Μην με ρωτάτε τι μπορώ, ρωτήστε με τι θέλω! με την Καίτη Τσώλη, 25/10/2011

Μην με ρωτάτε τι μπορώ, ρωτήστε με τι θέλω!
με την Καίτη Τσώλη, 25/10/2011

Όλοι είμαστε συν-δημιουργοί και συν-υπεύθυνοι για την πραγματικότητα που υπάρχει αυτή την στιγμή στην Ελλάδα. Και οι εργάτες του φωτός γνωρίζουμε πολύ καλά ότι όλη η εργασία γίνεται μέσα μας. Και γνωρίζουμε επίσης ότι αν αλλάξουμε τον εαυτό μας, εάν εμείς ισορροπήσουμε και απελευθερώσουμε τον εαυτό μας, εάν εμείς φέρουμε σε ειρήνη όλες τις ενέργειες μέσα μας, τότε αυτή θα είναι και η πραγματικότητα που θα δημιουργήσουμε έξω από μας.
Και δεν χρειάζεται να είμαστε πολλοί γι’ αυτό. Γιατί οι υψηλές συχνότητες της αγάπης, γιατί η συνειδητότητα της Νέας ενέργειας μπορεί ν’ αγκαλιάσει και ν’ απελευθερώσει και ν’ αλλάξει την υπάρχουσα πραγματικότητα της Ελλάδας, αρκεί ένας μικρός αριθμός ανθρώπινων αγγέλων να γίνουν οι φύλακες σ’ αυτές τις συχνότητες.   
«Και πολλοί από σας πιστεύετε ότι χρειάζεται να είστε πολλοί εργάτες του φωτός για ν’ αλλάξετε την υπάρχουσα πραγματικότητα. Όχι οικογένεια, δεν χρειάζεται να είστε πολλοί, γιατί η αντιστοιχία με το ανθρώπινο δυναμικό που είναι εγκλωβισμένο στη διττότητα, που είναι εγκλωβισμένο στο συλλογικό ασυνείδητο, η αντιστοιχία  σ’ αυτές τις συχνότητες του φωτός και της καθαρής αγάπης είναι καταλυτική και είναι ένας προς 700.000 ίσως και περισσότερο.
Σας φαίνεται απίστευτο; Σας φαίνεται απίστευτο, εάν σας πούμε ότι στην Ελλάδα που είναι μια μικρή χώρα, αρκούν 18 μόνο ανθρώπινοι άγγελοι από σας, εάν περάσουν σ’ αυτές τις υψηλές συχνότητες του φωτός και της καθαρής αγάπης, να κάνουν την μεγάλη αλλαγή και να ανατρέψουν τα πάντα μόνο σε μια στιγμή»; Από την Ανώτερη Επικοινωνία «Τολμηροί, δεκτικοί και ευαίσθητοι» Ιησούς Χριστός και δάσκαλος Κουτχούμι
Το ξεχάσαμε αυτό οικογένεια; Γιατί αυτός είναι ο λόγος που γράφω σήμερα αυτό το κείμενο, παρακινούμενη από τα δημοσιεύματα που διαβάζω τον τελευταίο καιρό από συν-οδοιπόρους μου, εργάτες του φωτός, οι οποίοι βλέπουν σαν μοναδική αναγκαστική λύση, να επιστρέψουμε στα χωράφια και στη φύση, για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε. Δηλαδή αυτή είναι η μοναδική και υποχρεωτική μας επιλογή; Τι συμβαίνει;

