέο σχέδιο της ανθρωπότητας, το σώμα και ο νους και η ψυχή». ( Από την επικοινωνία Νοέμβριος 2004 )

Και τώρα εγώ λέω, μαζί με τον εαυτό σας, καθώς φτάνουμε στο τέλος της Σειράς Προχωρώντας, μην παίξετε τον ρόλο που διαπραγματεύεστε με τις πτυχές σας. Μην διαμεσολαβείτε για τον ανθρώπινο εαυτό και ούτε καν γι’ αυτό που ονομάζετε θεϊκό. Μην πάρετε τον ρόλο του διαμεσολαβητή, του εξισορροπιστή ενέργειας στη δουλειά σας, στην οικογένεια σας, στους φίλους σας ή στους Shaumbra ή σε οτιδήποτε.

Ξέρω ότι κάποιοι από σας νιώθετε ότι κάτι θα χάσετε. Κάπως σαν «Ω! Με χρειάζονται. Ο ανθρώπινος εαυτός μου με χρειάζεται». Λοιπόν σας το λέω τώρα, όχι. Σας χρειάζονται με έναν διαφορετικό τρόπο, όχι μ’ αυτόν τον τρόπο. Σας χρειάζονται γι αυτό που είναι βαθιά μέσα, που είναι καλυμμένο, επειδή ήσασταν τόσο απασχολημένοι με τη διαμεσολάβηση. Διαπραγματεύεστε ακόμα και την ίδια σας την φώτιση. Δεν είναι αστείο; Να διαπραγματεύεστε την φώτιση σας. Σαν να την διευθύνετε.

Απελευθερώστε το. Και ξέρω ότι σε κάποιους από σας αρέσει αυτός ο ρόλος. Σας κάνει να νιώθετε κάπως σημαντικοί, ότι κάτι κάνετε «εγώ είμαι που τα κρατώ ενωμένα». Όμως θα μάθετε ότι δεν χρειάζεται να κρατάτε τίποτα ενωμένο. Είναι ένα πολύ παλιό σκεπτικό. Θα μπορούσα να βρω την πηγή του στην Ατλαντίδα όπου έπρεπε να υπάρχουν κάποιοι για να κρατούν την ενέργεια. Υπήρχαν κυριολεκτικά αυτοί που κρατούσαν την ενέργεια, όμως η ενέργεια ήταν διαφορετική τότε. Εννοώ η ενέργεια – τώρα έχετε τον ηλεκτρισμό, τότε είχατε διαφορετικού είδους ενέργεια – και υπήρχαν αυτοί που την κρατούσαν.

Τότε συνειδητοποιείτε «Τι είναι αυτό που κρατάω;» Τι προσπαθείτε προσωπικά να διαπραγματευτείτε; Προσπαθείτε να διατηρήσετε ενωμένο το ανθρώπινο κομμάτι σας; Το πνευματικό σας κομμάτι; Αυτό με το οποίο σχετίζονται όλοι σας οι φίλοι; Δεν λέω να εγκαταλείψετε τους φίλους σας. Απλά ενεργειακά αλλάξτε ρόλο. Κατά κάποιο τρόπο μπλοκάρει την ενέργεια, μπλοκάρει τη ροή. Επίσης μπλοκάρει τις δυνατότητες.

Όταν το ανθρώπινο κομμάτι σας ουρλιάζει «Τι θα συμβεί αύριο;» απλά παρατηρήστε το μην διαπραγματεύεστε.

Αν ο άνθρωπος ανησυχεί, ας πούμε για ένα ζήτημα υγείας, σταματήστε να το διαπραγματεύεστε ή να το κατευνάζετε. Γίνετε ο παρατηρητής. Παρατηρήστε πώς ο ανθρώπινος εαυτός φέρεται και ανταποκρίνεται. Παρατηρήστε πόσο είναι πραγματικά προγραμματισμένος να κάνει τόσα διαφορετικά πράγματα. Και είναι εντάξει αν το κάνει, όμως εσείς δεν χρειάζεται να εμπλακείτε σ’ αυτό.

Γίνετε ο παρατηρητής, ακόμα και γι αυτό με την ψυχή σας, με το πνεύμα σας. Παρατηρήστε πώς το σκεφτήκατε. Παρατηρήστε πώς πραγματικά δουλεύει αυτό το πράγμα που ονομάζεται ψυχή. Δεν χρειάζεται να διαπραγματευτείτε τίποτα. Νομίζατε ότι έπρεπε, και η προφανής απόδειξη είναι οι πνευματικές σπουδές. Είστε εσείς που προσπαθείτε να διαπραγματευτείτε την φώτιση σας. Δεν χρειάζεται να το κάνετε. Απλά παρατηρήστε το.

Απελευθερώστε τον εαυτό σας φίλοι μου. Απελευθερώστε τον εαυτό σας.

Είναι ένα μεγάλο δώρο που μπορείτε να κάνετε στον εαυτό σας, και ξέρω πως θα αντισταθείτε, επειδή θα πείτε «Πρέπει να το διατηρήσω ενωμένο. Πρέπει να το δουλέψω. Πρέπει να κρατήσω τις δυνάμεις που μου αντιστέκονται στην ακτή», ακόμα και αν είστε εσείς που είστε οι αντιτιθέμενες δυνάμεις. Όχι δεν χρειάζεται. Εδώ είναι που απλά επιτρέπετε.

Και το έχω ξαναπεί, αυτό είναι τρομακτικό και συναρπαστικό, όμως δεν έχετε άλλη επιλογή. Εννοώ, έχετε μια επιλογή να μείνετε εκεί που είστε, αλλά αν θα προχωρήσετε, πηγαίνει στην πιο απόλυτη εμπιστοσύνη στο «Είμαι. Είμαι Εδώ».

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή και ας προχωρήσουμε τώρα, πέρα από το να είμαστε μεσολαβητές. Γίνετε το «Είμαι Εδώ».

Γίνετε η αισθησιακή εμπειρία.

Γίνετε ο δημιουργός.

Αν το θέλετε λοιπόν, δείτε μόνο τον εαυτό σας αυτή τη στιγμή, ας πούμε φανταστείτε, ότι κάθεστε σε ένα μεγάλο συνεδριακό τραπέζι και γύρω από το συνεδριακό τραπέζι είναι ο ανθρώπινος εαυτός σας και αυτό που αντιλαμβάνεστε ότι είναι ο Εαυτός της ψυχής σας, το πνεύμα σας. Και γύρω από το συνεδριακό τραπέζι βρίσκονται πολλές από τις πτυχές σας. Και μετά βρίσκεται επίσης ο βιολογικός σας εαυτός που κάθεται εκεί, η βιολογία σας.
Και μετά το μυαλό σας, το μεγάλο παλιό μυαλό σας κάθεται εκεί στο τραπέζι. Όχι το σώμα, μόνο το μυαλό που σκέφτεται «Πώς να αποκτήσω ένα σώμα;» Κοιτάζοντας απέναντι την βιολογία σας «Θέλω να μπω σ’ αυτό το σώμα. Δώσε μου ένα σώμα».

