Επιτέλους να ζήσουμε με χαρά! Καίτη Τσώλη, 01/04/2015

Επιτέλους να ζήσουμε με χαρά!
με την Καίτη Τσώλη, 01/04/2015

Είπαμε πολλά λόγια μέχρι σήμερα οικογένεια, διαβάσαμε πολλά πνευματικά βιβλία, μοιραστήκαμε μεταξύ μας τις εμπειρίες μας και γκρινιάξαμε και θυμώσαμε πολλές φορές με το Πνεύμα, που καθυστερεί να φέρει τις αλλαγές στην ζωή μας! Και  όλα αυτά ήταν απόλυτα κατάλληλα για την διαδικασία της εξέλιξής μας και την απελευθέρωσή μας από την διττότητα. Αλλά τι θα γίνει; Βρισκόμαστε στο 2015. Ο εαυτός μας και οι ίδιες οι ενέργειες μας σπρώχνουν να πάμε παρακάτω.

Μήπως είναι η ώρα ν’ αρχίσουμε να λειτουργούμε αφαιρετικά σε σχέση με τον εαυτό μας; Μήπως είναι η ώρα να σταματήσουμε να ψαχνόμαστε και να προβληματιζόμαστε σχετικά με το Πνεύμα και τα πνευματικά πράγματα και να τρέχουμε να ψάχνουμε για απαντήσεις ακόμα έξω από εμάς, την στιγμή που γνωρίζουμε ότι εμείς είμαστε το Πνεύμα, όλα είμαστε εμείς και όλες οι απαντήσεις είναι μέσα μας;
Πολλοί από εμάς και κάποιοι μάλιστα έχουμε πολλά χρόνια που δουλεύουμε με τον εαυτό μας, εν τούτοις ακόμα δεν αναγνωρίσαμε ποιοι είμαστε. Και πιστεύω ότι είναι η στιγμή, ν’ αναγνωρίσουμε επιτέλους ποιοι είμαστε, ν’ αναγνωρίσουμε την Ύπαρξή μας και να επαν-έρθουμε στην φυσική μας κατάσταση. Και ποια είναι η φυσική μας κατάσταση; Η φυσική μας κατάσταση είναι η ελευθερία που είναι αγάπη και η χαρά. Η διττότητα είναι το α-φύσικο.
Και ναι εντάξει, το απολαύσαμε το παιχνιδάκι σε όλο του το μεγαλείο και ήταν κατάλληλο για να εκπαιδεύσουμε την ψυχούλα μας και να επεκταθούμε, αλλά φτάνει πια. Ναι ήταν κατάλληλο να δουλέψουμε μ’ αυτές τις ενέργειες και σε καμία περίπτωση δεν εννοώ εδώ, ν’ αντιστεκόμαστε στις τυχόν ανισόρροπες ενέργειες που ακόμα νιώθουμε ότι μας ζορίζουν, αλλά κάποια στιγμή χρειάζεται ν’ απομυθοποιήσουμε το παιχνίδι  και χρειάζεται να τελειώνουμε με το παραμυθάκι της διττότητας.
Γιατί όσο κι αν μας φαίνεται περίεργο, για να βγούμε από αυτή την κατάσταση του δράματος και του ελέγχου εξαρτάται πάλι και πάντα από εμάς και από το πόσο αποφασισμένοι είμαστε. Γιατί εμείς είμαστε αυτοί που λυπόμαστε τον εαυτό μας κι εμείς είμαστε αυτοί που χειραγωγούμε και ελέγχουμε τον εαυτό μας.  Μήπως τώρα είναι η ώρα να βγούμε αποφασιστικά από όλα τα τρυπάκια μας και απ’ όλα τα κουτάκια μας; Πόσο αποφασισμένοι είμαστε γι’ αυτό;