Ξαφνικά ξεχάσαμε ποιοι είμαστε; Ξεχάσαμε ότι είμαστε Θεοί δημιουργοί και επιτρέψαμε στην διττότητα να μας παρασύρει στο φόβο και στην ανισορροπία;
Επιτρέψαμε στην διττότητα και στον έλεγχο να μας παρασύρει στην ανελευθερία;
Και φύγαμε από το κέντρο μας, και σταματήσαμε να εμπιστευόμαστε την θεϊκότητά μας και σκορπίζουμε την ενέργειά μας;
Κάνουμε δηλαδή προτάσεις, και μάλιστα δηλώνουμε ότι δεν έχουμε άλλες επιλογές, από το να οδηγηθούμε σε λύσεις με αφετηρία μια σάπια, ψεύτικη και ανελεύθερη πραγματικότητα της διττότητας, που υπάρχει αυτή την στιγμή στην Ελλάδα;
Γιατί δεν ανατρέπουμε πρώτα αυτήν την πραγματικότητα; Γιατί πιστέψαμε ότι δεν μπορούμε;
Κανένας από τους εργάτες του φωτός δεν υπήρξε βολεμένος και φυσικά ούτε κι εγώ. Όλοι μας σχεδιάσαμε να περάσουμε μέσα από «δύσκολες» ενέργειες, για να τις μετασχηματίσουμε, όλοι περάσαμε μέσα απ’ αυτές τις ενέργειες της κακοποίησης, της χειραγώγησης και του ελέγχου, για ν’ απελευθερώσουμε τον εαυτό μας. Προσωπικά και στα χωράφια έχω δουλέψει, αλλά και για πολλά χρόνια συμμετείχα σε όλες τις πορείες διαμαρτυρίας κατά της κάθε εξουσίας που αποφάσιζε για την ζωή μας ερήμην μας. Είναι βέβαια γεγονός, ότι πάντα εμείς τους δίναμε τον έλεγχο ν’ αποφασίζουν για την ζωή μας. Τώρα το γνωρίζουμε.
Και το βρίσκω υγιέστατο που οι Έλληνες αντιδρούν σ’ αυτόν τον πρωτοφανή έλεγχο του Δ.Ν.Τ και της ευρωπαϊκής ένωσης, όπως και στο ξεπούλημα που μας υποχρεώνει η κυβέρνηση.
Και το βρίσκω απόλυτα κατάλληλο  για τους εργάτες του φωτός να βρισκόμαστε σε ειρηνικές πορείες διαμαρτυρίας, γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η ενέργειά μας παίζει καταλυτικό ρόλο και βοηθάει να παραμένουν σε ισορροπία και οι υπόλοιποι ανθρώπινοι άγγελοι, οι οποίοι δεν είναι ακόμα συνειδητοποιημένοι και βρίσκονται μέσα στο φόβο.
Αλλά να έχουμε πάντα την επίγνωση οικογένεια, ότι όλο αυτό που συμβαίνει είναι ένα παιχνίδι της διττότητας.
Και να μην ξεχνάμε ούτε για μια στιγμή, ότι η εργασία και η αλλαγή μπορεί να γίνει μόνο από μέσα μας προς τα έξω. Όχι μόνο να μην παρασυρόμαστε από το παιχνίδι της διττότητας, αλλά εάν θέλουμε μπορούμε και να το δούμε σαν μια ευκαιρία και να το χρησιμοποιήσουμε  για την ενδυνάμωσή μας. Οι Σαμάνοι αυτό έκαναν. Μπορούμε οικογένεια, μπορούμε, αρκεί να κρατήσουμε την ισορροπία μας και να πιστέψουμε σε μας, αρκεί να εμπιστευθούμε τον εαυτό μας.

Και γι’ αυτό αγαπημένοι συνοδοιπόροι έμεινα έκπληκτη, όταν είδα να μας ρωτάτε εάν αντέχουμε και εάν μπορούμε να ξανα-περάσουμε πάλι μέσα απ’ αυτές τις ενέργειες της μιζέριας, της αυτολύπησης και της ανελευθερίας, για να επιβιώσουμε. Γιατί αλήθεια πιστέψατε ότι υπάρχει μόνο μία, μία μοναδική και αναγκαστική λύση για μας;
Και βέβαια δεν θα είχα καμία αντίρρηση σ’ αυτή τη λύση, εάν αυτή ήταν η ελεύθερη επιλογή μας. Όχι σαν μια αναγκαστική και υποχρεωτική λύση. Και δεν ρωτάτε καθόλου οικογένεια, εάν και οι υπόλοιποι θέλουμε αυτή τη λύση. Την θεωρείτε δεδομένη. Εκείνο που μας ρωτάτε είναι εάν αντέχουμε να δουλέψουμε ξανά στα χωράφια για να επιβιώσουμε και μάλιστα προτείνετε αυτοί που έχουν χωράφια ή άλλα αγαθά, να δώσουν και σ’ αυτούς που δεν έχουν, να τα μοιραστούν μ’ αυτούς που δεν έχουν, μπας και τα καταφέρουμε και επιβιώσουμε όλοι μας και δεν πεθάνουμε από την πείνα. Δηλαδή προτείνετε να σκύψουμε ξανά τα κεφάλια και να ζήσουμε με τον ίδιο τρόπο που ζούσαμε τόσους και τόσους αιώνες, προτείνετε να συνεχίσουμε να ζούμε σαν αδύναμοι άνθρωποι και όχι σαν Θεοί;