Και η οικογένεια σας αντιπροσωπεύεται επίσης, η δουλειά σας. Η μαζική συνειδητότητα δεν κάθεται σ’ αυτό το τραπέζι. Στέκεται πάνω από το τραπέζι σαν ένα μεγάλο άσχημο σύννεφο. Και είναι όλοι εκεί και εσείς προσπαθείτε να μεσολαβήσετε, να διατηρήσετε τα πάντα σε ισορροπία, προσπαθώντας να πείτε στο μυαλό «απλά περίμενε. Θα σου βρούμε ένα σώμα, όμως περίμενε». Να λέτε στο σώμα «θα είναι εντάξει. Θα είναι εντάξει. Θα είσαι μια χαρά. Θα κάνουμε θετικές σκέψεις με το μυαλό και τότε το σώμα θα είναι εντάξει. Θα ζήσει μερικά ακόμα χρόνια. Ε, μυαλό, θετικές σκέψεις προς το σώμα «Είμαι υγιής».

Προσπαθήσατε να το διατηρήσετε ενωμένο, και τώρα, αν το θέλετε, θα ήθελα να διατάξετε όλες αυτές τις πτυχές, όλα αυτά τα όντα, όλα αυτά τα μέρη στα οποία μεσολαβούσατε, να τα διατάξετε να εξαφανιστούν. Είναι ο δικός σας χώρος. Είναι το δικό σας μέρος. Τελειώσατε με το να τους φροντίζετε όλους.

Απλά διατάξτε τους να φύγουν, και θα το κάνουν. Ω, και το μυαλό κάθεται εκεί «Δεν πρόκειται να φύγω. Δεν έχω κάποιο σώμα για να φύγω μαζί του». Λοιπόν, παίρνετε το μυαλό, το γραπώνετε με τα χέρια σας και το πετάτε έξω από την πόρτα σαν μπάλα του bowling.

Αυτός ο χώρος είναι δικός σας τώρα. Μέσα σ’ αυτόν τον χώρο όλα είναι δικά σας. Αφορά εσάς και όχι όλη αυτή την φλυαρία, ούτε όλα αυτά για τα οποία διαπραγματευόσασταν. Αυτό είναι το δικό σας μέρος και μπορείτε να το κάνετε ότι θέλετε. Μπορείτε να αλλάξετε ότι θέλετε σ’αυτό. Είναι το σημείο μηδέν της πραγματικότητας σας. Τώρα εξαρτάται από σας.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή. Όχι άλλη διαπραγμάτευση.

Εντάξει, σας ευχαριστώ.

Μια καλή βαθιά αναπνοή καθώς τελειώνουμε την πρώτη ενότητα.

Ω! Θεέ μου. Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή μ’ αυτό. Ας μπούμε στην δεύτερη ενότητα. Δεν νιώθετε κάπως καλά; Είναι τόσο βαρετό να προσπαθείς να τα κρατάς όλα ενωμένα. Δεν χρειάζεται.

Θα σας πω ένα μικρό μυστικό. Αναρωτιέστε «Τα πέταξα όλα. Τι θα συμβεί τώρα;» Τι θα συμβεί αν επιστρέψουν ολοκληρωμένα, όχι ανολοκλήρωτα. Θα επιστρέψουν συνολικά. Θα επιστρέψουν στο Είμαι, όμως δεν θα κλαψουρίζουν, δεν θα τραβηχτούν στην ενέργεια σας, δεν θα σας διαλύσουν. Τους δίνετε μια διαταγή «Αυτό είναι δικό μου. Είμαι εδώ». Τόσο απλό.

Επόμενο. Μεγάλη βαθιά αναπνοή. Ευχαριστώ. Θα μιλήσουμε λιγάκι, μετά μια merabh. Όμως ευχαρίστως να καθίσεις εδώ (στον Yoham), αν νιώθεις καλά βρισκόμενος κοντά σε έναν Αναληφθέντα Δάσκαλο.

GERHARD: Νιώθω θαυμάσια.

ADAMUS: Νιώθεις θαυμάσια. Πρέπει να μιλάς καλά για τον εαυτό σου, γιατί  κανένας άλλος δεν θα το κάνει. Στην πραγματικότητα έχω πολλούς ανθρώπους που μιλούν καλά για μένα, και οφείλεται στο ότι εγώ μιλάω καλά για τον εαυτό μου. Και ξέρετε, απλά σας κάνει να χαμογελάτε όταν μιλάτε καλά για τον εαυτό σας. Ναι.
Και όταν μιλάτε για τον εαυτό σας σαν «Είμαι ένας χαμένος και τίποτα δεν λειτουργεί», δεν σας κάνει να νιώθετε καλά. Γιατί το κάνουν αυτό οι άνθρωποι; Δοκιμάστε το μια φορά «Ω είμαι ένα χαμένο κορμί». Δεν σας κάνει να νιώθετε καλά. Δεν έλκει την ενέργεια που θα με ενδιέφερε. Όμως όταν λέτε «Είμαι ένας Master» και οι άνθρωποι σας κάνουν πλάκα. Όμως ξέρετε κάτι; Μετά αρχίζουν να σας βγάζουν φωτογραφίες και  σύντομα βρίσκεστε στην τηλεόραση και πολύ σύντομα γίνεστε διάσημοι. Λειτουργεί. Ονομάζεται η βάση της πραγματικότητας. Θα μπω σ’ αυτό αργότερα.