Το μόνο που θέλει ο εαυτός μας από εμάς, είναι να μας αγαπάμε. Αγαπάμε τον εαυτό μας; Γι’ αυτό το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε αυτή την στιγμή, είναι να μας παρατηρήσουμε για μια φορά ακόμα, για να δούμε πως συμπεριφερόμαστε στον εαυτό μας. Τον προσέχουμε; Τον φροντίζουμε; Τον σεβόμαστε; Τον αγαπάμε;
Ας παρατηρήσουμε λοιπόν οικογένεια πως συμπεριφερόμαστε εμείς ακόμα στον εαυτό μας, γιατί ο εαυτός μας μας συμπεριφέρεται, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που του συμπεριφερόμαστε κι εμείς. Γι’ αυτό ας παρατηρήσουμε την συμπεριφορά μας στον εαυτό μας και με ολοκληρωτική αποδοχή στις όποιες συμπεριφορές μας, οι οποίες δεν είναι υπέρ του εαυτού μας, ας τις απελευθερώσουμε, για ν’ απελευθερώσουμε ολοκληρωτικά και την ροή της ενέργειάς μας.

Πολλές φορές σκέφτηκα πόσο δυστυχισμένοι νιώθουν μέσα στην διττότητα, οι άνθρωποι που δεν έχουν επίγνωση και ζουν μέσα στο φόβο, στην σύγχυση, στην ανασφάλεια και στην απόγνωση. Και το γνωρίζουμε βέβαια κι εμείς πολύ καλά αυτό, γιατί πριν φτάσουμε στην αφύπνιση και στην επίγνωση όλοι μας περάσαμε μέσα απ’ αυτή την κατάσταση. Να βλέπουμε δηλαδή μόνο αδιέξοδα και να κυριαρχεί ο φόβος και η απόγνωση στη ζωή μας.  Κι ένιωσα  πολύ βαθιά ευγνωμοσύνη, που το Πνεύμα, ο εαυτός μου, μου έδωσε σ’ αυτή την ενσάρκωση αυτή την ευκαιρία της αφύπνισης, αυτή την ευκαιρία της κατανόησης. Ναι οικογένεια, ήταν δύσκολα και πολλές φορές επώδυνα, αλλά άξιζαν όλα όσα περάσαμε, γιατί αυτά μας έδωσαν το διαβατήριο της αυτογνωσίας, της κατανόησης και της αγάπης για τον εαυτό μας, μας έδωσαν το διαβατήριο για την ελευθερία μας.
Γι’ αυτό ας το αποφασίσουμε. Τελειώσαμε με την διττότητα. Τέλος στο δράμα. Είμαστε αυτό που είμαστε, έτσι ακριβώς όπως είμαστε. Πάμε παρακάτω. Και ναι ήρθε η ώρα να ζήσουμε. Αποφασιστικά και παθιασμένα. Μέσα μας βρίσκονται όλα. Μέσα μας βρίσκεται το πάθος για την ζωή και τη χαρά. Οι ενέργειες του 2015 κινούνται με ταχύτητα κι ελαφρότητα γύρω μας, αλλά χρειάζονται την δική μας άδεια, για να μας υποστηρίξουν. Χρειάζεται να τους επιτρέψουμε να ρέουν ελεύθερα μέσα μας, χρειάζεται να επιτρέψουμε στην δημιουργικότητά μας ν’ ανθίσει, χρειάζεται να παραιτηθούμε από κάθε έλεγχο στον εαυτό μας και να εμπιστευθούμε. Γιατί όπως γνωρίζουμε  στην εξέλιξή μας τίποτα δεν μας χαρίζεται, αλλά όλα χρειάζεται να τα κερδίσουμε.

