Όταν ταυτιζόμαστε με τα συναισθήματα του συλλογικού… από την Καίτη Τσώλη, 02/02/2013

Όταν ταυτιζόμαστε με τα συναισθήματα του συλλογικού……
με  την Καίτη Τσώλη, 02/02/2013

Υπάρχει διάχυτος ο θυμός και ο φόβος παντού αυτή τη στιγμή σε ολόκληρη την Ελλάδα. Όπου κι αν βρίσκομαι, στο φούρνο, στο λεωφορείο, στη καφετέρια, ακόμα και στο δρόμο, μία είναι η συζήτηση.
-Τι θα κάνουμε; Πως τους επιτρέψαμε και μας έφεραν μέχρις εδώ;
-Πως θα ζήσουμε;
Παντού οι άνθρωποι, είναι θυμωμένοι και φοβισμένοι. Και σκεφτόμουν οικογένεια ποιος είναι ο δικός μας ρόλος σε όλη αυτή την υπάρχουσα κατάσταση. Ποιος ρόλο παίζουν οι εργάτες του φωτός;
Πόσο μας επηρεάζει αυτή η υπάρχουσα κατάσταση ή πόσο εμείς επηρεάζουμε αυτή την κατάσταση κι αυτή την ελληνική πραγματικότητα;
Και η ευθύνη για την οποία μιλάω, είναι μόνο απέναντι στον εαυτό μας, γιατί μπορούμε ν’ αναλάβουμε μόνο την ευθύνη του εαυτού μας. Αλλά γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η δική μας στάση και η δική μας ισορροπία, καθώς και η πραγματικότητα που δημιουργούμε εμείς για μας, επηρεάζει και την πραγματικότητα του συλλογικού της Ελλάδας, γιατί ουσιαστικά όλοι είμαστε Ένα. Και οι εργάτες του φωτός έχουμε ξεπεράσαμε τον κρίσιμο αριθμό στην Ελλάδα και μπορούμε να κάνουμε τις απαραίτητες αλλαγές που θα βγάλουν όλους τους Έλληνες απ’ αυτή την οικονομική υποδούλωση και τον έλεγχο.

Οι αναληφθέντες δάσκαλοι μας λένε ότι τα δυναμικά υπάρχουν γι’ αυτές τις αλλαγές, αλλά εμείς δεν είμαστε ακόμα σε θέση να τα υποστηρίξουμε, γιατί δεν κρατάμε την ισορροπία μας.
Και πάνω σ’ αυτό το θέμα είναι που χρειάζεται να στρέψουμε την προσοχή μας. Γιατί δεν μπορούμε να κρατήσουμε την ισορροπία μας και την δόνησή μας σταθερά ψηλά οι εργάτες του φωτός και την ανεβοκατεβάζουμε συνεχώς;
-Μα θα μου πείτε οικογένεια ότι  βρισκόμαστε σε διαδικασία εξέλιξης και υπάρχουν ακόμα ανισόρροπες ενέργειες και συναισθήματα που χρειάζεται να διαχειριστούμε. Και χρειάζεται να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να το κάνει χωρίς αντιστάσεις.
Και ναι όσον αφορά τα δικά μας συναισθήματα, βεβαίως έτσι είναι, χρειάζεται να επιτρέπουμε να νιώθουμε χωρίς αντιστάσεις, για να μπορούμε να  τα διαχειριστούμε και να τα μετασχηματίσουμε, για ν’ απελευθερώσουμε τον εαυτό μας.

Όμως οικογένεια το θέμα είναι ποια συναισθήματα είναι πραγματικά δικά μας;
Πόσο εμείς είμαστε συνειδητοί και πόσο παρατηρούμε τον εαυτό μας;
Γιατί εάν εμείς βρισκόμαστε σε κάποιον χώρο που υπάρχει φόβος και θυμός και επιτρέπουμε σ’ αυτές τις ενέργειες να μας επηρεάσουν και μπαίνουμε μέσα σ’ αυτές, ενώ δεν είναι τα δικά μας αληθινά συναισθήματα, τότε φυσικά χάνουμε την ισορροπία μας και ρίχνουμε τη δόνησή μας. Και αυτό μπορούμε να το δούμε και με την διάκριση που έχουμε αναπτύξει, αλλά και με την παρατήρηση. Και είναι πολύ απλό ν’ αρχίσουμε να το βλέπουμε.
Παρατηρείστε πως είναι η διάθεσή σας πριν βρεθείτε σ’ έναν τέτοιο χώρο που υπάρχει θυμός και φόβος. Και παρατηρείστε τον εαυτό σας όταν φεύγετε από έναν τέτοιο χώρο. Όταν πριν πάμε σ’ ένα τέτοιο χώρο είμαστε ισορροπημένοι και φεύγουμε θυμωμένοι και φοβισμένοι, τότε είναι γεγονός ότι επηρεαστήκαμε και παρασυρθήκαμε και ότι αυτά δεν είναι τα δικά μας συναισθήματα.
Εάν καταφέρουμε να παρατηρούμε τον εαυτό μας με αποδοχή κατά την διάρκεια που βρισκόμαστε σ’ αυτό το χώρο, χωρίς να εμπλεκόμαστε με οποιοδήποτε τρόπο, τότε δεν εισπράττουμε αυτά τα συναισθήματα. Εάν έχουμε την επίγνωση ότι όλα αυτά είναι ένα παιχνίδι της διττότητας, για να συνεχίσει να κυριαρχεί και να μπορεί να μας ελέγχει, τότε δεν μπορεί να μας βάλει μέσα.