 

Μέρος 2ο

Επόμενο στη λίστα. Δουλεύατε σκληρά. Δυστυχώς δουλεύατε σκληρά σε όλο αυτό, αντί απλά να το επιτρέψετε. Όμως δουλεύατε σκληρά ολόκληρη τη ζωή σας για την πνευματικότητα σας, την ανθρωπινότητα σας, την δουλειά σας και όλα τα υπόλοιπα. Ήμαστε μαζί εδώ και πολύ καιρό κάνοντας πολλά απ’ αυτά, και το ενδιαφέρον πράγμα που συμβαίνει είναι, ότι το έχετε δουλέψει τμηματικά. Το έχετε δουλέψει όλο αυτό. Μερικές φορές είναι δύσκολο να δείτε ολόκληρη την εικόνα επειδή πρέπει να κινήσετε τον άνθρωπο πολύ αργά. Πρέπει να κινήσετε αργά την βιολογία. Πρέπει να παλέψετε για να επιβιώσετε και να παραμείνετε. Προσπαθείτε – ξέρετε πώς να κινείστε λίγο από δω και λίγο από εκεί; Ο Cauldre μου δίνει ένα κακό παράδειγμα όταν φτυαρίζετε το χιόνι, δεν ξέρω πώς του ήρθε αυτό – όμως ξέρετε φτυαρίζετε λίγο εδώ, λίγο εκεί, και πολύ σύντομα το σύνολο είναι φτυαρισμένο. Έτσι είστε αυτή τη στιγμή. Βρίσκεστε στο σημείο που οι ενέργειες κινήθηκαν εδώ κι εκεί.

Η Οδηγία της Εκπλήρωσης

Βρίσκεστε τώρα σ’ ένα σημεία που το ονομάζω Οδηγία της Εκπλήρωσης. Αυτό είναι κάτι καλό. Και όπως είπα στο τελευταίο μας Shoud στο Μόναχο, κάτι άλλαξε.
Έχετε κάνει τόσο σκληρή δουλειά και έχετε πείσμα. Είστε πεισματάρηδες. Δεν θα τα παρατήσετε. Είστε πραγματικά πεισματάρικα πλάσματα και αυτό σας κάνει να προχωράτε. Δεν είναι η προσπάθειά σας. Δεν είναι η σκληρή σας δουλειά. Είναι το πείσμα σας, που παρά την σκληρή δουλειά, σας προχωρά, και φτάσατε σ’ αυτό το σημείο.

Αυτό που συμβαίνει στην Οδηγία της Εκπλήρωσης, και χρησιμοποίησα την λέξη «οδηγία» επειδή είναι σαν να μιλάω για κάποιον οικουμενικό νόμο, αλλά  είναι σαν να τον δημιουργείτε για πρώτη φορά. Είναι μια Οδηγία. Θα συμβεί. Η οδηγία επίσης σημαίνει κατεύθυνση, κίνηση κάποιου πράγματος. Επίσης είναι μια οδηγία σαν διαταγή. Σαν το «Αυτό θα συμβεί».

Μια Οδηγία της Εκπλήρωσης.( Πληρότητας ) Περάσατε τη γραμμή στο σημείο που βρίσκεστε τώρα και που είτε το πιστεύετε είτε όχι μπορείτε να γλιστρήσετε. Υπήρξε τόση αδράνεια, κίνηση, δουλειά, σπρώξιμο, ξαφνικά υπάρχει μια βαρύτητα – και χρησιμοποιώ τη λέξη βαρύτητα όχι όπως η γήινη βαρύτητα, αλλά μια κίνηση, μια αναρρόφηση της ενέργειας.

Έτσι στην Οδηγία της Εκπλήρωσης εννοείται ότι υπάρχει μια βαρύτητα, μια ενεργειακή δύναμη που παίζει τώρα – αδιάψευστη, εντελώς σε κίνηση – που σας φέρνει στην εκπλήρωση. Ακόμα κι αν δεν δουλέψετε σε τίποτα άλλο πια, υπάρχει αρκετή ορμή σε όλα όσα κάνετε, συμπεριλαμβανομένου και ιδιαίτερα συμπεριλαμβανομένου του να επιτρέπετε, και όλες οι δυνάμεις συγκεντρώνουν τα πάντα σε ένα σύνολο, εκπλήρωση.

Δεν χρειάζεται να το δουλεύετε άλλο πια. Στην πραγματικότητα ποτέ δεν το κάνατε, όμως σκεφτήκατε ότι το κάνατε. Μπορείτε να πάρετε μια βαθιά αναπνοή και να δείτε τον εαυτό σας να οδηγείται στην κυριότητα σας, στην φώτιση σας. Είναι πραγματικό φαινόμενο, πραγματικά υπέροχο.

Ο νους που κάθεται εκεί μπορεί να φλυαρεί και να λέει «Ναι, μα κάτι πρέπει να κάνεις». Όχι δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα. «Ναι, μα πρέπει να κάνεις….». Όχι, δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα. Αν θέλετε να κάνετε κάτι, επιτρέψτε. Όμως υπάρχει τόσο πολλή ορμή, που θα γίνει.

Αυτά είναι τα πραγματικά καλά νέα. Εννοώ που σχετίζονται με το πρώτο μέρος – εννοώ που δεν πρέπει να το δουλεύετε. Δεν πρέπει να το διαλογίζεστε. Δεν χρειάζεται να προσπαθείτε για τίποτα. Δεν χρειάζεται να προσπαθείτε να γίνετε καλύτερος άνθρωπος, ή πιο πνευματικός  τίποτα απ’ αυτά. Έχετε ένα ελευθέρας σ’ αυτό το σημείο.

Εσείς δυσπιστείτε «Μας κοροϊδεύει;» ή «Πρέπει να μιλά για τους άλλους εδώ μέσα. Δεν μιλά για μένα, δεν θα μπορούσε». Όχι, εσείς έχετε το ελευθέρας. Δυστυχώς καταβάλατε πάρα πολύ προσπάθεια. Αντέξατε και τώρα υπάρχει τόση βαρύτητα, τόση ορμή.

Μην με ρωτήσετε πόσο καιρό θα πάρει, επειδή ξέρω ότι αυτή θα είναι η επόμενη ερώτηση σας. Τι σημασία έχει; Το μόνο που σας λέω είναι ότι δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα άλλο πια. Δεν χρειάζεται να ρυθμίσετε τις σκέψεις σας, να παρακολουθείτε πότε τα συναισθήματα σας είναι θετικά. Δεν χρειάζεται να εξισορροπείτε και να ελέγχετε την ενέργεια σας. Δεν χρειάζεται να το κάνετε άλλο πια. Το κάνει η αδράνεια.