Θεέ μου!! Όλα αυτά για μένα είναι πολύ παλιά ενέργεια. Περάσαμε μέσα από όλα  αυτά και γνωρίζουμε ότι είμαστε Θεοί δημιουργοί, γνωρίζουμε ότι από εμάς εξαρτάται να ανατρέψουμε αυτή την πραγματικότητα και να ζήσουμε ελεύθεροι. Γιατί με ρωτάτε αν αντέχω; Γιατί θα έπρεπε να βάλω τον εαυτό μου ξανά στη δοκιμασία και στην κακοποίηση, για να δω αν αντέχω; Εάν κάποιος θέλει να οργώσει το χωράφι βεβαίως και να το κάνει, εάν αυτό θέλει, εάν αυτή είναι η επιλογή του και εάν αυτό του δίνει χαρά, αλλά όχι σαν αναγκαστική λύση και όχι επειδή τον έκαναν να πιστέψει ότι δεν έχει καμία άλλη επιλογή.
Και ειλικρινά οικογένεια, έχω χορτάσει από σωτήρες. Γι’ αυτό δεν θέλω κανένας να μου κάνει τη χάρη και σαν «καλός Σαμαρείτης» να μοιραστεί το χωράφι του μαζί μου, για να μπορέσω να ζήσω. Δεν θέλω άλλους σωτήρες στη ζωή μου οικογένεια. Γιατί εάν  μου κάνετε τη χάρη να με ελεήσετε, τότε αυτό σημαίνει ότι δεν πιστεύω σε μένα, ότι δεν πιστεύω ότι είμαι Θεός και ότι δεν μπορώ να δημιουργήσω μόνη μου ότι χρειάζομαι.
Και δεν θέλω επίσης να είμαι το «καλό παιδί», ο «καλός Σαμαρείτης» και ο σωτήρας για κανέναν. Και ναι θα πείτε «τι αναίσθητη» που είναι αυτή η Καίτη. Όχι δεν είμαι αναίσθητη οικογένεια, απλά σας βλέπω όλους, όπως ακριβώς βλέπω και τον εαυτό μου. Σας βλέπω σαν Θεούς δημιουργούς που μπορείτε να δημουργήσετε για σας ότι χρειάζεστε, όχι απλά για να επιβιώσετε, αλλά και για να έχετε αφθονία. Δεν δέχομαι να σας βλέπω σαν αδύναμους ανθρώπους που έχετε την ανάγκη να εξαρτάστε από τον κάθε «καλό Σαμαρείτη», για να επιβιώσετε.

Πιστεύω στις συν-δημιουργίες. Πιστεύω δηλαδή ότι αυτόνομες, ανεξάρτητες και κυρίαρχες οντότητες μπορούν να συν-δημιουργήσουν, προσθέτοντας ο καθένας το δικό του δημιουργικό ταλέντο στο παζλ και κτίζοντας υπέροχες δημιουργίες. Με ίσους όρους. Και επειδή γνωρίζω ότι όλοι είμαστε Θεοί δημιουργοί, δεν πιστεύω πια στις ελεημοσύνες και δεν δέχομαι να εξαρτιόμαστε πάντα από κάποιους «καλούς Σαμαρείτες» που θα μας ελεήσουν για να ζήσουμε, γιατί τότε δεν είμαστε ελεύθεροι. Κανένας δεν είναι ελεύθερος, εάν δεν είναι αυτόνομος, ανεξάρτητος και κυρίαρχος και η ζωή του εξαρτάται από την ελεημοσύνη των άλλων.
Και ναι, μέσα σ’ αυτές τις λύσεις που προτείνετε οικογένεια, υπάρχουν και κάποιες ωραίες προτάσεις, ιδανικές θα έλεγα για μένα, που θα είχαν την αξία τους, εάν δεν ήταν αναγκαστικές λύσεις. Και λέω για μένα και για σας, γιατί και πάλι το τι είναι ιδανικό για τον καθένα μας διαφέρει. Αυτές οι αναγκαστικές λύσεις που τις βλέπετε σαν την μόνη επιλογή σας, βολεύει πάρα πολύ την διττότητα οικογένεια και το υπάρχον σύστημα. Μ’ αυτό τον τρόπο και αφού εμείς μπούμε ξανά σ’ έναν αγώνα για την επιβίωσή μας, μπορούν να μας κρατάνε αδύναμους οι «κρατούντες» και μπορούν να συνεχίσουν να μας χειραγωγούν και να μας ελέγχουν και είμαστε εμείς αυτοί που για μια ακόμα φορά θα τους δώσουμε την άδεια, για να μας το κάνουν αυτό.
Η φύση για μένα  είναι η ομορφότερη επιλογή, αρκεί όμως να είναι η ελεύθερη επιλογή μας. Και το να οργώνει κάποιος το χωράφι του είναι όμορφο, εάν αγαπάει να το κάνει και εάν αυτή είναι η επιλογή του. Τίποτα όμως δεν είναι όμορφο όταν γίνεται αναγκαστικά, όταν υποχρεώνεσαι να το κάνεις για να επιβιώσεις, όταν πιστεύεις ότι είσαι καταδικασμένος και δεν έχεις άλλες επιλογές.