Τώρα είναι η ώρα να ζήσουμε την ζωή που ονειρευτήκαμε, γιατί δουλέψαμε γι’ αυτό, γιατί πονέσαμε γι’ αυτό, γιατί κουραστήκαμε γι’ αυτό, αλλά χρειάζεται κατ’ αρχήν οικογένεια να θέλουμε να ζήσουμε. Να έχουμε ανακαλύψει μέσα μας το πάθος, την ομορφιά και την μαγεία της ζωής μας στη Γη. Και αν τα ανακαλύψουμε μέσα μας, τότε μπορούμε να χαιρόμαστε το κάθε τι που ζούμε, από τα μικρά απλά πράγματα στην καθημερινότητά μας έως τα μεγαλύτερα.  Να νιώθουμε την χαρά και την ευλογία που είμαστε εδώ, ζωντανοί και παρόντες στη ζωή μας.
Αχ οικογένεια, είναι ένα υπέροχο και γλυκό μεθύσι η ελευθερία. Το να νιώθουμε αυτή την αίσθηση της ελευθερίας, το να νιώθουμε ότι αγαπιόμαστε από τον εαυτό μας, να νιώθουμε ότι αγαπιόμαστε έτσι όπως είμαστε, αυτό που είμαστε,  είναι εκπληκτική αίσθηση. Το να ζούμε όπως επιλέγουμε χωρίς να χρειάζεται ν’ αποδείξουμε τίποτα και σε κανένα, το ν’ αγαπάμε τον εαυτό μας γι’ αυτό που είναι, χωρίς να τον κρίνουμε για «λάθη και αδυναμίες». Και είναι υπέροχο τώρα να τα βλέπουμε όλα με μια καινούργια αντίληψη. Να βλέπουμε π.χ. ότι αυτά που πριν τα θεωρούσαμε λάθη και αδυναμίες μας, δεν είναι τίποτα περισσότερο από ιδιαίτερα και διαφορετικά χαρίσματα της ύπαρξής μας κι έχουν να κάνουν με την ομορφιά της διαφορετικότητας του καθενός μας.
Το ν’ αφηνόμαστε με χάρη στην ροή της ενέργειας, χωρίς πια να προσπαθούμε, χωρίς πια να νοιαζόμαστε τι θα κάνουμε και πως θα τα καταφέρουμε στη ζωή μας και να γνωρίζουμε εν τούτοις ότι ο εαυτός μας μας φροντίζει με αγάπη και στοργή και θα μας δώσει όλα όσα χρειαζόμαστε, την στιγμή ακριβώς που τα χρειαζόμαστε, είναι η μεγαλύτερη ανακούφιση για μας και η μεγαλύτερη χαρά που μας δίνει αυτή η αίσθηση της ελευθερίας.
Γι’ αυτό αγαπημένη μου οικογένεια, ας το κάνουμε. Ας φέρουμε μέσα μας αυτές τις ενέργειες της υψηλής συχνότητας, της ισορροπίας, της αγάπης και της χαράς για μας. Χρειάζεται να γειωθούν πρώτα μέσα μας. Χρειάζεται να τις φέρουμε εμείς στη Γη, να τις βιώσουμε και να  τις γειώσουμε, για να μεταφερθούν στη συνέχεια μέσα από την ενότητα και σ’ όλα τ’ αδέρφια μας. Μετά θα είναι και για εκείνους πιο εύκολο να δουλέψουν με τον εαυτό τους και να λύσουν τα ζητούμενά τους. Ας γίνουμε τα Πρότυπα.

Είναι δική μας η απόφαση να τελειώνουμε με την διττότητα. Ζήσαμε πολλές εμπειρίες κι είμαστε παμπάλαιες ψυχές. Δεν χρειαζόμαστε άλλο την επανάληψη της εμπειρίας. Αποδοχή σ’ αυτό που είμαστε εδώ και τώρα με επίγνωση για το ποιοι είμαστε και αποχαιρετώντας μια για πάντα την διττότητα, πετάμε και σκαλώνουμε, στις υψηλές συχνότητες της ελευθερίας που είναι αγάπη και ζούμε την ζωή μας με ελαφρότητα και χαρά.

Share the love! Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email