Δοκιμάστε λοιπόν αυτό. Αντί να προσπαθείτε να αντισταθείτε στην φυσική αδράνεια της φώτισης, αντί να προσπαθείτε να παλέψετε εναντίον της ή να αναρωτιέστε «Είναι αληθινή; Θα συμβεί πραγματικά; Είναι ο Adamus που μας λέει…» Απλά πάρτε μια βαθιά αναπνοή και ακολουθήστε τη ροή. Σαν να μπαίνετε στο κανό και αφήνετε το ρεύμα να σας παρασύρει αυτή τη φορά, αντί να προσπαθείτε να χτίσετε το ποτάμι, να το γεμίσετε με νερό και μετά να παλεύετε αντίθετα στο ρεύμα. Αυτό είναι που κάνατε «Πρέπει να σκάψω το αυλάκι, πρέπει να το γεμίσω με νερό, να το κάνω να ρέει και μετά να κωπηλατήσω αντίθετα». Όχι. Πηδήξτε στο κανό και αφήστε το να γλιστράει από τώρα και μετά.

Όταν γλιστράτε… Μοιάζει με μια βόλτα με κανό ή αν δεν σας αρέσουν τα κανό, με βάρκα, χωρίς κουπιά όμως. Να κάνετε μια βόλτα στο ποτάμι της ζωής και να μοιάζει να επιπλέετε σε ένα ηλιόλουστο απόγευμα χωρίς να χρειάζεται να κάνετε κάτι άλλο εκτός από το να χαλαρώσετε.

Merabh για τη Βόλτα στην Ροή

Δεν θα ήταν όμορφο; Χαλαρώνετε σε ένα μαλακό κανό ή βάρκα. Πολλές φορές, έχω δει πλοία και έχουν κάπως άβολες θέσεις και είναι μάλλον λιτά. Όμως εσείς δημιουργήσατε αυτό το πραγματικά υπέροχο, όμορφο πλοίο. Έχει μαξιλάρια. Και δεν υπάρχει μηχανή πάνω του, δεν υπάρχουν κουπιά, επειδή δεν τα χρειάζεστε. Και δεν χρειάζεστε ούτε καν ένα μικρό ανεμιστήρα να σας κρατά δροσιά, επειδή η αύρα του ταξιδιού το κάνει αυτό. Και υπάρχει ένα μικρό mini bar εκεί. Ναι, και δεν είναι κανείς άλλος τριγύρω, οπότε μπορείτε να είστε γυμνοί. Ναι, και δεν υπάρχουν μύγες τριγύρω. Υπάρχουν, όμως δεν θα σας ενοχλήσουν. Ούτε κουνούπια, επειδή χωρίς ρούχα, δεν θέλετε να ανησυχείτε για τα κουνούπια.

Αυτή είναι η δική σας στιγμή. Είναι όμορφη στιγμή, και λίγο παράξενη. Απλά πηδάτε μέσα. Είναι πολύ μαλακά, βελούδινα. Και, επί τη ευκαιρία, υπάρχουν και μερικά σνακ επίσης, για την απόλαυση του ταξιδιού.

Τώρα πηδάτε μέσα και αρχίζετε να επιπλέετε στο ποτάμι και να συνειδητοποιείτε ότι το ποτάμι αντιπροσωπεύει την ορμή, την ροή που δημιουργήσατε. Πηγαίνει κατευθείαν στην φώτιση. Τώρα κάθεστε στο πλοίο με τα μαξιλάρια και για πρώτη φορά στη ζωή σας απολαμβάνετε τη διαδρομή. Βλέπετε το τοπίο, τα πουλιά τα δέντρα.

Και δεν υπάρχει βιασύνη. Γι αυτό λέω πως αναρωτιέστε «Εντάξει, τώρα με την Οδηγία της Φώτισης, σε πόσες μέρες;» Είστε μέσα σ’ αυτό το όμορφο πλοίο και γλιστράτε με χάρη στο ποτάμι.

Υπάρχει και μουσική στο πλοίο σας. Είναι μουσική του Yoham φυσικά. Παίζει όμορφη μουσική. Δεν υπάρχει κανένας άλλος τριγύρω, κι εσείς απολαμβάνετε το τοπίο, τη φύση.

Δείτε, είναι μια μαμά αρκούδα με το αρκουδάκι που παίζουν στην όχθη του νερού. Δείτε, από εκεί υπάρχουν πουλιά που πετούν παντού. Υπάρχουν μια ή δύο χελώνες μέσα στο νερό. Υπάρχουν μερικά ελάφια που τρέχουν στο λιβάδι.

Ποτέ δεν είχατε χρόνο να απολαύσετε πραγματικά κάτι τέτοιο. Είσασταν τόσο βιαστικοί, δουλεύοντας τόσο σκληρά, μελετώντας, προσπαθώντας, βάζοντας δύναμη. Αυτό το πλοίο δεν χρειάζεται καμία δύναμη. Βρίσκεται στην φυσική ροή της ενέργειας.

Και βάζετε τα χέρια σας στο νερό και το νιώθετε πραγματικά. Πάντοτε κωπηλατούσατε ενάντια στο ρεύμα, όμως τώρα μπορείτε να βάλετε το χέρι σας στο κρύο νερό και να έχετε την αισθησιακή εμπειρία και να πιτσιλάτε λίγο νερό πάνω στο γυμνό σας σώμα και να χαμογελάτε για μια φορά.

Και χωρίς να έχετε καμία σκιά αμφιβολίας ότι αυτό το πλοίο, το πλοίο του Είμαι σας, σας πηγαίνει στη φώτιση σας. Ούτε καν ανησυχείτε γι αυτό. Δεν ανησυχείτε αν έχετε αρκετό φαγητό ή ποτό. Δεν ανησυχείτε μήπως καείτε από τον ήλιο. Τώρα είναι απλά η στιγμή της απόλαυσης. Και νιώθετε μια μικρή ενοχή, κάτι σαν «Ω, δεν θα έπρεπε να κάνω κάτι;» Όχι ήδη το έχετε κάνει. Δώσατε το χρόνο σας, την προσπάθεια σας. Δώσατε όλους σας τους φόβους και τις δύσκολες μέρες. Τώρα είναι η ώρα της βόλτας.

Βάζετε τα χέρια σας μέσα στο νερό και νιώθετε τόσο όμορφα. Εντελώς ξαφνικά τα χέρια σας ξύνουν τον βυθό. Βγάζετε γρήγορα το χέρι σας έξω και βλέπετε ότι κρατάτε χρυσά νομίσματα. Υπάρχουν χρυσά νομίσματα. Το μόνο που κάνατε ήταν να βάλετε το χέρι σας στο νερό. Με άλλα λόγια, η αφθονία είναι επίσης εκεί. Όλα όσα χρειάζεστε βρίσκονται εκεί, επειδή έχετε κάνει τόσο πολλά. Δημιουργήσατε μια βαρύτητα, μια ενεργειακή κίνηση που τώρα δεν μπορεί να ξεγίνει.