Κι εδώ σ’ αυτή την περίπτωση επιλέγουμε ξανά ένα δυναμικό της παλιάς ενέργειας, για να ξαναζήσουμε μέσα στη μιζέρια, στη χειραγώγηση και στον έλεγχο. Γι’ αυτό ας ξανα-θυμηθούμε ποιοι είμαστε και γιατί βρισκόμαστε στη Γη.
Ας ξανα-θυμηθούμε για λίγο ποιοι είμαστε και πως έχουν τα πράγματα για τους συνειδητούς Θεούς δημιουργούς, γιατί όλοι μας γνωρίζουμε ότι έχουμε στην διάθεσή μας απεριόριστες δυνατότητες και δυναμικά.
Γι’ αυτό μην με ρωτάτε «τι μπορώ» να κάνω, μπορώ να κάνω τα πάντα.
Μπορώ να με κακοποιήσω και να με χειραγωγήσω, επιλέγοντας το χαμηλότερο απ’ τα δυναμικά μου, αλλά μπορώ και να με έχω ελεύθερη και χαρούμενη και μέσα στην αφθονία, επιλέγοντας το υψηλότερο, το ύψιστο δυναμικό μου.
Γι’ αυτό μην με ρωτάτε τι μπορώ, ρωτήστε με τι θέλω!! 
Κι εγώ θέλω και επιλέγω για μένα το ύψιστο δυναμικό μου. Το μόνο που χρειάζεται είναι να θυμάμαι ποιά είμαι, το μόνο που χρειάζεται είναι να κρατήσω την ισορροπία μου και να εμπιστεύομαι την θεϊκότητά μου, χωρίς να επηρεάζομαι από την υπάρχουσα πραγματικότητα και από όλα αυτά που μας βομβαρδίζουν συνεχώς καθημερινά, για να μας κρατάνε φοβισμένους και ανελεύθερους.

Ας μην τους κάνουμε τη χάρη οικογένεια και ας μην παίξουμε το παιχνίδι τους για μια ακόμα φορά. Γιατί αν πιστέψουμε ότι δεν έχουμε άλλη επιλογή, τότε η πραγματικότητα που θα δημιουργήσουμε, δεν θα διαφέρει και πολύ από αυτή που ήδη υπάρχει. Γι’ αυτό ας μαζέψουμε την ενέργειά μας, ας στραφούμε ακόμα περισσότερο μέσα μας και ας μείνουμε μέσα μας σε ισορροπία, εάν θέλουμε να δημιουργήσουμε για μας και για την Ελλάδα μας και για όλη τη Γη, μια νέα πραγματικότητα  ελευθερίας, αγάπης και ειρήνης. Μια πραγματικότητα όπου θα έχουμε στην διάθεσή μας, στην κάθε στιγμή στο τώρα μας όλες τις ευκαιρίες, να επιλέγουμε αυτό που λαχταράει η καρδιά μας.
Γιατί εμείς είμαστε οι συνειδητοί δημιουργοί αγαπημένοι μου συνοδοιπόροι.

Share the love! Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email