«Κι αυτό είναι το δεύτερο σοβαρό θέμα που θέλουμε να επισημάνουμε σήμερα. Γιατί ενώ προστατεύετε τον εαυτό σας με πολλούς τρόπους και δεν επιτρέπετε στις δικές σας ενέργειες να ενωθούν με τον εαυτό σας, εν τούτοις συνεχίζετε να δίνετε την άδεια σε πολλές άλλες ενέργειες που δεν είναι δικές σας να εμπλέκονται με τις δικές σας και να σας επηρεάζουν. Και πολλές φορές δεν έχετε καν την επίγνωση ότι αυτές οι ενέργειες δεν είναι δικές σας. ……………… Αυτή τη στιγμή υπάρχει πολύς φόβος και πολύς θυμός στον ανθρώπινο πληθυσμό της χώρας σας κι αυτά τα συναισθήματα εσείς τα εισπράττετε και τα κάνετε δικά σας. Αλλά ακόμα και μ’ έναν φίλο σας όταν συναντηθείτε και είναι θυμωμένος, εσείς εισπράττετε αυτό το θυμό και το κάνετε δικό σας και αυτό βέβαια ισχύει για οποιοδήποτε περιβάλλον βρίσκεστε και υπάρχει φόβος, θυμός, ή οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα, εσείς τα εισπράττετε και πιστεύετε ότι είναι δικά σας και προσπαθείτε να βγάλετε άκρη μ’ αυτά. Και καθώς αυτές οι άλλες ενέργειες εμπλέκονται μέσα σας, χάνετε συνεχώς την ισορροπία σας και ρίχνετε συνεχώς τη δόνησή σας. Και σας έχουμε επισημάνει πόσο σημαντικό είναι αυτή την εποχή να κρατήσετε την ισορροπία σας».   

Γι’ αυτό όταν βρισκόμαστε σε τέτοιους χώρους χρειάζεται περισσότερο επίγνωση και παρατήρηση με τον εαυτό μας, χρειάζεται να είμαστε περισσότερο συνειδητοί, για να μην παίρνουμε όλες αυτές τις ενέργειες του φόβου και του θυμού και τις κάνουμε δικές μας και χάνουμε την ισορροπία μας.
Εμείς είμαστε αυτοί που χρειάζεται να κρατήσουμε την ισορροπία της ενέργειας και εάν την κρατήσουμε εμείς για μας, τότε θα βοηθήσουμε και τους άλλους. Εντάξει την δική μας πραγματικότητα θα την αλλάξουμε έτσι κι αλλιώς μέσα από την εξέλιξή μας κάποια στιγμή. Κι αν δεν είναι αυτή η στιγμή θα είναι μια άλλη στιγμή, αυτό είναι βέβαιο.
Αλλά τώρα είμαστε πολλοί οι εργάτες του φωτός και μπορούμε να τα  καταφέρουμε για όλους τους Έλληνες. Εάν εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας κι έχουμε επίγνωση για το ποιοι είμαστε, τότε μπορούμε να υποστηρίξουμε αυτά τα υψηλότερα δυναμικά που υπάρχουν και ν’ αλλάξουμε άμεσα την δική μας πραγματικότητα και την πραγματικότητα ολόκληρης της Ελλάδας.
Μπορούμε για όλους μας οικογένεια, αρκεί να μην ταυτιζόμαστε με όλο αυτό το θυμό και το φόβο που υπάρχει διάχυτος στην ατμόσφαιρα της Ελλάδας και  αρκεί να κρατάμε την ισορροπία μας και σταθερά ψηλά τη δόνησή μας.

Share the love! Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email