Δεν μπορεί να ξεγίνει.

Το ονομάζω Οδηγία της Εκπλήρωσης, σαν μια επίσημη εντολή. Θα μπορούσε επίσης να είναι ο προσωπικός σας οικουμενικός νόμος. Απλά πρόκειται να συμβεί. Δεν μ’ ενδιαφέρει ποιες ενέργειες προσπαθούν να επέμβουν. Δεν θα συμβεί, μην το δουλέψετε. Αν υπάρξουν εξωτερικές δυνάμεις, άλλοι άνθρωποι, μαζική συνειδητότητα, Πλειάδιοι – δεν μου αρέσουν οι Πλειάδιοι – δεν θα συμβεί. Υπάρχει τόσο πολύ αδράνεια, βαρύτητα. Αυτή η βόλτα είναι για να την απολαύσετε εσείς.

Το έχω ξαναπεί όμως σας το θυμίζω τώρα. Αυτή θα είναι η καλύτερη εποχή της ζωής σας. Το ξέρω πως υπάρχει ανυπομονησία για τη φώτιση και όλα τα λοιπά, αλλά αυτή είναι η καλύτερη εποχή.

Είστε νεοφερμένοι από την ανθρωπινότητα στον μετανθρωπισμό. Όμως έχετε ακόμα φρέσκες αναμνήσεις και εμπειρίες.

Είστε ακόμη στη βιολογία.

Έχετε ακόμα κάποια όμορφη αθωότητα για σας .

Αυτή τώρα είναι η καλύτερη εποχή. Η καλύτερη απ’ όλες. Οπότε σας ζητώ να την απολαύσετε.

Θα φτιάξω ένα όμορφο γραφικό για την επόμενη συνάντηση μας. Μου αρέσει να το ονομάζω αυτό Οδηγία της Εκπλήρωσης. Επίσημη απόφασηξ. Όχι κάτι που προέρχεται από το νου, αλλά κάτι αληθινό. Θα συμβεί, οπότε απλά επιτρέψτε. Απλά επιτρέψτε και απολαύστε.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή μαζί.

Νιώθετε καλά ως τώρα; Ωραία.

 

Μέρος 3ο

Ωραία, τρίτο μέρος. Από πού να αρχίσουμε; Ας αρχίσουμε απλά.

 

Πραγματικότητα

Τι είναι η πραγματικότητα; Είναι αυτό που αντιλαμβάνεστε. Είναι τόσο απλό. Οι φιλόσοφοι έχουν φιλοσοφήσει γι αυτό. Οι συγγραφείς έχουν γράψει γι αυτό. Οι δάσκαλοι έχουν διδάξει γι αυτό και οι σύμβουλοι έχουν συμβουλέψει γι αυτό. Όμως τι είναι η πραγματικότητα; Είναι αυτό που αντιλαμβάνεστε. Αυτό είναι.

Η πραγματικότητα έγινε μια λέξη. Οι άνθρωποι μιλούν για την «πραγματικότητα» σαν να βρίσκεται στημένη σε κάποιο μέρος, από μπετόν και πέτρα. Κάποια είναι έτσι, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν κινείται, ότι δεν αλλάζει.

Οι άνθρωποι προσπαθούσαν από τόσο παλιά, όσο ξέρω αφότου το έσκασα από την γιγάντια κρυστάλλινη φυλακή μου, να μετατρέψουν την πραγματικότητα. Παρακολούθησα για αιώνες που προσπαθούσαν να αλλάξουν την πραγματικότητα, όμως με τόσο μικρά βήματα, με τόσο μικρή επιτυχία, με πολλή απογοήτευση. Προσπαθούσαν να αλλάξουν την φύση της πραγματικότητας.

Λοιπόν το πρόβλημα είναι πολύ απλό. Το πρόβλημα είναι ότι πιστεύουν στην πραγματικότητα. Πιστεύουν ότι αυτό είναι αληθινό. Προσπαθούν να την αλλάξουν μέσα από τις πεποιθήσεις τους, και δεν πάει πολύ μακριά. Υπάρχει μια τάση της πραγματικότητας να συστέλλεται ή να γίνεται πιο συμπαγής, όταν κάποιος τσιμπάει στο γεγονός πως αυτή είναι η πραγματικότητα.

Δεν είναι. Είναι μια αντίληψη. Αυτό είναι το μόνο που είναι, αντίληψη.

Μίλησα πολύ, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, για τις ανθρώπινες αισθήσεις και το νου και πως όλα έρχονται μέσω αυτών των αισθήσεων και γίνονται πιστευτά ως πραγματικότητα. Για να πάει κάποιος πραγματικά πέρα από αυτήν την πραγματικότητα, για να αλλάξει κάποιος την φύση της πραγματικότητας, πρέπει να θέλει να βγει έξω και πέρα, να είναι πρόθυμος να αντιληφθεί με ένα εντελώς διαφορετικό σετ αισθήσεων. Όχι με τις ανθρώπινες αισθήσεις, αλλά με αυτές που θα λέγαμε αισθήσεις του Είμαι. Μίλησα γι αυτές σε μεγάλη έκταση, επειδή είναι πολύ σημαντικό να γίνει κατανοητό. Είναι απλά ένας τρόπος αντίληψης.

Ακόμα και οι επιστήμονες καταλαβαίνουν ότι η ύλη δεν έχει σημασία. Αρχίζουν να συνειδητοποιούν, ότι αν και αντιλαμβάνεστε το πάτωμα ως συμπαγές και αντιλαμβάνεστε το πρόσωπο που κάθεται δίπλα σας να είναι με σάρκα και οστά, στην πραγματικότητα δεν είναι. Στην πραγματικότητα, δείξτε μου λίγη υπομονή, όμως μέσω των ματιών σας, αυτό που τώρα αντιλαμβάνεστε είναι ένα απέραντο τίποτα.

Αυτό που βλέπετε με τα μάτια σας και συμπεραίνετε ότι είναι ένα σώμα, μαλλιά, το πάτωμα, το ταβάνι, όλα τα υπόλοιπα. Στην πραγματικότητα αυτό που υπάρχει είναι σχεδόν μόνο κενός χώρος. Δεν είναι υπέροχο;
Τα μάτια όμως στην πραγματικότητα κάνουν καλή δουλειά λέγοντας στο νου σας ότι αυτό το δωμάτιο είναι γεμάτο με ανθρώπους, ή αν παρακολουθείτε Online, ότι κοιτάζετε έναν υπολογιστή. Δεν το κάνετε. Κοιτάζετε κενό χώρο, κυρίως. Υπάρχουν κάποιοι που θα έλεγαν ότι υπάρχουν σωματίδια, σας λέω ότι ούτε αυτό είναι αληθινό. Υπάρχει πλάσμα.

Αυτό που πραγματικά αισθάνεστε στην πραγματικότητα είναι η κίνηση που κάνει το πλάσμα. Δεν είναι τόσο ρομαντικό, έτσι δεν είναι; Σήμερα θα αγκαλιάσετε κάποιον στο κρεβάτι και θα είναι σαν να αγκαλιάζετε πλάσμα. Και το πλάσμα επίσης δημιουργεί μια βαρύτητα, ή δημιουργεί ένα αποτέλεσμα του χώρου και του χρόνου. Νομίζετε λοιπόν πως κάτι συνέβη καθώς αγκαλιάζετε αυτό το πρόσωπο στο κρεβάτι, και σκέφτεστε ότι η μέρα σύντομα θα φύγει και πολύ σύντομα θα κοιμηθείτε. Όχι. Απλά βυθίζεστε στο πλάσμα που κινείται γύρω σας.

Όμως ήσασταν αρκετά έξυπνοι ώστε να πείτε «Ας το κάνουμε λίγο πιο συναρπαστικό. Ας αλλάξουμε το πλάσμα, ας αλλάξουμε την κίνηση του χρόνου και του χώρου σε καθορισμένη εμπειρία και πραγματικότητα, επειδή μόνο το να κολυμπάς τριγύρω μέσα στο πλάσμα δεν έχει και πολύ πλάκα». Στην πραγματικότητα κάποιες μέρες έχει ίσως περισσότερη πλάκα από την ανθρώπινη ζωή, όμως για δείτε τι κάνατε. Δημιουργήσατε αυτό, από το πλάσμα, που ανταποκρίνεται στην συνείδηση, που στην πραγματικότητα είστε εσείς. Το δημιουργήσατε όλο αυτό, και μπορείτε επίσης να το ξε-δημιουργήσετε ή μπορείτε να δημιουργήσετε κάτι εντελώς διαφορετικό. Και δεν είναι δύσκολο να γίνει.

Η δημιουργία της πραγματικότητας, και δεν προσπαθώ να μιλήσω για ότι είδαμε στο παρελθόν – ανθρώπους να προσπαθούν να αλλάξουν τον κόσμο. Σταματήστε να το κάνετε αυτό. Δημιουργήστε πραγματικότητες για τον εαυτό σας.

Η δημιουργία οποιασδήποτε πραγματικότητας επιλέξετε, θα απαιτήσει να βγείτε εκτός ζωολογικού κήπου, να πάτε πέρα από το νου σας, να μην ανησυχείτε… Το σημαντικό σημείο εδώ είναι ότι το κάνετε για τον εαυτό σας. Σταματήστε να προσπαθείτε να αλλάξετε τον κόσμο. Αυτό είναι ενεργειακά αντιπαραγωγικό. Πολλοί από σας ήσασταν αυτοί που έκαναν το καλό στο παρελθόν, και την στιγμή που προσπαθείτε να αλλάξετε τον κόσμο, κάτι που ξέρω ότι είναι κάπως συναρπαστικό, θέλετε να τα κάνετε όλα ωραία και καλά, όμως αυτά δεν θέλουν απαραίτητα να είναι ωραία και καλά. Ο κόσμος δεν θέλει απαραίτητα να ορίζεται με τους δικούς σας όρους.

Οπότε βγαίνετε έξω και προσπαθείτε να αλλάξετε τον κόσμο και νομίζετε ότι κάνετε κάτι καλό, νιώθετε περήφανοι και ικανοποιημένοι και αυτό που συμβαίνει είναι ότι η φυσική ανταπόκριση της ενέργειας θα προσπαθήσει να αλλάξει εσάς. Θα γυρίσει πίσω σε σας. Θα σας περιορίσει περισσότερο. Θα σας πηδήξει, θα σας κάνει χάλια ακόμα περισσότερο.
Προσπαθείτε να αλλάξετε την φυσική τάξη ή αντίληψη κάποιου άλλου, λειτουργείτε χωρίς συμπόνια και τότε το ίδιο θα γίνει σε σας. Οπότε σταματήστε να προσπαθείτε να αλλάξετε τον κόσμο. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να αλλάξει τις δικές σας πραγματικότητες.

Για να το κάνετε αυτό, κατανοήστε ότι δεν είναι αυτή η πραγματικότητα. Αυτό είναι το πλάσμα. Πολλοί από σας λέτε «Πρέπει να φύγω από δω. Υπάρχει κάτι περισσότερο. Πρέπει να αλλάξω πραγματικότητα» και μπορείτε ανά πάσα στιγμή, είναι τόσο απλό όσο το να επιτρέπετε.

Η πονηριά είναι να λέτε «Δεν θα αλλάξω τίποτα εκεί έξω. Δεν θα αλλάξω το κυκλοφοριακό ούτε τους αγενείς ανθρώπους ή όλα τα σχετικά». Εδώ είναι που συναντάτε προβλήματα. «Θέλω να αλλάξουν όλα για μένα». Όχι. Για να αλλάξει η πραγματικότητα πρέπει να το κάνετε για σας, και μετά να επιτρέψετε στον εαυτό σας να φανταστεί, να ονειρευτεί, ή να νιώσει τις άλλες σφαίρες, και οι άλλες σφαίρες δεν υπάρχουν μέχρι να βρεθείτε εκεί.

Μην σκέφτεστε τις άλλες σφαίρες σαν κάτι προδιαγεγραμμένο, σαν να υπάρχουν ήδη οι ουρανοί, όπως έχουν οριστεί εδώ πέρα, επειδή είναι παγίδα. Στην πραγματικότητα είναι ακόμα περισσότερη από αυτήν εδώ την πραγματικότητα, όταν πηγαίνετε εκεί. Και γι αυτό είμαι τόσο κάθετα αντίθετος, όταν οι άνθρωποι πηγαίνουν στην πέμπτη ή στην έκτη διάσταση, επειδή αυτό που ψωνίζουν είναι λίγο περισσότερο γυαλισμένη ανθρώπινη πραγματικότητα. Δεν κατανοούν πραγματικά, και δεν υπάρχουν αυτές οι διαστάσεις.

Δεν υπάρχει τίποτα μέχρι να βρεθείτε εκεί, και τότε μια νέα πραγματικότητα αρχίζει να διαμορφώνεται, μια καινούρια πραγματικότητα γεννιέται. Όχι κάποια που μπορείτε να φέρετε τον καθένα εκεί μέσα, μην ανησυχείτε καν γι αυτό τώρα, αλλά κάτι που μπορείτε να γεννήσετε από μόνοι σας.

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι ξέρετε πως υπάρχουν πολύ περισσότερα απ’ αυτό και υπάρχουν. Όμως το σημείο εκκίνησης είναι να γεννήσετε τις δικές σας νέες πραγματικότητες βρισκόμενοι εκεί – «Είμαι Εδώ».

Μπορείτε να βρίσκεστε σε πολλαπλά σημεία, βέβαια. Μπορείτε να είστε «Είμαι Εδώ», μπορείτε να έχετε μια συζήτηση με κάποιον άλλο Master, και εντωμεταξύ να γεννάτε μια καινούρια πραγματικότητα για τον εαυτό σας.

Θα σας απελευθερώσει αν κατανοήσετε ότι δεν είστε κολλημένοι εδώ. Θα σας απελευθερώσει αν συνειδητοποιήσετε την ομορφιά του να βάζετε συνειδητότητα εκεί που τώρα δεν υπάρχει τίποτα, και να γεννάτε κάτι και να το παρακολουθείτε να εξελίσσεται. Όχι με ανθρώπινους όρους, όχι με τους παλιούς ανθρώπινους τρόπους, αλλά να παρακολουθώντας το να εξελίσσεται με έναν τρόπο που δεν είναι περιορισμένος ούτε στήνεται σ’ αυτήν την πραγματικότητα.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή για μια στιγμή εδώ. Νιώθω ότι είμαστε πολύ διανοητικοί.

Υπάρχουν πολλά περισσότερα από αυτό, και καθώς μπαίνουμε στην Σειρά του Μετανθρωπισμού, θα εξερευνήσουμε κυριολεκτικά τα άλλα σας βασίλεια – όχι άλλες διαστάσεις που ανήκουν σε κάποιον άλλον – και από αυτήν την εμπειρία θα καταλάβετε πραγματικά πώς πάτε εκεί και πόσο εύκολο είναι να πάτε παραπέρα. Οπότε αντί να μιλάμε γι αυτό, ας βάλουμε λίγη μουσική και ας το βιώσουμε.

 

Merabh  στην  Δημιουργία Πραγματικότητας.

Πραγματικότητα. Τι είναι; Τι είναι; Είναι η παρουσία σας. Είναι το «Είμαι Εδώ». Η πραγματικότητα είναι ένας τρόπος αντίληψης, αίσθησης.

Η πραγματικότητα είναι ένα κάπως προσωρινό ταξίδι, μια μικρή εμπειρία. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καν σκοπός.

Ξέρω πως στους ανθρώπους αρέσει να έχουν σκοπό. Τότε νιώθουν δικαιολογημένοι που κολλάνε. Δεν χρειάζεστε σκοπό σ’ αυτή ή σε κάποια άλλη πραγματικότητα.

Ανέφερα πρόσφατα ότι ήμουν στενοχωρημένος, που οι άνθρωποι δεν βγαίνουν παραέξω στην ονειρική τους κατάσταση. Κάποτε ήθελαν να βγαίνουν και να πηγαίνουν στα κρυστάλλινα βασίλεια, στα δημιουργικά βασίλεια, στα μη-βασίλεια. Και τώρα βλέπω ότι δεν το κάνουν. Μένουν κοντά στο σπίτι όταν κοιμούνται τη νύχτα. Μένουν στην ανθρωπινότητα ακόμα και αν δεν είναι σωματικά παρόντες, όμως είναι παρόντες με κάθε άλλο τρόπο. Μένουν βυθισμένοι στα προβλήματα τους και μένουν βυθισμένοι στην μαζική συνείδηση. Δεν βγαίνουν πια έξω. Όπως είναι τα παιδιά σήμερα – σας ακούω να το λέτε συνεχώς – «Τα παιδιά σήμερα μένουν μέσα και παίζουν βιντεοπαιχνίδια». Οι άνθρωποι μένουν στα όρια της μαζικής συνείδησης και δεν βγαίνουν έξω.

Ένα από τα πράγματα που θέλω να κάνετε τώρα, είναι να νιώσετε αυτά τα άλλα βασίλεια στην ονειρική σας κατάσταση, να περάσετε πέρα από τα όρια της μαζικής συνείδησης, του περιορισμού, της ανθρωπινότητας, να δώσετε πραγματικά στον εαυτό σας αυτήν την βαθιά άδεια, αρχίζοντας από σήμερα, να πάτε πέρα από αυτά τα βασίλεια.

Με κάποιο τρόπο, προσφέρουν παρηγοριά αυτά τα βασίλεια. Είστε εξοικειωμένοι μαζί τους, όμως είναι η στιγμή να πάτε παραπέρα. Είναι η στιγμή να γίνετε και πάλι δημιουργοί, να πάτε στο τίποτα.

Το σώμα σας κοιμάται. Ο νους σας κάπως ησυχάζει και τώρα το «Είμαι Εδώ, Είμαι Παρών» μπορεί να μπει στο τίποτα.

Πού βρίσκεται το τίποτα; Πουθενά. Όμως εσείς βγαίνετε εκεί που δεν υπάρχει τίποτα, αφήνοντας ίσως λίγο πλάσμα, λίγη ενέργεια, όμως είναι ακόμα σε μια κατάσταση τίποτα, απλά περιμένοντας σας.

Και τότε η παρουσία σας αρχίζει να γεννά. Δεν περιορίζεται στον χρόνο και στο χώρο. Η παρουσία σας αρχίζει μια κίνηση ενέργειας, ακόμη και χωρίς να έχετε καθορίσει τι θέλετε να γίνει. Ουσιαστικά συμβαίνει όταν είστε παρόντες στο τίποτα, δηλαδή στην ελευθερία. Οι ενέργειες αρχίζουν να κινούνται.

Ο άνθρωπος θα έπρεπε να αρχίσει να καθορίζει, να σχηματίζει, να χτίζει, να αντιλαμβάνεται τις ενέργειες, όμως όταν βρίσκεστε εκεί έξω στο τίποτα και γεννάτε δημιουργικότητα, δεν χρειάζεται να ορίσετε, δεν χρειάζεται να καθορίσετε το μέγεθος και το σχήμα και τα χρώματα. Δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα απ’ αυτά. Απλά να είστε εκεί. Η παρουσία σας.

Αυτή είναι η καθαρή δημιουργία. Αυτή είναι η χωρίς κόπο δημιουργία. Έτσι αρχίζει να γίνεται η πραγματικότητα.

Η φύση της πραγματικότητας αρχίζει εδώ, στο τίποτα. Γεννιέται από σας.

Θα ήθελα να παρατηρήσετε για μια στιγμή – και όχι να σκεφτείτε – θα ήθελα να παρατηρήσετε, να αντιληφθείτε με έναν τρόπο που δεν έχετε συνηθίσει, όμως να αντιληφθείτε τώρα τη νέα πραγματικότητα που γεννιέται από σας, χρησιμοποιώ την λέξη «από» πολύ σκόπιμα.

Γίνετε ο παρατηρητής τώρα για να δείτε, να αντιληφθείτε, τι συμβαίνει.

Βλέπετε πόσο εύκολη είναι η πραγματικότητα;

 

Ανακεφαλαίωση

Τώρα ας ενώσουμε τα τρία μέρη της μέρας μας σε μια τελική merabh.

Μιλήσαμε αρχικά για το να απελευθερώσετε το να είστε ο μεσολαβητής – να πρέπει να είστε ο διαπραγματευτής μεταξύ του ανθρώπου και της ψυχής και των πτυχών και των εξωτερικών δυνάμεων, των άλλων ανθρώπων – να ελευθερωθείτε να είστε απλά εσείς. Όχι άλλη διαπραγμάτευση μεταξύ αυτών των διαφορετικών μερών. Μην επεκτείνετε πια την ενέργεια σας σ’ αυτό. Απελευθερώστε τον εαυτό σας. Καθαριστείτε από όλα αυτά.

Και μετά να κατανοήσετε ότι υπάρχει μια Οδηγία της Εκπλήρωσης. Με άλλα λόγια, εξαιτίας όλων όσων έχετε κάνει, όλης σας της δουλειάς, όλης σας της αποφασιστικότητας, η ροή στην εκπλήρωση, στην φώτιση είναι ήδη εδώ. Πηδήξτε λοιπόν στο πλοίο, πλεύστε στο ποτάμι με ευκολία, γνωρίζοντας ότι θα φθάσετε εκεί.

Και τελικά, τώρα, στην πραγματικότητα. Τι είναι η πραγματικότητα; Είναι απλά η αντίληψη της κίνησης της ενέργειας και του πλάσματος. Γι αυτό μπορείτε να είστε σε όποια πραγματικότητα θέλετε. Μην προσπαθείτε να αλλάξετε αυτήν εδώ την πραγματικότητα για τους άλλους. Μπορείτε να αλλάξετε την αντίληψη σας γι αυτή την πραγματικότητα για τον εαυτό σας. Μην προσπαθείτε να την αλλάξετε για τους άλλους ανθρώπους, αλλά επιτρέψτε στον εαυτό σας όποια πραγματικότητα επιλέγετε.

Επιτρέψτε στον εαυτό σας να πάει στο τίποτα και να γεννήσει μια πραγματικότητα.

Είστε δημιουργοί. Αυτή είναι ίσως η μόνη αληθινή δήλωση για σας ότι είστε δημιουργοί. Ας επιστρέψουμε σ’ αυτό. Ας τα ενώσουμε όλα στην merabh που κλείνουμε.

Πώς το κάνουν λοιπόν; Πώς το κάνουν η Einat και ο Gerhard και τα ενώνουν; Στην στιγμή, διαισθητικά, με την μουσική.

EINAT:  Σ’ ένα λεπτό.

ADAMUS: Στο λεπτό. «Σ’ ένα λεπτό», είπε. Όχι, στο λεπτό.

Merabh για το Προχωράμε

Τώρα ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή στις στιγμές που ολοκληρώνουμε τη Σειράς Προχωράμε. Τι χρονιά ήταν αυτή ! Και την ονομάσαμε Σειρά του Προχωράμε, γιατί
** προχωράμε πέρα από τον περιορισμό, προχωράμε πέρα από το να προσπαθούμε πολύ σκληρά να κάνουμε τον εαυτό σας να ταιριάξει με τον κόσμο. Ο κόσμος είναι ακόμη εκεί, όμως εσείς μπορείτε να προχωρήσετε. Δεν χρειάζεται να προσπαθείτε να το κάνετε να λειτουργήσει, να προσπαθήστε να ταιριάξετε σ’ αυτόν.

** Προχωράμε πέρα από πολλά παλιά πράγματα που ξέρατε ότι στην πραγματικότητα δεν σας εξυπηρετούσαν, αλλά συνεχίζατε να εξαρτάστε απ’ αυτά.

**Προχωράμε πέρα από το να είμαστε μόνο άνθρωποι, από μια πολύ παλιά, αρχαία βιολογία, ή βιολογικό πρότυπο.

** Προχωράμε πέρα από το νου, από το νου να είναι το κυρίαρχο πράγμα, η κυρίαρχη ύπαρξη, η δύναμη ελέγχου στη ζωή σας. Δεν είναι.

**Προχωράμε πέρα από τους φόβους. Προχωράμε πέρα από το ίδιο σας το makyo.

**Προχωράμε πέρα από πραγματικά παλιά συστήματα πεποιθήσεων που δεν σας εξυπηρετούν πια.

**Προχωράμε στο λαμπερό φως του Είμαι.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή.

Ήταν πραγματικά μια χρονιά απελευθέρωσης, φαντάζομαι μπορούμε να πούμε, πετώντας αυτά που δεν σας εξυπηρετούσαν πια.

Θα επανέλθουμε τον επόμενο μήνα για το ξεκίνημα της νέας μας Σειράς. Θα έχετε την Οδηγία της Εκπλήρωσης. Θα διασκεδάσουμε μ’ αυτό.

Όμως για τώρα, αγαπητοί Shaumbra, είναι η στιγμή να προχωρήσουμε. Η στιγμή να κλείσουμε αυτή τη Σειρά και να αρχίσουμε να προετοιμαζόμαστε για την επόμενη χρονιά μας μαζί.

Είναι πάντα τόσο μεγάλη τιμή, τόσο μεγάλο προνόμιο να σας υπηρετώ.

Ας πάρουμε μαζί μια καλή βαθιά αναπνοή, και πάντα να θυμάστε πως όλα είναι καλά σε ολόκληρη τη δημιουργία.

Και τώρα θα προχωρήσω.

Σας ευχαριστώ. Θα σας δω τον επόμενο μήνα. Σας ευχαριστώ.

Mετάφραση:  ¨Καλλιόπη Παγούδη,  Μαρία Γρηγοράκη

Share the love! Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterEmail this to someone